1914.10.22

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 32

τῆς 22ας Ὀκτωβρίου 1914.

(Τετάρτη, ὥρᾳ 5.10′ μ. μ.)

Προεδρία κ. Κ. Ζαβιτσιάνου.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς· Ὁ Πολιτικὸς Σύλλογος Πατρῶν τὸ «Κέντρον» παρακαλεῖ, ὅπως αἱ ἐκλογαὶ γίνωνται εἰς τὸ μέλλον διὰ ψηφοδελτίων. Οἱ κάτοικοι Κωνσταντίνης τοῦ τέως δήμου Ἀνδανίας παραπονοῦνται ἐναντίον τῆς μὴ ἐγκαταστάσεως τηλεφωνείου ἐν τῷ χωρίῳ των. Ὁ «Σύνδεσμος ἐφέδρων ἀξιωματικῶν» ὑποβάλλει πρὸς τὴν Βουλὴν ὑπόμνημά του. Ἡ Ἐπιτροπὴ τῆς ἐν Ἰωαννίνοις Ζωσιμαίας Σχολῆς διαμαρτύρεται ἐναντίον τοῦ διορισμοῦ ἐν ἀγνοίᾳ της ἀγνώστων προσώπων ἐν τῇ Σχολῇ. Ὁ ἐμπορικὸς κόσμος Λίμνης διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἄδικον ἐπίθεσιν ἐν τῇ Βουλῇ τοῦ βουλευτοῦ Κ. Λιδωρίκη κατὰ τοῦ ὑποτελώνου Λίμνης Γ. Στασινοπούλου. Ὁ ἀνθυπασπιστὴς τῆς Χωροφυλακῆς Ἐμμ. Ἀσπραδάκης παρακαλεῖ ὅπως αὐξηθῇ ἡ μισθοδοσία του». Ὁ ἐξ Ἀθηνῶν Κωνστ. Γουρδέλης παραπονεῖται ὅτι ἀπέρριψαν τὴν ὑπ’ αὐτοῦ ἐργολαβικὴν λῆψιν τῶν τσαρουχίων τοῦ στρατοῦ. Μὴ ὑπαρχούσης ἀντιρρήσεως χορηγεῖται ἄδεια ἀπουσίας πέντε ἡμερῶν εἰς τὸν βουλευτὴν Λαρίσης κ. Δ. Χατζηγιάννην. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται ἤδη εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων. Ὁ κ. Ἀλαβᾶνος ἔχει τὸν λόγον, ὅπως καταθέσῃ ἀναφοράν.

§2Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω ἀναφορὰν τῶν κυνηγῶν Σύρου καὶ Ἑρμουπόλεως, οἱ ὁποῖοι ἐξ ὀνόματος πολλῶν ἑκατοντάδων τῆς τάξεως αὐτῆς παρακαλοῦσιν εὐλαβῶς τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως λάβῃ μέριμναν περὶ ἄρσεως, θὰ ἔλεγον, ἀδικήματος, τὸ ὁποῖον ἀδίκημα εἶναι γνώριμον εἰς τὴν Βουλὴν, καθόσον ἠκούσθη καὶ ἄλλοτε φωνὴ διαμαρτυρίας ἐκ μέρους συναδέλφων ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, καὶ τὸ ὁποῖον ἀδίκημα ἔθιξε πάντας τοὺς κυνηγετικοὺς κύκλους τοῦ βασιλείου, καὶ ἐγέννησεν, ἂς εἴπωμεν κατὰ προσομοίωσιν, ζήτημα κυνηγετικόν. Πάντες θὰ ἐνόησατε, κύριοι Βουλευταί, ὅτι πρόκειται περὶ τῶν πιστοποιητικῶν τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν ἔκδοσιν ἀδείας πρὸς θήραν καὶ τὰ ὁποῖα πιστοποιητικὰ πάντες γνωρίζομεν ὅτι οὐ μόνον δαπάνης ἔχουσιν ἀνάγκην, ἀλλὰ παρουσιάζουσιν ἐν πολλοῖς δυσχερείας κατὰ τὴν ἔκδοσιν, δυσχερείας πολλάκις ἀνυπερβλήτους, ἰδίως διὰ τοὺς κατοίκους τῆς ὑπαίθρου χώρας. Τοῦτο οὐδεὶς πιστεύω τῶν συναδέλφων θὰ θελήσῃ ν’ ἀμφισβητήσῃ. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου οἱ συμπολῖταί μου Ἑρμουπολῖται καὶ Σύριοι παραπονοῦνται δι’ ἕτερον ἀδίκημα, διὰ τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, διότι, ἐνῷ κατέβαλον τὸ πεντάδραχμον τέλος πρὸς ἔκδοσιν τῆς ἀδείας, ἐνῷ ἡ ἄδεια αὐτὴ ἐτέθη ἐπί τινας ἡμέρας ἐν χρήσει, αἴφνης ἔρχεται ἡ ἐπιταγὴ τῆς Πολιτείας, ἡ ὁποία ζητεῖ τὴν προσαγωγὴν πιστοποιητικῶν. Οἱ πλεῖστοι ὡς ἄποροι παρῃτήθησαν πάσης ἰδέας τοῦ νὰ ζητήσωσι τὰ πιστοποιητικὰ ταῦτα, οἱ μᾶλλον δ’ εὔποροι ἐπρομηθεύθησαν ταῦτα καὶ τὰ προσήγαγον εἰς τὴν ἀστυνομικὴν Ἀρχήν, καὶ ἐζήτησαν τὴν ἄρσιν τῆς ἀναστολῆς τῆς ἀδείας αὐτῶν. Ἀλλ’ ἡ ἀστυνομικὴ Ἀρχή, δὲν γνωρίζω ποῦ στηριζομένη, ὑπεχρέωσεν αὐτοὺς ὅπως προσαγάγωσι πάλιν νέον πεντάδραχμον χαρτόσημον. Δὲν γνωρίζω ἂν εἶναι νόμιμος ἢ οὐ ἡ ἀξίωσις αὕτη τῆς ἀστυνομικῆς Ἀρχῆς, ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει, καὶ ἂν ἦτο νόμιμος, δὲν γνωρίζω κατὰ πόσον δύναται νὰ δικαιολογηθῇ ὡς δικαία. Θὰ ἤθελον λοιπόν, κ. Ὑπουργέ, νὰ δοθῇ ἡ ἐξήγησις ζητήματος τὸ ὁποῖον γεννᾷ συζητήσεις, νὰ διευκρινισθῇ ἂν εἶναι δίκαιον νὰ φορολογῆται οὕτω μία τάξις μεγάλη πτωχῶν πολιτῶν. Ἀλλὰ θὰ μὲ ἐρωτήτητε· τί εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ, ὅπως ἀρθῶσι τὰ δίκαια παράπονα, τὰ ὁποῖα ἀκούονται ἀπὸ τῆς μιᾶς ἄκρας τοῦ βασιλείου μέχρι τῆς ἄλλης, ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν ἔκδοσιν τῶν πιστοποιητικῶν; Ἐγὼ θὰ εἶχον τὴν γνώμην — καὶ ἂν περιπέσω εἰς λάθος ζητῶ ἐκ τῶν προτέρων τὴν συγγνώμην τῆς Βουλῆς, διότι δὲν εἶμαι νομικὸς — θὰ εἶχον, λέγω, τὴν γνώμην ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν τὰ πιστοποιητικὰ ταῦτα νὰ διατάξῃ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἐκδίδωνται ἀτελῶς.

§3ΕΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἡμεῖς θὰ προβῶμεν καὶ περαιτέρω. Ἡ ἀστυνομικὴ Ἀρχὴ θὰ ὑποχρεωθῇ ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας νὰ ζητήσῃ τὰς πληροφορίας αὐτάς.

§4Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Εὐχαριστῶ, κ. Ὑπουργέ. Ἐγὼ θὰ ἔλεγον ὁ εἰρηνοδίκης, ἀλλ’ ἀφοῦ ὑμεῖς θέλετε τὸν ἀστυνόμον, τόσον τὸ καλύτερον, διότι οὕτως ἐκλείπει πᾶσα φροντὶς διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν πιστοποιητικῶν ἔστω καὶ ἀτελῶς. Ἐν τούτοις θὰ παρεκάλουν νὰ μοὶ δοθῇ παράτασις ἀκόμη πέντε λεπτῶν πρὸς ἐξακολούθησιν τῆς ἀγορεύσεώς μου, διότι πρόκειται περὶ ζητήματος οὐχὶ ἄνευ σημασίας τινός, ζητήματος τὸ ὁποῖον κατ’ ἐπιπολὴν φαίνεται ὡς ἁπλῆ παιδιά, ἀλλ’ ἔχει μεγάλην σπουδαιότητα. Τὸ ζήτημα τοῦτο, κ. Βουλευταί, παρουσιάζεται ὑπὸ διαφόρους μορφάς, καὶ τὰς μορφὰς ταύτας θὰ ζητήσωμεν νὰ ἐξετάσωμεν. Βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ τὴν κατάθεσιν ἀναφορᾶς καὶ εἰς χρονικὸν διάστημα πέντε λεπτῶν νὰ ζητήσω ν’ ἀνατάμω ἓν ζήτημα τοιοῦτον. Οὐχ ἧττον ὅμως θὰ ἤθελον νὰ θίξω ἁπλῶς τοῦτο. Τὸ ζήτημα τῆς κυνηγεσίας παρουσιάζεται, κατὰ τὴν γνώμην μου, ὑπὸ τέσσαρας κυρίως διαφόρους μορφάς, τὴν ἐθνικὴν μορφήν, τὴν ὑγιεινήν, τὴν ταμιευτικὴν καὶ τὴν κοινωνικήν του ἀκόμη μορφήν. Καὶ θὰ ἠρώτων, ἐξετάζων τὴν ἐθνικήν του μορφήν· εἶναι σύμφορον εἰς Κράτος, τὸ ὁποῖον ἔδειξε τοιαύτας στρατιωτικὰς ἀρετάς, τὸ ὁποῖον ἔκρυπτεν εἰς τὴν ψυχήν του τοιαῦτα πλεονεκτήματα, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ εὑρεθῇ ἡ χεὶρ ἐκείνη, διὰ νὰ τὰ ἐκθάψῃ...

§5ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἀφοπλίζομεν τοὺς πολίτας διὰ τὴν ἀλληλομαχίαν καὶ τὸ ἀλληλοφάγωμα, ὄχι δι’ ἄλλο τι.

§6Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Γνωρίζω τοῦτο. Εἶναι δίκαιον, λέγω, τὸ Κράτος αὐτό, τὸ ὁποῖον θὰ καταλάβῃ λίαν ταχέως πρωτίστην θέσιν μεταξὺ τῶν στρατιωτικῶν Κρατῶν, νὰ παρεμποδίζῃ καὶ νὰ προβάλλῃ προσκόμματα τυπικὰ ἢ καὶ ὑλικὰ εἰς προπόνησιν, ἡ ὁποία συνδέεται τόσον μὲ τὰ φυσικὰ προτερήματα τῆς ζωῆς τοῦ στρατιώτου; Καὶ πάντες γνωρίζομεν ὅτι ἡ κυνηγεσία οὐ μόνον ἀποτελεῖ μέσον εὐρωστίας καὶ ῥωμαλεότητος, ἀλλ’ ἐθίζει τὸν πολίτην εἰς μακρὰς πορείας καὶ κοπώσεις, προσέτι δ’ ἐξασκεῖ αὐτὸν εἰς τὰς διαφόρους παραλλαγὰς τοῦ ἐδάφους, εἰς τὰ ἅλματα, εἰς τὰς ἀνωφερείας, ἀκόμη δὲ τὸ σπουδαιότερον εἰς τὴν σκοποβολὴν καὶ τὸν χειρισμὸν τῶν ὅπλων. Ἀλλά, Κύριοι, ἐκτὸς τούτων εἶναι συμφέρον εἰς Κράτος ὅπερ δαπανᾷ πολλὰ ἑκατομμύρια δραχμῶν ἐτησίως διὰ σκοπευτικοὺς ἀγῶνας καὶ σκοπευτήρια νὰ παρεμποδίζῃ ἄσκησιν ἡ ὁποία εἶναι τόσον πολύτιμος καὶ ἡ ὁποία ἀπεδείχθη περιτράνως καὶ κατὰ τοὺς δύο τελευταίους πολέμους, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸ 1897, ὅτι οἱ καλύτεροι σκοπευταὶ ἦσαν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι κατήγοντο ἀπὸ τὰς Κυκλάδας, οἱ ὁποῖοι καταγίνονται πολὺ εἰς τὴν θήραν, καὶ ἐν γένει ὅτι οἱ καλύτεροι σκοπευταὶ ἦσαν οἱ καταγόμενοι ἀπὸ μέρη, εἰς τὰ ὁποῖα ἡ θήρα ἐνεργεῖται ἐν μεγάλῃ κλίμακι; Ἔχει λοιπὸν καθῆκον ἡ Πολιτεία, Κύριοι, οὐ μόνον νὰ μὴ προβάλλῃ προσκόμματα, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐνθαρρύνῃ τὴν ἰδέαν ταύτην, ὅπως τὴν ἐκμεταλλευθῇ δεόντως κατὰ τὰς ἱερὰς στιγμάς, καθ’ ἃς θὰ καλέσῃ αὕτη τοὺς πολίτας νὰ προσφέρωσι τὰς ὑπηρεσίας των εἰς τὴν Πατρίδα. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ὑγιεινῆς ἀπόψεως πρέπει νὰ ἐξετασθῇ τὸ ζήτημα τοῦτο. Εἶναι γνωστὸν πόσον ὁ βίος ὁ ἐν ὑπαίθρῳ ἐνδυναμώνει τοὺς πνεύμονας, τὴν κυκλοφορίαν, τοὺς μῦς. Καὶ ἡμεῖς, οἵτινες χθὲς ἀκόμη κατεγινόμεθα συζητοῦντες καὶ ψηφίζοντες νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον προβλέπει τὴν ἐπίβλεψιν τῆς δημοσίας ὑγείας, παρεμποδίζομεν τὴν ἄσκησιν ταύτην, ἡ ὁποία ἀλλάσσει ὅλως διόλου τὴν ζωὴν καὶ καταβάλλει τὴν νωθρότητα, τὴν ὁποίαν χαρίζει ἡ ὀκνηρία καὶ ὁ καθεστηκὼς βίος, καὶ ἡ ὁποία σὺν τῷ χρόνῳ καθιστᾷ ἄχρηστον τὸν πολίτην. Νομίζω δ’ ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον τοῦτο καὶ ἀπὸ ἄλλης ἀπόψεως, ἀπὸ κοινωνικῆς. Διότι πῶς θέλετε νὰ ἐμποδίσωμεν τὸν ἐργάτην, ὁ ὁποῖος κλειόμενος ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον ἑβδομάδα εἰς τὰ ἐργοστάσια ἢ εἰς τὰ ἀνήλια ὑπόγεια ἐργαζόμενος θὰ ἤθελε μίαν ἡμέραν τῆς ἀργίας νὰ διαθέτῃ εἰς τὴν ἔξοχον αὐτὴν προπόνησιν, καὶ νὰ τὸν ὑποχρεώσωμεν νὰ καταφεύγῃ εἰς τὰ καφενεῖα ἢ εἰς τὰ ὑπόγεια καπηλεῖα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα δὲν ἔχει τίποτε νὰ ὠφεληθῇ, ἀλλ’ ἀσφαλῶς νὰ ζημιωθῇ; Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ταμιευτικῆς ἀπόψεως, Κύριοι, νομίζω ὅτι — καὶ εἶναι τόσον καθαρὸν τὸ πρᾶγμα — τὸ βαρὺ τέλος, ἂν ἐπιβληθῇ, θὰ περιορίσῃ κατὰ πολὺ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀδειῶν. Ἐνθυμοῦμαι ὅτι κατ’ Αὔγουστον, ὅτε ἤμην ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ μου, ἦλθεν ὁ ταμίας Τήνου καὶ μοὶ εἶπε νὰ τηλεγραφήσω εἰς τὸ Ὑπουργεῖον νὰ ἄρῃ τὴν διαταγὴν τῆς προσαγωγῆς τῶν πιστοποιητικῶν, διότι ἐμειώθησαν καταπληκτικῶς αἱ ἐκ τῶν ἀδειῶν εἰσπράξεις. Δύναται δὲ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ζητήσῃ στατιστικὴν καὶ θὰ πεισθῇ περὶ τῆς ἀληθείας τῶν λόγων μου. Ἀλλὰ μόνον ἡ ζημία αὕτη εἶναι; Μήπως δὲν φορολογοῦνται τὰ σκάγια καὶ ἡ πυρῖτις καὶ ἐμμέσως δὲν ὠφελεῖται τὸ Δημόσιον διὰ τῆς μεγάλης καταναλώσεως; Ἀπὸ δὲ κοινωνικῆς ἀπόψεως τὸ ζήτημα θὰ παρουσιάσῃ τοῦτο τὸ ἄτοπον, ὅτι ἡ μεγάλη αὐστηρότης θὰ γεννήσῃ λαθροθήρας καὶ πάντες γνωρίζομεν ὅτι πολλάκις ἐσημειώθησαν ἔκτροπα καὶ ὅτι καὶ πυροβολισμοὶ ἀντηλλάγησαν μεταξὺ τῶν ὀργάνων τῆς Πολιτείας καὶ τῶν λαθροθηρῶν καὶ ὅτι πολλάκις ὁ νόμος ἔπεσε θῦμα διὰ τὴν μεγάλην του αὐστηρότητα ταύτην καὶ εἴδομεν χωροφύλακας ὀπισθάγκωνα δεμένους εἰς κορμοὺς δένδρων. Ὥστε δὲν εἶναι μόνον ὅτι θὰ γεννήσωμεν λαθροθήρας, ἀλλὰ θὰ ὑποχρεωθῇ τὸ Κράτος ν’ αὐξήσῃ τὰ στελέχη τῆς ἀγροτικῆς ἀστυνομίας διὰ νὰ καταδιώκῃ τοὺς λαθροθήρας καὶ ἐπιβάλλῃ τὴν ἰσχὺν τοῦ νόμου. Ταῦτα εἶχον νὰ εἴπω ἐν ὀλίγοις, ἀλλὰ θὰ ἤθελον πρὶν ἢ κατέλθω τοῦ βήματος νὰ κάμω σύστασίν τινα πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Θὰ παρεκάλουν αὐτὸν ὅπως εἰσηγηθῇ εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον περὶ θήρας, νὰ εἶναι δὲ βέβαιος ὅτι τὸ νομοσχέδιον θὰ καταλάβῃ θέσιν εἰς τὸ Πρυτανεῖον τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας τοῦ Ὑπουργείου του· τόσον εἶναι σοβαρὸν τὸ ζήτημα. Ἀρκεῖ ν’ ἀναγνώσῃ τις τὰ διάφορα Πρακτικὰ τῶν ὀρνιθολογικῶν συνεδρίων τῆς Βουδαπέστης καὶ τῶν Παρισίων διὰ νὰ ἴδῃ πόση σημασία ἐδόθη ὑπὸ τῶν ἐπιστημόνων εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο. Ἂν ἀνεγνωρίσαμεν τὴν κυνηγεσίαν ὡς ἀρίστην προπόνησιν, δὲν πρέπει ὅμως νὰ μὴ ἀναγνωρίσωμεν ἐπίσης ὅτι αὕτη πρέπει νὰ ἐνεργῆται μεθοδικῶς καὶ διέπηται ὑπὸ διατάξεων. Τὸ νομοσχέδιον δὲ τοῦτο οὐ μόνον θὰ κανονίσῃ τὰς σχέσεις κυνηγῶν καὶ ἀγροτῶν, ἀλλὰ θὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἰδιοκτησίαν καὶ θὰ προστατεύσῃ τὰ πτηνὰ τὰ ὠφέλιμα, ἐξ ὧν μεγάλαι ὑπηρεσίαι θὰ προσφερθῶσιν εἰς τὴν γεωργίαν, καὶ ἐπὶ πλέον θὰ σημειώσῃ βῆμα προόδου ἐν Ἑλλάδι ὡς πρὸς τὸ κεφάλαιον τοῦτο, τῇ προσηλωμένῃ εἰς ἐποχήν, ἡ ὁποία δὲν ἀπέχει πολὺ ἀπὸ τὴν ἐποχὴν τοῦ Χείρωνος καὶ τοῦ Κάστορος, τοῦ ὁποίου οἱ μαθηταὶ διὰ ῥοπάλων κατεδίωκον ἢ καὶ ἐφόνευον τὰ θηρία τοῦ ὡραίου Πηλίου.

§7Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε κατόπιν τῶν ἰσχυρῶν ἐπιχειρημάτων τοῦ κ. συναδέλφου, παρακαλῶ μόνον τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅπως λάβῃ μέτρον τι, ἵνα ὁ νόμος, εἰ δυνατόν, ἐφαρμοσθῇ ἐπὶ τὸ ἐπιεικέστερον.

§8Τ. ΠΑΠΑΔΑΜ. Παρακαλῶ, ὅπως σταλῇ ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον.

§9Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔλαβον ὑπ’ ὄψιν τὰς συστάσεις τῶν Βουλευτῶν Κυκλάδων καί, ἂν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς τὸ ἐπιτρέψωσι, νομίζω ὅτι θὰ δυνηθῶ νὰ εἰσαγάγω καὶ τοιοῦτο νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γκλαβᾶς, ὅπως καταθέσῃ ἀναφοράν.

§11Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω ἀναφορὰν εἰς τὸ Προεδρεῖον καὶ παρακαλῶ ὅπως ἀποσταλῇ αὕτη εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι διὰ τῆς ἀναφορᾶς αὐτῆς παραπονοῦνται οἱ κάτοικοι Δουνέϊκων, ὅτι δὲν ἔχουσι δημοσίαν ἀσφάλειαν, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως ἐνισχύσῃ τὴν ἀστυνομίαν, διότι ἡ ἔλλειψις ἀστυνομικῶν ὀργάνων εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ὁπωσδήποτε παρέχει εὐκαιρίαν εἰς τὰ στοιχεῖα τὰ κακοποιὰ νὰ διαταράττωσι τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ αὐτὸς κ. Βουλευτής, ὅπως καταθέσῃ ἀναφορὰν τοῦ ἐξ Αἰγύπτου Χατζιώτου.

§13Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Ν’ ἀναβληθῇ παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σακκελλαρίου ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων τῆς ἐνορίας Ταξιαρχῶν Πολυγώνου.

§15Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ν’ ἀναβληθῇ, κ. Πρόεδρε.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπουρνιᾶς, ὅπως καταθέσῃ ἀναφορὰν τῶν ὁπλοποιῶν καὶ πολιτῶν Χαλκίδος.

§17Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Οἱ κάτοικοι Χαλκίδος παραπονοῦνται, ὅτι δὲν τολμῶσι νὰ μεταφέρωσι τὰ ὅπλα των εἰς τοὺς ὁπλοποιοὺς πρὸς ἐπισκευήν, καθόσον οἱ διάφοροι χωροφύλακες προβαίνουσιν εἰς κατάσχεσιν αὐτῶν. Βεβαίως οἱ εἰσηγηταὶ τοῦ νόμου περὶ ὁπλοφορίας δὲν εἶχον τὴν γνώμην ὅτι δύνανται οἱ χωροφύλακες νὰ μὴ ἐπιτρέπωσιν εἰς τοὺς πολίτας νὰ δίδωσι τὰ ὅπλα των πρὸς ἐπισκευήν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ λάβῃ μέτρον τι καὶ συστήσῃ εἰς αὐτοὺς νὰ μὴ προβαίνωσιν εἰς τοιαῦτα μέτρα.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κυρέλλος περὶ τῶν ἐν Θήβαις σεισμοπαθῶν.

§19Β. ΚΥΡΕΛΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν νύκτα τῆς παρελθούσης Κυριακῆς πρὸς τὴν Δευτέραν ῥαγδαία βροχή, μέχρι πρωΐας διαρκέσασα, κατέστησε δεινὴν καὶ ἀξιοθρήνητον τὴν θέσιν τῶν ἐν Θήβαις ἀπόρων σεισμοπαθῶν, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ διαμένωσιν εἰς τὰς σκηνάς, τὰς ὁποίας ἀπέστειλεν ἡ Κυβέρνησις. Τὰ ὕδατα τῆς βροχῆς εἰσελθόντα εἰς τὰς σκηνὰς κατέκλυσαν αὐτὰς καὶ ἠνάγκασαν τοὺς ἐν αὐταῖς διαμένοντας δυστυχεῖς νὰ ἐγκαταλείψωσι ταύτας καὶ νὰ καταφύγωσιν εἰς τὰς οἰκίας των καὶ διανυκτερεύσωσιν εἰς αὐτὰς μὲ ἄμεσον κίνδυνον τῆς ζωῆς των. Εὐτυχῶς κατὰ τὴν νύκτα ἐκείνην, τὴν ἀπαισίαν, δὲν ἔγινεν ἰσχυρός τις σεισμός, ὁπότε ἀσφαλῶς ἠθέλομεν θρηνήσει πολλὰ ἀνθρώπινα θύματα. Ἀλλὰ νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἐφ’ ὅσον εἶναι δεδομένον ὅτι ἡ περιπέτεια τῆς νυκτὸς ἐκείνης θὰ ἐπαναληφθῇ εὐθὺς ὡς καταπέσῃ καὶ ἄλλη βροχή, ἐφ’ ὅσον εἶναι δεδομένον ὅτι ὅσον εἰσερχόμεθα εἰς τὸν χειμῶνα τόσον καθίσταται ἀδύνατος ἡ παραμονὴ ὑπὸ τὰς σκηνὰς τῶν ἀπόρων σεισμοπαθῶν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπαναλάβω πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἐξ ὀνόματος ὁλοκλήρου τοῦ Θηβαϊκοῦ λαοῦ τὴν παράκλησιν ὅπως εὐαρεστηθῇ νὰ μεριμνήσῃ περὶ ἀποστολῆς ξυλείας πρὸς κατασκευὴν παραπηγμάτων, προωρισμένων νὰ στεγάσωσι τοὺς ἀπόρους σεισμοπαθεῖς. Εἶναι ἀληθὲς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔσπευσε νὰ δηλώσῃ προχθὲς εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ ξυλεία καὶ δυσεύρετος καὶ δαπανηρὰ εἶναι. Ἔχομεν ὅμως τὴν εὐτυχίαν σήμερον ἀκριβῶς νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν προσφορὰ ξυλείας ὑπὸ ὅρους ἀληθῶς ἐπωφελεῖς καὶ ὑπὸ τιμὰς χαμηλάς. Μηχανικὸς τῆς πόλεως, ἄξιος πάσης ἐμπιστοσύνης, προσφέρεται νὰ δώσῃ εἰς τὸ Κράτος τὴν ξυλείαν, τὴν ἀπαιτουμένην πρὸς στέγασιν τῶν ἀπόρων σεισμοπαθῶν, ἀναλαμβάνων νὰ παρασκευάσῃ εἴκοσι παραπήγματα, ἕκαστον τῶν ὁποίων θὰ περιλαμβάνῃ 48 ἄτομα, ἀντὶ 40.000 δρ. ἐν συνόλῳ. Τὰ παραπήγματα δὲ ταῦτα θὰ δύνανται νὰ στεγάσωσι 1000 ἄτομα. Ἤθελον παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ φροντίσῃ περὶ αὐτοῦ συντόνως.

§20ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Πόσον θὰ στοιχίσῃ ἕκαστον παράπηγμα;

§21Β. ΚΥΡΕΛΛΟΣ. Θ’ ἀναλογῇ εἰς ἕκαστον ἄτομον δαπάνη μόνον 40 δραχμῶν, κ. Πρόεδρε.

§22ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Τοιαύτην δαπάνην δύναται ν’ ἀναλάβῃ ἡ Κυβέρνησις.

§23Π. ΛΑΓΟΠΑΤΗΣ. Δὲν ἔχω νὰ προσθέσω ἄλλο τι.

§24Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ὑποθέτω, ὅτι ἐκτὸς αὐτοῦ καὶ ἄλλος τις προέτεινε νὰ προσφέρῃ ξυλείαν· ἑπομένως θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ μία δημοπρασία, ὄχι βεβαίως μὲ τὴν ἔκτασιν τῶν συνήθων δημοπρασιῶν, ἀλλὰ ταχίστη, ὥστε νὰ κατορθωθῇ προσφορὰ καλυτέρα.

§25Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Πρέπει νὰ πεισθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ συντηρηθῶσιν ὑπὸ σκηνάς.

§26ΕΜΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ. Οὐδεμιᾶς παραστάσεως εἶναι χρεία διὰ νὰ πεισθῇ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι εἶναι ἐπείγουσα ἀνάγκη, ὅπως φροντίσῃ διὰ τοὺς σεισμοπαθεῖς τῶν Θηβῶν. Αἱ σκηναὶ βεβαίως δὲν δύνανται νὰ θεωρηθῶσιν, ὅτι παρέχουσιν ἐπαρκῆ στέγασμον. Διὰ τοῦτο ὄχι μόνον δὲν περιμένομεν νὰ πεισθῶμεν παρ’ οἱουδήποτε περὶ τούτου, ἀλλὰ καὶ προέβημεν ἤδη εἰς καταλλήλους ἐνεργείας ἐπιζητήσαντες ἄλλον τρόπον στεγασμοῦ. Ὁ νομομηχανικὸς Ἀττικῆς, ὁ ὁποῖος διακρίνεται διὰ τὴν δραστηριότητά του, κατώρθωσε νὰ ἔλθῃ εἰς συνεννοήσεις τινὰς αἱ ὁποῖαι ἔχομεν τὴν βεβαιότητα ὅτι θὰ θεραπεύσωσι τὸ κακὸν κατὰ τὰς ὑποδεικνυομένας ἀνάγκας. Ἐν τούτοις παρακαλῶ τοὺς κ. συναδέλφους ν’ ἀναμείνωσι τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐνεργειῶν ἡμῶν.

§27Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Πλὴν τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ἐπανειλημμένως ἐδήλωσεν ὅτι ἔλαβε, νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο ἀπαραίτητον ὅπως φροντίσῃ νὰ συστήσῃ μίαν Ἐπιτροπὴν δι’ ἐράνους.

§28ΕΜΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ. Ἀπήντησα εἰς τοὺς κ. Βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι μοὶ ὑπέβαλον τοιαύτην ἰδέαν, ὅτι δὲν βλέπω καθόλου ἁρμόζον εἰς τὴν Πολιτείαν νὰ προβῇ εἰς σύστασιν Ἐπιτροπῆς πρὸς συλλογὴν ἐράνων. Τὸ Κράτος ἀναγνωρίζει συνιστωμένας τοιαύτας Ἐπιτροπὰς αἱ ὁποῖαι ζητοῦσι τὴν τοιαύτην ἀναγνώρισιν, ἀλλὰ δὲν δύναται αὐτὸ νὰ προβαίνῃ εἰς τὴν σύστασιν τοιούτων Ἐπιτροπῶν.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἑπομένη ἀναφορὰ ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Ι. Τρικούπης.

§30Ι. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Νὰ διαγραφῇ, κ. Πρόεδρε.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαγράφεται. Ὁ κ. Κ. Λιδωρίκης «παρακαλεῖ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ καταθέσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὰς πληροφορίας περὶ τοῦ ἐν Πύργῳ ἐργοστασίου παγοποιίας κλπ.».

§32Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου αὐτοῦ τὰ σχετικὰ ἔγγραφα διεβιβάσθησαν εἰς τὸν εἰσαγγελέα τῶν ἐν Πύργῳ Πλημμελειοδικῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 22304 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου πρὸς ἐνέργειαν ἀνακρίσεων. Μετέβη ὁ ἐπιθεωρητὴς καὶ ἔκαμεν ἔκθεσιν. Ἡ ἔκθεσις αὕτη δίδει ἀφορμὴν νὰ πιστευθῇ, ὅτι πρόκειται περὶ ἀτυχήματος περιέχοντος στοιχεῖα ἀδικήματος.

§33Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Τοῦτο μόνον ἔχω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὑπάρχουσι τόσαι ἐλλείψεις εἰς τὸ ἐργοστάσιον αὐτὸ ὥστε ἐπανειλημμέναι ἐγένοντο ἐκρήξεις καὶ ἐπῆλθον μεγάλαι ζημίαι.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Κροκιδᾶς. Ἀπουσιάζει. Ὁ κ. Ι. Τριανταφυλλάκος «ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν πότε εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ προσέλθωσιν εἰς τὸν στρατὸν οἱ ἔχοντες ἀναβολὴν κατατάξεως κληρωτοὶ τῆς ἀπογραφῆς 1913–1914».

§35ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργὸς καὶ Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Ἡ ἀναβολὴ κατατάξεως τῶν κληρωτῶν τοῦ 1913 τῶν γεννηθέντων κατὰ τὸ ἔτος 1892 ἄρχεται τῇ 1 Ἰουνίου 1913, τῶν δὲ κληρωτῶν τῆς αὐτῆς ἀπογραφῆς τῶν γεννηθέντων τῷ 1893 ἄρχεται ἀπὸ 1 Δεκεμβρίου 1913.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σπ. Θεοδωρόπουλος «ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκεται τὸ κτίριον τῆς Βιβλιοθήκης τῆς Βουλῆς».

§37Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας). Θὰ γίνῃ νέα δημοπρασία.

§38Σ. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Φαίνεται, ὅτι ἡ δημοπρασία θὰ ἔχῃ ὅρους τοιούτους, ὥστε κανεὶς ἐργολάβος νὰ μὴ δύναται νὰ προσέλθῃ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐργασθῇ τὸ σῶμα ἕνεκεν ἐλλείψεως χώρου. Πρέπει νὰ θεωρηθῶσιν οἱ ὅροι τῆς δημοπρασίας, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἐξακολούθησις τοῦ ἔργου, τὸ ὁποῖον κινδυνεύει νὰ καταρρεύσῃ.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συμπληρῶν καὶ ἐγὼ τὴν ἀνάγκην νομίζω, ὅτι πρέπει ν’ αὐξήσητε τὰς τιμάς. Οἱ κ. Α. Κ. Χριστόπουλος καὶ Δ. Γκλαβᾶς «παρακαλοῦσι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ὅπως εὐαρεστηθῇ νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν τί ἀπεφάσισεν ὡς πρὸς τὴν ἀτέλειαν τῶν ἐξετάσεων τῶν μετασχόντων τοῦ πολέμου φοιτητῶν, πρὸς οὓς ἀνεγνωρίσθη διὰ νόμου τὸ δικαίωμα τοῦτο μέχρι τῆς 15 Ἰουνίου ἐ. ἔ., ἀλλ’ οἵτινες δὲν κατώρθωσαν ἕως τότε νὰ προσέλθωσιν εἰς ἐξετάσεις, πάντως ὅμως θέλουσι προσέλθει μέχρι τέλους Δεκεμβρίου ἐ. ἔτους».

§40Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως). Ὑπεβλήθη σχετικὸν νομοσχέδιον πρὸ ἡμερῶν καὶ ἐξετυπώθη.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Χαριτᾶτος «ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διὰ τίνα λόγον, ἐνῷ ἐτέθη εἰς ἐφαρμογὴν ὁ νόμος περὶ ἀγροφυλακῆς Κεφαλληνίας ἀπὸ 1 Ἰουλίου ἐ. ἔ., δὲν ἐδημοσιεύθη εἰσέτι τὸ Διάταγμα περὶ κανονισμοῦ τῆς στολῆς τῶν ἀρχιφυλάκων καὶ ἀγροφυλάκων, οὐδὲ ἀπεστάλησαν τὰ διπλότυπα εἰσπράξεως φόρων καταβολῆς ἐγγυήσεων, δηλώσεων κλπ. Καθὼς διὰ τίνα λόγον διωρίσθησαν ἀρχιφύλακες εἴς τινας περιφερείας ἐκ τῶν μὴ δημοτῶν αὐτῶν, ἐνῷ ὑπέβαλον ἐκ τῶν περιφερειῶν τούτων αἰτήσεις κεκτημένοι τὰ προσόντα, οὐδὲ προυτιμήθησαν ἐκ τῶν ἀμέσως συνεχομένων περιφερειῶν, ὡς ὁρίζει ὁ νόμος. Ἐπίσης διὰ τίνα λόγον μένουσι κεναὶ θέσεις ἀγροφυλάκων, ἐνῷ ὑπέβαλον αἰτήσεις διορισμοῦ κεκτημένοι τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου ἀπαιτούμενα προσόντα».

§42Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Διότι ὁ νόμος δὲν ἀπαιτεῖ Β. Διάταγμα νὰ δημοσιευθῇ. Ἠμπορῇ νὰ γίνῃ ἁπλῆ διαταγή.

§43Ν. ΧΑΡΙΤΑΤΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κύριον Ὑπουργὸν νὰ σπεύσῃ νὰ ἐκδώσῃ τὴν ὑπουργικὴν αὐτὴν διαταγὴν περὶ στολῆς, διότι συμβαίνει νὰ φυλάττωσιν οἱ ἀγροφύλακες καὶ κατόπιν νὰ τοὺς συλλαμβάνωσιν οἱ χωροφύλακες ἐπὶ παρανόμῳ ὁπλοφορίᾳ.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Εὐθ. Βελλιανίτης «παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ναυτικῶν νὰ τὸν πληροφορήσῃ ἂν σκέπτεται νὰ λάβῃ μέτρα καὶ τίνα διὰ τοὺς διδάκτορας τῆς Ἰατρικῆς, οἵτινες ὑπηρετοῦσιν ὡς ἔφεδροι μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ διόπου. Ὁμοίως τὸν παρακαλεῖ ὅπως τὸν πληροφορήσῃ ἂν σκέπτεται νὰ προαγάγῃ εἰς διόπους τοὺς ἐφέδρους ναύτας τοὺς λαβόντας μέρος εἰς ἀμφοτέρους τοὺς πολέμους».

§45Κ. ΔΕΜΕΡΤΖΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν). Δὲν κατέληξα εἰσέτι εἰς ὁριστικὴν ἀπόφασιν. Μελετῶ αὐτὰ τὰ ζητήματα ἀκόμη.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. Ἀλκ. Θανόπουλος καὶ Δ. Μπούσδρας «παρακαλοῦσι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν διὰ τίνα λόγον ἀπαγορεύεται ἐν Καρδίτσῃ ἡ μεταφορὰ καυσοξύλων εἰς τὴν πεδιάδα εἴτε διὰ κτηνῶν πλέον τῶν τριῶν εἴτε δι’ ἁμαξῶν, ἐνῷ οἱ τρόποι οὗτοι τῆς μεταφορᾶς εἶναι σχεδὸν μοναδικοί».

§47Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχει δοθῆ τοιαύτη ἀπαγόρευσις. Ἐγὼ δὲν ἐξέδωκα τοιαύτην διαταγὴν οὔτε δύναμαι νὰ ἐκδώσω, διότι θὰ ἤμην ἀντίθετος πρὸς τὸν νόμον. Γνωρίζετε πῶς διαθέτει ὁ νόμος τὰ κατ’ αὐτό. Λέγει, ὅτι μέχρις ὡρισμένου ἀριθμοῦ ἠμπορεῖ ὁ καθεὶς νὰ ἐξαγάγῃ χωρὶς νὰ δηλώσῃ ἂν εἴτε δι’ ἐμπορίαν εἴτε δι’ οἰκιακὴν χρῆσιν τὰ ἐξάγει, ἐνῷ μετὰ τρεῖς φορὰς ἐπίσης ἠμπορεῖ νὰ τὰ πάρῃ, ἀλλὰ ἐὰν τὰ θέλῃ δι’ ἐμπορίαν θὰ πληρώσῃ μικρόν τινα φόρον· πιθανώτατα τὰ ὄργανα τῆς ἐξουσίας συναντῶνται, δὲν ὑποθέτουσιν, ὅτι τὰ πηγαίνουσιν εἰς τὴν οἰκίαν των, καὶ θέλουσι νὰ ἐξακριβώσωσι τὸ πρᾶγμα. Λοιπὸν δὲν δύναμαι δι’ ἁπλῆς διαταγῆς ν’ ἀπαγορεύσω εἰς αὐτοὺς τὴν ἔρευναν ἂν πρὸς οἰκιακὴν χρῆσιν ἢ πρὸς ἐμπορίαν θὰ ἦτο ἡ ἐξαγωγή, διότι αὐτόχρημα θὰ ἦτο ἐπέμβασις εἰς τὰ καθήκοντά των.

§48Α. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄλλη μεταφορὰ τῶν ξύλων δὲν δύναται νὰ γίνῃ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θ’ ἀγοράζωμεν ζῷα διὰ νὰ μεταφέρωμεν αὐτὰ τὰ καυσόξυλα; Τὰ ὄργανα δὲ ἀπαγορεύουσιν ἐντελῶς τὴν μεταφορὰν ξύλων καὶ δι’ οἰκιακὴν χρῆσιν ἀκόμη.

§49Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ζητήσω πληροφορίας περὶ αὐτοῦ, διότι, ἂν ἀληθεύῃ, θὰ εἶναι τερατῶδες αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε.

§50Α. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, συμβαίνει τὸ ἑξῆς. Οἱ κάτοικοι τῶν πεδινῶν μερῶν μεταβαίνουσιν εἰς τὸ δάσος μὲ ἁμάξια· λαμβάνουσι δι’ οἰκιακὴν των χρῆσιν ἀκριβῶς ἓν ἁμάξιον· ἀντὶ νὰ τὰ μεταφέρωσι διὰ τριῶν ζῴων τὰ μεταφέρουσι δι’ ἑνὸς κάρρου συγχρόνως.

§51Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ τὸ ἐξετάσω.

§52Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Τὰ ὄργανα τῆς ἐξουσίας δὲν θέλουσι νὰ ὑπακούσωσιν εἰς τὸν νόμον.

§53Α. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, κύριε Ὑπουργέ.

§54Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα, μάλιστα.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μπουρνιᾶς «παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν τί ἐγένετο ἐπὶ τῆς αἰτήσεως τοῦ Εὐσταθίου καὶ λοιπῶν ἐμπόρων Χαλκίδος, αἰτούντων ὅπως πληρωθῶσι τὸ ἀντίτιμον διαφόρων βελεντζῶν, τὰς ὁποίας τὸ ἐν Χαλκίδι σῶμα στρατοῦ ἐπέταξεν ἀπὸ τὰς ἀρχὰς τοῦ πολέμου 1912· ἡ αἴτησίς των φέρει ἀριθμὸν 24188 τῆς 3 Δεκεμβρίου 1914 καὶ οὐδεμία ἀπάντησις ἐδόθη αὐτοῖς. Ἐπίσης ὁ ἐπιμελητὴς Ἀντ. Γεωργιάδης ὑπέβαλεν αἴτησιν αἰτῶν ν’ αὐξηθῇ ἡ σύνταξίς του· καίτοι φέρει αὕτη ἀριθμὸν πρωτοκόλλου τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν 95335 τῆς 30 Μαΐου 1913, ἐν τούτοις δὲν ἔλαβε πέρας».

§56ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἡ αἴτησις διεβιβάσθη εἰς τὸ Ἐλεγκτήριον τῆς Βʹ Μεραρχίας, διετάχθη δὲ σήμερον τοῦτο νὰ ἀναφέρῃ περὶ τῆς γενομένης ἐνεργείας.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γκλαβᾶς «παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας ὅπως πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν τίνα μέτρα ἔλαβεν ὅπως διευθετηθῇ ἡ κοίτη τοῦ χειμάρρου Βέργα τῆς Μανωλάδος, ἐξ οὗ κινδυνεύουσιν αἱ περιουσίαι τῶν κοινοτήτων Μανωλάδος, Ψάρι καὶ Καπελέτου. Ἀναβάλλεται. Ἐξαντληθείσης τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσέρχεται εἶτα ἡ Βουλὴ εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας. Ψήφισις συνόλου τοῦ νομοσχεδίου «περὶ συντάξεως ἀποστρατείας ἕνεκα τραυμάτων ἢ νοσημάτων», ὡς ἐτροποποιήθη κατὰ τὴν βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ σύνολον παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ψήφισις συνόλου τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ νόμου ΓϠΟΓʹ περὶ δικηγόρων», ὡς ἐτροπολογήθη κατὰ τὴν βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. (Γίνεται δεκτὸν τὸ σύνολον. Ἐπίσης γίνεται δεκτὸν τὸ σύνολον τῶν ἑξῆς νομοσχεδίων· 1) «περὶ ταχυδρομικῶν δεμάτων», ὡς ἐτροποποιήθη κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν· 2) «περὶ ἐλευθέρας ζώνης ἐν Θεσσαλονίκῃ», ὡς ἐτροποποιήθη κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν· 3) «περὶ αὐξήσεως τοῦ προσωπικοῦ τῆς κεντρικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῶν 16 παλαιῶν νομαρχιῶν τοῦ Κράτους» 4) «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 26 Αὐγούστου ἐ. ἔ. Β. Διατάγματος περὶ ἱδρύσεως διδασκαλείων ἑκατέρου τῶν φύλων πρὸς μόρφωσιν διδασκάλων τῆς δημοτικῆς ἐκπαιδεύσεως»· 5) «περὶ ἱδρύσεως Δημοσίου Λυσσιατρείου καὶ Λαμαλιδοκομείου») Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8 «περὶ διεξαγωγῆς τῆς στρατολογικῆς ὑπηρεσίας» δὲν διενεμήθη.

§58ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Νὰ μείνῃ μετ’ ὀλίγον ὡς καὶ τὰ ὑπ’ ἀριθ. 9–12.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 13. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 19 Αὐγούστου ἐ. ἔ. Β. Διατάγματος περὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν σχολείων τῆς δημοτικῆς καὶ μέσης ἐκπαιδεύσεως τῶν νέων Χωρῶν κλπ.». (Ψηφίζονται τὰ ἄρθρα 1 καὶ 2). Ἄρθρον 3 (ἀναγινώσκεται).

§60Λ. ΝΑΚΟΣ. Ὁ συνάδελφος κ. Γκέκας ἔχει ὑποβάλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου περί τινος προσώπου τὸ ὁποῖον ἔχει ἀπολυτήριον Γʹ τάξεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Σχολείου.

§61Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Εἰς τὴν βʹ ἀνάγνωσιν.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπίσης ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Βελέντζα, ἡ ὁποία ἀναβάλλεται διὰ τὴν βʹ ἀνάγνωσιν. (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 3 ὡς καὶ τὰ λοιπὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου).

§63Λ. ΝΑΚΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 7 ἔχω τὸν λόγον.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἐψηφίσθη· τὰ ἄρθρα τὰ πολλὰ περιέχονται εἰς τὸ Β. Διάταγμα. (Ψηφίζεται εἶτα εἰς βʹ ἀνάγνωσιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ νομοσχέδιον «περὶ κυρώσεως ἀτμοπλοϊκῆς συμβάσεως μεταξὺ τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως τῶν Ταχυδρομείων καὶ Τηλεγράφων καὶ τῆς «Καρυστίου Ἑλληνικῆς Ἀτμοπλοΐας». Ἐπίσης ψηφίζεται εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ νομοσχέδιον «περὶ κυρώσεως ἀτμοπλοϊκῆς συμβάσεως μεταξὺ τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως τῶν Ταχυδρομείων καὶ Τηλεγράφων καὶ τῆς ἐν Πειραιεῖ ἑδρευούσης Ἑλληνικῆς Ἀτμοπλοΐας «Ἀρχιπελάγους». Ἐπίσης ψηφίζεται εἰς αʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον «περὶ Γενικῆς Διοικήσεως τῶν νέων Χωρῶν». Ἐπίσης ψηφίζεται εἰς αʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον «περὶ διοικητικῆς διαιρέσεως καὶ διοικήσεως τῶν νέων Χωρῶν». Ἐπίσης ψηφίζεται ἡ ἀρχὴ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ ἐλαττώσεως τῆς μισθώσεως τῶν φόρων ὠνίων καὶ ἐμπορευμάτων τῶν δήμων κατὰ τὸ ἔτος 1914».

§65ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8 «περὶ στρατιωτικῶν ὑπαλλήλων».

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ στρατιωτικῶν ὑπαλλήλων καὶ ὑπηρετῶν».

§67ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ὅσας τροπολογίας ἐπρόκειτο νὰ δεχθῶ τὰς ἔχω συμπεριλάβει εἰς τὸ ἀνατυπωθὲν κείμενον· αἱ λοιπαὶ δὲν πρόκειται νὰ γίνωσι δεκταὶ πλὴν μιᾶς. (Ψηφίζονται τὰ ἄρθρα 1 καὶ 2).

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 3 (ἀναγινώσκεται).

§69Π. ΛΑΓΟΠΑΤΗΣ. Εἰς τὸ περὶ στρατιωτικῶν ὑπαλλήλων καὶ ὑπηρετῶν νομοσχέδιον, ὡς διετυπώθη, φαίνεται ὅτι γίνεται δεκτὴ ἡ τροποποίησις τῆς Ἐπιτροπῆς. Ὑποθέτω, ὅτι θὰ εἶναι σφάλμα, διότι κατὰ τὴν αʹ συζήτησιν ἐπεφυλάχθη ὁ κύριος Πρόεδρος. Ἡ τροπολογία τῆς Ἐπιτροπῆς οὐδένα λόγον ἔχει οὔτε δικαιολογίαν, συγκρούεται δὲ καὶ πρὸς ἄλλους νόμους ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Κατὰ τὸν ὀργανισμὸν τῶν δικαστηρίων, ἀνάλογος τοῦ ὁποίου εἶναι καὶ ὁ τῶν στρατοδικείων, ὁ ὑπογραμματεὺς ὡς ὑποκατάστατος τοῦ γραμματέως μετέχει τῆς συνεδριάσεως, συμπαρίσταται καὶ ἀσκεῖ προσωπικὴν δικαιοδοσίαν καθ’ ἣν δύναται ν’ ἀντιτίθεται καὶ πρὸς τὸν πρόεδρον, ὡς καὶ κατὰ τὴν ἀναγραφὴν τῶν γεγονότων ἐν τῇ συνεδριάσει, τὰ ὁποῖα γράφει κατὰ τὴν ἰδίαν του ἀντίληψιν.

§70ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἄς ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ πρώην καθεστώς.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 3, ὡς ἐτροποποιήθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ψηφίζεται εἶτα τὸ ἄρθρον 4, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, ὡς καὶ τὰ λοιπὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου μέχρι τοῦ ἄρθρου 21, τὸ ὁποῖον ἀναγινώσκεται).

§72Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ διηυκολύνετο ἡ κατάταξις ἀποστράτων ἀξιωματικῶν ὑπηρετούντων ἐπὶ μακρὰ ἔτη εἰς τὴν στρατολογίαν καὶ ὄντων εἰδικωτάτων.

§73ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Διευκολύνονται ἀρκετά. (Ψηφίζονται τὰ ἄρθρα 21–39 καὶ ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 40).

§74Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Ἐπιφυλάσσομαι περισσότερον νὰ ὁμιλήσω ἐν τῷ ἄρθρῳ περὶ ἐλέγχου, ὀφείλω ὅμως ἐν τῷ καθορισμῷ τοῦ ἄρθρου τούτου νὰ εἴπω, ὅτι μοὶ κάμνει ἐντύπωσιν νὰ βλέπω, ὅτι τὸ σῶμα πρόκειται νὰ συντεθῇ διὰ τῆς συμπληρώσεως τῶν θέσεων καὶ ἐξ ἑνὸς ταγματάρχου τῶν διαλυομένων οἰκονομικῶν σωμάτων, καὶ θὰ ἦτο καιρὸς ἕως ὅτου ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐλέγχου νὰ ληφθῶσι κατάλληλα μέτρα. Ἡ ἰδιότης τοῦ ὑπαλλήλου θέτει τοῦτον εἰς τὴν ἐκτίμησιν τῶν ἀξιωματικῶν κατώτερον οἱουδήποτε ἀξιωματικοῦ, οἱουδήποτε βαθμοῦ. Βεβαίως ἀφίεται εἰς τὴν ἐκτίμησιν τῶν ταγματαρχῶν τῶν διαλυομένων σωμάτων, ἂν θέλωσι νὰ λάβωσι τὸν βαθμὸν τοῦ λογιστοῦ πρώτης τάξεως ὡς βαθμὸν ταγματάρχου, ἀλλ’ οὐδεὶς τούτων θὰ θελήσῃ νὰ χάσῃ τὸν τίτλον τοῦ ταγματάρχου, ὃν ἔφερε, καὶ ν’ ἀνταλλάξῃ αὐτὸν μὲ τὸν ταπεινὸν κατὰ τὴν ἀντίληψιν τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας τίτλον τοῦ λογιστοῦ. Ἀλλὰ μοὶ κάμνει ἐντύπωσιν διατί δὲν λαμβάνεται μέριμνα περὶ τὴν προτίμησιν τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν, ὥστε νὰ εἶναι ὄχι μόνον καλοί, ἀλλὰ τόσον καλοί, ὥστε νὰ μὴ ἔχῃ ἡ ὑπηρεσία τοῦ Κράτους καλυτέρους ὑπαλλήλους. Ἐξῆλθον μιᾶς Σχολῆς, ἔχουσιν ἐφόδια πείρας, διῆλθον σειρὰν ἐκκαθαρίσεως, ὥστε νὰ θεωρῶνται κράτιστοι. Ἡ ὑπηρεσία τούτων θὰ ἐτίμα οἱανδήποτε ἄλλην θέσιν καὶ ἐκτὸς τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν. Εἶναι ἀληθές, ὅτι διὰ τοῦ νόμου περὶ Ἐπιμελητείας θὰ κληθῶσιν οἱ καλύτεροι ἐκ τούτων εἰς αὐτὴν καὶ τοῦτο εἶναι ὀρθότατον. Ἀλλ’ εἶναι ζήτημα ἂν ἡ ἐκτίμησις τῶν προσώπων εἰς τὰ ὁποῖα ἀνατίθεται τοιαύτη κατάταξις εἰς τὸ σῶμα τῆς Ἐπιμελητείας θὰ περιλάβῃ πάντας τοὺς ἀνωτέρους ἀξιωματικοὺς τοὺς ἔχοντας τὰ προσόντα τὰ ὁποῖα εἶπον. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ζητήσωσι τὴν ἀποστρατείαν, διότι βεβαίως ἀνώτεροι ἀξιωματικοὶ δὲν θὰ θελήσωσι νὰ παραμείνωσι λογισταί. Βεβαίως, ἂν ἡ Πολιτεία ἐξαναγκάσῃ αὐτοὺς ν’ ἀπομακρυνθῶσι τῆς ὑπηρεσίας, πρέπει νὰ τοὺς ἱκανοποιήσῃ, διότι αὐτοὶ θὰ εἶναι ἡ αἰτία τῆς ἀδικίας αὐτῆς. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν ἔχομεν τόσον ὀλίγους ἱκανοὺς διὰ τὰ συνιστώμενα σώματα θὰ εἶναι κρῖμα, ἱκανώτατοι αὐτοί, νὰ ἐξέλθωσι τῆς Ἐπιμελητείας γινόμενοι ἀπόστρατοι καὶ βάρος τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Πρέπει οὗτοι κατὰ προτίμησιν νὰ καταρτίσωσι τὸ σῶμα τοῦ ἐλέγχου, διότι δὲν δύναμαι νὰ φαντασθῶ, ὅτι θὰ εὕρωμεν ἱκανωτέρους τμηματάρχας μὲ πεῖραν δεκαπενταετῆ, ἐξελθόντας μιᾶς Σχολῆς καὶ σχόντας μόρφωσιν ἀνωτέραν παντὸς οἰκονομικοῦ ὑπαλλήλου. Ἐπειδὴ δὲ ἱδρύεται ἓν σῶμα νέον ἀνεξάρτητον, μὲ μεγάλα καθήκοντα καὶ παρέχον καλὸν μισθὸν καὶ σύνταξιν καὶ πάσας τὰς ἀσφαλείας, νομίζω, ὅτι ἐκ τῶν ἱκανῶν αὐτῶν ἀξιωματικῶν δύναται κατὰ προτίμησιν νὰ καταρτισθῇ τὸ σῶμα τοῦτο μὲ πλήρη πεποίθησιν, ὅτι τούτου οὐδεὶς θὰ εἶναι ἱκανώτερος. Διότι ἡ διάταξις ἡ ὑπάρχουσα ἐν τῷ ψηφιζομένῳ νομοσχεδίῳ, ὅτι δύνανται νὰ μείνωσι λογισταὶ αʹ τάξεως, οὐδόλως μᾶς ἀπαλλάσσει τοῦ κινδύνου τοῦ νὰ ἐξέλθωσι τοῦ σώματος καὶ οὕτω πως ἡ Πολιτεία ἀφ’ ἑνὸς νὰ χάσῃ τὰς ὑπηρεσίας των, ὁ δὲ Προϋπολογισμὸς νὰ ἐπιβαρυνθῇ ἀφ’ ἑτέρου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ συστήματος ὁλοκλήρου, ὑποβάλλω ἀπὸ τοῦδε σχετικὴν τροπολογίαν.

§75ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Θὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα.

§76Γ. ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω λοιπὸν ὅτι πρέπει τὸ 40 ἔτος τῆς ἡλικίας ν’ αὐξηθῇ.

§77ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δυστυχῶς ἄνω τῶν 40 ἐτῶν δὲν δύναμαι νὰ τὸ δεχθῶ. Τὸ 45 ἔτος θὰ εἶναι πολὺ μακρόν, ἐξ ἄλλου δὲ δὲν ὑπολείπεται καὶ ὁ ἀπαιτούμενος χρόνος πρὸς συμπλήρωσιν τῆς συντάξεως, ὁπότε θ’ ἀναγκασθῇ ἡ Πολιτεία ἢ νὰ κρατήσῃ αὐτοὺς περισσότερον χρόνον ἢ νὰ τοὺς ἀπομακρύνῃ καὶ νὰ δώσῃ εἰς αὐτοὺς σύνταξιν. Τὴν ἑξῆς τροπολογίαν προτείνω (ἀναγινώσκει)· «εἰς τοὺς διαχειριστὰς κτλ.» νὰ προστεθῇ «ὡς ἐπίσης καὶ ἐξ ἐφέδρων λοχαγῶν τοῦ λόχου προερχομένων ἐκ τοῦ σχολείου τῶν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν καὶ ὑπηρετησάντων ἐπὶ διετίαν τουλάχιστον εἰς οἰκονομικὴν ὑπηρεσίαν ἐν τῷ στρατεύματι».

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 40, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ψηφίζονται εἶτα τὰ ἄρθρα 41–47 καὶ ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 48).

§79Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Παρατηρῶ, ὅτι εἰς τὰς τάξεις τῶν φαρμακοποιῶν οὐδεμία ἐπέρχεται βελτίωσις μὲ τὸν μισθὸν τῶν 250 δραχμῶν.

§80ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Θὰ ἐπέλθῃ βελτίωσις, ὅταν προαχθῶσι καὶ λαμβάνωσι μισθὸν 350 δραχμῶν.

§81Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Δὲν θὰ προαχθῶσι, διότι τὰς ἀνωτέρας θέσεις θὰ τὰς καταλάβωσιν ἀξιωματικοὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουσι μικρὰν ἡλικίαν καὶ ἑπομένως μέχρις ὅτου φθάσωσι τὸ 65 ἔτος τῆς ἡλικίας των δὲν ὑπάρχει ἐλπὶς νὰ προαχθῶσι. Θὰ παραμείνωσιν ἐπὶ 30 ἔτη ὁλόκληρα ἐν τῇ τρίτῃ τάξει. Ἔχω στατιστικὴν τῆς ἐπετηρίδος τῶν ἀξιωματικῶν. Εἶναι ὀκτὼ ἐπιφαρμακοποιοὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουσιν ἡλικίαν ἀπὸ 34 μέχρι 50 ἐτῶν.

§82ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἄς μεταβῶσιν ὡς διαχειρισταί.

§83Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Θὰ μεταβῶσι τοῦ οἰκονομικοῦ.

§84ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἄς μεταβῶσι καὶ αὐτοί.

§85Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Θὰ εἶναι δικαιότερον ἀντὶ 250 δραχ. νὰ τοῖς δώσητε 300.

§86ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Τοῖς δίδομεν εἴτε τὴν θέσιν αὐτὴν εἴτε τῶν διαχειριστῶν καὶ τοῖς δίδομεν καὶ τὸ δικαίωμα νὰ κάμωσι φαρμακεῖον. Εἶναι ἀρκετὴ ἡ πρόνοια αὕτη.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 48 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ψηφίζονται εἶτα τὰ ἄρθρα 49 καὶ 50 καὶ ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 51).

§88ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ἡ Ἐπιτροπὴ, ἥτις ἀποφαίνεται περὶ τῆς κατατάξεως ἢ ἀπολύσεως, νὰ καταρτισθῇ ὡς ἑξῆς· «ὑπὸ Συμβουλίου ἀποτελουμένου ἐξ ἑνὸς γενικοῦ ἀρχιάτρου, ἑνὸς ἀνωτέρου ἀξιωματικοῦ τῆς Ἐπιμελητείας καὶ ἑνὸς φαρμακοποιοῦ τρίτης τάξεως», διότι τὰ ἀναφερόμενα εἶναι ἀπηρχαιωμένα.

§89Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Νομίζω, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, δι’ ὃν λόγον εἶπον καὶ προηγουμένως, οἱ πολιτικοὶ ὑπάλληλοι δὲν θὰ ἔχωσι τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἔχωσιν ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ· διότι καὶ οἱ ἀνώτεροι ἐξ αὐτῶν θὰ ἵστανται ἐν ἥσσονι μοίρᾳ καὶ τοῦ ἀνθυπιάτρου. Ἀλλ’ ἐκτὸς αὐτοῦ, ὅπως παραμένωσιν αὐτοὶ ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ, φοβοῦμαι ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ κριθῶσιν ἱκανοὶ θὰ εὑρίσκωνται ἐν ἥσσονι μοίρᾳ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι θὰ κριθῶσιν ἀνίκανοι. Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἐξέλθωσιν ὡς ἀνίκανοι θὰ ἔχωσι μείζονας ἀμοιβὰς, θὰ ἔχωσι καὶ τὸ δικαίωμα ν’ ἀνοίξωσι φαρμακεῖον, ἐνῷ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὡς ἱκανοὶ θὰ παραμείνωσιν ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ θὰ εὑρίσκωνται ἐν ἥσσονι μοίρᾳ.

§90ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Τί προτείνετε;

§91Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Δὲν προτείνω τίποτε.

§92ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχητε ὑπ’ ὄψει, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ διαλύσωμεν τὸ σῶμα αὐτό· ὥστε πρέπει κάτι ν’ ἀποφασισθῇ περὶ αὐτῶν. Ἐγὼ ἓν μόνον σᾶς λέγω, ὅτι πάντες οὗτοι θὰ τοποθετηθῶσι, διότι οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν εἶναι στάσιμος. Θὰ προσέξωμεν δὲ καὶ εἰς αὐτὰ περὶ τοῦ ὁποίου ὡμιλήσατε. Θὰ σᾶς παρεκάλουν ὅμως νὰ μὴ ἀκούηται ἐκ τῆς ἰδικῆς σας θέσεως ἐγκύρως ἐνταῦθα ἡ ἰδέα, ὅτι οἱ πολιτικοὶ ὑπάλληλοι εἶναι κατώτεροι τῶν στρατιωτικῶν. Εἰς ἓν Κράτος συνταγματικὸν πάντες οἱ ὑπάλληλοι εἶναι ἴσοι.

§93Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Γνωρίζω τοῦτο. Ἀλλ’ ὑπάρχει αὐτὴ ἡ ἰδέα.

§94ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Νὰ μὴ συμμερίζησθε αὐτό.

§95Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Ὄχι μόνον τὸ συμμερίζομαι, ἀλλὰ καὶ τὸ αἰσθάνομαι καὶ τὸ φρονῶ.

§96ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν λέγω, ὅτι δὲν ἐπικρατεῖ ἡ πρόληψις αὐτή, ἀλλὰ λέγω ὅτι ἐγκύρως δὲν πρέπει νὰ λέγητε αὐτὸ ὑμεῖς ἐν τῇ Βουλῇ.

§97Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Καθ’ ἣν στιγμὴν πρόκειται νὰ ληφθῶσιν ἀποφάσεις, εἰς οὐδεμίαν ὠφέλειαν ἄγει μία ὑπόθεσις, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἓν κακόν, ὅταν τὸ κακὸν αὐτὸ ὑπάρχῃ. (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 51, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὡς καὶ τὰ ἄρθρα 52–56, καὶ ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 57).

§98Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ἐν τῷ προτελευταίῳ ἐδαφίῳ κατὰ παραδρομήν, νομίζω, δὲν ἀναφέρονται καὶ οἱ γραφεῖς.

§99Π. ΛΑΓΟΠΑΤΗΣ. Ἔχει δίκαιον ὁ κ. συνάδελφος, ἀλλὰ περὶ τούτων λαμβάνεται πρόνοια ἐν τῷ νόμῳ περὶ συστάσεως σώματος γραφέων. (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 57 ὡς καὶ τὰ λοιπὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου καὶ τὸ σύνολον).

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῶν ὑπὸ τὴν διαχείρισιν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐκκλησιαστικῶν ὑπαγομένων κληροδοτημάτων». (Ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἱδρύσεως ᾨδείου ἐν Θεσσαλονίκῃ». Ἄρθρον 1 (ἀναγινώσκεται).

§101Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Δὲν ἔχω ἐνώπιόν μου τὸ ἄρθρον, ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ προβῇ εἰς τροπολογίαν τῶν προσόντων, τὰ ὁποῖα διαγράφει τὸ νομοσχέδιον περὶ τοῦ διευθυντοῦ τοῦ ᾨδείου. Καλύτερον εἶναι ν’ ἀφεθῇ τελείως ἐλεύθερος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας νὰ ἐκλέξῃ τὸν κατάλληλον διευθυντὴν τοῦ ᾨδείου, διότι δὲν δύνανται ν’ ἀποτελέσωσι στοιχεῖον ἐκλογῆς τὰ δεκαπέντε ἢ τὰ πέντε ἢ τὰ τρία ἔτη οὐδ’ ἔχουσι σημασίαν τινά. Οἱ διευθυνταὶ τῶν ᾨδείων γεννῶνται καὶ τὰ προσόντα δὲν ἀποκτῶνται. Δύναταί τις νὰ ἔχῃ οἱαδήποτε προσόντα καὶ νὰ μὴ εἶναι κατάλληλος καὶ δύναται νὰ εἶναι κατάλληλος εἷς Μπετόβεν, ὁ ὁποῖος εἰς ἡλικίαν δέκα ἐτῶν ἔδειξεν ὅτι εἶναι μουσικὸν génie... Καλὸν εἶναι νὰ μὴ ἀναγραφῇ κανὲν προσόν, διότι τότε θὰ εἶναι ἡ ἐκλογὴ καλυτέρα. (Ψηφίζονται τὰ ἄρθρα 1, 2 καὶ 3).

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 4 (ἀναγινώσκεται).

§103Σ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ. Ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ὁρίζετε πολλὰ προσόντα διὰ τὸν διευθυντήν, ἀλλὰ διὰ τοὺς καθηγητὰς καὶ καθηγητρίας οὐδὲν ὁρίζετε. Ἔχει δικαίωμα πᾶς τις νὰ διορισθῇ μὲ δραχμὰς 300 κατ’ ἐκτίμησιν τῆς ἐφορείας. Καλὸν θὰ ἦτο νὰ ἐτίθετο, ὅτι δέον νὰ εἶναι ἐφωδιασμένος διὰ τοῦ διπλώματος τοῦ ᾨδείου Ἀθηνῶν ἢ ἄλλου τῆς Ἑσπερίας. Ἐπὶ πλέον ἐν τῷ ἐδ. 7 ἀναφέρεται, ὅτι εἰς τὸν διευθυντὴν ἢ καθηγητὴν δύναται ἐν ἀνάγκῃ ν’ ἀνατεθῇ ἡ διδασκαλία ἑνὸς μαθήματος ἐπὶ ἐπιμισθίῳ τοῦ ἡμίσεος τοῦ μισθοῦ τὸν ὁποῖον λαμβάνει ὁ καθηγητὴς ἢ ἡ καθηγήτρια. Δηλ. ὁ διευθυντὴς δύναται νὰ λαμβάνῃ 600 δρ. τὸν μισθόν του καὶ ἐπὶ πλέον τὸ ½ τοῦ μισθοῦ ἑνὸς καθηγητοῦ, ἤτοι 800 δραχ. κατὰ μῆνα. Φρονῶ ὅτι εἶναι δυνατὸν ν’ ἀνατεθῇ ἡ διδασκαλία ἑνὸς μαθήματος εἰς τὸν διευθυντὴν χωρὶς ἐπιμίσθιον, διότι εἶναι ἀρκετὰ ὑπέρογκος ὁ μισθός του. (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 4 ὡς καὶ τὰ ἑπόμενα ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου).

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ ὑπ’ ἀριθμὸν 23, 24 καὶ 25 ἀναβάλλονται. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ͵ΓΦΑʹ (3501) περὶ τοῦ λιμενικοῦ Ταμείου Πειραιῶς καὶ τῆς διοικήσεως αὐτοῦ». (Ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον). Τὰ δύο ἑπόμενα ἀναβάλλονται. Τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 29. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ φορολογίας τῶν κουκουλίων καὶ τοῦ ὀπίου». (Ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον). Τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 30 ἀναβάλλεται. Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου «περὶ συνομολογήσεως δανείου δραχμῶν 1.000.000 μετὰ τῆς Τραπέζης Κρήτης δι’ ἐκδόσεως ἐντόκων γραμματίων τοῦ Δημοσίου». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ ἀκαταδιώκτου τῆς ὑφαιρέσεως τῶν κατὰ τὸ ἄρθρον 17 τοῦ νόμου ͵ΓϠΜʹ καὶ ἐπὶ παντὸς τίτλου ἐπὶ καρπῶν τοῦ 1914 κατεσχημένων».

§105Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης). Θὰ ψηφισθῇ ὡς διετυπώθη ὑπ’ ἐμοῦ καὶ θὰ τροπολογηθῇ κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον μόνον παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀποξηράνσεως τῶν ἑλῶν τοῦ ἁλιπέδου τοῦ Παλαιοῦ Φαλήρου». (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχήν). Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ͵ΓΥΚΖʹ (1909) ἔτους περὶ ὁδοιπορίας». (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχήν) Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου «περὶ συστάσεως συλλογῆς ἔργων βυζαντηνῆς καὶ χριστιανικῆς τέχνης».

§107Σ. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εἶναι σκοπιμώτατον, καὶ εἶναι ἄξιος συγχαρητηρίων ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος λαμβάνει μέριμναν περὶ συλλογῆς τῶν ἔργων βυζαντηνῆς καὶ χριστιανικῆς τέχνης. Ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ προσέξῃ μὴ τυχὸν διὰ μιᾶς διατάξεως, τὴν ὁποίαν ἔχει ἐν τῷ ἄρθρῳ 3, ἀποσπάσῃ ὁλόκληρον τὴν ἐποπτείαν ἀπὸ τοῦ ὅλου κέντρου τῆς ἀρχαιολογικῆς ἐν γένει ὑπηρεσίας καὶ δημιουργήσῃ ἐντελῶς ἰδιαιτέραν ὑπηρεσίαν καὶ ἰδιαίτερον ὀργανισμόν. Νομίζω ὅτι θὰ ἦτο ἐπιζήμιον, ἂν ἀποχωρισθῇ ἐντελῶς ἡ ἐποπτεία τῆς βυζαντηνῆς τέχνης καὶ τῶν μνημείων αὐτῆς ἐκ τῆς κεντρικῆς ἀρχαιολογικῆς ὑπηρεσίας. Θὰ ἦτο σκοπιμώτερον νὰ μετάσχωσιν ἐν τῇ διοικήσει τῆς ἀρχαιολογικῆς ὑπηρεσίας ἄνδρες ἁρμόδιοι, σχετιζόμενοι μὲ τὴν βυζαντηνὴν τέχνην παρὰ νὰ ἀποχωρισθῇ ἡ ὑπηρεσία αὕτη τῆς κεντρικῆς ἀρχαιολογικῆς ὑπηρεσίας.

§108Κ. ΣΟΚΟΛΗΣ. Εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς ἐξαιρετικῆς μερίμνης τῆς Πολιτείας δι’ ἐποχὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ βίου, ἡ ὁποία πραγματικῶς ἀπὸ πολλοῦ ἔπρεπε νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν σοβαρῶς, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν ν’ ἀναπαραστήσωμεν αὐτὴν καθ’ ἁπάσας τὰς ἐκφάνσεις της. Εἶναι ἐποχή, ἡ ὁποία δύναταί τις νὰ εἴπῃ ὅτι εἶναι τελείως ἄγνωστος καὶ εἰς αὐτοὺς ἀκόμη τοὺς μεγαλυτέρους ἱστοριοδίφας, οἱ ὁποῖοι σήμερον μόλις ἀρχίζουσι νὰ καταγίνωνται καὶ νὰ ἐκδηλώνωσι τὰς γνώμας των, αἱ ὁποῖαι ἀπολήγουσι πάντοτε εἰς τὸν θαυμασμὸν τῆς μεγάλης ἐκείνης ἐποχῆς. Ἑπομένως ἦτο ὑπερτάτη ἀνάγκη νὰ καθορισθῇ διὰ νόμου τὸ ὀργανωτικὸν σύστημα, τὸ ὁποῖον θέλομεν ἀκολουθήσει διὰ τὴν συλλογὴν πάντων ἐκείνων τῶν ἀρχείων τῆς αὐτοκρατορικῆς ἐποχῆς, τὰ ὁποῖα κυρίως δὲν συνοψίζονται εἰς τίποτε ἄλλο εἰμὴ μόνον εἰς θρησκευτικὰ μνημεῖα. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν ν’ ἀπαλείψῃ τὴν λέξιν «βυζαντηνῆς ἐποχῆς» καὶ νὰ θέσῃ τὴν λέξιν «αὐτοκρατορικῆς ἐποχῆς». Ἂς βεβαιωθῇ, ὅτι δὲν θὰ ὑποχρεώσῃ ἐμὲ μόνον προσωπικῶς, ἀλλ’ εἶναι καιρὸς νὰ δοθῇ εἰς τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἡ ὀνομασία ἥτις πραγματικῶς τῇ ἁρμόζει. Εἶναι ἐποχὴ ἡ ὁποία λόγῳ τοῦ πολιτεύματος τὸ ὁποῖον εἶχε δύναται θαυμασίως ν’ ἀποδοθῇ δι’ ἁπλουστάτης λέξεως ἡ ὁποία σημαίνει τὸ πᾶν. Καὶ τοιαύτη εἶναι ἡ λέξις «αὐτοκρατορική», ἀφοῦ δὲν ὑπάρχει ἄλλη λέξις. Ἀλλ’ ἐκτὸς τῶν μνημείων καὶ τῶν ἔργων τέχνης, τὰ ὁποῖα θὰ περισυλλέξῃ ἡ ὑπηρεσία, ἥτις ὀργανοῦται, τὸ μεγαλύτερον ὑλικὸν ὑπάρχει ἐν τοῖς βιβλίοις, τῶν ὁποίων πολλὰ ἤδη ὑπάρχουσιν ἐν ταῖς Βιβλιοθήκαις· ἑπομένως καὶ ταῦτα πρέπει ν’ ἀποτελέσωσι μέρος τῆς συλλογῆς, διότι ἡ ἐποχὴ ἐκείνη δὲν μᾶς ἐμφανίζεται κυρίως εἰμὴ μόνον ὑπὸ τὴν θρησκευτικὴν μορφήν, διότι ὁλόκληρος ὁ πολιτικὸς βίος της συνοψίζεται εἰς τὴν θρησκείαν καὶ μόνον, ἡ ὁποία ἀπετέλεσε τὴν βάσιν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης καὶ ἥτις ἀπετέλεσε τὴν βάσιν τῆς δουλείας, ὅτε ἡ Αὐτοκρατορία ἔπαυσε καὶ δὲν ἀπέμεινεν οὐδὲν ἕτερον ὡς σύνδεσμος πάντων ἐκείνων τῶν λαῶν εἰμὴ μόνον ἡ θρησκεία. Ἔχομεν λοιπὸν δύο ἐποχάς, τὴν πρὸ τῆς πτώσεως τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ τὴν μετὰ τὴν πτῶσιν αὐτῆς, διότι καὶ ἡ μὲν καὶ ἡ δὲ συνδυάζονται ἀκριβῶς μὲ τὴν θρησκείαν, εἶναι δὲ γνωστόν, ὅτι πᾶς οἱοσδήποτε ὅστις ἤθελε νὰ καταλίπῃ τι διὰ τὴν πρόοδον τοῦ Γένους καὶ τοῦ Ἔθνους πρὸς τὴν θρησκείαν ἀνεφέρετο καὶ εἰς ἵδρυσιν ἐκκλησιῶν καὶ μοναστηρίων κυρίως κατεγίνετο. Ὅτε λοιπὸν ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας ἓν τοιοῦτον ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐκπροσωπεῖ 1500 ἐτῶν ἱστορίαν, εἶναι πραγματικῶς ἀξιέπαινον τὸ μέτρον αὐτὸ τὸ λαμβανόμενον σήμερον καὶ δὲν δύναταί τις παρὰ νὰ ἐπαινέσῃ αὐτό. Ὀφείλομεν ὅμως νὰ προσέξωμεν καὶ εἰς κάτι ἄλλο, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ἴσως εἰς προηγούμενον νομοσχέδιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τὸ περὶ τῆς Μουσικῆς, διότι ἡ ἐθνικὴ ἡμῶν Μουσικὴ ἐπὶ ὡρισμένους αἰῶνας δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ἡ ἐκκλησιαστικὴ Μουσική. Ἑπομένως ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θ’ ἀποτελέσωσι τὰ μέλη τῆς ὀργανώσεως τὴν ὁποίαν ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, κ. Ὑπουργέ, πρέπει πρὸ παντὸς νὰ εἶναι κάτοχοι καὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς Μουσικῆς. Διότι δὲν ἀρκεῖ μόνον νὰ γνωρίζωσι καὶ νὰ εἶναι ἱστοριοδίφαι, ἀλλὰ πρέπει νὰ εἶναι καὶ εἰς θέσιν νὰ παρακολουθῶσι πάντα ἐκεῖνα τὰ μνημεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποτελέσωσι μίαν βάσιν, μίαν πηγὴν ἐν τῇ ἐξελίξει τῆς ἱστορίας τῆς Ἑλληνικῆς, διότι ὑποθέτω, καίτοι δὲν λέγεται ἀκριβῶς ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, ὅτι διὰ νὰ βοηθήσητε τὰς ἱστορικὰς μελέτας καὶ τὴν συστηματοποίησιν, οὕτως εἰπεῖν, τῆς ἱστορικῆς μας ἀγνώστου ἐποχῆς, δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς προβαίνετε εἰς τὴν σύνταξιν τῶν νομοσχεδίων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ὑποβάλλετε σήμερον εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν δύναμαι παρὰ ἐκθύμως νὰ ἐπαινέσω ταῦτα, διότι εἶναι ἀρίστη μέριμνα, τὴν ὁποίαν λαμβάνετε, καὶ ἡ ὁποία ὡς ἀπαρχὴ πάντοτε δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ παρουσιάζῃ δυσκολίας· ἀλλ’ ὁπωσδήποτε αἱ δυσκολίαι αὐταὶ θ’ ἀρθῶσιν ἐκ τοῦ ὀργανικοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον ἔχομεν, περὶ τῶν διαφόρων ἀρχαιολογικῶν ἔργων, καὶ τὰ ὁποῖα ἀφορῶσι μὲν εἰς ἄλλην ἐποχήν, πάντοτε ὅμως ἀποτελοῦσιν ὀργανωτικὸν σύστημα, καὶ δὴ τῶν ἐποχῶν ἐκείνων, περὶ τῶν ὁποίων πάντες σήμερον καταγίνονται. Φρονῶ λοιπὸν ὅτι οὐ μόνον τὰ διάφορα μνημεῖα, οὐ μόνον τὰ διάφορα ἔργα τέχνης οἱασδήποτε ἐποχῆς, οὐ μόνον τὰ ἔργα τῆς ἐκκλησιαστικῆς εἰκονογραφίας, οὐ μόνον τὰ μωσαϊκά, ἀλλὰ καὶ αὐτὰ ἀκόμη τὰ ἐρείπια τῶν ναῶν, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ἐσκορπισμένα ἀνὰ τὴν Ἑλλάδα ὁλόκληρον, καὶ τῶν ὁποίων ἡ πληθὺς εἶναι ἀμέτρητος, θέλομεν προσπαθήσει νὰ συντηρήσωμεν, διότι αὐτὰ ἀποτελοῦσι τὰ μόνα στοιχεῖα μιᾶς ἐποχῆς, ἡ ὁποία εἶναι ἀνεξερεύνητος, ὅπως εἰς τὴν ἀρχαίαν ἐποχὴν ἀπὸ τοὺς ναοὺς ἔχομεν σήμερον καὶ ἀγάλματα, πρὸ παντὸς δὲ εἰς τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τὴν αὐτοκρατορικήν, ὅπου οἱ ναοὶ καὶ μόνοι εἶναι ἱκανοὶ νὰ μᾶς δώσωσι τὰ στοιχεῖα, τῶν ὁποίων ἔχομεν ἀπόλυτον ἀνάγκην. Ἑπομένως εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ τὰ λαμβανόμενα μέτρα, ἤθελον δὲ ἰδιαιτέρως ὁμιλήσει περὶ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀλληλένδετον μὲ τὸ σημερινόν, περὶ μωσαϊκῶν, ἀλλ’ ἐπιφυλάσσομαι νὰ τὸ πράξω κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου, ὅτε θέλω σᾶς παρακαλέσει νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν καὶ μερικὰς γνώμας, αἱ ὁποῖαι θέλουσιν ἀποβῆ συντελεστικαὶ πρακτικῶς, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συλλέξωμεν πάντα τὰ μνημεῖα ταῦτα, ἵνα βοηθήσωμεν τὸν ἐξερευνητήν, ὁ ὁποῖος θέλει καταγίνει ἵνα διευκρινήσῃ μίαν σκοτεινὴν καὶ ἄγνωστον ἀλλὰ καὶ πλήρη μεγαλείου ἐποχὴν τῆς ἡμετέρας ἱστορίας. (Γίνεται εἶτα δεκτὸν τὸ ἄρθρον 62 ὡς ἔχει).

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ σύνολον ἀναβάλλεται. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ διαλύσεως τῶν σωμάτων οἰκονομικοῦ καὶ φαρμακευτικοῦ». Ἄρθρον 1 (ἀναγινώσκεται). Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ὑπάρχουσι τροπολογίαι πρῶτον τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἀποσύρεται, καὶ δεύτερον τοῦ κ. Φικιώρη, ἡ ὁποία ἐπίσης ἀποσύρεται. Ὁ κ. Κουτσοπέταλος.

§110Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἐν τῷ δευτέρῳ ἐδαφίῳ μοὶ φαίνεται ὅτι εἶναι κάτι τι κενόν ...

§111ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Μάλιστα· παρελείφθη κατὰ λάθος καὶ θὰ προστεθῇ. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, ὡς καὶ τὰ ἄρθρα 2 καὶ 3).

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 4 (ἀναγινώσκεται).

§113Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Ἐνδέχεται πολλοὶ ἐκ τῶν λοχαγῶν τοῦ ὑγειονομικοῦ σώματος τοῦ διαλυομένου νὰ προστεθῶσιν εἰς τὸ σῶμα τῆς Ἐπιμελητείας, ἀλλ’ ἐπίσης εἶναι ἐνδεχόμενον καὶ πολλοὶ καὶ ἄξιοι νὰ μὴ προστεθῶσιν εἰς τὸ σῶμα τῆς Ἐπιμελητείας. Ἀλλὰ μεταξὺ αὐτῶν ὑπάρχουσι πολλοὶ φιλότιμοι, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ θελήσωσι νὰ καταταχθῶσιν εἰς τὸ σῶμα τὸ διαχειριστικόν, εἶχον δὲ συμπληρώσει τὰ ἔτη τῆς συντάξεως. Ἀφοῦ ἐθέσατε διάταξιν νὰ λαμβάνωσι τὸν ἀμέσως ἀνώτερον βαθμόν, θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον νὰ δώσητε τὸ δικαίωμα αὐτὸ εἰς τοὺς ἀποστρατευομένους κατὰ τοιοῦτον τρόπον καὶ συμπληρώσαντας τὴν συντάξιμον ὑπηρεσίαν νὰ λαμβάνωσι τὸν ἀνώτερον βαθμὸν καὶ τὴν σύνταξιν αὐτοῦ. Ἡ δὲ Πολιτεία δὲν ἔχει νὰ ζημιωθῇ, διότι ἡ σύνταξις τὴν ὁποίαν θὰ λάβωσιν ἐκ τῆς Πολιτείας ἀποστρατευόμενοι μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ λοχαγοῦ εἶναι ἡ αὐτὴ τὴν ὁποίαν θὰ λαμβάνωσιν ὡς ταγματάρχαι.

§114ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Λοιπὸν δὲν ζημιοῦνται τίποτε.

§115Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Ἀλλὰ θὰ ζημιωθῶσι κατὰ τοῦτο, διότι κατέβαλον εἰς τὸ μετοχικὸν ταμεῖον· διατί δι’ ἓν ἔτος νὰ στερήσωμεν εἰς αὐτοὺς τὸ δικαίωμα αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶναι δικαιότατον;

§116ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ποῦ θὰ σταθῶμεν τότε, εἰς τὸ 28 ἢ εἰς τὸ 29;

§117Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Εἰς τὸ 25. Θὰ σᾶς παρακαλέσω λοιπὸν νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ἡ ὁποία εἶναι δικαιοτάτη, διότι πολλοὶ ἐξ αὐτῶν δὲν θὰ δεχθῶσι νὰ καταταχθῶσιν εἰς τὸ διαχειριστικὸν σῶμα.

§118ΑΘ. Τ. ΜΠΑΣΙΑΣ. Αὐτοὶ εἶναι ἐλάχιστοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουσι παρὰ τριῶν ἐτῶν ὑπηρεσίαν.

§119ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δύναμαι νὰ δεχθῶ νὰ μείνῃ τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει μὲ τὴν ἑξῆς μόνον τροπολογίαν, ὅτι οἱ μὴ δεχόμενοι τὴν θέσιν ἔχουσι τὸ δικαίωμα νὰ λάβωσι σύνταξιν.

§120Δ. ΜΑΛΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ νὰ ἔχωσι τριετίαν ἐν τῷ αὐτῷ βαθμῷ διὰ νὰ λάβωσι τὴν σύνταξιν τοῦ ἀνωτέρου βαθμοῦ οἱ ἀποστρατευόμενοι, νομίζω ὅτι τοῦτο εἶναι ἄδικον, ἀφοῦ τοὺς διώχνομεν, διότι αὐτοί, ἂν δὲν διελύετο τὸ σῶμα αὐτό, θὰ συνεπλήρουν τριακονταετῆ ὑπηρεσίαν καὶ θὰ ἐλάμβανον τὴν σύνταξιν τοῦ ἀμέσως ἀνωτέρου βαθμοῦ. Ἔχομεν καὶ ἄλλον νόμον, κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ ὁποίου οἱ ἀνώτεροι ἀξιωματικοὶ καὶ ἀνίκανοι ἀκόμη καὶ στάσιμοι κριθέντες ἀπὸ τὸ Συμβούλιον ἔλαβον τὸν ἀμέσως ἑπόμενον βαθμὸν ἀποστρατευόμενοι.

§121ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Τὸ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου.

§122Δ. ΜΑΛΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Λοιπὸν αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι δὲν ἦσαν ἀποστρατεύσιμοι, ἀλλ’ ἠδύναντο νὰ παραμείνωσιν εἰς τὸ στράτευμα, νὰ τοὺς διώξωμεν καὶ νὰ μὴ δώσωμεν εἰς αὐτοὺς τὸν ἀμέσως ἑπόμενον βαθμόν; Νομίζω ὅτι εἶναι μέγιστον ἄδικον δι’ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἄλλως τε δὲν εἶναι καὶ πολλοί. Ἄλλως τε κατὰ τὸ ἄρθρον αὐτό, διὰ τοῦ ὁποίου τοὺς ὑποχρεώνομεν νὰ ἔχωσι τριετῆ ὑπηρεσίαν, οὐδεὶς εἶναι ὁ ὁποῖος ἔχει τριετῆ ὑπηρεσίαν.

§123Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Νὰ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν νὰ ἑνώσω καὶ ἐγὼ τὴν φωνήν μου. Καταργοῦμεν ἓν σῶμα τοῦ ὁποίου οἱ ἀξιωματικοὶ οἱ ἀνώτεροι κατετάχθησαν μὲ τὸν προορισμὸν καὶ τὴν προσδοκίαν νὰ τερματίσωσι τὸν βίον των εἰς τὸ σῶμα αὐτό. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει ἡ Πολιτεία νὰ φθάσῃ εἰς τοιοῦτο σημεῖον καὶ νὰ μὴ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον καὶ ἄλλαι ὑπηρεσίαι ἔλαβον, ὅταν ἀποστρατεύῃ τοὺς ἀνωτέρους ὑπαλλήλους, νὰ δίδῃ δηλ. εἰς αὐτοὺς καὶ ἕνα βαθμὸν ἀνώτερον. Εἶναι ἐλάχιστοι, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτικῶν, οἱ ἀνώτεροι ἀξιωματικοί, εἰς τοὺς ὁποίους ἀποβλέπει ἡ παρατήρησίς μου. Ἐλαττώσατε τοὐλάχιστον τὸ τριετὲς χρονικὸν διάστημα καὶ ἂν διανύωσι τὸ δεύτερον ἔτος νὰ δύνανται νὰ συμπεριληφθῶσιν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι διήνυσαν τόσων ἐτῶν ὑπηρεσίαν, καὶ νὰ ἐλαττωθῇ τοῦ λοχαγοῦ τοὐλάχιστον τὸ διάστημα εἰς εἰκοσιπέντε ἔτη ἀπὸ τριάκοντα. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τοὺς λοχαγοὺς νὰ ἐλαττωθῇ τὸ χρονικὸν διάστημα τῶν τριάκοντα ἐτῶν εἰς εἴκοσι καὶ πέντε ἐτῶν, διότι ζητεῖτε διὰ τοὺς λοχαγοὺς τριάκοντα καὶ ἑνὸς ἔτους ὑπηρεσίαν.

§124Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε εἰς ὅσα εἶπον οἱ ἀξιότιμοι προλαλήσαντες σχετικῶς μὲ τὴν ἀμοιβήν, ἡ ὁποία πρέπει νὰ δοθῇ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀκουσίως ἐξέρχονται τοῦ σώματος. Ἀφοῦ ἀποφασίζεται οὐχὶ ὁ φυσικὸς ἀλλ’ ὁ βίαιος θάνατος τῶν σωμάτων αὐτῶν, νομίζω ὅτι ἔχει καθῆκον πλέον ἡ Πολιτεία νὰ μεριμνήσῃ, ὅπως πάντες σχεδὸν οἱ ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦσιν ὡς ἀνώτεροι, χρησιμοποιηθῶσιν εἰς τὰς νέας ὑπηρεσίας. Καὶ προκειμένου περὶ τῶν οἰκονομικῶν ἀξιωματικῶν, ὡς εἶπον καὶ πρὸ ὀλίγου... (θόρυβος). Λόγῳ τῆς ἀνησυχίας διακόπτω καὶ ἐγὼ τὴν ὁμιλίαν μου.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Λιδωρίκης ἔχει τὸν λόγον.

§126Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Ἐκρίθη διὰ λόγους καλυτέρας ὀργανώσεως τοῦ στρατοῦ τὸ οἰκονομικὸν καὶ φαρμακευτικὸν σῶμα νὰ διαλυθῶσιν, ἤτοι νὰ μετατεθῶσιν εἰς ἄλλα σώματα οἱ ἀξιωματικοὶ τούτων. Πρέπει νὰ προσέξωμεν νὰ μὴ ἐπέλθῃ ἀδικία τις. Ὑπάρχουσιν εἰς τὸ σῶμα τὸ οἰκονομικὸν λοχαγοί, οἱ ὁποῖοι ἐξῆλθον ἐκ δύο Σχολῶν, τῆς προπαρασκευαστικῆς τῆς Κερκύρας καὶ τῆς Σχολῆς τῶν Ὑπαξιωματικῶν. Οὗτοι, κατὰ τὸ νομοσχέδιον, θὰ μετατεθῶσιν εἰς τὸ σῶμα τῆς Ἐπιμελητείας ἢ εἰς τὸ σῶμα τὸ Μεταγωγικὸν ἢ θ’ ἀποστρατευθῶσι κατὰ τὸ ἄρθρον 4. Αὐτὸ θεωρῶ ἄδικον διὰ τὸν ἑξῆς λόγον. Πάντες οἱ ἀξιωματικοὶ οἱ ἔχοντες 25 ἐτῶν ὑπηρεσίαν ἀποστρατευόμενοι λαμβάνουσι τὸν ἀνώτερον βαθμόν...

§127ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Πάντες οἱ ἀξιωματικοί; Πρέπει νὰ ἔχωσι καὶ ὀκταετίαν.

§128Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Καὶ ὀκταετίαν φυσικά. Ἐξ αὐτῶν δὲ τῶν λοχαγῶν πολλοὶ ἔλαβον μέρος καὶ εἰς τοὺς δύο πολέμους. Ἤδη ἔχομεν παραδεδεγμένον ὑπ’ αὐτῆς τῆς Πολιτείας ὅτι καὶ ἀπόστρατοι λαβόντες μέρος εἰς τοὺς δύο πολέμους ἔδει νὰ προαχθῶσι καὶ προήχθησαν εἰς τὸν ἀνώτερον βαθμόν. Φρονῶ λοιπόν, ὅτι εἶναι δίκαιον, ἂν λοχαγοὶ ἔλαβον μέρος εἰς τοὺς δύο πολέμους καὶ ἔχωσιν 25 ἐτῶν ὑπηρεσίαν, δὲν μετατεθῶσι δὲ εἰς τὸ σῶμα τῆς Ἐπιμελητείας ἐξ οἱουδήποτε λόγου, φρονῶ, λέγω, ὅτι εἶναι δίκαιον ἀποστρατευόμενοι νὰ λάβωσι τὸν ἀνώτερον βαθμόν. Σημειώσατε, ὅτι οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοὶ ἕνεκα τῶν πρὸ τοῦ πολέμου συνθηκῶν ὑπηρέτησαν ὁλόκληρον δεκαπενταετίαν ἐν τῷ αὐτῷ βαθμῷ.

§129Θ. ΠΑΠΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Δὲν βλέπω διατί νὰ τεθῇ αὐτὴ ἡ διάταξις καθ’ ἣν οἱ ἀνώτεροι νὰ ὑπηρέτησαν τρία ἔτη· καὶ οἱ μὲν καὶ οἱ δὲ θὰ ἔχωσι τὸν αὐτὸν βαθμόν, τὸν ὁποῖον πάντοτε μένοντες εἰς τὸν στρατὸν θὰ τὸν εἶχον. Διατί αὐτὴ ἡ διάκρισις; Πρόκειται περὶ ἑνὸς μόνον.

§130ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Αἱ πληροφορίαι σας εἶναι ἐσφαλμέναι. Εἶναι τρεῖς· εἶναι ὁ Κλίτσας τοῦ Οἰκονομικοῦ, ὁ Καραβίδας τοῦ Φαρμακευτικοῦ καὶ ὁ Βλαχόπουλος.

§131Θ. ΠΑΠΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Οὐδένα λόγον ἔχει ἡ διάταξις αὐτή.

§132Ν. ΧΡΥΣΟΓΕΛΟΣ. Ἡ ἐν καιρῷ ἐπιστρατεύσεως ἢ ἐν πολέμῳ ὑπηρεσία ὑπολογίζεται διπλασία. Ἐρωτῶ· διὰ τοὺς συμπληρώσαντας τριετίαν θὰ ὑπολογισθῇ διπλάσιος ὁ χρόνος;

§133ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἂν ἡ ἐν πολέμῳ ὑπηρεσία λογίζηται διπλασία, καὶ διὰ τὴν προαγωγὴν θὰ εἶναι διπλασία.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 4, ὡς ἐτροπολογήθη...

§135ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δηλαδὴ μὲ τοὺς φαρμακοποιούς, ὅτι αὐτοὶ λαμβάνουσι σύνταξιν ἀναλόγως τῶν ἐτῶν τῆς ὑπηρεσίας των. Αὐτὸ προσετέθη.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. .. παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ψηφίζεται εἶτα τὸ ἄρθρον 5). Τὸ σύνολον ἀναβάλλεται.

§137ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Νὰ λήξῃ ἡ συνεδρίασις παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ Πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ Πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§139ΕΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω νομοσχέδιον «περὶ ἐκπτώσεως μέρους ἐκ τοῦ ἐνοικίου δημοτικῶν ἢ κοινοτικῶν προσόδων τοῦ ἔτους 1914». Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ὅπως τὸ νομοσχέδιον κηρυχθῇ κατεπεῖγον καὶ ψηφισθῇ κατ’ ἀρχήν. (Γίνεται δεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ ψηφίζεται τὸ κατεπεῖγον καὶ ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου).

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῶν στρατιωτικῶν ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσιν αὑτῆς ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἐφέδρων ἀξιωματικῶν τοῦ κατὰ ξηρὰν Στρατοῦ». Ἐπίσης ἡ αὐτὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ καταργήσεως τῶν ἤδη Στρατοδικείων καὶ τοῦ ἐν Θεσσαλονίκῃ Ἀναθεωρητικοῦ Δικαστηρίου». Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ͵ΔΝΖʹ περὶ δήμων καὶ κοινοτήτων» ἐνισχύεται διὰ τῶν κ. Π. Κοντοσταύλου καὶ Δ. Μαλλιοπούλου. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Πολυχρονιάδης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν νόμων ͵ΓΩΚΓʹ, ͵ΓΦΞΣʹ κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Θεοδωρόπουλος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 19 Αὐγούστου ἐ. ἔ. νομοθετικοῦ διατάγματος περὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Σχολείων τῆς Δημοτικῆς καὶ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως τῶν νέων Χωρῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. Β. Κυρέλλος, Α. Σακκελλαρίου, Ἀθ. Μιαούλης, Λ. Κουτσοπέταλος, Πολ. Λαγοπάτης καὶ Ι. Μπρισιμιτζάκης ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ αὐξήσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν Νομαρχιῶν τοῦ Κράτους». Οἱ βουλευταὶ κ. Π. Λαγοπάτης καὶ Λ. Κουτσοπέταλος ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ͵ΓΦΑʹ περὶ τοῦ λιμενικοῦ ταμείου Πειραιῶς κλπ.». Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων «περὶ κυρώσεως ταχυδρομικῶν συμβάσεων μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν 1) Ἑλληνικῆς Ἀτμοπλοΐας Σποράδων, 2) Νεοελληνικῆς Ἀτμοπλοΐας, 3) Ἀτμοπλοίου «Ἑρμιόνης», 4) Ἑλληνικῆς Ἀτμοπλοΐας Πανταλέοντος καὶ 5) Ἑλληνικῆς Ἀτμοπλοΐας Ἀρχιπελάγους» ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσιν αὐτῆς. Συναινέσει τῆς Βουλῆς λύεται ἡ συνεδρίασις (ὥρᾳ 7.45′ μ. μ.).