1914.10.02

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 16

Τῆς 2ας Ὀκτωβρίου 1914.

(Πέμπτη, ὥρα 5.25′ μ. μ.)

Προεδρία κ. Κ. Ζαβιτσιάνου.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλήν· Οἱ κάτοικοι Μπρούφλιανης παρακαλοῦσιν, ὅπως ἀπαλλαγῶσι τοῦ φόρου ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος. Οἱ ἐκ Μικρᾶς Ἀσίας πρόσφυγες ὑποβάλλουσιν ὑπόμνημα ἐναντίον τῆς ἀνταλλαγῆς τῶν κτημάτων. Κάτοικοί τινες τῶν Καλαβρύτων διαμαρτύρονται ἐναντίον τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου ὡς φατριάζοντος. Ὁ ἐξ Αἰγίου Κ. Ἀσημακόπουλος παρακαλεῖ, ὅπως ληφθῇ πρόνοια διὰ τὴν κοίτην τοῦ ποταμοῦ Φοίνικος ἥτις μετατραπεῖσα κατακλύζει τὸ χωρίον. Ἐπιτροπὴ προσφύγων Ἐρυθραίας Χερσονήσου παρακαλεῖ, ὅπως ληφθῇ πρόνοια δι’ αὐτούς. Οἱ κάτοικοι Φλωρίνης παρακαλοῦσιν, ὅπως ἱδρυθῇ ἐκεῖ Γυμνάσιον. Ὁ Πανλεσβιακὸς Διδασκαλικὸς Σύνδεσμος παρακαλεῖ, ὅπως πληρωθῶσιν οἱ διδάσκαλοι τὸν μισθὸν τοῦ Σεπτεμβρίου ὅστις τοῖς καθυστερεῖται. Οἱ κτηματίαι τοῦ Δήμου Χανίων παρακαλοῦσιν, ὅπως καταργηθῇ ὁ φόρος τῆς δεκάτης ἐπὶ τῶν λαχανικῶν, ὀπωρικῶν. Οἱ καπνοπῶλαι Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς παρακαλοῦσιν, ὅπως τροποιηθῇ ὁ νόμος περὶ ἐργασίμων ὡρῶν. Ὁ λαὸς Μαγιάδος τῆς Γουμενίτσης παρακαλεῖ, ὅπως ἱδρυθῇ ἐκεῖ Εἰρηνοδικεῖον. Τὸ κοινοτικὸν Συμβούλιον Προυσσοῦ παρακαλεῖ, ὅπως κατασκευασθῇ ἁμαξιτὴ ὁδὸς ἀπὸ Προυσσοῦ ἕως Μανδανίσσαν. Οἱ μικροοινοπνευματοποιοὶ Ἐδέσσης παρακαλοῦσιν, ὅπως τροποποιηθῇ ὁ νόμος ͵ΓΩΠʹ περὶ φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος. Τὸ κοινοτικὸν Συμβούλιον Βαλτεσινίκου παρακαλεῖ, ὅπως κατασκευασθῇ ὁδὸς Βαλτεσινίκων–Μαγουλιάνων. Οἱ ταχυδρομικοὶ διανομεῖς Μεσολογγίου παρακαλοῦσιν, ὅπως ἀφομοιωθῶσι πρὸς τοὺς διανομεῖς τοῦ Κεντρικοῦ Ταχυδρομείου Ἀθηνῶν. Εἰσέρχεται μετὰ τοῦτο ἡ Βουλὴ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων. Ὁ κ. Δ. Γκλαβᾶς ὅπως ἀναπτύξῃ ἀναφοράν.

§2Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Λαμβάνω τὴν τιμήν, κ. Βουλευταί, νὰ καταθέσω πρὸς τὸ Προεδρεῖον ἀναφορὰν ἐκ τῆς πόλεως Ἀμαλιάδος ἢ μᾶλλον δημοψήφισμα, διότι περὶ δημοψηφίσματος πρόκειται ὅταν ἐν αὐτῇ φέρονται χίλιαι περίπου καὶ πλέον ὑπογραφαί. Ἡ ἀναφορὰ αὕτη ἀποβλέπει τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης καὶ θὰ προκαλέσω ὅπως πάντοτε, εἰ δυνατόν, νὰ μοὶ χαρίσῃ τὴν προσοχήν του. Διὰ τῆς ἀναφορᾶς ταύτης ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐξαίρουσι τὰ ἀγαθὰ τὰ ὁποῖα προέκυψαν ἐκ τοῦ δεκατισμοῦ τῶν χρεῶν τοῦ Δημοσίου μετὰ τῶν ἰδιωτῶν, καὶ τὰ εὐεργετικὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα προέκυψαν ἐκ τοῦ νόμου τούτου, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἀναφέρονται πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ πρὸ παντὸς πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως εἰσαγάγῃ εἰς τὴν Βουλὴν μέτρον τοιοῦτον ὥστε νὰ ἐπέλθῃ διακανονισμὸς τῶν λεγομένων ἰδιωτικῶν χρεῶν. Εἶναι ἀληθές, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἡ πρόνοια ἡ ληφθεῖσα καὶ τὰ δραστήρια ἐκεῖνα νομοθετικὰ μέτρα, ὅπως δήποτε περιέστειλαν ταῦτα. Ἐψηφίσθησαν ἀπὸ τῆς ἐπαναστάσεως μέτρα πολὺ καλά, ἅτινα ὅμως δυστυχῶς ἡ Κυβέρνησις Δραγούμη ἀνέτρεψε. Δὲν ζητεῖ τις, οὔτε δύναται νὰ ζητήσῃ, ἐντελῆ καταστροφὴν τῶν δανειστῶν, διότι τὸ κεφάλαιον χρησιμεύει μεγάλως, ἀλλὰ ζητοῦσιν οἱ ἀναφερόμενοι μεθοδικόν τινα τρόπον ὅπως καὶ οἱ δανεισταὶ καὶ οἱ ὀφειλέται εἶναι καλά. Εἶχον τὴν τιμήν, κ. Βουλευταί, νὰ ὑποβάλω κατὰ τὴν δευτέραν Ἀναθεωρητικὴν Βουλὴν ὑπὸ τὴν κρίσιν καὶ ψῆφον τῆς Βουλῆς, πρότασιν νόμου διὰ τῆς ὁποίας βεβαίως δὲν ἔχω τὸν ἐγωϊσμὸν νὰ εἴπω ὅτι ἐκόμισα γλαῦκα εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλὰ νομίζω ὅτι τὴν πρότασιν ἐκείνην ἔπρεπεν ἡ Βουλὴ καὶ τὸ Προεδρεῖον νὰ μελετήσῃ ἐμπεριστατωμένως, διότι ἕκαστος προσέφερε τὴν συνεισφοράν του εἰς γνώμας, καὶ τοιουτοτρόπως ἔχω τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ ἐξευρίσκετο τοιοῦτος τρόπος, ὥστε καὶ οἱ μὲν νὰ ἱκανοποιηθῶσι καὶ οἱ δέ. Τί ζητοῦσι; Δὲν ζητοῦσι τὸ κεφάλαιον, διότι ὡς γνωστὸν ἐάν τις δανείσῃ 500 ἢ 600 δραχμάς, ἔχει πληρωθῆ δὶς καὶ τρὶς καὶ τὸ κεφάλαιον παραμένει, καὶ εἶναι βέβαιον ὅτι μένουσιν ὀφειλέται τοῦ τόκου τῶν τόκων. Ὅλοι γνωρίζομεν πῶς γίνεται ἡ τοκογλυφία, χωρὶς νὰ ληφθῶσι καταπιεστικὰ μέτρα κατ’ αὐτῆς. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἡ Πολιτεία, ἐπὶ Δημητρακοπούλου, ἔλαβε μέτρα ἐγγυήσεως ὑπὲρ τῶν δανειστῶν. Νομίζω ὅμως ὅτι ἔχομεν καθῆκον νὰ προστατεύσωμεν καὶ τοὺς ὀφειλέτας, διότι ἀναμφιλέκτως καὶ οἱ δανεισταὶ τροφοδοτοῦνται ἐκ τῶν ὀφειλετῶν, ὥστε διὰ τῆς προστασίας δύο παραγόντων ἐπέρχεται ἡ κοινωνικὴ ἰσορροπία ὁπότε οὐδεμία ἐπέρχεται ἀδικία. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ἐν τῇ φωτεινῇ ἀντιλήψει του, νὰ ἐξεύρῃ μέτρον τοιοῦτον, ὥστε οὐδεὶς νὰ ἀδικηθῇ, διότι οἱ ὀφειλέται δὲν ζητοῦσιν ἢ νὰ πληρώσωσι ἐντὸς δύο ἕως πέντε ἐτῶν κατὰ δόσεις. Οὕτω θὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ περιουσία τῶν δανειστῶν, ἀλλὰ δὲν θὰ λαμβάνωσιν ταύτην ἐκβιαστικῶς. Διότι αἰρομένου τοῦ δικαιοστασίου πολλαὶ περιουσίαι θὰ μεταβιβασθῶσιν εἰς τοὺς δανειστὰς καὶ πολλοὶ πολῖται θὰ ῥιφθῶσιν εἰς τὰς ἀγυιάς. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ παρατείνῃ τὸ δικαιοστάσιον ὡς πρὸς τὰς ἐκτελέσεις, διότι δὲν ἐξησφαλίσθη ἀκόμη ἡ χρηματικὴ ἐνίσχυσις τοῦ τόπου, ὥστε οἱ δανεισταὶ νὰ πληρωθῶσι. Παρακαλῶ καὶ πάλιν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐξεύρῃ κατάλληλον τρόπον, θὰ ἐπεθύμουν δὲ νὰ κάμῃ δηλώσεις, σχετικῶς πρὸς τὸ δικαιοστάσιον.

§3Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὸ ζήτημα εἶναι ἄξιον πάσης προσοχῆς, ἀλλὰ δὲν δύναται νὰ δοθῇ πρόχειρος ἀπάντησις. Ὡς πρὸς τὸ δικαιοστάσιον ἐψηφίσαμεν νόμον, καθ’ ὃν χορηγεῖται εἰς τὰ δικαστήρια νὰ δίδωσιν ἀναστολὰς ἀπεριορίστους καὶ κατὰ τρόπον ἐπιεικῆ.

§4Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Ὡς πρὸς τὰς Τραπέζας τί θὰ γίνῃ;

§5Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι διὰ τοῦ νόμου ἀποδεικνύεται ἡ ἀγαθὴ διάθεσις τοῦ νομοθέτου ὑπὲρ τῶν ἀπόρων τάξεων, ἀλλ’ οὐδεμία ἐγγύησις ἐδόθη ὅπως ἀναθέσωμεν εἰς τὰ δικαστήρια νὰ σταθμίζωσι τὰς οἰκονομικὰς δυνάμεις. Πρὸς Θεοῦ, πρέπει νὰ ληφθῇ μέτρον ὁριστικόν. Ἀφοῦ ἄλλως τε ἔχομεν ἡμεῖς τὴν δύναμιν διατί νὰ τὴν μεταβιβάζωμεν εἰς τρίτους; Πρόκειται pro domo sua.

§6Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Δὲν μετεβίβασεν ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία τὰ δικαιώματά της, ἀλλ’ ἀνέθηκε νὰ κάμῃ αὕτη διάκρισιν μεταξὺ δικαίων καὶ ἀδίκων, μεταξὺ τῶν ἐχόντων τὸ δικαίωμα καὶ τῶν μὴ ἐχόντων, ἀλλ’ ὑποκρινομένων. Τὸ δικαιοστάσιον εἶναι ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Βελέντζας ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Παλαιοζαρίου.

§8Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Νὰ μεταβιβασθῇ ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν.

§9Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Ὁ εἰρηνοδίκης εἶναι καὶ συμβολαιογράφος.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀλ. Κασσαβέτης. Ἀπών. Ὁ κ. Κ. Χρυσοχοΐδης κλπ. ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν ἐνοικιαστῶν διαφόρων φόρων Βόλου.

§11Κ. ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§12Ι. ΓΚΕΚΑΣ. Τῇ εἰσηγήσει τῆς Κυβερνήσεως ἡ Βουλὴ ἐδέχθη ὅτι ἡ κατάστασις τοῦ πολέμου κατὰ τὸ 1912 καὶ 1913 ἐπέφερε μεγάλην ταραχὴν εἰς τὰς συναλλαγὰς καὶ συνεπῶς καὶ εἰς τὰς εἰσπράξεις διαφόρων φόρων, ὧν οἱ ἐνοικιασταὶ ἠξίωσαν ὅτι ἐζημιώθησαν. Ἐδέχθη λοιπὸν ἡ Βουλὴ διὰ τοῦ νόμου 108 ὅτι δέον νὰ χαρισθῇ εἴς τινας ἐνοικιαστὰς τῶν ἐτῶν ἐκείνων τὸ ἕκτον τοῦ ὅλου μισθώματος, ὡρίσθη ἡ διαδικασία καθ’ ἣν ἔπρεπε νὰ εὐκρινισθῇ ἐὰν ὑπέστησαν οὗτοι ζημίαν καὶ τὸν τρόπον τῆς ἐκπτώσεως καὶ τῆς πληρωμῆς τοῦ μισθώματος. Ἡ διάταξις τοῦ νόμου λέγει «οἱ ὀφείλοντες», οἱ διάφοροι ὅμως δικαιοῦχοι δημοτικῶν ἢ λιμενικῶν ἢ ἄλλων φόρων, βλέποντες τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου, ἐπιμελέστεροι δὲ ὄντες διαφόρων ἐνοικιαστῶν, οἵτινες δὲν ἔλαβον γνῶσιν ὅτε ἐψηφίζετο ὁ νόμος, ἔσπευσαν εὐθὺς ἅμα τῷ νόμῳ καὶ διὰ νομίμων ἐκβιαστικῶν μέτρων ἐνήργησαν εἰσπράξεις μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου. Συνέβη τότε τὸ ἑξῆς ἄτοπον, ὥστε ἡ μὴ πληρώσαντες ἐντελῶς ἀπήλαυσαν τοῦ εὐεργετήματος τοῦ νόμου, οἱ δὲ δείξαντες ἑαυτοὺς νομιμόφρονας καὶ νομοταγεῖς οἱ ἀποφεύγοντες τὰ ἐκβιαστικὰ μέτρα καὶ πληρώσαντες, ὑφίστανται ζημίας. Ὑποβάλλουσι λοιπὸν τὴν παράκλησιν καὶ ἀπαιτοῦσιν ὅπως ἡ Κυβέρνησις εἰσαγάγῃ, ἐντὸς τῆς παρούσης Συνόδου, νομοσχέδιον δι’ οὗ νὰ ἀπολαύσωσι καὶ οἱ ἔντιμοι ἐνοικιασταὶ τοῦ εὐεργετήματος τοῦ νόμου, καὶ ὄχι μόνον οἱ ἐπιτήδειοι καὶ οἱ κακόπιστοι. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ν’ ἀναγνωρίσῃ τὸ δίκαιον αὐτό, καὶ ἂν εὑρίσκει δικαίας τὰς ἀξιώσεις ταύτας, νὰ δώσῃ ἡμῖν τὴν συγκατάθεσίν του νὰ ὑποβάλωμεν ἡμεῖς αὔριον πρότασιν νόμου ἐξ ἑνὸς ἄρθρου ὅτι οἱ καταβαλόντες, ἔστω καὶ ἂν δὲν δύναται νὰ χαρισθῇ εἰς πάντας τὸ ὅλον ἔτος, μετὰ ἢ πρὸ τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ νόμου ἐν τῇ Βουλῇ, νὰ ἀπολαύσωσι τοῦ εὐεργετήματος τούτου.

§13ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Διὰ τροπολογίας ὑποβαλλομένης εἰς νομοσχέδιον ὑποβεβλημένον ἤδη ἐπέρχεται ἐπιδιόρθωσις. Ὁ νόμος 108 περιλαμβάνει διατάξεις ἀναφερομένας εἰς διαφόρους νόμους, ἡ δὲ τροπολογία αὕτη τροποποιεῖ τὸν νόμον 108 κατὰ τοῦτο, ὅτι καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι κατέβαλον, θὰ λαμβάνωσι τοῦτο ὀπίσω, αὐτὸ δὲ τὸ καταβληθὲν ἀποδίδεται κατὰ τὰς διατάξεις αἱ ὁποῖαι ἐφαρμόζονται διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. Δ. Χατζηγιάννης, Σ. Ἀναστασιάδης, Π. Ἀγγελίδης, Γ. Βλάχος καὶ Ι. Γκέκας, ἐπ’ ἀναφορᾶς τοῦ Γεωργικοῦ Συλλόγου Λαρίσης.

§15Σ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ. Νὰ σταλῇ παρακαλῶ εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μαλλιόπουλος, Ν. Γαρδικιώτης, Α. Θανόπουλος κ.λ.π., ἐπ’ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Ρεντίνης.

§17Δ. ΜΑΛΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ κάτοικοι Ρεντίνης ἀπευθύνουσιν ἀναφορὰν καὶ ψήφισμα τοῦ κοινοτικοῦ Συμβουλίου των πρὸς τὴν Βουλὴν καθὼς καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, δι’ ἧς ζητοῦσι τὴν ἀνασύστασιν τοῦ Εἰρηνοδικείου Ρεντίνης. Ὑπεβλήθησαν περὶ τούτου ἀπὸ πολλοῦ πλεῖσται ἀναφοραὶ τῶν χωρίων τῆς περιφερείας τοῦ δήμου τούτου πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἡ ἀξίωσις αὕτη τῆς Ρεντίνης εἶναι δικαιοτάτη, διότι τὸ Εἰρηνοδικεῖον αὐτῆς κατηργήθη κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐπαναστάσεως ὑπὸ τῆς τότε προσωρινῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐν τῇ συγχύσει αὐτῆς, ἀμελετήτως ἐντελῶς καὶ ἀπροσέκτως, ὑπήχθη δὲ ἡ περιφέρεια τοῦ Εἰρηνοδικείου Ρεντίνης εἰς τὸ Εἰρηνοδικεῖον Σοφάδων. Δὲν δύνασθε δὲ νὰ φαντασθῆτε τὸ ἀδίκημα τὸ ὁποῖον προὐξένησεν ἡ κατάργησις τοῦ Εἰρηνοδικείου τοῦ δήμου τούτου, διότι ἀγνοεῖτε τὴν γεωγραφικὴν θέσιν τοῦ δήμου αὐτοῦ καὶ τὰς ἀποστάσεις. Ἡ ἕδρα τοῦ Εἰρηνοδικείου Σοφάδων ἀπέχει ἀπὸ τῆς Ρεντίνης καὶ ὅλων τῶν χωρίων τοῦ δήμου κατὰ τὸ θέρος μέν, δώδεκα ὥρας, κατὰ δὲ τὸν χειμῶνα δέκα πέντε καὶ πλέον ἢ μᾶλλον ὁ δῆμος Ρεντίνης κατὰ τὸν χειμῶνα εἶναι ἐντελῶς ἀποκεκλεισμένος. Ὁ δῆμος αὐτὸς εἶναι εἷς ἐκ τῶν πλέον ὀρεινῶν δήμων τῶν Ἀγράφων, στερούμενος δυστυχῶς καὶ αὐτῶν τῶν βατῶν ὁδῶν, διαρρεόμενος δὲ ὑπὸ πολλῶν ποταμῶν στερουμένων γεφυρῶν καθίσταται ἐντελῶς ἀπρόσιτος καὶ ἀποκεκλεισμένος. Φαντάσθητε ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ στεροῦνται καὶ συμβολαιογραφείου, προβαίνουσι δὲ εἰς ἀγορὰς ἀκινήτων ἐφ’ ἁπλοῦ χάρτου ἢ καὶ προφορικῶς, καὶ δύνασθε νὰ κρίνητε περὶ τῶν συνεπειῶν τῶν τοιούτων πράξεων. Οἱ πλεῖστοι τῶν δήμων Ἀγράφων οἱ ὁποῖοι ὑπάγονται ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ εἰς τὴν ἐπαρχίαν Καρδίτσης τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν ν’ ἀντιπροσωπεύω, εἶναι ὀρεινοὶ καὶ ἀπρόσιτοι, διότι στεροῦνται δυστυχῶς πάσης συγκοινωνίας, τὸ μόνον δὲ ἀγαθὸν τὸ ὁποῖον ἔχουσιν ἐκ μέρους τῆς Πολιτείας εἶναι τὸ Εἰρηνοδικεῖον. Μὲ ὅλους τοὺς φόρους, τοὺς ὁποίους ἔχουσι πληρώσει ἀπὸ 33 ἐτῶν, δηλαδὴ ὁλόκληρα ἑκατομμύρια, καὶ μὲ τοὺς εἰδικοὺς τοιούτους περὶ ὁδοποιΐας, οὐδεμιᾶς ἔτυχον συγκοινωνίας. Εἶναι δὲ ὁ μόνος λαὸς τοῦ ὁποίου τὰ ταμεῖα οὐδεμίαν παρουσιάζουσι καθυστέρησιν. Δύναται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μὲ διαψεύσῃ ἂν ὑπάρχει καθυστέρησις φόρων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἰς οὐδένα ἄλλο ταμεῖον τοῦ Κράτους παρουσιάζεται. Κύριοι, δὲν ἀγνοεῖτε ὅτι ὁ λαὸς αὐτὸς εἶναι φίλεργος, φιλότιμος νομοταγέστατος. Αὐτὸς εἶναι ὁ ὁποῖος κατὰ τοὺς δύο τελευταίους πολέμους ἐδόξασε τὰ ἑλληνικὰ ὅπλα. Αὐτοὶ εἶναι οἱ κουμπάροι τοῦ Βασιλέως, αὐτοὶ εἶναι οἱ ἀετόπτεροι εὔζωνοι, οἱ ἥρωες, οἱ ὁποῖοι ἀνερριχῶντο εἰς τὰ βουνὰ τῆς Κρέσνας καὶ τῆς Τζουμαγιᾶς, πρὸς τοὺς ὁποίους ἡ Πολιτεία δείκνυται τόσον ἄστοργος καὶ τοῖς ἀρνεῖται τὸ Εἰρηνοδικεῖον, διότι οὐδὲν ἄλλο ζητοῦσι. Δὲν παραλείπω νὰ προσθέσω ὅτι ἔχουσι καὶ δύο ἕτερα ἀγαθά, τὸν δασοφύλακα, ὁ ὁποῖος ἀπαγορεύει νὰ κόπτωσι τὰ καυσόξυλα των καὶ τὸν ὑπενωμοτάρχην, ὁ ὁποῖος ἀτυχῶς ἀντικατέστησε τὸν ἐπὶ Τουρκίας Δερβὲν ἀγᾶν, διὰ νὰ τοὺς τρώγει τὰς ὄρνιθας. Αὐτὰ εἶναι τὰ μόνα ἀγαθὰ μὲ τὰ ὁποῖα ἐπροίκισεν αὐτοὺς ἡ Πολιτεία μας ἀπὸ 33 ἐτῶν ἐλευθερίας. Κύριε Ὑπουργέ, ὁ εἰρηνοδίκης δὲν εἶναι μόνον δικαστὴς εἰς τὰ μέρη αὐτά, ἀλλὰ διδάσκαλος τῆς ἠθικῆς καὶ τοῦ δικαίου, εἶναι δὲ καὶ ἡ μόνη ἐγγύησις διὰ τὴν ἀσφάλειαν καὶ δὲν πρέπει νὰ προσέχωμεν μόνον εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀποφάσεων διὰ νὰ διατηρήσωμεν τὰ Εἰρηνοδικεῖα ταῦτα. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ λάβῃ ὑπὸ σημείωσιν ὅσα εἶπον καὶ νὰ σπεύσῃ εἰς τὴν ἀνασύστασιν τοῦ Εἰρηνοδικείου Ρεντίνης καὶ τῶν ἄλλων καταργηθέντων τῶν ὀρεινῶν αὐτῶν δήμων.

§18Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Διὰ τὴν σύστασιν τοῦ Εἰρηνοδικείου ἀπαιτεῖται νόμος, ὁ ὁποῖος τότε θὰ προταθῇ ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ ὅτε θὰ ὑπάρχωσιν αἱ συνθῆκαι αἱ δικαιολογοῦσαι τὴν ὕπαρξιν Εἰρηνοδικείου ἐν Ρεντίνῃ. Ἄλλό τι δύναται νὰ ζητήσῃ ὁ κ. Συνάδελφος, τὴν μετάβασιν κατὰ καιρὸν τοῦ εἰρηνοδίκου πρὸς ἐκδίκασιν πταισματικῶν ὑποθέσεων. Ὁπωσδήποτε ἀπ’ ἀμφοτέρων τῶν ἀπόψεων θὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα.

§19Δ. ΜΑΛΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ εἶναι δῶρον ἄδωρον, διότι τὸν χειμῶνα οὐδέποτε εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβῇ ἐκεῖ ὁ εἰρηνοδίκης.

§20Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀναφορὰ τῶν κατοίκων Ρεντίνης εἶναι δικαιοτάτη, ἐλπίζω δὲ ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς καθ’ ὃ ἔχει δικαίωμα ἐκ τοῦ νόμου θέλει σπεύσει νὰ λάβῃ μέτρα καὶ διαβιβάσῃ εἰς τὴν ἁρμοδίαν ἀρχὴν τὴν ἐν λόγῳ αἴτησιν, ἵνα ἐκδοθῇ ἡ ἀναγκαία γνωμοδότησις πρὸς ἀνασύστασιν τοῦ Εἰρηνοδικείου. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ὑπὸ σπουδαίαν ἔποψιν ταῦτα, ἐφ’ ὅσον οὐδὲν ἄλλο ζητεῖται ἢ δικαιοσύνη.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀ. Παπαποστόλου. Ἀπών. Ὁ κ. Ἀ. Θανόπουλος. Ἀπών. Ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 7. Ὁ κ. Γ. Καντιάνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν καταδίκων φυλακῶν Πύλου.

§22Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, θὰ ἔχητε γνῶσιν ἐκ τῆς ὑπηρεσίας σας ὅτι αἱ φυλακαὶ Πύλου διαιροῦνται εἰς τέσσαρας ἀκτῖνας, ἡ διανομὴ ὅμως τῶν καταδίκων εἰς αὐτὰς εἶναι ἄνισος. Ἐνῷ εἰς τὴν αʹ ἀκτῖνα κρατοῦνται δέκα εἰς τὴν βʹ κρατοῦνται 40. Οἱ ἀναφερόμενοι ζητοῦσι τὴν ἐπέμβασίν σας, ὅπως διατάξητε τὸν εἰρηνοδίκην ὡς πρόεδρον τῆς ἐφορίας τῶν φυλακῶν Πύλου νὰ προβῇ εἰς μέτρα δίκαια ὑπὲρ τῆς ἐξ ἴσου διανομῆς τῶν καταδίκων εἰς τὰς τέσσαρας ἀκτῖνας. Περὶ τούτου, τὸ ὁποῖον κατήντησεν ἀνατολικὸν ζήτημα ἔχει ὑποβάλει ὑμῖν καὶ σχετικὴν ἔκθεσιν ὁ εἰσαγγελεὺς Καλαμῶν. Οἱ κατάδικοι δὲν ζητοῦσιν εἰμὴ δικαίαν διανομήν.

§23Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Θὰ ἐξετάσω τοῦτο.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γκλαβᾶς παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, ἂν σκέπτηται νὰ παρατείνῃ τὸ δικαιοστάσιον, ἀναφορικῶς πρὸς τὰς ἐκτελέσεις, διότι ἡ παράτασις εἶναι ἡ διακαὴς ἐπιθυμία τῶν πολιτῶν, λόγῳ τῆς κρατούσης οἰκονομικῆς κρίσεως παρὰ τῷ λαῷ.

§25Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Ὑστάτην ἔκκλησιν ποιοῦμαι πρὸς τὴν ἀντίληψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης μὲ τὴν πεποίθησιν ὅτι θέλει υἱοθετήσει ταύτην, διότι φρονῶ ὅτι ἐκπροσωπῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὴν φωνὴν τῆς Βουλῆς ὁλοκλήρου καθώς, ἀντιθέτως δύναταί τις νὰ εἴπῃ, ὅτι δὲν ἐκπροσωπῶ τὰς μεγάλας λαϊκὰς μάζας, ἀλλ’ ὡρισμένην ἐπαγγελματικὴν ὁμάδα. Τὸ δικαιοστάσιον ἀναφορικῶς πρὸς τὰς ἐκτελέσεις δέον νὰ παραταθῇ, διότι ἐὰν ἀρθῇ τὰ ἀποτελέσματα αὐτοῦ θὰ εἶναι ὀλέθρια, ἐπὶ τῶν κοινοτικῶν τάξεων καὶ δὴ ἐπὶ τῶν πτωχοτέρων.

§26ΑΛ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ. Οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ, Κύριοι, τ’ ἀπατελέσματα τοῦ δικαιοστασίου διὰ τοὺς καλῆς πίστεως ὀφειλέτας, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς ἀδυναμίαν νὰ ἐκπληρώσωσι τὰς ὑποχρεώσεις των, ἀλλ’ οὐδεὶς θ’ ἀρνηθῇ ὅτι τὸ δικαιοστάσιον εἶναι ὅπλον ἐπικίνδυνον εἰς χεῖρας τῶν ὀφειλετῶν. Ἐὰν δὲν ἐξέλιπον οἱ λόγοι οἱ ἐπιβάλλοντες τὸ δικαιοστάσιον, πάντως ἐπαισθητῶς ἠλαττώθησαν. Μετὰ τὰς δηλώσεις μάλιστα τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, τὰς εἰρηνικάς, ἤρχισαν αἱ συναλλαγαὶ ν’ ἀναπτύσσωνται. Ἐν τούτοις τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον ἐλήφθη εἶναι ἀρκετόν, διότι παρέχεται ἐλευθερία τῷ δικαστῇ νὰ κρίνῃ κατὰ πόσον εἷς ὀφειλέτης εἶναι ἄξιος νὰ κάμῃ χρῆσιν τοῦ δικαιώματος τούτου.

§27Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Διὰ τοὺς ἐδῶ βεβαίως εἶναι θαυμάσιον, ἀλλὰ διὰ τοὺς γεωργοὺς καὶ ἀγρότας εἶναι ὀλέθριον.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 9 καὶ 10 ἀναβάλλονται. Οἱ κύριοι Ι. Δελμοῦζος καὶ Ι. Ξηρὸς «παρακαλοῦσιν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, τί ἐνήργησεν ἐπὶ τῆς κατὰ τὸν παρελθόντα Μάϊον ὑποβληθείσης ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Παληοχῶρι τῆς Παρνασσίδος, δι’ ἧς ἐζήτουν τὴν ἐπιδιόρθωσιν τοῦ δημοτικοῦ σχολείου τῶν ἀρρένων».

§29Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως). Διέταξα, καὶ πάλιν θὰ διατάξω νὰ ἐπισπευθῇ ἡ ὑποβολὴ τῆς μελέτης.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Βελλιανίτης «ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ἂν ἀπεφάνθη ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 639 τῆς 26 Ἰουνίου 1914 ἐφέσεως τοῦ κοινοτικοῦ Συμβουλίου Στυλίδος κατὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3985 καὶ 4525 ἐ. ἔ. ἀποφάσεως τῆς Νομαρχίας Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος καὶ ὁποία τις ἀπόφασις ἐπὶ τῆς ἐφέσεως ταύτης ἐξεδόθη».

§31ΕΜΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου ἀπερρίφθη διὰ λόγους τυπικούς. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως τῶν λόγων τούτων, πρὶν ἢ προβῶ εἰς ἀπόφασιν ὁριστικήν, ἐθεώρησα ὅτι ἔπρεπε νὰ ζητήσω πληροφορίας περὶ τοῦ κατὰ πόσον ἡ ἀπόφασις αὕτη εἶναι ἐξυπηρετικὴ τῶν συμφερόντων τοῦ τόπου.

§32Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Δὲν ἀμφιβάλλω ὅτι ἡ ἀπόφασις θὰ εἶναι δικαία, ἐὰν στηριχθῇ εἰς τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας θὰ ζητήσητε. Μίαν παράκλησιν ὑποβάλλω ὅμως εἰς ὑμᾶς. Πρόκειται περὶ διαφωνίας, ἡ ὁποία κρατεῖ ἐν διαστάσει ἀφ’ ἑνὸς τοὺς κτηματίας καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὴν κοινότητα, καὶ πρέπει ὅσον τὸ δυνατὸν τάχιστα νὰ ἐπέλθῃ μία συμφωνία.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Βέρροιος ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης διατί δὲν ἐπισκευάζονται αἱ φυλακαὶ Μαργαρίτη ἐν Πάτραις, ὅπως τοποθετηθῶσιν ἐν αὐταῖς οἱ ὑπόδικοι, οἱ ἐλαφρόποινοι καὶ οἱ διὰ χρέη τοῦ Δημοσίου κρατούμενοι, οἵτινες πάντες συνωστίζονται εἰς τὰς φυλακὰς Ἀκροπόλεως ἐπὶ προδήλῳ βλάβῃ τῆς ὑγιείας αὐτῶν».

§34Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Αἱ φυλακαὶ αὐταὶ δὲν ἀνήκουσιν εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης. Εἶναι ἰδιωτικὸν οἴκημα τοῦ ὁποίου ἡ μίσθωσις ἔληξεν.

§35Ι. ΒΕΡΡΟΙΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὅτι αἱ φυλακαὶ Μαργαρίτη ὑπῆρχον πάντοτε ὡς καὶ αἱ φυλακαὶ Ἀκροπόλεως. Εἰς μὲν τὰς φυλακὰς Ἀκροπόλεως κρατοῦνται οἱ βαρύποινοι, ἐνῷ εἰς τὰς φυλακὰς Μαργαρίτη κρατοῦνται οἱ ὑπόδικοι καὶ οἱ διὰ δημόσια χρέη ὀφειλέται. Ἀφ’ ἧς ἐποχῆς ἐνεκλείσθησαν εἰς τὰς φυλακὰς Μαργαρίτη οἱ αἰχμάλωτοι ἀξιωματικοὶ τοῦ Μπιζανίου, οἱ κατάδικοι διεσπάρησαν εἰς ἄλλας τοῦ Κράτους φυλακάς. Μετὰ τὴν ἀπόλυσιν τῶν Τούρκων ἀξιωματικῶν αἱ φυλακαὶ μένουσι κεναί, ὅλοι δὲ οἱ καταδικαζόμενοι ὑπὸ τοῦ Πλημμελειοδικείου Πατρῶν καὶ οἱ κρατούμενοι διὰ πολιτικὰ χρέη συσσωρεύονται εἰς τὰς φυλακὰς Ἀκροπόλεως. Σημειώσατε ὅτι εἰς τὰ δωμάτια, τὰ ὁποῖα ἔχουσι χῶρον, ἐπαρκοῦντα μόλις διὰ 10 ἄτομα, συσσωρεύωνται 60 φυλακισμένοι. Δὲν εἶναι δυνατὸν κατὰ τοιοῦτον τρόπον οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι νὰ ζήσωσι. Δὲν εἶναι ὑπερβολὴ αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγουσι, διότι ἐπὶ δύο ὁλόκληρα ἔτη καθ’ ἃ δὲν ὑπάρχουσιν αἱ φυλακαὶ ἐκεῖναι εἰς τὰς ὁποίας ἔμενον 200 ἢ 250 κρατούμενοι, ὅλοι συνωστίζονται εἰς τὰς φυλακὰς Ἀκροπόλεως. Πῶς λοιπὸν εἶναι δυνατὸν νὰ διατηρῆται ἡ ὑγιεία τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων; Διὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ μεριμνήσῃ ὅπως λειτουργήσωσι καὶ αἱ φυλακαὶ Μαργαρίτη διὰ τοὺς καταδικαζομένους δι’ ἐλαφρὰ πλημμελήματα καὶ διὰ τοὺς ὑποδίκους διότι ἄλλως ἀπειλεῖται καὶ αὐτὴ ἡ ὑγιεία τῆς πόλεως.

§36Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Μέτρα περὶ ἀραιώσεως τῶν φυλακῶν Ἀκροπόλεως ἐλήφθησαν, ἀλλὰ τὸ ἄλλο μέτρον τὸ ὁποῖον συνέστησεν ὁ κ. Βουλευτὴς ἀμφιβάλλω ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρατσᾶνος «ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ἐὰν θὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ἀποφασισθεῖσα προσωρινὴ μεταφορὰ τῶν σφαγείων».

§38Δ. ΒΡΑΤΣΑΝΟΣ. Μὲ πολλὴν ἔκπληξιν παρετηρήθη γενικῶς, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος εἰς τὰ ζητήματα τῆς δημοσίου ὑγιείας, κατὰ κοινὴν ὁμολογίαν, ἐπέδειξε τόσην δραστηριότητα, δὲν ἐμερίμνησε περὶ τῆς ἄρσεως τῆς ἑστίας αὐτῆς τοῦ μολύσματος, καίτοι ἐπανειλημμένως ἐξηγγέλθη ὁτὲ μὲν ὅτι λύεται ὁριστικῶς τὸ ζήτημα, ὁτὲ δὲ προσωρινῶς. Πράγματι γνωρίζω ὅτι ἐλήφθη ἀπόφασις περὶ προσωρινῆς θεραπείας τοῦ κακοῦ καὶ ἡ λύσις συνίσταται εἰς τὴν πρόχειρον καὶ προσωρινὴν ἵδρυσιν σφαγείων εἰς τὴν θέσιν, ἡ ὁποία ἐξελέγη διὰ τὴν ἵδρυσιν τῶν μονίμων σφαγείων, ἀλλὰ τὸ ζήτημα προσέκοψεν εἰς συζητήσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν διαφέρουσιν τῶν συζητήσεων, τὰς ὁποίας διεξῆγον ἄλλοτε οἱ Βυζαντῖνοι πατέρες, συζητοῦντες περὶ τοῦ ἰῶτα καὶ τοῦ ὁμοιουσίου ἢ τοῦ ὁμοουσίου! Εἰς τὴν Δημαρχικὴν ἐπιτροπήν, καθὼς ἐπληροφορήθην, διεξάγονται τοιαῦται συζητήσεις περὶ τοῦ ἂν διὰ διαλύσεως ὑπερμαγγανικοῦ καλλίου αἴρεται ἡ δυσοσμία τῶν ὑπολειμμάτων τῶν σφαγείων καὶ περὶ τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀσχολοῦνται ἤδη ἀπὸ τριμήνου. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ καταβάλῃ πᾶσαν μέριμναν, ἐφ’ ὅσον ἐξαρτᾶται ἀπὸ τῆς δικαιοδοσίας του, ὥστε νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα αὐτό, τὸ ὁποῖον κατήντησε πληγὴ τοῦ Φαραὼ διὰ τὴν πρωτεύουσαν.

§39ΕΜΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ. Ὀφείλω μικρὰν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Συνάδελφον, τοῦ ὁποίου αἱ δηλώσεις νομίζω ὅτι δικαιολογοῦσιν ἐξ ὁλοκλήρου τὴν ἀπάντησίν μου, διότι ἀκριβῶς αἱ πληροφορίαι τοῦ κ. Βουλευτοῦ εἶναι ὅτι τὸ ἀντικείμενον ἐξακολουθεῖ ἀκόμη νὰ εὑρίσκηται ὑπὸ τὴν συζήτησιν τῆς Δημαρχικῆς ἐπιτροπῆς καὶ ἑπομένως ὀρθῶς καὶ ἀκριβέστατα εἶπον ἐγὼ ὅτι δὲν περιῆλθεν ἡ ὑπόθεσις εἰς τὴν δικαιοδοσίαν μου. Ὡς πρὸς τὰ προσωρινὰ μέτρα τῆς ἐπιδιορθώσεως, εἰς τὰ ὑπάρχοντα σφαγεῖα, πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ ὅτι ἐπράχθη παρ’ ἐμοῦ πᾶν ὅ τι ἦτο δυνατόν, δὲν εἶμαι ὅμως ἁρμόδιος νὰ μεταφέρω τὰ σφαγεῖα οὔτε δύναμαι νὰ ἐκβιάσω τὴν Δημαρχικὴν ἐπιτροπὴν εἰς οἱανδήποτε ἀπόφασιν. Ὅπως δήποτε θὰ ζητήσω πληροφορίας καὶ θὰ ἀσκήσω πᾶσαν ἠθικὴν ἐπίδρασιν ἐπὶ τῶν ἁρμοδίων.

§40Δ. ΒΡΑΤΣΑΝΟΣ. Πρέπει νὰ προσθέσω ὅτι τὰ προσωρινὰ μέτρα, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησα, δὲν συνίστανται εἰς τὴν ἐπισκευὴν τῶν ὑπαρχόντων σφαγείων, ἀλλ’ εἰς τὴν προσωρινὴν μεταφοράν των.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Βελέντζας «ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν τί ἐνηργήθη ἐπὶ τῶν αἰτήσεων 30 περίπου διπλωματούχων μηχανικῶν, πολλοὶ τῶν ὁποίων πρὸ διμήνου ᾐτήσαντο νὰ ὀνομασθῶσι κατὰ τὸν ἰσχύοντα νόμον ἔφεδροι ἀξιωματικοὶ τοῦ Μηχανικοῦ, ὡς κεκτημένοι τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου ὁριζόμενα προσόντα».

§42ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν ἐνηργήθησαν εἰσέτι ἅπασαι αἱ αἱ ἀπαιτούμεναι διατυπώσεις ἤτοι γνωμάτευσις Συμβουλίου Δημοσίων ἔργων κλπ.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Βελέντζας «ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας: διατί ἡ ἑταιρία τῶν τροχιοδρόμων ἀρνεῖται νὰ ἐπαναφέρῃ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν της τοὺς ἀπεργήσαντας ὑπαλλήλους, περὶ ὧν ἤδη ἀπεφάνθη ὁριστικῶς ἡ δικαιοσύνη, ἀναστείλασα τὴν ἐπιβληθεῖσαν αὐτοῖς ποινὴν πλημμελήματος.

§44Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Ἐκ τῶν 13 ὑπαλλήλων, τῶν καταδιωχθέντων ὑπὸ τῆς ποινικῆς Δικαιοσύνης, οἱ ἕξ ἠθωώθησαν καὶ οὗτοι προσελήφθησαν ὑπὸ τῆς ἑταιρίας τῶν τροχιοδρόμων. Οἱ ἄλλοι ἑπτὰ κατεδικάσθησαν εἰς ἑνὸς ἔτους φυλάκισιν. Τούτων ἀνεστάλη ἡ ποινὴ καὶ προσεκαλέσαμεν τὴν ἑταιρίαν νὰ τοὺς προσλάβῃ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν της. Ἡ ἑταιρία ἔφερεν ἀντιρρήσεις τινὰς ἀλλὰ καὶ σήμερον ἀπηυθύναμεν πρὸς αὐτὴν ἔγγραφον ἵνα τοὺς προσλάβῃ, διότι θεωρεῖται ἀρκετή τιμωρία ἡ ἐπὶ τόσον χρόνον παραμονὴ ἐκτὸς ὑπηρεσίας.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Συριόπουλος «ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν διατί εἰδικός τις γραμματεὺς τοῦ βʹ ταμείου Πύργου ἐξέδωκεν ἔνταλμα προσωπικῆς κρατήσεως πρὸς πληρωμὴν ὑπολοίπου φόρου οἰκοδομῶν δραχ. 6.05 κατὰ τοῦ ἑλληνοδιδασκάλου Πύργου Γεωργ. Ἀργυροπούλου, χωρὶς νὰ εἰδοποιήσῃ τοῦτον, ἐνῷ εἶχε πληρώσει τὸν φόρον τοῦ 1913 τῆς οἰκοδομῆς του, ὅσος τῷ ἐζητήθη, τὸ δὲ δι’ ὃ ἐξεδόθη ἔνταλμα τοῦτο ἦτο ὑπόλοιπον μὴ πληρωθὲν ἐκ λάθους τῆς ὑπηρεσίας. Διατὶ διέταξεν ὁ εἰδικὸς οὗτος γραμματεὺς νὰ ὁδηγήσωσι τὸν πολίτην τοῦτον εἰς τὰς διὰ χρέη φυλακάς, ἐνῷ κατέβαλε χρήματα καὶ ἀνέμενε νὰ λάβῃ τὸ ὑπόλοιπον μετὰ τὴν πληρωμὴν τῶν δραχ. 6.05 ἐκ τοῦ καταβληθέντος χαρτονομίσματος, ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι διεμαρτύρετο ὅτι ἀδίκως συνελήφθη χωρὶς νὰ εἰδοποιηθῇ, καὶ διατί ἐξυβρίσθη διὰ φράσεων ἀπρεπῶν. Δὲν ὑπάρχουσι νόμοι διὰ τὸν εἰδικὸν τοῦτον γραμματέα;».

§46ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν ἔχω γνῶσιν. Θὰ ζητήσω πληροφορίας καὶ θὰ ἀπαντήσω μετά τινας ἡμέρας.

§47Ν. ΣΥΡΙΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ νὰ ἐξετάσητε τὴν ὑπόθεσιν, διότι πρόκειται περὶ ἐνεργείας ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἐπισύρῃ τὴν τιμωρίαν τοῦ ὑπαλλήλου.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Βέρροιος «ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, διατί ἐπὶ δύο ὁλόκληρα ἔτη καθυστεροῦνται 2700 δραχ. εἰς τὸν δικαιοῦχον Κωνστ. Περδίκην, προερχόμεναι ἐκ τῆς χορηγίας τροφίμων εἰς τοὺς Τούρκους ἀξιωματικοὺς τῆς φρουρᾶς Μπιζανίου κατὰ παραγγελίαν τοῦ τότε φρουράρχου ἀντισυνταγματάρχου κ. Ζυγούρη εἰς Πρέβεζαν, καίτοι ἔκτοτε ἡ σχετικὴ ἀπόδειξις πρὸς πληρωμὴν ἔχει ὑποβληθῆ εἰς τὸ τμῆμα Στρατοῦ».

§49ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργὸς καὶ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Παρακαλεῖται ὁ κ. Βουλευτὴς νὰ καθορίσῃ, πότε ὑπεβλήθησαν αἱ σχετικαὶ ἀποδείξεις καὶ διὰ τίνος ἀρχῆς, Φρουραρχείου, Ἀστυνομίας, ἢ Σώματος.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λαμπρινόπουλος «ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας ἂν εἰς τὰς μελλούσας νὰ συμπληρωθῶσι δημοσίας ὁδοὺς περιλαμβάνεται καὶ τὸ ὑπολειπόμενον τμῆμα Μπέλεσι–Ὀλυμπίων τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ Τριπόλεως–Πύργου. Ὡς γνωστὸν μέχρι τοῦδε ἔχει δαπανηθῆ ἕν καὶ ἥμισυ ἑκατομμύριον καὶ ὑπολείπεται τὸ τμῆμα τοῦτο διὰ τὸ ὁποῖον θὰ ἀπαιτηθῇ δαπάνη κατὰ τὴν μελέτην 300 χιλ. δραχμῶν καὶ οὕτω παραβλάπτεται ἡ συγκοινωνία τεσσάρων ἐπαρχιῶν».

§51Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ. Τὸ ζήτημα τῆς κατασκευῆς τῶν ἔργων εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον θὰ ἐξετασθῇ γενικῶς.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Πετροπουλάκης «ἐρωτᾷ τόν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, διατὶ δὲν προεβιβάσθησαν οἱ λοχαγοὶ τοῦ Ὑλικοῦ Πυροβολικοῦ ἀπόστρατοι, εἰς ἀμφοτέρους τοὺς πολέμους συμμετασχόντες καὶ εἰς τὸν πίνακα Γʹ γεγραμμένοι, ἐνῷ προεβιβάσθησαν οἱ ἀπόστρατοι λοχαγοὶ ὅλων τῶν ὅπλων καίτοι δὲν μετέσχον τῶν πολέμων».

§53ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἡ ἀρχὴ ἥτις ἠκολουθήθη ἦτο νὰ μὴ προαχθῶσιν οἱ ἐν τῷ πίνακι τοῦ ἐφέδρου στελέχους τῶν ἀξιωματικῶν παρὰ μόνον ἐφ’ ὅσον τὴν προαγωγὴν θὰ συνεφείλκετο προαγωγὴ τῶν ἐγγεγραμμένων εἰς τὸν πίνακα Β συμφώνως τῷ νόμῳ, καθ’ ὃν προάγονται προκειμένου περὶ κατωτέρων ἀξιωματικῶν οἱ ἡμίσεις ἢ τὸ ⅓ τοῦ ἑνὸς στελέχους καὶ τοῦ ἄλλου. Εἰς τὸ Σῶμα τοῦτο οὐδεὶς ὑπῆρχεν ἐγγεγραμμένος εἰς τὸν πίνακα Β.

§54Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Παρεπονήθησαν κ. Ὑπουργέ, ἀκριβῶς διότι ἐξ αὐτῶν οὐδεὶς προήχθη, ἐνῷ πολλοὶ παρέσχον ὑπηρεσίας.

§55ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Εἶναι ἀποτέλεσμα γενικῆς ἀρχῆς ἡ ὁποία ἠκολουθήθη ἵνα οὐδεὶς προαχθῇ ἐκ τοῦ πίνακος Γʹ παρὰ ἐὰν παρίστατο ἀνάγκη πληρώσεως κενῶν.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Πετρουπουλάκης «ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν εἶναι ἐγγὺς ὁ χρόνος, καθ’ ὃν θὰ ἀποφασίσῃ τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς ἀλεύρων καὶ δημητριακῶν καρπῶν, ἤδη ὅτε ὁ ἀποκλεισμὸς τῶν σιτοπαραγωγῶν χωρῶν καὶ ἀγορῶν θὰ καταστήσωσι τὸν ἄρτον δυσαπόκτητον».

§57ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἀπήντησα ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος.

§58Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ἔχω ἰδιαίτερον λόγον ἵνα ἀπηυθυνθῶ καὶ πάλιν καὶ συστήσω ἡμῖν νὰ ἐπισπεύσητε, διότι ἡ ἰδιαιτέρα πατρίς μου διέρχεται κρισιμωτάτην περίοδον, ἀγοράζουσα ἀντὶ 70 λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν τὰ ἄλευρα καὶ 48 τὴν κριθήν. Τὸ ὄμμα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν ἔφθασεν ἕως ἐκεῖ ἵνα ἐπιστήσῃ τὴν προσήκουσαν προσοχὴν εἰς τὰς ἀστυνομικὰς Ἀρχάς.

§59ΕΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ. Αἱ διαταγαί μου εἶναι γενικαί.

§60Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Θὰ συνίστων εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ πρόνοιαν ὅσον ἀφορᾷ τὸν εἰσαγόμενον σῖτον ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς. Εἰς στιγμὴν καθ’ ἣν σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις πῶς νὰ οἰκονομήσῃ τὸν ἄρτον τοῦ πτωχοῦ λαοῦ, νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ εἰσπράττῃ ἐπ’ αὐτοῦ τέλη εἰς βάρος τοῦ λαοῦ.

§61ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν εἶναι ὥρα τώρα.

§62Α. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἄλλως, οὐδόλως θὰ ἠδύνατο νὰ εἰσαχθῇ τὸ εἶδος αὐτὸ καὶ ἑπομένως μένει ἡ ἐσωτερικὴ παραγωγή.

§63Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ἄν ὑποτεθῇ ὅτι δυνάμεθα νὰ εὕρωμεν εὐκαιρίαν νὰ μὴ φέρωμεν αὐτὸν βεβαρημένον; Δι’ αὐτὸ προχθὲς ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἶπον ὅτι μαζὺ μὲ τὴν ἐγκύκλιον, ἡ ὁποία ἐστάλη πρὸς τοὺς Νομάρχας ἵνα παρακινήσωσι τοὺς ἀγροτικοὺς πληθυσμοὺς νὰ σπείρωσι ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον, ἔπρεπε νὰ ληφθῇ πρόνοια καὶ περὶ τοῦ πῶς θὰ οἰκονομήσωσι τὸν σπόρον, διότι ἄλλως δὲν θὰ ἔχωσι νὰ φάγωσι.

§64Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴκοσιν ὁλόκληρα ἑκατομμύρια χρειάζονται.

§65Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Σᾶς βεβαιῶ ὅτι μόνον 500 χιλιάδες.

§66Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ζητήσωσιν ὅλοι οἱ παραγωγοὶ πιστώσεις.

§67Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ θεομηνίας.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Ν. Ξηρὸς καὶ Ν. Βελέντζας «ἐρωτῶσι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ναυτικῶν, διατί δὲν προάγεται ὁ ἔφεδρος ἀρχικελευστὴς τοῦ Β. Ναυτικοῦ Ἀθαν. Μπαρούτης, καταταγεὶς κατόπιν ἐξετάσεως μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ ἀρχικελευστοῦ καὶ ἔχων ἐκθέσεις ὑπὲρ αὐτοῦ». Ἀπόντες Ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Θ. Φίλιος «ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας, ἐὰν σκέπτηται νὰ μεταφέρῃ τὰ γραφεῖα τῆς καταχωρίσεως ἐκ τοῦ ἄνω πατώματος εἰς τὸ κάτω». (γέλωτες).

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μαλλιόπουλος «παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν, διατί διὰ τῆς ἀπὸ μηνὸς περίπου κοινοποιήσεως ἐγκυκλίου πρὸς τὸ Στρατιωτικὸν Νοσοκομεῖον, δι’ ἧς παραγγέλλονται ταῦτα νὰ χορηγῶσιν ἀναρρωτικὰς ἀδείας, ἐγένετο αὕτη περιοριστικὴ διὰ τὰ μολυσματικά, τὰ φλογιστικὰ νοσήματα καὶ ἄλλας νόσους, καὶ διατί δὲν ἀφίεται τοῦτο εἰς τὴν κρίσιν τῆς ὑγειονομικῆς ἐπιτροπῆς».

§70ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Γενικῶς αἱ ἄδειαι αἱ ἀναρρωτικαὶ δὲν χορηγοῦνται ὡς ἐκ τῶν ἀναγκῶν. Ἐν τούτοις ἐπετράπη, ὅπως εἰς τοὺς πάσχοντας ἐκ μεταδοτικῶν καὶ φλογιστικῶν νοσημάτων, οἷα πλευρῖτις, πνευμονία, ἐγκεφαλονωτιαία μηνιγγῖτις, εὐλογία κτλ. χορηγῶνται ἄδειαι κατ’ ἐξαίρεσιν, δεδομένου ὄντως ὅτι οὗτοι δὲν δύνανται ἐξερχόμενοι ἐκ τῶν νοσοκομείων νὰ μεταβαίνωσιν εἰς τοὺς στρατῶνας καὶ νὰ ἀναλαμβάνωσιν ὑπηρεσίαν, ἡ δὲ παραμονή των εἰς τὰ νοσοκομεῖα μέχρι τελείας ἀναρρώσεως θὰ ἐμείου ἐπαισθητῶς τὸν χῶρον, ὅστις ἀπαραιτήτως ἀπαιτεῖται πρὸς νοσηλείαν τῶν λοιπῶν ἀσθενῶν.

§71Δ. ΜΑΛΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔλαβον ἀφορμὴν ἐκ τοῦ ἑξῆς γεγονότος. Ἑνὸς στρατιώτου τοῦ Πυροβολικοῦ κατέπεσε μία στέγη καὶ τοῦ ἔσπασε τὸ χέρι. Εἶχε δύο μῆνας εἰς τὸ θεραπευτήριον. Ὁ ἰατρὸς ἠθέλησε νὰ τῷ δωθῇ ἄδεια, διότι δὲν ἠδύνατο νὰ κάμῃ ὑπηρεσίαν, ἀλλ’ εὑρέθη πρὸ ἀδυναμίας λόγῳ τῆς ἐγκυκλίου, τὴν ὁποίαν καὶ μοὶ ἐπέδειξε.

§72ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Θὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γκλαβᾶς «ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν τί ἐνήργησεν ἐπὶ τοῦ τηλεγραφήματος τῶν πολιτῶν Καλαβρύτων παραπονουμένων κατὰ τοῦ ταμίου Καλαβρύτων ὅτι παρὰ τὸν νόμον προβαίνει εἰς τὴν εἴσπραξιν τοῦ δημοτικοῦ φόρου ὕδατος, ἀφοῦ οὗτος δὲν ἔχει βεβαιωθῆ συμφώνως μὲ τὸν περὶ βεβαιώσεως καὶ εἰσπράξεως τῶν δημοσίων ἐσόδων νόμον».

§74ΕΜΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ. Διεβιβάσθη ἡ ἀναφορὰ αὕτη εἰς τὸν νομάρχην Ἀχαΐας καὶ Ἤλιδος παραγγελθέντα νὰ καλέσῃ τὴν κοινοτικὴν Ἀρχὴν τῆς Κοινότητος ἐκείνης νὰ ἀναφέρῃ τί συμβαίνει, διὰ νὰ ἴδωμεν ἂν καὶ κατὰ πόσον δυνάμεθα νὰ ἐπεμβῶμεν.

§75Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀποτελεῖ ζήτημα δημοσίας τάξεως.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Δ. Γκλαβᾶς καὶ Π. Βουρλούμης «ἐρωτῶσι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν, διατί δὲν ἐκτίθεται εἰς μειοδοτικὴν δημοπρασίαν ἡ διοχέτευσις τῆς κοίτης τοῦ θολοποτάμου τῆς Αἰγείρας, ἀφοῦ ἡ σχετικὴ μελέτη ἐνεκρίθη ἀντὶ ποσοῦ πέντε χιλιάδων δραχμῶν».

§77Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ. Προεκηρύχθη, Κύριοι, δημοπρασία.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. Γ. Βλάχος, Κ. Σπυρίδης, Δ. Χατζηγιάννης καὶ Π. Ἀγγελίδης «ἐρωτῶσι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας ἂν σκοπῇ νὰ λάβῃ μέτρα πρὸς βελτίωσιν τῆς συγκοινωνίας ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Ἐλασσῶνος, καθόσον αὕτη στερεῖται τελείως καὶ ὁδῶν καὶ ταχυδρομείων».

§79Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ. Ἔχω λάβει γνῶσιν τῶν ἀναγκῶν τῆς ἐπαρχίας Ἐλασσῶνος καὶ ὁμοῦ μετὰ τῶν ἄλλων γενικῶν μέτρων ἅτινα θέλουσι ληφθῆ καὶ εἰς τὰς ἄλλας ἐπαρχίας τοῦ Κράτους, θέλω λάβει τὴν πρέπουσαν μέριμναν καὶ διὰ τὴν Ἐλασσῶνα.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Κουτσοπέταλος «παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅπως πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, ἂν σκέπτηται νὰ λάβῃ μέτρον τι ὑπὲρ τῶν κατοίκων τῶν παροχθίων τοῦ Κηφισσοῦ ποταμοῦ χωρίων τῆς ἐπαρχίας Λεβαδείας τῶν ὁποίων ἡ παραγωγὴ κατὰ τὸ ἔτος 1912 κατεστράφη ὁλοσχερῶς ἐκ πλημμύρας τοῦ ποταμοῦ τούτου».

§81ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Λυποῦμαι, διότι ὁ κ. Βουλευτής, καίτοι πρὸ τεσσάρων μηνῶν ἔχει ὑποβληθῆ σχετικὸν νομοσχέδιον, ἐν τούτοις ἀγνοεῖ αὐτό.

§82Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἂν ἔχει ὑποβληθῆ πρὸ τεσσάρων μηνῶν νομοσχέδιον καὶ ἂν ἡ ἐπιτροπὴ εἰς ἣν παρεπέμφθη δὲν ἐπετέλεσε τὸ ἑαυτῆς καθῆκον, εἶχε τὰ μέσα ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ νὰ φέρῃ τοῦτο ὑπὸ συζήτησιν. Τὸ ζήτημα αὐτὸ εἶναι ἀπὸ τοῦ ἔτους 1912, ἀφοῦ δὲ ἀφ’ ἑνὸς ἐπείσθη ἡ Κυβέρνησις ὅτι πρόκειται περὶ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἔπαθον τεραστίας ζημίας ἐκ τῶν πλημμυρῶν τοῦ Κηφισσοῦ, καὶ ὑπέβαλε πρὸς τοῦτο σχετικὸν νομοσχέδιον, ἐξ ἑτέρου ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διέταξε καὶ τάσσει προθεσμίαν, ἵνα μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου τοῦ 1914 οἱ χωρικοὶ ὑποβάλωσι δηλώσεις περὶ τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν, οἱ δὲ μὴ ὑποβαλόντες φυσικὰ θὰ καταγγέλλωνται, διότι ἐφ’ ὅσον ἰσχύει ὁ νόμος περὶ ἀροτριώντων κτηνῶν, ὅταν παρέλθῃ ἡ προθεσμία πρὸς δήλωσιν, ἀρχίζουσι αἱ μηνύσεις, καὶ γνωρίζει πολὺ καλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τὸν νόμον καὶ τὰς συνεπείας αὐτοῦ, ἀφοῦ, λέγω, ὑπέβαλε νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἀφ’ ἑνὸς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἐπισπεύδει, οὔτε προτάσσει αὐτὸ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διατάσσει τὴν καταδίωξιν αὐτῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δικαιολογῆται κατὰ τοιοῦτον τρόπον, λέγων ὅτι «ὑπέβαλον νομοσχέδιον, καὶ τί νὰ σᾶς κάμω». Πρέπει τέλος πάντων νὰ ληφθῇ πρόνοιά τις ἢ ἄλλως νὰ εἴπωμεν εἰς αὐτοὺς ὅτι αὐτὸς ὁ φόρος δὲν εἶναι ποσοστὸν τοῦ εἰσοδήματος, ἀλλὰ κεφαλικὸς φόρος, ἁπλῶς διότι ἔχετε τὸ κεφάλι εἰς τοὺς ὤμους σας. Διατί νὰ μὴ προταθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ κ. Ὑπουργέ;

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Βουρλούμης «ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας, διατί παρακωλύεται ἡ ἀποπεράτωσις τῆς ὁδοῦ Πατρῶν–Ρίου, παρέχονται δὲ ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας δικαιώματα ἀποζημιώσεως εἰς τὸν ἐργολάβον καὶ οἱ περίοικοι ἀναγκάζονται ἐν ὥρᾳ χειμῶνος νὰ διέρχωνται τὸν πλημμυροῦντα ποταμὸν Χάραδρον».

§84Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ. Προσωρινὴ διακοπὴ ἐπῆλθεν εἰς μικρὸν τμῆμα τῆς ὁδοῦ, λόγῳ ὑπαρχόντων παραπόνων. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὴν σχετικὴν ἀναφορὰν ἐκ Πατρῶν καὶ θὰ φροντίσω νὰ ἐξομαλυνθῶσι τὰ πράγματα.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μαλλιόπουλος «παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, τίνα μέτρα ἔλαβε περὶ τῆς ἡμιτελοῦς γεφύρας Χαλαμβρεζίου καὶ ἐὰν ἀπεφάσισε νὰ προλάβῃ τὴν καταστροφὴν αὐτῆς, δι’ ἣν ἐδαπανήθησαν περὶ τὰς 20 χιλιάδας δραχμαί».

§86Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ. Ἔχω ἤδη ὑπ’ ὄψει μου τὴν σχετικὴν μελέτην, τὴν ὁποίαν μοὶ ἀπέστειλεν ὁ νομομηχανικὸς καὶ θέλω μελετήσει ταύτην.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Σακελλαριάδης «ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἂν ἐκ τοῦ νόμου δικαιοῦται ὁ τελώνης Μιτυλήνης νὰ εἰσπράττῃ τὸν φόρον τῆς δεκάτης ἐπὶ τῶν ἐξαγομένων ἐκ τοῦ λιμένος προϊόντων τῆς νήσου, τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν εἰσαγωγήν των ὑπεβλήθησαν εἰς τὴν φορολογίαν τῆς δεκάτης, ἂν δὲ ὄχι, διατί ὁ κ. τελώνης εἰσπράττει τὸν φόρον τοῦτον καὶ διὰ λογαριασμὸν τίνος πλέον, ἀφοῦ ὁ φόρος ἔχει ἐνοικιασθῆ καὶ εἰσπράττεται ὑπὸ τοῦ ἐνοικιαστοῦ».

§88ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Πλάνη τις θὰ ἔχῃ ἐμφιλοχωρήσει εἰς τὴν πληροφορίαν τὴν ὁποίαν ἐλάβετε, διότι ἡ δεκάτη δὲν εἰσπράττεται ἐπὶ τῶν ἐξαγομένων προϊόντων καὶ διὰ τοῦ τελωνείου, ἀλλὰ εἰσπράττεται μόνον ἐπὶ τῆς παραγωγῆς.

§89Σ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Θὰ σᾶς δώσω πληροφορίας μόνον διὰ νὰ λάβητε ἀφορμὴν νὰ ἐξετάσητε καὶ νὰ σπεύσητε νὰ διαλυθῇ αὐτὸ τὸ ἄτοπον τὸ ὁποῖον συμβαίνει. Ὁ φόρος τῆς δεκάτης ἐπὶ τῆς παραγωγῆς ἅμα τῇ εἰσαγωγῇ εἰς τὴν πόλιν, εἰσπράττεται ὑπὸ τοῦ παραγωγέως, πολλὰ ὅμως τῶν ἐμπορευμάτων ἢ τῶν προϊόντων αὐτῶν ἐξάγονται εἰς ἄλλα μέρη. Ὅταν πρόκειται νὰ διέλθωσιν ἐκ τοῦ τελωνείου ἵνα ἐξαχθῶσιν, αἱ τελωνειακαὶ Ἀρχαὶ ζητοῦσιν ἢ νὰ φορολογήσωσι τὰ προϊόντα αὐτὰ ἐκ δευτέρου ἢ ἄλλως νὰ παρουσιάζῃ ὁ ἐξαγὼν τὸ διπλότυπον τῆς δεκάτης. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν εἶναι ἔργον τῆς τελωνειακῆς Ἀρχῆς· εἶναι ἔργον τοῦ ἐνοικιαστοῦ. Ὁ ἐνοικιαστὴς τοῦ φόρου τῆς δεκάτης, ὁσάκις εἰσάγεται τὸ προϊὸν εἰς τὴν πόλιν τῆς Μιτυλήνης, εἰσπράττει τὸν φόρον. Ὁ τελώνης οὐδεμίαν ἔχει ἁρμοδιότητα νὰ εἰσπράττῃ τὸν φόρον τῆς δεκάτης, οὔτε νὰ ἀσχολῆται μὲ τὸ ζήτημα ἂν εἰσεπράχθη ἢ οὐ ὁ φόρος τῆς δεκάτης. Τοῦτο λοιπὸν ἐφ’ ὅσον γίνεται, φρονῶ ὅτι εἶναι παράνομον.

§90ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Ἐξακολουθῶ ἐπιμένων ὅτι ὑπάρχει κάποια πλάνη, διότι τὰ εἰσαγόμενα διὰ τῶν τελωνείων δὲν ὑπόκεινται ὑφ’ οἱανδήποτε μορφὴν εἰς τὴν δεκάτην.

§91Σ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ τῶν εἰσαγομένων· πρόκειται περὶ τῶν διερχομένων. Τὰ ἐξαγόμενα ζητεῖ νὰ φορολογήσῃ τὸ τελωνεῖον διὰ τῆς δεκάτης.

§92ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Ἡ δεκάτη εἶναι ἐνοικιασμένη· ἑπομένως δὲν ἔχει τίποτε νὰ κάμῃ τὸ Τελωνεῖον.

§93Σ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Ἀκριβῶς τοῦτο λέγω, καὶ δι’ αὐτὸ νὰ μὴ ἀναμιγνύηται ὁ τελώνης νὰ ζητῇ νὰ εἰσπράξῃ τὸν φόρον τῆς δεκάτης.

§94ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Ἐτηλεγράφησα ἤδη.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Σακελλαριάδης «ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν ἂν εἰς τοὺς στρατιωτικοὺς κανονισμοὺς καὶ νόμους ὑπάρχει διάταξις καθ’ ἣν οἱ κ. ἀξιωματικοὶ δικαιοῦνται νὰ εἰσέρχωνται εἰς τὰς οἰκίας τῶν πολιτῶν καὶ νὰ δέρωσιν αὐτοὺς ξιφουλκοῦντες».

§96ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ὄχι· δὲν ὑπάρχει τοιαύτη διάταξις.

§97Σ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Ἐγνώριζον τοῦτο, ἐπίτηδες ὅμως ὑπέβαλον τὴν ἐρώτησιν διὰ νὰ σᾶς ἀναφέρω ἢ μᾶλλον νὰ σᾶς καταγγείλω τὸ γεγονὸς ὅτι χθὲς τὸ ἑσπέρας ὁ λοχαγὸς τοῦ μηχανικοῦ Μιχαὴλ Μουτούσης εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκίαν καὶ τὸ γραφεῖον πολίτου διὰ νὰ ζητήσῃ πληροφορίας περὶ τινος ὑποθέσεώς του. Δὲν γνωρίζω ἂν ἱκανοποιήθη ἐκ τῶν ἐξηγήσεων αἱ ὁποῖαι τῷ ἐδόθησαν, ἀλλὰ γνωρίζω ὅτι ὁ ἐν λόγῳ ἀξιωματικὸς ἐπετέθη κατὰ τοῦ πολίτου, τὸν ἐρράπισε καὶ δὶς ἔσυρε τὸ ξῖφος διὰ νὰ κτυπήσῃ τοὺς προστρέξαντας συναδέλφους τοῦ πολίτου. Ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ ξίφους εἶναι πρᾶξις ἀναξιοπρεπὴς δι’ ἕνα ἀξιωματικόν. Ἡ Πατρὶς δὲν τῷ ἔδωκε τὸ ξῖφος διὰ νὰ κακομεταχειρίζηται τοὺς πολίτας, ἀλλὰ δι’ ἄλλον ὑψηλότερον σκοπόν, καὶ νομίζω ὅτι ὁ ἀξιωματικὸς ὁ παραβὰς κατὰ τοιοῦτον τρόπον τοὺς στρατιωτικοὺς κανονισμοὺς ὑπέπεσεν εἰς βαρὺ παράπτωμα καὶ δέον νὰ τιμωρηθῇ.

§98ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ὑπάρχει κατ’ αὐτοῦ καταγγελία;

§99Σ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Κατηγγέλθη πρὸς τὸν κ. Φρούραρχον καὶ παρακαλῶ νὰ διατάξητε τὰ δέοντα.

§100ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Νὰ σταλῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. Βουλευτοῦ.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων Ὁ κ. Δ. Βρατσᾶνος ἐπερωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας διατί ἐπέτρεψεν εἰς τὴν Τράπεζαν τῶν Ἀθηνῶν νὰ μὴ δημοσιεύσῃ τὸν ἐτήσιον ἰσολογισμὸν τοῦ ἔτους 1913».

§102Δ. ΒΡΑΤΣΑΝΟΣ. Κύριοι Συνάδελφοι, ὡς εἶναι γνωστὸν αἱ Τράπεζαι ἔχουσι τὴν ὑποχρέωσιν νὰ δημοσιεύωσι τοὺς ἰσολογισμούς των οἱ ὁποῖοι εἶναι τὰ κάτοπτρα τῆς κινήσεως καὶ διαχειρίσεως αὐτῶν.

§103Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν ὑπάρχει διάταξις νόμου ἡ ὁποία νὰ λέγῃ τοιοῦτό τι.

§104Δ. ΒΡΑΤΣΑΝΟΣ. Εἴθισται ὅμως τοῦτο καὶ δημοσιεύονται οἱ ἰσολογισμοὶ ἀπὸ πεντήκοντα ἐτῶν ὡς γνωρίζουσιν οἱ χρηματιστικοὶ κύκλοι. Τῆς δημοσιεύσεως ταύτης, ἔστω καὶ μὴ ὑποχρεωτικῆς, ἀπήλλαξε τὴν Τράπεζαν Ἀθηνῶν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Μαντεύω τοὺς λόγους οἱ ὁποῖοι ὑπηγόρευσαν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τὸ προστατευτικὸν αὐτὸ μέτρον, ἀλλὰ φοβοῦμαι μή, ἀντὶ νὰ ὠφελήσῃ τὰ ἀπώτερα συμφέροντα τοῦ κοινοῦ, προώρισται μᾶλλον νὰ βλάψῃ τὸ μέτρον. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἂν δὲν εἶχεν ἀντίρρησιν, νὰ προσκομίσῃ τὸν ἰσολογισμὸν τοῦ 1913, καὶ πίνακα ἐμφαίνοντα τὰς νέας μεταβολὰς εἰς τὸ προσωπικόν, ὡς καὶ κατάστασιν τοῦ παρ’ αὐτῇ λειτουργοῦντος ταμείου συντάξεων τῶν ὑπαλλήλων, νὰ ἀναβληθῇ δὲ ἡ ἐπερρώτησις μέχρις οὗ προσκομισθῶσι τὰ ζητούμενα παρ’ ἐμοῦ.

§105Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀφοῦ ἅπαξ ἐγένετο ἡ ἐπερώτησις ἀπαντῶ ὅτι, ὡς γνωρίζετε, δὲν ὑπάρχει διάταξις νόμου ἡ ὁποία νὰ ἐπιβάλλῃ ὡρισμένην ὑποχρέωσιν εἰς δημοσίευσιν ἰσολογισμῶν παρὰ τῶν διαφόρων Τραπεζῶν πλὴν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἥτις κατὰ τοὺς ἰσχύοντας περὶ αὐτῆς εἰδικοὺς νόμους δημοσιεύει κατὰ μῆνα ἰσολογισμούς. Κατὰ συνέπειαν ὁ Ὑπουργὸς δὲν ἔχει ὅπλον ἀπέναντι τῶν λοιπῶν Τραπεζῶν, παρὰ μόνον τὴν διάταξιν ἡ ὁποία τίθεται κατ’ ἔθυμον διοικητικὸν εἰς τὰ Β. Διατάγματα, τὰ ἐγκρίνοντα τὴν σύστασιν τῶν Τραπεζῶν ὡς ἀνωνύμων ἑταιριῶν, κατὰ τὴν ὁποίαν διάταξιν αἱ Τράπεζαι αὐταὶ ὑποχρεοῦνται νὰ δημοσιεύωσι τοὺς ἰσολογισμούς των. Ἀλλ’ ἡ κύρωσις, τὸ μέσον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ θελήσῃ ὁ Ὑπουργὸς νὰ ἐπιβάλῃ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ὑποχρεώσεως αὐτῆς, δὲν ὑπάρχει ἀναγεγραμμένη εἰς κανένα νόμον. Ἀπομένει λοιπὸν ὡς μόνον μέσον ἡ ἀνάκλησις τοῦ Β. Διατάγματος, τοῦ ἐγκρίνοντος τὴν σύστασιν τῶν Τραπεζῶν ὡς ἀνωνύμων ἑταιριῶν. Ἀλλ’ ἂν τὸ μέσον τοῦτο μετηρχόμην, τὸ βιαιότατον, ἤθελον ἀνατρέψει τὸ οἰκοδόμημα τῆς Τραπέζης ἐκ βάθρων, διὰ νὰ συσσωρευθῶσιν ἐρείπια, ἐκ τῶν ὁποίων ἀμφιβάλλω ἂν ἠδύνατο ἕκαστος μέτοχος νὰ ἀποκομίσῃ τὴν μετοχήν του. Ἔρχομαι εἰς τὸ ἄλλο ζήτημα. Θὰ ζητήσω τὰς πληροφορίας, περὶ τῶν ὁποίων ὑποβάλλετε σημείωσιν καὶ αἱ ὁποῖαι ἀφορῶσι προδήλως τὴν ἐσωτερικὴν ὑπηρεσίαν καὶ διοίκησιν τῆς Τραπέζης καὶ θὰ προσκομίσω ταύτας ἐνταῦθα. Δὲν γνωρίζω ὅμως ἂν ἐντεῦθεν θὰ ἠδύνασθε νὰ ἀποκομίσητε συμπεράσματα δυνάμενα νὰ καταγγείλωσιν ἔλλειψιν δραστηριότητος παρὰ τῇ ἐποπτικῇ Ἀρχῇ ἐπὶ τῶν Τραπεζῶν· μᾶλλον ἐλπίζω ὄχι, διότι δὲν εἶναι δυνατόν, κατὰ τὴν κειμένην τοὐλάχιστον νομοθεσίαν, ἀλλ’ οὔτε καὶ κατ’ ἄλλην τινὰ ξένην νομοθεσίαν, ἐξ ὅσων ἐγὼ τοὐλάχιστον γνωρίζω, τὸ Ὑπουργεῖον νὰ ἐπιδρᾷ εἰς τοιοῦτον σημεῖον ἐπὶ τῶν ὑποθέσεων τῶν Τραπεζῶν, ὥστε νὰ κανονίζῃ τὰς μισθοδοσίας τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν. Θὰ ἦτο ἄλλως τε ἄγαν ἐπικίνδυνος ἡ παραδοχὴ τοιαύτης τινὸς ἐπεμβάσεως. Ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω ὅμως ὅτι ἐκ τῆς συναισθήσεως τοῦ καθήκοντος τοῦ νὰ κάμνω συστάσεις, προέβην ἤδη πρὸ καιροῦ εἰς συστάσεις πρὸς τὴν Τράπεζαν, περὶ ἧς ὁμιλεῖτε, ἵνα λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψιν τὰ καθόλου ἑαυτῆς πράγματα καὶ τὴν γενικωτέραν οἰκονομικὴν κατάστασιν, ἐπιφέρει λογικήν τινα τακτοποίησιν τῶν δαπανῶν της, κατὰ τρόπον ὁ ὁποῖος θὰ ἦτο συμφωνότερος πρὸς τὴν εὐόδωσιν αὐτῆς καὶ πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν συμφερόντων τῶν μετόχων, ἔλαβον δὲ πληροφορίας ὅτι ἀληθῶς ἡ Διοίκησις τῆς Τραπέζης προέβη εἰς περικοπὰς καὶ οἰκονομίας δυνατάς, ἐν τῷ μέτρῳ τῷ ἐπιτρέποντι νὰ μὴ νεκρωθῇ τελείως ἡ λειτουργία τῆς Τραπέζης.

§106Δ. ΒΡΑΤΣΑΝΟΣ. Τὰ ζητήματα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀναφέρετε εἶναι ἀλληλένδετα πρὸς τὴν καθόλου διεύθυνσιν τῆς Τραπέζης. Δὲν πρόκειται περὶ αὐξήσεως τῶν μισθῶν ἀλλὰ περὶ σπατάλης. Ἡ Τράπεζα τῶν Ἀθηνῶν διασύρεται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δημοσιεύονται εἰς Γαλλικὰς ἐφημερίδας αἰτήσεις δικηγόρων ἵνα διεκδικηθῶσι καταθέσεις παρ’ αὐτῇ τῇ Τραπέζῃ, καὶ διαπομπεύεται τὸ ἵδρυμα ἐν Παρισσίοις καὶ ἀλλαχοῦ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὲ βοηθήσῃ ἵνα ἀναπτύξω ταῦτα ὅταν προσκομισθῶσι τὰ ἔγγραφα, τὰ στοιχεῖα.

§107Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Σακελλαριάδης «παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ διατάξῃ τὸν κ. ταμίαν Μεγαλοπόλεως, ὡς εἰσπράκτορα τῆς κοινότητος Λεονταρίου, ἵνα καταβάλῃ τὰ ἔξοδα τοῦ φωτισμοῦ τῆς κωμοπόλεως Λεονταρίου, ἅτινα εἶναι νομίμως ἐγκεκριμένα».

§109ΕΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐγὼ ἐζήτησα πληροφορίας σχετικάς. Ἐννοεῖται ὅτι θὰ γίνῃ ἡ ἐνέργεια ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Νάκος.

§111Λ. ΝΑΚΟΣ. Παρακαλῶ τοὺς κ. Ὑπουργοὺς τῆς Δικαιοσύνης καὶ τῆς Συγκοινωνίας νὰ μεριμνήσωσιν ἵνα κηρυχθῇ ἑτοιμόρροπον τὸ ἐπικίνδυνον εἰς τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν οἰκοδόμημα ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Πανεπιστημίου τὸ ὁποῖον ἔχει ἀνεγερθῆ ἐπὶ γηπέδου τοῦ Δημοσίου, καὶ χρησιμεύει ὡς ξενοδοχεῖον «τὸ Ἀττικόν». Λοιπὸν νὰ κατεδαφισθῇ τὸ ἑτοιμόρροπον αὐτὸ οἰκοδόμημα καὶ ἐπ’ αὐτοῦ νὰ ἐγερθῶσιν πρόχειρα δικαστικὰ καταστήματα τοῦ Ἐφετείου ὡς καὶ αἱ Εἰσαγγελίαι Ἐφετῶν καὶ Πρωτοδικῶν διὰ νὰ οἰκονομήσητε ἑκατοντάδας χιλιάδων δραχμῶν τὰς ὁποίας πληρώνει τὸ Δημόσιον δι’ ἐνοίκια δι’ αὐτὰ τὰ καταστήματα.

§112Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ. Ὁ ἰδιοκτήτης προέβη εἰς τὴν ἀνανέωσιν τῶν ὑπογείων ἄνευ τῆς ἀδείας τοῦ μηχανικοῦ καὶ διὰ τοῦτο καταδιώκεται. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ κτίριον ἐκηρύχθη ἑτοιμόρροπον ὑπὸ τοῦ νομομηχανικοῦ, ἡ δὲ ἔκθεσις ἀπεστάλη εἰς τὴν Ἀστυνομίαν. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ διὰ τὸ ζήτημα τῆς κατασκευῆς δικαστικῶν καταστημάτων θὰ συνεννοηθῶ μὲ τοὺς Συναδέλφους μου Ὑπουργούς.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Πετροπουλάκης «συνιστᾷ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ὅπως ἐπεκταθῇ τὸ εὐεργέτημα τῆς πληρωμῆς ὁδοιπορικῶν εἰς τοὺς μετατιθεμένους ἐγγάμους χωροφύλακας, ὧν ὁ γάμος νομίμως ἀνεγνωρίσθη, ἀπὸ διευθύνσεως εἰς ὑποδιεύθυνσιν ἀστυνομικήν, ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὰς μεταθέσεις ἀπὸ σταθμοῦ εἰς διεύθυνσιν ἢ ὑποδιεύθυνσιν ἀστυνομικὴν καὶ ἀπὸ ἀστυνομικοῦ σταθμοῦ εἰς σταθμὸν ἐντὸς τῆς αὐτῆς περιφερείας τῆς ἀστυνομικῆς».

§114ΕΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ. Θὰ ἐξετάσω τὸ πρᾶγμα διὰ νὰ ἴδω κατὰ πόσον δύναται νὰ ἐκτελεσθῇ.

§115Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Αὐτὸ εἶναι δίκαιον νὰ γίνῃ.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Κροκιδᾶς «παρακαλεῖ τὸν κ. ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας Ὑπουργὸν ὅπως λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ τέως δήμου Εὐρωστίνης, παρακαλούντων νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ κατασκευὴ τῆς γεφύρας Σκουπέϊλα».

§117Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ. Θὰ λάβω τὰ προσήκοντα μέτρα.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. Ν. Βελέντζας καὶ Π. Πετροπουλάκης «ἐπερωτῶσι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν διατί εἰς τὸ Στρατιωτικὸν Σχολεῖον τῶν Εὐελπίδων θὰ κληθῶσι μόνον οἱ ἐνωμοτάρχαι τοῦ Σχολείου τῶν ὑπαξιωματικῶν, οὐχὶ δὲ καὶ οἱ ἀνθυπασταὶ τῆς χωροφυλακῆς οἵτινες προαγόμενοι τυχὸν εἰς ἀνθυπομοιράρχους θὰ καταπατήσωσι τὰ δικαιώματα τῶν συμμαθητῶν αὐτῶν ἐνωμοταρχῶν.

§119ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ λόγος περὶ τούτου. Θὰ συζητηθῇ τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον, ἐφ’ οὗ δύνανται οἱ κ. κ. Βουλευταὶ νὰ φέρωσι τροπολογίαν.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἰγγλέσης διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας.

§121Σ. ΙΓΓΛΕΣΗΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ διατάξῃ τὰ δέοντα πρὸς ἐνοικίασιν ἰδιωτικῶν κτιρίων εἰς τὸ χωρίον Ἀσπρογέρακα–Πρόννων τῆς Κεφαλληνίας ὅπως χρησιμεύσωσιν ὡς διδακτήρια, διότι τὸ ὡς τοιοῦτον χρησιμεῦον ξύλινον παράπηγμα ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῶν σεισμῶν εἶναι ὅλως ἀκατάλληλον, ἰδίως ἐν ὥρᾳ χειμῶνος, ἢ νὰ διατάξῃ τὸ ταχύτερον νὰ γίνῃ ἀνοικοδόμησις κτιρίων καταλλήλων διὰ σχολεῖα.

§122Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως). Θὰ ἐξετάσω καὶ θὰ ἐνεργήσω τὰ δέοντα.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθείσης τῆς ἡμερησίας διατάξεως τῶν ἐπερωτήσεων ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας. Ἀλλὰ πρὸ ταύτης ἔχει τὸν λόγον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας.

§124Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω νομοσχέδιον «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου περὶ ταχυδρομικῆς, τηλεγραφικῆς καὶ τηλεφωνικῆς ὑπηρεσίας». Διὰ τοῦ νόμου τοῦ Ἀπριλίου 1914, διακόσιαι τριάκοντα περίπου θέσεις πρόκειται νὰ πληρωθῶσι μετὰ δοκιμασίαν· συνεπῶς, συμφώνως τῷ ἰσχύοντι νόμῳ, ἔδει νὰ ἐφέρομεν διπλάσιον ἀριθμὸν ὑπαλλήλων ἤτοι 500 ὑπαλλήλους. Ἐννοεῖται ὅτι πρῶτον δὲν ἦτο δυνατὸν ἀθρόως οὗτοι νὰ κληθῶσι καὶ διὰ τοῦτο ἡ δοκιμασία θὰ ἐγίνετο μερικῶς· δὲν θὰ ἦτο λοιπὸν δυνατὸν νὰ κρίνῃ τις τίς εἶναι ὑπέρτερος τοῦ ἄλλου ἐκ τῶν δοκιμαζομένων. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως τούτου τὸ ζήτημα τῶν ἐξετάσεων διὰ τοὺς ταχυδρομικοὺς καὶ τηλεγραφικοὺς ὑπαλλήλους εἰς οὐδένα ἄλλον κλάδον δημοσίας ὑπηρεσίας ἀπαντᾶται. Δύναταί τις νὰ εἴπῃ ὅτι αἱ ἐξετάσεις ὡς γίνονται νῦν οὐδὲν ἀποτέλεσμα ἔφεραν· οὔτε εἶναι δυνατὸν ἀνώτατοι ὑπάλληλοι νὰ ὑποβάλλωνται εἰς ἐξετάσεις διὰ νὰ κριθῶσι κατὰ πόσον ὁ εἷς ὑπερτερεῖ τοῦ ἄλλου, εἰς συνήθη ἐκτέλεσιν ὑπηρεσίας. Ἕτερον μέτρον βεβαίως ἐπιβάλλεται νὰ ληφθῇ πρὸς διακανονισμὸν τοῦ ζητήματος τούτου. Ἐννοοῦμεν τὰς ἐξετάσεις εἰς τοὺς κατωτέρους βαθμούς, προκειμένου περὶ προαγωγῆς βοηθῶν ἀπὸ αʹ τάξεως εἰς βʹ καὶ ἀπὸ βʹ εἰς τηλεγραφητὰς πρώτης τάξεως, δηλ. ἀντίστοιχον βαθμὸν γραφέως εἰς γραμματέα. Ἐκεῖ βεβαίως εἶναι δυναταὶ αἱ ἐξετάσεις. Ἐκεῖθεν ἐπιβάλλεται ἵνα κατ’ ἄλλον τρόπον ῥυθμισθῶσι τὰ προσόντα, ἅτινα δέον νὰ ἔχωσιν οἱ ὑπάλληλοι πρὸς προαγωγήν. Πάντως δεχόμεθα καὶ διὰ τοὺς κατωτέρους βαθμοὺς—ἐννοῶ πάντοτε τοῦ βαθμοῦ γραφέως πρώτης τάξεως—τὴν ἀρχαιότητα, ἀλλ’ ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι θὰ μείνωσι στάσιμοι ἐκεῖνοι οἱ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι δι’ ἕνα οἱονδήποτε λόγον δὲν ἤθελον ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ εὐδοκιμήσει. Ἀλλ’ ἂν κριθῶσι στάσιμοι οὗτοι πρέπει νὰ παράσχωμεν εἰς αὐτοὺς τὰ μέσα, ἵνα εἰς Συμβούλια ἀνώτερα, φθάνοντα καὶ μέχρι τοῦ Ὑπουργοῦ, δύνανται νὰ ὑποβάλλωσι τὰς ἑαυτῶν ἀντιρρήσεις. Παρεμβάλλομεν διάφορα Συμβούλια, ἀλλὰ πάντοτε τὴν ἀπόφασιν ἀφήνομεν εἰς τὸν ὑπεύθυνον Ὑπουργόν. Ταῦτα ὅσον ἀφορᾷ τὰς προαγωγὰς τῶν ὑπαλλήλων τούτων, περὶ ὧν δέον νὰ ληφθῇ ταχέως μέτρον, διότι πρὸς τοῖς ἄλλοις, καὶ ὡς ἐκ τῆς ἀφομοιώσεως τῶν ὑπαλλήλων τῶν γενικῶν διοικήσεων, γενικὴ κίνησις καθ’ ὅλην τὴν ἱεραρχίαν τῶν ὑπαλλήλων θὰ γίνῃ. Ἕτερον μέτρον περὶ τοῦ ὁποίου τὸ νομοσχέδιον τοῦτο προβλέπει εἶναι ἡ ἀφομοίωσις τῶν διαφόρων ὑπαλλήλων ταχυδρομείων καὶ τηλεγράφων τῶν Γενικῶν Διοικήσεων. Ἐκεῖ προσελήφθησαν ἔκτακτοι ὑπάλληλοι ἄνευ εἰδικῶν προσόντων, ὑπηρετήσαντες ἀλλαχοῦ ἢ ἔχοντες πρακτικὰς μόνον γνώσεις. Καὶ περὶ τούτων, προκειμένου νὰ ἀφομοιωθῶσι, χωρὶς ὅμως νὰ ὑποσκελίσωσι τοὺς ἄλλους ἐν τῇ ἱεραρχίᾳ ἐν τῇ παλαιᾷ Ἑλλάδι συναδέλφους αὐτῶν, λαμβάνεται ἡ μέριμνα ἵνα διὰ καταλλήλων μέτρων γνωσθῇ ἡ ἱκανότης αὐτῶν καὶ ἡ εὐδοκίμησις αὐτῶν, ληφθῇ δὲ μέριμνα καὶ ἀφομοιωθῶσιν οὗτοι καὶ οὕτως ἡ ὑπηρεσία δυνηθῇ ἐν τῷ συνόλῳ πλέον νὰ τακτοποιηθῇ. Ἐπίσης μέριμνα λαμβάνεται ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἐκτάκτους ἡμερομισθίους ὑπαλλήλους, οἵτινες ἦτο ἀνάγκη νὰ προσληφθῶσι, λόγῳ τῶν ἐκτάκτων ἐθνικῶν περιστάσεων, καὶ τῆς αὐξήσεως τῆς ταχυδρομικῆς ὑπηρεσίας. Καὶ τούτων πρέπει νὰ κανονισθῇ ἡ θέσις, λαμβανομένων τῶν ἀπαιτουμένων ἐγγυήσεων διὰ τὸν ἔλεγχον τούτων, ἀπαγορευομένης δὲ τῆς προσλήψεως ἐφεξῆς ἐκτάκτου προσωπικοῦ. Λαμβάνεται μέριμνα μικρᾶς αὐξήσεως εἰς τὰς τηλεφωνητρίας καθότι δὲν μισθοδοτοῦνται αὗται ἐπαρκῶς. Μὲ μισθὸν 50 καὶ 60 δραχμῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν τηλεφωνητρίας.

§125ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δικαιότατον, δικαιότατον.

§126Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ. Ἐπίσης, προκειμένου νὰ τεθῇ τὸ νέον σύστημα τῶν τηλεγραφομηχανῶν εἰς ἐνέργειαν, ἦτο ἀνάγκη ὅπως κεντρίσωμεν τὴν προθυμίαν τῶν ὑπαλλήλων εἰς ἐκμάθησιν τοῦ τοιούτου συστήματος, καθόσον διὰ μικροῦ ἐπιδόματος θὰ δυνηθῶμεν νὰ ἐφαρμόσωμεν καὶ ἡμεῖς τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον ἐφαρμόζεται ὄχι μόνον εἰς ὅλα τὰ Εὐρωπαϊκὰ κράτη, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν Βαλκανικὴν ὁλόκληρον. Πρόκειται περὶ τοῦ συστήματος ἐκείνου κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ μεταβίβασις τῶν τηλεγραφημάτων γίνεται διὰ γραμμάτων τοῦ ἀλφαβήτου. Αὐταὶ εἶναι αἱ τροποποιήσεις αἱ ὁποῖαι ἀφορῶσι τὴν ταχυδρομικὴν καὶ τηλεγραφικὴν ὑπηρεσίαν. Ἐπίσης ὑποβάλλω ὑπὸ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τριῶν συμβάσεων συνομολογηθεισῶν μετὰ τῆς ἑταιρίας τῶν κλιναμαξῶν, ὡς μετεφράσθη ἡ ἑταιρία τῶν Wagosn-lits». Προκειμένου ἐντὸς ὀλίγου χρονικοῦ διαστήματος νὰ ἑνωθῇ ἡ γραμμὴ Παπαπουλίου– Τοψίν, θὰ ἦτο ἀνάγκη ὅπως καὶ ἡμεῖς θέσωμεν εἰς κυκλοφορίαν συρμοὺς καὶ ὀχήματα ἰδιαίτερα, καὶ ὀχήματα πολυτελέστερα. Πρὸς τοῦτο συνεβλήθημεν μετὰ τῆς διεθνοῦς ἑταιρίας τῶν κλιναμαξῶν κατὰ τὸν τύπον κατὰ τὸν ὁποῖον συμβάλλονται καὶ ὅλαι αἱ ἄλλαι Κυβερνήσεις· ἰδιαίτατα ἔχομεν ὑπ’ ὄψει τὰς συνομολογηθείσας τελευταίως μετὰ τῆς Σερβίας καὶ τῆς Βουλγαρίας καὶ τῆς ἑταιρίας ταύτης συμβάσεις. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη σύμβασις τὴν ὁποίαν ἐκάμαμεν μετὰ τῆς ἑταιρίας ταύτης καὶ ἥτις ὑποβάλλεται ὑπὸ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς. Δευτέρα σύμβασις εἶναι ἡ σύμβασις περὶ διαφημήσεως τῶν σιδηροδρομικῶν ἡμῶν γραμμῶν εἰς ὅλα τὰ ὀχήματα τὰ ὁποῖα κυκλοφοροῦσι καθ’ ὅλην τὴν Εὐρώπην. Ἡ τοιαύτη συμφωνία ἀφορᾷ μόνον μίαν τριετίαν διὰ νὰ ἴδωμεν δοκιμαστικῶς κατὰ πόσον τὸ τοιοῦτον θὰ εὐδοκιμήσῃ. Τρίτη δὲ σύμβασις εἶναι μετὰ τῆς αὐτῆς ἑταιρίας ἀφορῶσα τὴν ἐγκατάστασιν αὐτῆς ἐν Ἀθήναις καὶ τὴν ἵδρυσιν εἰδικοῦ γραφείου τὸ ὁποῖον θὰ πωλῇ εἰσιτήρια ἄνευ προσθέτου τινὸς ἀμοιβῆς δι’ ὅλα τὰ μέρη τοῦ κόσμου. Ὑποβάλλω καὶ ἕτερον σχέδιον νόμου «περὶ χορηγήσεως ἀδείας εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν προμήθειαν ὑλικοῦ διὰ τὴν ὑπὸ κατασκευὴν γραμμὴν Παπαπουλίου–Τοψίν». Ζητοῦμεν νὰ μᾶς χορηγήσῃ ἡ Βουλὴ πίστωσιν 4.000.000. Δὲν πρόκειται περὶ πιστώσεως ἐκτάκτου τὴν ὁποίαν ζητοῦμεν· ζητοῦμεν πίστωσιν ἐντὸς τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐγκριθέντος ποσοῦ διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ σιδηροδρόμου Παπαπουλίου–Τοψίν. Ἀφ’ ἧς ἡ ἑταιρία αὕτη, ἡ Μπατινιόλ, ἤρξατο τῶν ἐργασιῶν, ὄντως μεγάλη δραστηριότης παρετηρήθη καθ’ ὅλην τὴν γραμμὴν καὶ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων, ἐντὸς δὲ μικροῦ θὰ εἶναι ἑτοίμη ὅλη ἡ γραμμὴ πλὴν τῶν σιδηρῶν καταστρωμάτων τῶν γεφυρῶν καὶ τῆς οἰκοδομῆς. Παρηγγέλθησαν καὶ ταῦτα ἐγκαίρως ἐν Εὐρώπῃ, ἀλλὰ λόγῳ τῶν ἀνωμαλιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπῆλθον, μικρόν τι μέρος ἠδυνήθη νὰ φθάσῃ ἐνταῦθα, ἕτερον δὲ ἐκρατήθη ἀλλαχοῦ καὶ κατεσχέθη ἀπὸ τὰς διαφόρους Κυβερνήσεις καὶ τὰ καταστήματα δὲν εἶναι πλέον εἰς θέσιν νὰ μᾶς παραδώσωσιν ὑλικά. Ἕνεκα δὲ τῆς αἰτίας ταύτης κινδυνεύομεν νὰ ἴδωμεν τὴν γραμμὴν ταύτην μὴ περατουμένην ἐντὸς τοῦ προβλεπομένου χρονικοῦ διαστήματος. Ἐννοεῖται, κύριοι Βουλευταί, τὸν λόγον τῆς σημασίας τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ περάτωσις τῆς γραμμῆς ταύτης. Εἶναι ἀνάγκη νὰ μὴ ἀναμένωμεν τὸ τέλος τοῦ πολέμου, ὅτε καὶ πάλιν εἶναι ζήτημα ἂν θὰ εἶναι δυνατὸν τὰ καταστήματα νὰ μᾶς δώσωσι τὰ ὑλικά. Εἶναι ἀνάγκη ὅθεν νὰ καταφύγωμεν εἰς τὴν Ἀγγλίαν, ἰδιαίτατα δὲ εἰς τὴν Ἀμερικὴν ἢ καὶ ἀλλαχοῦ. Διὰ τοῦτο ἀφήνοντες κατὰ μέρος τὴν συμφωνίαν τὴν ὁποίαν ἔχομεν μετὰ τῆς ἑταιρίας τῆς κατασκευῆς τοῦ σιδηροδρόμου εἰς τὸ κεφάλαιον τοῦτο, προτιθέμεθα, ἐὰν ἡ Βουλὴ μᾶς δώσῃ τὴν ἄδειαν, νὰ ζητήσωμεν τοιαῦτα ὑλικά, μετὰ τοῦτο δέ, ἐὰν τὰ ἐργοστάσια τὰ ὁποῖα ἐν Εὐρώπῃ ἀνέλαβον τὴν κατασκευὴν τοιούτων ὑλικῶν διὰ τῆς Μπατινιὸλ θελήσωσι νὰ διαλύσωμεν τὴν συμφωνίαν, ἔχει καλῶς, ἐν ἐναντίᾳ δὲ περιπτώσει θὰ παραλάβωμεν καὶ τὸ ὑλικὸν τοῦτο διὰ νέας σιδηροδρομικὰς γραμμάς. Ἀλλ’ ὑποθέτω ὅτι τοῦτο δὲν δύναται νὰ συμβῇ, διότι τὰς παραγγελίας ταύτας συνεφώνησεν ἡ ἑταιρία πρὸ τοῦ πολέμου, ἤδη δὲ ἕνεκα τοῦ πολέμου καὶ μετὰ τὸ πέρας τούτου, λόγῳ τῆς προκυψάσης μεγάλης ζητήσεως, χάριν θὰ ἔκαμνεν ἴσως ἡ ἐντολοδόχος ἡμῶν ἑταιρία Μπατινιὸλ πρὸς τὰ ἐργοστάσια τὰ ὁποῖα ἀνέλαβον τὴν παραγγελίαν ἐὰν ἡ συμφωνία διελύετο. Λόγῳ τοῦ κατεπείγοντος καὶ τῆς σπουδαιότητος τοῦ θέματος ἤθελον παρακαλέσει τὴν Βουλὴν ἵνα τὸ νομοσχέδιον τοῦτο κηρυχθῇ κατεπεῖγον.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Συγκοινωνίας ὑποβληθέντα νομοσχέδια παραπέμπονται εἰς ἐπιτροπὰς ὡς ἑξῆς· 1) Τὸ «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν εἰς τὴν ταχυδρομικὴν τηλεγραφικὴν καὶ τηλεφωνικὴν ὑπηρεσίαν», παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἀποτελουμένην ἐκ τῶν Βουλευτῶν κ. κ. Α. Μπασιᾶ, Σ. Βαφειαδάκη, Κ. Καλομενοπούλου, Ι. Τρικούπη, Γ. Τσακανίκα, Δ. Κριεκούκη καὶ Τρ. Παπαδάμ. 2) Τὸ «περὶ κυρώσεως συμβάσεων, αʹ.) Διὰ τὴν ἐπὶ τῶν Ἑλληνικῶν σιδηροδρόμων κυκλοφορίαν τῶν διαφόρων τύπων ἁμαξῶν τῆς Διεθνοῦς Ἑταιρίας τῶν κλιναμαξῶν καὶ τῶν ταχειῶν εὐρωπαϊκῶν ἁμαξοστοιχιῶν, βʹ) διὰ τὴν ἵδρυσιν πρακτορείου ταξειδίων ὑπὸ τῆς αὐτῆς Διεθνοῦς Ἑταιρίας τῶν κλιναμαξῶν καὶ γʹ) διὰ τὰς ὑπὸ τῆς αὐτῆς Διεθνοῦς Ἑταιρίας γενησομένας διαφημίσεις εἰς τὰ διάφορα ὄργανα αὐτῆς δημοσιότητος, παραπέμπεται εἰς ἐπιτροπὴν ἐκ τῶν βουλευτῶν κ. κ. Λ. Κογεβίνα, Σ. Ἀγαπητοῦ, Δ. Χατζηγιάννη, Θ. Κουτούπη, Ν. Γαρδικιώτη, Κ. Σπυρίδη καὶ Ι. Τρικούπη. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ νομοσχέδιον «περὶ χορηγήσεως ἀδείας διὰ τὴν προμήθειαν ὑλικοῦ διὰ τὴν ὑπὸ κατασκευὴν γραμμὴν Παπαπουλίου–Τοψίν», ὁ κ. Ὑπουργὸς ζητεῖ ἵνα τοῦτο κηρυχθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς κατεπεῖγον καὶ ψηφισθῇ κατ’ ἀρχήν. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν δέχεται τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§128ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§130ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἔχει ὑποβληθῆ ὑπὸ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς νομοσχέδιον «περὶ ἐφαρμογῆς τῆς φορολογίας τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν καὶ περὶ παρατάσεως προθεσμίας ὡρισμένων τινῶν φόρων». Ὑποβάλλω τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ὑποβληθέντος ἐκείνου νομοσχεδίου διὰ τῶν ὁποίων παρατείνω τὰς προθεσμίας τὰς ὁποίας ὡρίσαμεν τότε ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ἐκείνῳ ἄνευ πληρωμῆς προσθέτων τελῶν καὶ τόκων ὑπερημερίας. Ἐπίσης δὲ προστίθενται καὶ ἄλλαι τινὲς διατάξεις αἱ ὁποῖαι δικαιολογοῦνται ἐκ τῆς ἀνωμάλου καταστάσεως, θὰ παρακαλέσω ὅμως τὴν Βουλὴν ὅπως τάξῃ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἡ ὁποία θὰ ἐπεξεργασθῇ τὸ νομοσχέδιον προθεσμίαν διὰ νὰ ὑποβάλῃ τὴν ἔκθεσιν αὐτῆς ταχέως.

§131ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Αὔριον, αὔριον.

§132ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Καὶ νὰ κηρυχθῇ κατεπεῖγον. Ἐπίσης ὑποβάλλω σχέδιον νόμου «περὶ τῆς φορολογίας τῶν κουκουλίων εἰς τὰς νέας Χώρας» τὸ ὁποῖον καὶ αὐτὸ εἶναι ἐπεῖγον ἕνεκα τοῦ χρόνου τῆς παραγωγῆς τούτων καὶ παρακαλῶ ἐπίσης νὰ παραπεμφθῇ εἰς ἐπιτροπὴν ἡ ὁποία νὰ ὑποβάλῃ ταχέως τὴν ἔκθεσίν της. Ἐπίσης ὑποβάλλω καὶ σχέδιον νόμου «περὶ δικαστικῶν ἀντιπροσώπων παρά τισι τῶν οἰκονομικῶν ἐφοριῶν». Τὸ μέτρον λαμβάνεται ὅπως τοῦ λοιποῦ, ὅπου ὑπάρχει σωρεία δικαστικῶν ὑποθέσεων, ἡ ὑπεράσπισις τούτων μὴ ἀνατίθηται εἰς δικηγόρους, ἀλλὰ εἰς τακτικοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, συγκεντρώνοντας ὅλας τὰς σχετικὰς ὑποθέσεις.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡς πρὸς τὰ ἀροτριῶντα νὰ τάξωμεν προθεσμίαν δύο μηνῶν.

§134ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Νὰ παρακαλέσωμεν τὴν ἐπιτροπὴν ὅπως, εἰ δυνατόν, τὸ βραδύτερον μέχρι τῆς Δευτέρας ὑποβάλῃ τὴν ἔκθεσίν της.

§135ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ κηρυχθῇ κατεπεῖγον.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἐπίσης οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν ὅπως τὸ «περὶ φορολογίας κουκουλίων» κηρυχθῇ κατεπεῖγον...

§137ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Ὄχι κατεπεῖγον. Νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν διὰ νὰ ὑποβάλῃ τὴν ἔκθεσίν της.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐντὸς πέντε ἡμερῶν.

§139ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Μάλιστα.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται ἤδη εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας. Τὰ ὑπ’ ἀριθμὸν 1 καὶ 2 ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει ἀναβάλλονται. Τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 3. Ψήφισις συνόλου τοῦ νομοσχεδίου «περὶ συστάσεως καὶ λειτουργίος Στρατιωτικῶν Λεσχῶν, ἐν ταῖς ἕδραις Σωμάτων στρατοῦ, Μεραρχιῶν ἢ καὶ κατωτέρων Μονάδων». Οἱ παραδεχόμενοι τὸ σύνολον παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 4. Ἐξακολούθησις τῆς βʹ συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὴν ἐκδίκασιν τῶν δασικῶν ἀνομημάτων». Ἡ συζήτησις συνεχίζεται ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6ου.

§141Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Νομίζω ὅτι κατόπιν τῆς συζητήσεως, ἥτις ἐγένετο, δυνάμεθα νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ἑξῆς συμπέρασμα· νὰ ἀπαλείψωμεν τὴν πρώτην παράγραφον καὶ τὴν δευτέραν παράγραφον, κατόπιν τῶν συστάσεων τῶν κ. Βουλευτῶν, ὅτι εἶναι δυνατὸν οἱ δασονομικοὶ ὑπάλληλοι νὰ μετέχωσι τῆς παραστάσεως εἰς τὰ ποινικὰ δικαστήρια, καὶ νὰ θέσωμεν τὴν φράσιν «τῇ προηγουμένῃ διαταγῇ τοῦ Ὑπουργοῦ» ὥστε νὰ ὑπάρχῃ τοιοῦτος περιορισμός.

§142ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§143Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Τὸ τρίτον;

§144Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ τρίτον δὲν γίνεται.

§145Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Τὸ τρίτον καταλύει ὅλα τὰ ἄλλα.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ἄρθρον 6 ὑποθέτω, ὅτι μετὰ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ οἱ ἐγγεγραμμένοι διὰ νὰ ὁμιλήσωσι δὲν ἔχωσι λόγον διὰ νὰ ἐπιμένωσιν.

§147Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Λιδωρίκης ἔχει τὸν λόγον.

§149Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Εἶχον μὲν ἀντίρρησιν, κ. Βουλευταί, νὰ ψηφισθῇ ἡ πρώτη διάταξις τοῦ ἄρθρου, ἀλλὰ δὲν θὰ ἐθεώρουν καὶ ἀπευκταίαν τὴν ψήφισιν αὐτῆς. Ἐπίσης δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν καὶ εἰς τὴν ψήφισιν τῆς δευτέρας διατάξεως τοῦ ἄρθρου, ἂν μάλιστα, ἐτροποποιεῖτο οὕτως ὥστε νὰ δίδηται εἰς τὸν δασάρχην τὸ δικαίωμα νὰ διορίζῃ δικηγόρον ὡς ἀντιπρόσωπον τοῦ Δημοσίου ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὁπωσδήποτε καὶ ἂν ψηφισθῇ, δὲν θὰ ἐθεώρουν ἀπευκταίαν τὴν ψήφισιν καὶ αὐτῆς. Δὲν θὰ ἐθεώρουν δὲ ἀπευκταίαν τὴν ψήφισιν, διότι δὲν θὰ ἔθιγε τὸν ἀγρότην καὶ δὲν θὰ καθίστα δυσχερεστάτην τὴν θέσιν αὐτοῦ, διότι εἶναι ὄντως δυσχερεστάτη ἡ θέσις αὐτοῦ. Ἀλλὰ διὰ τὴν ἐπιψήφισιν τῆς τρίτης διατάξεως τοῦ ἄρθρου ἔχω ἀντιρρήσεις ὅσας εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ τις, γνωρίζων ἐπακριβῶς τὴν θέσιν καὶ τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ὁ ἀγρότης, διότι πλήττει ἀκριβῶς αὐτὸν ἡ διάταξις αὕτη. Καὶ λέγω ὅτι πλήττει ὄχι διὰ νὰ κάμω χρῆσιν τρόπου τοῦ λέγειν, ἀλλὰ διὰ νὰ παραστήσω ἀκριβῶς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μέλλει νὰ τελεσθῇ. Μήπως ἀφορᾷ τοὺς μεγάλους ὑλοτόμους, οἱ ὁποῖοι ἐκτελοῦσι τὴν ὑλοτομίαν ὁμάδων; Ὄχι. Μήπως τοὺς ἐμπρηστὰς οἱ ὁποῖοι κατεστρέφουσι τὰ δάση; Ὄχι. Τίνας ἀφορᾷ λοιπὸν ἡ διάταξις αὐτή, καὶ τίνων καθίσταται ἐξ αὐτῆς δυσχερεστάτη ἡ θέσις; Ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔχουσιν ἀναπότρεπτον ἀνάγκην νὰ κάμωσι χρῆσιν τῶν δασῶν, εἴτε πρὸς προμήθειαν γεωργικῶν ἐργαλείων εἴτε πρὸς προμήθειαν ξυλείας ἀπαραιτήτου πρὸς ἵδρυσιν καλυβῶν, οἰκιῶν, οἰκίσκων, μανδρῶν καὶ ποιμνιοστασίων, εἴτε τέλος ἐκείνων οἵτινες αἰσθάνονται ὅτι διὰ τῶν συνεχῶν ἀπαγορεύσεων εἰς ἃς ἀπό τινος προέβη ἡ δασικὴ ὑπηρεσία καθίσταται δυσχερεστάτη μέχρι τελείας καταστροφῆς ἡ ὕπαρξις καὶ τῆς στοιχειώδους πλέον κτηνοτροφίας. Καὶ θὰ παρεκάλουν νὰ μὴ θεωρηθῇ τὸ ζήτημα ἁπλοῦν, διότι ἀφορᾷ τὸ μεγαλείτερον μέρος τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος. Γνωρίζετε δὲ πάντες ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἀποτελεῖται ἀπὸ μικροὺς ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον συνοικισμούς. Ἀλλὰ θὰ εἴπῃ τις, τίς εἶναι ἡ διάταξις αὐτή, ἥτις ἐπὶ τοσοῦτον εἶναι αὐστηρὰ ὥστε νὰ πλήττῃ τοὺς ἀγρότας αὐτούς; Μέχρι τοῦδε κατὰ τὸ σύνηθες γενόμενον, καὶ δὲν γνωρίζω ἀληθῶς τίς ἡ βία καὶ ἡ ἀνάγκη νὰ ψηφισθῇ ἡ διάταξις αὕτη, ὅλοι οὗτοι ὑφίσταντο τὰ πάνδεινα ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ὑφισταμένης νομοθεσίας, τουτέστιν ἐτιμωροῦντο πολλάκις μὲν ἀδίκως πολλάκις δὲ δικαίως ἀλλὰ αὐστηρῶς, διότι δὲν πρέπει νὰ παραβλέψωμεν καθολοκληρίαν ὅτι ἡ χρῆσις τοῦ δάσους εἰς τὸν χωρικὸν εἶναι ἐπὶ τοσοῦτον ἀναγκαία καὶ ἀπαραίτητος, ὥστε δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι εἶναι ἴση μὲ τὴν ἀνάγκην χρήσεως τοῦ ἀέρος. Διότι πῶς θέλετε νὰ ζήσῃ ὁ χωρικὸς καὶ κατὰ ποῖον τρόπον εὑρίσκομεν αὐτὸν βιοῦντα εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν; Εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ καλλιεργήσῃ τὸν ἀγρὸν αὐτοῦ καὶ νὰ μὴ ἐκχερσώσῃ δένδρα, θάμνους, ἐντὸς αὐτοῦ τοῦ ἀγροῦ φυομένους; Καὶ γνωρίζετε ποία χαρακτηρίζετε παρὰ τῆς δασικῆς ὑπηρεσίας ὡς παράνομος ὑλοτομία; Ὅσοι ἔζησαν ἐν τῇ ὑπαίθρῳ χώρᾳ γνωρίζουσιν ὅτι πολλάκις καταδιώκονται οἱ χωρικοὶ διότι ἐκχερσώνουσι θάμνους, οἵτινες ἀνεφύησαν ἐντὸς τῶν ἀγρῶν των. Μέχρι τινὸς ἦτο τὸ πρᾶγμα ἄδικον, δὲν ἦτο ἀνυπόφορον· διὰ τῆς διατάξεως ὅμως ταύτης καταντᾷ ἀνυπόφορον, διότι εἴτε παρίσταται ὡς πολιτικῶς ἐνάγουσα ἡ δασικὴ Ἀρχὴ εἴτε δὲν παρίσταται τὸ δικαστήριον ὀφείλει ν’ ἀποφανθῇ ὁριστικῶς περὶ τῆς πολιτικῆς ἀποζημιώσεως. Γνωρίζετε πάντες μετὰ πόσης εὐκολίας ἀποφαίνονται οἱ δασικοὶ ὑπάλληλοι περὶ τῆς ἀποζημιώσεως· στερεοτύπως γράφουσι «ἡ δὲ τοῦ δημοσίου ζημία εἶναι 60 ἢ 100 δραχμάς». Ἔχει δεδομένον καὶ ἀποδεδειγμένον τὸ δικαστήριον ἐκ τῶν πρωτοκόλλων τούτων ὅτι ἀνῆλθεν ἡ ζημία εἰς 60 δραχμάς, θὰ τὸν καταδικάσωσιν εἰς πρόστιμον πέντε ἕως 10 δραχμὰς καὶ εἰς τὰ ἔξοδα.

§150Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Καὶ εἰς φυλάκισιν.

§151Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Ἐγὼ δέχομαι ὅτι δικάζονται εἰς τὸ πταῖσμα. Εἰς τὸ πλημμέλημα ἔχομεν πολλάκις καὶ φυλάκισιν τριῶν μηνῶν, καὶ ἐπὶ πλέον εἰς ἀποζημίωσιν 50 δραχμῶν. Σήμερον δὲ παριστάμεθα πρὸ τοῦ ἑξῆς σκληροτάτου θεάματος. Χωρικός, ὅστις ἐκαλλιέργησε τὸν ἀγρὸν αὑτοῦ ἐκχερσώσας θάμνους οἵτινες παρέκειντο εἰς τὸν ἀγρόν του.

§152Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Καὶ ἐντὸς αὐτοῦ.

§153Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Καὶ ἐντὸς αὐτοῦ νὰ καταδικασθῇ εἰς 50 δραχμῶν πολιτικὴν ἀποζημίωσιν ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου, εἰς 10 δραχμῶν ποινὴν εἰς 15 δραχμὰς ἔξοδα, εἰς 15 δραχμὰς ἔξοδα πολιτικῆς παραστάσεως.

§154Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θὰ τῷ καταλογισθῶσιν ἔχει ἔξοδα πολιτικῆς παραστάσεως.

§155Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Ἔστω. Θὰ ἐξέλθῃ οὕτω πως ὁ χωρικὸς τοῦ δικαστηρίου, ἀφοῦ πληρώσει ἴσην ἀξίαν μὲ τὴν τοῦ ἀγροῦ αὐτοῦ. Ἀλλὰ θὰ εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, καὶ εἶπεν καὶ χθές, ὅτι θὰ καθορίσῃ ἐγγυήσεις ὑπὲρ τοῦ χωρικοῦ καὶ θὰ δώσῃ εἰς αὐτὸν τὸ δικαίωμα νὰ προσέλθῃ ἐνώπιον τοῦ πταισματοδίκου καὶ νὰ ἀμφισβητήσῃ τὸ πρωτόκολλον. Κατὰ θεωρίαν, κύριοι Βουλευταί, τοῦτο εἶναι ἀληθές. Μόνον ὅστις δὲν παρηκολούθησε, μόνον ὅστις δὲν γνωρίζει ἐπακριβῶς κατὰ τίνα τρόπον ὁ χωρικὸς ὑπερασπίζεται τὰς ὑποθέσεις αὑτοῦ ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου, μόνον οὗτος δύναται νὰ βασισθῇ ἐπὶ τῆς διατάξεως ταύτης. Γνωρίζετε δὲ πάντες ὅτι καθιερώθη ἡ διάταξις νὰ λαμβάνῃ γνῶσιν ὁ κατηγορούμενος ὁλοκλήρου τῆς δικογραφίας κατὰ τὴν προανάκρισιν καὶ ὅμως οὐδὲ εἷς εὑρέθη ἐνώπιον τοῦ Πταισματοδικείου καὶ Εἰρηνοδικείου νὰ προσέλθῃ νὰ λάβῃ γνῶσιν μετὰ πληρεξουσίου τῆς δικογραφίας καὶ τῆς ὑποθέσεως διὰ τὴν ὁποίαν κατηγορεῖται. Διατί γίνεται τοῦτο; Διότι ὁ χωρικὸς εἶναι ἀδύνατον νὰ προσέλθῃ εἰς τὸν πταισματοδίκην μόνος. Ὁ πταισματοδίκης ἢ ὁ εἰρηνοδίκης δὲν κάθηται διαρκῶς εἰς τὸ γραφεῖον αὑτοῦ νὰ περιμένῃ τὸν χωρικόν· θὰ προστρέξῃ λοιπὸν εἰς παρισταμένους δικολάβους, γνωρίζετε δὲ ὁποία ἐκμετάλλευσις ἐπακολουθεῖ τότε. Καὶ θέλετε σήμερον διὰ τῆς διατάξεως ταύτης νὰ ῥίψητε αὐτὸν εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τούτων; Καὶ νομίζετε ὅτι εἶναι εὐχερὲς εἰς τὸν ἀγρότην, ὅταν καθορίζητε τοιαύτας διατάξεις, νὰ προσέλθῃ ἐνώπιον τοῦ πταισματοδίκου, τὸν ὁποῖον θεωρεῖ μετὰ δέους, ν’ ἀμφισβητήσῃ τὸ πρωτόκολλον; Κατὰ τίνα τρόπον ἐπὶ τέλους, καὶ ἂν ἔλθῃ μόνος, θὰ ἀμφισβητήσῃ τὸ πρωτόκολλον; Μὴ θὰ εἶναι εὐχερὲς εἰς αὐτὸν νὰ προσαγάγῃ μάρτυρας καὶ νὰ ἐπικαλεσθῇ μετάβασιν ἐπιτόπιον τοῦ εἰρηνοδίκου ἵνα πιστοποιήσῃ τὴν ἀξίαν τοῦ καταστραφέντος δένδρου; Εἶναι τοῦτο δυνατόν, ὅτε γνωρίζετε ὅτι διὰ τὰ προσωρινὰ μέτρα καὶ ὅλας τὰς ῥητὰς διατάξεις τοῦ νεωτέρου νόμου, πληρώνει οὐχὶ 25 ἀλλὰ 50 καὶ πολλάκις 100 δραχμάς; Πῶς θέλετε νὰ ἐξασφαλίσητε ταῦτα καὶ νὰ εἴπητε ὅτι ἔχετε διατάξεις ἐξασφαλιζούσας τὴν ἀναίρεσιν ἀνακριβοῦς πρωτοκόλλου; Ἀλλ’ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας· «ἐγὼ ἐπὶ τοσοῦτον μεριμνῶ περὶ τοῦ ἀγρότου, ὥστε καὶ τὸ ἐλάχιστον ὅριον τῆς ποινῆς περιώρισα εἰς 5 δραχμάς». Ἀλλά, κ. Βουλευταί, εἶναι δυνατὸν νὰ λέγῃ τοῦτο σοβαρῶς ὁ κ. Ὑπουργός, ὅταν ἐπιδικάζεται κατὰ τοῦ χωρικοῦ ποινή, οἵα ἡ τῆς πολιτικῆς ἀποζημιώσεως, ὑπὸ τοῦ δικαστηρίου; Κύριοι, σᾶς ἔφερα παράδειγμα μόνον τὸ τῆς ἐνώπιον τοῦ πταισματοδίκου παραστάσεως τοῦ ἀγρότου. Ἐὰν θελήσω νὰ σᾶς εἴπω τί ὑφίσταται ἐκεῖνος ὅστις καλεῖται ἐνώπιον τοῦ Πλημμελειοδικείου, δὲν θὰ σᾶς ἔλεγόν τι ἄγνωστον. Οἱ περισσότεροι κατάγεσθε ἐξ ἀγροτικῶν περιφερειῶν. Γνωρίζετε, Κύριοι, ὅτι ἡ ἀντίδρασις κατὰ μιᾶς καταχρήσεως—καὶ συμβαίνει τοῦτο καὶ ἐν τῇ Διοικήσει καὶ ἐν τῇ Δικαιοσύνῃ—φθάνει πολλάκις εἰς τὰ ἄκρα, γνωρίζετε ὅτι μετ’ αὐστηρότητος ἀκάμπτου δικάζονται τοιαῦται καταχρήσεις. Ἐγὼ αὐτὸς ὑπερησπίσθην τοιαύτας ὑποθέσεις ἁπλουστάτας, καὶ τὸ δικαστήριον δὲν ἐδίστασε νὰ ἐπιβάλῃ εἰς τὸν κατηγορούμενον ποινὴν φυλακίσεως δίμηνον καὶ τρίμηνον. Γνωρίζετε δὲ μετὰ πόσης εὐκολίας οἱ δασονομικοὶ ὑπάλληλοι ἐκτιμῶσι τὴν ζημίαν τοῦ Δημοσίου εἰς τὰ πρωτόκολλα ταῦτα, διότι δὲ εἰς τὰ πρωτόκολλα ἡ ζημία τοῦ Δημοσίου σημειοῦται πολλάκις ὡς ὑπερβαίνουσα τὰς 400 δραχμάς, εὑρίσκονται ἠναγκασμένοι αὐτοὶ οὗτοι οἱ εἰσαγγελεῖς, ἵνα μὴ παραπέμπηται ἡ ὑπόθεσις εἰς τὸ Κακουργοδικεῖον, νὰ περιορίζωσι τὴν ζημίαν μεταξὺ 20 καὶ 400 δραχμῶν. Θὰ ψηφίσητε λοιπόν, ὅτε ἔχητε ταῦτα ὑπ’ ὄψει, μίαν τοιαύτην διάταξιν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ; Ἀλλὰ σᾶς εἶπεν καὶ ἄλλο τι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας· «ναί, ἐὰν ὑπῆρχε τὸ πρῶτον καθεστὼς τῆς δασικῆς ὑπηρεσίας καὶ ἐγὼ δὲν θὰ ἤθελον ἐμπιστευθῆ εἰς αὐτὸ τὴν ἐφαρμογὴν τοιαύτης διατάξεως. Ἀλλά, Κύριοι, τὸ προσωπικὸν τῆς δασικῆς ὑπηρεσίας ἐβελτιώθη, καὶ ἐψηφίσαμεν νόμους ἐνταῦθα βελτιοῦντας τοῦτο· συνεπῶς δὲν εἶναι ἐπικίνδυνος τῆς διατάξεως ταύτης ἡ καθιέρωσις». Ὁ κ. Ὑπουργός, εἶναι ἀναμφισβητήτως λίαν αἰσιόδοξος· νομίζει ὅτι ἡ ἐπιψήφισις νόμων βελτιούντων τὴν δασικὴν ὑπηρεσίαν εἶναι καθ’ ἑαυτὸ βελτίωσις τῆς δασικῆς ὑπηρεσίας, ἂν ὅμως ἦτο δυνατὸν νὰ περιώδευε ἐνίοτε τὴν ὕπαιθρον χώραν καὶ παρηκολούθει τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἐνταῦθα ψηφιζομένων νομοθετημάτων, θὰ ἔβλεπεν ὅτι οὐδεμία δυστυχῶς βελτίωσις ἐπῆλθε εἰς τὴν δασικὴν ὑπηρεσίαν ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ταύτης. Θὰ ἔβλεπεν ὅτι τὸ πρώην καθεστὼς ἐξακολουθεῖ ὑπάρχον ὑπὸ τὰς αὐτὰς συνθήκας, καὶ θὰ ἐπείθετο τότε ἀναμφισβητήτως ὅτι εἶναι λίαν ἐπικίνδυνον νὰ ἐμπιστευθῶμεν εἰς τὸ καθεστὼς τοῦτο τὴν ἐφαρμογὴν μιᾶς τοιαύτης διατάξεως. Ἐκ τίνος λόγου τέλος, καὶ ἐκ ποίας ἀνάγκης προβαίνομεν εἰς τὴν καθιέρωσιν τοιούτων διατάξεων; Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, θέλων νὰ ὠθήσῃ ἡμᾶς εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, προσεπάθησε νὰ ἐξεγείρῃ προκατάληψιν καὶ ἐβεβαίωσεν ἐνώπιον ἡμῶν ὅτι τὰ δάση καταστρέφονται, καὶ εἶναι ἀνάγκη τέλος, Κύριοι, νὰ λάβωμεν πρόνοιαν περὶ αὐτῶν. Ἐπαινῶ τὰ νομοσχέδια αὐτοῦ, δὲν ἐπαινῶ ὅμως τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνει πρὸς προστασίαν τῶν δασῶν. Δὲν φυλάσσονται καὶ δὲν σώζονται τὰ δάση διὰ διατάξεων τοιούτων· τὰ δάση σώζονται διὰ τῆς δημιουργίας προσωπικοῦ φυλάκων. Ἔχετε, κ. Ὑπουργέ, ἐνώπιον ὑμῶν πασιφανὲς τὸ παράδειγμα τῶν ἰδιωτικῶν δασῶν. Διατί δὲν καταστρέφονται καὶ διατί δὲν ὑφίστανται φθορὰς ταῦτα; Διότι οἱ ἰδιοκτῆται ἔχουσι τὸ ἄμεσον συμφέρον, ἔχουσι τὴν πρόνοιαν καὶ τὴν διαρκῆ μέριμναν νὰ φυλάττωσι ταῦτα ἀπὸ πάσης φθορᾶς. Καὶ θὰ ἴδητε ὅτι οἱ ἰδιοκτῆται τῶν δασῶν δὲν προσφεύγουσιν εἰς τὰ δικαστήρια διὰ νὰ φυλάξωσι τὰ δάση αὐτῶν, παρὰ εἰς σπανίας περιστάσεις, διότι ἔχουσι διαρκῶς ἐγρηγοροῦντας τοὺς φύλακας, οἵτινες ἀποτρέπουσι πᾶσαν ζημίαν καὶ οὕτω δὲν ἐμπίπτει ἕκαστος χωρικὸς εἰς παγῖδα τοιαύτην ὥστε νὰ ἔρχηται ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου καὶ νὰ συντρίβηται οἰκονομικῶς. Ἀλλά, κ. Βουλευταί, εἶναι ἀνάγκη τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Βουλῆς νὰ στραφῇ ἀκέραιον πλέον εἰς τοὺς ἀτυχεῖς αὐτοὺς πολίτας. Συζητοῦμεν ἀπὸ ἡμερῶν περὶ ἐργατῶν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ τόσον δεικνύεται εὔλογον ἐνδιαφέρον ἐν τῇ Βουλῇ ὑπὲρ αὐτῶν, ἀλλ’ οἱ ἐργάται οὗτοι πρῶτον μὲν ἀποτελοῦσι τὸ πεντακοσιοστὸν τοῦ πληθησμοῦ τῶν ἀγροτῶν ἐκτὸς δὲ τούτου, ἂν συγκρίνωμεν τοὺς ὅρους καὶ τὰς συνθήκας τοῦ βίου αὐτῶν ἀπέναντι τοῦ βίου τὸν ὁποῖον διάγουσιν οἱ ἀγρόται, θὰ ἴδωμεν ὅτι εἶναι ἄριστοι ἀπέναντι τῶν ὅρων τῆς ζωῆς τῶν ἀγροτῶν.

§156Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Εὖγε!

§157Λ. ΝΑΚΟΣ. Ἠκούσθη καὶ μία φωνὴ ἀγροτικοῦ ἐργάτου.

§158Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Διότι ὁ μὲν ἐργάτης τῶν πόλεων θὰ ἔχῃ ὡς τροφὴν ἄρτον λευκόν, ὁ δὲ ἀγρότης θὰ θεωρήσῃ εὐτύχημα τὴν ἐξασφάλισιν μπομπότας. Ὁ ἀγρότης ὑφίσταται καθημερινῶς ἐνοχλήσεις ἐκ πάσης Ἀρχῆς, ὁ ἐργάτης τῶν πόλεων οὐδεμίαν. Ὁ ἀγρότης ὑφίσταται τὴν καταδίωξιν τοῦ ἀστυνόμου, τοῦ εἰρηνοδίκου, τοῦ εἰσπράκτορος. Ὁ ἐργάτης τῶν πόλεων οὐδεμίαν ἐξ αὐτῶν. Ἀλλὰ τίς ὁ ἀγρότης, περὶ οὗ τόσον ὀλίγον μεριμνῶμεν ἐνταῦθα; Ἔχομεν προχείρους τοὺς δύο πολέμους. Ἀφῆκαν ἀπὸ τὰς τιλλώδεις χεῖρας των τὸ ἄροτρον καὶ ἀνέλαβον τὸ ὅπλον, φθάσαντες μέχρι τῶν συνόρων τῆς Βουλγαρίας, ὅτε δὲ ἐπανῆλθον ἄνευ ἀξιώσεώς τινος ἢ μεμψιμοιρίας ἀνέλαβον προθύμως τὸ ἄροτρον καὶ τὴν σκαπάνην. Οὐδεμία ἠκούσθη ποτὲ ἐκ τῶν πληθυσμῶν αὐτῶν διαμαρτυρία κατὰ τῆς Πολιτείας, διότι δὲν ἀντήμειψε τοὺς κόπους καὶ τὰς θυσίας αὐτῶν. Καὶ ἐν τούτοις ἔδρεψαν δάφνας τόσον ἀφθόνους, ὥστε νὰ προσπαθῶσι καὶ πολλοὶ ἄλλοι μὴ μετασχόντες τῶν πολέμων νὰ στέψωσι δι’ αὐτῶν τὰ μέτωπά των. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς αἰθούσης). Καὶ ἔρχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, μετ’ ἰσχυρογνωμοσύνης δι’ ἣν ἀπορῶ, διότι θεωρῶ αὐτὸν ἀντιπρόσωπον ἀγροτικῶν πληθυσμῶν καὶ σᾶς λέγει ὅτι θὰ ἐπιμείνῃ ἄκαμπτος εἰς τὴν διάταξιν ταύτην ἵνα καταστήσωμεν ἐπαχθεστέραν τὴν θέσιν τοῦ ἀτυχοῦς ἀγρότου. Ψηφίσατε ταύτην, ἀλλ’ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν ὅτι καθιστᾶται χείρονα τὴν θέσιν ἑνὸς ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὴν δύναμιν καὶ τὴν ῥώμην τῆς Πολιτείας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς αἰθούσης).

§159Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας, εἰπὼν ὅτι ἐγὼ ἠθέλησα νὰ προκαταλάβω τὴν Βουλὴν διὰ τὴν ἐπιψήφισιν τῆς διατάξεως ταύτης, μετεχειρίσθη σύνηθες ῥητορικὸν σχῆμα, διότι αὐτὸς ἠθέλησε νὰ προκαταλάβῃ τὴν Βουλὴν ἐξυμνῶν ἀρετάς, τὰς ὁποίας οὐδεὶς ἠμφεσβήτησε, καὶ κάμνων διακρίσεις μεταξὺ ἐργατῶν καὶ ἀγροτῶν, τὰς ὁποίας οὐδεὶς ποτὲ ἐφαντάσθη. Δὲν θέλω νὰ εἰσέλθω εἰς τὸ ζήτημα, ἂν εἶναι δυστυχέστερος ὁ ἐργάτης ἢ ὁ ἀγρότης. Εἴμεθα σύμφωνοι ὅλοι, ὡς ὅλοι οἱ εἰς τὴν ὑδρόγειον σφαῖραν κατοικοῦντες εἶναι σύμφωνοι ὅτι καὶ οἱ μὲν καὶ οἱ δὲ ἔχουσιν ἀνάγκην τῆς συμπαθείας καὶ τῆς μερίμνης τῆς Κυβερνήσεως.

§160Λ. ΝΑΚΟΣ. Ἐν Ἑλλάδι ὁ ἀγρότης εἶναι χειρότερος.

§161Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἂν θέλωμεν νὰ ἀποβλέψωμεν εἰς τοὺς ὅρους τῆς ὑγιεινῆς τῶν δύο, θὰ ἐβλέπομεν ἀγρότας, καὶ εἶδον καὶ ἐγώ, διότι δὲν ἔζησα πολὺ μακρὰν τῶν ἀγροτῶν, ὡς ὑποθέτει ὁ προλαλήσας, ἀγρότας ζήσαντας μέχρις 80 ἢ 90 ἐτῶν, ἀλλὰ δὲν θὰ ἴδητε ἐργάτην τῶν πόλεων φθάνοντα εἰς τοιαύτην ἡλικίαν. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται νὰ συγκρίνωμεν τοὺς ὅρους τῆς διαβιώσεως τοῦ ἑνὸς ἢ τοῦ ἄλλου. Οὔτε ὅμως δυνάμεθα νὰ ἀντλήσωμεν ἐπιχειρήματα ἐξ ἐντεταμένης αἰσθηματολογίας ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν, ἵνα καταλήξωμεν εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι οἱ ἐκτελέσαντες τὸ καθῆκόν των ἀπέναντι τῆς Πατρίδος, ἐξ ἴσου καλῶς καὶ προθύμως, ὡς οἱ ἐν ταῖς πόλεσι, δικαιοῦνται νὰ ἀξιώσωσι τὸ δικαίωμα, νὰ ζητῶσι παρὰ τῆς Πολιτείας ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλειτέραν ἀνοχὴν εἰς τὴν ὀλεθρίαν τάσιν πρὸς καταστροφὴν τῶν δασῶν, ἵνα μὴ ἐξαλειφθῇ τὸ κακόν, διὰ τὸ ὁποῖον ἡμεῖς οἱ ἴδιοι αἰωνίως διαμαρτυρόμεθα καὶ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, καὶ ἐν τῷ τύπῳ καὶ κατ’ ἰδίαν. Διότι οὐδεὶς ὑπάρχει ὁ μὴ σχηματίσας τὴν πεποίθησιν ὅτι ὅλαι αἱ δαπάναι αἱ γενόμεναι εἶναι μηδὲν ἀπέναντι τῶν συμφορῶν τὰς ὁποίας κατεργάζονται οἱ συμπαθεῖς κατὰ τὰ ἄλλα ἀγρόται, ἀλλ’ οἱ ἔχοντες τὴν ἰδέαν ὅτι τὸ δάσος πρέπει νὰ καταστραφῇ διὰ νὰ ζήσωσιν οἱ ἀγρόται δὲν σκέπτωνται, νομίζω, ὀρθῶς.

§162Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὁ ἀγρότης θέλει τὸ δάσος διὰ νὰ ζήσῃ.

§163Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἀποτέλεσμα ὅμως ὑπῆρξεν ὅτι περιωρίσθη εἰς τὸ ἥμισυ ἢ τὸ ἓν τρίτον ἡ δασικὴ τῆς Ἑλλάδος ἔκτασις. Οὐδεὶς θὰ νομίζῃ κατάλληλον τρόπον πρὸς ἀσφαλῆ συμπεράσματα τὸν τρόπον τῆς αἰσθηματολογίας εἰς τὰ ἐπιχειρήματα. Ἂς ἐξετάσωμεν τί νέον περιέχει ἡ διάταξις αὕτη εἰσαγόμενον κατὰ πρώτην φοράν. Σᾶς εἶπεν ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος γνωρίζετε διατὶ τὰ ἰδιωτικὰ δάση προφυλλάσονται; Διότι ἔχουσι φύλακας. Τὸ Δημόσιον δὲν ἔχει ἐπαρκεῖς τοιούτους. Ὡμολόγησε μίαν ἀλήθειαν, ἀλλὰ τὴν ὡμολόγησα πρῶτος ἐγὼ εἰσηγούμενος τὰ νομοσχέδια τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ παρατάξας, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, καὶ στατιστικοὺς πίνακας ἀποδεικνύοντας ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἐστερεῖτο δασικοῦ προσωπικοῦ, εὑρισκομένη εἰς τὸ δέκατον ἴσως ἢ τὸ πέμπτον τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δασοφυλάκων, οὓς ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ἀναλόγως πρὸς τὰ δάση της. Καὶ διὰ τοῦτο ἔσπευσα νὰ λάβω νομοθετικὴν μέριμναν, τῇ ἐπινεύσει τῆς Βουλῆς, ὥστε νὰ στρατολογηθῇ ταχύτερον τὸ προσωπικὸν τὸ ἀπαιτούμενον πρὸς παραφυλακὴν τῶν δασῶν. Καὶ ἀληθῶς ἡ μέριμνα, τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ ἐνέδυσε μὲ τὴν μορφὴν τοῦ νόμου, ἔφερεν ὡς ἀποτέλεσμα ὅτι, ἐνῷ μέχρι πέρυσιν προεκηρύσσετο διὰ τῶν ἐφημερίδων ὅτι ἀπαιτεῖται ἀριθμὸς ἑξήκοντα δασοφυλάκων ἵνα εἰσέλθωσιν εἰς τὴν δασικὴν σχολὴν τῆς Βυτίνης καὶ σπουδάσωσιν, μόλις καὶ μετὰ βίας προσήρχοντο 25 ἢ 30, ἐφέτος προσῆλθον 800 ὑποψήφιοι. Τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν μέριμναν τῆς Βουλῆς, ἥτις ἔδειξεν εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς ὅτι δὲν θεωροῦνται ἀποδιοπομπαῖοι καὶ δύνανται νὰ προοδεύσωσιν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ταύτην καὶ νὰ ἐξασφαλίσωσιν ἓν ἀγαθὸν μέλλον. Ἐξ ἑτέρου αὐστηροτάτη ἀποπομπὴ παντὸς πταίστου. Ἐκ τούτων ἐβελτιώθη ἡ ὑπηρεσία σημαντικώτατα. Ἀλλ’ εἶπεν ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας κἄτι μὴ συνᾷδον πρὸς τὰς ἐμὰς ἀντιλήψεις. Εἶπεν ὅτι, «ἐὰν ὁ Ὑπουργὸς περιήρχετο τὴν ἑλληνικὴν γῆν, ὥστε νὰ βλέπῃ καὶ τοὺς τὰ μέτρα ἐφαρμόζοντας, τότε θὰ ἔβλεπεν ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτυχῆ τὰ ἀποτελέσματα τῶν νόμων». Ἀλλ’ ὑποθέτω εἶναι πρωτότυπον τὸ πρᾶγμα· νὰ μεταποιῆται ὁ Ὑπουργὸς εἰς ἱπτάμενον ἐπιστάτην τῶν νόμων του! Καὶ νομίζω ὅτι εἰς ὅλα τὰ μέρη τοῦ κόσμου ὑπάρχουσι τὰ ὄμματα τῶν ἐποπτῶν, τῶν ἀνωτέρων οἱ ὁποῖοι ἐποπτεύουσι τὰ κατώτερα ὄργανα. Αὐτοὶ βεβαιοῦσι τὴν βελτίωσιν τῆς καταστάσεως. Εἶναι δὲ καὶ ἄλλα σημεῖα δεικνύοντα καταφανῶς τὴν βελτίωσιν τῆς ὑπηρεσίας, καὶ ἐπιβεβαιοῦντα ἐπαρκῶς τὸ ἀληθὲς τῆς βελτιώσεως τῆς ποιότητος τῶν δασικῶν ὀργάνων, ἣν βεβαιοῦσιν οἱ ἐπιθεωρηταὶ τῶν δασῶν, οἵτινες αὐστηρότατα ἐκτελοῦσι τὸ καθῆκόν των ἐπιτηροῦντες τοὺς δασοφύλακας. Ἓν τῶν σημείων τούτων ὑπῆρξεν ἡ αὔξησις τῶν εἰσπράξεων τοῦ Δημοσίου. Ἡ ψηφισθεῖσα διὰ τὴν μικρὰν αὔξησιν τῶν μισθῶν τῶν δασοφυλάκων δαπάνη, μὴ ἀνερχομένη εἰς ἄνω τῶν 30 χιλιάδων δραχμῶν κατ’ ἔτος, ἐθεωρήθη τότε ὑπὸ πολλῶν ὡς δαπάνη ὀρθή, ἐθεωρήθη ὡς δαπάνη παραγωγική, ὡς δαπάνη δυναμένη νὰ βελτιώσῃ τὴν θέσιν τῶν φυλάκων καὶ νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ἐπαρκῆ ἀγρυπνίαν τῶν δασοφυλάκων. Ἀλλ’ οὔτε ἐγὼ κἄν, ὅστις εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἰσηγηθῶ ἐνώπιον ὑμῶν τὰ νομοσχέδια ἐκεῖνα, ἐνόμιζον ὅτι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς δαπάνης ταύτης θὰ καταδειχθῇ ἀμεσώτατα καὶ ὅτι ἡ δαπάνη θὰ ἐκαλύπτετο καὶ διὰ τῆς αὐξήσεως τῶν εἰσπράξεων τοῦ Δημοσίου. Καὶ ὅμως ἀποτέλεσμα τῆς βελτιώσεως τῆς θέσεως τῶν δασοφυλάκων ὑπῆρξεν ἡ καταπληκτικὴ αὔξησις τῶν ἐσόδων τοῦ Δημοσίου· διατί; Προδήλως διότι ἐξεπλήρουν τὰ δασικὰ ὄργανα τὸ καθῆκόν των χωρὶς νὰ δωροδοκῶσι, καὶ οἱ φύλακες, βλέποντες ὅτι ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ των θὰ εἶχον ἐπαρκῆ σταδιοδρομίαν, σκέπτονται ὅτι θὰ ἦτο μωρὸν νὰ ἀποπεμφθῶσι τῆς ὑπηρεσίας ὡς ἀμελεῖς ἢ φαῦλοι. Διὰ τοῦτο ἐξεπλήρωσαν τὸ καθῆκόν των εὐόρκως, ὥστε ἐπῆλθεν ἡ κάλυψις τῆς δαπάνης πολλαπλασία. Ἐντεῦθεν, Κύριοι, δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι οὐχὶ ἀνακριβῆ ἐβεβαίωσα τὴν Βουλήν, ὅτε εἶπον εἰς αὐτὴν ὅτι ἀληθῶς ἐβελτιώθησαν αἱ συνθῆκαι τῆς ὑπηρεσίας αὐτῆς. Ἀλλ’ ἐπεθύμουν νὰ ἐξετάσω τὸ πρᾶγμα ἀπὸ τῆς ἀκριβοῦς αὐτοῦ ὄψεως, ἀνεξαρτήτως τῆς ποιότητος τῶν ὀργάνων. Τὸ Δημόσιον ὑφιστάμενον οἱανδήποτε ζημίαν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσῃ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ζημίας αὐτῆς; Ναὶ ἢ οὔ; Ὁ κ. Συνάδελφος εἶναι ἐκ τῶν διακεκριμένων νομικῶν, καὶ γνωρίζει κάλλιστα ὅτι ἔχει τὸ Δημόσιον τὸ δικαίωμα τοῦτο. Οὐδεμίαν λοιπὸν εἰσηγοῦμαι νέαν διάταξιν δι’ ἧς καθιστῶ τὴν θέσιν αὐτῶν τῶν δυστυχῶν ἀγροτῶν σήμερον δυσχερεστέραν.

§164Λ. ΝΑΚΟΣ. Τὸ πρόστιμον τὸ ὁποῖον θέτομεν δὲν λαμβάνει τὸ Δημόσιον.

§165Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Σεῖς μάλιστα ὁ ὁποῖος εἶσθαι εἰδικώτερος εἰς τὰς ποινικὰς ὑποθέσεις, σεῖς γνωρίζετε πολὺ καλὰ ὅτι, εἴτε τὸ Δημόσιον εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον παρίσταται ζημιωθέν, εἴτε ἰδιώτης, ἄλλη εἶναι ἡ ποινὴ ἡ ὁποία θὰ ἐπιβληθῇ, ὡς ἄλλη ἡ ἀποκατάστασις τῆς ζημίας. Δὲν θὰ ἐπεθύμουν δὲ ἀπὸ ὑμᾶς νὰ προκληθῇ μία διακοπή, ἡ ὁποία νὰ μὲ ἀναγκάσῃ νὰ εἴπω πράγματα ἀναγόμενα εἰς τὸν ποινικὸν νόμον, πράγματα ἀκριβῆ καὶ βέβαια καὶ γνωστά, τόσον, ὅσον βέβαιον καὶ γνωστὸν εἶναι ὅτι ὁ ἥλιος ἀνατέλλει ἐξ ἀνατολῶν. Ἔχει λοιπὸν καὶ τὸ Δημόσιον τὸ δικαίωμα, τὸ ὁποῖον οὐδεὶς δύναται νὰ ἀμφισβητήσῃ, τοῦ νὰ ζητήσῃ τὴν ἀποζημίωσιν, διὰ πᾶσαν βλάβην γιγνομένην εἰς περιουσίαν του, καὶ δὲν πρέπει, Κύριοι, νὰ θεωρῶμεν τὸ Δημόσιον ὡς ἐπικατάρατόν τι καὶ κατάπτυστον. Τὸ Δημόσιον ἀπαρτίζει τὸ σύνολον τῶν πολιτῶν καὶ ἔχει, νομίζω, καὶ τοῦτο τὸ δικαίωμα νὰ παρίσταται ὡς πολιτικῶς ἐνάγων ὡς ἔχει τοῦτο πᾶς τις ἰδιώτης. Ὑπὸ ποῖον ὅρον; τὸν τῆς ποινικῆς δικονομίας; Ὅτι πρέπει νὰ κοινοποιήσῃ ἓν δικόγραφον πολιτικῆς ἀγωγῆς ὅπως καὶ πᾶς ἰδιώτης. Καὶ μάλιστα τὸ Δημόσιον δὲν ἔχει κἂν ἀνάγκην νὰ κοινοποιήσῃ ἐπὶ χαρτοσήμου τὴν ἀγωγήν του, ὥστε νὰ ὑπετίθετο ὅτι διὰ τῆς προκειμένης διατάξεως ἐπέρχεται ὠφέλειά τις τοιαύτη. Ἔχει λοιπὸν καὶ σήμερον τὸ δικαίωμα, κοινοποιοῦν τὸ ἔγγραφον τῆς πολιτικῆς ἀγωγῆς πρὸ 24 ὡρῶν, ἢ πρὸ τριῶν ἡμερῶν, ἢ πρὸ ὀκτὼ ἡμερῶν κατὰ τὰς περιστάσεις καὶ δειλοῦν οὕτω τὰς ἀξιώσεις του πρὸς τὸν ζημιωτὴν νὰ παρουσιασθῇ εἰς τὸ Δικαστήριον καὶ νὰ ἀξιώσῃ, ἵνα ἀνεξαρτήτως τῆς κρατήσεως, ἡ ὁποία θὰ ἐπιβληθῇ, ἐπιδικασθῇ ὡς ἡ προσήκουσα ἀποζημίωσις. Αὐτὸ τὸ δικαίωμα, ἀναγνωρίζομεν σήμερον εἰς τὸν ἔσχατον ἰδιώτην, τὸν ἐπιδιώκοντα ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων τὰ δίκαιά του. Ἀλλ’ ἔχει τὴν δύναμιν ὁ ἰδιοκτήτης σήμερον νὰ ἐπιδιώκῃ τὰ δικαιώματα αὐτοῦ καὶ καλλίτερον νὰ ὑπερασπισθῇ ταῦτα ἢ νὰ ἐπιφέρῃ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς καταδίκης καὶ τῆς ἀποζημιώσεως, καὶ οὕτω ν’ ἀποτρέπῃ τὰς μελλούσας ζημίας· διότι, ὅπως γνωρίζετε, αἱ ζημίαι δὲν ἀποτρέπονται μόνον διὰ τῆς φυλακῆς ἐκ τῶν προτέρων τῶν ἰδιοκτησιῶν, ἀλλὰ καὶ διὰ τῶν κατασταλτικῶν μέτρων. Καὶ τὰ δύο μέσα συντελοῦσιν εἰς τὸ νὰ περιορισθῶσι τὰ ἀδικήματα. Διὰ τίνα λοιπὸν λόγον θέλετε νὰ ἀρνηθῆτε τὸ δεύτερον μέσον εἰς τὸ Δημόσιον;

§166Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Δὲν τὸ ἀρνοῦμαι.

§167Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι. Εἶπον ὅμως καὶ χθές, καὶ πρέπει νὰ τονίσω ἴσως καὶ σήμερον, διότι ἡ Βουλὴ πρέπει ἐν πλήρει ἐπιγνώσει τοῦ πράγματος νὰ κρίνῃ περὶ τῆς παραγράφου ταύτης, ὅτι τὸ Δημόσιον εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον, ὡς εἶναι ὠργανωμέναι παρ’ ἡμῖν αἱ ὑπηρεσίαι, νὰ δύναται νὰ κοινοποιήσῃ ἐμπροθέσμως τὴν πολιτικήν του ἀγωγήν. Εἶναι ἀδύνατον, προκειμένου περὶ τόσων ἀδικημάτων, νὰ εἰδοποιῶσιν ἑκάστοτε οἱ ἁρμόδιοι δασοφύλακες τοὺς δασάρχας, οἱ δασάρχαι τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, οὗτος τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ διορίζῃ δικηγόρον, ἵνα παρασταθῇ ἐνώπιον δικαστηρίου. Τί ἀντιτάσσεται λοιπὸν κατ’ οὐσίαν σήμερον; Κύριοι, ἡμεῖς ἐννοοῦμεν ὁ ἀγρότης ὁ ζημιωτής, νὰ κάμῃ χρῆσιν, διὰ νὰ μὴ εἴπω κατάχρησιν, τῆς ἀδυναμίας ταύτης τοῦ Δημοσίου πρὸς ἐπίδοσιν πολιτικῆς ἀγωγῆς, τῆς ἀνικανότητος ταύτης τῆς δημοσίου λειτουργίας καὶ νὰ κατορθώνῃ οὕτως ὥστε παρουσιαζόμενος ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου νὰ μὴ ἔχῃ τὸ Δημόσιον ἐνώπιόν του, διότι τὸ Δημόσιον δὲν εἶναι ἐπαρκές, ὥστε ἐμπροθέσμως νὰ κοινοποιήσῃ τὴν ἀγωγήν. Ἐννοοῦμεν λοιπὸν τὴν ὠφέλειαν τὴν παρεχομένην ἐκ τοῦ ὅτι ἡ δημοσία ὑπηρεσία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἐπαρκὴς διὰ νὰ κοινοποιῇ ἐμπροθέσμως τὴν πολιτικὴν ἀγωγήν, νὰ τὴν ἐπωφεληθῶμεν εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου καὶ ὑπὲρ τῶν ζημιωτῶν καὶ νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ αὐτὴ κατάστασις τῆς ἀτιμωρησίας ἐπὶ μακρὸν χρόνον. Καὶ ἐρωτῶ ἤδη· ἐὰν σήμερον τὸ παρὸν νομοσχέδιον ὁρίζει ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον τὸ Δημόσιον ἐδικαιοῦτο νὰ εἴπῃ, κοινοποιοῦν διὰ δικαστικοῦ κλητῆρος ἓν ἁπλοῦν ἔγγραφον εἰς τὸ ὁποῖον νὰ γράφῃ ὅτι ἐζημιώθη τόσον ποσὸν τὸ εἴπῃ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, ἐν τῇ ἐπιδόσει τοῦ περὶ ἀδικήματος πρωτοκόλλου, τί ὑπάρχει τὸ ἀνήθικον; Διότι, Κύριοι, κανοποιῆται, ὅπως εἴδετε εἰς τὸ ψηφισθὲν ἤδη ἄρθρον 3ον καὶ εἰς τὸν κατηγορούμενον ἀμέσως τὸ πρωτόκολλον, εἰς τὸ ὁποῖον πρωτόκολλον ἀναγράφεται, πλὴν ἄλλων, καὶ τὸ ποσὸν τῆς ζημίας. Δὲν εἶναι τοῦτο μία πολιτικὴ ἀγωγή; Σεῖς λέγετε· ὄχι· δὲν τὴν θέλομεν οὕτω τὴν πολιτικὴν ἀγωγήν. Τὴν θέλομεν νὰ γίνηται ὅπως καὶ σήμερον. Διατί; Διότι δὲν πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ διάταξις αὐτή, καὶ πρέπει τὸ Δημόσιον, ὑπὸ τὸ σημερινὸν καθεστώς, νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ παρασταθῇ ὡς πολιτικὸς ἐνάγων· δηλαδὴ ἐννοεῖτε νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ ἀταξία αὐτή, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὴν δημοσίαν ὑπηρεσίαν καὶ δυνάμει τῆς ὁποίας τὸ Δημόσιον εἶναι ἀνίκανον νὰ ἐπιδιώξῃ τὰ ἴδια ἑαυτοῦ δικαιώματα. Δικαιώματα τὰ ὁποῖα δύναται νὰ ἐπιδιώξῃ εἷς ἕκαστος τῶν πολιτῶν θέλομεν νὰ ἀρνηθῶμεν εἰς τὸ ἠθικὸν σύνολον τῶν πολιτῶν, τὸ ὁποῖον ἐπὶ τέλους ἀπαρτίζει τὸ Δημόσιον, ὅπερ ὅμως ἐσυνηθίσαμεν νὰ νομίζωμεν ὅτι εἶναι κἄτι τι ξένον καὶ ἀλλότριον καὶ ἐχθρὸν πρὸς τοὺς πολίτας. Αὐτὴ εἶναι Κύριοι, ἡ ξηρά, ἡ ἀκριβὴς ὄψις τοῦ πράγματος. Νομίζω ὅτι δὲν εἰσάγεται διὰ τῆς τροποποιήσεως, ἐν συνόλῳ λαμβανομένου τοῦ νομοσχεδίου, οὔτε ἀπαλλαγὴ τοῦ Δημοσίου ἀπὸ τῆς ὑποχρεώσεως τοῦ νὰ κοινοποιῇ τὴν πολιτικήν του ἀποζημίωσιν εἰς τὸν ἐναγόμενον. Ἡ διαφορὰ εἶναι ὅτι ἐνῷ πρότερον ἐκοινοποίει τὸ Δημόσιον τὴν πολιτικὴν ἀγωγὴν δι’ ἑνὸς δικαστικοῦ κλητῆρος, κατὰ τὸ νομοσχέδιον θὰ κοινοποιῇ αὐτὴν διὰ τοῦ δασονομικοῦ ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος εἶναι ὑπόχρεος νὰ διατυπώσῃ ἐν τῷ ἐπιδιδομένῳ πρωτοκόλλῳ πόσον ἐζημιώθη τὸ Δημόσιον ἐκ τοῦ ἀνομήματος. Διὰ τίνα λόγον ἐγείρεται ἡ θύελλα αὐτὴ κατὰ τῆς παραγράφου ταύτης, σᾶς ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἠδυνήθην ν’ ἀντιληφθῶ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀντίληψίς μου καὶ νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ θέλωμεν νὰ ἐξακολουθήσῃ μία ἀταξία, ἡ ὁποία ὑπάρχει περὶ τὴν διαχείρισιν τῶν δημοσίων συμφερόντων, τὰ ὁποῖα ἐξ ἴσου ἅπαντες εἴμεθα κεκλημένοι νὰ προστατεύωμεν.

§168Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Κατ’ ἀρχὴν κηρύσσομαι ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὑπὲρ τοῦ ἄρθρου τοῦ ὑπὸ συζήτησιν, ἀλλ’ ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι ἡ παράγραφος ἡ τρίτη, ἡ ὁποία δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὸ Δημόσιον νὰ παρίσταται ὡς πολιτικὸς ἐνάγων, πρέπει νὰ τροποποιηθῇ. Εἶναι ἀληθὴς ἡ μία ὄψις ὡς παρεστάθη ὑπὸ τοῦ κ. Συναδέλφου ἐκ Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος, ὅτι οἱ ἐργάται μαστίζονται, ὅτι οἱ ἐργάται ὑφίστανται ὅλα τὰ βάρη καὶ τὰς συνεπείας τοῦ νόμου τὰς ὁποίας ψηφίζομεν. Ἀλλ’ ἐνῷ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ταύτης συμφωνοῦμεν πληρέστατα μετὰ τοῦ κ. Συναδέλφου, ἀπὸ τῆς ἄλλης ἀπόψεως δὲν θὰ συμφωνήσω, διότι πρέπει νὰ μεριμνήσωμεν καὶ περὶ τῆς διατηρήσεως τῶν δασῶν· ἑπομένως πρέπει νὰ ἀνεύρωμεν τὸ μέσον πῶς νὰ συμβιβάσωμεν τὰς ἀνάγκας τῶν ἐργατικῶν πληθυσμῶν πρὸς τὴν διατήρησιν τῶν δασῶν. Πρέπει νὰ καθορισθῇ ποῖα εἶναι τὰ δάση τὰ διατηρήσιμα, καὶ ποῖα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ ἀποδοθῶσι καὶ δύνανται νὰ καταστῶσι δάση Ἐθνικὰ ὑλοτομήσιμα ὅπως ἀποφέρωσιν πρόσοδον. Πρωτίστη λοιπὸν ἐργασία εἶναι αὐτὴ εἰς τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἀποβλέψωμεν, κατὰ δεύτερον δὲ λόγον εἰς τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ λάβωμεν καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν φύλαξιν. Δὲν πρέπει διὰ τῆς αὐστηρότητος τῶν ποινῶν νὰ ζητήσωμεν νὰ διατηρήσωμεν τὰ δάση, διότι τοῦτο ἀποδεικνύει ἀδυναμίαν τῆς Πολιτείας ἵνα περιφρουρήσῃ ταῦτα. Δὲν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι καθιεροῦντες διὰ τὰς δασικὰς παραβάσεις αὐστηροτάτας ποινάς, θὰ φθάσωμεν εἰς τὸν ἐπιδιωκόμενον σκοπόν. Πρὸ παντὸς λοιπὸν πρέπει νὰ περιφρουρήσωμεν τὰ δάση καὶ νὰ ὁρίσωμεν ἐπακριβῶς τίνα εἶναι τὰ ἀδικήματα τὰ ἀναγόμενα εἰς τὰ δασικά, διότι μὲ μίαν γενικὴν ἔκφρασιν «δασικὰ ἀνομήματα» δὲν δύναται τοῦτο νὰ καθορισθῇ.

§169Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ τελευταῖον ἄρθρον ὑπάρχει διάταξις ἡ ὁποία παραπέμπει εἰς τοὺς διαφόρους νόμους εἰς τοὺς ὁποίους λεπτομερῶς καθορίζονται τὰ δασικὰ ἀνομήματα.

§170Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Νὰ πολλαπλασιασθῶσι λοιπὸν καί οἱ δασοφύλακες οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπιτηρῶσι τὴν ἐκτέλεσιν τῶν διατάξεων τῶν νόμων.

§171Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς εἶπον ὅτι ἔλαβον μέτρον καὶ τὸ μέτρον ἐπέτυχε.

§172Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι σύμφωνος πρὸς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Εἶχον μόνον νὰ προσθέσω τι πρὸς ὅσα εἶπε χθὲς ὁ κ. Ὑπουργός. Χθὲς ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔφερε τροπολογίαν κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ δασικὰ ἀνομήματα ὑπάγονται εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Πταισματοδικείου, ἐφ’ ὅσον ἡ ζημία ἐκ τοῦ ἀνομήματος ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 50 δραχμῶν. Κατὰ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ ψηφισθῇ, τὰ ἀνομήματα τὰ δασικὰ δικάζονται ὑπὸ τοῦ Πλημμελειοδικείου, ἐφ’ ὅσον ἡ ζημία ὑπερβαίνει τὰς δραχμὰς 20. Μὲ τὴν ὑφισταμένην διαδικασίαν καὶ τὰς ὁριζομένας κοινοποιήσεις ἡ ἡμέρα τῆς δίκης ἀνεβάλλετο ἐπὶ ἔτος ὁλόκληρον, ἡ τοιαύτη δὲ παρέλευσις τοῦ χρόνου καθίστα ἀδύνατον εἰς τὸν κατηγορούμενον νὰ ἐξεύρῃ καὶ προσαγάγῃ τὰς ἀποδείξεις τῆς ἀθωότητός του. Σήμερον ὁ δασικὸς ὑπάλληλος, ὁ ὁποῖος θὰ καταγγείλῃ τὸν ἀδικήσαντα, ἐφ’ ὅσον τὸ ἀδίκημα φέρει χαρακτῆρα πλημμελήματος, εἶναι ὑπόχρεος κατὰ τὸ ἄρθρον 3, ἵνα ἐντὸς πέντε τὸ πολὺ ἡμερῶν κοινοποιήσῃ ἀντίγραφον τοῦ πρωτοκόλλου εἰς τὸν μηνυόμενον κατὰ τὰς διατάξεις τῆς Ποινικῆς Δικονομίας, ὁ δὲ μηνυόμενος ἐντὸς ὀκτὼ ἡμερῶν ἀπὸ τῆς εἰς αὐτὸν ἐπιδόσεως τοῦ πρωτοκόλλου, δύναται νὰ ζητήσῃ παρὰ τοῦ ἁρμοδίου εἰρηνοδίκου ἢ Πταισματοδίκου ἵνα ἐνεργήσῃ οὗτος ἀνάκρισιν. Ἐρωτῶ· τίς διάταξις εἶναι προτιμοτέρα; Αὐτή, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ μηνυτὴς ὀφείλει ἐντὸς πέντε ἡμερῶν νὰ ἐπιδόσῃ τὴν μήνυσιν καὶ ὁ μηνυόμενος δικαιοῦται ἐντὸς ὀκτὼ ἡμερῶν νὰ ζητήσῃ συμπληρωτικὴν ἀνάκρισιν, ἢ ἡ παλαιά, κατὰ τὴν ὁποίαν μετὰ ἓν ἔτος θὰ ἤρχητε ἡ ὑπόθεσις εἰς τὸ Πλημμελειοδικεῖον, ὅτε οὔτε μάρτυρας θὰ ἠδύνατο πλέον νὰ εὕρῃ οὔτε ἄλλας ἀποδείξεις τῆς ἀθωότητός του νὰ προσκομίσῃ; Ἴσως ἐδόθη προσοχὴ εἰς τὴν ἀντίρρησιν ὅτι ἡ συνείδησις τοῦ δικαστικοῦ ὑπαλλήλου εἶναι τόσον ἐλαστικὴ ὥστε ἀδίκημα, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς ἀξίαν 20 δραχμῶν νὰ ἀνάγῃ εἰς 50 καὶ 60 δραχμάς, ἵνα φέρῃ τὸν κατηγορούμενον εἰς τὸ Πλημμελιοδικεῖον. Ἀλλὰ διὰ τὰς πράξεις τοῦ δασικοῦ ὑπαλλήλου ὑπάρχει ἡ ἐγγύησις ὅτι παύει τὸ δικαίωμά του τῆς μηνύσεως μετὰ τὴν πάροδον τῆς ταχθείσης προθεσμίας. Διὰ τοὺς λόγους τούτους, κ. Πρόεδρε, εἶμαι ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου καὶ λέγω ὅτι, ἐφ’ ὅσον κρίνεται ἀναγκαῖον νὰ μὴ ἔχωμεν ἀτιμώρητα τὰ δασικὰ ἀνομήματα, θεωρῶ προτιμότερα τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνομεν παρὰ τὰ παλαιὰ μέτρα κατὰ τὰ ὁποῖα μετὰ ἓν ἢ δύο ἔτη ἐκαλοῦντο νὰ δικασθῶσιν οἱ πταίσαντες.

§173Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Ἀπορῶ, κ. Πρόεδρε, πῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ ὁποῖος τόσα ἀπέκτησε δικαιώματα ἐπί τῆς εὐγνωμοσύνης ἡμῶν διὰ τῶν λαμπρῶν μέτρων τὰ ὁποῖα εἰσηγήθη εἰς τὴν Βουλὴν ἐπὶ πολλῶν σπουδαίων ζητημάτων, ἀπορῶ, λέγω πῶς θέλει νὰ ψηφίσωμεν σχέδιον νόμου διὰ τοῦ ὁποίου ὁλόκληρος ἡ κτηνοτροφικὴ τάξις τελείως καταστρέφεται. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐδικηγόρησεν ἀπὸ περιωπῆς εἰς τὰ πολιτικὰ δικαστήρια καὶ ὑπηρεσπίσθη ὑποθέσεις ἐνώπιον τῶν κακουργιοδικῶν, ἔστιν ὅτε δὲ καὶ ἐνώπιον τῶν πλημμελειοδικῶν. Συνεπῶς δὲν ᾐσθάνθη τὰς σφοδρὰς συγκινήσεις τὰς ὁποίας αἰσθάνονται οἱ ὑπερασπίζοντες ποινικὰς ὑποθέσεις ἐνώπιον τῶν πλημμελειοδικείων καὶ δὲν γνωρίζει ὅτι ἐκεῖ παρατηροῦνται ἔστιν ὅτε πράξεις διὰ τῶν ὁποίων καταδυναστεύονται οἱ πολῖται ἐπ’ ὠφελείᾳ δῆθεν τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου. Ὅλοι ἐκπροσωποῦμεν τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἔχομεν ὑποχρέωσιν τιμῆς νὰ ὑπερασπίζωμεν καὶ τὰ ἄτομα, διότι ταῦτα ἐν τῷ συνόλῳ ἀποτελοῦσι τὸ Δημόσιον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον, κύριε Πρόεδρε, δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω εἶναι ἂν τὸ προκείμενον νομοσχέδιον φέρει προστατευτικὴν μορφὴν ἢ φέρει ταμιευτικὸν χαρακτῆρα, διότι ἄν τις παραλληλίσῃ τὸ ἄρθρον 6 πρὸς τὸ 7 θὰ πεισθῇ ὅτι τὸ προκείμενον νομοσχέδιον πρὸ παντὸς φέρει ταμιευτικὸν χαρακτῆρα. Διότι εἶναι δεδομένον πλέον, δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται εἰς τὰ ποινικὰ δικαστήρια, ὅτι ἐκεῖνοι πρὸ παντὸς οἱ ὁποῖοι σύρονται εἰς ταῦτα, προκειμένου περὶ δασικῶν ἀνομημάτων, εἶναι οἱ ἔχοντες τὰ ὀλιγώτερα κτήματα, καθότι εἶναι γνωστὸν καὶ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ ἐκτὸς ὅτι οἱ κυρίως ζημιωταὶ καὶ καταστροφεῖς τῶν δασῶν δὲν εἶναι οἱ ἔχοντες μικρὰ ἀλλὰ μεγάλα. Ἀλλ’ οὗτοι διὰ τῆς χρυσῆς βροχῆς οὐχὶ σπανίως διαφεύγουσι τὴν χεῖρα τῆς ποινικῆς δικαιοσύνης διαφθείροντες τὰ δασικὰ ὄργανα. Ὥστε τὸ προκείμενον νομοσχέδιον, κ. Πρόεδρε, εἶναι ἀναμφίλεκτον, ὅτι φέρει πρὸ παντὸς ταμιευτικὸν χαρακτῆρα. Ἀλλ’ εἶναι ἀληθές, καὶ ὁμολογῶ χάριτας εἰς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι ὑπεβίβασε τὸ πρόστιμον εἰς δραχ. 5, προκειμένου περὶ δασικῶν ἀνομημάτων εἰς τὰ Πταισματοδικεῖα. Θὰ ἔλεγον ὅμως ὅτι τοῦτο εἶναι δῶρον ἄδωρον, διότι, ὅταν εἰς τὸν πταισματοδίκην δίδηται τὸ δικαίωμα νὰ δικάζῃ 5 δραχμάς, τὸν κατώτατον ὅρον, μέχρι 50, ἀλλ’ ἐν ταὐτῷ ἔχετε τοῦτον ἀνεξέλεγκον κριτὴν νὰ ἀποφαίνηται ὁριστικῶς καὶ ἀνεκκλήτως ἐπὶ ζημίας, τὴν ὁποίαν ἤθελε προξενήσει εἰς τὸ Δημόσιον ὁ φθορεὺς τοῦ δάσους, ἐρωτῶ· τί τὸ ὄφελος ὅταν δικάζητε 5 δρ. πρόστιμον, ἀλλ’ ἐν ταυτῷ καὶ 200 δρ. ἀποζημίωσιν, ἐν ταυτῷ δὲ ὁ κατηγορούμενος δὲν ἔχει καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἐφέσεως, δυνάμει ῥητῆς διατάξεως; Καὶ ἐρωτῶ ὑμᾶς· εἶναι τοῦτο συντριβή, εἶναι τοῦτο συμφορὰ διὰ τὰς κτηνοτροφικὰς τάξεις ἢ οὔ;

§174Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μοὶ ἐπιτρέπετε;

§175Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Τιμή μου μεγάλη.

§176Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἁρμοδιότης τοῦ πταισματοδικείου μέχρι ποίου σημείου φθάνει;

§177Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Μέχρι 50 δραχμῶν.

§178Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε πῶς θὰ θέσῃ 200 καὶ 500, ἐκτὸς ἂν δεχθῆτε ὅτι παρεφρόνησεν ὁ πταισματοδίκης.

§179Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Δὲν θὰ εὕρητε ἕνα τοιοῦτον ἀλλὰ πολλούς. Ἂν ἐπρόκειτο νὰ εἴχομεν ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην εἰς τὰ ὄργανα τοῦ Δημοσίου, βεβαίως πάντες μιᾷ φωνῇ θὰ ἐκηρυττόμεθα ἀπολύτως ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου· ἀλλ’ ἀφοῦ ἔχομεν δεδομένον ὅτι τὴν κατωτέραν δικαιοσύνην δὲν χειρίζονται εὐσυνειδήτως τὰ ὄργανα αὐτῆς, καὶ ἔχομεν προχθεσινὸν δεδομένον ὅτι γραμματεὺς πταισματοδικείου εἶχεν ἐκθέσει εἰς μειοδοτικὴν δημοπρασίαν τὴν δικαιοσύνην καὶ ἐντὸς δύο μηνῶν εἶχε δημιουργήσει 150 προσωρινὰ μέτρα, τότε;

§180Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑποθέτω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ κάμω καὶ μίαν τελευταίαν παραχώρησιν. Βλέπετε ὅτι τὸ ὅλον πνεῦμα τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ὑπὲρ τοῦ κατηγορουμένου, παρ’ ὅλα ὅσα λέγει ὁ κ. Γκλαβᾶς. Νὰ θέσωμεν λοιπὸν τὸ ἑξῆς, ὅτι «τὸ δικαστήριον δύναται ἢ νὰ ἀποφανθῇ ἢ νὰ παραπέμψῃ εἰς χωριστὴν συζήτησιν».

§181Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Αὐτὸ ὑπάρχει καὶ τώρα.

§182Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νὰ ὁρισθῇ ὅτι ὁ πταισματοδίκης ἔχει δικαίωμα ἀποζημιώσεως μόνον μέχρι 50 δραχμῶν.

§183Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ εἴπωμεν αὐτό. Εἶναι ὡσὰν νὰ θέσω εἰς τὸν νόμον ὅτι ὁ πταισματοδίκης δὲν πρέπει νὰ εἶναι ἠλίθιος ἢ παράφρων.

§184Γ. ΚΑΤΣΙΜΠΙΡΗΣ. Μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὡς πρὸς τὸ ἐδ. γʹ, βεβαίως εἶμαι εὐχαριστημένος, διότι εἶναι ἐπιεικὴς ἡ διάταξις αὐτή. Οὐχ ἧττον ὅμως εἶμαι ἐν γένει κατὰ τῆς παραστάσεως τοῦ Δημοσίου ὡς πολιτικοῦ ἐνάγοντος διὰ τὰς πταισματικὰς παραστάσεις, καὶ τοῦτο, διότι δὲν πρόκειται περὶ καταστροφῆς δασῶν. Ὁ Συνάδελφος κ. Λιδωρίκης, καθώρισεν ἄριστα τὰ πράγματα, καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικὴ κατάστασις τοῦ γεωργικοῦ καὶ τοῦ κτηνοτροφικοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος. Πῶς ἔρχεται τὸ Κράτος σήμερον νὰ νομοθετήσῃ τόσον αὐστηρῶς, ὡς ἐν προκειμένῳ, ἀφοῦ δὲν ἠξεύρει ποῖα εἶναι τὰ δάση καὶ πόσα πρέπει νὰ εἶναι; Ἐκ τῆς πείρας ἡμῶν γνωρίζομεν ὅτι, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, ἐξοντώθη ἡ γεωργία καὶ ἡ κτηνοτροφία, διότι τὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα σήμερον ἀκόμη λειτουργοῦσι διευθύνοντα τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τοῦ νῦν Ὑπουργοῦ, ἔχουσιν ἀπαγορεύσει ὅλας τὰς ζώνας τὰς ἔξωθεν τῶν κωμῶν καὶ κωμοπόλεων κειμένας καὶ ἀποτελουμένας ἐκ θαμνοκλάδων. Ἐν τῇ ἰδιαιτέρᾳ ἐπαρχίᾳ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τῇ ἐμῇ κεῖται ὁ Δῆμος Δύμης, κατ’ ἐξοχὴν κτηνοτροφικὸς Δῆμος, ἀναφέρω δὲ καὶ ὑπομιμνήσκω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἀναφορὰς τῶν κατοίκων, διὰ τῶν ὁποίων ζητοῦσι νὰ σταλῇ εἷς ἄνθρωπος νὰ καθορίσῃ τὰ δάση. Εἶναι οἱ θάμνοι, οἱ λογγώδεις θάμνοι ἐκτὸς τῶν χωρίων καὶ οἱ χωρικοί, μόλις ἐξέλθωσιν μὲ τὰ ποίμνιά των εἰς ἀπόστασιν 100 ἢ 200 μέτρων ἀπὸ τοῦ χωρίου των, θὰ συναντήσωσι τὴν ἀπηγορευμένην ζώνην, τὴν ἐκ θάμνων ἀποτελουμένην, περὶ τῆς ὁποίας κόπτεται ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ διὰ τὴν ὁποίαν σύρονται οἱ ἄνθρωποι εἰς τὸ Πλημμελειοδικεῖον. Εἷς ἱερεὺς μάλιστα, ὀνόματι Χρηστοδουλόπουλος, ἐμαρτύρησε κυριολεκτικῶς, διότι αὐτὸν τὸν ἱερέα ὁ ὁποῖος λέγεται καὶ Στρατηγάκης, εἰς ἑκάστην Συνεδρίασιν τοῦ Πλημμελειοδικείου Πατρῶν, τοὐλάχιστον κατὰ δεκαπενθήμερον τὸν ἔχουσι κατηγορούμενον. Τέλος δὲ ἐμφανίζεται ὁ δυστυχὴς ἐνώπιον τοῦ Προέδρου τοῦ Δικαστηρίου καὶ τῷ λέγει· «κύριε Πρόεδρε, νὰ μὲ συγχωρήσητε, διότι ἐπώλησα ἤδη τὰ ποίμνιά μου»! Αὐτὴ εἶναι ἡ δικαιοσύνη τὴν ὁποίαν κάμνετε διὰ τῶν τοιούτων νόμων, αὐταὶ εἶναι αἱ αὐστηρότητες, αἱ ὁποῖαι θὰ καταλήξωσιν εἰς βάρος καὶ εἰς καταστροφὴν τοῦ πτωχοῦ λαοῦ. Ὅταν ὁ χωρικός, βόσκων τὰ ποίμνια αὐτοῦ, δὲν ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ κόψῃ μερικὰ χαμόκλαδα ἵνα θερμανθῇ κατὰ τὸν χειμῶνα, πῶς θέλετε αὐτὸς νὰ ζήσῃ; Ἐν τούτοις αὐτὸς ὁ χωρικός, ὁ ὁποῖος καλλιεργεῖ τὴν γῆν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν συντηρεῖται τὸ Δημόσιον καὶ ἡ οἰκογένειά του συγχρόνως, διότι κόπτει μερικοὺς θάμνους κατηγορεῖται ἐπὶ παρανόμῳ ὑλοτομίᾳ. Διὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, νὰ μὴ ἐπιμένῃ εἰς τὴν διάταξιν αὐτήν, διότι καὶ ἡμεῖς δὲν ἔχομεν κανένα ἄλλον λόγον νὰ ἐπιμένωμεν ἀλλὰ ἐπιθυμοῦμεν νὰ προστατεύσωμεν καὶ αὐτοὺς τοὺς δυστυχεῖς ἀνθρώπους ἀπὸ τὰ ὄργανα αὐτά, τὰ ὁποῖα δι’ αὐτοὺς κατήντησαν μάστιγες.

§185Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Ὀφείλομεν, κύριοι Βουλευταί, νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι, ὡς καὶ προχθὲς εἶπον, τὰ ὄργανα τῆς ἐξουσίας ἐν τῇ ἐκτελέσει τῶν καθηκόντων αὐτῶν, τῆς προφυλάξεως τῶν δασῶν ἔδωκαν ἀφορμὴν ὅπως παλλὰ τὰ ἔκτροπα λάβωσι χώραν, καὶ ἀντὶ νὰ γίνωσι φύλακες τῶν δασῶν, τοὐναντίον ἐγένοντο μάστιγες τοῦ λαοῦ. Ἀλλ’ ἀφ’ ἑτέρου ὀφείλομεν ἐπίσης νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι καὶ πολλοὶ ἐκ τῶν χωρικῶν δὲν ἔδειξάν ποτε τὸν ὀφειλόμενον σεβασμὸν πρὸς τὰ δάση. Τίνα εἶναι τὰ αἴτια τὰ ὁποῖα ἐξηνάγκασαν τὸν λαὸν νὰ θεωρῇ τὸ δάσος ὡς ἐχθρόν, δὲν εἶναι βεβαίως τῆς παρούσης ὥρας· οὔτε ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τοῦ νομοσχεδίου τούτου θὰ συζητήσωμεν τοῦτο. Ἡ ἔλλειψις διαχειριστικοῦ σχεδίου τῶν δασῶν, ἡ ἔλλειψις τῆς καλῆς ἐπιτηρήσεως αὐτῶν, αἱ αὐστηραὶ ἀπαγορεύσεις τὰς ὁποίας καὶ ἡ δασικὴ νομοθεσία καὶ ἡ ὑπηρεσία τῶν ὑπουργείων τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐπέβαλον, ἐξηνάγκασα τὸν ἀγρότην οὐ μόνον νὰ μὴ πονῇ τὸ δάσος, οὐ μόνον νὰ μὴ αἰσθάνηται τὰ ἀγαθὰ τὰ ὁποῖα θὰ προκύψωσιν καὶ ἀπὸ γενικωτέρου ἐνδιαφέροντος ἐκ τῶν δασῶν, ἀλλὰ τοὐναντίον νὰ καταστήσῃ αὐτὸν ἐχθρὸν τοῦ δάσους. Ἡ νομοθεσία ἀπὸ τοῦ 1899 ἔλαβε πρόνοιαν ὅπως παράσχῃ εἰς τοὺς ἀγρότας δικαίωμα ὑλοτομίας, καὶ παρέχει ὑλοτομίαν ἀτελῆ διὰ τὰς ἀπαραιτήτους αὐτῶν ἀνάγκας, ἐπέτρεψεν δὲ εἰς τὸν ἀγρότην τὴν ὑλοτομίαν τῶν καυσοξύλων διὰ τὰς οἰκειακὰς αὐτοῦ ἀνάγκας, μέχρι τῆς μεταφορᾶς καὶ τριῶν ἀκόμη φορτίων καθ’ ἑκάστην. Ἀλλὰ λέγει ἡ νομοθεσία ὅτι ἡ ξυλεία αὕτη πρέπει νὰ κόπτηται, εἴτε ἐκ κοινοτικῶν εἴτε ἐξ ἐθνικῶν δασῶν, ἐκ ξηρῶν καὶ ἀχρήστων δένδρων καὶ θάμνων. Μετέβησαν οἱ χωρικοὶ καὶ ἔκοψαν αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ καυσόξυλα καὶ ἐναπέθηκαν αὐτὰ εἰς τὰς οἰκίας των διὰ τὸν χειμῶνα. Μετὰ πάροδον, σχεδὸν ἑξαμήνου διέρχεται ἐκεῖθεν ὁ δασοφύλαξ, βλέπει αὐτὰ καὶ χωρὶς νὰ γνωρίζῃ πόθεν ἀπεκόπησαν, συντάσσει πρωτόκολλον, λέγων ὅτι εἶδον εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ τάδε αὐτὰ τὰ ξύλα, τὰ ὁποῖα ἐκόπησαν ἐκ δένδρων χρησίμων πρὸς οἰκοδομήσιμον ξυλείαν. Ἡ διάταξις λοιπὸν αὐτή, κύριοι Βουλευταί, ἀφεθεῖσα εἰς τὴν κρίσιν τοῦ δασοφύλακος, ἐνοῦται μὲ τὴν ἀπογόρευσιν τῆς ὑλοτομίας, ἤτοι μὲ τὴν καταδίκην τοῦ χωρικοῦ εἰς τὸν ἐκ ψύχους θάνατον, διότι καὶ τὰ δικαστήρια, παρὰ τὴν ἀντίθετον γνώμην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀγόμενα ἐκ τοῦ κακῶς ἐννοουμένου πνεύματος πάντοτε τῆς προστασίας τῶν δασῶν, ἐκδίδουσιν ἀποφάσεις ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον καταδικαστικάς. Ἐφ’ ὅσον λοιπόν, Κύριοι, ἡ δασικὴ ὑπηρεσία δὲν καθώρισε δασικοὺς πίνακας πρὸς καθορισμὸν τῶν μερῶν, εἰς τὰ ὁποῖα θὰ δύνανται νὰ ὑλοτομῶσιν οἱ χωρικοὶ δυνάμει τῆς διατάξεως τοῦ νόμου τοῦ 1869 τὰ καυσόξυλα αὐτῶν καὶ τὰ ἄλλα εἴδη ξυλείας τὰ ἀναγκαιοῦντα διὰ τὰς ἀπαραιτήτους αὐτῶν οἰκειακὰς ἀνάγκας, ὁσονδήποτε αὐστηρὰς ποινὰς καὶ ἂν καθορίσητε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λείψωσι ποτὲ τὰ δασικὰ ἀνομήματα. Αἱ αὐστηραὶ ποιναὶ ὄντως θὰ ἐπιφέρωσι τὰ ἀποτελέσματα αὐτῶν, ὅπως αἱ αὐστηραὶ ποιναὶ συνετέλεσαν καὶ εἰς τὴν κατάργησιν τῆς ζωοκλοπῆς. Αἱ αὐστηραὶ ποιναὶ θὰ ἐπιφέρωσι μὲν ἐξόντωσιν, ἀλλὰ θὰ ἐπιφέρωσι καὶ τὰ ἀντίθετα αὐτῶν ἀποτελέσματα, διότι ἐκτὸς τοῦ ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ θ’ ἀποθνήσκωσιν ἐκ τοῦ ψύχους, ἀφ’ ἑτέρου δὲ θὰ καταστήσωμεν καὶ τὰ ὄργανα τῆς δασικῆς ὑπηρεσίας ἔτι μᾶλλον, δύναταί τις νὰ εἴπῃ, εὐάλωτα, ὡς τῶν ἀναγκῶν τοῦ λαοῦ, ὡς ὁ νόμος εἶναι αὐστηρὸς καὶ ἄκαμπτος μὴ παρέχων προστασίαν. Ὅσον δ’ ἀφορᾷ εἰδικῶς τὸ ἄρθρον 6, μετὰ τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὑπέβαλλεν ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, καὶ εἶμαι σύμφωνος, καὶ θὰ ψηφίσω ὑπὲρ αὐτῆς. Ἀλλ’ ὡς πρὸς τὸ γʹ ἐδάφιον, τὸ ὁποῖον ἐπίσης μετερρυθμίσθη, ἤθελον νὰ ζητήσω ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τὴν ἑξῆς πληροφορίαν (ἀναγινώσκει)· «Καὶ πρὸς ἀποζημίωσιν τοῦ Δημοσίου θὰ ἀναφέρηται ἐν τῷ πρωτοκόλλῳ τὸ ποσὸν τῆς ζημίας». Ἐννοεῖτε ὅτι τὸ πρωτόκολλον θὰ εἶνε ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον...

§186Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Πρωτόκολλον καὶ ἔκθεσις εἶναι ἓν πρᾶγμα.

§187Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Σᾶς ἐρωτῶ· τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἀναγράφεται ἐν τῷ πρωτοκόλλῳ, αὐτὸ θὰ εἶνε ἡ αἴτησις τοῦ Δημοσίου, ἡ ὁποία θὰ προκαλέσῃ τὴν δικαστικὴν Ἀρχὴν ἄνευ πολιτικῆς ἀγωγῆς, νὰ ἐπιδιώξῃ ἀποζημίωσιν;

§188Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὴ εἶνε ἡ πολιτικὴ ἀγωγὴ τοῦ Δημοσίου.

§189Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, πάντως θὰ ὑπάρχῃ ἡ αἴτησις, καὶ ἡ αἴτησις θὰ στηρίζηται πάντοτε εἰς τὸ πρωτόκολλον καὶ τὸ δικαστήριον πάντοτε θὰ ἀποφαίνηται ὑπὲρ τῶν ἀποζημιώσεων.

§190Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Πρότερον εἶχεν ὑποχρέωσιν τὸ δικαστήριον νὰ ἀποφανθῇ, τώρα δύναται νὰ παραπέμψῃ τὴν πολιτικὴν ἀγωγὴν καὶ εἰς ἰδιαιτέραν συζήτησιν.

§191Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Φρονεῖτε ὅτι θὰ ὑπάρξῃ δικαστήριον, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ ἐπιδικάσῃ τὴν πολιτικὴν ἀποζημίωσιν; Τὸ δικαστήριον πάντοτε θὰ ἀποφαίνηται ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ πρωτοκόλλου· ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἡ διάταξις αὕτη, δὲν εἶναι ὑπὲρ τοῦ κατηγορουμένου. Ἐὰν φρονεῖτε ὅτι ὑπάρχουσι δασικὰ ἀνομήματα, διὰ τὰ ὁποῖα ὑπάρχουσι ζημίαι μεγάλαι, σᾶς εἶναι ἀρκετὴ ἡ διάταξις τοῦ 5 ἄρθρου, ἐκτὸς ἂν φρονεῖτε ὅτι διὰ πᾶν ἀνόμημα θεωρεῖτε ἀναγκαίαν τὴν παράστασιν τοῦ Δημοσίου, τοῦ ὁποίου αἱ πολιτικαὶ ἀποζημιώσεις θὰ στηρίζωνται εἰς τὸ πρωτόκολλον τοῦ δασοφύλακος. Εἶναι ἀναντίρρητον ὅτι θὰ ἔχωμεν πάντοτε τὴν πολιτικὴν ἀγωγὴν στηριζομένην εἰς τὸ πρωτόκολλον, ἀλλὰ τότε τί θὰ γείνῃ ὁ κατηγορούμενος; Καὶ ἐρωτᾶται ποῖον νὰ πιστεύσῃ τὸ δικαστήριον, τὸν δασοφύλακα ἢ τοὺς μάρτυρας τοῦ κατηγορουμένου; Γνωρίζετε δὲ πάντες κατὰ πόσον εἶναι πιστευτοὶ οἱ μάρτυρες τοῦ κατηγορουμένου. Ἐὰν λοιπὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἄγεται ἐκ πνεύματος ἐπιεικείας ὑπὲρ τοῦ κατηγορουμένου, θὰ παρεκάλουν αὐτὸν νὰ ἀπαλείψῃ τὸ τελευταῖον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου τούτου, ἐὰν νομίζῃ ὅτι δὲν εἶναι ἀναγκαία ἡ παράστασις τοῦ πολιτικοῦ ἐνάγοντος προκειμένου περὶ δασικῶν ἀνομημάτων, διότι εἶναι ἀναντίρρητον ὅτι τὰ δικαστήρια θὰ ἐπιδικάσωσι τὸ ποσόν.

§192Λ. ΝΑΚΟΣ. Γνωρίζετε, κ. Βουλευταί, ὅτι ὁ νόμος περὶ δασικῶν ἀνομημάτων εἶναι τὸ κύριον ὅπλον τῆς καταπιέσεως τῶν χωρικῶν, καὶ εἶναι περιττὸν νὰ ἐπαναλάβω, ὅσα ὁ κ. Βουλευτὴς προηγουμένως ἀνέφερε πρὸς τὴν Βουλήν. Πρέπει λοιπὸν ὁ νομοθέτης νὰ εἶναι λίαν προσεκτικὸς καὶ ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, λαμβάνει διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἀρκετὰς ἐγγυήσεις ὅπως προστατεύσῃ τὸν χωρικὸν κατὰ τῶν τοιούτων καταπιέσεων τοῦ δασοφύλακος. Ἀλλ’ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐθεώρησεν ὅτι ἡ ποινή, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται εἰς ἕνα πτωχότατον, δυστυχέστατον βιοπαλαιστήν, ἀγωνιζόμενον ἵνα ζήσῃ ἢ νὰ κατασκευάσῃ τὴν καλύβην του ὑλοτομῶν, ἐθεώρησεν ὅτι δὲν εἶναι ἀρκετὴ ἡ ἤδη ἰσχύουσα ποινή, καὶ ἠθέλησε διὰ τῆς καθιερώσεως πολιτικῆς ἀγωγῆς ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου νὰ διπλασιάσῃ αὐτήν. Εἶμαι ἀπολύτως ἐναντίον τῆς διατάξεως ταύτης ὑφ’ οἱανδήποτε μορφήν. Καὶ πρῶτον ἂς λύσωμεν τὸ ζήτημα τὸ ἐπιστημονικὸν μὲ τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἐὰν φιλοσοφικώτερον ἐξετάσῃ τὸ πρᾶγμα ὁ κ. Ὑπουργός, θέλει ἴδει ὅτι τὸ ἀδίκημα αὐτὸ δὲν εἶναι ὅπως τὰ ἄλλα κοινὰ ἀδικήματα, ἕνεκα τῶν ὁποίων δικαιοῦται ὁ ζημιωθεὶς ἰδιώτης νὰ ζητήσῃ τὴν ἐπανόρθωσιν τῆς ζημίας του. Αὐτὸ τὸ Δημόσιον, πρὸς κοινὸν βεβαίως συμφέρον, καθιέρωσεν ἰδιώνυμον ἀδίκημα διὰ τὴν ζημίαν ἐπὶ περιουσίας, ἡ ὁποία εἶναι ὀλίγον τι καὶ περιουσία τοῦ κατηγορουμένου, καὶ εἶπεν ὅτι, χάριν τοῦ κοινοῦ συμφέροντος, ἐννοῶ δι’ αὐτὴν τὴν ζημίαν τὴν ὁποίαν ἡ κοινότης ὑφίσταται, νὰ σὲ τιμωρήσω μὲ φυλάκισιν ἢ διὰ προστίμου. Στοιχεῖον τοῦ ἀδικήματος εἶναι ἡ ζημία τοῦ Δημοσίου, καὶ τιμωρεῖ αὐτὸν ὁ νόμος ἀναλόγως τοῦ ποσοῦ τῆς ζημίας ταύτης, τὴν ὁποίαν καταβάλλει εἰς τὸ ζημιωθὲν Δημόσιον ὡς πρόστιμον. Προσθέσατε καὶ τὰ δικαστικὰ ἔξοδα ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου. Τί θέλει τώρα ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ζητεῖ καὶ ἀποζημίωσιν διὰ τὸ ἀντικείμενον ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον ἐπλήρωσε τὴν ζημίαν εἰς ποινήν; Νομίζω ὅτι καὶ ἀπὸ φιλοσοφικωτέρας ἀπόψεως ἂν ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα τοῦ ἀδικήματος, θὰ ἴδῃ ὅτι δὲν ἔχει δίκαιον. Ἀλλὰ καὶ γενικωτέραν κάμνω τὴν σύστασιν εἰς τὸν κύριον Ὑπουργόν, καὶ κάμνω αὐτὴν ἐκ πεποιθήσεως ὅτι θὰ ἐκτιμηθῇ δεόντως ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τοῦ ὁποίου ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι ἡ νομοθετικὴ ἐργασία του ὑπῆρξε τοιαύτη, ὥστε ἀληθῶς ἐπλούτησε τὴν κοινωνίαν μὲ νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα ἀλλαχοῦ εὐηργέτησαν τὴν κοινωνίαν καὶ τὰ ὁποῖα τιμῶσι καὶ αὐτὸν καὶ τὴν Βουλήν, ἡ ὁποία τὰ ἐψήφισε. Θέλω λοιπὸν νὰ ὑποβάλω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τὴν σκέψιν ἂν δὲν εἶναι καιρὸς αἱ ποιναὶ τῆς φυλακίσεως, αἱ ὁποῖαι ἀπαγγέλλονται ὑπὸ τοῦ ποινικοῦ νόμου κατὰ τῶν ἀδικημάτων τούτων, ἂν δὲν εἶναι καιρὸς νὰ πταισματοποιηθῶσι. Δὲν φρονεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι αἱ μικροφυλακίσεις εἶναι ἀντικοινωνικαὶ ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομολογικῆς, χωρὶς νὰ ἔχωσι καὶ καμμίαν ἐπιροὴν σωφρονιτικήν; Διατί νὰ φυλακίζητε τὸν ὑλοτομοῦντα παρανόμως ἐπὶ δύο καὶ τρεῖς μῆνας, νὰ στερῆτε αὐτὸν καὶ τὴν οἰκογένειάν του τοῦ ἄρτου, χωρὶς καμμίαν ἄλλην ὠφέλειαν; Θὰ ἐνόουν μίαν μικρὰν αὔξησιν τῆς ποινῆς τοῦ προστίμου, συνοδευομένην ὅμως μὲ κατάργησιν τῶν ποινῶν τῆς φυλακίσεως, ὡς θὰ ἐνόουν ἐπίσης ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐλάμβανεν ἐγγυήσεις τινὰς πρὸς ἐκδίκασιν τῶν ἀνομημάτων αὐτῶν εἰς τὰς πρωτευούσας τῶν ἐπαρχιῶν. Ταύτας τὰς παρατηρήσεις εἶχον νὰ κάμω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ νὰ δηλώσω πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι εἶμαι ἀπολύτως ἀντίθετος πάσης οἱασδήποτε ἀποζημιώσεως.

§193Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀφείλω μίαν ἀπάντησιν πρὸς τὸν κ. βουλευτὴν ἐξ Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας, ὅστις τὴν κατὰ τοῦ νομοσχεδίου πολεμικήν του περιέβαλε μὲ τὸν χρυσοῦν πέπλον τῶν ἐγκωμίων, δι’ ἃ ἄλλως τῷ εἶμαι εὐγνώμων. Ἂς ἀρχίσωμεν ἀπὸ τῆς τελευταίας παρατηρήσεως. Εἶπεν ὅτι ἔπρεπε νὰ λάβω περισσοτέρας ἐγγυήσεις. Σᾶς ὁμολογῶ ὅτι ὁ μικρός μου ἐγκέφαλος δὲν ἠδυνήθη νὰ φαντασθῇ ἄλλας ἐγγυήσεις μεγαλειτέρας ἀπὸ τὰς τοῦ νομοσχεδίου, δι’ οὗ ἀπαιτεῖται μία προανάκρισις, ἡ ὁποία θὰ γίνηται κατὰ χρόνον ἐγγύτατον πρὸς τὸ ἀδίκημα καὶ κατὰ συνέπειαν ὁ κατηγορούμενος θὰ δύναται νὰ ἔχῃ ὅλα τὰ μέσα τῆς ἀποδείξεως.

§194Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Καθ’ ὑποχρέωσιν ἐκ τοῦ νόμου, εἰσάγονται ἐντὸς μηνός.

§195Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Συνήθως ὅμως δὲν εἰσάγονται, καὶ ἐλήφθη αὐτὴ ἡ ἐγγύησις τῆς προανακρίσεως. Ἐὰν τὸ πρωτόκολλον φέρῃ τὸ ποσὸν τῆς ἀποζημιώσεως, ὁ εἰρηνοδίκης ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν...

§196Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὄχι· ἀναγκάσατέ τον διὰ τοῦ νομοσχεδίου.

§197Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει ἴσως παρανόησις.

§198Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὑπάρχει παραδρομὴ ἡ ὁποία καθιστᾷ ἀδύνατον τὴν ἐφαρμογήν, διότι (ἀναγινώσκει)· «ὁ εἰρηνοδίκης... πρὸς βεβαίωσιν τοῦ ἀδικήματος καὶ ἀπόδειξιν τῆς ἐνοχῆς ἢ τῆς ἀθωότητος κτλ.» ἀλλ’ ἡ ἀποζημίωσις;

§199Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὥστε δὲν ἐπιτρέπεται κατὰ τὴν ἀντίληψιν ὑμῶν νὰ προσέλθῃ ὁ κατηγορούμενος καὶ νὰ εἴπῃ ὅτι ἔκαμα τὸ ἀδίκημα, ἀλλὰ δὲν ἀνέρχεται ἡ ζημία εἰς 100 δραχμὰς ἀλλ’ εἰς 20;

§200Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ ἄρθρον 6 καθιστᾷ τὸ ἀθεράπευτον τοῦ νομοσχεδίου.

§201Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν προέτεινον εἰς ὑμᾶς μίαν προσθήκην, θὰ ἔλυεν ὑποθέτω αὕτη τὴν ἀμφιβολίαν ὑπὸ τῆς ὁποίας κατέχεσθε. Ἔχετε τὴν γνώμην ὅτι ὁ κατηγορούμενος προσερχόμενος ἐνώπιον τοῦ εἰρηνοδίκου, τοῦ διεξάγοντος τὴν προανάκρισιν, δικαιοῦται νὰ ἀμφισβητήσῃ μὲν ὅτι εἶναι ἢ δὲν εἶναι ἔνοχος, δὲν δικαιοῦται ὅμως νὰ ἀμφισβητήσῃ τὸ ποσὸν τῆς ζημίας.

§202Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Δικαιοῦται, ἀλλ’ ὁ πταισματοδίκης καὶ ὁ εἰρηνοδίκης δὲν ἔχουσι δικαίωμα νὰ τὸν ἀκούσωσιν. Ἐκεῖ ἔγκειται τὸ κακόν.

§203Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω ἀντίθετον γνώμην· ἐν τούτοις νομίζω ὅτι τὸ πρᾶγμα διορθώνεται ἐὰν εἰς τὸ ἄρθρον 6ον τεθῇ εἰς τὸ τέλος ὅτι «κατὰ τὴν ἐκτίμησιν τῶν ἐκδικαστέων ἀποζημιώσεων λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν καὶ αἱ ἀποδείξεις, ἃς δικαιοῦται ὁ κατηγορούμενος νὰ προσκομίσῃ ὡς πρὸς τὸ ποσὸν τῆς ζημίας», καὶ τότε δὲν θὰ ὑπάρξῃ ζήτημα. Τὸ ἄρθρον 6ον λέγει· «λαμβάνον ὑπ’ ὄψιν τὴν αἴτησιν τοῦ Δημοσίου, κρίνει ποῖον εἶναι τὸ ποσὸν τῆς ἀποζημιώσεως». Ἐκεῖ νὰ τεθῇ ὅτι, κατὰ τὴν ἐκτίμησιν περὶ τοῦ ποσοῦ τῆς προσηκούσης εἰς τὸ Δημόσιον ἀποζημιώσεως, τὸ δικαστήριον λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν του καὶ τὰ μέσα τῆς ἀποδείξεως περὶ τοῦ ποσοῦ τῆς ζημίας, ἅτινα ὁ κατηγορούμενος προσεκόμισε τυχὸν ἐν τῇ κατὰ τὸ ἄρθρον 3 ἀναγραφομένῃ διαδικασίᾳ.

§204Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Πολὺ καλά. Ἀλλὰ τίνα εἶναι τὰ μέσα; Νομίζω ὅτι δὲν θεραπεύετε τὸ κακὸν τὸ ὁποῖον ὑπάρχει ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, θὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ δὲ ἡ Βουλὴ νὰ ἀνατρέξω καὶ εἰς τὰς ἤδη ψηφισθείσας διατάξεις, ἵνα διατυπώσω σαφέστερον τὴν γνώμην τὴν ὁποίαν ἔχω. Τίς εἶναι ὁ δικαιολογητικὸς λόγος τῆς γʹ παραγράφου τοῦ ἄρθρου 6; Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ἡμῖν τοῦτο ἤδη ὅτι· «πρόκειται περὶ ἀποζημιώσεως, ἡ ὁποία ὀφείλεται εἰς πάντα ἰδιοκτήτην». Τὸ Δημόσιον ὅμως οὐδέποτε εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχῃ, λόγῳ τῆς ἐπικρατούσης γραφειοκρατείας καὶ τῆς ἀργοπορίας περὶ τὴν διαβίβασιν τῶν πληροφοριῶν καὶ τοῦ πληρεξουσίου ἴσως, οὐδέποτε, λέγω, δύναται νὰ ἐπιτύχῃ τὴν πολιτικὴν ἀποζημίωσιν τὴν ὁποίαν ἀναγνωρίζει ὁ νόμος εἰς πάντας. Αὐτὸς εἶναι ὁ δικαιολογητικὸς λόγος. Νομίζω ὅτι εἶναι ἐντελῶς ἐκ τῆς βάσεως ἐσφαλμένον τοῦτο, διότι ἡ μὴ παράστασις τοῦ Δημοσίου κατὰ τὴν διεξαγωγὴν τῆς ποινικῆς δίκης περὶ τοῦ ἀνομήματος τοῦ δασικοῦ, διὰ τὸ ὁποῖον κατηγορεῖται ὁ μηνυόμενος, δὲν ἀποκλείει τὸ Δημόσιον ἐκ τῆς ἐπιδιώξεως τοῦ δικαιώματός του, διότι δύνανται νὰ ἐπιδιωχθῶσιν ἀποζημιώσεις καὶ ἐνώπιον τῆς ἀρχικῆς διαδικασίας καὶ κατόπιν. Θέλετε ἴσως νὰ εἴπητε ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκεται κυρίως καὶ συνήθως διὰ τῆς πολιτικῆς ἀγωγῆς; Διὰ τῆς πολιτικῆς ἀγωγῆς ἐπιδιώκεται συνήθως ἡ ἐνίσχυσις τῆς κατηγορίας.

§205Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ τρίτον ἐδάφιον δὲν ἐπιδιώκει αὐτό.

§206Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Καὶ ὅταν λέγητε ὅτι δὲν δύναται νὰ παραστῇ τὸ Δημόσιον, ὅπως καὶ πᾶς ἰδιώτης ζημιωθείς, καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν ἀποζημίωσίν του, ἐννοεῖτε αὐτό, ὅτι τὸ Δημόσιον δὲν ἔχει τὸν ἀντιπρόσωπόν του πρόχειρον δι’ αὐτοῦ διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν κατηγορίαν ἐμμέσως καὶ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν καταδίκην ἐκ τῆς ὁποίας θὰ προκύψωσι καὶ αἱ ἀποζημιώσεις. Αὐτὸ λέγετε. Ἀλλὰ σᾶς παρακαλῶ, νομίζετε ὅτι ἐπιτυγχάνετε τὸν σκοπὸν αὐτὸν διὰ τῆς διατάξεώς σας;

§207Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον κατ’ ἐμὲ δὲν ἐπιδιώκει ἡ διάταξις.

§208Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Τότε οὐδένα ἔχει λόγον ἡ διάταξις αὕτη.

§209Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχει.

§210Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν ἔχει, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν—νὰ ἔλθωμεν εἰς τὰς πλημμελείας—νὰ ζητήσητε ἐξαιρετικὴν διαδικασίαν διὰ τὸ Δημόσιον, ἐκ τῆς ὁποίας ἐπέρχεται σύγχυσις ἐκ τῆς ἰδιότητος τοῦ καταγγέλλοντος, τῆς ἰδιότητος τοῦ ἐκτιμητοῦ καὶ τῆς ὁποίας ὁ κατηγορούμενος στερεῖται τῶν μέσων τῆς ἀμύνης, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ διαδικασία.

§211Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἐξαιρετικὴ διαδικασία διὰ τὸ Δημόσιον ἔχει καθιερωθῆ καὶ διὰ τοῦ νόμου περὶ ζωοκλοπῆς καὶ ζωοκτονίας.

§212Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Αὐτὰ τὰ ἐλαττώματα ὑπάρχουσι καὶ εἰς ἄλλας διατάξεις. Λόγου χάριν, καὶ χθὲς μάλιστα ἦλθεν αὐτό, ἀλλὰ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου μοὶ ἀντετάξατε ὅτι γίνεται ἡ κοινοποίησις. Ἡ κοινοποίησις γίνεται, ἀλλὰ καὶ δὲν γίνεται, διότι ἐν τῷ ἄρθρῳ 3, ἐν ἐδαφίῳ πρώτῳ λέγετε. «ὁ δασονομικὸς ὑπάλληλος κλπ. αʹ) νὰ κοινοποιήσῃ ἀντίγραφον τούτου εἰς τὸν μηνυόμενον κατὰ τὰς διατάξεις τῆς ποινικῆς δικονομίας ἢ ἂν οὗτος ἀρνηθῇ ἢ ἀποφύγῃ τὴν παραλαβὴν ἢ δὲν διαμένῃ ἐν τῇ περιφερείᾳ τοῦ δήμου ἢ τῆς κοινότητος ἐν ᾗ ἐτελέσθη τὸ ἀδίκημα, εἰς τὸν δήμαρχον κλπ.». Ἐὰν δὲν διαμένῃ, λοιπόν, ἐντὸς τοῦ δήμου καὶ τῆς κοινότητος, θὰ ἐπιδοθῇ πρὸς τὸν Δήμαρχον ἢ τὸν Πρόεδρον τῆς κοινότητος. Καὶ τί φρονεῖ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι θὰ κάμῃ τὴν κοινοποίησιν αὐτὴν ὁ Δήμαρχος ἢ ὁ Πρόεδρος τῆς κοινότητος; Ἀδύνατον. Θὰ θέσῃ αὐτὴν εἰς τὸ Ἀρχεῖον, διότι ὁ μηνυόμενος κατοικεῖ ἔξω τῆς κοινότητος. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἔχῃ ὅλην τὴν καλὴν διάθεσιν ὁ Δήμαρχος ἢ ὁ Πρόεδρος τῆς κοινότητος, διὰ τίνος μέσου θὰ δυνηθῇ νὰ ἀνακοινώσῃ, καὶ διὰ τίνος ὀργάνου ἢ διὰ τίνων ὀργάνων θὰ δυνηθῇ νὰ μεταδώσῃ τὴν πρὸς αὐτὸν κοινοποιηθεῖσαν μήνυσιν; Ἔχει κανὲν μέσον; Βεβαίως ὄχι. Ἐν τῇ περιπτώσει δὲ ἡ ὁποία εἶναι ἡ συνήθης καὶ περὶ τῆς ὁποίας προβλέπει τὸ τελευταῖον κῶλον τοῦ ἐδαφίου πρώτου τοῦ ἄρθρου 3, θὰ ἔχωμεν πάντοτε τὸ πρωτόκολλον μὴ κοινοποιούμενον. Αὐτὸ εἶναι ἀναμφισβήτητον. Δὲν δύνασθε νὰ ἀρνηθῆτε αὐτό, διότι σᾶς εἶπον ὅτι δὲν εὑρίσκω τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον ὁ Πρόεδρος τῆς κοινότητος καὶ ὁ Δήμαρχος, καὶ ἂν ἔχῃ τὴν καλὴν διάθεσιν, θὰ σπεύσῃ νὰ κοινοποιήσῃ πρὸς ἐκκαλούμενον τὸ πρωτόκολλον, διότι διὰ τίνος μέσου καὶ διὰ τίνων ὀργάνων θὰ δυνηθῇ νὰ τὸ κατορθώσῃ. Δὲν εὑρίσκω καμμίαν διάταξιν, μήτε ὑπάρχει κανὲν μέσον τὸ ὁποῖον νὰ μᾶς χορηγῇ τὸ κείμενον τοῦ νομοσχεδίου. Συντάσσει λοιπὸν τὸ πρωτόκολλον αὐτὸ ὁ τελευταῖος δασοφύλαξ καὶ κατὰ λόγον τῆς ἰδίας του ἐκτιμήσεως ἀναγράφει καὶ τὸ ποσὸν τῆς ἀποζημιώσεως. Τώρα, σᾶς παρακαλῶ· δὲν φοβεῖσθε μή, ἀντὶ νὰ βελτιώσητε χειροτερεύσητε τὴν ὑπηρεσίαν τῆς ἀσφαλείας τῶν δασῶν, ὅταν δίδητε τοιοῦτον ὅπλον εἰς χεῖρας καὶ τοῦ τελευταίου δασοφύλακος καὶ τοῦ τελευταίου φύλακος; Διότι ὅλοι ἔχουσι τὸ δικαίωμα, ὡς ἔχει τὸ ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου, καὶ ὁ τελευταῖος ἀκόμη δασοφύλαξ. Ἐκ τοῦ ὅτι δὲ τῷ δίδετε μεγαλείτερα καὶ ἀνεξέλεγκτα δικαιώματα, διότι καθίσταται ἡ διαδικασία ἐπαχθεστέρα, κατὰ τοσοῦτον δίδει ἀφορμὴν εἰς καταχρήσεις καὶ εἰς ἐκβιάσεις. Ἐλέγετε ὅτι ὑπάρχει ἡ ἔρευνα καὶ δύναται νὰ προσφύγῃ ὁ κατηγορούμενος εἰς τὸν εἰρηνοδίκην ἀμέσως μετὰ τὴν κοινοποίησιν καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν ἐξακρίβωσιν. Πρῶτον δὲν θὰ κάμῃ τοῦτο ἐν περιπτώσει κατὰ τὴν ὁποίαν αὐτὸς δὲν θὰ λάβῃ γνῶσιν τοῦ πρωτοκόλλου. Καὶ δὲν θὰ λάβῃ γνῶσιν τοῦ πρωτοκόλλου, ἐν ᾗ περιπτώσει διαμένει ἐκτὸς τῆς περιφερείας τοῦ δήμου ἢ τῆς κοινότητος, ἐν τῇ ὁποίᾳ ἐξετελέσθη τὸ ἀδίκημα, καὶ τότε «ὁ εἰρηνοδίκης ἢ ὁ πταισματοδίκης προβαίνει πάραυτα εἰς τὴν ἐνέργειαν πάσης κατὰ τὴν κρίσιν του ἀναγκαίας πρὸς βεβαίωσιν τοῦ ἀδικήματος ἀπόδειξιν τῆς ἐνοχῆς ἢ τῆς ἀθωότητος τοῦ μηνυομένου ἀνακριτικῆς πράξεως». Τότε δὲ ποία τις θὰ εἶναι ἡ θέσις του; «Ὁ μηνυόμενος δύναται ἐντὸς ὀκτὼ ἡμερῶν ἀπὸ τῆς εἰς αὐτὸν ἐπιδόσεως νὰ ζητήσῃ παρὰ τοῦ ἁρμοδίου εἰρηνοδίκου ἢ πταισματοδίκου, ἵνα ἐνεργήσῃ οὗτος ἐξέτασιν μαρτύρων, αὐτοψίαν καὶ οἱανδήποτε ἄλλην πρᾶξιν τείνουσαν εἰς ἀπόδειξιν τῆς ἀθωότητός του.» Περὶ ἀποζημιώσεων δὲν γίνεται λόγος.

§213Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ ἀνθρωποκτονίας, ἂν κοινοποιηθῇ μία πολιτικὴ ἀγωγή, πότε ὁ κατηγορούμενος προσκομίζει τὰ μέσα διὰ νὰ ἀμυνθῇ κατὰ τοῦ ποσοῦ τῆς ἀποζημιώσεως;

§214Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Διὰ τῆς ὑπερασπίσεως.

§215Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπ’ ἀκροατηρίῳ μόνον.

§216Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐπ’ ἀκροατηρίῳ.

§217Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Λοιπὸν ἐδῶ τῷ λέγομεν· «νὰ προσκομίσητε τὰ μέσα πρότερον». Ὑποθέσατε ὅτι δὲν εἶναι ἡ διάταξις αὐτή. Θὰ εἶναι εἰς τὴν θέσιν τοῦ κατηγορουμένου τοῦ κοινοῦ.

§218Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐπικαλεῖσθε τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν πρότερον ἐδηλώσατε ὡς θεραπευτικὸν μέσον. Δὲν ἀποτελεῖ αὐτὴ θεραπευτικὸν μέσον, διότι ὅταν πρόκειται περὶ ἐκτιμήσεως διὰ τῶν μέσων τὰ ὁποῖα θὰ προσαγάγῃ ὁ κατηγορούμενος κατὰ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐκδικασθῇ ἡ κατ’ αὐτοῦ κατηγορία, βεβαίως δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ πείσῃ τὸ Δικαστήριον περὶ τῆς ἀξίας, δὲν δίδετε δὲ τὸ δικαίωμα εἰς τὸ Δικαστήριον ἵνα προβῇ εἰς αὐτοψίαν, ἀλλὰ δίδετε τὸ δικαίωμα νὰ προβῇ εἰς αὐτοψίαν ὁ εἰρηνοδίκης ἢ ὁ πταισματοδίκης. Καθ’ ὅλην αὐτὴν τὴν προανάκρισιν πρόκειται νὰ ἐξακριβωθῇ κατὰ πόσον εἶναι ἢ δὲν εἶναι ἀθῶος ὁ κατηγορούμενος· δὲν πρόκειται περὶ ἀποζημιώσεως. Δὲν ἔχετε προανάκρισιν ὡς πρὸς τὴν ζημίαν, διότι δὲν ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας αὐτό. Ἀλλ’ ἐπανέρχομαι εἰς αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπον πρὸ ὀλίγου, ὅτι δὲν ἔχει σκοπὸν ἡ παράγραφος αὐτὴ τοῦ νὰ ἐνισχύσῃ τὴν κατηγορίαν, Ἀναμφισβητήτως δὲν θὰ εἶχεν αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἢ τοὐλάχιστον δὲν προκύπτει ὁ σκοπὸς αὐτὸς ἐξ αὐτοῦ. Τί βλέπομεν ἐν τῇ διατάξει αὐτῇ; ὅτι τὸ Δικαστήριον, εἴτε παρασύρει εἴτε δὲν παρασύρει τὸ Δημόσιον ὡς πολιτικὸς ἐνάγων, προβαίνει εἰς τὴν καταδίκην κατὰ λόγον τῆς ἐκτιμήσεως αὐτοῦ ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου δι’ ἀποζημίωσιν. Τώρα σημειώσατε ὅτι τὸ Δημόσιον καθίσταται πλέον ὑποχείριον εἰς τὸν τελευταῖον δασονομικὸν ὑπάλληλον. Ἐξαρτᾶται ἐξ αὐτοῦ τοῦ δασονομικοῦ ὑπαλλήλου νὰ γεννήσῃ ἢ νὰ μὴ γεννήσῃ μίαν πολιτικὴν διαφοράν, διότι πρόκειται περὶ πολιτικῆς διαφορᾶς κατὰ τὴν ἰδίαν του κρίσιν, ἡ ὁποία θὰ εἶναι βεβαίως κρίσις στενή. Ἐὰν πρόκειται περὶ πρωτοκόλλου συνταχθέντος ἐκ μέρους κατωτέρου ὑπαλλήλου, ἐπειδὴ μία κλῆσις θὰ ἐξαναγκάσῃ τὸ Δημόσιον νὰ προβῇ εἰς μίαν δίκην, ἡ πολιτικὴ δίκη θὰ διεξαχθῇ κατὰ τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον ὁρίζετε· δηλαδὴ τὸ Δημόσιον δὲν θὰ παρίσταται, καὶ ἐν τούτοις θὰ ἐπιδικάζετε εἰς αὐτὸ τὰς ἀποζημιώσεις. Ἀλλὰ τότε καταργεῖτε ἀκριβῶς τὴν παράστασιν τοῦ Δημοσίου ὡς πολιτικοῦ ἐνάγοντος, τὴν καταργεῖτε δὲ διατὶ; Διότι δὲν θὰ σκεφθῇ ν’ ἀμυνθῇ, ὅταν θὰ ἔχῃ ἐκείνην τὴν βεβαιότητα, ὅτι, εἴτε παρέστη εἴτε δὲν παρέστη, ἀντιπρόσωπος τοῦ Δημοσίου θὰ ἐκδικασθῇ ἡ ἀποζημίωσις καὶ κατὰ πᾶσαν πιθανότητα, διότι γνωρίζομεν ὅτι τὰ δικαστήρια ρέπουσιν εἰς αὐτό, θὰ ἐπιδικασθῇ ἀποζημίωσις. Καταργεῖτε λοιπὸν αὐτὸ εἰς ὃ ἀπεβλέψατε, εἰς τὸ νὰ κατορθώσητε νὰ καταστήσητε πλέον ἀσφαλῆ τὴν καταδίωξιν τῶν ἀδικημάτων, τῶν δασονομικῶν ἀδικημάτων, διότι λόγῳ τῆς διατάξεως αὐτῆς ἀφαιρεῖτε ἀπὸ τοῦ Δημοσίου τὴν ἐπιμέλειαν νὰ φροντίσῃ νὰ παρίσταται κατὰ τὴν δίκην, Οὐδεμία ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι, ὅτε τὸ Δημόσιον καὶ μάλιστα κατόπιν τῶν δικαιολογιῶν τὰς ὁποίας προβάλλετε ἐπιτύχῃ ἐκτίμησιν, θ’ ἀδιαφορήσῃ ἐντελῶς. Ἐντεῦθεν τί ἔχετε; Ἔχετε ὡς ἀποτέλεσμα, ἀφοῦ τὸ Δημόσιον ἔχει τὸ δικαίωμα καὶ δι’ ἰδίας διαδικασίας νὰ ζητήσῃ ἀποζημίωσιν, θὰ ἔχητε ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἐπίτασιν τῆς ποινῆς, ἥτις θὰ εἶναι πρόσθετος ἀποζημίωσις. Θὰ ἔχωμεν ἀφ’ ἑνὸς τὴν φυλάκισιν καὶ τὸ πρόστιμον, ἀφ’ ἑτέρου δὲ θὰ ἔχωμεν καὶ τὴν ἀποζημίωσιν. Καὶ ὅταν πρόκειται περὶ ποινῆς αὐτῆς καθ’ ἑαυτὴν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, ἐλήφθη πρόνοια νὰ λέγητε ὅτι εἶναι ἀνέκκλητος ἡ ἀπόφασις τοῦ εἰρηνοδίκου καὶ πταισματοδίκου, καθόσον ἐπιβάλλει χρηματικὴν ποινὴν μέχρι πεντήκοντα δραχμῶν. Καὶ ἀναμφισβητήτως πέρα τῶν πεντήκοντα δραχμῶν εἶναι ἀνέκκλητος, καθὼς ἀνέκκλητος εἶναι πᾶσα ἀπόφασις ἐπιβάλλουσα φυλάκισιν τριῶν ἡμερῶν. Ἀλλὰ περὶ τῆς πολιτικῆς ἀποζημιώσεως, τί λέγετε; Ἡ ἀπόφασις ἡ καταδικαστικὴ εἶναι ἀνέκκλητος μέχρι πεντήκοντα δραχμῶν· ἀλλ’ ἠμπορεῖ νὰ ἔχωμεν καταδίκην εἰς χρηματικὴν ποινὴν δρχ. 15 ἕως 20 ἢ καὶ 9 ἢ καὶ 25.

§219Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Ἔχομεν καὶ καταδίκην εἰς ἀποζημίωσιν 100 δραχμῶν.

§220Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν παραφρονήσῃ ὁ δικαστής. Ὁ δικαστὴς θὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του ἓν ἔγγραφον τοῦ δασονομικοῦ ὀργάνου. Ὁ πταισματοδίκης πάντοτε, διὰ νὰ ἐπιληφθῇ, πρέπει νὰ λέγῃ τὸ δασονομικὸν ὄργανον ὅτι ἡ ζημία εἶναι κάτω τῶν πεντήκοντα δραχμῶν, διότι ἄλλως ὁ πταισματοδίκης δὲν δύναται νὰ ἐπιληφθῇ. Πῶς θὰ δικάσῃ ὁ δικαστής;

§221Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἰδοὺ τὶ λέγει ἡ διάταξις· (ἀναγινώσκει). «Πᾶσαι αἱ διὰ δασικὰς παραβάσεις ἐπιβάλλουσαι ποινὴν προστίμου ἢ κρατήσεως ἀποφάσεις τοῦ Πταισματοδικείου εἶναι ἀνέκκλητοι, ἐὰν ἐπιβάλλωσι πρόστιμον μέχρι τῶν δραχμῶν πεντήκοντα ἢ κράτησιν μέχρι τῶν ὀκτὼ ἡμερῶν». Δὲν πρόκειται περὶ τῆς ἀποζημιώσεως. Εἶναι ἀνέκκλητος καθόσον ἐπιβάλλει πρόστιμον κάτω τῶν πεντήκοντα δραχμῶν ἢ κράτησιν μέχρι τῶν ὀκτὼ ἡμερῶν, ἀλλὰ δύναται νὰ ἐπιβάλῃ πρόστιμον κάτω τῶν πεντήκοντα δραχμῶν ἢ κράτησιν κάτω τῶν ὀκτὼ ἡμερῶν καὶ νὰ ἐπιβάλλῃ μίαν ἀποζημίωσιν 100 δραχ. Καὶ ἐρωτᾶται· εἶναι ἀνέκκλητος ἡ ἀπόφασις αὐτοῦ; Ἀναμφισβητήτως εἶναι ἀνέκκλητος διότι διὰ νὰ κρίνωμεν περὶ τοῦ κατὰ πόσον εἶναι ἐκκλητὴ ἡ ἀπόφασις δι’ ἀποζημίωσιν, θὰ προσφύγωμεν εἰς τὴν γενικὴν ἁρμοδιότητα τῶν Δικαστηρίων, ἔχομεν δὲ τὸ ἀνέκκλητον ἐφ’ οἱασδήποτε πολιτικῆς διαφορᾶς μέχρις 100 δραχμῶν καὶ ἀνέκκλητος εἶναι ἡ ἀπόφασις τῶν Εἰρηνοδικείων πέρα τῶν 100 δραχμῶν. Ἑπομένως θὰ ἔχωμεν μίαν ποινὴν ἐλαχίστην, πέντε ἕως δέκα ἢ δέκα πέντε δραχμῶν ἢ κράτησιν μέχρις ἐννέα ἡμερῶν, ἀλλὰ θὰ ἔχωμεν μίαν μεγίστην ἀποζημίωσιν ἀνεξελέγκτως ἐπιβαλλομένην. Ἀναμφισβητήτως δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ ὡς πρὸς τὴν ἀποζημίωσιν ἡ β καὶ ἡ γ παράγραφος τοῦ ἄρθρου 7ου διότι τὸ Δημόσιον ἐπρόκειτο νὰ λάβῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐζημιώθη. Ἐκεῖ ἔχομεν προκαταβολήν, πράγματι, ὅπως διετυπώθη τὸ νομοσχέδιον, καὶ διὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ συναινέσῃ εἰς τὴν ἀναβολὴν ὅπως δυνηθῶμεν νὰ διατυπώσωμεν τροπολογίας διὰ τῶν ὁποίων τὰς παραδρομάς, αἱ ὁποῖαι δὲν ὀφείλονται τόσον εἰς ὑμᾶς ὅσον εἰς ἡμᾶς τοὺς Βουλευτὰς οἱ ὁποῖοι δὲν ἠθελήσαμεν ν’ ἀσχοληθῶμεν ἀπὸ τῆς πρώτης ἀναγνώσεως εἰς τὴν μελέτην αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου νὰ δυνηθῶμεν, λέγω, νὰ διατυπώσωμεν τροπολογίας εἰς τὴν ἐξακολούθησιν τῆς συζητήσεως αὔριον ἢ μεθαύριον, λαμβάνοντες ὑπ’ ὄψιν καὶ τὴν ὑμετέραν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἀνεγνώσατε, ὥστε ἀπὸ τὰ ἐλαττώματα τὰ ὁποῖα ὑπέδειξαν πρὸς ὑμᾶς νὰ ἐπέλθῃ θεραπεία.

§222Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μολονότι ἐπανέλαβον ῥητῶς ὅτι πρὸς ἄρσιν πάσης ἀμφιβολίας οὐδεμίαν ἔχω ἀμφιβολίαν διότι ἐκ τῶν κειμένων νόμων καὶ ἐξ ἄλλων διατάξεων, ὁσάκις δίδει ὁ νόμος δικαίωμα ἀνισότητός τινος, εἶναι καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἀποζημιώσεως, ὅμως δέχομαι νὰ τεθῇ εἰς τὸ τέλος τοῦ 6ου ἐδαφίου. «Κατὰ τὴν ἐκτίμησιν περὶ τοῦ ἐπιδικαστέου ποσοῦ τῆς ἀποζημιώσεως, τὸ Δικαστήριον λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν καὶ τὰ μέσα τῆς ἀποδείξεως, ὅσα ἀναφορικῶς πρὸς τὸ μέγεθος τῆς ζημίας προσεκόμισε κατὰ τὴν ἐν τῷ ἄρθρῳ 3 διαγραφομένην προδικασίαν ὁ κατηγορούμενος».

§223Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Δι’ αὐτῆς τῆς τροπολογίας τί νέον λέγετε; Εἶναι δυνατὸν τὸ Δικαστήριον νὰ μὴ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὰς μαρτυρικὰς ἀποδείξεις ἐκείνας τὰς ὁποίας θὰ προσκομίσῃ πρὸς ὑπεράσπισιν ὁ κατηγορούμενος; Τί νέον λέγετε; Οὐδεὶς ὑπάρχει λόγος νὰ τεθῇ αὐτὴ ἡ τροπολογία. Δώσατε περισσοτέραν ἐγγύησιν, ἀλλὰ νὰ εἴπητε ὅτι τὸ Δικαστήριον ὀφείλει νὰ λάβῃ κατὰ τὴν ἐκδίκασιν τῆς ὑποθέσεως τὰς ἀποδείξεις ἐκείνας τὰς ὁποίας ὁ κατηγορούμενος θὰ προσαγάγῃ πρὸς ἀνασκευὴν τῆς ὁρισθείσης ἀποζημιώσεως πρὸς τὸ Δημόσιον, δὲν λέγετε τίποτε, διότι αὐτὸ ὑπάρχει ἐν τῇ ὑπερασπίσει οἱασδήποτε δίκης καὶ δύναται νὰ προσκομίσῃ τοῦτο ὁ κατηγορούμενος τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν ἐκδικάζεται ἡ κατ’ αὐτοῦ κατηγορία. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία περὶ τούτου. Τὸ νέον τὸ ὁποῖον ἔχει εἶναι ἡ προσπάθεια τοῦ Ὑπουργοῦ εἰς τὸ νὰ καταστήσῃ μᾶλλον ἀνεκτὴν τὴν θέσιν τοῦ κατηγορουμένου, ἀλλ’ ἀναμφισβητήτως δὲν προσθέτετε τίποτε ὑπὲρ τοῦ κατηγορουμένου, ὅταν διὰ τῆς τροπολογίας σας θέλετε νὰ καθιερώσητε ἕν δικαίωμα τὸ ὁποῖον ὑφίσταται.

§224Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἐμὲ ἔχει σκοπὸν ταμιευτικόν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς φαίνεται ὅτι θέλει νὰ προστατεύσῃ διὰ τοῦ νομοσχεδίου τοὺς κατηγορουμένους καὶ δι’ αὐτὸ διεμαρτυρήθη εἰπὼν πρὸς τοῖς ἄλλοις· «βλέπετε ὅτι κατέρχομαι εἰς τὸ ἐλάχιστον ὅριον τῆς ποινῆς καὶ ζητῶ μόνον πέντε δραχ. πρόστιμον διὰ τὰς δασικὰς παραβάσεις». Ἠθέλησαν ὅμως, ὡς φαίνεται ἐκ τοῦ νομοσχεδίου, ν’ αὐξήσῃ τὰς προσόδους τοῦ Δημοσίου διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπιδιώκεται λέγω διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἡ αὔξησις τῶν προσόδων τοῦ Δημοσίου εἰς βάρος ἐκείνων οἱ ὁποῖοι φέρονται ὡς κατηγορούμενοι ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου, ἡ δὲ τροπολογία τὴν ὁποίαν ἠθέλησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ προσθέσῃ εἰς τὸ ἐδάφιον 3, νὰ ἀφήνῃ δηλ. τὸ δικαίωμα εἰς τὸ Δικαστήριον ἐὰν πρέπει νὰ ἀποφασίζῃ τοῦτο ἀμέσως περὶ τῶν πολιτικῶν ἀποζημιώσεων ἢ νὰ παραπέμπῃ τὰς ἀποζημιώσεις καὶ εἰς ἰδιαιτέραν συζήτησιν καὶ τὸ ὁποῖον παρουσίασεν ὑπὲρ τοῦ κατηγορουμένου, θὰ μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω ὅτι αὐτὸ εἶναι σκληρότατον καὶ κατὰ τοῦ κατηγορουμένου, διότι παραπεμπομένης τῆς ὑποθέσεως εἰς ἄλλην συζήτησιν θὰ ἐπιβαρυνθῶσιν μὲ δαπάνας μείζονας οἱ κατηγορούμενοι. Εἶμαι, κύριε Ὑπουργέ, θιασώτης τῆς συντηρήσεως καὶ προκοπῆς τῶν δασῶν, δὲν θέλω δὲ νὰ εἴπω ὅτι ἔχω ὑποφέρει καὶ προσωπικῶς ἕνεκα τούτου, διότι δὲν εἶναι τοῦ παρόντος. Ἀλλὰ τίνα δάση προστατεύομεν διὰ τοῦ νομοσχεδίου; Ποῖα εἶναι τὰ δάση; Ἴσως φαίνεται παράδοξον τὸ ἐρώτημα τὸ ὁποῖον ἀπευθύνω, ἵνα μάθω ἐγὼ ποῖα εἶναι τὰ δάση τὰ ὁποῖα θέλομεν νὰ προφυλάξωμεν, τὰ ὁποῖα θέλομεν νὰ προστατεύσωμεν. Μὴ ἄρα εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ὡς τοιαῦτα ἔχουσι χαρακτηρίσει οἱ καθ’ ὅλον τὸ Κράτος δασικοί; Ἐὰν ταῦτα εἶναι καὶ αὐτῶν τὴν προστασίαν ἐπιδιώκει τὸ νομοσχέδιον, μάθετε, Κύριοι, ὅτι κτηνοτροφία πλέον ἐν Ἑλλάδι δὲν δύναται τὰ ὑπάρξῃ ἀπολύτως, ξύλευσις ἐκ μέρους τῶν δασῶν διὰ τὰς ἀπολύτους ἀνάγκας τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ. Δὲν γνωρίζω, Κύριοι, τί ἐγένετο ἀλλαχοῦ τοῦ Κράτους μὲ τὰ δασικὰ ὄργανα, ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου ὅμως τὸν νομόν, ὁ ὁποῖος μοὶ κάμνει τὴν τιμὴν νὰ μὲ στέλλῃ μεταξὺ ὑμῶν καὶ σᾶς δίδω τὴν πληροφορίαν, ἥτις πολλάκις προῆλθεν εἰς τὰς ἀκοὰς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι ἀπὸ Τριπόλεως μέχρι τῶν ὀρέων τῆς Ἠλείας τὰ πάντα ἔχουσι χαρακτηρισθῆ ὡς δάση. Καὶ ὄχι μόνον ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχουσι δένδρα, ἀλλ’ ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχουσι θάμνοι, ἐκεῖ ὅπου δὲν ὑπάρχει οὐδὲν οὔτε θάμνοι οὔτε δένδρα, ἀλλ’ ἀκόμη προσθέτω ἔχουσι χαρακτηρισθῆ ὡς δάση καὶ αὐτὰ αἱ ἰδιοκτησίαι, καὶ κατ’ ἐπανάληψιν ἀναφοραὶ τοιαῦται ἔφθασαν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅστις ἀνεγνώρισε τὸ δίκαιον τῶν ἀναφερομένων, ἀλλὰ δυστυχῶς οὐδὲν μέτρον ἔλαβεν.

§225Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔστειλα τὴν ἀναφορὰν καὶ διέταξα νὰ ἀφήσωσι τὸν κόσμον ἐλεύθερον.

§226Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Καθορίσατε πρῶτον τίνα μέρη τῶν δασῶν θὰ χρησιμεύσωσι διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν κατοικούντων τὰ μέρη ἐκεῖνα, εἴτε πρὸς ξύλευσιν εἴτε πρὸς βοσκὴν τῶν κτηνῶν καὶ ἔπειτα καθορίζομεν τὰ μέρη τὰ ὁποῖα πρέπει ὄντως νὰ προφυλάξωμεν καὶ νὰ ἐπιβάλωμεν ποινὰς δρακοντείους διὰ τὴν προφύλαξιν αὐτῶν, ἀλλ’ ὅταν πανταχοῦ καὶ ἡ ξύλευσις καὶ ἡ βοσκὴ τῶν κτηνῶν ἀπαγορεύεται, τί γενήσεται; Καὶ ὁ νομὸς περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλῶ μὲ τοὺς κατ’ ἐξοχὴν ἡ κατὰ τὰ 9]10 κτηνοτροφικοὺς καὶ γεωργικοὺς πληθυσμούς, ἔχει δάση. Μόνον ἡ ἐπαρχία Γορτυνίας καὶ ἡ ἐπαρχία Μαντινείας δὲν ἔχωσιν οὐδαμοῦ, ἀλλὰ τὰ δασικὰ ὄργανα λαμβάνουσι μέριμναν νὰ διασωθῇ ἡ ἐπαρχία Μαντινείας καὶ τοιουτοτρόπως παρεμποδίζουσι τὴν βοσκὴν τῶν προβάτων εἰς αὐτὰ τὰ μέρη ἐκεῖ ὅπου δὲν ὑπάρχουσι οὐχὶ μόνον δένδρα, ἀλλ’ ὡς εἶπον οὔτε θάμνοι. Ἐν τῷ μεταξὺ ἠρωτήθη ὁ κ. Ὑπουργός· ἔλαβε μέριμναν ἢ σκοπῇ νὰ λάβῃ τοιαύτην διὰ τὰς ἀνάγκας ἐκείνων, οἵτινες κατοικοῦσι πέριξ τῶν χαρακτηριζομένων ὡς δασῶν ὡς πρὸς τὴν ξύλευσιν καὶ τὴν βοσκὴν τῶν κτηνῶν των; Διότι ἂν τοιαύτη πρόνοια δὲν ληφθῇ, οἱ πληθυσμοὶ αὐτοὶ δὲν δύνανται νὰ ζήσωσι καὶ θὰ ἀποδημήσωσιν ἐκεῖθεν καὶ θὰ μεταβῶσιν νὰ εὕρωσιν ἄλλην χώραν ὅπως δυνηθῶσι νὰ ζήσωσιν. Φρονῶ λοιπὸν ὅτι πρὶν ἢ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο κανονισθῇ...

§227Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καθορίζονται κατ’ ἔτος. Γίνονται δασικαὶ περιφέρειαι καὶ καθορίζεται τὸ δικαίωμα νὰ ξυλευθῶσιν. Ἀλλ’ αὐτοὶ θέλουσι νὰ ξυλεύωνται παντοῦ καὶ ἐκ τούτου δὲν ἀπέμεινε οὔτε τὸ δέκατον τῶν δασῶν.

§228Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Λέγει αὐτὸ ὁ νόμος ἀλλὰ δὲν γίνεται.

§229Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δημοσιεύεται εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως.

§230Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Δὲν ἐκτελεῖται, διότι οἱ δασικοί, δὲν ἤθελον νὰ εἴπω τοῦτο, διαμένουσιν εἰς τὰς πόλεις καὶ ὄχι εἰς τὰ δάση. Ἔχομεν παραδείγματα πρόσφατα καὶ πολλά. Συλαμβάνουσι ζῷα φέροντα καυσόξυλα εἰς ἀπόστασιν τριῶν ἢ τεσσάρων ὡρῶν ἀπὸ τοῦ δάσους, καὶ συντάσσουσι πρωτόκολλα βεβαιοῦντα ὅτι τὰ καυσόξυλα ἐξυλεύθησαν ἀπὸ ὑγιᾶ καὶ χρήσιμα πρὸς ὑλοτομίαν δένδρα. Ποῖον τὸ ἀποτέλεσμα τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 3, ἂν γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία; Ὁ δυστυχὴς ὁ προμηθευόμενος φορτίον καυσοξύλων πρὸς θέρμανσιν τῆς οἰκογενείας του, θὰ καταδικασθῇ εἰς φυλάκισιν παρὰ τοῦ Πλημμελειοδικείου, θὰ πληρώσῃ δικαστικὰ ἔξοδα κυμαινόμενα ἀπὸ 22 μέχρις 100 δρ., ὅταν προσκαλοῦνται μάρτυρες ἐξ ἀποστάσεως, 22 δραχμαὶ εἶναι διὰ τὸ πρωτόκολλον. Λοιπὸν δι’ ἓν φορτίον καυσοξύλων, θὰ ἔχητε κατηγορούμενον ὅστις θὰ καταδικασθῇ ἀναλόγως τῆς διαθέσεως τοῦ Δικαστηρίου. Πρὸ ἡμερῶν τὸ Πλημμελιοδικεῖον Τριπόλεως διὰ παράνομον βοσκὴν ἐπέβαλε φυλάκισιν, θὰ τὸ πιστεύσητε; τριῶν μηνῶν! Ἀλλὰ σὺν τῇ τεραστίᾳ, τῇ δυσαναλόγῳ ποινῇ πρὸς τὴν πρᾶξιν, ἐξ ἧς προέρχεται κατηγορούμενός τις δι’ ἓν φορτίον καυσοξύλων, τὸ Δικαστήριον θὰ ἐπιβάλλῃ καὶ πολιτικὰς ἀποζημιώσεις ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου, ὅσας ὁρίζει τὸ πρωτόκολλον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἴσως ἐπαναλάβῃ ὅτι τὸ Δικαστήριον θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὰ μέσα τῆς ὑπερασπίσεως τοῦ κατηγορουμένου. Βεβαιῶ αὐτὸν ὅτι τὰ Δικαστήρια οὐδόλως προσέχουσιν τοὺς μάρτυρας τῆς ὑπερασπίσεως. Ταῦτα λέγων ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὸ Δικαστήριον τῆς πατρίδος μου καὶ δὲν λαμβάνω εὐθύνην δι’ ἄλλα Δικαστήρια. Κατὰ τὰ ἐννέα δέκατα αἱ δικαστικαὶ ἀποφάσεις του εἶναι τοιαῦται. Δι’ ὀλίγα καυσόξυλα, φυλακὴ καὶ πληρωμὴ ἐξόδων. Ὁμιλῶ περὶ γεγονότων, τὰ ὁποῖα γνωρίζει ὁ κ. Ὑπουργός. Πρότερον τὰ Δικαστήρια ἔκριναν τὰ τοιαῦτα ἀδικήματα δικαιότερον, ἀλλ’ εἷς πρώην δασάρχης ὑπέβαλεν ἀναφορὰν εἰς τὸν κύριον Ὑπουργὸν δι’ ἧς ἐπέκρινε τὰ Δικαστήρια ἢ μᾶλλον κατήγγειλε ταῦτα, ὅτι δικάζουσι ἐπιεικῶς τὰ δασικὰ ἀνομήματα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας διεβίβασε τὴν ἀναφορὰν εἰς τὸν συνάδελφόν του Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης καὶ οὗτος πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα, ὡς εἶχε καθῆκον. Τρόμος ἔκτοτε καὶ φόβος κατέλαβεν αὐτούς, καὶ ἔκτοτε ἀρκεῖ νὰ εἰσαχθῇ εἰς τὸ Πλημμελειοδικεῖον πολίτης, καὶ ἔνοχος ἔσεται ὁ κατηγορούμενος· τρεῖς μῆνας φυλακὴ διότι ἐβόσκησε 50 πρόβατα εἰς ἀπηγορευμένην θέσιν. Κύριοι, ἐὰν ἐπρόκειτο διὰ τῆς διατάξεως, περὶ ἧς ὁμιλοῦμεν νὰ διορθωθῶσιν ἄνθρωποι ὄντως προξενοῦντες βλάβην κατὰ τὴν ὑλοτομίαν, καθ’ ὑπέρβασιν τοῦ νόμου ὑλοτομοῦντες, ἕκαστος ἡμῶν θὰ ἐπεδοκίμαζε τὸ μέτρον, ἀλλὰ δύναμαι νὰ βεβαιώσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅτι οὐδεὶς τούτων φθάνει μέχρι τοῦ Δικαστηρίου. Πῶς κατορθοῦται τοῦτο, ἕκαστος ὑμῶν γνωρίζει. Οἱ πραγματικοὶ ζημιωταὶ δὲν καταγγέλονται· ἡ διάταξις πλήσσει οὐχὶ τοὺς καταστροφεῖς τῶν δασῶν, ἀλλ’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι προμηθεύονται καυσόξυλα, εἴτε πρὸς ἰδίαν χρῆσιν ἢ πρὸς ἐμπορίαν, καὶ τοὺς ποιμένας. Καὶ ἂν εἷς ποιμὴν π. χ. εἰσαχθῇ οὐχὶ πολλάκις, ἀλλὰ δὶς τοῦ ἔτους ἐνώπιον τοῦ Πλημμελειοδικείου, διότι τὰ πρόβατά του, ὄχι αἱ αἶγες, ἐβόσκησαν εἰς τὸ δάσος, καὶ ἐκεῖ ὅπου εἶναι θάμνοι καὶ πέτραι, ὡς εἰς τὴν Μαντινείαν, ποῖα τὰ ἀποτελέσματα; Ἡ διατίμησις διὰ τὴν ζημίαν δι’ ἑκατὸν πρόβατα θὰ εἶναι πληρωμή, φυλακή, ἔξοδα δικαστικὰ καὶ ἀποζημίωσις. Ἵνα δὲ εἶμαι ἐν τῇ ἀληθείᾳ 200 δραχμὰς θὰ πληρώσῃ ἅπαξ δικαζόμενος, δὶς δὲ 400. Ἀλλὰ πληροφορῶ ἀκόμη τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅτι οἱ δασικοὶ πάντες δὲν ὁρίζουσι μέρη ξυλεύσεως εἰς τοὺς δικαιουμένους νὰ λαμβάνωσι καυσόξυλα, οὐχ ἧττον τοιαῦτα προμηθευόμενοι συμφώνως τῷ νόμῳ, συντάσσονται κατ’ αὐτῶν πρωτόκολλα. Ἐπίσης ὁ προμηθευόμενος τοιαῦτα πρὸς πώλησιν καὶ τὰ ὁποῖα ἔχει ὑλοτομήσει ἀπὸ δάσος, τὸ ὁποῖον Κύριος οἶδεν πόσας ὥρας μακρὰν εἶναι, συντάσσεται καὶ κατ’ αὐτοῦ πρωτόκολλον, χωρὶς ὁ δασικὸς νὰ εὕρῃ αὐτὸν ἐντὸς τοῦ δάσους. Διαμαρτύρεται ὁ κατηγορούμενος, παρουσιαζόμενος ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου, ἀλλ’ εἰς μάτην· τὰ Δικαστήρια κρίνουσιν αὐτὸν ἔνοχον. Θὰ παρεκάλουν λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δείξῃ οὐχὶ τὴν μέριμναν, τὴν ὁποίαν δεικνύει διὰ τοῦ νομοσχεδίου καὶ προστατεύει δι’ αὐτοῦ τοὺς κατηγορουμένους, ἀλλὰ νὰ δείξῃ πράγματι τὴν μέριμναν ὑπὲρ αὐτῶν· νὰ δώσῃ εἰς αὐτοὺς τὸ δικαίωμα νὰ ζήσωσιν, διότι δὲν ζητοῦσι τίποτε ἄλλο εἰμὴ αὐτό. Ἀλλὰ νομίζετε ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀπαγορεύοντες τὸ πᾶν, δύνασθε νὰ ἔχητε δάση; Θὰ ηὐχόμην νὰ ἀπαλείψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν διάταξιν αὐτὴν ἐντελῶς, διότι ἐὰν ἐπιμείνῃ νὰ ψηφισθῇ θὰ ἔχῃ τὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνάφερα. Ἡ κτηνοτροφία θὰ καταστραφῇ, οἱ δὲ κατοικοῦντες εἰς μέρη ὀρεινὰ θὰ ἀναγκασθῶσι νὰ ἐγκαταλείψωσιν τὸν τόπον τῆς γεννήσεώς των καὶ θὰ τρέξωσιν ἀλλαχοῦ, ἵνα εὕρωσι τὰ μέσα νὰ ζήσωσι. Νομίζω ὅτι ἔφερα ἱκανὰ παραδείγματα ἵνα ἀποτρέψω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἀπὸ τῆς ἐπιμονῆς τοῦ νὰ ψηφίσῃ τὴν διάταξιν ταύτην τοῦ νομοσχεδίου. Τὰ δασικὰ ὄργανα ἔχει καταλάβει μανία νὰ δασοποιήσωσιν ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Ἴσως εἶναι λόγος προσωπικός, διότι ὅσον μεγαλειτέραν ἔκτασιν δασῶν ἔχομεν, τόσον μεγαλειτέραν ἀνάγκην ἔχομεν δασικῶν ὑπαλλήλων. Ἡ μανία αὐτὴ τῶν δασικῶν ὑπαλλήλων παρέσυρεν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὡς βλέπομεν αὐτὸν ὁμιλοῦντα κατὰ τοιοῦτον τρόπον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς πιθανὸν νὰ νομίζῃ ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ χώρα εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβληθῇ εἰς ἓν ἀπέραντον δάσος.

§231Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὀλιγίστας παρατηρήσεις θὰ κάμω ἐπὶ τοῦ ἄρθρου, διότι ἀρκετὴ ἐγένετο ἐπ’ αὐτοῦ συζήτησις. Θὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἐφ’ ὅσον ἐπιμένει εἰς τὴν διατήρησιν τῆς διατάξεως αὐτῆς, ἐπὶ τοῦ σημείου τὸ ὁποῖον μεταρριθμιζόμενον θὰ χρησιμεύσῃ ἴσως, νὰ θεραπεύσῃ ἓν ἄτοπον, τὸ ὁποῖον ἐγένετο. Ἀληθῶς, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι δὲν εἰσάγεται τι νέον, εἶναι πραγματικόν. Τὸ Δημόσιον ὡς καὶ πᾶς ζημιωθεὶς ἔχει δικαίωμα νὰ κάμνῃ πολιτικὴν ἀγωγήν. Τὸ νέον τὸ ὁποῖον εἰσάγεται εἶναι τὸ ὅτι διὰ τῆς διατάξεως ἄρχεται ἡ ἄσκησις τῆς πολιτικῆς ἀγωγῆς, διότι μέχρι σήμερον τὸ Δημόσιον δὲν ἐνήσκει πολιτικὴν ἀγωγήν. Ἐὰν ἀσκῇ τὸ Δημόσιον πολιτικὴν ἀγωγήν, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κύριος Ὑπουργὸς ὅτι δὲν εἰσάγεται ἀγωγήν, βεβαίως ἐπιβαρύνει τὴν θέσιν τοῦ κατηγορουμένου. Ἀνεξαρτήτως τῆς ὑποστηρίξεως τοῦ ἀδικήματος διὰ πολιτικῆς ἀγωγῆς, εἶναι βέβαιον ὅτι ὁ κατηγορούμενος θὰ καταδικασθῇ καὶ εἰς πολιτικὴν ἀποζημίωσιν. Δὲν εἶναι δὲ τοῦτο μόνον, ἀλλὰ προχωρεῖ καί τι πέραν· καθιστᾷ ὑποχρεωτικὴν τὴν πολιτικὴν ἀγωγὴν ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου, διότι τὸ τελευταῖον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου λέγει τοῦτο ἀκριβῶς, ὅτι ἡ συμπλήρωσις, τὴν ὁποίαν θὰ κάμῃ εἰς τὸ πρωτόκολλον περὶ τῆς ζημίας, θὰ ἐξετασθῇ καὶ ὡς πολιτικὴ ἀγωγὴ παρὰ τῶν δικαστηρίων. Δὲν ἔχομεν λοιπὸν ἁπλῆν διευκόλυνσιν τῆς πολιτικῆς ἀγωγῆς, ἀλλ’ ἔχομεν ἀγωγὴν ἀναγκαστικὴν ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου. Βεβαίως θὰ παρετήρει ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι διατί νὰ μὴ προστατευθῇ τὸ Δημόσιον οὕτω πῶς, ἀφοῦ τὸ Δημόσιον ἐζημιώθη; Ἀλλὰ θὰ ἀντιπαρετήρουν, διατί τὸ Δημόσιον μέχρι τοῦδε δὲν ἐνήσκει τὴν πολιτικὴν ἀγωγήν; Δὲν ἠσθάνετο ὅτι ἐζημιοῦτο; Δὲν εἶχε τὰ μέσα ἂν ὄχι εἰς τὸ ποινικὸν Δικαστήριον, εἰς τὸ ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς θεωρεῖ ὅτι εἶναι ἀδύνατον, τοὐλάχιστον δὲν ἠδύνατο ν’ ἀσκήσῃ ταύτην ἐνώπιον τῶν πολιτικῶν Δικαστηρίων; Ἀλλ’ ἀφοῦ εἶναι δίκαιον ἂς ἀποζημιωθῇ, κατὰ τοὺς κειμένους νόμους. Ἡ παρατήρησις τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ Συνάδελφος κ. Νάκος ἦτο πολὺ ἀξιέπαινος, διότι τὸ Δημόσιον λαμβάνει μίαν ἀποζημίωσιν διὰ τῆς ποινῆς, τὴν ὁποίαν δὲν λαμβάνει ὁ ἰδιώτης καὶ δι’ αὐτὸ ὁ ἰδιώτης ἔχει τὴν πολιτικὴν ἀγωγήν. Ὅταν τὸ Δημόσιον ἐπιδικάζῃ χρηματικὴν ποινήν, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ λάβῃ καὶ ἄλλην ἀποζημίωσιν. Ἀλλὰ λέγει ὁ κ. Ὑπουργός, διατί, ἀφοῦ κατὰ τοὺς κειμένους νόμους ἐγείρεται ἡ ἀγωγή, διατί ἐγείρεται ὅλη αὐτὴ ἡ ἀντίδρασις κατὰ τῆς διατάξεως ταύτης; Ὑποθέτω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ παρετήρησεν ὅτι ἡ ἀντίδρασις αὐτὴ ὑπάρχει, διότι δίδεται ἓν δεύτερον ὅπλον εἰς τὰ ὄργανα τὰ ὁποῖα μέχρι σήμερον διὰ τὴν ἐνάσκησιν τῆς ἑτέρας ἀγωγῆς, τῆς ποινικῆς, δὲν φαίνονται ἀνταποκρινόμενα πρὸς τὰ καθήκοντα τὰ ὁποῖα ἐτάχθησαν. Θὰ παρεκάλουν ὅμως τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐξετάσῃ τοῦτο· ὅσαι ἀγωγαὶ εἰσήχθησαν ποινικαὶ παρὰ τῶν ὀργάνων τούτων ἐνώπιον τῶν Δικαστηρίων ἐτελεσφόρησαν; Ἐπίσης νὰ ἐξετάσῃ τοῦτο ἀκόμη· πόσαι ἀγωγαὶ δὲν εἰσήχθησαν καὶ διατί; Καὶ πόσοι ἄνθρωποι κατηγγέλθησαν παρὰ τῶν δασικῶν ὀργάνων; Τί συμβαίνει; Διατί ὁ κόσμος ἐξανίσταται; Ἂν ἐξετάσῃ ταῦτα θὰ μάθῃ ὅτι ὁ κόσμος ἐξανίσταται διότι δι’ ἀδίκημα, τὸ ὁποῖον δὲν συνέβη, ἐξαναγκάζεται νὰ πληρώνῃ. Ὅταν εἰς τὰ ὄργανα αὐτὰ δώσητε δύο εἴδη πιέσεων, τὴν ποινικὴν καὶ πολιτικὴν ἀγωγήν, ἡ πίεσις θὰ γίνῃ κατὰ πολὺ μεγαλειτέρα καὶ ἀντὶ νὰ ὑποστηρίξητε τὰ δάση θὰ τὰ ζημιώσητε, διότι ὅταν τὸ Δημόσιον ἔχῃ νὰ ἐνασκήσῃ καὶ αὐτὰ τὰ δύο ἐπὶ πλέον, ἤτοι καὶ τὴν ποινικὴν καὶ τὴν πολιτικὴν ἀγωγήν, θὰ ἐπαυξήσωσι κατ’ ἀνάγκην τὰ κατὰ τῶν πολιτῶν ἀδικήματα, διότι δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν ὅτι προκειμένου περὶ δασικῶν παραπτωμάτων, οἱ δασικοὶ ὑπάλληλοι πολὺ συχνὰ ἐπιρρίπτουσιν κατὰ τῶν πολιτῶν ἀνυποστάτους κατηγορίας, δὲν πρέπει δὲ ν’ ἀφήνετε ἀπροστάτευτον τὸν πολίτην.

§232Κ. ΣΟΚΟΛΗΣ. Τὰ λεχθέντα, κ. Πρόεδρε, παρὰ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Βουλευτοῦ ἐξ Ἀρκαδίας καὶ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Βουλευτοῦ ἐξ Ἀργολίδος καὶ Κορινθίας, νομίζω, ὅτι εἶναι πολὺ σοβαρά, διότι δίδομεν δύο ὅπλα ἀντὶ ἑνὸς εἰς τοὺς δασικοὺς ἐναντίον τῶν πτωχῶν καὶ ἀδικουμένων ἀγροτῶν. Πάντως, ὅπως ἐναντίον τῶν ἀδικούντων δικαστῶν ὑπάρχει ἡ ἀγωγὴ κακοδικίου, δέον διὰ τοῦ ἰδίου ὅπλου νὰ ὁπλίσωμεν καὶ τοὺς πολίτας ἐναντίον τῶν ἀδικούντων αὐτοὺς ὀργάνων. Τοιοῦτον μέτρον δὲ δραστικώτατον δέον νὰ ληφθῇ διὰ νὰ λείψωσιν αἱ ἀδικίαι καὶ ὑπερβασίαι.

§233Σ. ΚΡΟΚΙΔΑΣ. Διὰ νὰ ἐνοήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς πόσον προσοδοφόρον εἶναι τὸ ἐπάγγελμα τοῦ δασοφύλακος, θὰ παρακαλέσω αὐτὸν νὰ παρατηρήσῃ ὁπόσοι εἶναι οἱ προσελθόντες φέτος ἵνα καταταχθῶσιν εἰς τὴν δασοφυλακήν. Φέτος προσῆλθον 800!

§234ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Πέρυσιν προσῆλθον ἐλάχιστοι, μόλις τεσσαράκοντα. Δὲν ὀφείλεται λοιπὸν ἡ αὔξησις εἰς τὸ αἴτιον τὸ ὁποῖον ἀναφέρετε, ἀλλ’ εἰς τὴν νέαν νομοθεσίαν ἡ ὁποία ἀσφαλίζει εἰς αὐτοὺς ἓν καλὸν στάδιον.

§235Σ. ΚΡΟΚΙΔΑΣ. Ποσῶς· ἡ συρροὴ εἶναι λίαν δυσανάλογος, διότι ἀντὶ 40 ἢ 50 προσῆλθον δεκαεξάκις περισσότεροι. Κατὰ τὴν γνώμην μου, ἂν θέλητε νὰ διατηρήσητε τὰ δάση χωρὶς νὰ πιέζητε τοὺς ἀγροτικοὺς πληθυσμούς, πρέπει πρῶτον νὰ ὁρίσητε τὰ δάση καὶ τὸ μέρος ἔνθα ἐπιτρέπεται ἡ ξύλευσις πρὸς θέρμανσιν καὶ ἰδίᾳ πρὸς οἰκειακὴν χρῆσιν.

§236Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑποθέτομεν ὅτι λαμβάνετε τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὴν ὁποίαν δημοσιεύονται πίνακες ὑλοτομίας εἰς τοὺς ὁποίους καθορίζονται καὶ τὰ δάση ἀπὸ τὰ ὁποῖα δύναται νὰ ξυλευθῇ τις.

§237Σ. ΚΡΟΚΙΔΑΣ. Δεύτερον νὰ ὑποχρεώσητε τὸν εἰρηνοδίκην νὰ μεταβαίνῃ ἐπὶ τόπου πρὸς ἐκδίκασιν, διὰ τὰ διάφορα δὲ ζητήματα πρέπει νὰ κάμητε μελέτας. Νὰ ἀρχίσητε ἀπὸ τὴν ἀρχήν, διότι ἄλλως καὶ τοῦτο τὸ νομοσχέδιον θὰ καταργηθῇ, ὅπως καὶ τόσα ἄλλα. Ἂν δὲν ἀρχίσητε ἀπὸ τὴν ἀρχὴν ματαιοπονοῦμεν. (Ψηφίζεται εἶτα τὸ ἄρθρον 6ον, ὡς ἐτροπολογήθη, καὶ ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 7ον).

§238Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ῥίψῃ ἓν βλέμμα εἰς τὸ αʹ ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 7ου δυνάμει τοῦ ὁποίου, αἱ ἀποφάσεις αἱ ἐπιβάλλουσαι πρόστιμον μέχρι 50 δραχμῶν ἢ κράτησιν μέχρις ὀκτὼ ἡμερῶν, εἶναι ἀνέκκλητοι. Ἐγὼ ὁμολογῶ ὅτι οὐδένα βλέπω λόγον δικαιολογοῦντα τὴν τοιαύτην διάταξιν· διότι εἰσήχθη νομοσχέδιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης τὸ ὁποῖον σήμερον εἶναι νόμος τοῦ Κράτους, δυνάμει τοῦ ὁποίου ἂν ἡ κράτησις ὑπερβαίνει τὰς 24 ὥρας καὶ τὸ πρόστιμον τὰς 25 δραχμάς, ἐπιτρέπεται ἡ ἔφεσις. Σήμερον νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ περιορίσωμεν τὸ ἐκκλητόν. Ὁ λόγος ὅτι πρέπει τὰ ἐγκλήματα αὐτὰ νὰ ἐκδικάζωνται ταχέως, δὲν εἶναι ἀρκετὸς νὰ ἄρῃ τὴν ἐγγύησιν, ὑπὲρ τῆς προσωπικῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς περιουσίας τῶν πολιτῶν.

§239Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Οὔτε σήμερον ἐπιτρέπεται ἔφεσις κατὰ τὸν ἰσχύοντα νόμον.

§240Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἡ νομολογία καθιέρωσεν τὴν ἔφεσιν καὶ ἐπιτρέπεται παντοῦ· ἐφαρμογὴ τοῦ 422 ἄρθρου μόνον εἰς τὰς παραβάσεις τοῦ νόμου περὶ ποιμνιοβοσκῆς δὲν ἐπιτρέπεται. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε, ὅπως μετεβλήθη ὁ νόμος περὶ ποιμνιοβοσκῆς, διὰ τοῦ τελευταίου νόμου τῆς ἀγροφυλακῆς, τὸ μέγα ἐλάττωμα τοῦτο ἰσοφαρίζει πρὸς ἓν πλεονέκτηγα, ὅτι εἶναι δυνατὸς ὁ συμβιβασμός. Δύναται νὰ σπεύσῃ ὁ ἀδικήσας νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸν ζημιωθέντα ἰδιοκτήτην καὶ ν’ ἀπαλλαγῇ τῆς ποινῆς. Ὅτε πρὸ μηνὸς ἡ Πολιτεία δὲν ἐθεώρησε τὸν πταισματοδίκην ἱκανὸν νὰ δικάζῃ πταίσματα ἐπισύροντα ποινὴν ἀνέκκλητον καὶ ὅτε ἡ Βουλὴ παρεδέχθη ὅτι πρέπει νὰ καθιερωθῇ δεύτερος βαθμὸς δικαιοδοσίας ἐπὶ πλημμελημάτων, διατί σήμερον νὰ περιορίσωμεν τὸ δικαίωμα αὐτὸ τοῦ κατηγορουμένου; Ἡ κοινὴ συνείδησις, ἡ ὁποία κρατεῖ σήμερον, εἶναι ὅτι πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ κατὰ κανόνα τὸ ἐκκλητὸν τῶν ποινικῶν ἀποφάσεων. Μόνον ὁ λόγος ὅτι πρέπει νὰ περατῶται ταχέως ἡ διαδικασία τῶν πταισμάτων, εἶναι ἀρκετὸς ἵνα παράσχωμεν αὐτὴν τὴν ἐξουσίαν εἰς τὸν πταισματοδίκην; (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 7, εἶτα δὲ τὰ ἄρθρα 8, 9 καὶ 10 ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου λόγῳ τῶν τροπολογιῶν).

§241ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ ὑπ’ ἀριθ. 4, 5, καὶ 6 ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει ἀναβάλλονται. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 7. Αʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ χρησιμοποιήσεως τῶν ὀδοντοϊατρῶν κατὰ τὴν ἐπιστράτευσιν».

§242Γ. ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀδοντοϊατρὸς κατέχει θέσιν ἰατροῦ εἰς τὸ Σῶμα εἰς τὸ ὁποῖον ὑπηρετεῖ ὅπως καὶ ὁ ὠτολόγος καὶ ὁ λαρυγγολόγος. Δὲν νομίζετε ὅτι ὑποτιμᾶτε αὐτὸν τὸν ἄνθρωπον ἂν τὸν κάμητε δεκανέα.

§243ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Νὰ εἴπωμεν ὅτι δὲν εἶναι ὑποχρεωτική, καὶ ὅστις δὲν θέλει, ἂς μὴ ὑπάγῃ εἰς τὴν γραμμὴν τοῦ πυρός.

§244Γ. ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει φαίνεσθε ὅτι ἔχετε σκοπὸν νὰ εὐεργετήσητε αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους.

§245ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Καθόλου· χρειάζεται εἰς κάθε Σύνταγμα νὰ ὑπάρχῃ εἷς ἄνθρωπος νὰ ἐξάγῃ ὀδόντας. Ἐγὼ ἐξηγέρθην κατὰ τῆς ἀντιλήψεως τῶν ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι ζητοῦσι γαλόνια.

§246Γ. ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν πρόκειται νὰ τοὺς κάμητε Συνταγματάρχας. Νὰ κάμητε αὐτοὺς ἀνθυπασπιστάς. (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον μόνον καὶ τὸ σύνολον).

§247ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἐπιτάξεως εἰσφορῶν διὰ προσωρινὴν ἐγκατάστασιν τῶν προσφύγων». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Βʹ συζήτησις τοῦ ἄρθρου μόνου τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἐγκρίσεως εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ συμπληρωματικῆς δαπάνης ἐκ δραχμῶν 155.000 διὰ τὴν διὰ σιδηροπαγοῦς σκυρροκονιάματος ἀνέγερσιν τοῦ ἐν Ἀργοστολίῳ δικαστικοῦ μεγάρου». (Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον μετὰ τοῦ προσηρτημένου αὐτῷ πίνακος τῆς αἰτιολογίας τῶν διαφόρων κονδυλίων). Γίνονται εἶτα δεκτὰ κατ’ ἀρχὴν τὰ νομοσχέδια· 1) «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Ἰουλίου ἐ. ἔ. Β. Διατάγματος περὶ τῆς στρατεύσεως τῶν κατὰ τὸ ἔτος 1894 γεννηθέντων»· 2) «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Ἰουλίου 1914 νομοθετικοῦ Β. Διατάγματος, περὶ παρατάσεως ἐπὶ τρίμηνον τῆς ὑπὸ τοῦ νόμου ὑπ’ ἀριθ. 143 τεταγμένης προθεσμίας πρὸς κατάταξιν μονιμοποιηθησομένων ἐφέδρων ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν»· 3) «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 21 Αὐγούστου ἐ. ἔ. Β. Διατάγματος περὶ παρατάσεως προθεσμίας πρὸς ἐγγραφὴν εἰς τὰ μητρῷα τῶν ἀρρένων τῶν μὴ ἐγγεγραμμένων εἰς ταῦτα».

§248ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως τοῦ 26 Αὐγούστου 1914 νομοθετικοῦ Β. Διατάγματος περὶ ἐκδόσεως χρηματικῶν ἐνταλμάτων ἐπὶ ἀποδόσει λογαριασμοῦ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ὑπὸ τοῦ Ταμείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης». (Ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τοῦ τρόπου τῆς ἀγορᾶς χωρίων ἢ τμημάτων αὐτῶν ὑπὸ ἐποίκων ὁμογενῶν πρὸς ἰδίαν γεωργικὴν ἀποκατάστασιν αὐτῶν». (Ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον). Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἱδρύσεως καὶ ὀργανισμοῦ διαρκοῦς καλλιτεχνικῆς ἐκθέσεως ἐν Ἀθήναις». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν). Αʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἐγκαταστάσεως τῶν ἐποίκων ὁμογενῶν ἐν Μακεδονίᾳ καὶ ἀλλαχοῦ». (Ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον). Βʹ συζήτησις τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ καθορισμοῦ παγίου βοηθήματος εἰς τὰ ταμεῖα Ἀμύνης τῆς οἰνοπαραγωγῆς Λευκάδος καὶ Θήρας». (Ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον). Ἀνακοινῶ ἤδη πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι· Ἡ ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ῥώμῃ κατὰ Μάϊον τοῦ 1906 διομολογηθείσης Διεθνοῦς Συμφωνίας περὶ βιβλιαρίων ταὐτότητος», ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσιν αὐτῆς. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ῥώμῃ τῇ 26 Μαΐου 1906 διομολογηθείσης Συμφωνίας περὶ ἀνταλλαγῆς ἐπιστολῶν καὶ κυτίων μετὰ δεδηλωμένης ἀξίας», ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσιν αὐτῆς. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ μισθοῦ ὁπλιτῶν Ἀνακτορικῆς φρουρᾶς καὶ ἐξόδων γραφείου αὐτῆς», ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσιν αὐτῆς. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Μπρισιμιτζάκης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ συστάσεως Στρατιωτικοῦ Σχολείου καὶ Λόχου ὑποψηφίων μαθητῶν τοῦ Στρατιωτικοῦ Σχολείου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χρ. Καρᾶς, Ν. Βελέντζας, Γ. Κρεστενίτης, Ν. Γαρδικιώτης, Δ. Γκλαβᾶς, Γ. Σπυρόπουλος καὶ Π. Πετροπουλάκης ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ συντάξεως εἰς ἀποστράτους ἕνεκα τραυμάτων ἢ νοσημάτων». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Παπαϊωάννου ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 21 Αὐγούστου ἐ. ἔ. Β. Διατάγματος περὶ ἀναθεωρήσεως ἀνικάνων καὶ βοηθητικῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Ἰγγλέσης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ αὐξήσεως τοῦ προσωπικοῦ τῆς Κεντρικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῶν δέκα ἕξ παλαιῶν Νομαρχιῶν τοῦ Κράτους». Ἡ ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ συστάσεως Σώματος μονίμων ὑπαξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν» ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσιν αὐτῆς. (Θέλουσιν ἅπαντα ἐκτυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ). (Ἀναγινώσκονται εἶτα καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως). Συναινέσει τῆς Βουλῆς λύεται ἡ συνεδρίασις. (Λύεται ἡ συνεδρίασις ὥρᾳ 9 καὶ 30. μ. μ.).