1914.09.26

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 11

Τῆς 26ης Σεπτεμβρίου 1914.

(Παρασκευή, ὥρα 5.20′ μ. μ.).

Προεδρία κ. Κ. Ζαβιτσιάνου.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλήν· Οἱ γονεῖς καὶ κηδεμόνες τῶν μαθητῶν τοῦ σχολείου Ἀμαλιάδος παρακαλοῦσιν, ὅπως διαταχθῇ ὁ διευθυντὴς τοῦ βʹ Δημοτικοῦ σχολείου καὶ ἐκδώσῃ ἀπολυτήρια τῶν μαθητῶν. Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Ρεθύμνης, παρακαλεῖ ὅπως ἐξισωθῇ τὸ τελωνεῖον Ρεθύμνης πρὸς τὰ τελωνεῖα Χανίων καὶ Ἡρακλείου. Οἱ κάτοικοι Γαρδικίου ὑποβάλλουσι ψήφισμα περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἁμαξιτῆς ὁδοῦ Στυλίδος–Ἀχινοῦ μέχρι Γαρδικίου. Οἱ ἐξ Ἀμφιλοχίας ἐμπορορράπται παρακαλοῦσιν, ὅπως ἐπιτρέπηται ἡ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγωγὴ μεταχειρισμένων εἰδῶν ἱματισμοῦ. Ὁ ἐκ Κρήτης ὁριστικὸς δημοδιδάσκαλος Ν. Τζερμαδιανοῦ παρακαλεῖ, ὅπως ληφθῇ πρόνοια καὶ περὶ τῶν ὁριστικῶν δημοδιδασκάλων. Ἡ ἐπιτροπὴ πρὸς κατασκευὴν σιδηροδρόμου Πατρῶν– Τριποτάμου–Τριπόλεως ὑποβάλλει ἔντυπον ὑπόμνημα πρὸς τὴν Βουλήν. Οἱ κάτοικοι τοῦ Καλοῦ Χωρίου, Μιραμπέλου Κρήτης, παρακαλοῦσιν, ὅπως ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν τὸ ὑπόμνημα τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως τῶν Δημοδιδασκάλων. Ἡ κοινότης Μοσιᾶς, Κορινθίας, παρακαλεῖ, ὅπως ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν τὸ ὑπόμνημα τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως τῶν Δημοδιδασκάλων. Ἡ κοινότης Ἁγίου Φλώρου παρακαλεῖ, ὅπως ἡ Κυβέρνησις μεριμνήσῃ περὶ τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος. Οἱ οἰνοπαραγωγοὶ Χανίων παρακαλοῦσιν, ὅπως προστατευθῇ τὸ ζήτημα τῆς οἰνοπαραγωγῆς. Οἱ οἰνοπνευματοποιοὶ Χανίων παρακαλοῦσιν, ὅπως ἀνασταλῇ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου περὶ οἰνοπνεύματος. Ὁ Πρόεδρος τοῦ κοινοτικοῦ Συμβουλίου Μαυρομματίου ὑποβάλλει ψήφισμα τῆς κοινότητος περὶ τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος. Ὁ ἐκ Καλαμῶν Σ. Ζακόπουλος ὑποβάλλει μήνυσιν κατὰ τῆς Ἀσφαλιστικῆς ἑταιρίας ὁ «Αὐστριακὸς Φοῖνιξ». Οἱ κάτοικοι Κύμης διαμαρτύρονται ἐναντίον τῆς βιαίας εἰσπράξεως τοῦ φόρου ἐνοριῶν. Ἅπαντες οἱ κάτοικοι Νικοσιανῆς, τῆς Καβάλλας, ἐκφράζουσι τὴν εὐγνωμοσύνην των διὰ τὴν ἀπόρριψιν τῆς συμβάσεως τοῦ καπνοῦ. Ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος Λευκάδος ὑποβάλλει ψήφισμα ἐπὶ τοῦ ἀναφυέντος ζητήματος τῆς ποινικῆς καταδιώξεως τῶν μελῶν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Πατρῶν. Ὁ λαὸς Σερβίων παρακαλεῖ, ὅπως ἀρθῇ ὁ φόρος ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος. Ὁ λαὸς Κοζάνης διαμαρτύρεται ἐναντίον τοῦ φόρου ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος. Οἱ Ὀθωμανοὶ πρόσφυγες Λεσκοβικίου ἐκφράζουσι τὴν εὐγνωμοσύνην των, διὰ τὴν πατρικὴν συμπεριφορὰν τοῦ ὡς διοικητικοῦ ἐπιτρόπου ἐνεργοῦντος Ταμίου Κονίτσης. Ἡ Εὐαγγελία, χήρα Ζαφειροπούλου, διδασκάλου παρακαλεῖ, ὅπως τῇ ἀπονεμηθῇ σύνταξίς τις. Οἱ κτηνοτρόφοι Κεφαλληνίας ὑποβάλλουσιν εὐχὴν περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου περὶ ἀγροφυλακῆς. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Δικαῖος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρ. 2 τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου ΓΩΟΒʹ τοῦ 1911 περὶ μεταρρυθμίσεως τῶν περὶ εἰσπράξεως τῶν δημοσίων προσόδων καὶ τῶν ἀφορώντων εἰς τὴν ταμιακὴν ὑπηρεσίαν νόμων». Μὴ ὑπαρχούσης ἀντιρρήσεως χορηγεῖται ἄδεια 20ήμερος εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Ἀλ. Παπαποστόλου. Εἰσέρχεται μετὰ τοῦτο ἡ Βουλὴ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων. Ὁ κ. Ι. Βέρροιος ἔχει τὸν λόγον, ὅπως καταθέσῃ ἀναφοράν.

§2ΙΩ. ΒΕΡΡΟΙΟΣ. Διὰ τῆς ἀναφορᾶς ταύτης παρακαλεῖ ἡ χήρα Πανταλέκου νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὑπὸ τοῦ δημοσίου ἡ ὑπηρεσία, τὴν ὁποίαν προσήνεγκεν ὁ σύζυγος αὐτῆς εἰς τὸ δημόσιον. Ἀπέθανεν ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ, ἐν τῇ ἐκτελέσει τοῦ καθήκοντός του, τὸ ὁποῖον δὲν ἐγκατέλιπε μέχρι τέλους τῶν τελευταίων ἡμερῶν. Αἱ ὑπηρεσίαι τὰς ὁποίας προσέφερεν εἰς τὸ Δημόσιον εἶναι πολύτιμοι, διότι διεχειρίζετο ἐπὶ πολλὰ ἔτη τὸν τελωνιακὸν κλάδον, καὶ ὅμως ἀπέθανε καὶ ἐγκατέλιπε χήραν, ἡ ὁποία σήμερον πένεται. Ἡ χήρα αὕτη παρακαλεῖ σήμερον καὶ καθικετεύει τὴν Βουλήν, ἵνα ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν αἱ πολλαὶ ὑπηρεσίαι τὰς ὁποίας προσήνεγκεν εἰς τὸ Δημόσιον ὁ ἀείμνηστος σύζυγος αὐτῆς διὰ νὰ λάβῃ πρόνοιάν τινα περὶ αὐξήσεως τῆς συντάξεώς της. Σᾶς παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ παρακληθῇ ἡ Βουλὴ ἵνα δι’ ὑμῶν παραπεμφθῇ ἡ ἀναφορὰ τῆς χήρας εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον.

§3ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς αὐτῆς καὶ ἐπὶ ἄλλων σχετικῶν ἔχω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Οἱ νόμοι περὶ συντάξεως τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων προβλέπουσι καὶ περὶ τῶν συντάξεων, αἵτινες ἀπονέμονται εἰς τὰς χήρας τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν. Μεθ’ ὡρισμένα ἔτη ὑπηρεσίας καὶ ἀναλόγως τοῦ βαθμοῦ, τὸν ὁποῖον ἔχει ὁ ὑπάλληλος, ἀπονέμεται καὶ ἡ σύνταξις αὐτοῦ. Αἱ ἐπανειλημμέναι αἰτήσεις χηρῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, αἱ ὑποβαλλόμεναι ὅπως δοθῇ σύνταξις μεγαλειτέρα ἐκείνης, τὴν ὁποίαν ὁρίζει ὁ νόμος, εἶναί τι ἐντελῶς μὴ κανονικὸν καὶ παρακαλῶ τοὺς κ. Βουλευτὰς νὰ μὴ συνιστῶσιν αἰτήσεις τοιαύτας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐκτὸς τοῦ νόμου. Πρέπει νὰ γίνεται ἑκάστοτε εἰδικὸς νόμος διὰ νὰ ἀπονέμηται σύνταξις μεγαλειτέρα τῆς κανονικῆς.

§4Ι. ΜΑΝΟΣ. Ἡ περίπτωσις αὐτή, κύριε Πρόεδρε, εἶναι ὅλως ἐξαιρετική, εἶμαι δὲ βέβαιος ὅτι θὰ τύχῃ καὶ τῆς ἐκτιμήσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διότι ὁ ἀποβιώσας ἀπεβίωσε παθὼν ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ, προσέφερε δὲ τοσαύτας ὑπηρεσίας εἰς τὸ Δημόσιον, ὥστε νὰ δικαιολογῆται καὶ ἡ ὑποβολὴ ἰδιαιτέρου νόμου.

§5Α. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Ὁ Ὑπουργὸς δὲν θὰ μεταβάλῃ γνώμην ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Τσακόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κρεωπωλῶν Τριπόλεως.

§7Σ. ΤΣΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Χθὲς ἐκ τηλεγραφήματος τῶν κρεωπωλῶν Τριπόλεως ἐμάθομεν ὅτι ἡ ἀστυνομία Τριπόλεως ἀπηγόρευσεν εἰς αὐτοὺς τὴν χρῆσιν τῶν μαχαιρῶν καὶ εἰς τὰ σφαγεῖα καὶ εἰς τὰ καταστήματά των ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι οἱ κρεωπῶλαι ἔχουσι καταδικασθῆ ἐπὶ τρκύμασι καὶ ἐπὶ ἀδίκῳ ἐπιθέσει. Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐφαρμόζοντες τὸν νόμον, οὐδὲν ἄλλο κάμνετε παρὰ νὰ ἀπαγορεύητε τὴν ἐξάσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματος τῶν κρεωπωλῶν.

§8Θ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ὅτε, κύριε Πρόεδρε, ἦλθεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ νομοσχέδιον περὶ ὁπλοφορίας, ἀντετάχθην κατ’ αὐτοῦ μέχρι κωλυσιεργίας δι’ ἀναβολῶν καὶ ὀνομαστικῶν κλήσεων, ἀλλ’ ἡ ἀνένδοτος ἐπιμονὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης κατέστησε τοῦτο νόμον τοῦ Κράτους. Ἤδη δὲν ἔχω παρὰ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τάχιστα νομοσχέδιον τροποποιοῦν ἐν πολλοῖς τὸν νόμον αὐτόν, ὅστις εἶναι σχεδὸν ἀνεφάρμοστος. Ἰδίᾳ δὲ νὰ τροποποιήσῃ τὸ ἄρθρον ἐκεῖνο κατὰ τὸ ὁποῖον οἱ κρεωπῶλαι δὲν δύνανται νὰ φέρωσι τὰ ἐργαλεῖα τοῦ ἐπαγγέλματός των ὅταν ἔχωσι καταδικασθῆ ἐπὶ ἐπιθέσει.

§9Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Ἐάν, κύριε Πρόεδρε, ἐδίδετο ἡ δέουσα προσοχή, ὅταν ψηφίζωνται οἱ νόμοι, δὲν θὰ ἐφθάνομεν εἰς αὐτὰ τὰ ἄτοπα. Ἤδη δυνάμει τοῦ νόμου περὶ ὁπλοφορίας εἶναι καταδεδικασμέναι αἱ πόλεις νὰ στερηθῶσι τῆς τροφῆς τοῦ κρέατος, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν κρεωπώλης νὰ μὴ ἔχῃ καταδικασθῆ εἰς φυλάκισιν ἐπὶ ἀδίκῳ ἐπιθέσει δι’ ὅπλου. Ἠξεύρετε δὲ τί θὰ εἴπῃ αὐτό; Κατὰ τὴν ἐξάσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματός των λογομαχοῦσι μετὰ τῶν ἄλλων συναδέλφων των καὶ αὐτὸ εἶναι ἡ ἄδικος ἐπίθεσις, διότι οἱ κρεοπῶλαι κρατοῦσι μάχαιραν εἰσάγονται εἰς τὸ δικαστήριον καὶ κηρύσσονται ἔνοχοι ἀδίκου ἐπιθέσεως δι’ ὅπλου. Νομίζετε ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ κρεωπώλης, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἔχῃ τοιαύτην καταδικαστικὴν ἀπόφασιν, ἡ ὁποία κατ’ οὐσίαν καὶ κατ’ ἐξακρίβωσιν τῶν γεγονότων εἶναι μία ὕβρις, τὴν ὁποίαν ὅμως τὰ δικαστήρια χαρακτηρίζουσιν ὡς ἄδικον ἐπίθεσιν; Λοιπὸν τί γενήσεται; Πῶς θὰ τροφοδοτηθῇ αὐτὸς ὁ τόπος; Μὲ τί θὰ κόψῃ τὸ κρέας ὁ κρεωπώλης διὰ νὰ δώσῃ αὐτὸ εἰς κατανάλωσιν; Λάβετε ὑπ’ ὄψιν αὐτὰ τὰ γεγονότα καὶ εἰπέτε ὅτι ἀπαγορεύετε εἰς τοὺς Ἕλληνας πολίτας νὰ προμηθεύωνται κρέας. Εἰς αὐτὰ τὰ ἀποτελέσματα ἄγει νομοσχέδιον ἀμελέτητον μεταβληθὲν εἰς νόμον.

§10Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἤδη ἔχει μετατραπῆ εἰς νόμον περὶ ὁπλοφορίας, κατέκρινα καὶ ἐγὼ καὶ ἄλλοι Συνάδελφοι, ὅτε ἐπρόκειτο νὰ συζητηθῇ εἰς τὴν Βουλήν. Ὁμολογῶ ὅτι ὅσα εἶπον τότε κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, δὲν ἠδυνάμην νὰ πιστεύσω ὅτι τόσον ἐνωρὶς ἤθελον καταδειχθῆ ὡς ἀκριβῆ. Ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου, ἥτις ἤρξατο πρό τινων ἡμερῶν, ἀντελήφθην ἐγὼ τρεῖς περιπτώσεις, καταδικαζούσας τὸν νόμον τοῦτον. Ἐκ τῶν ἐφημερίδων μανθάνω ὅτι κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου τούτου συμμορία κακοποιῶν στοιχείων, ἐχόντων ἐπὶ κεφαλῆς τὸν Στέφανον Σκουλούδην καὶ θηρευόντων παρὰ τὸ Σούνιον, εὑρέθη ἐν ἀμηχανίᾳ, διότι χωροφύλακες ἐπέδραμον κατ’ αὐτῶν, καίτοι εἶχον ἐφοδιασθῆ δι’ ἀδειῶν ὁπλοφορίας κατὰ τὸν παλαιὸν νόμον, καὶ ἐζήτουν τὴν στιγμὴν ἐκείνην πιστοποιητικὰ τῶν διαφόρων εἰσαγγελέων, ὅτι δὲν ὑπέπεσαν εἰς τὰ ἀδικήματα τὰ ἐν τῷ νόμῳ προβλεπόμενα καὶ ἠθέλησαν νὰ τοὺς ἀφοπλίσωσιν. Ἀνεφέρθησαν τότε εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης καὶ δὲν ἠξεύρω ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς διέταξε τὴν παράλειψιν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου. Δευτέρα περίπτωσις, τὴν ὁποίαν ἀντελήφθην ἐγὼ ἰδίαις αἰσθήσεσιν, εἶναι ἡ τῆς 15ης τρέχοντος μηνός, ἕνεκα τῆς ὁποίας δὲν ἐπρόφθασα νὰ ἔλθω εἰς τὴν συνεδρίασιν, καθ’ ἣν ἐξελέγη ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ὅπως δώσω καὶ ἐγὼ μίαν ψῆφον εἰς αὐτόν, διότι τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἔντιμος ἄνθρωπος καὶ φίλος μου εἰσήγετο εἰς τὸ Πλημμελειοδικεῖον Τριπόλεως, διατί; διότι ἐρχόμενος ἀπὸ τοὺς ἀγρούς του μὲ μίαν βακτηρίαν, μόλις εἰσῆλθεν εἰς τὸ χωρίον του, ὁμὰς χωροφυλάκων τὸν συλλαμβάνει, διότι δὲν ἐπετρέπετο νὰ φέρῃ βακτηρίαν καίτοι μετέβαινε εἰς τὸν οἶκόν του. Ἀλλ’ ὅτε μετέβησαν οἱ χωροφύλακες νὰ πάρουν τὴν βακτηρίαν ἀντελήφθησαν ὅτι εἶχε καὶ μάχαιραν. Ἔχεις καὶ μάχαιραν; τῷ λέγουν, καὶ τὸν συλλαμβάνουσιν. Καὶ ἀφέθη μὲν ἐλεύθερος κατόπιν, ἀλλ’ ὁ χωροφύλαξ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος τὸν συνέλαβεν, ὑπέβαλε μήνυσιν ἐπὶ ἀντιστάσει, εἰσήχθη ὁ πολίτης εἰς τὸ πλημμελειοδικεῖον, ἠθωώθη δι’ ὅλας τὰς ἄλλας πράξεις, ἀλλὰ διότι ἔφερε μάχαιραν ἐντὸς τοῦ χωρίου κατεδικάσθη εἰς τρεῖς ἡμέρας φυλάκισιν καὶ 50 δραχμῶν πρόστιμον. Ἔχομεν καὶ τρίτην περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἀστυνομία Τριπόλεως μεταβᾶσα εἰς τὰ κρεωπωλεῖα ᾐτήσατο ἀπὸ τοὺς κρεωπώλας, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ νόμου καὶ τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Β. Διατάγματος, νὰ ἐφοδιασθῶσι διὰ τῶν νομίμων ἀδειῶν. Ἀλλὰ νομίζετε εὔκολον πρᾶγμα νὰ ἐφοδιασθῶσιν οἱ κρεωπῶλαι δι’ ἀδειῶν ὁπλοφορίας ὅπως ἐξασκήσωσι τὸ ἐπάγγελμά των; Ἠξεύρετε τί χρειάζεται πρὸς τοῦτο; Εἴκοσι δραχμαὶ καὶ 25 λεπτά. Αἴτησις πρὸς τὸν Δήμαρχον πρὸς ἔκδοσιν πιστοποιητικοῦ Μητρώου, 50 λεπ. χωρὶς δικηγορικά, διότι γνωρίζετε ὅταν βάλωσι δικηγόρους τί θὰ στοιχίσωσιν αὐτά, 2.25 τὸ πιστοποιητικὸν Δημάρχου, αἴτησις πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα τῶν Πλημμελειοδικῶν ἐπὶ χαρτοσήμου μιᾶς δραχμῆς· 2.25 τὸ πιστοποιητικὸν τοῦ Εἰσαγγελέως τῶν Πλημμελειοδικῶν, αἴτησις πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα τῶν Ἐφετῶν 1 δραχμή, 2.25 τὸ πιστοποιητικόν, 5 δραχμὰς ἡ ἄδεια κλπ. Ἀλλὰ νομίζετε ὅτι καὶ τὰ πιστοποιητικὰ αὐτὰ ἐπαρκοῦσιν; Αὐτὰ χρησιμεύουσι πρὸς ἔκδοσιν τῆς ἀδείας. Ὀφείλει νὰ εἶναι ἐφωδιασμένος μὲ νέον πιστοποιητικὸν ὅτι δὲν ὑπέπεσεν εἰς τὰ ἀδικήματα ἐκεῖνα, ἕνεκα τῶν ὁποίων ἀπαγορεύεται ἡ ἔκδοσις ἀδείας, διότι ὁ νόμος λέγει ὅτι, ὁ κρεοπώλης ἐὰν ὑπέπεσεν ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀδείας εἰς τὰ ἀδικήματα ταῦτα, ἡ ἄδεια ἀκυροῦται. Ἀλλ’ ἐρωτᾶται· δύνανται οἱ κρεωπῶλαι καὶ οἱ βιομήχανοι νὰ ὑφίστανται τὰς δαπάνας ταύτας; Ἀλλὰ καὶ ἐὰν δύνανται νὰ ὑφίστανται ταύτας, τί γνωρίζετε σεῖς ἐκ πείρας; Ὑπάρχει κρεωπώλης μὴ καταδικασθεὶς ἐπὶ τραύματι καὶ ἀδίκῳ ἐπιθέσει δι’ ὅπλου; Ἐὰν ἔχῃ καταδικασθῆ, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ φέρῃ μάχαιραν καὶ ἄνευ τοιαύτης δὲν δύναται νὰ σφάζῃ. Ἤθελον παρακαλέσει λοιπὸν τοὺς κ. Ὑπουργοὺς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῆς Δικαιοσύνης νὰ σπεύσωσι νὰ ζητήσωσι τὴν μεταβολὴν τοῦ νόμου τούτου, διότι ὁ νόμος αὐτὸς προορισμὸν ἔχει νὰ στείλῃ εἰς τὰς φυλακὰς ὄχι τοὺς ἐξ ἐπαγγέλματος ὁπλοφοροῦντας, ἀλλὰ τοὺς ἀνθρώπους τοὺς ἐντίμους, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ φέρωσι τὰ χρειώδη ὅπλα διὰ τὸ ἐπάγγελμά των.

§11Σ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Δὲν ἔχω νὰ προσθέσω πολλά. Ἐπειδὴ ἡ ἄσκησις τοῦ ἐπαγγέλματος τῶν κρεωπωλῶν καθίσταται δύσκολος καὶ ἑπομένως ἡ πρωτεύουσα τοῦ νομοῦ μας δὲν θὰ ἔχῃ κρέας, παρακαλῶ νὰ ληφθῇ πρόνοια ὥστε νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἐξάσκησις τοῦ ἐπαγγέλματος.

§12ΕΜΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐλλείψεις τοῦ νόμου ἢ τὰς ὑπερβολὰς τοῦ νόμου, καθ’ ὧν διαμαρτύρονται οἱ κ. Συνάδελφοι, καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἐγὼ θὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὰς παρατηρήσεις αὐτῶν, ἀλλ’ ἐπίσης καὶ ἄλλας αἵτινες ἔχουσι γίνει ἐκτὸς τῆς Βουλῆς, ὅπως μεταρρυθμισθῇ ὁ νόμος ὅπου ἐνδείκνυται. Ὅσον ἀφορᾷ εἰδικῶς τὰς διαμαρτυρίας τῶν κρεωπωλῶν Τριπόλεως, ὀφείλω νὰ ζητήσω συγγνώμην παρὰ τῆς Βουλῆς, διότι εὑρεθεὶς πρὸ ἀπεργίας σήμερον καὶ μὴ γινώσκων κἂν τοὺς λόγους, δι’ οὓς ἀπήργησαν, διότι εἰς ἐμὲ δὲν ἀνεκοινώθη ἡ λεπτομέρεια αὕτη, εἰς ἐμὲ ἐγνώσθη μόνον ὅτι αὐτοὶ ἀπήργησαν, διότι δὲν τοῖς ἐδόθη ἄδεια, ὅπως δήποτε εὑρεθεὶς πρὸ ἀπεργίας διέταξα τὴν ἀστυνομίαν Τριπόλεως νὰ μὴ παρεμβάλῃ προσκόμματα εἰς τὴν ὁπλοφορίαν τῶν κρεωπωλῶν μέχρι νεωτέρας διαταγῆς μου. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν μανθάνω πῶς ἔχει τὸ πρᾶγμα. Ἐφ’ ὅσον μὲ φέρει ὁ νόμος πρὸ ἀνυπερβλήτων ἐμποδίων, τότε βεβαίως θὰ εὑρεθῶ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ζητήσω τὴν μεταρρύθμισιν αὐτοῦ.

§13Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἀστυνομία ἴσως ἀκούσει τὴν διαταγὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ τὸ Πλημμελειοδικεῖον, ἐνώπιον τοῦ ὁποίου θὰ προσαχθῶσιν οἱ παρανόμως ὁπλοφορήσαντες, δὲν θὰ ἀκούσῃ τὴν διαταγὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Δύναμαι τὴν ἀναφορὰν ταύτην νὰ μεταβάλω εἰς ἐπερώτησιν καὶ νὰ ἐπερωτήσω τοὺς κ. Ὑπουργοὺς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῆς Δικαιοσύνης, ἂν τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον ἔλαβεν ἡ ἀστυνομία Τριπόλεως ἐφαρμόζεται καὶ εἰς τὰ ἄλλα τμήματα τοῦ Κράτους, καὶ ἂν ἡ ἀστυνομία Ἀθηνῶν μετέβη εἰς τοὺς κρεωπώλας καὶ ἐζήτησεν ἀδείας ὁπλοφορίας, ὅτε θὰ ἴδωμεν τίνα εἶναι τὰ ἀποτελέσματα τοῦ νόμου αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη καὶ εἰς τὴν Ἰταλίαν.

§14ΕΜΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον δὲν ἀνεφέρθη εἰς ἡμᾶς ὅτι θὰ μεταβῇ ἡ ἀστυνομία νὰ ζητήσῃ ἀδείας, προϋποτίθεται ὅτι ἡ ἀστυνομία ἐξετέλεσε τὸ καθῆκόν της. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Ὑπουργεῖον νὰ ἐρωτᾷ μίαν ἑκάστην τῶν ἀστυνομιῶν ἂν μετέβη πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου νὰ ἐπιβάλῃ τὴν τάξιν.

§15Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐρωτῶ ἐγώ.

§16ΕΜΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ. Μὲ ἐρωτᾶτε νὰ ἀπαντήσω;

§17ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Παρακαλῶ νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ δύο λέξεις. Οἱ ἐναντίον τοῦ νόμου αὐτοῦ ἀγορεύσαντες δὲν νομίζω ὅτι ἔχουσι δίκαιον νὰ παρουσιάζωνται μὲ τόσον ὕφος κατακριτικὸν σήμερον ἀπέναντι ἡμῶν.

§18Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακλητικόν, κύριε Πρόεδρε, ὄχι κατακριτικόν.

§19ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Εἶναι γνωστὸν ὅτι, ὁσάκις πρόκειται περὶ ἐπιψηφίσεως καὶ ἐφαρμογῆς τοιούτων νόμων, διὰ τῶν ὁποίων πρόκειται νὰ παλαίσωμεν ἐναντίον ἐθίμων μακρᾶς συνηθείας, ὁ νόμος δὲν θὰ ἐφαρμοσθῇ πλήρως ἀμέσως· ἀλλ’ ἂν θὰ ἤμεθα διατεθειμένοι κάθε φορὰν κατόπιν συζητήσεως σοβαρᾶς νὰ ψηφίζωμεν ἕνα τοιοῦτον νόμον διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ἀντεπεξέλθωμεν κατὰ καθιερωμένης συνηθείας καὶ νὰ ἐρχώμεθα κατόπιν νὰ τὸν κατακρίνωμεν, δὲν θὰ ἐφαρμόσωμεν ποτὲ νόμον ἐν Ἑλλάδι. Ἐὰν ὁ νόμος αὐτός, τὸν ὁποῖον δὲν ἔχω πρόχειρον, λέγει ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὸν κρεωπώλην νὰ ἔχῃ τὰ στοιχεῖα τὰ ἀναγκαῖα διὰ τὸ ἐπάγγελμά του, νομίζω ὅτι εἶναι συμπληρωτέος, καὶ βεβαίως εὑρισκόμεθα πρὸ ἀναγκαίας μεταρρυθμίσεως καὶ αὐτὸ θὰ ζητήσωμεν νὰ συμπληρώσωμεν. Ἂς βεβαιωθῇ ὅμως ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀρκαδίας Βουλευτὴς ὅτι οἱ κληθέντες πρὸς ἐφαρμογὴν καὶ ψήφισιν τοῦ νόμου, οἱ ἐπιμείναντες ὅπως ψηφισθῇ, δὲν ἐστηρίχθησαν μόνον εἰς τὰ γινόμενα εἰς τὴν Ἀρκαδίαν· ἐπιτρέψατέ μοι νὰ σᾶς εἴπω ὅτι καὶ εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα ἦσαν ἐν χρήσει μεγάλη τὰ ὅπλα. Ἐν τούτοις ὁ νόμος περὶ ἀπαγορεύσεως τῆς ὁπλοφορίας ἐφαρμόσθη.

§20Λ. ΝΑΚΟΣ. Δὲν εἶναι ὁ ἴδιος.

§21ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἔχει διατάξεις αἱ ὁποῖαι χρήζουσι τροποποιήσεως, ἀλλὰ τοῦτο μόνον ἴσως εἶναι ὑπερβολή, ὅτι ἀπηγόρευσε τὴν χρῆσιν τοῦ ὅπλου εἰς τὸν καταδικασθέντα εἰς ἐλαφροτάτην ποινήν. Ἐὰν λοιπὸν εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα ἐφηρμόσθη ὁ νόμος περὶ ὁπλοφορίας, ἐπιτρέψατέ μοι νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἐνταῦθα, ὅπου εἶναι περισσότερον προωδευμένοι οἱ ἄνθρωποι, πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ αὐτὸς ὁ νόμος. Ἀναγγέλω αὐτὰ διὰ νὰ μὴ γεννηθῇ ἡ ἐντύπωσις ὅτι ἅμα σκοντάψῃ ὁ νόμος πρέπει νὰ μεταρρυθμισθῇ.

§22Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Δὲν γνωρίζω ἂν ἐφηρμόσθη καὶ κατὰ πόσον ἐν Κρήτῃ ὁ νόμος περὶ ὁπλοφορίας, ἀλλὰ καὶ δὲν δύναμαι νὰ μὴ ἀποδεχθῶ τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας δίδει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ παρακαλέσω ὅμως τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς νὰ εὕρωσιν ἐν τῷ μεταξὺ καταλλήλους ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι οὐδέποτε ἐτιμωρήθησαν ἐντὸς τοῦ παλαιοῦ Βασιλείου, νὰ ἀντικαταστήσωσι τοὺς ἐπαγγελματίας κρεωπώλας. Ὑποβάλω δὲ μίαν εὐχὴν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, νὰ ἐκλέξῃ τοὺς ἀρχιερεῖς νὰ μετέλθωσι τοῦ λοιποῦ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ κρεωπώλου, διότι φρονῶ ὅτι οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν μέχρι τοῦδε ἔχει τιμωρηθῆ (γέλωτες). Τοιαύτην σύστασιν ποιοῦμαι· δηλαδὴ μέχρις ὅτου σκεφθῆτε νὰ μεταβάλητε τὸν νόμον νὰ μείνῃ ὁ λαὸς ἄνευ κρεωπωλῶν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλομενόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν στρατιωτικῶν καταδίκων Ἀκροναυπλίας.

§24Κ. ΚΑΛΟΜΕΝΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ στρατιωτικοὶ κατάδικοι Ἀκροναυπλίας ὑποβάλλουσι τὴν εἰσαγομένην ἀναφορὰν ἡ ὁποία εἶναι ἀξία τῆς προσοχῆς τῆς Βουλῆς. Οἱ ἀναφερόμενοι προσῆλθον καὶ αὐτοὶ εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ ἅμα κληθέντες, μετέσχον τῶν δύο πολέμων, ἔλαβον μέρος εἰς τὰς μάχας, συνετέλεσαν καὶ αὐτοὶ εἰς τὸ μέγα ἐθνικὸν ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον εἴχομεν καὶ διὰ τὸ ὁποῖον σεμνυνόμεθα, ἀλλ’ ἀφοῦ ἐξετέλεσαν τὸ καθῆκόν των, ὑπέπεσαν εἰς παραπτώματά τινα, ἰδίᾳ ὑπέπεσαν εἰς τὴν λιποταξίαν, ἡ ὁποία κατ’ οὐσίαν μὲν δὲν ἦτο λιποταξία ἀλλὰ κατὰ τύπους ἦτο τοιαύτη· ἔλειψαν τοὐτέστιν, ἀπὸ τὰς τάξεις των ὀλίγας ἡμέρας καὶ ἔσχον τὸ ἀτύχημα νὰ δικασθῶσιν ἐκ τῶν πρώτων ὑπὸ τῶν Στρατοδικείων καὶ διατελοῦσιν εἰς τὰς φυλακὰς τοῦ Ναυπλίου, τὰς γνωστάς, ὁ μὲν διὰ δύο ἔτη, ἄλλος διὰ τέσσαρα, ἄλλος δὲν εἰξεύρω διὰ πόσον, ἐνῷ ἄλλοι συνάδελφοί των οἱ ὁποῖοι καὶ αὐτοὶ ὑπηρέτησαν, οἱ ὁποῖοι ἔλειψαν καὶ αὐτοὶ ἀπὸ τὰς τάξεις, ηὐτύχησαν νὰ δικασθῶσιν ὑστερώτερον καὶ δὲν ἐδέχθησαν τὸ πρῶτον πῦρ καὶ δὲν προεφυλακίσθησαν. Εἶναι ἐλεύθεροι καὶ ἀναμένουσι νὰ ἔλθῃ ἡ ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ δώσωσι καὶ αὐτοὶ λόγον διὰ τὸ παράπτωμά των. Ἀλλ’ ἡ ἀνισότης αὕτη, κ. Πρόεδρε, καθιστᾷ λίαν συμπαθεῖς πρὸς ἡμᾶς τοὺς καταδίκους αὐτούς, καὶ ἐλπίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις, καὶ ἰδίᾳ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, θὰ θελήσῃ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀναφορὰν καὶ θὰ λάβῃ ἓν μέτρον ἐπιεικείας δι’ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι δικαιούμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι ἔπταισαν ὀλίγον, ὑφίστανται δὲ δρακοντείους συνεπείας τοῦ μικροῦ αὐτῶν πταίσματος.

§25Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Παρακαλῶ νὰ σταλῇ ἡ αἴτησίς των εἰς τὸ Ὑπουργεῖον.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλει ἀποσταλῆ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης. Ὁ κ. Σ. Σακελλαριάδης ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ ἐφέδρου λοχίου Ἀνδρ. Φιλιπποπούλου.

§27Σ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Δὲν ἔχω παρὰ νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς. Ἐκ τῆς μελέτης τῆς ἀναφορᾶς ἐπείσθην ὅτι ὁ αἰτῶν ἔχει δίκαιον. Παρακαλῶ ἵνα τὴν ἀναφορὰν ταύτην διαβιβάσητε πρὸς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν, παρακαλῶ δὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα καὶ ἂν πεισθῇ ὅτι ὄντως ἔχει δίκαιον ὁ ἀναφερόμενος νὰ ἐνεργήσῃ τὰ δέοντα.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραπέμπεται. Ὁ κ. Ν. Τριανταφυλλάκος ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν ἐκ Τριπόλεως Μηνᾶ Κωνσταντοπούλου, Ἀν. Ἀθ. Χρηστοπούλου, ἐνοικιαστῶν ὠνίων καὶ ἐμπορευμάτων τοῦ δήμου Τριπόλεως.

§29Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Νὰ ἀναβληθῇ, παρακαλῶ, αὐτὴ δι’ αὔριον, κ. Πρόεδρε, ἵνα σχετισθῇ μὲ ἄλλας.

§30Σ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Ἐγγράψατε καὶ ἐμὲ παρακαλῶ.

§31Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Καὶ ἐμέ.

§32Ν. ΞΗΡΟΣ. Καὶ ἐμὲ παρακαλῶ.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γκλαβᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ ἐργατικοῦ κέντρου Ἀθηνῶν.

§34Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Ἡ ὑποβληθεῖσα, Κύριοι, ἀναφορὰ ἐκ μέρους τοῦ ἐργατικοῦ κέντρου Ἀθηνῶν πρὸς τὴν Βουλήν, εἶναι ἀξία πάσης προσοχῆς καὶ πάσης μελέτης, διότι δὲν εἶναι συνήθης ἀναφορὰ ἀποβλέπουσα τὴν ἐξυπηρέτησιν μόνον ἀτόμων, ἀλλ’ εἶναι τοιαύτη ἀποβλέπουσα τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς μεγάλης ἐκείνης λαϊκῆς μάζης τῆς δυσπραγούσης οἰκονομικῶς, τῆς μᾶλλον καταδυναστευομένης. Διὰ τῆς ἀναφορᾶς ταύτης τὸ ἐργατικὸν κέντρον Ἀθηνῶν, τὸ ὁποῖον ἐκπροσωπεῖ περὶ τὰ 24 ἐργατικὰ σωματεῖα, ζητεῖ ὅπως ἡ Βουλὴ διὰ πράξεως νομοθετικῆς θέσῃ τέρμα εἰς τὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία ἀπὸ πολλοῦ ἔχει ἐγείρει θρασυτάτην κεφαλὴν εἰς τὸ σύστημα τῆς ἀλευροβιομηχανίας. Διὰ τῆς ἀναφορᾶς ταύτης, τὴν ὁποίαν παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν, διότι καὶ πάλιν τονίζω ὅτι εἶναι ἀναφορὰ ἀποβλέπουσα τὰς μεγάλας λαϊκὰς μάζας καὶ ἡ ὁποία θὰ ἀνακουφίσῃ τὰς καταδυναστευομένας καὶ δυσπραγούσας λαϊκὰς τάξεις, παραπονοῦνται πρῶτον ὅτι τὸ ἄλευρον τὸ ὁποῖον παρέχεται ἐκ τῶν ἀλευροβιομηχάνων εἶναι νενοθευμένον, τὸ πρῶτον νοθεύουσι μὲ τὸ δεύτερον καὶ τοῦτο μὲ τὸ τρίτον καὶ οὕτω καθεξῆς, ὥστε οἱ ὀλίγοι ὀκτὼ ἀλευροβιομήχανοι πλουτίζουσιν εἰς βάρος τῶν πολλῶν. Φρονῶ ὅτι δύναται νὰ τεθῇ φραγμὸς εἰς αὐτούς, διότι ἂν ὑπῆρξεν ἐποχὴ πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς ἀλευροβιομηχανίας, βεβαίως κάθε Κυβέρνησις εἶχε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐνισχύσῃ τοὺς παράγοντας, ἀλλὰ καὶ οἱ παράγοντες ἔχουσιν ὑποχρέωσιν νὰ εἶναι εὐεργέται διὰ τοὺς λοιπούς. Εἶναι δεδομένον ὅτι, ἂν ἡ Κυβέρνησις τῶν Φιλελευθέρων, ὅτε ἐξερράγη ἡ διεθνὴς κρίσις, δὲν ἐλάμβανε μέτρα σύντονα καὶ κατασταλτικὰ τῶν ἁρπακτικῶν διαθέσεων τῶν ἀλευροβιομηχάνων, ὁ κοσμάκης θὰ διέτρεχε τὸν κίνδυνον τῆς ἀσιτείας ὡς ἐκ τῆς ὑπερτιμήσεως τῶν ἀλεύρων. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν εἶναι δεδομένον ὅτι μέχρι τοῦδε ἀρκετὰ ἐκέρδησαν καὶ ὅτι οἱ ὀκτὼ ἀλευροβιομήχανοι ἐτησίως κερδίζουσι 5,000,000 καὶ οὐδόλως ἐπέδρασαν εὐεργετικῶς ἐπὶ τῆς κοινωνίας, φρονῶ ὅτι ἡ Πολιτεία πρέπει νὰ καταργήσῃ τὸν δασμὸν ἐπὶ τῶν ἀλεύρων ὥστε νὰ μὴ πλουτῶσιν οἱ ὀλίγοι εἰς βάρος τῶν πολλῶν. Βεβαίως, κ. Ὑπουργέ, δὲν θὰ εἴμεθα ἡμεῖς ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ διαγράψωμεν τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως· ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει, φρονῶ ὅτι εἶναι καιρὸς ὅπως ἡ Κυβέρνησις ἀνακουφίσῃ τὰς κοινωνικὰς ὁμάδας διὰ τῆς καταργήσεως τοῦ δασμοῦ τοῦ σίτου, νὰ εἶναι δὲ βεβαία ὅτι θὰ ἐπισύρῃ μεγάλως τὴν εὐγνωμοσύνην τοῦ ἐργατικοῦ κόσμου.

§35ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἔφεραν ἄλευρον νενοθευμένον καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔδωκεν τὴν προσήκουσαν ἀπάντησιν, θὰ ἔλθῃ δὲ τὸ ζήτημα τοῦτο κατόπιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄλλο ζήτημα, ἡ Κυβέρνησις οὐδεμίαν δύναται σήμερον νὰ ἐκφράσῃ γνώμην. Ἄν κατὰ τὰ προηγούμενα ἔτη εἶχε ληφθῇ πρόνοια, δὲν ἠθέλομεν σήμερον εὑρίσκεσθαι εἰς τὴν χειροτέραν, εἰς τὴν κρισιμωτέραν, κατάστασιν, διότι οὐδαμοῦ σήμερον εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ προμήθεια ἀλεύρου, ἂν δὲ δὲν ἐγίνετο σήμερον ἡ προσήκουσα ἐνέργεια δὲν ἠθέλομεν γνωρίζει πόθεν νὰ προμηθευθῶμεν τὴν πρώτην ὕλην.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Θεοδωρόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἀδελφότητος τῶν ὑπαλλήλων ζυθοπωλείων, καφενείων καὶ ζαχαροπλαστείων.

§37Σ. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ διαβιβασθῇ, παρακαλῶ, εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἵνα λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του αὐτὴν κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον θὰ προσκομίσῃ εἰς τὴν Βουλὴν περὶ τροποποιήσεως τοῦ χρόνου τῆς ἐργασίας. Εἶναι δίκαιον ν’ ἀπολαύσωσιν ἀναπαύσεώς τινος καὶ αὐτοί. Εἶναι γνωστὸν ὅτι εἰς τὰ καφφενεῖα οἱ ὑπάλληλοι ἐργάζονται ἐπὶ 24 ὥρας, ἀλλ’ ἀτυχῶς οὐδεμία λαμβάνεται πρόνοια, λόγῳ τῆς ἐπιθυμίας τοῦ κέρδους, καὶ δι’ αὐτὸ οἱ ἐπιχειρηματίαι ἀναγκάζονται νὰ διατηρῶσι δύο ὁμάδας ὑπαλλήλων, κυρίως διατηροῦσι μίαν καὶ ἡμίσειαν. Τοιουτοτρόπως δὲ οἱ ὑπάλληλοι ἐργάζονται ἐπὶ 16 ὥρας τὸ ἡμερονύκτιον ὄρθιοι, ὑφίστανται δὲ χιλίας τόσους νόσους. Διὰ τοῦτο φρονῶ ὅτι θὰ εἶναι δίκαιον νὰ προσληφθῇ καὶ ἡ τάξις αὐτὴ εἰς τὴν τροποποίησιν ἡ ὁποία θὰ γίνῃ.

§38Θ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ν’ ἀντικαταστήσωμεν τοὺς καταστηματάρχας.

§39Σ. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Πρέπει νὰ φροντίσωμεν περὶ τοῦ ἐργάτου καὶ ὄχι, ὡς λέγει ὁ κ. Συνάδελφος, ὁ ὁποῖος εἶναι φίλος τοῦ καφφέ.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Κανελλόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν καταδίκων τῶν φυλακῶν Τριπόλεως.

§41Δ. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ ἀναφερόμενοι ζητοῦσι ἀναστολὴν τῆς ποινῆς, ἀλλ’ ἐπειδὴ ἡ ἀξίωσίς των δὲν εἶναι λογική, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὲ διευκολύνῃ, ἐπιτρέπων τὴν μεταφορὰν αὐτῶν εἰς πλησιέστερον τόπον.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Καντιάνης ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ ἐκ Διαβολιτσίου Φιλοποίμενος Ἀλεξοπούλου.

§43Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Παρακαλῶ νὰ διαβιβασθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας, ἵνα λάβῃ ὑπ’ ὄψιν ταύτην ὁ κ. Ὑπουργός. Πρόκειται περὶ τραυματίου ἔχοντος διαμπερὲς τραῦμα καὶ ζητοῦντος θέσιν ἐπιστάτου. Παρακαλῶ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του τὸν πτωχὸν αὐτὸν τραυματίαν.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀποστέλλεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας. Ὁ κ. Δ. Γκλαβᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν ἐν Πάτραις παντοπωλῶν.

§45Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Παρακαλῶ νὰ σταλῇ εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅπως λάβῃ γνῶσιν ταύτης ὁ κ. Ὑπουργός, διότι οἱ συμπολῖταί μου παραπονοῦνται διὰ τὸν μὴ κανονισμὸν τῶν ὡρῶν τῆς ἐργασίας. Εἶναι πράγματι πολυσχιδὴς καὶ πολύπλοκος ὁ νόμος καὶ ὑποθέτω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ εὕρῃ κἄποιαν βάσιν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραπέμπεται εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον. Ὁ κ. Δ. Γκλαβᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προδρόμου Καρατζᾶ.

§47Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Νὰ ἀναβληθῇ παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀναστασιάδης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Κοινότητος Ἀγυιᾶς.

§49Σ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ. Νὰ ἀναβληθῇ παρακαλῶ, δι’ αὔριον, εἰ δυνατόν.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Σοκόλης «ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν τίνα μέτρα ἔλαβε διὰ τὴν ποιότητα καὶ τιμὴν τοῦ ἄρτου;»

§51Κ. ΣΟΚΟΛΗΣ. Φυσικά, Κύριοι, δὲν θὰ εἶναι καιρὸς νὰ ἐκτεθῇ τὸ ζήτημα ὑφ’ ὅλας αὐτοῦ τὰς ἀπόψεις, ἀλλ’ εἶναι γεγονὸς πραγματικὸν ὅτι ἐκ τῆς ἀλέσεως τοῦ σίτου παράγονται τρεῖς ποιότητες, ἐνῷ δὲ παράγονται τρεῖς ποιότητες, κατὰ κανόνα ἐν τῇ ἀγορᾷ δὲν συναντᾷ τις παρὰ τὴν αʹ ποιότητα, αὐτὴν ἡ ὁποία τελευταίως διετιμήθη εἰς 60 λεπτά. Ἡ βʹ ποιότης εἶναί τι ὡς ἐξαίρεσις· οὐδαμοῦ πωλεῖται ἐκτὸς ὑπὸ ἐλαχίστων ἀρτοπωλῶν, ἡ δὲ γʹ ποιότης εἶναί τι τὸ ἄγνωστον. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον διαφέρει πρὸ παντὸς τὴν Βουλὴν εἶναι νὰ ἐρωτήσωμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος πραγματικῶς ἐμελέτησε τὸ ζήτημα καὶ ἔκαμε πᾶν ὅ,τι εἶναι δυνατὸν ἐπ’ αὐτοῦ, νὰ μᾶς εἴπῃ τίνα πορίσματα ἐξήγαγε καὶ διὰ τίνα λόγον δὲν εἶναι δυνατὸν σήμερον ὁ λαὸς νὰ πληρώνῃ τὸ ψωμὶ εἰς τὴν τιμὴν τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ τὸ πληρώνῃ. Ἔχομεν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς τιμῆς, μὲ τὴν ὁποίαν πωλεῖ σήμερον ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα τὸν σῖτον διὰ λογαριασμὸν τῆς Κυβερνήσεως καὶ μὲ τὰ ἔξοδα μὲ τὰ ὁποῖα ἐπιβαρύνονται οἱ ἀλευροβιομήχανοι, ἔχομεν 60 λεπτὰ τιμὴν δι’ ἄλευρα αʹ ποιότητος· ἔχομεν 51 λεπτὰ διὰ τὰ ἄλευρα τῆς βʹ ποιότητος καὶ 41 λεπτὰ διὰ τὰ ἄλευρα τῆς γʹ ποιότητος. Εἶναι γνωστὸν ἐκ διαφόρων ὑπολογισμῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι γνωστοὶ καὶ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ ἀλεύρου πρέπει ἀκριβῶς νὰ ἐκπροσωπῇ καὶ τὴν τιμὴν τοῦ ἄρτου κατ’ ὀκᾶν, διότι παρέχεται τὸ κέρδος ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ κερδήσῃ ὁ ἀρτοποιὸς καὶ μάλιστα κέρδος ὑπερβολικόν. Ἑπομένως, ὅταν πωλῆται ὁ ἄρτος τῆς αʹ ποιότητος ἀντὶ 60 λεπτῶν, ὁ ἀρτοποιὸς κερδίζει ἄνω τῶν 15 λεπτῶν, καὶ ἐκ τῆς βʹ ποιότητος, ὅταν πωλῆται ἀντὶ 51 λεπτῶν ἐπίσης τὸ αὐτὸ κέρδος ἔχει. Δευτέρας ποιότητος δὲν ὑπάρχει ἢ σπανίως ὑπάρχει καὶ περιπλέον πωλεῖται 55 λεπτά. Λοιπὸν ἀντὶ 51 λεπτῶν πωλεῖται 55. Ἴσως ἔλθῃ ὡς ἀντίρρησις τὸ ὅτι πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ πωληθῇ ἀντὶ 51 λεπτῶν τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἔχομεν εἰς κυκλοφορίαν κέρματα μικρὰ τοῦ ἑνὸς λεπτοῦ; Ἀλλ’ αὐτὸ τὸ ζήτημα ἐλύθη καὶ εἰς ἄλλα Κράτη διὰ τῆς μεθόδου τοῦ ζυγίσματος· δηλαδὴ θὰ δώσῃ 55 λεπτὰ ὁ ἀγοραστὴς καὶ θὰ λάβῃ μίαν ὀκᾶν διὰ τὴν ὁποίαν θὰ δώσῃ 51 λεπτὰ καὶ διὰ τὰ ὑπόλοιπα 4 λεπτὰ θὰ λάβῃ ἀκόμη ἓν μικρὸν ποσὸν τὸ ὁποῖον ἀναλογεῖ. Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ κερδήσῃ ὁ ἀρτοποιὸς τὴν διαφοράν. Δὲν συμβαίνει ὅμως αὐτό. Οἱ ἀρτοποιοὶ κερδίζουσι τὰ 4 λεπτὰ ἀπὸ τὴν δευτέραν ποιότητα καὶ τὸ σύνολον τῶν ἀρτοποιῶν παράγουσιν ἄρτον πρώτης ποιότητος, ὁ ὁποῖος πᾶν ἄλλο εἶναι ἢ πρώτης ποιότητος, ὡς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀρκαδίας Συνάδελφος. Οὕτω τὰ κέρδη τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν εἶναι ἄγνωστα πλέον, ὡς ἡ ἐπιμονὴ τῆς παραγωγῆς ἄρτου δῆθεν πρώτης ποιότητος ἀποδεικνύει, ἀφ’ ἧς στιγμῆς δὲν ὑπάρχει ἔλεγχος δυνατὸς τῆς Πολιτείας, διότι φυσικὰ πρόκειται περὶ δυσκόλων πραγμάτων. Τὰ κέρδη ταῦτα φαίνονται τοὐλάχιστον τόσον μεγάλα ὥστε ἀδημονεῖ τις πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ δεχώμεθα νὰ πωλῆται ὁ ἄρτος τόσον ἀκριβά, ἐνῷ οὐδεμία ἀνάγκη ὑφίσταται ὅπως πωλῆται τόσον ἀκριβά, εἶναι δὲ δυνατὸν νὰ πωλῆται πολὺ εὐθηνότερον. Σημειώσατε, Κύριοι, ὅτι εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις ἔχομεν νὰ προσθέσωμεν καὶ τὸ ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν τρέφεται ἐπαρκῶς μὲ ἄρτον, διότι ἡ κατανάλωσις τοῦ σίτου ἐν Ἑλλάδι εἶναι πολὺ ὑποδεεστέρα ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη τοῦ κόσμου. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν στατιστικὰς περὶ τῆς παραγωγῆς τοῦ σίτου ἐν Ἑλλάδι, πόσος σῖτος παράγεται, ἔχομεν ὅμως στατιστικὰς τῆς εἰσαγωγῆς καὶ ἐξ αὐτῶν δυνάμεθα ὁπωσδήποτε, ὑπολογίζοντες ἓν ποσὸν ἐκ τῆς αὐξομειώσεως τὴν ὁποίαν παρουσιάζει ἡ εἰσαγωγὴ κατ’ ἔτος, νὰ συναγάγωμεν ὅτι κατὰ μέσον ὅρον μὲ τὴν εἰσαγωγὴν καὶ παραγωγὴν τοῦ σίτου ἡ Ἑλλὰς καταναλίσκει 200 ἑκατομμύρια ὀκάδας σίτου. Ἐὰν ὑπολογίσητε ὅτι ἀπὸ αὐτὰ τὰ 200 ἑκατομμ. ὀκάδων παράγεται ἴση ποσότης ἄρτου ἐξάγετε, ὅταν διαιρέσητε μὲ τὴν ἀναλογίαν τοῦ πληθυσμοῦ, ὅτι εἰς ἕκαστον μέλος πάσης Ἑλληνικῆς οἰκογενείας ἀναλογοῦν 80 δράμια ἄρτου καθ’ ἡμέραν, ἐνῷ ἔχετε τὸν στρατὸν εἰς τὸν ὁποῖον ὁ ἄρτος ὁ ὁποῖος δίδεται παρὰ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι 300 δράμια τὴν ἡμέραν· ἑπομένως ἐρωτᾶται· πῶς εἶναι δυνατὸν ὅταν ὁ εἷς ἄνθρωπος χρειάζεται 300 δράμια ὁ ἄλλος νὰ ζῇ μὲ 80 δράμια; Καὶ δὲν συμβαίνει μόνον αὐτό.

§52Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὑπολογίζετε βεβαίως καὶ τὰ νήπια;

§53Κ. ΣΟΚΟΛΗΣ. Βεβαίως. Καὶ ἂν ὑπολογίσητε ὅτι εἰς ἑκάστην οἰκογένειαν εἶναι μόνον δύο μέλη τὰ ὁποῖα τρώγουσι δι’ ὅλους, ἔχετε ἀμέσως 5 ἄτομα ἐπὶ 80 δράμια, ἑπομένως μίαν ὀκᾶν τὴν ἡμέραν διὰ δύο ἀνθρώπους· ἑπομένως ὅλη ἡ ἄλλη κατανάλωσις συνίσταται εἰς μηδέν. Ὥστε καὶ αὐτὸν τὸν ὑπολογισμὸν ἂν κάμητε θὰ πέσητε ἔξω. Σημειώσατε δὲ ὅτι πρόκειται περὶ καταναλώσεως σίτου εἰσαγομένου ἢ παραγομένου αὐτουσίου. Δὲν ὑπολογίζεται ὁ σῖτος ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος δὲν χρησιμοποιεῖται διὰ τὴν κατασκευὴν ἄρτου, διότι καθὼς γνωρίζετε ὑπάρχουσι πλεῖσται ὅσαι βιομηχανίαι, αἵτινες χρησιμοποιοῦσιν ἄλευρα δι’ ἄλλας βιομηχανίας.

§54Ι. ΒΕΡΡΟΙΟΣ. Δὲν λογαρζάζετε τὸν ἀραβόσιτον.

§55Κ. ΣΟΚΟΛΗΣ. Ἐκεῖ θέλω καταλήξει. Ὥστε συνάγεται ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν τρώγει ψωμὶ ἀπὸ σιτάρι διότι τὸ σιτάρι εἶναι ἀκριβόν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον παράγει ὁ χωρικὸς τὸ πωλεῖ, καὶ τρέφεται μὲ καλαμπόκι. Δὲν εἶναι δυνατὸν λοιπὸν νὰ γίνηται σήμερον ὁμιλία εἰς τὸν 20ον αἰῶνα περὶ διατροφῆς τοῦ λαοῦ ἀποκλειστικῶς ἢ κατὰ μέγα μέρος μὲ καλαμπόκι, διότι ἅμα ἐξαιρέσητε τὰς πόλεις θὰ ἴδητε ὅτι ὅλος σχεδὸν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τρέφεται μὲ ἄρτον τὸν ὁποῖον κατασκευάζει ἀπὸ ἀραβόσιτον. Γεννᾶται λοιπὸν πολὺ μέγα ζήτημα. Ἐκτὸς τῆς ἀδικίας ἡ ὁποία γίνεται σήμερον διὰ τῆς ὑπερτιμήσεως τοῦ ἄρτου, λόγῳ τῶν περιστάσεων, ἐμφανίζεται καὶ τὸ ἄλλο ζήτημα τῆς καθημερινῆς τροφῆς τοῦ λαοῦ ἡ ὁποία ἐν Ἑλλάδι δὲν γίνεται, καὶ δὲν γίνεται διότι ὁ κόσμος δὲν τρώγει ψωμὶ ἀπὸ σιτάρι. Ἡ φορολογία ἡ ὁποία ἐτέθη εἴτε διὰ λόγους ταμιευτικοὺς εἴτε πρὸς προστασίαν τῶν σιτοπαραγωγῶν, εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὸ ὅτι ὁ λαὸς δὲν τρέφεται, αὐτὸ δὲ γνωρίζομεν καλλίτερον παντὸς ἄλλου καὶ ἀπὸ τὰς τελευταίας στατιστικὰς ὑγιεινῆς αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο συνεπεία τῶν ἐπιστρατεύσεων. Ἀπὸ τὰς πρώτας ἡμέρας παρετηρήθη ὅτι οἱ ἐρχόμενοι ἐπίστρατοι δὲν ἦσαν τῆς ὑγιείας ἐκείνης τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ ἔχῃ εἷς καλῶς καὶ ἄριστα τρεφόμενος λαός. Τὸ ζήτημα λοιπὸν ἐκτὸς τῆς μορφῆς τὴν ὁποίαν ἔχει σήμερον, τῆς ἐντελῶς εἰδικῆς, τῆς ἀφορώσης τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ληφθῶσι διὰ τὴν σημερινὴν ὑπερτίμησιν τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου καὶ τὴν ῥύθμισιν τῶν ποιοτήτων καὶ τὴν μὴ νόθευσιν τῆς πρώτης ποιότητος, ἐμφανίζεται καὶ ὑπὸ τὴν γενικωτέραν μορφὴν τῆς διατροφῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ μὲ ἄρτον ἐκ σίτου. Καὶ διὰ τὸ ζήτημα αὐτό, ὡς πρὸ ὀλίγου εἶπεν ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, θέλει ἀσχοληθῆ ἡ Βουλή, ὅταν ἡ Κυβέρνησις θὰ σκεφθῇ ἂν πρέπῃ νὰ ἐλαττώσῃ τοὺς δασμοὺς αὐτοὺς ἐν τῷ ζητήματι τοῦ ἀλεύρου οἱ ὁποῖοι πραγματικῶς ἐτέθησαν ἐκ λόγων προστατευτικῶν καὶ εἰς αὐτοὺς ἀκριβῶς τοὺς δασμοὺς ὀφείλομεν σήμερον τὴν βιομηχανίαν ἡ ὁποία ὑπάρχει. Πρέπει νὰ παρατηρηθῇ ὅτι ἀπὸ τοῦ 1907, ὅτε ὁ δασμὸς ἐπὶ τοῦ ἀλεύρου ἦτο 9,43, ὑψώθη εἰς τὰ 15,95. Ἑπομένως ὑπάρχει διαφορὰ ἓξ λεπτῶν ἐπὶ πλέον. Οἱ ἀλευροβιομήχανοι κερδίζουν αὐτὰ τὰ ἓξ λεπτὰ ἀσφαλῶς καὶ τίθεται τὸ ἐρώτημα· ἐκτὸς τῶν ἄλλων δαπανῶν, ἐκτὸς τῶν ἄλλων ἐξόδων τὰ ὁποῖα ἔχουσιν ἐκ τῆς συνήθους ἐργασίας, προστατεύουσι μὲ αὐτὸν τὸν μεγάλον προστατευτικὸν δασμὸν τοῦ ἀλεύρου τῶν 6 λεπτῶν, ὅστις ἐτέθη διὰ λόγους προστατευτικούς, διὰ λόγους βιομηχανικούς, διὰ νὰ ἔχωμεν εἰς τὸν τόπον μας τὴν βιομηχανίαν αὐτὴν σήμερον; Ὄχι, διότι ἡ ὠφέλεια ἡ ὁποία ἐπῆλθε, ὡς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς ὀλίγους μόνον ἐπῆλθε. Σήμερον δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν τὰ ἄλευρά μας χωρὶς νὰ καταφεύγωμεν ἀλλοῦ, ὅπου ἴσως δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν ν’ ἀντικρύζηται ἀπὸ τὴν ζημίαν τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος πληρώνει ἓξ λεπτὰ ἀκριβώτερον τὸ ἄλευρον πρὸς ὄφελος τῆς βιομηχανίας, περιπλέον δὲ ἔχομεν καὶ τὴν ἐλάττωσιν τῶν εἰσαγωγικῶν ἐπὶ τοῦ ἀλεύρου δασμῶν, οἵτινες ἐν μιᾷ δεδομένῃ στιγμῇ ἀνήρχοντο εἰς ποσὸν τὸ ὁποῖον σήμερον ἔχει μετριασθῆ καταπληκτικῶς, διότι βλέπομεν ὅτι, ἐνῷ εἰς τὰ 1906 τὸ δημόσιον εἰσπράττει 730 χιλιάδας δραχμῶν ἀπὸ τὸν φόρον τοῦ ἀλεύρου, κατὰ τὸ 1907 εἰσπράττει 399 χιλιάδας καὶ ἤδη τῷ 1913 φθάνομεν εἰς τὰς 150 χιλιάδας· δηλ. τὸ δημόσιον χάνει 600 χιλιάδας δραχμῶν κατ’ ἔτος καὶ μὲ περιπλέον ἐπιβάρυνσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διότι τὰ ἓξ αὐτὰ λεπτὰ τὰ ὁποῖα μένουσιν εἰς τὸν τόπον κατ’ ἔτος κἄποιος θὰ τὰ κερδίζῃ, καὶ ἀκριβῶς εἰς τοιαύτην περίπτωσιν, ὡς εἶναι ἡ σημερινή, εἰς αὐτὸ πρέπει ν’ ἀποβλέψωμεν, πῶς θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ περιορισθῶσι τὰ κέρδη εἰς τὸ ἐλάχιστον ὅριον, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ εἶναι εὔκολος ἡ ἀνάμιξις τῶν ποιοτήτων, ἀλλ’ ἡ διατήρησις τοῦ καθεστῶτος τῶν τριῶν ποιοτήτων τοῦ ἄρτου καὶ ἡ πώλησις μὲ ζύγισιν, διότι τότε θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ κερδήσῃ ὁ λαὸς τὰ ἑκατοστὰ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα, λόγῳ τῆς μὴ κυκλοφορίας μικρῶν κερμάτων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κερδήσῃ ἀλλὰ παραμένουσιν εἰς ὄφελος τοῦ παραγωγοῦ. Ὑπεράνω δὲ ὅλων εἶναι καὶ ἡ νόθευσις, ἐξ ἧς αἱ ὠφέλειαι εἶναι τόσαι, ὥστε νὰ ἐπιμένωσιν ὅλοι εἰς τὴν κατασκευὴν ἄρτου πρώτης ποιότητος καὶ μόνης. Ἐπὶ τῶν τριῶν αὐτῶν θεμάτων ἐλπίζω ὅτι ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς θὰ μᾶς δώσῃ πληροφορίας περὶ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἔλαβεν, διότι πρόκειται περὶ ἑνὸς ζητήματος τὸ ὁποῖον ἔχει τὸν κόσμον ἐν ἐξεγέρσει, καὶ περιπλέον εὑρισκόμεθα πρὸ ἀλληλοσυγκρουομένων δηλώσεων τῶν παραγωγῶν τῶν ἀλευρεμπόρων, τῶν βιομηχάνων, τῶν ἀρτοποιῶν, πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δίκαιον νὰ κρίνῃ τις, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχουσι στοιχεῖα τὰ ὁποῖα πραγματικῶς νὰ πείθωσιν ὅτι ὑπάρχουσιν ἄνθρωποι ἐκμεταλλευόμενοι τὴν δυστυχίαν τοῦ λαοῦ.

§56ΕΜΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ βεβαίως εἰς τὰ τῆς ἀλευροποιΐας ἐν γένει ὑφ’ ὃ πνεῦμα ἠσχολήθη ὁ ἀξιότιμος Συνάδελφος, διὰ τὸν λόγον ὅτι δὲν εἶναι τῆς στιγμῆς ταύτης ἡ συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος. Ἐγὼ προκαλοῦμαι νὰ δηλώσω τίνα μέτρα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν διατίμησιν τῶν ἀλεύρων καὶ τῶν τροφίμων ἐν γένει πρῶτον, καὶ δεύτερον διὰ τὴν διενεργουμένην νόθευσιν. Διὰ τὴν διατίμησιν εὐθὺς ὡς, ἅμα τῇ κηρύξει τοῦ εὐρωπαϊκοῦ πολέμου, ἐξεδηλώθη τάσις ὑπερτιμήσεως ἐπὶ τῶν εἰδῶν τῶν τροφίμων, ἐθεώρησα ὅτι εἶχον καθῆκον νὰ διατάξω τοὺς Νομάρχας καὶ τοὺς Διευθυντὰς τῶν κατὰ νομοὺς Ἀστυνομιῶν ὅπως ἀπὸ κοινοῦ, δυνάμει τοῦ νόμου, λάβωσι μέτρα περιοριστικὰ τῶν τιμῶν τῶν εἰδῶν τῆς πρώτης ἀνάγκης, ἐφ’ ὅσον παρέχεται τοιοῦτο δικαίωμα διατιμήσεως ὑπὸ τοῦ νόμου, καὶ περιώρισαν οὗτοι τὰς τιμὰς εἰς ὃ ὅριον εὑρίσκοντο μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης. Διέταξα δὲ τοῦτο, διότι, δεδομένου ὅτι ὑπῆρχον αἱ ἀναγκαῖαι παρακαταθῆκαι, αἱ τιμαὶ εἰς ἃς ἐστοίχιζον τὰ εἴδη ἐκεῖνα εἰς τοὺς ἐμπόρους καὶ τὸ περιθώριον τοῦ κέρδους τὸ ὁποῖον δικαιοῦται νὰ ἔχῃ πάντοτε τὸ ἐμπόριον, περιελαμβάνοντο ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν τιμῶν τῶν ὑφισταμένων μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς κηρύξεως τοῦ πολέμου, ἐθεώρησα ὅτι ἐδικαιούμην νὰ τάξω τοιοῦτον περιορισμὸν εἰς τὴν ἐκδηλωθεῖσαν τάσιν ὑπερτιμήσεως. Συνεπείᾳ τῆς τοιαύτης διαταγῆς οἱ Νομάρχαι καὶ οἱ κατὰ τόπους Διευθυνταὶ τῶν Ἀστυνομιῶν ἔλαβον τὰ προσήκοντα μέτρα. Περιττὸν βεβαίως εἶναι ν’ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλὴν λεπτομερείας περὶ τῶν διαφορῶν τῶν γεννηθεισῶν εἰς τὴν κατὰ τόπους ἐκτίμησιν. Συνεπείᾳ δὲ τῆς αὐτῆς διαταγῆς ἔλαβε μέτρα καὶ ἡ ἐδῶ ἀστυνομικὴ Διεύθυνσις, ἡ ὁποία καὶ πρώτη πασῶν ἐξέδωκε διατίμησιν τῆς ζακχάρεως, μετὰ τὴν ὁποίαν ἐξεδόθη ἑτέρα διορθοῦσα τὴν πρώτην, ὡς ἐλλιπῆ, δι’ ἧς ὡρίσθησαν αἱ κρατοῦσαι τιμαὶ κατὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας. Μολονότι δὲ ὑπῆρχον παρακαταθῆκαι ζακχάρεως, ἐκινδυνεύομεν νὰ εὑρεθῶμεν ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν εἰς ἔλλειψιν τοιαύτης. Ἡ ἐξουσία μάλιστα συνήντησε καὶ δυσχερείας τινὰς εἰς τὴν ἐπιβολὴν τῆς διατιμήσεως ἐκείνης καὶ εὑρέθημεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ κάμωμεν χρῆσιν διατάξεων νόμου καθ’ ἃς ἡ Ἀρχή, ὁσάκις εὑρίσκεται ἐνώπιον ἐμπόρων ἀρνουμένων νὰ πωλῶσιν εἰς τιμὰς τῆς διατιμήσεως τῆς Ἀστυνομίας, τὰ τρόφιμα ἐκεῖνα δικαιοῦται ἡ Ἀρχὴ νὰ ἐπεμβῇ καὶ νὰ κατάσχῃ καὶ πωλῇ διὰ λογαριασμὸν τῶν ἀρνουμένων τὴν πώλησιν ἐμπόρων. Διὰ τοῦ τρόπου τούτου ἠναγκάσαμεν καὶ τοὺς ἀρνουμένους ἐμπόρους εἰς τὸ νὰ πωλήσωσιν ὅσην εἶχον ζάκχαριν, ὀφείλω δὲ νὰ δηλώσω ὅτι κατὰ κανόνα ἡ τάξις τῶν ἐμπόρων τούτων ἔδειξε καὶ ἀγαθὴν θέλησιν ὅπως συμμορφωθῇ πρὸς τὴν διατίμησιν. Εἰς τὴν διατίμησιν τῆς ζακχάρεως ἐπηκολούθησεν ἡ διατίμησις τῶν ἀλεύρων. Πρέπει νὰ ὁμολογήσω πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι, παρ’ ὅλα τὰ μέτρα ταῦτα καὶ τὴν αὐστηρότητα μεθ’ ἧς ἐθεώρησα ὅτι ἔδει νὰ ἐφαρμοσθῶσιν αἱ ἀστυνομικαὶ διατιμήσεις, δὲν δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι ἀπεφύγομεν τὴν καταστρατήγησιν αὐτῶν. Τοὐναντίον, πολλαὶ ἐγένοντο καταγγελίαι τοιούτων ὑπερβασιῶν. Ἀτυχῶς ὅμως, ὡς τοὐλάχιστον ἐπείσθην ἐκ τῶν διαφόρων ἐνδείξεων, οἱ ἐξαναγκαζόμενοι νὰ ἀγοράζωσιν εἰς τιμὰς ἀνωτέρας τῆς διατιμήσεως, δὲν εἶχον πάντες τὸ θάρρος νὰ καταγγέλλωσι τὸν τοιοῦτον ἐκβιασμόν· δὲν εἶχον τὸ θάρρος, διότι συνήθως ἦσαν τακτικοὶ πελάται τῶν ἀλευρεμπόρων, ἐξηναγκάζοντο δέ, ὡς μάλιστα ἤκουσα, νὰ δίδωσιν ἀποδείξεις ὅτι ἠγόρασαν εἰς τὰς τιμὰς τῆς διατιμήσεως! Τοῦτο ὅμως ἐφ’ ὅσον δὲν ἦτο δυνατὸν ν’ ἀποδειχθῇ, φυσικὰ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ προκαλέσῃ καὶ καταγγελίαν τῆς ἁρμοδίας ἀρχῆς, ἀλλ’ ὅπου ἀνεκαλύφθησαν καὶ ἐπιστοποιήθησαν τοιαῦται παραβάσεις τῆς ἀστυνομικῆς διατιμήσεως, ἐζήτησα τὰς ἀναγκαίας πληροφορίας καὶ παρήγγειλα εἰς τὰς ἁρμοδίας ἀρχὰς νὰ προβῶσι καὶ προέβησαν εἰς τὰς καταγγελίας τῶν ἐνόχων ἐμπόρων. Προκειμένου περὶ τῆς διατιμήσεως τῶν ἀλεύρων, διὰ τὴν ἐποχὴν μὲν καθ’ ἣν ἐξεδόθη ἡ πρώτη ἀστυνομικὴ διατίμησις, ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν αἱ πραγματικαὶ τιμαὶ τῶν σιτηρῶν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Δυστυχῶς, πρὸς τῇ παραβάσει τῆς ἀστυνομικῆς διατιμήσεως, ὑπῆρξε καὶ ἄλλη κατάχρησις, ἡ γενομένη διὰ τῆς νοθείας· οὕτω δὲ εἴχομεν δύο καταστρατηγήσεις τῶν μέτρων ἅτινα ἐλάμβανεν ἡ Ἀρχή. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ὀφείλω, ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Συνάδελφον, νὰ δηλώσω ὅτι ἡ εὐθύνη, τόσον διὰ τὴν νοθείαν καὶ τὴν χειροτέρευσιν τῆς ποιότητος ὅσον καὶ διὰ τὴν ὑπερτίμησιν, δὲν ἀνήκει εἰς τοὺς ἀρτοποιοὺς· ἀνήκει εἰς τοὺς ἐμπόρους τῶν ἀλεύρων. Ἐὰν ἄρτος δὲν παρασκευάζεται καλός, ἁγνός, ἢ ἂν ἄρτος παρασκευαζόμενος ὡς πρώτης ποιότητος εἶναι δευτέρας καὶ ὁ δευτέρας τρίτης, τοῦτο δὲν εὐθύνει τοὺς ἀρτοποιούς, διότι ἡ νοθεία γίνεται εἰς τὰ ἐργοστάσια ἀλευροποιΐας, δὲν λέγω εἰς ὅλα, ἀλλ’ εἴς τινα ἐξ αὐτῶν. Τὰ κέρδη δὲ τὰ ὁποῖα παρέστησεν ὁ κ. Συνάδελφος ὅτι κερδίζουσιν οἱ ἀρτοποιοί, δὲν φαίνεται ὅτι δύναται νὰ βλέπῃ κανεὶς εἰς τὴν κατάστασιν αὐτῶν τὴν οἰκονομικήν, ἐνῷ δὲν δύναται βεβαίως νὰ λεχθῇ ὅτι συμβαίνει τὸ ἴδιον καὶ εἰς τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῶν ἐμπόρων τῶν ἀλεύρων. Διὰ τὴν νόθευσιν, διὰ νὰ πιστοποιήσω καὶ ταύτην, ἐδέησε καὶ προσωπικῶς νὰ ἐνεργήσω κατ’ ἄμεσον τρόπον, διατάξας ἐγὼ αὐτὸς αὐτοπροσώπως ἐν Πειραιεῖ αἰφνιδιασμὸν γενόμενον διὰ τῆς ἀστυνομικῆς Ἀρχῆς εἰς τὰ καταστήματα τῶν ἀλευρεμπόρων, διὰ τοῦ ὁποίου αἰφνιδιασμοῦ ἐλήφθησαν διάφορα δείγματα ἅτινα ἐξητάσθησαν παρὰ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, τοῦ Χημικοῦ τουτέστιν Ἐργαστηρίου, τὸ πόρισμα δὲ τῆς ἐξετάσεως ἐστάλη εἰς τὴν Ἀστυνομικὴν Διεύθυνσιν, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου πιστεύω ὅτι ἐπέδωκε καὶ τὰς ἐνδεικνυομένας μηνύσεις κατ’ ἐκείνων οἵτινες ἐνόθευσαν τὰ ἄλευρά των. Προκειμένου τελευταῖον περὶ τῶν ἀλεύρων τῶν προερχομένων ἐκ σίτου Ἀμερικανικοῦ, πρέπει νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι προέβην χθὲς ἀκριβῶς εἰς διατίμησιν νέαν πρὸς ὑποτίμησιν τοῦ ἐξ αὐτῶν τῶν ἀλεύρων ἄρτου αʹ ποιότητος κατὰ πέντε λεπτά, ἀμφιβάλλω δὲ ἂν ἀκόμη σήμερον ὑπάρχει ἄρτος κατασκευαζόμενος ἀπὸ ἁγνὸν σιμιγδάλι. Ἡ ποσότης τοῦ τοιούτου ἄρτου, τοῦ σιμιγδαλίτου, εἶναι ἐλαχίστη, δεδομένου ὅτι δὲν ὑπάρχει πλέον σκληρὸς σῖτος Ρωσσικός· ὅτι δὲ ὁ ἐκ Θεσσαλίας μεταφερόμενος ἐνταῦθα εἶναι ἐλάχιστος, ἕνεκα τῆς ὑπερτιμήσεως τὴν ὁποίαν ἔχει καὶ αὐτός, κατὰ τὴν ὁμολογίαν αὐτῶν τούτων τῶν ἐμπόρων. Ὁ Ἀμερικανικὸς σῖτος εἶναι σῖτος μαλακὸς μὴ ἔχων ἀπόδοσιν σιμιγδαλίου. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν τιμῶν τοῦ τοιούτου σίτου ἐκανονίσθη ἡ διατίμησις κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἄρτος αʹ ποιότητος θὰ πωλῆται ἀντὶ 55 λεπτῶν. Κατὰ τὰ ἄλλα διατηρεῖται ἡ διατίμησις ἡ μέχρι σήμερον, διατηροῦμεν δὲ καὶ τὴν τιμὴν τοῦ ἐκ σιμιγδαλίου ἄρτου, καθόσον ἐκ τῶν κομιζομένων ἤδη φορτίων Ἀμερικανικοῦ σίτου, ὑπάρχει καὶ ποσότης σκληροῦ σίτου, ἀποδίδουσα καὶ σιμιγδάλιον. Ὅπως δήποτε ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶχε νὰ πράξῃ περισσότερα τῶν ὅσα ἔπραξεν. Ἐγὼ πρῶτος ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι αἱ ἀστυνομικαὶ διατιμήσεις, ἰδιαίτατα τῶν ἀλεύρων, ἀτυχῶς δὲν τηροῦνται ὑπὸ πάντων τῶν ἀλευρεμπόρων. Προεκάλεσα δὲ καὶ ὑπεκίνησα δι’ ὅλων τῶν δυνατῶν μέτρων τοὺς ἐκβιαζομένους ν’ ἀγοράζωσιν ἀκριβώτερον τῆς διατιμήσεως, νὰ προβαίνωσι μετὰ θάρρους εἰς καταγγελίας, ἀλλὰ φαίνεται ὅτι φοβοῦνται, εἶδον δὲ καὶ ἐγὼ αὐτὸς διπλότυπον ἀγοραστοῦ ἐν Ἀθήναις ἀλεύρων ἐκ Πειραιῶς, τὰ ὁποῖα εἶχον πωληθῆ, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, κατὰ 3 λεπτὰ ὑπεράνω τῆς τιμῆς τὴν ὁποίαν ὁρίζει ἡ διατίμησις! Ἀλλ’ ἡ Ἀρχὴ δὲν δύναται νὰ πράξῃ τίποτε περισσότερον. Καὶ ὡς πρὸς τὴν νοθείαν δὲν δυνάμεθα περισσότερον νὰ πράξωμεν τῶν ὅσα ἐπράξαμεν, φοβοῦμαι δὲ μὴ ἡ εὐθύνη, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ποινικοῦ νόμου ὡς πρὸς τὴν νοθείαν τὴν μὴ ἐπιβλαβῆ εἰς τὴν δημοσίαν ὑγείαν, εἶναι σχεδὸν ἀνύπαρκτος ποινικῶς, ὡς μοὶ ἐδόθη ἀφορμὴ νὰ εἴπω κατὰ τὴν εἰσήγησιν τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου, τοῦ «περὶ συστάσεως Χημικῶν Ἐργαστηρίων», τὸ ὁποῖον θὰ δοθῇ εἰς τὴν Βουλὴν εὐκαιρία νὰ ψηφίσῃ ἐντὸς τῆς παρούσης ἑβδομάδος, ὑποβληθὲν πρὸ καιροῦ ὑπὸ τὴν ψῆφον αὐτῆς. Ὁπωσδήποτε εἰς τὴν δικαιοσύνην ἀπόκειται νὰ εὕρῃ τὸν τρόπον τῆς τιμωρίας τῶν τοιούτων νοθειῶν. Προκειμένου ἤδη περὶ τοῦ γενικωτέρου ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἔθιξαν οἱ ἀξιότιμοι Συνάδελφοι, ἐννοῶ τὴν προστατευτικὴν φορολογίαν τῆς ἀλευροβιομηχανίας, περὶ αὐτοῦ θὰ εἴπῃ καὶ ἡ Κυβέρνησις τὴν γνώμην της, ὅταν ἐν καιρῷ ἔλθῃ τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ λοιπαὶ ἀναφοραὶ ἀναβάλλονται συμπληρωθείσης τῆς ὥρας. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικά. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ Πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως). Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης.

§59Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐπ’ ἄλλῃ ἀφορμῇ ἐτονίσθη ἤδη, διὰ στόματος τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, τὸ λεπτὸν τῆς θέσεως τοῦ ἐν οὐδετερότητι Κράτους καὶ αἱ παρομαρτοῦσαι ὑποχρεώσεις καὶ τοῦ ἐπισήμου Κράτους καὶ τῶν ἀτόμων καὶ τοῦ τύπου ἰδιαιτέρως. Περὶ ἐξυβρίσεως ξένων ἡγεμόνων προνοοῦσι διατάξεις εἰδικαὶ τοῦ νόμου περὶ ἐξυβρίσεως καὶ τύπου, τὰς ὁποίας δὲν ἐννοοῦμεν νὰ θίξωμεν, καὶ αἵτινες ἐξαρτῶσι τὴν ἐξάσκησιν τῆς ποινικῆς ἀγωγῆς ἐκ καταγγελίας γενομένης παρὰ τοῦ ἡγεμόνος. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ἀδικήματος τῆς ἐξυβρίσεως, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τοῦ συμφέροντος τοῦ ἡμετέρου Κράτους, ἐπιβάλλεται νὰ ληφθῇ πρόνοια, ὅπως κατὰ τὸ στάδιον τῆς οὐδετερότητος τηρῆται αὐστηρῶς καὶ ἡ εὐπρέπεια περὶ τὰς ἐκφράσεις τὰς ἀφορώσας τοὺς ἡγεμόνας ἢ ἀρχηγοὺς τῶν ἐμπολέμων. Πρὸς τοῦτο εἰσάγω νομοσχέδιον, δι’ οὗ καθίσταται πταισματικὴ παράβασις ἡ διάδοσις ὑβριστικῶν ἐκφράσεων ξένων ἡγεμόνων καθ’ ὃν χρόνον τὰ Κράτη αὐτῶν εὑρίσκονται εἰς ἐμπόλεμον κατάστασιν καὶ ἡ Ἑλλὰς ἐν οὐδετερότητι. Παρακαλῶ νὰ παραπεμφθῇ εἰς ἐπιτροπὴν ἀλλὰ νὰ ταχθῇ καὶ σύντομος προθεσμία εἰς τὴν ἐπιτροπήν, πρὸς ἣν θὰ σταλῇ. Ἐπίσης παρακαλῶ τὴν ἐπιτροπὴν τὴν ἐπεξεργαζομένην τὰ ὀλίγα δικαστικὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα τελευταῖον κατέθηκα, ὅπως προσαγάγῃ ταῦτα ἐντὸς προθεσμίας οὐχὶ μακροτέρας τῶν δεκαπέντε ἡμερῶν.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον «περὶ διαδόσεως διὰ τοῦ τύπου δημοσιευμάτων ἐξυβριστικῶν ἡγεμόνος ἢ ἀρχηγοῦ ἐμπολέμων κρατῶν» παραπέμπεται εἰς τὴν διαρκῆ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης ἐπιτροπήν. Ἐρωτᾶται δὲ ἡ Βουλὴ ἂν στέργει νὰ ὁρίσῃ προθεσμίαν πενθήμερον μὲν διὰ τὸ ἤδη ὑποβληθέν, δεκαήμερον δὲ διὰ τὰ προηγουμένως κατατεθέντα δικαστικὰ νομοσχέδια.

§61Λ. ΝΑΚΟΣ. Νὰ συνέλθῃ ὅμως ἡ ἐπιτροπή.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡμεῖς τὴν καλοῦμεν. Τὸ πταῖσμα εἶναι ἰδικόν της. Λοιπόν, δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§63ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§65ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Παρακαλῶ τὴν Βουλήν, ἂν δέχεται, ὅπως τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐπιτάξεως εἰσφορῶν διὰ τὴν προσωρινὴν ἐγκατάστασιν τῶν προσφύγων», ἀποτελούμενον ἐκ τεσσάρων ἄρθρων, κηρυχθῇ κατεπεῖγον, μὴ ἀναμείνῃ δὲ ἡ Βουλὴ τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐπιτροπῆς ἐπ’ αὐτοῦ, ἀλλ’ ἀναγραφῇ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς αὔριον, ἵνα ψηφισθῇ τὸ ταχύτερον, διότι ἕνεκα τοῦ δριμυτάτου χειμῶνος χθὲς τὸ ἑσπέρας ἀπέθανον ἐκ ψύξεως ἄνθρωποι διαμένοντες ὑπό σκηνάς. (Ἡ Βουλὴ παραδέχεται τὸ κατεπεῖγον τοῦ νομοσχεδίου καὶ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ).

§66Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Ὑποβάλλω ὑπὸ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς τὰ ἑξῆς σχέδια νόμων· 1ον «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8 Αὐγούστου ἐ. ἔ. Β. Διατάγματος, δι’ οὗ ἐνεκρίθησαν εἰδικοὶ προϋπολογισμοὶ τῆς ἀπαιτουμένης δαπάνης διὰ τὴν μεταφορὰν τοῦ νεκροταφείου τῶν Διαμαρτυρομένων εἰς τὸ Αʹ Νεκροταφεῖον Ἀθηνῶν». 2ον) «περὶ ἐγκρίσεως εἰδικῶν προϋπολογισμῶν ὁλικῆς δαπάνης ἀνωτέρας τῶν δραχμῶν 10,000 διὰ τὴν κατασκευὴν διαφόρων ἔργων ἐν τῷ Φρενοκομείῳ Κερκύρας».

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ νομοσχέδια ταῦτα παραπέμπονται εἰς τὴν ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ ἐπιτροπήν.

§68Α. ΔΙΟΜΗΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω σχέδιον νόμου «περὶ ἐλευθέρας ζώνης ἐν Θεσσαλονίκῃ». Τὸ ἐμπορικὸν μέλλον τῆς Θεσσαλονίκης, δεδομένης τῆς μεταβολῆς, ἣν ὑπέστη ἡ ἔκτασις τῆς χώρας ἣν ἐτροφοδότει προηγουμένως, βεβαίως δὲν δύναται ὑπὸ τὸ καθεστὼς σύστημα νὰ εἶναι ἐπίσης τόσον ἐξησφαλισμένον, ὅσον ἦτο καὶ κατὰ τὸ παρελθόν. Ζητεῖται διὰ τοῦτο σήμερον, πῶς ἡ Θεσσαλονίκη, ἡ ὁποία ὑπῆρξεν εἷς τῶν κυρίων λιμένων τῆς Ἀνατολῆς καὶ ἐμερίμνα περὶ τῆς τροφοδοσίας ὄχι μόνον τῆς ὄπισθεν αὐτῆς κειμένης χώρας ἀλλὰ καὶ ἐκτάσεως πολὺ μείζονος ταύτης, πῶς, λέγω, τὸ μέλλον της τοῦτο θὰ ἐξασφαλισθῇ ὑπὸ τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον δεσπόζει σήμερον εἰς τὸ κράτος τὸ Ἑλληνικόν, ὑπὸ τὸ σύστημα τῆς προστασίας. Εὑρέθη λοιπὸν ὅτι ὑπάρχει ἀπόλυτος ἀνάγκη τῆς ὑπάρξεως τοῦ θεσμοῦ τῆς ἐλευθέρας ζώνης, ὅστις θεσμὸς φέρει ἐξαίρεσίν τινα εἰς τὸ ὑπάρχον σύστημα, ὅπως ἐμπορεύματα εἰσέρχωνται εἰς ὡρισμένον τμῆμα τῆς Ἐπικρατείας ἐλεύθερα πάσης καταβολῆς δασμοῦ καὶ πάσης διατυπώσεως, ὅπως ἐκεῖθεν δύνανται νὰ ἐξέλθωσι πάλιν καὶ μὴ ἐπιβαρυνόμενα διὰ δαπάνης τροφοδοτήσωσι τὴν χώραν ὡσανεὶ προήρχετο τὸ ἐμπόρευμα τοῦτο ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς. Διὰ τοῦ ὑποβαλλομένου νομοσχεδίου, στηριχθέντες εἰς τὰς διατάξεις καὶ τὰς ἀρχάς, αἱ ὁποῖαι καθ’ ὅ,τι ἀφορᾷ τὸν θεσμὸν τῆς ἐλευθέρας ζώνης κρατοῦσιν εἰς τὰς ἄλλας χώρας ὅπου ὁ θεσμὸς οὗτος εἶναι ἤδη ἐν ἰσχύϊ, ἔχομεν βάσιμον τὴν ἐλπίδα ὅτι, ἱδρυομένης Ἐλευθέρας Ζώνης ἐν Θεσσαλονίκῃ, αὕτη θὰ ἀποβῇ πραγματικὸν ἐμπορεῖον ὁλοκλήρου τῆς Ἀνατολῆς. Ἔχομεν τὴν ἐλπίδα ἀκόμη ὅτι ὁ θεσμὸς οὗτος ὡς ἔχει θέλει ἐξασφαλίσει τὴν τροφοδότησιν ὁλοκλήρου τοῦ hinterland τὸ ὁποῖον ἐτροφοδοτεῖτο παρ’ αὐτῆς, ἀκόμη δὲ ὅτι ἐκ τοῦ κέντρου τῆς Θεσσαλονίκης θέλουσι προμηθεύεσθαι τὰ εἴδη ταῦτα καὶ ἄλλαι χῶραι τῆς Ἀνατολῆς, ἠναγκασμέναι μέχρι σήμερον νὰ προσφεύγωσιν εἰς μακρὰν κειμένους λιμένας καὶ βαρυνόμεναι διὰ τῶν διαφόρων δαπανῶν τῆς μεταφορᾶς. Θὰ ἠδύνατό τις νὰ εἴπῃ ὅτι διὰ τὰς νομοθεσίας, αἱ ὁποῖαι ἔχουσι τὴν προστασίαν, ὡς ἡ ἰδική μας, ὅτι οἱ θεσμοὶ τῆς διαμετακομίσεως καὶ τῶν προσωρινῶν ἀτελειῶν εἶναι θεσμοὶ ἐπαρκεῖς διὰ νὰ πληρώσωσι τὰς ἀνάγκας αὐτάς, ἀλλ’ οἱ θεσμοὶ αὐτοὶ ἀποβλέπουσι μόνον εἰς τὰς μερικὰς ἀνάγκας ἐμπορίου, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ τροφοδοτήσῃ μόνον αὐτὴν ταύτην τὴν χώραν, οὐχὶ δὲ νὰ ἔχῃ καὶ ἀκτινοβολίαν μεγαλειτέραν τῆς συνήθους ἐν τῇ χώρᾳ. Ὡς ἐκ τούτου ἐθεωρήσαμεν ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ εἰσαγάγωμεν εἰς τὴν ἐπικράτειαν τὸν θεσμὸν τῆς προσωρινῆς ἀτελείας καὶ διαμετακομίσεως ἀλλὰ νὰ εὐρύνωμεν τὸν θεσμὸν τοῦτον συμφώνως πρὸς τὰ ἀλλαχοῦ ἰσχύοντα καὶ ἀποδόσαντα ἀποτελέσματα ἄριστα καὶ νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸν θεσμὸν τοῦτον καὶ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην μὲ τὴν βεβαιότητα ὅτι τὸ ἀποτέλεσμα θέλει εἶσθαι πολὺ καλόν. Λαμβάνω ἤδη τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω, Κύριοι, δεύτερον σχέδιον νόμου «περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τὴν ἀδελφὴν τοῦ ἀγρίως δολοφονηθέντος Μητροπολίτου Μελενίκου» καὶ παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ὅπως ἀμφότερα τὰ νομοσχέδια ταῦτα ἀποσταλῶσιν εἰς τὰς οἰκείας ἐπιτροπάς.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ἡ ἐπιτροπὴ ἀποτελεῖται ἐκ τῶν Βουλευτῶν κ. κ. Γ. Καφαντάρη, Π. Βουρλούμη, Θ. Κουτούπη, Ι. Ἀθανασάκη, Γ. Στρατούλη, Π. Τσαλδάρη, Α. Ἀναστασιάδου καὶ Κ. Σπυρίδου. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν.

§70ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, τὸ πρῶτον ἀναγεγραμμένον ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει ν’ ἀναβληθῇ δι’ αὔριον, ἀναγραφομένου πάλιν πρώτου, διότι τινὲς τῶν κ. Βουλευτῶν μοὶ εἶπον ὅτι δὲν τοῖς ἐδόθη καιρὸς νὰ μελετήσωσιν αὐτό. Ἐπίσης θὰ παρεκάλουν τοὺς θέλοντας νὰ ὑποβάλλωσι τροπολογίας νὰ εἶχον τὴν καλωσύνην νὰ ὑποβάλωσι ταύτας μέχρι τοῦ πέρατος τῆς συνεδριάσεως, ἵνα λάβω τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὰς μελετήσω.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ πληρωμῆς μισθοῦ καὶ συντάξεως εἰς τὸ ὑπηρετικὸν προσωπικὸν τῶν σχολείων καὶ τοὺς φύλακας τῶν ἐκ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως ἐξαρτωμένων ὑπηρεσιῶν». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσθήκης εἰς τὸ διδακτικὸν προσωπικὸν ἑκάστου Γυμνασίου ἑνὸς καθηγητοῦ τῶν φυσικῶν καὶ ἑνὸς τῶν θρησκευτικῶν». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ συστάσεως Μεταγωγικοῦ Σώματος καὶ μεταθέσεως τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ Ὑλικοῦ Πυροβολικοῦ εἰς τὸ Πυροβολικόν, εἰς τὸ Μεταγωγικὸν καὶ εἰς τὸ Σῶμα διαχειριστῶν Οἰκονομικῆς Ὑπηρεσίας». Ἄρθρον 1. (ἀναγινώσκεται). Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 1 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 1ον καὶ 2ον καὶ ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 3ον).

§72ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 3ον νὰ γίνῃ ἡ ἑξῆς τροπολογία. Νὰ τεθῇ 3ον «εἰς τὰς οἰκονομικὰς ὑπηρεσίας μετατίθενται κατόπιν δηλώσεως τῶν ἀτόμων», ἵνα μὴ ὑποτεθῇ ὅτι οὗτοι θὰ χρησιμεύωσιν εἰς τὰς μεταγωγικὰς ὑπηρεσίας. Θὰ εἶναι ἀξιωματικοὶ τοῦ μεταγωγικοῦ ἔχοντες ὅλα τὰ δικαιώματα τὰ ἀνήκοντα εἰς τὸ σῶμα τοῦτο.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 3ον ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι. (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 3ον τοῦ νομοσχεδίου, τὰ λοιπὰ ἄρθρα αὐτοῦ ὡς καὶ τὸ σύνολον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ συστάσεως καὶ λειτουργίας Στρατιωτικῶν Λεσχῶν, ἐν ταῖς ἕδραις Σωμάτων Στρατοῦ, Μεραρχιῶν ἢ καὶ κατωτέρων Μονάδων». Ἄρθρον 1ον (Ἀναγινώσκεται). Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 1ον παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι. (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 1ον καὶ ἀναγινώσκεται τὸ 2ον).

§74Κ. ΣΟΚΟΛΗΣ. Ἤθελον παρακαλέσει, ὅπως τεθῇ διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν νὰ εἶναι δυνατόν, ὅπως δύνανται οἱ ἀξιωματικοί, εἰς μέρη ὅπου ὑπάρχουσι μικραὶ φρουραί, ν’ ἀποτελέσωσι μίαν λέσχην μετὰ τῶν ὑπαρχουσῶν τυχὸν εἰς τὰ μέρη ταῦτα, διότι δὲν γνωρίζω ἂν συμβαίνει ἀλλαχοῦ τὸ συμβαῖνον ἐν Ἑπτανήσῳ καὶ δὴ ἐν Κερκύρᾳ καὶ Λευκάδι, ὅπου ὑπάρχουσι λέσχαι ἀξιοπρεπέσταται, εἰς ἃς δύνανται νὰ μεταβαίνωσιν οἱ ἀξιωματικοὶ συνεισφέροντες ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὁ νόμος ὁρίζει. Θὰ ἔχωσιν ἀξιοπρεπεστάτην τὴν παράστασιν καὶ ἐν γένει τὴν διαμονήν.

§75ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ὑποβάλλετε σχετικὴν τροπολογίαν μὲ τὴν παράκλησιν, μὴ ζητήσητε τοῦτο ὡς ὑποχρεωτικόν, διότι δὲν θὰ τὸ δεχθῶ, ἀλλὰ δυνητικόν.

§76Κ. ΣΟΚΟΛΗΣ. Μάλιστα.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 2ον παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι. (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 2ον, τὰ λοιπὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου ὡς καὶ τὸ σύνολον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἐκδόσεως χρηματικῶν ἐνταλμάτων ἐπὶ ἀποδόσει λογαριασμοῦ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ ἀποστολῆς χρημάτων διὰ τηλεγραφικῆς ἐπιταγῆς εἰς τὸ ἐξωτερικόν». Ἄρθρον 1ον (ἀναγινώσκετοι). Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 1ον παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι. (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 1ον, τὰ λοιπὰ ἄρθρα αὐτοῦ ὡς καὶ τὸ σύνολον). Ἐπίσης γίνεται δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 9 Αὐγούστου ἐ. ἔ. Β. Διαιάγματος περὶ προσελεύσεως τῶν ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ διαμενόντων ἐπιστράτων». Αʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 25 Αὐγούστου ἐ. ἔ. Β. Διατάγματος περὶ προσελεύσεως τῶν ἐν τῇ ἡμεδαπῇ διαμενόντων ἐπιστράτων».

§78Κ. ΣΟΚΟΛΗΣ. Εἰς τὸν 1ον νομοσχέδιον τῶν διαμενόντων ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ εἶχε τεθῇ ὅτι πρέπει νὰ προσέρχωνται εἰς τὸ Προξενεῖον. Εἰς τὸ δεύτερον νομοσχέδιον ἀναφέρεται ὅτι πρέπει νὰ προσέλθωσιν ἐντὸς δύο ἡμερῶν. Νομίζω ὅτι θὰ ἦτο ὀρθότερον νὰ τεθῇ διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν νὰ προσέλθωσιν ἐντὸς δύο ἡμερῶν εἰς τὰς οἰκείας ἀστυνομίας.

§79ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Θὰ τὸ ἐξετάσω. Ἐὰν ὅμως δὲν ὑπάρχῃ ὁ ἀπαιτούμενος καιρὸς θὰ εἶναι ἀνωτέρα βία.

§80Κ. ΣΟΚΟΛΗΣ. Ἄν τεθῇ ὅτι δύναται νὰ παρουσιασθῇ εἰς τὴν ἀστυνομίαν ἐξακριβοῦται πᾶσα τυχὸν περίστασις τοιαύτη.

§81ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Τὸ ζήτημα εἶναι νὰ παρουσιασθῇ εἰς τὸ Σύνταγμά του. Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μᾶς ἐνδιαφέρει.

§82Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Εἰς τοῦτο βεβαίως ἀποβλέπει ἡ διάταξις· ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν ἐντὸς δύο ἡμερῶν νὰ προσέλθωσιν εἰς τὸ Σύνταγμά των, τὸ εὑρισκόμενον ἐν Θεσσαλονίκῃ, ἐπὶ παραδείγματι, ἐὰν διαμένωσιν εἰς ἕνα μεμακρυσμένον χωρίον τῆς Πελοποννήσου. Παρακαλῶ σημειώσατε καὶ τοῦτο ἵνα τὸ ἐξετάσητε. (Ψηφίζονται εἶτα εἰς πρώτην συζήτησιν τὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου). Ἐπίσης ψηφίζεται εἰς Αʹ συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 20 Αὐγούστου ἐ. ἔ. Β. Διατάγματος περὶ χρόνου ἐνάρξεως τοῦ σχολικοῦ ἔτους 1914– 1915», προστεθείσης ἐν τῷ 2ῳ ἄρθρῳ τῆς λέξεως «συμπεριλαμβανομένης», καὶ Εἰς Βʹ συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον «περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ ἄρθρ. 4 ἐδ. αʹ τοῦ νόμου ͵ΔΞΗʹ τοῦ 1912 καὶ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νόμου 122 τοῦ 1913», ὡς ἐτροποποιήθη ἐν τῇ αʹ συζητήσει. Ἐπίσης ψηφίζεται ἡ ἀρχὴ τῶν νομοσχεδίων. 1) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 21 Αὐγούστου 1914 νομοθετικοῦ Β. Διατάγματος, περὶ ἀναθέσεως καθηκόντων ἀξιωματικῶν Ἐπιμελητείας εἰς ἀξιωματικοὺς τοῦ οἰκονομικοῦ». 2) «Περὶ κυρώσεως Β. Διατάγματος περὶ χρησιμοποιήσεως ἀξιωματικῶν καὶ ὑπαξιωματικῶν τοῦ Ναυτικοῦ πρὸς ἐκπαίδευσιν τῶν τμημάτων Πυροβολικοῦ καὶ Μηχανικοῦ, τῶν χρησιμοποιουμένων διὰ τὴν ἐπάκτιον ἄμυναν». 3) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 26 Αὐγούστου 1914 νομοθετικοῦ Β. Διατάγματος, περὶ ἐκδόσεως χρηματικῶν ἐνταλμάτων ἐπὶ ἀποδόσει λογαριασμοῦ εἰς τὸ Ἐσωτερικὸν ὑπὸ τοῦ Ταμείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης». 4) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 21 Αὐγούστου ἐ. ἔ. Β. Διατάγματος περὶ προσκλήσεως στρατευσίμων ἐνεστώσης ἀπογραφῆς». 5) «Περὶ ἑρμηνείας τοῦ βʹ ἐδαφ. τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ νόμου 240 ἐ. ἔ. καὶ καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ ͵ΓΤΣʹ νόμου τοῦ 1909».

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μισθώσεως ἰδιωτικῶν οἰκημάτων ὡς διδακτηρίων τῶν σχολείων τοῦ Κράτους». Ἄρθρον 1ον (ἀναγινώσκεται).

§84Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Θὰ παρεκάλουν, εἰ δυνατόν, πρὸς ἀποφυγὴν βραδυτήτων, καθ’ ὅσον πάντοτε εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἁπλοποιήσεως ὅλων τῶν διατυπώσεων, προκειμένου περὶ μισθώσεως διδακτηρίων τῶν κοινῶν σχολείων, νὰ ἀνατεθῇ ἡ ἀπόφασις τῆς μισθώσεως εἰς μόνον τὸν ἐπιθεωρητὴν νὰ λείψωσι δὲ αἱ διάφοροι πολυμελεῖς ἐπιτροπαί.

§85Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως). Διὰ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 2 περιορίζεται ἡ ἐπιτροπὴ εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κοινότητος καὶ τὸν Διευθυντὴν τοῦ σχολείου. Ὁ ἐπιθεωρητὴς δὲν πρέπει νὰ λαμβάνῃ μέρος εἰς τὴν ἐπιτροπήν, διότι οὗτος θὰ ἀποφαίνηται κατὰ δεύτερον βαθμὸν ἂν θεωρῇ κατάλληλον τὸ ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς προτεινόμενον οἴκημα.

§86Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Πολὺ καλὴ ἡ τροποποίησις αὐτή, ἀλλ’ ἤθελον προσέτι νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἰς τὸ ζήτημα τῆς καταθέσεως γραμματίου ποσοῦ ἀνερχομένου εἰς τὸ δέκατον τοῦ ἐτησίου ἐνοικίου. Εἰς τὰ μικρὰ ἀγροτικὰ σχολεῖα τὸ ποσὸν τοῦτο θὰ εἶναι ἐλάχιστον καὶ μόνον δυσχερείας θὰ παρεμβάλλῃ καθ’ ὅσον δὲν θὰ ὑπάρχωσι πρόχειρα τὰ μέσα τῆς καταθέσεως αὐτοῦ τοῦ μικροῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον δὲν παρέχει καὶ μεγάλην ἀσφάλειαν.

§87Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὅσον μικρὸν καὶ ἂν εἶναι τὸ ποσὸν εἶναι πάντοτε κἄτι τι. Καὶ ἤδη ἄλλως τε γίνεται τοῦτο κατὰ τὸν ἰσχύοντα νόμον.

§88Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Εἴπετε ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος θ’ ἀποφασίσῃ περὶ τῆς μισθώσεως τοῦ σχολείου. Μοὶ φαίνεται ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ὀρθόν. Καλλίτερον θὰ ἦτο νὰ ἀνετίθετο ἡ ἐκλογὴ εἰς τὸν ἐπιθεωρητήν.

§89Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἡ βάσις εἶναι ν’ ἀπαλλαγῇ ὁ ἐπιθεωρητὴς ἀπὸ τῆς ἀσχολίας ταύτης τῆς εὑρέσεως τοῦ καταλλήλου οἰκήματος. Ἡ ἐπιτροπὴ θὰ φροντίσῃ νὰ εὕρῃ τὸ κατάλληλον οἴκημα, ὁ δὲ ἐπιθεωρητής, ἂν εὕρῃ ὅτι ὄντως τὸ οἴκημα αὐτὸ εἶναι τὸ κατάλληλον, θὰ προτείνῃ τὴν ἐνοικίασιν.

§90Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Νὰ ἀπαλλαγῆτε, εἰ δυνατόν, ἀπὸ τοιαύτας ἐνοχλήσεις, αἱ ὁποῖαι ἀφορῶσιν ἀντικείμενον διὰ μὲν τὸ κέντρον μικρᾶς σημασίας διὰ δὲ τοὺς τόπους, ἔνθα ὑπάρχουσι τὰ διδακτήρια, σημαντικὸν καὶ μέγα. Δὲν ἀγνοεῖτε τί ἐγίνετο πρὸ τοῦ νόμου τοῦ 1910, ὁ ὁποῖος ἠξίωσεν ἐγγυήσεις τινὰς διὰ τὴν ἐνοικίασιν ἐν γένει δημοσίων οἰκημάτων. Ἀκόμη καὶ τότε ἐθεωρήθη ἀναγκαῖον νὰ ἀνατεθῇ ἡ ἐκλογὴ εἰς τὸν ἐπιθεωρητὴν ὡς ἐγγύησις. Ἀναγνωρίζω ἐπίσης τὸ πολλαπλοῦν τῆς ἐργασίας καὶ τὰς ἀσχολίας τὰς ὁποίας ἔχει ὁ ἐπιθεωρητής, ἀλλὰ καὶ τοῦτο εἶναι ἐκ τῶν κυριωτάτων καθηκόντων αὐτοῦ. Αἱ προστριβαὶ ἀρχίζουσι καὶ ἀναπτύσσονται ἐκεῖ ἔνθα ὑπάρχει συμφέρον, καὶ εἰς τὰ μικρὰ χωρία εἶναι μέγιστον τὸ συμφέρον τῶν 30, 40 καὶ 50 δραχμῶν διὰ τὰ διδακτήρια. Μὴ ἀφήνετε ποτὲ τὸν Πρόεδρον τῆς Κοινότητος ν’ ἀποφασίσῃ ἐκεῖνος περὶ τῆς ἐνοικιάσεως τοῦ διδακτηρίου· εἶναι τὸ μεγαλείτερον ῥουσφέτι, τὸ ὁποῖον εἰμπορεῖ νὰ πάρῃ εἷς χωρικός. Ἐκεῖ θ’ ἀρχίσωσιν αἱ ἔριδες, ἀφοῦ σήμερον γίνεται τόσος λόγος. Καὶ τώρα ὅπου ἐκδίδονται γραμμάτια, γίνεται συναγωνισμός, καὶ ὅμως δὲν ἔχομεν ἄλλην ἐνόχλησιν ἀπὸ τοὺς χωρικοὺς παρὰ διὰ τὴν ἐνοικίασιν. Μαζὶ μὲ τὰς ἄλλας ἀσχολίας ἂς ἀναλάβῃ καὶ αὐτήν. Ὁρίσατε τέλος πάντων νὰ τὸν ἀναπληροῖ εἷς δημοδιδάσκαλος πρωτοβάθμιος κατὰ περιφέρειαν, ὄχι ἐντόπιος. Ἂν νομίζητε ὅτι τὸ πρᾶγμα χρειάζεται κἄποιαν σκέψιν, παρακαλῶ νὰ τὸ ἀναβάλητε.

§91Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἂς ἀναβληθῇ διὰ νὰ διατυπώσωμεν τὴν τροπολογίαν.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἐπιστολῶν καὶ κυτίων μετὰ δεδηλωμένης ἀξίας». (Ψηφίζεται ἡ ἀρχή). Τὸ ἑπόμενον ἀναβάλλεται. Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως καὶ προσθήκης διατάξεων ἐν τοῖς νόμοις ͵ΒΨΑʹ τῇ 27 Μαρτίου 1900 καὶ ͵ΓΣΟʹ τῆς 3 Ἀπριλίου 1909, ͵ΓΣΒʹ τῆς 7 Ἀπριλίου 1907, ͵ΓΤΘʹ τῆς 14 Μαΐου 1908, ͵ΓΦϞΗʹ τῆς 6 Μαρτίου 1910, ͵ΓΩΠΓʹ τῆς 4 Αὐγούστου 1911, ͵ΔΜΘʹ τῆς 31 Ἰανουαρίου 1912 καὶ ͵ΔΙΘʹ τῆς 22 Ἰανουαρίου 1912 περὶ ἐκποιήσεως καὶ διανομῆς κτημάτων τῆς Ζαππείου περιουσίας, περὶ συνοικισμοῦ καὶ διανομῆς γαιῶν ἐν Θεσσαλίᾳ καὶ ὀργανώσεως καὶ διοικήσεως τοῦ Θεσσαλικοῦ Γεωργικοῦ ταμείου, περὶ ἀδείας συνομολογήσεως γεωργικοῦ δανείου καὶ ἀγορᾶς καὶ διανομῆς χωρίων, καὶ περὶ τῶν πρὸς τὸ δημόσιον ὀφειλομένων ἐκ τοῦ τμήματος τοῦ χωρίου Σοφάδων».

§93ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον τῆς ἐπιτροπῆς. (Ἀναγινώσκεται καὶ ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς, γίνεται δὲ δεκτὴ καὶ ἡ προσθήκη ὡς ἄρθρου 33ου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ).

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ ὑπ’ ἀριθ. 21, 22 καὶ 23 ἀναβάλλονται. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπιβλέψεως τῆς δημοσίας ὑγιείας». (Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 25 ἀναβάλλεται. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως δημοσίου λυσσιατρείου καὶ δαμαλιδοκομείου».

§95Ι. ΒΕΡΡΟΙΟΣ. Προκειμένου νὰ ἱδρύσωμεν Λυσσιατρεῖον Δημόσιον ἐν Ἀθήναις, νομίζω ὅτι τοῦτο οὐδένα παρέχει σκοπὸν ὠφέλιμον, διότι τὸ ὑπάρχον ἐν Ἀθήναις Λυσσιατρεῖον ἐξεπλήρωσεν ἀπὸ χρόνου πολλοῦ καὶ ἐκπληροῖ μέχρι σήμερον καὶ θὰ ἐκπληροῖ, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχῃ τὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει καὶ θέλει ἡ Πολιτεία. Ἀνεπαρκὲς βεβαίως δὲν εἶναι, διότι νομίζω ὅτι ὑπάρχει Λυσσιατρεῖον καὶ ἐν Θεσσαλονίκῃ διὰ τὰς νέας Χώρας.

§96ΕΜΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὄχι δὲν ὑπάρχει.

§97Ι. ΒΕΡΡΟΙΟΣ. Νὰ ἱδρυθῇ ἐκεῖ, ἐνταῦθα δὲ ἀντὶ νὰ ἐπιμείνητε εἰς τὴν ἵδρυσιν λυσσιατρείου νὰ ἐπιμείνητε εἰς τὴν ἵδρυσιν ἐργαστηρίου παραγωγῆς ὀρρῶν.

§98ΕΜΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ. Γίνεται καὶ αὐτό.

§99Σ. ΙΓΓΛΕΣΗΣ. Καὶ ἐγὼ συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς ἱδρύσεως λυσσιατρείου ἐν Θεσσαλονίκῃ καὶ οὐχὶ ἐν Ἀθήναις.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 1ον παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Γίνονται δεκτὰ εἶτα τὰ ἄρθρα 2–9 ὡς καὶ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου). Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 27 ἀναβάλλεται, ἀπουσιάζοντος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐπίσης γίνονται δεκτὰ εἰς Αʹ συζήτησιν τὰ νομοσχέδια 1) «Περὶ συστάσεως χημικῶν ἐργαστηρίων». 2) «Περὶ ἐγκρίσεως εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ συμπληρωτικῆς δαπάνης ἐκ δραχμῶν 155 χιλιάδων διὰ τὴν διὰ σιδηροπαγοῦς σκυροκονιάσματος ἀνέγερσιν τοῦ ἐν Ἀργοστολίῳ δικαστικοῦ μεγάρου». 3) «Περὶ καθορισμοῦ παγίου βοηθήματος εἰς τὰ ταμεῖα Ἀμύνης τῆς οἰνοπαραγωγῆς Λευκάδος καὶ Θήρας».

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ συγχωνεύσεως τῆς οἰκονομικῆς διαχειρίσεως τῆς νήσου Σάμου εἰς τὴν οἰκονομικὴν διαχείρισιν τοῦ Κράτους», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. (Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Προκειμένου ἤδη νὰ διεξαχθῇ μυστικὴ ψηφοφορία πρὸς ἀπονομὴν προσωπικῆς συντάξεως εἰς τοὺς Σ. Ματσούκαν, Α. Χρυσάφην, θυγατέρα Α. Πολυζωΐδου, θυγατέρα Δ. Βουλπιώτη καὶ χήραν Κ. Σάθα, καλοῦνται ὡς ψηφολέκται οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Θανόπουλος καὶ Σ. Τσακόπουλος. Προσάγονται ἐνταῦθα καὶ τοποθετοῦνται τέσσαρες κάλπαι ἐπὶ τοῦ βήματος καὶ ἐνεργεῖται μυστικὴ διὰ σφαιριδίων ψηφοφορία. Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης τῆς διαλογῆς ὁ κ. Πρόεδρος ἀπαγγέλει τὸ ἑξῆς ἀποτέλεσμα.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον «περὶ παροχῆς παρὰ τοῦ δημοσίου μηνιαίας προσωπικῆς ἰσοβίας συντάξεως πρὸς τὸν Ἐθνικὸν ποιητὴν Σπῦρον Ματσούκαν», ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν διὰ ψήφων 55 κατὰ 40. Τὸ νομοσχέδιον «περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ Ἀναστασίου Χρυσάφη», ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν διὰ ψήφων 85 κατὰ 10. Τὸ νομοσχέδιον «περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τὴν θυγατέρα τοῦ διατελέσαντος Ἀντιπροέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου Ἀναστ. Πολυζωΐδου», ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν διὰ ψήφων 67 κατὰ 28. Τὸ νομοσχέδιον «περὶ πληρωμῆς συντάξεως εἰς τὴν ἄγαμον θυγατέρα τοῦ ἀποβιώσαντος Δημ. Βουλπιώτου», ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν διὰ ψήφων 64 κατὰ 31. Τὸ νομοσχέδιον «περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τὴν σύζυγον τοῦ ἀποβιώσαντος Ἱστοριοδίφου Κ. Σάθα», ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν διὰ ψήφων 84 κατὰ 11. Ἀνακοινῶ ἤδη εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ Σχολείου Λοχαγῶν καὶ ἀφομοιώσεως τῶν ἀξιωματικῶν τῶν προβιβασθέντων δυνάμει τοῦ νόμου ᾼΣΛϚʹ» ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσιν αὐτῆς. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ χρησιμοποιήσεως τῶν στρατευσίμων ὀδοντοϊατρῶν ἐν ἐπιστρατεύσει» ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσιν αὐτῆς. Ἡ αὐτὴ ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσιν αὐτῆς ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 21 Αὐγούστου ἐ. ἔ. Β. Δ. περὶ ἀναθεωρήσεως ἀποφάσεων ἀνικάνων καὶ βοηθητικῶν». Ἡ ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῶν νόμων ͵ΒΞΨΘʹ καὶ ͵ΒΞΚΕʹ» ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσιν αὐτῆς. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Σπυράκης, Α. Περρωτῆς καὶ Σ. Τσακόπουλος ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ Β. Ναυτικοῦ καὶ περὶ τοῦ προβιβασμοῦ αὐτῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ἀθ. Τυπάλδος Μπασιᾶς καὶ Ν. Χαριτᾶτος ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ προβιβασμῶν ἀξιωματικῶν καὶ ὑπαξιωματικῶν ἐν τῷ ἐνεργῷ στρατῷ ἐν τῷ ἐφέδρῳ καὶ ἐν τῇ ἐθνοφρουρᾷ, ὡς καὶ περὶ κανονισμοῦ ἀρχαιότητος τῶν μονιμοποιηθέντων καὶ μονιμοποιηθησομένων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ἀθ. Μιαούλης καὶ Π. Κοντόσταυλος ὑποβάλλουσι τροπολογίαν εἰς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ Β. Ναυτικοῦ κλπ». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Νάκος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως προσκαίρων νοσοκομείων εἰς λουτροπόλεις πρὸς λουτροθεραπείαν κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Σπ. Θεοδωρόπουλος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ μέτρων ἐξασφαλίσεως τῶν εἰς τὸ Κράτος ἀναγκαιουσῶν μεταφορῶν κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Τσακανίκας, Ν. Καμπάνης, Κ. Καλομενόπουλος, Ἀθ. Μιαούλης καὶ Ι. Τρικούπης ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ προβιβασμῶν ἀξιωματικῶν καὶ ὑπαξιωματικῶν ἐν τῷ ἐνεργῷ στρατῷ κλπ.». Συναινέσει τῆς Βουλῆς λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ νὰ ἐπαναληφθῇ αὔριον τὴν 5 μ. μ. (Λύεται ἡ συνεδρίασις ὥρᾳ 7.45′ μ. μ.).