1914.03.18

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 55

Τῆς 18ης Μαρτίου 1914.

(Τρίτη, ὥρα 4.40′ μ. μ.).

Προεδρία κ. Κ. Ζαβιτσιάνου.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλὴν· Ὁ Κτηματικὸς Σύλλογος Κύμης ἐκφράζει τὴν λύπην του διὰ τὴν μὴ ἀναβολὴν τῆς ἐπιψηφίσεως τῆς συμβάσεως μετὰ τῆς Ἑνιαίας. Ὁ Η. Τσουκαλᾶς ἐξ Ἐλευσῖνος παρακαλεῖ, ὅπως ὁ υἱός του Νικόλαος, στρατιώτης τοῦ 12 Πεζ. Συντάγματος ἀπολυθῇ. Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Μελιγαλᾶ παρακαλεῖ, ὅπως οὐδὲν προνόμιον παραχωρηθῇ εἰς τὴν Ἑνιαίαν πρὶν ἐξελεγχθῇ αὕτη αὐστηρῶς. Ὁ λαὸς Θεσσαλονίκης συνελθὼν εἰς συλλαλητήριον παρακαλεῖ, ὅπως ἡ Θεσσαλονίκη συμπεριληφθῇ εἰς τὴν ἕνωσιν τῶν σιδηροδρόμων. Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Χανίων παρακαλεῖ, ὅπως μὴ ἐπιτραπῇ τὸ παρὰ τῆς Προνομιούχου ζητούμενον δικαίωμα εἰσπράξεως τοῦ παρακρατήματος εἰς χλωρὰν σταφίδα. Οἱ κάτοικοι Ἀγουλινίτσης παρακαλοῦσιν, ὅπως ἐπιδιωχθῇ ἡ ἐξαγορὰ τοῦ προνομίου τῆς Ἑνιαίας ὑπὸ τοῦ Δημοσίου, ἐκκαθαριζομένης τῆς διοικήσεως αὐτῆς. Οἱ ἁμαξηλάται Τριπόλεως παρακαλοῦσιν, ὅπως ἀπαγορευθῇ ἡ κυκλοφορία δι’ αὐτοκινήτων μεταξὺ Τριπόλεως Σπάρτης, Λεβιδίου καὶ Γορτυνίας πρὶν ἢ πλατυνθῶσιν αἱ ὁδοί. Οἱ ἐκ Νησίου Π. Στυλιανόπουλος καὶ Λ. Γιαννόπουλος παρακαλοῦσιν, ὅπως ὁ ἔλεγχος τῆς δικαστικῆς ἀρχῆς τῆς Ἑταιρείας Οἴνων καὶ Οἰνοπνευμάτων ἐπεκταθῇ καὶ ἐκεῖ. Οἱ Πάρεδροι τῆς ἐπαρχίας Γρεβενῶν διαμαρτύρονται, ἐναντίον τῆς διατιμήσεως τοῦ φόρου τῆς δεκάτης, ὡς ἀναβιβαζούσης τὰς τιμὰς τῶν προϊόντων. Ἅπαντες οἱ κατάδικοι τῶν φυλακῶν Πύλου παρακαλοῦσιν, ὅπως τροποποιηθῇ ὁ νόμος περὶ ἀναστολῆς τῶν ποινῶν εἰς τὸ τρίτον. Ὁ ἐκ τοῦ χωρίου Μαρκάδος τοῦ Δήμου Τυμφρηστοῦ Γ. Τρέκλας παρακαλεῖ, ὅπως ληφθῇ πρόνοια διὰ τὸν υἱόν του Βασίλειον, ἔφεδρον τοῦ 11ου Πεζ. Συντάγματος, 3ου τάγματος, 9ου λόχου. Ὁ Ν. Ζαρογιάννης ὁπλαρχηγός, ὑπόδικος εἰς τὰς φυλακὰς Προφήτου Ἡλιοῦ Θεσσαλονίκης παρακαλεῖ, ὅπως ἀπολυθῇ. Ὁ Παμμακεδονικὸς Σύνδεσμος τῶν Ἑλλήνων διδασκάλων ὑποβάλλει ὑπόμνημα, περὶ ἀφομοιώσεως καὶ ἀναγνωρίσεως ὡς συνταξίμων τῶν προηγουμένων ἐτῶν τῆς ὑπηρεσίας αὐτῶν. Ἡ Κοινότης Κοζάνης ὑποβάλλει ὑπόμνημα, κατὰ τῆς φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος. Ἡ ἐκ Κοζάνης Ἀριάδνη Γεροζώζου παρακαλεῖ, ὅπως τῇ ἀποδοθῶσι τὰ κτήματά της. Οἱ μελισσουργοὶ Χαλκιδικῆς παρακαλοῦσιν, ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ ἐξαγωγὴ οἰνοπνεύματος ἐκ μέλιτος. Ὁ ἐκ Καλαμῶν Κοντονικολάκος παρακαλεῖ, ὅπως τὰ ἐκπαιδευτικὰ νομοσχέδια γίνωσι νόμοι τοῦ Κράτους. Οἱ κολλῆγαι τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Μεγάλου Σπηλαίου παρακαλοῦσιν, ὅπως περιορισθῶσι τὰ δικαιώματα τοῦ Σ. Ξανθοπούλου διευθυντοῦ τῶν Βασιλικῶν κτημάτων. Ὁ Κωνστ. Ζερβὸς ἐκ Πειραιῶς, ἐνοικιαστὴς τοῦ φόρου ἐπὶ τῶν ὠνίων καὶ ἐμπορευμάτων, παρακαλεῖ, ὅπως ἡ ζημία τῶν 220.000 δραχ. βαρύνει ὅλη τὸν δῆμον. Οἱ ὑπάλληλοι τοῦ τελωνείου Θεσσαλονίκης παρακαλοῦσιν, ὅπως μείνωσιν εἰς τὰς θέσεις των. Οἱ κάτοικοι τοῦ δήμου Κτημενίων παρακαλοῦσιν, ὅπως ἱδρυθῇ ἐκεῖ ἀστικὴ σχολή. Ὁ κ. Ι. Παπακώστας ἰατρὸς καὶ φαρμακοποιὸς παρακαλεῖ, ὅπως ληφθῇ πρόνοια περὶ ἐφαρμογῆς τῆς θεραπευτικῆς μεθόδου του ἐπὶ τῶν πασχόντων τὴν φθίσιν ἀνθρώπων. Οἱ ἁπανταχοῦ μέτοχοι τῆς ὑπὸ ἐκκαθάρισιν ἀσφαλιστικῆς Ἑταιρείας «Ἀμοιβαίας», ὑποδεικνύουσι διάφορα μέσα πρὸς ἐκκαθάρισιν αὐτῆς. Οἱ δημοδιδάσκαλοι παρακαλοῦσιν, ὅπως ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν τὸ ὑπόμνημα τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως τῶν δημοδιδασκάλων. Ὁ Σύνδεσμος ἐργατῶν γαιανθράκων Πειραιῶς παρακαλεῖ, ὅπως ἐπιστραφῶσιν αἱ 1289 δραχμαὶ αἱ κρατηθεῖσαι ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ναυτικῶν διὰ δῆθεν βραδύτητα περὶ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἐργασίας. Οἱ ἔκτακτοι τηλεγραφικοὶ καὶ ταχυδρομικοὶ ὑπάλληλοι παρακαλοῦσιν, ὅπως μονιμοποιηθῶσιν. Ὁ λαὸς τοῦ δήμου Πάρνωνος τῆς Κυνουρίας συνελθὼν ἐν συλλαλητηρίῳ παρακαλεῖ, ὅπως ληφθῇ φροντὶς πρὸς ἀπόκτησιν συγκοινωνίας. Οἱ λειτουργοὶ τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, διδάκτορες τῶν φυσικῶν ἐπιστημῶν παρακαλοῦσιν, ὅπως τὰ ἐκπαιδευτικὰ νομοσχέδια καταστῶσι νόμος τοῦ Κράτους καὶ ὅπως περιληφθῶσιν ἐν αὐταῖς καὶ αἱ φυσικαὶ ἐπιστῆμαι. Ὁ λαὸς Χανίων καὶ περιχώρων παρακαλεῖ, ὅπως ἱδρυθῇ ταμεῖον δημοσίων ἔργων Κρήτης. Ὁ λαὸς Φιλιατρῶν ἐπιδοκιμάζει τὰ ἀναπτυχθέντα ἐν τῇ Βουλῇ κατὰ τῆς Προνομιούχου Ἑταιρείας καὶ παρακαλεῖ, ὅπως ἐπιλυθῇ τὸ σταφιδικόν. Ὁ λαὸς τοῦ νομοῦ Ῥεθύμνης συνελθὼν εἰς συλλαλητήριον παρακαλεῖ, ὅπως ἡ εἰσήγησις τοῦ Γεν. Διοικητοῦ Κρήτης περὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως καὶ διοργανώσεως ταμείου δημοσίων ἔργων, γίνῃ ἀποδεκτή. Οἱ κτηνοτρόφοι Ἀμαλιάδος παρακαλοῦσιν, ὅπως καταργηθῇ ὁ κτηνοτροφικὸς φόρος ἢ ἀνασταλῇ διὰ τὸ ἔτος 1914. Ὁ λαὸς Ῥεθύμνης παρακαλεῖ, ὅπως ληφθῇ μέριμνα περὶ κατασκευῆς δημοσίων ἔργων καὶ ἰδίᾳ συγκοινωνίας. Ὁ λαὸς Ἀσλάναγα παρακαλεῖ, ὅπως ἡ πρότασις τῆς Προνομιούχου περὶ μελιτοποιήσεως τῆς χλωρᾶς σταφίδος ἀπορριφθῇ. Ὁ λαὸς Φιλιατρῶν παρακαλεῖ, ὅπως υἱοθετήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὸ σταφιδικὸν σύστημα τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονιάδου, ἐξαγοράζουσα ἐν καιρῷ τὸ προνόμιον τῆς Προνομιούχου. Ὁ βουλευτὴς κ. Εὐθ. Βελλιανίτης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ προσθήκης προσωπικοῦ εἰς τὸ ὑπὸ τῶν νόμων ͵ΒΨΞΗʹ τοῦ 1900 καὶ ͵ΓΦϞΕʹ τοῦ 1910 περὶ ταχυδρομικῆς, τηλεγραφικῆς καὶ τηλεφωνικῆς ὑπηρεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Τομπάζης, Ι. Μπουρνιᾶς, Δ. Κανελλόπουλος, Θ. Φίλος, Κ. Καλομενόπουλος, Ν. Ξηρός, Θ. Παπαϊωάννου, Κ. Ἀλαβάνος, Σ. Βακράτσας, Ε. Γεωργιάδης καὶ Ν. Σταματιάδης ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 23 τοῦ νόμου ͵ΒΨΞΗʹ «περὶ ταχυδρομικῆς, τηλεγραφικῆς καὶ τηλεφωνικῆς ὑπηρεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Ἀγαπητὸς ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἱδρύσεως συγκοινωνίας». (Ὄρα Ἀρχεῖον Βουλῆς). Μὴ ὑπαρχούσης εἶτα ἀντιρρήσεως, χορηγοῦνται αἱ κάτωθι ἄδειαι· Εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Ἰω. Καλαντζόπουλον 5 ἡμερῶν. Εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Ν. Δικαῖον 20 ἡμερῶν. Εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Καλομενόπουλον 15 ἡμερῶν. Εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Ἀλκ. Θανόπουλον 10 ἡμερῶν. Ἀναγινώσκονται εἶτα τὰ πρακτικὰ τῶν δύο ἀμέσως προηγουμένων συνεδριάσεων καὶ ἐπικυροῦνται. Εἰσέρχεται εἶτα ἡ Βουλὴ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν Τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων. Ἐπὶ τῆς Ἡμερησίας διατάξεως τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Κ. Λομβάρδος.

§2Κ. Α. ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἔλαβον τηλεγράφημα τοῦ κ. Τσιμπούρη, δημάρχου Μετσόβου, ὁ ὁποῖος ἀναφέρει ὅτι συμπεριλαμβάνεται μεταξὺ τῶν ἀνθυπιάτρων πρὸς οὓς δὲν ἐπληρώθησαν οἱ μισθοί των. Καταθέτω τὸ τηλεγράφημα εἰς τὸ Προεδρεῖον καὶ παρακαλῶ νὰ διαβιβασθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν διὰ τὰ περαιτέρω.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μπρισιμιτζάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Ἡρακλείου.

§4Ι. ΜΠΡΙΣΙΜΙΤΖΑΚΗΣ. Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Ἡρακλείου παραπονεῖται κατὰ τῆς Ἑνιαίας. Κατόπιν τῆς διεξαχθείσης συζητήσεως φρονῶ, ὅτι περιττεύει πᾶσα συζήτησις, καὶ παρακαλῶ ἡ διαμαρτυρία νὰ ἀποσταλῇ εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν. Παρακαλῶ δὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁπόταν ἔλθῃ ἡ κατάλληλος στιγμή, νὰ λάβῃ ὑπὸ σοβαρὰν ἔποψιν τὴν ἀναφορὰν ταύτην.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Φίλιππας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ λαοῦ Ἱστιαίων.

§6Π. ΦΙΛΙΠΠΑΣ. Μετὰ τὰς γενομένας δηλώσεις κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν ἐπὶ τῆς προσωρινῆς συμβάσεως μεταξὺ Προνομιούχου καὶ Δημοσίου ἐκ μέρους τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως περὶ τοῦ ζητήματος τοῦ παρακρατήματος εἰς χλωρὰν σταφίδα, οὐδένα λόγον ἔχουσιν αἱ τηλεγραφικαὶ αὗται ἀναφοραί, διότι ὅλαι αἱ τηλεγραφικαὶ διαμαρτυρίαι καὶ τοῦ δήμου Ἱστιαίων, ὡς καὶ τοῦ νομοῦ Ἡρακλείου (Κρήτης) καὶ τῆς ἰδιαιτέρας μου ἐπαρχίας, τῆς Λευκάδος, εἰς τὸ αὐτὸ ἀποβλέπουσιν. Ἐπειδὴ ὅμως, κύριοι Βουλευταί, καλοθεληταί τινες δηλητηριάζουσι τὴν ψυχὴν τῶν ἁπλοϊκῶν ἀγροτῶν εἰς τόσον ἐνδιαφέρον δι’ αὐτοὺς ζήτημα, διὰ τοῦτο ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, ἵνα παρακαλέσω τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅπως ἐπισήμως δηλώσῃ ὅτι, συζήτησις ἐπὶ συμβάσεως μεταβαλλούσης τὸ καθεστὼς τὸ σταφιδικόν, δὲν ἐγένετο ἐν τῇ Βουλῇ.

§7ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἀρκεῖ νὰ τὸ βεβαιώσητε σεῖς, κ. Βουλευτά.

§8Π. ΦΙΛΙΠΠΑΣ. Δὲν ἀρκεῖ, κ. Πρόεδρε, διότι οἱ δημιουργοὶ τῶν σκανδάλων μὲ τὴν τότε ἐπιχείρησιν τῆς ἁλιείας τῶν κοραλλίων, δηλητηριάζουσι τὸν ἀφελῆ λαόν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἶναι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζῃ τὰ πράγματα. Ἀφοῦ ἔφθασαν νὰ εἴπωσι καὶ νὰ τηλεγραφήσωσιν, ὅτι ἐγὼ ἔκαμα ταμεῖον ἀμύνης καὶ ὅτι τὴν ἕδραν αὐτοῦ τὴν συνέστησα εἰς τὰ ὄρη καὶ ὄχι παρὰ τὴν θάλασσαν...

§9ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἐλπίζω νὰ μὴ εἶναι τόσον εὔπιστοι οἱ συμπολῖταί σας!

§10Π. ΦΙΛΙΠΠΑΣ. Οἱ πολλοὶ βεβαίως δὲν εἶναι, ἀλλ’ ὑπάρχουσι καὶ οἱ ὀλίγοι.

§11Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κύριε Φίλιππα, ἄνθρωπος τῆς ἰδικῆς σας εὐφυΐας, θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ δώσητε τοιαύτην σημασίαν εἰς τὰ διαδιδόμενα καὶ τηλεγραφούμενα.

§12Π. ΦΙΛΙΠΠΑΣ. Ναί· ἀλλ’ ἄλλως μοῦ τὰ λέγετε ἐδῶ, καὶ κατ’ ἄλλον τρόπον εἰς τὸ Ὑπουργεῖόν σας, διότι σήμερον μὲ ἐκάλεσεν ὁ κ. Χασιώτης καὶ μὲ ἠρώτα τί συμβαίνει. Ὥστε βλέπετε ὅτι σεῖς ἐδώκατε σημασίαν. Τὸ ζήτημα τοῦ ταμείου ἀμύνης εἶναι ὑπὸ συζήτησιν, γίνεται δὲ καὶ ἐργασία διὰ τὴν ἔναρξιν τῆς λειτουργίας του. Ἐγὼ δὲν γνωρίζω τίποτε περισσότερον. Σύνδεσμόν τινα, ἁπλούστατον σωματεῖον κάμνουσιν ἐκεῖ, δηλαδὴ ὅ,τι εἶναι δικαίωμά των νὰ κάμωσιν. Οὔτε τὴν Κυβέρνησιν θὰ ἐρωτήσωσιν, οὔτε τὸν Φίλιππαν, οὔτε κανένα! Ἀλλὰ δὲν συμφέρει τοῦτο εἰς αὐτοὺς τοὺς κυρίους! Θέλουσι τὸ «διαίρει καὶ βασίλευε». Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν ἢ μᾶλλον τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ἐπιστήσωσι τὴν προσοχὴν εἰς τὰς ἀρξαμένας διαπραγματεύσεις διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἐμπορικῆς συμβάσεως μετὰ τῆς Αὐστρίας, καὶ νὰ ληφθῇ ὑπὸ σοβαρὰν ἔποψιν τὸ ζήτημα τοῦ οἴνου, διότι ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ προϊόντος τούτου εἰς Αὐστρίαν εἶναι ἀπηγορευμένη. Πληρώνει 60 φράγκα τὰ 100 κοιλά. Εἶναι δὲ σπουδαῖον τὸ ζήτημα τοῦτο. Ὡσαύτως ἤθελον παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν νὰ μεριμνήσῃ, ὥστε αἱ ἄλλοτε γενόμεναι ἀπαρχαὶ διαπραγματεύσεων ἐπὶ τῆς Ὑπουργίας τοῦ κ. Ἀλ. Σκουζὲ καταλήξωσιν εἰς αἴσιον πέρας, διὰ τὴν ἐμπορικὴν σύμβασιν μετὰ τῶν Κρατῶν τῆς νοτίου Ἀμερικῆς καὶ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, ὅπου καταναλίσκεται ὁ οἶνος, νὰ ἔχωμεν ὅπου θὰ εἶναι δυνατόν, τοῦ μᾶλλον εὐνοουμένου Κράτους τὸ δασμολόγιον.

§13Γ. ΣΤΡΕΙΤ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν). Φροντίζομεν ἤδη, κ. Βουλευτά.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἀντικειμένου τὸν λόγον ἔχει καὶ ὁ κ. Σ. Βακράτσας.

§15Σ. ΒΑΚΡΑΤΣΑΣ. Μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θέλει μεριμνήσει σπουδαίως καὶ περὶ τῶν οἰνοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ τοσοῦτον χρόνον μαστίζονται ὑπὸ πενίας πλέον, ὄχι ὑπὸ κρίσεως — οἱ μεγαλείτεροι ἀμπελοκτήμονες τῆς Κύμης πένονται — εὐγνωμόνως ἀποδεχόμενος τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ παραιτοῦμαι.

§16ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὀφείλω νὰ δώσω τὴν ἐξήγησιν ὅτι ἐν τῇ συζητήσει περὶ τῆς συμβάσεως τῆς Προνομιούχου προχθές, ὅτι ἡ παρακράτησις εἰς χλωρὰν σταφίδα θίγει τὰ συμφέροντα τῶν οἰνοπαραγωγῶν.

§17Σ. ΒΑΚΡΑΤΣΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ. Καταστρέφονται.

§18ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Τέλος πάντων θὰ φροντίσω καὶ περὶ τῶν οἰνοπαραγωγῶν, καὶ προκειμένου νὰ ἀποφασισθῇ ἡ παρακράτησις τῆς χλωρᾶς σταφίδος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξετασθῇ αὕτη ἐν σχέσει πρὸς τὴν σταφίδα, ἐὰν δὲν ἐξετασθῇ πρῶτον ἀντιστοίχως καὶ πρὸς τὴν οἰνοπαραγωγήν. Συγχρόνως μὲ τὸ ζήτημα τῆς χλωρᾶς σταφίδος θὰ μελετηθῇ καὶ τὸ ζήτημα τῆς οἰνοπαραγωγῆς. Αὐτὰ εἶπον.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Σταματιάδης.

§20Ν. ΣΤΑΜΑΤΙΑΔΗΣ. Παραιτοῦμαι, κ. Πρόεδρε.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀθ. Τ. Μπασιᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς κοινότητος Φραγκάτων.

§22ΑΘ. Τ. ΜΠΑΣΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ τῆς κοινότητος Φραγκάτων εἶναι παρομοία πρὸς ἑτέραν ἀναφορὰν ἡ ὁποία ἐστάλη παρ’ ἄλλης κοινότητος, ζητούσης ἐπίσης ὅπως ψηφισθῇ ὅσον τάχιον ὁ νόμος περὶ ἀγροφυλακῆς ἐν Κεφαλληνίᾳ. Ὡς βλέπετε, τὸ ἀλλεπάλληλον τῶν ἀναφορῶν σημαίνει ὅτι ἡ ψήφισις τοῦ νόμου τούτου εἶναι ἐπείγουσα. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως ὑποβάλῃ σχετικὸν νομοσχέδιον.

§23ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μάλιστα. Ὅσον τάχιον. Μὴ φοβῆσθε.

§24Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου τούτου θὰ ἀρχίσῃ πάντως ἐντὸς τῆς ἑβδομάδος, ὑποθέτω δὲ ὅτι εἶναι λίαν ἐπαρκὴς ἡ δήλωσις.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Χαριτᾶτος. Ἀπών. Ὁ κ. Ν. Ξηρὸς ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν μετόχων «Ἀμοιβαίας». Ἀπών. Ὁ κ. Ν. Βελέντζας ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ.

§26Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν αἴτησιν τῶν μετόχων τῆς Ἀμοιβαίας, οἱ ὁποῖοι παραπονοῦνται ὅτι, ἐνῷ ἐπ’ ἐσχάτων ἐψηφίσθη νόμος, διὰ τοῦ ὁποίου ἀνετέθη εἰς τὴν ἐκκαθαριστικὴν Ἐπιτροπὴν ἡ ἐκκαθάρισις τοῦ ὑπολειπομένου, ἡ ἐκκαθαριστικὴ αὕτη ἐπιτροπὴ βραδύνει τὰς ἐργασίας αὑτῆς. Ὑποβάλουσι τούτου ἕνεκα πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν παράπονα, ὅπως ἀναλάβῃ ὑπευθύνως τὴν ἐκκαθάρισιν, δίδων ἓν τέρμα εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, διότι ἐνῷ τόσον χρῆμα τῶν μετόχων διέρρευσε διὰ διαφόρων μεθόδων, τώρα ἤρχισε νὰ διαρρέῃ καὶ διὰ τῶν ἐκκαθαρίσεων, διότι ἀπὸ τοῦ μηνὸς Ἀπριλίου ἐργάζεται ἡ ἐκκαθαριστικὴ ἐπιτροπὴ καὶ ἀκόμη δὲν ἐξεκαθάρισεν οὔτε τὸ ⅓· διατρέχουσι δὲ οὕτω οἱ μέτοχοι τὸν κίνδυνον καὶ τὸ ὑπολειπόμενον ποσὸν νὰ τὸ χάσωσι τελείως.

§27Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομία). Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ἐγὼ αὐτὸς ἀνελάμβανον νὰ κάμω τὴν ἐκκαθάρισιν, ὑποθέτω ὅτι θὰ ἐχρειάζετο ἕν ὡρισμένον διάστημα, ἀλλ’ ἐπειδὴ ὑποθέτω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φαντασθῇ κανεὶς ὅτι ὁ Ὑπουργὸς θὰ ἔκαμνεν ἰδίαις χερσὶ τὴν ἐκκαθάρισιν, πάντως θὰ ἀπησχολοῦντο 2–3 ὑπάλληλοι. Ἀντὶ νὰ διατάξῃ τοιοῦτόν τι ὅμως, ὁ νόμος ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη προγενέστερον, ἐθεώρησε καλύτερον ὅτι ἔδει νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἡ ἄμεσος ἐπέμβασις τῆς διοικήσεως ἐπὶ τῆς δικαστικῆς ἀρχῆς, ἀλλ’ ὅτι ἔδει συμμορφούμενοι πρὸς τὴν γενικῶς κρατοῦσαν ἀρχὴν νὰ ἀφήσωμεν νὰ γίνῃ ἀπὸ τὴν δικαστικὴν ἀρχὴν ἡ ἐκκαθάρισις· νὰ μὴ κάμωμεν δηλαδὴ μίαν ἐκτροπὴν ἀπὸ τὴν ἀρχήν, καθ’ ἣν μία ἐντελῶς ἰδιωτικῆς φύσεως ἐπιχείρησις ἔδει νὰ ἐκκαθαρισθῇ ἀπὸ τὴν δικαστικὴν ἀρχήν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἤθελεν ἐπιφέρει σύγχυσιν μεταξὺ τῶν καθηκόντων τῆς διοικητικῆς καὶ τῆς δικαστικῆς ἀρχῆς. Τοὺς ἐκκαθαριστὰς κατὰ τὸν νόμον διορίζει τὸ Ἐφετεῖον, ἀντὶ νὰ διορίζῃ αὐτοὺς τὸ Πρωτοδικεῖον. Βεβαιῶ ἄλλως τε τὸν κ. Βουλευτὴν ὅτι, ὁσάκις μοὶ ὑπεβλήθη παράπονον, δὲν ἔλειψα νὰ συστήσω τοῦτο πρὸς τὴν ἐκκαθαριστικὴν ἐπιτροπήν, ἀλλὰ πρέπει ἐπίσης νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ὑπάρχουσι περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τίποτε, διότι οἱ δικαιοῦχοι παρουσιάζουσιν ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι σύμφωνα μὲ τὸν νόμον. Ἐὰν λοιπὸν ὑπάρχωσιν ὡρισμένα παράπονα ὡρισμένων ἀτόμων, παρακαλῶ νὰ μοὶ σταλῇ ἡ ἀναφορά, ὥστε νὰ γίνῃ σύστασις εἰδικῶς δι’ αὐτὰ τὰ πρόσωπα. Οἱ ἐκκαθαρισταὶ ἐργάζονται καὶ ἔχουσιν ἐκκαθαρίσει ἤδη τὰς αἰτήσεις χιλιάδων μετόχων. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι διὰ τῆς ἐκκαθαρίσεως θὰ λάβωσιν οἱ μέτοχοι πλῆρες ἴσως τὸ κεφάλαιόν των, δύναμαι δὲ νὰ εἴπω, καὶ δὲν εἶμαι ὑπερβολικός, ὅτι θὰ λάβωσι καὶ τινα τόκον. Ὥστε δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἀνησυχῶσιν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Θεοδωρόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν σιγαροποιῶν καὶ καπνεργατῶν.

§29ΣΠ. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιφυλάσσομαι κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, περὶ κυρώσεως τῆς συμβάσεως μετὰ τῆς Regie νὰ ἀναπτύξω τὰ τοῦ θέματος.

§30Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Παρακαλῶ νὰ ἐκτυπωθῇ, κ. Πρόεδρε, καὶ διανεμηθῇ, εἰ δυνατόν, ἡ ἀναφορὰ αὕτη.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Λαμπρινόπουλος. Ἀπών. Ὁ κ. Π. Μερλόπουλος. Ἀπών. Ὁ κ. Γ. Καντιάνης.

§32Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Ἐπιφυλάσσομαι νὰ λάβω τὸν λόγον κατὰ τὴν συζήτησιν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Πετροπουλάκης.

§34Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Τὴν αὐτὴν σύστασιν ποιοῦμαι καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μπακόπουλος.

§36Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δύο λέξεις, κύριε Πρόεδρε. Ἔλαβον ἀναφορὰν ἐκ τῆς ἐπαρχίας μου διὰ τῆς ὁποίας παραπονοῦνται οἱ συμπολῖταί μου κατὰ τοῦ τρόπου τῆς εἰσπράξεως τῶν καθυστερουμένων δόσεων ἐκ δηλωθεισῶν γαιῶν καὶ φυτειῶν. Ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς ταύτης ἐπικαλοῦμαι τὴν ἀντίληψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ πολέμου ἐπέδραμον διάφοροι εἰσπράκτορές σας καὶ ζητοῦσι τὴν εἴσπραξιν ἐτησίων καὶ παγίων δόσεων τῶν δηλωθεισῶν γαιῶν καὶ φυτειῶν πολλῶν ἐτῶν. Ὅπως γνωρίζει κάλλιον ἐμοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ ἔσοδον τοῦτο τοῦ Δημοσίου εἶναι λίαν ἀμφισβητούμενον. Εἶναι δὲ ἀμφισβητούμενον διὰ τὸν ἑξῆς λόγον, διότι πολλοὶ ἐκ τῶν δηλωσάντων τὰς γαίας καὶ τὰς φυτείας ἔχουσι πρὸ πολλῶν ἐτῶν πληρώσει τακτικώτατα τὰς δόσεις αὐτῶν, ἀλλ’ ἀτυχῶς ἢ τὰς ἀποδείξεις δὲν ἔχουσι προχείρους ἢ τὰς ἀπώλεσαν. Πλὴν τούτου ἡ κατοχὴ καὶ κυριότης τῶν γαιῶν αὐτῶν μετεβλήθη κατ’ ἐπανάληψιν, διότι εἴτε ἐδόθησαν εἰς προῖκα εἴτε ἐκληρονομήθησαν παρ’ ἄλλων, οἱ δὲ εἰσπράκτορες ἐξέδραμον καὶ ἁρπάζουσιν ὅποιον τύχει, ἀλλοίμονον δ’ ἂν τύχῃ καὶ δὲν ἔχει οὗτος ἀποδείξεις πληρωμῆς. Κατάσχουσι τὰς περιουσίας των καὶ ζητοῦσι τὴν πληρωμὴν ὅλων τῶν δόσεων 10 καὶ 20 ἐτῶν, κατάσχουσι δὲ καὶ ἀροτριῶντα κτήνη καὶ οἰκιακὰ σκεύη ἐξαιρούμενα τῆς κατασχέσεως διὰ ῥητοῦ νόμου. Ἐννοεῖται ὅτι καὶ ἐξ ἀμελείας τῆς Πολιτείας δὲν ἐπληρώθησαν πολλαὶ δόσεις, μὴ ζητηθεῖσαι ἄχρι τοῦδε, εἶναι δὲ ἀδύνατον νὰ πληρώσωσιν ὅλας τὰς δόσεις καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ συστήσητε ἠπιωτέραν εἴσπραξιν τοῦ εἰσοδήματος αὐτοῦ τοῦ Δημοσίου, δι’ οὓς λόγους προανέφερα, διότι οὔτε οἱ χωρικοὶ γνωρίζουσι τί ὀφείλουσιν, οὔτε τὸ Δημόσιον τί ἔχει νὰ λάβῃ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ συνεννοηθῇ μετὰ τοῦ ταμίου Τριπόλεως, ὥστε ἡ εἴσπραξις νὰ γίνῃ ἠπιωτέρα καὶ κατὰ δόσεις, διότι, ὅταν ζητῇ ἀπὸ ἕνα χωρικὸν χιλιάδας δραχμῶν καθυστερουμένων δόσεων ἐπὶ 30 ἔτη εἶναι ἀδύνατον νὰ τὰ πληρώσῃ. Καὶ ἄλλοτε ἀνεφύη τὸ ζήτημα καὶ κατ’ ἐπανάληψιν ἐγένετο λόγος, ὅπως ἀνανεωθῶσι τὰ καθυστερούμενα πρὸς τὸ Δημόσιον χρέη, ἀλλ’ ἀτυχῶς ὡς γίνεται ἡ νομοθεσία ἐν Ἑλλάδι δὲν τὴν γνωρίζομεν οὔτε ἡμεῖς οἱ Βουλευταί, οἱ ψηφίζοντες τοὺς νόμους, πολλῷ δὲ μᾶλλον οἱ χωρικοί. Νομίζω, ὅτι αἱ παραστάσεις μου εἶναι δίκαιαι καὶ θὰ προσελκύσωσι τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὥστε νὰ διατάξῃ τὴν βαθμιαίαν καὶ κατ’ ὀλίγον εἴσπραξιν, ἀφοῦ βεβαιοῦται τίς κυρίως εἶναι ὁ ὀφειλέτης τῶν παγίων δόσεων.

§37ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Παρακαλῶ νὰ σταλῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον διὰ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν. Γνωρίζω ὅμως εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι ἡ νομοθεσία ἡ ἀναφερομένη εἰς τὰς γαίας καὶ φυτείας εἶναι πολυποίκιλος. Ὑπάρχουσιν ἑξήκοντα νόμοι ῥυθμίζοντες τὸ ζήτημα. Πρόκειται ἐντὸς βραχέος νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον ῥυθμίζον τὸ ζήτημα τῶν ὀφειλομένων δόσεων, ὑποθέτω δὲ ὅτι αἱ διατάξεις τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ θὰ εἶναι τοιαῦται, ὥστε θὰ εἶναι ἀπολύτως εὐεργετικαὶ ὑπὲρ τῶν ὀφειλετῶν.

§38Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ βεβαίωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι λίαν εὐχάριστος καὶ ἀνταποκρίνεται πρὸς τὰς παρακλήσεις μου, ἀλλὰ μέχρις οὗ ψηφισθῇ ὁ νόμου δέον νὰ ληφθῇ μέτρον τι. Θὰ παρακαλέσω ὡς ἐκ τούτου τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως διοικητικῶς διατάξῃ νὰ γίνεται ἠπιωτέρα ἡ εἴσπραξις εἰς τὴν ἐπαρχίαν Μαντινείας, ὅπου οἱ κάτοικοι εἶναι φιλόνομοι καὶ δὲν ὀφείλουσιν, ἤδη ὅμως ἔχουσιν ἐπιδρομὴν δύο εἰσπρακτόρων τῶν Δρούγια καὶ Καρζῆ, οἱ ὁποῖοι κατάσχουσιν, ἐνῷ δὲν ὀφείλουσιν ἐκ τοῦ νόμου νὰ τὸ κάμωσι. Θὰ παρακαλέσω νὰ συνεννοηθῆτε τηλεγραφικῶς.

§39Θ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Πάντες ἀναγνωρίζομεν, κύριοι Βουλευταί, ὅτι οἱ διάφοροι ταμίαι τοῦ Κράτους ἔχουσι καθῆκον νὰ ἐπιδιώκωσι τὴν εἴσπραξιν τῶν φόρων τοῦ Δημοσίου, ἄνευ τῶν ὁποίων, βεβαίως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ Κράτος. Ἐν ταῖς παρούσαις περιστάσεσιν ὁ κ. ταμίας Μαντινείας εἶναι ἐντελῶς ἀδικαιολόγητος, διότι δὲν ἐδίστασε διὰ τῶν ὀργάνων του νὰ θέσῃ βέβηλον χεῖρα καὶ ἐπ’ αὐτῶν τῶν προικῶν τῶν ἀδελφῶν καὶ θυγατέρων ἐκείνων, ἐκ τῶν ὁποίων ἄλλοι μὲν ὑπηρετοῦσιν εἰσέτι εἰς τὸν στρατόν, ἄλλοι δὲ μόλις ἐπανῆλθον εἰς τὰς ἑστίας των. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως διατάξῃ τὸν κ. ταμίαν Μαντινείας, νὰ εἶναι ἠπιώτερος εἰς τὴν εἴσπραξιν τῶν φόρων, ἐὰν δὲ ἔχῃ τὴν ἰδέαν, παρ’ ἐλπίδα, ὅτι οὗτος πράττει τὸ καθῆκόν του, θὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ νὰ τὸν παρακαλέσω, καὶ ἐπειδὴ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ εἶναι καὶ φίλος μου, ἵνα τὸν μεταθέσῃ εἰς Σπέτσας, διὰ νὰ μὴ χάσῃ τὸν λαμπρὸν αὐτὸν ὑπάλληλον.

§40ΣΠ. ΤΣΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἵνα λάβῃ ταχίστην μέριμναν καὶ διατάξῃ τηλεγραφικῶς τὸν ταμίαν Μαντινείας, νὰ παύσῃ τὴν καταδίωξιν κατὰ τῶν τοιούτων ὀφειλετῶν, διότι αὕτη ὑπερέβη πᾶν ὅριον καὶ ὄχι μόνον προχθὲς, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Συνάδελφος, κατάσχονται, ἀλλὰ καὶ ἐγὼ δὲν εἰξεύρω τί γίνεται παρὰ τῶν ἐκεῖ σταλέντων εἰσπρακτόρων.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γκλαβᾶς καὶ Γ. Τσακανίκας ἔχουσι τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Ἀγρινίου.

§42Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Νὰ παραπεμφθῇ παρακαλῶ εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον.

§43Γ. ΤΣΑΚΑΝΙΚΑΣ. Καὶ ἐγὼ παρακαλῶ νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διότι πρόκειται περὶ τοῦ ζητήματος τοῦ διακανονισμοῦ τῆς διανομῆς τῶν ῥεόντων ὑδάτων, ζητήματος σπουδαιοτάτου ἀπασχολοῦντος τὴν κοινότητα ἐκείνην. Παρακαλῶ δὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀναφορὰν ταύτην κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συναινέσει τῆς Βουλῆς παραπέμπεται εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον. Ὁ κ. Γκλαβᾶς ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τοῦ μαθητοῦ Β. Σπυροπούλου.

§45Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν ταύτην καὶ παρακαλῶ νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀναστασιάδης ἔχει τὸν λόγον, ὅπως καταθέσῃ ἀναφορὰν τῶν ἐν Νέαις–Καρυαῖς ἐγκατεστημένων προσφύγων.

§47Σ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ. Σὺν τῇ καταθέσει τῆς προκειμένης ἀναφορᾶς, κ. Πρόεδρε, ἤθελον παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ δώσῃ εὐμενῆ προσοχὴν εἰς τὰ ὀλίγα, τὰ ὁποῖα περὶ αὐτῆς θέλω προσθέσει. Ἴσως ἤθελεν ὑποτεθῇ ὅτι, προκειμένου περὶ προσφύγων κληρούχων τῶν Ν. Καρυῶν ἐπιζητεῖται ἡ αὔξησις τῶν κλήρων ἢ ἡ ἀναστολὴ τῶν χρεωλυτικῶν δόσεων. Τοιαῦτά τινὰ δὲν ζητοῦσιν. Οἱ κάτοικοι τῶν Ν. Καρυῶν Λαρίσης ζητοῦσιν, ὅπως δι’ ἐπεμβάσεως τῆς Πολιτείας ἀποσοβηθῇ ὁ ἐπικρεμάμενος ἐπὶ τῶν κεφαλῶν των κίνδυνος θανάτου. Διότι ἐκ τῶν πρὸ πενταετίας ἐγκατασταθέντων 991 ἀτόμων, αὐξηθέντων διὰ τῶν γεννήσεων εἰς 1293 ἄτομα, ἐναπέμειναν σήμερον μετὰ τὴν λῆξιν τῆς πενταετίας μόνον 680, ἤτοι ἀπεβίωσαν οἱ ἡμίσεις περίπου. Οὕτως ὥστε ἂν ἐξακολουθήσῃ ἡ κατάστασις αὕτη, ἐντὸς δεκαετίας δὲν θὰ μείνῃ κανεὶς πλέον. Ἑπομένως πρέπει νὰ ληφθῇ ἀπαραιτήτως πρόνοια, καθόσον δὲν εἶναι γνωστόν, ποῦ ὀφείλεται τὸ αἴτιον τῆς τοιαύτης καταπληκτικῆς θνητότητος· εἰς τὸν παραρρέοντα ἐκεῖ πλησίον χείμαρρον καὶ τὰ σχηματιζόμενα ἕλη, εἰς τὸ βλαβερὸν τῶν φρεατείων ὑδάτων, ἢ εἰς τὸ ἀνθυγιεινὸν τοῦ κλίματος; Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως ἀποστείλῃ ὑγειονομικὴν ἐπιτροπὴν, ἥτις νὰ ἐξετάσῃ τὸ αἴτιον τῆς τεραστίας αὐτῆς θνησιμότητος καὶ ληφθῶσιν ἔπειτα τὰ κατάλληλα μέτρα.

§48ΕΜΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Θὰ στείλω ἐπιτροπήν.

§49Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κατόπιν τῆς δηλώσεως αὐτῆς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τι.

§50Γ. ΒΛΑΧΟΣ. Καὶ ἐγὼ παρακαλῶ νὰ σταλῇ καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, διότι ἐν τῇ αἰτήσει ἀναφέρεται ὅτι στεροῦνται κλήρων.

§51Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐγένετο αὐτό.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ξηρὸς ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Καναλίων καὶ Λευκάδος τῆς Φθιώτιδος.

§53Ν. ΞΗΡΟΣ. Κατὰ τὴν σύστασιν τῶν κοινοτήτων, κ. Πρόεδρε, τὰ χωρία Λευκὰς τῆς Φθιώτιδος καὶ Κανάλια τοῦ δήμου Τυμφρηστοῦ, ἀπετέλεσαν ἰδικιτέραν κοινότητα συγκειμένην ἀπὸ τοῦ χωρίου Πουγκάκια. Τὰ χωρία Λευκὰς καὶ Κανάλια εἶναι συνοικισμοὶ μεγάλοι, οἵτινες διηρέθησαν εἰς τρία, ἕνεκα τῆς ἀνωμαλίας τοῦ ἐδάφους, κατοικούμενοι ἐκ κατοίκων τοῦ χωρίου Πουγκάδων. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, λαμβάνοντα ὑπ’ ὄψιν τὴν αἴτησιν, τὴν ὁποίαν παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς νὰ διαβιβάσῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, νὰ μεριμνήσῃ ὅπως ἑνωθῶσιν αἱ τρεῖς κοινότητες αἱ κακῶς διαιρεθεῖσαι, εἰς μίαν, διότι ἔχουσιν ἰδίως τὰ λειβάδια των κοινὰ καὶ τὰ ποίμνια ἢ θὰ βόσκωσι κοινῶς καὶ ἀδιαιρέτως καὶ θὰ ἔχωμεν συγκρούσεις ἢ οἱ ἰδιοκτῆται θὰ στερηθῶσι τὰς περιουσίας των ἀδίκως.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βλάχος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Λ. Καρακώστα.

§55Γ. ΒΛΑΧΟΣ. Ἡ ἀναφορὰ ἀπευθύνεται πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, τὸν ὁποῖον παρακαλῶ ν’ ἀναγνώσῃ μετὰ προσοχῆς. Πρόκειται περὶ ἑνὸς στρατιώτου, ὅστις εἶναι πένης. Ἐπληγώθη ἐπανειλημμένως καὶ δὲν ἔχει τὰ ἔξοδα νὰ μεταβῇ εἰς τὴν πατρίδα του.

§56ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Νὰ σταλῇ παρακαλῶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀθ. Χριστόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ λαοῦ Κυθήρων.

§58ΑΘ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τηλεγράφημα ληφθὲν σήμερον, κ. Πρόεδρε, ὁ λαὸς τῶν Κυθήρων παραπονεῖται ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀτμοπλοϊκὴ συγκοινωνία, ἐνῶ ἡ ἑταιρεία Γιαννουλάτου λαμβάνει ὡς ἐπιχορήγησιν 75.000 δραχ. ἐτησίως, διαθέτει δὲ πάντοτε τὰ παλαιότερα καὶ χειρότερα σκάφη. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ λάβῃ τὰ προσήκοντα μέτρα.

§59Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Καὶ ἐγὼ θὰ συστήσω εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ τὰ προσήκοντα μέτρα διὰ τὴν συγκοινωνίαν Κυθήρων, διότι ἡ ἑταιρεία Γιαννουλάτου, ἡ ὁποία ἔχει ἀναλάβει τὴν συγκοινωνίαν καὶ λαμβάνει ἰδιαιτέρως ἐπιχορήγησιν ἐτησίαν οὔτε τακτικοὺς πλόας ἐκτελεῖ, οὔτε διαθέτει κατάλληλα πλοῖα. Ἰδιαιτέρως συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν.

§60ΕΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ. Πολὺ καλά.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Κροκιδᾶς. Ἀπών. Ὁ κ. Π. Ἀραβαντινός. Ἀπών. Ὁ κ. Ι. Τερζάκης ἔχει τὸν λόγον.

§62Ι. ΤΕΡΖΑΚΗΣ. Καὶ ἐγὼ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ λάβῃ σύντονα μέτρα διὰ τὴν συγκοινωνίαν Κυθήρων, διότι εἶναι λυπηρὸν σήμερον τὰ Κύθηρα νὰ συγκοινωνῶσιν ἅπαξ τοῦ μηνός, ἐνῶ ἡ Ἑταιρεία λαμβάνει λόγῳ ἐπιχορηγήσεως 75.000 δρ. ἐτησίως καὶ τὰ Κύθηρα εἶναι τελείως ἀποκεκλεισμένα.

§63Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Τὰ Κύθηρα ὑπάγονται δικαστικῶς εἰς τὸ Γύθειον καὶ πολλάκις ματαιοῦνται αἱ συνεδριάσεις, ἀκριβῶς ἐλλείψει συγκοινωνίας. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ μεριμνήσῃ περὶ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Θεοδωρόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς ὅλων τῶν τηλεγραφικῶν διανομέων.

§65Σ. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ τηλεγραφικοὶ διανομεῖς δι’ ἀναφορᾶς των ἐκθέτουσι τὰ παράπονα, τὰ ὁποῖα ἔχουσι κατὰ τῆς διοικήσεως, διότι δὲν ἔλαβον ὑπ’ ὄψιν τὴν κατάστασιν αὐτῶν καὶ δὲν διερρύθμισαν μέχρι τοῦδε τὰ τῆς ὑπηρεσίας των, κατὰ τὸν προσήκοντα τρόπον. Ἡ ἀναφορὰ αὕτη εἶναι ἀξία μεγάλης προσοχῆς, ἔχει δὲ γραφῆ μὲ ἐπιμέλειαν καὶ μὲ γνῶσιν τῶν πραγμάτων, μανθάνομεν δὲ ἐξ αὐτῆς πολὺ περίεργα πράγματα. Οἱ τηλεγραφικοὶ διανομεῖς Ἀθηνῶν διὰ τῆς ἀναφορᾶς των ἐκθέτουσιν ὅτι, κατὰ τὸ 1901 ὁλόκληρον διένειμον καθ’ ὅλον τὸ Κράτος 7.000 τηλεγραφήματα, ἦσαν δὲ τὸν ἀριθμὸν 25, ἐνῷ σήμερον ἐν Ἀθήναις καὶ κατὰ τὸν μῆνα Νοέμβριον μόνον διένειμον 43.858 τηλεγραφήματα, εἶναι δὲ 35 οἱ διανομεῖς σήμερον. Ἑπομένως φανερὸν εἶναι ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐπαρκῶσιν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν οἱ σημερινοὶ διανομεῖς κατ’ ἀριθμόν. Αὐτὰ τὰ παράπονα ἐκθέτουσιν οἱ διανομεῖς τοῦ τηλεγραφείου καὶ ἐξεύρομεν ὅλοι καὶ ὑφιστάμεθα τὰ ἀποτελέσματα τῆς καταστάσεως. Ἐγὼ αὐτὸς πρὸ δύο μηνῶν ἔπεμψα τηλεγράφημα εἰς τὸν οἶκόν μου ἐκ Σύρου, μετὰ δεκάωρον δὲ ἦλθον ἐδῶ καὶ μετὰ ἕτερον δεκάωρον ἔλαβον εἰς χεῖράς μου τὸ τηλεγράφημα, δηλαδὴ μετὰ 20 ὥρας, ἐνῷ ἐγὼ ἐκ Σύρου ἦλθον εἰς διάστημα 12 ὡρῶν.

§66Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Διανομεύς...

§67Σ. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως, διότι ἐφ’ ὅσον εἷς διανομεὺς ἐργάζεται 18 ὥρας τὸ ἡμερονύκτιον, δὲν δύναται νὰ ἐπαρκέσῃ. Ἐκτὸς αὐτοῦ παραπονοῦνται οἱ τηλεγραφικοὶ διανομεῖς διὰ τὸ ποσὸν τῆς μισθοδοσίας, ἡ ὁποία εἶναι πολὺ πενιχρά. Λαμβάνουσιν 25 δραχμ. μηνιαίως καὶ 10 λεπτά, ὡς κόμιστρα κατὰ τηλεγράφημα, διανέμουσι δὲ δωρεὰν τὰ ἐπίσημα τηλεγραφήματα, τὰ ὁποῖα ἀνέρχονται εἰς 10.000 κατὰ μῆνα. Αὐτὸς ὁ τρόπος τῆς πληρωμῆς εἶναι πρωτότυπος· δὲν ἀπαντῶνται εἰς οὐδεμίαν ξένην νομοθεσίαν. Ἐκτὸς αὐτοῦ δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὴν σύνταξιν οὔτε αὐτοί, οὔτε αἱ οἰκογένειαί των. Εἶναι δὲ διὰ ταῦτα πάντα δίκαιον νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ αἴτησίς των καὶ νὰ βελτιωθῇ ἡ θέσις των, ἀφοῦ ἄλλως τε διὰ τοῦ ὑποβληθέντος νομοσχεδίου βελτιοῦται ἡ θέσις καὶ ἡ μισθοδοσία τῶν ταχυδρομικῶν διανομέων, οἱ ὁποῖοι καὶ αὐτοὶ τοσοῦτον ἀποτελεσματικῶς ἐργάζονται διὰ τὰ κοινωνικὰ συμφέροντα. Ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος ἀνέλαβεν αἰσίως τὰ καθήκοντά του, θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀναφορὰν ταύτην καὶ θὰ λάβῃ ἐπίσης καὶ τὰ προσήκοντα μέτρα ἐξ ἴσου καὶ διὰ τοὺς τηλεγραφικοὺς διανομεῖς.

§68ΑΘ. ΜΠΑΣΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ τηλεγραφικοὶ διανομεῖς μισθοδοτοῦνται μὲ ἐλάχιστον κατὰ μῆνα μισθὸν καὶ λαμβάνουσιν ὡς κόμιστρα δι’ ἕκαστον τηλεγράφημα 10 λεπτά. Ἡ βάσις τῆς μισθοδοσίας τῶν τηλεγραφικῶν διανομέων εἶναι ὅλως διάφορος τῆς τῶν ταχυδρομικῶν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο, κατὰ πόσον οἱ τηλεγραφικοὶ διανομεῖς πρέπει νὰ ἔχωσι μισθὸν μόνιμον μεγαλείτερον. Ὀρθὸν θὰ ἦτο νὰ ἐρευνηθῇ, ἐὰν τὸ Δημόσιον διὰ τοῦ συστήματος τῶν κομίστρων ζημιοῦται ἢ οὔ, πρὸς δὲ ἐὰν ἐκ τῆς πρακτικῆς ἀπεδείχθη, ὅτι τὸ μέτρον τοῦτο εἶναι λυσιτελές. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργόν, ἵνα προκειμένου νὰ ψηφίσωμεν νομοσχέδιον περὶ ὀργανισμοῦ τῶν Ταχυδρομείων καὶ Τηλεγράφων ὑποβάλῃ τῇ Βουλῇ τὸ πόρισμα τῆς μελέτης αὐτοῦ, ἵνα ψηφίσωμεν συνάμα σχετικὴν διάταξιν περὶ μισθοῦ τῶν τηλεγραφικῶν διανομέων.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Παπαϊωάννου ἀπών. Ὁ κ. Ν. Ξηρός, ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος.

§70Ν. ΞΗΡΟΣ. Εἶναι ἀπολύτως ὀρθαὶ αἱ παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας ἔκαμον οἱ τηλεγραφικοὶ διανομεῖς διὰ τοῦ ὑπομνήματός των. Εἶχον τὴν τιμὴν νὰ συστήσω πρὸ ἡμερῶν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ νὰ παρακαλέσω αὐτὸν νὰ μελετήσῃ καὶ νὰ μορφώσῃ γνώμην ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, ἔχων πεποίθησιν εἰς τὰ δίκαια αἰτήματα ὄχι μόνον τῶν τηλεγραφικῶν διανομέων, ἀλλὰ τῶν μελλόντων νὰ ἐξυπηρετήσωσι τὴν τηλεγραφικὴν ὑπηρεσίαν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐλπίζω, ὅτι θέλει καταβάλει πᾶσαν προσπάθειαν, ἵνα δικαιώσῃ αὐτοὺς καὶ ἐξυπηρετήσῃ τὴν ὑπηρεσίαν. Βεβαίως δὲ εἶναι ἀνάγκη νὰ συμπεριληφθῶσι καὶ οἱ ταξινόμοι εἰς τὰ τηλεγραφεῖα, διότι ἡ πρωτεύουσα ἰδίως κατέστη μέγα κέντρον τηλεγραφικόν. Ὅταν ψηφίζωμεν νομοσχέδια δι’ ὅλους τοὺς ἐργάτας δὲν βλέπω τὸν δίκαιον λόγον, ὅστις συνηγορῶν ὅπως ἐξαιρέσωμεν τοὺς τηλεγραφικοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι κοπιάζουσι μεγάλως καὶ ἐξυπηρετοῦσι μεγάλα συμφέροντα τοῦ Κράτους, ἐργάτας σχεδὸν καὶ αὐτούς.

§71Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Βεβαίως ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν, ὅσα ἐλέχθησαν ὑπὸ τῶν ἐντίμων συναδέλφων, διότι ἂν ὑπάρχῃ τάξις, ἡ ὁποία δυστυχῶς δὲν ἀμείβεται, αὕτη εἶναι ἡ τάξις αὐτὴ τῶν βιοπαλαιστῶν. Ἦλθον νὰ καταγγείλω ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης πρᾶξιν ἀσεβῆ καὶ ἔκτροπον τοῦ διευθυντοῦ τοῦ ἐνταῦθα τηλεγραφείου. Χθὲς μετέβησαν 15 ὑπάλληλοι βοηθοὶ διορισθέντες δυνάμει τῶν διορισμῶν τοὺς ὁποίους εἶχεν ὑπογράψει ὁ κ. Ὑπουργός. Τοὺς ὥρκισε σήμερον, ἀλλὰ μόνον ποῦ δὲν τοὺς ἔδειρε. Ἐπέταξε τὰ χαρτιὰ καὶ τοὺς εἶπε· πηγαίνετε, μὲ τοὺς νόμους ποῦ ψηφίζονται δὲν ἐννοῶ νὰ ὑποκύψω. Παρακαλῶ νὰ λάβητε μέτρα χάριν τῆς ἀξιοπρεπείας καὶ χάριν τῆς ὑπηρεσίας.

§72ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ποῖος εἶναι αὐτός, νὰ ὑπάγῃ εἰς τὸ σπίτι του.

§73ΕΜΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ. Νὰ ἐξηγηθῆτε σαφέστερον, ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ.

§74Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Δυνάμει τῶν διορισμῶν αὐτῶν διωρίσθησαν περὶ τοὺς 15 βοηθοὶ δόκιμοι τηλεγραφηταὶ ἐνταῦθα. Μετέβησαν χθὲς καὶ κατόπιν πολλῶν παρακλήσεων τοὺς ἔδιωξεν ὁ κ. Μαρῖνος.

§75ΕΜΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ. Διατί κατόπιν παρακλήσεων;

§76Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Δὲν ἤθελε νὰ ὁρκίσῃ αὐτούς. Τέλος πάντων ἀπεφάσισε καὶ ὥρκισεν αὐτούς, καὶ μετέβησαν σήμερον νὰ τοποθετηθῶσι. Μόλις ὅμως τῷ ἐπέδειξαν τοὺς διορισμούς των τοὺς παρέλαβε καὶ τοὺς ἐπέταξε.

§77ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἦτο εἰς τὰ νεῦρά του.

§78Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Τοῖς λέγει δὲ ἐπὶ λέξει, καὶ παρακαλῶ νὰ τὸ ἐξακριβώσητε...

§79ΕΜΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ. Φυσικά, τηλεγραφικὸς ὑπάλληλος, ἐὰν ἐφέρθη ὡς λέγετε, δὲν εἶναι ἀνάγκη παρατηρήσεων καὶ ἐπιπλήξεων μόνον.

§80Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Τοῖς λέγει μὲ αὐτὴν τὴν φράσιν: «Δὲν ἐννοῶ νὰ ἐφαρμόσω ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ψηφίζουσιν ἐκεῖνοι». Φαίνεται ἢ εἰς τὰ νεῦρά του ἦτο ἢ ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔμαθον εἶναι τὸ ἑξῆς· ὅτι δυστυχῶς τὸ ἀνώτερον προσωπικὸν τῆς κεντρικῆς Διοικήσεως Ταχυδρομείων καὶ Τηλεγράφων, εὑρίσκεται πρὸ πολλοῦ εἰς διάστασιν. Δὲν ἀνταλλάσσουσιν οἱ ὑπάλληλοι οὔτε μίαν καλημέρα, ἀλλὰ τοῦτο δυστυχῶς καταλήγει εἰς βάρος τῆς ὑπηρεσίας· καταλήγει εἰς βάρος τῶν κατωτέρων ὑπαλλήλων. Παρακαλῶ νὰ ἐξακριβώσητε τὸ πρᾶγμα, καὶ ἐὰν ἔχῃ τὸ πρᾶγμα ὡς οἱ δόκιμοι τηλεγραφηταὶ καταγγέλλουσι, βεβαίως ἔχω ἀδίστακτον πεποίθησιν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ ἐξασκήσῃ ὅλον τὸ κῦρος ἑνὸς Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἵνα διδάξῃ τὸν κύριον πῶς πρέπει νὰ ὁμιλῇ καὶ ἐκφράζηται.

§81ΕΜΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ. Παρακαλῶ νὰ δώσητε τὰ ὀνόματα ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι σᾶς κατήγγειλαν ταῦτα.

§82Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Καταθέτω εἰς τὸ Προεδρεῖον τοὺς διορισμοὺς αὐτῶν.

§83ΕΜΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ. Πολὺ καλά.

§84ΑΘ. Τ. ΜΠΑΣΙΑΣ. Νομίζω ὅτι θὰ πρόκειται περὶ παρεννοήσεως· οἱ περὶ ὧν ὁ λόγος διωρίσθησαν δυνάμει τοῦ νόμου τοῦ γνωστοῦ, τὸν ὁποῖον ἐψηφίσαμεν πέρυσι· οὗτοι μαθητεύουσιν ἐπὶ 5–6 μῆνας καὶ ἔπειτα γίνονται δόκιμοι. Ἑπομένως ὁ Διευθυντὴς δὲν ἠδύνατο νὰ ἀρνηθῇ νὰ τοὺς τοποθετήσῃ. Θὰ ἐζήτησαν νὰ τεθῶσιν εἰς μηχανὰς καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἐφ’ ὅσον εἶχε δικαίωμα, δὲν ἠθέλησε νὰ τοὺς δώσῃ μηχανάς, διότι ἴσως δὲν θὰ τοὺς ἔκρινε ἀκόμη καλῶς κατηρτισμένους.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἠλ. Κοπανίτσας. Ἀπών. Ὁ κ. Γ. Καντιάνης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Λευκάδος.

§86Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Κατετέθη ἀναφορὰ τῶν κατοίκων Λευκάδος εὐχαριστούντων τὸν Συνάδελφον κ. Φίλιππαν διὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς προτάσεως νόμου, περὶ καταργήσεως τοῦ ἐξαγωγικοῦ τέλους τῶν ἐλαιοπυρήνων. Πολλοὶ ἐργοστασιάρχαι τῶν Καλαμῶν διὰ τηλεγραφήματος παρακαλοῦσι καὶ ἐμέ, ὅπως συντελέσω εἰς τὴν πρόταξιν ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει καὶ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ εἰς πρώτην συζήτησιν φερομένου νομοσχεδίου, περὶ καταργήσεως τοῦ ἐξαγωγικοῦ δασμοῦ τῶν ἐλαιοπυρήνων, ὅστις ἐπεβλήθη χάριν 5–10 ἀτόμων, συνασπισθέντων εἰς καταθλιπτικώτατον τράστ ἐπὶ βλάβῃ σπουδαιοτάτων συμφερόντων χιλιάδων ἐλαιοπαραγωγῶν. Θὰ παρεκάλουν λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ υἱοθετήσῃ τὴν πρότασιν ταύτην καὶ προταχθῇ ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει τὸ νομοσχέδιον διὰ νὰ ἐξυπηρετηθῇ τὸ δίκαιον συμφέρον τόσων πληθυσμῶν, ἐκ τοῦ ἱδρῶτος τῶν ὁποίων πλουτίζουσιν ἀκόπως ὀλίγα ἄτομα.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Κροκιδᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κληρωτῶν τοῦ 1911.

§88Σ. ΚΡΟΚΙΔΑΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν, πότε ἀπολύονται οἱ κληρωτοὶ τοῦ 1911.

§89ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν δύναμαι σήμερον νὰ δώσω εἰς τὴν Βουλὴν οὐδεμίαν ὁριστικὴν πληροφορίαν. Πάντες θὰ ἀπολυθῶσιν. (Ἱλαρότης).

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἰ. Μπακόπουλος, ὅπως καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφορὰν τοῦ τραυματίου πολέμου Κ. Γούλου.

§91Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ διαγραφῇ.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαγράφεται. Ὁ κ. Ἰ. Μπακόπουλος ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἐὰν ἔλαβε γνῶσιν ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων τοῦ δήμου Φαλάνθου παραπονουμένων κατὰ τῶν μαθητῶν τῆς δασικῆς σχολῆς Βυτίνης, διότι συντάσσονται κατ’ αὐτῶν πρωτόκολλα διὰ τὰ ἐν ταῖς αὔλαῖς των καυσόξυλα ἐκ ξηρῶν δένδρων.

§93ΑΝ. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μόλις τὴν πρωΐαν περιῆλθεν εἰς γνῶσίν μου ἡ ἀναφορὰ αὕτη.

§94Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ κάτοικοι τοῦ δήμου Φαλάνθου παραπονοῦνται κατὰ τῆς ἐκεῖ δασικῆς ὑπηρεσίας. Οἱ μαθηταὶ τῆς ἐν Βυτίνῃ δασικῆς σχολῆς ὁσάκις κάμνωσιν ἐκδρομὰς ἐρευνῶσι τὰς οἰκίας αὐτῶν καὶ ὅτε εὑρίσκωσι καυσόξυλα συντάσσουσι δὲ πρωτόκολλα συνεπείᾳ τῶν ὁποίων καταδικάζονται. Ὡς γνωρίζει ὁ κ. Ὑπουργός, τὰ δασικὰ ἐγκλήματα πρέπει νὰ βεβαιῶνται ἐν αὐτοῖς τοῖς δάσεσι· διότι πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζωσιν οἱ δασικοὶ ὑπάλληλοι ἐὰν τὰ καυσόξυλα, τὰ ὁποῖα οἱ χωρικοὶ ἔχουσιν ἐν ταῖς αὔλαῖς των ἔχουσι συλλεχθῆ ἀπὸ δάση ὅπου ἀπαγορεύεται ἡ ξύλευσις, ἀφοῦ ἄλλως τε ἔχομεν νόμον, ὁ ὁποῖος ἐπιτρέπει τὴν συλλογὴν τριῶν φορτωμάτων καθ’ ἑκάστην ἡμέραν καυσοξύλων; Δι’ αὐτὰ τὰ καυσόξυλα, τὰ ὁποῖα συλλέγουσι, στέλλονται εἰς τὰ δικαστήρια καὶ καταδικάζονται ὅλοι οἱ κάτοικοι, ἀποδειλιῶσι δὲ ν’ ἀνέλθωσιν εἰς τὸν δῆμον Φαλάνθου, διότι ἐκτὸς αὐτοῦ ἔχει ἀπαγορευθῆ καὶ ἡ βόσκησις καὶ φοβοῦνται νὰ ὁδηγήσωσι τὰ ποίμνιά των εἰς τὰς πατρίδας των. Παρακαλῶ λοιπὸν θερμῶς νὰ διατάξῃ, ὅπως ὁρισθῶσι τὰ φυλακτέα δάση, διότι ὅλη ἡ ἑλληνικὴ χώρα κατ’ ἐπανάληψιν ἔχει χαρακτηρισθῆ ἀπὸ τοὺς διαφόρους χωροφύλακας ὡς δάσος.

§95ΑΝ. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Πάντοτε ἐν ταῖς διαταγαῖς τοῦ Ὑπουργείου λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν κατὰ τὸ δυνατὸν αἱ ἀνάγκαι τῶν κατοίκων μέχρι τοῦ σημείου νὰ μὴ πρόκειται περὶ ἐντελοῦς καταστροφῆς τῶν δασῶν. Ἐὰν ὁ κ. Βουλευτὴς νομίζῃ, ὅτι πρέπει νὰ προβῇ ὁ Ὑπουργὸς καὶ πέραν τῶν διαταγῶν τούτων, ὁ νῦν Ὑπουργὸς δὲν θὰ τὸ πράξῃ.

§96Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὴν τὴν παράκλησιν ἔκαμα καὶ παρακαλῶ νὰ ἐπιβλέψητε τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διαταγῶν σας, διότι ἂν ζητήσητε τὰς δικογραφίας τοῦ Πλημμελειοδικείου Τριπόλεως τῆς 24, 29 καὶ 31 Ἰανουαρίου θὰ ἴδητε ὅτι κατεδικάσθησαν πλεῖστοι, διότι εἶχον εἰς τὴν αὐλήν των καυσόξυλα. Βεβαίως νὰ φυλαχθῶσι τὰ δάση, ἀλλὰ τὰ δάση καὶ ὄχι πᾶσα γῆ ἑλληνικὴ νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς δάσος.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἰ. Μπακόπουλος παρακαλεῖ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, τίνα μέτρα ἔλαβεν ἐπὶ προηγουμένης συστάσεως αὐτοῦ διὰ τοὺς ἀμπελοκτήμονας τοὺς πωλοῦντας τὸν ἐκ τῶν ἀμπέλων των οἶνον ἐν ταῖς κατοικίαις αὐτῶν, τοὺς ὁποίους οἱ οἰκονομικοὶ ἔφοροι ἐγγράφουσιν εἰς τὸν κατάλογον τῶν ἐπιτηδευμάτων ὡς οἰνοπώλας, ἐνῷ δὲν εἶναι τοιοῦτοι.

§98Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ν’ ἀναβληθῇ.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Οἱ κ. κ. Δ. Γκλαβᾶς, Χ. Καρᾶς, Γ. Βλάχος, Δ. Φίλιος, Ἀλ Θανόπουλος, Ἀνδρ. Κοκέβης, Θ. Γρηγορίου παρακαλοῦσι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, τίνες σκέψεις κρατοῦσιν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου περὶ ἀπαλλαγῆς τοῦ προσθέτου φόρου τῶν ἐπιτηδευμάτων τῆς χρήσεως 1911, ἀφοῦ καὶ τῶν προηγουμένων ἐτῶν 1909–1910 ἀπηλλάγησαν τοῦ προσθέτου φόρου.

§100Α. ΔΙΟΜΗΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ὑπάρχει παρανόησίς τις εἰς τὴν ἐρώτησιν αὐτήν, διότι μόνον τῷ 1909 ἀπηλλάγησαν τοῦ προσθέτου, λόγῳ τῆς ἀνανεώσεως ἡ ὁποία ἐγένετο μέχρι τοῦ ἔτους ἐκείνου. Διὰ τὰ ἔτη ὅμως τὰ μετέπειτα οὐδεμία ἐγένετο ἀπαλλαγή.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Θ. Κουτούπης καὶ Δ. Γκλαβᾶς παρακαλοῦσι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, τίνα μέτρα ἔλαβε διὰ τὰς συστημένας ἐπιστολὰς τῶν στρατιωτῶν, αἱ ὁποῖαι ἀπωλέσθησαν ἢ δὲν παρεδόθησαν ἀλλ’ εὑρίσκονται εἰς τὰ ταχυδρομικὰ γραφεῖα, μὴ ἐπιστρεφόμεναι εἰς τοὺς αἰτοῦντας ἀποστολεῖς.

§102Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ προσωρινῶς τῶν Ἐσωτερικῶν). Αἱ συστημέναι ἐπιστολαί, καθὼς καὶ ὅλη ἡ ἀλληλογραφία ἡ ἀφορῶσα τὸν στρατόν, παρεδίδετο εἰς τοὺς στρατιωτικοὺς ἀγγελιαφόρους, οἱ ὁποῖοι παρηκολούθουν τὸν στρατόν, ἀλλ’ ἕνεκα τῆς μετακινήσεως τῆς ἐσπευσμένης τοῦ στρατοῦ δὲν κατωρθοῦτο νὰ ἐπιδίδωνται πᾶσαι. Αἱ μὴ παραδοθεῖσαι ἐπεστράφησαν εἰς τὰ ταχυδρομικὰ γραφεῖα ἐξ ὧν ἀπεστάλησαν καὶ ἐφ’ ὅσον προσέρχονται οἱ ἀποστολεῖς αὐτῶν τὰς ἀναλαμβάνουσιν. Ἂν ὑπάρχουσι παραπονούμενοι, παρακαλῶ νὰ ὑποβάλωσι τὰς αἰτήσεις των καὶ ὑπόσχομαι νὰ φροντίσω περὶ αὐτῶν, ὡς ἔπραξα ἤδη κατὰ πάσας τὰς τοιαύτας περιπτώσεις.

§103Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν εἶναι τὰ κατὰ νόμον τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ γίνωσιν. Ἀλλ’ ἀκριβῶς περὶ τούτου πρόκειται, ὅτι ὑπάρχουσιν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἀπὸ πολλῶν μηνῶν παραπονοῦνται ὅτι αἱ ἐπιστολαὶ δὲν ἔρχονται, ὅτι παρῆλθεν ἤδη ἑπτάμηνον ἀπὸ τῆς λήξεως τῆς ἐπιστρατεύσεως καὶ ἐν τούτοις, ὄχι μόνον δὲν εἰδοποιήθησαν, δὲν ἐδόθη εἰς αὐτοὺς ἐπιστολὴ ἢ ἀποζημίωσις ἀλλ’ οὔτε καὶ ἀπαντήσεως ἠξιώθησαν. Καὶ τοῦτο εἶναι τὸ μεγαλείτερον παράπονον, ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δικαιοῦνται νὰ λάβωσι χρήματα ἱερά, ἀποσταλέντα πρὸς τοὺς μαχομένους, οὔτε κἂν ἀπάντησιν ἔλαβον. Δὲν πιστεύω νὰ ὑπάρχῃ Βουλευτὴς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἤκουσε δικαιότατα παράπονα κατὰ τῆς Διευθύνσεως τῶν ταχυδρομείων, ἡ ὁποία τοὺς περιφρονεῖ. Εἶναι εἰκὼν οἰκτρὰ τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας καὶ μοὶ φαίνεται, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν πρέπει νὰ ἀρκεσθῇ νὰ διατάξῃ νὰ δοθῶσιν εἰς αὐτοὺς αἱ εἰκοσιπέντε δραχμαί, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐνεργηθῇ ἀνάκρισις, ἵνα ἐξακριβωθῇ ποῖοι εἶναι αὐτοὶ οἱ ὑπαίτιοι οἱ ὁποῖοι κατεχράσθησαν αὐτὸ τὸ ἱερὸν χρῆμα.

§104Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Πανταχόθεν, κ. Πρόεδρε, ἀκούομεν παράπονα ὅτι δὲν ἐλήφθησαν τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ἐστάλησαν πρὸς τοὺς στρατιώτας κατὰ τὴν ἐπιστράτευσιν Ἑπομένως θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ἤδη ὅτε ἐπανῆλθε, νὰ λάβῃ μέτρα τοιαῦτα, ὥστε νὰ ἀποδοθῶσι τὰ χρήματα εἰς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι φρονοῦσιν ὅτι ἐκ τῶν ταχυδρομικῶν ὑπαλλήλων ἐπέρχεται ἡ βραδύτης. Ἐπειδὴ δὲ καὶ κατηγγέλθησαν πολλοὶ ἐπὶ ὑπεξαιρέσει διαφόρων ἐπιστολῶν, μάλιστα ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι μετέφερον καὶ ταχυδρομεῖα ἀπὸ τῶν διαφόρων πόλεων εἰς τὰ στρατόπεδα, θὰ παρακαλέσω, ὅπως ἐπισπευσθῇ ἡ κατ’ αὐτῶν ἀνάκρισις, διότι εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ πιστευθῇ, ὅτι οἱ κ. κ. αὐτοὶ ἐφρόντιζον πῶς νὰ γεμίσωσι τὰ θυλάκιά των.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Κουτούπης «παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, διατὶ δὲν ἐπληρώθη εἰσέτι ὁ ἐν Πειραιεῖ ἀρτοποιὸς Ἐπαμ. Ρουσέας κατασκευάσας δι’ ἀλεύρων τοῦ Δημοσίου διπυρίτην ἐξ οὗ δικαιοῦται διὰ τὴν ἐργασίαν του δραχ. 12. 228.27, ἀφοῦ ἡ ἐργασία ἐπιστοποιήθη ἁρμοδίως ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου 1913».

§106ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Διέταξα τὴν ὑπηρεσίαν νὰ φροντίσῃ περὶ τῆς ἐκκαθαρίσεως.

§107Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὁ πτωχὸς αὐτὸς ἀρτοποιὸς ἐξετέλεσε τὴν ἐργασίαν κατὰ τὸν παρελθόντα Αὔγουστον κατασκευάσας δι’ ἀλεύρων τοῦ Δημοσίου διπυρίτην ὁ ὁποῖος παρελήφθη τακτικῶς καὶ ἐχρησιμοποιήθη διὰ τὸ στράτευμα. Ἐπειδὴ ὅμως ὑπάρχει ἀφορμὴ ἀνακρίσεως διὰ κάποιαν κατάχρησιν, ἐντελῶς ἄσχετον πρὸς τὴν ἐργασίαν τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ, ἡ ὑπηρεσία ἐξ ἀβλεψίας ἢ ἐξ ἀβελτηρίας περιέλαβε καὶ τὰ ἔγγραφα τῆς ἐργασίας αὐτῆς εἰς τὸν φάκελλον ἐκεῖνον τῆς προμηθείας τροφίμων καὶ οὕτω ὁ πτωχὸς αὐτὸς ἄνθρωπος θὰ περιμένῃ ἐπὶ χρόνον πολὺν ἵνα τελειώσῃ ἡ ἄλλη ὑπόθεσις διὰ νὰ λάβῃ αὐτὸς τὰ χρήματά του, ἐνῷ δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν ἡ ἐργασία του πρὸς τὴν ὑπόθεσιν ἐκείνην. Τοῦτο προέρχεται ἀπὸ τὴν συνήθειαν τῆς ὑπηρεσίας νὰ σχετίζῃ τὰ ἀσχέτιστα. Θὰ σᾶς παρακαλέσω λοιπόν, κ. Πρωθυπουργέ, νὰ καταστήσητε προσεκτικὴν τὴν ὑπηρεσίαν νὰ μὴ ἐπαναλαμβάνωνται τὰ τοιαῦτα καὶ ταλαιπωροῦνται ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι οὔτε κἂν προμηθευταὶ εἶναι, ἀλλ’ ἁπλῶς προσέφερον τὴν ἐργασίαν των καὶ δι’ αὐτὴν ζητοῦσι νὰ ἀποζημιωθῶσιν. Αὐτὸς μάλιστα εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον οἱ προμηθεύοντες εἰς τὸ Δημόσιον ἀναγκάζονται νὰ ὑπερτιμῶσι, τὰς παροχάς των ἔχοντες ὑπ’ ὄψει ὅτι διὰ νὰ λάβωσι τὸ ἀντίτιμον αὐτῶν θὰ ὑποφέρωσιν ὅλας αὐτὰς τὰς ταλαιπωρίας καὶ ζημίας.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Κουτούπης «παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, περὶ τῆς δολοφονίας τοῦ στρατιώτου τοῦ 8ου πεζικοῦ Συντάγματος Κωνστ. Δημ. Ἀντωνοπούλου, διαπραχθείσης ἐν θέσει Κούλα τοῦ Δημὶρ–Ἰσάρ, ποῖος ὁ δολοφόνος καὶ τίς ὁ σκοπὸς τοῦ ἐγκλήματος».

§109Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Εἶναι σοβαρὸν τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ εἶναι σχετικὸν πρὸς τὴν ἐκτέλεσιν ὄχι μόνον διὰ τὴν ὑποβαλλομένην παράλειψιν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἀντίληψιν, τὴν ὁποίαν ἔχουσι τὰ ὄργανα τῆς ὑπηρεσίας διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς. Θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω ὀλίγας λέξεις ἀπὸ τὴν ἐπιστολὴν αὐτήν. (Ἀναγινώσκει). Τοῦτο εἶναι τὸ τραγικώτερον, ὅτι εἷς ἐκτελέσας τὸ καθῆκόν του ἀπέθανε καὶ ἡ τύχη του ἀγνοεῖται. Δὲν εἶναι γεγονὸς σπάνιον εἰς ἕνα πόλεμον, ἀλλὰ δὲν νομίζει ἡ ὑπηρεσία ὅτι εἰς τὸν δυστυχῆ πατέρα ἀμφιβάλλοντα μὴ ἐγένετο ἔγκλημα οὐχὶ ὑπὸ ξένων, κομιτατζήδων, ἀλλ’ ὑπὸ ἑλλήνων, δὲν νομίζει ὅτι ὀφείλει νὰ καθυσυχάσῃ αὐτόν, δίδουσα εἰς αὐτὸν μίαν πληροφορίαν ὅτι θὰ ἐξετάσῃ καὶ ὄχι νὰ τὸν ἀφήνῃ νὰ ἀμφιβάλῃ ὥστε νὰ καταφύγῃ εἰς τὴν Βουλήν, ἵνα λάβῃ ὅ,τι ὤφειλεν ἀμέσως νὰ λάβῃ ἐπὶ ἀντικειμένου ὄχι τόσον σπουδαίου, ὅσον τὸ ὑπὸ συζήτησιν; Αὐτὸ εἶπον, ὅτι ἡ ὑπηρεσία δὲν αἰσθάνεται τελείως τὴν ὑποχρέωσιν τὴν ὁποίαν ἔχει, νὰ δίδῃ ἀπαντήσεις καὶ δὲν νομίζει ὅτι τοῦτο εἶναι πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναγκῶν τῶν πολιτῶν, ἀντιλαμβανομένη ὅτι δὲν εἶναι τύραννος αὐτῶν;

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Βελέντζας «ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν καὶ παρακαλεῖ αὐτὸν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν, τί ἐνεργήθη ἐπὶ τῆς ἀπὸ 20 Φεβρουαρίου 1914 ἀναφορᾶς τῶν Θωμᾶ Χατζηγεωργίου καὶ Ἀλεξ. Κωνσταντίνου, κατοίκων Σερρῶν, αἰτουμένων ἀποζημίωσιν διὰ τὴν κατάληψιν τοῦ πανδοχείου των, ὑπὸ τοῦ 4ου ἱππικοῦ Συντάγματος».

§111ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἐζήτησα πληροφορίας, αἱ ὁποῖαι θὰ μοὶ δοθῶσι μετά τινας ἡμέρας. Παρακαλῶ νὰ διαγραφῇ.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Βελέντζας «ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ παρακαλεῖ αὐτὸν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν, τί ἐνεργήθη ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 789 καὶ ἀπὸ 11 Ὀκτωβρίου 1913 ἀναφορᾶς τοῦ ἐν Λαμίᾳ Ἐλασσονείου Νοσοκομείου, δι’ ἧς ᾐτεῖτο τὴν ἐπιστροφὴν τῶν καταβληθέντων φόρων οἰκοδομῶν τῶν ἐτῶν 1909– 1910 καὶ τὴν ἀπαλλαγὴν αὐτοῦ διὰ τὰ ἔτη 1911– 1913». Ἀπών.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Πετροπουλάκης «ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ἐὰν ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν αἱ ἀναφοραὶ τῶν κατοίκων Οἰνοῦντος καὶ τῆς κοινότητος Βρεσθένων διὰ τὴν μίσθωσιν εἰρηνοδικειακοῦ καταστήματος καὶ ἐὰν ὁ εἰρηνοδικῶν γραμματεὺς καὶ μετὰ τὴν βεβαίωσιν τοῦ εἰρηνοδίκου Οἰνοῦντος καὶ ἀπεσπασμένου εἰς Καβάλλαν, ἐξακολουθῇ ἐμμένων εἰς τὸ νῦν ὑπάρχον, ὅπερ εἶναι ὅλως ἀκατάλληλον».

§114Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Αἱ περὶ ὧν ὁ λόγος ἀναφοραὶ προήχθησαν πάσης ἐνεργείας τοῦ γραμματέως τοῦ Εἰρηνοδικείου, παριστάνουσαι ὅτι τὸ ὑπάρχον οἴκημα εἶναι ἀκατάλληλον ἀπεστάλησαν δὲ εἰς τὸν Εἰσαγγελέα, ἵνα ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν κατὰ τὴν γενησομένην μίσθωσιν. Διῆλθε μάλιστα τελευταῖον ἐντεῦθεν ἐπ’ ἀδείᾳ ὁ εἰρηνοδίκης, ὅστις εἶναι ἀπεσπασμένος εἰς τὰς νέας χώρας καὶ ἐζητήθη καὶ αὐτοῦ ἡ γνώμη, τὴν ὁποίαν διετύπωσεν ἐγγράφως. Ὅλα τὰ στοιχεῖα ταῦτα θὰ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν κατὰ τὴν νέαν μίσθωσιν, δι’ ἣν ὁ γραμματεὺς τοῦ Εἰρηνοδικείου δὲν ὑπέβαλεν εἰσέτι τὴν ἔκθεσιν αὑτοῦ.

§115Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ἐν τῷ ὑπάρχοντι οἰκήματι δὲν δύνανται νὰ γίνωσι συνεδριάσεις. Ὁ γραμματεὺς ἀντιτίθεται εἰς τὸ νέον οἴκημα παρὰ τὴν γνώμην τῶν κατοίκων.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Ν. Βελέντζας καὶ Π. Πετροπουλάκης «ἐρωτῶσι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, διατὶ δὲν προέβη εἰς τὴν ἀκύρωσιν τοῦ πρὸς αὐτὸν ὑποβληθέντος πρὸς ἔλεγχον πίνακος τῶν ἐπιτυχόντων χωροφυλάκων διὰ τὸν βαθμὸν τοῦ ὑπενωμοτάρχου, ὡς ὤφειλεν, ἀλλὰ διέταξεν ἐπαναληπτικὸν διαγωνισμὸν τὴν 16 Μαρτίου 135 ἐπιτυχόντων χωροφυλάκων τῶν ὁποίων αἱ βαθμολογίαι κατὰ τὸν ἔλεγχον εὑρέθησαν ἠλλοιωμέναι, ἐνῷ καθίσταται φανερὸν ὡς ἐκ τῆς ἀλλοιώσεως τῶν βαθμῶν, ὅτι ὁ καταρτισθεὶς πίναξ συνετάχθη πλημμελῶς».

§117ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ὁ πίναξ ἠκυρώθη ὄχι ὡς πρὸς ἐκείνους τῶν διαγωνισθέντων, τῶν ὁποίων ἡ βαθμολογία φέρεται ἠλλοιωμένη, οὗτοι δὲ εἶναι περίπου 130, ἐνῷ οἱ διαγωνισθέντες εἶναι περισσότεροι τῶν 600. Ἐνόμισα ὅτι δὲν μοὶ ἐπετρέπετο νὰ ἀκυρώσω τὰς ἐξετάσεις καὶ ὡς πρὸς ἐκείνους, ὡς πρὸς τοὺς ὁποίους δὲν ὑπῆρχε καμμία ἀταξία, διὰ νὰ κάμω τὰς ἐξετάσεις ὅλων ὑπὸ τῆς αὐτῆς ἐπιτροπῆς, διὰ νὰ κριθῶσιν ὅλοι ὁμοίως. Διὰ νὰ γίνῃ ἐκ νέου ἐξέτασις 600 χωροφυλάκων, θὰ χάσωμεν μῆνας πολλούς, κατὰ τοὺς ὁποίους θὰ τοὺς ἔχωμεν ὅλους μακρὰν τῆς ὑπηρεσίας. Ὅσοι δὲν γνωρίζετε τὴν ἔλλειψιν χωροφυλάκων, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, θὰ ὑπολογίσητε τὸ μέτρον αὐτό. Ἀφοῦ δὲ δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀταξία δι’ αὐτοὺς δὲν ἠκύρωσα τὸν διαγωνισμὸν ὡς πρὸς αὐτούς, ἀλλὰ διέταξα νὰ ἐπαναληφθῇ, ὡς πρὸς τοὺς ἄλλους. Ἐννοεῖται ὅτι ὅταν διεξαχθῇ ὁ διαγωνισμὸς καὶ τῶν ἄλλων καὶ δοθῇ ἡ βαθμολογία καὶ αὐτῶν, θὰ προσαρμοσθῇ αὕτη πρὸς τὴν τῶν ἄλλων καὶ ὅσοι ἔχουσι βαθμὸν ἀνώτερον θὰ καταλάβωσι σχετικὴν θέσιν.

§118Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ἀλλὰ ποῖος εἶναι ὁ ὑπαίτιος;

§119ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Μὴ μὲ ἐρωτᾶτε, σᾶς λέγω μόνον, ὅτι ἔλαβον αὐστηρότατα μέτρα καὶ ἐτιμώρησα ὅλους τοὺς ὑπευθύνους αὐστηρῶς.

§120Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ἀρκοῦμαι εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Πρωθυπουργός, προσθέτω δὲ τὴν σύστασιν, ὅτι ἀφοῦ ἐτιμωρήθησαν οἱ ὑπαίτιοι ἂς μὴ τιμωρηθῶσιν οἱ μὴ ὑπαίτιοι.

§121Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Σχετικῶς μὲ τὴν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς κοινότητος Δεσκάτης, ἀπεστάλη καὶ πρὸς ἐμὲ τηλεγράφημα, δι’ οὗ μὲ παρακαλοῦσι νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ τῆς ἀναφορᾶς ταύτης. Οἱ κάτοικοι τῆς περιφερείας τοῦ Εἰρηνοδικείου Δεσκάτης παραπονοῦνται, διότι πρόκειται δικαστικῶς νὰ ὑπαχθῶσιν εἰς τὴν περιφέρειαν ἑνὸς τῶν Πρωτοδικείων Λαρίσης ἢ Κοζάνης ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἀπέχει ἡ Δεσκάτη πλέον τῶν 15 ὡρῶν, ἐνῷ ἀπὸ τὴν ἕδραν τοῦ Πρωτοδικείου Τρικκάλων ἀπέχει μόλις ἓξ ὥρας. Πλὴν τούτου οἱ κάτοικοι τῆς Δεσκάτης καὶ πρὸ τῆς προσαρτήσεως τῆς Θεσσαλίας εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑπήγοντο διοικητικῶς καὶ δικαστικῶς εἰς τὴν διοίκησιν Τρικκάλων, ἀπὸ ἀμνημονεύτων δὲ ἐτῶν οἱ κάτοικοι τῆς περιφερείας ταύτης συναλλάσσονται μὲ τὴν ἀγορὰν Τρικκάλων. Ἀπορῶ, πῶς παρὰ τοῖς ἁρμοδίοις ἐκράτησεν ἐναντία σκέψις, ἀφοῦ οὐδεὶς συντρέχει πρὸς τοῦτο λόγος.

§122Π. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Μὲ τὴν Λάρισαν συνηλλάσσοντο πάντοτε.

§123Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Ἐγὼ δὲν ὡρμήθην ὑπὲρ τῶν αἰτημάτων τῶν ἀναφερομένων ἀφ’ ἧς σκέψεως ὁρμῶνται οἱ κ. Συνάδελφοι ἐκ Λαρίσης, ὅπως δηλαδὴ εὐρύνω τὴν περιφέρειαν τοῦ Πρωτοδικείου Τρικκάλων. Οἱ ἴδιοι κάτοικοι τοῦ τμήματος τούτου ὄντες εἰς καλυτέραν θέσιν παντὸς ἄλλου διαμαρτύρονται διὰ τὴν ὑπαγωγὴν τοῦ Εἰρηνοδικείου των εἰς τὴν περιφέρειαν ἑνὸς τῶν Πρωτοδικείων Κοζάνης ἢ Λαρίσης καὶ αἰτοῦνται τὴν ὑπαγωγήν των εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον Τρικκάλων. Οἱ διαμαρτυρόμενοι ἐκ Λαρίσης κ. Συνάδελφοι θέλουσι παρὰ τὸ συμφέρον τῆς Δικαιοσύνης καὶ τὸ συμφέρον τῶν κατοίκων νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὴν Λάρισαν. Τοῦτο εἶναι τερατῶδες. Ἐπληροφορήθην μάλιστα ὅτι, συμφώνως πρὸς τὴν γνώμην τῶν κατοίκων εἶναι καὶ ἡ γνώμη τοῦ Εἰσαγγελέως Κοζάνης καὶ τοῦ Γενικοῦ Εἰσαγγελέως Θεσσαλονίκης. Βεβαίως, ἐὰν συνιστωμένου Πρωτοδικείου ἐν Γρεβενοῖς ἐπρόκειτο εἰς αὐτὸ νὰ ὑπαχθῇ ἡ Δεσκάτη δὲν θὰ ἀντέλεγον· μὴ γενομένου ὅμως τούτου, ὀρθὸν καὶ δίκαιον τυγχάνει ὅπως τὸ Εἰρηνοδικεῖον Δεσκάτης ὑπαχθῇ εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον Τρικκάλων, ἀφοῦ ὡς προεξέθηκα οὕτω καὶ μόνον ἐξυπηρετεῖται τὸ συμφέρον τῆς Δικαιοσύνης καὶ τῶν κατοίκων τοῦ τμήματος τούτου.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Καρᾶς ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἀντικειμένου.

§125Χ. ΚΑΡΑΣ. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ὑπαγάγῃ τοὺς κατοίκους τοῦ μέρους αὐτοῦ εἰς τὴν περιφέρειαν Τρικκάλων, καθόσον τὸ χωρίον τοῦτο ἀπέχει ἓξ ὥρας ἀπὸ τὰ Τρίκκαλα ἐνῷ ἀπὸ τὴν Λάρισαν ἀπέχει 15 ὥρας.

§126Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Θὰ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν ὅσα εἶπεν ὁ κ. Βουλευτὴς καὶ θὰ ἀποφασίσωμεν ὅ,τι ὑπαγορεύει τὸ συμφέρον τῶν κατοίκων.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Μεσσήνης «περὶ τῶν καθηγητῶν τοῦ ἐκεῖ Γυμνασίου» ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας.

§128Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἔλαβον γνῶσιν ἐγκαίρως τῆς ἀναφορᾶς Μεσσήνης καὶ διέταξα νὰ μεταβῶσιν νὰ κατοικήσωσιν ἐκεῖ οἱ καθηγηταί. Ὁ πρώην Γυμνασιάρχης μοὶ εἶπεν, ὅτι ἀδυνατοῦσι νὰ μεταβῶσιν ἐκεῖ λόγῳ τοῦ ὅτι τὸ κλῖμα εἶναι νοσηρόν. Παρήγγειλα τὸν νέον Γυμνασιάρχην νὰ παραγγείλῃ εἰς τοὺς καθηγητὰς νὰ μεταβῶσι νὰ κατοικήσωσιν εἰς τὴν ἕδραν τοῦ Γυμνασίου, ἀλλ’ αὐτοὶ καὶ αὖθις ἠρνήθησαν. Τότε παρέπεμψα τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὸ ἐποπτικὸν Συμβούλιον καὶ τοῦτο δι’ ἀποφάσεώς του ἀπεφήνατο ὅτι, ἐκ τῶν κειμένων διατάξεων τῶν νόμων, δὲν συνάγεται ὅτι ὑποχρεοῦνται οἱ καθηγηταὶ νὰ κατοικῶσιν ἐκεῖ ὅπου διδάσκουσι καὶ ὅτι δὲν δύναται νὰ προβῇ εἰς ἐνέργειάν τινα κατὰ τῶν καθηγητῶν, ἀφοῦ μάλιστα ἐκ τῆς μικρᾶς ἀποστάσεως μεταξὺ τῆς ἕδρας τοῦ Γυμνασίου καὶ τῆς πόλεως ἐν ᾗ κατοικοῦσι, οὐδόλως ἐπηρεάζεται ἡ ἐκτέλεσις τῶν καθηκόντων τῶν καθηγητῶν.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μερλόπουλος.

§130Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἐντελῶς παράδοξον τὸ γεγονός, τὸ ὁποῖον μοὶ ἔδωκεν ἀφορμὴν νὰ ἀπευθύνω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς ἐκπαιδεύσεως τὴν ἐρώτησίν μου. Εἶναι παράδοξον, λέγω, διότι πρώτην φορὰν ἀκούεται τοῦτο, ὅτι δημόσιοι λειτουργοί, δημόσιοι ὑπάλληλοι εἶναι δυνατὸν καὶ ἐπιτετραμμένον νὰ κατοικῶσιν ἐν ἄλλῃ πόλει παρὰ ἐκείνην ἣν ἐνετάλησαν νὰ ἐκπληρώσωσι τὰ καθήκοντά των. Οἱ καθηγηταὶ τοῦ ἐν Μεσσήνῃ Γυμνασίου, τοῦ συντηρουμένου ἀπὸ τοῦ 1888 διὰ χρημάτων προερχομένων ἐκ δημοτικῆς φορολογίας, ἀντὶ νὰ κατοικῶσιν ἐν Μεσσήνῃ, ὡς ὤφειλον, κατοικοῦσιν ἐν Καλάμαις! Ἤκουσε δὲ πρὸ ὀλίγου ἡ Βουλὴ ποία εἶναι ἡ γνώμη τοῦ ἐποπτικοῦ Συμβουλίου διὰ τὴν πρᾶξιν ταύτην τῶν καθηγητῶν, ἤκουσεν, ὅτι ἀμνηστεύει τὴν παρανομίαν ταύτην τῶν λειτουργῶν τῆς μέσης ἐκπαιδεύσεως, διότι, λέγει, δὲν εὑρίσκει ἀφορμήν τινα ἐγκλήσεως, ἐνῷ κατὰ τοιοῦτον τρόπον παραβαίνουσι τὰ καθήκοντά των. Εἶναι δὲ προφανὴς ἡ παράβασις τῶν καθηκόντων των, διότι ἂν εἶχε τὸ δικαίωμα ὁ δημόσιος ὑπάλληλος ἀλλοῦ μὲν νὰ ὑπηρετῇ, ἀλλοῦ δὲ νὰ κατοικῇ, τότε δὲν βλέπω διὰ τίνα λόγον ὁ οἰκονομικὸς ἔφορος Ἄργους λ. χ. νὰ μὴ κατοικῇ εἰς Ναύπλιον, ἢ ὁ ἔφορος Κορίνθου νὰ μὴ κατοικῇ εἰς τὸ Ἄργος κτλ. καὶ ἐν γένει πάντες οἱ ὑπάλληλοι νὰ κάμωσι τὸ ἴδιον, καὶ πάντες νὰ ἔχωσι τὴν ἀμνηστείαν τὴν ὁποίαν οἱ καθηγηταὶ Μεσσήνης ἔτυχον ἐκ μέρους τοῦ ἐποπτικοῦ Συμβουλίου, πάντες νὰ ἐκλέξωσι τὴν κατοικίαν αὑτῶν ὅπου θέλουσι καὶ νὰ ἐκτελῶσι παρέργως τὰ καθήκοντά των εἰς τὴν ἕδραν τῆς ὑπηρεσίας αὐτῶν. Δὲν εἶναι δὲ ἀληθὲς τὸ λεγόμενον ὅτι δὲν ἐπηρεάζει τὴν ἐκτέλεσιν τῶν καθηκόντων αὐτῶν ἡ ἀπόστασις, διότι τετράκις μόνον τῆς ἡμέρας μεταβαίνει εἰς Μεσσήνην ὁ σιδηροδρομικὸς συρμὸς καὶ τετράκις ἐπανέρχεται εἰς Καλάμας, δὲν εἶναι δὲ τοιοῦτο τὸ δρομολόγιον ὥστε νὰ συμπίπτωσιν αἱ ὧραι τῆς ἀφίξεως ἢ ἀναχωρήσεως τῶν συρμῶν μὲ τὰς ὥρας τῶν παραδόσεων, καὶ πολλάκις παρέλειψαν ἐξ αἰτίας τούτου τὸ καθῆκόν των οἱ καθηγηταί, διότι ὁ συρμὸς ἔφθασε παρακαίρως. Ἀλλ’ ἔρχεται ἡ ἐποχὴ τῆς μεταφορᾶς τῶν προϊόντων, ὅτε ἡ καθυστέρησις τῶν συρμῶν γίνεται συχνότατα καὶ γίνεται καὶ μέχρι μιᾶς ὥρας. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐκπαιδεύσεως· καθηγηταὶ οὕτω πως μεταβαίνοντες εἰς Μεσσήνην, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκπληρῶσιν ἐπαρκῶς τὰ καθήκοντα αὑτῶν; Δὲν εἶναι τοῦτο μία προφανὴς παράβασις τῶν καθηκόντων αὐτῶν; Συνάδει δὲ πρὸς τὴν ἀξιοπρέπειαν αὐτῶν πρὸς τὴν συμπεριφορὰν τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἔχῃ ὁ καθηγητής, ὁ διδάσκαλος τῶν νέων, νὰ θεᾶται μὲ τὰ βιβλία του καὶ τοὺς καταλόγους τοὺς μαθητικοὺς ὑπὸ μάλην καὶ νὰ διημερεύῃ εἰς καφενεῖον ἢ ταβέρναν τινὰ παραμένον ἐκεῖ μέχρις ὅτου ἔλθῃ ἡ ὥρα τῆς διδασκαλίας του; Καὶ πῶς θὰ ἐκτελέσῃ οὕτω τὰ καθήκοντα τὰ ὁποῖα ἔχει, τῆς ἐπιβλέψεως διὰ τὴν χρηστότητα καὶ τὴν καλὴν συμπεριφορὰν τῶν μαθητῶν; Ὁ λόγος δὲ τὸν ὁποῖον προβάλλουσι διὰ νὰ δικαιολογηθῶσιν οἱ καθηγηταὶ καὶ τὸν ὁποῖον ἀπεδέχθη τὸ ἐποπτικὸν Συμβούλιον, δὲν εἶναι βάσιμος. Τὸ Γυμνάσιον Μεσσήνης λειτουργεῖ πρὸ πολλῶν ἐτῶν καὶ πάντες οἱ ἐκεῖ διδάξαντες καθηγηταὶ καὶ κατοικίας πάντοτε εὗρον καὶ οὐδεμίαν νόσον ἐδοκίμασαν. Οὐδεὶς λοιπὸν ὑπάρχει λόγος νὰ συγχωρηθῇ ἡ παράβασις αὕτη τῶν καθηκόντων τῶν καθηγητῶν τουναντίον ἡ Ἀνωτέρα Διοίκησις ὀφείλει νὰ πατάξῃ κατακέφαλα τὴν παράβασιν ταύτην, διότι δὲν εἶναι ἁπλῶς ἀτόπημα τὸ τοιοῦτον, εἶναι παράβασις τῶν καθηκόντων, καὶ ἡ τοιαύτη περίπτωσις ἀπαιτεῖ νὰ μὴ ἀφεθῶσιν οἱ καθηγηταὶ οὗτοι θρασέως καὶ αὐθαιρέτως συμπεριφερόμενοι, ἀλλὰ νὰ παραπεμφθῶσιν εἰς τὸν ἁρμόδιον Εἰσαγγελέα.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Καντιάνης.

§132Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Εἶναι ἀκόμη μία περίστασις αὕτη καὶ σήμερον διὰ νὰ θαυμάσῃ τις τὸν πολυύμνητον θεσμὸν τῶν ἐποπτικῶν Συμβουλίων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς θέλει νὰ διορθώσῃ τὸ ἄτοπον καὶ εὑρισκόμενος πρὸ τοῦ ἀδυνάτου ἐπικαλεῖται τὴν ἐπέμβασιν τοῦ ἐποπτικοῦ Συμβουλίου, τὸ δὲ ἐποπτικὸν Συμβούλιον ἠκούσατε τί ἀπήντησεν εἰς τὸν Ὑπουργόν, δὲν εὑρίσκει νόμον ὁ ὁποῖος νὰ ὑποχρεοῖ τὸν ὑπάλληλον νὰ κατοικῇ ἐν ᾧ τόπῳ ἐξασκεῖ τὰ καθήκοντά του! Λοιπὸν κρίνατε.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ λοιπαὶ ἐρωτήσεις ἀναβάλλονται δι’ αὔριον.

§134Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως). Ὑποβάλλω νομοσχέδιον «περὶ ἐπεκτάσεως καὶ ἐπισκευῆς τῶν ἀρχαιολογικῶν μουσείων Κερκύρας, Ἀκροπόλεως καὶ Ὀλυμπίας».

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς ἐργασίας. Πρῶτον ἀντικείμενον· (Ψηφοφορία ἐπὶ τῆς προτάσεως πρὸς καταρτισμὸν κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς πρὸς ἐξέλεγξιν τῆς Προνομιούχου Ἑταιρείας).

§136Ν. ΞΗΡΟΣ. Καλὸν ἦτο νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλὴ τὸν κύκλον τῶν δικαιωμάτων τῆς ἐπιτροπῆς αὐτῆς καὶ τὸν τύπον τὸν ὁποῖον θὰ ἔχῃ.

§137Σ. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων ἐπιτροπή.

§138ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ἡ ἐπιτροπὴ τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ συστήσωμεν εἶναι ἐξεταστική, ἀποφασισθεῖσα τῇ προτάσει πολλῶν ἐκ τῶν κ. κ. Βουλευτῶν. Ἡ πρότασις αὕτη ἀναγράφεται εἰς τὰ πρακτικὰ τοῦ παρελθόντος Σαββάτου. Μετὰ τὴν ἐκλογὴν τῆς ἐπιτροπῆς αὐτῆς παρακαλῶ νὰ συστηθῇ ἑτέρα ἐπιτροπή, σκοπὸν ἔχουσα νὰ μελετήσῃ τὰ κατὰ τὸ ζήτημα τὸ σταφιδικὸν καὶ νὰ ὑποβάλῃ ἔκθεσιν, περὶ τοῦ τί δέον γενέσθαι. (Ἐνεργεῖται ἐνταῦθα μυστικὴ διὰ ψηφοδελτίων ψηφοφορία, κληθέντων ὡς ψηφολεκτῶν τῶν κ. κ. Δ. Χατζηγιάννη καὶ Θ. Γρηγορίου). Ληξάσης τῆς ψηφοφορίας ὁ Πρόεδρος ἀναγγέλλει τὰ ἑξῆς·

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 101. Ἔλαβον δὲ ψήφους Γ. Καφαντάρης 84, Παν. Ἀραβαντινὸς 96, Γ. Κρεστενίτης 101, Κωνστ. Γόντικας 92, Εὐάγγ. Γεωργιάδης 79, Παν. Φλέσσας 84, Πέτρ. Ἰατρόπουλος 91, Χρ. Δικαῖος 93, Δ. Γούναρης 75, Ν. Τριανταφυλλᾶκος 85, Σ. Κροκιδᾶς 87, Ν. Βελέντζας 89, Θ. Κουτούπης 29, Ὄθ. Τετενὲς 29, Κ. Σοκόλης 34, Ἀθ. Χριστόπουλος 10, Δ. Γαλαβᾶς 12, Δ. Πετροπουλάκης 5, Π. Τσαλδάρης 4, Π. Πετροπουλάκης 2, Π. Πολυχρονιάδης 12, Σ. Βακράτσας 4, Γ. Καντιάνης 5, Ἰ. Βέροιος 5, Γ. Λαμπρινόπουλος 8, Ν. Χαριτᾶτος 1, Ἀθ. Περωτῆς 1 καὶ Ν. Δημητρακόπουλος 2. Ἑπομένως ἐξελέγησαν μέλη τῆς ἐξεταστικῆς ἐπιτροπῆς οἱ κ. κ. Γεώρ. Καφαντάρης, Παν. Ἀραβαντινός, Π. Κρεστενίτης, Κωνστ. Γόντικας, Εὐάγγ. Γεωργιάδης, Π. Φλέσσας, Πέτρ. Ἰατρόπουλος, Χριστ. Δικαῖος, Δ. Γούναρης, Ν. Τριανταφυλλᾶκος, Σ. Κροκιδᾶς καὶ Ν. Βελέντζας. Ἐπίσης ἤθελον ἐρωτήσει τὴν Βουλὴν, ἐὰν στέργῃ εἰς τὸν καταρτισμὸν ἑτέρας ἐπιτροπῆς πρὸς μελέτην ἐν γένει τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν ταύτην παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ὡσαύτως ἤθελον ἐρωτήσει τὴν Βουλήν, ἐὰν στέργῃ ν’ ἀναθέσῃ εἰς τὸ Προεδρεῖον τὸν καταρτισμὸν μιᾶς τοιαύτης ἐπιτροπῆς. (Γίνεται δεκτὴ ἡ πρότασις). Ἡ ἐπιτροπὴ καταρτίζεται ἐκ τῶν ἑξῆς κ. κ. Βουλευτῶν· Δ. Εὐταξίου, Σ. Κροκιδᾶ, Θ. Κουτούπη, Δ. Γούναρη, Δ. Σωτηρίου, Α. Σακελλαρίου, Κ. Γόντικα, Π. Πολυχρονιάδου, Ἰ. Μεσσηνέζη, Γ. Κασσόνα, Κ. Λομβάρδου, Π. Φίλιππα, Α. Μαλασπίνα, Π. Μερλοπούλου, Δ. Κανελλοπούλου, Ν. Ξηροῦ, Ἰ. Μπουρνιᾶ καὶ Ι. Καλαντζοπούλου.

§140ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἐλπίζω ὅτι ἡ ἐξεταστικὴ ἐπιτροπὴ καὶ ἡ πρώτη καὶ ἡ δευτέρα, θέλει σπεύσει εἰς τὴν περάτωσιν τοῦ ἔργου της. Δὲν πρέπει ἡ προθεσμία νὰ εἶναι μακρά, διότι πρέπει νὰ φθάσωμεν εἰς ἀποτελέσματα πρὸ τοῦ σταφιδικοῦ ἔτους.

§141Ι. ΒΕΡΡΟΙΟΣ. Νὰ ὁρισθῇ χρονικὸν διάστημα ἐντὸς τεσσαράκοντα ἡμερῶν.

§142Λ. ΜΕΣΣΗΝΕΖΗΣ. Εἶναι πολλαὶ τεσσαράκοντα ἡμέραι.

§143ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Νὰ ὁρισθῇ προθεσμία τεσσαράκοντα ἡμερῶν καὶ διὰ τὴν μίαν ἐπιτροπὴν καὶ διὰ τὴν ἄλλην ἐπιτροπήν.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, ὅπως ὁρισθῇ προθεσμία 40 ἡμερῶν εἰς τὰς ἐπιτροπὰς ἵνα προσκομίσωσι τὰς ἐκθέσεις των παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§145Ι. ΒΕΡΡΟΙΟΣ. Ἀπὸ σήμερον.

§146Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Νὰ σημειωθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ὅτι ἡ προθεσμία ὡρίσθη τῇ προτάσει τοῦ κ. Ι. Βερροίου.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ. συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κοινοποιήσεως τῶν διὰ διαδικαστικῶν ἐγγράφων καὶ περὶ καθορισμοῦ ἑνιαίας διαδικασίας ἐπὶ τῶν πολιτικῶν ἐν γένει δικῶν». Ἄρθρον 1ον (ἀναγινώσκεται).

§148Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου ἐπιζητεῖται βελτίωσις τῆς σχετικῆς τῆς Πολ. Δικονομίας διατάξεως ὡς πρὸς τὴν κοινοποίησιν τῶν διαδικαστικῶν ἐγγράφων. Κατὰ τὰς σήμερον ἰσχυούσας διατάξεις αὕτη πρέπει νὰ γίνεται πρὸ 24 ὡρῶν πρὸ τῆς συζητήσεως εἴτε διὰ καταθέσεως παρὰ τῷ γραμματεῖ τοῦ δικαστηρίου εἴτε διὰ ἁπλῆς κοινοποιήσεως πρὸς τὸν ἀντίκλητον ἢ τὸν διάδικον, ἐπὶ ἀποδείξει, εἴτε δι’ ἀποδόσεως κατὰ τὰς περὶ ταύτης διατάξεις. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου δὲν μεταβάλλεται ὁ τρόπος τῆς κοινοποιήσεως ἀλλ’ ὁρίζεται μόνον διάφορος ἡ προθεσμία, τροποποιοῦνται δὲ κατὰ μέρος καὶ τὰ ἀποτελέσματα τῆς μὴ ἐμπροθέσμου κοινοποιήσεως. Καὶ γενικῶς μὲν ὁρίζονται δύο πλήρεις ἡμέραι πρὸ τῆς συζητήσεως διὰ τὴν κοινοποίησιν συντέμνεται δὲ ἡ προθεσμία αὕτη καὶ τῶν καταπειγουσῶν καὶ ἄλλων ὑποθέσεων, ὧν ἡ τῆς προδικασίας προθεσμία εἶναι βραχεῖα εἴτε ἐκ τοῦ νόμου εἴτε δι’ ἁπλῆς πράξεως τοῦ προέδρου, εἰς 24 ὥρας ἢ καὶ ὀλιγωτέρας μέχρι μιᾶς πρὸ τῆς συζητήσεως. Ἡ μεταβολὴ ὅμως αὕτη, ἡ διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπερχομένη, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι προωρισμένη νὰ φέρῃ βελτίωσιν κατὰ τὴν ὑπὸ τὰς ἰσχυούσας διατάξεις κρατοῦσαν κατάστασιν ὡς πρὸς τὴν κοινοποίησιν τῶν προτάσεων μεταξὺ τῶν δικηγόρων, τὸ ὁποῖον κυρίως ἐπιδιώκεται. Τὸ σύστημα τὸ κρατοῦν σήμερον δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι σχεδὸν οὐδέποτε ἢ μᾶλλον πολὺ σπανίως ἐφηρμόσθη, ἰδίᾳ εἰς τὰ δικαστήρια εἰς τὰ ὁποῖα ὁ ἀριθμὸς τῶν δικαζομένων ὑποθέσεων εἶναι μέγας. Καὶ ἀντὶ νὰ κοινοποιῶνται πρὸ τῆς συζητήσεως αἱ προτάσεις, συμβαίνει κατὰ κανόνα νὰ κατατίθενται 24 ὥρας μετὰ τὴν συζήτησιν πολλάκις δὲ καὶ βραδύτερον, κατὰ παραχώρησιν τοῦ Προέδρου. Καὶ τοῦτο ἔχει ἐπισήμως ἀναγνωρισθῆ ἐν τῇ πράξει τῶν δικαστηρίων, τῶν δικαζόντων πολλὰς ὑποθέσεις, ὡς εἶναι τὰ Πρωτοδικεῖα τῶν μεγάλων κέντρων. Τὸ σύστημα τοῦτο τὸ διὰ τῆς πράξεως καθιερωθὲν εἶναι βεβαίως ἀντικανονικὸν καὶ ἀντίκειται εἰς τὰς διατάξεις τῆς Δικονομίας μας, ἀλλὰ καθιερώθη ὑπὸ τῆς ἀνάγκης τῶν πραγμάτων, διότι εἰς τὰ δικαστήρια τὰ δικάζοντα μέγαν ἀριθμὸν ὑποθέσεων, κατατίθενται διὰ τοῦ δελτίου πάντοτε μὲν ὑπὲρ τὰς 100 ὑποθέσεις καὶ οὐχὶ σπανίως ὑπὲρ τὰς 200 καὶ 300 αἱ ὁποῖαι φυσικὰ δὲν συζητοῦνται ὅλαι κατὰ τὴν συνεδρίασιν δι’ ἣν ἐξετέθησαν, ἀλλ’ εἰς τὸν δικηγόρον τὸν ἔχοντα νὰ συζητήσῃ εἶναι ἀδύνατον νὰ γνωρίζῃ τίνες καὶ ὁπόσαι ἐξ αὐτῶν θὰ συζητηθῶσι ἵνα προετοιμασθῇ. Ἐκ τῆς τὸ πρῶτον δὲ εἰσακτέας συμβαίνει νὰ μὴ γνωρίζῃ τις καὶ τὸν δικηγόρον τοῦ ἀντιδίκου τοῦ πελάτου των. Καὶ οὕτω κατ’ ἀνάγκην ἀναμένει τὴν συζήτησιν ἵνα μάθῃ ποῖαι θὰ συζητηθῶσι γνωρίσῃ δὲ καὶ τὸν συνάδελφόν του, τὸν ὑπερασπιζόμενον τὸν ἀντίδικον τοῦ πελάτου του, ὅπως συνεννοηθῇ μετ’ αὐτοῦ καὶ κανονίσῃ ὁριστικῶς τὰς προτάσεις του ἐπὶ τῶν ὑποθέσεων ἐκείνων αἱ ὁποῖαι μεταξὺ τῶν εἰς τὸ δελτίον ἐκτεθειμένων ἐδικάσθησαν πλέον. Ὡς ἐκ τούτου δὲ καθιερώθη ὡς εἶπον κατ’ ἀνάγκην τὸ σύστημα, τὸ ἀντικανονικόν, ἐπαναλαμβάνω, ὄχι μόνον νὰ μὴ κοινοποιῶνται αἱ προτάσεις πρὸ τῆς συζητήσεως ἀλλὰ νὰ κατατίθενται μετ’ αὐτῆς. Εἰς τοῦτο ἤγαγεν ἡ ἀνάγκη τῶν πραγμάτων. Αἱ διατάξεις τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας ὡς ἔχουσι βεβαίως εἶναι ὀρθαί. Ἀλλ’ ἔχουσι καὶ ἀναγκαίαν προϋπόθεσιν διὰ τὴν ἐφαρμογήν των, τὴν προφορικὴν συζήτησιν, ὡς ἐκ τῆς ὁποίας καὶ ὀλίγαι πάντοτε θὰ ἦσαν αἱ συζητούμεναι ὑποθέσεις καὶ ἡ προφορικὴ ἀνάπτυξις τῆς ὑποθέσεως ἀπαλλάσσει ἀπὸ τὴν μακρὰν ἀνάπτυξιν διὰ τῶν ἐγγράφων προτάσεων καὶ τῶν ἀκουομένων κατ’ αὐτάς, ἀμφοτέρων τῶν διαδίκων, ἠδύνατο νὰ συμπληρωθῇ ἑκατέρωθεν ἡ ὑπεράσπισις. Ἀλλὰ τὸ σύστημα τῆς προφορικῆς ἀναπτύξεως, ἀπὸ τὰ Πρωτοδικεῖα ἰδίᾳ, κατηργήθη τέλεον καὶ ἐντεῦθεν ἐπήγασε καὶ ἡ διὰ τῶν προτάσεων τῶν ἐγγράφων εὐρεῖα ἀνάπτυξις καὶ νὰ δικάζωνται εἰς μίαν συνεδρίασιν ὁ μέγας ἀριθμὸς τῶν ὑποθέσεων, ὃν ἔχουσιν ὑπ’ ὄψει ἰδίᾳ οἱ δικηγόροι τῶν μεγάλων Κέντρων καὶ δὴ ἐνώπιον τῶν Πρωτοδικείων, ὅπου καὶ ἡ μείζων ἀνάγκη τοῦ νὰ λαμβάνῃ ἕκαστος διάδικος γνῶσιν τῶν προτάσεων τοῦ ἀντιδίκου του καὶ μάλιστα εἰς τὰς πρωτοεισάκτους ὑποθέσεις καθ’ ἃς κατὰ δικονομικὴν ἀνάγκην πρέπει νὰ ὑποβάλλωνται καὶ ὅλοι οἱ ἑκατέρωθεν ἰσχυρισμοί. Τοῦτο δὲν συμβαίνει βεβαίως εἰς τὰ Δικαστήρια τοῦ δευτέρου βαθμοῦ διότι καὶ αἱ ὑποθέσεις εἶναι ὀλίγαι καὶ προφορικαὶ ἀναπτύξεις γίνονται καὶ ὁ δικηγόρος τοῦ ἀντιδίκου εἶναι γνωστὸς ὡς καὶ οἱ ἰσχυρισμοί του ἐκ τῶν προτάσεων τῆς πρωτοδίκου δίκης. Διὰ τοῦτο δὲ καὶ ἐκεῖ αἱ προτάσεις σχεδὸν πάντοτε κατατίθενται εὐθὺς μὲ τὴν συζήτησιν. Ἀφοῦ λοιπὸν τὸ ὑπάρχον ἀντικανονικὸν σύστημα ἐπήγασεν ἐκ τῆς ἀνάγκης τῶν πραγμάτων, δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω πῶς, χωρὶς νὰ μεταβάλωμεν τὸν τρόπον τῆς συζητήσεως, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ νὰ κοινοποιῶνται αἱ προτάσεις πρὸ τῆς συζητήσεως καὶ μάλιστα πρὸ δύο πλήρων ἡμερῶν ὡς θέλει τὸ νομοσχέδιον. Σήμερον δὲν κατορθώνεται νὰ γίνεται τοῦτο πρὸ 24 ὡρῶν καὶ ἤδη διὰ τοῦ νομοσχεδίου ζητοῦμεν νὰ ἐπιβάλωμεν νὰ γίνεται πρὸ τοῦ διπλασίου χρόνου. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ζητοῦμεν τι τὸ ἀδύνατον. Καὶ ἀντὶ τούτου τὸ ὀρθότερον εἶναι νὰ καταστήσωμεν διὰ νόμου κανονικὸν τὸ σήμερον ἀντικανονικῶς γινόμενον ἐν τῇ πράξει τὸ ὁποῖον ὡς εἶπον εἶναι ἀποτέλεσμα ἀνάγκης.

§149Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Καὶ εἶσθε ἱκανοποιημένος σήμερον;

§150Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Βεβαίως δὲν εἶμαι ἱκανοποιημένος μὲ τὴν σημερινὴν κατάστασιν, κύριε Ὑπουργέ, ἀλλὰ δυστυχῶς προβλέπω ὅτι θὰ ἱκανοποιηθῶ ὀλιγώτερον διὰ τοῦ νομοσχεδίου σας ἐξ ὅσων ἀνέπτυξα, διότι δὲν βλέπω πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ νέα διάταξις ὅταν εἰς ἑκάστην συνεδρίασιν τοῦ Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν π. χ. ἐκδίδωνται περὶ τὰς 300 ὑποθέσεις, καὶ ἀκόμη περισσότερον ὅταν συντεμνομένης τῆς προθεσμίας τῆς προδικασίας, δύναται νὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις καθ’ ἣν ἡ κοινοποίησις αὕτη δέον νὰ γίνῃ πρὸ μιᾶς ὥρας πρὸ τῆς συζητήσεως ἢ ὅταν, ἐνῷ ἡ προδικασία εἶναι τριῶν ἡμερῶν, θὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ καταθέτω προτάσεις πρὸ 24 ὡρῶν καὶ δύναται νὰ συμβῇ ὁ εἰς τοῦτο ὑποχρεούμενος δικηγόρος, νὰ μὴ ἔχῃ βεβαίως τὴν μίαν αὐτὴ ὑπόθεσιν. Ἀντὶ νὰ ἐπιδιώκωμεν νὰ μεταβάλωμεν τὸν χρόνον τῆς καταθέσεως τῶν προτάσεων, τὸ ὀρθὸν εἶναι νὰ μεταβάλωμεν τὸν τρόπον τῆς συζητήσεως καὶ μετ’ αὐτὴν τὸ εἶδος τῶν προτάσεων. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως τούτου ἔχω καὶ ἄλλον λόγον νὰ εἶμαι ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου. Σήμερον, ὡς εἶναι γνωστόν, ὑπάρχει ἐπιτροπὴ νομοπαρασκευαστικὴ ἐπὶ τῆς Δικονομίας ἡ ὁποία κατὰ πολὺ θὰ μεταβάλῃ βεβαίως τὸ ἰσχῦον δικονομικὸν σύστημα. Ἐπιβάλλεται ἑπομένως νὰ ἀναμείνωμεν τὰ πορίσματα τῆς ἐργασίας ταύτης καὶ νὰ μὴ προβαίνωμεν εἰς τμηματικὰς διορθώσεις, προκειμένου περὶ δικονομικῶν διατάξεων. Ἐζήσαμεν τόσα ἔτη μὲ τὸ ὑπάρχον σύστημα, θὰ ἠδυνάμεθα νὰ τὸ ἀνεχθῶμεν ἀκόμη ὀλίγον. Ὁσονδήποτε καὶ ἂν θεωρηθῇ κακὸν θὰ εἶναι προτιμότερον νὰ ἀνεχθῶμεν τὰ ἐντεῦθεν ἄτοπα ἐπί τινα χρόνον ἔτι, παρὰ διὰ τῆς μεταβολῆς νὰ ὑποπέσωμεν εἰς τὸ ἕτερον ἄτοπον, τὸ ὁποῖον ἐπέρχεται ἐκ τῆς συχνῆς τῶν νόμων μεταβολῆς καὶ μάλιστα δικονομικῶν διατάξεων, ὅπως ὡς ἐκ τῆς τοιαύτης μεταβολῆς ὑπάρχει κίνδυνος ἐκ νομικῆς παραδρομῆς τοῦ κεκλημένου εἰς τὴν ἐφαρμογήν, εἴτε οὗτος εἶναι ὁ δικηγόρος εἴτε ὁ δικαστής, ἐκ σφάλματος τῆς διαδικασίας, νὰ ἀπολεσθῇ τὸ κατ’ οὐσίαν δίκαιον. Εἶναι δ’ ἄλλως τόσον ὀλίγον ἐποικοδομητικὸν διὰ τὴν ἐμπέδωσιν τοῦ δικαίου τὸ σύστημα τὸ καθιερωθὲν τῆς συχνῆς τῶν νόμων μεταβολῆς μάλιστα δ’ ὅταν πρόκειται περὶ μεταβολῆς οἵα ἡ διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, ἡ ὁποία κατὰ τὴν κρίσιν μου οὐδὲν θὰ θεραπεύσῃ. Δὲν ὑπάρχει λοιπὸν οὐδεὶς ἀπολύτως λόγος νὰ σπεύσωμεν. Ὑποθέτω ὅτι ἐκφράζω τὴν εὐχὴν ὁλοκλήρου τοῦ δικηγορικοῦ κόσμου συνιστῶν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου του καὶ νὰ ἀναβάλῃ τὰς διαφόρους τοιαύτης φύσεως τροποποιήσεις τῆς ἰσχυούσης Δικονομίας ἵνα τὰς ἐπιδιώξωμεν διὰ τῆς μεταβολῆς τοῦ ὅλου ἡμῶν δικονομικοῦ συστήματος διὰ τὸ ὁποῖον ἐργάζεται ἡ ἀνωτέρω Ἐπιτροπή, ἥτις ἐλπίζω καὶ θὰ προετοιμάσῃ σχέδιον τοιοῦτον κατὰ τὸ ὁποῖον νὰ μὴ ὑπάρχωσιν οἱ κίνδυνοι πρὸς ἀποτροπὴν τῶν ὁποίων βεβαίως ἀπέβλεψεν ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τοῦ νομοσχεδίου του χωρὶς ὅμως κατ’ ἐμὲ καὶ νὰ τὸ ἐπιτυγχάνῃ.

§151Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ ἀσπάζομαι πλήρως τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Τσαλδάρη, ὑποθέτω δὲ ὅτι ἂν παρεπέμπετο εἰς μίαν ἐπιτροπὴν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ὄχι ὅπως διαρρυθμισθῶσι διατάξεις τινὲς τοῦ ἄρθρου τούτου καὶ τοῦ ἑπομένου ἄρθρου δευτέρου ἐπὶ τὸ σκοπιμώτερον, θὰ ἐπιτυγχάνετο τὸ ἐπιδιωκόμενον. Ἐν τῇ δευτέρᾳ σελίδι π. χ. τὸ πρῶτον ἐδάφιον τοῦ 1ου ἄρθρου δὲν εἶναι οὐσιαστικόν, ἐπίσης δὲ καὶ τ’ ἄλλα εὑρίσκω περιλαμβάνοντα ἀντιφατικὰς διατάξεις καὶ μὴ ἐφαρμοστέας. Ἐν τῇ δευτέρᾳ σελίδι ὁρίζει τὸ νομοσχέδιον (ἀναγινώσκει)· «οἱ πληρεξούσιοι δικηγόροι τῶν διαδίκων πρέπει νὰ κοινοποιῶσι πρὸς ἀλλήλους τὰς ἐγγράφους προτάσεις αὐτῶν κλπ.» Καὶ κατωτέρω ὁ παραβαίνων τὴν διάταξιν ταύτην δικηγόρος τιμωρεῖται κατὰ τὰς περιστάσεις πειθαρχικῶς». Ὑποθέσατε ὅτι ἔχετε νὰ συζητήσητε ὡς ἐνάγων πολλὰς ὑποθέσεις· γνωρίζετε ἐκ τῶν προτέρων τοὺς δικηγόρους τῶν ἐναγομένων ὅπως κοινοποιήσητε τὰ ἔγγραφα; Τὸν δικηγόρον θὰ τὸν ἴδητε κατὰ τὴν συζήτησιν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζητε ἐκ τῶν προτέρων τὸν δικηγόρον, ὅταν μάλιστα ὁ δικηγόρος τοῦ ἐναγομένου εἶναι ἐκ τῶν στρεψοδίκων, διότι φυσικῶς τοῦτο εἶναι ἀδύνατον. Ἐν ᾧ δὲ ἔχετε τὴν διάταξιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν θεωρῶ περιττὴν καὶ ἀναπληρουμένην ὑπὸ τοῦ 559 ἄρθρου, λέγετε κατωτέρω· «αἱ ἔγγραφοι προτάσεις κατατίθενται ἐν τῷ γραφείῳ τοῦ ἁρμοδίου δικαστηρίου δύο πλήρεις ἡμέρας πρὸ τῆς ἡμέρας τῆς ἐπ’ ἀκροατηρίῳ συζητήσεως κλπ.» Ἀφοῦ κατατίθενται πρὸ δύο ἢ τριῶν ἡμερῶν, ὡς λέγει τὸ νομοσχέδιον, τί θέλετε τὴν διάταξιν αὐτήν, διάταξιν ἀνεφάρμοστον, διότι, ἐπαναλαμβάνω, ὁ δικηγόρος τοῦ ἐνάγοντος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζῃ τὸν δικηγόρον τοῦ ἐναγομένου.

§152ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Παρήλθον ὀγδοήκοντα ἔτη μὲ τὴν δικονομίαν αὐτήν· εἶναι δυνατὸν νὰ μείνῃ αὐτὴ ὡς ἔχῃ ἀκόμη δύο ἔτη.

§153Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχομεν ἓν ἀξίωμα νομικὸν ἐν Ἑλλάδι· δὲν γνωρίζω ἐὰν εἶναι καὶ ἀλλαχοῦ ἐν ἰσχύϊ, ὅτι ἄγνοια νόμου ἀπαγορεύεται εἰς τοὺς πολίτας. Σᾶς ἐπάγω ὅρκον ἂν γνωρίζητε, κύριοι Βουλευταί, τίνες νόμοι ἐψηφίσθησαν, ἀφοῦ αὐτὸς ὁ Ὑπουργός, ὁ εἰσηγητὴς τοῦ νόμου, ἐρωτᾷ πολλάκις μετ’ ὀλίγον τὸν νομικὸν σύμβουλον, τί ἐννοεῖ ὁ νόμος αὐτός, τὸν ὁποῖον αὐτὸς εἰσήγαγεν, αὐτὸς συνέταξεν. Δὲν γνωρίζομεν οἱ δικηγοροῦντες μετὰ τὴν τελευταίαν νομοθεσίαν ποῦ εὑρισκόμεθα· πῶς νὰ κοινοποιήσωμεν τὰ ἔγγραφα. Διὰ τοῦτο ἤθελον παρακαλέσει, ἂν ὄχι νὰ ἀποσύρητε, ἀλλὰ νὰ παραπέμψητε τὸ νομοσχέδιον εἰς ἐπιτροπήν, ἥτις νὰ διαρρυθμίσῃ τὰς διατάξεις αὐτοῦ. Λάβετε ὑπ’ ὄψιν ὅτι οἱ πληρεξούσιοι πρόκειται νὰ κοινοποιῶσι τὰ ἔγγραφα εἰς ἀγνώστους των ἀντιδίκους. Ἐν παραγράφῳ ἔπειτα 5 λέγεται (ἀναγινώσκει)· «Κατὰ πᾶσαν περίπτωσιν κλπ.» Αὐτὴ ἡ διάταξις εἶναι ἀληθής, ἀλλὰ τὰ δικαστήρια θὰ τὴν συγχύσωσι, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐφαρμοσθῇ. Οὐδέποτε συζητοῦνται ὅλαι αἱ ὑποθέσεις τῶν πινακίων αἱ ἐκφωνούμεναι. Διὰ τοῦτο σᾶς παρακαλῶ νὰ εἶσθε φειδωλοὶ κατὰ τὴν μεταβολὴν τῶν κρατούντων νόμων, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ λάβωσι γνῶσιν αὐτῶν οἱ ὑποκείμενοι εἰς αὐτούς.

§154Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Καὶ ἐγὼ θὰ παρεκάλουν νὰ παραπεμφθῇ εἰς ἐπιτροπὴν τὸ νομοσχέδιον, διότι ἡ πεῖρα ἀπέδειξε μέχρι τοῦδε πόσον δυσχερὴς εἶναι ἡ ἐφαρμογὴ τῶν διατάξεων τῆς Πολ. Δικονομίας ὅταν δὲν ἔχει γίνει τελεία ἐπεξεργασία καὶ ἀκριβὴς στάθμισις ὅλων τῶν ἐνδεχομένων. Τὸ ζήτημα τῆς κοινοποιήσεως τῶν διαδικαστικῶν ἐγγράφων, ὅπερ κανονίζεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι σπουδαιότατον διότι συνέχεται ἀναποσπάστως μὲ τὸ τῆς τελείας καὶ πλήρους ὑπερασπίσεως καὶ τῆς καλῆς διεξαγωγῆς τῆς πολιτικῆς δίκης, κατὰ συνέπειαν καὶ τῆς ὀρθοτέρας ἀπονομῆς τῆς δικαιοσύνης. Καὶ τοῦτο, φρονῶ, δὲν λύεται κατὰ τὸν ἐπιτυχέστερον τρόπον διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου. Ὁ συντάκτης τούτου ἔχει φαίνεται πολὺ προσηλωθῆ εἰς τὰς ἀντιλήψεις τοῦ μακαρίτου Μάουρερ, αἵτινες ὅμως ἀνταπεκρίνοντο εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς ἐποχῆς του. Καὶ ἀπόδειξις τῆς προσηλώσεως ταύτης παρέχει τὸ 1ον ἐδ. τοῦ ἄρθρου 565, ὡς μεταρρυθμίζεται, τὸ καθορίζον ἕνα τῶν τρόπων τῆς κοινοποιήσεως. Καὶ θὰ ἠρώτα τις πῶς εἶναι δυνατὸν ἔγγραφοι προτάσεις, πολλάκις πολύφυλλοι καὶ πάντα τὰ πρὸς ὑποστήριξίν των ἔγγραφα νὰ κοινοποιῶνται δι’ ἐπιδόσεως κατὰ τὸ ἄρθρ. 140; Καὶ ἂν τὰ ἔγγραφα ταῦτα εἶναι 10 ἢ 15 συμβόλαια, θὰ κοινοποιῶνται διὰ κλητῆρος; Εἶναι δυνατὸν νὰ συμβῇ τοῦτο; Εἶναι πιθανὸν δηλαδὴ νὰ παρουσιασθῇ εἰς τὴν πρακτικὴν τοιαύτη περίπτωσις; Θὰ μοὶ εἴπητε ὅτι ὑπάρχουσι καὶ ἄλλοι τρόποι. Μάλιστα· γνωρίζω τοῦτο. Ἀλλὰ τότε πρὸς τί τὸ 1 ἐδάφιον, τὸ ὁποῖον οὐδέποτε πρόκειται νὰ ἐφαρμοσθῇ; Ἁπλῶς καὶ μόνον διότι εὑρέθη ὑπάρχον εἰς τὴν Δικονομίαν, ἔπρεπε καὶ νὰ μείνῃ ἀσκόπως; Ἀλλὰ δὲν εἶναι τοῦτο μόνον. Ἐνῷ πρόκειται νὰ ῥυθμισθῇ σπουδαιότατον ζήτημα, ἀπασχολῆσαν γενεὰς ὁλοκλήρους δικηγόρων καὶ δημιουργῆσαν τόσα καὶ τόσα ἐπεισόδια ῥυθμίζεται κατὰ τρόπον οὐχὶ ὑπὸ τῆς πρακτικῆς ἐνδεικνυόμενον, ἀλλὰ καθ’ ὅμοιον καὶ χειρότερον τοῦ μέχρι τοῦδε, προδίδοντα καταφανῶς τὴν ἐπίδρασιν τοῦ πρώτου νομοθέτου ἐπὶ τοῦ νεωτέρου. Κατὰ τὸ ἄρθρ. 559 αἱ προτάσεις κλπ. αἱ ἔγγραφοι κατατίθενται 24 ὥρας πρὸ τῆς συζητήσεως, κατὰ τὴν μεταρρύθμισιν πρὸ δύο πλήρων ἡμερῶν καὶ συμπληροῦνται μέχρι τῆς μεσημβρίας τῆς προτεραίας τῆς συζητήσεως, πλὴν τῶν κατεπειγουσῶν δι’ ἃς συντέμνονται αἱ προθεσμίαι. Ἀλλὰ διατί τοῦτο; Τίς ὁ λόγος τῆς σπουδῆς; Μήπως ἄρα συντελεῖ εἰς τὴν καλλιτέραν ὑπεράσπισιν ἢ τὴν ταχυτέραν περάτωσιν τῆς δίκης ἢ μήπως αἴρονται τὰ μέχρι τοῦδε συμβαίνοντα ἄτοπα; Κάθε ἄλλο. Ἄλλο σύστημα, ὅλως διάφορον, ἐνεδείκνυτο ὑπὸ τῆς πρακτικῆς καὶ τῆς πείρας. Νὰ τηρηθῇ ἡ προθεσμία τῆς καταθέσεως πρὸ 24 ὡρῶν, ἀλλὰ νὰ ὁρισθῇ ὅτι ἡ συμπλήρωσις γίνεται μέχρι τῆς μεσημβρίας τῆς μεθεπομένης τῆς συζητήσεως. Τοιουτοτρόπως πᾶς δικηγόρος θὰ γνωρίζῃ ἀσφαλῶς τίνας καὶ ὁπόσας ὑποθέσεις συνεζήτησε κατ’ ἀντιμολίαν καὶ πόσας καὶ τίνας κατ’ ἐρήμην καὶ οὕτω θὰ κανονίζῃ τὴν ἐργασίαν τοῦ γραφείου του ἀνέτως, χωρὶς νὰ κατατρίβηται καὶ καταπονῆται μὲ δύο θέσεις αἵτινες αἴφνης, δι’ οἱονδήποτε λόγον, δικάζονται ἐρήμην τοῦ ἀντιδίκου του. Οὕτω θὰ ἐκλίπω καὶ αἱ ἀνωμαλίαι καὶ τὰ ἄτοπα τῆς σήμερον, ἡ δὲ ὑπεράσπισις ἀναμφισβητήτως θὰ γίνηται πληρεστέρα καὶ πολλὰ ἄλλα θ’ ἀποφεύγωνται. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχων μεγάλην δικαστηριακὴν πεῖραν, ἐλπίζω ὅτι θὰ ἀναγνωρίσῃ τὴν ὀρθότητα τῶν παρατηρήσεών μου καὶ θὰ θελήσῃ νὰ τροποποιήσῃ κατὰ ταύτας, τὸ νομοσχέδιον. Κατὰ τὰ ἄλλα τὸ νομοσχέδιον ἔχει καλῶς καὶ προδήλως καινοτομεῖ εὐστόχως κατὰ τὸ μέρος τὸ καταργοῦν τὴν τυπικὴν διάκρισιν τῶν δικῶν καὶ τὰ πολυώνυμα πινάκια καὶ ὡς πρὸς τοῦτο εἶναι ἄξιος τῶν θερμοτέρων συγχαρητηρίων ὁ κ. Ὑπουργός.

§155Γ. ΤΣΑΚΑΝΙΚΑΣ. Ὑποθέτω ὅτι ἡ λέξις «κοινοποίησις» ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, εἶναι ὑπὸ τὴν δικονομικὴν αὐτῆς ἔννοιαν.

§156Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Ὄχι. Ἀφοῦ γίνεται δι’ ἐπιδόσεως ἢ καὶ διὰ καταθέσεως.

§157Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Θὰ ὑπάρξῃ περίστασις κοινοποιήσεως τῶν πρὸς ὑποστήριξιν τῶν προτάσεων ἐγγράφων δι’ ἐπιδόσεως;

§158Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν τῇ σελίδι 3 παραγρ. 3 ἐννοεῖτε ὅτι θὰ προσαγάγῃ τις ἀντίγραφα προτάσεων πολυσελίδων;

§159Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Θὰ εἴπῃ ὅτι παραπέμπει εἰς τὴν δεῖνα παράγραφον.

§160Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄλλως εἶναι ἄκυρος.

§161Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον προτίθεται νὰ θεραπεύσῃ μέγα ἄτοπον συμβαῖνον κατ’ ἐξοχὴν ἐν τῷ Πρωτοδικείῳ Ἀθηνῶν. Βεβαίως εἰς τὰ δικαστήρια τῶν ἐπαρχιῶν, ὅπου οἱ διάδικοι εἶναι ὀλιγώτεροι καὶ ἡ συνενόησις εἶναι εὐχερεστέρα, δὲν παράγεται ἡ αὐτὴ δυσχέρεια, ἀλλ’ ἐν Ἀθήναις εἶναι τόσον μεγάλη ὅταν πρόκειται νὰ συζητηθῶσιν ὑποθέσεις ἐν τῷ Πρωτοδικείῳ καὶ κατατεθῶσι προτάσεις κατὰ τὸν τρόπον τὸν καθιερωθέντα διὰ τῆς πρακτικῆς, τρόπον ἐντελῶς παράνομον καὶ ἐπαχθῆ, ὥστε ἐκπλήττομαι, πῶς ὁ κ. Τσαλδάρης, ὁ ἔχων καὶ πολλὰς ὑποθέσεις, προτιμᾷ τὸ καθεστώς. Ἡ τροποποίησις ἣν νῦν εἰσηγοῦμαι ὑπεβλήθη διὰ νομοσχεδίου εἰς τὴν Ἀναθεωρητικὴν Βουλήν, τὸ ἐπεξεργάσθη δὲ τότε ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ συνέστησε τὴν παραδοχήν του. Ἀκριβῶς τὸ μέρος τὸ ἀποτελοῦν τὸ 1ον ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου θεραπεύει ἀληθῆ πληγήν. Οὐδὲ δυνάμεθα νὰ δεχθῶμεν, ὡς προτείνει ὁ κ. Τσαλδάρης, νὰ νομιμοποιήσωμεν τὸ ἰσχῦον σύστημα. Ποῖον εἶναι καὶ πῶς ἐφαρμόζεται τὸ σύστημα τοῦτο; Ἀντὶ νὰ κατατίθενται αἱ προτάσεις πρὸ τῆς συζητήσεως κατατίθενται τὴν ἐπιοῦσαν ἢ τὴν μεθεπομένην τασσομένης ὡρισμένης ὥρας. Τὴν τελευταίαν στιγμὴν ἔρχεται εἷς δικηγόρος κομίζων 10 φύλλα προτάσεων’ ὁ ἀντίδικος αὐτοῦ δὲν δύναται νὰ ἀντικρούσῃ καὶ ἐὰν μὲν εἶναι ἐπισπεύδων, ἀναγκάζεται νὰ ματαιώσῃ τὴν συζήτησιν, ἄλλως ὀφείλει νὰ δικάσῃ μὲ ἀτελῆ ὑπεράσπισιν ἐκ τῶν ἐνόντων ἀπαντῶν.

§162Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τὸ ἴδιον θὰ συμβαίνῃ καὶ πάλιν. Ἐὰν δὲν προλάβῃ τις νὰ κάμῃ ἐπαρκῆ ὑπεράσπισιν κατὰ τὴν τελευταίαν στιγμήν, θὰ δύναται κατὰ τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν νὰ φέρῃ ἔνστασιν, ὅτι κατετέθησαν αἱ προτάσεις ὄχι ἐγκαίρως.

§163Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Ἔνστασις ἥτις θὰ κριθῇ ὑπὸ τοῦ Δικαστηρίου μετὰ τὴν συζήτησιν, καὶ ἐὰν γίνῃ δεκτὴ δι’ ἀποφάσεως, ὅπερ ἀβέβαιον, θὰ ἐπιφέρῃ τὸ ὀλιγώτερον ἀπώλειαν μιᾶς συζητήσεως. Ἡ νομιμοποίησις τοῦ τοιούτου συστήματος εἶναι ἐντελῶς ἀποκεκλεισμένη· οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ἐννοήσωμεν προτάσεις νομίμως κατατεθειμένας μεταγενεστέρως τῆς συζητήσεως καὶ χρησιμοποιούσας γεγονότα καὶ ἀποδείξεις κατασκευαζομένας μετὰ τὴν συζήτησιν. Εἰσάγει τὸ νομοσχέδιον ὑποχρεωτικὴν προκατάθεσιν τῶν προτάσεων, ἀλλὰ τάσσει ἰδίαν προθεσμίαν διὰ τὴν πρώτην κατάθεσιν καὶ ἑτέραν διὰ τὴν ἀντίκρουσιν, παρέχει δὲ τὸ δικαίωμα εἰς τὸν διάδικον νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὸ δικαστήριον τὴν ἀναβολήν, τὸ δὲ δικαστήριον ὅπερ εἶναι παρὸν κατὰ τὴν συζήτησιν, δύναται νὰ δώσῃ αὐτὴν κατὰ τοὺς ὅρους τοῦ νομοσχεδίου λίαν ἠπίως καὶ δι’ ἁπλοῦ πρακτικοῦ ἀναβολῆς, εἰς ἑπομένην δικάσιμον, ἐκτὸς τῶν περιπτώσεων καθ’ ἃς δίδοται ἀναβολὴ συναινούντων τῶν ἀντιδίκων. Ἡ ἀναβολὴ δὲ αὕτη ἐπέρχεται ἄνευ συζητήσεως καὶ δικαστικῆς ἀποφάσεως, ἀλλὰ διὰ τῆς παρεμβάσεως τοῦ δικαστηρίου, κατ’ αὐτὴν τὴν συζήτησιν. Τὸ νομοσχέδιον θεραπεύει κατὰ τὸ ἐνὸν τὰ δεινὰ ἅτινα ὑφίστανται οἱ δικηγόροι τῶν Ἀθηνῶν, ἴσως δὲ καὶ Ἐπαρχιῶν. Φρονῶ ὅτι τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ψηφισθῇ, ὥστε νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ θεραπεία αὕτη, ἔστω καὶ μέχρι τῆς ἐπιψηφίσεως τῆς νέας Δικονομίας....

§164Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν τὸ ἀναβάλλετε μέχρι τότε;

§165Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. ... καὶ ἂν μὲν εἶσθε ἐν ἁρμονίᾳ μὲ τὸν ἀντίδικόν σας, δὲν ἔχετε ἀνάγκην τῶν ἑλληνικῶν διατάξεων, διότι θ’ ἀνταλλάξητε ἐγκαίρως τὰς προτάσεις σας, ...

§166Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε δὲν ἔχετε ἀνάγκην οὔτε δικαστοῦ.

§167Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. ... ἄλλως πρέπει νὰ ληφθῇ ἓν μέτρον, ἵνα σωθῶσιν ἀπὸ τὴν κλεψιδικίαν ἢ τὴν δυσχέρειαν, τὴν ἔστω καὶ ἐξ ἀμελείας τοῦ ἑτέρου διαδίκου δημιουργουμένην, διότι ἐγὼ δὲν ἀποδίδω δόλον. Εἶναι δυνατὸν μέχρι τῆς τελευταίας στιγμῆς νὰ μὴ εἶναί τις πράγματι ἕτοιμος καὶ νὰ παρουσιάζῃ τὴν τελευταίαν στιγμὴν πολυφύλλους προτάσεις εἰς ἃς ὁ ἕτερος ἀμηχανεῖ ν’ ἀπαντήσῃ, τὸ δὲ δικαστήριον δὲν εἶναι παρὸν ἵνα κρίνῃ καὶ διατάξῃ τὴν ἀναβολὴν ὅταν ἀκολουθήσωμεν τὸ σύστημα τὸ ὑπάρχον, καθ’ ὃ ἡ κατάθεσις γίνεται τὴν ἑπομένην ἢ μεθεπομένην. Κατὰ ταῦτα λοιπὸν ἡ προτεινομένη βελτίωσις εἶναι οὐ μόνον οὐσιώδης ἀλλὰ καὶ χρήσιμος. Τὸ δεύτερον μέρος τοῦ νομοσχεδίου, ἀφορᾷ ἄλλην ἐπίσης ἁπλοποίησιν ἐν τῇ δικονομίᾳ, διὰ καταργήσεως τῶν διαφόρων πινακίων καὶ καθιερώσεως ἑνιαίας διαδικασίας.

§168ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Εἶναι θαυμάσιον αὐτό.

§169Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Ἡ ἑπομένη διάταξις προβλέπει περὶ τῆς ἐγκαίρου ἀνακοινώσεως τῶν προσθέτων λόγων ἀναιρέσεως. Τὸ σύνολον θεραπεύει ἐλλείψεις πράγματι ἀπαντώσας ἐν τῇ δικαστικῇ πρακτικῇ. Νομίζω δὲ ὅτι δὲν εἶναι ὀλιγώτερον ὀρθὴ ἡ διάταξις τὴν ὁποίαν ἐτόνισε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. ἐξ Ἀρκαδίας Βουλευτής, ἡ ἀφορῶσα τὴν προσαγωγὴν προτάσεων προηγουμένων συζητήσεων. Ἀπαιτεῖται δὲ εἰδικὴ ἀναφορὰ εἰς συγκεκριμένα μέρη αὐτῶν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν ὅτι θὰ προσάγωνται συλλήβδην προτάσεις πέντε ἢ δέκα συζητήσεων καὶ θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ δικαστής νὰ ἀναδιφήσῃ αὐτὰς ἵνα εὕρῃ ποῦ ἐπαναλαμβάνονται οἱ ἰσχυρισμοί.

§170Ν. ΧΑΡΙΤΑΤΟΣ. Αἱ κοινοποιήσεις, πῶς θὰ γίνωνται;

§171Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Θὰ κοινοποιῶνται εἴτε δι’ ἐπιδόσεως, μηδέποτε πραγματοποιηθησομένης, εἴτε διὰ καταθέσεως εἴτε διὰ παραδόσεως πρὸς τὸν πληρεξούσιον.

§172Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ περιέχει διατάξεις τινάς, αἱ ὁποῖαι εἶναι χρήσιμοι καὶ ἀναγκαῖαι ἀληθῶς· περιέχει διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀληθῶς σκοποῦσι τὴν θεραπείαν κακοῦ τινος, τὸ ὁποῖον συμβαίνει σήμερον. Ἀλλά, φρονῶ καὶ ἐγώ, ὅπως καὶ πολλοὶ ἄλλοι τῶν ἀξιοτίμων Συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἠγόρευσαν καὶ ἴσως καὶ ἄλλοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἠγόρευσαν, ὅτι τινὰ ἄτοπα δὲν τὰ θεραπεύει. Δὲν βλέπω τὸν λόγον διατί ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιμένει νὰ συζητηθῇ τοῦτο τὴν ἑσπέραν ταύτην καὶ δὲν παραπέμπει αὐτὸ εἰς μίαν ἐπιτροπὴν πρὸς ἣν νὰ ὁρίσῃ προθεσμίαν μικρὰν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθωσι βελτιώσεις. Δὲν νομίζω ὅτι τὰ νομοσχέδια αὐτὰ εἶναι νομοσχέδια τὰ ὁποῖα ἔχουσιν ὡρισμένον πρόγραμμα καὶ δὲν ἐπιδέχονται μεταβολήν τινα, διότι ἄλλως καθίσταται περιττὴ καὶ ἡ συζήτησις ἐν τῇ Βουλῇ.

§173Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Θὰ συνεφώνουν μετὰ τοῦ ἀξιοτίμου Συναδέλφου εἰς τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως, μολονότι ἔχω τὴν γνώμην ὅτι καὶ ἡ κρατοῦσα κατάστασις κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν πολιτικῶν ὑποθέσεων εἶναι τοιαύτη, ὥστε ποικίλα παράπονα μεταξὺ τῶν δικηγόρων προκύπτουσι, πολλαὶ δὲ παραβάσεις τῶν διατάξεων τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας γίνονται. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι τὸ νομοσχέδιον θεραπεύει κατὰ τὸ πλεῖστον τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀναφύονται κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν πολιτικῶν ὑποθέσεων. Εἰς τινὰς λεπτομερείας ἐπεθύμουν τὸ νομοσχέδιον νὰ τροποποιηθῇ κατά τι καὶ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ δώσῃ μικρὰν ἀναβολὴν καὶ νὰ συστήσῃ ἐπιτροπήν, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ τάξῃ ὡρισμένην προθεσμίαν, ἵνα αὕτη ἐπιφέρῃ μερικὰς τροποποιήσεις. Ἐπὶ παραδείγματι, ἐνῷ εἶναι γνωστὸν πόσον μεγάλαι εἶναι αἱ δαπάναι, αἱ ὁποῖαι ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν συζήτησιν μιᾶς ὑποθέσεως, ὑποχρεούμεθα δι’ ἐδαφίου καὶ τοῦ ἄρθρου πρώτου νὰ προσάγωνται ἀντίγραφα τῶν προτάσεων. Πολλοὶ ἐκ τῶν δικηγόρων ἀντιγράφοντες κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν σκέψεις ἀναγεγραμμένας εἰς προηγουμένας ἀποφάσεις, δὲν ἀντιγράφουσιν ἀκριβῶς τὰ γραφέντα εἰς τὴν πρώτην συζήτησιν τῆς ὑποθέσεως ἀλλὰ πολλάκις προσθέτουσιν ἢ ἀφαιροῦσιν ἰσχυρισμούς, τότε δὲ εὑρέθησαν εἰς τὴν ἀνάγκην τὰ δικαστήρια νὰ ζητήσωσιν ἐπίσημα ἀντίγραφα τῶν προτάσεων. Ἀλλὰ διατί, πρὸς ἀποφυγὴν δαπάνης, ὁ δικαστὴς νὰ μὴ ζητῇ τὰ πρωτότυπα τῶν προτάσεων, ἵνα τοιουτοτρόπως ὁ διάδικος μὴ ἔχῃ τὰς μεγάλας δαπάνας τῆς προσαγωγῆς ἀντιγράφων; Θὰ ἦτο τουλάχιστον εὐκταῖον, τῆς πρώτης συζητήσεως τῶν προτάσεων νὰ ὑποχρεοῦται ὁ δικαστὴς οἴκοθεν νὰ λαμβάνῃ γνῶσιν, τοῦτο δὲ εἶναι εὔκολον, διότι δύναται ὁ γραμματεὺς ὑπευθύνως νὰ ἐπισυνάπτῃ τὰς προτάσεις, ἵνα λαμβάνῃ γνῶσιν ὁ δικαστὴς τῶν προτάσεων τῆς πρώτης συζητήσεως. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ τὴν παράκλησίν μου ταύτην.

§174Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Ποία εἶναι ἡ παράκλησις;

§175Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Νὰ μὴ ὑποχρεοῦται ὁ δικηγόρος νὰ προσαγάγῃ ἀντίγραφα τῶν προτάσεων τῆς πρώτης συζητήσεως. Ἐπίσης παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τὸ ἑξῆς. «Διαταχθείσης ἀναβολῆς ἡ ὑπόθεσις δικάζεται ἄνευ ἐγγραφῆς εἰς τὸ πινάκιον». Φρονῶ ὅτι δέον νὰ διαγραφῇ ἡ λέξις «ἐκ τοῦ πινακίου» καὶ νὰ λέγῃ «ἀναβολὴ γίνεται δι’ ἁπλῆς σημειώσεως ἐν τῷ πινακίῳ».

§176Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Γίνονται δελτία.

§177Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Δὲν γίνονται παντοῦ καὶ διὰ τοῦτο δέον νὰ γίνῃ ἡ τροποποίησις, ὡς εἶπον.

§178Λ. ΝΑΚΟΣ. Νομίζω ὅτι τὰ ἄτοπα θὰ συμβιβασθῶσι διὰ τῆς ἑξῆς τροποποιήσεως· νὰ ὑποχρεοῦνται κατὰ τὴν ἐκφώνησιν νὰ παρουσιασθῶσι καὶ ὁ ἐνάγων καὶ ὁ ἐναγόμενος. Ἐὰν δὲν παρουσιασθῇ ὁ εἷς ἐξ αὐτῶν νὰ μὴ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ παρουσιασθῇ οὗτος κατὰ τὴν ὁριστικὴν συζήτησιν, ἥτις θὰ γίνεται μετὰ τὴν πρώτην ἐκφώνησιν. Τότε ἐμφανιζομένων τῶν διαδίκων, ὁ μὲν ἐναγόμενος ἐπὶ ποινῇ τοῦ νὰ δικασθῇ ἐρήμην, νὰ εἶναι ὑποχρεωμένος ἐντὸς 48 ὡρῶν ἀπὸ τῆς ἐκφωνήσεως ταύτης νὰ καταθέσῃ προτάσεις, ὁ δὲ ἐνάγων ἐντὸς ἑτέρων 48 ὡρῶν, ἐπὶ τῇ αὐτῇ ποινῇ, ἔχουσι δὲ καὶ τρεῖς ἀκόμη ὅλας ἡμέρας διὰ τὰς ἀντικρούσεις. Τώρα, τὴν τελευταίαν ὥραν μανθάνεις τὸν πληρεξούσιον τοῦ ἀντιδίκου· δὲν δύναται νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ διάταξις τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ νομοσχέδιον. Πρέπει νὰ τὸν ὑποχρεώσωμεν νὰ παρουσιασθῇ κατὰ τὴν πρώτην ἐκφώνησιν, καὶ νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ ἐκφώνησις ὑπ’ αὐτοὺς τοὺς ὅρους. (Ψηφίζεται εἶτα τὸ ἄρθρον 1 καὶ ἀναγινώσκεται τὸ 2).

§179Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 σύγκειται, κ. Πρόεδρε, ἀπὸ τρεῖς παραγράφους. Εἶμαι ὑπὲρ τῆς πρώτης παραγράφου διὰ τῆς ὁποίας καταργεῖται ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῆς συνοπτικῆς καὶ τῆς συνήθους διαδικασίας. Μετὰ τὴν κατάργησιν μάλιστα τῆς ἀποπείρας συμβιβασμοῦ δὲν μένει εἰς τὴν διαδικασίαν τὴν συνήθη, εἰμὴ αἱ προθεσμίαι τῆς ἀπολογίας, ἀνταπολογίας κλπ. Ἀλλ’ εἶμαι κατὰ τῆς δευτέρας § καὶ τῆς § τρίτης. Καὶ ἤδη, κατὰ τὴν Πολιτικὴν Δικονομίαν, ἓν πινάκιον ἔχομεν. Ἡ πρᾶξις καθιέρωσε διὰ τοῦ κανονισμοῦ τῶν διαφόρων δικαστηρίων νὰ ἐγγράφωνται εἰς ἓν πινάκιον οἱ συνήθεις, εἰς ἕτερον αἱ συνοπτικαί, εἰς ἕτερον αἱ ἐφέσεις καὶ εἰς ἕτερον αἱ ἐμπορικαί. Ἤδη καθιεροῦται ἀναγκαστικῶς ἓν πινάκιον· εἰς τὸ αὐτὸ πινάκιον θὰ ἐγγράφωνται αἱ συνήθεις καὶ συνοπτικαί. Περὶ αὐτῶν δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ διαφορὰ ἀλλὰ θὰ ἐγγράφωνται καὶ ἐμπορικαὶ καὶ ἐφέσεις. Θὰ καταντήσῃ μία φοβερὰ βαβυλωνία ἂν ἐγγράφωνται μαζὺ ὅλαι αὐταί.

§180Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Τί βλάπτει;

§181ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Θὰ μαλώνουν (ἱλαρότης).

§182Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, δὲν θὰ μαλώνουν· ἐγὼ γνωρίζω τί λέγω, ἀλλὰ δὲν θὰ ἐκφωνῶνται ποτὲ αἱ ἐφέσεις ἢ ἄλλαι ἐπείγουσαι ὑποθέσεις. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ διαγραφῇ ἡ παράγραφος δευτέρα, ἡ δὲ παράγραφος τρίτη νὰ διατυπωθῇ οὕτως ὥστε νὰ ἐγγράφηται ὁ ὅρκος εἰς δελτίον.

§183Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Τὸ δελτίον δὲν ἀποκλείεται.

§184Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε ἔχει καλῶς τοῦτο. Παρακαλῶ ὅμως νὰ δεχθῆτε τὸ ἄλλο, ὥστε τουλάχιστον διὰ τὰς ἐφέσεις νὰ ὑπάρχῃ χωριστὸν πινάκιον.

§185Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐπὶ τῆς τρίτης παραγράφου τοῦ ἄρθρου 2 θὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, διότι καθιεροῖ μίαν βάσανον διὰ τοὺς διαδίκους. Ἔχομεν ὅρκους οἱ ὁποῖοι δίδονται ἄνευ ἀντιρρήσεως, ἀλλ’ ἔχομεν καὶ ὅρκους οἱ ὁποῖοι δίδονται κατόπιν ἀντιρρήσεων. Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος πρόκειται νὰ κάμῃ ἀντίρρησιν, θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ παραμένῃ καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τῆς συνεδριάσεως, διότι ἄλλως κινδυνεύει νὰ δοθῇ ὁ ὅρκος μόλις ὁ ἐνδιαφερόμενος ἀντιληφθῇ ὅτι ἀπεμακρύνθη.

§186Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Νομίζω ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ἐλάττωμα καίριον· μεγαλείτερον ἐλάττωμα νομίζω ὅτι εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον συμβαίνει σήμερον, κατὰ τὸ ὁποῖον κινδυνεύει ὁ ὀμόσων νὰ καταστῇ ἔκπτωτος.

§187Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Διὰ τῆς διατάξεως ταύτης φροντίζετε νὰ ἐξασφαλίσητε ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι ἐνήμερος καὶ δὲν ἔρχεται καθ’ ἣν ὥραν δίδεται ὁ ὅρκος. Ἀλλὰ διατί χάριν αὐτοῦ τοῦ ἀμελοῦς νὰ καταδικάσητε τὸν ἄλλον νὰ παραμένῃ καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς συνεδριάσεως καὶ νὰ παραμονεύῃ;

§188Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ σήμερον δικαιοῦται ὁ ὀμόσων νὰ δώσῃ τὸν ὅρκον ἐφ’ ὅσον ἡ συνεδρίασις ἐξακολουθεῖ.

§189Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Ὡς παρετήρησεν ὁ κ. Μπακόπουλος καὶ σήμερον ἐπικρατεῖ ἡ ἑρμηνεία, ὅπως ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν προσέρχηται ὁ διάδικος, διαρκούσης τῆς συνεδριάσεως, καὶ δίδῃ τὸν ὅρκον. Ἀλλὰ προσθέτω ὅτι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος προτίθεται νὰ φέρῃ ἀντιρρήσεις κατὰ τῆς δόσεως τοῦ ὅρκου, θὰ τὰς κοινοποιήσῃ πρότερον καὶ θὰ τὰς ἐγγράψῃ· ἑπομένως δύναται νὰ τὰς συζητήσῃ καὶ πρὶν ἢ ἔλθῃ ὁ ἀντίδικός του νὰ δώσῃ τὸν ὅρκον.

§190Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐννοεῖτε, κύριε Ὑπουργέ, διὰ τῆς διατάξεως τῆς πρώτης § ὅτι καταργεῖται ὁλόκληρος ἡ προδικασία ἡ ὁποία κρατεῖ σήμερον ἐπὶ τῶν συνήθων δικῶν; Δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἀπολογητήριον κλπ. ἢ μόνον ἡ διάκρισις τῶν πινακίων καταργεῖται;

§191Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Ὁλόκληρος. Καταργεῖται ἡ διαδικαστικὴ διάκρισις τῶν δικῶν.

§192Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Διὰ τοῦ προηγουμένου ἄρθρου τοῦ ψηφισθέντος ἤδη μεταβάλλετε τὴν προθεσμίαν ἡ ὁποία ὁρίζεται ἀντὶ τῶν τριῶν ἡμερῶν εἰς ἑπτά. Τί κάμνετε διὰ τὴν προδικασίαν τῶν συνήθων δικῶν, τὴν καταργεῖτε;

§193Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Βεβαίως. (Ἀναγινώσκει τὸ ἄρθρον).

§194Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, αὐτὰ δὲν ἔχουσι καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν διαδικασίαν· αὐτὰ θὰ εἶναι ἀποτελέσματα τῆς διαδικασίας, ὑποθέτω δὲ ὅτι καὶ οἱ νόμοι πρέπει νὰ λαμβάνωσιν ὑπ’ ὄψιν καὶ τὰς νομικὰς ἐννοίας, αἱ ὁποῖαι ἐπικρατοῦσι. Ἡ διαδικασία δὲν ἔχει σχέσιν τινὰ μὲ τὴν προσωπικὴν κράτησιν καὶ τὰ ἀποδεικτικὰ μέσα. Ἡ διαδικασία τὴν ὁποίαν ἔχομεν σήμερον, εἶναι ἡ συνήθης ἢ ἐμπορικὴ ἢ συνοπτική. Εἴπετε ὅτι σήμερον ἰσχύει ἡ συνοπτικὴ διαδικασία ἂν θέλητε, διότι καθ’ ὃν τρόπον διατυποῦτε τὸ νομοσχέδιον, θὰ δώσῃ ἀσφαλῶς ἀφορμὴν εἰς παρεξηγήσεις.

§195Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Θὰ παρατηρήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ὅτι δὲν ὑπάρχει ὁ κίνδυνος, ὃν ἀπέβλεψε νὰ προλάβῃ διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς, διότι ἀναμφισβητήτως γνωρίζει τὴν πρᾶξιν, τὴν ὁποίαν μετέρχονται ὅλοι οἱ δικηγόροι. Ὅταν δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἀμφιβολία περὶ τοῦ ὅτι θὰ δυνηθῇ ὁ διάδικος νὰ δώσῃ τὸν ὅρκον τὴν ἡμέραν, ἡ ὁποία ἐτάχθη ἐκ τῆς ἀποφάσεως, κοινοποιεῖται μία τυχαία αἴτησις περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας. Αὐτὸ εἶναι μία ἐξασφάλισις δι’ ἐκεῖνον εἰς τὸν ὁποῖον ἐπεβλήθη ὁ ὅρκος, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἠσφαλισμένος ἐκεῖνος, κατὰ τοῦ ὁποίου δύναται νὰ δοθῇ ὁ ὅρκος, καὶ δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἀναμφισβητήτως κίνδυνος, εἰς τοῦτον δὲ δὲν ἀπεβλέψατε. Παρακαλῶ νὰ φροντίσητε νὰ διατυπώσητε τὴν διάταξιν κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξῃ κίνδυνος εἰς βάρος ἐκείνου, κατὰ τοῦ ὁποίου θὰ δοθῇ ὁ ὅρκος, διότι τὰ δικαιώματα ἐκείνου εἶναι μᾶλλον ἐκτεθειμένα. Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ δώσῃ τὸν ὅρκον, οὐδεμία ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι θὰ παραστῇ ἵνα δώσῃ αὐτόν, διότι εἶναι πρὸς τοῦτο παρεσκευασμένος ἐκ τῆς ἀποφάσεως· οὗτος ἔχει ἓν θετικὸν κέρδος ἐκ τῆς δόσεως τοῦ ὅρκου. Ὁ φόβος, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ παραστῇ ἐκεῖνος ὅστις θὰ δώσῃ τὸν ὅρκον, αἴρεται ἐκ τοῦ ὅτι κοινοποιεῖται ἀμέσως μία αἴτησις τυχαία περὶ παρατάσεως προθεσμίας. Ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσφαλίσητε ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἔχει δίκαια παράπονα, ἀκριβῶς κατὰ τῆς διατυπώσεως τοῦ ὅρκου, ὅταν τὸν ἀφήνητε ἐκτεθειμένον καὶ τοῦ λέγετε, ὅτι ὁ ἄλλος δύναται νὰ παραμονεύῃ μέχρι τῆς τελευταίας στιγμῆς καὶ νὰ διαφύγῃ τὸ μόνον μέσον, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ μεταχειρισθῇ ὁ ἄλλος, ἵνα ἀποδείξῃ ὅτι κακῶς ἐπεβλήθη ὁ ὅρκος;

§196Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Εἶπον καὶ προηγουμένως ὅτι αὐτὸ τὸ ἄτοπον, τὸ ὁποῖον σημειοῖ ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐξ Ἀρκαδίας, ὑφίσταται καὶ σήμερον, διότι δύναται πραγματικῶς μέχρι τῆς τελευταίας στιγμῆς νὰ ἐμφανισθῇ καὶ δώσῃ τὸν ὅρκον.

§197Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐν τῇ πράξει δὲν γίνεται αὐτό.

§198Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Παρατηρῶ ὅμως ὅτι ἀντὶ νὰ παραπέμπηται ὁ διάδικος εἰς τὰ ἐπιβοηθητικὰ μέσα τῆς αἰτήσεως περὶ παρατάσεως προθεσμίας, τὸ ὁποῖον συνεπάγεται καὶ δαπάνην καὶ ἀπαιτεῖ πρόνοιαν, τὴν ὁποίαν ἐνδεχόμενον νὰ μὴ ἔχῃ, εἰς πολὺ κρείττονα θέσιν θὰ εἶναι ὁ εἰσάγων τὰς ἀντιρρήσεις, ὅστις δύναται νὰ κανονίσῃ τὴν συζήτησιν αὐτῶν.

§199Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Δὲν ἐπιτρέπονται ἀντιρρήσεις κατὰ τὴν δόσιν τοῦ ὅρκου;

§200Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Ἐγὼ ἔχω τὴν γνώμην ὅτι αἱ ἀντιρρήσεις αἱ γενόμεναι κατὰ τὸ στάδιον τῆς ὁρκοδοσίας, ἥτις εἶναι ἁπλῆ διεξαγωγὴ ἀποδείξεως, καὶ κατ’ ἰσχυρότερον λόγον αἱ ὑποβαλλόμενα προφορικῶς ἐπὶ τῆς οὐσίας τῆς ὑποθέσεως δὲν ἔχουσι καμμίαν ἀξίαν. Αὐτὸ εἶναι ἄλλως τε ζήτημα δικονομίας.

§201Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Προκειμένου περὶ ἀποφάσεων ἔχουσι συνεπείας. Δὲν θὰ ἐγείρωνται ἀντιρρήσεις ἐπ’ ἀκροατηρίῳ; Ἰδοὺ λοιπὸν ὅτι αἱ ἀντιρρήσεις δὲν γίνονται μόνον ἐγγράφως.

§202Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Ὁ θέλων νὰ φέρῃ προφορικὰς ἀντιρρήσεις ἂς μείνῃ μέχρι τέλους τῆς συνεδριάσεως.

§203Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Τουλάχιστον ἂς ἐγγράφηται εἰς τὸ δελτίον.

§204Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Ἐὰν δὲν τὴν ἐγγράψῃ εἰς τὸ δελτίον νὰ γίνεται ἔκπτωτος;

§205Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Ὄχι, ἀλλὰ νὰ δύναται νὰ ἐξακολουθῇ.

§206Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Βεβαίως δύναται. Αὐτὸ τὸ εἶπον ἐπισήμως.

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 2 παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 3 (ἀναγινώσκεται).

§208Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Μίαν διασάφισιν παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ. Λέγετε εἰς τὸ ἄρθρον ὅτι οἱ πρόσθετοι λόγοι ἀναιρέσεως δέον νὰ κοινοποιῶνται πρὸς τὸν ἀναιρεσίβλητον ἢ τὸν πληρεξούσιον αὐτοῦ δικηγόρον ἕξ πλήρεις ἡμέρας πρὸ τῆς συζητήσεως, ἄλλως δὲν λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν. Τί ἐννοεῖτε διὰ τοῦ «δὲν λαμβάνονται ὑπ’ ὄψει; Καὶ αὐτεπαγγέλτως ὑπὸ τοῦ δικαστηρίου ἢ μόνον κατ’ αἴτησιν;» Ἂν ἐννοῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὅτι δὲν λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν καὶ ἂν δὲν ἔκαμεν αἴτησιν καὶ ἂν δὲν παρέστη ὁ ἀναιρεσίβλητος, νομίζω ὅτι ἡ διάταξις αὕτη δὲν εἶναι ἐποικοδομητικὴ διὰ τὴν δικαιοσύνην. Δὲν θεραπεύεται δὲ οὐδὲν ἄτοπον, διότι ἐνώπιον τοῦ Ἀρείου Πάγου δὲν ὑπάρχει οὐδὲ κατ’ ἐρήμην συζήτησις καὶ ὁ ἀναιρεσίβλητος σχεδὸν δὲν ἔχει νὰ κάμῃ τίποτε τὸ οὐσιῶδες, ἀφοῦ μόνον νομικὰ ζητήματα παρουσιάζονται καὶ οἱ ἀρεοπαγῖται, οἱ δικασταί, δύνανται καὶ μόνοι των, ἄνευ τῆς βοηθείας τοῦ ἀναιρεσιβλήτου, νὰ λύσωσι τὰ νομικὰ ζητήματα, ὥστε καὶ ἂν οὗτος δὲν ἔχῃ ἐπαρκῆ προθεσμίαν πρὸς παρασκευὴν κατ’ οὐδὲν ζημιοῦται, ἐνῷ τουναντίον θὰ συμβῇ διὰ τὸν ἀναιρεσείοντα, ἂν ἄνευ ἀποχρῶντος λόγου καταστήσητε ἀπαραδέκτους τοὺς λόγους τῆς ἀναιρέσεως, ὡς συμβαίνει, ἂν ἐννοῆτε νὰ μὴ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν καὶ αὐτεπαγγέλτως ὑπὸ τοῦ δικαστηρίου ἐν περιπτώσει μὴ ἐπιδόσεως τούτων ἐντὸς ὁριζομένης προθεσμίας. Ἐὰν τοιαύτην ἔννοιαν ἔχει τὸ ἄρθρον, τότε νὰ μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ φρονῶ ὅτι δὲν εἶναι καθόλου τοῦτο ἐποικοδομητικόν διὰ τὴν δικαιοσύνην.

§209Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Εἶναι γνωστὸν ὅτι τὴν σήμερον ὁ ἀναιρεσίβλητος μανθάνει πολλάκις τὴν ἐπικειμένην συζήτησιν τῆς ὑποθέσεως αὐτοῦ ἐκ τῶν προσθέτων λόγων οἵτινες κοινοποιοῦνται αὐτῷ τὴν ἡμέραν τῆς συζητήσεως ἢ τὴν προτεραίαν, δὲν προφθάνει δὲ αὕτη ν’ ἀποσταλῇ αὐτοῖς ἐγκαίρως πρὸς τὸν δικηγόρον του. Τὸ ἄτοπον τοῦτο πρέπει νὰ ἐκλείψῃ· ἡ κοινοποίησις δέον νὰ γίνεται ἐγκαιρότερον, τὸ νομοσχέδιον δὲ ὁρίζει τοιαύτην προθεσμίαν ἕξ ἡμερῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν αὐτεπάγγελτον ὑπὸ τοῦ δικαστηρίου ἐξέτασιν τοῦ ἐμπροθέσμου, θὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ γενικὸς κανών, ὅστις ἐπὶ ἀναιρέσεων κυρίως εἶναι τὸ αὐτεπάγγελτον.

§210Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Καὶ ἂν δὲν τὸν γνωρίζῃ καθόλου; Καὶ ὅταν δὲν εὑρίσκῃ καθόλου τὸν ἀντίδικον; Καὶ ἂν θέλῃ νὰ παραστῇ δι’ ἄλλου;

§211Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Ἂς ἀναβληθῇ.

§212Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Πολὺ καλά· ἀλλ’ εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον δυσκολεύονται νὰ ἀναβάλωσιν. Ὅταν δὲ παρίσταται ὁ διάδικος καὶ λέγει ὅτι δὲν φέρω ἐνστάσεις τί θὰ κάμῃ τὸ δικαστήριον; Ὅταν λέγητε διὰ τοῦ νομοσχεδίου «ἄλλως δὲν λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν», σημαίνει ὅτι καὶ ἂν δὲν κάμῃ ἔνστασιν δὲν λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν. Νομίζω ὅτι ἡ ἐπιμονή σας νὰ ἀφήσητε τοιαύτην διάταξιν, ἁπλῶς διότι δὲν θέλετε νὰ δεχθῆτε τροπολογίας αἱ ὁποῖαι εἶνε ὀρθαί, δὲν παρίσταται δεδικαιολογημένη.

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 3 παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4). Ἄρθρον 5 (ἀναγινώσκεται)

§214Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Ἐδῶ κανονίζεται ἡ εἰσαγωγὴ τῶν ὑπαρχουσῶν ἐκκρεμῶν ὑποθέσεων. Ἀλλὰ θέλω νὰ ἀφήσω εἰς τὸ δικαστήριον νὰ κανονίσῃ τοῦτο διὰ κανονιστικῆς του πράξεως, καὶ προτείνω τὴν ἑξῆς προσθήκην. «Διὰ κανονιστικῆς πράξεως τοῦ Δικαστηρίου ἐπικεκυρωμένης ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, κατὰ τὸ ἄρθρον 262 τοῦ Δικαστικοῦ Ὀργανισμοῦ, δύναται νὰ ῥυθμισθῇ καὶ ἄλλως ἡ ἐκδίκασις τῶν ἐκκρεμῶν κλπ.»

§215ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 5, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου ἀναβάλλεται.

§216Κ. ΔΕΜΕΡΤΖΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω σχέδιον νόμου περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου «περὶ συστάσεως σχολῆς ναυτικῶν δοκίμων». Ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ναυτικοῦ προγράμματος τῆς Κυβερνήσεως κατ’ ἀνάγκην συνεπιφέρει σχεδὸν τὸν διπλασιασμὸν τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ Β. Ναυτικοῦ, εἶναι δ’ ἀνάγκη ὅπως ἐντὸς δεκαπενταετίας τὸ βραδύτερον συμπληρώσωμεν τὰ στελέχη ταῦτα. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἐθεωρήθη ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν σκόπιμον, ὅπως ἀναδιοργανωθῇ ἡ σχολὴ τῶν Ναυτικῶν Δοκίμων ἐπὶ τῇ βάσει τῆς παραγωγῆς πλείονος ἀριθμοῦ ἀξιωματικῶν. Τούτου ἕνεκα ἐκρίθη ὅπως τὰ ἔτη τῆς φοιτήσεως ἐν τῇ ναυτικῇ σχολῇ τῶν Δοκίμων ἀπὸ 4 ὁρισθῶσιν εἰς 3, διότι ἐθεωρήθη ὀρθόν, ὅπως ληφθῶσι νέοι, παρέχοντες μείζονα ἐχέγγυα, καὶ συντομευθῇ ὁ χρόνος τῆς φοιτήσεως ἐν τῇ σχολῇ. Συγχρόνως ὅμως ἐλήφθη πρόνοια, ὅπως τεθῇ ἐν ἐφαρμογῇ καὶ τὸ τακτικὸν τρόπον τινὰ μέσον ἢ σύστημα ἐκπαιδεύσεως ἐν τῇ σχολῇ τῶν Ναυτικῶν Δοκίμων, τὸ ὑποδεικνυόμενον ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ἐπιτελικῆς ὑπηρεσίας συναινούσης καὶ τῆς Βρεττανικῆς ἀποστολῆς, ὅπως οἱ φοιτῶντες νέοι ἐν τῇ σχολῇ τῶν Ναυτικῶν Δοκίμων λαμβάνωνται ἐκ μικρᾶς ἡλικίας καὶ διανύωσι πλείονα χρόνον ἐν τῇ Ναυτικῇ Σχολῇ τῶν Δοκίμων. Τοιουτοτρόπως ἱδρύονται καὶ δύο προπαρασκευαστικαὶ τάξεις, εἰς τὰς ὁποίας θὰ προσληφθῶσι νέοι μικρᾶς ἡλικίας μέχρι 14 ἢ 15 ἐτῶν, συγχρόνως δέ, κατὰ τὸ προτεινόμενον σύστημα, θὰ λειτουργήσῃ ἡ σχολὴ τῶν Ναυτικῶν Δοκίμων ἐκ τριῶν τάξεων καὶ ἡ προπαρασκευαστικὴ σχολὴ ἐκ δύο τάξεων εἰς τρόπον ὥστε μετὰ τινα χρόνον νὰ ἀποτελεσθῇ σχολὴ ἐκ πέντε τάξεων.

§217Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Ἀπὸ ποίας τάξεως γυμνασιακῆς θὰ εἰσάγωνται;

§218Κ. ΔΕΜΕΡΤΖΗΣ. Πρέπει νὰ δηλώσω ὅτι προτείνεται τὸ ἀκόλουθον. Θὰ ὁρισθῇ τὸ πρόγραμμα τῶν μαθημάτων τῆς σχολῆς, ἐπὶ τῇ βάσει δὲ τοῦ προγράμματος αὐτοῦ θὰ γίνωνται καὶ αἱ εἰσιτήριοι ἐξετάσεις. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου δὲν προτείνονται ὡρισμένα τυπικὰ προσόντα τῶν μελλόντων νὰ εἰσέλθωσιν εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Δοκίμων εἴτε εἰς τὴν τακτικήν, τὴν ἐκ τριῶν τάξεων, εἴτε εἰς τὴν προπαρασκευαστικήν, διότι ἐθεωρήθη ὅτι τοιαῦτα τυπικὰ προσόντα θὰ ἦσαν ὡς πρόσκομμα εἰς τὴν εἰσαγωγὴν νέων εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Δοκίμων. Ἄν ἐζητεῖτο διὰ τὴν εἰσαγωγὴν εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Δοκίμων, τὴν ἀποτελουμένην ἐκ τριῶν τάξεων, ἀπολυτήριον Βʹ τάξεως τοῦ Γυμνασίου, τὸ τοιοῦτον οὐδεμίαν θὰ εἶχε σημασίαν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν βαρύτατα μαθήματα, ὡς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ ἐξετάζωνται οἱ νέοι νὰ τὰ γνωρίζωσιν, ἂν δὲν εἶναι ἀπόφοιτοι τουλάχιστον τῆς βʹ τάξεως τοῦ γυμνασίου. Ἄν ἐζητεῖτο ἀπολυτήριον τοῦ Γυμνασίου ἀφ’ ἑτέρου, θὰ ἦτο δυνατὸν κατὰ τὴν σημερινὴν ἐποχὴν καθ’ ἣν ἔχομεν ἀνάγκην πλειόνων μαθητῶν, νὰ ἀποκλεισθῶσι νέοι γνωρίζοντες τὰ μαθήματα, διότι δὲν θὰ εἶχον ἐνδεχομένως ἀπολυτήριον τοῦ Γυμνασίου. Ἀλλὰ τὸ τοιοῦτον ὡς λεπτομέρεια τοῦ ὅλου συστήματος θὰ ἐξετασθῇ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ὅλου νομοσχεδίου. Ἐλπίζομεν ὅτι διὰ τοῦ συστήματος τῆς τοιαύτης ἀναδιοργανώσεως τῆς Σχολῆς τῶν Δοκίμων καὶ τοῦ συστήματος τῆς ἐκγυμνάσεως ἐφέδρων ἀξιωματικῶν τοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ, τῶν ἐμποροπλοιάρχων, οἱ ὁποῖοι ἐκγυμναζόμενοι ἐφ’ ὡρισμένον χρόνον εἰς μίαν ἐπὶ τούτῳ προπαρασκευαστικὴν Σχολήν, θὰ ἠδύναντο νὰ προπαρασκευασθῶσιν ὡς ἔφεδροι διὰ τὸν χρόνον τῆς ἐπιστρατεύσεως, ἐλπίζομεν, λέγω, ὅτι ἐντὸς ὀλιγίστου χρόνου θὰ ἔχωμεν πλήρη τὰ στελέχη ἐν καιρῷ ἐπιστρατεύσεως. Διὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ κηρύξῃ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο κατεπεῖγον καὶ νὰ ἀναγράψῃ αὐτὸ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ πράξῃ οὕτω, διότι ἂν παραπέμψῃ τοῦτο εἰς Ἐπιτροπὴν θὰ ἦτο ἐνδεχόμενον νὰ μὴ γένηται τοῦτο νόμος τοῦ Κράτους πρὸ τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου θὰ ἐκδοθῶσι φυσικὰ τὰ ἀναγκαῖα Διατάγματα, τὰ ὁποῖα θὰ κανονίσωσι τὰ τῶν ἐξετάσεων, θὰ ἦτο δὲ ἐναντίον τοῦ συμφέροντος τῆς ὑπηρεσίας ἂν παρετείνετο ἐπὶ πολὺ ὁ χρόνος τῆς μὴ ψηφίσεως αὐτοῦ, διότι εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνωσιν αἱ δέουσαι προκηρύξεις διὰ νὰ προπαρασκευασθῶσιν οἱ μέλλοντες κατὰ τὸν προσεχῆ Αὔγουστον νὰ διαγωνισθῶσι.

§219ΑΛ. ΚΑΝΑΡΗΣ. Πρόκειται περὶ τῆς μεταβολῆς ἑνὸς συστήματος, τὸ ὁποῖον ὑπῆρχε μέχρι τοῦδε καλὸν ἑπομένως εἶναι νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Ναυτικῶν νὰ τὸ συζητήσῃ καὶ ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας νὰ ὑποβάλῃ τὴν ἔκθεσίν της.

§220Κ. ΔΕΜΕΡΤΖΗΣ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, ἀλλὰ παρακαλῶ νὰ ταχθῇ σύντομος προθεσμία, πενθήμερος τουλάχιστον, ἐντὸς τῆς ὁποίας ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ ὑποβάλῃ τὴν ἔκθεσίν της. Ἐπίσης λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω σχέδιον νόμου περὶ τροποποιήσεως τῶν ἄρθρων 1, 17, 28 τοῦ ΔΡΟΒʹ νόμου. Κατὰ τὸν νόμον περὶ ἐπιτάξεων ὑπῆρχεν ἡ εὐχέρεια εἰς τοὺς πραγματογνώμονας ὅπως ἀναβάλλωσιν ἐπ’ ἄπειρον τὴν κατάθεσιν τῶν ἐκθέσεων πραγματογνωμοσύνης τοιουτοτρόπως δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ προχωρήσωσιν αἱ ἐργασίαι τοῦ δικαστηρίου. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου λαμβάνεται πρόνοια μόνον ὅσον ἀφορᾷ τὴν διαδικαστικὴν ὑποβολὴν τῆς καταθέσεως τῆς πραγματογνωμοσύνης. Τάσσεται μία εὐλογωτάτη προθεσμία, ἀλλὰ δὲν δυνάμεθα νὰ δεχθῶμεν ὅτι ἐπ’ ἄπειρον θὰ ἐξακολουθῇ νὰ παρακωλύηται ἡ ἐνέργεια τοῦ δικαστηρίου ἕνεκα τῆς μὴ καταθέσεως τῆς πραγματογνωμοσύνης καὶ λαμβάνεται πρόνοια περὶ τοῦ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ προβῇ τὸ δικαστήριον εἰς διαδικασίαν, ἄνευ τῆς ἐκθέσεως ταύτης. Ἐπίσης λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω νομοσχέδια περὶ τροποποιήσεως ἄρθρων τινῶν τοῦ νόμου ΓΨΞΓʹ τῆς 10 Ἀπριλίου 1910. Πρόκειται περὶ τῶν συντάξεων τῶν μηχανικῶν τῶν Ἑλληνικῶν ἀτμοπλοίων. Λαμβάνεται πρόνοια ὅπως μὴ γίνωνται κατὰ μῆνα ἐξετάσεις, ὡς σήμερον γίνονται, διαρρυθμιζομένων τῶν πραγμάτων καταλληλότερον.

§221ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ναυτικῶν ὑποβληθέντα τρία νομοσχέδια παραπέμπονται εἰς τὴν τακτικὴν ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν Ἐπιτροπήν, ἐρωτᾶται δ’ ἡ Βουλὴ ἂν στέργῃ, ὅπως ταχθῇ προθεσμία πενθήμερος συμφώνως πρὸς τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅπως ἡ ἐπιτροπὴ ὑποβάλῃ τὴν ἔκθεσίν της. (Γίνεται δεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ συναινούσης τῆς Βουλῆς). Τὸ ἕτερον ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας ὑποβληθὲν νομοσχέδιον «περὶ ἐπισκευῆς καὶ ἐπεκτάσεως τοῦ Ἀρχαιολογικοῦ Μουσείου Κερκύρας Ἀκροπόλεως καὶ Ὀλυμπίας» ὡς ἐπιδιῶκον ἀναγραφὴν πιστώσεως καὶ μόνον ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ, παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ Ἐπιτροπήν. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὁπλοφορίας». Ἄρθρον 1ον (ἀναγινώσκεται).

§222Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Συμφώνως πρὸς τὴν γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς, τῆς ὁποίας τὰς βελτιώσεις ἁπάσας ἀποδέχομαι, προτείνω νὰ διαγραφῇ ἡ λέξις «κατοχὴ» καὶ νὰ τεθῇ «ἀπαγορεύεται τὸ φέρειν» διὰ νὰ μὴ θεωρηθῇ ὑπάρχουσα ἡ κατοχὴ καὶ ὅταν ἔχῃ τις ὅπλα εἰς τὸν οἶκόν του.

§223ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Νάκος ἔχει τὸν λόγον.

§224Λ. ΝΑΚΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, Κύριοι, Βουλευταί, εἶναι μεγίστης κοινωνικῆς σημασίας. Ὁ εἰσηγητὴς τοῦ νομοσχεδίου δικαίως φρονεῖ, ὅτι δι’ ἑνὸς καταλλήλου νόμου περὶ ὁπλοφορίας θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ προλάβῃ ἰδίως τὰ ἐγκλήματα κατὰ τῆς ζωῆς. Λέγω δικαίως, διότι νόμος περὶ ὁπλοφορίας, κατάλληλος εἰς ἕνα τόπον, ἀνάλογος μὲ τὰ ἤθη του καὶ τὸ εἶδος τῆς ἐγκληματικότητος αὐτοῦ, ἔφερε πάντοτε ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα ἐπὶ τοῦ περιορισμοῦ τῶν κατὰ τῆς ζωῆς ἐγκλημάτων. Τὸ κλασικώτερον παράδειγμα εἶναι τὸ ἐν Κορσικῇ ὅπου εἰδικὸς νόμος, δρακόντειος, ψηφισθεὶς ἐξαιρετικῶς διὰ τὴν Κορσικὴν καὶ δι’ ὡρισμένην προθεσμίαν, ἕνεκα τῶν μεγάλων ἐκεῖ κατὰ τῆς ζωῆς ἐγκλημάτων, ἐπέφερε καταπληκτικὰ ἀληθῶς ἀποτελέσματα. Ἐπειδὴ 155 ἐγκλημάτων κατὰ τῆς ζωῆς τὰ ὁποῖα ἐγένοντο κατὰ ἔτος, μετὰ τὸν νόμον ταῦτα ἠλαττώθησαν εἰς 35 τὸ τέταρτον ἔτος τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου. Ἀλλ’ ἐπρόκειτο περὶ ἐξαιρετικοῦ νόμου, περὶ νόμου τὸν ὁποῖον προπαρεσκεύασαν ἀφοῦ ἐμελέτησαν τὴν ἐγκληματικότητα τοῦ τόπου, τὰ ἤθη καὶ ἔθιμα αὐτοῦ καὶ προσήρμοσαν τὸν νόμον πρὸς αὐτὰ διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ εἰδικῶς ἐπὶ τῆς Κορσικῆς, καὶ ἐλήφθησαν ἐξαιρετικὰ μέτρα διὰ τὴν ἐφαρμογήν του, καὶ ὁ νόμος ἐφηρμόσθη διὰ μίαν πενταετίαν. Εἶναι λοιπὸν σήμερον ἐξεταστέον, ἂν καὶ ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς τοῦ νομοσχεδίου ἐμελέτησεν ἀρκούντως τὰ σχετικὰ ζητήματα μὲ τὴν ἐγκληματικότητα τοῦ τόπου μας, τὰ ἤθη καὶ τὰς συνηθείας αὐτοῦ, ὥστε καὶ ὁ νόμος τὸν ὁποῖον προτείνει νὰ ἔχῃ τὰ αὐτὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα ἐπῆλθον καὶ ἐκεῖ. Τὸ θέμα παρουσιάζει δυσεπίλυτα ζητήματα. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ ἰδίως ὅλα τὰ πεπολιτισμένα Κράτη, προκειμένου περὶ τοιούτου νόμου, εἶναι τὸ ζήτημα μήπως ἡ ἀπόλυτος ἀπαγόρευσις τῆς ὁπλοφορίας ἔχῃ καὶ ἀποτέλεσμα τὸν ἀφοπλισμὸν μόνον τῶν φιλησύχων πολιτῶν τῶν ὁπλιζομένων πρὸς ἄμυνάν των χωρὶς νὰ εἶναι ἐφικτὸς καὶ ὁ ἀφοπλισμὸς τῶν ἐπικινδύνων εἰς τὴν δημοσίαν τάξιν. Καὶ τὸ ζήτημα τοῦτο εἶναι τόσῳ σπουδαῖον καὶ τόσῳ δυσεπίλυτον ὥστε οὐδαμοῦ ἀποτολμῶσι νὰ εἴπωσιν ὅτι τὸ ζήτημα ἐλύθη. Ἀρκοῦμαι νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἐν Γαλλίᾳ ὑπάρχουσι τρία νομοσχέδια ἐκκρεμῆ, ὅτι ὁ εἰσηγητὴς ἑνὸς ἐκ τούτων τῶν νομοσχεδίων μετὰ μίαν συζήτησιν ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὴν ἑταιρείαν τῶν φυλακῶν, ἠναγκάσθη νὰ ὁμολογήσῃ ὅτι εὑρίσκει τόσον σοβαρὰ τὰ τοῦ νομοσχεδίου του ἐπιχειρήματα, ὥστε δυσκολεύεται νὰ τὰ ἀναιρέσῃ. Καὶ τὰ ἐπιχειρήματα ἰδίως κατὰ τοῦ νομοσχεδίου ἦσαν ὁ κίνδυνος νὰ ἀφοπλισθῶσιν μόνον οἱ ἀκίνδυνοι, καὶ νὰ διευκολυνθῇ οὕτω τὸ ἔργον τῶν ἐπικινδύνων. Ἕτερον νομοσχέδιον, ἐκκρεμὲς ἐν τῇ Γερουσίᾳ, ὑπέστη βιαίαν ἐπίθεσιν ἐκ μέρους τῶν Γερουσιαστῶν, αὐτὸς δὲ ὁ Beranger ὁ περίφημος ἐγκληματολόγος καὶ φιλάνθρωπος ἐδήλωσεν ὅτι, ἂν δὲν προστεθῇ διάταξις ἀφήνουσα εἰς τὴν κρίσιν τῶν δικαστηρίων νὰ κρίνωσιν τὸν ἄνευ ἀδείας ὁπλοφοροῦντα, ἂν ὁπλοφορῇ ἄνευ ἀνάγκης ἀνεγνωρισμένης, καὶ τότε νὰ τιμωρῆται, ἂν δὲν ληφθῇ, εἶπε, τοιαύτη πρόνοια, δὲν τῷ εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφίσῃ νομοσχέδιον ἀπαγορεῦον ἀπολύτως τὴν ὁπλοφορίαν καὶ ἀπαγγέλον φυλακίσεις κατὰ τῶν ὁπλοφορούντων. Ἐκ τούτων πάντων βλέπετε πόσον δύσκολον εἶναι τὸ θέμα, καὶ ὀφείλω νὰ ἐκφράσω τὴν ἔκπληξίν μου διὰ τὴν ὄντως ἀφελῆ ἐνέργειαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Εἰς τίνα σκοπὸν ἀποβλέπει νόμος κανονίζων τὰ τῆς ὁπλοφορίας; Εἰς τὴν καταπολέμησιν βέβαια τῆς ἐγκληματικότητος. Ἀλλὰ πρὸς τοῦτο ἀπαιτεῖται πρῶτον μελέτη τῆς ἐγκληματικότητος τοῦ τόπου. Τὸ νομοσχέδιον ὅμως ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰσήγαγεν εἰς τὴν Βουλὴν διὰ μιᾶς ὀλιγοστίχου εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως, ἄνευ προπαρασκευῆς καὶ μελέτης, καὶ χωρὶς κἂν νὰ μελετηθῇ ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Βουλῆς καὶ ἄνευ εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως αὐτῆς, τὸ οὕτως δὲ εἰσαχθὲν νομοσχέδιον ἐψηφίσθη εἰς δύο ἀναγνώσεις κατ’ ἀρχὴν καὶ εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν παρ’ ἡμῶν, εἰς ἀκαταλλήλους ὥρας. Διὰ τοῦτο οὐδὲ ἠκούσθη φωνή, καὶ θὰ ἐγίνετο νόμος τοῦ Κράτους ἄνευ συζητήσεως, ἂν μὴ τὴν τελευταίαν στιγμὴν δὲν παρενέβαινεν ὁ Συνάδελφος κ. Λιδωρίκης, ὁ ὁποῖος ἐζήτησε νὰ παραπεμφθῇ τοῦτο εἰς Ἐπιτροπήν. Καὶ τὴν τελευταίαν στιγμὴν παρεπέμφθη εἰς εἰδικὴν ἐπιτροπήν, ἥτις ἠναγκάσθη ἐντὸς δύο μέχρι τριῶν ἡμερῶν καὶ ἐκ τῶν ἐνόντων νὰ μᾶς ὑποβάλῃ συνοπτικήν τινα ἔκθεσιν. Ἀλλὰ νομοσχέδιον τοιαύτης φύσεως, ἔχει ἀνάγκην μεγάλης μελέτης καὶ εἰδικῶν πληροφοριῶν, αἵτινες μᾶς λείπουσι. Θέλομεν νὰ ἴδωμεν ποῖα ἐγκλήματα ἐπιπολάζουσιν πῶς ἐνεργοῦνται, ποῖοι οἱ δρᾶσται, ποῖοι οἱ λόγοι καὶ τὰ αἴτια, ἂν τὰ ἐγκλήματα κατὰ τῆς ζωῆς εἶναι συνηθέστερα εἰς τοὺς ἀγροτικοὺς πληθυσμοὺς ἢ εἰς τὰς πόλεις, εἰς ποίους τόπους ἐπιπολάζουσι καὶ διὰ ποίους λόγους. Ἰδοὺ ἐν συντομίᾳ αἱ στοιχειώδεις ἀναγκαῖαι πληροφορίαι διὰ τοιαύτην ὑπόθεσιν, ἵνα ἀναλόγως ῥυθμίσωμεν τὰς διατάξεις τοῦ νόμου. Αἱ παρατηρήσεις τὰς ὁποίας ἔφερεν ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν ἀφορῶσι διόλου τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἡ βάσις τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἡ ἀπόλυτος ἀπαγόρευσις τῆς ὁπλοφορίας. Ἀλλὰ ἀνεμέτρησε καλῶς τὸ μέτρον τοῦτο ὁ κ. Ὑπουργός; Ἐσκέφθη ὅτι τοῦτο θὰ στερήσῃ μόνον τὸν φιλήσυχον καὶ ἔντιμον πολίτην ἐν στιγμῇ ἀνάγκης, τοῦ ἱεροῦ δικαιώματος τῆς ἀμύνης τὸ ὁποῖον ἔχει, χωρὶς νὰ εἴπῃ ὅτι καὶ προστατεύει αὐτὸν ἀπὸ τὴν ἐπίθεσιν τοῦ κακούργου; Ἀλλ’ ἡ Πολιτεία, ἐφ’ ὅσον δὲν δύναται νὰ ἐγγυηθῇ ἀπολύτως τοῦτο, οὐδὲν ἔχει δικαίωμα νὰ ἀφοπλίσῃ τὸν ἔντιμον πολίτην καὶ νὰ στερήσῃ αὐτὸν τοῦ δικαιώματος τῆς ἀμύνης. Καὶ δὲν εἶναι μόνον ὁ Ἕλλην Ὑπουργὸς ὅστις δὲν δύναται νὰ δώσῃ τοιαύτας διαβεβαιώσεις· καὶ ὁ Γάλλος Συνάδελφός του δὲν ἀνέλαβε τοιαύτην εὐθύνην, καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦτον οὔτε ἐν Γαλλίᾳ ἀλλ’ οὔτε ἐν Γερμανίᾳ οὔτε ἐν Ἀγγλίᾳ, ἐθεωρήθη δυνατὴ καὶ χρήσιμος ἡ διὰ νόμου ἀπόλυτος ἀπαγόρευσις τῆς ὁπλοφορίας. Ἰδοὺ διατί εἶπον ὅτι ἡ ἀφέλεια τοῦ κ. Ὑπουργοῦ κινεῖ τὴν ἔκπληξίν μου. Πολλοὶ εἰδικοί, εὑρισκόμενοι πρὸ τῆς ἀνυπερβλήτου ταύτης δυσχερείας, ἐθεώρησαν ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνῃ μία κατάταξις τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ ὁπλοφορῶσιν ἄνευ ἀδείας. Ἡ πρότασις ἐπροξένησε κατάπληξιν, διότι βεβαίως δὲν ὑπάρχει χαρακτηριστικὸν ἐξωτερικὸν τουλάχιστον τῶν τιμίων ἀνθρώπων, ὡς ἀπεκάλεσαν τοὺς δυναμένους ἀκινδύνως νὰ ὁπλοφορῶσιν. Ἀλλ’ ἡ πρότασις ἀνεξαρτήτως τῆς δυσχερείας της εἶναι πολὺ ὀρθὴ καὶ πολὺ λογική, διότι ἂν θέλητε νὰ κάμητε νόμον τελεσφόρον περὶ ὁπλοφορίας, πρέπει νὰ φροντίσητε νὰ κάμητε νόμον διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ἐπιτύχητε τὸν ἀφοπλισμὸν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐπικίνδυνοι εἰς τὴν δημοσίαν τάξιν, διότι ἡ ὁπλοφορία τοῦ φιλησύχου, τοῦ πρὸς ἄμυναν ὁπλοφοροῦντος, δὲν δικαιολογεῖ φροντίδα τινά. Ἰδοὺ ἡ δυσχέρεια, καὶ ἐπειδὴ ὁ νομοθέτης εὑρίσκεται πρὸ τοιαύτης ἀδυναμίας καὶ οἱ νόμοι περὶ ὁπλοφορίας εἶναι σχεδὸν βέβαιον ὅτι ἐφαρμόζονται μόνον δι’ ἐκείνους οἵτινες εἶναι πρόχειροι εἰς τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα, ἀλλ’ οἵτινες κατ’ ἀρχὴν δὲν εἶναι καθόλου ἐπικίνδυνοι, οἱ νόμοι περὶ ἀπαγορεύσεως τῆς ὁπλοφορίας παρασκευάζουσιν ἁπλῶς θύματα ἵνα ἀκινδυνώτερον ὁ κακοῦργος ἐκτελῇ τὰς ἐπιχειρήσεις του ἀφοῦ ἀφοπλισθῶσι τὰ θύματά του. Διὰ τοῦτο οὐδαμοῦ, καθόσον ἐγὼ γνωρίζω, ἐνομοθετήθη ἡ ἀπόλυτος ἀπαγόρευσις τῆς ὁπλοφορίας, καὶ μὲ ἐκπλήσει ἡ ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ πληροφορία ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἀντίγραφον τοῦ Ἰταλικοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον ὅμως ὁμολογῶ δὲν ἔλαβον τὸν καιρὸν νὰ ἴδω, σᾶς δίδω ὅμως πληροφορίας ἐκ Γαλλικοῦ βιβλίου, ὅτι καὶ ἐκεῖ τοιαύτη ἀπόλυτος ἀπαγόρευσις δὲν ὑπάρχει. Τὸ νομοσχέδιον, Κύριοι, τοῦτο, εἶναι ἡ τρίτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν παρουσιάζεται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Τὸ εἰσήγαγεν ὁ κ. Ζαΐμης, τὸ εἰσήγαγεν ὁ ἀείμνηστος Καράπαυλος καὶ ἀπερρίφθη ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ὁ δὲ κ. Ὑπουργὸς φέρει αὐτὸ ἐκ τρίτου ὑπὸ τὴν ψῆφον αὐτῆς. Ἀλλ’ ἐκτὸς τῶν γενικωτέρων αὐτῶν παρατηρήσεων, ἤθελον ἐρωτήσει τὸν κ. Ὑπουργόν, ἂν ἐμελέτησε τὸ ζήτημα καὶ ἀπὸ ἀπόψεως καθαρῶς διοικητικῆς· ἂν ἐμελέτησε τὰ μέχρι τοῦδε ἀποτελέσματα τοῦ ἰσχύοντος νόμου περὶ ὁπλοφορίας, ἂν ἰδίως ἐσκέφθη τὸ ζήτημα τῆς ποιότητος τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, διότι νόμος περὶ ὁπλοφορίας ἄνευ καταλλήλων ἀστυνομικῶν ὀργάνων, δὲν θὰ εἶναι μόνον χάρτης ἄγραφος θὰ εἶναι μέσον καταπιέσεως καὶ ἐκβιάσεως. Ἐγὼ λοιπὸν δύναμαι νὰ διαβεβαιώσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅτι, ὁ μὲν ἀφοπλισμὸς ἐνεργεῖται ἐνίοτε εἰς τὰ κεντρικὰ καφφενεῖα τῆς Πρωτευούσης ὡς προχειρότερα καὶ ὅπου οὐδεὶς ὑπάρχει λόγος νὰ γίνεται ὅ,τι οὐδαμοῦ ἀλλαχοῦ ἐφαρμόζεται ἤδη καὶ ὅτι ὑπάρχει μόνον ὁ κίνδυνος τώρα μὲ τὰς βαρυτάτας ποινὰς τοῦ νομοσχεδίου σας, νὰ καταπιέζωνται καὶ νὰ ἐκβιάζωνται οἱ φιλήσυχοι πολῖται, τοὺς ὁποίους θὰ ἔχωσι προχείρους τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα καὶ θὰ ἀπειλῶσι μὲ πρωτόκολλα. Γάλλος δημοσιογράφος εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποία συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον ὁμοίας φύσεως ἐν Γαλλίᾳ, μετέβη εἰς Ἀγγλίαν διὰ νὰ μελετήσῃ τὰ ἐν Ἀγγλίᾳ κρατοῦντα περὶ ὀπλοφορίας. Εἰς τὴν Ἀγγλίαν δὲν ὑπάρχει ἡ ἀπόλυτος ἀπαγόρευσις, ἡ δὲ ποινὴ συνίσταται εἰς ἁπλοῦν πρόστιμον. Ἄγγλος ἀστυνόμος εἰς τὸν ὁποῖον ἀπετάθη ὁ δημοσιογράφος τῷ ἀπήντησεν ὅτι τὴν Ἀγγλίαν δὲν ἀπασχολεῖ τὸ ζήτημα, χάρις εἰς τὴν ἱκανότητα τῶν ἀστυνομικῶν της ὀργάνων. Ἂν δὲν ἔχητε κατάλληλα ἀστυνομικὰ ὄργανα, εἶπεν εἰς τὸν Γάλλον δημοσιογράφον, δὲν εἰμπορεῖτε νὰ ἔχητε καμμίαν πεποίθησιν μὲ οἱονδήποτε νόμον. Ὁ Ἄγγλος ἀστυφύλαξ γνωρίζει, προσέθηκε, τίνα θὰ συλλάβῃ καὶ τίνα θὰ ἀφοπλίσῃ καὶ οὕτω ὁ κίνδυνος νὰ ἀφοπλίσωμεν τοὺς φιλησύχους δὲν γεννᾶται παρ’ ἡμῖν. Ταῦτα εἶπε, τὰ διδακτικώτατα ὁ Ἄγγλος ἀστυνόμος· δύναμαι ὅμως καὶ ἐγὼ νὰ βεβαιώσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅτι ὁ ἰδικός μας ὁ ἀστυνομικὸς θὰ ἀφοπλίσῃ ἀκριβῶς ἐκεῖνον τὸν ὁποῖον δὲν πρέπει νὰ ἀφοπλίσῃ, δηλαδὴ τὸν φιλήσυχον πολίτην, τὸν ὁποῖον θὰ ἔχῃ προχειρότερον, καὶ συγχρόνως ὅτι μὲ τὰ ὄργανα τὰ ἀστυνομικὰ τὰ ὁποῖα ἔχομεν, ὁ νόμος θὰ χρησιμεύσῃ μόνον ὡς μέσον καταπιέσεως ἢ ἐκβιάσεως τῶν φιλησύχων πολιτῶν, τοὺς ὁποίους θὰ ἀπειλῇ ὁ χωροφύλαξ μὲ τὸ πρωτόκολλον παρανόμου ὀπλοφορίας καὶ τὰς βαρυτάτας συνεπείας τὰς ὁποίας ἀπαγγέλλει τὸ νομοσχέδιον, τῆς τριμήνου φυλακίσεως. Ἀλλ’ ἄν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔκρινεν ὅτι ζήτημα τόσης σπουδαιότητος καὶ τοιαύτης φύσεως θὰ ἠδύνατο νὰ ψηφισθῇ παρ’ ἡμῶν ἄνευ τινὸς προμελέτης, ἄνευ εἰσηγητικῆς κἂν ἐκθέσεως, ἡ τύχη ἐν τούτοις φέρει τὸ νομοσχέδιον ἐνώπιόν μας μὲ γνώμας διαπρεπῶν καθηγητῶν τῆς σχολῆς τῶν Παρισίων, καὶ εἰδικῶς μὲ τὴν γνωμοδότησιν τοῦ ἐπιφανεστάτου γερμανοῦ καθηγητοῦ Λίστ. Ἀληθῶς ὅτε τὸ πρῶτον ὑπεβλήθη εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων τὸ νομοσχέδιον ὑπὸ τοῦ κ. Ζαΐμη, ἡ ἐφημερὶς «Ἀκρόπολις» εἶχε τὴν πρόνοιαν νὰ ζητήσῃ τὴν γνώμην τοῦ Λίστ καὶ οὗτος ἀπεφάνθη ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ νομοσχέδιον, ὡς ὁ εἰσηγητής κ. Ὑπουργὸς βεβαιοῖ εἰς τὴν εἰσηγητικήν του ἔκθεσιν, εἶναι κατὰ μετάφρασιν ἐκ τοῦ Ἰταλικοῦ νόμου, καὶ ἐπὶ τῇ ἀφορμῇ ὑποβολῆς εἰς τὴν Γαλλικὴν Βουλὴν νομοσχεδίων ὁμοίας φύσεως, ἐν τῇ ἑταιρείᾳ τῶν φυλακῶν ἐν Παρισίοις διάφοροι εἰδικοί, ἐν οἷς καὶ ὁ καθηγητὴς τῆς ἐν Παρισίοις νομικῆς σχολῆς Glasson ἐξήτασαν καὶ τὸν ἰταλικὸν νόμον περὶ ὀπλοφορίας. Οὕτως ἡ Βουλὴ ἔχει τὰς γνώμας ἐπιφανεστάτων ἐπιστημόνων τῆς Εὐρώπης. Τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησε τοὺς ἐπιστήμονας τούτους εἶναι, ἂν εἶναι δυνατὴ ἢ ὠφέλιμος ἡ ἀρχὴ τῆς ἀπολύτου ἀπαγορεύσεως τῆς ὀπλοφορίας. Ἡ ἀπόλυτος ἀπαγόρευσις ἐπεκρίθη ἀπὸ ὅλους καὶ ἐγκατελείφθη, διάφοροι δὲ γνῶμαι ἐξηνέχθησαν ἐν σχέσει πρὸς τὸ εἶδος τῶν ἐγκλημάτων ἐκεῖ, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουσι θέσιν ἐδῶ, καὶ τοσούτῳ μᾶλλον καθόσον ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς φέρει τὸ νομοσχέδιον ἄνευ τῶν ἀναγκαίων στοιχείων πρὸς τοιαύτην μελέτην. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν· εἰς τί ἀποβλέπει τὸ νομοσχέδιόν του; Ἄν ὑπῆρχε βαθύτερός τις λόγος καὶ σκοπὸς καταπολεμήσεως τῆς ἐγκληματικότητος, ἡ αἴτησις ὅπως ψηφίσωμεν τοιοῦτον νομοσχέδιον ἄνευ προμελέτης τινός, ἄνευ τῶν ἀπαιτουμένων ὅρων πρὸς διάγνωσιν τῆς ἐγκληματικότητος τοῦ τόπου, εἶναι πλέον ἢ ἀφελής, διότι ἀγνοοῦμεν τί νὰ κτυπήσωμεν καὶ ποῦ νὰ ἀποβλέψωμεν. Μὲ γενικότητας δὲ καὶ ἀοριστολογίας δὲν λύονται σήμερον τοιαῦτα ζητήματα, τὴν ἀφέλειαν δὲ ταύτην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ κατακεραυνοβολεῖ αὐτὸς ὁ Λίστ, ὁ ὁποῖος ἰδοὺ τί σχετικὰ γράφει, προκληθεὶς νὰ δώσῃ γνώμην ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον ψηφίζομεν. (Ἀναγινώσκει)· «Ἀμφιβάλλω πολὺ ἂν ἡ ἀπαγόρευσις τῆς ὀπλοφορίας θὰ ὠφελήσῃ. Δὲν θέλω νὰ ἀρνηθῶ ὅτι ἡ ἀπειλουμένη ποινὴ — καίτοι φυσικὰ αὕτη θὰ περιορισθῇ εἰς ἐντελῶς στενὰ ὅρια — δύναται νὰ ἀσκήσῃ ἐπιρροήν τινα. Μὲ ἐρωτᾶτε ὁποῖα ἄλλα μέτρα ἐπιβάλλονται. Σᾶς ἀπαντῶ ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ φανερὸν ὁποῖαι εἶναι αἱ αἰτίαι τοῦ ἀξιοθρηνήτου τούτου φαινομένου. Ἐν τῇ ἐπιστολῇ σας ὑπεδείξατε σημεῖά τινα, ἔχοντα τὴν πηγήν των εἰς τὸν χαρακτῆρα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ταῦτα πρέπει νὰ ἐξετασθῶσι καὶ νὰ ὁρισθῶσι, καὶ ἔπειτα νὰ δειχθῇ ἂν καὶ πῶς δύναται νὰ ἔχῃ ἐπ’ αὐτῶν ἐπιρροὴν ἡ νομοθεσία». Τοιαῦτα ἔγραφεν ὁ Λὶστ εἰς τὴν «Ἀκρόπολιν» καὶ ἐκ τούτων δύνασθε νὰ κρίνητε τὴν σημασίαν τῶν ὅσων σᾶς εἶπον, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀφέλειαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ζητοῦντος νὰ ψηφίσωμεν τοιοῦτον νόμον κατὰ τοιοῦτον τρόπον. Καὶ αὐτὰ λέγει ὁ κ. Λὶστ θεωρῶν ὅτι ἡ ποινὴ θὰ περιορίζηται ἐντὸς στενῶν ὁρίων, καὶ ἀγνοῶν τὰς αὐστηροτάτας καὶ γενικωτάτας διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ ἠδυνάμην, κ. Βουλευταί, νὰ εἰσέλθω καὶ εἰς εὐρυτέραν συζήτησιν τοῦ θέματος, ἂν τοῦ νομοσχεδίου προηγεῖτο, ὡς ἐπεβάλλετο, ἡ προαπαιτουμένη ἐπιστημονικὴ ἔρευνα τοῦ θέματος περὶ τῆς ἐγκληματικότητος τοῦ τόπου, διότι τὸ ζήτημα εἶναι ἄξιον τῆς προσοχῆς τῆς Βουλῆς. Ἐξήτασα ὅμως τὸ ζήτημα ἀπὸ τῆς καθαρᾶς ἐμπειρικῆς μορφῆς του, ὡς παρουσιάζεται τοῦτο ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ταύτης θὰ ἠδύνατό τις νὰ προτρέψῃ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τροποποιήσῃ τὸ νομοσχέδιον, κατὰ τρόπον ὥστε ἡ ἀπόλυτος ἀπαγόρευσις νὰ ἀφορᾷ ὡρισμένας τάξεις ἀνθρώπων καὶ δὴ τοὺς καταδίκους, ἢ τοὺς ἀνεγνωρισμένους ἐπικινδύνους εἰς τὴν δημοσίαν τάξιν. Οὕτω δυνάμεθα νὰ ἐπιβάλωμεν τὸν ἀφοπλισμὸν εἰς ἐκείνους περὶ τῶν ὁποίων δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἀμφιβολία ὅτι εἶναι ἐπικίνδυνοι εἰς τὴν δημοσίαν τάξιν. Νὰ ἀπαγορεύσωμεν λ.χ. ἀπολύτως τὴν ὀπλοφορίαν εἰς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἔχουσι καταδικασθῆ ὑπὸ τῶν κακουργιοδικείων ἢ πλημμελειοδικείων δι’ ἐγκλήματα κατὰ τῆς ζωῆς. Δυνάμεθα ἐπίσης νὰ ἀπαγορεύσωμεν τὴν ὀπλοφορίαν εἰς ἀνθρώπους εἰς τοὺς ὁποίους ὁ εἰσαγγελεύς, μετὰ ὡρισμένην γνωμοδότησιν τῶν ἀστυνομικῶν ἀρχῶν, ἤθελε κρίνει ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὀπλοφορῶσιν ὡς ἐπικίνδυνοι. Τότε θὰ εἴχομεν κάτι χρήσιμον διὰ τὸν τόπον μας. Ἐπίσης εἰδικώτερον ἤθελον παρατηρήσει εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ἠδύνατο νὰ ἀπαγορεύσῃ γενικῶς τὴν πώλησιν τῶν ὅπλων εἰς τὰς ὁδοὺς καὶ ἐν γένει εἰς καταστήματα μὴ εἰδικά. Ἐκ τούτων δὲν ἀναμένω τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος, ἀλλ’ ὁπωσδήποτε θὰ εἴχομεν μίαν τινὰ βελτίωσιν εἰς τὸ καθεστώς. Εἶναι ἐπίσης ὀρθὴ ἡ διάταξις τοῦ νομοσχεδίου κατὰ τὴν ὁποίαν ἀπαγγέλλεται φυλάκισις κατὰ τῶν ἐν ταῖς φυλακαῖς ὀπλοφορούντων ὡς καὶ ὅτι τὴν ἐπὶ παρανόμῳ ὀπλοφορίᾳ εἰδικὴν αὐτῶν θέλουσιν ἐκτίσῃ μετὰ τὴν ἔκτισιν τῆς ποινῆς των. Περὶ τούτων δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι τοιαῦταί τινες διατάξεις θὰ ἦσαν χρήσιμοι, πάντως δὲ ἀβλαβεῖς μέχρις ὅτου μελετηθῇ βαθύτερον τὸ ζήτημα τῆς ἐγκληματικότητος παρ’ ἡμῖν. Ἀλλὰ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου, ὡς εἶναι διατετυπωμένον, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἔχῃ κανὲν ἄλλο ἀποτέλεσμα παρὰ νὰ γίνῃ ὅπλον εἰς ἐκβίασιν καὶ καταπίεσιν τῶν φιλησύχων πολιτῶν. Ἄλλο ζήτημα σπουδαιότατον, τὸ ὁποῖον ἐξητάσθη καὶ ὑπὸ τῶν Γάλλων ἐπιστημόνων, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς εἰδικῆς ποινῆς εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δι’ ὅπλων ἐγκλημάτησαν. Δὲν ἔλαβον τὸν καιρὸν νὰ ἴδω πῶς ὁ Ἰταλικὸς νόμος συμβιβάζει τὴν ἀρχὴν ταύτην μὲ τὰς διατάξεις τὰς κοινὰς τοῦ ποινικοῦ νόμου, οἱ ὁποῖοι ὁρίζουσιν τοὺς γενικοὺς λόγους ἐπιβαρύνσεως τῆς ποινῆς εἰς ἕκαστον ἀδίκημα. Τὸ σύνθημα ὅμως τῆς εἰδικῆς ποινῆς γενικῶς ἐπικρίνεται. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ κάμωμεν νέον σύστημα ποινῶν ἀνεξάρτητον τῶν διὰ τοῦ Ποινικοῦ Νόμου ἐπιβεβλημένων εἰς ἕκαστον ἀδίκημα, χωρὶς νὰ λάβωμεν πρόνοιαν νὰ συναγάγωμεν τὰς διατάξεις αὐτὰς εἰς ἓν σύνολον, εἰς τρόπον ὥστε ἡ ὅλη ποινὴ νὰ μὴ εἶναι δυσανάλογος πρὸς τὸ γινόμενον ἀδίκημα; Τὴν διάταξιν θεωρῶ ἀντεπιστημονικήν. Ἡ ποινὴ πρέπει νὰ ἔλθῃ εἰς ἁρμονίαν μὲ τὰς γενικὰς διατάξεις τοῦ ποινικοῦ νόμου, αἱ ὁποῖαι εἰς κάθε ἀδίκημα καθορίζουσι τὴν ποινὴν τοῦ κυρίου ἀδικήματος καὶ τὰς ἐπιβαρυντικὰς περιπτώσεις, καὶ δύναται καὶ ἡ περίπτωσις τῆς παρανόμου ὁπλοφορίας νὰ χρησιμεύσῃ καὶ αὐτὴ εἰς ἕνα τῶν λόγων ἐπιβαρύνσεως τῶν ποινῶν. Τὸ ἐναντίον σύστημα εἶναι ἀντιφιλοσοφικόν. Τὰ δικαστήρια ἄλλως θὰ εὑρεθῶσιν εἰς δυσκολωτάτην θέσιν, ἐφ’ ὅσον δὲν θέσητε ἐν ἁρμονίᾳ τὴν διάταξιν μὲ τὰς γενικὰς σχετικὰς διατάξεις τοῦ Ποινικοῦ Νόμου. Ὅταν ὁ δικαστὴς ἐξαντλήσῃ τὸ ὅριον τῆς ποινῆς τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλει ὁ ποινικὸς νόμος διὰ τὸ ἀδίκημα.

§225Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Ἀποτελεῖ ποινὴν ἰδιαιτέραν....

§226Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Καὶ τὸ 109 ἄρθρον τί γίνεται τότε;

§227Λ. ΝΑΚΟΣ. Ἐννοῶ καὶ δι’ αὐτὸ σᾶς λέγω ὅτι θεωρῶ τὴν διαρρύθμισιν τοῦ νόμου ἀντεπιστημονικὴν καὶ δυσεφάρμοστον, ἀλλὰ καὶ αὐστηροτάτην.

§228Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Ἀλλὰ λογικήν.

§229Λ. ΝΑΚΟΣ. Καθόλου. Αἱ ποιναὶ στηρίζονται ἐπὶ τῆς γνώμης τῆς κοινῆς συνειδήσεως καὶ θὰ εἶναι ἐναντίον τῆς γνώμης τῆς κοινῆς συνειδήσεως ποινὴ τόσον μεγάλη εἰς ὃ ὅριον θὰ ἀνέλθῃ σὺν τῇ προσθήκῃ τῆς πολυμήνου φυλακίσεως τὴν ὁποίαν ἀπαγγέλλετε διὰ τοῦ νομοσχεδίου κατὰ τοῦ παρανόμως ὁπλοφοροῦντος καὶ ἐγκληματήσαντος. Πρέπει νὰ ληφθῇ πρόνοια ὅπως τὸ σύνολον τῆς ποινῆς ἔλθῃ εἰς ἁρμονίαν μὲ τὸ ἀδίκημα. Ἔχω σύμφωνον εἰς τοῦτο τὸν πολὺν Flassen, καθηγητὴν τῆς σχολῆς τῶν Παρισίων, ὁ ὁποῖος τὴν ἰδίαν παρατήρησιν ἔκαμεν εἰς τὴν ἑταιρείαν τῶν φυλακῶν, καὶ ἡ διάταξις ἐγκατελείφθη. Ἐπίσης παρατηρῶ καὶ μίαν ἄλλην ἀσάφειαν τοῦ νόμου· τιμωρεῖ τὸν παρανόμως ὁπλοφοροῦντα καὶ ἂν ἀθωωθῇ ἀπὸ τὸ δικαστήριον διὰ τὸ κύριον ἀδίκημα. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἶχον νὰ κάμω. Νομίζω ὅτι τὸ νομοσχέδιον, ἂν μείνῃ ὡς ἔχει, θὰ μείνῃ ἐντελῶς ἀνεφάρμοστον ἢ θὰ ἐφαρμοσθῇ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε μόνον οἱ τίμιοι καὶ οἱ φιλήσυχοι πολῖται θὰ ὑποστῶσι τὰς συνεπείας τοῦ νόμου. Ἤθελον λοιπὸν παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ παραπέμψῃ ἐκ νέου τὸ νομοσχέδιον εἰς ἐπιτροπήν. Νομίζω ὅτι ὑπάρχουσι διατάξεις αἱ ὁποῖαι θὰ εἶναι χρησιμώταται καὶ αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῶσιν, ἀλλὰ μὴ ἐπιχειρήσητε νὰ λύσητε τόσον ἀφελῶς τὸ ζήτημα τῆς παρανόμου ὁπλοφορίας διὰ τῆς ἀπολύτου ἀπαγορεύσεως, διότι ἐνῷ δὲν λύετε τὸ ζήτημα, δημιουργεῖτε μόνον νέους κινδύνους.

§230ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μπακόπουλος.

§231Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἐμβριθεστάτη ἀγόρευσις τοῦ προλαλήσαντος ἀπαλλάσσει ἐμέ, καὶ ἄλλους ἴσως, ἀπὸ τοῦ νὰ μακρηγορήσωμεν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Ἐγώ, Κύριοι, καὶ πᾶς φιλόνομος πολίτης πρέπει νὰ ὦμεν καὶ εἴμεθα κατὰ τῆς ὁπλοφορίας. Τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἔφερεν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ τὸ ὁποῖον ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν κατάκειται ἐν τοῖς γραφείοις τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης, δὶς ἀπεπειράθη νὰ εἰσέλθῃ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ δὶς ἀπεπέμφθη. Ἐνθυμοῦμαι ὅτι, ὅτε εἰσήγαγε τοῦτο ὁ μακαρίτης Καράπαυλος, ἦτο διατεθειμένη ἡ Βουλὴ ὁλόκληρος νὰ τὸ ψηφίσῃ, ἀλλ’ ἅμα ὡς ἀνεγνώσθησαν αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, ὅλη ἡ Βουλὴ διετέθη κατ’ αὐτοῦ καὶ οὕτω τὸ νομοσχέδιον ἀπεπέμφθη ἐκ τῆς Βουλῆς. Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ ὑμᾶς, κύριοι Βουλευταί, οἱ ὁποῖοι ἀνεγνώσατε βεβαίως τὸ νομοσχέδιον τοῦτο· ἔχομεν νόμον τιμωροῦντα τὴν παράνομον ὁπλοφορίαν, ναὶ ἢ οὔ; Ἐφηρμόσθη αὐτὸς ὁ νόμος καὶ ἐδείχθη ἀνεπαρκής; Ἐὰν τοῦτο εἶναι βεβαιωμένον, βεβαίως νὰ ψηφίσωμεν καὶ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον καὶ ἄλλο, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλει ποινὰς ἄλλας αὐστηροτέρας. Ἔχομεν νόμον ὁ ὁποῖος τιμωρεῖ τοὺς παρανόμως ὁπλοφοροῦντας διὰ τῆς κατασχέσεως τοῦ ὅπλου, διὰ πεντηκονταδράχμου προστίμου κατ’ ἐλάχιστον ὅρον καὶ διὰ εἴκοσι δραχμῶν, αἱ ὁποῖαι δίδονται ὡς ἀμοιβὴ εἰς τὸν κατασχόντα τὸ ὅπλον. Ἐφηρμόσθη αὐτὸς καὶ ἀπέτυχε; Ἔχετε στατιστικήν, κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ πόσων παρανόμως ὁπλοφορούντων ἐφηρμόσθη ὁ νόμος ἐκεῖνος καὶ ὑπετροπίασαν αὐτοί; Ἐγώ, ἐκ πείρας μου δικηγορικῆς, γινώσκω ὅτι τὰ Πλημμελειοδικεῖα ὅταν δικάζωσι κατ’ ἔφεσιν τὰς ἀποφάσεις τῶν Πταισματοδικείων ἐπὶ τοιούτων ἀδικημάτων, ἀποδειλιῶσι νὰ καταγνώσωσιν εἰς τοὺς κατηγορουμένους πρόστιμον πεντήκοντα δραχμῶν. Ζητήσατε στατιστικὴν ἀπὸ μέρους τῶν δικαστηρίων καὶ θὰ ἴδητε ὅτι ἀποφάσεις ἐπὶ παρανόμῳ ὁπλοφορίᾳ δὲν ὑπάρχουσι πολλαί. Τοὺς ποιμένας συλλαμβάνουσιν οἱ χωροφύλακες εἰς τὰ ὄρη καὶ τὸ ὅπλον ἐκείνων ἀφαιροῦσιν, ἐκείνων οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται νὰ ζήσωσιν ἄνευ ὅπλου, διότι τὸ ὅπλον των χρησιμεύει εἰς αὐτοὺς ὄχι μόνον ὡς ἄμυνα κατὰ τῶν κακοποιῶν λογικῶν ζώων, ἀλλ’ ὡς ἄμυνα καὶ κατὰ τῶν ἁρπακτικῶν ζώων. Ἐὰν λοιπὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς συνώδευε τὸ νομοσχέδιον τοῦτο διὰ στατιστικῆς τῶν καταδικαστικῶν ἀποφάσεων κατὰ τῶν παρανόμως ὁπλοφορούντων καὶ κατεδεικνύετο ὅτι ὁ νόμος ἐκεῖνος, ὁ ἰσχύων ἤδη, εἶναι ἀνεπαρκής, βεβαίως νὰ ἐζήτει τὴν ἐπέκτασιν τῶν ποινῶν. Ἀλλ’ ὅταν φέρηται νομοσχέδιον, Κύριοι, περὶ παρανόμου ὁπλοφορίας τιμωρουμένης δι’ εἰδικοῦ νόμου μὴ ἐφαρμοζομένου, καὶ σεῖς δικάζετε τὸν παρανόμως ὁπλοφοροῦντα διὰ βίου δεσμά, καὶ προσθέτως εἰς τὰς ποινὰς αἵτινες ἀναγράφονται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, πῶς ζητεῖτε ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ ψηφίσῃ αὐτό; Ὑποθέσατε ὅτι εἷς φονεύς, φέρων ὅπλον ἀπηγορευμένον, καταδικάζεται εἰς τὴν ποινὴν τῶν διὰ βίου δεσμῶν· σεῖς εἰς αὐτὸ προσθέτετε καὶ μίαν ἄλλην ποινὴν χιλίων δραχμῶν, διότι ἐδῶ τιμωρεῖται καὶ διὰ δύο χιλιάδων δραχμῶν ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος φέρει ὅπλον ἐκ τῶν ἀπαγορευομένων ὑπὸ τοῦ νόμου τούτου. Πλὴν δὲ τούτου καὶ τὰς ἄλλας ποινάς, τὰς ὁποίας ἐπιβάλλετε διὰ τοῦ νομοσχεδίου, τὰς ἐπιβάλλετε κατ’ ἐπέκτασιν τῶν ποινῶν τῶν καταγινωσκομένων εἰς τὰ ἀδικήματα τὰ ὁποῖα διαπράττονται διὰ τῶν ὅπλων τῶν ἀπηγορευμένων. Ἀλλὰ τότε τί γίνεται τὸ ἄρθρον 109 τοῦ ποινικοῦ νόμου, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι ὁ ἔνοχος πολλῶν πράξεων τιμωρεῖται διὰ τῆς ποινῆς ἐκείνης ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται εἰς τὸ ἔγκλημα, τὸ τιμωρούμενον διὰ τῆς βαρυτέρας ποινῆς; Ὅταν οὕτως παρουσιασθῇ ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου ὁ τραυματίσας δι’ ὅπλου, εἶναι ἔνοχος δύο ἐγκλημάτων, τῆς παρανόμου ὁπλοφορίας καὶ τοῦ τραύματος. Κατὰ τὸν ποινικὸν λοιπὸν νόμον τὸν ἰσχύοντα, ἐπιβάλλεται μία ποινή, ἡ βαρυτέρα· ἤδη σεῖς ἐπιβάλλετε καὶ ἄλλην καὶ ὀλίγας χιλιάδες δραχμῶν πρόστιμον! Πολὺ ὀρθῶς παρετήρησε καὶ ὁ κ. Νάκος, ὅτι οἱ δικασταὶ θὰ ἀποδειλιῶσι νὰ ἐπιβάλλωσι ποινὰς διὰ παράνομον ὁπλοφορίαν, ἢ δὲν θὰ ὑπάρχῃ πολίτης Ἕλλην, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἐπισκεφθῇ τὰς φυλακάς, τὰς ἐξεταστικὰς τουλάχιστον, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ νόμου ν’ ἀποτρέψητε τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ φέρῃ τὰ ὅπλα τὰ χρήσιμα πρὸς ἄμυναν καὶ τῆς ζωῆς του καὶ τῆς ἰδιοκτησίας του. Τί θέλετε ἀπὸ τοὺς ποιμένας οἱ ὁποῖοι ταξειδεύουσι δὶς τοῦ ἔτους ἀπὸ τὰ μέρη εἰς τὰ ὁποῖα διαθερίζουσιν εἰς τὰ παραχειμάζοντα καὶ ἐκ τούτων εἰς τὰς θερινὰς διαμονὰς καὶ οἱ ὁποῖοι φέρουσι καὶ τὰ οἰκιακά των πράγματα καὶ τὰ σκεύη των ἐπ’ ὤμου; Τὸν συλλαμβάνει ὁ χωροφύλαξ καθ’ ὁδόν, τοῦ ἀφαιρεῖ ἐκεῖνο τὸ ὅπλον, τὸ ὁποῖον φέρει ὡς ἔπιπλον τοῦ σπητιοῦ του, τοῦ ἐπιβάλει μῆνας τινὰς φυλακὴν καὶ πρόστιμον χιλίας δραχμάς! Αὐτὰ εἶχον νὰ παρατηρήσω, κ. Ὑπουργέ, καὶ συμφωνῶ πληρέστατα μετὰ τοῦ κ. Νάκου, νὰ μείνωσιν αἱ διατάξεις ἐκεῖναι τὰς ὁποίας ὑπέδειξεν ὁ κ. Νάκος, αἱ ἄλλαι δὲ νὰ διαγραφῶσι, διότι ὅλα τὰ οἰκήματα τῆς Ἑλλάδος ἐὰν ἐνοικιάσητε διὰ φυλακάς, δὲν θὰ ἐπαρκέσωσιν.

§232Σ. ΚΡΟΚΙΔΑΣ. Δὲν θὰ ὑπάγῃ κανείς.

§233Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θὰ ὑπάγῃ κανείς; Καλά. Θὰ ἔχητε μίαν ῥάβδον καὶ θὰ καταγγέλλησθε ὅτι κρατεῖτε ῥόπαλον καὶ θὰ ὑφίστασθε τὰς συνεπείας.

§234Κ. ΣΟΚΟΛΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον, κύριοι Βουλευταί, τιτλοφορεῖται περὶ ὁπλοφορίας. Ἐάν τις ἀναγνώσῃ θὰ νομίσῃ αὐτὸ ὅτι πρόκειται περὶ καταργήσεως τῆς ὁπλοφορίας ἢ περὶ περιορισμοῦ αὐτῆς καὶ ὅτι ἑπομένως ὁ τίτλος ἴσως εἶναι λελανθασμένος. Ἀλλ’ ἐκ τῆς διατυπώσεως τοῦ πρώτου ἄρθρου δύναταί τις νὰ συναγάγῃ ὅτι, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργός, δὲν ἔχει σκοπὸν νὰ καταργήσῃ τὴν ὁπλοφορίαν· ἁπλῶς θέλει νὰ τὴν ἀλλάξῃ, ἐπειδὴ δὲ ἔλαβε ὑπ’ ὄψιν του τὸν Ἰταλικὸν νόμον, δύναταί τις εἰπεῖν, ὅτι σκοπεύει νὰ τὴν ἀλλάξῃ ἐπὶ τὸ ἰταλικώτερον! Λέγω τοῦτο διότι ἀναφέρεται ἐν τῷ ἄρθρῳ τούτῳ τὸ ἑξῆς· «Ἄρθρον 1. Ἀπαγορεύεται ἡ ἐντὸς τοῦ Κράτους κατασκευὴ καὶ ἡ εἰς τὸ Κράτος εἰσαγωγή, πώλησις ἢ κατοχὴ ξιφιδίων (στιλέτων), ἐγχειριδίων (στόκων), μαχαιρῶν καθόλου ἢ ἐν μέρει ἀμφιστόμων, καὶ μαχαιρῶν κλειστῶν, τῶν ὁποίων ἡ λεπὶς στηρίζεται δι’ ἐλατηρίου ἢ οἱουδήποτε μηχανήματος, καὶ τῶν ἀγχεμάχων ὅπλων οἱουδήποτε μεγέθους, τῶν περιεχομένων ἐντὸς ῥάβδων, βακτηριῶν ἢ ῥοπάλων». Αὐτὰ οὐδεὶς δύναται νὰ φέρῃ ἐπάνω του, δύναται ὅμως νὰ φέρῃ ξυράφι, ὅπως εἶναι ὅλοι οἱ Ἰταλοὶ ὡπλισμένοι, καὶ ἑπομένως δὲν πρόκειται περὶ καταργήσεως τῆς ὁπλοφορίας, ἀλλ’ ἁπλῶς περὶ ἀλλαγῆς τοῦ νῦν ὑπάρχοντος συστήματος, ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι ὑπάρχει τοιοῦτον σύστημα, διότι περὶ ξυραφίων δὲν γίνεται κανεὶς λόγος. Ἑπομένως εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ τις ἐπάνω του τὸ ξυράφι. Ἐκ τῆς διατυπώσεως δὲ τοῦ ἄρθρου 1, θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε, Κύριοι, νὰ σᾶς ἀναφέρω ἓν ἄλλο νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον παρουσιάσθη εἰς τὴν Βουλὴν τὴν Γαλλικήν, ὅπως ὁ ἀξιότιμος Συνάδελφος ἐξ Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας μᾶς ἀνέπτυξε πρὸ ὀλίγου περὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, κατὰ τὸ ὁποῖον ἐπεβάλετο ἡ προστασία τῶν ὠφελίμων ζώων, μεταξὺ δὲ τῶν ὠφελίμων ζώων κατέτασσε τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο καὶ τοὺς ὄφεις· ἑπομένως ἐάν τις εὕρισκεν ἔμπροσθέν του κανένα ὄφιν, ἔπρεπε πρῶτον νὰ ἴδῃ ἂν εἶναι ἐξ ἐκείνων τῶν ζώων τὰ ὁποῖα ἐπιτρέπει ὁ νόμος νὰ φονεύσῃ, εἰδεμὴ ὑπήγετο εἰς ποινικὴν καταδίωξιν. Καὶ ἐρωτῶ· ποῖος εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἴδῃ ἔμπροσθέν του ἕνα ὄφιν, θὰ ἔχῃ καιρὸν νὰ σκεφθῇ ἂν αὐτὸς εἶναι ἐκ τῶν ὠφελίμων ἢ ὄχι, ἀφοῦ ὁ ὄφις αὐτὸς καθ’ ἑαυτὸν κάμνει τὸν ἄνθρωπον νὰ τρέμῃ, διότι ἀκριβῶς εἶναι ἐπικίνδυνος; Ἀκριβῶς λοιπὸν διὰ τὸν λόγον αὐτὸν τὸ νομοσχέδιον ἀμέσως ἀπεσύρθη καὶ οὔτε κὰν παρουσιάσθη ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Μοὶ φαίνεται δὲ πολὺ περίεργον, παρ’ ὅλην τὴν ἀγαθὴν διάθεσιν καὶ τὴν εὐγενῆ πρόθεσιν τὴν ὁποίαν ὁμολογουμένως ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς ὑποβαλὼν τοιοῦτον νομοσχέδιον, πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν ψυχολογίαν τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι κακοῦργος, ὁ ὁποῖος δὲν ἀποτελεῖται ἀπὸ κακούργους καὶ ὁ ὁποῖος ἔχει ὅλως διόλου ἀλλοίαν ἔκφανσιν καὶ ἐντύπωσιν τοῦ ἀδικεῖν ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἔχουσιν ὅλοι οἱ ἄλλοι εὐρωπαϊκοὶ λαοί. Πολὺ ὀρθῶς ἐρωτηθεὶς ὁ ἀξιότιμος Γερμανὸς Καθηγητὴς Λὶστ ἀπήντησεν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ γνώμην περὶ τοιούτου νομοσχεδίου πρὶν ἢ γνωρίσῃ τὰ ἔθιμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, πρὶν ἢ γνωρίσῃ τοὺς λόγους διὰ τῶν ὁποίων ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς παρουσιάζεται ἐγκληματῶν πρὶν ἢ γνωρίσῃ καὶ τὴν ψυχολογίαν αὐτοῦ· διότι ἐάν τις ὁπλίζηται ἐν Ἑλλάδι, βεβαίως δὲν ὁπλίζεται διὰ νὰ κακουργήσῃ, ὡς ἡ Δύσις καὶ ὁ πεπολιτισμένος κόσμος φαντάζεται τὸ ἀδικεῖν. Ἐν Ἑλλάδι, ἐάν τις ὁπλίζηται, ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ πράττει τοῦτο κυρίως ἀπὸ ἔθιμα μεμακρυσμένα, ἀπὸ ἔθιμα παλαιὰ τὰ ὁποῖα ἐνθυμίζουσι παλαιὰς ἀναμνήσεις, ὅτε ὁλόκληρος ἡ Ἑλλὰς ἐσιδηροφόρει· δὲν ὁπλίζεται διὰ νὰ δολοφονήσῃ ἢ διὰ νὰ κλέψῃ· ὁπλίζεται διὰ λόγους οὕτως εἰπεῖν—ἂς ἐπιτραπῇ ἡ ἔκφρασις, διότι δυστυχῶς δὲν δύναμαι νὰ μεταχειρισθῶ ἄλλην ἔκφρασιν—εὐγενεῖς. Ἑπομένως ἐρωτᾶται· ἐὰν εἷς ἄνθρωπος γέρων Βουλευτής,—εἶναι δὲ γνωστά, Κύριοι, αὐτὰ τὰ πρόσωπα δὲν εἶναι ἄγνωστα — ἔχει τὴν μανίαν νὰ ἔχῃ μαζύ του μπαστοῦνι τὸ ὁποῖον περιέχει στόκον δέκα μέτρων μήκους, αὐτὸς εἶναι κακοῦργος;

§235ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δέκα μέτρων;

§236Κ. ΣΟΚΟΛΗΣ. Πέντε ἔστω. Ἢ ἄλλος ἔχει τὴν μανίαν νὰ ἔχῃ περίστροφον, καὶ μάλιστα τὸ ἔχει καὶ πάντοτε κενόν, εἶναι κακοῦργος αὐτός;

§237Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Ἂς λάβῃ ἄδειαν τοῦ ὁπλοφορεῖν.

§238Κ. ΣΟΚΟΛΗΣ. Δὲν δύναται νὰ λάβῃ ἄδειαν, κ. Ὑπουργέ, ὡς εἶναι διατετυπωμένον τὸ νομοσχέδιον.

§239Λ. ΝΑΚΟΣ. Εἶναι ῥηταὶ αἱ περιπτώσεις ποῦ λαμβάνει ἄδειαν.

§240Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ Πάσχα κάμνουσι σκοποβολὴν ὅλοι οἱ χωρικοί.

§241Κ. ΣΟΚΟΛΗΣ. Μὴ λησμονῆτε τὸ κυνήγιον τὸ ὁποῖον εἶναι ἡ πρώτη σχολὴ τοῦ πολέμου, μὴ λησμονῆτε ὅτι ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἔχουσι τὰ ὅπλα ἀσκοῦνται, καὶ μίαν ἡμέραν χρησιμοποιεῖται ἡ ἄσκησις αὐτῶν, ὅπως ἐχρησιμοποιήθη τελευταίως ἐν τῷ πολέμῳ.

§242ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Καταργεῖται καὶ τὸ κυνήγιον;

§243Κ. ΣΟΚΟΛΗΣ. Καταργεῖται, κ. Πρόεδρε, διότι λέγει· «παῖς ἄνω τῶν 12 ἐτῶν δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ ὁπλοφορῇ.» Κύριοι Βουλευταί, δὲν πρόκειται νὰ φιλοσοφήσωμεν ἐδῶ· πρέπει νὰ ἴδωμεν ποῖα εἶναι τὰ ἔθιμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐδῶ μεταβαίνει εἰς κυνηγὸς καὶ λαμβάνει μαζύ του τὸ δεκαετὲς τέκνον του χωρὶς νὰ ὑπολογίσῃ τυχαῖόν τι δυστύχημα, καίτοι καθ’ ἑκάστην ἔχομεν τοιαῦτα. Ἐκ τῶν τοιούτων γεγονότων ἀποδεικνύεται ἡ δεξιότης τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ περὶ τὸν χειρισμὸν τοῦ κυνηγετικοῦ ὅπλου· ἄλλως τε, προκειμένου νὰ ὁπλισθῶμεν μὲ ξυράφια, καλλίτερον εἶναι νὰ ὁπλισθῶμεν μὲ ὅπλα. Ἀπορίας ἀξίας ἐπίσης εἶναι ἡ μόνη διάταξις περὶ καταστροφῆς τῶν κατασχομένων ὅπλων, διότι μέχρι τῆς στιγμῆς ἔχομεν νόμον ὁ ὁποῖος ἀπαγορεύει τὴν ὀπλοφορίαν. Τὸ Δημόσιον, ὅσα ὅπλα ἔχουσι κατασχεθῆ, πωλεῖ ταῦτα εἰς τὸ δημοπρατήριον καὶ ἑπομένως παρέχει αὐτὸ τὰ μέσα ν’ ἀγοράσωσιν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θέλουσιν ὅπλα εὐθηνότερα. Αὐτὴ ἡ διάταξις εἶναι σοφή.

§244Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀναγνώσατε τὸ 12 ἄρθρον.

§245Κ. ΣΟΚΟΛΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἄλλας διατάξεις πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὰ στοιχεῖα ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἐμπνέεται ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ ὁπλοφορῇ καὶ θέλομεν πεισθῆ. Δὲν ἔχομεν νὰ κάμωμεν μὲ λαὸν κακοῦργον, καὶ ἑπομένως εἶναι ζήτημα πολὺ μέγα, ἐὰν πρέπει νὰ τῷ ἐπιβάλωμεν τοιαύτας διατάξεις. Εἶναι πιθανὸν αὐτὰ τὰ πράγματα νὰ ἀποβῶσιν εἰς καλόν. Αὐτὴ εἶναι ἡ σκέψις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, οὐδεὶς δὲ κατηγορεῖ τὴν πρόθεσιν καὶ τὴν σκέψιν αὐτοῦ. Ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῶσιν αὐτὰ τὰ πράγματα συνεπείᾳ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 17 κατὰ τὴν ὁποίαν πᾶς ὑπαξιωματικὸς καὶ πᾶς ἀξιωματικὸς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ κατάσχῃ τοιαῦτα; Θὰ συμβαίνῃ τὸ ἑξῆς. Μόλις ἔρχεσθε εἰς οἱανδήποτε συνάφειαν μὲ οἱονδήποτε ἐξ αὐτῶν, ἡ πρώτη μέριμνά του θὰ εἶναι νὰ σᾶς ἐρευνήσῃ καὶ δὲν θὰ ἀντιστῆτε. Ὁ κ. ἐξ Ἀττικοβιωτίας Συνάδελφος ὀρθῶς εἶπεν ὅτι ἐνόσῳ δὲν ἔχετε τὰ ὄργανα τὰ ὁποῖα θὰ ἐφαρμόσωσι τοὺς νόμους, πῶς θὰ ἐφαρμόσητε τοὺς τελείους νόμους; Οἱ τέλειοι νόμοι προϋποθέτουσι καὶ τέλεια ὄργανα.

§246Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Τότε πρέπει νὰ δοθῇ καὶ εἰς τοὺς πολίτας τὸ δικαίωμα νὰ κατάσχωσι.

§247Κ. ΣΟΚΟΛΗΣ. Ἐὰν δοθῇ τὸ δικαίωμα αὐτὸ τότε δύνανται νὰ κατάσχωσι καὶ ἕνα στόκον. Εἰς τὸ Μαυροβούνιον ἡ ὀπλοφορία εἶναι ὑποχρεωτικὴ καὶ παρετηρήθη ἀκριβῶς, ὅτι τὸ μόνον μέρος τὸ ὁποῖον ἔχει τὰ ὀλιγώτερα ἀδικήματα εἶναι αὐτό, διότι ἐκεῖ ἐφαρμόζεται ἡ δημώδης παροιμία· «φοβᾶται ὁ Γιάννης τὸ θεριὸ καὶ τὸ θεριὸ τὸν Γιάννη»· διότι δὲν γνωρίζει τις ποία ἀποτελέσματα δύνανται νὰ ἐπέλθωσιν ὅταν ἔχῃ ἀπέναντί του ἕνα ὡπλισμένον. Ἑπομένως καθ’ ἣν στιγμὴν δὲν ἔχομεν χωροφύλακας καὶ οὔτε θὰ ἔχωμεν ποτέ, ἀφοῦ προχθὲς ἀκόμη ὑπέβαλεν ἡ Κυβέρνησις νομοσχέδιον καὶ κάμνει χωροφύλακας τοὺς νεοσυλλέκτους, ἐρωτῶ· εἶναι δυνατὸν αὐτοὶ νὰ αἰσθανθῶσι τὸ μέγα καθῆκον τὸ ὁποῖον ἔχουσιν, ὅτι πρέπει νὰ ἐρευνήσωσι τίνες φέρουσι φονικὰ ὅπλα;

§248Ε. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗΣ. Ἔχομεν παράδειγμα ὅτι οἱ χωροφύλακες συνέλαβον τὸν ἀνακριτήν.

§249Κ. ΣΟΚΟΛΗΣ. Μάλιστα.

§250Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Καλὰ τοῦ ἔκαμαν.

§251Κ. ΣΟΚΟΛΗΣ. Δὲν ἔχομεν χωροφυλακὴν καὶ ἀπόδειξις εἶναι ὅτι ἐφέραμεν ξένους ἵνα ὀργανώσωσιν αὐτήν, ἀλλὰ μέχρι τῆς στιγμῆς οὐδὲν ἔργον εἴδομεν εἰς τὸ σῶμα αὐτό. Ἴσως φανῇ ἀργότερον. Τὸ συμπέρασμα ὅμως εἶναι ὅτι δὲν ἔχομεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὄργανα νὰ ἐφαρμόσωσιν ἕνα νόμον, ὁ ὁποῖος πραγματικῶς δύναται νὰ χαρακτηρίσῃ μίαν Πολιτείαν ἀγγέλων, πῶς τὴν θέλει ὁ κ. Ὑπουργός. Δὲν ζητῶμεν νὰ δημιουργήσωμεν τίποτε ἄλλο παρὰ νέαν σωρείαν ἐγκλημάτων εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ὑποπέσωσιν ἅπαντες οἱ νομοταγεῖς πολῖται, οἱ ὁποῖοι διὰ τὸν ἕνα ἢ διὰ τὸν ἄλλον λόγον θὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ὀπλοφορῶσιν. Ἄς ἀφήσωμεν ὅτι θὰ κινδυνεύωσι νὰ μεταβαίνωσιν οἱ ἐργάται εἰς τὴν φυλακήν, ὅταν θὰ κρατῶσι λοστὸν ἢ δρέπανον, διότι καθ’ ἣν στιγμὴν θὰ βλέπῃ ὁ χωροφύλαξ αὐτοὺς νὰ κρατῶσι λοστὸν ἢ δρέπανον θὰ κατάσχῃ ταῦτα ὡς φονικὰ ὄργανα. Τοῦτο διώρθωσεν ἡ ἐπιτροπὴ καὶ ὑποθέτω ὅτι θὰ δεχθῇ τὴν τροποποίησιν ταύτην καὶ ὁ κ. Ὑπουργός. Φρονῶ λοιπὸν ὅτι πρέπει νὰ δεχθῇ νὰ ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον, διότι εἶναι καλόν, εἶναι τέλειον, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐπίκαιρον· εἶναι ἓν ἐκ τῶν νομοθετημάτων τῶν τελειοτέρων τὰ ὁποῖα παρουσιάσθησαν εἰς τὴν Βουλήν· εἶναι εὐσυνείδητος ἐργασία μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι δὲν εἶναι ἐργασία, ἡ ὁποία ἐστηρίχθη ἐπὶ τῆς ψυχολογίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§252Λ. ΝΑΚΟΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ ζήτημα, ὅτι ἔπρεπε νὰ προηγηθῇ αὐτό.

§253Κ. ΣΟΚΟΛΗΣ. Ἔπρεπε νὰ προηγηθῇ τὸ ζήτημα τῆς ἐξασφαλίσεως τῶν ὀργάνων, διότι ἐὰν θελήσωμεν ἄλλως πως νὰ λάβωμεν τὸ ζήτημα, τότε ἐρχόμεθα εἰς τοὺς ἐπαίνους τοῦ διακρινομένου ἐπὶ πείσματι κ. Ὑπουργοῦ. Ὁ προλαλήσας κ. Συνάδελφος ἀνέφερεν ὅτι εἰς τὴν Ἀγγλίαν γνωρίζουσιν οἱ ἀστυφύλακες ποίους θὰ ἐρευνήσωσι διὰ νὰ εὕρωσιν ὅπλα. Γνωρίζω ὅτι ἐν Παρισίοις ὅπου εἶναι σωρεία ἀπάχηδων οἱ ἀστυφύλακες ὄχι μόνον δὲν συλλαμβάνουσιν ἐκείνους τοὺς ὁποίους νομίζουσιν ὅτι ἔχουσιν ὅπλα ἀλλὰ καὶ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔχουσι.

§254Λ. ΝΑΚΟΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἴπετε πρότερον, ὅτι δυνάμει τοῦ νομοσχεδίου δύνανται νὰ κατάσχωσι τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα καὶ τοῦ ἐργάτου τὰ ἐργαλεῖα, εἶπε καὶ Ἄγγλος δημοσιογράφος ἐν Ἀγγλίᾳ, διότι εἶναι δυνατὸν δι’ ἀξίνης νὰ φονεύσῃ τις ἀνθρώπους, ἀλλὰ θὰ πράξωσι τοῦτο ὅταν ἴδωσι τὸν ἐργάτην μεταβαίνοντα εἰς τὸ θέατρον ὅτε καὶ θὰ τὸν συλλάβωσι. Ὅταν ὅμως ἴδωσιν αὐτὸν μεταβαίνοντα εἰς τὴν ἐργασίαν δὲν θὰ τὸν συλλάβωσι.

§255Κ. ΣΟΚΟΛΗΣ. Πολὺ καλά, ἀλλὰ τίς δύναται νὰ ἐγγυηθῇ ὅτι οἱ ἐδῶ χωροφύλακες θὰ ἔχωσι τὴν αὐτὴν λογικήν; Μὴ λησμονῆτε, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἐν τῇ Ἀγγλίᾳ καὶ ἐν Ἑπτανήσῳ ὑπῆρχεν ὁλόκληρος πολιτισμός· ἑπομένως δὲν ἠδύναντο νὰ γίνωσι ταῦτα. Ἐν Ἑπτανήσῳ δὲν εἴχομεν Τούρκους· ἡ Ἑλλὰς ὅμως εἶχε Τούρκους καὶ ἐπειδὴ ἦτο ὡπλισμένη, δι’ αὐτὸ ἔκαμε τὴν ἐπανάστασιν. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐπαναστάτησεν, ἀκριβῶς διότι ἦτο ὡπλισμένος. Τὸ ἔθιμον τῶν πυροβολισμῶν τοῦ Πάσχα, τὸ ὁποῖον θεωροῦσιν ὡς βάρβαρον, ἦτο μία ἀφορμὴ νὰ δεικνύωσι τὴν ἄσκησιν καὶ τὴν ἐπίδοσιν αὑτῶν εἰς τὰ ὅπλα οἱ Ἕλληνες καὶ ἡ ἐξάσκησις αὕτη ἤγαγεν ἀκριβῶς εἰς τὴν παλινόρθωσιν τῆς Ἑλλάδος. Ἐν Ἑπτανήσῳ καταδιώκει ἡ ἀστυνομία τοὺς ὀπλοφοροῦντας ἀλλὰ μὴ λησμονῆτε ὅτι ἔχομεν πρότυπον καὶ πεπολιτισμένην ἀστυνομίαν.

§256Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Ἐξ Ἄγγλων ἀποτελεῖται ἡ ἀστυνομία;

§257Κ. ΣΟΚΟΛΗΣ. Καὶ ἐν Κύπρῳ ἡ ἀστυνομία εἶναι Ἀγγλικὴ καίτοι δὲν ἀποτελεῖται ἀπὸ Ἄγγλους. Δέν εἶναι τὸ πρόσωπον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κάμνει τὸ τέλειον, ἀλλ’ ἡ ὀργάνωσις. Ὅταν κάμητε μίαν τελείαν ἀστυνομίαν, ποῖος εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ εἴπῃ τὸ ἐναντίον; Οὐδένα θὰ πείσητε διότι ὅλοι συμφωνοῦσιν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος αὐτός, ἐπὶ βλάβῃ τῶν τιμίων πολιτῶν, διότι αὐτοὶ θὰ ὑποφέρωσι τὰς συνεπείας αὐτοῦ. Ὁ κακοῦργος, θὰ εὕρῃ τὸ μέσον νὰ ὁπλισθῇ, ἀλλ’ ὁ ἔντιμος πολίτης, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος χάριν τῆς προσωπικῆς ἀσφαλείας νὰ εἶναι ὡπλισμένος, αὐτὸς θὰ κινδυνεύῃ νὰ ὑπάγῃ εἰς τὴν φυλακήν. Φρονῶ, κ. Πρόεδρε, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἄωρον διὰ τὸν τόπον μας. Ἀσχέτως πρὸς τὰς τροποποιήσεις τὰς ὁποίας δέχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ αἱ ὁποῖαι ἤλλαξαν τὸ σύνολον, φρονῶ ὅτι τὸ προτιμότερον θὰ ἦτο νὰ ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ φέρῃ αὐτὸ ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς περίστασιν καταλληλοτέραν, ὅτε θὰ ἀποτελέσῃ βεβαίως ἕνα σταθμὸν πολιτισμοῦ διὰ τὴν Ἑλλάδα.

§258Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Ὅσον ἄχαρις, κύριοι Βουλευταί, καὶ ἂν δύναται νὰ θεωρηθῇ ἡ συζήτησις, ὅταν ἐκ τῶν προτέρων εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ πρὸς ὃν ἀπευθύνεταί τις θὰ ἀντιτάξῃ τὸ «οὐ μὲ πείσῃς κἂν μὲ πείσῃς» τὸ ὁποῖον συνήθως μᾶς ἀντιτάσσει ὁ κ. ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργός, ἐν τούτοις θεωρῶ ἑαυτὸν ὑποχρεωμένον...

§259ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Παρακαλῶ· νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δικαία ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Βουλευτοῦ. Ὁσάκις ὑπεβλήθησαν εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδια δικαστικὰ ἢ ἄλλων Ὑπουργείων νομοσχέδια, ἡ Κυβέρνησις ἔσπευσε νὰ δηλώσῃ ἂν τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο εἰδικῶς ἔχει πολιτικὴν δι’ αὐτὴν σημασίαν, ἀλλ’ ἐν προκειμένῳ τοιοῦτος χαρακτηρισμὸς δὲν ἐδόθη, ὁ δὲ κ. Ὑπουργὸς ἐδέχθη τὰς πλείστας, ἂν μὴ πάσας, τὰς τροπολογίας αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς. Ἀλλὰ συμβαίνει συνήθως τοῦτο, ὅτι ὅταν ἕκαστος ἐκ τῶν Βουλευτῶν ἔχῃ ἀντίθετον γνώμην, φρονεῖ, ὅτι ἔχει ὅλους τοὺς κ.κ. Βουλευτὰς συμφώνους πρὸς τὴν ἰδίαν αὐτοῦ γνώμην. Τὸ ζήτημα δὲν εἶναι πολιτικόν. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ὡμίλησαν ἑπτὰ ἢ ὀκτὼ κατὰ τοῦ νομοσχεδίου δὲν ἕπεται ὅτι ὅλη ἡ Βουλὴ εἶναι σύμφωνος μὲ αὐτούς. Ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ νὰ φέρῃ τροποποιήσεις...

§260Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ νομοθετικὴ ἐργασία τῆς Βουλῆς δὲν εἶναι διόλου νομοθετική.

§261ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Τὸ λέγω διὰ τὸν κ. Καντιάνην, ὅστις ἀνήκει μάλιστα εἰς τὰς τάξεις τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων...

§262Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Σεῖς ἔχετε εὐρυτάτην ἀντίληψιν καὶ θὰ ἀντελήφθητε ὅτι...

§263ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Παρακαλῶ· ἐγὼ βλέπω συνήθως πρὸς τὸ Προεδρεῖον καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψυχολογῶ τοὺς Βουλευτάς...

§264Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Βλέπετε ὅτι συμφωνοῦσι πάντες μὲ ἐκεῖνο ὅπερ ἀνέφερα.

§265ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ζητήσατε ψηφοφορίαν.

§266Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Ἐγὼ, Κύριοι, μὲ ὅλον τὸ προηγούμενον ὅπερ ἀνέφερον, θεωρῶ ἐμαυτὸν ὑποχρεωμένον νὰ λάβω τὸν λόγον καὶ νὰ ἐξετάσω τὸ σπουδαῖον τοῦτο νομοσχέδιον ἐν σχέσει πρὸς τὰ μέχρι τοῦδε γενόμενα καὶ τὰ ἐνδεχόμενα ἐξ αὐτοῦ ἀποτελέσματα, χωρὶς νὰ παρασυρθῶ ἐκ θεωριῶν, ὡραίων ἴσως, ἀλλ’ ὄχι πάντοτε καὶ ἀσφαλῶν. Πάντες γνωρίζομεν τί μέχρι τοῦδε ἐγένετο μὲ τὸν ἰσχύοντα περὶ ὀπλοφορίας νόμον καὶ κατὰ τίνα τρόπον οὗτος ἐφηρμόσθη, καίτοι ἦτο ἀσυγκρίτως ἐπιεικέστερος. Ζῇ ἐν Ἀθήναις ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ διὰ τοῦτο δὲν θὰ θελήσω νὰ ὑπομνήσω αὐτῷ τὰ ἐν ταῖς ἐπαρχίαις καὶ ἰδίως τὰ ἐν τοῖς ἀγροτικοῖς δήμοις συμβαίνοντα. Θὰ περιορισθῶ εἰς τὰ ἐν Ἀθήναις ἔνθα διήνυσεν οὗτος ὁλόκληρον τὸν βίον του. Ἡ παράνομος ὀπλοφορία δὲν ἀπηγορεύθη εἰς ἐκείνους εἰς οὓς ἔπρεπε ν’ ἀπαγορευθῇ. Ὁσάκις ἡ Ἀστυνομικὴ Ἀρχὴ ἐπεδίωξε τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου μόνον ἐπεισοδίων δημιουργὸς ἐγένετο, ἄνευ πρακτικοῦ ἀποτελέσματος. Ἐβλέπομεν τὰς περιπόλους περιφερομένας ὄχι εἰς τὰ κέντρα τῶν παρανόμως ὀπλοφορούντων κακοποιῶν καὶ ἐγκληματιῶν, τῶν ἐπικινδύνων, ἀλλ’ εἰς τὰ κέντρα τῶν φιλησύχων καὶ φιλονόμων πολιτῶν. Εἰς τὰ πέριξ τῶν πλατειῶν τῆς Ὁμονοίας καὶ τοῦ Συντάγματος κέντρα ἐβλέπομεν τὰς περιπόλους ἐρευνώσας ἐμπόρους, ὑπαλλήλους, ἐπιστήμονας, δημοσιογράφους ἀνθρώπους ἀκινδύνους, οἵτινες καὶ ἂν ἔφερον ὅπλον, ἔφερον τοῦτο πρὸς ἰδίαν ἀσφάλειαν κατὰ τῶν ἀκωλύτως ὀπλοφορούντων κακοποιῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα εἰς οὐδεμίαν ὑπέκειντο καταδίωξιν, ἢ ἐγνώριζον ν’ ἀποφεύγωσι ταύτην κατὰ τρόπους οἰκείους αὐτοῖς. Καὶ ἂν ταῦτα συνέβαινον μέχρι τοῦδε, καὶ ἀναντιρρήτως συνέβαινον, δύναται νὰ φαντασθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τί θὰ συμβαίνῃ ψηφιζομένου τοῦ νομοσχεδίου, ὅπερ εἰσηγεῖται. Ἀλλὰ θὰ ἠρώτων τὸν κ. Ὑπουργόν· ἐννοεῖ νὰ καταργήσῃ τὸ δικαίωμα τῆς ἀμύνης, τὸ ὁποῖον εἶναι φυσικὸν δικαίωμα, ἀναγνωριζόμενον ὑπὸ τοῦ νόμου πανταχοῦ; Διότι βεβαίως καταργεῖ αὐτὸ διὰ τοῦ νομοσχεδίου του. Ἀλλὰ τότε τίνα ἔννοιαν θὰ ἔχωσιν αἱ σχετικαὶ περὶ ἀμύνης διατάξεις τοῦ Ποινικοῦ νόμου, ὅταν ἀπαγορεύηται τὸ ὄργανον τῆς ἀμύνης; Ὁ νόμος, ὡς γνωρίζει ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν τιμωρεῖ τὸν ἐν ἀμύνῃ φονεύοντα ἢ τραυματίζοντα· ἔχει τὸ δικαίωμα, τὸ φυσικὸν αὐτὸ δικαίωμα, ὁ ἄνθρωπος νὰ ἀμυνθῇ· ἀλλὰ διὰ νὰ ἀμυνθῇ προϋποτίθεται ὅτι ὁ νόμος δὲν ἀπαγορεύει εἰς αὐτὸν νὰ φέρῃ τὸ ὄργανον τῆς ἀμύνης.

§267ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ν’ ἀμυνθῇ διὰ τῶν χειρῶν.

§268Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι γινόμεθα ὅλοι Κουταλιανοί, εἶναι δυνατὸν ν’ ἀμυνθῶμεν διὰ τῶν χειρῶν. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν ὅτι ὑποκείμεθα πάντες λόγῳ τῶν περιστάσεων τῆς ζωῆς, εἰς πλείστας ὅσας περιπετείας καὶ νομοθετοῦντες πρέπει νὰ ἔχωμεν τοῦτο ὑπ’ ὄψει. Νομίζω, Κύριοι, ὅτι πρέπει νὰ σκεφθῶμεν πολύ, προκειμένου νὰ λάβωμεν τόσον σοβαρὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ ἔχουν σοβαρωτάτας συνεπείας εἰς τὸν καθ’ ὅλου κοινωνικὸν βίον. Τὸ νομοσχέδιον παρατρέχει πολλὰς περιστάσεις τῆς καθημερινῆς ζωῆς, καὶ ἵνα παραλίπω πλεῖστα ἄλλα, ἤθελον ἐρωτήσει· τί θὰ γίνῃ μὲ τοὺς κατοικοῦντας εἰς ἀπομεμακρυσμένας συνοικίας κ. Ὑπουργέ; Δὲν εἴμεθα ὅλοι πλούσιοι διὰ νὰ κατοικῶμεν ἐν τῇ ὁδῷ Σταδίου ἢ τὰ ἄλλα κέντρα τῆς πόλεως. Εἴμεθα πολλάκις ὑποχρεωμένοι νὰ μεταβαίνωμεν εἰς μεταμεσονυκτίους ὥρας εἰς τὰς ἄκρας τῶν Ἀθηνῶν, εἰς μίαν μεμακρυσμένην λ.χ. πάροδον τῶν Πατησίων ἢ τῆς Νεαπόλεως, χωρὶς νὰ δυνάμεθα νὰ μεταβῶμεν ἐφ’ ἁμάξης ἀλλὰ πεζῇ. Δύνασθε νὰ μᾶς ὑποσχεθῆτε ὅτι, καὶ ἂν δὲν ἔχωμεν ἀφορμὰς ὥστε νὰ διακινδυνεύσῃ ἡ ζωή μας ἢ ἡ ἀκεραιότης τοῦ σώματός μας, δὲν θὰ διακινδυνεύσῃ τὸ ἰσχνὸν βαλάντιόν μας ἐξ ἑνὸς λωποδύτου, ὅταν μᾶς ἀπαγορεύητε πᾶν μέσον ἀμύνης; Δύνασθε νὰ μᾶς ἐξασφαλίσητε; Ἄν ναί, τότε πρῶτος ἐγὼ εἶμαι πρόθυμος νὰ ὁμολογήσω, ὅτι τὸ νομοσχέδιόν σας εἶναι ἄριστον. Ἀλλ’ ὑποθέτω ὅτι οὐδεμίαν ὑπόσχεσιν καὶ οὐδεμίαν ἀσφάλειαν δύνασθε νὰ μᾶς δώσητε. Πλὴν τούτων ὅμως τὸ νομοσχέδιον περιέχει διατάξεις ὧν ἡ ἐφαρμογὴ θὰ εἶναι ἢ ἀμφίβολος ἢ ἀκροσφαλὴς καὶ ἐπικίνδυνος, ὡς πάντες βεβαίως ἐννοεῖτε. Ἵνα μὴ μακρηγορῶ ἀναφέρω μόνον τὰς τῶν ἄρθρων 4ου καὶ 5ου αἱ ὁποῖαι ὡρισμένως καθ’ ἑκάστην θὰ γεννῶσι ζητήματα εἰς βάρος ἀθώων πολιτῶν, καὶ τὴν τοῦ ἄρθρου 6ου καθ’ ἣν ἀπαγορεύεται ἡ ἄδεια ὁπλοφορίας εἰς τὸν καταδικασθέντα ἐπὶ τραύματι, ἔστω καὶ ἐξ ἀμελείας, ἢ ἐπὶ ἀδίκῳ ἐπιθέσει εἰς φυλάκισιν τριῶν ἡμερῶν, ἐνῷ ἐπιτρέπεται αὕτη εἰς τὸν καταδικασθέντα εἰς ἐγκληματικὴν ποινὴν μετὰ τὴν ἀποκατάστασιν. Δηλαδὴ ὁ κακοῦργος ὁ καταδικασθεὶς εἰς 10–20 ἐτῶν δεσμά, μετὰ μίαν πενταετίαν ἀπὸ τῆς λήξεως τῆς ποινῆς του ἀποκαθιστάμενος δικαιοῦται νὰ λάβῃ ἄδειαν καὶ νὰ ὁπλοφορῇ καὶ δὲν δικαιοῦται ὁ ἔντιμος πολίτης, ὁ ἐπαγγελματίας ὅστις εἶχε τὴν ἀτυχίαν, κύριος οἶδεν ὑπὸ τίνας συνθήκας, νὰ τραυματίσῃ, ἔστω καὶ ἐξ ἀμελείας ἢ νὰ ἐπιτεθῇ κατά τινος καὶ ὡς ἐκ τούτου νὰ καταδικασθῇ εἰς τριήμερον φυλάκισιν. Εἰς τοῦτον ἀπαγορεύεται ἡ ἄδεια ἰσοβίως! Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον ταῦτα, Κύριοι. Τὸ ἄρθρον 6, ὡς ἔχει, ἀνατρέπει καὶ ἀναιρεῖ ἐν πολλοῖς τὰς διατάξεις τῶν προηγουμένων 4ου καὶ 5ου καὶ καθιστᾷ δῶρα ἄδωρα τὰ δι’ αὐτῶν παρεχόμενα εἰς πλείστους, ἀλλὰ συνήθεις περιστάσεις. Καταλήγων, συμπεραίνω ὅτι τὸ νομοσχέδιον χρήζει ῥιζικῆς τροποποιήσεως, διότι ψηφιζόμενον, ὡς ἔχει, θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἀφόπλισιν τῶν φιλονόμων καὶ ἀκινδύνων πολιτῶν οὐχὶ δὲ καὶ τῶν κακοποιῶν καὶ ἐπικινδύνων, ἐπὶ πλέον δὲ τὴν δημιουργίαν καθημερινῶν ζητημάτων καὶ ἐπεισοδίων καὶ θὰ ἔλθῃ ἡμέρα καθ’ ἣν θὰ ἐνθυμηθῆτε τοὺς λόγους μου.

§269Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπορῶ πῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἐπείσθη νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον τὸ ὑποβληθέν, διότι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ οὐδὲν ἄλλο τεκμηριοῖ ἢ μίαν Πολιτείαν ἀνίκανον νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ζωὴν τὴν περιουσίαν καὶ τὴν τιμὴν τῶν πολιτῶν. Οἱ λόγοι ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζεται ὁ κ. Ὑπουργὸς συντάξας τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, εἶναι ὅτι, ἐπειδὴ δὲν δυνάμεθα νὰ πράξωμεν ἄλλο τι, πρέπει νὰ ὑποβάλωμεν εἰς τοὺς κακοποιούς τὴν βαρυτέραν τῶν ποινῶν. Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν· ὁ νόμος τοῦ ἀποκεφαλισμοῦ διὰ τῆς γκιλοτίνας, ὁ ὁποῖος ἐξακολουθεῖ ἐφαρμοζόμενος ἀκόμη, ἐξήλειψε τὰ ἐγκλήματα; Αἱ ποιναὶ αἱ ἐπιβληθεῖσαι, αἱ βαρύταται, ἐξήλειψαν τὴν ἐγκληματικότητα παρ’ ἡμῖν; Οὐχὶ βεβαίως, διότι ἄλλοι εἶναι οἱ λόγοι, ἐκ τῶν ὁποίων θὰ ἐπέλθῃ ἡ μεταβολή. Πρὸ καιροῦ, ὅτε ὑπέβαλε σχετικὸν νομοσχέδιον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἀνέφερεν ὅτι θὰ ὑποβληθῇ ὁ ὀργανισμὸς τῆς χωροφυλακῆς, εἶπεν ὅτι, προκειμένου περὶ τῆς ἀστυνομίας τοῦ Κράτους, πρέπει νὰ δαπανήσωμεν ὅσα δυνάμεθα περισσότερον καὶ νὰ δημιουργήσωμεν πρωτίστως προληπτικὴν ἐξουσίαν, ἵνα στειρεύσῃ ἡ πηγὴ τῶν κακοποιῶν. Ἐλήφθη πρόνοια περὶ πολλαπλασιασμοῦ τῶν Πρωτοδικείων καὶ τῶν φυλακῶν, καὶ δὲν λαμβάνεται τοιαύτη, διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν πολλοὺς ἐγκληματίας καὶ πολλαπλασιάζομεν τὰς φυλακάς. Ἐπεθύμουν, μετὰ τὸν τερματισμὸν τῶν δύο πολέμων νὰ ἔβλεπον ἀνακαινιστικὴν ἐργασίαν, ἡ ὁποία νὰ ἠδύνατο νὰ ἀναπλάσῃ τὸν τόπον. Ἀλλ’ εἶναι τοιαῦται αἱ διατάξεις μερικῶν νομοσχεδίων, ἐκ τῶν ὁποίων ἐξάγεται ὅτι, οὐδὲ ἡ στοιχειώδης πρακτικὴ πρόνοια προστατεύει ἐν αὐτοῖς. Φαντάσθητε, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νομοσχεδίου, ἕνα μπαλωματὴν πλανόδιον, ἢ ἕνα ξυλουργόν, νὰ συλλαμβάνηται ὡς παρανόμως ὁπλοφορῶν. Φαντάσθητε εἰς τὰς ἀγροικίας, τοὺς συνοικισμοὺς τοὺς ἀραιοὺς, τί θὰ συμβῇ. Πυροβολῶν εἷς ὅπως φονεύσῃ ἀλώπεκα ἢ πρὸς ἐκφοβισμὸν κακοποιοῦ, θὰ συλλαμβάνηται, θὰ δικάζηται καὶ θὰ ῥίπτηται εἰς τὰς φυλακάς. Νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ὡς ἀνεφάρμοστον.

§270Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ὑποβάλῃ τὸ νομοσχέδιον τροποποιημένον κατὰ τὰς ὑποδείξεις τῆς ἐπιτροπῆς, ἵνα λάβωσιν οἱ κ. Βουλευταὶ τὸν καιρὸν νὰ ὑποβάλωσι τροπολογίας, ὥστε νὰ γίνῃ σκόπιμος ἡ συζήτησις ἡ ὁποία θὰ γίνῃ.

§271Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Τὰ λεχθέντα ὑπὸ τῶν δύο πρώτων ἀγορευσάντων Συναδέλφων, ὡς καὶ τὰ ὑπὸ τοῦ τρίτου μὲ ἀπαλλάττουσι μακρᾶς ἀναπτύξεως περὶ τῆς ἀνάγκης τῆς εἰσαγωγῆς μέτρου κατασταλτικοῦ τῆς ὁπλοφορίας, διότι ἀνεγνώρισαν πάντες τὴν ἀνάγκην αὐτήν. Δὲν γνωρίζω ὁποίου εἴδους συζητήσεις ἐγένοντο ἀλλαχοῦ. Ἐν Ἰταλίᾳ εἰσήχθη ὁ νόμος καὶ ἔδωκεν εὐάρεστα ἀποτελέσματα, ἡ ὁμοιότης δὲ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ πρὸς τὴν τοῦ Ἰταλικοῦ δὲν εἶναι μικρά.

§272Λ. ΝΑΚΟΣ. Μὲ τὴν διαφορὰν τὴν ἑξῆς, ὅτι εἰς ἄλλα μέρη τὰ ληφθέντα μέτρα ἀφεώρουν ἐγκλήματα γενόμενα ἐντὸς τῶν πόλεων, ἐνῷ ἐδῶ δὲν ἔχουσιν ἀνάγκην κατὰ τῆς ὁπλοφορίας τῆς ὑπαίθρου χώρας. Ὁμιλεῖτε περὶ ἐγκλημάτων ἐντὸς τῶν πόλεων, ἀλλ’ ἡμεῖς δὲν ἔχομεν ἐγκλήματα ἐντὸς αὐτῶν. Ἔχομεν εἰς τοὺς ἀγροτικοὺς πληθυσμούς. Χωρὶς λοιπὸν νὰ μελετήσωμεν τὴν ἐγκληματικότητα τῶν πληθυσμῶν προβαίνομεν εἰς μέτρα. Εἰς τὴν Κορσικὴν ὅπου ὁ νόμος ἔφερεν ἔκτακτα ἀποτελέσματα ἐγένετο εἰδικὸς νόμος αὐστηρότατος μετὰ μελέτην τῶν εἰδικῶν ὅρων.

§273Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ. Οὔτε ἡ διατύπωσις τὴν ὁποίαν προέτεινεν ὁ πρῶτος ἀγορεύσας, ὅπως ἀντιθέτως ἀπαγορευθῇ εἰς ὡρισμένα πρόσωπα ἡ ὁπλοφορία, περιέχει τί τὸ συγκεκριμένον. Εἶναι νεφελώδης ἡ διατύπωσις καὶ μᾶς παραπέμπει εἰς τὴν ἰδίαν ἀστυνομίαν τὴν ὁποίαν κατακρίνει. Φρονῶ ὅτι, ὡς ἔχει, τὸ νομοσχέδιον εἶναι καλόν. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει θὰ φροντίσω νὰ ἐπιφέρω τὰς τροπολογίας τῆς ἐπιτροπῆς καὶ μετὰ ταῦτα θὰ τυπωθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§274ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται ἡ περαιτέρω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου συζήτησις. Αἱ ἐπιτροπαὶ ἐπὶ τῶν νομοσχεδίων· 1) «Περὶ καταστροφῆς τῶν ἀρουραίων καὶ τῶν ἀκρίδων». 2) «Περὶ συστάσεως σώματος Στρατιωτικῆς Ἐπιμελητείας», ὑποβάλλουσι τὰς ἑαυτῶν ἐκθέσεις. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 23 τῆς Ποιν. Δικονομίας, ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ νόμου 3791 τῆς 14 Ἰουνίου 1910 καὶ ἐπὶ πλημμελημάτων διωκομένων αὐτεπαγγέλτως καὶ κολαζομένων διὰ φυλακίσεως μέχρις ἕξ μηνῶν», ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Κροκιδᾶς ὑποβάλλει προσθήκην ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου περὶ συστάσεως τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Καντιάνης καὶ Α. Κοκέβης ὑποβάλλουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ προσθήκης προσωπικοῦ εἰς τὸ ὑπὸ τῶν νόμων ͵ΒΨΞΗʹ 1900 καὶ ΓΨΛΕʹ τοῦ 1910 περὶ ταχ. καὶ τηλ. ὑπηρεσίας». Ἡ ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου περὶ διοικήσεως καὶ διαχειρίσεως τοῦ εἰς τὸν δήμαρχον Λευκαδίων ἀνατιθεμένου κληροδοτήματος Εὐσταθ. Ζάκκα, κατηρτίσθη ἐκ τῶν κ. κ. Ν. Ραυτοπούλου, Παν. Κοσονάκου, Δ. Πετροπουλάκη, Στεφ. Σακελλαριάδη καὶ Ἰω. Καναβοῦ. (Ὅρα Ἀρχεῖον Βουλῆς). Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ νὰ ἐπαναληφθῇ αὔριον τὴν 4ην μ. μ. (Λύεται ἡ συνεδρίασις περὶ ὥραν 9ην μ. μ.)