1913.10.31

§0ΠΡΑΚΤΙΚΟΝ ΕΝΑΡΞΕΩΣ

Βʹ ΣΥΝΟΔΟΥ ΙΘʹ ΠΕΡΙΟΔΟΥ

Τῆς 31ης Ὀκτωβρίου 1913 Ἐν Ἀθήναις καὶ ἐν τῇ αἰθούσῃ τοῦ Βουλευτηρίου, συνελθόντων τῶν κ. Βουλευτῶν τῇ 31ῃ Ὀκτωβρίου 1913, κατὰ τὴν διὰ τοῦ προγράμματος ὁρισθεῖσαν ὥραν 10ην π.μ., κατέλαβον τὰς ἕδρας τοῦ μὲν προσωρινοῦ προέδρου ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος κ. Θεμ. Παπαϊωάννου, πρῶτος κατὰ τάξιν ἐκλογῆς ἐκ τῶν ἀντιπροέδρων τῆς παρελθούσης Συνόδου, τῶν δὲ γραμματέων οἱ κ. Νικ. Ξηρὸς βουλευτὴς Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος, Ἀρ. Σακελλαρίου βουλευτὴς Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας, Δημοσθ. Βρατσᾶνος βουλευτὴς Ψαρῶν καὶ Λίνος Κογεβίνας βουλευτὴς Κερκύρας. Ταυτοχρόνως προσῆλθον τὰ μέλη τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καὶ αἱ πολιτικαὶ καὶ στρατιωτικαὶ Ἀρχαὶ τῆς πρωτευούσης, ὁ δὲ πανιερώτατος Μητροπολίτης Ἀθηνῶν καὶ πρόεδρος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου κ. Θεόκλητος ἐτέλεσε μετὰ τῶν παρ’ αὐτῷ ἱερέων καὶ διακόνων τὸν εἰθισμένον ἁγιασμόν, ἁγιάσας καὶ εὐλογήσας τούς τε κ. Βουλευτὰς καὶ τὸ Βουλευτήριον. Ἀναγγελθείσης μετὰ τοῦτο ὑπὸ τοῦ κλητῆρος τῆς προσελεύσεως τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως Κωνσταντίνου καὶ τῆς Α. Μ. τῆς Βασιλίσσης Σοφίας πάντες οἱ Βουλευταὶ ἠγέρθησαν, τὸ δὲ προσωρινὸν Προεδρεῖον καὶ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἐξῆλθον εἰς τὰ πρόθυρα τοῦ Βουλευτηρίου, ὅπου ἐδεξιώθησαν Αὐτοὺς καὶ ὡδήγησαν εἰς τοὺς ἐπὶ τῆς προεδρικῆς ἕδρας θρόνους. Ἡ Α. Μ. ὁ Βασιλεὺς Κωνσταντῖνος ἔστη ἔχων ἀριστερὰ μὲν τὴν Α. Μ. τὴν Βασίλισσαν Σοφίαν, ἀκολουθούντων τῆς Α. Β. Υ. τοῦ Διαδόχου Γεωργίου καὶ τῆς Α. Β. Υ. τοῦ Βασιλόπαιδος Ἀλεξάνδρου, δεξιᾷ δὲ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον καὶ τὸ προσωρινὸν Προεδρεῖον. Ὄπισθεν ἔστησαν οἱ ὑπασπισταί. Ἡ Α. Μ. ὁ Βασιλεὺς χαιρετίσας τοὺς κ. Βουλευτὰς ἀπήγγειλε τὸν ἑξῆς λόγον: Κύριοι Βουλευταί Αἶνον καὶ δοξολογίαν ἀναπέμπω πρὸς τὸν Ὕψιστον, ὅστις ηὐλόγησε τοὺς ἀγῶνας ἡμῶν πρὸς ἀπελευθέρωσιν τῶν δούλων ἀδελφῶν καὶ πρὸς συγκρότησιν μείζονος Ἑλλάδος, περιλαμβανούσης πάσας σχεδὸν τὰς χώρας εἰς τὰς ὁποίας ἐπικρατεῖ ὁ Ἑλληνισμός. Εὐλαβῆ στρέφω τὴν διάνοιαν πρὸς ἐκείνους οἵτινες ἀπὸ τοῦ ἀοιδίμου Βασιλέως πατρός μου μέχρι τοῦ ἁπλοῦ στρατιώτου ἔχυσαν τόσον προθύμως τὸ αἷμα αὐτῶν διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ ἀθανάτου τούτου μεγαλουργήματος. Τὴν εὐγνωμοσύνην μου διαπιστῶ πρὸς τὸν στρατὸν τῆς ξηρᾶς καὶ τῆς θαλάσσης, πρὸς τὸ ἔνοπλον τουτέστιν ἔθνος, τὸ ὁποῖον διὰ τοῦ ἡρωισμοῦ του ἐκλέϊσε καὶ πάλιν τὴν ἐθνικὴν ἱστορίαν διὰ τοσοῦτον ἐνδόξων κατορθωμάτων. Τὰς εὐχαριστίας μου ἀπευθύνω πρὸς πάντας ἐκείνους οἵτινες καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἐνίσχυσαν τὸν ἐθνικὸν ἡμῶν ἀγῶνα, ὡς καὶ πρὸς ἐκείνους οἵτινες ἐβοήθησαν εἰς ἀνακούφισιν τῶν δεινῶν ὅσα συνεπιφέρει ὁ πόλεμος. Κύριοι Βουλευταί Ὁ ἀπελευθερωτικὸς ἀγὼν τῶν χριστιανικῶν λαῶν τῆς Χερσονήσου δὲν ἐπέπρωτο ἀτυχῶς νὰ περατωθῇ δι’ εἰρηνικῆς μεταξὺ τῶν νικητῶν διανομῆς τῶν ἀπελευθερωθεισῶν χωρῶν. Εἷς τῶν συμμάχων ἐπεδίωξε νὰ οἰκειοποιηθῇ τὸ μέγιστον μέρος τῶν καρπῶν τῆς κοινῆς νίκης καὶ νὰ ἱδρύσῃ ἀπέναντι τῶν λοιπῶν λαῶν τῆς Χερσονήσου θέσιν τοσοῦτον ἐπικρατοῦσαν ὥστε νὰ τίθεται ἐν κινδύνῳ ἡ μέλλουσα ἐλευθέρα ἀνάπτυξις τούτων. Ἡ Κυβέρνησίς Μου ἔπραξεν ὅ,τι ἦτο δυνατὸν ὅπως προληφθῇ ἡ συμμαχικὴ σύγκρουσις καὶ ἀσφαλισθῇ ἡ διανομὴ διὰ κοινῆς τῶν συμμάχων συνεννοήσεως καὶ ἐν τέλει διὰ προσφυγῆς εἰς διαιτησίαν. Ἀλλ’ οὐδὲν παρέλιπεν, ὅπως καταστήσῃ τὸ Κράτος ἱκανὸν καὶ στρατιωτικῶς καὶ διπλωματικῶς ν’ ἀντιμετωπίσῃ ἐν ἀνάγκῃ καὶ νέαν πολεμικὴν περιπέτειαν. Ἡ στενὴ δὲ συνεργασία ἡμῶν μετὰ τῶν συμμάχων Κρατῶν Σερβίας καὶ Μαυροβουνίου καὶ ἡ σύμπραξις τῆς Ῥωμουνίας ἤγαγον εἰς τὴν ἐπιβολὴν τῆς συνθήκης τοῦ Βουκουρεστίου. Ἡ συνθήκη αὕτη καθιστῶσα πραγματικὴν ἰσορροπίαν ἐν τῇ Βαλκανικῇ Χερσονήσῳ ἀποτελεῖ τὸν καταστατικὸν χάρτην αὐτῆς ἀσφαλίζουσα τὴν εἰρηνικὴν τῶν λαῶν αὐτῆς ἀνάπτυξιν διὰ τῆς εἰλικρινοῦς συνεργασίας τῶν χωρῶν αἵτινες συνέπραξαν εἰς τὴν συνομολόγησιν αὐτῆς. Τὰ νέα ὅρια τῆς μείζονος Ἑλλάδος δὲν εἶναι ἀκόμη ὁριστικῶς ἐν συνόλῳ καθωρισμένα. Διὰ τῆς συνθήκης τοῦ Λονδίνου, ἥτις πρόκειται, ὡς ἐλπίζω, νὰ ἐπιβεβαιωθῇ προσεχῶς διὰ τῆς συνθήκης τῶν Ἀθηνῶν, εἰς τὰς μεγάλας Δυνάμεις ἀνετέθη ὁ διακανονισμὸς τῶν συνόρων τοῦ νέου Ἀλβανικοῦ Κράτους καὶ ἡ ὁριστικὴ ῥύθμισις τῆς τύχης τῶν νήσων τοῦ Αἰγαίου πελάγους, ἐξαιρουμένης τῆς Κρήτης. Ἐλπίζω ὅτι ὁ κανονισμὸς οὗτος θὰ ἐπέλθῃ τὸ ταχύτερον καὶ ὅτι ἀνταποκρινόμενος ὅσον ἔνεστι πλειότερον πρὸς τὴν ἐθνικὴν συνείδησιν τῶν ἐνδιαφερομένων πληθυσμῶν θὰ συντελέσῃ, ὅπως ἑδραιοτέρα ἀποβῇ ἡ εἰρήνη ἐν τῇ Ἀνατολῇ. Κύριοι Βουλευταί· Τὸ ἔθνος δικαιοῦται ν’ ἀποβλέπῃ μεθ’ ὑπερηφανείας μὲν πρὸς τὸ συντελεσθὲν ἔργον καὶ τοὺς πλουσίους καρποὺς οὓς συνεκόμισεν ἐκ τῶν δύο πολέμων, μετ’ ἐμπιστοσύνης δὲ πρὸς τὰς ἰδίας δυνάμεις καὶ τὸ διανοιγόμενον πρὸ αὐτοῦ μέλλον. Πρὸ ἡμῶν κεῖται τὸ ἔργον τῆς ὀργανώσεως καὶ ἀναπτύξεως τῶν εὐρειῶν καὶ εὐφόρων χωρῶν αἵτινες προσηρτήθησαν εἰς τὸ Βασίλειον, ἀλλὰ καὶ τῆς ὅλης ἐσωτερικῆς ἀναπλάσεως, ἣν διέκοψεν ἁπλῶς ὁ ἀπελευθερωτικὸς ἀγών. Ἡ Κυβέρνησίς Μου θὰ ὑποβάλῃ ὁμοῦ σειρὰν ὅλην νομοθετικῶν πρὸς τοῦτο μέτρων, μεταξὺ τῶν ὁποίων κυριωτάτην κατέχουσι θέσιν τ’ ἀφορῶντα τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν δαπανῶν τῶν πολέμων, τὴν μέριμναν ὑπὲρ τῶν ἐκ τῶν πολέμων παθόντων καὶ τῶν ἀπορφανισθεισῶν οἰκογενειῶν, τὴν ὀργάνωσιν τῶν νέων χωρῶν καὶ τὴν ἀναλόγως τῶν νέων πόρων καὶ τῶν νέων ἀναγκῶν αὔξησιν καὶ ἐνίσχυσιν τῶν στρατιωτικῶν δυνάμεων τῆς χώρας. Ἐπικαλούμενος τὴν εὐλογίαν τοῦ Ὑψίστου ἐπὶ τὰς ἐργασίας ὑμῶν κηρύττω τὴν ἔναρξιν τῆς βʹ Συνόδου τῆς ιθʹ Περιόδου τῆς Βουλῆς. Μετὰ τὴν ἀπαγγελίαν τοῦ ἀνωτέρω λόγου ἡ Α. Μ. ὁ Βασιλεὺς Κωνσταντῖνος καὶ ἡ Α. Μ. ἡ Βασίλισσα Σοφία, συνοδευόμενοι ὑπὸ τῆς Α.Β.Υ. τοῦ Διαδόχου Γεωργίου καὶ τῆς Α.Β.Υ. τοῦ Βασιλόπαιδος Ἀλεξάνδρου, ἀπῆλθον, ἐν μέσῳ τῶν ζητωκραυγῶν τῶν κ. Βουλευτῶν, προπεμφθέντες μέχρι τῶν προθύρων ὑπό τε τῶν μελῶν τοῦ προσωρινοῦ Προεδρείου καὶ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Εἶτα ὁ προσωρινὸς πρόεδρος κ. Θεμ. Παπαϊωάννου ἀνήγγειλεν εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι θέλει καλέσει αὐτὴν πρὸς καταρτισμὸν τοῦ ὁριστικοῦ αὐτῆς Προεδρείου, εὐθὺς ὡς συγκεντρωθῇ ἐπαρκὴς ἀριθμὸς Βουλευτῶν. Μετὰ τοῦτο ἡ συνεδρίασις ἐλύθη ὥρᾳ 11 π. μ.

Ὁ προσωρινὸς πρόεδρος

Θ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ

Οἱ προσωρινοὶ γραμματεῖς Ν. Ξηρός Ἀρ. Σακελλαρίου Δημ. Βρατσᾶνος Λίνος Κογεβίνας