1911.11.24

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 175.

Τῆς 24ας Νοεμβρίου 1911

Προεδρία κ. Ἰωάννου Τσιριμώκου.

(Πέμπτη ὥρα 4,15′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύττω τὴν ἔναρξιν τῆς συνεδριάσεως. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ Πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως). Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλήν: 1) Οἱ ὑποδιδάσκαλοι Μεσσηνίας ὑποβάλλουσιν εὐχὴν ὑπὲρ τοῦ ὑπομνήματος τῶν ὑποδιδασκάλων. 2) Ὁ κ. Ἀνδρ. Γεννηματᾶς διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ εἰσαγγελέως τῶν Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν ἐκδόντος ὑβριστικὸν δι’ αὐτὸν βούλευμα. 3) Οἱ φαρμακέμποροι ἐπιστήμονες φαρμακοποιοὶ αἰτοῦνται ἐξίσωσιν τῶν φαρμακεμπορείων πρὸς τὰ φαρμακεῖα. 4) Κάτοικοι τῆς ἐπαρχίας Καλαβρύτων αἰτοῦνται διακανονισμὸν τῶν χρεῶν τοῦ 1909. 5) Καφεπῶλαι ἐκ Καλαμῶν διαμαρτύρονται μὴ ἐπιτρεπομένων τῶν χαρτοπαιγνίων· 6) Κάτοικοι τοῦ δήμου Μακρυνείας αἰτοῦνται ἐπιψήφισιν τοῦ περὶ κοινοτήτων νομοσχεδίου· 7) Κάτοικοι Γιαννιτσοῦς ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ περὶ κοινοτήτων νομοσχεδίου· 8) Ὁ Διον. Φωκᾶς ὑποβάλλει ἀναφορὰν περὶ διαλευκάνσεως τῆς καταστάσεως τῆς ἑταιρείας «Καλλιθέα». 9) Κάτοικοι Στρέφης αἰτοῦνται κατάργησιν τοῦ περὶ ἐκτελέσεως νόμου, ψηφισθέντος ἐπὶ Κυβερνήσεως Δραγούμη· 10) Κάτοικοι Βελίτσης αἰτοῦνται μεταρρύθμισιν τοῦ περὶ ἐνοριῶν νόμου· Ὑποβάλλονται αἱ κάτωθι τροπολογίαι: 1) Τῶν κ. κ. Ι. Χρυσοβελόνη καὶ Μ. Μπουφίδου ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ δήμων καὶ κοινοτήτων. 2) Τοῦ κ. Δ. Χηνιάδου ἐπὶ τοῦ ἰδίου νομοσχεδίου. 3) Τοῦ κ. Α. Θεοδωρίδου ἐπὶ τοῦ ἰδίου νομοσχεδίου. 4) Τῶν κ. κ. Φ. Νέγρη καὶ Α. Φραγκίστα ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου περὶ τροποποιήσεως τοῦ ΒΩΜΑʹ νόμου. Ἐπίσης ὑποβάλλονται αἱ κάτωθι προτάσεις νόμων. Τῶν κ. κ. Ὄθ. Τετενέ, Α. Μονοκρούσου, Δ. Βινιεράτου, Ν. Ραυτοπούλου καὶ Ε. Καβαλλιεράτου «περὶ ὑπαγωγῆς τοῦ Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Ἐφετείου Πατρῶν· Τῶν κ. κ. Κ. Γόντικα καὶ Δ. Πολυζωγοπούλου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἐδ. 3 τοῦ νόμου ΒΡΞΑʹ περὶ φορολογίας τῆς ρητίνης. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Διομήδης, Π. Ἡλιόπουλος καὶ Α. Πετρομανιάτης ὑποβάλλουσι προσθήκην εἰς τὸ ἄρθρον 141 τοῦ νομοσχεδίου περὶ δήμων καὶ κοινοτήτων. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Μάνος ὑποβάλλει πρότασιν νόμου «περὶ τοῦ ἐν Ὕδρᾳ ἱεροῦ ναοῦ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Πετροπουλάκης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ συστάσεως καὶ διοικήσεως τῶν δήμων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Μιχαλακόπουλος καὶ Α. Πετρομανιάτης ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου περὶ μεταρρυθμίσεως τοῦ ἄρθρου 985 τῆς Πολ. Δικονομίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Φ. Βακαλόπουλος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ συστάσεως τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων. Οἱ κ. κ. Ν. Πετροπουλάκης, Θ. Κουτούπης καὶ Π. Πετροπουλάκης ὑποβάλλουσι πρότασιν νόμου περὶ πληρωμῆς τῶν καθυστερουμένων μισθωμάτων ὑπὸ τοῦ Δημοσίου. (Ἅπαντα θέλουσιν ἐκτυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ). (Ἰδὲ Παράρτημα Βʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς) Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων.

§2Θ. ΠΕΤΜΕΖΑΣ. Ἐπεθύμουν νὰ μοὶ δώσητε τὸν λόγον ἐπὶ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, ἵνα φέρω ἐπὶ ταύτης παρατήρησίν τινα. Μεταξὺ τῶν ἐρωτήσεων ὑπῆρχε πρὸ τριῶν ἡμερῶν καὶ ἰδική μου ἐρώτησις, τὴν ὁποίαν σήμερον βλέπω ἀναγεγραμμένην ὑπ’ ἀριθ. 56. Νομίζω ὅτι τὸ γεγονὸς τοῦτο ὀφείλεται εἰς κἄποιαν παρεξήγησιν τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Προεδρείου. Εἶχον, κ. Πρόεδρε, ὡς θὰ ἐνθυμεῖσθε λάβει χθὲς τὴν τιμὴν νὰ σᾶς παρακαλέσω ἰδιαιτέρως νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἐρώτησίς μου εἰς τὴν προσεχῆ συνεδρίαν, ἐν ᾗ περιπτώσει ἡ Βουλὴ ἔφθανε μέχρι τοῦ ἀριθμοῦ αὐτοῦ, εἴχετε δὲ τὴν καλωσύνην νὰ σημειώσητε τοῦτο. Ὑποθέτω δὲ ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὑμετέρου σημειώματος ἡ ἐρώτησίς μου διετήρησε τὸν ἀριθμόν, τὸν ὁποῖον εἶχεν ἐν ἀρχῇ καὶ προετιμήθησαν ταύτης ἄλλαι.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρέχω τὴν ἐξήγησιν ὅτι συνεπείᾳ διαταγῆς μου κατηρτίσθη ἡ Ἡμερησία Διάταξις οὕτω, δηλαδὴ προηγήθησαν αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἕπονται τὰ ἐρωτήματα, διότι δυστυχῶς ἕνεκα τῆς πληθώρας τῶν ἐρωτημάτων καὶ τῆς πληθώρας τῶν ἐγγραφομένων δὲν κατωρθοῦτο νὰ συζητηθῶσιν αἱ ἀναφοραί. Ἐπειδὴ λοιπὸν ἐνόμισα ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι προσῆκον, διότι αἱ ἀναφοραὶ εἶναι παράπονα πολιτῶν ἀπευθυνομένων πρὸς τὴν Βουλήν, ἔκρινα ὅτι ἔπρεπε διὰ 2–3 συνεδριάσεις νὰ προηγηθῶσιν αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐξαντληθῶσιν αὗται. Ἦτο λοιπὸν πρόνοια ἀποκλειστικὴ τοῦ Προεδρείου. Ἐὰν ὑπάρχῃ παράπονον κατὰ τῆς τοιαύτης ἐνεργείας εἶναι ἄλλο ζήτημα.

§4Θ. ΠΕΤΜΕΖΑΣ. Δὲν ὑπάρχει κανὲν παράπονον, ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω τὸ μέτρον τοῦτο νὰ μὴ ληφθῇ δι’ ὅλας τὰς συνεδριάσεις, διότι ἡ ἐρώτησίς μου εἶναι σοβαρὰ καὶ εἶναι ἓν εἶδος ἀναφορᾶς.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, διὰ 2–3 συνεδριάσεις.

§6Δ. ΒΙΝΙΕΡΑΤΟΣ. Τὸ αὐτὸ συνέβη καὶ δι’ ἐμέ, καὶ ἐπειδὴ ὑπάρχει ἀνάγκη ἄμεσος θὰ παρακαλέσω νὰ προηγηθῇ ἡ ἐρώτησίς μου.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει καλῶς. Ὁ βουλευτὴς κ. Βινιεράτος ἐρωτᾷ τὸν κ. ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργὸν τί ἐγένετο ἐπὶ τῶν κατὰ τοῦ ἀστυνόμου Σάμης Βουτυρᾶ ἐπιδοθεισῶν μηνύσεων, ἐφ’ ὧν ἐπελήφθη ἀνακρίσεων ὁ διευθυντὴς τῆς ἀστυνομίας Κεφαλληνίας Στεργιώτης, καὶ ποῖον τὸ πόρισμα τῶν ἀνακρίσεων αὐτοῦ.

§8Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Αὔριον.

§9Δ. ΒΙΝΙΕΡΑΤΟΣ. Θὰ παρακαλέσω νὰ δοθῇ αὔριον ἡ ἀπάντησις, διότι μεθαύριον ἐκδικάζεται ἡ σχετικὴ ὑπόθεσις.

§10Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Μάλιστα.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ καθηγητοῦ τῆς Τουρκικῆς ἐν τῇ Σχολῇ τῶν Εὐελπίδων Γ. Γεωργιάδου περὶ ἀπονομῆς συντάξεως ὁ κ. Δραγούμης ἔχει τὸν λόγον.

§12ΣΤ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Ἐνόμισα καθῆκον ἔξω τοῦ συνήθους νὰ λάβω τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς ταύτης, ἅτε ἀπὸ ἐτῶν γινώσκων τὰ κατὰ τὴν ὑπόθεσιν ταύτην, περὶ ἧς γενήσεται νῦν λόγος, γνωρίσας αὐτὴν καὶ ἔξω καὶ ἐντὸς τῆς ὑπηρεσίας. Ὁ ἀναφερόμενος εἶναι ἐκ τῶν Ἑλληνοαλβανῶν τῶν ἀνηκόντων εἰς τὴν Ἤπειρον, ὅστις γεννηθεὶς ἐκ γονέων ἐν τῷ κρυπτῷ μὲν Χριστιανῶν, ἐν τῷ φανερῷ δὲ Ὀθωμανῶν, εὑρίσκετο ἀνεγνωρισμένος ὡς Μουσουλμᾶνος, ἀνετράφη ἐν τῇ στρατιωτικῇ σχολῇ τῇ ἐν τῇ Κωνσταντινουπόλει, ὑπηρέτησεν εἰς τὸν Ὀθωμανικὸν στρατόν, ἔφθασεν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ συνταγματάρχου καὶ προέβαινε πρὸς τὸν τοῦ στρατηγοῦ. Ἀλλ’ ἔχων σύζυγον Ἑλληνίδα χριστιανήν, ἔχων δὲ καὶ θυγατέρα καρπὸν τοῦ γάμου μόνον, ἐβάπτισε μὲν τὴν θυγατέρα αὐτοῦ ὀρθόδοξον ἐν τῷ κρυπτῷ, κατὰ δὲ τὴν ὥραν τῆς ἐφηβικῆς ἡλικίας, ὅτε προσεκαλεῖτο ὑπὸ τῶν Ὀθωμανῶν ὑποπτευσάντων ἤδη αὐτὸν νὰ εἰσαγάγῃ τὴν θυγατέρα εἰς τὴν γυναικωνίτιδα, ἠρνήθη νὰ πράξῃ τοῦτο καὶ ἐδήλωσεν ἐμφανῶς τὴν πίστιν καὶ ἑαυτοῦ καὶ τῆς συζύγου καὶ τῆς θυγατρὸς αὐτοῦ. Ἔκτοτε, ὡς εἰκός, ἦτο ὑπὸ ἐπιτήρησιν, κατεδιώκετο, παρεπέμφθη εἰς τὰ ἄκρα τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, καὶ ἐσκέπτετο πῶς νὰ ἀπαλλαχθῇ τοῦ κακοῦ, κατώρθωσε δὲ διελθὼν τοῦ Πειραιῶς ἔν τινι μεταθέσει νὰ ἀποβιβασθῇ εἰς Πειραιᾶ, νὰ φέρῃ τὴν οἰκογένειαν αὐτοῦ ἔπειτα καὶ ἐγκατασταθῇ ἐνταῦθα πρὸ ἑνδεκαετίας περίπου. Μόνον ἐφόδιον εἶχε 5,000 δραχμῶν οἰκονομίας, ἀπολέσας τὸ πᾶν καὶ τὸ ἐφόδιον τοῦτο κατηνάλωσεν. Ἀνεγνωρίσθη ἐν Ἑλλάδι εἰς πάντας τοὺς ἁρμοδίους κύκλους ὅτι ἦτο ἄξιος προσοχῆς, ἀλλὰ διάφορα κωλύματα, ἀνώτερα τῆς θελήσεως τῶν ἐν τοῖς πράγμασιν ἐκ διαδοχῆς δὲν ἐπέτρεψαν τὴν κατάταξιν αὐτοῦ εἰς τὸν στρατόν, ὡς πᾶσαι αἱ Κυβερνήσεις ἐπεθύμησαν, ὑπό τινος δὲ τῶν Κυβερνήσεων τούτων πρὸ 5–6 ἐτῶν εὑρέθη λύσις νὰ διορισθῇ εἰς τὴν στρατιωτικὴν σχολὴν τῶν Εὐελπίδων καθηγητὴς τῆς Τουρκικῆς ἥν, ὡς εἰκός, ἐγνώριζεν, ἀλλὰ διὰ τοῦτο καὶ μόνον δὲν ἦτο πεπλασμένος, ὅπως διδάξῃ καὶ ὡς καθηγητής. Ἐγένετο ὅμως καὶ διδάσκει, διότι γνωρίζει τὴν Τουρκικὴν καλῶς, λαμβάνων τὸν μικρὸν μισθὸν τὸν ἁρμόζοντα εἰς τὴν θέσιν ταύτην. Ἐν τούτοις γηράσκει, ἔχει σύζυγον καὶ ἔχει θυγατέρα καὶ ζήτημα εἶναι τί θέλει συμβῆ, ἐὰν ἐκλίπῃ αὐτός, τί θέλει συμβῆ τοῦ χρόνου προβαίνοντος, καὶ μὴ ὑπάρχοντος ἄλλου πόρου διὰ τοὺς τρεῖς, εἰμὴ μόνον τοῦ ἐκ 200, νομίζω, δραχμῶν μισθοῦ, ὃν λαμβάνει. Ὑπέβαλεν ἀναφορὰν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ἵνα προκαλέσῃ τὴν προσοχὴν ἐφ’ ἑαυτοῦ, ὑπέβαλεν ἀναφορὰν καὶ εἰς τὴν Βουλήν, ἵνα παρακαλέσῃ τὴν Βουλὴν νὰ ἐξετάσῃ τὴν ὑπόθεσιν, καὶ ἂν τυχὸν νομίσῃ ὅτι ὑπάρχει περίπτωσις προκαλοῦσα τὴν εὐμένειαν αὐτῆς, θελήσῃ ἡ Βουλὴ νὰ συστήσῃ τὴν ἀναφορὰν ταύτην εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ τῇ ἐλπίδι ὅτι ἡ Κυβέρνησις θέλει κρίνει δυνατὸν νὰ προνοήσῃ περὶ συντάξεως διά τε αὐτὸν καὶ τὴν οἰκογένειαν αὐτοῦ.

§13Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις νὰ συστηθῇ.

§14Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Καὶ ἐγὼ ἑνώνω τὴν παράκλησίν μου πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἵνα ληφθῇ ὑπὸ σημείωσιν ἡ ἀναφορὰ αὕτη καὶ ἐξετασθῇ, διότι νομίζω ὅτι εἶναι δίκαιον εἰς αὐτὸν τὸν Ἕλληνα καὶ Ἀλβανὸν νὰ παρασχεθῇ ποιά τις ὑποστήριξις ἐκ μέρους τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολίδος καὶ Κορινθίας κ. Ἐμμανουὴλ Ρέπουλης καὶ ἐπ’ ἀδείᾳ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὑποβάλλει ἐγγράφως τροποποιήσεις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ συστάσεως καὶ διοικήσεως τῶν δήμων. (Θὰ τυπωθῶσι καὶ θὰ διανεμηθῶσιν). (Ὅρα ἐν Παραρτήματι Βʹ Διπλῆς Βουλῆς Τόμος Β). Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ ἀποστράτου ἀνθυπολοχαγοῦ Κωνσταντίνου Καρναμπᾶ περὶ ἀπονομῆς συντάξεως ὁ κ. Μιχαλέας ἔχει τὸν λόγον.

§16Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Ὁ ἀτυχὴς οὗτος ἀξιωματικός, κύριε ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργέ, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐν ἀποστρατείᾳ ἤδη, εἶναι εἷς ἐκ τῶν νέων ἀξιωματικῶν μεμορφωμένος καὶ στρατιώτης διακεκριμένος, ὡς ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως ἀντελήφθην κατὰ τὸν πόλεμον. Διὰ διαφόρους λόγους οἰκογενειακοὺς ὁ τοιοῦτος ἀξιωματικὸς προσεβλήθη ὑπὸ νευρασθενείας, εἰς τοιοῦτο δὲ σημεῖον περιῆλθεν, ὥστε ἡ ὑπηρεσία νὰ ἐξαναγκάσῃ αὐτὸν νὰ ζητήσῃ τὴν ἀποστρατείαν του. Ἔχει δύο τέκνα καὶ σύζυγον. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν νομίζῃ χάριν τῶν ἀτυχῶν αὐτῶν πλασμάτων καὶ τῆς συζύγου του, ἀλλὰ καὶ χάριν αὐτοῦ τοῦ ἰδίου, ὅτι εἶναι δυνατὸν τὸ Κράτος νὰ παράσχῃ ποιάν τινα συνδρομὴν δι’ ἐπαυξήσεως τῆς συντάξεώς του, τὸ πρᾶγμα θὰ εἶναι δίκαιον, καὶ τίς οἶδε μήπως ἐκ τῶν τέκνων αὐτοῦ δὲν δημιουργηθῇ κἄποιος ἔξοχος στρατιώτης ἢ διαπρεπὴς πολίτης.

§17Γ. ΣΥΓΓΟΥΡΗΣ. Καὶ ἐγὼ ἑνώνω τὴν σύστασίν μου πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν ὑπὲρ τοῦ ἀξιωματικοῦ τούτου, ὁ ὁποῖος παρέσχε πολλὰς ὑπηρεσίας εἰς τὸν στρατόν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πατσουρᾶκος ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἰωάννας Θ. Κολοκοτρώνη περὶ παροχῆς βοηθήματος.

§19Ι. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ. Ἡ σύζυγος τοῦ ἐγγόνου τοῦ Κολοκοτρώνη, τοῦ ἄλλοτε γνωστοῦ διασήμου ἀστυνομικοῦ, ζητεῖ βοήθημά τι, διότι διατρέφει οἰκογένειαν ἐξ 8–9 ἀτόμων, ἔχει δὲ φθάσει εἰς τοιοῦτο σημεῖον ἀδυναμίας νὰ θρέψῃ τὴν οἰκογένειάν της, ὥστε θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐσκέπτετο νὰ τῆς παράσχῃ βοήθημά τι.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μαμάης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς. Ὁ κ. Γαλανός. Ἀπόντες. Ὁ κ. Βούτσης.

§21Α. ΒΟΥΤΣΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, εἰς ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος ἐμερίμνησε νὰ δώσῃ βοηθήματα, νὰ δώσῃ συντάξεις εἰς διαφόρους ἀνθρώπους καὶ ἰδίως νὰ δημιουργήσῃ ἥρωας, νὰ δημιουργήσῃ σωτῆρας, εἶναι ἄδικον ἡ ἐγγονὴ τοῦ Κολοκοτρώνη, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα κατακηλεῖ τὴν Ἑλληνικὴν ψυχὴν νὰ μένῃ ἄστεγος. Φρονῶ ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Πολιτεία ἐπέδειξεν ἀκηδίαν πρὸς ταύτην, πρὸς τὴν ἐγγονὴν τοῦ Κολοκοτρώνη, ὁ ὁποῖος ἐσφυρηλάτησε τὴν σύστασιν τοῦ Κράτους τούτου, καὶ διὰ τῶν ἀγώνων τοῦ ὁποίου συνεστήθη αὐτό, καὶ τοῦ ὁποίου οἱ ἀπόγονοι οὐδεμίαν παροχὴν κατεδέχθησαν νὰ ζητήσωσι παρὰ τῆς Πολιτείας. Προκαλῶ λοιπὸν τὴν προσοχὴν τῶν ἁρμοδίων καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μεριμνήσῃ περὶ παροχῆς ὄχι ἁπλοῦ βοηθήματος, ἀλλὰ περὶ παροχῆς παγίου βοηθήματος καὶ ἐπαρκοῦς, ὅπως ἀνακουφίσῃ τὰς ἀνάγκας αὐτῆς.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Πετροπουλάκης, Ἀθηνογένης καὶ Γρανίτσας ἔχουσι τὸν λόγον ὅπως ὑποβάλωσιν ἀναφορὰν τῆς Φαρμακευτικῆς ἑταιρείας. Διαγράφεται. Ὁ κ. Ἀραβαντινὸς ὅπως καταθέσῃ ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Σοφινιοῦ. Διαγράφεται. Ὁ κ. Λαμπρινόπουλος ὅπως καταθέσῃ ἀναφοράν. Διαγράφεται. Ὁ κ. Πατσουρᾶκος, ὅπως καταθέσῃ ἀναφοράν.

§23Ι. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ. Ὑποβάλλω μίαν ἀναφορὰν τῆς Εἰρήνης χήρας Ἀναστασίου Πολυκαντριώτου διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης. Παραπονεῖται ὅτι δύο ἐφόνευσαν τὸν σύζυγόν της, ὅτι τὸν ἐτραυμάτισαν ἐπικινδύνως, ὅτι τὸν μετέφερον εἰς τὸ Ζάννειον νοσοκομεῖον, ὅπου οἱ ἰατροὶ ἐγνωμοδότησαν ὅτι θὰ ἀποθάνῃ, ἀλλ’ οἱ ἰατροὶ τῆς Εἰσαγγελίας ἐν τῇ ἐκθέσει των ἀνέφερον ὅτι τὰ τραύματα δὲν ἦταν ἐπικίνδυνα καὶ παρεπέμφθησαν οἱ φονεῖς εἰς τὸ Πλημμελειοδικεῖον, ἐνῷ ὁ σύζυγός της μετὰ ἕξ ὥρας ἀπεβίωσεν. Δευτέραν ἀναφορὰν ὑποβάλλω τῶν κατοίκων Ἀμφίσσης. Ἐπίσης ὑποβάλλω αἴτησιν τῆς συνοικίας Κυνοσάργους, ὑπογεγραμμένην ὑπὸ πολλῶν κατοίκων, οἱ ὁποῖοι παραπονοῦνται ὅτι τὰ σκουπίδια μεταφέρονται εἰς τὴν συνοικίαν ἐκείνην καὶ ἀντὶ νὰ θάπτωνται συμφώνως πρὸς τὴν σύμβασιν μένουσιν ἐκτεθειμένα καὶ χρησιμεύουσι πρὸς τροφὴν τῶν χοίρων καὶ πρὸς ἀνάπτυξιν μιασμάτων.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χρυσοστάλης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Ἀλιβερίου περὶ ἀποξηράνσεως ἕλους.

§25Δ. ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, δὲν πρόκειται περὶ τῆς περιφήμου καταστάσης πλέον λίμνης Δύστου περὶ τῆς ὁποίας θὰ λάβω τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλήσω πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτε ἐλπίζω τότε νὰ εὐτυχήσω νὰ πείσω, νὰ προσανατολίσω πρὸς τὴν ἀποξήρανσιν καὶ νὰ καταστήσω εὐμενῆ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ὑπὲρ τῆς ἰδέας τῆς ἀποξηράνσεως τῆς λίμνης Δύστου. Ἤδη πρόκειται περὶ ἀποξηράνσεως δύο ἑλῶν μικρῶν τοῦ Ἀλιβερίου παρὰ πόδας τῆς κωμοπόλεως Ἀλιβερίου κειμένων περὶ τῶν ὁποίων οὐδὲν ἀτυχῶς ἀναφέρει τὸ πρό τινων ἡμερῶν ὑποβληθὲν περὶ ἀποξηράνσεως ἑλῶν τοῦ Κράτους σημείωμα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ λάβῃ σημείωσιν τῶν ἑλῶν τούτων, νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν σπουδαίως τὴν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ἀλιβερίου, καὶ νὰ συμπεριληφθῶσι καὶ τὰ ἕλη ταῦτα εἰς τὰ ἀποξηρανθησόμενα, διότι εἷς τοιοῦτος τόπος ὡς τὸ Ἀλιβέριον, κείμενος εἰς τὸ ὡραιότερον τμῆμα τῆς Εὐβοίας εἰς τὸ ὁποῖον ἠδύναντο ὡς ἐκ τῶν ἐκπάγλων φυσικῶν καλλονῶν δι’ ὧν περιβάλλεται τοῦτο νὰ προσέρχωνται ξένοι, Ἀθηναῖοι καὶ Πειραιεῖς καὶ ἐξ ἄλλων ἐπαρχιῶν τοῦ τε ἔσω καὶ ἔξω Ἑλληνισμοῦ εἶναι ἄδικον νὰ μένῃ ἐντελῶς ἀπροσπέλαστος ἕνεκα τῶν ἑλῶν αὐτῶν, ἅτινα σημειοῦνται ἐν τῇ περὶ ἧς ὁ λόγος ἀναφορᾷ, ἕνεκεν τῶν ὁποίων ἀναπτύσσονται ἑλώδεις πυρετοὶ κακοήθεις, καὶ οὕτω εἰς τὸ ὡραῖον Ἀλιβέριον, ὅπου ἔπρεπε νὰ βασιλεύῃ ἡ χαρὰ καὶ ἡ εὐδιαθεσία, καλὰ προερχόμενα ἐκ τῆς σωματικῆς ὑγείας τῶν κατοίκων ἑνὸς τόπου, τουναντίον βασιλεύει ἐκεῖ ἡ κατήφεια, ἡ μελαγχολία καὶ ἡ λύπη, κακὰ προερχόμενα ἐκ τῆς αἰωνίως ἐκεῖ ἐπιπολαζούσης ἑλονοσίας, καὶ τοῦτο χάρις εἰς τὴν ἀβελτερίαν τῆς μέχρι τοῦδε Κυβερνητικῆς ἀπρονοησίας. Ἐλπίζω ὅτι ὑπὸ σπουδαιοτάτην ἔποψιν θὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν δικαίαν ταύτην καὶ ἀπολύτου ἀνάγκης σύστασίν μου ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Ἀλιβερίου, καὶ θὰ θελήσῃ νὰ συμπεριλάβῃ εἰς τὰ ἀποξηρανθησόμενα ἕλη, καὶ τὰ ἕλη Νετέα καὶ Λιβάδι τοῦ Ἀλιβερίου.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπουρνιᾶς ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§27Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐλαχίστη δαπάνη ἀπαιτεῖται πρὸς ἀποξήρανσιν τῶν ἑλῶν αὐτῶν καὶ ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ἀλιβερίου ὡς ἐπίσης ὅτι θὰ φροντίσῃ καὶ διὰ μικρά τινα ἕλη τὰ ὁποῖα εἶναι περὶ τὴν Κάρυστον.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἰσραηλιτικῆς Κοινότητος Χαλκίδος περὶ ἐτησίου χορηγήματος τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Κοσόνας. Μετὰ τὸν κ. Κοσόναν ὁ κ. Χρυσοστάλης.

§29Δ. ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ. Ἡ Ἰσραηλιτικὴ Κοινότης Χαλκίδος, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι συμφυὴς μετὰ τῆς γεννήσεως ἐν τῷ κόσμῳ τῆς πόλεως Χαλκίδος, συνυπῆρξε μετ’ αὐτῆς καὶ συνεδοκίμασε τὰς τύχας αὐτῆς. Ἰσραηλίτης Χαλκιδεὺς ἰσοῦται ἐν ὅλοις τοῖς αἰσθήμασι πρὸς χριστιανὸν κάτοικον Χαλκίδος· ἀπὸ τοὺς χρόνους τοὺς ἀρχαιοτάτους συνοικοῦσιν οὗτοι μεθ’ ἡμῶν τῶν Εὐβοέων, λέγουσι μάλιστα ὅτι ὁ ἀείμνηστος σοφὸς Ἀριστοτέλης, ὁ ὁποῖος μεθ’ ὅλην τὴν σοφίαν του μὴ δυνηθεὶς νὰ ἐξηγήσῃ τὸ μυστήριον τῆς καθ’ ἑξάωρον παλιρροίας τῶν ὑδάτων τοῦ πορθμοῦ τοῦ Εὐρίπου, ἔπεσε καὶ ἐπνίγη εἰς τὸν πορθμόν, εἶχε τότε παρακείμενον ἐν τῇ μελέτῃ τοῦ μυστηρίου αὐτοῦ Ἰσραηλίτην, ὁ ὁποῖος μόλις εἶδε ῥιφθέντα εἰς τὰ ὕδατα τὸν Ἀριστοτέλη ἐρρίφθη εἰς τὴν θάλασσαν καὶ αὐτὸς ἵνα τὸν περισώσῃ, ἐπνίγη δὲ καὶ ἐκεῖνος ὁμοῦ μὲ τὸν Ἀριστοτέλη· τοιαύτη ἀνέκαθεν ὑπῆρξεν ἡ ἀμοιβαία ἀγάπη μεταξὺ Χαλκιδέων καὶ τῶν ἐκεῖ ἐγκατεστημένων Ἰσραηλιτῶν. Ἤδη οἱ Ἰσραηλῖται αὐτοὶ Χαλκιδεῖς παραπονοῦνται ὅτι ἡ Κοινότης των εὑρίσκεται εἰς δεινὰς οἰκονομικὰς δυσχερείας, τοῦτο δὲ καὶ εἶναι ἀκριβές, διότι ἀνεχώρησαν πρὸ ἐτῶν ἐκεῖθεν οἱ πλούσιοι Ἰσραηλῖται, οἱ δὲ ἀπομένοντες τοιοῦτοι πένονται. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἀναγράψῃ κονδύλιον 1,000 δραχμ. ὑπὲρ αὐτῶν εἰς τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἔχει ἀναγεγραμμένον ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει· «περὶ χορηγίας ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως βοηθήματος εἰς διάφορα φιλανθρωπικὰ καὶ ἄλλα δημοσυντήρητα καὶ μὴ καταστήματα ἢ κοινότητας τοῦ Κράτους»—πρὸς τοῦτο μάλιστα λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω καὶ σχετικὴν τροπολογίαν, ἣν παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ περὶ πολλοῦ καὶ ὑπὸ ἔποψιν σπουδαίαν, ἀφοῦ μάλιστα ἄλλη Ἰσραηλιτικὴ Κοινότης, ἡ τῆς Λαρίσης, λαμβάνει δραχμὰς 6,400 διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ ἐκεῖ σχολείου, ἐνῷ ἡ Ἰσραηλιτικὴ κοινότης Χαλκίδος, τὸ τοιοῦτον ἐν Χαλκίδι ὑπάρχον Ἰσραηλιτικὸν σχολεῖον τὸ συντηρεῖ μόνη. Κατέρχομαι τοῦ βήματος μὲ τὴν πεποίθησιν ὅτι θὰ εἰσακούσῃ ἡ Βουλὴ τὰς δικαίας ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν Ἰσραηλιτῶν συστάσεις μου.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Σφακιανάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Αἰδηψοῦ περὶ ὑποθηκοφυλακείου.

§31Μ. ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ. Οἱ χωρικοὶ τοῦ δήμου Αἰδηψίων ἐζήτησαν δι’ ἀναφορᾶς των, ὅπως συσταθῇ εἰς τὴν πρωτεύουσαν τοῦ δήμου Αἰδηψοῦ ὑποθηκοφυλακεῖον, διότι τὸ πρῶτον χωρίον τῆς Αἰδηψοῦ ἀπέχει ἀπὸ τὴν πρωτεύουσαν τῆς ἐπαρχίας Ξηροχωρίου ἔνθα τὸ ὑποθηκοφυλακεῖον κατ’ ἐλάχιστον 4 ὥρας. Ὅταν λοιπὸν πρόκειται νὰ λάβῃ χώραν οἱαδήποτε συναλλαγὴ εἶναι ὑποχρεωμένοι οἱ συναλλασσόμενοι νὰ μεταβαίνωσιν ἀπὸ τὰ χωρία αὐτῶν τὰ ἀπέχοντα τετράωρον, τινὰ δὲ καὶ δεκάωρον, εἰς τὸ Ξηροχώριον, ἵνα συμβουλευθῶσι τὰ βιβλία ὑποθηκῶν. Ἀλλὰ τοῦτο εἶναι μία μεγάλη δυσχέρεια συνεπιφέρουσα καὶ μεγάλας δαπάνας, διότι ὁ ἔχων ἀνάγκην νὰ συνομολογήσῃ δάνειον εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ καταβάλῃ τὰς δαπάνας τοῦ δανειστοῦ του, ἵνα τὸν μεταφέρῃ εἰς τὸ Ξηροχώριον. Πρὸς τοῦτο ὑποβάλλω πρότασιν νόμου, τὴν ὁποίαν παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ υἱοθετήσῃ, διότι τὰ παράπονα τῶν κατοίκων Αἰδηψοῦ εἶναι δικαιότατα.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πολυζωγόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν φαρμακοποιῶν Πύργου περὶ τῆς παρ’ ἐμπόρων πωλήσεως φαρμάκων.

§33Δ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ, ὅπως παραπεμφθῇ εἰς Ἰατροσυνέδριον διὰ νὰ κριθῇ.

§34Ι. ΔΟΓΑΝΗΣ. Ἐγὼ διαφωνῶ πρὸς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον, καὶ παρακαλῶ, ὅπως συσταθῇ ἡ ἀναφορὰ καταλλήλως.

§35Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Καὶ ἐγὼ θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ μέτρα.

§36Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐγὼ νομίζω ὅτι περιττεύουν αἱ συστάσεις, καθ’ ὅσον πρόκειται νὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶναι ὑποβεβλημένον.

§37Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Πράγματι, κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει σύγκρουσις συμφερόντων μεταξὺ φαρμακοποιῶν καὶ ἐμπόρων, καὶ ὑποθέτω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ μᾶλλον ἁρμόδιος, θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν καὶ τὰ ἐντεῦθεν καὶ τὰ ἐκεῖθεν, ὥστε νὰ παρουσιάσῃ τὸ νομοσχέδιον τέλειον.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ κανονισθῶσιν αὐτὰ διὰ τοῦ νομοσχεδίου.

§39Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Ἔχω δι’ ἐλπίδος ἢ μᾶλλον τὴν πεποίθησιν ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θέλει λάβει τὰ κατάλληλα μέτρα.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ ἐκ Σπάρτης πολ. συνταξιούχου Κ. Σακελλαροπούλου περὶ αὐξήσεως συντάξεως. Ὁ κ. Φικιώρης.

§41Γ. ΦΙΚΙΩΡΗΣ. Τὸ ψήφισμα περὶ ὁρίου ἡλικίας τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων ἐπεκταθέν, ὡς μὴ ὤφειλε, καὶ εἰς τοὺς ὑπογραμματεῖς ἐστέρησε τὸ Πρωτοδικεῖον Σπάρτης τριῶν τῶν καλλιτέρων ὑπογραμματέων, τῶν στύλων τῆς ἐργασίας τοῦ Πρωτοδικείου ἐκείνου, ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἀπὸ δεκαετηρίδων πολλῶν εἶχον συνηθίσει τὴν πρωΐαν ἀπὸ τῆς ἀνατολῆς τοῦ ἡλίου νὰ πηγαίνουν εἰς τὸ γραφεῖον καὶ νὰ ἐργάζωνται μέχρι βαθείας νυκτὸς μὲ μόνον δύο ὡρῶν διακοπὴν τὴν μεσημβρίαν. Εἷς ἐκ τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν εἶναι καὶ ὁ ἀναφερόμενος Σακελλαρόπουλος, ὁ ὁποῖος πόσην νομίζετε ὅτι εἶχεν ὑπηρεσίαν ὡς ὑπογραμματεὺς τοῦ Πρωτοδικείου Σπάρτης; 52 ἐτῶν. Ὅτε δὲ ἀπελύθη ἐζήτησεν ὡς χάριν, καὶ προσῆλθεν εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, νὰ ἐργάζηται ἀμισθί, διότι εἶχε κατασταθῆ πλέον ἕξις εἰς τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον ἡ ἐργασία αὐτή. Εἶναι ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος εἶχεν ὀνομασθῆ, ἐπειδὴ ἦτο εἰδικὸς εἰς τὸ καθῆκόν του, εἶχεν ὀνομασθῆ Ποινικὴ Νομολογία παρ’ ὅλων τῶν δικαστῶν οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν ἐκεῖ. Ἐφέται, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἔλθει νὰ προεδρεύσωσι τοῦ Δικαστηρίου ἐκείνου εἰς τὰς δίκας τοῦ Κακουργιοδικείου ἐθαύμασαν τὴν ἱκανότητα αὐτοῦ, συνεβουλεύοντο δὲ αὐτὸν πολλοὶ δικηγόροι καὶ δικασταί. Οὐδέποτε ἀνῃρέθη ἀπόφασις τοῦ Πρωτοδικείου τούτου. Τοιοῦτος ὁ ὑπάλληλος, πρὸς τοῖς ἄλλοις δὲ ἐστερήθη ὁ ἀτυχὴς καὶ τῆς ὁράσεώς του ἕνεκεν τῆς πολυετοῦς του ἐργασίας κατὰ τὰς νυκτερινὰς συνεδριάσεις τοῦ Κακουργιοδικείου. Οὗτος προσήγαγε καὶ πιστοποιητικὸν ὅτι ἐκ τῆς ἐργασίας τῆς 52ετοῦς ἔπαθε τοὺς ὀφθαλμούς.

§42Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν συμβιβάζονται τὰ δύο, ἡ ἐπιθυμία τοῦ νὰ μείνῃ νὰ ἐργάζηται μὲ τὴν στέρησιν τῶν ὀφθαλμῶν του.

§43Γ. ΦΙΚΙΩΡΗΣ. Σᾶς ἐζήτησε νὰ ἐργάζηται ὡς ἄμισθος.

§44Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ αὐτὸς νόμος διέπει καὶ τοὺς ἀμίσθους.

§45Γ. ΦΙΚΙΩΡΗΣ. Σημειώσατε ὅτι διὰ τὴν 52ετῆ ὑπηρεσίαν του λαμβάνει σύνταξιν 67.50 δρ., δηλαδὴ 2.20 δρ. καθ’ ἡμέραν. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης ὅπως λάβῃ πρόνοιαν περὶ αὐτοῦ, νὰ παραπεμφθῇ δὲ καὶ ἡ ἀναφορά του εἰς ἐπιτροπήν, ὅπως, εἰ δυνατόν, αὐξηθῇ ἡ σύνταξίς του. Εἶναι ἀτύχημα μέγα εἰς ἐποχὴν καθ’ ἣν ψηφίζομεν αὐξήσεις τῶν μισθῶν τῶν ὑπογραμματέων, ὡς καὶ τῶν ἐχόντων ὑπερ30ετῆ ὑπηρεσίαν ἵνα λαμβάνωσιν ὁλόκληρον τὸν μισθόν των σύνταξιν, νὰ λαμβάνῃ αὐτὸς ὁ ἀτυχὴς δρ. 67.50. Νομίζω ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ ἀναφορὰ τοῦ ἀτυχοῦς αὐτοῦ καὶ νὰ λάβῃ ὡς σύνταξιν τὸν μισθόν, τὸν ὁποῖον ἐλάμβανεν.

§46Ι. ΦΟΥΡΙΔΗΣ. Πράγματι, Κύριοι, πρόκειται περὶ ἑνὸς ἐντιμωτάτου ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος μετὰ 50 ἐτῶν ὑπηρεσίαν ἔφυγε καὶ λαμβάνει σύνταξιν 60 δραχμῶν. Συνιστῶ ἐνθέρμως εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ἐὰν ὑπάρχῃ μέσον θεραπείας, νὰ λάβῃ αὐτό.

§47Ν. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Τὴν αὐτὴν σύστασιν ἔχω καὶ ἐγὼ νὰ κάμω, ἢ νὰ αὐξηθῇ ἡ σύνταξίς του ἢ νὰ δοθῇ τοὐλάχιστον ἓν βοήθημα εἰς αὐτόν.

§48Κ. ΜΕΡΜΗΓΚΑΣ. Καὶ ἐγὼ τὴν αὐτὴν σύστασιν.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Οἰκονόμου, ὅπως καταθέσῃ ἀναφορὰν τοῦ ἐκ Λαρίσης Σάββα Χαϊμαλῆ.

§50Δ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Νὰ ἀναβληθῇ.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς κατοίκων Διαβολιτσίου κλπ. ὁ κ. Πετρομανιάτης ἔχει τὸν λόγον.

§52Α. ΠΕΤΡΟΜΑΝΙΑΤΗΣ. Οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου Διαβολιτσίου παραπονοῦνται, καὶ ζητοῦσιν ὅπως ἀποσταλῇ μηχανικός, ἵνα κανονίσῃ τὴν μεταφορὰν τῶν ὑδάτων καὶ τὴν τοποθέτησιν τῶν κρηνῶν ἐπὶ τῆς πηγῆς Γαστούνης. Μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἐγένετο ἐπωφελὴς κανονισμὸς τῶν ὑδάτων καὶ προεκλήθησαν συλλαλητήρια καὶ ταραχαὶ μεταξὺ τῶν κατοίκων. Θὰ παρακαλέσω ὑμᾶς νὰ ἀποσταλῇ μηχανικός, ἵνα παρατηρήσῃ ποῦ πρέπει νὰ τοποθετηθῶσιν αἱ κρῆναι, ἵνα μὴ συμβῶσιν ἄτοπα καὶ συμπλοκαὶ μεταξὺ τῶν κατοίκων.

§53Δ. ΚΑΒΟΥΡΑΣ. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ· οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου εἶναι ἐν διχογνωμίᾳ περὶ τοῦ μέρους εἰς τὸ ὁποῖον δέον νὰ τοποθετηθῶσιν οἱ σωλῆνες καὶ δι’ αὐτὸ προεκλήθησαν ἔριδες. Διὰ τοῦτο πρέπει νὰ σταλῇ μηχανικός, ὁ ὁποῖος νὰ ὁρίσῃ ποῦ εἶναι τὸ κατάλληλον μέρος διὰ νὰ τοποθετηθοῦν.

§54Ν. ΣΥΡΙΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν τοῦ ἐκ Κριεκουκίου Γιαννακοῦ, αἰτουμένου ὅπως ἐξελεγχθῇ ἡ διαχείρισις αὐτοῦ ὡς ἀποθηκαρίου τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, διότι ἡ ἐπὶ τοσαῦτα ἔτη ἐκκρεμότης στερεῖ τοῦτον μέχρι σήμερον τῆς ἣν εἶχε καταθέσει ἐγγυήσεως.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς καλλήγων ἐκ Μασχολαρίου, Πετρίνου καὶ Πύργου Ματαράγκας περὶ διακανονισμοῦ τῶν σχέσεων πρὸς τοὺς ἰδιοκτήτας, τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Α. Θανόπουλος.

§56Α. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀλλεπάλληλοι ἀναφοραὶ ὑποβάλλονται εἰς τὴν Βουλήν, καὶ πολὺ φυσικά, ἐκ μέρους διαφόρων κολλήγων διαφόρων τσιφλικίων ζητούντων τὸν κανονισμὸν τῶν σχέσεων μεταξὺ ἰδιοκτητῶν καὶ καλλιεργητῶν. Βεβαίως ἐγὼ δὲν θὰ εἶμαι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ ἐπιδιώξω τὴν ψήφισιν, ἀλλὰ φρονῶ ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ ἔχουσιν ὑποχρέωσιν νὰ ἐπισπεύσωσι τὴν ψήφισιν τοιούτου νομοσχεδίου, διότι βεβαιωθῆτε, ὅτι τελευταίως ἡ κατάστασις ἐν Θεσσαλίᾳ τῶν τσιφλικιούχων καταδιωκόντων ἀμειλίκτως τοὺς καλλιεργητὰς κατέστη ἀφόρητος, καὶ μέχρις αὐτοῦ τοῦ σημείου ἀφόρητος, ὥστε ἀρνοῦνται εἰς αὐτοὺς σπόρον, ἀρνοῦνται εἰς αὐτοὺς τὰ δικαιώματα καὶ τὰς ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας ἀπὸ ἀμνημονεύτων χρόνων εἶχον πρὸς αὐτοὺς μέχρι σήμερον καὶ ἕνα μόνον ἔχουσι γνώμονα τίνι τρόπῳ καὶ διὰ ποίου, ἔστω καὶ ἀθεμίτου, μέσου, νὰ ὑποχρεῶνται, καὶ ὑποχρεοῦνται, καὶ ὑποχρεοῦνται πάντοτε οἱ κολλῆγοι καὶ μόνον αὐτοί. Τουτέστι καὶ ἐν ἑνὶ λόγῳ τὰς ὑποχρεώσεις τῶν καλλιεργητῶν πρὸς αὐτοὺς τὰς ἀναγνωρίζουσιν ὡς δικαιώματά των, ἀλλὰ ἐξ ἄλλου τὰ δικαιώματα τῶν κολλήγων οὐδαμῶς ἐννοοῦσι νὰ λαμβάνωσι ὑπ’ ὄψιν· σχεδὸν τὰ πάνδεινα τὰ τρία αὐτὰ χωρία, τὰ ὁποῖα ὑπάγονται εἰς τὸ ἰδιαίτερόν μου μάλιστα δῆμον καὶ δύναμαι καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος καὶ ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως νὰ βεβαιώσω, ὑφίστανται τελευταίως καὶ μόλις πρὸ μηνῶν 10–12 οἰκογένειαι ἐκ τοῦ ἑνὸς τῶν ἀναφερομένων χωρίων ἐξεδιώχθησαν, καὶ ἄλλαι μὲν κατέφυγον εἰς μερικὰς μικρὰς τρώγλας, τὰς ὁποίας ἔχομεν ἡμεῖς κατ’ εὐτυχῆ συγκυρίαν εἰς τὸ χωρίον μας καὶ τὰς ὁποίας ἐδώσαμεν νὰ παραμείνωσι καὶ στεγασθῶσι, διότι δὲν εἶχον ποῦ νὰ ὑπάγωσι, τὰ δὲ ζῷά των ἐπώλησαν εἰς τιμὰς ἐντελῶς ἐξηυτελισμένας, διότι δὲν εἶχον ποῦ καὶ πῶς νὰ τὰ συντηρήσωσι, καὶ διότι ἤθελον τέλος πάντων νὰ συντηρηθῶσιν ἀγοράζοντες διὰ τῆς πωλήσεως αὐτῶν τὰ πρὸς τὸ ζῆν ἀναγκαῖα, ἐκτὸς τῆς καλλιεργείας τὴν ὁποίαν ἀπώλεσαν, ἐκτὸς τῆς περιουσίας των τῆς ἄλλης. Τὰ αὐτὰ δὲ αἱ ἐναπολειφθεῖσαι καὶ παραμείνασαι εἰς τὸ χωρίον ἐξακολουθοῦσι νὰ ὑφίστανται δεινοπαθήματα, τὰ ὁποῖα ἂν καὶ πολλάκις ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἐλέχθησαν, ἐπαναλαμβάνομεν ὅτι εἶναι τοιαῦτα, ὥστε νὰ προκαλῶσι τὴν φρίκην. Εἶναι αἶσχος δι’ ἐκείνους ἐκεῖ, ἀλλ’ ἐν τούτοις ἐκεῖνοι δὲν ἐννοοῦσι νὰ ὑποχωρήσωσι καὶ ἐν τοιαύτη περιπτώσει νομίζω ὅτι ἡ Πολιτεία πρέπει καὶ καθῆκον ἔχει νὰ λάβῃ σοβαρὰν μέριμναν περὶ τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, διότι δὲν εἶναι οἱ δυστυχεῖς ἐκεῖνοι τίποτε ἄλλο ἢ κτήνη, διότι οὔτε δούλους δύναταί τις τοιαῦτα πάσχοντας δυστυχῶς νὰ ὀνομάσῃ αὐτοὺς!

§57Δ. ΚΟΥΚΟΥΛΕΤΣΟΣ. Καὶ ἐγὼ θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ μέριμναν διὰ τοὺς κολλήγους, διότι ἡ σημερινὴ κατάστασις αὐτῶν εἶναι ἀπελπιστική. Οἱ ἰδιοκτῆται δὲν δύνανται βεβαίως δυνάμει τοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη περὶ ἐξώσεως νὰ ἐξώσωσι τοὺς καλλιεργητάς, ἀλλὰ ἐφαρμόζουσιν ἄλλο μέτρον, δὲν παραδίδουσιν εἰς αὐτοὺς γαίας πρὸς καλλιέργειαν, τοὺς παρεμποδίζουσι τὰ ζῷά των νὰ βόσκωσιν εἰς τὰς γαίας τοῦ χωρίου· τὸ μέτρον τοῦτο τὸ ἐφαρμόζουσιν ὄχι μόνον ἐναντίον ἐκείνων, τοὺς ὁποίους θέλουσι νὰ ἐξώσωσιν, ἀλλὰ καὶ ὁσάκις θέλουσι νὰ μετατρέψωσι τὴν σύμβασιν ἐπὶ τὰ βελτίω. Σήμερον μεταχειρίζονται τὰ μέσα αὐτὰ διὰ νὰ ἐξαναγκάσωσι τοὺς κολλήγους νὰ ἀναδεχθῶσιν αὐτοὶ τὴν πληρωμὴν ὁλοκλήρου τοῦ φόρου τῆς δεκάτης. Τὰ μέτρα αὐτά, τὰ ὁποῖα μεταχειρίζονται οἱ ἰδιοκτῆται εἶναι καταναγκαστικὰ πολύ, καὶ θὰ ἐξαναγκάσωσι τοὺς χωρικοὺς νὰ φθάσωσιν εἰς τὰ ἄκρα. Καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ προλαμβάνῃ τὴν διασάλευσιν τῆς τάξεως καὶ ὄχι νὰ συντελῇ εἰς τὴν διατάραξιν αὐτῆς. Παρακαλῶ λοιπὸν καὶ πάλιν τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ μέτρα.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χρυσοστάλης ἐπὶ ἀναφορᾶς Συλλόγου φαρμακοποιῶν Χαλκίδος περὶ πωλήσεως φαρμάκων.

§59Δ. ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, προχθὲς ἅμα τῇ ὑποβολῇ τῆς προτάσεως «νόμου περὶ πωλήσεως ἰατρικῶν» τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κυρίου Ἀγαπητοῦ καὶ τῇ συζητήσει αὐτῆς ἐν τῇ Βουλῇ ἠγέρθη σάλος εἰς τὸν φαρμακευτικὸν καὶ ἐμπορικὸν κόσμον. Εἰς ὅλον τὸ Κράτος, καὶ πλεῖστοι συνάδελφοι ἐξ ὑμῶν θὰ ἔλαβον βεβαίως τηλεγραφήματα ἐξ ὅλων τῶν ἐπαρχιῶν καὶ ἀπὸ φαρμακοποιοὺς καὶ ἀπὸ ἐμπόρους διαμαρτυρομένους, ἄλλους ὑπὲρ καὶ ἄλλους κατὰ τῆς ἀναφερθείσης προτάσεως.

§60Δ. ΚΛΑΔΗΣ. Ὅλοι οἱ Ζακύνθιοι μοῦ ἐτηλεγράφησαν·

§61Δ. ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ. Ἤθελον παρακαλέσει λοιπὸν ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τοῦ Συλλόγου τῶν συμπολιτῶν μου φαρμακοποιῶν Χαλκίδος ἐφ’ ἧς ἤδη ἔλαβον τὸν λόγον νὰ ἀναβληθῇ πᾶσα συζήτησις περὶ πωλήσεως Ἰατρικῶν φαρμάκων ἔστω καὶ ἐκ τῆς ἀγαθωτάτης προτάσεως αὐτῆς τοῦ κ. Ἀγαπητοῦ ἐκ τῆς ὁποίας ὁπωσδήποτε δὲν ἔπρεπε νὰ παραπονῶνται οἱ ἀνὰ τὸ Κράτος φαρμακοποιοί. Ἀλλὰ ἀφοῦ ἠγέρθη, ὡς προεῖπον, τοιοῦτος σάλος, νὰ ἀφήσωμεν εἰς τοὺς μέλλοντας ἡμῶν συναδέλφους ὅσοι ἐπανέλθωσιν ἐν τῇ Βουλῇ ταύτῃ νὰ προνοήσωσι περὶ τοῦ κατ’ ἐξοχὴν ἐνδιαφέροντος τούτου ζητήματος, ζητήματος δύναταί τις εἰπεῖν δημοσίας τάξεως, διότι τὸ ζήτημα αὐτὸ εἶναι σπουδαιότατον, θίγει πολλαπλᾶ συμφέροντα διαφόρων ἐπαγγελματικῶν τάξεων τοῦ Κράτους, διότι, ὅπως βλέπετε, ὑπάρχει μία τάσις παρὰ πολλῶν ἐπαγγελματιῶν μὴ φαρμακοποιῶν, οἱ ὁποῖοι ζητοῦσι νὰ ὑπεισέλθωσι παρ’ ὅτι ἤδη ὑπεισῆλθον καὶ νὰ λεηλατήσωσι παρ’ ὅτι ἤδη λεηλατοῦσι τὸ δύστηνον καταστὰν φαρμακευτικὸν ἐπάγγελμα· ἡμεῖς θέλομεν νὰ τὰ θεραπεύσωμεν, καὶ νὰ τὰ προλάβωμεν ὅλα αὐτά, ἀλλὰ ἀφ’ ἑτέρου ἀντιστρατεύονται ἡμῖν τοῖς φαρμακοποιοῖς ὅλοι οἱ ἄλλοι ἅρπαγες τῶν φαρμακευτικῶν δικαιωμάτων ἐπαγγελματίαι καὶ ἑπομένως γεννᾶται ἀντίδρασις ἐν τῇ Βουλῇ παρὰ διαφόρων Βουλευτῶν, συμπαθούντων πρὸς τοὺς διαφόρους αὐτοὺς ἐπαγγελματίας καὶ ἑπομένως δὲν δύναται νὰ ψηφισθῇ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, ὅπως ἐγένετο καὶ εἰς πολλὰς παρελθούσας Βουλάς. Εὐχῆς ἔργον θὰ ἦτο νὰ ἐλύετο ἐν τῇ παρούσῃ Βουλῇ τὸ ζήτημα τὸ φαρμακευτικόν, ἀλλὰ νὰ ἐλαμβάνετο ὑπ’ ὄψιν τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἄλλοτε ἐπεξειργάσθη τὸ ἰατροσυνέδριον καὶ τὸ ὁποῖον ἐπὶ τῆς Ὑπουργίας τοῦ κ. Λεβίδου ἄλλοτε καὶ ἐσχάτως εἰσήχθη ἐν τῇ Βουλῇ τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο τὸ θέτον τοὺς πάντας καὶ τὰ πάντα εἰς τὴν θέσιν των. Ἀλλὰ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ προχωρήσῃ ἐπ’ αὐτοῦ ἡ συζήτησις οὔτε βῆμα, διότι ὅτε ἤρξατο ἐπ’ αὐτοῦ ἡ συζήτησις ἡ πρώτη κατ’ ἀρχὴν δαιμονιώδης θόρυβος ἐμαίνετο ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ οἱ τότε πατέρες τοῦ ἔθνους ἀπὸ διάφορα ἐλαυνόμενοι συμφέροντα ἀντέδρασαν καὶ ἡ Βουλὴ ἐκείνη ἐστάθη ἀδύνατον νὰ προχωρήσῃ ἐν τῇ συζητήσει τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου καὶ τὸ ἐγκατέλειψεν ἔκθετον. Ἐὰν πρόκειται λοιπὸν νὰ ψηφισθῇ ἓν νομοσχέδιον τοιοῦτον, ὡς ἐκεῖνο τὸ ἐγκαταλειφθὲν τὸ ὁποῖον ὑπάρχει ἔτι εἰς τὰ ἀρχεῖα τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ψηφισθῇ ἄλλως πως ἤθελον παρακαλέσει τὸν κ. ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργὸν ὡς καὶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ εἰσακούσωσιν ἐμοῦ ὡς εἰδικοῦ τέλος πάντων καὶ νὰ μὴ θίξωμεν ἤδη παντάπασιν αὐτὸ τὸ ζήτημα· ἢ οὕτως ἢ ἄλλως τέλος νὰ τὸ ἀφήσωμεν τὸ ζήτημα αὐτὸ ἐκκρεμές. Τὴν γνώμην μου προτείνω μετὰ θάρρους ὡς γνώμην εἰδικοῦ περὶ τὰ τοιαῦτα ζητήματα, ὡς ὄντα τοῦ ἐπαγγελματικοῦ μου κλάδου καὶ ἐλπίζω ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ μοὶ κάμῃ τὴν τιμὴν νὰ εἰσακούσῃ ταύτης τῆς γνώμης μου τῆς ἀπροσωπολήπτου.

§62Θ. ΠΕΤΜΕΖΑΣ. Δυνάμει τοῦ καθεστῶτος πρέπει νὰ ὑπομνήσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ μέτρα ὑπὲρ τῶν σημερινῶν φαρμακοποιῶν.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γόντικας, ὁ κ. Γκλαβᾶς ὁ κ. Χρυσοστάλης ἐπὶ ἀναφορᾶς φαρμακοποιῶν Αἰγίου περὶ πωλήσεως φαρμάκων. Ἐπὶ ἀναφορᾶς παροδίων κατοίκων ὁδοῦ Πατρῶν–Πύργου περὶ ἐπισκευῆς ταύτης. Ὁ κ. Συριόπουλος ἔχει τὸν λόγον. Ἀπών. Ὁ κ. Λαμπρινόπουλος· ἀπών. Ὁ κ. Γόντικας· ἀπών. Ὁ κ. Γκλαβᾶς.

§64Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Θὰ παρακαλέσω καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἐγγράψῃ πίστωσιν, διότι πολλαὶ χιλιάδες ἔχουσι θυσιασθῆ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει παρακαλῶ νὰ διαβιβάσῃ τὴν προκειμένην ἀναφορὰν εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κουλουμβάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ δικηγορικοῦ συλλόγου Γυθείου περὶ τῶν λεχθέντων περὶ τοῦ πρωτοδίκου Τούντα.

§66Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι ἄγνωστον εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς, ἥτις ἀπὸ 1000 ἐτῶν οὐδέποτε ἐδουλώθη καυχῶνται ἐπὶ ἐξαιρετικῇ εὐφυΐᾳ, φαντάζεται δὲ πᾶς τις ἑπομένως πόσον δικαίως πρέπει νὰ καυχῶνται ἐπὶ εὐφυΐᾳ οἱ δικηγόροι οἱ καταγόμενοι ἐκ τῆς περιοχῆς ἐκείνης. Οἱ δικηγόροι ἑπομένως τῆς πρωτευούσης τῆς χώρας ἐκείνης εἰς ἐμὲ δὲν εἶναι ἁπλῶς προσφιλεῖς, ἀλλὰ ἐμπνέουσι καὶ σεβασμὸν ἀκόμη, συμβαίνει ὅμως καὶ οἱ μᾶλλον ἐξαιρετικοὶ ἄνθρωποι νὰ ὑποπίπτωσιν εἰς σφάλματα καὶ νὰ πλανῶνται, καὶ ἀτυχῶς ἔχουσι πλανηθῆ οἱ δικηγόροι τοῦ Γυθείου, ἔχουσι παραπλανηθῆ κατὰ τρόπον παντελῶς ἀσύγγνωστον, διότι παρέχεται εἰς αὐτοὺς ὑπόσχεσις περὶ τῆς ὁποίας οὔτε σκέψις ἐγένετο ποτὲ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης· διότι ἂν ἐγένετο σκέψις, ἐὰν προσήγετο μέτρον τι εἰς τὴν Βουλὴν ἐγὼ θὰ ἤμην ὁ πρῶτος, ὅστις θὰ ἐψήφιζα ὑπὲρ αὐτοῦ. Ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνω νὰ δηλώσω ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης, ὅτι ἔχω ἀκράδαντον πεποίθησιν περὶ τοῦ ὅτι οὔτε σκέψις ἐγένετο ποτὲ νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ δοθεῖσα εἰς αὐτοὺς ὑπόσχεσις καὶ διὰ τοῦτο προέβησαν οἱ κ. κ. συνάδελφοι δικηγόροι, οἵτινες εἰς ἐμέ, ἐπαναλαμβάνω, καὶ προσφιλέστατοι εἶναι, ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ συνόλῳ αὐτῶν μοὶ ἐμπνέουσι καὶ σεβασμὸν ἀκόμη μεθ’ ὅλα ταῦτα, νὰ ἀποδοκιμάσωσι τὸν συνάδελφον κ. Κουτούπην, διότι ἔχει καὶ αὐτὸς ὡς καὶ ἡμεῖς οἱ ἄλλοι πληροφορίας, τὰς ὁποίας δὲν μᾶς εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἀπορρίψωμεν, ὅτι εἷς τῶν ἐκεῖ δικαστῶν προέβη εἰς πρᾶξιν ἀκατονόμαστον. Κατήγγειλε τὸ πρᾶγμα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, πρόκειται περὶ ἀπόπειρας βιασμοῦ μιᾶς κόρης, κατήγγειλε τὸ πρᾶγμα ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης καὶ τὸ κατήγγειλε, διότι ἐνεργήθη ἀνάκρισις, ὡς συνήθως ἐνεργεῖται ὑπὸ συναδέλφου κατὰ συναδέλφου, καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο, ὅτι ἡ κόρη ἐκείνη καὶ ὁ πατήρ της νὰ εἶναι ἤδη ὑπόδικοι ἐνώπιον τῆς δικαιοσύνης.

§67Ι. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ. Ἱερεὺς ὁ πατήρ.

§68ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πῶς λέγεται ὁ πρωτοδίκης.

§69Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Τούντας. Ὁ ἱερεὺς εἶναι ὑπόδικος ἐπὶ στυγερᾷ συκοφαντίᾳ κατὰ τοῦ δικαστοῦ, πρόκειται δὲ καὶ περὶ δικαστοῦ, ὅστις καὶ ἀπὸ ἐπιστημονικῆς ἀπόψεως εἶναι οἰκτρὸν καὶ λέγειν.

§70Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Δυστυχῶς εἶναι ἀληθές.

§71Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Νομίζω ὅτι ἔχω δικαίωμα νὰ ζητήσω παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως σπεύσῃ νὰ προσαγάγῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὸν φάκελον τὸν ἀφορῶντα τὴν ἐξέτασιν κατὰ τοῦ δικαστοῦ ἐκείνου. Ἀλλὰ θὰ ἐτόλμων νὰ ἔχω καὶ μίαν διαφορὰν γνώμης πρὸς τὸ προεδρεῖον.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὸς τὸ Προεδρεῖον;

§73Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Διαφορὰν γνώμης ἁπλῶς. Δὲν πρόκειται ἁπλῶς οὔτε περὶ ἐλαφροτάτης μομφῆς. Θὰ ἐτόλμων νὰ ἔχω καὶ μίαν διαφορὰν γνώμης ἐπὶ τούτου. Δὲν νομίζω ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν τὸ Προεδρεῖον νὰ ἀνακοινοῖ εἰς τὴν Βουλὴν ἄλλας ἀναφορὰς παρ’ ἐκείνας, αἵτινες παραπονοῦνται καὶ διαμαρτύρονται ἢ καὶ καταγγέλλουσιν ἀκόμη πράξεις ὑπευθύνων δημοσίων ἀρχῶν. Ἀναφοραὶ κατὰ Βουλευτῶν διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν καθηκόντων των ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἀνελέγκτων κατὰ τὸ Πολίτευμα, νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἀνακοινῶνται. Περαίνων, κύριοι Βουλευταί, ἐπαναλαμβάνω τὴν παράκλησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως προσκομίσῃ τὸν φάκελον τὸν ἀφορῶντα τὸν δικαστὴν ἐκεῖνον καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοὶ ἐπιτρέψητε, ὅπως ἐπαναλάβω λόγῳ τῆς ἐμπειρίας ὡς Βουλευτὴς ἀπὸ ἑνὸς ἔτους τὴν σύστασίν μου πρὸς τοὺς δικηγόρους τοῦ Γυθείου νὰ μὴ δίδωσι πολλὴν πίστιν πρὸς ἐκείνους, οἵτινες δίδουσιν ὑποσχέσεις πρὸς αὐτοὺς διὰ σκοποὺς εὐνοήτους.

§74Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Ὅπως ἐνθυμεῖται ἡ Βουλὴ ἐγὼ δὲν ὠνόμασα οὐδένα δικαστήν, ἀλλὰ λόγου γενομένου περὶ πράξεως ἀκατονομάστου ἑτέρου δικαστοῦ ἐν Πύργῳ ἔκαμον λόγον καὶ περὶ καταγγελίας ὁμοίας πράξεως, ἀπέσχον ἑπομένως καὶ τὸ ὄνομα νὰ κατονομάσω καὶ τὴν πρᾶξιν. Ἔλαβον τηλεγράφημα ἐκ μέρους τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Γυθείου εἰς τὸν ὁποῖον ἔσπευσα νὰ ἀπαντήσω, ὅτι ἐπὶ μακρὸν χρόνον ἐκυμαινόμην, ἐὰν ἔπρεπε νὰ δώσω πίστιν εἰς τοιαύτην καταγγελίαν καὶ ὅτι δὲν εἶχον σχηματίσει ἀκόμη γνώμην, θὰ ἐπερίμενον δὲ ἀπὸ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, τὸν ὁποῖον θὰ ἐπροκάλουν, ὅπως καὶ ἐγὼ μορφώσω γνώμην τινα, μολονότι παρὰ πολλῶν ἀξιοπίστων προσώπων εἶχον διαβεβαιώσεις περὶ τούτου. Ἐὰν τὸ ταχυδρομεῖον ἐλειτούργησε κανονικῶς ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος Γυθείου θὰ εἶχε λάβει τὴν ἐπιστολήν μου, καθ’ ὃν χρόνον ἐστάλη τὸ πρὸς τὴν Βουλὴν τηλεγράφημα. Ἐδήλωσα εἰς τὸν δικηγορικὸν Σύλλογον, ὅτι θὰ ἀνασκευάσω ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπον, διότι βεβαίως καθεὶς ἐξ ἡμῶν προκειμένου περὶ δικαστικῶν πραγμάτων θὰ δώσῃ μεγαλειτέραν πίστιν εἰς ἕνα Δικηγορικὸν Σύλλογον τόπου τινος παρὰ εἰς οἱανδήποτε ἄλλην ἐπαγγελματικὴν τάξιν ἢ τάξιν ἀτόμων, πάντοτε ἐπαναλαμβάνω προκειμένου περὶ δικαστικοῦ ζητήματος. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει οὐδένα θὰ εἶχον λόγον νὰ ἐπιμένω ἐπὶ πράγματος, τὸ ὁποῖον ἐγὼ ὁ ἴδιος δὲν ἐγνώριζον καὶ τὸ ὁποῖον διεπράχθη, ἐὰν διεπράχθη, ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, ὥστε οὐδεὶς νὰ δύναται νὰ τὸ γνωρίζῃ, οὔτε αὐτὴ ἡ δικαιοσύνη. Δὲν εἰσέρχομαι εἰς τὰς λεπτομερείας τοῦ θέματος διὰ νὰ μὴ εἴπω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δηλῶ ὅτι δὲν θέλω καὶ δὲν πρέπει νὰ εἴπω. Ἡ σπουδὴ τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Γυθείου μὲ ἔκαμε νὰ ὑποθέσω ὅτι κάποιο ἐνδιαφέρον ὑπάρχει ὑπὲρ τοῦ δικαστοῦ ἐκείνου, διὰ νὰ τοῦ παράσχῃ ἴσως ὑπηρεσίας, διότι ὅταν ὑπῆρχε παρ’ ἐμοῦ ἐπιστολή, ὅτι θὰ σπεύσω νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι δὲν ἔχω οὐδένα λόγον νὰ ἐπιμένω εἰς τὴν ἐπερώτησίν μου, δὲν βλέπω τίνα λόγον εἶχε τὸ τηλεγράφημα. Νομίζω ὅτι τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ συνάδελφος κ. Κουλουμβάκης, εἶναι ὀρθόν. Δὲν δύναται τὸ Προεδρεῖον νὰ ἐπιτρέπῃ ἀνασκευὴν τῶν λεγομένων δι’ ἀναφορῶν, αἱ ὁποῖαι ἀπευθύνονται εἰς τὴν Βουλὴν καὶ αἱ ὁποῖαι δύνανται νὰ ἀναγνωσθῶσιν. Δὲν εἶναι δυνατὸν κρίσεις βουλευτῶν νὰ ἀνασκευάζωνται καὶ νὰ ἀποτελῶσι θέμα συζητήσεως. Ἐγὼ ηὐχαρίστησα τὸν Δικηγορικὸν Σύλλογον Γυθείου, διότι μοὶ ἐγνωστοποίησεν ἓν πρᾶγμα, καὶ ἴσως μὲ ἐπρόλαβε ἀπὸ τοῦ νὰ κάμω ἓν λάθος, ἐν καλῇ πίστει πάντοτε, ἀλλὰ λάθος· οὐδένα λόγον ἔχω νὰ μὴ πιστεύσω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον λέγει μία τάξις, τὴν ὁποίαν ἐκτιμῶ, ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνω ὅτι κακὴν ὑπηρεσίαν προσέφερον εἰς τὸν δικαστὴν οἱ δικηγόροι διὰ τοιούτων μέσων προσπαθήσαντες νὰ ἀναιρέσωσι κἄποιον ὑπαινιγμὸν ἐν διακοπῇ λεχθέντα καὶ οὐχὶ κατόπιν ἐπερωτήσεως. Δὲν ἠρκέσθησαν νὰ ἀποστείλωσι τηλεγράφημα πρὸς ἐμέ, ἀλλ’ ἐνῷ συγχρόνως εἰδοποίουν ὅτι αἱ πληροφορίαι μου δὲν ἦσαν ἀληθεῖς, δὲν παρέλειπον διὰ μιᾶς ἐφημερίδος, νὰ διαψεύσωσιν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπον, καὶ ὄχι τὰς πληροφορίας μου καὶ συγχρόνως, μὴ ἀρκεσθέντες εἰς τὴν διαβεβαίωσιν τὴν ὁποίαν τοὺς ἔδωκα, νὰ στείλουν καὶ τηλεγράφημα πρὸς τὴν Βουλὴν. Μοῦ φαίνεται ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ διαδικασία προδίδει ἐξαιρετικὴν σπουδὴν τῶν ἀξιοτίμων συμπολιτῶν μου ὑπὲρ ἑνὸς δικαστοῦ καὶ ἐπαναλαμβάνω ἐκεῖνο, ὅπερ πάντοτε εἶπον, ὅτι ἡ ἰσχυρὰ τάξις τῶν δικαστῶν δὲν ἔχει μόνον τὰ δικαιώματα τὰ ὁποῖα τῆς δίδει ἡ πολιτεία ἀλλὰ καὶ τὰ δικαιώματα τὰ ὁποῖα λαμβάνει ἐκ τοῦ φόβου τὸν ὁποῖον ἐμπνέει, διότι ἡ δικαιοσύνη ἀπονέμεται, ὡς πάντες γνωρίζουν, διότι ἡ δικαιοσύνη τρομοκρατεῖ πάντα καί ἡ σπουδὴ τῶν δικηγόρων συμπολιτῶν μου ἦτο ἀδικαιολόγητος, ὅταν ὑπάρχῃ ἡ δήλωσίς μου, ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔκαμον ἐκεῖνοι θὰ τὸ ἔκαμνον ἐγώ.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης.

§76Ι. ΦΟΥΡΙΔΗΣ. Παρακαλῶ νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις διὰ νὰ σᾶς βοηθήσω, κ. Ὑπουργέ.

§77Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν πρόκειται νὰ μὲ βοηθήσητε, ἀφήσατε.

§78Ι. ΦΟΥΡΙΔΗΣ. Θὰ εἴπω ἀκριβῶς τί συμβαίνει ἐπὶ τοῦ προκειμένου.

§79Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν τὸ ἀφήνετε;

§80Ι. ΦΟΥΡΙΔΗΣ. Ὄχι. Διότι εἶμαι πολίτης ἐκ Γυθείου καὶ ἔχω δικαίωμα νὰ εἴπω πῶς ἔχουσι τὰ πράγματα. Τὸ ζήτημα τοῦτο τρὶς ἤδη ἦλθεν εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὰς δύο πρώτας περιπτώσεις ἐπεισοδιακῶς, τὴν δὲ τρίτην ἐπισήμως. Ἰδοὺ ἀκριβῶς τί συμβαίνει ἐν προκειμένῳ. Πρὸ μηνῶν μία κόρη ἐκ τοῦ δήμου.... μετέβη εἰς τὸν ἀνακριτὴν νὰ ἀνακριθῇ διὰ ποινικὴν ὑπόθεσιν. Ὁ ἀνακριτὴς δὲν ἦτο εἰς τὸ γραφεῖον καὶ ὁ γραμματεὺς τὴν παρέλαβε καὶ τὴν ἐπῆγε εἰς τὸ σπῆτι τοῦ ἀνακριτοῦ. Ἔκτοτε λέγουν ὅτι ὁ γραμματεὺς ἐστάλη δῆθεν νὰ φέρῃ χωροφύλακα ἐπειδὴ ἡ κόρη συνελήφθη ψευδομένη. Ἔμειναν οὕτω μόνοι ὁ ἀνακριτὴς καὶ ἡ κόρη ἐντὸς τῆς οἰκίας τοῦ ἀνακριτοῦ. Μετ’ ὀλίγας στιγμὰς ἀπὸ τῆς ἀναχωρήσεως τοῦ γραμματέως, ἐξέρχεται ἡ κόρη αὐτὴ κατεστενοχωρημένη καὶ συναντᾷ συμπολίτην της καὶ τοῦ λέγει ὅτι ὁ δικαστὴς ἀπεπειράθη νὰ τῆς κάμῃ πράγματα ἀκατονόμαστα. Συνεπείᾳ τούτου ἦλθεν ὁ πατὴρ τῆς κόρης εἰς Γύθειον καὶ ὑπέβαλε μήνυσιν κατὰ τοῦ ἐν λόγῳ ἀνακριτοῦ, ὅτι ἀπεπειράθη βιασμόν, ὅστις ἐθεωρήθη ἄδικος ἐπίθεσις. Συγχρόνως ὅμως ὁ δικαστὴς ὑπέβαλε μήνυσιν ἐπὶ συκοφαντίᾳ κατὰ τοῦ ἱερέως καὶ ἐνηργεῖτο σύγχρονος ἀνάκρισις, ἐδῶ δὲ εἶναι τὸ τρωτὸν ὅπερ πρέπει νὰ συντελέσητε νὰ διορθωθῇ σεῖς, κ. Ὑπουργέ· ἐν ᾧ δηλ. ἐξεδόθη τὸ βούλευμα διὰ τὸν δικαστὴν τάχιστα καὶ ἀπηλλάγη πάσης κατηγορίας, τὸ βούλευμα διὰ τὸν κατηγορούμενον ἐπὶ συκοφαντίᾳ ἱερέα ἀκόμη δὲν ἐξεδόθη, διότι ἔχω τὴν πληροφορίαν τὴν ὁποίαν γνωρίζω ἐκ τῆς εἰσαγγελίας ὅτι ἐνῷ πρὸ 20 ἡμερῶν ἔχει ὑποβληθῆ περατωμένη ἡ ἀνάκρισις εἰς τὸν εἰσαγγελέα, εἰσέτι δὲν ἐστάλη ἡ πρότασις. Ἐδῶ λοιπὸν ἔγκειται τὸ ζήτημα: νὰ διαταχθῇ ὁ εἰσαγγελεὺς νὰ ἀποστείλῃ πρότασιν εἰς τὸ συμβούλιον πρὸς ἔκδοσιν βουλεύματος, καὶ κατόπιν τὰ διάφορα ἔγγραφα νὰ ἔλθουν καὶ ἐνώπιον ἡμῶν καὶ νὰ κρίνωμεν καὶ ἡμεῖς ὡς ἀνώτεροι δικασταί, ἐὰν δικαίως ἢ ἀδίκως ἀπεφάνθη εἰς τὴν μίαν ἢ τὴν ἄλλην ὑπόθεσιν τὸ δικαστήριον.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης ἔχω ὀλίγα τινὰ νὰ εἴπω. Ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Λακωνίας παρεπονέθη ὅτι τὸ προεδρεῖον ἀνεκοίνωσεν ἀναφορὰν ἥτις ἀπηυθύνετο κατὰ Βουλευτοῦ καὶ ὅτι ἔχει τὴν γνώμην ὅτι τοιαῦται ἀναφοραὶ δὲν πρέπει νὰ ἀνακοινῶνται· Ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ ἀνακοινώσω πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι τὸ τηλεγράφημα ἀπηυθύνετο πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς ἐκ μέρους τοῦ δικηγορικοῦ συλλόγου Γυθείου, γνωρίζει δὲ πρὸς τὴν Βουλὴν ἁπλῶς ὅτι τὰ λεχθέντα παρὰ τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως δύναται νὰ βεβαιώσῃ ὁ δικηγορικὸς σύλλογος ὅτι δὲν ἔχονται ἀκριβείας, χωρὶς οὐδὲν τὸ ἐπίμεμπτον νὰ λέγῃ κατὰ Βουλευτοῦ καὶ ἀκριβῶς μόνον πρὸς διαφώτισιν τῆς Βουλῆς. Ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος, ὡς γνωρίζετε, εἶναι ἀνεξάρτητος ἀρχή, ἀπευθυνομένη δὲ πρὸς τὴν Βουλὴν ὤφειλε νὰ προσελκύσῃ τὴν προσοχὴν τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς καὶ συνεπῶς ὤφειλον ν’ ἀνακοινώσω τὸ τηλεγράφημα πρὸς τὴν Βουλήν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸν λόγον.

§82Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ὁμολογουμένως, Κύριοι, λυπηρὰ ἡ ἐξέλιξις τὴν ὁποίαν ἔσχεν ἡ ὑπόθεσις αὕτη, ἐκπληρῶν δὲ καθῆκον συνειδήσεως δύναμαι νὰ βεβαιώσω ὅτι κατὰ τὴν ἐμὴν πεποίθησιν βεβαίως ἐν καλῇ πίστει καὶ δοὺς ἀκρόασιν τὴν ὁποίαν ὤφειλε νὰ δώσῃ εἰς παράπονα τῶν ἐνδιαφερομένων ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Λακωνίας, ἐπεχείρησε νὰ φέρῃ τὸ ζήτημα εἰς τὴν Βουλὴν δι’ ἐρωτήσεως, ἥτις οὐδὲν εἶχε τὸ παράτυπον, πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης. Ἀλλ’ ἡ ἐξέλιξις ὑπῆρξε λυπηρὰ καὶ ἀπροσδόκητος ὀλίγον. Ἐν πρώτοις τὸ τηλεγράφημα τοῦ δικηγορικοῦ συλλόγου Γυθείου, διὰ τὸ ὁποῖον παραπονεῖται ὁ κ. Βουλευτὴς, δὲν παρέχει νομίζω εὔλογον ἀφορμὴν παραπόνου. Τηλεγράφημα τοιοῦτον εἶχον καὶ ἐγὼ σταλὲν πρὸς ἐμὲ προσωπικῶς, τὸ περιεχόμενον δὲ τούτου δὲν εἶναι βεβαίως τὸ παράπαν ἐξυβριστικὸν διὰ τὸν κ. Βουλευτήν, ἀλλ’ ἁπλῶς ἀνασκευαστικὸν μιᾶς ὑπονοίας, τὴν ὁποίαν ἠδύνατο οὗτος νὰ ἔχῃ, μιᾶς πληροφορίας μᾶλλον, διὰ νὰ εἶμαι ἀκριβέστερος, τὴν ὁποίαν ἄλλαι μετέδωκαν εἰς αὐτὸν. Τὸ τηλεγράφημα τὸ πρὸς ἐμὲ εἶχεν οὕτω. (ἀναγινώσκει) «Δικηγορικὸς σύλλογος Γυθείου παρακαλεῖ ὑμᾶς, ὅπως πιστεύσητε ὅτι ἡ κατὰ τοῦ πρωτοδίκου Α. κατηγορία, ἥν ὑπηνίχθη ἐν τῇ Βουλῇ ὁ κ. Κουτούπης εἶναι καθ’ ὁλοκληρίαν ψευδὴς καὶ ἀνυπόστατος, ὡς ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως γνωρίζει ἡμέτερος Σύλλογος καὶ ἀπεδείχθη ἐξ αὐστηρᾶς καὶ ἀμερολήπτου ἀνακρίσεως». Ταῦτα καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον τῆς μετοχῆς τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου. Καθ’ ὅσον δ’ ἀφορᾷ τὴν προβαλλομένην ἀναρμοδιότητα αὐτοῦ εἰς ζητήματα ἐπὶ τῶν ὁποίων ἠσχολήθη ἡ ἐθνικὴ ἀντιπροσωπεία, ἢ ἐπὶ τῶν ὁποίων Βουλευτής τις οἱοσδήποτε ἐξήνεγκε γνώμην τοιαύτην ἢ τοιαύτην ἔχω νὰ παρατηρήσω ταῦτα. Ἀναρμοδιότητα οὐδεμίαν εὑρίσκω, ὄχι μόνον διότι ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος εἶναι ἀρχὴ ἀνεξάρτητος, ἥτις ἔχει τοὐλάχιστον ἴσα δικαιώματα πρὸς πάντα πολίτην νὰ ἀπευθύνηται πρὸς τὰς ἀρχὰς, ἀλλὰ κυρίως, διότι προκειμένου νὰ ἀμυνθῇ δικαστικῶν προσώπων, τῶν ὁποίων ἡ ὑπόληψις ἔστω ἐκ καλῆς προαιρέσεως, ἔστω ἐξ ἐσφαλμένων πληροφοριῶν, δυσφημεῖται ἐνώπιον τοῦ ἐθνικοῦ συνεδρίου, ὄχι μόνον ἁρμοδιότητα εἶχεν, ἀλλὰ καὶ ὑποχρέωσιν ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος νὰ παρέμβῃ. Δύναμαι νὰ εἴπω ἐκ τῆς ἀφορμῆς ταύτης ὅτι οἱ Δικηγορικοὶ Σύλλογοι, ἀεὶ μὲν μάλιστα δὲ νῦν, ὅτε νομοθετικῶς ἀνεγνωρίσθησαν, εἶναι οἱ φυσικοὶ ὑπέρμαχοι καὶ φυσικοὶ ἀντιλήπτορες τῶν δικαστικῶν ἀρχῶν, ὅπως ἐπίσης εἶναι οἱ φυσικοὶ αὐτῶν κατήγοροι πρὸς τὰς προϊσταμένας ἀρχὰς, ὁσάκις ἴδωσιν ὅτι παρεκτρέπονται τῶν ἑαυτῶν καθηκόντων. Δύναται ἑπομένως νὰ θεωρηθῇ ὄχι μόνον ὅτι ἐν τῇ ἰδίᾳ αὐτοῦ ἁρμοδιότητι ἐνήργησεν ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος, ἀλλὰ δύναμαι νὰ προσθέσω ὅτι καὶ ἐκφράζω τὰς εὐχαριστίας μου πρὸς τὸν σύλλογον αὐτόν, ὅστις ἐνόμισε ὅτι ἔπρεπεν εἰς τὴν στιγμὴν ταύτην νὰ ὑψώσῃ τὴν κῦρος ἔχουσαν φωνήν του ὑπὲρ δικαστοῦ, τὸν ὁποῖον ἐνόμισεν ὡς ἀδικηθέντα.

§83Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Κατόπιν διαβεβαιώσεώς μου ὅτι ἐγὼ ὁ ἴδιος θὰ ἀνασκευάσω τὰ λεχθέντα;

§84Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ δὲν τὸ γνωρίζω, οὐδὲ ὑμεῖς τὸ ἐβεβαιώσατε.

§85Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Ἐξακολουθεῖτε νὰ νομίζητε ὅτι εἰς περίπτωσιν καθ’ ἥν ἐδήλωσα ὅτι θὰ ἀνεσκεύαζον ἐγὼ ὁ ἴδιος ἐπισήμως ἐν τῇ Βουλῇ ὅσα κατὰ τοῦ ἀνακριτοῦ τούτου ἐλέχθησαν, νομίζετε ὅτι καὶ πάλιν ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος ἔπραξε τὸ καθῆκόν του ἀπευθυνθεὶς πρὸς τὸν τύπον καὶ τὸ Ἐθνικὸν Συνέδριον;

§86Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Φέρω κρίσεις ἐπὶ τῶν γεγονότων τὰ ὁποῖα ἐξέθηκα ἤδη εἰς τὴν Βουλήν, καὶ οὐχὶ ἐπὶ ἄλλων γεγονότων. Τώρα βεβαίως ἡ Βουλὴ ἀναμένει νὰ μάθῃ τι καὶ ἐπὶ τῆς οὐσίας, ἔχω δὲ ὑποχρέωσιν...

§87Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Δὲν μοὶ ἀπαντᾶτε καὶ δεδομένου ὅτι ἔχω δίκαιον;

§88Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κάμνετε μίαν ὑπόθεσιν· ἐὰν εἶσθε βέβαιος περὶ αὐτῆς, ἠδυνάμην νὰ χρησιμεύσω ὡς διαιτητὴς μεταξὺ ὑμῶν καὶ τοῦ Συλλόγου. ...ἔχω καθῆκον λέγω νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ἡ ὁποία βεβαίως ἀναμένει τι ἐπὶ τῆς οὐσίας τῆς ὑποθέσεως ταύτης, ἥτις εὐλόγως ἐμφανίζεται οὕτω συνταράττουσα πᾶσαν συνείδησιν, κατ’ ἐξοχὴν δὲ τοῦ περιέποντος τὴν δικαστικὴν ἐξουσίαν τοῦ Κράτους ἰδιαιτέρως ἐκ τῶν καθηκόντων αὐτοῦ καὶ τῶν σχέσεων τὰς ὁποίας ἔχει μετὰ τῆς δικαιοσύνης. Ἐγένετο προσφυγὴ πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον ὑπό τινος παραπονουμένης ὅτι ἀπρεπὴς ὑπῆρξεν ἡ πρὸς αὐτὴν στάσις δικαστοῦ τινὸς κατὰ τὴν ἐνάσκησιν τῶν καθηκόντων του. Εὐθὺς ὡς ἐλήφθη ἡ ἀναφορὰ ἐδόθη παρ’ ἐμοῦ ὁ προσήκων χαρακτηρισμός, ὅτι αὕτη δὲν ἦτο ἁπλοῦν παράπονον, τὸ ὁποῖον ἐρευνώμενον διοικητικῶς θὰ εἶχεν ἁπλῆν πειθαρχικὴν καταδίωξιν ὡς ἀποτέλεσμα, ἀλλ’ ἦτο βαρεῖα καταγγελία κατὰ τοῦ δικαστοῦ, ἐφ’ ἧς ἔπρεπε τακτικὴ νὰ ἐνεργηθῇ ἀνάκρισις ὑπὸ πάσας τὰς ἐγγυήσεις, αἵτινες θὰ ἠσφάλιζον τὸ πόρισμα αὐτῆς εἰλικρινὲς καὶ ἄρτιον. Αὐθημερὸν ἡ ἀναφορὰ αὕτη ἐστάλη μετ’ ἐγγράφου πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα τῶν Ἐφετῶν ἔχοντος οὕτω. «Πρὸς τὸν κ. Εἰσαγγελέα τῶν ἐν Ναυπλίῳ Ἐφετῶν, ὅπως προβῇ εἰς ἐνδεικνυομένας ἐκ τοῦ νόμου ἐνεργείας, θεωρουμένης τῆς προκειμένης ἀναφορᾶς ὡς μηνύσεως, λάβῃ δὲ ἀφ’ ἑτέρου ὁποῖα ἤθελε κρίνει κατάλληλα μέτρα διὰ τὴν ἀμερόληπτον διεξαγωγὴν τῆς ἀνακρίσεως». Πράγματι ἡ καταγγελία διενηργήθη ταχέως, ἀπέληξε δὲ εἰς βούλευμα τὸ ὁποῖον κατ’ αἴτησίν μου, παρακολουθοῦντος τὴν ὑπόθεσιν οὐ μόνον ἐκ τοῦ γενικωτάτου ἐνδιαφέροντος νὰ ἀποκατασταθῇ τὸ Κράτος τοῦ νόμου τυχὸν παραβιασθέντος, τοῦ νόμου τοῦ ποινικοῦ, ὅπερ θὰ συνέβαινε καὶ διὰ πάντα ἀδικήσαντα πολίτην, ἀλλ’ εἰδικῶς εἰδικώτερον ἐξ ἐνδιαφέροντος διοικήσεως τῆς δικαιοσύνης, ἀφ’ οὗ ἐτέθη ἐν ἀμφιβόλῳ ἡ ὑπόστασις ἑνὸς δικαστοῦ. Διεβίβασε λοιπὸν τὸ βούλευμα τὸ ὁποῖον θὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλὴ νὰ ἀναγνώσω ἐν μέρει κατὰ τὸ σκεπτικὸν καὶ διατακτικόν. «Ἐπειδὴ ὄχι ἀκριβολόγος ἐξέτασις καὶ στάθμησις τῶν ἐν τῇ ἀνακρίσει κατατεθέντων, εἰς ἣν προέβη τὸ Συμβούλιον ἀλλὰ καὶ ἁπλῆ ἐπισκόπησις αὐτῶν πείθει ἀδιστάκτως τοῦτο ὅτι σκευωρία ἀσύστολος ἐξυφάνθη κατὰ τῶν κατηγορουμένων παρὰ τῶν συγγενῶν τῆς μηνυτρίας Γερακάρη καὶ Φαράκου, ἐκ πάθους τὸ μὲν πρὸς τὸν ἀνακριτὴν διὰ τὴν πρό τινος ἐν τῷ Πλημμελειοδικείῳ καταδίκην, ἀποδοθεῖσαν εἰς τὸν κατηγορούμενον ἀνακριτὴν καὶ λαβόντα μέρος ἐν τῷ Πλημμελειοδικείῳ, διότι ἦτο καὶ εἰσηγητὴς ἐπὶ τοῦ βουλεύματος τοῦ παραπεμπτικοῦ καὶ ἐγνώριζε τὴν ὑπόθεσιν ταύτην κάλλιον, ὡς σχετιζομένην μὲ ἄλλας ποινικὰς ὧν ἦτο ἐπίσης ἀνακριτής, καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ἵν’ ἀποτρέψωσι τὰ ἐπαπειλούμενα ὑπὸ τοῦ ἀνακριτοῦ νὰ ληφθῶσι μέτρα ἐναντίον τῆς μηνυτρίας, ἥτις εἰς ἀνάκρισιν ὑποβληθεῖσα, τῇ ὑποδείξει τῶν συγγενῶν της, καταφώρως ἐψεύδετο. Καὶ κατὰ τοῦτο μόνον τὸ Συμβούλιον ἔχει διάφορον ἀντίληψιν τῆς εἰσαγγελικῆς προτάσεως ὑποβοηθούμενον ὄχι μόνον ὑπὸ τῆς καταθέσεως τοῦ ἐνωμοτάρχου, ἐνόρκως μάλιστα Δημ. Παντελῆ, ἀφηγουμένου ὅτι προετράπη ὑπὸ τοῦ πατρὸς τῆς δῆθεν παθούσης νὰ καταθέσῃ ἐπιβαρυντικὰ γεγονότα κατὰ τῶν κατηγορουμένων, ἐξοργισθέντος μάλιστα ἐπὶ τούτῳ, καὶ ἀπαντήσαντος ὅτι δὲν εἶναι κατάλληλος πρὸς τοιαύτην ψευδομαρτυρίαν, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ πολλῶν ἄλλων μαρτύρων ὡς τοῦ δικηγόρου Ἰωάν. Τσιγκουράκου καταθέτοντος τὴν τοιαύτην ἐν τῇ κοινωνίᾳ Γυθείου διάδοσιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατηγορουμένην πρᾶξιν τοῦ Συμβουλίου ἐξ ὅλων τῶν ἐν τῇ ἀνακρίσει κατατεθέντων, καὶ τῶν διαβεβαιώσεων ὅλων τῶν ἐκλεκτῶν μελῶν τῆς κοινωνίας Γυθείου, οἷον δικηγόρων, ἰατρῶν, καθηγητῶν τοῦ Γυμνασίου, Διευθυντοῦ τοῦ ὑποκαταστήματος τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης περὶ τῆς ἠθικότητος καὶ τοῦ ἀνεπιλήπτου τῆς διαγωγῆς καὶ ὡς ἀτόμου καὶ ὡς δικαστικοῦ λειτουργοῦ τοῦ κατηγορουμένου ἀνακριτοῦ, τῆς ἐπιδόσεως τῆς μηνύσεως μετὰ τὴν ἐπίδοσιν προηγουμένως ὑπὸ τοῦ ἀνακριτοῦ κατὰ τοῦ πατρὸς τῆς μηνυτρίας, ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν γένει περιστάσεων ὑφ’ ἃς μαρτυρεῖται ὅτι ἐξετελέσθη δῆθεν ἡ κατηγορουμένη πρᾶξις αἵτινες διὰ τῆς εἰσαγγελικῆς προτάσεως πληρέστατα διονυχίζονται, σύμφωνον ἔχει τὴν γνώμην περὶ ἐλλείψεως πάσης ἐνδείξεως, ὅπως στηριχθῇ δημοσίᾳ κατηγορία». Δὲν μοὶ ἐπιτρέπεται νὰ πεισθῶ, ὡς δὲν ἐπιτρέπεται ὑποθέτω νὰ πεισθῇ οὐδεὶς οὔτε ὁ κ. Βουλευτής, ὅτε ἔλαβεν ἤδη γνῶσιν τῶν γεγονότων, ὅτι ὁλόκληρος ἡ ἐκλεκτοτέρα κοινωνία τοῦ Γυθείου, ὅλοι οἱ ἐπιστήμονες ἐψεύσθησαν, ἵνα σώσωσι τὸν ἀνακριτήν· ἐὰν περὶ τῆς ἱκανότητος τοῦ κ. Δικαστοῦ ἤκουσα ἀμφιβολίας...

§89Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Μόνον περὶ τῆς ἱκανότητός του.

§90Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Οὐδεμία ὅμως οὐδαμοῦ οὐδέποτε διετυπώθη αἰτίασις ἢ ἀμφιβολία περὶ τῆς ἀνεπιλήπτου ἠθικῆς ὑποστάσεώς του. Δὲν δύναμαι νὰ φαντασθῶ ὅτι παρεφρόνησεν ἐπὶ τοσοῦτον, ὥστε εἰς Γύθειον εὑρισκόμενος νὰ πράξῃ πρᾶξιν ἐγκληματικὴν τοιαύτης μάλιστα φύσεως.

§91Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Ὅταν ἄνευ τοῦ Γραμματέως διενήργει ἀνάκρισιν;

§92Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ Γραμματεὺς ἦτο ἐκεῖ.

§93Ι. ΦΟΥΡΙΔΗΣ. Δὲν εἶναι ὀρθότερον νὰ γίνῃ συζήτησις μετὰ τὴν κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων;

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συμπληρωθείσης τῆς ὥρας ἀναβάλλεται ἡ συζήτησις.

§95Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Νὰ γραφῇ ἐκ νέου, διότι τὰ λεχθέντα εἶναι ἐναντίον ὅλων τῶν νόμων τοῦ Κράτους.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν διατυπώνητε αἰτίασιν κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ διατυπώσατε ἐπερώτησιν. Ἡ συζήτησις τῆς ἀναφορᾶς ἔληξεν.

§97Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Ἐγὼ δύναμαι νὰ θεωρήσω τὸ ζήτημα ὡς προσωπικόν, ἀλλὰ παραιτοῦμαι ἀπὸ τὸ δικαίωμα τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ φέρω τὸν λόγον. Θὰ ἐπεθύμουν ὅμως, ὅπως δώσῃ ἀπάντησιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὁ ὁποῖος λαβὼν ἀφορμὴν ἔκ τινος, τὸ ὁποῖον δὲν ἀπετέλεσε τὸ κύριον θέμα τῆς συζητήσεως, διότι δὲν ἐμέμφθη τις τὸ Προεδρεῖον, κατώρθωσε νὰ μᾶς εἴπῃ τόσα πολλὰ περὶ τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρεπονέθησαν κατὰ τοῦ Προεδρείου.

§99Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἡ συζήτησις δὲν περιεῖχεν οὔτε τὴν λεπτοτέραν μομφήν.

§100Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐκ τῶν ὀλίγων αὐτῶν λέξεων ἐξετάθη τόσον πολὺ καὶ ἐτόνισεν ὅτι ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος ἔχει δικαιώματα, τὰ ὁποῖα οὔτε ἐγὼ ἤδη διαμφισβητῶ, ἐξακολουθῶ ὅμως νὰ διατυπώνω τὴν παράκλησιν καὶ ἀξίωσιν, ὅτι ὅταν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοσοῦτον ἐξετάθη ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου, ὤφειλε νὰ εἴπῃ καὶ τὴν γνώμην του κατὰ πόσον ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος ἔπρεπε νὰ φροντίσῃ περὶ τῆς ὑπολήψεως καὶ τοῦ δικαστοῦ, ὅταν ὁ ἴδιος ὁ Βουλευτής, ὅστις δῆθεν τὸν ἠδίκησε, προσεφέρθη νὰ ἐπανορθώσῃ τὸ ἀδίκημα.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συμπληρωθείσης ὥρας εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων.

§102Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης). Μίαν λέξιν θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ἐγὼ δὲν πείθομαι, διότι βεβαίως δὲν τὸ γνωρίζω ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως, ὅτι θὰ εἶχε περιέλθει εἰς τὸν Δικηγορικὸν Σύλλογον ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Βουλευτοῦ, ἂν εἶχε περιέλθει βεβαίως καὶ ἐγὼ ἐξ ἴσου δὲν εὑρίσκω δεδικαιολογημένον τὸ διάβημα.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ Βουλευταὶ κύριοι Ν. Στράτος καὶ Σ. Σῖμος ὑποβάλλουσιν πρότασιν νόμου «περὶ μεταβολῆς τῆς δικαιοδοσίας τῶν Πρωτοδικείων Μεσολογγίου καὶ Ἄρτης». (Θέλει ἐκτυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ). Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Τσαξίρης ὑποβάλλει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ αʹ ἐδαφ. τοῦ αʹ ἄρθρου τοῦ νομοσχεδίου, περὶ συστάσεως Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ ἑτέραν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 29 τοῦ ἰδίου νομοσχεδίου. (Θέλουσιν ἐκτυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ). Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων. Ὁ κ. Φλαμῆς ἀπών. Ὁ κ. Συριόπουλος.

§104Ν. ΣΥΡΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ν’ ἀναβληθῇ.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Θεοδωρόπουλος.

§106Σ. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, ὡς καύχημα ἔχομεν ἡμεῖς οἱ Ἕλληνες, ὅτι οἱ ὁμογενεῖς ἡμῶν, οἱ πλουτοῦντες ἐν τῷ ἐξωτερικῷ διὰ τῆς ἐργασίας αὐτῶν, πολλὰς δωρεὰς κοινωφελεῖς καὶ ἐθνικὰς παρέχουσιν εἰς αὐτήν, εἴτε διὰ δωρεῶν ἐν ζωῇ, εἴτε διὰ κληροδοτημάτων, μετὰ θάνατον, καὶ οἱ ξένοι μᾶς φθονοῦσι διὰ τοῦτο. Παραδείγματα ὑπάρχουσι τόσα, ὥστε κρίνω περιττὸν ν’ ἀπασχολήσω τὴν Βουλήν. Σήμερον πρόκειται ν’ ἀπασχολήσω αὐτὴν εἰδικῶς δι’ ἓν τοιοῦτο κληροδότημα, περὶ τοῦ ὁποίου δὲν γνωρίζω ἂν ἔχει λάβει γνῶσιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Μεταξὺ τῶν εὐεργετῶν αὐτῶν ὑπῆρξε καὶ ὁ ἀείμνηστος Συγγρός, ὁ ὁποῖος εἶναι εἷς ἐκ τῶν εὐστοχωτέρων διαθεσάντων τὴν περιουσίαν αὑτῶν καὶ ἐν ζωῇ καὶ αἰτίᾳ θανάτου. Ὁ ἀείμνηστος Συγγρὸς διὰ τοῦ κωδικέλλου αὑτοῦ τῆς 9ης Μαΐου 1897 ἀναφέρει τὰ ἑξῆς μεταξὺ τῶν ἄλλων: (ἀναγινώσκει)· «ἐκ δὲ τοῦ ὑπολοίπου, τὸ ὁποῖον σήμερον καὶ μεθ’ ὅλας τὰς ἐφετεινὰς ζημίας μου ὑπολογίζεται εἰς τὸ ποσὸν τουλάχιστον ἑτέρων λιρῶν στερλινῶν 50,000, ὁρίζω κατὰ πρῶτον νὰ ληφθῶσι ποσά, ὅσα ἐγκριθῶσιν ἀναγκαῖα, ὅπως οἰκοδομηθῶσιν ἀνάλογοι κατοικίαι δι’ ἀποστράτους καὶ ἀπομάχους, μὴ οἰκογενειάρχας, καὶ ἄλλαι εἰς ἄλλην θέσιν, δι’ ἐργάτας καὶ ὑπαλλήλους τοῦ Δημοσίου ἢ καὶ ἰδιωτικούς, μὴ ἔχοντας δικαίωμα συντάξεώς τινος, ἐπίσης μὴ οἰκογενειάρχας καὶ ἀνικάνους πρὸς ἐργασίαν. Ἐν αὐταῖς οἱ προαναφερόμενοι νὰ κατοικῶσι δωρεάν. Τὰ ὑπολειφθησόμενα ἐκ τοῦ ἐν λόγῳ κεφαλαίου ποσὰ ἐκδοθήσονται εἰς ὁμολογίας τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους παγίου χρέους ἐσωτερικοῦ, καὶ διὰ τοῦ εἰσοδήματος αὐτῶν θέλουσιν ἐν πρώτοις διατρέφεσθαι καὶ συντηρεῖσθαι οἱ ἐν Πτωχοκομείῳ ἢ ἐν ταῖς ἄνω κατοικίαις, καθ’ ὅσον τοῦτο ὑπάρχει, καὶ δίδεσθαι μηνιαῖα βοηθήματα ἐν εἴδει συντάξεως εἰς οἰκογενείας ὁμοίων στρατιωτικῶν καὶ πολιτικῶν ὑπαλλήλων. Τὰ τῆς ἐκτελέσεως καὶ λειτουργίας τῶν ἀνωτέρω δύο διαθέσεών μου, θέλω ν’ ἀνατεθῶσι τὸ μὲν εἰς τὸ ἀπομαχικὸν ὑπάρχον ταμεῖον κατὰ τὸ ἥμισυ, τὸ δὲ κατὰ τὸ ἕτερον ἥμισυ εἰς τὸ ὑπάρχον ταμεῖον τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων». Αὐτὰ λέγει ὁ ἀπὸ 9 Μαΐου 1897 κωδίκελλος τοῦ ἀειμνήστου Συγγροῦ.

§107Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Γνωρίζετε πῶς διετέθησαν αὐτά; γνωρίζετε τὴν φοβερὰν κλοπήν, ἡ ὁποία ἔχει γίνει εἰς ὄφελος ἡμῶν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ εἰς βάρος τῶν δυστυχῶν ἐργατῶν τῆς θαλάσσης;

§108Σ. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ γνωρίζω πολὺ καλά, κύριε συνάδελφε, καὶ περὶ αὐτῶν ἀκριβῶς πρόκειται ν’ ἀπασχολήσω τὴν Βουλήν. Τὰ ταμεῖα λοιπόν, κύριοι Βουλευταί, εἰς τὰ ὁποῖα ὁ διαθέτης ἀνέθηκε τὴν ἐκτέλεσιν τῆς τοιαύτης διαθέσεώς του, περιῆλθον εἰς ῥῆξιν μεταξὺ των διὰ τὴν κατοχὴν τῶν περισσευμάτων· διότι τὸ «ὑπόλοιπον» περὶ τοῦ ὁποίου ἀναφέρει ἐν ἀρχῇ ἡ περικοπὴ τοῦ κωδικέλλου ἀνῆλθεν εἰς πολὺ μεγαλείτερον ποσὸν τοῦ ὑπολογισθέντος παρὰ τοῦ διαθέτου, τοῦτο δὲ ὠνομάσθη «περισσεύματα». Ἐπηκολούθησε μακρὰ δικαστικὴ ἔρις μεταξὺ τῶν δύο Ταμείων, τὰ ὁποῖα ὡς ἐκτελεσταὶ ἀνεφέροντο εἰς τὸν κωδίκελλον, καὶ ἡ ἔρις αὕτη κατέληξεν εἰς συμβιβασμόν, εἰς τὸν ὁποῖον συμμετέσχε, δὲν ἠξεύρω πῶς, καὶ ἡ ἐρίτιμος χήρα τοῦ ἀειμνήστου Συγγροῦ καὶ δυνάμει τοῦ συμβιβαστικοῦ συμβολαίου, ἕκαστον τῶν δύο μετοχικῶν ταμείων ἔλαβε τὸ ἥμισυ καὶ προσέθεσεν αὐτὸ εἰς τὸ κεφάλαιόν του, τρία ἑκατομμύρια περίπου, διότι ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ ἀειμνήστου Συγγροῦ, ὡς εἶπον, ἀπέτυχεν, ἀποδειχθέντος ἐκ τῶν ὑστέρων ὅτι τὰ περισσεύματα ἦσαν τετραπλάσια περίπου.

§109Χ. ΜΕΪΤΑΝΗΣ. Τώρα τὸν λέγετε ἀείμνηστον, τότε τὸν ὑβρίζατε ὡς πλουτοκράτην...

§110Σ. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Μετὰ τὴν τοιαύτην κατανομὴν τοῦ κληροδοτήματος τούτου μεταξὺ τῶν δύο ταμείων, τὰ ὁποῖα, ὡς σᾶς ἀνέφερον, καὶ τὸ τονίζω, ἵνα τὸ προσέξῃ ἡ Βουλή, ὡρίσθησαν ὡς ἐκτελεσταὶ τῆς τελευταίας θελήσεως τοῦ ἀειμνήστου Συγγροῦ, ὅπως κτισθῶσι κατοικίαι καὶ διατρέφωνται εἰς αὐτὰς οἱ μὴ οἰκογενειάρχαι καὶ οἱ ἀνίκανοι πρὸς ἐργασίαν δημόσιοι καὶ ἰδιωτικοὶ ὑπάλληλοι, τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων, εἰς μίαν ἐγκύκλιόν του πρὸς τοὺς μετόχους ἀπὸ 5 Νοεμβρίου 1909 ἀναγγέλλει, «...τὰ ἀπροσδοκήτως τέως ἐπελθόντα δύο μέγιστα διὰ τὸ ἡμέτερον ταμεῖον ἀγαθά... Τὰ ἀγαθὰ δὲ ταῦτά εἰσί· 1) ἡ ὑπὲρ τῶν περιθαλψιούχων τοῦ μετοχικοῦ ταμείου ἐν τῷ μέλλοντι διάθεσις τῶν τόκων τοῦ ὑπὸ τὸ ὄνομα «Κεφάλαιον Ἀσύλου Συγγροῦ», ἐκ δραχ. 1,400,000 κεφαλαίου, τέως πάντῃ ξένον πρὸς τὸ μετοχικὸν ταμεῖον....». Προχωροῦν τὸ συμβούλιον εἰς τὴν ἐγκύκλιον αὐτοῦ λέγει ὅτι «φρονοῦν ὅτι ἔδει μᾶλλον νὰ σκεφθῇ καὶ ἐνεργήσῃ τίνι τρόπῳ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διατεθῇ τὸ κεφάλαιον τοῦτο πρὸς ὄφελος τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου καὶ τῶν μετόχων...». Κατωτέρω ἀναφέρεται εἰς τὴν περιεργοτάτην αὐτὴν ἐγκύκλιον ὅτι «ἐλάχιστοι εἶναι ἐκ τῶν τοιούτων ὑπαλλήλων οἱ ἄγαμοι, καὶ ἥττονος ἑπομένως συμπαθείας καὶ ὑποστηρίξεως ἄξιοι ἢ οἰκογενειάρχαι ὑπάλληλοι. Καὶ οἱ ἐργάται δέ, περὶ ὧν ἐπίσης προνοεῖ τὸ κληροδότημα, σπανίως μένουσιν ἄγαμοι, καὶ δυσχερεστάτη, ἂν ὄχι ἀδύνατος, θὰ ἀπέβαινεν ἡ περισυλλογὴ αὐτῶν». Εἰς ταῦτα στηριζόμενον τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων ἀπὸ ἐκτελεστοῦ μετεβλήθη εἰς κληροδόχον, καὶ εἰσήγαγεν εἰς τὸ ταμεῖόν του ὑπὸ τὸν εὔηχον τίτλον «Κεφάλαιον ἀσύλου Συγγροῦ» 1,400,000 δρ. καὶ ἔκτοτε καρποῦται τοὺς τόκους. «Συντελεσθέντος, λέγει περαιτέρω ἡ ἐγκύκλιος, τοῦ μεταξὺ τοῦ Δ. Συμβουλίου καὶ τῆς κληρονόμου ἀπαιτουμένου ἐπὶ τοῦ προκειμένου συμβολαίου, προῆλθε τὸ μέγα διὰ τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον ἀγαθόν, διότι κεφάλαιον ἀνερχόμενον ἤδη εἰς 1.400.000 δραχμῶν, τέως πρὸς τὸ Ταμεῖον ξένον καὶ παρέχον αὐτῷ εὐθύνας μόνον καὶ μερίμνας, συνεχωνεύθη περίπου μετὰ τῶν κεφαλαίων τοῦ Ταμείου, διατιθεμένων τῶν τόκων αὐτοῦ ὑπὲρ τῶν περιθαλψιούχων μετόχων». Τοιουτοτρόπως, ὡς εἶπον, συνετελέσθη ὁ σφετερισμὸς οὗτος. Πρέπει νὰ προσθέσω, ὅτι τὸ κεφάλαιον ἤδη ἀνέρχεται εἰς 4 ἑκατομμ. δραχμῶν, εἶναι δὲ περιττὸν νὰ λεχθῇ ὅτι οὐδεὶς λόγος ὑπῆρχε, διότι τὸ μετοχικὸν ταμεῖον δὲν κατώρθωσε νὰ εὕρῃ τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δικαιοῦνται εἰς τὴν δωρεὰν παροχὴν τῆς οἰκήσεως καὶ τῆς διατροφῆς, νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν ἄλλος τις καὶ δὴ τὸ Κράτος, ν’ ἀναλάβῃ τὴν ἀνεύρεσιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν καὶ νὰ διαθέσῃ τὰ χρήματα κατὰ τὴν τελευταίαν θέλησιν τοῦ διαθέτου. Μίαν προσθήκην ἀκόμη ἔχω νὰ κάμω, διὰ νὰ καταδείξω κατὰ πόσον εὐπρεπῶς διαχειρίζονται τὰ διάφορα ἱδρύματα τὰ κληροδοτήματα, τὰ ὁποῖα τοῖς εἶναι ἐμπεπιστευμένα. Εἴς τι κεφάλαιον τῶν ἐξόδων εἰς τὸν ἀπολογισμὸν τοῦ Μετοχικοῦ ταμείου τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων τοῦ ἔτους 1909 ἀναγράφεται ὡς ἔξοδον διαχειρίσεως τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον ἐνεπιστεύθη ὁ ἀείμνηστος Συγγρὸς εἰς τὸ ταμεῖον δρ. 754. ἔναντι δὲ αὐτοῦ ἐδόθησαν κατὰ τὸ αὐτὸ ἔτος ὡς βοηθήματα ἔκτακτα μὴ μετόχων 342,30 δρ. Αὐτὸ τὸ ἀναφέρω ὡς ψιχίον μόνον, διὰ νὰ καταδείξω μὲ ποῖον τρόπον γίνεται ἡ διαχείρισις τῶν κληροδοτημάτων. Ἐγὼ δὲν εἰξεύρω τί θὰ σκεφθῇ ἡ Βουλὴ ἢ ἡ Κυβέρνησις περὶ τῶν τριῶν ἄλλων τάξεων, τῶν δικαιουμένων ἐπὶ τοῦ κληροδοτήματος αὐτοῦ· ἔχω ὅμως νὰ καταθέσω εἰς τὴν Βουλήν, καὶ θὰ παρακαλέσω νὰ δοθῇ ἐντολὴ ὅπως τυπωθῇ καὶ διανεμηθῇ, πίνακα στατιστικόν, καταρτισθέντα ὑπὸ τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ἀθηνῶν, ἐργατῶν ἀγάμων καὶ ἀνικάνων πρὸς ἐργασίαν, καταγομένων ἀπὸ διαφόρους ἐπαρχίας, ὡς ἐξ Ἀθηνῶν, Πειραιῶς, Λαρίσης, Καρδίτσης, Βόλου, Λαμίας. Αὐτὰ τὰ 100 περίπου ὀνόματα κατωρθώσαμεν νὰ συλλέξωμεν διὰ συνεχοῦς ἐργασίας παρὰ τῶν διαφόρων σωματείων. Διὰ τὴν ἐπακρίβωσιν καταθέτω καὶ τοὺς πίνακας ἑκάστου σωματείου, ἐπικυρωμένους διὰ τῆς σφραγῖδος των. Νομίζω, κύριοι Βουλευταί, ὅτι τὸ ζήτημα δὲν εἶναι ἀσήμαντον ὥστε νὰ μὴ εἶναι ἄξιον νὰ ἐπισύρῃ τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς καὶ τὴν μέριμναν τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰδικῶς τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ τὸν ἑξῆς ἰδιαιτέρως λόγον· εἶναι γνωστὸν ὅτι ὅλοι μας ἐνδιαφερόμεθα διὰ τὴν λειτουργίαν εὐεργετικῶν ἱδρυμάτων, ὁποῖα τὰ Μετοχικὰ ταμεῖα, πολὺ δὲ περισσότερον ἐγὼ καὶ ὅσοι εἰδικῶς ἀσχολοῦνται μὲ τὴν νομοθετικὴν πρόνοιαν ὑπὲρ τῶν ἐργατῶν ὑπὸ τὴν εὐρεῖαν τῆς λέξεως σημασίαν, διότι ἐργάται εἶναι καὶ οἱ ὑπάλληλοι τοῦ δημοσίου. Ὑπὲρ τοῦ ταμείου τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων ἐνδιαφερόμεθα ὅλοι, ἰδιαιτέρως δὲ ἐγώ, διότι ἔχω συγγενεῖς στενωτάτους μεταξὺ τῶν μετόχων. Ἀκριβῶς λοιπὸν ἐκ στοργῆς καὶ ἐνδιαφέροντος πρὸς τὸ Ταμεῖον, τὰ ὁποῖα τρέφει καὶ ἡ Βουλὴ καὶ τὸ Κράτος, ὡς ἀπέδειξεν ἐπανειλημμένως καὶ διὰ νόμων, διὰ τῶν ὁποίων ἐπέβαλεν εἰδικὰς εἰσφοράς, ἀκριβῶς διότι θέλω νὰ προληφθῶσι μέλλουσαι καταστροφαὶ ἔλαβον τὸν λόγον διὰ νὰ συστήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως λάβῃ μέριμναν πρὸς περιστολὴν τῶν διαθέσεων τοῦ σφετερισμοῦ αὐτοῦ, ἀκόμη καὶ διὰ νομοθετικῆς μερίμνης, διότι ἐὰν αὔριον ζητήσουν νὰ λάβωσιν ἀπὸ τὸ ταμεῖον ὅσοι δικαιοῦνται ἐκ τοῦ κληροδοτήματος νὰ λάβωσι, τὸ Μετοχικὸν ταμεῖον θὰ εὑρεθῇ εἰς μεγάλην δυσχέρειαν. Ἄν δὲ ἡ περίστασις δὲν ἦλθεν ἀκόμη νὰ ἴδωμεν ἐν Ἑλλάδι λαμβανόμενα τὰ νομοθετικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἀλλαχοῦ ἐλήφθησαν, περὶ τῶν λαϊκῶν κατοικιῶν, ἂν δὲν ἔχωμεν νομοθεσίαν περὶ ἀνθυγιεινῶν κατοικιῶν καὶ ἂν οὔτε τὸ Κράτος οὔτε οἱ Δῆμοι ἔλαβον πρόνοιαν, ὅπως ἀλλοῦ, περὶ κατασκευῆς λαϊκῶν κατοικιῶν, τὰ δάνεια πρὸς κατασκευὴν τῶν ὁποίων νὰ ἐξυπηρετῶνται μόνον διὰ τῶν ἐνοικίων, εἶναι εὐκαιρία νομίζω νὰ ληφθῇ πρόνοια, ὅπως διὰ τοῦ κληροδοτήματος πραγματοποιηθῇ ὁ σχετικὸς σκοπός. Τοιουτοτρόπως θὰ ἀναπαυθῇ καὶ ἡ ψυχὴ τοῦ μακαρίτου εὐεργέτου, ὅστις, προβλέπων ἴσως τὴν τύχην τοῦ κληροδοτήματός του, ἔγραφεν εἰς τὴν διαθήκην του προφητικῶς: «ἐξετάζων καὶ μελετῶν τὰ τῆς διαχειρίσεως τῶν διαφόρων κληροδοτημάτων ἐν Ἑλλάδι εὑρίσκω μετὰ λύπης αὐτὴν συνεχῶς σφαλεράν, ὅτι βαθμηδὸν μειοῦται ὁσημέραι κατὰ πολὺ καὶ μετ’ ἀνησυχίας προσβλέπω εἰς τὸ μέλλον αὐτῶν».

§111Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Θέλει ληφθῆ πρόνοια ὑπὲρ τῶν δικαιουμένων, ἀφοῦ ἤδη διὰ τοῦ πίνακος, τὸν ὁποῖον ἤδη καταθέτετε ὑπάρχουν δεδηλωμένοι τοιοῦτοι. Ἔχω ἤδη γνῶσιν τοῦ ζητήματος.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μιχαλέας.

§113Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐκπαιδεύσεως νὰ κάμῃ μίαν δήλωσιν σχετικὴν μὲ τὸν ὀργανισμὸν τοῦ Πανεπιστημίου. Εἴπομεν ὅτι οἱ ἤδη κατέχοντες θέσιν ἐπιμελητῶν ἢ βοηθῶν διατηροῦνται ἐν τῇ θέσει των μέχρι τοῦ πέρατος τῆς θητείας. Παρακαλῶ νὰ δηλώσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, τί ἐννοεῖ διὰ τοὺς μὴ ἔχοντας θητείαν, μέχρι πότε; π. χ. οἱ τῶν ἐργαστηρίων δὲν ἔχουν θητείαν σήμερον, πότε ἄρχεται αὐτῶν καὶ πότε λήγει;

§114Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως). Ἀφ’ ἧς τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν ἡ σχετικὴ διάταξις, ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἐκείνης οἱ διάφοροι ἐπιμεληταὶ θὰ παύσουν κατὰ τὸν παλαιὸν ὀργανισμὸν νὰ εἶναι ἐπιμεληταὶ καὶ ὀφείλουν νὰ ὑποστῶσι τὴν ἐφαρμογὴν ὅλων τῶν διατάξεων τοῦ νέου ὀργανισμοῦ, ἂν θέλωσι νὰ παραμείνωσιν εἰς τὴν θέσιν των.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πετρόπουλος ἐπερωτᾷ τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας διατί ὁ Νομάρχης Ἀρκαδίας ἐχαρακτήρισε τὸν δῆμον Μεγαλουπόλεως ὡς ἄπορον.

§116ΑΘ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ Νομάρχης Ἀρκαδίας δι’ ἀποφάσεώς του, τὴν ὁποίαν ἐξέδωκε κατὰ τὸν παρελθόντα Σεπτέμβριον ἐχαρακτήρισε τὸν δῆμον Μεγαλουπόλεως ὡς ἄπορον σχετικῶς πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις αὑτοῦ διὰ τὰς δαπάνας τῆς δημοτικῆς ἐκπαιδεύσεως, συνεπείᾳ δὲ τῆς ἀποφάσεώς του ταύτης τὸ ἐποπτικὸν Συμβούλιον ἠλάττωσε τὴν μισθοδοσίαν τῶν δημοδιδασκάλων τοῦ εἰρημένου δήμου κατὰ ἕνα βαθμόν. Ἡ πρᾶξις αὕτη τοῦ Νομάρχου φρονῶ ὅτι δὲν εἶναι νόμιμος, τοσοῦτο μᾶλλον, διότι ὅταν ὁ Νομάρχης ἐχαρακτήρισε τὸν δῆμον Μεγαλουπόλεως ὡς ἄπορον διὰ Β. Διατάγματος οὗτος συνεπείᾳ τοῦ νόμου περὶ ἀνανεώσεως τῶν χρεῶν κατετάσσετο μεταξὺ τῶν εὐπόρων δήμων. Δὲν ἐννοῶ λοιπὸν πῶς ὁ δῆμος Μεγαλουπόλεως προκειμένου νὰ ἀπολαύσῃ τῶν εὐεργετημάτων τῶν παρεχομένων ὑπὸ τῶν νόμων εἰς τοὺς ἀπόρους Δήμους θεωρεῖται εὔπορος καὶ οὐχὶ ἄπορος, διότι εἰς τοὺς ἀπόρους χαρίζεται μέρος τι τῶν χρεῶν αὐτῶν, προκειμένου δὲ νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις του ἀπέναντι τῶν δημοδιδασκάλων χαρακτηρίζεται ὡς ἄπορος. Εἶναι ἄδικον νὰ ὑφίστανται μίαν τοιαύτην ζημίαν οἱ ἀτυχεῖς δημοδιδάσκαλοι μὴ λαμβάνοντες τὴν μισθοδοσίαν, τὴν ὁποίαν ὁ νόμος ὁρίζει, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ποιήσηται τὴν δέουσαν σύστασιν εἰς τὸν Νομάρχην, ἵνα ἐπανορθώσῃ τὸ ἀδίκημα αὐτό.

§117Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς Βουλῆς νόμος διὰ τοῦ ὁποίου χαρίζονται ποσὰ τινὰ ἐκ τῶν χρεῶν εἰς τοὺς ἀπόρους δήμους, ὑπάρχει δ’ ἀφ’ ἑτέρου νόμος, καθ’ ὃν οἱ χαρακτηριζόμενοι ὡς ἄποροι ὑποχρεοῦνται εἰς τὴν ἐλάττωσιν τῶν δαπανῶν τῆς στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως, τὸ ὁποῖον ἐπιτυγχάνεται διὰ τῆς ἐλαττώσεως τῆς μισθοδοσίας τῶν ἐκεῖ ὑπηρετούντων δημοδιδασκάλων κατὰ ἕνα βαθμόν. Ὁμολογῶ ὅτι ὡς πρὸς τὸν δῆμον Μεγαλουπόλεως δὲν ἐγνώριζον ὅτι ἡ Πολιτεία δι’ ἐπισήμου πράξεώς της ἀφ’ ἑνὸς ἀνεγνώρισε τοῦτον ὡς εὔπορον, ἀφ’ ἑτέρου δὲ δι’ ἑτέρας τοιαύτης ἀνεγνώρισε τοῦτον ὡς ἄπορον. Πρώτην φορὰν μανθάνω τοῦτο καὶ θέλω φροντίσει, ὅπως διορθωθῇ.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουλουμβάκης ἔχει τὸν λόγον περὶ πληρώσεως τῶν κενῶν ἑδρῶν τῆς ἰατρικῆς σχολῆς.

§119Δ. ΚΛΑΔΗΣ. Ἡ Βουλὴ εἶχεν ἀποφασίσει ἀναβολήν. Ἐξέλιπεν ὁ λόγος;

§120Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐξέλιπεν.

§121Δ. ΚΛΑΔΗΣ. Ἐὰν πρόκειται νὰ ἐρωτήσω σᾶς, διαφέρει τὸ ζήτημα.

§122Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν ἀναμένει βέβαια ἡ Βουλὴ νὰ ἐπαναλάβω τὴν συζήτησιν κατὰ τὴν αὐτὴν ἔκτασιν καὶ ἔντασιν, καθ’ ἃς τὸ θέμα τοῦτο δι’ ἱκανῶν συνεζήτησα πρὸ ἡμερῶν ἐνώπιον αὐτῆς.

§123ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ἡ περὶ τούτου ἐπερώτησις ἔχει ἤδη ἀναβληθῆ διὰ τὸν μετὰ τὸν διορισμὸν τῶν καθηγητῶν χρόνον.

§124Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἶναι ἄσχετον ὅμως τὸ ἓν τοῦ ἄλλου. Τότε ἐγὼ διαμαρτύρομαι, διότι ἐγὼ ἀκριβῶς ἐζήτησα τὸν λόγον, ἵνα ὑποστηρίξω ὅτι δικαιοῦμαι νὰ λάβω σήμερον τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως, διότι καταπλήσσομαι τῇ ἀληθείᾳ, πῶς ὑπετέθη ὅτι πρέπει νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἔχουσα ὡρισμένον καὶ διακεκριμένον θέμα ἐπερώτησις διὰ τὸν χρόνον τὸν μετὰ τὸν διορισμὸν τῶν καθηγητῶν. Ἐπληροφορήθην μάλιστα ἢ ἀνέγνωσα —δὲν ἐνθυμοῦμαι καλῶς ποῦ— ὅτι ἐθεωρήθη καὶ ὡς μὴ ἔχουσα θέμα ἡ ἐπερώτησις αὕτη, καὶ ὅτι θέμα βέβαια θὰ εἶχε μετὰ τὸν διορισμὸν τῶν καθηγητῶν. Ἡ σκέψις εἶναι ἁπλοϊκωτάτη, καὶ μόνον εἰς ἁπλοϊκώτατόν τινα θὰ ἐπετρέπετο νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι ἡ ἐπερώτησις αὕτη δὲν ἔχει θέμα, διότι ἄλλη ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως, ἂν αὕτη δὲν συμμορφωθῇ παντάπασι πρὸς τὴν γνωμοδότησιν τῶν κριτῶν ἢ ἂν θὰ συμμορφωθῇ κατὰ τὸ ½ ἢ τὸ ⅓ ἢ τὸ ¼, ἢ ἂν θὰ συμμορφωθῇ κατὰ τὸ ὅλον, καὶ ἄλλη ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως, διότι τοιούτους διώρισε κριτὰς κατὰ τοιοῦτον τρόπον. Ἐντελῶς εἶναι διάφορος ἡ μία εὐθύνη τῆς ἄλλης. Ἁπλοϊκώτατός τις λοιπὸν καὶ μόνον θὰ ἠδύνατο νὰ εἴπῃ ὅτι εἶναι δῆθεν ἄνευ θέματος ἡ ἐπερώτησις αὕτη. Ἐν τούτοις, μολονότι καὶ τοιαύτην ἔχω γνώμην, μολονότι φρονῶ ὅτι ἐπεβαρύνθη ἐπὶ μᾶλλον ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λησμονῇ ἡ Βουλή, ὅτι κατὰ τὸν παρελθόντα Ἰούνιον ἀπέκρουσε τὴν ἀντίρρησιν ἡμῶν ἡ Κυβέρνησις, ὅπως ἀναβληθῶσι τὰ Πανεπιστημιακὰ νομοσχέδια διὰ τὸν Σεπτέμβριον, διότι ἔλεγεν ὅτι πρέπει μίαν ὥραν πρότερον νὰ δώσωμεν τὸν προσήκοντα ὀργανισμὸν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, ὥστε νὰ ἀρχίσῃ προσηκόντως ἡ λειτουργία αὐτοῦ διὰ τῆς ἐνάρξεως τῶν ἀκαδημαϊκῶν μαθημάτων, ἐν τούτοις, κύριοι συνάδελφοι, εὑρισκόμεθα ἤδη μετά τινας ἡμέρας εἰς τὸν Δεκέμβριον καὶ ἀκόμη νὰ πληρωθῶσιν αἱ κεναὶ ἕδραι τοῦ Πανεπιστημίου. Ἀλλὰ δὲν θὰ ἐπεκτείνω, ἐπαναλαμβάνω, τὴν συζήτησιν, οὔτε θὰ ἐντείνω αὐτὴν κατὰ τὸ αὐτὸ μέτρον, καθ’ ὃ πρὸ ἡμερῶν, διότι ἐγὼ φρονῶ καὶ πιστεύω ὅτι ἀλλαχοῦ ἕκαστος ἐξ ἡμῶν, ὡς πολῖται καὶ οὐχὶ ὡς Βουλευταί, ἔπρεπε νὰ ἐκπληρώνωμεν τὴν στιγμὴν ταύτην τὰ καθήκοντα ἡμῶν πρὸς τὸν τόπον μας, διότι ἔχω θετικὰς πληροφορίας, κύριοι Βουλευταί, ὅτι σήμερον μετὰ τὴν μεσημβρίαν διεξήχθη μία συνομιλία, ἥτις καταρρίπτει μέχρι τοῦ ἀπιστεύτου τὴν ἀξιοπρέπειαν τοῦ Κράτους τούτου, τοῦ δυστυχοῦς. Περιορίζομαι ὅμως, ἐπαναλαμβάνω, νὰ ὑποστηρίζω ὅτι εἶναι βαρεῖα ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως, διότι τοιούτους κατὰ τοιοῦτον τρόπον διώρισε καθηγητάς, περιορίζω, λέγω, τὴν ἐπερώτησίν μου τὸ ἐπ’ ἐμοὶ εἰς τοῦτο καὶ μόνον. Σκέπτεται τέλος πάντων ἡ Κυβέρνησις συμμορφουμένη πρὸς τὴν κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου ἐπιδειχθεῖσαν γνώμην τῆς Βουλῆς νὰ διορθώσῃ τὰ γενόμενα ἢ ὄχι; Σκέπτεται νὰ φέρῃ τὸ νομοσχέδιον, κατὰ πᾶσαν πιθανότητα νῦν, ἀλλὰ τέλος πάντων σκέπτεται σήμερον, αὔριον, νὰ πληρώσῃ τὰς ἕδρας τὰς Πανεπιστημιακάς; Ἡ ἀντίληψίς μου εἶναι ὅτι αὐτὴ αὕτη ἡ Κυβέρνησις διὰ περιστροφῶν μὲν πολλῶν, ἀλλὰ ῥητῶς ὡμολόγησεν ὅτι τὸ ἔργον τῶν κριτῶν ἐκείνων δὲν ὑπῆρξε τὸ προσῆκον· ὡμολόγησε μάλιστα τοῦτο ἡ Κυβέρνησις καὶ διὰ πράξεως αὐτῆς, διότι ὁ πρόωρος διορισμὸς τοῦ κ. Βουλευτοῦ, ὅστις ὑπῆρξε κριτὴς καὶ εἶναι Βουλευτής, —ἢ δὲν εἶναι— ἀλλ’ ἀπουσιάζει ἐκ τῆς αἰθούσης καὶ τῆς Ἑλλάδος νομίζω παρὰ τὴν ἐνθουσιωδεστάτην αὐτοῦ κρίσιν περί τινος ἄλλου κυρίου, ὁ ὁποῖος δὲν ἔπρεπεν ὡς πρῶτός του ἐξάδελφος νὰ καταλάβῃ τὴν ἕδραν τῆς Παθολογικῆς Κλινικῆς, οὐδὲν ἄλλο ἀποδεικνύει ἢ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἠθέλησε ῥητῶς νὰ καταδείξῃ ὅτι καὶ ἐκείνη ἐντελῶς ἐλαττωματικὴν εὑρίσκει τὴν γνωμοδότησιν.

§125Σ. ΚΑΒΑΛΛΙΕΡΑΤΟΣ. Εἴπετε ὁ πρόωρος διορισμὸς τοῦ κ. Λιβιεράτου νομίζω, ὅτι σᾶς διαφεύγει....

§126ΕΥΣΤΡ. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἰρωνικὴ ὑπῆρξεν ἡ ἔκφρασις, διότι πρόκειται περὶ διορισμοῦ γενομένου πρὸ ἐτῶν καὶ δημοσιευθέντος πρὸ ἡμερῶν κατὰ τρόπον....

§127Σ. ΚΑΒΑΛΛΙΕΡΑΤΟΣ. Ἀνορθωτικόν.

§128ΕΥΣΤΡ. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἀνορθωτικόν, ἐπανορθωτικόν, δὲν γνωρίζω πῶς νὰ τὸν ὀνομάσω. Ἀλλ’ ἐπαναλέγω, ἐρωτῶ καὶ ἐπερωτῶ, σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις τέλος πάντων διὰ τὴν ἐξεγηγερμένην ἠθικότητα τοῦ τόπου νὰ θέσῃ ἓν οἱονδήποτε τέρμα ἢ δὲν σκέπτεται, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀγνοῇ, ὅτι δὲν ἐνδιαφέρει μόνον αὐτήν, διότι εἶναι ἀναποσπάστως συνδεδεμένη ἡ ἀξιοπρέπεια αὐτῆς ἡ εὐθύνη αὐτῆς πρὸς τὴν ἀξιοπρέπειαν καὶ τὴν εὐθύνην τοῦ Κράτους, δὲν εἶναι δυνατὸν ἔχουσα συνείδησιν ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ αἰσθάνηται τὸ καθῆκον, ὅτι πρέπει νὰ σπεύσῃ νὰ τελειώσῃ ἡ ἐξέγερσις τῆς ἠθικότητος τοῦ τόπου. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ ἀντιλαμβάνηται ἀκόμη, ὅτι ἔχει τέλος πάντων κατὰ τὰς τελευταίας στιγμὰς τῆς Βουλῆς καὶ τῆς Κυβερνήσεως τὴν ὑποχρέωσιν νὰ παράσχῃ τέλος πάντων εἰς τὸ τέλος μίαν ἱκανοποίησιν πρὸς τὴν Βουλήν, τῆς ὁποίας παρεῖδε τὴν πρότασιν τὴν ὑπογεγραμμένην ὑπὸ 190 Βουλευτῶν, τῆς ὁποίας παρεῖδε τὴν γνώμην, τὴν καταδηλωθεῖσαν καθ’ ὃν χρόνον συνεζητεῖτο ὁ προσωρινὸς ἐκεῖνος νόμος, τῆς ὁποίας παρεῖδε τὴν γνώμην, τὸν ἀποτροπιασμὸν ἔπρεπε νὰ εἴπω, παρεῖδε πάντα ταῦτα ἡ Κυβέρνησις τὴν τελευταίαν ὥραν ἃς δώσῃ μίαν ἱκανοποίησιν πρὸς τὴν Βουλήν, ἂς ἔχωμεν τὴν παρηγορίαν ἀπερχόμενοι ἐντεῦθεν νὰ εἴπωμεν, τέλος πάντων ἐβράδυνεν ἀλλ’ ἱκανοποίησε κατὰ τὰς τελευταίας στιγμὰς τὴν Βουλὴν ταύτην, ἥτις ἦτο ἀξία καλλιτέρας τύχης, ἐὰν ἄλλως διηυθύνετο.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κορομηλᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§130Σ. ΚΑΒΑΛΛΙΕΡΑΤΟΣ. Ἡ συζήτησις αὕτη, κ. Πρόεδρε, ἀπεφασίσθη ν’ ἀναβληθῇ. Ἐπεθυμοῦμεν νὰ γνωρίζωμεν τί πρόκειται νὰ γίνῃ, διότι εἴμεθα πολλοὶ ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσωμεν.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν· δέχεται τὴν ἀναβολήν;

§132ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὥστε ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Κουτούπης ἐπερωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας διὰ παρανόμους διορισμοὺς εἰς τὸ Ὑπουργεῖόν του ὡς καὶ προαγωγάς.

§134Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Ὅτε συνεζητεῖτο ἡ τροποποίησις τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τοῦ Ἐμπορίου καὶ τῆς Βιομηχανίας καὶ συγχρόνως μετεβάλλετο ἡ ὀνομασία τοῦ Ὑπουργείου τούτου εἰς Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἐγένετο λόγος περὶ τῶν προσόντων, δυνάμει τῶν ὁποίων θὰ διωρίζετο τὸ προσωπικὸν τοῦ Ὑπουργείου τούτου εἰς τὰς θέσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶχον καταληφθῆ. Ἐνθυμεῖσθε, ὅτι ἐγένετο ὑπὸ ἀξιοτίμων Συναδέλφων καὶ παρὰ τοῦ κατέχοντος τὴν στιγμὴν ταύτην τὸ βῆμα λόγος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐσκόπει νὰ ἀναθέσῃ καθήκοντα γενικοῦ γραμματέως εἰς πρόσωπον, τὸ ὁποῖον ἕνεκα ὡρισμένων λόγων δὲν ἔπρεπε νὰ διορισθῇ εἰς τὴν θέσιν ταύτην, καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ διορισθῇ, καθόσον πρὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης εἶχεν ὑποστηρίξει ἰδέας, αἵτινες ἀντιστρατεύονται πρὸς τὰ συμφέροντα μιᾶς μεγάλης τάξεως καὶ τάξεως τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἔχομεν ἰδιαίτερον καθῆκον, ὅπως ὑποστηρίζωμεν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ἡ Κυβέρνησις δὲν προέβη μὲν εἰς κατηγορηματικὰς δηλώσεις ὅτι δὲν θὰ διωρίζετο τὸ πρόσωπον ἐκεῖνο, ἄφησεν ὅμως νὰ νοηθῇ, ὅτι δὲν θὰ διωρίζετο, ἰδιαιτέρως δὲ ἡ τοιαύτη δήλωσις ἐγένετο, ὅτι ἡ θέσις τοῦ γενικοῦ γραμματέως δὲν θὰ ἐδίδετο εἰς τὸ πρόσωπον ἐκεῖνο περὶ τοῦ ὁποίου ἐν τῇ Βουλῇ ταύτῃ ἐγένετο λόγος. Ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν ἐγένετο ἀμέσως ἐγένετο ἐμμέσως, ἐγένετο κατὰ δόσεις βαθμηδὸν καὶ κατ’ ὀλίγον. Δὲν διωρίσθη Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀλλὰ διωρίσθη τμηματάρχης τοῦ τμήματος τοῦ Ἐμπορίου καὶ διὰ διαφόρων διαταγμάτων βραδύτερον ἀνετέθησαν εἰς αὐτὸν ὅλα τὰ καθήκοντα ἐκεῖνα περὶ τῶν ὁποίων γίνεται λόγος ἐν τῷ νόμῳ, ὅτι θὰ ἀποτελῶσι τὰ καθήκοντα τοῦ γενικοῦ Γραμματέως. Ἡ τοιαύτη κατὰ βαθμὸν τοποθέτησίς του εἰς τὴν θέσιν ταύτην ἐγένετο ὡς ἑξῆς· ἀδιόριστος ἀνέλαβε καθήκοντα καὶ ἐτοποθετήθη, διωρίσθη βραδύτερον τμηματάρχης βʹ τάξεως, διὰ νὰ γίνῃ ἡ διόρθωσις, ὅτι γίνεται τμηματάρχης αʹ τάξεως καὶ βραδύτερον τὸ ἓν μετὰ τὸ ἄλλο τὰ διάφορα Βασιλικὰ Διατάγματα παρεχώρησαν εἰς αὐτὸν τὰ καθήκοντα, τὰ ὁποῖα εἶναι πολλὰ καὶ δι’ ἕνα γενικὸν γραμματέα· τοὐλάχιστον οὐδεὶς γενικὸς γραμματεὺς εἰς τὰ ἄλλα Ὑπουργεῖα ἔχει τόσα δικαιώματα ὅσα ἐδόθησαν εἰς τὸν νεαρὸν καὶ νεωστὶ διορισθέντα τμηματάρχην τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Καὶ μέχρι τῆς στιγμῆς ταύτης παρατηροῦμεν τοῦτο τὸ ἄτοπον, ὅτι ἐνῷ δὲν ἔπρεπε νὰ διορισθῇ εἰς τὴν θέσιν τοῦ γενικοῦ γραμματέως διωρίσθη εἰς θέσιν ἴσην μὲ τὴν τοῦ γενικοῦ γραμματέως καὶ ἑπομένως ὁ λόγος ὁ ὁποῖος ὑπῆρχε τότε, ὅπως μὴ ἀνατεθῶσι καθήκοντα εἰς ἕνα κατὰ τὰ ἄλλα ἀξιότιμον Κύριον, διότι ὑπεστήριζεν ἰδέας αἱ ὁποῖαι ἀντιτίθενται εἰς τὰ συμφέροντα πλείστων Ἐπαρχιῶν καὶ ὀνομαστὶ εἰς τὰ συμφέροντα τῶν Θεσσαλῶν, θελόντων νὰ ἴδωσι τὸ ζήτημά των ταχέως λυόμενον, ὅτε μάλιστα ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε γνῶσιν, ὅτι ὁ κ. Φίλων, διατελῶν γραμματεὺς τῆς κτηματικῆς Ἑνώσεως, ὑπεστήριξεν ἰδέας ἀντιστρατευομένας πρὸς τὰ συμφέροντα ἑκατοστύων χιλιάδων κατοίκων τῆς Ἑλλάδος, ἐν τούτοις ἀνετέθη εἰς αὐτὸν ὑπηρεσία ἐκ τῆς ὁποίας κατὰ τὸ πλεῖστον ἐξαρτᾶται ἡ κατὰ τοιοῦτον ἢ τοιοῦτον τρόπον λύσις τοῦ ζητήματος. Καὶ ὅμως ἡ Κυβέρνησις ἄφηνε τότε νὰ νοηθῇ ὅτι αὕτη ἡ θέσις δὲν θὰ ἐδίδετο εἰς τὸν κ. Φίλωνα. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸν τρόπον τοῦ διορισμοῦ. Ἡ Ἐφημερὶς τῆς Κυβερνήσεως, Κύριοι, εἰς τὴν περίστασιν αὐτὴν ἐξετέλεσε καθήκοντα καθημερινοῦ τύπου, διότι ἐγράφη εἰς αὐτήν, ἡ βιογραφία ἢ ἡ ῥεκλάμα τοῦ διορισθέντος. Δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν διατελοῦσιν ἐν γνώσει τῶν γραφέντων ἀναγινώσκω περικοπὴν ἐκ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως περὶ τοῦ ζητήματος τούτου (ἀναγινώσκει): Ἐνόμιζον λοιπόν, ὅτι μόνον ἐπὶ πληρωμῇ ἐφημερὶς ἠδύνατο νὰ κάμῃ τὴν βιογραφίαν καὶ τὴν ῥεκλάμαν τοῦ κυρίου τούτου, διότι τὰ προσόντα αὐτὰ δὲν πιστεύω νὰ ὑποθέτῃ κανεὶς ἐξ ὑμῶν, ὅτι ἀποτελοῦσι πράγματι προσόντα, εἰς τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ στηριχθῇ ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία, ἄλλως τε, ἠδύνατο νὰ ἀρκεσθῇ εἰς τὸ ὅτι τὸ πρόσωπον τοῦτο ἦτο διδάκτωρ τοῦ Ἐθνικοῦ Πανεπιστημίου. Τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν ἡ Κυβέρνησις μνημονεύει ὡρισμένα προσόντα, ἐφρόντισεν ἆρά γε νὰ μάθῃ, ἂν τὰ καθήκοντα ταῦτα εἰς τὸν ἰδιωτικὸν βίον τοῦ διορισθέντος τμηματάρχου ἔφερον ἀγαθὰ ἀποτελέσματα; Βεβαίως ἐγὼ δὲν ἔχω οὐδὲν δικαίωμα νὰ ἐξετάσω ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης τὴν ἐπιτυχῆ ἢ ἀνεπιτυχῆ διεξαγωγὴν καθηκόντων ξένων πρὸς τὴν δημοσίαν ὑπηρεσίαν· δικαιοῦμαι ὅμως, πιστεύω, καὶ εὑρίσκομαι πληρέστατα ἐν τάξει, νὰ ἐρωτήσω τὴν Κυβέρνησιν, ἂν πράγματι ἐπείσθη, ὅτι ἡ διεξαγωγὴ τῶν καθηκόντων αὐτοῦ εἰς τὰς ἰδιαιτέρας ὑπηρεσίας ὑπῆρξε πράγματι ἐπιτυχής, διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει μοὶ δίδεται τὸ δικαίωμα νὰ ὑποστηρίξω τὸ ἐναντίον. Καὶ εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐλάμβανε τὸν κόπον νὰ ἐξετάσῃ κατὰ πόσον τὰ καθήκοντα αὐτοῦ ἐξετέλεσε μετ’ ἐπιτυχίας, δὲν ὤφειλε νὰ μνημονεύσῃ τούτων, ἀφ’ οὗ ἄλλως τε, ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀρκεσθῇ εἰς τὸν γενικὸν τίτλον τοῦ διδάκτορος τοῦ Πανεπιστημίου, ἀφ’ οὗ ὁ νόμος οὐδὲν ἄλλο προσὸν ἀπῄτει περισσότερον.

§135Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Εἶχεν ὑπηρεσίαν, ὥστε νὰ εἶναι ἐλέγχων καὶ ἐλεγχόμενος συγχρόνως, ὡς διαχειριστὴς τῆς Ἑταιρείας.

§136Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Τὸ ἀληθὲς εἶναι, ὅτι μεταξὺ τῆς μιᾶς θέσεως τὴν ὁποίαν εἶχε καὶ τῶν καθηκόντων τοῦ δημοσίου λειτουργοῦ, ἐμεσολάβησε χρονικόν τι διάστημα. Ἡ ἐξαιρετικὴ αὕτη εὔνοια, ἡ γενομένη πρὸς τὸν μνημονευόμενον κύριον, ἥτις βεβαίως ὀφείλεται εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἐξεδηλώθη κατ’ ἄλλον τρόπον, νὰ γίνῃ δηλαδὴ ὁ διορισμός του ὡς πρώτης τάξεως τμηματάρχου. Καὶ τοῦτο δὲν εἶναι ἄτοπον, καθ’ ἣν στιγμὴν ὁ Ὑπουργὸς δὲν παρεβίασε τὸν νόμον, διότι εἶχε δικαίωμα νὰ τὸν διορίσῃ πρώτης ἢ δευτέρας τάξεως. Ὅτε ὅμως διώρισεν ἄλλα πρόσωπα, ἔχοντα πολὺ μεγαλείτερα προσόντα καὶ ἀποδεδειγμένα προσόντα, μόρφωσιν, ἀνάπτυξιν, ὅτε, λέγω, διώρισε τοιαῦτα πρόσωπα ὡς τμηματάρχας δευτέρας τάξεως καὶ ὡς γραμματεῖς, θὰ ἐδικαιοῦτο νὰ ἀναδιορίσῃ ὡς τμηματάρχην πρώτης τάξεως ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος εἶχεν ὀλιγώτερα προσόντα; Καὶ μνημονεύω δύο προσώπων, τοῦ ἀρίστου τμηματάρχου τῆς στατιστικῆς, καὶ τοῦτο τὸ λέγω βέβαια πρὸς ἔπαινον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, τοῦ τμηματάρχου τῆς στατιστικῆς, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ ἄριστα μεμορφωμένος καὶ ἐν Εὐρώπῃ σπουδάσας καὶ λαμπρὰ ἐκτελῶν τὸ καθῆκόν του...

§137Ι. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ. Ἂς τηλεφωνηθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον νὰ ἔλθῃ τώρα τὸ Διάταγμα διὰ νὰ τὸ ἴδουν ὅλοι.

§138Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Φαίνεται λοιπὸν ὅτι ἐγένετο διάκρισις, καὶ διάκρισις ἡ ὁποία βεβαίως δὲν εἶναι πρὸς ἐπίρρωσιν τῶν προσόντων, τῶν ἀπαιτουμένων πρὸς ἐκτέλεσιν τῶν καθηκόντων του. Ὅταν λοιπὸν γεννᾶται διάκρισις μεταξὺ δύο ἀνομοίων, τοῦ ἀνικανωτάτου καὶ τοῦ παρουσιάζοντος μεγαλείτερα προσόντα, γεννᾶται ἡ ἰδέα τῆς προστασίας, τῆς προτιμήσεως. Καὶ ὅταν ἕτερος, διὰ τὸν ὁποῖον ἐπίσης εἶναι ἀξιέπαινος ὁ κ. ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Ὑπουργός, ὅταν ἕτερος νέος, ἔχων δίπλωμα τοῦ Πανεπιστημίου, καὶ ἐν Εὐρώπῃ ἐκπαιδευθείς, διωρίσθη γραμματεύς, βεβαίως δίδεται εἰς ἡμᾶς τὸ δικαίωμα νὰ εἴπωμεν ὅτι τὰ γενόμενα εἶναι χαρακτηριστικὰ τῆς ἀνισότητος καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ συμβῶσιν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι καθόλου ἐποικοδομητικὰ διὰ τὴν ἀκριβῆ διεξαγωγὴν τῶν καθηκόντων καὶ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ σκοποῦ, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο.

§139Ι. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ. Νὰ προσαχθῇ τὸ πρωτότυπον διὰ νὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι ἔλαβε χώραν πλαστογραφία. Νὰ τηλεφωνηθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον νὰ προσαχθῇ τὸ πρωτότυπον. Εἶναι σπουδαιότατον τὸ ζήτημα, κύριε Πρόεδρε.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἂν θέλετε νὰ προσαχθῇ τὸ πρωτότυπον, ὑποβάλλετε πρότασιν, ἵνα προσαχθῇ. Μὴ διακόπτετε, κύριε Βουλευτά.

§141Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Ἡ νύξις τὴν ὁποίαν μοῦ ἔδωκεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Πατσουρᾶκος θὰ μὲ κάμῃ νὰ προσθέσω τινά, διότι εὑρίσκω εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως περὶ διορισμοῦ (ἀναγινώσκει). Μετὰ παρέλευσιν οὐχὶ μακροῦ χρόνου ὁ νεαρὸς τμηματάρχης θὰ ἔχῃ ἄλλους ὑπὸ τὰς διαταγάς του, διότι ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω περὶ ἑτέρου τμηματάρχου, τοῦ κ. Χασιώτου, διὰ τὸν διορισμὸν τοῦ ὁποίου πάλιν εἶναι ἀξιέπαινος ὁ κ. Ὑπουργός...

§142ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι θὰ ὑποβληθῇ Διάταγμα περὶ ἀνακλήσεως τοῦ ἄλλου Διατάγματος. Διότι ἀνέλαβον τὴν ὑποχρέωσιν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ διορισθῇ γενικὸς γραμματεύς. Θὰ ἦτο παράβασις τῆς ὑποσχέσεώς μου, ἣν ἔδωκα πρὸς ὑμᾶς, ἂν διωρίζετο γενικὸς γραμματεύς.

§143Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Καὶ ἐγένετο λόγος ὅτι δὲν ἀπῃτεῖτο γενικὸς γραμματεύς, ὅτι περιττεύει. Ἐλέχθη ὅτι ὁ γενικὸς γραμματεὺς ἐκτελεῖ καὶ τὰ καθήκοντα ἑνὸς τμηματάρχου.

§144Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ἐὰν διὰ Διατάγματος ἀνετέθησαν εἰς τοῦτον μᾶλλον τὸν τμηματάρχην παρὰ εἰς ἄλλον τινὰ τὰ καθήκοντα τοῦ γενικοῦ γραμματέως, παρέχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι αὔριον ἀμέσως θὰ προκαλέσω τὴν ἔκδοσιν Διατάγματος, ἀνακαλοῦντος αὐτὸ τὸ Διάταγμα.

§145Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Ἡ εὔνοια ἡ γενομένη εἰς τὸν ἐν λόγῳ τμηματάρχην ἐξακολουθεῖ, διότι διορίζεται ἀμέσως Βασιλικὸς Ἐπίτροπος παρὰ τῇ Ὑπερωκεανίῳ Ἑταιρείᾳ, καὶ ἡ ἑταιρεία αὐτή, ἡ ὁποία τόσον μᾶς ἀπησχόλησε καὶ θὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ, εἶναι ἑταιρεία ἁμαρτωλή, εἰς τὴν ὁποίαν ὁ Βασιλικὸς Ἐπίτροπος εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξασκήσῃ μίαν ἐπιρροήν, εἰς τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν ἡ ἑταιρεία αὕτη δὲν συνεμορφώθη πρὸς ἐπανειλημμένας διαταγὰς τοῦ Ὑπουργείου. Ἐνῷ ἠπειλήθη ὅτι θέλει ἴδει ἑαυτὴν διαλυομένην, διὰ διαφόρων στρεψοδικιῶν δὲν συνεμορφώθη πρὸς τὰς διαταγὰς τοῦ Ὑπουργείου, δὲν ἐπλήρωσεν ἀκόμη τὸ μέρισμα τῶν 92,000 δρ. εἰς τοὺς 4,500 μετόχους, ὅπως ἐπλήρωσεν αὐτὸ εἰς τοὺς 10,500 μετόχους, περὶ τῶν ὁποίων ἐγένετο λόγος εἰς τὴν Βουλήν, ἡ δὲ προσθήκη τῶν καθηκόντων αὐτῶν εἰς τὸν τμηματάρχην αὐτόν, οὐδόλως ἐκαλλιτέρευσε τὸ ζήτημα. Τώρα δὲν ἠξεύρω ποῦ ἠμποροῦν νὰ φθάσουν οἱ διορισμοὶ τῶν Βασιλικῶν Ἐπιτρόπων· εἶναι ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα εἶναι καὶ τόσα ἄλλα ἱδρύματα... ὅτε δ’ οὕτω γίνονται οἱ διορισμοὶ εὔλογοι δύνανται νὰ γεννηθῶσι ἀνησυχίαι. Ἡ ἐπερώτησίς μου ἔχει γενικώτερον χαρακτῆρα περὶ παρανόμων διορισμῶν, ἀλλὰ καὶ προβιβασμῶν. Ὁ συμπολίτης μου κ. Κ. Πατσουράκος ὡμίλησε περὶ παρανόμων ἀπολύσεων προχθές, καὶ ὡς ἀντελήφθην καὶ ὡς εἶδον εἰς τὸν νόμον, οἱ διοριζόμενοι κλητῆρες ἀπολύονται, ὅταν φθάσωσι τὸ ἑβδομηκοστὸν ἔτος, καὶ ὅταν τοῦτο λέγῃ ὁ νόμος, σημαίνει ὅτι δὲν ἀπολύονται, ὅταν δὲν φθάσωσιν εἰς τὸ ἑβδομηκοστὸν ἔτος. Διὰ τοῦτο ἐφ’ ὅσον οὐδεὶς νόμος ἐπιτρέπει εἰς ἡμᾶς νὰ διακρίνωμεν τοὺς ὑπαλλήλους εἰς ὑπαλλήλους καὶ ὑπηρέτας, ἐπιβάλλεται νὰ ἀπολύωμεν αὐτοὺς διὰ τοῦ Συμβουλίου. Ἀλλὰ ἔρχομαι καὶ περαιτέρω, ἔχομεν προβιβασμόν, προβιβασμὸν παράνομον, διὰ τὸν ὁποῖον δὲν ὑπάρχει οὐδεμία δικαιολογία. Ἐλήφθησαν ὅλα τὰ κατάλληλα μέτρα διὰ νὰ καλυφθῇ ἡ παρανομία, καὶ εὑρέθη ἡ ἑξῆς στρεψοδικία, ἀναπτυσσομένη καὶ ἐφαρμοζομένη μέσα εἰς τὸν κύκλον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Εἷς ἐκκαθαρισθεὶς διωρίσθη, καὶ διωρίσθη παρανόμως εἰς ἴσην θέσιν πρὸς ἐκείνην τὴν ὁποίαν κατεῖχεν, ὅταν ἐξεκαθαρίσθη. Ὁ νόμος λέγει ῥητῶς, ὅτι διορίζεται μόνον εἰς κατωτέραν θέσιν, ἀλλὰ πῶς εὑρέθη ἡ δικαιολογία τῶν ἐπιτηδειοτάτων; Ὅταν ἔγινεν ἡ ἐκκαθάρισις, εἶπον, δὲν εἶχε δημιουργηθῆ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, καὶ ὅταν ἐδημιουργήθη αὐτό, δὲν ἀνήκει εἰς τὴν Ἑλλάδα, καὶ ἑπομένως δὲν ἐπεκτείνεται ὁ νόμος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, τὸ ὁποῖον δὲν ὑπῆρχε τότε, ἄρα εἶναι δυνατὸν νὰ διορισθῇ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν ἠδύνατο νὰ γίνῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνῆκε, οὔτε εἰς τὴν ὁμοίαν θέσιν παρὰ εἰς κατωτέραν, θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ, ἀφοῦ εἶναι νέον Ὑπουργεῖον, νὰ διορισθῇ γενικὸς γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργοῦ. Ἀλλὰ δὲν ἀρκεῖ τοῦτο μόνον. Ἐγένετο καὶ προβιβασμός. Καὶ βεβαίως διὰ τὸν διορισμὸν δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ ἄλλη δικαιολογία, παρὰ ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον αὐτὸ ἀποτελεῖ ἐξαίρεσιν ἀπὸ τὰ ἄλλα· ἀλλ’ ἐνῷ δυστυχῶς δὲν ἀποτελεῖ ἐξαίρεσιν, ἀλλ’ ἀποτελεῖ ἕνωσιν, διότι ἐδῶ προσεμετρήθη ἡ ὑπηρεσία του, ἡ ὁποία ὑπῆρχεν εἰς τὸ ἄλλο Ὑπουργεῖον, ἐνῷ ὁ νόμος κάμνει μνείαν περὶ ἑξαετοῦς ὑπηρεσίας, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἔχῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον αὐτό, ὅταν δὲ ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν ἡ ὑπηρεσία τὴν ὁποίαν εἶχεν εἰς ἄλλο Ὑπουργεῖον, ἔπρεπε βεβαίως ἡ ὑπηρεσία του ἐκείνη νὰ μὴ τοῦ φέρῃ τὰ προτερήματα μόνον, ἀλλὰ νὰ τοῦ φέρῃ καὶ τὰ ἐλαττώματα. Ὅλα ταῦτα, κύριοι συνάδελφοι, καταδεικνύουσιν, ὅτι ἐγένετο δὶς παράβασις τοῦ νόμου, χωρὶς οὐδεμία νὰ ὑπάρχῃ δικαιολογία.

§146Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἐὰν τὰ πράγματα ἔχωσιν ὅπως τὰ ἐκθέτετε, ἔχετε δίκαιον, καὶ ὁ διορισμὸς ἐγένετο ἀκύρως καὶ ὁ προβιβασμὸς ἐγένετο κακῶς. Ἐὰν δὲ οὕτως ἐξακριβωθῶσι τὰ πράγματα, ἐντὸς τῆς αὔριον ἢ μεθαύριον, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν τόσον ταχέως νὰ γίνουν αὐτά, θὰ ζητήσω νὰ ὑπογραφῇ Διάταγμα περὶ ἀνακλήσεως καὶ τοῦ προβιβασμοῦ καὶ τοῦ διορισμοῦ, ὡς παρανόμων.

§147Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Χαίρω ἀκούων τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλ’ ὅλα αὐτὰ τὰ γεγονότα μὲ κάμνουν νὰ πιστεύω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας δὲν εἶχεν ἀντίληψιν τῶν καθηκόντων του, ὡς εἷς συνταγματικὸς Ὑπουργός. Ἴσως νομίζει ὅτι εἰς τὸ Ὑπουργεῖόν του δύναται νὰ ἐπιβάλλῃ οὐχὶ τὴν θέλησιν τῶν νόμων, ἀλλὰ τὴν προσωπικήν του ἐκτίμησιν, καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ κακὸν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουσι τὴν κοινοβουλευτικήν, τὴν πολιτειακὴν μόρφωσιν. Βεβαίως διετέλει ἐν γνώσει ὁ Ὑπουργὸς ὅταν προέβαινεν εἰς τοὺς διορισμοὺς καὶ τοὺς προβιβασμοὺς τούτους· ἀλλὰ λυποῦμαι ὅτι δὲν ἦτο μόνος ὁ νῦν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Ὑπουργός, ἀλλὰ ἐτέλεσε τὸν διορισμὸν ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν. Καὶ ἔχομεν τοῦτο τὸ δυσάρεστον, ὅτι εἷς τόσον ἔμπειρος καὶ τόσον λάτρης καὶ πιστὸς τηρητὴς τῶν νόμων προέβη εἰς τοῦτο· ὑποθέτω δὲ ὅτι βεβαίως δὲν διετέλει ἐν γνώσει ἢ συνεμμορφώθη πρὸς θέλησιν οὗτος. Δὲν ἔχω, Κύριοι, νὰ εἴπω τίποτε ἐπὶ πλέον. Νομίζω ὅτι δι’ ἐκείνων τὰ ὁποῖα εἶπον ἀπέδειξα ὅτι καὶ ὁ διορισμὸς τμηματαρχῶν καὶ ἡ ἐνάσκησις καθηκόντων καὶ ὁ διορισμὸς καὶ προβιβασμὸς ἑτέρων ὑπαλλήλων ἔγειναν παρὰ τὰς φανερὰς καὶ μὴ φανερὰς διατάξεις τοῦ νόμου, παρὰ τὸ πνεῦμα τοῦ νόμου.

§148Θ. ΣΚΑΣΗΣ. Δὲν ἀπεδείξατε ὅμως ὅτι ὁ κατέχων τὴν θέσιν τμηματάρχου κ. Φίλων δὲν κατέχει ταύτην ἐπαξίως.

§149Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Ἐγώ, κύριε συνάδελφε εἶπον ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἠδύνατο νὰ τὸν διορίσῃ ἀρκουμένη εἰς τὸ ὅτι φέρει τὸ δίπλωμα.

§150Ι. ΒΑΒΑΝΑΚΟΣ. Εἶναι γνωστὸν ὅτι διὰ τὸν διορισμὸν τοῦ ὑπαλλήλου αὐτοῦ ὑπάρχει γνωμοδότησις τοῦ ἁρμοδίου συμβουλίου τοῦ Ὑπουργείου.

§151Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Ὅλαι αἱ παρανομίαι τοῦ παρελθόντος ἐγένοντο μὲ τὰς γνωμοδοτήσεις τοῦ συμβουλίου.

§152Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. (Πρὸς τὸν κ. Βαβανάκον). Κύριε συνάδελφε καὶ συμπολῖτα, σᾶς ἀπήλλαξα ἀπὸ αὐτὴν τὴν δικαιολογίαν, διότι εἶπον πῶς ἐδικαιολογήθη. Ἐδικαιολογήθη διότι δὲν εἶχεν ἱδρυθῆ τὸ Ὑπουργεῖον τότε. Ὀφείλω εἰς τὸν ἀξιότιμον ἐκ Κυκλάδων συνάδελφον νὰ εἴπω ὅτι ἐγὼ δὲν ἀνῆλθον ἐπὶ τοῦ βήματος, διὰ νὰ ἀποδείξω ὅτι δὲν εἶναι ἱκανὸς ὁ κ. Φίλων, πρῶτον διότι δὲν ἔχω κανὲν δικαίωμα εἰς τοῦτο—ὁ διορισμός του ἐγένετο νομίμως— ἀλλὰ γενικῶς νὰ εἴπω ὅτι ὁ διορισμός του ἀντέκειτο πρὸς ὡρισμένας δηλώσεις. Ἀλλὰ δύναμαι καὶ τὸ ἄλλο νὰ εἴπω. Δύναται νὰ εἶναι ἱκανώτατος εἷς διὰ μίαν ὑπηρεσίαν, νὰ μὴ εἶναι δὲ δι’ ἄλλην δὲν ἔχω δὲ κανένα λόγον ἐγὼ νὰ ὑποστηρίξω ὅτι ὁ κ. Φίλων δὲν δύναται νὰ εὐδοκιμήσῃ εἴτε εἰς αὐτὴν εἴτε εἰς ἄλλην ὑπηρεσίαν. Τὸ τοιοῦτον θὰ ἦτο ἄτοπον οὐχὶ μόνον δι’ ἐμέ, ἀλλὰ διὰ πάντα Βουλευτήν, νὰ προεξοφλῇ τὴν ἱκανότητα ἑνὸς ὑπαλλήλου πλήρους ζωῆς, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ἀλλὰ ἀκριβῶς λαμβάνων ὑπ’ ὄψιν τὰ ἐφόδια τὰ ὁποῖα ἔχει εἰσερχόμενος εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, ἐὰν μοὶ ἐπιτρέπηται νὰ ὑποστηρίξω ὅτι καλῶς ἢ κακῶς ἐγένετο ὁ διορισμός· εἶναι δυνατὸν τὰ καθήκοντα τὰ ὁποῖα τοῦ ἀνετέθησαν νὰ μὴ συμβιβάζωνται πρὸς γνώμας τὰς ὁποίας ὑπεστήριζε καὶ καθήκοντα τὰ ὁποῖα ὑπεστήριξεν.

§153Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, οἱ ἐκ Μακεδονίας, Θράκης, Μικρᾶς Ἀσίας, Κρήτης, καὶ Ἀνατολικῆς Ρωμυλίας φοιτηταὶ τοῦ Ἐθνικοῦ Πανεπιστημίου ὑπέβαλον πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰν διὰ τῆς ὁποίας αἰτοῦνται, ὅπως ἡ ἐθνικὴ ἀντιπροσωπεία λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψιν τὴν ὑποτίμησιν τοῦ χρυσοῦ, ἀλλὰ καὶ τὰς ἀφορήτους οἰκονομικὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας βιοῦσιν ἐν τῇ Ὁμόρῳ Ἐπικρατείᾳ, ἐξ ἄλλου δὲ λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψιν καὶ τὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον οὗτοι ἐπιδιώκουσι διὰ τῆς ἀναπτύξεώς των ἐν τῷ ἐλευθέρῳ Κράτει, ἐν τῷ Ἐθνικῷ ἡμῶν Πανεπιστημίῳ, καὶ τὴν χρησιμότητα αὐτῶν, προκειμένου νὰ μεταβῶσιν εἰς τὴν ὑπόδουλον χώραν καὶ μεταλαμπαδεύσωσιν ἐκεῖ τὰ φῶτα τῆς ἐθνικῆς ἰδέας, ἐπιτρέψῃ εἰς αὐτούς, 120 ὄντας τὸν ἀριθμόν, τὴν ἀτελῆ ἐγγραφὴν ἐν τῷ Ἐθνικῷ Πανεπιστημίῳ.

§154Χ. ΜΕΪΤΑΝΗΣ. Τὸ δυστύχημα εἶναι ὅτι μένουσιν ἐδῶ πέρα καὶ γίνονται θεσιθῆραι!

§155Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ἡ ἀναφορὰ αὕτη παρεπέμφθη εἰς τὴν ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν ἐπιτροπὴν ἥτις συσκεφθεῖσα δὲν ἔκρινεν ὅτι ὀφείλει νὰ προβῇ εἰς ὡρισμένην σύστασιν ἐπὶ ταύτης, διότι τὸ ζήτημα εἶναι κατ’ ἐξοχὴν μὲν ἐθνικὸν ἀλλὰ καὶ πρὸ παντὸς οἰκονομικὸν καὶ ἁρμοδία ἐπὶ τούτου εἶναι νὰ ἀποφασίσῃ ἡ Κυβέρνησις πρὸς τὴν ὁποίαν βεβαίως δὲν δύναταί τις νὰ ἀρνηθῇ τις οὔτε τὸν πατριωτισμὸν οὔτε τὸ ἐνδιαφέρον ἐπὶ τοῦ τοσοῦτον σοβαροῦ ζητήματος. Ὑποβάλω ὅθεν τὴν ἀναφορὰν ταύτην εἰς τὸ Προεδρεῖον μετὰ τῆς ἐκθέσεως τῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἄλλως τε διενεμήθη.

§156ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ὀφείλω νὰ δώσω εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ἑξῆς πληροφορίαν, ὅτι λυποῦμαι μὴ δυνάμενος νὰ συμφωνήσω πρὸς τὴν γνώμην τοῦ ἀξιοτίμου προλαλήσαντος.

§157Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Δὲν κατέληξα ἐγὼ εἰς πρότασιν.

§158ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Εἰς σύστασιν.

§159Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Οὔτε σύστασιν. Εἶπον ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ ἀπεφάνθη ὅτι δὲν δύναται νὰ προβῇ εἰς καμμίαν πρότασιν ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς ἀλλ’ ἐπαφίεται εἰς τὴν κρίσιν τῆς Κυβερνήσεως.

§160Γ. ΠΩΠ. Αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ζητοῦσι τὴν δωρεὰν ἐγγραφὴν ἔχουσιν ἤδη ἐν καθεστὼς ὑπὲρ ἑαυτῶν, τὸ ὁποῖον ἐνομιμοποίησε τὸ Κράτος.

§161ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Οὐδέν, Κύριοι, ἔχω ἐμπόδιον νὰ δηλώσω πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι εἰς ἐπιτροπὴν τῶν φοιτητῶν τούτων τῶν ἀπόρων, παρουσιασθεῖσαν πρὸς ἐμὲ διὰ νὰ ζητήσῃ τὴν παρέμβασίν μου, ὅπως διὰ νόμου ἐνεργηθῇ καὶ πάλιν ἡ δωρεὰν ἐγγραφή, ἠρνήθην ἀπολύτως. Εἶπον πρὸς αὐτὴν ὅτι δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω, διατί ἐπιζητεῖται ἡ διάκρισις αὐτὴ μεταξὺ τῶν φοιτητῶν τῆς ἀλλοδαπῆς πρὸς τοὺς ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ. Εἶπον ὅτι αἱ ὑποχρεώσεις τοῦ Κράτους αὐτοῦ ὡς ἐκ τῆς συστάσεώς του ἀρχικῶς εἶναι τοιαῦται, ὥστε νὰ βαρύνηται μὲ ὑπερμέτρους δαπάνας, διὰ τὰς ὁποίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπαρκέσῃ μόνον· ἀντὶ δὲ νὰ ἐξεύρωμεν τρόπον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ ἐπικουρία καὶ παρὰ πάντων ἐκείνων τῶν ἄλλων τῶν ἐκτὸς τοῦ Κράτους διαβιούντων, τῶν ὁποίων τὰ συμφέροντα ἐπιδιώκει νὰ προστατεύσῃ τὸ Κράτος τοῦτο, δὲν ἐννοῶ πῶς δύναται νὰ ἀξιωθῇ, ὅπως ἐξακολουθήσῃ τὸ καθεστὼς αὐτὸ τὸ ἄδικον τοῦ νὰ ἐπιζητῆται ἐξαιρετικῶς διὰ τοὺς ἔξωθεν ἐρχομένους ὁμογενεῖς τοὺς φοιτῶντας εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, ὅπως διέπωνται ὑπὸ διαφόρου νομοθεσίας παρὰ τοὺς ἐγχωρίους. Διατί ἐκεῖνοι, ὅταν ἀξιῶσιν ὅτι εἶναι ἄποροι καὶ ἡ ἀπορία των εἶναι πολὺ δυσκολώτερον ν’ ἀποδειχθῇ ἀπὸ τὴν τῶν ἡμεδαπῶν, νὰ ἀπαλλάσσωνται τῆς πληρωμῆς τῶν διδάκτρων; Ἡ ἰδιότης μου, ὡς Ἕλληνος ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ, μοὶ δίδει τὸ δικαίωμα μετὰ περισσοτέρου θάρρους νὰ θέσω αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν.

§162Ι. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ. Διὰ μερικοὺς φοιτητὰς δὲν ἔχομεν ὀλίγα κέρματα, ἀλλὰ διὰ χαφιέδες ἔχομεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν!

§163Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλλω τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τῶν ἐπιμόρτων καλλιεργητῶν, παρακεντέδων, τοῦ χωρίου «Καρκλὰρ» τῆς Λαρίσσης. Οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου τούτου ὑπέβαλον εἰς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰν διὰ τῆς ὁποίας ζητοῦσιν, ὅπως τὸ ἐκποιούμενον προσεχῶς κτῆμα ἑνὸς τσιφλικούχου Ὀθωμανοῦ ἀγορασθῇ ἐπεμβαινούσης πρὸς τοῦτο τῆς Κυβερνήσεως ὑπὲρ αὐτῶν. Λέγουσιν ὅτι θὰ ἐκποιηθῇ μὲν τὸ κτῆμα ἀναγκαστικῶς, ἀλλὰ δύναται ἡ Κυβέρνησις ἐπεμβαίνουσα νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν κατὰ σύμβασιν ἐξαγορὰν τοῦ κτήματος ἐπὶ τιμήματι ἐλάσσονι καὶ διανομὴν τούτου, ὅπως καὶ εἰς ἄλλα κτήματα ἔπραξεν. Ἡ ἐπιτροπὴ εὑρίσκει τὴν αἴτησιν ταύτην δικαίαν, ἀλλὰ καὶ συμφέρουσαν καὶ εἰς τὴν ἐν γένει παραγωγὴν καὶ εἰς τὸ Κράτος, δὲν εἶνε δὲ ἀντίθετος πρὸς τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἡ τοιαύτη μέριμνα διότι ἡ Κυβέρνησις ἐξήγγειλεν ὡς πρόγραμμα αὐτῆς τὴν διανομὴν τῶν τσιφλικίων, καὶ τὴν κατάτμησιν τῆς μεγάλης ἰδιοκτησίας εἰς μικροτέρας, διότι τοῦτο θέλει συντελέσει εἰς τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς. Ἡ εὐκαιρία κρίνεται ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς ὡς κατάλληλος καὶ τούτων ἕνεκα συνιστᾷ τὴν ἀναφορὰν ταύτην.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Κουτούπης ἐπερωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας διὰ τὴν μὴ πληρωμὴν τῶν καθυστερουμένων ἐνοικίων σχολείων εἰς ἐνοικιαστὰς οἰκημάτων, ὧν ἔληξεν ἡ μίσθωσις. Ὁ κ. Κουτούπης εἶναι ἀπών. Ὁ κ. Θ. Κουτούπης ἐπερωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν διατὶ δὲν διώρισεν εἰς τὴν Πελοπόννησον τοὺς ἐπιτυχόντας ταχυδρομικοὺς διανομεῖς. Ὁ κ. Κουτούπης εἶνε ἀπών. Ὁ κ. Α. Σχλῆμαν ἐπερωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ἐπὶ τῆς καταστάσεως τῆς Δημοσίας ἀσφαλείας ἐν τῷ νομῷ Λαρίσσης καὶ ἰδιαιτέρως τῆς ἐπαρχίας Τυρνάβου. Ὁ κ. Σχλῆμαν εἶνε ἀπών. Ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος ὁ κ. Δ. Οἰκονόμου ἔχει τὸν λόγον.

§165Δ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Κατὰ τὴν προλαβοῦσαν συνεδρίασιν τῶν ἐπερωτήσεων ἐγένετο μακρὸς λόγος περὶ τῆς καταστάσεως, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἡ Δημοσία ἀσφάλεια τῶν παραμεθορίων ἐπαρχιῶν Τυρνάβου καὶ Λαρίσσης. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπεσχέθη, ὅτι θέλει φροντίσει διὰ προσωπικῆς ἐπεμβάσεως παρὰ τῷ Συμβουλίῳ τῆς χωροφυλακῆς νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ἀπομάκρυνσιν τῶν Διευθυντῶν τῶν δύο αὐτῶν πόλεων. Συνάδελφος ξένος πρὸς τὴν Θεσσαλίαν πρὸ ὀλίγου χρόνου διεξετραγώδησε διὰ μελανῶν χρωμάτων τὴν κατάστασιν αὐτήν, ἥτις προέρχεται ἐκ τῶν κακοποιῶν στοιχείων, ἅτινα ἔρχονται ἐκ τῶν παραμεθορίων μερῶν ὑπὸ τὸν τύπον τοῦ ἀντάρτου. Εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν τὴν σύστασίν μου, ὅπως λάβῃ ἓν μέτρον δυνάμει τοῦ ὁποίου θὰ ἐπέλθῃ βελτίωσις εἰς τὴν ἐπαρχίαν Τυρνάβου, ὅπου ἡ κατάστασις εἶναι ἀπελπιστική, καὶ ἀπομακρύνῃ τὸν διευθυντὴν τῆς ἀστυνομίας καὶ ἐπὶ πλέον νὰ ἐνισχύσῃ τὴν ἀστυνομίαν διὰ μεταβατικῶν ἀποσπασμάτων διότι εἶναι βεβαιωμένον ὅτι ἡ χωροφυλακὴ δὲν εἶναι κατάλληλος παρὰ διὰ τὴν ἀστικὴν ἀστυνομίαν, διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς ὑπαίθρου χώρας εἶναι ἀκατάλληλος. Θὰ συστήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως σὺν τῇ ἀπομακρύνσει τοῦ διευθυντοῦ τῆς ἀστυνομίας Τυρνάβου, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀνεπαρκὴς νὰ ἐκτελῇ καθήκοντα μετὰ δραστηριότητος καὶ ἐνεργείας, ἣν ἐπιβάλλουσιν αἱ περιστάσεις καὶ ἡ σοβαρότης τῆς ὑποθέσεως διατάξει περιπολίας εἰς ὅλας τὰς γειτονευούσας ἐπαρχίας μεταβατικῶν ἀποσπασμάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἱκανὰ νὰ φέρωσι τὴν τάξιν.

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βλάχος εἶνε ἀπών. Ὁ κ. Γ. Σχινᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§167Γ. ΣΧΙΝΑΣ. Ἐπερωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ τὴν ἀθλιότητα τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ ἐν Θεσσαλίᾳ καὶ ἰδίᾳ εἰς τὸ τμῆμα Τυρνάβου. Ἀπὸ πολλοῦ χρόνου, Κύριοι, ἐν Θεσσαλίᾳ δὲν ἠδυνάμεθα νὰ ἀποκτήσωμεν ἀσφάλειαν οὔτε ζωῆς οὔτε περιουσίας, ἀλλ’ ἀνέκαθεν εἴτε λῃστοφυγόδικοι, εἴτε ἄλλοι ἐπιδρομεῖς ἐρχόμενοι ἐκ τῆς ὁμόρου Ἐπικρατείας καὶ εἰσβάλλοντες εἰς τὴν Θεσσαλίαν ἐπεδίδοντο τοῦτο μὲν εἰς τὸ νὰ λῃστεύσωσι τοὺς κατοίκους τοῦτο δὲ νὰ σφάζωσι τὰ ποίμνια αὐτῶν, κατὰ ποικίλους δὲ τρόπους νὰ βασανίζωσι καὶ νὰ κατατυραννῶσι τοὺς ἀνθρώπους, ἰδίως δὲ τελευταίως ἔφθασαν εἰς σημεῖον, ὥστε καὶ ἐν αὐτῇ ἀκόμη τῇ Λαρίσῃ νὰ μὴ δύναται νὰ παρατηρηθῇ δημοσία ἀσφάλεια. Χθὲς ἔτι ἀνηγγέλθη εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ὑπὸ τὰ ὄμματα τῆς ἐκεῖσε ἀστυνομίας ἐφονεύθη ἢ μᾶλλον ἐδολοφονήθη ὑπάλληλος κτηματίου, ὁ ὁποῖος ἔχει τὸ κτῆμά του εἰς ἀπόστασιν ἑνὸς τετάρτου ἀπὸ τῆς Λαρίσσης. Ταὐτοχρόνως ἀνέγραψεν ὁ τύπος καὶ ἀνηγγέλθη ἐκ Τυρνάβου ὅτι λῃστοφυγόδικοι καὶ ἄλλοι, ἄγνωστοι οἱ ὁποῖοι διετάρασσον τὴν δημοσίαν τάξιν ἐπιπεσόντες ἐπὶ τοῦ ποιμνίου ἑνὸς Μαχαιρᾶ κατέσφαξαν περίπου 200 πρόβατά του. Πάντες, Κύριοι, δύνασθε νὰ φαντασθῆτε ὁποῖος τρόμος καὶ ὁποῖος πανικὸς κατέλαβε τοὺς κατοίκους, οἵτινες δὲν δύνανται πλέον νὰ ἐξέλθωσι τῶν οἰκιῶν αὐτῶν διὰ νὰ μεταβῶσιν εἰς τὰ ἔργα των εἴτε πλούσιοι εἶναι οὗτοι, εἴτε πτωχοί. Δὲν δύνανται νὰ ἔχωσιν ἀσφάλειαν τῆς ζωῆς των καὶ τοῦτο διότι ἡ ἐκ μέρους τῶν ὀργάνων τῆς δημοσίας τάξεως καταδίωξις δὲν ἐνεργεῖται καθ’ ὃν χρόνον ὤφειλε νὰ λαμβάνῃ χώραν. Πάντα ταῦτα καταδεικνύουσιν ἀριδήλως ὅτι ὁ Διευθυντὴς τῆς ἀστυνομίας Λαρίσης δὲν εἶναι εἰς θέσιν, ὅπως κρατήσῃ τὴν τάξιν καὶ ἀσφάλειαν, διότι ἐπιτρέπει, ἵνα εἰς τὰ διαμερίσματά του καθ’ ἡμέραν μένωσι ἀκαταδίωκτοι τοιαῦται λῃστεῖαι. Πρὸ δύο ἀκόμη μηνῶν εἰς τὸ χωρίον Ῥιζόμυλον ὁ λῃστὴς Μούτσιος συνέλαβε χωρικὸν, ὁ ὁποῖος ὡς μόνην περιουσίαν εἶχε περὶ τὰς 4000 περίπου δρ., τὸ μόνον εἰσόδημα, τὸ ὁποῖον εἶχεν ἀπὸ τὸ παρελθὸν γεωργικὸν ἔτος καὶ ἀφοῦ κατεβασάνισε τοῦτον καὶ ἐλῄστευσε τὰ χρήματά του ἀφῆκε τοῦτον, ἵνα οἱ λῃσταὶ μετ’ ὀλίγας ἡμέρας συνεχίσωσι τὴν ἰδίαν αὐτῶν τακτικὴν ἀκαταδίωκτοι. Καὶ ὅταν ἔχωμεν πρὸ ὀφθαλμῶν, ὅτι τοιαῦται συνέβησαν ἐν Λαρίσῃ λῃστρικαὶ προσβολαὶ ἐναντίον τῶν πολιτῶν, εἶναι ἀσφαλὲς συμπέρασμα ὅτι ὁ διευθυντὴς τῆς ἐκεῖ Ἀστυνομίας δὲν εὑρίσκεται εἰς τὸ ὕψος του καὶ εἶναι ἀνάγκη ἑπομένως ὅπως τάχιστα ἀπομακρυνθῇ ἀπὸ τῆς πόλεως ἐκείνης, ὅπως ἐπίσης εἶναι ἀνάγκη συγχρόνως καὶ τάχιστα ἀπομακρυνθῇ καὶ ὁ ὑφιστάμενος αὐτοῦ, ὑποδιευθυντὴς τῆς ἀστυνομίας Τυρνάβου μὴ εὑρισκόμενος καὶ αὐτὸς εἰς τὸ ὕψος τῆς ἀποστολῆς του, διότι ὤφειλε ἐγκαίρως νὰ ζητήσῃ συνδρομὴν καὶ ἐνίσχυσιν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ προλάβῃ τὰς λῃστείας τὰς γενομένας ἐν πλήρει μεσημβρίᾳ εἰς τὸν Τύρναβον καὶ εἰς τὰ πέριξ τῆς Λαρίσης. Ταῦτα πάντα ἐνδεικνύουσιν ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει τάχιστα νὰ παγιώσῃ τὴν διαταραχθεῖσαν ἐν Θεσσαλίᾳ καὶ ἰδίως τὴν ἐν τῇ παραμεθορίῳ δημοσίαν ἀσφάλειαν καὶ τοποθετήσῃ ἀξιωματικοὺς ἀνταποκρινομένους εἰς τὰς ἀνάγκας τοῦ τόπου. Ἐκ τούτων ἀφορμώμενος συνιστῶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἵνα τάχιστα μετακαλέσῃ τοὺς εἰδικοὺς ἀλλοδαποὺς ἀξιωματικοὺς τῆς χωροφυλακῆς, περὶ ὧν ἐψηφίσαμεν εἰδικὸν νόμον, πρὸς ἀναδιοργάνωσιν τῆς χωροφυλακῆς κατὰ τὸ σύστημα τῶν ἐν Εὐρώπῃ προηγμένων Κρατῶν καὶ πρὸς διδασκαλίαν τῶν ἡμετέρων ἀξιωματικῶν, ὥστε νὰ καταστῶσι ἐπαρκεῖς διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ἀσφαλείας τοῦ Κράτους, διότι οὐδὲν χειρότερον διὰ τὸν πολίτην ἢ τὸ νὰ εὑρίσκεται ἐν κινδύνῳ, καὶ ἡ πολιτεία νὰ μὴ ἔχῃ τὴν δύναμιν νὰ περιφρουρήσῃ αὐτόν. Διότι ὄχι μόνον εἰς τὴν Λάρισαν καὶ εἰς τὸν Τύρναβον, ἀλλὰ καὶ ἐν μέσαις Ἀθήναις παρετηρήθη ὅτι ἡ Ἀστυνομία εἶναι ἀνεπαρκής. Δύο θύματα συνέβησαν εἰς τὴν συνοικίαν Λιοσίων ἀγριωτάτης καὶ πρωτακούστου ληστείας, ἐξ ὧν τὸ ἓν καὶ ἐκάη ζωντανόν, χωρὶς ἡ Ἀστυνομία νὰ κατορθώσῃ νὰ συλλάβῃ τοὺς κακούργους. Εἶναι ἀνάγκη λοιπὸν ὡς τάχιστα νὰ καταρτισθῶσι οἱ Ἀξιωματικοί, ὥστε νὰ καταστῶσι ἐπαρκεῖς καὶ νὰ μετακληθῶσιν οἱ ἐξ Εὐρώπης εἰδικοὶ πρὸς διοργάνωσιν τοῦ Σώματος τούτου, διότι ἡμεῖς τοὐλάχιστον οἱ καταγόμενοι ἐξ ἀγροτικῶν μερῶν καὶ ἔχοντες ἀνάγκην πρωτίστως ἀσφαλείας, ἔχομεν ἀνάγκην νὰ ζητήσωμεν τοῦτο, ὡς τὸ μᾶλλον κατεπεῖγον, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν.

§168Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Παιδείας καὶ προσωρινῶς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐγνώρισα προχθὲς εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἔξωθεν τῆς Λαρίσης, εἰς τὸ χωρίον Γιάννουλη, συνέβη κροῦσμά τι κατὰ τῆς δημοσίας ἀσφαλείας. Ἄγνωστοί τινες μετέβησαν νύκτωρ εἴς τινα ὑπάλληλον τοῦ ἰδιοκτήτου τῆς Γιαννούλης Χαροκόπου καὶ ἐζήτησαν, ὅπως παραδώσωσι ἐπιστολήν τινα εἰς αὐτόν. Ὁ ὑπάλληλος ἠρνήθη νὰ δεχθῇ ταύτην, ὅτε οὗτοι ἐπυροβόλησαν τὸν ὑπάλληλον, ὅστις καὶ ἐξέπνευσε μετ’ ὀλίγον ἐκ τῆς αἱμορραγίας. Πρό τινων ἡμερῶν ἐν Τυρνάβῳ συνέβη ἕτερον κροῦσμα κατὰ τῆς δημοσίου ἀσφαλείας. Ἄγνωστοί τινες ἔθεσαν πῦρ εἰς θυμωνιάν τινα χόρτου ἑνὸς ἐντιμοτάτου πολίτου ἐκεῖ, τοῦ κ. Μουλᾶ. Ταῦτα εἶναι τὰ κρούσματα τὰ συμβάντα τελευταῖον. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι δύο κρούσματα κατὰ τῆς δημοσίας ἀσφαλείας εἶναί τι τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐπισύρῃ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ ἐμβάλῃ εἰς σκέψεις διατί ἀλληλοδιαδόχως ἐν τῇ αὐτῇ ἐπαρχίᾳ συνέβησαν δύο κρούσματα εἰς τόσον μικρὸν χρονικὸν διάστημα. Τὸ γεγονὸς καθίσταται εὐεξήγητον, ὅταν σκεφθῇ τις ὅτι ταῦτα συνέβησαν εἰς τόπον ἐλάχιστα ἀπέχοντα τῆς μεθορίου γραμμῆς, συνέβησαν δὲ παρὰ τῶν κακοποιῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα τελευταῖον εἶναι γνωστὸν ὅτι ἐπανῆλθον ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ λυμαίνονται τὴν μεθόριον, πότε μὲν ἐξερχόμενα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ διαπράττοντα ληστείας πότε δὲ εἰσερχόμενα εἰς ἐσωτερικὸν πρὸς τοῦτο. Ἡ Κυβέρνησις ἔπραξεν ὅτι ἠδύνατο κατὰ τῶν κακοποιῶν στοιχείων, τελευταῖον δέ, διότι ὁ προσωρινὸς Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀντελήφθη καὶ μόνος μεταβὰς ἐπὶ τόπου τὴν κατάστασιν, διέταξεν ὅπως εἰδικὸς μεταβατικὸς ἀξιωματικὸς ὁ κ. Ζαφειρόπουλος, ἐνισχύσῃ τὴν Ἀστυνομίαν Τυρνάβου. Ἀλλ’ ἐπειδὴ τὸ μέτρον τοῦτο δὲν ἐφάνη λίαν λυσιτελές, ὡς περιεμένετο, διετάχθη αὖθις ἕτερος Ἀξιωματικὸς μεταβατικὸς Ἀνθυπομοίραρχος μετὰ δέκα χωροφυλάκων νὰ μεταβῇ καὶ ἐνισχύσῃ τὴν Ἀστυνομίαν Τυρνάβου. Ἐπειδὴ ὅμως καὶ τὸ μέτρον τοῦτο ἦτο δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ μὴ ἀντάξιον τῆς πρὸς στιγμὴν διαταραχθείσης δημοσίου ἀσφαλείας ἀπεστάλη ἀνώτερος Ἀξιωματικός, ὅπως γνωρίσῃ τὴν κατάστασιν αὐτοπροσώπως, καὶ ὑποβάλῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τηλεγραφικῶς τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὤφειλον νὰ ληφθῶσι διὰ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν ἐν Λαρίσῃ. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι περισσότερα τούτων τῶν μέτρων ἡ Κυβέρνησις δὲν δύναται νὰ λάβῃ, διότι, ὅταν ἀπεστάλησαν δύο ἀξιωματικοὶ μεταβατικοί, ὅταν ἀπεστάλη ἀνώτερος ἀξιωματικὸς ἐπιθεωρητής, ὅταν ἐπὶ πλέον λαμβάνομεν ὑπ’ ὄψιν τὰ παράπονα τὰ κατὰ τῶν ἀστυνομικῶν ἀρχῶν διαβιβαζόμενα, δι’ ὧν ζητεῖται νομίμως, ὅπως ἀντικατασταθῇ ὁ ἀστυνόμος τῶν μερῶν ἐκείνων, ὑποθέτω ὅτι οὐδὲν ἄλλο μέτρον παραμένει, τὸ ὁποῖον νὰ θέσῃ ἡ Κυβέρνησις πρὸς παγίωσιν τῆς ἀσφαλείας ἐκεῖ. Ἀλλ’ ἐνταῦθα τοῦ λόγου μου ἐλθὼν δὲν δύναμαι νὰ μὴ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ὅλως ἀδίκως ἔρχεται ἡ ἐπίκρισις τοῦ προλαλήσαντος ὅτι ἡ δημοσία ἀσφάλεια ἐν Ἑλλάδι εἶναι ἔκρυθμος, διότι εἰς ὅλην τὴν Θεσσαλίαν ὑπάρχουσιν κρούσματά τινα κατὰ τῆς δημοσίου ἀσφαλείας. Διότι ἀπὸ τῆς Θεσσαλίας προέβη οὗτος εἰς ἐπισκόπησιν τῆς δημοσίου ἀσφαλείας καὶ ἄλλων κέντρων, τῶν Ἀθηνῶν καὶ ἀλλαχοῦ τῆς Ἑλλάδος. Διαβεβαιῶ τὴν Βουλὴν ὅτι κατὰ τὴν τελευταίαν στατιστικὴν, τὴν ὁποίαν δὲν ἔχω λόγον νὰ μὴ καταθέσω εἰς τὴν Βουλὴν ἡ δημοσία ἀσφάλεια ὑπέρποτε ἢ ἄλλοτε ἐνταῦθα εἶναι ἑδραιωμένη, ὅτι συνελήφθησαν φυγόδικοι ἐπὶ πολλὰ ἔτη τυραννοῦντες τὴν Ἑλλάδα, τὴν Ἠλείαν ἰδίᾳ, καὶ ἄλλα μέρη, ὅτι ἀπηλλάγημεν πολλῶν κακοποιῶν στοιχείων καὶ ὅτι κατὰ τὸ Ἀρχηγεῖον τῆς χωροφυλακῆς τὸ παρακολουθοῦν τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας ἔχουσι νὰ ἐπιδειχθῶσι πραγματικὰ κατορθώματα. Κακῶς δὲ ὁ κ. συνάδελφος, κροῦσμα μοναδικὸν γενόμενον εἰς πόλιν 180,000 κατοίκων, ὡς αἱ Ἀθῆναι, διότι δὲν συνελήφθησαν οἱ ἔνοχοί του παρέστησεν ὡς ληστρικὸν ἀνδραγάθημα, τὸ ὁποῖον δὲν προέλαβεν ἡ Κυβέρνησις.

§169Δ. ΑΝΔΡΕΟΥ. Καθ’ ἑκάστην νύκτα γίνονται τοιαῦτα κακουργήματα εἰς τὰς Εὐρωπαϊκὰς μεγαλοπόλεις τὰ ὁποῖα ἀναγράφει ὁ τύπος.

§170Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Ἀλλ’ ἐὰν πάντα ταῦτα, Κύριοι, ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις, δὲν παρέλειψε νὰ πράξῃ καὶ ἐκεῖνο, τοῦ ὁποίου πρὸ ὀλίγου ἐμνήσθη ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, τὸ νὰ νομίσῃ, ὅτι ὤφειλε τὴν Ἀστυνομίαν ἐν τῷ τόπῳ καὶ τὴν χωροφυλακὴν νὰ τὴν ἀναδιοργανώσῃ, εἶμαι δὲ εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ καταστήσω γνωστόν, ὅτι ἐντὸς ὀλίγου θὰ ἔχωμεν τοὺς Ἰταλοὺς διοργανωτάς, οἱ ὁποῖοι πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἔρχονται ἐνταῦθα. Ὥστε καὶ τούτου τοῦ μέτρου λαμβανομένου παρὰ τῆς Κυβερνήσεως φρονῶ, ὅτι δὲν δύναταί τις νὰ εἴπῃ, ὅτι πᾶν μέτρον, τὸ ὁποῖον ἠδύνατο νὰ ληφθῇ εἰς ἓν Κράτος δὲν ἐλήφθη παρὰ τῆς Κυβερνήσεως.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σλῆμαν.

§172Α. ΣΛΗΜΑΝ. Ἐγὼ εὐχαριστῶ τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ τὰς δηλώσεις αὐτοῦ καὶ δὲν ἀρνοῦμαι, ὅτι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν θὰ εἶναι συντελεστικὰ διὰ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς ἀσφαλείας. Παρατηρῶ ὅμως, ὅτι ἡ ἀσφάλεια ἑνὸς νομοῦ καὶ μάλιστα τοῦ νομοῦ Λαρίσης, ὅστις εὑρίσκεται πλησίον τῶν συνόρων, ἔνθα τὰ κακοποιὰ στοιχεῖα εἰσέρχονται καὶ ἐξέρχονται καθ’ ἑκάστην, ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἓν καὶ μόνον πρόσωπον, ἀπὸ τὸν Διευθυντὴν τῆς Ἀστυνομίας Λαρίσης. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν κ. Ῥέπουλης κατὰ τὸν μῆνα Αὔγουστον μεταβὰς εἰς Λάρισαν ἀντελήφθη ὁ ἴδιος τὴν κατάστασιν, δὲν ἀπέκρυψε δέ, ὅτι κατάστασις τῆς δημοσίου ἀσφαλείας προερχομένη ὡς ἐκ τῆς ἀδρανείας τοῦ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς ἀσφαλείας ἐκεῖ, εἶναι κακή. Οὔτε ἡμεῖς ἀρνούμεθα τὴν ἐντιμότητα τοῦ Διευθυντοῦ τῆς ἀστυνομίας Λαρίσης· ἀλλὰ δὲν ἀρκεῖ ἡ ἐντιμότης, χρειάζεται δραστηριότης. Ὁ διευθυντὴς τῆς ἀστυνομίας πρέπει ὁ ἴδιος νὰ ἐπιβλέπῃ τὰ πάντα, πρέπει ὁ ἴδιος νὰ μεταβαίνῃ ἀπὸ τὸ ἓν μέρος εἰς τὸ ἄλλο. Δυστυχῶς ἡ μετάθεσις, ὡς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ προχθὲς ἀκόμη, προσέκρουσεν εἰς μίαν δυσκολίαν τοῦ νόμου. Ἂν προσκρούῃ μόνον καὶ μόνον εἰς τὴν δυσκολίαν τοῦ νόμου, διατί ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν εἰσηγεῖται ἓν ἄρθρον, ὥστε τοιαῦτα ἄτοπα νὰ μὴ ἐπαναλαμβάνωνται εἰς τὸ μέλλον; Διότι εἶναι πολὺ περίεργον ὁ νόμος περὶ Χωροφυλακῆς, ὁ ὁποῖος ἀναγνωρίζει ἀντικαταστάτην τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Χωροφυλακῆς, διὰ πλεῖστα ὅσα ζητήματα σπουδαιότατα, δὲν ἀναγνωρίζει ἀντικαταστάτην προκειμένου περὶ μεταθέσεως ἀξιωματικῶν. Ἐὰν ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν νομίζει, ὅτι ἡ ὑγεία τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Χωροφυλακῆς θ’ ἀποκατασταθῇ ἐγκαίρως, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συγκροτηθῇ τὸ συμβούλιον τῆς Χωροφυλακῆς, νὰ προβῇ εἰς τὴν μετάθεσιν τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Ἀστυνομίας Λαρίσης, ἔχει καλῶς, εἰ δὲ μὴ θὰ συστήσω νὰ φέρῃ νομοσχέδιον μὲ ἓν μόνον ἄρθρον, ἵνα ἀποκατασταθῶσι τὰ πράγματα, διότι μία τοιαύτη δημοσία ἀσφάλεια εἰς τὴν Λάρισαν οὐδέποτε παρετηρήθη οὔτε καὶ κατὰ τὸ παρελθόν. Ἐξαρτᾶται μόνον καὶ μόνον ἀπὸ τὸν Διευθυντὴν τῆς Ἀστυνομίας. Πρὸ ὀλίγων μηνῶν εἴχομεν προσωρινὸν Διευθυντὴν τὸν κ. Καστρινόν, ὁ ὁποῖος περιποιεῖ τιμὴν καὶ εἰς τὴν Χωροφυλακὴν καὶ εἰς τὸ στράτευμα, ἡ δὲ τάξις εἶχε τελείως ἀποκατασταθῆ· δυστυχῶς ἀπεμακρύνθη ὁ κ. Καστρινὸς ἀπὸ τὴν Λάρισαν καὶ ἀπὸ τὴν στιγμὴν ταύτην ἡ δημοσία ἀσφάλεια εὑρίσκεται εἰς οἰκτρότατον σημεῖον. Διὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ἀνεξαρτήτως τῶν ἄλλων μέτρων, τὰ ὁποῖα ἔλαβε καὶ διὰ τὰ ὁποῖα εἶναι ἄξιος ἐπαίνου, νὰ προνοήσῃ καὶ περὶ αὐτοῦ.

§173Σ. ΚΑΒΑΛΛΙΕΡΑΤΟΣ. Διατί ἀπεμακρύνθη;

§174Α. ΣΛΗΜΑΝ. Μετετέθη.

§175Γ. ΠΩΠ. Διατί;

§176Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Δυστυχῶς τὸ Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον συγκροτεῖται καὶ ἐκ τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Χωροφυλακῆς δὲν κατωρθώθη νὰ συγκροτηθῇ, διότι ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Χωροφυλακῆς ἠσθένει. Δύναμαι ὅμως νὰ γνωρίσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ κώλυμα τοῦτο ἤρθη ἀντικατασταθέντος τοῦ Ἀρχηγοῦ δι’ ἑτέρου. Τοῦ Διατάγματος δημοσιευομένου τὴν ἑσπέραν ταύτην θὰ διορθωθῇ τὸ ἄτοπον.

§177Γ. ΣΧΙΝΑΣ. Ἤκουσα, κύριοι Βουλευταί, τίνα μέτρα ἔλαβεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ τὴν παγίωσιν τῆς τάξεως ἐν τῷ νομῷ Λαρίσης, ὁμολογῶ, ὅτι εὐχαριστήθην, διότι ἔλαβε τὰ μέτρα ταῦτα, τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύουσι τὴν ἀγαθὴν καὶ καλὴν διάθεσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅπως ἐπαναφέρῃ τὴν πρὸς στιγμὴν διασαλευθεῖσαν τάξιν. Ἀλλ’ ἐρωτῶν καὶ ἐπερωτῶν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ νομοῦ Λαρίσης καὶ ἐπεκτεινόμενος μέχρις Ἀθηνῶν, δὲν ἐννόουν διὰ τούτου νὰ ψέξω τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ὅλην ἀσφάλειαν τοῦ Κράτους. Ἐγὼ ἠθέλησα νὰ ψέξω ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα συμβαίνουσιν ἐν τῇ ἰδίᾳ μου πατρίδι καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι ἄξια στιγματισμοῦ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, διότι δὲν εἶναι μικρὸν πρᾶγμα, Κύριοι, νὰ σφαγῶσιν ἑνὸς πτωχοῦ ποιμένος 200 πρόβατα ἐν μιᾷ νυκτί. Ὑπὸ τοιαύτην ἔννοιαν καὶ μόνην ἔκαμον τὰς παρατηρήσεις εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν χωρὶς νὰ θελήσω ποσῶς νὰ διαμφισβητήσω τὰς καλὰς διαθέσεις τὰς ὁποίας εἶχε καὶ ἔχει, ὅπως διὰ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἔλαβε καὶ σκοπεῖ ἀκόμη νὰ λάβῃ, ἐπαναφέρῃ τὴν τάξιν. Ἐπεκτεινόμενος μέχρις Ἀθηνῶν ἠθέλησα νὰ ὑποδείξω, ὅτι δὲν ἀρκοῦσιν αἱ καλαὶ καὶ μόνον διαταγαί, δὲν ἀρκεῖ ἡ καλὴ διάθεσις τοῦ δίδοντος αὐτάς, ἀλλ’ εἶναι ἀνάγκη, ὅπως καὶ τὰ ὄργανα, εἰς τὰ ὁποῖα δίδονται αἱ διαταγαὶ νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκτελῶσι ταύτας. Εἶναι ἀνάγκη οἱ ἀξιωματικοὶ πρὸ παντὸς νὰ ἐκτελῶσι καὶ νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐφαρμόζωσι τὰς διαταγὰς καὶ τὰς ἐπιθυμίας τοῦ κέντρου. Διὰ τοῦτο ἔκαμον τὴν σύστασιν, ἵνα προσκληθῶσι τὸ ταχύτερον ὀργανωταί, εὐτυχῶς δὲ διὰ τὴν πατρίδα θὰ κατέλθωσιν ἐνωρίς.

§178Ι. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ. Δὲν μᾶς εἴπετε, κύριε συνάδελφε, διατί μετετέθη ὁ κ. Καστρινός;

§179Γ. ΣΧΙΝΑΣ. Δὲν γνωρίζω διατί μετετέθη· ἐγὼ γνωρίζω τί σήμερον γίνεται εἰς τὴν πατρίδα μου;

§180ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Δὲν ἐμάθατε.

§181Γ. ΣΧΙΝΑΣ. Ἐπειδὴ γνωρίζω τὸν κ. Καστρινὸν ὅτι εἶναι ἄξιος ἀξιωματικός, ἴσως ἐνομίσθη, ὅτι εἶναι καλλίτερον νὰ μετατεθῇ εἰς τὸν Πειραιᾶ, διότι εἶναι ἀναγκαιοτέρα ἡ παρουσία του.

§182Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Πρὸ πολλῶν μηνῶν εἶχον λάβει τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Παιδείας, ἀφ’ οὗ προηγουμένως εἶδον τὴν ὑπηρεσίαν, περὶ πληρωμῆς καθυστερουμένων ἐνοικίων εἰς σχολεῖα, τῶν ὁποίων ἔληξεν ἡ μίσθωσις, ἀλλὰ τὰ ὁποῖα, τὸ Δημόσιον ἐξακολουθεῖ νὰ ἔχῃ εἰς χρῆσιν. Ὑπάρχει δυστυχῶς εἷς νόμος, καὶ διὰ τοῦτον δὲν ἐπερωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, διὰ τὴν μὴ πληρωμήν, διότι πράγματι ὁ κ. Ὑπουργὸς εὑρίσκεται εἰς ἀδυναμίαν, ὑπάρχει νόμος ὁ ὁποῖος, λέγει, πρέπει νὰ ὑπάρχωσι συμβόλαια, ἑπομένως τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον ἀρνεῖται τὴν πληρωμήν. Ἀλλ’ ὑπάρχοντος τοῦ κωλύματος ἔφερα τὸ ζήτημα εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἴσως ἔχων ὅλην τὴν καλὴν θέλησιν, ἀλλ’ ὄχι τὸν χρόνον, ἐδήλωσεν ὅτι θὰ λύσῃ τὸ ζήτημα διὰ νομοθετήματος.

§183Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Εἶπον, ὅτι θὰ προσπαθήσω νὰ συμβάλω, ὅπως διὰ νομοθετήματος τὸ ζήτημα λυθῇ, διότι ἐγὼ δὲν εἶμαι Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

§184Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Ἐγὼ παρεκάλεσα τότε τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα εὐκολώτατα, ἀναλαμβάνων τὴν ὑπογραφὴν τῶν ἐνταλμάτων ὑπ’ εὐθύνην του, διότι οὐδέποτε ἡ Βουλὴ θὰ κατηγορήσῃ τὸν Ὑπουργὸν ὑπογράφοντα ἐντάλματα 30 καὶ 40 δραχμῶν, διὰ νὰ πληρωθῶσιν ἐνοίκια οἰκιακά, τὰ ὁποῖα παρείχοντο εἰς χρῆσιν ἀποκλειστικὴν τῆς παιδείας. Ἔλαβον τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, διότι εἶχον ὑπ’ ὄψιν μου κοινότητα τῆς ἐπαρχίας μου, τὴν κοινότητα τῆς Βαμβακοῦς, ἡ ὁποία ἔχει ἐνοικιάσει οἴκημα εἰς τὸ Δημόσιον, τὸ ὁποῖον ἀκόμη κατέχει αὐτήν, ἐνῷ καθυστερεῖ τὸ ὀφειλόμενον ἐνοίκιον ἑνὸς ἔτους εἰς τὴν κοινότητα. Οἱ ἀποτελοῦντες τὴν κοινότητα ἐκείνην πληρεξούσιοι τῆς καλῆς ταύτης κωμοπόλεως Βαμβακοῦς, διότι εἶναι μία κοινότης ἡ ὁποία ἀκμάζει καὶ πρέπει νὰ εἶναι παράδειγμα, δι’ ἐπανειλημμένων ἐπιστολῶν μὲ κατηγόρησαν δι’ ἀμέλειαν καὶ ὅτι δὲν ἔλαβον τὰ προσήκοντα μέτρα πρὸς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία δὲν ἤθελε ποτὲ ἐπιμείνῃ εἰς ἓν ἄδικον, τὸ ὁποῖον βεβαίως θ’ ἀνεγνώριζε. Ἐγὼ νομίζω, διὰ νὰ μὴ ψηφισθῇ νόμος ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δύναται νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον μίαν φορὰν ποῦ ὁ νόμος ἐπιτρέπει νὰ ὑπογράφωνται ἐντάλματα ὑπ’ εὐθύνην τοῦ Ὑπουργοῦ, πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐκδώσῃ ἔνταλμα, βέβαιος ὢν ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ ἔλθῃ νὰ ἐγκρίνῃ τὴν πρᾶξίν του αὐτήν. Ἔχω ἐπίσης ἄλλο παράδειγμα, τοῦ σχολείου τῶν Βοιῶν, εἰς τὸν ἰδιοκτήτην τοῦ ὁποίου καθυστεροῦνται τὰ ἐνοίκια.

§185Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Τὸ αὐτὸ συνέβη καὶ δι’ ἀστυνομικὸν κατάστημα. Τὸ Ἀρχηγεῖον ὅμως τῆς Χωροφυλακῆς εὗρε τρόπον καὶ διέταξε τὴν πληρωμὴν τῶν ὀφειλομένων ἐνοικίων.

§186Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Δύο ἔτη ἔχει καταλάβει τὸ Δημόσιον κατάστημα καὶ ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ μου, καὶ ἀρνεῖται νὰ πληρώσῃ.

§187Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι δύναταί τις νὰ μεμφθῇ καὶ τοὺς ἰδιοκτήτας, διότι δὲν σπεύδουν εἰς τὴν σύνταξιν συμβολαίων. Ἀλλ’ εἶναι ἄνθρωποι ἀμαθεῖς, δὲν γνωρίζουν οὔτε ἐπιστολὴν νὰ ἀναγνώσουν καὶ ὄχι νὰ γνωρίζουν τὸν νόμον, τὸν ὁποῖον θεωρεῖται ὅτι πρέπει νὰ γνωρίζουν.

§188Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Κάμετε μίαν πρότασιν νόμου καὶ ἀμέσως αὔριον νὰ τὴν ὑποστηρίξω νὰ ψηφισθῇ εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν.

§189Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Ἔχω καὶ μίαν ἄλλην ὄχι ἐπερώτησιν, ἀλλ’ ἀμφιβολίαν, ἥτις οὕτω πρέπει νὰ διατυπωθῇ. Καθὼς γνωρίζητε πρὸ παντὸς δὲ οἱ ἐκ Πελοποννήσου κύριοι συνάδελφοι, ἐγένετο διαγωνισμὸς ἀπὸ μακροῦ χρόνου πρὸς κατάταξιν ἀγροτικῶν διανομέων. Ἐπέτυχον πολλοί, οἱ ὁποῖοι ἐνόμιζον ὅτι βεβαίως θὰ διορισθῶσιν, ἀφήσαντες καὶ τὸ ἐπάγγελμα αὐτῶν, ἴσως δὲ μερικοὶ ἐξ αὐτῶν ἤθελον μεταβῆ εἰς Ἀμερικήν, ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐπέτυχον διανομεῖς ἀνέβαλον καὶ τὸ ταξείδιόν των, μὴ φανταζόμενοι ποτὲ ὅτι ἡ Πολιτεία δὲν θὰ τοὺς ἔδιδε τὸ δικαίωμα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀπέκτησαν διὰ τῆς ἱκανότητός των, ἵνα τοὺς τὸ δώσῃ τίς οἶδε πότε. Εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῶν Ταχυδρομείων καὶ Τηλεγράφων εἰς τὴν ὁποίαν ἀπηυθύνθην, μοὶ εἶπεν ὅτι, ἐπικειμένης ἐπιστρατεύσεως πρὸ μηνῶν θὰ ἦτο ἄτοπον νὰ ἐφαρμοσθῇ εἷς νόμος, ὁ ὁποῖος θὰ παρέλυεν αὐτούς, διότι ἴσως οἱ ἀγροτικοὶ διανομεῖς ἐκαλοῦντο ὑπὸ τὰ ὅπλα. Ὁ λόγος αὐτὸς εὐτυχῶς δὲν ὑπάρχει σήμερον. Ἡ σκέψις νὰ ἐφαρμοσθῇ ἀπὸ τῆς ἀνοίξεως, διότι εἶναι δύσκολον κατὰ τὸν χειμῶνα, δὲν εἶναι κατὰ τὴν κρίσιν μου ὀρθή, διότι τὸν χειμῶνα τοῦ 1912 θὰ ἐπακολουθήσῃ πάλιν ὁ χειμὼν τοῦ 1913 καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι χειμῶνες κατὰ τοὺς ὁποίους δὲν θὰ ἀνασταλῇ ἡ ἐκτέλεσις τοῦ νόμου περὶ ἀγροτικῶν διανομέων. Ἔχει βεβαίως ἡ Πολιτεία τὸ δικαίωμα νὰ μὴ τοὺς διορίζῃ, ἀλλὰ καὶ οἱ πολῖται, οἱ ὁποῖοι ἐπέτυχον, δύνανται νὰ διατυπώνουν ἕν παράπονον, διότι ἐκανόνισαν τὰ συμφέροντά των ἐπὶ τῇ ἐλπίδι ὅτι θὰ διωρίζοντο. Καὶ ἐπειδὴ ἐδῶ δὲν χρειάζεται νομοθετικὸν μέτρον, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ προβῇ εἰς τὸν διορισμὸν αὐτῶν.

§190Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Εἶχε ληφθῇ ἀπόφασις, ὅπως μὴ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι ἀπαιτοῦνται προκαταρκτικά τινα μέτρα διὰ νὰ γίνῃ ἀθρόος διορισμὸς ὑπαλλήλων. Ὀφείλω ὅμως νὰ ὁμολογήσω ὅτι ἡ Πελοπόννησος ὁλόκληρος ἔμεινεν ἄνευ οὐδενὸς ὑπαλλήλου, καί δι’ αὐτὸ εἶπον ὅτι καὶ εἰς τὴν Πελοπόννησον ὀφείλει τοὐλάχιστον κατὰ τμήματα νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος οὗτος. Ἡ ὑπηρεσία ἤρξατο τῶν ἐργασιῶν πρὸ πολλῶν ἡμερῶν, ἀλλὰ δὲν ὑπῆρχε πίστωσις. Τώρα ἐτέθη καὶ ἡ πίστωσις καὶ μετ’ ὀλίγον θ’ ἀρχίσῃ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου καὶ ἐν Πελοποννήσῳ.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σχινᾶς.

§192Γ. ΣΧΙΝΑΣ. Ζητῶ νὰ ἀναβληθῇ ἐπειδὴ ἐζήτησα μερικὰ ἔγγραφα ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν.

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κλάδης.

§194Δ. ΚΛΑΔΗΣ. Δὲν συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Κουτούπην ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς πληρωμῆς τῶν καθυστερουμένων ἐνοικίων. Καὶ ἐγὼ ἐξ ἀφορμῆς τῆς καθυστερήσεως τῶν ἐνοικίων τῆς Δημοσίας Βιβλιοθήκης ἐν Ζακύνθῳ ἐνεγράφην διὰ νὰ ἐπερωτήσω. Ἐφ’ ὅσον ὁ νέος νόμος ἀπαγορεύει τὴν σιωπηρὰν ἀναμίσθωσιν καλῶς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον δὲν θεωρεῖ τὰ ἐντάλματα καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν δύναται ἐπ’ ἰδίᾳ του εὐθύνῃ νὰ ἀναλάβῃ τὴν θεώρησιν τῶν ἐνταλμάτων πρὸς πληρωμὴν τῶν ἐνοικίων. Αὐτὸ φρονῶ. Ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ παρακαλέσω, ἀφ’ οὗ εὐχαριστήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, διότι μοὶ ἀπήντησεν ἐγγράφως ὅτι ἐξεδόθησαν τὰ ἐντάλματα, ἀλλὰ δὲν πληρώνονται τὰ ἐνοίκια ἕνεκεν αὐτοῦ τοῦ κωλύματος, ἤθελον, λέγω, τὸν παρακαλέσει νὰ σπεύσῃ ὁ ἴδιος, νὰ ὑποβάλῃ νομοσχέδιον διότι θὰ ἔχωμεν δικαστικοὺς ἀγῶνας, τὰ δὲ Δικαστήρια θὰ δικαιώσωσι τοὺς δικαιούχους καὶ οὐ μόνον τὰ ἐνοίκια θὰ πληρώσῃ τὸ Δημόσιον ἀλλὰ καὶ ἀποζημιώσεις διότι πιθανὸν νὰ ζητήσωσιν οἱ ἰδιοκτῆται πλείονα διὰ τὴν μὴ παράδοσιν ὅτε ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ἔχωμεν μεγάλην ζημίαν τοῦ Δημοσίου. Ἑπομένως εἶναι συμφέρον τοῦ Δημοσίου νὰ λάβητε ὑμεῖς νομοθετικὴν πρόνοιαν κανονίζουσαν τὰ κατὰ τὸ θέμα τοῦτο καὶ νὰ μὴ περιμένητε ἀπὸ προτάσεις νόμων, διότι εἶναι πολλαὶ καὶ βάσιμοι αἱ αἰτήσεις καὶ μὴ ἔχητε ἀμφιβολίαν ὅτι τὰ Δικαστήρια θὰ δικαιώσωσιν αὐτούς. Ὁ κ. Βοζίκης νομίζω ὅτι ἔχει ἀντίθετον γνώμην ἐν προκειμένῳ διότι τὸν βλέπω ἀνησυχοῦντα κἄπως ἴσως διότι ὁ Νόμος λέγει ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δημοπρασία.....

§195Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Εἶπον ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ἀναμισθώσεως. Καὶ ἐὰν τὸ Συνέδριον τὸ λέγει ἀναμίσθωσιν, τὸ λέγει οὐχὶ νομικῶς, ἐδῶ δὲν γίνεται ἀναμίσθωσις, ἀλλ’ ἐξακολουθεῖ χρῆσις.

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κλάδης.

§197Δ. ΚΛΑΔΗΣ. Τὸ δεύτερον μέρος διαγράφεται, καθόσον ἤρθη ἡ κατάσχεσις ἐπὶ τῶν ἐσόδων τοῦ Δήμου Ζακυνθίων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον μέρος τῆς ἐπερωτήσεώς μου καὶ ἄλλοτε εἶχον λάβει τὴν τιμὴν νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν περί τινος συμπολίτου μου ὀνόματι Παδιέλου, ὁ ὁποῖος συνελήφθη καὶ ἐκρατήθη εἰς τὰς φυλακὰς ὡς ἀνυπότακτος, ἐν ᾧ ἀπεδείκνυε διὰ τοῦ ἀτομικοῦ του βιβλιαρίου, τὸ ὁποῖον εἶχεν εἰς χεῖράς του, ὅτι ὑπηρέτησεν εἰς τὸν στρατόν. Εἶπον τότε ὅτι ἐπὶ 20 ἡμέρας ἐκρατήθη, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν ἐκρατήθη ἐπὶ 20, ἀλλὰ ἐπὶ 50 ἡμέρας. Ὀφείλω δὲ νὰ εἴπω ὅτι δὲν ἔχω οὐδὲν παράπονον κατὰ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν, διότι ἀμέσως, ὡς τοῦτο ἐπληροφορήθη ὁ κ. Πρωθυπουργὸς τηλεγραφικῶς διέταξε νὰ ἀπολυθῇ. Κατὰ τῶν τοπικῶν ἀρχῶν παραπονοῦμαι, διότι μὴ ἑρμηνεύουσαι καλῶς τοὺς Νόμους, δίδουν τὸ ἐνδόσιμον εἰς τοὺς πολίτας νὰ παραπονοῦνται ἐναντίον ἡμῶν καὶ τῆς Κυβερνήσεως ἀδίκως. Καὶ ἀντὶ ἡ Πολιτεία νὰ τὸν ἀποζημιώσῃ, κρατήσασα αὐτὸν ἐπὶ 50 ἡμέρας ἀδίκως, τοῦ ἐζήτει καὶ ἔξοδα διατροφῆς. Ἰδοὺ δὲ τί λέγει δι’ ἐπιστολῆς του πρὸς ἐμὲ ὁ ἴδιος. (Ἀναγινώσκει): Καὶ ἠναγκάσθη νὰ γράψῃ ὁ δυστυχὴς εἰς τὴν γυναῖκά του, ἡ ὁποία ἔβαλε σημάδι (τὸ ὁποῖον σημαίνει κατὰ τὴν Ζακυνθικὴν ἔκφρασιν, ἐνέχυρον) καὶ ἐπώλησε πράγματα διὰ νὰ πληρώσῃ τὴν τροφήν, ἀφοῦ εἶναι γνωστὸν ὅτι ὑπάρχουν κονδύλια, ἐκ τῶν ὁποίων πληρώνει τὸ Δημόσιον, ὅταν τις κρατεῖται εἰς τὰς φυλακὰς καὶ δὲν ἔχει νὰ φάγῃ. Αὐτὰ τὰ παράπονα εἶχον, ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἀπευθύνομαι κατὰ τῶν τοπικῶν ἀρχῶν, ἀντὶ δὲ νὰ μειώσω τὸ γόητρον τῆς Κυβερνήσεως, βεβαιωθῆτε ὅτι τὸ ἐπαυξάνω, διότι χαίρονται οἱ πολῖται, ὅταν ἀκούωσιν ἡμᾶς νὰ φωνάζωμεν κατὰ τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐκτελοῦσι τὸ καθῆκόν των, διότι δὲν ἀπέβαλλον τὰς κακὰς αὑτῶν ἕξεις. Φρονῶ δὲ ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν δυσαρεστεῖται.

§198ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός, καὶ Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Ἔχω νὰ δώσω τὴν πληροφορίαν ταύτην ὅτι οὐ μόνον ἐπηνωρθώθη ἡ ἀνομία αὕτη, ἀλλὰ βεβαιωθῆτε ὅτι καὶ κατὰ τῶν ὀργάνων τῶν τοπικῶν ἐκεῖ ἐνησκήθησαν τὰ νόμιμα μέτρα, διότι δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τὴν θεωρίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ κέντρον εἶναι ἀνεύθυνον δι’ ὅλας τὰς παρεκτροπὰς τῶν κατὰ τόπους ὀργάνων αὑτοῦ.

§199Δ. ΚΛΑΔΗΣ. Ἐφόσον δὲν γνωρίζει.

§200ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἐφόσον δὲν γνωρίζει μάλιστα. Ἀλλ’ ἐφόσον γνωρίζει εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ λάβῃ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐπιτρέπουσιν οἱ νόμοι, κατὰ τῶν ὀργάνων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα παραβαίνουσι τοὺς νόμους, βεβαιωθῆτε δὲ ὅτι ἐλήφθησαν τὰ μέτρα ἐκεῖνα. Διὰ ταῦτα δέ, τὰ ὁποῖα καταγγέλονται ἐν τῇ ἐπιστολῇ, ἣν κρατῶ, θέλω ἐξετάσει καὶ λάβει τὴν προσήκουσαν μέριμναν.

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μιχαλακόπουλος ἔχει τὸν λόγον, ὅπως ποιήσηται συστάσεις τινὰς πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἀπών. Ὁ κ. Μιχαλέας ἐπερωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν διὰ τί βραδύνει ἡ ὑπόθεσις τῶν προφυλακισμένων ναυτῶν διὰ τὴν δῆθεν στάσιν τοῦ «Ἀβέρωφ».

§202Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Παραιτοῦμαι.

§203ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γρηγορίου ἐπερωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν διατὶ δὲν προέβη εἰς οὐδεμίαν ἐνέργειαν κατὰ τοῦ καθηγητοῦ τῆς Ἀνατομικῆς, ὅστις ἐξεβίαζε βοηθοὺς καὶ φοιτητὰς λαμβάνων χρήματα καὶ ἀφαιρέσας ὡρολόγιον φοιτητοῦ ἐν τῷ Ἐθν. ἱδρύματι.

§204Θ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Δὲν προτίθεμαι σήμερον, κύριοι Βουλευταί, νὰ ἀναπτύξω τὴν ἐπερώτησίν μου κατὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Ἐκπαιδεύσεως ἐν σχέσει πρὸς κολασίμους τινὰς πράξεις τοῦ καθηγητοῦ τῆς Ἀνατομικῆς ἐν τῷ Ἐθνικῷ Πανεπιστημίῳ, καὶ τοῦτο διότι ἔχω ὧδε ἀπάντησιν ἣν εὐηρεστήθη νὰ μοὶ ἀποστείλῃ ὁ κ. Ὑπουργός.

§205ΑΠ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Ἔλαβον ἀφορμὴν ἐκ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. συναδέλφου, ἵνα ἐρωτήσω καὶ μάθω τί συμβαίνει ἐν τῇ ὑποθέσει ταύτῃ, διότι ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος μὲ ἐπηρώτα διατὶ δὲν ἔλαβον μέτρα κατὰ τοῦ καθηγητοῦ τῆς Ἀνατομικῆς, ὁ ὁποῖος ἀφῄρεσεν ἓν ὡρολόγιον παρά τινος φοιτητοῦ καὶ δι’ ἄλλας τοιαύτας πράξεις ἐν τῷ Πανεπιστημίῳ. Ἠρώτησα ἐν τῷ Ὑπουργείῳ ἐὰν ὑπάρχει κανὲν ἔγγραφον, καὶ οὐδὲν ἔγγραφον ἀνευρέθη, οὐδεμία ἐνέργεια ἐγένετο, οὐδεὶς παρεπονέθη ἐν τῷ Ὑπουργείῳ εἴτε πολίτης, εἴτε φοιτητής, εἴτε ἄλλος τις ἐναντίον τοῦ καθηγητοῦ τούτου, καὶ δι’ αὐτὸ ἔδωκα οἵαν ἔδωκα ἀπάντησιν. Ἀλλ’ ἔσπευσα νὰ καλέσω τὸν κ. Πρύτανιν, τὸν ὁποῖον ἠρώτησα μήπως ἐν τῇ Πρυτανείᾳ ὑπάρχει σχετικόν τι παράπονον ἐναντίον τοῦ καθηγητοῦ τούτου, καὶ μήπως τυχὸν ποτὲ ἡ Πρυτανεία ἔλαβεν ἀπόφασίν τινα κατὰ τοῦ εἰρημένου καθηγητοῦ. Ὁ κ. Πρύτανις μὲ ἐβεβαίωσεν ὅτι δὲν εἶναι παντάπασιν ἀκριβὲς ὅτι παράπονόν τι ὑπεβλήθη παρά τινος ποτὲ φοιτητοῦ, ὅτι ἐκρατήθη τὸ ὡρολόγιόν του παρὰ τοῦ κ. Σκλαβούνου, οὐδ’ ἐγένετο ἄλλο τι παράπονον ἐκτὸς μόνον ὑφ’ ἑνὸς φοιτητοῦ Μαρῆ, νομίζω, ὀνομαζομένου, ὁ ὁποῖος διετύπωσε παράπονα κατὰ τοῦ κ. καθηγητοῦ. Ταῦτα ὁ κ. Πρύτανις ἔσπευσε νὰ εἴπῃ καὶ εἰς τὸν συνάδελφον κ. Γρηγορίου, ὁ ὁποῖος, ὡς μοὶ εἶπεν ὁ κ. Πρύτανις, ἐπείσθη τελείως περὶ τοῦ ἀβασίμου τῶν πληροφοριῶν του.

§206Θ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ὀφείλω νὰ εἴπω πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος ἔσπευσε νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὴν ἐπερώτησίν μου, πρὶν ἢ τελειώσω τὴν ἀγόρευσίν μου, ὅτι ἐγὼ οὐδαμῶς ἐπείσθην ἐξ ὅσων μοὶ εἶπεν ὁ κ. Πρύτανις. Ὁμολογῶ ὅμως ὅτι συνήντησα αὐτὸν ἐν τῇ οἰκίᾳ του καὶ ἐβεβαιώθην ὅτι τὰ περὶ τοῦ ὡρολογίου λεγόμενα εἶναι ἐντελῶς ἀνακριβῆ, λόγῳ δὲ τῆς μεγάλης πρὸς αὐτὸν ἐκτιμήσεώς μου ἐπείσθην περὶ τούτου καὶ μόνον καὶ ὄχι περὶ τῆς ἀνακριβείας πασῶν τῶν κατὰ τοῦ κ. Σκλαβούνου κατηγοριῶν καὶ περὶ τούτου καὶ μόνου ἔλεγον πρὸ μικροῦ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅτι δὲν θὰ κάμω λόγον εἰς τὴν Βουλήν.

§207Δ. ΛΑΖΑΡΗΣ. Περὶ ἀφαιρέσεως ὡρολογίου πρόκειται ἢ περὶ ἐκβιάσεως;

§208Θ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἐλέχθη ὅτι πτωχοῦ τινος φοιτητοῦ ἐκ τῆς δούλης πατρίδος μὴ ἔχοντος χρήματα, ὅπως πληρώσῃ τὸ βιβλίον αὐτοῦ, ἀφῄρεσε τὸ ὡρολόγιόν του ὑπὸ τύπον ἐνεχύρου.

§209Δ. ΛΑΖΑΡΗΣ. Εἶναι ἀνώτερος πάσης ὑπονοίας ὁ κ. Σκλαβοῦνος, κύριε συνάδελφε.

§210Θ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἐγὼ ὑποστηρίζω τὸ ἐναντίον, κύριε συνάδελφε. Ἐκ τῆς ἀπαντήσεως ταύτης τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, κύριοι συνάδελφοι, ἐξάγεται πρῶτον ὅτι κατὰ τὸ ἔτος 1907 ὑπεβλήθη μήνυσις πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας ὑπό τινος κυρίας ἥτις παρεπέμφθη πρὸς τὸν Πρύτανιν τοῦ Ἐθνικοῦ Πανεπιστημίου, ἵνα ἐνεργήσῃ ἀνακρίσεις καὶ ὑποβάλῃ τὸ πόρισμα καὶ τὴν γνώμην αὐτοῦ πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον. Ἀλλ’ ὁ κ. Πρύτανις δὲν κατεδέχθη νὰ ἀπαντήσῃ πρὸς τὸν τότε Ὑπουργόν. Διὰ τὴν τοιαύτην πρᾶξιν δὲν δύναται βεβαίως νὰ ἐλέγξῃ τις τὸν νῦν κ. Ὑπουργόν, ἀλλ’ οὐδ’ ὑμεῖς πρέπει νὰ ἐκπλήσσησθε ὅτι ὑπάλληλος τοῦ Κράτους δὲν ἠξίωσεν ἀπαντήσεως τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Κράτους, διότι τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ὡς πάντες ὑμεῖς γνωρίζετε, ὅλα ἐγίνοντο. Ὁ κ. Πρύτανις, ἀντὶ νὰ σπεύσῃ νὰ συμμορφωθῇ πρὸς τὰς διαταγὰς τοῦ Ὑπουργοῦ του ἔσπευσε νὰ συναντήσῃ τὸν ὑπὸ κατηγορίαν καθηγητὴν ἀνήγγειλεν αὐτῷ τὰ διατρέχοντα, καὶ ὁ κ. καθηγητὴς ἔλαβε βεβαίως τὰ μέτρα του παρὰ τῷ τότε Ὑπουργῷ, καὶ τοιουτοτρόπως ἡ ὑπόθεσις αὕτη ἔλαβε τὴν πρὸς τὰς ἑλληνικὰς καλλένδας ἄγουσαν. Δεύτερον ἐξάγεται ἐκ τῆς ἀπαντήσεως ταύτης τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὅτι ἀπὸ τοῦ ἔτους 1907 οὐδεμία καταγγελία ὑπεβλήθη πρὸς τὸ ὑπ’ αὐτὸν Ὑπουργεῖον οὐδ’ ἄλλοθέν πόθεν περιῆλθεν εἰς γνῶσιν αὐτοῦ πρᾶξίς τις σχέσιν ἔχουσα πρὸς τὰς ἐν τῇ ἐπερωτήσει μου ἀναγραφομένας τοιαύτας. Ἠδυνάμην νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ νὰ τὸν παραπέμψω εἰς τὰς δημοσιευομένας κατὰ τὰς ἡμέρας ταύτας ἐνυπογράφους διατριβὰς ἐν ταῖς διαφόροις ἐφημερίσι, καὶ νὰ τὸν ἐρωτήσω ἐὰν ὁ κ. καθηγητὴς τῆς Ἀνατομικῆς ἐπέδωκε μήνυσιν ἐπὶ συκοφαντίᾳ κατὰ τῶν συγγραφέων τῶν διατριβῶν τούτων. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς μὲ τιμᾷ διὰ τῆς φιλίας του εὑρίσκω ἐγὼ κατάλληλον τὴν περίστασιν νὰ τοῦ προσφέρω μίαν ἐκδούλευσιν, καὶ νὰ τὸν ἀπαλλάξω τοῦ κόπου τῆς ἀναζητήσεως καὶ ἀνευρέσεως τῶν δημοσιευμάτων, καὶ θὰ καταγγείλω ἐγὼ αὐτὸς ἀπὸ τῆς ἐπισήμου ταύτης θέσεως ξηρῶς, ἁπλῶς, ἄνευ σχολίων, καὶ μὲ τὰς ἐπιεικεστέρας τῶν ἐκφράσεων τὸν καθηγητὴν τῆς Ἀνατομικῆς ἐν τῷ Ἐθνικῷ Πανεπιστημίῳ ὅτι πρῶτον ἐξηνάγκαζε τοὺς ἐπιμελητὰς καὶ βοηθοὺς αὐτοῦ καὶ ἐλάμβανε παρ’ αὐτῶν χρήματα διὰ πολυειδῶν καὶ ποικιλοτρόπων μέσων.

§211Ι. ΒΕΡΡΟΙΟΣ. Πῶς;

§212Θ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Εἶπον, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν σκοπῶ νὰ ἀναπτύξω τὴν ἐπερώτησίν μου. Ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος βεβαίως θὰ ἐνεργήσῃ ἀνακρίσεις θὰ μᾶς εἴπῃ, ἐὰν εἶναι ἀληθῆ ταῦτα ἢ ὄχι, καὶ τότε ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἐπανέλθω καὶ νὰ σᾶς εἴπω τὸ πῶς. Δεύτερον· ἐξηνάγκαζε τοὺς φοιτητὰς τοῦ Ἐθνικοῦ Πανεπιστημίου εἰς ἀγορὰν τοῦ βιβλίου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον εἰσέτι δὲν εἶχεν ἐκδοθῆ. Ἐνταῦθα ὀφείλω νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι δηλ. δὲν πρόκειται περὶ τῆς φροντίδος, τὴν ὁποίαν καταβάλλουσιν οἱ πλεῖστοι τῶν καθηγητῶν τοῦ Πανεπιστημίου πρὸς πώλησιν τῶν συγγραμμάτων αὐτῶν, φροντίδος λίαν δεδικαιολογημένης κατ’ ἐμὲ διὰ πολλοὺς καὶ ποικίλους λόγους, ἀλλὰ πρόκειται περὶ βιβλίου μήπω ἐκδοθέντος.

§213Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης). Εἶναι ἀγορὰ ἐλπίδος. (ἱλαρότης).

§214Ι. ΒΕΡΡΟΙΟΣ. Δὲν τὸ εἶχε καθόλου ἐκδώσει;

§215Θ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Εἶχεν ἐκδώσει μόνον ἕνα τόμον. Τρίτον. Ἠπάτησε τοὺς φοιτητὰς τοῦ Ἐθνικοῦ Πανεπιστημίου καὶ τοὺς τυχὸν ἑκουσίους ἀγοραστὰς τοῦ βιβλίου αὐτοῦ καὶ ἐνῷ ἐβεβαίου, ὅτι τὸ ὅλον σύγγραμμά του θέλει ἀποτελεσθῇ ἐκ τῶν δύο τόμων καὶ ὅτι θέλει στοιχίσει ἐν ὅλῳ 80 δραχμάς, ἅμα τῇ ἐνθυλακώσει τῶν 80 τούτων δραχμῶν ἐξανήγγειλεν αἰφνιδίως ὅτι τὸ σύγγραμμά του θέλει ἀποτελεσθῆ ἐκ τριῶν τόμων καὶ ὅτι συνεπῶς οἱ καταβαλόντες τὰς 80 δραχμὰς διὰ τοὺς δύο τόμους, ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ πληρώσωσιν ἑτέρας 35 δραχμὰς ἐὰν ἤθελον ν’ ἀποκτήσωσιν, τὸ ὅλον ἔργον. Τέταρτον. Κατῆλθε μέχρι τοῦ χαμηλοῦ ἐπιπέδου καὶ τῇ συνεργείᾳ τῶν κλητήρων τοῦ Ἀνατομείου ἔλαβεν ἀρκετὸν χρηματικὸν ποσὸν ἐκ τοῦ ταμείου τοῦ Πανεπιστημίου διὰ ἔξοδα τοῦ Ἀνατομείου καὶ ἰδίως διὰ τὴν καθαριότητα αὐτοῦ, οὐδέποτε πραγματοποιηθέντα. Πέμπτον. Ἐθεώρησε καὶ ὑπέγραψε ψευδεῖς ἀποδείξεις καὶ ἔλαβεν ἐκ τοῦ ταμείου τοῦ Ἐθνικοῦ Πανεπιστημίου ἀρκετὸν χρηματικὸν ποσὸν διὰ τὴν κατασκευὴν ὑπὸ ζωγράφου ἀνατομικῶν πινάκων καὶ εἰκόνων πρὸς διδασκαλίαν δῆθεν τῆς Ἀνατομίας, ἐν τῷ ἀμφιθεάτρῳ τοῦ Ἀνατομείου τὰς ὁποίας ὅμως οὐδέποτε ἐχρησιμοποίησε πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἀλλ’ ἐνέθηκεν ἁπάσας ἐν τῷ συγγράμματι αὐτοῦ, τῷ τόσον ἀκριβὰ πληρωνομένῳ.

§216Δ. ΛΑΖΑΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, σεῖς καταγγέλλετε τὰς διαφόρους πράξεις τοῦ κ. καθηγητοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀπαντήσῃ, διότι αὐτὴν τὴν στιγμὴν κατηγγείλατε. Νομίζω, ὅτι αὐτὰς τὰς καταγγελίας δύνασθε νὰ τὰς ὑποβάλλητε ἐγγράφως, ἵνα δυνηθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀπαντήσῃ.

§217Θ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ὁ σκοπός μου, κύριε συνάδελφε, εἶναι νὰ λάβῃ γνῶσιν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ προβῇ εἰς ἐνέργειαν ἀνακρίσεως διὰ τὴν ἐπίσημον ἐπαλήθευσιν τῶν καταγγελομένων παρ’ ἐμοῦ. Ἕκτον. Ἐβεβαίωσε διπλάσιον τοῦ πραγματικοῦ ἀριθμὸν τῶν κατὰ διαφόρους ἐποχὰς εἰσαχθέντων πτωμάτων ἐν τῷ Ἀνατομείῳ ἐκ τῶν διαφόρων Νοσοκομείων Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς καὶ ἔλαβε διπλάσιον χρηματικὸν ποσὸν διὰ τὴν δι’ αὐτὰ δαπάνην καὶ ἰδίᾳ τὴν μεταφορὰν αὐτῶν. Καὶ ἕβδομον. Ἐβεβαίωσεν ἐπίσης ψευδῶς καὶ ἔλαβεν ἀρκετὸν χρηματικὸν ποσὸν ἐκ τοῦ ταμείου τοῦ Ἐθνικοῦ Πανεπιστημίου διὰ τὴν ταφὴν αὐτῶν, ἥτις οὐδέποτε ἢ ἐν ἐλαχίστῳ ἔλαβε χώραν. Ταῦτα, Κύριοι, εἶχον νὰ φέρω εἰς γνῶσιν ὑμῶν τε, τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Ἐκπαιδεύσεως καὶ τοῦ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης τοιούτου καὶ θὰ παρακαλέσω αὐτούς, νὰ διατάξωσι τὴν ταχίστην ἐνέργειαν ἀνακρίσεων οὐχὶ βεβαίως ὑπὸ τοῦ Πρυτάνεως τοῦ Πανεπιστημίου ἐνεργηθησομένων, οὐδ’ ὑπὸ ἑτέρου συναδέλφου τοῦ κ. καθηγητοῦ, ἀλλὰ ὑπὸ προσώπου ἐντελῶς ἀσχέτου πρὸς τὸν ὑπὸ κατηγορίαν καθηγητὴν καὶ ἐκτὸς τοῦ Πανεπιστημίου εὑρισκομένου, διότι τότε καὶ μόνον τότε θὰ ὑποχρεούμεθα νὰ πιστεύσωμεν, ὅτι αἱ ἀνακρίσεις θέλουσιν ἐνεργηθῆ ἐν πνεύματι ἀμεροληψίας καὶ δικαιοσύνης. Μετὰ τὰς ἀνακρίσεις ταύτας καὶ μετ’ ἐκείνας ἃς θὰ ἐνεργήσῃ ἡ δικαστικὴ ἀρχή, πρὸς τὴν ὁποίαν ἐπεδόθη ἡ σχετικὴ μήνυσις...

§218Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης). Πότε;

§219Θ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Σήμερον, ὡς ἐπληροφορήθην· ἐπιφυλάσσομαι, Κύριοι, νὰ ἐπανέλθω. Πρὶν δ’ ἢ κατέλθω τοῦ βήματος, κύριοι Βουλευταί, θὰ παρακαλέσω καὶ πάλιν τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ θὰ συστήσω πρὸς αὐτὸν εὐλαβῶς, ὅπως εὐαρεστηθῇ καὶ παρακολουθήσῃ τὰς ἀνακρίσεις ταύτας, τάς τε διοικητικὰς καὶ δικαστικάς, καὶ θὰ ἴδῃ ὅτι δὲν ὀχλοῦμεν ἡμεῖς αὐτὸν εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχεν, οὐδὲ φωνασκοῦμεν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἐξ ἐνδιαφέροντος ἢ συμφέροντος, ὡς ἀτυχῶς ἐρρέθη, ἀλλ’ ὅτι ἂν ὑπάρχῃ ἐν ἡμῖν ἐνδιαφέρον τι, τοῦτο εἶναι τὸ γόητρον τοῦ κόμματος, εἰς τὰς τάξεις τοῦ ὁποίου καὶ ἡμεῖς ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκωμεν, καὶ πρὸς τὸ ὁποῖον συμπίπτει καὶ τὸ πολιτικὸν ἡμῶν συμφέρον. Θὰ ἴδῃ προσέτι καὶ πρὸ παντὸς ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ὅτι ἡ κριτικὴ Ἐπιτροπὴ διὰ τὴν Ἰατρικὴν Σχολὴν καταρτισθεῖσα ὡς κατηρτίσθη καὶ ἀποφηναμένη γνώμην ὡς ἀπεφήνατο διέψευσε πάσας τὰς ἀγαθὰς αὐτοῦ προβλέψεις καὶ ἐλπίδας. (Χειροκροτήματα).

§220Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως). Κύριοι Βουλευταί, ἡ ἐπερώτησις τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου εἶναι οὕτω πως διατετυπωμένη. «Διατὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας δὲν προέβη εἰς οὐδεμίαν ἐνέργειαν κατὰ τοῦ καθηγητοῦ τῆς Ἀνατομικῆς, ὅστις ἐξεβίαζε βοηθοὺς καὶ φοιτητὰς λαμβάνων χρήματα καὶ ἀφαιρέσας ὡρολόγιον φοιτητοῦ ἐν τῷ ἐθνικῷ ἱδρύματι;» Ὅτε ὑπεβλήθη ἡ ἐρώτησις ἔσπευσα νὰ δώσω τὴν ἀπάντησιν, ὅτι κατὰ τὸν ὀλίγον χρόνον ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τῆς Δημοσίας Ἐπαιδεύσεως οὐδὲν σχετικὸν πρὸς τὴν κατηγορίαν ταύτην ἀνευρέθη. Ἔσπευσα πρὸς τούτοις νὰ δώσω τὴν πληροφορίαν εἰς τὸν ἀξιότιμον κύριον συνάδελφον, ὅτι καὶ ἐν τῇ Πρυτανείᾳ καὶ τῷ Πανεπιστημίῳ οὐδὲν στοιχεῖον ἀνευρέθη. Ἡ ἀπάντησις τῆς Πρυτανείας τοῦ Πανεπιστημίου ἦτο ὅτι οὐδὲν στοιχεῖον ὑπάρχει, ὅτι οὐδέποτε ὑπεβλήθη τι ἐναντίον τοῦ καθηγητοῦ τούτου δι’ ἐκβίασιν τῶν φοιτητῶν τοῦ Πανεπιστημίου, ὅτι οὐδεμία ἀφορμὴ ὑπάρχει εἰς τὴν Ἰατρικὴν Σχολὴν ἐναντίον τοῦ καθηγητοῦ τούτου καὶ ὅτι οὐδὲν παράπονον κατὰ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ καθηγητοῦ τούτου ἠγέρθη. Μετὰ τοῦτο ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος τὴν ἑσπέραν ταύτην ὑπέβαλε κατηγορίαν ἐναντίον τοῦ κ. καθηγητοῦ ἐπὶ διαφόροις πράξεσιν ἐγκληματικαῖς, καὶ αἰτεῖται, ὅπως διὰ τὰς πράξεις ταύτας ἐνεργήσω ἐγὼ ἀνάκρισιν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης. Ὁμολογῶ, Κύριοι, ὅτι οὐχὶ μόνον, διότι ὑποβάλλεται ἡ αἴτησις ὑπὸ κυρίου Βουλευτοῦ παρουσίᾳ τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ καὶ ἄλλοθεν ἐὰν ὑπεβάλλετο ἤθελον θέσει ἀμέσως ὑπὸ ἀνάκρισιν τὸν καθ’ οὗ αἱ κατηγορίαι, τοσοῦτο μᾶλλον, καθόσον πρέπει εἰς πάντα καταφεύγοντα εἰς τὸν νόμον νὰ δοθῇ τὸ δίκαιον, ἀλλὰ περισσότερον, διότι ἐπιθυμῶ νὰ μὴ σύρηται ἡ ὑπόληψις ἑνὸς ἀνωτέρου ὑπαλλήλου τόσον ἐκτεθειμένη, κατόπιν κατηγορίας τοιαύτης σημασίας. Εἰς τὸ σημεῖον δὲ τοῦτο ὑποθέτω θὰ μὲ δικαιολογήσῃ ἡ Βουλή, μὴ δυνάμενον ν’ ἀπαντήσω, διότι δὲν ἔχω τὰ στοιχεῖα τοιούτων κατηγοριῶν. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος δὲν κατέγινε μόνον εἰς τὸ ν’ ἀναφέρῃ ἀπὸ τοῦ βήματος ἀνακοίνωσιν κατηγοριῶν, ἀλλὰ καὶ γνώμας τινάς, διὰ τὴν ποιότητα τὴν ἠθικὴν τοῦ καθηγητοῦ τούτου, δύναμαι καὶ ἐγὼ νὰ εἴπω τὰς προσωπικάς μου γνώμας, ὅτι μέχρι τῆς στιγμῆς ταύτης πᾶσαι αἱ πληροφορίαι τοῦ κόσμου τοῦ ἐπιστημονικοῦ εἶναι ἄρισται καὶ ἄξιαι τῆς πρὸς τὸν κ. καθηγητὴν ἐμπιστοσύνης, δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι εἶναι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι τιμῶσι τὴν ἐπιστήμην, καὶ ὅτι οὐδέποτε παρ’ οὐδενὸς ὑπεδείχθη, ὅτι ὁ κ. καθηγητὴς εἶναι ἄξιος τοιούτων κατηγοριῶν. Ἐνδεχόμενον ν’ ἀποδείξῃ ὁ κ. συνάδελφος ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἠθέλησε νὰ ἐπιρρίψῃ κατὰ τοῦ κ. καθηγητοῦ. Θὰ τὸν παρακαλέσω νὰ βοηθήσῃ τὴν Διοίκησιν, ἵνα σπεύσωμεν πάντες νὰ ἴδωμεν, ἐὰν ὄντως ἠδικήθη ὁ κ. καθηγητής.

§221Θ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴ σπεύδῃ καὶ ἀποφαίνηται τόσον ἐνθουσιωδῶς διὰ τὸν καθηγητὴν τοῦτον, ἀλλὰ ν’ ἀναμείνῃ τὰς ἐνεργηθησομένας ἀνακρίσεις, αἵτινες θ’ ἀποδείξωσι βεβαίως τίς ἐκ τῶν δύο μας ἔχει ἐσφαλμένην γνώμην.

§222ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πατσουράκος ἐπερωτᾷ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐπὶ παραβάσει τοῦ ἄρθρου 107 τοῦ Συντάγματος. Ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Πατσουρᾶκος ἐπερωτᾷ ἐπίσης τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν δι’ ὑπέρβασιν τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων ἐν Ἐπιδαύρῳ Λιμηρᾷ.

§223Ι. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ἀπαντῶν εἰς ἔντιμον συνάδελφον πρὸ ὀλίγης μόλις ὥρας εὗρε τὴν εὐκαιρίαν, ὅπως πλέξῃ τὸ ἐγκώμιον τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Ἀκριβῶς ἐγὼ θὰ πράξω τὸ ἐναντίον, θὰ καταγγείλω δηλονότι τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα διὰ παραβάσεις ἐναντίον πολιτῶν φιλησύχων καὶ ἐντίμων, οἱ ὁποῖοι οὐδὲν ἄλλο διέπραξαν παράπτωμα, εἰμὴ τὸ νὰ ἐκπληρῶσιν ὡς νομοταγεῖς πολῖται τὰς πρὸς τὸ Κράτος ὑποχρεώσεις των. Εἶναι γνωστὸν ἴσως εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ἡ Ἐπίδαυρος Λιμηρὰ εἶναι ἡ ἡμερωτέρα ἐπαρχία τοῦ Κράτους, σπανιώτατα δὲ συμβαίνει ἔγκλημα ἐν αὐτῇ. Ἀτυχῶς ὅμως ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀκριβῶς ἐξωθοῦσιν ἐνίοτε τοὺς πολίτας νὰ παραβαίνωσι τοὺς νόμους ἢ νὰ ἐγκληματῶσιν, εἶναι αὐτὰ ταῦτα τὰ ὄργανα τῆς ἐξουσίας, ἐπιζητοῦντα νὰ εὕρωσιν ἀφορμήν, ἵνα ἐξωθήσωσιν αὐτοὺς πρὸς τὸ ἔγκλημα. Πολίτης φιλήσυχος, κύριε Ὑπουργέ, κατήγγειλε πρό τινος τὸν τελωνοφύλακα καὶ σταθμάρχην Κυπαρισσίου καί, ὡς ἐνθυμεῖσθε, ἀπησχολήθη καὶ ἡ Βουλή, ἐπὶ ποινικοῖς παραπτώμασιν. Ἀτυχῶς ὅμως μετὰ τοῦτο, ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς δὲν ἠδύνατο νὰ μείνῃ ἐν τῷ τόπῳ ἐκ τοῦ φόβου τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, καὶ διὰ τὸ ὁποῖον ἔψεξε τὴν Κυβέρνησιν ἔντιμος ἐκ Λακωνίας συνάδελφος πρό τινων ἡμερῶν. Ἀκούσατε τὴν συνέχειαν. Κατηγγέλθη ὑπὸ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων κάτοικος τοῦ χωρίου Ῥηχέας, ἑνὸς ὀρεινοτάτου χωρίου, διὰ τὸ ὁποῖον μάλιστα καὶ πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν παρεκάλεσα τὸν κ. Ὑπουργὸν ἵνα συνδέσῃ αὐτὸ διὰ τηλεφωνείου πρὸς τὴν πρωτεύουσαν τῆς ἐπαρχίας, διότι ἐν ὥρᾳ χειμῶνος παύει πᾶσα αὐτοῦ συγκοινωνία πρὸς τὸν ἄλλον τόπον. Κατηγγέλθη λοιπὸν ὑπὸ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, διότι τὰ ὕδατα τὰ ῥέοντα ἐκ τοῦ νεροχύτου τῆς οἰκίας αὐτοῦ ἐπέφερον δυσοσμίαν, ποῦ; εἰς τὸ ὀρεινὸν ἐκεῖνο χωρίον Ῥηχέαν τοῦ Ζάρακος. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον τοῦτο. Ἐσκέφθη νὰ καταγγείλῃ πολίτης τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα ἐπὶ δωροληψίᾳ· ἐπειδὴ ὅμως ἐνόμισεν ὅτι δὲν θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ καταγγείλῃ ἀπ’ εὐθείας, διότι ἐφοβεῖτο ὅτι ἤθελε πάθει ἀκριβῶς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔπαθεν, ἔγραψεν ἐπιστολήν, τὴν ὁποίαν ὑπέγραψαν καὶ ἄλλοι συμπολῖταί του, πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα ἐν Σπάρτῃ. Ὁ Εἰσαγγελεὺς διεβίβασε ταύτην πρὸς τὸν ἀστυνόμον, ἵνα ἐνεργήσῃ τὰ κατ’ αὐτόν. Ποία ἐνέργεια ἐγένετο φαντάζεται ἕκαστος ἐξ ἡμῶν. Παρουσιάζεται ὁ καταγγείλας πολίτης μηνυόμενος ὑπὸ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, καὶ ἀναγκάζεται νὰ μείνῃ ἐπὶ ὁλόκληρον μῆνα ἐνταῦθα ἐκ τοῦ φόβου τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Μόλις ὅμως ἐπέστρεψεν εἰς τὴν ἐπαρχίαν του συνελήφθη ὑπὸ τούτων. Εἰς δὲ τοὺς ἐπεμβάντας κ. κ. Τρουπάκην ἰατρόν, Φουριέζον δήμαρχον Ἀσωποῦ καὶ ἄλλους ἐντίμους πολίτας ἵνα ἐρωτήσωσι δυνάμει τίνος ἐντάλματος συνελήφθη, τί ἀπήντησε νομίζετε ἡ ἀστυνομικὴ ἀρχή; ὅτι ὑπάρχει τὸ ἔνταλμα εἰς τὸν δῆμον Ζάρακος. Συνελήφθη ὁ πολίτης καὶ ἀπεστάλη εἰς τὴν Σπάρτην, καὶ ἐκεῖθεν ἄρχονται τὰ βάσανά του. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς ἀπασχολήσω, κύριοι Βουλευταί, ἀπαριθμῶν ἐν λεπτομερείᾳ καθ’ ἕκαστα τὰς ἀστυνομικὰς ὑπερβασίας. Εἰς τοῦτο μόνον περιορίζομαι. Ἐκβιάζονται οἱ πολῖται, ἵνα μαρτυρήσωσιν ἐν τῇ προκειμένῃ περιπτώσει, ὅτι κατεμήνυσε ψευδῶς εἰς τὸν Εἰσαγγελέα τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα, ὡς ἐκβιάζοντα τοὺς πολίτας καὶ καταπιέζοντα ποικιλοτρόπως αὐτοὺς κ.λ.π. Οὕτω δὲ ἐξακολουθεῖ τὸ μαρτύριον αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ δημοτικὸς σύμβουλος ἐν τῷ δήμῳ Ζάρακος, Καραμπατέας ὀνομαζόμενος. Νομίζω ὅτι ὑποχρεοῦμαι νὰ μὴ ἀπασχολήσω βεβαίως τὴν Βουλὴν περισσότερον, ἀλλὰ νὰ καταγγείλω μόνον ἐνώπιον αὐτῆς τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα ἐξωθοῦσιν οὕτως ἐν Ἐπιδαύρῳ τοὺς πολίτας εἰς τὸ ἔγκλημα, ἀντὶ νὰ εἶναι οἱ φρουροὶ αὐτῶν κατὰ τῶν ἐγκληματιῶν.

§224Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἤθελον παρακαλέσει τὸ Προεδρεῖον νὰ μοὶ κάμῃ τὴν τιμήν, τὴν μὲν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Γρηγορίου νὰ μοὶ στείλῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας, τὴν δὲ τοῦ κ. Πατσουράκου εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν θὰ ἐνεργήσω τὰ δέοντα.

§225ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλοῦνται οἱ κύριοι συνάδελφοι νὰ ἐπιμεληθῶσι τῆς θεωρήσεως τῶν ἀγορεύσεών των, διότι προκύπτει μεγίστη δυσχέρεια εἰς τὴν ὑπηρεσίαν.

§226Χ. ΜΕΪΤΑΝΗΣ. Χθὲς ὑπεβλήθη ἔγγραφον πρὸς ἄσκησιν ἐλέγχου, διατί ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν ἐφαρμόζει ἢ δὲν ἐπιβλέπει τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων γενικῶς πρὸς πάντας τοὺς πολίτας. Ἀλλὰ βλέπω μὲ ἀπορίαν μου ὅτι δὲν εἶναι εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν.

§227Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Ἐνῷ ἡμεῖς ἐκάμομεν ἐπερώτησιν, εἶναι γεγραμμένη ὑπὸ τύπον ἀναφορᾶς.

§228Χ. ΜΕΪΤΑΝΗΣ. Ἠξεύρετε ὅτι ἐκεῖ ἐκηρύχθη ἀπεργία.

§229Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Τηλεγραφήματα ἐκ Πατρῶν ἐλήφθησαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ πράξῃ τὸ καθῆκόν της.

§230ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πατσουρᾶκος.

§231Ι. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ. Ἐπηρώτησα τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἂν προήχθησαν οἱ τηλεγραφικοὶ διευθυνταὶ βʹ τάξεως Κομνηνὸς καὶ Μαρῆς, ἀλλ’ εἶδον ὅτι ἀπελύθησαν.

§232Θ. ΠΕΤΜΕΖΑΣ. Μετὰ τὴν ἐπερώτησίν μας ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔσπευσε νὰ ἀκυρώσῃ τὰ Διατάγματα, καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐτιμώρησε τὸν διευθυντὴν τῶν Ταχυδρομείων καὶ Τηλεγράφων.

§233Ι. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ. Ἐκεῖνο ὅμως τονίζω, ὅτι οὐδέποτε ἡμεῖς κατηγγείλαμέν τι, μὴ στηριζόμενοι εἰς τὰ πράγματα.

§234Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Τὸ συμβούλιον τῆς ταχυδρομικῆς ὑπηρεσίας, τὸ ὁποῖον κατὰ τὸν νόμον προτείνει τὴν προαγωγὴν τῶν ὑπαλλήλων, προέτεινε τὴν προαγωγὴν δύο ὑπαλλήλων τῆς ταχυδρομικῆς ὑπηρεσίας, τοῦ Κομνηνοῦ καὶ τοῦ Μαρῆ. Ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς λαβὼν ὑπ’ ὄψιν τὴν πρότασιν ταύτην, δικαιολογημένην καθ’ ὅλα τὰ ἄλλα, ὑπέβαλε σχετικὸν Διάταγμα, τὸ ὁποῖον καὶ ὑπεγράφη καὶ ἐδημοσιεύθη.

§235Γ. ΠΩΠ. Εἴπετε δικαιολογημένον.

§236Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Αἱ προτάσεις εἶναι γνωστὸν πῶς δικαιολογοῦνται, λέγουν ὅτι ὁ ὑπάλληλος εἶναι καλός, ὅτι ὑπηρετεῖ τὸ Κράτος τόσα ἔτη, ὅτι εἶναι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν σειρὰν κτλ., τὸ ζήτημα τῆς ἡλικίας τῶν ὑπαλλήλων δὲν ὑποβάλλεται πάντοτε εἰς τὴν κρίσιν τῶν Ὑπουργῶν. Ἀλλ’ ὅτε ἐπεστράφησαν τὰ Διατάγματα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἐγνώριζα τὸν ἕνα ἐκ τῶν ὑπαλλήλων προσωπικῶς, εἶπον τυχαίως, ἀκόμη ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ εἶναι οὗτος; καὶ μοὶ ἀπήντησαν, ναί· καὶ ἐρωτήσας ἔμαθον ὅτι ὁ Κομνηνὸς συνεπλήρωσε τὴν ἡλικίαν τοῦ 65, καὶ ὅτι σήμερον εἶναι 66 ἐτῶν, καὶ τότε εἶπον ὅτι κατὰ τὴν γνώμην μου δὲν δύναται νὰ γίνῃ προαγωγὴ τοῦ Κομνηνοῦ, διότι ὁ νόμος εἶναι ῥητός, ὅτι πᾶς ὑπάλληλος συμπληρώσας τὸ 65 ἔτος ἀποχωρεῖ ὑποχρεωτικῶς τῆς ὑπηρεσίας, καὶ ὅτι συνεπῶς δὲν δύναμαι ἐγὼ νὰ κοινοποιήσω τὸ Διάταγμα τοῦτο, εἶπον μάλιστα νὰ προετοιμάσουν Διάταγμα ἕτερον περὶ ἀποχωρήσεως αὐτοῦ ἐκ τῆς ὑπηρεσίας. Ἀλλ’ ὁ Μαρῆς ὅτε προήχθη δὲν ἦτο ἡλικίας μεγαλειτέρας τοῦ 65 ἔτους, ὁ Μαρῆς προήχθη ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ διατελῶν, ὅτε ἦτο ἡλικίας μικροτέρας τοῦ 62 ἔτους, δηλαδὴ ἐγεννήθη εἰς τὰ 1846 τὴν 31 Ὀκτωβρίου, τὸ δὲ Διάταγμα ἐδημοσιεύθη ἐν τῇ Ἐφημερίδι τῆς Κυβερνήσεως τρεῖς ἡμέρας πρὸ τοῦ νὰ ἐκπνεύσῃ τὸ ἔτος, κατὰ τὸ ὁποῖον θὰ συμπληρώσῃ τὸ 62 ἔτος.

§237Ι. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ. Τώρα ἔρχεται κατηγορία κατὰ τοῦ διευθυντοῦ τῶν Ταχυδρομείων· πρόσωπον τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς Κυβερνήσεως τὸ ὁποῖον τιμωρεῖται διὰ προστίμου ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, νομίζω ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ σταθῇ οὔτε 24 ὥρας εἰς τὴν θέσιν του· αὐτὸ δὲ ἀξιῶ, νὰ ἀπολυθῇ ἀμέσως ὁ διευθυντὴς τοῦ Ταχυδρομείου, καθόσον ἐν συμπαιγνίᾳ μετὰ τοῦ συμβουλίου ὑπέβαλε ψευδῆ ἔκθεσιν πρὸς ἀποπλάνησιν τοῦ Ὑπουργοῦ.

§238ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Στράτος.

§239Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἐξ ἀφορμῆς τῆς γενομένης ἐπερωτήσεως λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω παρατηρήσεις τινὰς περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου περὶ προαγωγῆς τῶν τηλεγραφικῶν ὑπαλλήλων, διότι κατὰ τὰς γενομένας προαγωγὰς ἐγένοντο παραβάσεις τινὲς ἐκ μέρους τοῦ ἁρμοδίου Συμβουλίου καὶ φοβοῦμαι ὅτι αἱ παραλείψεις αὗται θέλουσιν ἀποτελέσει βάσιν δογματισμοῦ, διὰ νὰ ἐπαναληφθῶσιν εἰς μελλούσας προαγωγάς. Κατὰ τὸν ἰσχύοντα νόμον περὶ τηλεγραφικῆς, ταχυδρομικῆς καὶ τηλεφωνικῆς ὑπηρεσίας ἐν ἄρθρῳ 23: «Κατὰ τὸν προβιβασμὸν εἰς οἱονδήποτε βαθμὸν μεταξὺ ἴσων προσόντων λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν καὶ ὁ χρόνος τῆς ὑπηρεσίας ἐν τῷ συνόλῳ αὐτοῦ». Ἡ διάταξις αὕτη εἶναι σαφεστάτη. Ἡ διάταξις καθορίζει ὅτι ἡ καθολικὴ ἀρχαιότης λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν οὐχὶ ὑποχρεωτικῶς. Ὅταν πρόκειται περὶ προσώπων ἐχόντων πρὸς προβιβασμὸν ἴσα προσόντα, πρὸς ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως ταύτης πρέπει καὶ ὁ ἁρμόδιος εἰσηγητής, ὁποῖος εἶναι ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς καὶ ὁ παρ’ αὐτῷ τμηματάρχης, νὰ ὑποβάλωσιν ἔκθεσιν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Διοικητικῆς ὑπηρεσίας καθορίζοντες ποῖα εἶναι τὰ πρόσωπα κατὰ σειρὰν ἐκλογῆς καὶ ποῖα εἶναι τὰ μεταξὺ τῶν προτεινομένων ἴσα κατὰ προσόντα, ὅπως βαθμολογηθῶσιν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀρχαιότητος, τὸ δὲ Συμβούλιον δὲν δύναται ἄνευ τοιούτου πίνακος νὰ προτείνῃ προαγωγὰς κατ’ ἀρχαιότητα. Τὸ τοιοῦτον μέχρι τοῦδε δὲν ἐγένετο, ἀλλὰ προὐτάθη ἄνευ ἐκθέσεως ἡ προαγωγὴ τῶν ἀρχαιοτέρων, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ γνωμοδότησις ὅτι οἱ ἀρχαιότεροι οὗτοι ἦσαν ἴσοι τουλάχιστον πρὸς τοὺς μὴ προαγομένους. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα τοῦτο δὲν θὰ εἶχε πολλὴν σημασίαν, ἐὰν δὲν ἦγεν εἰς τὸ ἑξῆς ἄτοπον. Ὁμιλεῖ ὁ νόμος περὶ προτιμήσεως τῶν ἐχόντων πλείονα ὑπηρεσίαν ἐν τῷ συνόλῳ τῆς ὑπηρεσίας καὶ οὐχὶ ἐν τῷ τελευταίῳ βαθμῷ. Ἀλλὰ διατί τοῦτο; Εἶναι περίεργον νὰ μάθῃ ἡ Βουλὴ ὅτι ἐν τῷ τηλεγραφικῷ κλάδῳ ὑπάρχουσι δύο μητρῷα, μητρῷον γενικῆς ἀρχαιότητος καὶ μητρῷον ἀρχαιότητος κατὰ βαθμόν.

§240Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Καὶ εἰς ἄλλα Ὑπουργεῖα ὑπάρχουσιν.

§241Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ναί. Ἀλλὰ εἰς τὰ Ὑπουργεῖα ἐκεῖνα δὲν συμβαίνει ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον συμβαίνει εἰς τὴν ταχυδρομικὴν ὑπηρεσίαν· διότι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν ὁ πίναξ γενικῆς ἀρχαιότητος χρησιμεύει μόνον πρὸς κανονισμὸν τῆς σχετικῆς ἀρχαιότητος τῶν ἀξιωματικῶν πάντων τῶν ὅπλων μόνον. Ἐν τῇ ταχυδρομικῇ ὑπηρεσίᾳ ὅμως ἡ ἀρχαιότης ἐν τῷ μητρῴῳ τῷ κατὰ βαθμὸν δίδει πλεονεκτήματα μόνον διοικήσεως, διότι ἐπὶ ἰσοβάθμων ὁ κατὰ βαθμὸν ἀρχαιότερος προΐσταται ἐν τῇ διοικήσει, ἀλλὰ δὲν δίδει δικαιώματα προαγωγῆς, διότι ἐὰν συμπέσῃ ἴση ἱκανότης προτιμᾶται εἰς προαγωγὴν ὁ κατὰ τὸν διορισμὸν ἀρχαιότερος. Συνέβη λοιπὸν τῷ ὄντι ἐσχάτως τὸ ἄτοπον, ὅτι ὑπάλληλοι οἱ ὁποῖοι ἦσαν ὑποδεέστεροι ἄλλων σήμερον ἀρχαιοτέρων καὶ ἐν τῷ αὐτῷ γραφείῳ συνυπηρετοῦντες προετιμήθησαν χωρὶς νὰ γίνῃ προαγωγὴ κατ’ ἐκλογήν. Τοῦτο λέγεται, Κύριοι, ἀνατροπὴ πάσης τάξεως καὶ τὴν ἀνατροπὴν ἐγέννησεν ἡ διάταξις τοῦ νόμου, ὅστις ἐψηφίσθη ἐν ἔτει 1900, διάταξις ἥτις ἐγένετο ἐπὶ ἄλλῳ σκοπῷ καὶ ἀλλοῦ κατέληξεν. Ἡ ἱστορία τοῦ τηλεγραφικοῦ κλάδου ἔχει περιέργους ἐξελίξεις. Ἄλλοτέ ποτε, ὅτε νόμοι θεμελιώδεις περὶ προσόντων δὲν ὑπῆρχον, καὶ αἱ προαγωγαί, μεταθέσεις καὶ ἀπολύσεις ἐγίνοντο εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχε—δὲν ὁμιλῶ δὲ περὶ προσφάτου ἐποχῆς, ἀλλὰ πολὺ ἀπωτάτης, τῆς τοῦ 1882 καὶ ἐντεῦθεν—διωρίζοντο οἱ βοηθοὶ μὲ στοιχειώδη προσόντα τῆς τηλεγραφικῆς ὑπηρεσίας καὶ προήγοντο κατόπιν κατ’ ἀρέσκειαν τοῦ ἑκάστοτε Ὑπουργοῦ. Συνέβη λοιπὸν ὅτι ἐγένοντο προαγωγαί τινες κατὰ χάριν οἱ δ’ οὕτω προαχθέντες ὑπερεπήδησαν τὴν ἀρχαιότητα ἄλλων, ἀλλ’ ἐγένοντο καὶ προαγωγαὶ πολλῶν ὑπαλλήλων ἄλλων, οἱ ὁποῖοι προήχθησαν λόγῳ τῆς ἱκανότητός των. Ὁ νομοθέτης τοῦ 1900 τί ἐσκόπει; Διὰ νὰ δώσῃ δικαιώματα πρὸς ἐπανόρθωσιν τῆς ἀρχαιότητος τῆς καταπατηθείσης τινῶν, οἵτινες ἠδικήθησαν, ἔθηκε τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 23ου, ἐπὶ τῇ βάσει δὲ ταύτης, Κύριοι, παρερμηνευθείσης πλέον ἤχθημεν εἰς τὸ ἀποτέλεσμα, ὅτι γίνονται ἀθρόαι προαγωγαὶ τῶν ἐχόντων γενικὴν ἀρχαιότητα, ἤτοι σύνολον ὑπηρεσίας μεγαλείτερον, πράγματι δὲ ἔτη ὑπηρεσίας ἐν τῷ ἀνωτέρῳ βαθμῷ, ἐξ οὗ προάγονται, πολὺ ὀλιγώτερα. Δὲν ἔχω δυστυχῶς πρόχειρον τὴν ἐπετηρίδα, ἀλλὰ θὰ ἐβλέπετε ὅτι ὑπάρχουσι τηλεγραφηταὶ δεκαεπταετίαν ἔχοντες ἐν τῷ ἀνωτέρῳ βαθμῷ, προήχθησαν δ’ ἀντ’ αὐτῶν ἄλλοι ἐπὶ τριετίαν μόνον ὑπηρετήσαντες, διότι ἔτυχε νὰ ὑπηρετήσωσιν ὡς βοηθοὶ ἐπὶ εἰκοσαετίαν, μὴ δυνηθέντες δὲ νὰ προαχθῶσιν ἐν τοῖς κατωτέροις βαθμοῖς, ἕνεκα ἀνικανότητος. Τοιουτοτρόπως προήχθησαν εἰς βαθμὸν ἐπιθεωρητοῦ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι διήνυσαν ὅλον τὸν βίον ὡς βοηθοὶ ὑπηρετοῦντες ὑπὸ τοὺς ἄλλους καὶ οἱ ὁποῖοι δυνηθέντες μετὰ μακρὰν ὑπηρεσίαν νὰ προαχθῶσι πλέον κατ’ ἀρχαιότητα καὶ νὰ γίνωσιν ἰσόβαθμοι πρὸς τοὺς πρώην ἀνωτέρους καὶ προϊσταμένους των, τηλεγραφητὰς αʹ. τάξεως, μετὰ τριετῆ μόνον ὑπηρεσίαν ἐν τῷ βαθμῷ τούτῳ ὑπερεπήδησαν τὴν ἀρχαιότητα τῶν πρότερον προϊσταμένων καὶ ἤδη διοικοῦσιν αὐτοὺς ὡς ἀνώτεροι. Τοιουτοτρόπως ὅμως δὲν προάγεται ἡ ὑπηρεσία, διότι ὅταν ὁ νῦν προϊστάμενος, ὁ ἔχων λόγῳ τῆς ἐν τῷ βαθμῷ ἀρχαιότητός του τὸ δικαίωμα τοῦ διατάσσειν τὸν ἄλλον μετὰ 24 ὥρας δυνάμει μιᾶς σαθρᾶς διατάξεως γίνεται ὑφιστάμενος ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ἐλάμβανε τὰς διαταγάς του τὴν προτεραίαν, εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑπάρξῃ ἱεραρχία ἐν τῷ σώματι. Πάντα ταῦτα, Κύριοι, εἶναι δυνατὸν οὐχὶ μόνον διὰ νόμου νὰ διορθωθῶσιν, ἀλλὰ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κανονισθῶσι πρὸ πάντων καὶ διὰ διοικητικῆς ἐφαρμογῆς, ἐὰν ἐνουθετεῖτο ἐφεξῆς ἡ ταχυδρομικὴ ὑπηρεσία δι’ ἑρμηνείας διδομένης ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, ἵνα προκειμένου νὰ ἀσκηθῇ προαγωγὴ προτείνῃ τὸν κατ’ ἐκλογὴν προακτέον ὡς τὸ πνεῦμα ὅλου τοῦ νόμου εἶναι, ὁ νόμος δ’ ἀπαιτεῖ πρὸς προαγωγὴν γνῶσιν ξένων γλωσσῶν καὶ εὐδοκίμησιν ἐν ὑπηρεσίᾳ, μόνον δ’ ἀναγράφει τὴν ἀρχαιότητα ὡς προσὸν δυνάμενον καὶ αὐτὸ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν δυνητικῶς καὶ οὐχὶ ὑποχρεωτικῶς, δι’ ἐκείνους τοὺς ὁποίους ἡ προϊσταμένη ἀρχὴ ἤθελε θεωρήσει ἐπίσης ἱκανούς. Πρὸς ἐφαρμογὴν τούτων πρέπει νὰ συντάσσηται πίναξ καθ’ ἱκανότητα, ὥστε τὸ συμβούλιον νὰ λάβῃ ὡς βάσιν τὴν ἐν τῷ συνόλῳ ἀρχαιότητα ἐκεῖ μόνον ὅπου ὑπάρχει ἴση ἱκανότης. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν γεννᾶται ἀδικία, διότι ἐὰν ἔχωμεν πραγματικῶς ἱκανοὺς ὑπαλλήλους, οὗτοι βαθμολογούμενοι ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας ὡς ἴσοι πρὸς τοὺς νεωτέρους των, θὰ τύχωσι τοῦ εὐεργετήματος τῆς λόγῳ ἀρχαιότητος προτιμήσεώς των καὶ θὰ ἀνακτήσωσι τὰ ἀπολεσθέντα δικαιώματά των. Ἔλαβον τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις, διὰ νὰ μὴ συμβῶσι τὰ ἄτοπα ταῦτα καὶ ἐν τῷ μέλλοντι ἐκ κακῆς ἐκτιμήσεως τῶν διατάξεων τοῦ νόμου ὑπὸ τῆς ταχυδρομικῆς ὑπηρεσίας.

§242ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις. (Λύεται ἡ συνεδρίασις, ὥρᾳ 8 καὶ 10 μ. μ.).