1911.11.23

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 174.

Τῆς 23ης Νοεμβρίου 1911.

(Τετάρτη)

Προεδρία κ. Ἰωάννου Δ. Τσιριμώκου.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. (Ἀναγινώσκονται εἶτα καὶ ἐπικυροῦνται τὰ Πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως). Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλήν: 1) Οἱ κάτοικοι Παραχελωΐτιδος ἐπικροτοῦντες ὅλα τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὴ καὶ τὸ νομοσχέδιον περὶ κοινοτήτων παρακαλοῦσιν, ὅπως ἐπιμείνῃ εἰς ἐπιψήφισιν αὐτοῦ καὶ ἰδίως τῆς διατάξεως περὶ παραχωρήσεως τῶν κατὰ παράκλησιν λειβαδίων· 2) Οἱ κάτοικοι Ἀμαργιανοῦ τοῦ δήμου Στράτου τοῦ Βάλτου παρακαλοῦσιν τὴν Βουλήν, ὅπως ληφθῇ πρόνοια περὶ ἱδρύσεως ἐν τῷ χωρίῳ των σχολείου· 3) Κάτοικοι Τροπαίων διαμαρτύρονται διὰ παράνομον διορισμὸν τοῦ διδασκάλου Θ. Στασινοπούλου· 4) Ἡ Ἀδελφότης τῶν Τυπογράφων διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ τήρησιν τῆς Κυριακῆς ἀργίας· 5) Ἁμαξοκαρραγωγεῖς καὶ κτηματίαι ἐξ Αἰγίου αἰτοῦνται κατασκευὴν γεφύρας τοῦ Σελινοῦντος παταμοῦ· 6) Πρόσφυγες ἐκ Νεοκαισαρείας αἰτοῦνται παραχώρησιν γαιῶν ἐν Νέᾳ Ἀγχιάλῳ· 7) Καλλιεργηταὶ τοῦ χωρίου Τεκτελτσὶ αἰτοῦνται συμμετοχὴν εἰς τὴν διανομὴν τοῦ χωρίου των εἰς τοὺς ἐξ Ἀνατολικῆς Ῥωμυλίας πρόσφυγας· 8) Οἱ Γ. Πάουρης καὶ Ἀντ. Τραουλᾶνος δημόσιοι ὑπηρέται ζητοῦσιν ἀπονομὴν συντάξεως· 9) Ὁ Ἀπόστρατος ὑπολοχαγὸς Κ. Καρναμπᾶς ζητεῖ σύνταξιν λοχαγοῦ· 10) Ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος Γοράνου Π. Δούκας ὑποβάλλει ἀναφορὰν περὶ παρερμηνείας τοῦ περὶ δασῶν νόμου ὑπὸ τῶν δασικῶν ὀργάνων· Ὑποβάλλονται τροπολογίαι: 1) Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Σπηλιοπούλου, 2) τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Κάβουρα ἐπὶ τοῦ ἰδίου νομοσχεδίου καὶ 3) τοῦ βουλευτοῦ κ. Φ. Νέγρη ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου περὶ πληρωμῆς τῶν ἡμερομισθίων τῶν ἐργατῶν· ἅπασαι θέλουσι τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. (Ἰδὲ Παράρτημα Βʹ Ἀναθ. Βουλῆς Τεῦχος Βʹ). Ὁ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Ὑπουργὸς κ. Ε. Μπενάκης ὑποβάλλει τὰ κάτωθι νομοσχέδια. 1) Περὶ ἀποστολῆς εἰς Ἑσπερίαν ὑποτρόφου πρὸς σπουδὴν τῆς ἰχθυοτροφίας καὶ ὀστεοτροφίας καὶ περὶ μετακλήσεως ἀλλοδαπῶν ἰχθυοκόμων καὶ ὀστεοτρόφων· 2) Περὶ τροποποιήσεως τοῦ ͵ΓϠΛΒʹ τοῦ 1911 νόμου περὶ συστάσεως τμήματος ἐργασίας καὶ κοινωνικῆς προνοίας καὶ ͵ΓΨΚΔʹ τοῦ 1910 περὶ συστάσεως Ὑπουργείου Γεωργίας, Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας· 3) Περὶ τροποποιήσεως τῆς τελευταίας παραγράφου τοῦ ἄρθρου 9ου τοῦ ͵ΓΩΙΘʹ (3819) τῆς 6ης Ἰουλίου 1911 νόμου «περὶ τοῦ κατωτέρου προσωπικοῦ τῆς ὑπηρεσίας τῶν δασῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Πολυχρονιάδης ὑποβάλλει πρότασιν νόμου περὶ ἀνασυστάσεως τοῦ καταργηθέντος εἰδικοῦ πταισματοδικείου Αἰγίου. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Θεοδωρόπουλος ὑποβάλλει προσθήκην ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ πληρωμῆς τῶν ἡμερομισθίων τῶν ἐργατῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Πατσουρᾶκος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου ͵ΓΩΜʹ. Θέλουσιν ἐκτυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἀναφορῶν καὶ Ἐρωτήσεων.

§2Ι. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ. Δὲν ὑπάρχει τηλεγράφημα ἀπὸ τὰς Βοίας, διὰ τοῦ ὁποίου δηλοῦται, ὅτι ἐπῆλθε μεγάλη καταστροφὴ καὶ ζητεῖται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ μέτρα;

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὸς ἐμὲ ὄχι.

§4Γ. ΠΩΠ. Καὶ ἀπὸ τὴν πατρίδα σας, τὴν Λαμίαν, ὑπάρχει τηλεγράφημα, τὸ ὁποῖον ἔλαβον καὶ ἐγώ, κατὰ τὸ ὁποῖον ἐντὸς τῶν φυλακῶν εἰς διάστημα 10 ὡρῶν ἀπέθανον 6 ἄνθρωποι.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπευθύνεται ἐξαιρετικῶς πρὸς σᾶς. Δὲν ἀπευθύνεται πρὸς ἐμέ. Μέχρι τῆς ὥρας δὲν ἔλαβον τοιοῦτο.

§6Γ. ΠΩΠ. Σᾶς τὸ λέγω καὶ ὡς εἴδησιν τὸ πρᾶγμα.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Οἰκονόμου ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Ἀμπελακίων περὶ ὑλοτομίας καυσοξύλων πρὸς χρῆσιν των.

§8Δ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Πρόκειται περὶ ἀναφορᾶς, ὑποβεβλημένης εἰς τὴν Βουλὴν πρὸ 20 ἡμερῶν, δὲν κατεστάθη δὲ δυνατὸν ἔκτοτε νὰ παρασταθῇ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διὰ νὰ γίνουν γνωστὰ τὰ παράπονα τῶν κατοίκων. Ἀπόψε ὅμως εἶμαι ὑποχρεωμένος, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραταθῇ ἐπὶ πλέον ἡ ἀναβολή, νὰ εἴπω δύο λέξεις σχετικῶς μὲ τὴν ἀναφορὰν αὐτήν. Οἱ κάτοικοι τοῦ δήμου, εἰς τὸν ὁποῖον κατοικῶ καὶ ἐκ τοῦ ὁποίου κατάγομαι, παραπονοῦνται ὅτι ἡ δασικὴ ὑπηρεσία δὲν ἐπιτρέπει τὴν κοπὴν καυσοξύλων. Ὑπάρχει εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον ὑποβεβλημένον ἀπό τινος χρόνου, διὰ τοῦ ὁποίου λαμβάνεται πρόνοια, ὅπως ἡ ὑλοτομία περισταλῇ κατὰ πολύ, φαίνεται δὲ ὅτι ἡ δασικὴ ὑπηρεσία θέλουσα ἀπὸ τοῦδε νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν νόμον αὐτόν, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν ἐμὴν γνώμην δὲν θὰ τύχῃ εὐμενοῦς ὑποδοχῆς ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς, ἐξέδωκε διαταγήν, διὰ τῆς ὁποίας ἀπηγόρευσε ῥητῶς τὴν κοπὴν καὶ συλλογὴν τῶν καυσοξύλων, ἐπέτρεψε δὲ μόνον τὴν συλλογὴν καυσοξύλων ἐξ ὑπολειμμάτων ὑλοτομίας· ἀλλ’ εἶναι γνωστὸν ὅτι εἰς τὸ δῆμον, διὰ τὸν ὁποῖον ἐνδιαφέρομαι δὲν ἐνηργήθη ὑλοτομία καὶ ἑπομένως δὲν ὑπάρχουν ὑπολείμματα καὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι οἱ κάτοικοι διὰ νὰ χρησιμοποιήσωσι καυσόξυλα πρὸς ἰδίαν των χρῆσιν, εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ κόπτωσι χλωρὰ κλωνάρια. Δυστυχῶς ὅμως ἡ ἐπιμονὴ τῆς δασικῆς ὑπηρεσίας εἶναι τόσον ἀνένδοτος, ὥστε οὔτε αἱ παραστάσεις ἡμῶν τῶν Βουλευτῶν, οὔτε τῶν ἐπιτροπῶν τῶν σταλεισῶν ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν κατώρθωσαν νὰ τὴν πείσωσιν. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ ἐπαναλάβω ἔτι μᾶλλον θερμότερον τὴν σύστασιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἢ μᾶλλον τὸν κ. Πρωθυπουργόν, ὅπως πρὶν ἢ ψηφισθῇ ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος εἶναι ὑποβεβλημένος, διαταχθῇ ἡ δασικὴ ὑπηρεσία, ῥητῶς δὲ ὁ δασάρχης Λαρίσης, νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν κοπὴν καυσοξύλων προωρισμένων ἀποκλειστικῶς διὰ τὴν χρῆσιν τῶν κατοίκων. Ἐπὶ πλέον ὅμως εἰς τὸν δῆμον αὐτὸν συμβαίνει καὶ κάτι τι ἄλλο, τὸ ὁποῖον δέον κατὰ τὴν γνώμην μου νὰ ἐφελκύσῃ ὁπωσδήποτε τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ. Οἱ κάτοικοι ἔχουν ἰδιωτικὰ δάση μικρᾶς ἐκτάσεως 5–10 στρεμμάτων, τὰ ὁποῖα ἀπεδασώθησαν, διότι οἱ κάτοικοι ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν κατῆλθον εἰς χαμηλότερα μέρη καὶ δὲν καλλιεργοῦν τὰ κτήματα ταῦτα. Τὰ κτήματα ταῦτα εἶναι ἐντελῶς ἰδιωτικὰ καὶ ἐν τούτοις τῶν ἰδιωτικῶν αὐτῶν δασῶν, τῶν ὁποίων τὴν κατοχὴν ἔχουν οἱ κάτοικοι ἀπὸ ἀμνημονεύτων χρόνων ἡ δασικὴ ὑπηρεσία ἀπαγορεύει τὴν χρησιμοποίησιν ἐκ μέρους τῶν κατοίκων ἰσχυριζομένη ὅτι δὲν εἶναι περιπεφραγμένα καὶ περιτειχισμένα, μολονότι δύναμαι νὰ βεβαιώσω μὲ τὸν ἐπισημότερον τρόπον τὴν Βουλὴν ὅτι εἶναι περιτειχισμένα, ἀλλὰ θέλει νὰ ἔχουν πλήρη τὰ τείχη εἰς τρόπον, ὥστε νὰ καθίστανται ἀντιληπτὰ καὶ ἐκ τοῦ μακράν. Κατὰ συνέπειαν θὰ παρακαλέσω ὑμᾶς, ἐπειδὴ διὰ προφορικῶν παραστάσεων δὲν εἰσηκούσθην εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, νὰ συστήσητε τὴν ἀναφορὰν αὐτήν, τῆς ὁποίας τὴν ἀνάγνωσιν παραλείπω, διότι ἡ ἀνάγνωσις αὐτῆς θὰ προκαλέσῃ τὴν ἀγανάκτησιν τῆς Βουλῆς. Εὑρισκόμεθα εἰς τὴν καρδίαν τοῦ χειμῶνος καὶ οἱ κάτοικοι δὲν ἔχουν νὰ θερμανθοῦν καὶ δὲν εἶναι διόλου δίκαιον νὰ ἀξιοῖ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅπως ὁ κάτοικος Ἀμπελακίων μεταβαίνῃ εἰς τὴν Λάρισαν, ἀπέχουσαν 9 ὥρας διὰ νὰ προμηθεύηται καυσόξυλα, ἀφοῦ ζῇ μέσα εἰς τὰς κορυφὰς τοῦ Κισσάβου. Διὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω καὶ αὖθις νὰ σταλῇ ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διότι δὲν πρέπει νὰ στερῶμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς τῶν χρησιμοτάτων δι’ αὐτοὺς καυσοξύλων.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θανόπουλος.

§10Α. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη ἀναφορά, ἡ ὁποία διαβιβάζεται εἰς τὴν Βουλὴν ἐκ μέρους χωρικῶν παραπονουμένων δι’ ἔλειψιν καυσοξύλων. Χειμὼν δριμύτατος ἔχει ἐνσκήψει καθ’ ὅλην τὴν Θεσσαλίαν, καίτοι δὲ τόσαι ἀναφοραὶ διεβιβάσθησαν εἰς τὴν Βουλὴν ἐκ μέρους διαφόρων χωρίων, ἐν τούτοις τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ αὐτὰ τὰ ἄχρηστα ξύλα, τὰ ἐλάχιστα, λέγω, τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται νὰ ἀναπτυχθῶσι ποτὲ εἰς δάση, τὰ θεωρεῖ ὡς ἀπηγορευμένον καρπὸν καὶ μᾶς λέγει ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ τὰ θίξωμεν, ἀλλὰ νὰ ἀγοράσωμεν κόκ.

§11Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Ὁ νόμος ὁ ὑφιστάμενος ἐπιτρέπει τὴν ὑλοτομίαν ἀχρήστων ξύλων. Πῶς εἶναι δυνατὸν λοιπὸν αἱ ἀρχαὶ νὰ ἀπαγορεύουν τὴν τοιαύτην ὑλοτομίαν; Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει διαπράττει παρανομίαν.

§12Α. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐξετάζω, ἐὰν ἡ ἀρχὴ παρανομῇ, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐξετάζω εἶναι τὸ ζήτημα τῆς ἀνάγκης τῶν χωρικῶν στερουμένων καυσοξύλων μὲ τὸ ψῦχος αὐτὸ τὸ δριμύτατον, τὸ ὁποῖον συνήθως ἐνσκήπτει εἰς τὴν Θεσσαλίαν κατὰ τὰς τοιαύτας τοῦ ἔτους ἐποχάς. Ἐάν τις τολμήσῃ ἔστω καὶ τοὺς μικροὺς κλώνους (κλαδιὰ) νὰ θίξῃ, ἄγεται ἀμέσως διὰ πρωτοκόλλου ἐνώπιον τῶν Δικαστηρίων καὶ ὑπόκειται εἰς πρόστιμον 50–100 δραχμῶν. Πλειστάκις ἀνεφέρθημεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀλλὰ ἐκεῖ μᾶς παραγγέλλουν νὰ κατασκευάσωμεν σόμπες καὶ νὰ ἀγοράζωμεν κόκ. Συνιστῶ λοιπὸν θερμῶς, ὅπως ληφθοῦν τὰ κατάλληλα μέτρα, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑποφέρουν, ἀφοῦ εἴμεθα ἄνθρωποι τέλος πάντων.

§13Γ. ΒΛΑΧΟΣ. Καὶ ἐγὼ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρωθυπουργὸν νὰ μεταβιβάσῃ τὰ παράπονα ἡμῶν εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν. Πλὴν τῆς ἀναφορᾶς ταύτης ὑπεβλήθησαν καὶ ἄλλαι ἀναφοραὶ ἐκ μέρους τοῦ χωρίου Καζακλὰρ καὶ ἐκ μέρους τῆς ἐπαρχίας Ἀγυιᾶς, καθ’ ὅσον ἀπαγορεύεται αὐστηρότατα ὑπὸ τοῦ δασάρχου Λαρίσης ἡ ἐκκοπὴ καυσοξύλων ἀχρήστων. Ὁ δασάρχης αὐτὸς νομίζει ὅτι τοῦ ἁρπάζουν τὴν περιουσίαν του, ἡ ὁποία ἀνήκει εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας. Ἔλαβον ἐπιστολήν, καθ’ ἣν τὸ δάσος Παληάμπελα, τὸ ὁποῖον ἀπὸ ἀμνημονεύτων χρόνων κατέχουσιν οἱ κάτοικοι, ὁ δασάρχης ἐθεώρησε καλὸν νὰ τὸ θεωρήσῃ δημόσιον, καὶ ἀπηγόρευσεν εἰς αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, ὅπως ξυλεύωνται. Μετέβην σήμερον εἰς τὸν τμηματάρχην τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ ὁποῖος μοῦ εἶπεν ὅτι ἔλαβε πράγματι ἔκθεσιν παρὰ τοῦ δασάρχου, ἐν ᾗ ἀναφέρει οὗτος ὅτι ἀπὸ 50 ἐτῶν καὶ πλέον νέμεται τὸ χωρίον τοῦτο τὸ δάσος, ἀλλ’ ἐζήτησε τίτλους. Ἀφοῦ λοιπὸν ὁ δασάρχης βεβαιοῖ ὅτι τὸ κτῆμα αὐτὸ τὸ νέμεται τὸ χωρίον ἀπὸ 50 ἐτῶν καὶ πλέον, νομίζω ὅτι εἴμεθα ἐν τῇ κατοχῇ καὶ τῇ νομῇ αὐτοῦ, καὶ δὲν εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ προσαγάγωμεν τίτλους. Ἐὰν δὲν θέλῃ τὸ Δημόσιον, ἂς ἐγείρῃ ἀγωγὴν κυριότητος, ἵνα βεβαιωθῇ ὅτι δὲν ἔχομεν τίτλους. Δὲν ἀναβαίνομεν τὸ βῆμα τοῦτο, ἵνα δημοκοπήσωμεν, διότι ὅταν ἀνέγνωσα τὴν ἐπιστολὴν αὐτὴν ᾐσθάνθην ῥῖγος. Μοῦ λέγουν ἐν αὐτῇ, σᾶς ἐστείλαμεν νὰ φροντίσητε νὰ μᾶς δώσητε ξυλείαν, καὶ ἀντὶ τούτου μᾶς παίρνουν καὶ τὰ δάση τώρα!

§14Γ. ΠΩΠ. Εἰς τὸ τέλος θὰ σᾶς δώσουν καὶ ξύλο! (Γέλωτες).

§15Γ. ΒΛΑΧΟΣ. Μὴ γελᾶτε, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, ὅταν ὁμιλῶ ἐγώ.

§16Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν γελῶ μὲ τὰ λεγόμενα τὰ ἰδικά σας, ἀλλὰ γελῶ μὲ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Νέων Ψαρῶν.

§17Γ. ΒΛΑΧΟΣ. Οἱ κάτοικοι τοῦ νομοῦ μας δὲν ζητοῦσι παράνομα, ἀλλὰ νόμιμα πράγματα, καὶ ἔχουσι τὴν πεποίθησιν ὅτι τώρα, ὅπου ἤκουσε τὰ παράπονά μας ἡ Κυβέρνησις θὰ συστήσῃ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ τὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν, διότι εἶναι δικαιώτατα.

§18Γ. ΣΧΙΝΑΣ. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι, ἐὰν δὲν πρόκειται περὶ παρανομίας, τοὐλάχιστον πρόκειται περὶ παρερμηνείας τοῦ νόμου, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φαντασθῇ κανεὶς ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένον εἰς τὰ χωρία, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐκτισμένα εἰς τὸν Ὄλυμπον καὶ τὸν Κίσσαβον, ὅτι εἶναι ὑποχρεωμένα, ἵνα κατέρχωνται εἰς τὴν Λάρισαν, ἵνα ἀγοράζωσι κάρβουνα. Ὁ δασάρχης ἀπηγόρευσε τελείως νὰ ξυλεύωνται καὶ νὰ κατασκευάζωσι κάρβουνα, καὶ οὐ μόνον δὲν ἐπιτρέπει νὰ ξυλεύωνται ἐκ μεγάλων δασῶν τοῦ Δημοσίου, ἀλλὰ καὶ ἐκ δασῶν, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦνται κυριολεκτικῶς ἐκ θάμνων. Πρόκειται ἄλλως καὶ περὶ μικρῶν κτημάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι πλησίον ἀμπέλων ἢ οἱωνδήποτε ἄλλων περιβολίων, τὰ ὁποῖα διὰ μίαν στιγμὴν ὁ ἰδιοκτήτης δύναται νὰ τὰ μεταβάλῃ καὶ νὰ τὰ κάμῃ ἀγρούς. Βεβαίως λοιπὸν ὁ ἐν λόγῳ ἰδιοκτήτης ἔχει δικαίωμα καὶ τὴν ξυλείαν, τὴν ὁποίαν θὰ ἐξαγάγῃ νὰ τὴν μεταβάλῃ εἰς κάρβουνον. Δὲν εἶναι δ’ ἐπὶ τούτου τὰ παράπονα μόνον τοῦ χωρίου Ἀμπελακίων, ἄλλα ὅμοια εἶναι καὶ τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Τσαγκαράδων Μακρυνίτσης, Ζαγορᾶς καὶ ἄλλων χωρίων τοῦ Πηλίου, καὶ Ἁγυιᾶς πανταχόθεν δὲ λαμβάνομεν ἐπιστολάς, δι’ ὧν μᾶς παρακαλοῦσι νὰ συστήσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ ἓν μέτρον, ἵνα μὴ ἀποθάνωσιν οἱ κάτοικοι ἀπὸ τοῦ ψύχους.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πατσουρᾶκος ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης τί ἐνεργήθη ἐπὶ τῆς μηνύσεως κατὰ τοῦ Τελώνου Πειραιῶς κλπ. συνεργῶν ἐν σχέσει πρὸς τὴν παρὰ τὸν νόμον ἐξαγωγὴν τῶν ἐπίπλων τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας.

§20Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν ἐπεδόθη καμμία μήνυσις κατὰ τοῦ τελώνου Πειραιῶς.

§21Ι. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ. Δὲν ἐπεδόθη καμμία μήνυσις;

§22Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὰς πληροφορίας τοὐλάχιστον τὰς ὁποίας ἔχω μέχρι τῆς στιγμῆς ταύτης.

§23Ι. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ. Ἐπισήμως βεβαιοῦτε τοῦτο;

§24Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀνεπισήμως δὲν δύναμαι νὰ ὁμιλῶ ἐδῶ.

§25Ι. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ. Σᾶς ἐβεβαίωσαν ἐγγράφως περὶ τούτου;

§26Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι· προφορικῶς.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κάβουρας, διὰ νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§28Δ. ΚΑΒΟΥΡΑΣ. Πρὸ ἡμερῶν εἶχον ὑποβάλει τὸ ἐρώτημα διατί ὁ τελώνης Καλαμῶν δὲν ἐφαρμόζει τὸν νόμον τὸν εἰδικὸν περὶ ἐξαγωγῆς ἁπαλῶν σύκων, ὁσάκις ταῦτα εἶναι παρεσκευασμένα ἐν κιβωτίοις. Κατὰ τὴν ἀπουσίαν μου ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου διεβίβασε τὸ σταλὲν κιβώτιον τῶν σύκων εἰς τὸ χημικὸν ἐργαστήριον, ἵνα ἐξετασθῇ. Ἐγὼ νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ὁ Τελώνης Καλαμῶν ἐκ δυστροπίας καὶ κακοβουλίας δὲν θέλει νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν νόμον· ἡ ὑπηρεσία δὲ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν ἔσφαλε νὰ στείλῃ εἰς τὸ χημικὸν ἐργαστήριον νὰ ἐξετάσῃ, ἐὰν τὰ εὑρισκόμενα σῦκα ἐν κυβωτίῳ εἶναι ἁπαλά. Εἶναι ἐργασία αὕτη τοῦ χημικοῦ ἐργαστηρίου; Ἀκούσατε τί συμβαίνει καὶ τίς μεγάλη δυσχέρεια γίνεται εἰς τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον τῶν σύκων ἐν Καλάμαις. Κατὰ τὸν νόμον τοῦ 1903 τὰ Μεσσηνιακὰ σῦκα, ὡς καὶ τὰ σῦκα τὰ ἐκ τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος, διὰ νὰ δύνανται νὰ συναγωνισθῶσι πρὸς τὰ σῦκα τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἰδίᾳ τῆς Σμύρνης, τὰ ὁποῖα εἶναι καλλιτέρας ποιότητος, ἐπετράπη ἀντὶ νὰ φορολογῶνται πρὸς δύο δραχμὰς κατὰ στατῆρα, ὅπως φορολογοῦνται τὰ κοινὰ σῦκα, τὰ συσκευασμένα ἐν κυτίοις καὶ καθιστάμενα ἁπαλά, φορολογῶνται πρὸς 1,20 κατὰ στατῆρα· τοῦτο παρώτρυνε πολλοὺς ἐμπόρους νὰ μὴ φεισθῶσι κόπου καὶ δαπανῶν, ἵνα κατασκευάσωσι ἐργοστάσια μεγάλα κατασκευῆς τοιούτων κιβωτίων συσκευασμένων σύκων, τὸ δὲ Δημόσιον ἐκ τῆς τοιαύτης ἐλαττώσεως τῆς φορολογίας ὠφελήθη σπουδαίως, διότι ἤδη ἐξάγονται εἰς τὴν Νότιον Ἀφρικὴν περὶ τὸ 1,000,000 ὀκάδων σύκων, ἐνῷ πρότερον ἐξήγοντο περὶ τὰς 200–300,000 ὀκάδων· ἀλλ’ ὁ τελώνης Καλαμῶν ἐκ φύσεως ὢν δύστροπος, διότι τόσαι διαφωνίαι καὶ ἀμφισβητήσεις ὑπάρχουσι τοῦ τελώνου Καλαμῶν ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Οἰκονομικῶν ὅσαι δὲν ὑπάρχουσι δι’ ὅλα τὰ ἄλλα τελωνεῖα τοῦ Κράτους, ἐκ δυστροπίας φέρει ἐμπόδια εἰς τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον μὴ ἐφαρμόζων τὸν νόμον τοῦτον περὶ φορολογίας τῶν ἁπαλῶν σύκων. Λοιπὸν παρακαλῶ νὰ δοθῶσιν ὁδηγίαι ὅτι ὁ νόμος ἐννοεῖ, ὅτι τὰ σῦκα πρέπει νὰ εἶναι συσκευασμένα καὶ νὰ γίνωσιν ἁπαλά, διὰ νὰ φορολογηθῶσι πρὸς 1,20 τὸν στατῆρα, δὲν ἐννοεῖ δὲ ὅτι διὰ τῆς συσκευῆς θὰ γίνωσιν ὅμοια πρὸς τὰ τῆς Σμύρνης, διότι ἡ φύσις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβληθῇ. Ὁ νόμος ἀπῄτησε τὴν συσκευὴν καὶ τὴν μάλαξιν, ἡ δὲ μάλαξις γίνεται διὰ τῆς κατεργασίας καὶ τῆς ἐναποθέσεως ἐν κιβωτίοις. Λοιπὸν ὁ σκοπὸς τοῦ νόμου πληροῦται καὶ ἡ φορολογία πρέπει νὰ περιορισθῇ εἰς 1,20 κατὰ στατῆρα καὶ οὐχὶ πρὸς 2 δραχμάς.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χρυσοστάλης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ κτηματικοῦ Συνδέσμου Κύμης περὶ μὴ μεταθέσεως τοῦ ἐκεῖ ταμίου.

§30Δ. ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, οἱ κάτοικοι Κύμης δι’ ἀναφορᾶς των πρὸς τὴν Βουλὴν αἰτοῦνται παρ’ αὐτῆς, ὅπως συστήσῃ αὕτη ὅπου καὶ ὅπως δεῖ, ἵνα μὴ μετατεθῇ ὁ ἐκεῖ πρὸ 9 περίπου μηνῶν τοποθετημένος ταμίας των. Δικαία δ’ ἐστὶν ἡ σύστασις τῶν συμπολιτῶν μου Κυμαίων, καθ’ ὅτι ἀπὸ κοσμικῆς καὶ κοινωνικῆς ἀπόψεως κρινόμενος ὁ ταμίας Καρυστίας εἶναι ἐξαίρετος ἄνθρωπος, ἀντάξιος τῶν κοσμοπολιτισμένων συμπολιτῶν μου Κυμαίων, ἀπὸ ἀπόψεως δὲ ὑπηρεσιακῆς κρινόμενος ἔπραξεν οὗτος ὑπερβασίας τινας, τὰς ὁποίας ἔλαβον τὴν τιμὴν πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν νὰ ἐκθέσω εἰς τὴν Βουλήν. Αἱ ὑπερβασίαι ὅμως αὗται, κύριοι συνάδελφοι, ἔχουσιν ἀφορμὴν καὶ ἀφετηρίαν ἀφ’ ἑνὸς τὰς αὐστηρὰς περὶ εἰσπράξεων διαταγὰς καθ’ ὅλον τὸ Κράτος τοῦ ἀξιοτίμου κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ, αἵτινες αὐστηραὶ διαταγαὶ ἠνάγκαζον τὸν ταμίαν νὰ ἐνεργῇ μετὰ σπουδῆς τοιαύτης προκαλούσης διαμαρτυρίας δικαίας τῶν φορολογουμένων. Ἀφ’ ἑτέρου δὲ αἱ ὑπερβασίαι τοῦ ταμίου Καρυστίας ἔσχον ἀφετηρίαν καὶ ἀφορμὴν καὶ τὰ ὑπάρχοντα λάθη τῶν καταλόγων τῶν εἰσπράξεων τῶν δημοσίων ἐσόδων, οὓς λελανθασμένους καταλόγους ἐκληρονόμησεν οὗτος παρὰ τῶν προκατόχων ταμιῶν Καρυστίας, μάλιστα τοῦ τελευταίου ἐκκαθαρισθέντος ταμίου. Αὐτὰ κυρίως εἰσὶ τὰ αἴτια, ἅτινα ἔκαμον τὸν ταμίαν αὐτόν, τὸν ὄντως ὅπως προεῖπον καθ’ ὅλα τ’ ἄλλα ἐξαίρετον ἄνθρωπον νὰ δώσῃ ἀφορμὰς εἰς σχόλια εἰς βάρος του, σχόλια ὅμως μὴ ἱκανὰ νὰ προκαλέσωσι τὴν μετάθεσίν του, ἐκτὸς ἂν θέλῃ ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου ἢ τὸ Ἐποπτικὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπαλλήλων Συμβούλιον νὰ εὕρῃ εἰς τὰ σχόλια αὐτὰ εὔσχημον τρόπον μεταθέσεως τοῦ κ. ταμίου Καρυστίας μὴ δικαιολογουμένης ἀλλέως τῆς ἀδίκως ἐπιζητουμένης μεταθέσεώς του. Ὅλα ὅμως αὐτὰ τὰ σχόλια, τὰ ἐν πολλοῖς ἄδικα παρέστησαν τὸν ταμίαν αὐτὸν καὶ ὡς ἐκδόσαντα διπλᾶ διπλότυπα εἰς βάρος τῶν φορολογουμένων πολιτῶν, δι’ ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν φόρον διπλοπληρωθέντα οὕτω ἐξ ὑπαιτιότητος δῆθεν τοῦ ταμίου. Τοῦτο μᾶς ἠνάγκασε νὰ παρουσιασθῶμεν ἐνώπιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἵνα παρακαλέσωμεν νὰ σταλῇ εἰς Κύμην ἐπιθεωρητής. Καὶ ἐστάλη παρὰ τῆς ὑπηρεσίας τοιοῦτος ὁ κ. Θεοδωρόπουλος, ὁ ὁποῖος εὗρε τὰ πράγματα τὰ ὑπηρεσιακὰ τοῦ ταμείου ἐν τάξει, καὶ οὕτω δὲν ἐπεχείρησε τὸ Ὑπουργεῖον οὔτε ἀπολογίαν κἂν νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὸν κ. ταμίαν. Ἐστάλη ὅμως ἄνευ νέας ἀφορμῆς καὶ ἀμέσως μετὰ τὸν πρῶτον καὶ δεύτερος ἐπιθεωρητὴς μὲ ἐσφραγισμένας οὗτος διαταγὰς ὁ κ. Παναγιωτίδης κάλλιστος βεβαίως καὶ οὗτος ἀνώτερος ὑπάλληλος, ὁ ὁποῖος ὅμως δὲν γνωρίζω διὰ τίνας λόγους μὴ συμφωνήσας μὲ τὸν πρῶτον συνάδελφόν του καὶ πῶς ἀντιληφθεὶς τὰ πράγματα, ὑπέβαλεν ἔκθεσιν δι’ ἧς ὑποδεικνύει τὴν ἀνάγκην μεταθέσεως τοῦ ταμίου. Ἀλλ’ ἐὰν ὁ ἐπιθεωρητὴς ὁ δεύτερος εὗρεν ὄντως τὸν ταμίαν αὐτὸν σφάλλοντα, πταίσαντα, πλημμελῶς ἐργασθέντα, ὤφειλε νὰ ζητήσῃ τὴν πειθαρχικὴν αὐτοῦ τιμωρίαν, ἵνα τὸν τιμωρήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἢ τὸ παρὰ τῷ κ. Ὑπουργῷ ἑπταμελὲς Οἰκονομικὸν Συμβούλιον τῶν Ἀθανάτων τὸ ὁποῖον ἐποπτεύει, ἀμείβει καὶ τιμωρεῖ τοὺς οἰκονομικοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Κράτους, ἀλλ’ ὄχι νὰ προτείνῃ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τὴν μετάθεσίν του ἡ ὁποία οὐδέν ἕτερον ἔχει σκοπὸν ἢ νὰ ἐξυπηρετήσῃ πολιτικοὺς σκοποὺς συναδέλφων μου ἐκ Καρυστίας, οἱ ὁποῖοι ζητοῦσι τὴν μετάθεσιν τοῦ ταμίου, διότι δὲν τοὺς κάμνει τὰ θελήματά των καὶ τὰ κέφια των. Ἀναγκάζομαι νὰ τὰ εἴπω αὐτά, διότι δὲν πρέπει νὰ ἐπανέλθωμεν ἐπὶ ἀνορθωτικῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ παλαιὸν καθεστὼς καὶ οἱ ἐπιθεωρηταὶ νὰ ταξιδεύωσι μὲ ἐσφραγισμένας διαταγάς, ὅπως ἐταξείδευον ἐπὶ τῆς μακαρίτιδος φαυλοκρατίας, ὁπότε οἱ ἐπιθεωρηταὶ τῶν διαφόρων ὑπηρεσιῶν ἐλάμβανον ἐκ τῆς κεντρικῆς ὑπηρεσίας καὶ συμφώνως ταῖς ὑποδείξεσι τῶν ἰσχυόντων βουλευτῶν συντεταγμένας ἐκ τῶν προτέρων τὰς ἐκθέσεις περὶ τῶν ὑπαλλήλων, ὑπηρεσιῶν ἢ οἰκημάτων ἅτινα μετέβαινον εἰς τὰς ἐπαρχίας δῆθεν νὰ ἐπιθεωρήσωσιν. Καταπαύω τὸν λόγον πεπεισμένος ὅτι θὰ εὐαρεστηθῇ ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς νὰ μὴ ἐγκρίνῃ τὴν τυχὸν ὑποβληθησομένην αὐτῷ μετάθεσιν τοῦ ταμίου Καρυστίας κ. Ξενοφῶντος Σχινᾶ.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πατσουράκος ἐρωτᾷ «τίνες λόγοι ὑπηγόρευσαν εἰς τὸ Δημόσιον, ὅπως διὰ τῶν ἀντιπροσώπων αὐτοῦ ζητήσῃ δικαιώματα ἐπὶ τῶν Μονῶν Ἅγ. Γεωργίου Πιλαλοκωνακίων Κουλούκας καὶ λευκιᾶς Συκιᾶς τοῦ Γυθείου, αἵτινες ἀνήκουσιν εἰς τὸν Πανάγιον Τάφον δωρηθεῖσαι ἐπισήμως ὑπὸ τῶν ἰδιοκτητῶν αὐτῶν». Ἡ ἐρώτησις αὕτη ἀνεβλήθη χθὲς κριθέντος ὅτι ἁρμόδιος εἶναι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀπαντήσῃ τι;

§32Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Τὸ ζήτημα αὐτὸ δὲν ἀνάγεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν.

§33Ι. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ. Γνωρίζω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι εἰς τὴν Μάνην ὑπάρχουσι Μοναὶ ἰδιόκτητοι. Τρεῖς ἐξ αὐτῶν, ἀνήκουσαι εἰς οἰκογενείας τοῦ τόπου, ἀφιερώθησαν ἀπὸ πολλῶν δεκαετηρίδων εἰς τὸν Πανάγιον Τάφον. Εἶχον ἀφιερωθῆ καὶ πρὸ τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ Κράτους καὶ εἶχεν ἀποκτήσει ἐπ’ αὐτῶν δικαιώματα ὁ Πανάγιος Τάφος, ἀλλὰ κατὰ τὴν ἐπανάστασιν εἶχον ἐπανέλθει εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας καὶ πάλιν μετὰ τὴν ἀποκατάστασιν ἐδωρήθησαν δι’ ἐπισήμου συμβολαίου εἰς τὸν Πανάγιον Τάφον ἐξηκολούθησε δὲ νὰ νέμηται ἀνενοχλήτως οὕτω τὰ κτήματα τῶν Μονῶν αὐτῶν, μέχρις ὅτου τελευταίως τὸ Δημόσιον ἐζήτησε παρ’ αὐτοῦ τὴν καταβολὴν δικαιωμάτων, ἀπειλῆσαν τοὺς εἰς τὰ κτήματα παραμένοντας ἐνοικιαστάς. Οἱ ἐν τοῖς κτήμασιν ἀνεφέρθησαν εἰς τὸν Ἔξαρχον, ὁ ὁποῖος, ὡς ξένος ὑπήκοος, ἐζήτησε νὰ ἀναφερθῇ εἰς τὴν Πρεσβείαν του, ἀλλ’ ἡμεῖς τὸν ἠμποδίσαμεν, ἵνα μὴ ὑποβληθῇ τὸ Κράτος εἰς μίαν προσβολὴν ἐν ᾗ περιπτώσει ἀναγκασθῇ κατόπιν τῶν διαβημάτων τῆς Πρεσβείας, νὰ διατάξῃ τὴν ἀνάκλησιν τῶν ληφθέντων σχετικῶν μέτρων.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπίσης ὁ κ. Πατσουρᾶκος καὶ ὁ κ. Κουτούπης ἐρωτῶσι, τί ἐνεργήθη ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν δημοτῶν Μελιτίνης τῆς Λακεδαίμονος παραπονουμένων ὅτι αἱ ἁρμόδιοι ἀρχαὶ πιέζουσιν αὐτούς, χαρακτηρίζονται ὡς λειβάδια ἀγροὺς κεκαλυμμένους ὑπὸ ἐλαιῶν, συκῶν κ. λ. π.

§35Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Θὰ ἀπαντήσω βραδύτερον.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βάρθης ἐρωτᾷ περὶ τῆς κατὰ τοῦ ὑγειονόμου Κερκύρας κ. Παπακώστα ἐνεργηθείσης ἀνακρίσεως καὶ τί ἐνηργήθη ἐπὶ καταγγελίας κατὰ τοῦ κ. Χωματιανοῦ ἀρνηθέντος νὰ δώσῃ πληροφορίας, ἃς ὤφειλε νὰ δώσῃ.

§37Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως καὶ προσωρινῶς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὁ φάκελος ὁ ἀφορῶν τὴν κατὰ τοῦ ὑγειονόμου Κερκύρας ἀνάκρισιν κατετέθη πρὸ τριῶν ἢ τεσσάρων ἡμερῶν· Εἰς τὸ δεύτερον μέρος θὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Βουλευτὴς νὰ νομίζω ὅτι δὲν ἔχει δίκαιον, διότι ὁ ὑπάλληλος, διὰ νὰ δώσῃ εἰς αὐτὸν τὸν ζητηθέντα φάκελον, ὤφειλε νὰ ἔχῃ ἰδικήν μου διαταγήν.

§38Ν. ΒΑΡΘΗΣ. Ἐγὼ δὲν ἐζήτησα τὸν φάκελον, ἐζήτησα μόνον νὰ μοὶ δώσῃ τὴν πληροφορίαν, ποῖον ἦτο τὸ ἐξαγόμενον τῆς ἀνακρίσεως. Ἐγὼ ἐξ οἰκογενειακῆς ἀνατροφῆς καὶ τῆς τοῦ τόπου ἐξ οὗ κατάγομαι δὲν ἠθέλησα νὰ τὸν μεταχειρισθῶ, ὅπως ἔπρεπε, ἀλλ’ ὀφείλω νὰ παρατηρήσω εἰς ὑμᾶς καὶ τοὺς ἄλλους κυρίους Ὑπουργούς, ὅτι τοὺς τοιούτους ὑπαλλήλους, τοὺς ὀλίγους εὐτυχῶς, διότι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον οἱ ὑπάλληλοί μας εἶναι εὐγενέστατοι, ὀφείλετε νὰ διδάξητε, πῶς πρέπει νὰ φέρωνται, διότι ἄλλως θὰ ἀναγκασθῶμεν νὰ τοὺς μεταχειρισθῶμεν κατὰ τρόπον ἀντίθετον ἐκείνου τὸν ὁποῖον ἡ οἰκογενειακὴ ἡμῶν ἀνατροφὴ μᾶς ἐπιβάλλει.

§39Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Τὸν ὑπάλληλον αὐτὸν τὸν ἐκάλεσα καὶ τὸν ἠρώτησα τί συμβαίνει, μοὶ εἶπε δὲ ὅτι, ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος ἐζήτησε νὰ λάβῃ γνῶσιν τοῦ φακέλου, ὡς ἐνόμιζεν ὅτι εἶχε δικαίωμα. Οἱ κύριοι Βουλευταὶ λαμβάνουσι βεβαίως γνῶσιν τῶν σχετικῶν φακέλων, ἀλλὰ συνεπείᾳ ἀδείας τῆς Βουλῆς ἢ τῇ ἀδείᾳ τοῦ Ὑπουργοῦ· ὁ ὑπάλληλος μὴ ἔχων τὴν ἄδειαν ταύτην δὲν τὸν παρέδωκε.

§40Ν. ΒΑΡΘΗΣ. Ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς ψεύδεται. Ἐγὼ ἠρώτησα τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ ὑποθέσεως ἀφορώσης τὸν ὑγειονόμον Κερκύρας, τὸν στρατιωτικὸν ὑπίατρον κ. Παπακώσταν. Τὸν ὑπίατρον αὐτὸν τὸν κατηγόρησαν, καθ’ ὃν χρόνον ἐγίνετο κάθαρσις λόγῳ τῆς ἐν Ἰταλίᾳ χολέρας ἐν Κερκύρᾳ, ὅτι ψευδῶς ἀνέφερεν ὅτι ἐξετέλεσε τὴν κάθαρσιν ἀτμοπλοίου ἐν Κερκύρᾳ. Ἡ ἀνάκρισις ἀνετέθη εἰς τὸν γραμματέα τῆς Νομαρχίας κ. Μαρούλην, ὁ ὁποῖος ὀφείλομεν νὰ τονίσωμεν ὅτι συνδέεται διὰ στενῆς φιλίας μετὰ τοῦ κ. Παπακώστα, καθ’ ἑκάστην δ’ ἑσπέραν μετὰ τὸ τέλος τῆς ἀνακρίσεως ἐξήρχοντο ὁμοῦ εἰς τὴν πλατεῖαν. Ἀλλ’ ἐνταῦθα πρέπει νὰ τονίσω τοῦτο, ἰδίως διὰ τοὺς κυρίους Ὑπουργούς, ὅτι ὁσάκις ἀνατίθεται ἀνάκρισις κατὰ ὑπαλλήλου τινός, νὰ ἀνατίθηται αὕτη εἰς πρόσωπα τὰ ὁποῖα νὰ μὴ ἔχωσι σχέσεις, καὶ μάλιστα σχέσεις τοσοῦτον στενάς, μετὰ τοῦ ὑπὸ κατηγορίαν ὑπαλλήλου. Ὅσον καὶ ἂν ὑποθέσωμεν ὅτι εἶναι ζηλωτὴς τοῦ καθήκοντος, δὲν εἶναι δυνατόν, ὅταν εἶναι συνδεδεμένος διὰ τοιαύτης φιλίας, νὰ μὴ ἐπηρεασθῇ· Καὶ ἂν ὑποθέσωμεν ὅτι δὲν ἐπηρεάζεται, πάντοτε ὅμως εἰς τὰ ἐκτὸς εὑρισκόμενα πρόσωπα δικαίως θὰ γεννᾶται ἡ ἰδέα, ἢ ἔλλογος ὑπόνοια ὅτι ἐπηρεάζεται ὁ ὑπάλληλος. Αἱ ἀνακρίσεις λοιπὸν ἐγένοντο παρὰ τοῦ Μαρούλη, στενῶς συνδεομένου μετὰ τοῦ Παπακώστα. Παρακαλῶ λοιπὸν νὰ καταθέσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸν σχετικὸν φάκελον. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ὑπάλληλον Χωματιανὸν τὰ πράγματα ἔχουσιν οὕτω. Τὸν Χωματιανὸν ἠρώτησα ἂν ἐπερατώθησαν αἱ ἀνακρίσεις, αὐτὸς δὲ μοὶ ἀπήντησεν ὅτι δὲν εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσῃ. Ἐγὼ δὲν θέλω οὐδέποτε νὰ δώσω ἀφορμὴν δυσαρεσκείας, ἀλλὰ παρακαλῶ νὰ ποιήσητε συστάσεις εἰς τοὺς ὑπαλλήλους ὑμῶν, νὰ φέρωνται καλῶς, ὥστε νὰ μὴ μᾶς ἀναγκάσωσι νὰ ἐξέλθωμεν τῆς τάξεως καὶ τῆς ἐθιμοτυπίας.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καβαλλιερᾶτος ἐρωτᾷ διατὶ δὲν μεταβαίνει ὁ νομομηχανικὸς Κεφαλληνίας, ὅπως πιστοποιήσῃ τὴν γενομένην ἐργασίαν ἐπὶ τμήματος τῆς ὁδοῦ Μαγγάνου– Χαλικερῆς–Μαρουδάτων τοῦ δήμου Δολλυχίου καὶ διατὶ δὲν περατοῦται ἡ ὁδὸς αὕτη, ἐνῷ ὑπάρχει ἐν τῷ προϋπολογισμῷ ἡ πρὸς τοῦτο δαπάνη.

§42Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Δὲν ὑπάρχει οὐδεμία διαμαρτυρία τοῦ ἐργολάβου, ὅτι δὲν παραλαμβάνει ὁ μηχανικός. Ἡμεῖς ἐξακολουθοῦμεν νὰ πιστεύωμεν ὅτι ἡ ὁδὸς αὕτη κατασκευάζεται· ἐν τοσούτῳ ἐπειδὴ ἐγένετο ἡ ἐρώτησις αὕτη ἐν τῷ Ὑπουργείῳ, τηλεγραφικῶς διετάχθη ὁ μηχανικὸς νὰ ἀπαντήσῃ τί συμβαίνει ἐπὶ τοῦ προκειμένου.

§43Σ. ΚΑΒΑΛΛΙΕΡΑΤΟΣ. Ἄν ὑποβάλλω τὴν ἐρώτησίν μου, πράττω τοῦτο ἀποβλέπων οὐχὶ εἰς πράξεις τοῦ Ὑπουργείου ὑμῶν ἀποκλειστικῶς, στρεφομένας εἰς τὸ πρόσωπον ὑμῶν ἢ τῆς ὑπηρεσίας σας, ἀλλὰ ἀκριβῶς εἰς πράξεις καὶ παραλλείψεις τοῦ γραφείου τοῦ μηχανικοῦ Κεφαλληνίας, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἐν παραλυσίᾳ καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τῶν συναδέλφων.

§44ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§45Σ. ΚΑΒΑΛΛΙΕΡΑΤΟΣ. Εἶναι ἀνάγκη νὰ διαμαρτυρηθῶ, ἐφ’ ὅσον κρατεῖ εἰς τὸ γραφεῖον ἐκεῖνο κακὴ πίστις τοῦ διευθύνοντος αὐτό, ἵνα ματαιοῖ πάσας τὰς ἐνεργείας ἡμῶν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πετροπουλάκης.

§47Ν. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ἡ κατάστασις τῆς ὁδοῦ ἰδίως εἰς ἓν τμῆμα, ἀπὸ Γυθείου μέχρις Ἀρεοπόλεως, εἶναι ὡς περιγράφεται ἐν τῇ ἀναφορᾷ εἰς ἐλεεινὴν κατάστασιν. Ἦτο προτιμότερον νὰ μὴ γίνῃ καὶ νὰ ἔμενεν ὁ παλαιὸς δρόμος, παρὰ νὰ εὑρίσκεται ἡ ὁδὸς αὕτη εἰς τὸ σημεῖον εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται, διότι εἶναι χειροτέρα καὶ ἀπὸ βατὴν ἀκόμη, καὶ τοῦτο διότι ἐβράδυνε νὰ γίνῃ ἐπισκευή· ὑπάρχει δὲ καὶ μικρὸν τμῆμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι συντελεσμένον καὶ τὸ ὁποῖον ἀμφιβάλλω ἂν θὰ ἀπαιτήσῃ δαπάνην 15 ἢ 20 χιλ. δραχμῶν. Παρακαλῶ λοιπὸν νὰ ληφθῇ πρόνοια, καθόσον μεγάλως δυσχεραίνεται ἡ συγκοινωνία τῶν δύο πόλεων, Ἀρεοπόλεως καὶ Γυθείου.

§48Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Νὰ σταλῇ ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον.

§49Ν. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Πολὺ καλά.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πετρέας.

§51Χ. ΠΕΤΡΕΑΣ. Νομίζω, Κύριοι, ὅτι εἰδικῶς ἡ ἀναφορὰ δὲν ζητεῖ τὴν ἐπισκευὴν ὁλοκλήρου τῆς ὁδοῦ, ἀλλ’ ἑνὸς μόνον μικροῦ τμήματος, τριῶν ἕως τεσσάρων χιλιομέτρων, ὡς δὲ γνωρίζω θετικῶς δὲν θὰ ἀπαιτηθῇ δαπάνη μείζων τῶν χιλίων δραχμῶν.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πολυζωγόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς κατοίκων Πηνειΐων περὶ κατασκευῆς ὁδοῦ Ἀμαλιάδος Δελήμπαλι.

§53Δ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον κατόπιν τῶν δηλώσεων τὰς ὁποίας ἔκαμεν ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν περὶ ὑποβολῆς νομοσχεδίου ἀφορῶντος τὴν κατασκευὴν καὶ ἐπισκευὴν τῶν ὁδῶν, αἱ ὁποῖαι ἐξυπηρετοῦν πραγματικῶς τὴν συγκοινωνίαν. Εἶναι ὅμως εἰδικὴ περίπτωσις ἡ ὁποία μὲ ἀναγκάζει νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ταχίστην μέριμναν, καθόσον πρόκειται περὶ ὁδοῦ ἐξυπηρετούσης δῆμον ὁ ὁποῖος σύγκειται ἀπὸ 40 χωρία τὰ ὁποῖα εἶναι εὐφορώτατα, καὶ τὰ ὁποῖα βεβαιωθῆτε ὅτι δὲν ἔχουσιν οὔτε μίαν βατὴν ὁδόν. Πρόκειται, κύριε Ὑπουργέ, περὶ ἐπισκευῆς τῆς ὁδοῦ, ἡ ὁποία ἔχει χαραχθῆ καὶ ἡ ὁποία εἶναι ἀναγκαιοτάτη νὰ συντελεσθῇ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω λοιπόν, ὅπως μεριμνήσητε καὶ χορηγηθῇ τὸ κονδύλιον αὐτό.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φωτήλας, ὁ κ. Βέρροιος, ὁ κ. Λαμπρινόπουλος, ὁ κ. Ἀγαπητός. Παραιτοῦνται· ὁ κ. Π. Ἠλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§55Π. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑποθέτω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀναφοράν, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι εἶναι 48 χωρία ἐκεῖ καὶ εἶναι ὁ μόνος δῆμος ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει βατὴν ὁδόν. Δίκαιον εἶναι λοιπὸν νὰ ληφθῇ ὑπὸ σπουδαίαν ἔποψιν καὶ τεθῇ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τὸ σχετικὸν κονδύλιον.

§56Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πρόκειται περὶ τῆς ἐπισκευῆς τῆς ὁδοῦ, ἡ ὁποία εἶχεν ἀρχίσει νὰ γίνεται· Θὰ σᾶς παρακαλέσω καὶ ἐγὼ νὰ λάβητε ὑπὸ τὴν ἰδιαιτέραν σας μέριμναν τὴν ἐπισκευὴν τῆς ὁδοῦ ταύτης.

§57Ν. ΣΥΡΙΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν τοσούτῳ μᾶλλον, καθόσον ὁλόκληρος ὁ δῆμος εἶναι ἀποκεκλεισμένος ὡς ἐκ τῆς μὴ κατασκευῆς τῆς ὁδοῦ ταύτης.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πετραλιᾶς.

§59Θ. ΠΕΤΡΑΛΙΑΣ. Εἶχον ὑποβάλει καὶ σχετικὴν ἐπερώτησιν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου καὶ ἐπιφυλάσσομαι καὶ πάλιν νὰ λάβω τὸν λόγον.

§60Π. ΜΑΝΩΛΙΤΣΗΣ. Ἡ αἴτησις, περὶ ἧς ἔλαβον τὸν λόγον, ἀφορᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν. Ὁ ἀναφερόμενος Ι. Στεργιάδης εἶναι ἀπόστρατος ἀνθυπολοχαγὸς ἤδη πρὸ πολλοῦ καὶ ζητεῖ τὸ δεδουλευμένον ψωμί του. Δὲν ἐφαντάσθη ὅτι θὰ πεινάσῃ, μετὰ 35ετῆ ὑπηρεσίαν. Ἡ Πολιτεία τοῦ ἔχει ὑπολογίσει 25ετῆ, διότι τὰ δέκα ἔτη ἐχαρακτηρίσθη ὅτι ἦτο λιποτάκτης. Τὸ ἀληθὲς εἶναι ὅτι μετέβη εἰς τὴν Γαλλίαν μετ’ ἄλλων ἀξιωματικῶν, ἀλλ’ ὅταν ἐπέστρεψε δὲν ἐζήτησε νὰ ὑπολογισθῇ καὶ ὁ χρόνος, καθ’ ὃν ἔκαμεν ἐκεῖ, εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. Μετὰ τοῦτο μετέβη εἰς τὴν Κρήτην. Προσέφερε καὶ ἐκεῖ τὴν ὑπηρεσίαν του, ἀλλὰ καὶ πάλιν δὲν ἐζήτησε νὰ ὑπολογισθῇ καὶ αὕτη. Αἱ λιποταξίαι αὗται αἱ τυπικαὶ ἔσχον τὸ ἀποτέλεσμα νὰ πένηται σήμερον. Διὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν, ἂν εὑρίσκῃ δικαίαν καὶ ὀρθὴν τὴν ἀναφοράν, νὰ τὴν λάβῃ ὑπ’ ὄψιν.

§61ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἡ ἀναφορὰ αὕτη.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βάρθης.

§63Ν. ΒΑΡΘΗΣ. Μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὅτι θὰ ἐξετάσῃ τὴν ἀναφορὰν παραιτοῦμαι. Παρακαλῶ ὅμως καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ φροντίδα περὶ τῆς ἀναφορᾶς τοῦ ἀτυχοῦς αὐτοῦ Ι. Στεργιάδου.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δραγούμης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ καθηγητοῦ τῆς Τουρκικῆς ἐν τῇ σχολῇ τῶν Εὐελπίδων Γ. Γεωργιάδου περὶ ἀπονομῆς συντάξεως.

§65Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ, κύριε Πρόεδρε.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Μαμάης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Χαρ. Εὐγενίδου διαμαρτυρομένου κατὰ τῆς ἀστυνομίας.

§67Ι. ΜΑΜΑΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς ἀδικήματος. Ἡ ἐφαρμογὴ τῆς ἀστυνομικῆς διατάξεως περὶ ἐξαγωγῆς τῶν ἀκαθάρτων ὑδάτων εἰς τὰς ὁδούς, ἔδωκεν ἀφορμὴν εἰς τὸν ἀστυνόμον νὰ μεταβῇ καὶ κλείσῃ τὰς ὀπάς. Καὶ ὅσον μὲν ἀφορᾷ τὰ ἀκάθαρτα ὕδατα, δικαία εἶναι ἡ ἐνέργεια τοῦ ἀστυνόμου, ἀλλὰ μεταξὺ τῶν ὀπῶν ὑπάρχουσι καὶ ἄλλαι ὀπαί, εἰς τὰς ὁποίας ἐξέρχονται τὰ ὄμβρια ὕδατα, διότι, ὡς γνωρίζετε, ἡ παλαιὰ πόλις ἔχει κατασκευασθῆ ὑπὸ ἐντελῶς διαφόρους ὅρους. Ὁ ἀστυνόμος λοιπὸν ἀντὶ νὰ ἐξετάσῃ ποίας ὀπὰς πρέπει νὰ κλείσῃ καὶ νὰ ἐφαρμόσῃ ὅ,τι ἔπρεπεν, ἔκαμε μίαν φοβερὰν παράβασιν, διότι εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἀναφερομένου καὶ δὲν ἐφέρθη, ὅπως ἔπρεπε νὰ φερθῇ.

§68Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐντὸς τῆς οἰκίας εἰσῆλθεν;

§69Ι. ΜΑΜΑΗΣ. Μάλιστα, ἐντὸς τῆς οἰκίας. Λοιπὸν ἂς κάμῃ ὁ κ. Ἀστυνόμος ὅ,τι κελεύει ὁ νόμος, ἀλλ’ ἂς λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ διατρέχουσι τὸν κίνδυνον νὰ πνιγῶσι, διότι τὸ κάτω πάτωμα τῆς οἰκίας εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν ἐπιφάνειαν τῆς ὁδοῦ, ἡ αὐλὴ εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν ἐπιφάνειαν τοῦ πεζοδρομίου καὶ ἐπὶ τῆς ἐπιφανείας τοῦ ῥείθρου, δηλ. τὰ ὕδατα ἐξέρχονται ἀπὸ τὴν αὐλὴν εἰς τὸ ῥεῖθρον. Ἡ μετασκευὴ τῆς αὐλῆς δὲν ἐπιτρέπεται παρὰ μόνον, ὅταν τὸ σπῆτι αὐτὸ ἀνακαινισθῇ ὁλόκληρον. Παρακαλῶ λοιπόν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἐφαρμόζῃ μὲν τὰς διατάξεις ὁ κ. ἀστυνόμος, ἀλλὰ νὰ βαδίζῃ ἔχων μαζί του καὶ τὴν λογικὴν καὶ νὰ ἐξετάζῃ τὰ πράγματα καλλίτερον καὶ ἂν εὑρίσκῃ ὅτι δὲν ἐφαρμόζονται, ὅπως πρέπει, τότε νὰ καταγγέλλῃ, καὶ ὄχι νὰ εἰσέρχηται ἐντὸς τῆς οἰκίας καὶ νὰ φέρηται, ὅπως δὲν πρέπει.

§70Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως καὶ προσωρινῶς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Παρακαλῶ νὰ σταλῇ ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φωτήλας. Ὁ κ. Λαμπρινόπουλος. Ὁ κ. Ἠλιόπουλος.

§72Π. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ λάβῃ πρόνοιαν, ὅπως ἱδρυθῇ ἀστυνομικὸς σταθμὸς εἰς τὸν Ἅγιον Βασίλειον Βραχνείκων, διότι οἱ ἄνθρωποι εὑρίσκονται εἰς διαρκῆ ἀνησυχίαν, ὡς ἐκ τῆς ἐλλείψεως ἀντιπροσώπων τῆς ἐξουσίας ἐκεῖ.

§73ΑΝΔΡ. ΚΑΦΕΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅτε ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν κ. Ῥέπουλης μεταβαίνων διὰ τὰ σεισμοπαθῆ μέρη Λεχαινῶν διῆλθεν ἐξ Ἁγίου Βασιλείου τῶν Βραχνείκων περιεκυκλώθη ἀπὸ τοὺς χωρικούς, οἱ ὁποῖοι διετύπωσαν τὴν ἀξίωσιν, ὅπως φροντίσῃ καὶ γίνῃ ἐκεῖ ἀφ’ ἑνὸς ἀστυνομικὸς σταθμὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ὅπως ἡ ἑταιρεία τῶν σιδηροδρόμων Π.Α.Π. ἱδρύσῃ σταθμόν, διότι πρόκειται περὶ 2½ χιλιάδων κατοίκων, οἱ ὁποῖοι καὶ ἀστυνομικοῦ σταθμοῦ στεροῦνται καὶ οὔτε κἂν σταθμὸν τῶν σιδηροδρόμων ἔχουσιν, ἐνῷ ἀποτελοῦσι πολυανθρωποτάτην κωμόπολιν. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν καὶ ἐγὼ τώρα τὸν ἀναπληροῦντα τὸν κ. ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργόν, ὅπως λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του τὴν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων καὶ ἀποδώσῃ αὐτοῖς τὸ δίκαιον εἰσακούων τὰς δικαίας αὐτῶν ἀπαιτήσεις, τοσοῦτο μᾶλλον καθόσον ῥητὰς πρὸς αὐτοὺς ἔδωκεν ὑποσχέσεις ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ τότε Ὑπουργοῦ.

§74Θ. ΠΕΤΡΑΛΙΑΣ. Ὡς πρὸς τὸν ἀστυνομικὸν σταθμὸν νομίζω, ὅτι δύναται τὸ Ἀρχηγεῖον τῆς Χωροφυλακῆς νὰ ἀποσπάσῃ ἐκεῖ δύο χωροφύλακας, διότι πρόκειται περὶ 1200 κατοίκων, οἱ ὁποῖοι μένουσιν ἄνευ ἀντιπροσώπου τῆς ἐξουσίας. Εἶναι αἶσχος, Κύριοι, νὰ πληρώνουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι καὶ νὰ μὴ ἔχωσιν οὔτε ἀσφάλειαν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν σταθμὸν τῶν σιδηροδρόμων Π.Α.Π. ἐπιφυλάσσομαι νὰ λάβω ἄλλοτε τὸν λόγον.

§75Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Θὰ παρακαλέσω καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν σύστασιν τῶν συναδέλφων, διότι πραγματικῶς πρόκειται περὶ μιᾶς κωμοπόλεως, ἡ ὁποία πολλὰ ἔχει εἰσφέρει εἰς τὸ κράτος. Ἀναφορικῶς δὲ πρὸς τὸν ἀστυνομικὸν σταθμὸν αὔριον θὰ ὑποβάλωμεν αἴτησιν.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαγράφεται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 17 ἐρώτησις τοῦ κ. Σχινᾶ. Τί ἐνηργήθη ἐπὶ καταγγελθέντων ὑπ’ αὐτοῦ κατὰ δικαστοῦ ἐν Βόλῳ. Διαγράφεται ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 18 ἀναφορὰ τῶν χηρῶν Π. Παπαναστασίου, λοχαγοῦ, καὶ Εὐαγγέλου Κατσαροῦ ταγματάρχου αἰτουσῶν τὴν εἰσαγωγὴν τῶν υἱῶν των εἰς τὸ Σχολεῖον τῶν Εὐελπίδων. Ὁ κ. Δ. Πολυζωγόπουλος ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, διατὶ δὲν συνέστησε συνεργεῖα πρὸς ἐπιδιόρθωσιν τῶν παθουσῶν ἐκ σεισμοῦ οἰκιῶν τοῦ χωρίου Βαρθολομιοῦ καὶ Λεχαινῶν καὶ πῶς δὲν ἐχρησιμοποίησε πρὸς τοῦτο τὸ ἀποφασισθὲν ποσόν.

§77Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Μεταξὺ τῶν μέτρων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἔλαβε τὸ Ὑπουργεῖον προσωρινῶς, ὅπως τὰ εὗρον, διότι δὲν εἶχε προλάβει ὁ συνάδελφός μου νὰ τὰ ἐνεργήσῃ, ἦτο καὶ τοῦτο τὸ μέτρον, τοῦ νὰ ἐκτελεσθῇ ὁ νόμος. Κατὰ τὸν νόμον δέον, ὅπως συστηθῇ ἐπιτροπὴ δι’ ἕκαστον χωρίον, ὀφείλει δὲ ἡ ἐπιτροπὴ νὰ μεριμνήσῃ νὰ εὕρῃ ποῖοι εἶναι οἱ ἄποροι, ποῖοι θὰ λάβωσι τὸ βοήθημα τοῦτο, διότι αἱ ζημίαι εἰς τὰ χωρία ταῦτα ἀνῆλθον εἰς 300 χιλιάδας, τὸ βοήθημα δὲ εἶναι ὑπὲρ τῶν χωρίων 5,000, τὸ ὁποῖον καὶ θὰ διανεμηθῇ. Ἐζήτησα ἀμέσως, ὅπως συστηθῶσιν ἐπιτροπαὶ καὶ ἔκαμον τὸ πρῶτον ἔγγραφον πρὸς τὸν νομάρχην Ἀχαϊοήλιδος ἀπὸ 25 8βρίου, διὰ τοῦ ὁποίου ἐζήτησα τὰ ὀνόματα τῶν μελῶν τῆς ἐπιτροπῆς διὰ τὰ χωρία Λεχαινὰ, Βαρθολομιὸ, Καλύβια, κλπ. Ὁ νομάρχης εἰς ἀπάντησιν ἀντὶ νὰ μοῦ ἀποστείλῃ τὰ ὀνόματα διὰ τὰ χωρία ταῦτα, μοῦ ἀπέστειλε διὰ χωρία, τὰ ὁποῖα δὲν ἀναφέρονται ἐν τῷ νόμῳ.

§78Δ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τοῦ δήμου Ἐλίσης μήπως ἀναφέρονται;

§79ΑΠ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Ὄχι. Ἀναφέρει τὰ Λεχαινά· ἀλλ’ ἐκτὸς αὐτῶν τὸ Σουλεϊμάναγα, καὶ τὸ χωρίον Στροῦσι. Ἀλλ’ αὐτὰ τὰ χωρία κατὰ τὸν νόμον δὲν δικαιοῦνται βοηθήματος. Ἐννοεῖται δὲ ὅτι ἐν ᾗ περιπτώσει δὲν φθάσῃ τὸ χορήγημα διὰ τὰ ῥηθέντα χωρία καὶ διὰ τὰ λοιπὰ, τὰ ὁποῖα δὲν ἀναφέρονται, θὰ ληφθῇ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ἡ προσήκουσα πρόνοια. Πρὸ παντὸς λοιπὸν ἐπρότεινον νὰ συστηθῶσιν ἐπιτροπαὶ διὰ τὰ χωρία ταῦτα, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται ἐν τῷ νόμῳ. Ἀμέσως μόλις ἔλαβε τὴν ἀπάντησιν αὐτὴν ἠναγκάσθη ὁ νομάρχης νὰ μοῦ ὑποδείξῃ τὰ χωρία τὰ διὰ τὰς ἐπιτροπὰς ἀναφερόμενα· ἐζήτησα δὲ καὶ λόγον διὰ τί δὲν μοὶ ἔστειλε τὰς ἐπιτροπὰς διὰ τὰ χωρία ταῦτα, ὁ δὲ νομάρχης δὲν ἀπήντησεν. Πάλιν ἐπανέλαβον τηλεγραφικὴν διαταγὴν, διὰ τῆς ὁποίας προεκάλουν ἀπάντησιν. Ἐπ’ αὐτῆς δὲν ἔχω καμμίαν ἀπάντησιν ἀκόμη. Ὁ νόμος ἐψηφίσθη εἰς τὰς 11 Αὐγούστου 1911· δὲν ἦτο λοιπὸν δυνατόν, ὅπως τὸν Ὀκτώβριον ὁ συνάδελφός μου προβῇ εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου. Ἐγὼ ὅμως ἠθέλησα νὰ κάμω ἐπιτροπὰς. Τώρα διατὶ ὁ ὑπάλληλος δὲν ἔκαμεν αὐτὰς δὲν γινώσκω. Γνωρίζω μόνον ὅτι διὰ τὴν παρακοὴν ταύτην θὰ τιμωρηθῇ οὗτος.

§80Δ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἕως τώρα, ἀφοῦ πρόκειται περὶ σεισμοπαθῶν;

§81Π. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἐντροπή, κύριε Ὑπουργέ.

§82Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Βεβαίως, κύριε Ὑπουργέ, ἡ ἐνέργεια αὕτη ἐγένετο. Ἓν μόνον θὰ σᾶς παρακαλέσω, διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἐξευρέσεως τῶν ἀπόρων καὶ μὴ ἀπόρων. Εἶναι πολὺ δυσχερὲς καὶ θὰ μᾶς παρουσιάσῃ προσκόμματα. Τὸ ποσόν, ὅπως γνωρίζετε, εἶναι ἐλάχιστον ἀπέναντι τῶν ζημιῶν. Ὀρθὸν εἶναι, καὶ οἱ κάτοικοι δι’ ἀναφορᾶς των ζητοῦσι τοῦτο, ὅπως εἰς ὅλους τοὺς παθόντας, ἐκείνους, ἐννοεῖται, τῶν ὁποίων αἱ οἰκίαι κατέρρευσαν, ἀναλόγως τῆς ζημίας, τὴν ὁποίαν ἔπαθον—καὶ ὑπάρχει καὶ ἡ σχετικὴ ἔκθεσις τοῦ ἁρμοδίου μηχανικοῦ, μεταβάντος ἐπὶ τόπου ἐπίτηδες— νὰ δοθῇ εἰς ἕκαστον ἀναλόγως τῆς ποσότητος.

§83ΑΠ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Εἶναι 300,000 δραχ. ζημία.

§84Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Ναὶ μὲν εἶναι 300,000, ἀλλὰ παρουσιάζεται τὸ ἑξῆς: Εἷς ὁ ὁποῖος εἶχεν ἓν σπῆτι 15,000 δραχμῶν ἔχει ζημίαν 10,000, εἷς ἄλλος ὁ ὁποῖος εἶχε 10,000, ἔχει 5,000 ζημίαν κλπ. Νὰ πάρωσι λοιπὸν ἀναλόγως. Αὐτὸ θέλουσι καὶ αὐτὸ ζητοῦσι· διότι καλὸν βεβαίως εἶναι αὐτὸ ποῦ λέγετε, νὰ τὰ δώσωμεν εἰς τοὺς ἀπόρους, φαντάζεσθε ὅμως τί διαμάχη θὰ προκύψῃ μεταξὺ τῶν ἐπιτροπῶν, ἂν ὁ Α εἶναι ἄπορος ἢ εὔπορος.

§85Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐγὼ ἤθελον κἄτί τι ἄλλο· φρονῶ ὅτι ἐπειδὴ εἶναι μικρὸν τὸ ποσὸν, νὰ δοθῇ διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῶν ἐκκλησιῶν, αἱ ὁποῖαι ὅλαι διερράγησαν καὶ αἵτινες θὰ δυνηθῶσι δι’ αὐτοῦ νὰ ἐπισκευασθῶσιν ἅπασαι, διότι τὸ ποσὸν, εἶναι ἀσήμαντον, διὰ νὰ χορηγηθῶσι βοηθήματα.

§86Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Αὐτὸ τὸ ἐπρότεινον καὶ ἐγώ. Ἀλλὰ ὑπάρχουσιν οἰκογένειαι, αἱ ὁποῖαι ἀκόμη δὲν δύνανται νὰ σκεπάσωσι τὸ σπῆτί των. Πρέπει λοιπὸν ὄχι μόνον αὐτὸ τὸ βοήθημα τὸ ὁποῖον ἡ πολιτεία τοῖς ὑπεσχέθη, νὰ δοθῇ, ἀλλὰ νὰ προστεθῇ καὶ ἄλλο.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἀναβάλλονται αἱ λοιπαὶ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις δι’ αὔριον. Ὁ κ. Ῥοῦφος πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, ἵνα ὑποβάλλῃ πρότασιν νόμου.

§88Λ. Θ. ΡΟΥΦΟΣ ΚΑΝΑΚΑΡΗΣ. Ἐπικαλοῦμαι τὴν ἀρωγὴν καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς διὰ τὴν παραδοχὴν τῆς προτάσεως νόμου, τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω τὴν στιγμὴν ταύτην. Πρὸ τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς κατὰ τὸ θέρος, ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργὸς ὑπέβαλε σχέδιον νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου ὡρίζοντο διάφορα ποσὰ εἰς ἱδρύματα φιλανθρωπικά, συλλόγους κ. τ. λ. Ἠγέρθησαν τοσαῦται ἀξιώσεις περὶ μεταβολῆς τοῦ νόμου τοῦ καταστατικοῦ, οὕτως εἰπεῖν, ὥστε ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἠναγκάσθη νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο, διότι αἱ ἀξιώσεις ἦσαν ὑπερβολικαὶ καὶ αἱ ἀνάγκαι τοῦ Προϋπολογισμοῦ δὲν ἐπέτρεπον τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου ἐκείνου. Θὰ παρακαλέσω καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Βουλὴν ὅλως ἐξαιρετικῶς καὶ χωρὶς νὰ τὸ συνδέσωμεν μὲ οἱονδήποτε ἄλλο, νὰ δεχθῇ τὴν πρότασιν νόμου τὴν ὁποίαν λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω. Ἀπὸ ἐτῶν ἔχει συστηθῆ διὰ Β. Διατάγματος ἐπιτροπὴ ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ἀθηνῶν, ἀπαρτιζομένη ἀπὸ τὸν κ. Στρέϊτ, τὸν τέως διοικητὴν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, τὸν κ. Χρῆστον Νέγκαν, τὸν κ. Ζαΐμην, Παπαπαναγιώτην καὶ ἐμέ, ὅπως συλλεχθῶσιν ἔρανοι διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Ἡρώου τῆς Λαύρας. Γνωρίζετε πάντες βεβαίως τὴν ἱστορικὴν ἀξίαν τῆς μονῆς ἐκείνης καὶ ἔχει ἀποφασισθῆ πρὸ ἐτῶν, ὅπως ἀνεγερθῇ ἐν τῇ μονῇ ἐκείνῃ Ἡρῷον διὰ τοὺς πεσόντας ἥρωας τοῦ 1821. Ἡ ἐπιτροπὴ ἔχουσα ἤδη συλλέξει ἓν ποσόν, τὸ ὁποῖον εἶναι περίπου πλέον τῶν 30,000, ἔχει ἀνάγκην τῆς ἀρωγῆς καὶ τοῦ δημοσίου, ὅπως τὸ ποσὸν συμπληρωθῇ καὶ προκηρύξῃ διεθνῆ διαγωνισμὸν διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ Ἡρώου αὐτοῦ. Ἐν τῷ νόμῳ τῷ παγίῳ ἔχει ὁρισθῆ ἐκ μέρους τοῦ δημοσίου ἀρωγὴ ἐκ δραχμῶν 1,200 κατ’ ἔτος. Τὸ ποσὸν αὐτὸ εἶναι ἀσήμαντον καὶ δὲν δύναται νὰ ἐπαρκέσῃ εἰς τὴν κάλυψιν τοῦ ἀναγκαίου ποσοῦ διὰ τὸ ὅλον ἔργον. Διὰ τοῦτο λαμβάνω τὴν τιμήν, νὰ παρακαλέσω ὅπως τὸ πεσὸν τοῦτο αὐξηθῇ. Ἐν τῇ προτάσει ταύτῃ προτείνω τὸ ποσὸν τῶν 5,000 κατ’ ἔτος, διότι ἐντὸς ὀλίγου...

§89Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Διατὶ διὰ μιᾶς νὰ μὴ δοθῇ ἓν ποσόν, ἀφοῦ πρόκειται περὶ ἱεροῦ σκοποῦ;

§90Λ. Θ. ΡΟΥΦΟΣ ΚΑΝΑΚΑΡΗΣ. Ἐὰν καὶ τοῦτο θέλῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ ἀποδέχεται ἡ Βουλή, εἶναι ἀκόμη καλλίτερον.

§91Θ. ΠΕΡΡΟΣ. Πόση εἶναι ἡ ὅλη δαπάνη;

§92Λ. Θ. ΡΟΥΦΟΣ ΚΑΝΑΚΑΡΗΣ. 10,000.

§93Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Περὶ πιστώσεως πρόκειται;

§94Λ. Θ. ΡΟΥΦΟΣ ΚΑΝΑΚΑΡΗΣ. Εἶναι πρότασις νόμου, ὅπως τροποποιηθῇ ὁ ὑπάρχων νόμος ἤδη, διὰ τοῦ ὁποίου χορηγοῦνται 1,200 δραχ. κατ’ ἔτος εἰς τὸ ταμεῖον τῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἔχει ἀναλάβει. Λοιπὸν γίνεται πρότασις νόμου, ὅπως αὗται αὐξηθῶσι καὶ τροποποιηθῇ κατὰ τὸ μέρος τοῦτο ὁ νόμος.

§95Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Περὶ πιστώσεως ἐκ τοῦ Προϋπολογισμοῦ πρόκειται;

§96Λ. Θ. ΡΟΥΦΟΣ ΚΑΝΑΚΑΡΗΣ. Μάλιστα.

§97Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν δύνασθε διὰ προτάσεως ἰδικῆς σας νὰ τὴν ζητήσητε. Ἐγὼ θὰ ψηφίσω τοιαύτην πρότασιν, ἀλλ’ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ὑποβαλλομένην.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον θὰ τὴν υἱοθετήσῃ ἡ Κυβέρνησις, ἄλλως δὲν γίνεται δεκτή.

§99Θ. ΠΕΤΡΑΛΙΑΣ. Ἔχομεν ὑποχρέωσιν Ἐθνικήν.

§100Χ. ΜΕΪΤΑΝΗΣ. Νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ τοῦδε ὁλόκληρον τὸ ποσόν, διότι πλησιάζει νὰ ἑορτασθῇ ἡ ἑκατονταετηρὶς τοῦ ἀγῶνος.

§101Λ. Θ. ΡΟΥΦΟΣ. Ζητῶ διὰ τὸ ζήτημα τοῦτο τὴν ἀρωγὴν ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας. Πρῶτον ἀντικείμενον εἶναι ἡ ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου τοῦ νόμου «περὶ αὐτοκινήτων». Οἱ παραδεχόμενοι τὸ σύνολον παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι.) Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Δεύτερον ἀντικείμενον τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως εἶναι ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τῆς καθ’ ὑπέρβασιν τοῦ ὁρισθέντος ἀριθμοῦ εἰσαγωγῆς ἐν τῷ στρατιωτικῷ Σχολείῳ τῶν Εὐελπίδων νέων ἐπιτυχόντων εἰς τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις».

§103Ι. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ συνόλου.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς καθιστῶ γνωστὸν ὅτι μόνον διὰ τὰ γραμματικὰ σφάλματα θὰ γίνῃ συζήτησις.

§105Γ. ΠΩΠ. Ἡ συζήτησις δύναται νὰ γίνῃ, ὅπως καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἰδοὺ τὶ λέγει ὁ Κανονισμός. «Ἐπὶ τῆς ἀναγνώσεως τοῦ συναρμολογηθέντος οὕτω σχεδίου οὐδεμία πρότασις μεταβολῆς δύναται νὰ γίνῃ, εἰ μὴ μόνον ἐὰν ἀφορᾷ διορθώσεις ἀριθμητικῶν σφαλμάτων ἢ τροποποιήσεις σκοπούσας ἀποκλειστικῶς εἰς γλωσσικὰς ἢ γραμματικὰς βελτιώσεις τοῦ κειμένου, μὴ μεταβαλλούσας ὅμως τὴν ἔννοιαν».

§107Γ. ΠΩΠ. Ἡ συζήτησις δύναται νὰ γίνῃ, ὅπως καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, χωρὶς νὰ ἐπέλθῃ οὐδεμία μεταβολή.

§108Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν γίνῃ συζήτησις.

§109Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ὁ κ. Συνάδελφος δύναται νὰ ζητήσῃ τὴν ἀπόρριψιν ἐν τῷ συνόλῳ τοῦ νομοσχεδίου, τροποποίησιν ὅμως δὲν δύναται νὰ ζητήσῃ.

§110Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἑρμηνεία ἀναμφιβόλως.

§111Ι. ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ. Γνωρίζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ὅτι εἰσήχθησαν 20 εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων ὡς ἐπιτυχόντες, δύο εἰσήχθησαν ὡς τέκνα φονευθέντων, ἕνδεκα εἰσήχθησαν ὡς ἀλλοδαποί, τρεῖς εἰσάγονται ὡς ἀδικηθέντες, ἐν ὅλῳ 36, μέχρι δὲ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐπιτυχόντων 47 ὑπολείπονται 11. Ἐζητήσαμεν παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἀνεπτύξαμεν, διὰ νὰ εἰσαχθῶσι καὶ ἐκεῖνοι συμφώνως πρὸς τὸ δίκαιον καὶ τὸ νόμιμον. Ἀλλ’ ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἤθελε νὰ πεισθῇ εἰς τὰς γνώμας ἡμῶν. Ἔχομεν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀναπτύξωμεν, δι’ ὀλίγων ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς τὸ τέρμα νὰ ζητήσωμεν παρὰ τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀποσύρῃ καθ’ ὁλοκληρίαν αὐτό. Ὁ κ. Πρωθυπουργὸς καὶ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν εἶπεν, ὅτι δὲν εἰσάγει τοὺς λοιποὺς ἕνδεκα, διότι οὕτω πως προσκρούει εἰς τὸν νόμον, ἀλλ’ αἱ γενόμεναι τροποποιήσεις, τὰς ὁποίας θὰ ψηφίσωμεν τὴν ἑσπέραν ταύτην, νομίζω ὅτι ἀντιστρατεύονται πρὸς αὐτὸν τὸν νόμον, διότι ἐν τῷ ἄρθρῳ μόνῳ καὶ αʹ ἐδαφίῳ ἀναφέρονται τὰ ἑπόμενα. Ἄρθρον μόνον. Ἐπιτρέπεται ἡ κατάταξις καθ’ ὑπέρβασιν τοῦ διὰ τοῦ ἀπὸ 17ης Μαρτίου 1911 Β. Δ. ὁρισθέντος ἀριθμοῦ ἐν τῷ Στρατιωτικῷ Σχολείῳ τῶν Εὐελπίδων κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, τριῶν νέων, διαγωνισθέντων ἐπὶ τῇ βάσει τῶν νόμων ͵ΓΦΝϚʹ (3556), ͵ΓΨΙΕʹ (3715) τοῦ ἔτους 1910 καὶ ͵ΓΩΙΓʹ (3813) ἐ. ἔ. καὶ φερομένων ἐν τῷ κεκυρωμένῳ πίνακι ὡς ἐπιτυχόντων εὐθὺς ἀμέσως μετὰ τοὺς ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ καταταχθέντας ἤδη εἴκοσι μαθητάς. Δι’ αὐτοῦ εἰσάγονται ὡς γνωρίζετε οἱ τρεῖς μόνον, οἱ δὲ ἕνδεκα ἀποκρούονται. Πρῶτον ἡ διάταξις περὶ εἰσαγωγῆς τῶν τριῶν πρώτων δὲν εἶναι σύμφωνος πρὸς τὸν νόμον, διότι ὁ νόμος σαφῶς καθώρισε τὰς θέσεις καὶ τὰ προσόντα τῶν ὑποψηφίων, ἐπέτυχον οἱ ἄνθρωποι καὶ συνεπῶς οἱ τρεῖς ὑπολειφθέντες δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ εἰσαχθῶσιν. Διὰ ποῖον λόγον νὰ εἰσαχθῶσιν; Διότι ἐξετοπίσθησαν δυνάμει τοῦ νόμου; Συνεπῶς καὶ αὐτὸ προσκρούει εἰς τὸν νόμον, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν. Λοιπὸν εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι προσκρούει καὶ διὰ τοὺς ἕνδεκα. Δεύτερον ἡ διάταξις περὶ ἀλλοδαπῶν δὲν εἶναι ἐν τάξει, διότι ἡ ὁλομέλεια τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου ἀπεφάνθη ὅτι αὐτοὶ δὲν εἶναι ἀλλοδαποί, διότι ἔχουσιν ἀπὸ πολλοῦ χρόνου ἐγκατασταθῆ ἐν Ἑλλάδι, ἑπομένως δὲν χαίρουσι δικαίωμα νὰ εἰσαχθῶσιν ὡς ἀλλοδαποί. Ἀλλ’ εἰς τοῦτο προστίθεται καὶ ἕτερόν τι σπουδαιότερον, διότι ἐνῷ πρόκειται περὶ δέκα θέσεων, διὰ τῆς τροποποιήσεως αὗται μεταβάλλονται εἰς ἕνδεκα· ὁ ἑνδέκατος πῶς εἰσήχθη; Βεβαίως θὰ εἰσήχθη διά τινος παραθύρου. Πῶς οἱ δέκα γίνονται ἕνδεκα; Δευτέρα παρατήρησις. Ἐπίσης λέγει τὸ δεύτερον ἐδάφιον τὰ ἑξῆς: «Ἐπιτρέπεται ἐπίσης ἡ εἰσαγωγὴ πάντων τῶν ὡς ἀλλοδαπῶν διαγωνισθέντων ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου ͵ΓΤΞΓʹ (3363) τοῦ 1909 καὶ ἐπιτυχόντων εἰς τὰς ἐξετάσεις». Ἠκούσατε τί περιέχει τὸ βʹ ἐδάφιον, περιέχει δύο τινα. Πρῶτον, ὅτι κατετάχθησαν μὲν ἀλλοδαποὶ κατ’ ἀπόφασιν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου καὶ δεύτερον ὅτι εἰσήχθησαν καὶ οἱ ἕνδεκα πρὸς τοῖς δέκα. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον, διότι ὤφειλε νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὰς γενομένας προχθὲς συστάσεις ἡμῶν, τονισάντων ὅτι πρέπει νὰ εἰσαχθῶσι καὶ οἱ ὑπόλοιποι ἕνδεκα διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους. Πρῶτον διότι ἔχομεν κενὰς θέσεις εἰς τὴν Σχολὴν τῶν ὑπαξιωματικῶν ὀκτώ, δεύτερον δέ, διότι ἔχομεν ἔγγραφον τοῦ διοικητοῦ τῆς Σχολῆς, ὁ ὁποῖος ὁρίζει, ὅτι εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη τῆς εἰσαγωγῆς ἱκανοῦ ἀριθμοῦ μαθητῶν. Ἔχομεν τὸν ὀργανισμὸν τοῦ Στρατοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ παρουσιάσῃ κενὰς θέσεις δι’ ἀνθυπολοχαγοὺς τοσαύτας, ὥστε νὰ μὴ δικαιολογῆται ὁ κ. Ὑπουργὸς μὴ δεχόμενος καὶ τοὺς λοιποὺς ἕνδεκα, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ εἶναι ἄξιοι τῆς θέσεως, τὴν ὁποίαν ἐπρόκειτο νὰ καταλάβωσιν, ἀφοῦ εἶναι γνωστὸν ὅτι ἐπέτυχον καὶ ἀφοῦ εἶναι γνωστὸν ὅτι καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπέτυχον δὲν εἶναι βελτίονες τῶν ἀποκλεισθέντων. Αὐτὰ εἶχον νὰ παρατηρήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν παρακαλῶν αὐτὸν νὰ ἀποσύρῃ εἰ δυνατὸν τὸ νομοσχέδιον, διὰ νὰ εἶναι ὁ νόμος ἐν τάξει.

§112Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Δὲν εἶμαι βεβαίως κατὰ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν δυνάμεθα αὐτὴν τὴν τελευταίαν στιγμὴν νὰ ὑποβάλωμεν τροπολογίαν, δύναμαι ὅμως νὰ εἴπω εἰλικρινῶς ὅτι μεταξὺ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἠδικήθησαν πρὸ παντὸς ἦτο ὁ μαθητὴς Λάμπρος Δροσόπουλος ἐκ Πατρῶν, ὁ ὁποῖος, ἐνῷ ἤρχετο ἕκτος, δυστυχῶς ἀπέτυχεν εἰς τὴν κοσμογραφίαν, ὡς λέγουσιν, ὡς ἐὰν ὁ ἀξιωματικὸς θὰ παρατηρήσῃ τὰ μετεωρολογικὰ φαινόμενα, καὶ δι’ αὐτὸ τὸν ἔφερον τέταρτον ἐπιλαχόντα. Ἤδη μετὰ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν τριῶν ἔρχεται πρῶτος ἐπιλαχών, ἐγὼ δὲ βεβαίως, ὡς ἔχουσιν ἤδη τὰ πράγματα, δὲν δύναμαι νὰ φέρω τροπολογίαν. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν εὐεργετικήν του χεῖρα καὶ πέραν τοῦ τετάρτου.

§113Θ. ΠΕΤΡΑΛΙΑΣ. Ἤθελον καὶ ἐγὼ παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ὅπως εἰ δυνατὸν ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον, διότι πρόκειται περὶ προσωπικοῦ ζητήματος. Ἐνῷ ὁ μαθητὴς Λάμπρος Δροσόπουλος παραδόξως ἤρχετο εἰς τὴν πρώτην δεκάδα, αἴφνης φέρεται ὡς πρῶτος ἐπιλαχών, ἀποτυχών, ὡς εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Γκλαβᾶς εἰς τὸ μάθημα τῆς κοσμογραφίας. Ἀτυχῶς τὰ πράγματα δὲν ἔχουσιν ὁμαλῶς.

§114Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Πᾶν ὅτι ἔπραξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν καλῶς ἔπραξε, διότι τέλος πρέπει νὰ τεθῇ τελεία καὶ παῦλα εἰς τὰς μεθόδους τοῦ παρελθόντος. Οἱ παρερμηνεύοντες τὸν νόμον διὰ σοφισμάτων δύνανται νὰ εἰσαγάγωσι καὶ πέντε καὶ δέκα καὶ εἴκοσιν ἀκόμη εἰς τὴν σχολήν. Ἐὰν δὲν ἀποβλέψωμεν εἰς τὴν ἔννοιαν τοῦ νόμου δὲν ἔχομεν παρὰ νὰ καλέσωμεν ὅλους τοὺς ὑπαξιωματικοὺς καὶ ὅλους τοὺς ὑποψηφίους τῆς σχολῆς, καὶ νὰ τοὺς εἰσαγάγωμεν ἐν αὐτῇ, ὥστε νὰ σχηματίσωμεν λεγεῶνα ἀξιωματικῶν, οἵτινες ἐντὸς πενταετίας θὰ πληρώσουν τὰ κενὰ τοῦ στρατεύματος, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν ἓν Κράτος, καὶ ἓν στράτευμα νὰ διευθύνωνται κατὰ τοιοῦτον τρόπον, διότι μοιραίως θὰ προκύψῃ ἡ ἀποσύνθεσις καὶ παραλυσία. Λέγουσι καὶ ἰσχυρίζονται ὅτι ἠδικήθησαν· ἴσως νὰ συνέβη τὸ τοιοῦτον, ἀλλὰ εἰς κάθε πράγμα δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ὑπάρχῃ ὀλίγη ἀδικία, κἄτι ἄξιον ἐλέγχου καὶ ἐπικρίσεως, ἐὰν εἰς τὴν περίστασιν αὐτὴν καὶ ἡ πλουτοκρατία ἔπαιξε τὸ μέρος της, αὐτὸ εἶναι ἄλλο ζήτημα.

§115Θ. ΠΕΤΡΑΛΙΑΣ. Καὶ τὸ ἔπαιξε.

§116Β. ΜΙΧΑΛΕΑΣ. Τοῦτο εἶναι ἄλλο ζήτημα, τοῦτο τὸ εἴπομεν καὶ ἄλλοτε, τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα, ὅτι αὐτὸ θὰ εἶναι ὁ τάφος τῆς Ἑλλάδος, ἐὰν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἥτις ἐκλήθη ἐνταῦθα, ὅπως πατάξῃ τὴν ἀνυπόφορον καταστᾶσαν πλουτοκρατίαν, δὲν τὴν πατάξῃ. Ἐγὼ γνωρίζω μόνον τοῦτο, ὅτι οἱ εἰσελθόντες τρεῖς καλῶς εἰσῆλθον καὶ τυπικῶς καὶ οὐσιαστικῶς, διότι καὶ ἡ οὐσία καὶ οἱ τύποι ἐπέβαλλον τὴν εἰσαγωγὴν αὐτῶν καὶ ὅ,τι ἐγένετο, καλῶς ἐγένετο.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ σύνολον παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ψήφισις τοῦ συνόλου τῆς προτάσεως νόμου «περὶ παρατάσεως τοῦ χρόνου τῆς διετοῦς παραγραφῆς τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ νόμου ͵ΓΥΛΓʹ τοῦ ἔτους 1909 περὶ βραχυπροθέσμων παραγραφῶν.

§118Ν. ΧΑΡΙΤΑΤΟΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ συνόλου, κ. Πρόεδρε.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε.

§120Ν. ΧΑΡΙΤΑΤΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ μοὶ δώσῃ μίαν διασάφησιν. Ἐδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς μίαν τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας λέγει ὅτι αἱ διατάξεις τοῦ νόμου....

§121Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης). Παρακαλῶ μὴ ἀγωνίζεσθε ἀδίκως, διότι δὲν θὰ δώσω οὐδεμίαν ἐξήγησιν.

§122Ν. ΧΑΡΙΤΑΤΟΣ. Μὰ τότε δὲν θὰ γνωρίζωμεν τί θὰ ἐφαρμόσουν τὰ Δικαστήρια. Νομίζω ὅτι εἶναι τυπικὸν λάθος καὶ δύναται νὰ διορθωθῇ. Εἰς τὰς Ἰονίους νήσους κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ἰονίου κώδικος ἰσχύουν βραχυπρόθεσμοι προθεσμίαι. Αὐτὰς ἐννοεῖτε νὰ τὰς παρατείνητε, διότι ὁ δικαστὴς μεθαύριον θὰ εὑρεθῇ εἰς ἀδιέξοδον. Λέγεται ὅτι ἐφαρμόζεται ἐκεῖ εἷς νόμος, ὅστις λέγει ὅτι ὅπου ὑπάρχουν βραχυπρόθεσμοι προθεσμίαι δὲν δύναται νὰ μετατραπῶσι διὰ τοῦ νόμου ἐκείνου, καὶ ἑπομένως θὰ παρακαλέσω ὑμᾶς, ὅπως ἀποσύρητε τὴν τροπολογίαν αὐτήν, τὴν θεωρήσητε ὡς γραφικὸν λάθος, διότι τὰ Δικαστήρια ἐκεῖ θὰ εὑρεθοῦν πρὸ ἀδιεξόδου, τοσοῦτον μᾶλλον ἀφοῦ ἔχομεν ἐκεῖ προθεσμίας πολὺ μικροτέρας· αὐτὰς διατί νὰ τὰς παρατείνητε πρὸς βλάβην τοῦ κόσμου;

§123Σ. ΚΑΒΑΛΛΙΕΡΑΤΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, λυποῦμαι πῶς ἐκ τοῦ προχείρου ἀνέρχονται ἐπὶ τοῦ βήματος καὶ ὑποστηρίζουσιν ἰδέας μὴ στηριζομένας ἐπὶ τοῦ νόμου, καθόσον ἡμεῖς οἱ ἐξ Ἑπτανήσου δὲν ζητοῦμεν τίποτε ἄλλο ἢ τὴν ἐξάπλωσιν τοῦ νόμου τοῦ 1909 καὶ ἐν Ἑπτανήσῳ. Τίποτε περισσότερον. Τί δὲ ἐπράξαμεν; Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν ὅτι πρότασις νόμου ὑπεβλήθη εἰς τὴν Βουλήν. Κατόπιν ὅμως, ἐπειδὴ ὑπῆρχον ἄλλαι προτάσεις νόμου, ἐζητήσαμεν, ὑποδείξει τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, νὰ γίνῃ τροπολογία τῆς προτάσεως νόμου. Τὴν συνέταξα ἐγὼ μετὰ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων κ. Σκιαδαρέση καὶ Ζαβιτσάνου. Λοιπὸν ἐν τῇ αἰτιολογικῇ ἐκθέσει ἀνεγράψαμεν τὸν λόγον, ἕνεκα τοῦ ὁποίου ζητοῦμεν τὴν τροπολογίαν ταύτην καὶ ὁ λόγος εἶναι ὁ ἑξῆς.

§124Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μήπως ἐξέπεσε καμμία λέξις;

§125Σ. ΚΑΒΑΛΛΙΕΡΑΤΟΣ. Οὐδεμία. Παρακαλῶ οἱ τὰ ἀντίθετα φρονοῦντες νὰ ἔλθωσι νὰ πείσωσι τὴν Βουλήν, καὶ ὁ πρῶτος, ὅστις θὰ δώσῃ ψῆφον ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου, ἐὰν τὰ πράγματα ἔχωσιν ἄλλως, θὰ εἶμαι ἐγώ. Ὅτε ἐψηφίσθη ὁ νόμος κατὰ τὸ 1909, ἡ πρώτη παράγραφος τοῦ 11 ἄρθρου ἐγράφη ὡς ἑξῆς, ἔχω δὲ τὴν ἰδέαν ὅτι τοῦτο ἐγένετο σκοπίμως, ἴσως ἔκ τινος πλουσίου ἐξ Ἑπτανήσου Βουλευτοῦ, ὁμοίου πρὸς τὸν προλαλήσαντα, διότι δηλῶ ὅτι ὁ προλαλήσας εἶναι ἀρκετὰ πλούσιος.

§126Ν. ΧΑΡΙΤΑΤΟΣ. Παρακαλῶ νὰ μὴ ἀποτείνησθε προσωπικῶς πρὸς ἐμέ.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ζητήσητε τὸν λόγον.

§128Σ. ΚΑΒΑΛΛΙΕΡΑΤΟΣ. Τί ἀνεγράφη ἐν τῇ τελευταίᾳ παραγράφῳ; Ἀνεγράφη τὸ ἑξῆς: «ὅτι ὁ σημερινὸς νόμος δὲν θέλει ἐφαρμοσθῆ» αἱ δὲ ἀξίαι αἱ ὑποκείμεναι δυνάμει εἰδικῶν διατάξεων εἰς βραχυπροθέσμους παραγραφὰς» καὶ ἕνεκα τῶν ὁποίων ὁ εἰρημένος νόμος δὲν ἐφηρμόσθη ἐν Ἑπτανήσῳ, δηλ. δὲν ἐφαρμόζεται ἐπὶ ἀπαιτήσεων δι’ εἰδικῶν διατάξεων διεπομένων, τοιαῦται δὲ ἀπαιτήσεις ἐξαιρετικῶς ἀπὸ ὅλην τὴν Ἑλλάδα εἶναι ἐν Ἑπτανήσῳ, καθόσον ἐν αὐτῇ ἔχομεν εἰδικὰς διατάξεις ἐν τῷ νόμῳ, ὅστις ὁρίζει ποία ἡ παραγραφὴ τούτων, —ἔχομεν τὴν δεκαετῆ παραγραφὴν— ποία ἡ παραγραφὴ τῶν ἀγωγιατῶν. Ἐν Ἑπτανήσῳ εὑρέθησαν δικασταὶ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ μὴ ἐφαρμόσουν τὸν νόμον, ὑπῆρξαν ὅμως καὶ ἄλλοι, οἵτινες ἐφήρμοσαν αὐτόν, ἀλλ’ ἄλλοι ὀρθότερον σκεφθέντες δὲν ἐφήρμοσαν αὐτόν, διότι ἐστηρίχθησαν ἐπὶ τῆς παραγράφου τοῦ 10 ἄρθρου τοῦ νόμου, ὅστις ῥητῶς ἀποκλείει ἡμᾶς. Λοιπὸν τί ἐπράξαμεν; Ἐσκέφθημεν νὰ ζητήτωμεν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου καὶ ἐν Ἑπτανήσῳ. Τίποτε περισσότερον. Ἐν τῇ αἰτιολογικῇ ἐκθέσει ἀνεπτύξαμεν τοὺς λόγους ἕνεκα τῶν ὁποίων ζητοῦμεν τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ πράγματι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐδέχθη τὴν τροπολογίαν, ἥτις ὑπεβλήθη εἰς τὴν Βουλήν. Ἐψηφίσθη δὶς καὶ δὲν ἠγέρθη κανὲν παράπονον διότι εἶχεν ἄριστα, διότι γίνεται ἐκεῖνο ὅπερ ἐπιθυμοῦν οἱ ἐξ Ἑπτανήσου, διότι αὐτὸ τὸ ὁποῖον γίνεται εἶναι καὶ δίκαιον καὶ νόμιμον, ὡς τὸ παρεδέχθη καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ ὁλόκληρος ἡ Βουλή. Θὰ παρακαλέσω δὲ τὴν Βουλὴν νὰ ἀκροασθῇ νὰ ἀναγνώσω τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν, διὰ νὰ ἴδητε ὅτι δὲν ὑπάρχει οὔτε ἡ ἐλαχίστη ἀμφιβολία. Ἰδοὺ πῶς ἔχει ἡ ἔκθεσις (ἀναγινώσκει). Βλέπετε λοιπὸν ὅτι ἐν τῇ αἰτιολογικῇ ἐκθέσει ἀναγράφεται τὸ ἐπιχείρημα, ἕνεκα τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ πρότασις αὕτη τοῦ νόμου.

§129Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω ὅτι θὰ εἶσθε ἐντελῶς σύμφωνος καὶ μὲ τοὺς συναδέλφους σας, μετὰ τῶν ὁποίων ὑπεβάλετε τὴν τροπολογίαν, ἐὰν δεχθῆτε ὅτι ἐξέπεσεν ἡ φράσις ἐκ τοῦ ἄρθρου 2.

§130Σ. ΚΑΒΑΛΛΙΕΡΑΤΟΣ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§131Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐξέπεσεν ἡ λέξις, ἥτις καθιστᾷ στενωτέραν τὴν ἔννοιαν, τὴν ὁποίαν ὑμεῖς ἀνεπτύξατε καὶ τὴν ὁποίαν ἐγὼ δέχομαι ὡς ὀρθήν.

§132Σ. ΚΑΒΑΛΛΙΕΡΑΤΟΣ. Πολὺ καλά.

§133Α. ΣΚΙΑΔΑΡΕΣΗΣ. Ἐπειδὴ προτάσσεται τῆς τροπολογίας ἡ αἰτιολογικὴ ἔκθεσις, ἐξ αὐτῆς φαίνεται ὅτι εἴμεθα σύμφωνοι ὅτι ὁ θεσμὸς τῆς πενταετοῦς παραγραφῆς ἐπὶ τόκων καὶ μισθωμάτων νὰ ἐπεκταθῇ καὶ ἐν Ἑπτανήσῳ.

§134Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Πρόκειται περὶ λεκτικῆς διασκευῆς, ἥτις ἄριστα δύναται νὰ γίνῃ.

§135Ν. ΧΑΡΙΤΑΤΟΣ. Διὰ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν οἱ κ.κ. συνάδελφοι προτείνουσι ἰσχυρίζονται ὅτι αἱ περὶ βραχυπροθέσμων παραγραφῶν διατάξεις ἐπεκτείνονται καὶ ἐν Ἑπτανήσῳ. Ἀλλ’ ὑπάρχουσιν εἰδικαὶ διατάξεις ἐν τῷ Ἰονίῳ Κώδικι, αἱ ὁποῖαι ἔχουσι πολὺ μικροτέραν προθεσμίαν παραγραφῆς. Ἀφοῦ λοιπὸν ὑπάρχουσι τοιαῦται διατάξεις θέλετε νὰ ἐπεκτείνητε εἰς τὴν Ἑπτάνησον, διατάξεις τοῦ νόμου ͵ΓΥΛΓʹ.

§136Α. ΣΚΙΑΔΑΡΕΣΗΣ. Ὄχι.

§137Ν. ΧΑΡΙΤΑΤΟΣ. Ἐγὼ δὲν δυσκολεύομαι νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν σας μὲ τὴν διατύπωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἀλλὰ πρέπει νὰ γνωρίζητε ὅτι μὲ τὴν πρότασιν αὐτὴν παρατείνετε τὰς προθεσμίας εἰς τὴν Ἑπτάνησον, χωρὶς νὰ ἔχητε τοιαύτην πρόθεσιν.

§138Α. ΣΚΙΑΔΑΡΕΣΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ τροποποιήσεως.

§139Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Πρόκειται περὶ ἑνοποιήσεως τῶν βραχυπροθέσμων παραγραφῶν.

§140Α. ΣΚΙΑΔΑΡΕΣΗΣ. Ἡμεῖς ἐν τῇ τροπολογίᾳ, τὴν ὁποίαν ὑποβάλλομεν, ἔχομεν ὅτι ὁ νόμος περὶ βραχυπροθέσμων παραγραφῶν πρέπει νὰ ἰσχύσῃ καὶ ἐν Ἑπτανήσῳ. Τοῦτο ἐπιτυγχάνεται, ἐὰν προστεθῶσιν αἱ λέξεις, καὶ τοῦ δευτέρου ἄρθρου.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου, ὡς διευκρινίζεται διὰ τῆς προσθήκης «αἱ διατάξεις καὶ τοῦ δευτέρου ἄρθρου τοῦ νόμου ͵ΓΥΛΓʹ» παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Πολλοὶ Βουλευταὶ προτείνουσιν, ὅπως προταχθῇ ἡ συζήτησις τῆς ὑπ’ ἀριθ. 104 προτάσεως νόμου περὶ παραχωρήσεως προνομίου εὑρεσιτεχνίας εἰς τὸν Παναγιώτην Ἀτζουλᾶν κάτοικον Πατρῶν προκειμένου περὶ τῆς κάλπης αὐτοῦ.

§142Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ἂς γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις κατ’ ἀρχὴν καὶ νὰ παραπεμφθῇ εἰς ἐπιτροπήν, ὅπως λάβῃ ὑπ’ ὄψιν αὕτη καὶ 2 ἄλλας αἰτήσεις σχετικάς.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν τῆς προτάσεως νόμου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Παραπέμπεται τώρα εἰς Ἐπιτροπήν, τὴν ὁποίαν θέλει νὰ καταρτίσῃ ἡ Βουλὴ ἢ ἐγώ;

§144Ν. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ἔχει καταρτισθῆ ἡ Ἐπιτροπή, εἰς τὴν ὁποίαν παρεπέμφθησαν αἱ 2 ἄλλαι κάλπαι, τὸ Σάββατον δὲ συνέρχεται.

§145Ι. ΔΟΓΑΝΗΣ. Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ παραπεμφθῇ εἰς αὐτήν.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παραπεμφθῇ εἰς Ἐπιτροπήν, τὴν ὁποίαν θὰ καταρτίσω ἐγώ.

§147Α. ΚΑΦΕΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τὰς ἄλλας κάλπας συνεστήθη ἐπιτροπή, διότι δι’ αὐτὰς δὲν ἐγένετο πρότασις νόμου περὶ ἀπονομῆς προνομίου εὑρεσιτεχνίας, ἐνῷ περὶ τῆς κάλπης τοῦ Ἀτζουλᾶ προεβλήθη τοιαύτη. Πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ ἐπιτροπὴ νὰ ἐπιληφθῇ ὅλων τούτων;

§148Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Εἶναι δυνατόν, διότι δι’ οἱανδήποτε προκρινομένην ἐκ τῶν τριῶν θὰ ψηφισθῇ νομοσχέδιον.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὴν αὐτὴν ἐπιτροπὴν θὰ σταλῇ.

§150Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Μάλιστα.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καταθέτει 3 σχέδια νόμου, «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ͵ΓϠΛΒʹ τοῦ 1911», περὶ τροποποιήσεως τῆς δευτέρας παραγράφου τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ ͵ΓΩΙΘʹ τοῦ 1911 νόμου περὶ κατωτέρου προσωπικοῦ τῆς ὑπηρεσίας τῶν δασῶν», «περὶ ἀποστολῆς εἰς Ἑσπερίαν πρὸς σπουδὴν τῆς ἰχθυοκομίας» καὶ «περὶ μετακλήσεως ἀλλοδαποῦ ἰχθυοτρόφου». Τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 4, συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀτελείας τοῦ εἰσαγομένου πρὸς μεταποίησιν καὶ ἐξαγωγὴν σίτου καὶ τοῦ πρὸς ἐκκοκισμὸν βάμβακος».

§152Ι. ΧΡΥΣΟΒΕΛΟΝΗΣ. Ἡ προέχουσα βάσις, ἐφ’ ἧς στηρίζεται ἡ ἐπιζητουμένη διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου μεταρρύθμισις, εἶναι ἡ προστασία τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου τῶν ἀλεύρων μας διὰ τῆς ἐνισχύσεως τῆς προσωρινῆς ἐν τῇ ἡμεδαπῇ εἰσαγωγῆς ἀτελοῦς σίτου, ὅπως οὗτος μεταποιούμενος εἰς ἄλευρα ἐξαχθῇ καὶ πάλιν εἰς τὸ Ἐξωτερικόν. Αὐτὴ εἶναι ἡ βάσις. Λέγουσι δηλαδὴ οἱ ἀλευροβιομήχανοι ὅτι τὰ ἐργοστάσια αὐτῶν, διὰ τὰ ὁποῖα ἐδαπάνησαν 19,000,000, ὅπως συμπληρώσωσιν τὰς ἐν αὐτοῖς ἐγκαταστάσεις ἔχουσι δύναμιν παραγωγικὴν περισσοτέραν ἀφ’ ὅτι ἔχει ἀνάγκην ἡ ἐγχώριος κατανάλωσις, λέγουσι δηλαδή, ὅτι, ἐν ᾧ τὰ ἐργοστάσιά των δύνανται νὰ παραγάγωσι προϊὸν 230,000,000 ὀκάδων, εἶναι ἄδικον νὰ περιορίζωνται, εἰς τὴν ἐπιτόπιον κατανάλωσιν, ἥτις δὲν ἀνέρχεται ἄνω τῶν 180,000,000 ὀκάδων. Αὐτὴ θὰ ἦτο μία βάσις θετική. Ἀλλ’ ἐν ᾧ ἀνεμένομεν ἀπὸ τοὺς κ.κ. βιομηχάνους νὰ ἀνέλθωσιν εἰς ἐπίπεδον ἀνώτερον τῶν ἰδιωτικῶν αὐτῶν συμφερόντων καὶ νὰ μᾶς δώσωσι τὰ φῶτα, τὰ ἀναγκαῖα εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου, καὶ εἰς τὴν Βουλήν, ὅπως ἐκ τῶν διδαγμάτων τοῦ παρελθόντος, καὶ ἐκ τῶν μέχρι τοῦδε γενομένων ἐκμεταλλεύσεων ὁδηγούμενοι κατορθώσωμεν ἵνα καὶ τὸ συμφέρον αὐτῶν προστατεύσωμεν, ἀλλὰ προστατεύσωμεν ἐκ παραλλήλου, καθ’ ὃ ἔχομεν καθῆκον, καὶ τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου καὶ τὰ συμφέροντα ὅλων τῶν ὁμάδων, καὶ ὅλων τῶν κοινωνικῶν τάξεων ἐκείνων αἵτινες προσβάλλονται ἐκ τῆς μεταρρυθμίσεως ταύτης, οὗτοι, ἐν ᾧ κατ’ ἀρχὰς ἐζήτουν καὶ ἐφαίνοντο ζητοῦντες τὴν ἐξαγωγὴν τῶν καθαρῶν ἀλεύρων ἔρχονται καὶ ζητοῦσι ἤδη καὶ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν μὴ καθαρῶν τοιούτων. Καὶ ἐνῷ διὰ τῆς ἐξαγωγῆς τῶν μὴ καθαρῶν ἀλεύρων ἐπικρέμαται ἐπὶ τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου, καὶ τῶν ἄλλων κοινωνικῶν τάξεων ὁ κίνδυνος τῆς ἐκμεταλλεύσεως, ἔρχονται, κύριοι Βουλευταί, καὶ διατυποῦσι τρίτην καὶ μεγαλειτέραν ἀξίωσιν νὰ εἰσάγωσιν εἰς τὴν ἐπιτόπιον κατανάλωσιν ἀτελῶς πλέον ἓν ποσοστὸν ἴσον πρὸς τὸ τέταρτον τοῦ εἰσαγομένου σίτου, ζητοῦσι δηλαδὴ συλλήβδην καὶ ἀτελῆ εἰσαγωγὴν εἰς τὴν ἐγχώριον κατανάλωσιν 25% ἐκ τοῦ βιομηχανικοῦ προϊόντος αὐτῶν καὶ ἐξαγωγὴν τοῦ ὑπολοίπου εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὑπὸ τὸν τύπον οὐ μόνον καθαρῶν ἀλλὰ καὶ μὴ καθαρῶν ἀλεύρων.

§153Δ. ΚΛΑΔΗΣ. Διὰ νὰ πεινάσωσιν οἱ πτωχοί.

§154Ι. ΧΡΥΣΟΒΕΛΟΝΗΣ. Ζητοῦσι δηλαδὴ κρυπτόμενοι ὄπισθεν τῆς ψευδοῦς σημαίας τῆς προστασίας τῆς βιομηχανίας καὶ τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου διὰ περιστροφῶν τί; τὴν κατάργησιν ὅλων ἐκείνων τῶν περιορισμῶν, οἱ ὁποῖοι ἐτέθησαν εἰς αὐτοὺς διὰ τοῦ νόμου ΓΤϞΖʹ, ὅστις νόμος ψηφισθεὶς ὑπὸ τὸ κράτος τῆς ἐπαναστάσεως καὶ ὑπὸ τῆς ἐμπνεύσεως τῶν δικαίων ἀξιώσεων τοῦ λαοῦ, κατήργησε ἐκεῖνον τὸν ἀπαίσιον ΥΜΒʹ νόμον, ὁ ὁποῖος ἐκόστισεν εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον πολλὰ ἑκατομμύρια. Ἐπείσθη τότε ὁ λαὸς ἐκ τῶν παραδειγμάτων, τὰ ὁποῖα ἔβλεπε καθ’ ἑκάστην καὶ ἐκ τῶν καταχρήσεων, ὅτι ὁ ΥΜΒʹ νόμος ἦτο καταστρεπτικὸς διὰ τὸ δημόσιον ταμεῖον, διότι τὸ δημόσιον ταμεῖον ἐπέστρεφε πρὸς ἐργοστασιάρχας δύο καὶ τρία ἑκατομμύρια ἐξ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα εἰσέπραττεν ἐκ τοῦ προστατευτικοῦ φόρου τοῦ σίτου εἰς βάρος τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου τῶν ἐργατικῶν τάξεων καὶ τοῦ λαοῦ τῆς Ἑλλάδος. Οὐδείς, κύριοι Βουλευταί, δύναται νὰ ἀμφισβητήσῃ οὐδ’ ἀγνοεῖ μεταξὺ ὑμῶν τὰ προτερήματα, τὰ ὁποῖα ἔχει τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον. Οὐδεὶς δύναται νὰ ἀμφισβητήσῃ, ὅτι τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον, ὅταν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ, βεβαίως γίνεται πηγὴ πλούτου διὰ τὰ Κράτη, ἀλλ’ αἱ ἀρχαὶ αὐταὶ ὑφίστανται ἀλλοιώσεις, ὅταν τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον βαίνει παραλλήλως πρὸς ἄλλο σύστημα, τὸ σύστημα τῆς προστασίας τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας. Ὅταν ὑπάρχῃ σύστημα προστατευτικὸν εἰς ἓν Κράτος δὲν δύνανται εἰς τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον νὰ ἐφαρμοσθῶσιν αἱ αὐταὶ ἀρχαί, αἱ ὁποῖαι ἰσχύουσιν εἰς τὰ Κράτη ἐκεῖνα, εἰς τὰ ὁποῖα δὲν ὑπάρχει προστατευτικὸν σύστημα, διότι κατ’ ἀνάγκην ἐκ τῆς παραλλήλου προόδου ἀμφοτέρων αὐτῶν τῶν συστημάτων τῆς ἐλευθερίας τῆς ἐξαγωγῆς καὶ τοῦ προστατευτικοῦ συστήματος ἐν τῇ καταναλώσει, γεννῶνται διάφορα προβλήματα οἰκονομικά, τῶν ὁποίων ἡ λύσις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄνευ προσβολῆς σπουδαιοτάτων συμφερόντων καὶ τοῦ Δημοσίου καὶ διαφόρων μεγάλων ὁμάδων κοινωνικῶν. Παρ’ ἡμῖν, Κύριοι, πολὺ πρὸ τοῦ ἔτους 1870 (ἀπὸ τὸ 1856, ἂν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη), εἰσήχθη τὸ προστατευτικὸν σύστημα εἰς τὴν ἐγχώριον παραγωγὴν τοῦ σίτου.

§155ΧΡ. ΜΕΪΤΑΝΗΣ. Τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ καταργηθῇ, διότι εἶναι κεφαλικὸς φόρος.

§156Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Ὅλοι οἱ προστατευτικοὶ νόμοι πρέπει νὰ καταργηθῶσι, διότι εἰς βάρος τῶν πολλῶν ὠφελοῦνται οἱ ὀλίγοι.

§157ΙΩ. ΧΡΥΣΟΒΕΛΟΝΗΣ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, κύριοι συνάδελφοι, νὰ μὴ μὲ διακόπτητε, διότι τὰ οἰκονομικὰ ζητήματα διαλεκτικῶς δὲν δύνανται νὰ λυθῶσι. Παρ’ ἡμῖν, λέγω, ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἰσχύει τὸ προστατευτικὸν σύστημα, δηλαδὴ πρὸς προστασίαν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς ὑπεβλήθη φόρος εἰς τὸν ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς εἰσαγόμενον σῖτον 10 λεπτῶν σχεδὸν κατ’ ὀκᾶν. Πρὸς προστασίαν ὅμως καὶ τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας τῶν ἀλεύρων ἔχομεν καὶ ἄλλους προστατευτικοὺς φόρους. Τὰ ἄλευρα εἰσαγόμενα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ πληρώνουσι 16 ἢ 17 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν, πρὸς δὲ καὶ τὰ πίτυρα τὰ εἰσαγόμενα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, (καὶ τὰ ὁποῖα θὰ ὑπεβοήθουν τὴν ἀνάπτυξιν τῆς κτηνοτροφίας) ὑποβάλλονται εἰς φόρον τέσσαρα λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν. Αὐτὸ εἶναι τὸ προστατευτικὸν σύστημα, τὸ ὁποῖον ἰσχύει παρ’ ἡμῖν· καὶ ἐν ᾧ τοιοῦτο βαρὺ σύστημα προστατευτικὸν ἰσχύει παρ’ ἡμῖν, ἠθέλησεν ὁ Νομοθέτης διὰ τοῦ νόμου ΥΜΒʹ τοῦ 1871 νὰ ἐφαρμόσῃ παραλλήλως πρὸς τὸ προστατευτικὸν σύστημα, τὸ ὁποῖον εἴχομεν, καὶ τὸ σύστημα τῆς προσωρινῆς εἰσαγωγῆς σίτου, ὅπως ἐξάγηται οὗτος, μεταποιούμενος εἰς ἄλευρα, εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἡ ἐκ παραλλήλου ἐφαρμογὴ τῶν δύο αὐτῶν συστημάτων ἐγέννησε διάφορα προβλήματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐλύθησαν καλῶς διὰ τοῦ ΥΜΒʹ νόμου, τὰ ἀποτελέσματα δὲ τῆς κακῆς ταύτης κατευθύνσεως ἀπέβησαν ἐναντίον τοῦ δημοσίου, ἐναντίον τῆς παραγωγῆς καὶ ἐναντίον τῶν λαϊκῶν τάξεων αὐξηθεισῶν τῶν τιμῶν καὶ τῶν ἀλεύρων καὶ τῶν πιτύρων ἐνῷ συγχρόνως ἐπίδρασις ἐπιβλαβὴς ἐπῆλθε καὶ ἐπὶ τῆς τιμῆς τοῦ ἐγχωρίου σίτου. Τί ἔλαβον ὑπ’ ὄψιν των, Κύριοι, εἰς ἄλλα Κράτη, ὅπου ἰσχύουσι παραλλήλως, ἀμφότερα τὰ συστήματα ταῦτα; Ἐν Γαλλίᾳ φέρ’ εἰπεῖν, διὰ νὰ προστατεύσωσι τὴν ἐγχώριον παραγωγήν, ἔχουσι τεθειμένον φόρον προστατευτικὸν εἰς τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ σίτου, ἀλλὰ βλέποντες τὰ μεγάλα ὠφελήματα, τὰ ὁποῖα δίδει εἰς τὴν Γαλλίαν τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον τῶν καθαρῶν ἀλεύρων ἐφήρμοσαν σύστημά τι λαμπρόν, τὸ ὁποῖον δὲν ἔφερεν οὐδεμίαν βλάβην οὔτε εἰς τὴν ἐγχώριον παραγωγὴν οὔτε εἰς τὴν κτηνοτροφίαν οὔτε εἰς τὰς λαϊκὰς τάξεις. Δηλαδὴ διὰ νὰ ἐφαρμόσωσι τὰ δύο αὐτὰ συστήματα ἐκ παραλλήλου ἐτήρησαν τοὺς ἑξῆς κανόνας— ἤτοι Αον ἐφήρμοσαν αὐστηρὸν σύστημα διαμετακομίσεως εἰς τὰ σιτηρὰ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα προσωρινῶς εἰσάγονται πρὸς μεταποίησιν καὶ ἐξαγωγήν.—Κανὼν δεύτερος· κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν ἐφήρμοσαν αὐστηρῶς τὴν ἀρχὴν τῆς ἀναλογικῆς ἐξαγωγῆς ὅλων τῶν προϊόντων τῶν ἐκ τοῦ σίτου παραγομένων, καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ σῖτος παράγει διάφορα εἴδη, τῶν ὁποίων ἄλλα εἶναι πολυτιμώτερα, ἄλλα ἧττον πολύτιμα καὶ ἄλλα εὐτελοῦς ἀξίας. Ἑπομένως ὁ προστατευτικὸς φόρος τοῦ σίτου δὲν δύναται νὰ ἀναλογίσῃ ἐπὶ τῇ βάσει ἑκάστης ὀκᾶς ἑκάστου εἴδους, ἀλλ’ ὀφείλει νὰ ἀναλογίσῃ ἀναλόγως ἑκάστου εἴδους καὶ τῆς ἀξίας τοῦ εἴδους. Τούτων οὕτως ἐχόντων ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου ὄντος γνωστοῦ ὅτι ἐξ 100 ὀκάδων σίτου παράγονται 40 ὀκάδες σεμιγδάλεως, 15 ὀκάδες αʹ. τάξεως ἀλεύρου, 15 ὀκάδες βʹ. τάξεως ἀλεύρου καὶ 17 ὀκάδες πιτύρων εἶναι παραδεδεγμένον καὶ ἀναμφισβήτητον ὅτι τὰ δέκα λεπτά, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλονται ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ εἰσαγομένου σίτου, δὲν δύνανται νὰ ἀναλογίσουν εἰς ὅλα αὐτὰ τὰ εἴδη συμμέτρως, ἀλλὰ θὰ ἀναλογίσουν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς τιμῆς τὴν ὁποίαν ἔχει ἕκαστον ἐξ αὐτῶν. Οἱ βιομήχανοι οἱ ὁποῖοι κομπάζοντες ἀναφέρουν εἰς ἡμᾶς τὰ ἑκατομμύρια τὰ ὁποῖα ἐδαπάνησαν διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν καταστημάτων αὐτῶν, ἀντιληφθέντες ποῦ ἦτο τὸ μυστήριον τῆς ἐργασίας καὶ ἔχοντες φῶτα ἐκ τῆς πείρας των πλειότερα τῶν ὑπαλλήλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εἶναι τεταγμένοι νὰ φυλάττωσι τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου, εὗρον τὸν τρόπον τῆς καταδολιεύσεως καὶ εὗρον τὴν εὐκαιρίαν νὰ γίνωσιν ἑκατομμυριοῦχοι, ἐπὶ βλάβῃ τῶν συμφερόντων κυρίως τοῦ Δημοσίου καὶ τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς, διότι εἶναι παραδεδεγμένον ὅτι ὅπου εἶναι τεχνητὴ ἡ ἀξία τοῦ σίτου, ὡς παρ’ ἡμῖν, πᾶσα μείωσις τοῦ φόρου τοῦ εἰσαγωγικοῦ φέρει ἀλλοίωσιν ἐπὶ τῆς τιμῆς τοῦ σίτου τοῦ ἐγχωρίου, διότι οὗτος δὲν ἔχει πραγματικὴν ἀξίαν ἀλλ’ ἔχει τὴν ἀξίαν τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ σῖτος ὁ ἐξωτερικὸς ἐπηυξημένην κατὰ τὸν φόρον τὸν ὁποῖον πληρώνει ὁ εἰσάγων εἰς τὸ Δημόσιον, ἀλλ’ ὅταν ὁ βιομήχανος κατορθώνῃ νὰ μειώσῃ τὸν φόρον διὰ καταδολιεύσεως τῶν νόμων, κατ’ ἀνάγκην ἡ μείωσις αὕτη φέρει τὴν μείωσιν τῆς ἀξίας τοῦ ἐγχωρίου σίτου, διότι ἡ καταδολίευσις γεννᾷ συναγωνιστὴν ἐπὶ ἔλαττον φορολογούμενον, καὶ ἑπομένως ματαιοῦνται τὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα ὁ νόμος ὁ προστατευτικὸς τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς προσεδόκα νὰ δώσῃ. Τί ζητεῖται δὲ σήμερον διὰ τοῦ ὑπὸ μελέτην νομοσχεδίου; Ζητεῖται νὰ ἐξαγάγῃ ὁ βιομήχανος ἐπὶ 100 ὀκάδων εἰσαγομένου σίτου 75 ὀκάδας καθαροῦ ἀλεύρου μὲ περιεκτικότητα πιτύρου 1%, ἀλλὰ συγχρόνως ζητεῖται νὰ δύνανται νὰ ἐξαχθῶσιν ἐκ τῶν 100 ὀκάδων εἰσαγομένου σίτου 80 ὀκάδες ἀλεύρων μὴ καθαρῶν περιεχόντων πίτυρα 5%, συγχρόνως δὲ ἐπιζητεῖται ἡ εἰσαγωγὴ εἰς κατανάλωσιν ἐκ τοῦ προϊόντος 100 ὀκάδων σίτου ὀκάδες 25, εἰς τὴν ἐγχώριον κατανάλωσιν ἄνευ καταβολῆς τέλους, τοῦτο δὲ κατὰ παράβασιν τῶν δύο ἀρχῶν, αἱ ὁποῖαι εἴπομεν ὅτι πρέπει νὰ τηρῶνται, ἤτοι τῆς ἀρχῆς τῆς κατεργασίας τῶν ἀλλοδαπῶν σίτων ὡς ὑπὸ διαμετακόμισιν καὶ τῆς ἀρχῆς τῆς ἀναλογικῆς ἐξαγωγῆς ἐξ ὅλων τῶν εἰδῶν, ἐπὶ τῷ τέλει ἵνα ἐν ᾗ περιπτώσει μέρος τῶν προϊόντων τούτων εἰσαχθῶσιν εἰς κατανάλωσιν, ἐν τῇ ἡμεδαπῇ μὴ μείνωσιν ἀτελῆ, ἀλλὰ φορολογῶνται ἀναλόγως τῆς ἀξίας τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ εἰσαγόμενον προϊόν. Ποῖαι δὲ εἶναι αἱ ζημίαι αἱ ὁποῖαι γίνονται ἐκ τοῦ συστήματος τὸ ὁποῖον προτείνεται καὶ δι’ ὧν οἱ Βιομήχανοι ἐπιδιώκουσι ὅπως λύσωμεν τὰς χειροπέδας αἱ ὁποῖαι ἐτέθησαν εἰς αὐτοὺς διὰ τοῦ νόμου τῆς ἐπαναστάσεως; Πρῶτον εἰσάγονται εἰς τὴν κατανάλωσιν 25 ὀκάδες ἐπὶ τῶν 100 ἄνευ πληρωμῆς τέλους ἐπὶ ζημίᾳ προφανεῖ τοῦ Δημοσίου δρ. 2,50 ἐπὶ 100 ὀκάδων. Δεύτερον ἐπιτρέπεται ἡ ἀνάμιξις καὶ ἡ σύγχισις τῶν διαφόρων ποιοτήτων καὶ εἰδῶν, ἐπειδὴ ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακριβωθῇ ἡ περιεκτικότης ἑκάστου εἴδους, καθίσταται εὔκολος κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν ἡ ἀντικατάστασις τῶν ἀλεύρων πρώτης καὶ δευτέρας ποιότητος δι’ ἀλεύρων τρίτης καὶ δευτέρας ποιότητος, ἢ καὶ διὰ πιτύρων παραγομένων ἐξ ἄλλων μερίδων σίτου. Τρίτη ζημία, ἐκ τῶν 23 ὀκάδων αἱ ὁποῖαι εἰσάγονται ἀτελῶς μόνον 17 εἶναι πίτυρα αἱ ἄλλαι ἕξ ὀκάδες ἐκπροσωποῦν προϊὸν φαγώσιμον. Τὸ προϊὸν δὲ τοῦτο ὁ βιομήχανος θὰ κρατήσῃ ἐκ τοῦ πολυτιμωτέρου εἴδους καὶ ἐκ τούτου δὲ θὰ ὠφεληθῇ ἀνάλογον ποσόν. Τετάρτη ζημία, διὰ νὰ ἀντικατασταθῇ τὸ σεμιγδάλιον καὶ ἡ φαρίνα δι’ εὐτελεστέρων εἰδῶν, θὰ χρησιμοποιηθῇ ἀρκετὴ ποσότης ἀλεύρων δευτέρας ποιότητος καὶ τρίτης ποιότητος, ἄρα θὰ ὑπάρξῃ ζήτησις τῶν ἀλεύρων Βας καὶ Γης ποιότητος, ἀνάλογος τῆς ἐξαγωγῆς καὶ κατ’ ἀνάγκην θὰ ἐπέλθῃ ἡ αὔξησις τοῦ ἄρτου τῆς δευτέρας καὶ τρίτης ποιότητος. Πέμπτη ζημία· ἡ κτηνοτροφία ἔχει ἀπαραίτητον ἀνάγκην νὰ κρατήσῃ εἰς τὸν τόπον τὰ ἄλευρα τρίτης ποιότητος, εἶναι πεπλανημένη ἰδέα ὅτι δύνανται νὰ κρατηθῶσιν ἐν τῷ τόπῳ τὰ ἄλευρα ταῦτα διὰ τοῦ συστήματος τοῦ προτεινομένου διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν Νομοσχεδίου. Ἀλλ’ ὅλαι αἱ ζημίαι θὰ ἦσαν μικραί, ἂν δὲν συνεκεντροῦντο εἰς μίαν ἄλλην μεγαλειτέραν, τὴν ἑξῆς· δίδοντες τοιαῦτα ὠφελήματα εἰς τὴν ἐγχώριον βιομηχανίαν γεννῶμεν κοινὰ συμφέροντα μεταξὺ ὅλων τῶν ἀλευροβιομηχάνων ἡ κοινότης δ’ αὕτη τῶν τῶν συμφερόντων ἀναγκάζει αὐτοὺς αὐτομάτως, χωρὶς νὰ τὸ θέλουν νὰ ἀποτελέσουν τράστ, τὸ τρὰστ δὲ αὐτὸ εἶναι τὸ ὀλεθριώτερον, τὸ ὁποῖον φέρει τὴν καταστροφὴν τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς κτηνοτροφίας καὶ τὴν ὑπερτίμησιν τῶν ἀλεύρων δυσαναλόγως πρὸς τὴν τιμὴν τοῦ σίτου, ἀλλ’ ἡμεῖς ἀντὶ νὰ μειώσωμεν τὰ ἐκ τοῦ αὐτομάτου τρὰστ κακὰ ἐνισχύσαμεν τὸ Βιομηχανικὸν τοῦτο τράστ, αὐξήσαντες τὸν εἰσαγωγικὸν ἐπὶ τῶν ἀλεύρων φόρον εἰς 17 σχεδὸν λεπ. κατ’ ὀκᾶν. Ποία καὶ πόση εἶναι ἡ ζημία ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως ταύτης δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπολογίσωμεν ἡμεῖς, διότι τὸν ὑπολογισμὸν τὸν ἔχομεν δεδομένον ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ἰδίους βιομηχάνους, οἱ ὁποῖοι πρὸ ὀλίγων ἐτῶν θέλοντες νὰ παραστήσωσιν ὅτι ἔχουσιν ἀνάγκην προστασίας ἐναντίον τῶν ἐξωτερικῶν ἀλεύρων, ἐζήτησαν προστασίαν διὰ περιθωρίου 7 λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν, ἵνα δυνηθῶσι νὰ ἀνταγωνισθῶσι τὰ ξενικὰ ἄλευρα ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος. Ἆρα ἡ ζημία τοῦ Δημοσίου ἀνέρχεται εἰς ποσὸν προσεγγίζον τὰ λεπτὰ 7 κατ’ ὀκᾶν, ἡ ὁποία ἀντανακλᾷ κατ’ ἀνάγκην καὶ εἰς ζημίαν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς, καὶ εἰς ζημίαν τῆς κτηνοτροφίας, καὶ εἰς ζημίαν τῶν λαϊκῶν τάξεων. Μὴ πλανώμεθα λοιπὸν, Κύριοι, ὅτι δύναται νὰ ζήσῃ εἰς Κράτος, ὅπου ἰσχύει προστατευτικὸν σύστημα πραγματικὸν καὶ εἰλικρινὲς, ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον ἀλεύρων, τοῦτο ἀποδεικνύει αὐτὴ αὕτη ἡ ἐπιβολὴ προστατευτικοῦ φόρου ἐπὶ τῶν ἀλεύρων τῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, διὰ φορολογίας 17 λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν. Ἡ ζωὴ καὶ ἡ ἀκμὴ, τὴν ὁποίαν βλέπομεν εἰς τὴν βιομηχανίαν τῶν 18 ἀλευροβιομηχάνων, οἱ ὁποῖοι καυχῶνται διὰ τὰ λαμπρὰ αὐτῶν πραγματικῶς ἐργοστάσια, τὰ ὁποῖα θὰ ἐργάζωνται τιμίως καὶ εἰλικρινῶς καὶ ἐπαρκῶς διὰ τῆς καταναλώσεως, τὴν ὁποίαν ἔχουσιν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν, ἡ ζωὴ, λέγω, αὕτη εἶναι φαινομενική, τὰ κέρδη εἶναι φαινομενικὰ, δὲν εἶναι βιομηχανικά, δὲν εἶναι θεμιτά, ταῦτα λαμβάνονται δι’ ἐξαντλήσεως τῶν εἰσπράξεων τοῦ Δημοσίου, ταῦτα λαμβάνονται διὰ καταπιέσεως τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς, ταῦτα λαμβάνονται διὰ πιέσεως τῶν λαϊκῶν τάξεων, δι’ αὐξήσεως τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου. Ποῦ εἶναι, Κύριοι, τὸ ἄλλοτε ἀκμάζον ἐμπόριον τῶν ἐξωτερικῶν ἀλεύρων, διὰ τῶν ὁποίων κατωρθοῦμεν τελείως καὶ κίνησιν νὰ βλέπωμεν εἰς τὰς ἀγοράς, ἀλλ’ ἰδίως νὰ βλέπωμεν πολλοὺς συναγωνιστάς, οἱ ὁποῖοι συναγωνιζόμενοι εἰς τὸ πεδίον τὸ ἔντιμον τοῦ ἐμπορίου ἐπέφερον τὴν ἔκπτωσιν τῶν τιμῶν εἰς τὸ ὅριον ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον ἐπιτρέπεται νὰ κερδίζῃ ὁ βιομήχανος καὶ οἱ ἔμποροι; Τὸ ἐμπόριον τοῦτο τὸ ἐνεκρώσαμεν διὰ τοῦ προστατευτικοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον ἐθέσαμεν, τῶν 17 λεπτῶν. Διατί τὰ πίτυρα, διὰ τῆς εὐθηνίας τῶν ὁποίων θὰ ἤκμαζεν ἡ κτηνοτροφία μας, ἀνῆλθον εἰς τὰ δυσθεώρητα ὕψη τῶν 16, 18 καὶ 20 λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν; Διατί ἐξηφανίσθησαν ἐκ τῆς ἀγορᾶς μας ὅλα τὰ τρίτα ἄλευρα πρὸς ζημίαν τῆς κτηνοτροφίας; Διότι δυστυχῶς ἐφρόντισαν αἱ προηγούμεναι Βουλαὶ νὰ θέσωσι φραγμὸν εἰς τὴν εἰσαγωγὴν πιτύρων ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ διὰ τῆς ἐπιβολῆς φόρου 4 λεπτῶν καὶ ¾ κατ’ ὀκᾶν. Ποῦ εἶναι, Κύριοι, τὸ ἄλλοτε ἀκμάζον ἐμπόριον τῶν σιτηρῶν; Ποῦ εἶναι οἱ σιτέμποροι; Δύναται σήμερον νὰ ὑπάρξῃ κανεὶς σιτέμπορος ἐν Ἑλλάδι, ἐὰν δὲν εἶναι συγχρόνως καὶ ἀλευροβιομήχανος; Ποῖος θὰ συναγωνισθῇ σήμερον πρὸς ὄφελος τῆς ἐγχωρίας παραγωγῆς τὸν ὑπὸ τρὰστ ἐργαζόμενον ὅμιλον τῶν βιομηχάνων; Δὲν ὑπάρχει κανείς, διότι ἡμεῖς τοὺς ἐξετοπίσαμεν διὰ τῆς ὑπερμέτρου προστασίας τῆς ἀλευροβιομηχανίας. Καὶ ἐξηγοῦμαι. Ὑπελόγισε κανεὶς ἐξ ὑμῶν, κύριοι Βουλευταί, τί διαφορὰ ὑπάρχει μεταξὺ ἑνὸς θέλοντος νὰ κάμῃ, ἐμπορικὴν κερδοσκοπίαν ἐπὶ ἐγχωρίου σίτου καὶ ἑνὸς ἄλλου βιομηχάνου θέλοντος νὰ κάμῃ τοιαύτην δι’ εἰσαγωγῆς ἐξωτερικοῦ σίτου; Ἀμφιβάλλω· διότι εἰς ἡμᾶς τοὺς μὴ ἐμπόρους δὲν εἶναι εὔκολον νὰ δώσωμεν ἄνευ ἀφορμῆς προσοχὴν εἰς τὰ τοιαῦτα· καὶ ἐν τούτοις ὑπάρχει κολοσσιαία διαφορά. Διὰ νὰ ἀγοράσητε 1,000,000 ὀκάδων ἐγχωρίου σίτου, ἐφόσον ὁ σῖτος ὁ ἐγχώριος περιλαμβάνει ἐν ἑαυτῷ καὶ τὸν φόρον τῶν 10 λεπτῶν, καὶ τιμᾶται 35 λεπτὰ ἐδῶ, ἐνῷ εἰς τὸ διεθνὲς ἐμπόριον τιμᾶται 25, διὰ νὰ ἀγοράσητε λέγω 1,000,000 ὀκάδων ἐγχωρίου σίτου χρειάζεσθε 350,000 δραχμῶν. Διὰ νὰ ἀποθηκεύσῃ ὁ βιομήχανος ὁ ἔχων πεποίθησιν ἐπὶ τῶν ὠφελημάτων τὰ ὁποῖα ἔχει κατὰ τὰ ἀνωτέρω λεχθέντα διὰ τοῦ συστήματος τῆς ὁδοῦ τῆς ἀγούσης πρὸς τὸ Ἀμβοῦργον, διὰ νὰ ἀποθηκεύσῃ, λέγω, 1,000,000 ὀκάδων ἐξωτερικοῦ σίτου, πόσον φρονεῖτε κεφάλαιον ὅτι χρειάζεται; Μόνον 250,000 δραχμάς. Ἄρα ὑπάρχει μία κολοσσιαία διαφορὰ μεταξὺ τοῦ ἐμπόρου τοῦ ἐμπορευομένου τὰ ἐγχώρια σιτηρὰ καὶ τοῦ ἐμπόρου τοῦ ἐργαζομένου τὰ σιτηρὰ τὰ εἰσαγόμενα ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ. Ὁ τελευταῖος ἔχει ἀνάγκην κεφαλαίου ἐπὶ ἔλαττον 100,000 δραχμῶν, αὐταὶ δὲ αἱ 100,000 δραχμαὶ εἶναι δύσκολον νὰ εὑρεθῶσιν ἄνευ τόκων μεγάλων, διὰ τῶν ὁποίων θέλουσιν ἐπιβαρυνθῆ. Ἐκτὸς ὅμως τοῦ πλεονεκτήματος τούτου ὁ βιομήχανος ἔχων τὸ περιθώριον τῶν 4–5–6 λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν, περὶ ὧν εἴπομεν ἀνωτέρω, ἔχει θάρρος καὶ εἰσάγει ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ σῖτον εἰς τὰς ἐποχὰς τῆς παραγωγῆς τῶν ἐγχωρίων σιτηρῶν, εἰσάγων δὲ τὰ σιτηρὰ ταῦτα καὶ ἔχων τὸ περιθώριον τοῦτο, τὰ εἰσάγει κατὰ τὰς ἐποχὰς λέγω, τῶν ἁλωνίων, καὶ κατορθώνει νὰ πέσωσιν αἱ τιμαὶ τῶν ἐγχωρίων σίτων, αὐτομάτως δημιουργουμένου τρὰστ μεταξὺ ὅλων τῶν βιομηχάνων, τοὺς ὁποίους δὲν ὑπάρχουσιν ἄλλοι ἔμποροι, ὡς εἶπον, δυνάμενοι νὰ συναγωνισθῶσι. Διὰ τοῦ τρὰστ λοιπὸν τούτου καὶ διὰ τῆς ἀθρόας εἰσαγωγῆς ξενικῶν σίτων εἰς τὰς ἐποχὰς τῶν ἁλωνίων κατορθώνουσι νὰ καταβιβάσωσιν εἰς εὐτελεῖς τιμὰς ὅλην τὴν ἐγχώριον παραγωγήν, καὶ ἀφοῦ ἐξασφαλισθῶσι καὶ θέσωσιν αὐτὴν ὑποχείριον εἰς τὰς ὀρέξεις των, τότε ἀρχίζουσι νὰ ἐξάγωσι, διὰ τῆς μεθόδου τὴν ὁποίαν σᾶς προεῖπον εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὰ πίτυρα, τὰ πιτυράλευρα καὶ τὰ τούτοις ὅμοια, πρὸς πλουτισμὸν αὐτῶν καὶ πρὸς ζημίαν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς, τῆς κτηνοτροφίας καὶ ὅλων τῶν ἄλλων πολυπληθῶν τάξεων ὡς καὶ τοῦ Δημοσίου. Φρονῶ ὅτι εἶχον καθῆκον, Κύριοι, τὰς πληροφορίας ταύτας, τὰς ὁποίας ἔλαβον ἐκ τῆς πείρας καὶ ἐκ τῆς μακρᾶς μελέτης τοῦ ζητήματος τούτου ἐν τῇ ἐπιτροπῇ νὰ καταστήσω εἰς ὑμᾶς γνωστάς. Φρονῶ ὅτι δὲν εἶναι καιρὸς πλέον νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ παρελθόν, δὲν εἶναι καιρὸς νὰ δώσωμεν προνόμια νέα εἰς τοὺς ὀλίγους κατὰ τῶν πολλῶν, δὲν εἶναι δίκαιον νὰ παραχωρήσωμεν προνόμια ἰδίως κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, κατὰ τὴν ὁποίαν ὅλοι ἐλπίζομεν καὶ ἔχομεν τὴν πεποίθησιν ὅτι θὰ ζητηθῇ ἡ κατάργησις καὶ ἄλλων προνομίων, διὰ τῶν ὁποίων ἄλλαι τάξεις βιομηχανικαί, ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς προστασίας τῶν ἐργατικῶν τάξεων, ἠθέλησαν νὰ κερδίσωσι καὶ νὰ ἀποταμιεύσωσιν ἑκατομμύρια πολλὰ σφετερισθεῖσαι τὸ κυριαρχικὸν δικαίωμα τῆς Πολιτείας τοῦ φορολογεῖν. Διότι εἶναι φανερὸν καὶ πασιφανὲς ὅτι, ἐὰν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς κατεπονήθη εἰς βαθμὸν τοιοῦτον, ὥστε ὁ βίος του νὰ εἶναι ἀφόρητος ἐν Ἑλλάδι, δὲν ὀφείλεται τοῦτο μόνον εἰς τὰ 140,000,000, τὰ ὁποῖα πληρώνει εἰς τὸ Δημόσιον, πληρώνει καὶ πολλὰς ἄλλας δεκάδας ἑκατομμυρίων εἰς τὰ προνόμια διαφόρων ἀνθρώπων τῶν ὀλιγαρχικῶν τάξεων, οἱ ὁποῖοι ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς προστασίας τῆς βιομηχανίας φορολογοῦσιν ὅλους ἡμᾶς, πρὸς τί; Ἵνα αὐξάνωσι τὸν πλοῦτόν των πρὸς ζημίαν καὶ τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν λαϊκῶν τάξεων. Καὶ ἐγὼ μὲν ἔκαμον τὸ καθῆκον μου, ἐναπόκειται δὲ εἰς τὸν κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸν ἵνα, σταθμίζων τὰ διάφορα ἀλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα καὶ προτιμῶν τὰ ἐπικρατέστερα καὶ τὰ ἀποβλέποντα τὴν πολυπληθεστέραν μερίδα τοῦ Κράτους, κρίνῃ τὰ πράγματα ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἐν τῇ ἐκθέσει τῆς μειονοψηφίας τῆς ἐπιτροπῆς ἐκτεθειμένων, καὶ ὑποβάλῃ ὁ ἴδιος τὰς ἀναγκαίας εἰς τὸ νομοσχέδιον τροποποιήσεις. (Χειροκροτήματα).

§158Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἠκούσατε, Κύριοι, τὰ λεχθέντα περὶ προνομίων καὶ τὰ περὶ φορολογίας εἰς βάρος τῆς φτωχολογιᾶς, καὶ ἐχειροκροτήσατε. Ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ τόνου θὰ ὁμιλήσω καὶ ἐγὼ καὶ παρακαλῶ νὰ μὲ παρακολουθήσητε. Ὡμίλησεν ὁ κ. Χρυσοβελόνης περὶ τελῶν ἐπιβαλλομένων εἰς βάρος τοῦ πτωχοῦ λαοῦ. Θὰ ἀναπτύξω εἰς ὑμᾶς, Κύριοι, δι’ ὀλίγων, ὅσον τὸ δυνατὸν ὀλίγων, μίαν θεωρίαν κρατήσασαν ἐν τῇ ἐμπορικῇ πολιτικῇ τοῦ Κράτους, διὰ νὰ ἴδητε ποῦ κρατεῖ τὸ ἄδικον καὶ πόθεν πρέπει νὰ ἀρθῇ τοῦτο. Προστατευτικὴ φορολογία. Αὐτὸς ἦτο ὁ τόνος τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. συναδέλφου. Ἀλλὰ προστατευτικὴ φορολογία διὰ τῆς ἐπιβολῆς εἰσαγωγικοῦ τέλους ἐπὶ βιομηχανικῶν ἡμῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα δὲν ἀρκοῦσι νὰ καλύψωσι τὰς ἀνάγκας, τί εἶναι; ἠξεύρετε; Εἶναι φορολογία εἰς βάρος τῶν πολλῶν ὑπὲρ τῶν ὀλίγων. Θέλετε δὲ νὰ ἰδῆτε τί εἶναι ὁ εἰσαγωγικὸς δασμὸς ἐπὶ τοῦ σίτου; Παρακολουθήσατέ με εἰς ἕνα λογαριασμὸν ἁπλούστατον. Ἔχομεν παραγωγὴν 240,000,000 ὀκάδων σίτου καταναλισκομένου ἐντὸς τοῦ Κράτους. Διὰ τῆς ἐπιβολῆς 9 λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν δασμοῦ ἐπὶ τοῦ ἔξωθεν εἰσαγομένου σίτου, ἡ τιμὴ τοῦ σίτου τοῦ ἐγχωρίου ἀναβιβάζεται κατὰ 9 λεπτὰ καθ’ ἑκάστην ὀκᾶν. Δηλαδὴ 22,000,000 δραχ. ἐπὶ τοῦ λαοῦ, πληρωνόμενα ὑπὲρ τῆς παραγωγῆς, ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν, ὑπὲρ τῶν ὀλίγων τσιφλικιούχων τέλος πάντων.

§159Χ. ΜΕΪΤΑΝΗΣ. Ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν τῶν πωλούντων σῖτον.

§160Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Λοιπὸν 240,000,000 εἶναι ἡ παραγωγή, τὰ 22,000,000 τὰ πληρώνουν τὰ ⅔ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ὑπὲρ τοῦ ἑτέρου τρίτου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ ὅτε ἔχομεν τοῦτο δεδομένον, θὰ εἶναι ἀσφαλὲς νὰ ὑποστηρίξωμεν, ὅτι προστασία τῆς παραγωγῆς θὰ εἰπῇ προστασία τῆς πτωχολογιᾶς; Προστασία τῆς παραγωγῆς θὰ εἰπῇ φορολογία τοῦ λαοῦ, προστασία τῆς παραγωγῆς θὰ εἰπῇ κατάθλιψις τοῦ λαοῦ, ἀφαίρεσις πάσης ἰκμάδος τοῦ λαοῦ. Τὰ περὶ παραγωγῆς λεγόμενα λέγονται, ἵνα δικαιολογήσωσι τὴν ἐπιβολὴν παντὸς εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ, εἴτε πρὸς προστασίαν τῆς βιομηχανίας ἐπιβάλλεται οὗτος, εἴτε διὰ ταμιευτικοὺς σκοπούς, διότι ἔχει ἀποτέλεσμα τὴν προστασίαν. Ὅσα ὅμως Κράτη ἠθέλησαν νὰ προστατεύσωσι τὴν βιομηχανίαν, χωρὶς νὰ ἐπιβάλωσι φορολογίαν εἰς τὸν λαὸν ὑπὲρ τῆς μερίδος τῆς βιομηχανίας ἢ τῆς παραγωγῆς, κατέφυγον εἰς τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ἐξυπηρετεῖ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, εἰς τὸ σύστημα τῆς προσωρινῆς ἀτελείας, δηλαδὴ ἐπέτρεψαν εἰς τὴν βιομηχανίαν νὰ εἰσάγῃ τὴν πρώτην ὕλην ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ καὶ νὰ ἐξάγῃ τὰ προϊόντα χωρὶς νὰ πληρώνῃ δασμόν. Αὐτὴ εἶναι πολιτική, τὴν ὁποίαν ὅλα τὰ Κράτη εἰσήγαγον. Ἡμεῖς δὲ ἀπὸ τοῦ 1846 καὶ γενικώτερον διὰ τοῦ νόμου τοῦ 1893 ἀνεγράψαμεν τὴν ἀρχήν, ὅτι πᾶσα πρώτη ὕλη χρήσιμος εἰς τὴν βιομηχανίαν, πρὸς παρασκευὴν προϊόντων, ἐξαγομένων εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν κατόπιν, μένει ἀφορολόγητος. Τοιουτοτρόπως διὰ τοῦ νόμου τοῦ 1893 ἀπηλλάξαμεν τὴν ζάκχαριν πρὸς κατασκευὴν λουκουμίων καὶ ἄλλα πολλὰ εἴδη, προχθὲς δὲ διὰ τοῦ νόμου ΓΠΑʹ ἀπηλλάξαμεν τὸ ἀμυλοζάκχαρον καὶ ἄλλα εἴδη. Ποῖον εἶναι τὸ ἰδιαίτερον προσὸν τοῦ συστήματος τούτου; Ποῖον εἶναι τὸ ἰδιαίτερον ὠφέλημα; Ὅτι δίδεται εἰς τὴν βιομηχανίαν ἐνίσχυσις ἄνευ φορολογίας τοῦ λαοῦ, ἄνευ βλάβης τοῦ Δημοσίου ταμείου. Δίδεται εἰς τὴν βιομηχανίαν ἡ εὐκαιρία νὰ κατεργασθῇ τὴν πρώτην ὕλην καὶ νὰ τὴν καταναλώσῃ κατόπιν εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, νὰ εἰσάγῃ εἰς τὴν ἡμεδαπὴν τὸ ἀντικείμενον τῆς κατεργασίας, νὰ τὸ ἐργάζηται ἡ βιομηχανία, νὰ τὸ ἐξάγῃ εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν καὶ νὰ εἰσάγῃ τὸ ἀλλοδαπὸν χρῆμα. Τὸ σύστημα τοῦτο ἐγένετο δεκτὸν εἰς ὅλα τὰ Κράτη, παρ’ ἡμῖν δὲ ἰσχύει πρὸ 40 ἐτῶν, ἀλλ’ ἀτυχῶς κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος ἔδωκεν εὐκαιρίαν εἰς καταχρήσεις καὶ ἀφορμὰς εἰς δεδικαιολογημένας κατηγορίας κατὰ τοῦ συστήματος. Δηλαδὴ ὁ νόμος τοῦ 1871 ἐπέτρεψε τὴν εἰσαγωγὴν σίτου ἀτελῶς ἢ τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ δασμοῦ, ἂν χρησιμοποιῆται τόσον ποσὸν ὀκάδων ἀλεύρων καὶ τόσων ὀκάδων πιτύρων, ὅσαι ἀναλογοῦν εἰς τὸν εἰσαγόμενον σῖτον. Ἀλλ’ εἶχε ταύτην τὴν ἀτέλειαν. Ὥριζε ποσὸν ἀλεύρων 81 ὀκάδων πρὸς πίτυρα 17 ὀκάδων καὶ δύο φύραν. Ὁ ἔμπορος ὅμως δὲν εἶχε καθωρισμένην τὴν ποσότητα τοῦ ἀλεύρου καὶ ἴσως δεδικαιολογημένως ἕνεκα τῆς ἀτελείας τῶν ἀλευρομύλων, ὁ ἔμπορος λοιπὸν ἀντὶ νὰ ἐξάγῃ 81 ὀκάδας ἀλεύρου περιωρίζετο νὰ ἐξάγῃ τῆς τρίτης ποιότητος ποσὸν 100 ὀκάδων ἀκατάλληλον πρὸς ἀρτοποίησιν, ἀναμεμιγμένον μετὰ πιτύρων, ἐπειδὴ εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ ἐξάγῃ ἄλευρα. Αὐτὴ ἦτο ἡ κατάχρησις. Ἡ ἔκθεσις ἡ αἰτιολογικὴ τοῦ νομοσχεδίου, ἡ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ὑποβεβλημένη δίδει σαφῆ εἰκόνα τοῦ πράγματος. Κατὰ τὸ ἔτος 1910 ἐπέστρεψε τὸ Δημόσιον δασμὸν 900,000 δραχμῶν, δι’ ἐξαχθέντα ἄλευρα ἐκ τῶν ὁποίων 750,000 ἀναλογοῦσι εἰς τρίτης τάξεως ἄλευρα καὶ πίτυρα, δηλαδὴ εἰς πίτυρα, μόλις δὲ 150000 ἀναλογοῦν εἰς ἄλευρα, δηλαδὴ μόλις ἐξήχθησαν ἕνα καὶ ἥμισυ ἑκατομμύριον ὀκάδων καθαρὰ ἄλευρα εἰς τὴν ἀλλοδαπήν. 7,500.000 εἶναι πίτυρα καὶ τρίτης τάξεως ἄλευρα, ἀκατάλληλα εἰς τὴν ἀρτοποιΐαν, χρήσιμα δὲ εἰς τὴν κτηνοτροφίαν στελλόμενα εἰς τὸ Ἀμβοῦργον, καὶ ἐπὶ τούτοις ἐπεστράφη ὁ δασμός.

§161Δ. ΚΑΒΟΥΡΑΣ. Τὴν κατάχρησιν τὴν ἔκαμαν οἱ προστατευόμενοι.

§162Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Καὶ οἱ βιομήχανοι ἔκαμαν τὸ ἴδιον πρᾶγμα. Καὶ οἱ βιομήχανοι τῆς μιᾶς πλευρᾶς καὶ τῆς ἄλλης πλευρᾶς καὶ οἱ ἔμποροι, διότι τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον τῶν ἀλεύρων δὲν ἀσκεῖται μόνον ὑπὸ τῶν βιομηχάνων, εἶναι καὶ μία τάξις ἐμπόρων οἵτινες εἰσάγουν σῖτον, ἀλέθουν εἰς ξένους μύλους καὶ τὸν ἐξάγουν· καὶ ἐκεῖνοι ἔπραττον τὸ ἴδιον, ἔφθασε δὲ νὰ ἐξάγουν ὄχι καλῆς, τρίτης τάξεως πίτυρα, ἀλλὰ καὶ ἄλλας ὕλας ξένας, μὴ παραγομένας ἐκ τοῦ σίτου βλαπτικὰς οὐσίας καὶ νὰ καταστρέφουν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸ ἐμπόριον. Ὁ νόμος τοῦ 1909 ἐψηφίσθη διὰ νὰ θέσῃ περιορισμοὺς εἰς τὰς καταχρήσεις ταύτας, καὶ ἀληθῶς ἐψηφίσθη τότε νὰ ἐξαχθῶσι μέχρι τοῦ τέλους τοῦ 1910 ἄλευρα περιέχοντα πίτυρα μέχρις 25%, καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ ἐξήχθησαν ὅλα τὰ τρίτης τάξεως ἄλευρα, ἀλλὰ ἀπηγορεύθη ἀπὸ τῆς πρώτης Ἰανουαρίου 1911 νὰ ἐξάγωνται ἄλευρα περιέχοντα πίτυρα ἄνω τῶν 10%. Ἔπραξε δὲ τοῦτο ὁ νομοθέτης, διότι ἐπίστευεν ὅτι μὲ περιεκτικότητα πιτύρων 10% δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξαχθῶσι τρίτης τάξεως ἄλευρα· φαίνεται δὲ ὅτι ὁ νομοθέτης ἐκεῖνος ἠγνόει ὅτι καὶ πάλιν θὰ ἐγίνετο ἡ κατάχρησις, διότι ἠγνόει ὅτι ὑπάρχει ἐμπόριον ὅπερ ὑποβάλλει τὰ πίτυρα εἰς νέαν ἄλεσιν καὶ δίδει εἰς αὐτὰ τύπον ἀλεύρου, χωρὶς νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνακαλυφθῇ τοῦτο διὰ τῆς ἀναλύσεως τοῦ Χημείου καὶ ἐξάγει καὶ πάλιν τὰ πίτυρα ὡς ἄλευρα καὶ λαμβάνει τὸν δασμόν.

§163Μ. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Πόσα ἐξήχθησαν κατὰ τὸ ἔτος 1911;

§164Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Δὲν γνωρίζω.

§165Μ. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Δὲν ἐξήχθησαν διόλου.

§166Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν εἰς πόσον ποσὸν περιεστρέφετο τὸ καθαρὸν ἐμπόριον τῶν ἀλεύρων;

§167Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἐὰν ἐβλέπετε τὴν ἔκθεσιν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ ἐβλέπετε ὅτι ἐπὶ 10,000,000 ἕνα καὶ ἥμισυ ἑκατομμύριον εἶναι καθαρά. Δὲν εἶναι σπουδαῖον πρᾶγμα.

§168Μ. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Τὸ οὐσιῶδες εἶναι, ἐὰν ἀπὸ τοῦ 1911, ὅτε κατηργήθη ὁ νόμος ἐκεῖνος, ἐὰν ἐξήχθη ἔστω καὶ εἷς σάκκος πιτύρων.

§169Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Θέλετε νὰ μείνῃ ὁ νόμος τοῦ 1909; Θὰ ἐξακολουθήσουν αἱ καταχρήσεις. Περιωρίσθη λοιπὸν ἡ περιεκτικότης εἰς πίτυρα τοῦ ἐξαγομένου ἀλεύρου εἰς 10% μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ κατωρθοῦτο κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ μὴ ἐξάγωνται τὰ τρίτης ποιότητος ἄλευρα. Ἀλλ’ ἐβεβαιώθη ὅτι καὶ μὲ τοιούτους περιορισμοὺς ἐξήγοντο ὑπὸ διαφόρους μορφὰς τρίτης ποιότητος ἄλευρα, καὶ ἀνελαμβάνετο ὑπὸ τῶν εἰσαγωγέων ὁ δασμός, παρέμενε δὲ ἀφορολόγητον ἐν τῷ τόπῳ ὅλον τὸ ἄλλο μέρος τοῦ σίτου. Δὲν εἶναι δὲ μόνον τοῦτο· ἐξήγοντο ἄλευρα μὴ βρώσιμα οὐδὲ διὰ τὴν κτηνοτροφίαν, ἀναμεμιγμένα μετὰ ὑλῶν βλαπτικῶν καὶ μὴ περιέχοντα τὰ στοιχεῖα, ἅτινα ἔπρεπε νὰ περιέχῃ ἡ ποιότης αὕτη τοῦ ἐμπορεύματος. Ὁ νόμος ἦτο τοσοῦτον ἀτελής, ὥστε νὰ βλέπῃ τὰς καταδολιεύσεις τὸ δημόσιον καὶ νὰ μὴ δύναται νὰ τὰς παρεμποδίσῃ. Νὰ μὴ δύναται νὰ κρατῇ τὸν δασμόν, καίτοι ἔβλεπεν ὅτι τὰ ἄλευρα αὐτὰ τῆς γʹ τάξεως ἦσαν ἀναμεμιγμένα μετὰ ξένων ὑλῶν, διότι δὲν εἶχε τὸν νόμον νὰ παρεμποδίσῃ τὴν ἐξαγωγὴν ἢ τὴν μὴ ἐπιστροφὴν τοῦ δασμοῦ. Συγκεντρώσασα δὲ πάσας ταύτας τὰς παρατηρήσεις ἡ ὑπηρεσία ἔρχεται καὶ ζητεῖ ἀπὸ τὴν Βουλὴν ὄχι νὰ δώσῃ προνόμια, ὡς ἐτονίσθη, ἀλλὰ νὰ θέση περιορισμοὺς εἰς τὴν βιομηχανίαν καὶ τὸ ἐμπόριον, ὥστε νὰ ἐπιστρέφῃ τὸν δασμὸν τότε μόνον, ὅταν εἶναι βεβαιωμένον ὅτι τὸ ἐξαχθὲν ἄλευρον εἶναι βρώσιμον ὄχι πρὸς κτηνοτροφίαν, ὅτι περιέχει τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ περιέχῃ. Συνεπῶς οἱ ἀντιτασσόμενοι κατὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου δὲν ζητοῦσι προστασίαν τῆς παραγωγῆς, δὲν ζητοῦσι προστασίαν τῶν συμφερόντων τοῦ δημοσίου, ἀλλά, ἐν ᾧ εἶναι βεβαιωμένον ὅτι καὶ μέχρι τοῦ νόμου τοῦ 1909 καὶ μέχρι σήμερον ἐξακολουθοῦν αἱ καταχρήσεις, ζητοῦν τὴν ἐξακολούθησιν τῶν καταχρήσεων καὶ εἰς βάρος τοῦ δημοσίου καὶ εἰς βάρος τῆς παραγωγῆς.

§170Α. ΣΛΗΜΑΝ. Τί ἐξήχθη ἐφέτος;

§171Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Τότε δὲν ἔχετε οὐδένα λόγον νὰ ἀντιτάσσησθε, ἀφοῦ δὲν πρόκειται νὰ ἐξαχθῇ ποσόν. Ἐθεωρήθη, Κύριοι, ἀναγκαία ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς ἡ συμπλήρωσις τοῦ νομοσχεδίου κατὰ δύο διατάξεις, καὶ τοῦτο διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἀντίρρησις ἐκ μέρους τῆς μειονοψηφίας. Ἐνόμισεν ἡ ἐπιτροπὴ ἀναγκαῖον νὰ ἀναγράψῃ διάταξιν κατὰ τὴν ὁποίαν διὰ διατάγματος θέλουν κανονισθῆ οἱ ὅροι οὓς πρέπει νὰ πληροῖ τὸ ἄλευρον, διὰ νὰ εἶναι βρώσιμον, τὸ ποσὸν τῆς γλοιΐνης ὅπερ πρέπει νὰ περιέχῃ καὶ τὰ ἄλλα διάφορα στοιχεῖα, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ἄλευρον καὶ νὰ ἀποδοθῇ ὁ δασμός. Ἀνεγράψαμεν διάταξιν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν δύναται διὰ διατάγματος νὰ κανονίσῃ καὶ τὰς ποιότητας τοῦ ἐξακτέου ἀλεύρου, ὥστε νὰ μὴ δύνανται νὰ ἐπέλθουν ἀποτελέσματα δυσάρεστα κατὰ τὴν μειονοψηφίαν διὰ τῆς ἐξαγωγῆς ἑνὸς καὶ μόνου εἴδους ἀλεύρου. Διότι ὁ ἰσχυρισμὸς τῆς μειονοψηφίας εἶναι ὅτι δὲν θὰ ἐξάγηται μὲν πλέον τρίτης τάξεως ἄλευρον, θὰ ἐξάγωνται ὅμως τὰ δευτέρας τάξεως καὶ τοιουτοτρόπως θὰ ἔχωμεν ἐν τῇ ἀγορᾷ μας ἔλλειψιν μὲν ἀλεύρων δευτέρας τάξεως, πληθώραν δὲ συμιγδαλίου καὶ πρώτης τάξεως ἀλεύρου.

§172Ι. ΧΡΥΣΟΒΕΛΟΝΗΣ. Καὶ τρίτης.

§173Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Εἶπον ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμβῇ τοῦτο, δίδομεν δὲ διὰ διατάγματος τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ κανονίσῃ τὰ κατ’ αὐτό. Ἀλλ’ ἐγὼ φρονῶ ἀτομικῶς, ὅτι καὶ ἐὰν ἤθελε συμβῆ τοιοῦτό τι, δὲν ἤθελεν εἶναι τοῦτο δυσάρεστον διὰ τὸν λαόν, θὰ ἀπέβαινε δηλαδὴ πρὸς ὄφελος τοῦ λαοῦ· τὸ συμιγδάλι καὶ τὸ πρώτης τάξεως ἄλευρον θὰ ἀπέμενε μὲ πληθώραν ὡς λέγει ἡ μειονοψηφία Θὰ προεκαλεῖτο ὁ συναγωνισμὸς καὶ ἡ εὐθηνία καὶ θὰ ἠδύνατο ὁ λαὸς νὰ τρώγῃ πρώτης τάξεως ἄλευρον καὶ εὐθηνόν, νὰ ἀποσταλῇ δὲ τὸ δεύτερον εἰς τὴν ἀλλοδαπήν. Τοῦτο τὸ ἐπιχείρημα προβλέπων ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Βόλου σᾶς ὡμίλησε καὶ περὶ τράστ. Τράστ δὲν ἐγένετο μέχρι τοῦδε, οὔτε ὑπεστήριξε τοιοῦτό τι, ἀλλ’ ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ. Λάβετε ὑπ’ ὄψιν ὅτι εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα ὑπάρχει ἀπειρία ἀλευρομύλων — εἴτε κυλινδρομύλων εἴτε πετρομύλων, — ἀλλ’ ὅτι ὑπάρχει καὶ ἀπειρία καὶ ὑδρομύλων ἀκόμη καὶ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τρὰστ τῆς τοιαύτης βιομηχανίας ὁσαιδήποτε καὶ ἂν καταβληθῶσι προσπάθειαι. Τὸ κατ’ ἐμέ, κύριοι Βουλευταί, οὐδὲν ἐξ ὅσων ἀνέπτυξεν ἡ μειονοψηφία φοβοῦμαι· ἐγὼ εὑρίσκω ἓν πρᾶγμα, ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου ζητεῖται νὰ τεθῇ φραγμὸς εἰς γενομένας καταχρήσεις μέχρι τοῦδε· δὲν ἀποδίδω ταύτας εἰς ὡρισμένα βιομηχανικὰ καταστήματα ἢ εἰς ὡρισμένην τάξιν ἐμπορίου, ἀλλὰ καίτοι συνδέομαι πρὸς πάσας ταύτας τὰς τάξεις εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὁμολογήσω ὅτι αἱ καταχρήσεις συνέβαινον — καὶ δὲν πρέπει νὰ κακοφανῇ τοῦτο εἰς κανένα — βεβαιῶ δὲ τὰς καταχρήσεις, καὶ ὑπὸ ἄλλην ἰδιότητα, τὴν ὁποίαν τηρῶ ἐκτὸς τῆς Βουλῆς, καὶ διὰ τῆς ὁποίας συμβαίνει καὶ νὰ διατελῶ ἐν γνώσει καὶ τῶν καταχρήσεων καὶ τῶν μεθόδων διὰ τῶν ὁποίων ἔρχονται εἰς πέρας αἱ καταχρήσεις αὗται καὶ ὅτι τῶν καταχρήσεων τούτων τέρμα ἐπιζητεῖ νὰ θέσῃ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. Τὸ νομοσχέδιον ἐκ τῆς φύσεως τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἐπιζητεῖ νὰ κανονίσῃ, βεβαίως θὰ παράσχῃ ἀφορμὰς εἰς ἐπικρίσεις, βεβαίως θὰ ἔχῃ ἀτελείας ἐν ταῖς λεπτομερείαις, ἀλλὰ θὰ ἔχῃ ἀτελείας μὴ ἐπιδρώσας οὐσιωδῶς ἐπὶ τοῦ ὅλου σκοποῦ. Πάντως ὁποιαιδήποτε καὶ ἂν εἶναι αἱ ἀτέλειαι, ὁ φραγμὸς τίθεται διὰ τῶν ἑξῆς τριῶν διατάξεων: περιορισμὸς περιεκτικότητος πιτύρων τοῦ ἀλεύρου ἀπὸ δέκα εἰς πέντε, διάταγμα διὰ τοῦ ὁποίου θὰ κανονίζηται ἡ ποιότης τοῦ ἐξαγομένου ἀλεύρου, διάταγμα διὰ τοῦ ὁποίου θὰ κανονισθῇ ὁ τρόπος τῆς χημικῆς ἐξετάσεως τῆς ποιότητος τοῦ ἐξαγομένου ἀλεύρου, ὥστε νὰ μὴ ἐξάγωνται ἄλευρα μὴ βρώσιμα. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐξασφαλίζεται, νομίζω, ὅσον εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξασφαλισθῇ, τὸ σύστημα αὐτὸ τῆς ἐπὶ ἐγγυήσει ἀτελείας. Δὲν ἠδυνήθησαν οὔτε ἀλλαχοῦ κατ’ ἄλλον τρόπον πληρέστερον νὰ κανονίσωσι τὰ κατ’ αὐτό. Καὶ ἐπικαλεῖται μὲν ἡ μειονοψηφία τὰ ἐν Γαλλίᾳ, ἀλλά, ὡς δύνασθε νὰ πληροφορηθῆτε ἐκ δημοσιευμάτων διανεμηθέντων τελευταίως, καὶ εἰς τὸν νόμον αὐτὸν ἐν Γαλλίᾳ ἔδωκαν μεγαλειτέραν ἐνίσχυσιν εἰς τὴν βιομηχανίαν χωρὶς νὰ κανονίσωσι τρόπον οἷον ὑποδεικνύει ἡ μειονοψηφία, διότι ἐκεῖ ἐπέτρεψαν τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ δασμοῦ ὁλοκλήρου ἐπὶ ἐξαγωγῆς 55 ὀκάδων σιμιγδαλίου 60 ὀκάδων μόνον ἀλεύρου πρώτης ποιότητος· ἡ γνώμη τῆς μειονοψηφίας ἔχει τοῦτο τὸ ἐλάττωμα, νὰ ἐπιβάλλῃ εἰς τὸν ἔμπορον νὰ ἐξάγῃ συγχρόνως ὅλα τὰ εἴδη τοῦ ἀλεύρου καὶ τὸ πίτυρον, νὰ ἐξαγάγῃ 40 ὀκάδας σιμιγδαλίου, ἀνάλογον ποσὸν ἀλεύρου δευτέρας, καὶ τρίτης, καὶ τὸ ὑπόλοιπον εἰς πίτυρα. Πῶς ὅμως εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαγάγῃ συγχρόνως ὅλα αὐτὰ τὰ εἴδη χωρὶς ζημίαν εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν ὅπου πωλοῦνται κεχωρισμένως; καὶ ὅπου ζητοῦνται ἄλλο κατ’ ἄλλην ἐποχήν; Ἐὰν τὸ σύστημα τῆς ἀτελείας, παρέχῃ βλάβην εἰς τὴν παραγωγὴν ἢ τὸ δημόσιον ταμεῖον, διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου ἡ βλάβη αὕτη περιορίζεται καὶ θὰ ἑνόουν τὴν συζήτησιν, ἐὰν ἐπεδιώκετο νὰ τεθῶσι περισσότεροι περιορισμοὶ ἀπὸ ὅσους τίθενται διὰ τοῦ νομοσχεδίου· ὅταν ὅμως ζητεῖται ἡ ἀπόρριψις τοῦ νομοσχεδίου, δὲν ἐπιζητεῖται πλέον περιορισμός, ἐπιζητεῖται ἡ διατήρησις τοῦ καθεστῶτος.

§174Α. ΣΛΗΜΑΝ. Τουλάχιστον ἡ μειονοψηφία τῆς ἐπιτροπῆς δὲν ἐζήτησε τὴν ἀπόρριψιν. (Διάλογοι).

§175Ι. ΧΡΥΣΟΒΕΛΟΝΗΣ. Ἡμεῖς ἀπεκρούσαμεν μόνον τὴν ἐξαγωγὴν τῶν μὴ καθαρῶν ἀλεύρων, ἤτοι τῶν περιεχόντων πίτυρα μέχρι 5%, τὰ δὲ καθαρὰ ἄλευρα νὰ ὑποβληθῶσιν εἰς τύπον ὡρισμένον, ἀποκλείοντα τὴν καταδολίευσιν δι’ ἀνταλλαγῆς τῶν διαφόρων ποιοτήτων.

§176Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἐὰν οὕτω τίθεται τὸ ζήτημα περιττεύει ἡ ἀγόρευσις ἡ ἰδική μου ὁλόκληρος καὶ θὰ περιορισθῶμεν εἰς μίαν καὶ μόνην συζήτησιν, θὰ περιορισθῶμεν εἰς τὸ θέμα τοῦτο, πρέπει νὰ ἐξάγωνται 75% καθαρὰ μὲ 1% πίτυρα, καὶ τίποτε πλέον, ἢ πρέπει νὰ ἐξάγωνται 80% μὲ περιεκτικότητα 5% εἰς πίτυρα; Τὸ δεύτερον σύστημα ἀποκρούεται.

§177Ι. ΧΡΥΣΟΒΕΛΟΝΗΣ. Μάλιστα. Ἀλλὰ καὶ τὸ 75% 1% πίτυρα διὰ νὰ μὴ γίνηται καταδολίευσις καὶ διὰ νὰ μὴ ἐξάγωνται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὰ τρίτα ἄλευρα ἐπὶ ζημίᾳ τοῦ Δημοσίου καὶ τῆς κτηνοτροφίας, δέον αἱ 75 ὀκάδες νὰ ἔχωσι τύπον ὡρισμένον τὸν ἑξῆς: 40 ὀκάδας σιμιγδαλίου, 15 ὀκ. φαρίναν καὶ 20 ὀκάδας δεύτερα, ἢ 55 ὀκάδας σιμιγδαλοφαρίναν καὶ 20 ὀκάδας δεύτερα.

§178Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Λοιπὸν θέλετε τὰ 75 μὲ τύπον 40 ὀκάδας σιμιγδαλίου, 15 φαρίναν καὶ 20 δεύτερα; Νὰ συνενοηθῶμεν. Διότι περιορίζεται ἡ συζήτησις πλέον. Τὰ 80% τὰ ἀποκρούετε.

§179Ι. ΧΡΥΣΟΒΕΛΟΝΗΣ. Βεβαίως.

§180Κ. ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ. Μάλιστα.

§181Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἐγὼ ὑπέβαλον ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουτοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους ἡ ἐπιτροπὴ ἐδέχθη νὰ ἐπιστρέφηται ὁ δασμὸς ἐπὶ ἐξαγωγῆς 80 ὀκάδων ἀλεύρου μὲ περιεκτικότητα εἰς πίτυρα μέχρι 5%. Ἄλευρα μὲ περιεκτικότητα εἰς πίτυρα μέχρι 5% δὲν παράγουσιν οἱ κυλινδρόμυλοι, δηλαδὴ ἡ τάξις τῶν μεγάλων μύλων, ἀλλὰ οἱ μὴ τελειοποιηθέντες εἰσέτι πετρόμυλοι, καὶ οἱ τοιοῦτοι εὑρίσκονται εἰς τὰς ἐπαρχίας. Ἐγεννήθη τὸ ζήτημα: πρέπει νὰ ἀποκλείσωμεν αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου; Δευτέρα σκέψις τῆς ἐπιτροπῆς: αἱ ἀγοραὶ τῆς Μεσογείου καταναλίσκουσιν εἰδικῶς τὸ ἄλευρον αὐτὸ τὸ περιέχον 5% πιτύρων. Ἐὰν ἀπαγορεύσωμεν τὴν ἐπὶ τούτῳ τῷ λόγῳ ἐξαγωγήν, τὰς ἀγορὰς αὐτὰς τὰς χάνει τὸ ἑλληνικὸν ἐμπόριον. Ἐὰν ἀληθῶς πρόκειται περὶ ἀγορῶν καταναλισκουσῶν μὲ ἰδιαιτέραν ἐκτίμησιν ἄλευρον περιέχον πίτυρα 5%, ἐὰν ἀποκλείσωμεν ἀπὸ τὰς ἀγορὰς αὐτὰς τὸ ἑλληνικὸν ἐμπόριον, θὰ τὰς καταλάβῃ τὸ ξένον ἐμπόριον.

§182ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡμεῖς τί ἐζητήσαμεν;

§183Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἡ μέθοδος τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖτε εἰς τὰς συζητήσεις, ἡ μέθοδος τῶν διακοπῶν, δὲν εἶναι διόλου κανονική. Δὲν ἄγει εἰς τὸ συμπέρασμα, τὸ ὁποῖον ἐπιζητοῦμεν. Αὐτὰ εἶναι τὰ δύο ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἀντιτάσσει ἡ πλειονοψηφία τῆς ἐπιτροπῆς, ἕνεκα τῶν ὁποίων ἡ πλειονοψηφία δέχεται τὸ 5% εἰς πίτυρα· ἂν ἡ Βουλὴ νομίζῃ, ὅτι πρέπει καὶ τοῦτο νὰ ἀφαιρέσῃ, ἂς τὸ ἀφαιρέσῃ. Θὰ βλάψῃ ὅμως τὴν ἀτυχῆ βιομηχανίαν, ἐκείνην ἡ ὁποία δὲν κατώρθωσεν ἀκόμη νὰ μεταβληθῇ εἰς κυλινδρόμυλους Θὰ βλάψῃ καὶ τὸ ἐμπόριον. Καὶ ἐνῷ ζητοῦμεν νὰ μὴ δώσωμεν εἰς τὴν πρώτην βιομηχανίαν περισσότερα προνόμια, διὰ τῆς καταργήσεως καὶ τοῦ 5% θ’ αὐξήσωμεν τὰ προνόμια αὐτὰ ἔτι περισσότερον. Αὕτη εἶναι ἡ ἀμερόληπτος σκέψις τῆς ἐπιτροπῆς, εἰς τὴν Βουλὴν δ’ ἀπόκειται νὰ τὸ δεχθῇ ἢ ὄχι· ἡ ἰδική μου γνώμη εἶναι ἡ τῆς πλειονοψηφίας, ὅτι πρέπει νὰ προστατεύσωμεν ὅλους τοὺς κλάδους τῆς βιομηχανίας· ἔχει δὲ ὑπ’ ὄψει ἡ πλειονοψηφία ὅτι μὲ τὸ 5% δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαχθῶσιν ἄλευρα τρίτης ποιότητος· ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχῃ τὴν γνώμην ὅτι δύνανται καὶ μὲ 5% νὰ ἐξαχθῶσιν ἄλευρα τρίτης ποιότητος, νὰ τὸ ἐλαττώσῃ, νὰ τὸ ὑποβιβάσῃ περισσότερον. Ἐὰν ἔχητε, κύριε Ὑπουργέ, φόβον ὅτι μὲ τὸ 5% δύνανται νὰ ἐξαχθῶσι τρίτης τάξεως ἄλευρα, δηλ. νὰ ἐξαχθῶσιν αὐτὰ τὰ πίτυρα, πρέπει νὰ περιορίσητε τὸ 5%. Ἐφ’ ὅσον αὐτὸς ὁ φόβος δὲν ὑπάρχει, ἐγὼ νομίζω ὅτι χάριν τῆς βιομηχανίας, ὅτι χάριν τοῦ ἐμπορίου πρέπει νὰ ἐπιτρέψωμεν τὸ 5%. Ταῦτα εἶχον νὰ εἴπω καὶ εἶμαι εὐχαριστημένος ὅτι ἐν τέλει τῆς ἀγορεύσεώς μου κατώρθωσα νὰ ἔλθω εἰς συνεννόησιν μὲ τοὺς κυρίους συναδέλφους τῆς μειονοψηφίας καὶ νὰ περιορισθῶσιν εἰς τὸ 5%. Ἐγὼ ὑποστηρίζω τὴν γνώμην τῆς πλειονοψηφίας, καθ’ ἣν ἀνετέθη εἰς τὴν διοίκησιν διὰ Β. Διατάγματος, νὰ κανονίσῃ τὸ ζήτημα, διότι ἡ ὑπηρεσία, τὴν ὁποίαν εἴχομεν καλέσει εἰς τὴν ἐπιτροπήν, μᾶς ἐβεβαίωσεν ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐνταῦθα τὸ σύστημα τῶν τύπων, ἀφοῦ οὐδαμοῦ ἐφαρμόζεται, ἀφοῦ, ὡς εἶπον, διὰ τὸ ἐμπόριον εἶναι ἐπιβλαβέστατον τὸ σύστημα τοῦ τύπου καὶ εἶναι προτιμότερον, ἵνα παραλάβωμεν τὸ Γαλλικὸν σύστημα. Ἐὰν πρόκειται νὰ ὑποχρεώσωμεν τὸν ἔμπορον ὅταν ζητηθῶσι παρ’ αὐτοῦ συμιγδάλια ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολιν νὰ εἶναι ἠναγκασμένος, ἐνῷ τῷ ζητοῦνται συμιγδάλια νὰ ἐξαγάγῃ καὶ αʹ, βʹ, καὶ γʹ ποιότητος ἄλευρα, ἵνα ἀναλάβῃ τὸν δασμόν, θὰ τῷ παρέχῃ τοῦτο μεγάλας δυσκολίας. Ἡμεῖς ἠναγκάσθημεν ἕνεκα τούτου νὰ εἴπωμεν, δὲν ἐγκρίνομεν τὸν τύπον, δίδει ὅμως ἡ Βουλὴ τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως διὰ Διατάγματος ὅτιδήποτε θεωρήσῃ ὅτι εἶναι ὠφέλιμον εἰς τὸ ἐμπόριον νὰ τὸ ἐφαρμόσῃ· τοιουτοτρόπως νομίζω ὅτι τὸ ζήτημά μας περιορίζεται εἰς τὸ 6%, δὲν ὑποθέτω δὲ ὅτι ζητεῖτε σεῖς νὰ κανονίσῃ ἤδη ἡ Βουλὴ τὸν τύπον, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Βουλὴ νὰ συμφωνήσῃ ἐπὶ τοιούτων λεπτομερειῶν.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐπιτροπή ἐπὶ τῆς ἐκδικάσεως καὶ ἐξελέγξεως τῶν ἐκλογῶν ὑπέβαλε τὴν ἔκθεσίν της. (Ἰδὲ Παράρτημα Βʹ Ἀναθεωρ. Βουλῆς Τεῦχος Βʹ). Ἐπὶ τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Σλῆμαν.

§185Α. ΣΛΗΜΑΝ. Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐξ Ἀρκαδίας παρ’ ὀλίγον εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ λόγου αὐτοῦ νὰ χαρακτηρίσῃ ἡμᾶς, τοὺς καταπολεμοῦντας τὴν ἐξαγωγὴν τῶν μὴ καθαρῶν ἀλεύρων, ὡς θέλοντας νὰ ὑποστηρίξωμεν αὐτὸ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἦτο εἰς τὸ παρελθὸν καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κατὰ τὸν κ. συνάδελφον γίνεται καὶ σήμερον, δηλ. τὸ λαθρεμπόριον τῶν πιτύρων. Ἐν τούτοις, ἐνῷ τοιουτοτρόπως ἤρχισε τὸν λόγον ἐφάνη εἰς τὸ τέλος κατὰ πολλὰ σύμφωνος μεθ’ ἡμῶν, ἐνῷ κατὰ τὴν ἀγόρευσιν αὐτοῦ οὐδὲν βῆμα ἐκ μέρους ἡμῶν ἐγένετο πρὸς συνάντησιν αὐτοῦ, πρὸς τὰς ἰδέας αὐτοῦ καὶ ἐνῷ αὐτὸς μόνον ὡμίλει, ἐπιτρέπεται ἡμῖν νὰ νομίσωμεν ὅτι καὶ ἡμεῖς οἱ ἔχοντες σαφῆ γνώμην διατετυπωμένην ἐν τῇ ἐκθέσει ἡμῶν τῆς μειονοψηφίας εἴδομεν τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ἀναγνωρίζοντα τὰς πλείστας τῶν ἰδεῶν ἡμῶν ὡς ὀρθὰς καὶ ἐρχόμενον νὰ συμφωνήσῃ μεθ’ ἡμῶν εἰς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον νομίζομεν ὀρθὸν χάριν τοῦ δημοσίου συμφέροντος καὶ χάριν τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς βιομηχανίας. Ἡμεῖς νομίζομεν, ὅτι εἶναι ἐπίσης ὁμαλὰ καὶ τὰ συμφέροντα τῆς γεωργίας καὶ τὰ συμφέροντα τῆς κτηνοτροφίας καὶ τὰ συμφέροντα τῆς βιομηχανίας, ἀλλὰ νομίζομεν ὅτι πρὸ παντὸς πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει πρῶτον τὸ συμφέρον τοῦ Δημοσίου ταμείου καὶ κατὰ δεύτερον λόγον τῆς παραγωγῆς, ἐπὶ τῇ βάσει δὲ αὐτοῦ νὰ ἐξαγάγωμεν τὰ συμπεράσματα ἡμῶν· δὲν νομίζομεν δὲ ὅτι εἶναι ὀρθὸν καθ’ ἣν στιγμὴν ἐρχόμεθα νὰ νομοθετήσωμεν ἔχοντες τὴν ἀπαίτησιν ὅτι τὸ νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ θεσπισθῇ τὴν στιγμὴν ταύτην, εἶναι τὸ ὁριστικὸν εἰς τὸ ὁποῖον καταλήγομεν μετὰ ἀταξίαν τῆς νομοθεσίας ἐπὶ τόσα καὶ τόσα ἔτη, δὲν νομίζομεν ὅτι εἶναι ὀρθόν, ἐὰν ἐρχώμεθα ἔστω καὶ πρὸς στιγμὴν ἀπὸ τῶν σκέψεων, ὅτι ἐπειδὴ ἄτοπά τινα ἐγένοντο μέχρι τοῦδε, νὰ λάβωμεν ὡς δεδομένον τὰ ἄτοπα ταῦτα καὶ νὰ θελήσωμεν νὰ συμβιβάσωμεν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐρχόμεθα νὰ νομοθετήσωμεν μὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐγένοντο. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἔλθωμεν νὰ νομοθετήσωμεν μὴ ἔχοντες ὑπ’ ὄψει τὸ τί μέχρι τοῦδε ὑπῆρχε· Καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ ἀρχή, ὡς ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Βόλου συνάδελφος, ὅτι ἡ ἀρχὴ ἀπὸ τῆς ὁποίας ὁρμώμεθα, εἶναι ὅτι διὰ τῆς ὑποστηρίξεως τῆς βιομηχανίας οὐδὲν ἔχει νὰ ζημιωθῇ τὸ Δημόσιον ταμεῖον· ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιζητεῖται εἶναι ἡ ῥύθμισις τῆς εἰσαγωγῆς ὡρισμένων ἐμπορευμάτων, ὡρισμένων εἰδῶν πρὸς μεταποίησιν βιομηχανικήν, ὡσανεὶ ἡ ἐργασία αὐτὴ ἡ βιομηχανικὴ νὰ ἐγίνετο εἰς οὐδέτερον ἔδαφος, ὥστε οὐδὲν νὰ ὠφεληθῇ καὶ οὐδὲν νὰ ζημιωθῇ τὸ Δημόσιον ταμεῖον, διὰ τοῦτο δὲ ὠνομάζετο εἰς τὴν ἀρχὴν ἡ βιομηχανία αὕτη ἡ στηριζομένη ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ταύτης, ἐπιστροφή, Ἀγγλιστὶ ἡ ἐπιστροφὴ τοῦ τέλους τὸ ὁποῖον ἐδόθη. Αὐτὴ ἦτο ἡ πρώτη ἀρχή, ἀλλὰ χάριν τοῦ συμφέροντος αὐτῆς ταύτης τῆς βιομηχανίας ἀνεγνωρίσθη ὅτι ἦτο πολὺ δύσκολος ἀφ’ ἑνὸς ἡ ἵδρυσις τοιούτων ἐργοστασίων ἐπὶ τοιούτου οὐδετέρου ἐδάφους, τοσούτῳ μᾶλλον καθόσον ἡμεῖς δὲν ἔχομεν οὐδέτερον λιμένα, ἀφ’ ἑτέρου εἶναι πολὺ δύσκολος ἡ πρόοδος τῶν βιομηχανιῶν τούτων ἐν ὅσῳ δὲν γίνεται ἐν μέρει ἀντικατάστασις προϊόντος ἔξωθεν ἐρχομένου δι’ ἐγχωρίου. Ἑπομένως ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον λαμβάνεται ὡς βάσις εἰς ὅλα τὰ Κράτη, εἶναι τὸ ἑξῆς. Εἶναι τὸ ἰσοδύναμον, δηλαδὴ ἡ ἀξία τοῦ ἐμπορεύματος, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ ἐξαχθῇ καὶ νὰ λάβῃ ὀπίσω ὁλόκληρον τὸ τέλος. Νὰ εἶναι ἰσοδύναμον ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀξίαν μὲ τὸ ἐμπόρευμα, τὸ ὁποῖον εἰσῆλθεν. Ἀπὸ τῆς ἀρχῆς ταύτης ὁρμώμενος προκειμένου ἐντὸς τοῦ σίτου νὰ ἀναγνωρίσωμεν κατ’ ἀνάγκην διαφόρους ποιότητας, διάφορα εἴδη, πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει, ὅτι τὰ εἴδη τὰ περιεχόμενα εἰς τὸν σῖτον ἐπιβαρύνονται διὰ διαφόρου δασμοῦ ἀναλόγου πρὸς τὴν ἀξίαν τῶν διαφόρων τούτων ποιοτήτων. Ἔχω σημείωμα, τὸ ὁποῖον ἐδόθη εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ὑπὸ τοῦ κ. Ζαλοκώστα, διευθυντοῦ τοῦ χημικοῦ ἐργαστηρίου τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ τὸ ὁποῖον λέγει «σιμιγδάλι 40%» (ἀναγινώσκει). Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν τιμῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι γνωσταὶ περίπου εἰς τὰ εἴδη ταῦτα καὶ αἱ ὁποῖαι κυμαίνονται, ἔχομεν τὴν ἀναλογικὴν φορολογίαν, ἡ ὁποία ὑπάρχει ὡς ἑξῆς (ἀναγινώσκει) «Συμιγδάλι 12,25...» κλπ. ἑπομένως ἐὰν θεωρητικῶς ἀντικαταστήσωμεν ὁλόκληρον τὴν ποσότητα, ἡ ὁποία ἐμπεριέχεται εἰς 100 ὀκάδας σίτου, ἀντικαταστήσωμεν ὅλον τὸ σιμιγδάλι ὑπὸ ἀλεύρου τρίτης ποιότητος, τότε ἀναφορικῶς πρὸς τὰ 40% τοῦ σιμιγδάλεως, τὸ ὁποῖον ἔχει, ἔχομεν τὸ ἥμισυ καὶ συνεπῶς ἔχομεν ζημίαν 2½–3 λεπτά. Ἑπομένως κατὰ τὴν ἀντίληψιν τῆς μειονοψηφίας τῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ὁρμᾶται ἀπὸ αὐτῆς καὶ μόνης τῆς ἀρχῆς μὴ θέλουσα οὐδόλως νὰ παρεμποδίσῃ τὰ δικαιώματα τῶν βιομηχάνων, τὰ ὁποῖα θεωρεῖ σεβαστά, ἐνομίσαμεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ δεχθῶμεν τὴν ἐξαγωγὴν ἀλεύρου μόνον καὶ μόνον εἰς περίστασιν, καθ’ ἣν εἴμεθα βέβαιοι ὅτι δὲν γίνεται τοιαύτη ἀντικατάστασις. Τοιοῦτος εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἡ μειονοψηφία ἐδέχθη τὴν ἐξαγωγὴν τῶν καθαρῶν ἀλεύρων, δὲν ἐδέχθη δὲ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν μὴ καθαρῶν ἀλεύρων. Ἐν πρώτοις κατὰ τὴν διαβεβαίωσιν αὐτοῦ τούτου τοῦ διευθυντοῦ τοῦ χημείου τοῦ ἐργαστηρίου δὲν εἶναι εὔκολος ἡ ἀναγνώρισις τῆς γενομένης ἀντικαταστάσεως εἰς τὰ μὴ καθαρὰ ἄλευρα. Δὲν πρόκειται ὅτι τὰ 5% μόνον τῶν ἀλεύρων, τὰ ὁποῖα πρὸς ζημίαν εἶναι τῆς κτηνοτροφίας, ὅτι ταῦτα τροποποιοῦσι τὴν ποσότητα. Δύναταί τις διὰ νὰ λάβῃ μίαν εἰκόνα, νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν ὅτι τὰ ἄλευρα ταῦτα χρησιμεύουσιν ὡς παραπέτασμα, ὄπισθεν τοῦ ὁποίου εἶναι δυνατὴ ἡ τοιαύτη ἀνταλλαγή, δηλαδὴ ὅταν ἔχωμεν ἄλευρον 75%, εἶναι πολὺ εὔκολον δι’ εἰδικὸν ἢ ἐπιστήμονα χημικόν, εἴτε ἔμπορον, εἴτε τελωνιακὸν ὑπάλληλον, ἐὰν ἔχῃ τοιαύτην εἰδικότητα, εἶναι εὔκολον νὰ ἀναγνωρίσῃ, ἐὰν ἐγένετο ἢ δὲν ἐγένετο τοιαύτη ἀντικατάστασις, ἄλλως τε εἶναι γνωστὸν ὅτι τὰ καθαρὰ ἄλευρα ἐξάγονται μόνον καὶ μόνον καθαρά, ἐνῷ περὶ τῶν ἀλεύρων τῶν καθαρῶν εἶναι εὐκολωτάτη ἡ τοιαύτη ἀντικατάστασις.

§186Γ. ΠΩΠ. Καὶ μὲ 5%;

§187Α. ΣΛΗΜΑΝ. Μάλιστα. Ὄχι ἴσης ποιότητος ἀλεύρου, ἀλλὰ δευτέρας ποιότητος, ὅπου ἡ τιμὴ ἔχει διαφοράν, καθότι ἡ τιμὴ τοῦ ἀλεύρου τῆς βʹ ποιότητος εἶναι 42 λεπτὰ καὶ ἑπομένως πρόκειται περὶ διαφορᾶς ⅓ τῆς τιμῆς. Καὶ ἐτέθη ἤδη τὸ ἐρώτημα, διατί ἐνῷ σήμερον οἱ βιομήχανοι ἔχουσι τὴν εὐκολίαν τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἀλεύρου, διατί αὐτοὶ οὗτοι οἱ ἀλευροβιομήχανοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ζητοῦσι τὴν τροποποίησιν τοῦ ἰσχύοντος νόμου. Διότι οὐδεμία ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι οἱ ἀλευρέμποροι διὰ τοῦ πρώτου αὐτῶν ὑπομνήματος ὑπὸ τὸν τίτλον «Μερικαὶ ἐξηγήσεις ἐπὶ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου», εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι παρεκάλεσαν τὴν Κυβέρνησιν, ἵνα εἰσηγηθῇ τῆς τροποποιήσεως τοῦ ἤδη ἰσχύοντος καθεστῶτος.

§188Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Πρέπει νὰ εἶναι εἰς γνῶσιν ἡ Βουλὴ καὶ ὑποθέτω ὅτι εἶσθε εἰς τοῦτο σύμφωνος καὶ ὑμεῖς, ὅτι ἔχομεν τρεῖς τάξεις ἐνδιαφερομένων περὶ τοῦ νομοσχεδίου. Ἔχομεν τὴν πρώτην τάξιν τῶν ἀλευροβιομηχάνων, ἔχομεν τὴν δευτέραν τάξιν τῶν ἀλευρομύλων καὶ τὴν τρίτην τάξιν τὴν τῶν ἐμπόρων.

§189Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ἔχομεν καὶ τὴν τῶν κτηνοτρόφων καὶ τὴν τῶν παραγωγῶν τῆς Θεσσαλίας.

§190Α. ΣΛΗΜΑΝ. Φαίνεται, ὅτι εἰς τοὺς κτηνοτρόφους εἶχον ῥίψει πίτυρα εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ δὲν ἔβλεπον καλά, ἐνῷ εἰς τὸ τέλος οἱ ἴδιοι μετήλλαξαν γνώμην διὰ τοῦ τελευταίου ὑπομνήματός των τῆς 22 Ὀκτωβρίου ἐ.ἔ. ἔνθα δέχονται τὴν γνώμην τῆς μειονοψηφίας τῆς ἐπιτροπῆς. Λοιπὸν σήμερον δίδεται ἀναμφισβητήτως διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου ἓν μέγα πλεονέκτημα εἰς τοὺς βιομηχάνους, ἐπιτρέπεται εἰς αὐτούς, ὅταν οὗτοι εὑρίσκωσι συμφέρον, ὄχι πάντοτε, διότι ἐξακολουθεῖ οὖσα δυνητικὴ ἡ ἐξαγωγὴ τῶν πιτύρων, ἐπιτρέπεται λέγω, εἰς τοὺς ἀλευροβιομηχάνους, ὅταν οὗτοι ἔχωσι συμφέρον, νὰ κρατῶσι τὰ πίτυρα εἰς τὸν τόπον. Εἶναι δὲ τοῦτο εἰς ὡρισμένας ἐποχὰς κατὰ τὰς ὁποίας τὰ πίτυρα εἰς τὰς ἐξωτερικὰς ἀγορὰς δὲν ἔχουσι μεγάλην τιμὴν ὡς καὶ ὁ ἐκ Βόλου συνάδελφος ἀνέπτυξεν ἐπὶ ζημίᾳ τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Τοῦτο παρουσιάσθη εἰς τοὺς κτηνοτρόφους ἐκ μέρους τῶν βιομηχάνων ὡς γενόμενον πρὸς ὠφέλειαν αὐτῶν, παρουσιάσθη εἰς αὐτοὺς ὅτι ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας θὰ μένωσι τὰ πίτυρα εἰς τὸν τόπον καὶ ὅτι ἡ τιμὴ τῶν πιτύρων θέλει ἐλαττωθῆ. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν ἀποδεικνύεται. Δὲν ἀποδεικνύεται δέ, διότι οὐδεὶς δύναται νὰ ἀμφισβητήσῃ ὅτι οἱ ἀλευροβιομήχανοι Πειραιῶς, ὄντες ὀλίγοι τὸν ἀριθμὸν μέχρι τοῦδε, οὔσης περιωρισμένης τῆς χωρητικότητος τῶν μηχανημάτων αὐτῶν, ὅτι οἱ ἐργοστασιάρχαι αὐτοί, ἐὰν δὲν ἔχωσι σχηματίσει ἓν τράστ καθ’ ἑαυτό, βεβαίως ἔχουσι συμφωνίας τοιαύτας, αἱ ὁποῖαι οὐδόλως ἀπέχουσιν ἀπὸ τὸ λεγόμενον καρτέρι, δηλαδὴ εὑρίσκονται εἰς συμφωνίας τοιαύτας ἢ δύνανται νὰ προέλθωσιν εἰς τοιαύτας, ὥστε ὁ εἷς νὰ μὴ πολεμῇ τὸν ἄλλον νὰ ὁρίζωσι δὲ τὴν ποσότητα τῆς ἐργασίας, ἡ ὁποία ἀναλογεῖ εἰς ἕκαστον ἐργοστασιάρχην ἀναλόγως τῆς χωρητικότητος τῶν μηχανημάτων. Ἑπομένως δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀμφιβολία ὅτι δίδεται ἓν δῶρον εἰς τοὺς βιομηχάνους τούτους, καὶ ἀπὸ τοιαύτης ἀπόψεως ἀκόμη δυνάμεθα ἐκ τούτου τοῦ λόγου νὰ εἴμεθα αὐστηροὶ διὰ τοὺς βιομηχάνους ἐν ὅσῳ πρόκειται περὶ τοῦ συμφέροντος τῆς παραγωγῆς καὶ τοῦ Δημοσίου ταμείου. Διότι δὲν εἶναι ὡς ἤθελε νὰ παρουσιάσῃ ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς τῆς πλειονοψηφίας τῆς ἐπιτροπῆς, μία τροποποίησις ἡ ὁποία γίνεται μόνον διὰ τὸν περιορισμὸν τοῦ λαθρεμπορίου δὲν εἶναι περιορισμός, ἀλλ’ εἶναι ἐνίσχυσις, ἥτις γίνεται χάριν τῶν ἀλευροβιομηχάνων ἐπιτρεπομένου εἰς αὐτοὺς νὰ κρατήσωσι πρῶτον τὰ 17%, ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ κρατήσωσι τὰ 6% τοῦ περιθωρίου προκειμένου περὶ καθαρῶν ἀλεύρων, ἐπίσης ἀτελῶς. Τοῦτο εἶναι δῶρον, οὐδεμία δ’ ἀμφιβολία ὑπάρχει περὶ αὐτοῦ. Βεβαίως ὅμως θὰ ἠδύνατό τις νὰ νομίσῃ ὅτι συμφέρει χάριν τῆς βιομηχανίας ταύτης, ἀκόμη ὅτι διὰ τῆς βιομηχανίας ταύτης ἀποζῶσιν εἷς ἀριθμὸς οἰκογενειῶν, ὅτι ὠφελεῖται ἡ ἐμπορικὴ ναυτιλία, ἐν γένει ἡ Ἑλληνικὴ σημαία ἡ πλέουσα εἰς τὸ Αἰγαῖον πέλαγος βεβαίως ἐγὼ δέχομαι τὸ δῶρον τοῦτο νὰ δοθῇ εἰς τοὺς ἀλευροβιομηχάνους· οὐδεὶς ὅμως δύναται νὰ ἀμφισβητήσῃ ὅτι πρόκειται περὶ δώρου διδομένου εἰς αὐτοὺς ἐκ μέρους τοῦ δημοσίου ταμείου, ἑπομένως διὰ χρημάτων τὰ ὁποῖα πληρώνει ὁ φορολογούμενος Ἑλληνικὸς λαός. Ἀλλ’ ἐν ὅσῳ, προκειμένου περὶ τοῦ 75% ἔχομεν ἓν δῶρον θετικὸν τοῦ ὁποίου ἀγνοοῦμεν τὴν ἀξίαν, προκειμένου περὶ τῆς ἐξαγωγῆς τῶν μὴ καθαρῶν πιτύρων, ἔχομέν τι ἄλλο, ἔχομεν τὴν νομιμοποίησιν ὡρισμένου λαθρεμπορίου, ἴσως δι’ ὡρισμένον κύκλον, πάντως ὅμως τὴν νομιμοποίησιν τοῦ λαθρεμπορίου, ὅπερ ἐγίνετο εἰς ἄλλην ἐποχὴν διὰ παραποιήσεως τοῦ νόμου, διότι οὐδεὶς δύναται νὰ ἀμφισβητήσῃ ὅτι πρότερον, ὡς ἦτο ὁ νόμος, ἐγίνετο ἡ ἀντικατάστασις ποιότητος διὰ ποιότητος καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἐρωτῶ πρὸς τί πρέπει νὰ μὴ περιορισθῶμεν μόνον εἰς τὴν ἀποδοχὴν τῆς ἐξαγωγῆς τῶν καθαρῶν ἀλεύρων καὶ νὰ ζητήσωμεν τὴν ἀποδοχὴν διατάξεως, διὰ τῆς ὁποίας νὰ ἐπιτραπῇ καὶ ἡ ἐξαγωγὴ μὴ καθαρῶν ἀλεύρων. Κατὰ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον, ὡς τὸ διετύπωσεν εἰς τὴν Βουλήν, πρόκειται περὶ προστασίας ὡρισμένων ἐργοστασίων, ἅτινα δὲν ἐργάζονται διὰ τῶν τελειοτέρων συστημάτων, τῶν κυλινδρομύλων, ἀλλ’ ἐργάζονται ἀκόμη διὰ μυλοπετρῶν, ἑπομένως ἐπειδὴ ὑπάρχουν ἐργοστάσιά τινα, ἅτινα δὲν ἔχουσι τελειοποιηθῆ, χάριν τῶν ἐργοστασίων τούτων, τῶν ἀτελῶν, ὀφείλει νὰ ζημιωθῇ τὸ δημόσιον ταμεῖον ποσὰ σεβαστά, ἅτινα ἡμεῖς δὲν δυνάμεθα νὰ ἐκτιμήσωμεν, οὔτε εἶναι εὔκολον νὰ τὰ ἐκτιμήσῃ τις πάντως ὅμως δύνανται νὰ κυμαίνωνται μεταξὺ 2–5% ἐπὶ πλέον. Χάριν τῆς ἀτελοῦς ταύτης βιομηχανίας πρέπει νὰ ζημιωθῇ τοσαῦτα ποσὰ τὸ Δημόσιον ταμεῖον, ὡς εἶπον καὶ πρότερον, διὰ χρημάτων ἅτινα θὰ καταβάλῃ ὁ φορολογούμενος λαός· καὶ ἐρωτᾶται πρέπει νὰ ἐπικρατήσουν τοιαῦται σκέψεις αἰσθηματικότητος προκειμένου περὶ βιομηχανίας ἥτις δὲν ἔχει τελειοποιηθῆ; Ὑπάρχει οἱαδήποτε ἀρχὴ εἰς οἱονδήποτε μέρος τοῦ κόσμου, ἥτις λέγει ὅτι ἡ ἀτελὴς βιομηχανία πρέπει νὰ προστατεύηται περισσότερον; Νομίζω ὄχι.

§191Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Καὶ ἐγὼ εἶχον τὰς αὐτὰς ἰδέας μὲ σᾶς· ἕν γεγονὸς ὅμως τελευταῖον μὲ ἔκαμε νὰ τροποποιήσω τὰς ἰδέας μου. Ἐγὼ εἶχον τὴν ἰδέαν ὅτι ἡ ἀτελὴς βιομηχανία δὲν εἶναι ἀξία προστασίας, διότι φορολογοῦμεν τὸν λαὸν ὑπὲρ μιᾶς βιομηχανίας ἀτελοῦς. Εἰς τὴν τελευταίαν τριετίαν ἢ πενταετίαν ἀπὸ τῆς ἐπιβολῆς τοῦ δασμοῦ ἐπὶ τοῦ ἀλεύρου παρετηρήθη ὅτι τὸ πλεῖστον τῶν ἀλευρομύλων μετεβλήθη εἰς κυλινδρομύλους, ἐβελτιώθη δὲ ἐπὶ τοσοῦτον ἡ βιομηχανία αὕτη, ὥστε νὰ δύναται νὰ ἀλέθῃ ἄλευρα ποιότητος ἂν ὄχι καλλιτέρας, ἀλλ’ ὁμοίας τουλάχιστον πρὸς τὰς πρώτας εὐρωπαϊκὰς ποιότητας καὶ ἱκανὰ νὰ συναγωνίζωνται εἰς τὰς ξένας ἀγορὰς πρὸς τὰ εὐρωπαϊκὰ ἐπιτυχέστατα. Ἐγὼ μάλιστα τότε ἐπολέμησα τὸν δασμόν, ἀλλ’ ἐνισχύθη παρὰ τὴν γνώμην μου ἡ βιομηχανία καὶ εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ συστήσω τὴν προστασίαν τῆς ἤδη τελειοποιηθείσης βιομηχανίας, αὐτῆς ταύτης ἣν τότε δὲν ἐθεώρουν ἀξίαν προστασίας.

§192Α. ΣΛΗΜΑΝ. Ἴσως μετά τινα ἔτη ὁμολογήσητε καὶ τὴν σημερινήν σας πλάνην. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ σταματήσωμεν εἰς τοιαύτας ἰδέας αἰσθηματικότητος, ὑπὲρ μὴ τελειοποιημένης βιομηχανίας. Εἰς τοῦτο συμφωνοῦσι πάντες ἐκεῖνοι, οἵτινες, ἔχοντες καὶ τὰς ἀκροτάτας ἀκόμη ἰδέας, θέλουσι νὰ ἴδωσι τὸ μέλλον τῆς χειραφετήσεως τοῦ λαοῦ γινόμενον διὰ τῆς προόδου καὶ τελειοποιήσεως τῶν μηχανῶν, πρὸ πάντων δὲ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἡ προστασία βιομηχανίας μὴ τελειοποιημένης πάλιν θὰ βαρύνῃ τὸν λαόν. Νομίζω ὅτι ἡ ἀντικατάστασις τῶν μὴ τελειοποιημένων μηχανημάτων, ἥτις ἐγένετο ἤδη κατὰ πολύ, ὡς πρὸ ὀλίγου εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος ἐξ Ἀρκαδίας, δύναται νὰ γίνῃ ἐντὸς ὀλιγίστου χρονικοῦ διαστήματος εἰς τὸ μέλλον· ἀφοῦ ἐντὸς τριετίας ἀντεκατεστάθησαν αἱ μυλόπετραι τῶν πλείστων τῶν ἐργοστασίων ὑπὸ κυλινδρομύλων, νομίζω ὅτι ἡ ἀντικατάστασις αὕτη δύναται νὰ γίνῃ πλήρης καὶ ἐν ἐλαχίστῳ χρόνῳ· ἄλλως τε μήπως καὶ εἰς τὸν νόμον τοῦ 1909 δὲν ἐτάξαμεν προθεσμίαν διὰ τὴν ἀντικατάστασιν τῶν μηχανημάτων; Διότι καθ’ ἣν στιγμὴν ἐτάσσομεν — καίτοι τότε δὲν ἐγένετο ἡ διατύπωσις τοῦ νομοσχεδίου μὲ τὴν δέουσαν μελέτην τῶν λεπτομερειῶν, διότι ἦτο καὶ ἐποχὴ τοιαύτη καὶ τὰ νομοσχέδια δὲν ἐμελετῶντο καλῶς— ἀλλὰ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τότε εἴχομεν τάξει μίαν προθεσμίαν, μέχρι τοῦ 1912 νομίζω, διὰ τὴν ἀπαγόρευσιν πλέον τῆς ἐξαγωγῆς τῶν ἀλεύρων, τῶν περιεχόντων 25%, εἰδοποιοῦμεν οὕτως εἰπεῖν τοὺς βιομηχάνους νὰ ἀντικαταστήσωσι τὰ μηχανήματα αὐτά. Βεβαίως δὲ ἡ εἰδοποίησις αὕτη ἡ γενομένη πρὸς τοὺς βιομηχάνου; οὐδὲν ἦτο ἄλλο ἢ ὑπόδειξις νὰ ἀντικαταστήσωσι τὰ ἀτελέστατα μηχανήματα διὰ μεσαίων μηχανημάτων, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι, ὅταν ἐργοστασιάρχης ἀποφασίσῃ νὰ ἀντικαταστήσῃ τὰ μηχανήματα, δὲν λαμβάνει μηχανήματα κατά τι καλλίτερα, ἀλλὰ τὰ τέλεια, τὰ τελειότερα, καὶ δι’ αὐτὸ βλέπομεν πολὺ συχνὰ εἰς μικρὰς χώρας ἔνθα αἱ βιομηχανίαι εἶναι νεώτεραι, αἱ χῶραι αὗται νὰ ἔχωσι τὰ πλέον τελειοποιημένα μηχανήματα. Διὰ τούτους τοὺς λόγους νομίζω ὅτι ἡ προθεσμία, ἥτις ἐτάχθη διὰ τὴν ἀντικατάστασιν τῶν μηχανημάτων, εἶναι ἀρκετή, ἀφ’ ἑτέρου δὲ δὲν ἀποδεικνύεται νομίζω ὅτι ὑπάρχουν ἀγοραὶ αἵτινες εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀγοράσωσι τὰ μὴ καθαρὰ ἄλευρα, ἐνῷ πρόκειται περὶ μὴ καθαρῶν ἀλεύρων τὰ ὁποῖα νὰ πληρῶσι τοὺς ὅρους οἵτινες νομίζω ὅτι εἶναι διατυπωμένοι εἰς τὸ νομοσχέδιον, διότι ἀπὸ τὸ 5% εἶναι τόσον πολὺ κέρδος τοῦ βιομηχάνου, ὥστε νὰ δύναται νὰ συναγωνισθῇ μὲ τὰ μεγάλα ἐργοστάσια τῆς Εὐρώπης. Παραδέχομαι ὅτι ἐκεῖνοι οἵτινες ἔχουν τοὺς μεγάλους κυλινδρομύλους ὅτι ὑπὸ ὡρισμένας συνθήκας, καὶ μάλιστα τὰς σημερινὰς λόγῳ τῶν διεθνῶν συνθηκῶν, εἶναι δυνατὸν νὰ συναγωνισθῶσιν εἰς τὸ Αἰγαῖον, διότι ἔχουσι τὰ ἐργοστάσια τὰ ὁποῖα ἐργάζονται διὰ τὴν ἐγχώριον κατανάλωσιν, ὑπολογίζουν τὰ γενικὰ ἔξοδα, τὰ μερίσματα καὶ τὰς δαπάνας αὐτῶν εἰς βάρος τοῦ ποσοῦ ὅπερ θὰ ἀλεσθῇ διὰ τὴν κατανάλωσιν τὴν ἐπιτόπιον, ἔχοντες δὲ ὥρας ἀκόμη ἐλευθέρας, κατὰ τὰς ὁποίας τὸ ἐργοστάσιον εἶναι δυνατὸν νὰ ἐργασθῇ διὰ τὴν ἄλεσιν σίτου μέλλοντος νὰ μετασκευασθῇ εἰς ἄλευρον διὰ τὸ ἐξωτερικόν, παραδέχομαι ὅτι δύνανται μὲ ἐλάχιστον κέρδος νὰ ἐργασθῶσιν ἐπὶ πλέον καὶ νὰ ἔχωσι μεγαλείτερον κύκλον ἐργασιῶν ἐν Αἰγαίῳ, ἀπέναντι τῶν μεγάλων ἐργοστασίων τῆς Ἑσπερίας· ἀλλ’ οὐδέποτε δύναμαι νὰ ἐννοήσω, οὔτε εὑρέθη τις οὔτε ἐν τῇ ἐπιτροπῇ, οὔτε ἀλλαχοῦ νὰ μὲ πείσῃ ὅτι ὑπάρχει ἀγορά τις, ἔνθα τὰ μὴ καθαρὰ ἄλευρα περιέχοντα τὴν ποσότητα πιτύρων 5% δύνανται νὰ συναγωνισθῶσι καὶ ἐπιβληθῶσιν ἐκεῖ, ἐκτὸς ἐὰν ἐγένετο ἡ ἀντικατάστασις ἐκείνη, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς τοὐλάχιστον οἱ ἐν τῇ μειονοψηφίᾳ τῆς ἐπιτροπῆς εὑρεθέντες ἀποκρούομεν διαρρήδην ὡς ἀντιβαίνουσαν εἰς τὸ Δημόσιον συμφέρον. Ὁ κ. συνάδελφος ἐν τῇ ἀρχῇ τοῦ λόγου του ἤθελε νὰ φέρῃ, οὕτως εἰπεῖν, σύγχισιν μεταξὺ τῆς προστασίας τοῦ σίτου, καὶ τῆς προστασίας τῶν βιομηχάνων.

§193Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ὄχι· ἀπήντησα εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Χρυσοβελόνης. Ἠθέλησα νὰ εἴπω ὅτι διὰ τὴν παραγωγὴν πληρώνομεν 20,000,000, ἐὰν ἐκ τῶν ψυχίων τῆς Τραπέζης ποῦ παραθέτομεν εἰς τοὺς παραγωγοὺς θελήσῃ νὰ φάγῃ καὶ ἄλλος τις, ἂς φάγῃ. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἔννοια τῶν λόγων μου.

§194Α. ΣΛΗΜΑΝ. Ἐγὼ εἶμαι ἀπολύτως ὑπὲρ τοῦ προστατευτικοῦ δασμοῦ τοῦ σίτου. Ἀλλὰ θὰ ἐννόουν τοιαύτην ἐλάττωσιν αὐτοῦ καὶ ἀντισταθμίσματα λαμβανόμενα, ἐὰν ἐπρόκειτο τὸ ποσὸν τῆς ὠφελείας νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὰ θυλάκια τοῦ λαοῦ· ἀλλ’ ὅτε πρόκειται ἡ ὠφέλεια νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὰ θυλάκια τῶν ὀλίγων, νομίζω ὅτι ἔχω καθῆκον νὰ διαμαρτυρηθῶ κατὰ τοῦ νομοσχεδίου. Μίαν παρατήρησιν ἔχω ἀκόμη νὰ κάμω. Ὁ κ. συνάδελφος ἐξ Ἀρκαδίας ὡμίλησε πολὺ περὶ τοῦ γαλλικοῦ συστήματος. Νομίζω ὅτι τὰς περὶ τούτου πληροφορίας καὶ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος καὶ ἡμεῖς ἠντλήσαμεν ἐξ ἑνὸς φυλλαδίου τὸ ὁποῖον οἱ ἀλευροβιομήχανοι ἐν τῇ εἰλικρινείᾳ αὐτῶν διένειμον, διότι ἂν δὲν ἦσαν εἰλικρινεῖς δὲν θὰ τὸ διένεμον. Λοιπὸν καὶ εἷς ἁπλοῦς ὑπολογισμὸς γινόμενος ἐπὶ τῇ βάσει ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἐπιτρέπεται νὰ ἐξαχθῶσι περὶ τῶν ἐν Γαλλίᾳ, μᾶς ἀποδεικνύει ὅτι ἡ πρόσθεσις ἡ προερχομένη ἀπὸ δύο πολλαπλασιασμοὺς ἐν ἑκάστῃ περιπτώσει τοῦ σίτου ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ποσοῦ τοῦ σίτου πολλαπλασιαζομένου διὰ τῆς τιμῆς καὶ τῶν πιτύρων πολλαπλασιαζομένων ἐπίσης διὰ τῆς τιμῆς, ἡ πρόσθεσις τῶν ποσῶν τούτων καταντᾷ εἰς ἐξίσωσιν, δηλ. φθάνομεν εἰς ποσὸν ἴσον δι’ ἐξισώσεως πρὸς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀντιστοιχεῖ πρὸς τὴν πληρωμὴν ὁλοκλήρου τοῦ ποσοῦ, προκειμένου νὰ ἐξαχθῇ ὁλόκληρον τὸ ποσὸν τοῦ σίτου, δηλ. κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοὺς ὁποίους ἐγὼ ἔκαμον, οὐδὲν ἐξάγεται ἐκ τοῦ Γαλλικοῦ ταμείου διὰ νὰ ἐξέλθῃ πρὸς ἐνθάρρυνσιν τῆς βιομηχανίας, ἀλλ’ ἁπλῶς ἐπιστρέφεται τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἐπλήρωσαν κατὰ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ σίτου οἱ βιομήχανοι εἰς αὐτό.

§195Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἐγὼ γνωρίζω τὸ ἑξῆς. Οἱ βιομήχανοι καὶ οἱ ἔμποροι τοῦ Πειραιῶς, ὅταν ἤκουσαν τὸ Γαλλικὸν σύστημα, τοὺς ἤνοιξεν ἡ ὄρεξις καὶ τὸ προτιμῶσι τοῦ ἑλληνικοῦ καὶ λέγουσι δίδομεν 55 σιμιγδάλι καὶ τὰ λοιπὰ πίτυρον.

§196Α. ΣΛΗΜΑΝ. Συμιγδάλι ὅμως καὶ αὐτὸ εἶναι αὐστηρόν.

§197Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἐπειδὴ δὲ τὸ θέλουσι πολὺ ἐγὼ ἀμφιβάλλω, ἐὰν αὐτὸ εἶναι συμφέρον τοῦ Δημοσίου.

§198Α. ΣΛΗΜΑΝ. Ἴσως τὸ ἐζήτησαν, διότι δὲν εἶναι εὔκολον νὰ ἐφαρμοσθῇ. Ἀλλὰ διὰ τὴν εὐκολίαν τοῦ ἐμπορίου ἐγίνετο δεκτὴ τοιαύτη ἐξίσωσις ὁριζομένου ποσοῦ μὴ ἀναλογοῦντος πρὸς τὰς συνήθεις συνθήκας, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται. Διὰ πάντας τοὺς λόγους τούτους νομίζω ὅτι δύναμαι, χωρὶς βεβαίως ἐγὼ νὰ λάβω τὴν πρωτοβουλίαν, νὰ συστήσω τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου, γινομένης δεκτῆς τῆς ἰδέας τῆς ἐξαγωγῆς εἰς 75%, ἀλλὰ ἀποδεχόμενος μὲν ὅτι ἡ ζημία τοῦ Δημοσίου δὲν θὰ εἶναι καὶ τόσον μεγάλη διὰ τῆς ἐξαγωγῆς τῶν 75%, νομίζω ὅτι ἔχω καθῆκον νὰ διαμαρτυρηθῶ ἐναντίον τῆς ἐξαγωγῆς τῶν μὴ καθαρῶν ἀλεύρων, διότι διὰ τῆς ἰδέας τῆς ἐξαγωγῆς τῶν μὴ καθαρῶν ἀλεύρων θέλει ζημιωθῆ καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἡ παραγωγὴ πρὸς ὄφελος ὀλιγίστων ἀτόμων.

§199Δ. ΚΑΒΟΥΡΑΣ. Νομίζω ὅτι μεγίστη προσοχὴ δέον νὰ δοθῇ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου, διότι δι’ αὐτοῦ θίγονται παλαιὰ συμφέροντα, συμφέροντα τοῦ λαοῦ κυρίως, συμφέροντα ὡρισμένων βιομηχάνων, συμφέροντα τοῦ Κράτους. Ἀλλὰ πρωτίστως δέον μετὰ μεγίστης προσοχῆς νὰ ἐξετάσωμεν, μήπως διὰ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου τούτου ἐπιβαρύνεται ὁ λαός, καὶ δὴ εἰς τὸν ἄρτον αὐτοῦ, διότι, ἄν τοιαύτη ὑπάρχῃ ὑπόνοια καὶ ἡ ἐλαχίστη, νομίζω ὅτι οὐδεμίαν σκέψιν δυνάμεθα νὰ κάμωμεν περὶ ἐπιψηφίσεως τοιούτου νομοσχεδίου. Ἀρκετὰ μέχρι σήμερον διὰ τῶν διαφόρων προστατευτικῶν μέτρων ὑψώθη ὁ ἄρτος εἰς ὕψη δυσθεώρητα, ὥστε τὸ πλεῖστον τοῦ λαοῦ νὰ στερῆται αὐτοῦ. Διὰ τῆς προστασίας ἀφ’ ἑνὸς τῆς παραγωγῆς ἐφορολογήθη κατὰ 9 λεπτὰ ὁ σῖτος, ἀλλὰ τὸ μέτρον τοῦτο εἶναι κάπως δικαιολογημένον, διότι πρόκειται καὶ περὶ σκοποῦ ταμιευτικοῦ, πρόκειται περὶ τῶν συμφερόντων τοῦ Κράτους. Ἀνεξαρτήτως τούτου χάριν ὡρισμένων βιομηχάνων ἐτέθη φόρος δυσβάστακτος καὶ ἐπὶ τῶν ἀλεύρων, ἐτέθη φόρος τοιοῦτος, ὥστε νὰ ἀποκλείῃ ταῦτα κατ’ ἀνάγκην ἀπὸ τὴν ἀγορὰν τὴν ἑλληνικήν, ὁ φόρος δὲ οὗτος ἐτέθη χάριν ὡρισμένων βιομηχάνων ἢ κάλλιον εἰπεῖν χάριν ὡρισμένων ἀτόμων. Καὶ ὡς νὰ μὴ ἤρκουν τὰ προνόμια ταῦτα καὶ αἱ προστασίαι, διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, κατὰ τὴν γνώμην μου καὶ ὡς ὁμολογεῖ τοῦτο ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τῆς αἰτιολογικῆς ἐκθέσεώς του, χορηγοῦνται νέα προνόμια εἰς τὰ ἄτομα ταῦτα τὰ ὡρισμένα, εἰς τὴν βιομηχανίαν ταύτην. Μόνον δὲ σκοπὸν κατὰ τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἔχει, τὴν προστασίαν ὡρισμένων βιομηχάνων. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως ἄλλης ἐρεύνης εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι προστασία ὡρισμένης βιομηχανίας κατ’ ἀνάγκην συνεπάγεται τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ προϊόντος, κατ’ ἀνάγκην συνεπάγεται τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τῶν ἀλεύρων. Ἀλλ’ ἐξετάσωμεν, Κύριοι, τί ἐζήτουν διὰ τῆς ὑποβολῆς τοιούτου νομοσχεδίου, διότι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εἶναι γνωστὸν καὶ ὡμολογήθη πρὸ ὀλίγου παρὰ τοῦ κατελθόντος ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου χωρὶς νὰ διαψευσθῇ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ὑπεβλήθη τῇ ἐνεργείᾳ ὡρισμένων βιομηχάνων συμπραττόντων καὶ μερικῶν αἰγοβοσκῶν τῶν Ἀθηνῶν.

§200Α. ΣΛΗΜΑΝ. Οἱ ὁποῖοι ὅμως κατόπιν ὡμολόγησαν, ὅτι ἠπατήθησαν.

§201Δ. ΚΑΒΟΥΡΑΣ. Οἱ ὁποῖοι κατ’ ἀρχὰς ἐξηπατήθησαν, κατόπιν ὅμως διὰ χθεσινοῦ ὑπομνήματός των διανεμηθέντος εἰς τὴν Βουλὴν ὁμολογοῦσι καὶ οὗτοι, ὅτι βλάβην ἔχουσιν ἐκ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ τοιούτου νομοσχεδίου. Ἄλλως τὸ τοιοῦτον ὁμολογεῖται, Κύριοι, ἐκ τῆς ἐκθέσεως αὐτοῦ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος λέγει...

§202Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε νὰ σᾶς δώσω μίαν πληροφορίαν. Τὸ πρῶτον νομοσχέδιον τὸ ὑποβληθὲν ἔχει τὰς ἑξῆς διαφορὰς. Πρῶτον ὑπεβλήθη διὰ νὰ δοθῇ παράτασις ἐξαγωγῆς μὴ καθαρῶν ἀλεύρων μέχρι τοῦ 1913, ὅτε ἐζητεῖτο 10% διὰ τὰ ἄλευρα.

§203Δ. ΚΑΒΟΥΡΑΣ. Δὲν περιεῖχε τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ἀκαθάρτων· αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορά.

§204Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἐζήτησαν εὐκολίας, ἀλλὰ μοὶ φαίνεται ὅτι ἐπῆγαν γιὰ μαλλὶ καὶ βγῆκαν κουρεμμένοι.

§205Δ. ΚΑΒΟΥΡΑΣ. Ἡ οὐσιώδης διαφορὰ τῶν δύο νομοσχεδίων εἶναι ἡ ἑξῆς, ὅτι διὰ μὲν τοῦ πρώτου νομοσχεδίου ἐπροστατεύοντο πέντε ἄτομα, τὰ ἔχοντα τοὺς κυλινδρομύλους, διὰ δὲ τοῦ ἤδη συζητουμένου νομοσχεδίου ἐδόθη προστασία πρὸς τὴν βιομηχανίαν ἐν γένει τῶν ἀλεύρων.

§206Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι τὸ ἐπιχείρημα, ὅπως διετυπώθη ἀπὸ τὸν κ. Σλῆμαν δὲν ἦτο ἐν ὅλῳ τῷ πλάτει βάσιμον, διότι ἡ σύγκρισις τοῦ νομοσχεδίου δεικνύει ἄλλο τι.

§207Δ. ΚΑΒΟΥΡΑΣ. Ἀλλ’ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ἐκθέσεώς του τῆς αἰτιολογικῆς ἀναφέρει ὅτι τὰ ἐπιχειρήματα καὶ οἱ ἰσχυρισμοὶ τῶν ἀλευροβιομηχάνων δὲν εἶναι βάσιμοι. Ἡ ἐπιτροπὴ τῶν κ. κ. Βουλευτῶν ἐν τῇ ἐκθέσει της, ὡς ὡμολόγησε καὶ ὁ ἔντιμος ἐξ Ἀρκαδίας συνάδελφος, ἀναφέρει, ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν ἡ βιομηχανία, ἥτις ἐπροστατεύετο τόσον ὑπὸ τοῦ Κράτους, αὐτοὶ οὗτοι οἱ βιομήχανοι ἠθέλησαν νὰ καταστρατηγήσωσι τὸν νόμον καὶ τὸν κατεστρατήγησαν πολλάκις, διότι ἐνῷ κατεβάλλετο δασμὸς 900,000 δρ., ὅσαι ἀντιστοιχοῦσι πρὸς 10.000.000 ὀκάδας σίτου, ἐπεστρέφετο ὁλόκληρος σχεδὸν καὶ ἡ ἐξαγωγὴ ἀντιστοιχεῖ πρὸς 150,000 ὀκάδας καθαροῦ ἀλεύρου 750.000 δραχμὰς φόρος διὰ τὴν ἐξαγωγὴν ἀκαθάρτου ἀλεύρου καὶ πιτύρων. Δηλαδὴ ὁ νόμος κατεστρατηγεῖτο μετὰ περισσῆς ἀνευλαβείας παρ’ ἐκείνων, τοὺς ὁποίους ἠθέλησε τὸ Κράτος νὰ προστατεύσῃ διὰ τοιούτων προστατευτικῶν μέτρων εἰς βάρος τοῦ λαοῦ.

§208Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Διατί εἶναι εἰς βάρος τοῦ λαοῦ; αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα.

§209Δ. ΚΑΒΟΥΡΑΣ. Αὐτὸ ἔχω τὴν ἰδέαν, ὅτι θὰ τὸ ἀποδείξω. Τί ζητεῖται, Κύριοι, διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου; Διὰ τοῦ νόμου τοῦ 1871 καὶ διὰ τοῦ νόμου τοῦ τροποποιήσαντος τὸν νόμον τοῦ 1871, διὰ τοῦ νόμου τοῦ 1909 ὁ εἰσάγων 100 ὀκάδας σίτου εἶχε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐξαγάγῃ, ἐντὸς προθεσμίας 40 ἡμερῶν ὁριζομένης ἐν τῷ νόμῳ, ὅλα τὰ προϊόντα τὰ παραγόμενα ἐκ τοῦ σίτου, δηλαδὴ εἶχε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐξαγάγῃ 81 ὀκᾶν καθαρῶν ἀλεύρων, 17 δ’ ὀκάδας πιτύρων, ὅλον δηλαδὴ τὸ προϊὸν τὸ παραγόμενον ἐκ τοῦ σίτου εἶχε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τὸ ἐξαγάγῃ, ἂν δὲ δὲν ἐξῆγε τὸ προϊὸν τοῦτο θὰ ἐπλήρωνε τὸ ἀντίστοιχον μέρος τοῦ φόρου. Ἀλλὰ διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, Κύριοι, τί ζητοῦσιν; Ἀντὶ νὰ ἔχωσι τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐξάγωσιν ὅλον τὸ προϊὸν τοῦ σίτου ζητοῦσι νὰ ἐξάγωσι μόνον 75 ὀκάδας οἱ κύριοι ἀλευροβιομήχανοι, δηλαδὴ νὰ κερδίσωσι τὸ τέταρτον τοῦ φόρου καὶ διὰ νὰ εἶμαι ἀκριβὴς ὑπολογίζων ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὑπολογισμῶν τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Ἀρκαδίας Βουλευτοῦ, νὰ κερδίσωσι ἀκριβῶς 2 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν ἐκ τοῦ φόρου τοῦ Δημοσίου. Ἑπομένως, ἂν ὑποθέσωμεν ὅτι ἡ ἐξαγωγὴ καὶ εἰς τὸ μέλλον μετὰ τὰ προνόμια, τὰ ὁποῖα θὰ τῆς δοθῶσι, θὰ εἶναι ὅση εἶναι καὶ σήμερον, τὸ Δημόσιον ἔχει νὰ χάσῃ πρὸς ὄφελος ὡρισμένων ἀτόμων 250,000 δραχμῶν. Καὶ ὅταν, Κύριοι, ἡ ζημία αὕτη εἶναι προφανής, ἀπορῶ πῶς περὶ ταύτης τῆς ζημίας τοῦ Δημοσίου οἱ ἀξιότιμοι κ. κ. Βουλευταὶ οἱ ἀποτελοῦντες τὴν ἐπιτροπὴν οὐδὲ κἂν ἔκαμον λόγον, ἐνῷ διεμαρτύροντο, ὅταν ἐπρόκειτο νὰ ἐπιβαρύνωμεν τὸν Προϋπολογισμὸν μὲ ὀλίγας χιλιάδας δραχμῶν διὰ νὰ ὀργανώσωμεν τὴν ταμιακὴν ὑπηρεσίαν ἢ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον.

§210Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Εἶναι μόνον εἰς τὴν φαντασίαν σας αὐτὴ ἡ ζημία.

§211Δ. ΚΑΒΟΥΡΑΣ. Εἰς τὴν ἰδικήν σας φαντασίαν εἶναι ὅτι δὲν ὑπάρχει ζημία· αὐτὸ μοὶ φαίνεται ὅτι εἶναι ἀκριβές.

§212Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Εἶναι λογαριασμὸς τῶν τεσσάρων πράξεων τῆς ἀριθμητικῆς.

§213Δ. ΚΑΒΟΥΡΑΣ. Δι’ αὐτὸ ἀπορῶ διατί δὲν διαμαρτύρεσθε, ὅταν ἡ ζημία τοῦ Δημοσίου εἶναι πλέον τῶν 250,000 δραχμῶν.

§214Δ. ΚΛΑΔΗΣ. Τὴν ἐπανάστασιν τὴν ἐλησμόνησεν ὁ κ. Κουτούπης.

§215Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Δηλαδὴ δὲν τὴν παρηρμήνευσε ποτέ.

§216Δ. ΚΑΒΟΥΡΑΣ. Καὶ ἀπορῶ ἀκόμη, Κύριοι, πῶς ἰσχυρίζονται, ὅτι ἡ ζημία δὲν εἶναι προφανής, ὅταν τὸ Δημόσιον ἀντὶ νὰ εἰσπράττῃ ὁλόκληρον τὸν φόρον ἐκ τοῦ εἰσαγομένου προϊόντος εἰσπράττει μόνον τὰ ¾ αὐτοῦ καὶ θὰ ἐπεθύμουν νὰ μοὶ ἐξηγήσωσι τοῦτο διὰ νὰ ἀπαντήσω. Ἴσως, Κύριοι, ἓν μόνον ἐπιχείρημα νὰ ἔχωσιν, ὅτι καίτοι εἶχον τὴν ὑποχρέωσιν οὐχ’ ἧττον ὅμως εἶχον συμφέρον νὰ ἐξάγωσι τὸ ὑπόλοιπον τοῦ προϊόντος τοῦ σίτου, τὸ πίτυρον. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ἄγνωστον, κύριοι Βουλευταί, ὅτι τὸ πίτυρον κατὰ τὸ πλεῖστον τὸ ἐξῆγον ὑποχρεωτικῶς καὶ παρὰ τὴν θέλησίν των, καὶ τοῦτο διὰ νὰ ἀποφύγωσι τὸν φόρον τοῦ Δημοσίου· ἐν τούτοις πολλάκις ἠναγκάσθησαν νὰ πληρώσωσι τὸν φόρον καίτοι δὲν ἐξήγαγον τὸ πίτυρον, τὸ ὁποῖον εἶχον τὴν ὑποχρέωσιν ἐκ τοῦ νόμου νὰ ἐξαγάγωσιν. Ἑπομένως, Κύριοι, ἀπὸ ἀπόψεως ταμιευτικῆς εἶναι πλέον ἢ ἀναμφισβήτητον, ὅτι τὸ Δημόσιον ἔχει νὰ ἀπολέσῃ πολλὰς ἑκατοντάδας χιλιάδων δραχμῶν καὶ ἂν ἡ ἐξαγωγὴ μὲ ὅλα τὰ προνόμια τὰ πρόσθετα, τὰ ὁποῖα παραχωροῦνται διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, ἤθελεν αὐξήσει, ἡ ζημία θὰ εἶναι ἀκόμη μεγαλειτέρα. Ἀλλ’ εἶναι ἀνάγκη, κύριοι Βουλευταί, νὰ ἐξετασθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ ἀπὸ τῆς ἄλλης ἀπόψεως, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τοῦ συμφέροντος τοῦ λαοῦ, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐξετασθῇ, ἂν διὰ τοῦ νομοσχεδίου δὲν τρέχει τὸν κίνδυνον νὰ ὑψωθῇ ὁ ἄρτος, ὡς ἐγὼ ὑποστηρίζω καὶ ὡς ἔχω πεποίθησιν. Ἂν δώσωμεν τὰ προνόμια ταῦτα τὰ πρόσθετα εἰς τοὺς κ. βιομηχάνους, εἰς τὰ ὡρισμένα ταῦτα 5 ἢ 6 ἄτομα, θὰ διευκολύνωμεν τούτους κατὰ δύο λεπτὰ ἔτι κατ’ ὀκᾶν, θὰ εἶναι δὲ δυνατόν, νὰ κάμωσι ἐξαγωγὴν μεγαλειτέραν, ἂν θέλωσι, διότι καὶ τοῦτο, Κύριοι, εἶναι ἀμφίβολον, διότι ἔχω τὴν ἰδέαν, ὅτι καὶ τὰ προνόμια ταῦτα δὲν τὰ θέλουσι, διὰ νὰ αὐξήσωσι τὴν ἐξαγωγὴν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀλλ’ ἁπλῶς χάριν ἀθεμίτου ὠφελείας, καὶ ἀπόδειξις τούτου εἶναι ὅτι καὶ σήμερον, ἐνῷ εἶχον συμφέρον νὰ κάμωσιν ἐξαγωγήν, οὐχ’ ἧττον δὲν ἐξῆγον τὸ παραγόμενον ἄλευρον. Καὶ πῶς δὲν εἶχον συμφέρον νὰ ἐξάγωσιν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ πῶς δὲν δύνανται νὰ συναγωνισθῶσι τὰ ἄλευρα καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὅταν τὸ παραγόμενον ἐνταῦθα κοστίζει ὀλιγώτερον ἀπὸ τὸ παραγόμενον ἐν Γαλλίᾳ κατὰ δύο λεπτά, λόγῳ διαφορᾶς τοῦ ναύλου, καὶ διατί μέχρι σήμερον ἐξήχθησαν μόνον 150,000 ὀκ. ἄλευρα, καὶ δὲν ἐξήχθη περισσότερον ποσόν, ἐνῷ, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι εἶχον συμφέρον καὶ ἠδύναντο νὰ συναγωνισθῶσιν ἐν τῇ Ἀνατολῇ μὲ τὸ ἄλευρον τὸ προερχόμενον ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ δὴ ἐκ τῆς Γαλλίας; Διὰ τοῦτο ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἀμφιβάλλω, ἂν καὶ διὰ τῶν προνομίων τούτων, τὰ ὁποῖα θὰ παρασχεθῶσιν εἰς αὐτοὺς διὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου τούτου, θὰ αὐξήσῃ ἡ ἐξαγωγή, καὶ ἑπομένως ἂν θὰ ἐπιτευχθῇ ὁ διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιδιωκόμενος σκοπός. Ἀλλ’ ἄν, Κύριοι, δεχθῶμεν πρὸς στιγμήν τὸν ἰσχυρισμόν των, ὅτι τὰ προνόμια ταῦτα θέλουσι διὰ νὰ ἐξάγωσι τὰ ἄλευρα εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀναμφισβητήτως θὰ ἔχωμεν ὕψωσιν τῶν τιμῶν τῶν ἀλεύρων ἐν τῷ ἐσωτερικῷ, καὶ διότι θὰ γίνωνται αἱ καταχρήσεις, αἵτινες ἀνεπτύχθησαν παρὰ τῶν ἐντίμων συναδέλφων, καὶ διότι, ἐὰν μείνῃ ὡς ἔχει ἡ ἡ διάταξις ἡ ἐπιτρέπουσα ἐξαγωγὴν ἀλεύρων μετὰ πιτύρων, θὰ ἐξάγωνται τὰ πρῶτα καὶ τὰ δεύτερα ἄλευρα εἰς τὸ ἐξωτερικόν, θὰ ἐπέλθῃ δ’ ἐκ τούτου ἀνύψωσις τῶν τιμῶν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ. Ἀλλά, καὶ ἂν τοῦτο δὲν συμβῇ, πάλιν ἀναμφισβητήτως θὰ ὑπάρχῃ μεγάλη ζήτησις ἐν τῷ ἐσωτερικῷ καὶ θὰ ἔχωμεν ὕψωσιν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους. Εἶναι γνωστόν, Κύριοι, ὅτι οἱ ἐν Πειραιεῖ ἀλευρόμυλοι, ἐκτὸς τῶν ἄλλων μύλων οἱ ὁποῖοι κυρίως ἀλέθουσι τὸν σῖτον τὸν παραγόμενον ἐν τῷ ἐσωτερικῷ, ἀλέθουσι κατὰ ἡμερονύκτιον —δύνανται νὰ ἀλέθωσι— 490,000 ὀκ., ἤτοι κατ’ ἔτος 147 ἑκατομμύρια ὀκάδας σίτου, ἀλεύρου δὲ κατὰ ¼ ὀλιγώτερον κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοὺς ὁποίους κάμνουν ὅτι μένουν 75% εἶναι λέγω ἀναμφισβήτητον ὅτι δύνανται νὰ ἀλέσωσιν 147 ἑκατομμύρια σίτου, ἤτοι ἀλεύρων καθαρῶν 120 ἑκατομμυρίων ὀκάδων, καὶ τοῦτο δὲ κατὰ τοὺς ἀκριβεῖς ὑπολογισμοὺς τοὺς ὁποίους ἔχω κάμει. Ὁ μύλος τοῦ Γεωργῆ 80,000 τὸ ἡμερονύκτιον, ὁ μύλος τοῦ .... 50,000, ὁ μύλος τοῦ ... 80,000, ὁ μύλος Πανούτσου 50,000 ὁ μύλος Ἀνδριτσάκη....

§217Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Πόσοι εἶναι οἱ ἰδιοκτῆται;

§218Δ. ΚΑΒΟΥΡΑΣ. Ὀκτώ. Ἀλλ’ εἶναι ἐπίσης ἀναμφισβήτητον ὅτι, ἐνῷ μόνον 125 ἑκατομμύρια ἀλεύρων δύνανται νὰ ἀλέσωσιν οἱ μύλοι, ἔχομεν ἀνάγκην ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, διότι ἀτυχῶς ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶναι αὐτάρκης, τουλάχιστον 150 ἑκατομμυρίων ὀκάδων ἀλεύρων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, πλὴν τῶν παραγομένων ἐν τῷ ἐσωτερικῷ. Ἀλλ’ ἄν, Κύριοι, δώσωμεν τὰ νέα προνόμια εἰς τοὺς ἀλευροβιομηχάνους καὶ κάμωσιν οὗτοι ἁθρόας ἐξαγωγὰς εἰς τὸ ἐξωτερικόν, δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἔλλειψις ἀλεύρων ἐν τῷ ἐσωτερικῷ, οἱασδήποτε ποιότητος, καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι θὰ αὐξήσῃ ἡ τιμὴ αὐτῶν; ἢ μήπως εἶναι εὔκολον καὶ δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν εἰσαγωγὴν ἀλεύρων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ; Τὰ ἄλευρα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι τελείως ἀποκεκλεισμένα. Πῶς λοιπὸν δύναται νὰ ἀμφισβητηθῇ ὅτι καὶ τὰ συμφέροντα τοῦ λαοῦ δὲν προσβάλλονται διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου; Ἀλλ’ εἶναι δυνατόν, Κύριοι, νὰ γίνωσι κυλινδρόμυλοι νέοι; Εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον, διότι χρειάζονται κεφάλαια ἑκατομμυρίων ὅλων, ἀπόδειξις δὲ τούτου εἶναι καὶ τὸ ἑξῆς, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1907, ἐνῷ οἱ περισσότεροι πετρόμυλοι ἐχρεωκόπησαν, οὐχ’ ἧττον ὅμως οὐδεὶς ἠδυνήθη νὰ ἀναπληρώσῃ τὸν πετρόμυλόν του διὰ κυλινδρομύλου, καὶ τοῦτο δι’ ἔλλειψιν κεφαλαίων, διότι χρειάζονται 600,000 διὰ τοιούτους μύλους, καὶ ἄλλαι 500,000 διὰ τὴν κίνησιν αὐτῶν. Καὶ ἰσχυρίσθησαν καὶ ἰσχυρίζονται ὅτι διὰ τοῦ σημερινοῦ νομοσχεδίου ζητοῦσι νὰ ἀπαλλάξωσι τὸ Δημόσιον ἀπὸ τὰς ζημίας τὰς ὁποίας ὑφίσταται ὡς ἐκ τῶν καταχρήσεων. Ἀλλὰ πότε, Κύριοι, γίνονται καταχρήσεις εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου; Ἐὰν μείνῃ ἐν ἰσχύι ὁ νόμος τοῦ 1909, ἢ ἐὰν ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο τὸ καταργοῦν ὅλα τὰ μέτρα τὰ ἀσφαλιστικά, τὰ ὁποῖα λαμβάνονται διὰ τοῦ νόμου τοῦ 1909; Καὶ τίνα μέτρα, Κύριοι, λαμβάνονται διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου; Λαμβάνεται τὸ μέτρον ὅτι, ἐὰν ἐξαχθῇ σῖτος περιέχων καὶ πίτυρα, εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ ἐξάγων νὰ πληρώσῃ ὁλόκληρον τὸν δασμόν. Ἀλλὰ πῶς θὰ ἀνακαλυφθῇ, Κύριοι, μετὰ τὰς τόσας καταχρήσεις, αἵτινες καὶ χθὲς ἔτι ἐγένοντο, ὅτι γίνονται τοιούτου εἴδους καταχρήσεις; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακριβωθῇ ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχουσι περιορισμοὶ καὶ δὲν ὁρίζεται τρόπος ἐξελέγξεως τοῦ σίτου; Διὰ τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ νόμου τοῦ 1909 ὁρίζεται ῥητῶς: ὅτι: (ἀναγινώσκει): «ἐξακρίβωσις ἐμπεριεχομένης ποσότητος» κλπ. Ὑπῆρχον, Κύριοι, τοιαῦται διατάξεις ἐν τῷ νόμῳ τούτῳ ὥστε δὲν ἠδυνήθησαν ἀπὸ τῆς ἰσχύος αὐτοῦ καθ’ ὅλας τὰς διατάξεις, ἀπὸ τῆς 1 Ἰανουαρίου 1911 δηλ. διότι μέχρι πρό τινος ἐπετρέπετο καὶ ἐξαγωγὴ ἀλεύρων μετὰ πιτύρων, ἀλλ’ ἀφ’ ἧς ἴσχυσαν αἱ διατάξεις τοῦ νόμου τούτου ὁλοκληρωτικῶς, οὐδεμία κατάχρησις ἐγένετο, καὶ διὰ τοῦτο ἐξανέστησαν οἱ κ.κ. βιομήχανοι καὶ προσπαθοῦσι διὰ παντοίων τρόπων νὰ πείσωσι τὴν Βουλὴν νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, καὶ προσπαθοῦσι διὰ παντοίων τρόπων νὰ πείσωσι τὸν κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργόν, ὅτι εἶναι συμφέρον τοῦ Δημοσίου νὰ εἰσηγηθῇ καὶ ψηφισθῇ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, ἐνῷ εἶναι ἐκτὸς πάσης ἀμφιβολίας ὅτι καὶ τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου προφανῶς ζημιοῦνται, καὶ τὰ συμφέροντα τοῦ λαοῦ καταστρέφονται.

§219Δ. ΚΛΑΔΗΣ. Κάμνομεν δωρεὰν 15%.

§220Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Καὶ ζητεῖτε νὰ μὴ εἶναι 15%, ἀλλὰ 30. Αὐτὸ κάμνετε οἱ ἀποκρούοντες τὸ νομοσχέδιον. Θὰ σᾶς κάμωσιν ἀνδριάντα οἱ βιομήχανοι, ἐὰν ἀπερρίπτετο τὸ νομοσχέδιον.

§221Δ. ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ. Ἐβεβαιώσατε προηγουμένως, κύριε Βοζίκη, ὅτι οἱ βιομήχανοι εἶναι καταχρασταί.

§222Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Καὶ τὸ λέγω καὶ τώρα. Ἐγὼ πρῶτον δηλῶ, διὰ νὰ εἴμεθα ἐξηγημένοι ὅτι δὲν θὰ δημοσιεύσω οὔτε τὴν ἀγόρευσίν μου, οὔτε τὰς διακοπάς. Ἐὰν θέλετε νὰ συζητήσωμεν ὅπως ἀπαιτοῦν οἱ κανόνες, σᾶς λέγω ὅτι ἐγένοντο καταχρήσεις καὶ γίνονται καταχρήσεις. Ζητεῖται ὁ περιορισμὸς αὐτῶν· δὲν θέλετε τὸν περιορισμόν;

§223Δ. ΚΑΒΟΥΡΑΣ. Ὀφείλω, Κύριοι, νὰ διαμαρτυρηθῶ κατὰ τοῦ λεχθέντος ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου Βουλευτοῦ Ἀρκαδίας, καὶ ἐπαναληφθέντος καὶ αὖθις, ὅτι ἔγινε κατάχρησις διὰ τοῦ νόμου τοῦ 1909. Οὐδεμία, Κύριοι, κατάχρησις ἐγένετο. Ὁ νόμος τοῦ 1909 καθ’ ὅλας τὰς διατάξεις αὐτοῦ ἐτέθη ἐν ἰσχύϊ ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ἰανουαρίου. Ποία εἶναι ἡ κατάχρησις, ἡ ὁποία ἐγένετο; Αἱ καταχρήσεις πότε ἐγίνοντο; Μέχρις ὅτου ἐψηφίσθη ὁ νόμος τοῦ 1909, Ἀλλὰ καὶ ὁ νόμος οὗτος δὲν ἴσχυσε καθ’ ὅλας τὰς διατάξεις αὐτοῦ ἀμέσως, ἀλλὰ προσωρινῶς ἐπέτρεπε καὶ τὴν ἐξαγωγὴν ἀλεύρων καὶ πιτύρων, διότι ἦτο προσωρινὴ ἡ διάταξις αὕτη, καὶ ἐπέτρεπε τὴν τοιαύτην ἐξαγωγήν, καὶ τότε ἐγένοντο καταχρήσεις, διότι ἴσχυον αἱ διατάξεις τοῦ παλαιοῦ νόμου, αἱ ἐπαναφερόμεναι ἤδη διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου. Ἀφ’ ἧς ὅμως ἐποχῆς κατηργήθη ἡ προσωρινὴ διάταξις καὶ ἐπιτρέπεται ἡ ἐξαγωγὴ μόνον καθαροῦ ἀλεύρου, ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης οὐδεμία κατάχρησις εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἢ ἐγένετο. Καὶ δι’ αὐτὸ ἐξανέστησαν οἱ διάφοροι ἀλευροβιομήχανοι καὶ ζητοῦσι τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου.

§224Ι. ΒΑΒΑΝΑΚΟΣ. Εἶναι προτιμότερον τὸ 10% ἀπὸ τὸ 5% τὸ ὁποῖον ζητοῦσιν;

§225Δ. ΚΑΒΟΥΡΑΣ. Μὲ συγχωρεῖτε. Κατὰ τὸν νόμον τοῦ 1909 δὲν ἐπιτρέπεται καμμία ποσότης πιτύρων.

§226Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Δὲν εἶναι ἀκριβὲς αὐτό.

§227Δ. ΚΑΒΟΥΡΑΣ. Προσωρινῶς.

§228Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ὁριστικῶς ἀπὸ τῆς 1 Ἰανουαρίου 1911 ἐπιτρέπεται ἡ ἐξαγωγὴ ἀλεύρων μὲ περιεκτικότητα πιτύρων 10%, καὶ διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου τὸ περιορίζομεν εἰς 5%. Τοῦτο πρέπει νὰ γίνῃ ἀντιληπτόν. Εἶναι ἡ τελευταία διάταξις.

§229Δ. ΚΑΒΟΥΡΑΣ. Εἶναι ἡ προσωρινὴ διάταξις, ἡ ὁποία κατηργήθη (ἀναγινώσκει). «Ἀπὸ τῆς 1 Ἰανουαρίου 1911 παύει ἡ ἰσχὺς τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος νόμου κλπ.»

§230Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ὑπάρχει ἄλλη διάταξις· τὴν στιγμὴν ποῦ θὰ εὑρεθῇ ὅτι δὲν ὑπάρχει διάταξις μὲ 10% τότε πίπτουν ὅλα τὰ ἐπιχειρήματά μας.

§231Δ. ΚΑΒΟΥΡΑΣ. Ἀλλὰ τοιαῦται διατυπώσεις τίθενται διὰ τοῦ νόμου τούτου καὶ τοῦ Β. Διατάγματος τοῦ ἐκδοθέντος ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου τούτου, ὥστε ἦτο ἀδύνατον εἰς τοὺς ἀλευροβιομηχάνους νὰ κάμωσι τὰς καταχρήσεις τὰς ὁποίας ἔκαμνον κατὰ τὸ παρελθόν. Καὶ τίνα ἄλλην ἀπόδειξιν τούτου θέλετε, Κύριοι; Διατί ζητοῦσι τὴν ἐπιψήφισιν νέου νομοσχεδίου, εὐθὺς ὡς ἴσχυσεν ὁ νόμος τοῦ 1911; Καὶ εἰξεύρετε ἀπὸ πότε ὑπεβλήθη τὸ νομοσχέδιον τοῦτο; Ἀπὸ τῆς 30 Μαΐου, δηλαδὴ μετὰ 4 μῆνας ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου. Καὶ ἀπὸ πότε θὰ εἰργάζοντο ἵνα ὑποβληθῇ τοῦτο; Βεβαίως μετὰ πάροδον ἑνὸς μηνὸς τὸ πολὺ ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου τοῦ 1911. Τίς ἀνάγκη τοὺς ἔκαμεν; Μήπως ἠμφεσβήτησεν ἡ αἰτιολογικὴ ἔκθεσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἢ μήπως ἠμφεσβήτησεν ἡ ἔκθεσις τῆς ἐπιτροπῆς τῶν Βουλευτῶν ὅτι παρέχονται γενναῖα προνόμια εἰς τοὺς βιομηχάνους; Ἀλλ’ ὄχι, κύριοι Βουλευταί! Δὲν θὰ ἀρνηθῶ καὶ προνόμια εἰς βιομηχανίαν, ἀλλ’ εἰς βιομηχανίαν δυναμένην νὰ δράσῃ, βιώσιμον· βιώσιμον, ἔστω, ἐκλαμβάνομεν καὶ τὴν παροῦσαν βιομηχανίαν. Ἀλλ’ ἦτο ἀνάγκη τὸ Κράτος νὰ χορηγήσῃ καὶ νέα προνόμια προσθέτως, ὑπὲρ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔχει χορηγήσει, ὅταν ἡ βιομηχανία αὕτη ἐκινδύνευεν, ὅταν ἡ βιομηχανία αὕτη δὲν ἐκέρδιζεν, ὅταν ἡ βιομηχανία αὕτη εἶχε ζημίας. Ἀλλ’ ὅτε ἡ βιομηχανία αὕτη κερδίζει ἀρκετὰ ποσά, ὅτε ἡ βιομηχανία αὕτη ἔχει κέρδη κολοσσιαῖα καὶ δύναται νὰ δράσῃ καὶ ἐργασθῇ, ἐπιβάλλει κανεὶς λόγος ἠθικὸς νὰ χορηγήσωμεν καὶ νέα προνόμια, ἵνα ἔχῃ κέρδη ἀκόμη μεγαλύτερα; Καὶ ἀκούσατε, Κύριοι, τὰ κέρδη τῶν κυρίων βιομηχάνων καὶ παρακαλῶ νὰ προσέξητε εἰς ταῦτα, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακριβώσῃ ἡ Κυβέρνησις ἐκ τοῦ ἐλέγχου τῶν ἐμπορικῶν αὐτῶν βιβλίων. Ὁ Κωνσταντόπουλος, Κύριοι, εἰς διάστημα 2 ἐτῶν, ἀνεξαρτήτως παντὸς ἄλλου ἐξόδου καὶ τῶν οἰκιακῶν ἀκόμη ἐξαιρουμένων, ἐκέρδισεν 700,000 δραχμῶν, ὁ Πανοῦτσος 600 χιλιάδας καὶ οἱ λοιποὶ ἀνάλογα περίπου κέρδη. Καὶ ὅτε, Κύριοι, τοιαῦτα κέρδη ἔχουσιν αἱ βιομηχανίαι αὗται, εἶναι δίκαιον καὶ λογικὸν νὰ τοῖς χορηγήσωμεν καὶ νέα προνόμια εἰς βάρος τοῦ Κράτους, καὶ εἰς βάρος τοῦ λαοῦ, νὰ κερδίσουν ἔτι περισσότερα ἀθεμίτως, καθ’ ἣν ἐποχὴν χάριν τοῦ λαοῦ ψηφίζομεν νομοσχέδιον καὶ καταβιβάζομεν τὸν τόκον εἰς 9%, ὅτε αὐτοὶ οἱ Κύριοι, κερδίζουσι 250%, ὅτε κατεσκεύασαν μέγαρα, ὅτε φέρουσιν ἔπιπλα ἀξίας 100 χιλιάδων δραχμῶν, ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι δὲν γνωρίζουσιν ἀκόμη ὅτι ὁ σῖτος λέγεται σῖτος καὶ τὸν ὀνομάζουσι γέννημα; Ὅτε χθεσινοὶ ἄνθρωποι διὰ τῶν κερδῶν αὐτῶν ἔγειναν πλούσιοι, ἔχουσιν ἀνάγκην νὰ τοὺς προστατεύσωμεν καὶ ἔχει ἀνάγκην προστασίας ἡ βιομηχανία αὕτη; Πρέπει, Κύριοι, μεγάλη προσοχὴ νὰ δοθῇ καὶ παρακαλῶ τὸν σεβαστὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἐκ τῆς θελήσεως τοῦ ὁποίου ἐξαρτᾶται ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου τούτου, νὰ μελετήσῃ σοβαρῶς καὶ ἐπισταμένως τὰς διατάξεις αὐτοῦ, διότι ὑπάρχει κίνδυνος χωρὶς νὰ θέλωμεν, νὰ αὐξήσωμεν τὴν τιμὴν τοῦ ἄρτου τοῦ λαοῦ. Καὶ ἂν ἐπρόκειτο, Κύριοι, νὰ προστατεύσωμεν κινδυνεύουσαν βιομηχανίαν, ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἴσως ἔπρεπε νὰ ζητηθῶσι τοιαῦται θυσίαι ἀκόμη ἐκ τοῦ λαοῦ, ἀλλ’ ὅτε πρόκειται νὰ προστατευθῶσι βιομηχανίαι, αἵτινες ἑκάστοτε εἶναι γνωστὸν πῶς ἔλαβον τὰ διάφορα προνόμια, πρέπει ὄχι μόνον νὰ μὴ χορηγήσωμεν νέα προνόμια, ἀλλ’ εἶναι καιρὸς νὰ προβῶμεν εἰς τὴν μεταβολὴν τοῦ δασμολογίου. Εἶναι καιρός, Κύριοι, νὰ εἰσαγάγῃ ἡ Κυβέρνησις νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου νὰ μειωθῇ ὁ εἰσαγωγικὸς δασμὸς τῶν ἀλεύρων, ὄχι νὰ καταργηθῇ, ἀλλὰ νὰ εἶναι ἀντίστοιχος πρὸς τὸν δασμὸν τοῦ εἰσαγομένου σίτου, καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἂς χορηγήσωμεν καὶ νέα προνόμια. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον θέλομεν νὰ προστατεύσωμεν τοιαύτας βιομηχανίας, διὰ νὰ κερδίζωσιν ὀλίγοι εἰς βάρος τοῦ λαοῦ, τότε ἐρρέτωσαν αἱ τοιαῦται βιομηχανίαι. (Εὖγε, εὖγε καὶ χειροκροτήματα).

§232ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπουφίδης ἔχει τὸν λόγον.

§233Μ. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Ἂς ὁμιλήσῃ τις ἀντιλέγων.

§234ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε ὁ κ. Κουτούπης.

§235Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Ὁμολογῶ, κύριοι Βουλευταί, ὅτι ἂν μοὶ ἀνετίθετο ἡ ὑπεράσπισις τῶν ἀντιθέτων ἐμοῦ, δηλαδὴ ὁ πόλεμος τοῦ νομοσχεδίου, θὰ εὑρισκόμην εἰς ἐντελῆ ἀδυναμίαν νὰ εὕρω ἐπιχειρήματα, ὅπως πολεμήσω τὸ νομοσχέδιον. Οἱ δύο ἀξιότιμοι ἐκ Λαρίσης συνάδελφοι, οἱ πρῶτοι ἀγορεύσαντες, εἶχον τὴν εἰλικρίνειαν νὰ παραστήσωσι τὰ πράγματα ὡς ἀληθῶς ἔχουσι, μολονότι ἡ εἰλικρίνειά των αὕτη ἐξησθένισε τὰ ὅπλα, τὰ ὁποῖα ἐχρησιμοποίησαν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς. Αὐτοὺς τοὺς κυρίους συναδέλφους δύναται νὰ παρακολουθήσῃ τις χωρὶς νὰ δύναται νὰ κάμῃ τὸ αὐτὸ καὶ διὰ τὸν ἄρτι ἐκ τοῦ βήματος καταβάντα. Τὸ κυριώτερον σημεῖον, τὸ ὁποῖον εἵλκυσε τὴν προσοχὴν τοῦ πρώτου ἀγορεύσαντος, τοῦ κ. Χρυσοβελόνη, ἦτο ὅτι ἡ παραγωγὴ ἐκ τοῦ νομοσχεδίου τούτου εἶναι δυνατὸν νὰ θιχθῇ. Ἐν πρώτοις νὰ μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, ὅτι ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς τὸ νομοσχέδιον, εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν ἡ παραγωγὴ ἐπρόκειτο νὰ ζημιωθῇ, διότι ὁ φόρος θὰ κατεβάλλετο ὀλιγώτερος, τὸ νομοσχέδιον θὰ παρουσίαζεν ἓν ἐπὶ πλέον ἀγαθόν, ἀλλὰ τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμβῇ. Ἐὰν παραδεχθῶ ὅλα τὰ ἐπιχειρήματα τῶν ἀξιοτίμων κυρίων συναδέλφων, ὅτι διὰ τῆς κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἐξαγωγῆς τῶν διαφόρων ποιοτήτων τῶν ἀλεύρων εἶναι δυνατὸν νὰ κερδίσῃ ὁ λαὸς μέρος τοῦ φόρου, ἐπαναλαμβάνω, τοῦτο θὰ εἶναι ἀγαθόν, διότι τοῦτο θὰ ἐπιφέρῃ ἐλάττωσιν τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου, ἐκτὸς ἂν τὸ κέρδος τοῦτο ἤθελε κερδίσει μόνον ὁ βιομήχανος· ἀλλὰ τοῦτο εἶναι ἐντελῶς ἀδύνατον, διότι ὁ συναγωνισμὸς θὰ ἀφαιρέσῃ τὸ μονοπώλιον, ἀφοῦ διὰ τοῦ νομοσχεδίου δὲν δίδεται προστασία εἰς ὡρισμένην κατηγορίαν προσώπων· ἀλλ’ ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι εἶναι προστασία, δίδεται προστασία εἰς ὡρισμένον ἐπάγγελμα ἐκτελούμενον ὑπὸ πολλῶν προσώπων καὶ δυνάμενον νὰ ἔχῃ ἔκτασιν ἀνάλογον πρὸς τὸ κέρδος, τὸ ὁποῖον θὰ κερδίζῃ ἐκ τῆς τοιαύτης ἐξαγωγῆς, μέρος τῆς εἰσαγομένης ποσότητος. Οἱ ἀξιότιμοι ἐκ Θεσσαλίας Βουλευταὶ ἔχουσιν ὅλα τὰ δικαιώματα νὰ ὑποστηρίξωσι τὴν προστασίαν, τὴν ὁποίαν ἡ Πολιτεία τοῖς ἔδωκε, καὶ μάλιστα προστασίαν, τὴν ὁποίαν τοῖς ἔδωκε χειροκροτούσης τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς καὶ τοῦ ἔθνους.

§236ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν μᾶς ἔδωκε τίποτε.

§237Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Βεβαίως δὲν σᾶς ἔδωσεν. Οἱ Θεσσαλοὶ ἔχουσι δικαίωμα νὰ ζητῶσι νὰ παραμείνῃ ἡ προστασία, τῆς ὁποίας ἀπολαύουσι νομίμως· ἀλλ’ ἡ Θεσσαλία, ὅπως ὑπεστηρίχθη ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης, δὲν ἀποτελεῖται ἀπὸ κατοίκους τῆς αὐτῆς κατηγορίας, ἀλλ’ ἀπὸ κατοίκους δύο κατηγοριῶν ἐντελῶς ἀντιθέτων συμφερόντων. Ὁ ἐκ Τρικκάλων συνάδελφος κ. Γαρδικιώτης, πειστικότατα ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης μᾶς ἔδειξεν, ὅτι ἡ κατάργησις τοῦ προστατευτικοῦ ἐπὶ τοῦ σίτου φόρου οὐδεμίαν ζημίαν θὰ ἐπιφέρῃ εἰς τὴν τάξιν ἐκείνην τῶν Θεσσαλῶν, περὶ τῆς ὁποίας ἀνέφερεν, διότι μᾶς ἀπέδειξεν ὅτι ὁ μέγας πληθυσμὸς παράγει τόσον, ὅσον καταναλίσκει, ἐὰν δὲ ἐπὶ ἓν ἔτος παραγάγῃ περισσότερον καὶ ἑπομένως κερδίσῃ τὴν αὔξησιν τοῦ προστατευτικοῦ δασμοῦ, τὸ ἑπόμενον ἔτος θὰ ζημιωθῇ, διότι θὰ ἀγοράσῃ, καὶ θὰ ἀγοράσῃ εἰς ἀνωτέραν τιμήν. Ἡ μεγάλη ἑπομένως τάξις, περὶ τῆς ὁποίας πρέπει νὰ ἐνδιαφερώμεθα, δὲν δύναται νὰ ζημιωθῇ καὶ εἰς περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, καθισταμένου νόμου, ἐμμέσως θὰ ἐπέλθῃ ἐλάττωσις τῆς φορολογίας, καὶ ἑπομένως τῆς προστασίας, ἡ ὁποία δίδεται εἰς τὴν ἐγχώριον παραγωγὴν καὶ μένει μόνον ἡ τάξις τῶν πλουσίων, τῶν μεγάλων γαιοκτημόνων. Ἀλλὰ μοὶ ἐπιτρέπεται ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νὰ εἴπω, ὅτι θὰ ἐπεθύμουν αὐτὸ τὸ ἀγαθὸν νὰ ἐπήρχετο. Ὅτε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐξακολουθεῖ ἀκόμη, καίτοι ἀναγνωρίζει τὸ τερατῶδες τοῦ ἐπὶ τοῦ σίτου φόρου, νὰ μὴ δύναται νὰ ἐλαττώσῃ τὸν φόρον αὐτόν, ἡμεῖς πρέπει νὰ εἴμεθα τὰ μάλιστα εὐχαριστημένοι, ὅτι ἐμμέσως εἶναι δυνατὸν διὰ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ὁ ἴδιος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὑπέβαλε, νὰ ἐπέλθῃ τοιαύτη ἐλάττωσις. Ἡ ἐλάττωσις δὲ αὕτη δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι πρὸς ὄφελος μόνον μιᾶς τάξεως τῶν βιομηχάνων, ἀλλὰ πρὸς ὄφελος ὅλης τῆς τάξεως τῶν καταναλωτῶν, διότι ὁ συναγωνισμὸς θὰ φθάσῃ κατὰ τὸν ἀπαράβατον κανόνα τὸ κέρδος τοῦ ἐμπόρου εἰς τὸ φυσικόν του ὅριον.

§238ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Περὶ τράστ δὲν ἔχετε γνῶσιν;

§239Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Αὐτὰ τὰ τράστ δὲν θὰ περιμένουν βεβαίως ἀπὸ τὸν φόρον τῶν 9 λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν διὰ νὰ κανονίσουν τὴν τιμήν, διότι, ἐὰν ἦτο δυνατόν, θὰ ἀνεβίβαζον τὴν τιμὴν τοῦ ἄρτου εἰς οἱονδήποτε ποσόν, καὶ θὰ ἠδύναντο νὰ κρατήσωσι δι’ ἑαυτοὺς τὸ ποσόν, εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κατήργει τὸν φόρον, ἀλλὰ βεβαιωθῆτε, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀδύνατον. Τὰ τρὰστ ὑπάρχουν βεβαίως, ἀλλὰ τρὰστ τοιαύτης κατηγορίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμβοῦν, διότι οὔτε εἰς ἑνὸς χεῖρας εἶναι, οὔτε ὑπὸ μιᾶς ὡρισμένης κατηγορίας ἀσκεῖται τὸ ἐπάγγελμα αὐτό. Ὅσον ποσὸν καὶ ἂν ἀλέθηται εἰς τοὺς μύλους τοῦ Πειραιῶς, εἶναι ἀσφαλὲς ὅτι θὰ ἐπηρεασθῇ τοῦτο ἀπὸ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ἀλέθεται ἀλλαχοῦ. Τὰ τράστ τότε μόνον ἐπιτυγχάνουν, ὅταν δὲν ἔχουν οὔτε ἐπὶ ἐλαχίστου μέρους συναγωνισμόν. Ὅταν ὑπάρχῃ ὁ συναγωνισμὸς αὐτός, τὸ τράστ σαλεύεται. Ταῦτα εἶπον διὰ νὰ ἰσχυρισθῶ, ὅτι καὶ εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν διὰ τοῦ ψηφιζομένου νομοσχεδίου ἤθελε πράγματι ἐπέλθει ἡ ἐλάττωσις τῆς φορολογίας, ζημία θὰ ἐπέλθῃ μόνον εἰς τοὺς μεγάλους γαιοκτήμονας, περὶ τῶν ὁποίων δὲν δυνάμεθα νὰ ἐνδιαφερώμεθα, οὔτε εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐνδιαφερώμεθα, ὅσον ἐνδιαφερόμεθα περὶ τῶν καταναλωτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀρκετὰ πληρώνουν σήμερον καὶ ἔχουσι πολὺ δίκαιον νὰ θέλουν νὰ ἴδωσι τὸν φόρον αὐτὸν ἐλαττούμενον εἴτε ἀμέσως, εἴτε ἐμμέσως. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι, ἐὰν ἐπήρχετο αὐτὴ ἡ ἐλάττωσις, θὰ ἦτο εὐτύχημα, διότι ὁ φόρος αὐτὸς εἶναι ἐντελῶς ἀκατανόητος, ἐντελῶς ἀδικαιολόγητος μὲ οἱανδήποτε οἰκονομικὴν κατάστασιν τῆς χώρας. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἑώρταζον ἐν Ἀγγλίᾳ τὴν 100ετηρίδα τῆς γεννήσεως τοῦ John Bright, καὶ πρὸ ὀλίγων ἐτῶν ἑώρτασαν τὴν 100ετηρίδα ἄλλου, τοῦ Cobden, οἱ δύο δὲ οὗτοι δὲν ἦσαν διὰ τίποτε ἄλλο μεγάλοι, παρὰ διότι κατώρθωσαν νὰ καταργήσουν τὸν φόρον ἐπὶ τοῦ σίτου ἀπὸ τοῦ 1848 εἰς τὴν Ἀγγλίαν, χωρὶς ὁ φόρος αὐτὸς νὰ εὑρίσκηται εἰς τόσον ὕψος ὅσον ἐν Ἑλλάδι. Οἱ δύο αὐτοὶ ἄνδρες θεωροῦνται μεγάλοι ἐν Ἀγγλίᾳ. Τὸ ἴδιον πρόβλημα ὑπῆρχε τότε εἰς τὰ οἰκονομικὰ τῆς Ἀγγλίας, τῆς τότε οὐχὶ οἰκονομικῶς ἀκμαζούσης. Οἱ δύο αὐτοὶ δὲν διεκρίθησαν ὡς οἰκονομολόγοι, ἀλλ’ ἔπεισαν τὸν Ἀγγλικὸν λαὸν νὰ καταργήσῃ τὸν φόρον αὐτόν, ἀδιαφοροῦντες περὶ τῶν συνεπειῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπήρχοντο. Ἐνόμισαν ὅτι θὰ ἐπήρχοντο συμφοραί, ἀλλὰ συμφοραὶ δὲν ἐπῆλθον, διότι ὁ λαὸς ἐκεῖνος ἤρχισε νὰ παράγῃ περισσότερα. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ κάμῃ τὸ ἴδιον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἔστω καὶ μὲ θετικὸν ἔλλειμμα ἐὰν ὑπέβαλλε τὸν προϋπολογισμόν, νὰ κατήργει τὸν φόρον αὐτὸν ἐπὶ τοῦ σίτου, ἂν ὄχι εἰς τὸ ὅλον, εἰς ἓν μέρος τοὐλάχιστον. Τώρα ἔρχομαι εἰς ἄλλο ζήτημα, ὅτι τὸ δικαίωμα τῶν βιομηχάνων, τοῦ ἐξάγειν οὐχὶ ὅλα τὰ εἴδη τῶν ἀλεύρων, τὰ ὁποῖα παράγονται ἐκ τοῦ σίτου, τὸ δικαίωμα τοῦτο εὑρίσκω ἐγὼ πρὸς ὄφελος τοῦ λαοῦ, διότι ἐὰν δὲν ὑπῆρχε τὸ δικαίωμα αὐτὸ καὶ ὑπεχρεοῦντο οἱ βιομήχανοι νὰ ἐξάγωσιν ὅλας τὰς ποιότητας, θὰ συνέβαινε τὸ ἑξῆς: — τὸ ζήτημα εἶναι ἐντελῶς καθαρὸν καὶ κατανοητὸν εἰς πάντα — ἐὰν οἱ βιομήχανοι ἐξῆγον τὴν ποιότητα ἐκείνην, τὴν ὁποίαν δὲν θέλουν νὰ ἐξαγάγωσι καὶ τὴν ὁποίαν δὲν τοὺς συμφέρει νὰ ἐξαγάγουν, θὰ ὑποστοῦν μίαν ζημίαν, τὴν ὁποίαν θὰ θελήσουν νὰ κερδίσουν ἐκ τῶν ἄλλων ποιοτήτων. Οἱανδήποτε ζημίαν καὶ ἂν ὑφίστατο ὁ ἔμπορος, θὰ φθάσῃ εἰς τὸ ἀποτέλεσμα, ὥστε τὴν ζημίαν τὴν ὁποίαν ὑφίσταται ἀπὸ μιᾶς κατηγορίας νὰ τὴν λάβῃ ἀπὸ ἄλλην. Εἰς περίπτωσιν, καθ’ ἣν εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἐξαγάγῃ ἐν παραδείγματι ἄλευρα πρώτης ποιότητος, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ εὕρωσιν ἀγορὰν εἰς τὴν ἐξωτερικὴν προσφοράν, καὶ εἶναι ὑποχρεωμένος ἐκ τοῦ νόμου νὰ ἐξαγάγῃ τὴν ποιότητα ταύτην, θὰ τὴν πωλήσῃ εὐθηνότερα, θὰ ὑπολογίσῃ δὲ τὴν ζημίαν ταύτην καὶ θὰ τὴν προσθέσῃ εἰς τὴν ποιότητα τῶν ἀλεύρων, τὴν ὁποίαν πωλεῖ ἐν Ἑλλάδι, διότι, ἐπαναλαμβάνω, μία βιομηχανία θὰ ὑπολογίσῃ ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃ ἕνα ὡρισμένον κέρδος, τὸ ὁποῖον πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ κερδίσῃ. Εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Λαρίσης συνάδελφος ἀνέφερεν ἓν ὀρθὸν ἐπιχείρημα, ὅτι ἡ ἐξαγωγὴ ὡρισμένων ποιοτήτων, δευτέρας καὶ τρίτης ποιότητος, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπερτιμήσῃ τὰ ἐν τῇ ἀγορᾷ πωλούμενα ἄλευρα τῶν τοιούτων ποιοτήτων, καὶ ἑπομένως νὰ αὐξήσῃ τὴν τιμὴν τοῦ ἄρτου τοῦ παραγομένου ἐκ τῶν τοιούτων ποιοτήτων. Τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο εἶναι ἀρκετὰ ὀρθὸν καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἐξεταστέον. Ἐν τοιαύτῃ ὅμως περιπτώσει ἡ ζημία δὲν δύναται νὰ ἐπέλθῃ εἰς τὴν παραγωγήν, ἡ ζημία θὰ ἀποβῇ εἰς βάρος μιᾶς τάξεως, ἡ ὁποία καταναλίσκει τὴν ποιότητα ταύτην τοῦ ἄρτου. Εἶναι ὅμως τόσον μικρὰ ἡ ποσότης τῶν τοιούτων ἀλεύρων, καὶ θὰ ἐπηρεασθῇ τόσον ὀλίγον ἀπὸ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν τοιούτων ποιοτήτων, ὥστε καίτοι δὲν εἶναι πρόχειρος ὁ ὑπολογισμός, πάντοτε ὅμως δύναται κανεὶς νὰ ἰσχυρισθῇ ὅτι ἡ αὔξησις αὕτη δὲν θὰ εἶναι γενικὴ καὶ θὰ πέσῃ ἐπὶ μιᾶς τάξεως, ἡ ὁποία σήμερον ἐξαιρετικῶς προσφέρει. Ἀλλὰ καὶ μεθ’ ὅλα ταῦτα ὑπὲρ τῶν συμφερόντων αὐτῆς τῆς τάξεως κηδόμενος, ὑποστηρίζω τὸ νομοσχέδιον, διότι ἐκ τοῦ νομοσχεδίου τούτου αὐτὴ ἀκριβῶς εἶναι ἡ τάξις, ἡ ὁποία θὰ κερδίσῃ. Εἰσαγωγὴ μεγάλων ποσοτήτων σίτου, καὶ ἑπομένως ἐξαγωγὴ ἀλεύρων, διότι θὰ ὑπάρχῃ τοιαύτη εὐχέρεια, δίδει μίαν κίνησιν, καὶ κίνησιν τῆς ὁποίας τὰ κέρδη εἰσέρχονται εἰς τὰ θυλάκια τῶν ἐργατῶν. Ἡ ἐνίσχυσις τῆς ναυτιλίας, ἡ φόρτωσις καὶ ἐκφόρτωσις εἶναι κέρδη, τὰ ὁποῖα εἰσέρχονται εἰς τὰ θυλάκια οὐχὶ τῶν ἐπιχειρηματιῶν, ἀλλὰ τῶν ἐργατῶν, εἰς ἐπιχειρήσεις δὲ τοιούτου εἴδους οἱ ἐργάται λαμβάνουν τὸ μέγα μέρος, ἐνῷ εἰς ἄλλας ἐπιχειρήσεις ὁ ἐργάτης λαμβάνει τὸ πολλοστὸν τοῦ κέρδους.

§240Μ. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Αὐτὴ ἡ βιομηχανία ἔχει τοὺς ὀλιγωτέρους ἐργάτας ἀπὸ πᾶσαν ἄλλην.

§241Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Ἔχετε πολὺ δίκαιον, κ. συνάδελφε, διότι δὲν ἀντελήφθητε τί εἶπον. Δίδει ἐργασίαν οὐχὶ εἰς τοὺς ἀλευρομύλους, ἀλλ’ εἰς ἐργάτας κατὰ τὴν φόρτωσιν καὶ ἐκφόρτωσιν. Τόσοι τόννοι εἰσερχόμενοι καὶ ἐξερχόμενοι θ’ ἀναγκάζωσι πολλὰ φορτηγὰ πλοῖα νὰ καταπλέωσιν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ εὐτυχῶς τὸ ἐμπόριον τῶν σιτηρῶν διεξάγεται μὲ πλοῖα φέροντα τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν, ἀλλὰ πρὸ πάντων ἡ ἐξαγωγὴ τῶν ἀλεύρων εἰς ἄλλας χώρας θὰ ἀναγκάσῃ νὰ καταπλέουν εἰς Ἑλλάδα καὶ ἄλλα ἀτμόπλοια, τὰ ὁποῖα δὲν ἠδύναντο νὰ καταπλέουν εἰς ἑλληνικοὺς λιμένας, διότι αἱ ἐργασίαι, τὰς ὁποίας εὕρισκον ἦσαν κατώτεραι τῶν δαπανῶν εἰς τὰς ὁποίας ὑπεβάλλοντο καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ὅταν ἔχουν τὴν πρόσθετον ταύτην ἐργασίαν, θὰ δύνανται νὰ καταπλέουν καὶ ὁ κατάπλους τῶν τοιούτων ἀτμοπλοίων δίδει ζωὴν εἰς μίαν ἐργατικὴν πόλιν καὶ δίδει ζωὴν καὶ κέρδος πρὸ πάντων εἰς τὰς ἐργατικὰς χεῖρας, διότι τὸ πλοῖον, τὸ ὁποῖον θὰ καταπλεύσῃ εἰς τὸν λιμένα, θὰ ἀνθρακεύσῃ ἐκεῖ, ἀντὶ ν’ ἀνθρακεύσῃ ἀλλοῦ, ἐξ αὐτῆς δὲ τῆς ἀνθρακεύσεως θὰ κερδίσῃ μὲν ὁ ἔμπορος μίαν δραχμὴν κατὰ τόννον, ἀλλὰ θὰ κερδίσωσιν οἱ ἐργάται 2½–3 δραχμάς. Ἡ ὑποχρέωσις ἑπομένως περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Μεσσηνίας συνάδελφος, ἡ ὑποχρέωσις νὰ ἐξάγῃ ὁλόκληρον τὸ ποσὸν δὲν θὰ εἶναι πρὸς ὄφελος τοῦ Δημοσίου, ἀλλ’ εἰς βάρος τοῦ λαοῦ. Βεβαίως τὸ Ἑλληνικὸν δημόσιον ἁπλούστατα αὐτὸ ἠδύνατο νὰ ἀπαιτήσῃ. «Εἰσάγεις ἕνα τόννον σίτου, θὰ μοῦ ἐξαγάγῃς ἕνα τόννον ἀλεύρου εἰς τὰς ποιότητας τὰς ὁποίας παράγει» καὶ ὁ λογαριασμὸς εἶναι ἁπλούστατος· δυστυχῶς ὅμως οἱ ἁπλοῖ λογαριασμοὶ δὲν εἶναι πάντοτε οἱ καλλίτεροι. Δὲν θέλω νὰ εἰσέλθω εἰς τὰς ἄλλας λεπτομερείας, εἰς τὰς ὁποίας ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀχαΐας συνάδελφος εἰσῆλθε, διότι τὸ ζήτημα τὸ θεωρῶ λελυμένον ἢ μὴ δυνάμενον νὰ λυθῇ· τὸ ζήτημα εἶναι οὐχὶ τόσον ἁπλοῦν, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ κατανοηθῇ ἐν μιᾷ συζητήσει καὶ δύναταί τις, ὅπως ὁ ἀξιότιμος ἐκ Μεσσηνίας συνάδελφος, ὁμιλῶν γενικώτατα περὶ προστασίας τοῦ λαοῦ ἀπὸ τῶν καταχρήσεων καὶ τῶν κερδῶν, τὰ ὁποῖα ἔχουσιν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν μοὶ εἶναι πάντοτε συμπαθεῖς, ὅπως πάντοτε ἐντεῦθεν ἀπέδειξα, νὰ λέγῃ ὅσα δὲν ἀπέδειξε· διὰ νὰ μὴ εἰσέλθω καὶ ἐγὼ εἰς πάσας ταύτας τὰς λεπτομερείας θὰ παραδεχθῶ ὅτι ἔχουσιν ἐνδιαφέρον οἱ βιομήχανοι νὰ ἴδωσι τὸν νόμον τοῦτον ψηφιζόμενον ἢ τοὐλάχιστον ἐκεῖνοι οἱ βιομήχανοι, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι διατεθειμένοι νὰ ἐξάγωσι τὸ ἄτιμον ἐμπόριον, τὸ ὁποῖον ἐξάγεται ὑπό τινων ἐν Πειραιεῖ δυνάμει τοῦ ὑφισταμένου νόμου. Βεβαίως ἔχουσι τὸ συμφέρον νὰ ἴδωσι τοὺς ἀλευρομύλους αὐτῶν, τοὺς ἀλευρομύλους τοῦ Κράτους ἀκμάζοντας, ἀλλὰ δὲν ἕπεται ὅτι εἶναι πάντοτε τὸ συμφέρον τοῦ βιομηχάνου ἀντίθετον εἴτε πρὸς τὸ συμφέρον τῆς κοινωνίας εἴτε ὡρισμένης τάξεως. Ἀναμφιβόλως εἶναι τῶν βιομηχάνων κέρδος, ἀλλὰ θὰ ἤθελον ὅλοι οἱ βιομήχανοι νὰ κερδίζωσι καὶ νὰ κερδίζωσιν ἄπειρα, διότι ἐκ τοῦ τοιούτου κέρδους πάντοτε θὰ κερδίσῃ ἡ κοινωνία, θὰ κερδίσωσιν ὅλαι αἱ τάξεις. Ἀρκεῖ —καὶ τοῦτο εἶναι τὸ ζήτημα— ὅπως τὸ κέρδος τῆς τάξεως ταύτης μὴ προέρχηται ἐκ ζημίας, ἥτις προσγίνεται εἰς ἄλλην τινα τάξιν. Ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνω, θὰ ἐπεθύμουν νὰ γίνῃ ζημία εἰς τὴν Πολιτείαν, διότι θὰ τὴν ὑφίστατο ἡ Πολιτεία, διὰ νὰ τὴν κερδίσῃ ὁ λαός, διὰ νὰ τὴν κερδίσῃ ὁ καταναλωτὴς τοῦ ἄρτου· ὁ βιομήχανος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κερδίσῃ πλέον τοῦ κέρδους ἐκείνου, τὸ ὁποῖον θὰ δικαιολογῇ τὸ καταβληθὲν εἰς τὴν ἐπιχείρησιν κεφάλαιον. Καὶ ἔρχεται τώρα ἓν ἄλλο ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ μίαν ἄλλην τάξιν, τὸ ζήτημα τῶν πιτύρων. Ἰσχυρίζονται πολλοὶ ὅτι τὰ πίτυρα δὲν εἶναι τροφὴ διὰ τὰ ζῷα, διότι χρησιμεύουσι μόνον πρὸς πάχυνσιν αὐτῶν, ἀλλ’ οὐχὶ καὶ πρὸς δύναμιν. Τὸ τοιοῦτον οἱ ἁρμόδιοι δὲν παραδέχονται, διότι εὑρίσκουσιν ὅτι πράγματι τὰ πίτυρα εἶναι καλὴ τροφὴ τῶν ζῴων. Ποῖον θὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ ψηφισθέντος νόμου διὰ τὴν ἐνδιαφερομένην κτηνοτροφίαν ἀντιθέτως πρὸς τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ὑποστηρίζουσι, μὴ δυνάμενοι νὰ ἐννοήσωσι τὸ ζήτημα;

§242Ι. ΒΑΒΑΝΑΚΟΣ. Τὰ ὑπέβαλον καὶ ταῦτα, ὅπως ὑπέβαλον καὶ τὰ πρῶτα.

§243Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Ἀναμφιβόλως ἡ κτηνοτροφία θὰ κερδίσῃ καὶ πάρα πολύ, καὶ θὰ ἦτο εὐτύχημα εἰς τὴν κτηνοτροφίαν ἐὰν γίνωσι δεκάδες ἀκόμη ἀλευρομύλων, οἱ ὁποῖοι τότε μόνον θὰ γίνωσι, ὅταν ἔχωμεν ἐξαγωγὴν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διότι ἡ ἐσωτερικὴ εἶναι ἀδύνατον νὰ αὐξήσῃ: πᾶσα αὔξησις ἀλευρομύλων ἐν Πειραιεῖ προϋποθέτει ἀπαραιτήτως τὸ δυνατὸν τῆς ἐξαγωγῆς ἀλεύρων εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διότι ἄλλως θὰ μοιράζωνται τὸ κέρδος τὸ ὁποῖον ἔχουσι καὶ θὰ καταντήσωσι καὶ οἱ ὑπάρχοντες ἀλευρόμυλοι εἰς δυσχέρειαν. Πᾶσα λοιπὸν παραγωγὴ καὶ πᾶσα εὐκολία παρεχομένη εἰς τοὺς βιομηχάνους πρὸς ἐξαγωγὴν ἀλεύρων, καὶ δὴ ἀλεύρων ὡρισμένης κατηγορίας, ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα τὴν παραγωγὴν ἐν τῇ χώρᾳ μεγαλειτέρας ποσότητος πιτύρων, ὅσον δὲ αὐξάνει ἡ παραγωγὴ τοσοῦτον θὰ ἐλαττῶται ἡ ἀξία αὐτῶν, διότι ἡ προσφορὰ θὰ εἶναι μεγάλη, καὶ φαντάζεσθε, ἔχοντες ὑπ’ ὄψει τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ἀλεύρων, πόσον εἶναι δυνατὸν νὰ μειωθῇ ἡ ἀξία τῶν πιτύρων. Ἀλλ’ ἠδύνατο νὰ ἀντιτάξῃ τις, ὅπως καὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι τῶν κτηνοτροφικῶν σωματείων, ὅτι καὶ τὰ πίτυρα δύνανται νὰ ἐξαχθῶσιν. Ὑποθέτουσιν οἱ κύριοι οὗτοι ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαχθῶσι τὰ πίτυρα ὡς ἄλευρα· ἀλλὰ τοῦτο ἀφορᾷ βεβαίως οὐχὶ τὸν νόμον ἀλλὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου, καὶ βεβαίως τὰ ὄργανα τῆς πολιτείας πρέπει νὰ εἶναι τυφλά, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τοῦτο. Δὲν γεννᾶται τοιοῦτο ζήτημα· οἱ τοῦτο προτείνοντες ἂς προτείνωσι κἄτι τι, ὅπως προλαμβάνηται ἡ ἐξαγωγὴ πιτύρων ὡς ἀλεύρων· διότι ἡ ἐξαγωγὴ πιτύρων ὡς ἀλεύρων ἄνευ τοιαύτης καταδολιεύσεως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ, καθότι οὐδεμία χώρα θὰ ἐξαγάγῃ ἐκ τῆς Ἑλλάδος πίτυρα· ἀλλὰ θὰ ἦτο δυνατὸν, καὶ θὰ ἐπρότεινον ὅπως ἡ πολιτεία, αἴρουσα καὶ τοῦτο ἐδῶ ἀκόμη τὸ κατὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιχείρημα, ἐπιβάλῃ φορολογίαν εἰς τὰ ἐξαγόμενα πίτυρα καὶ ἄρῃ τὴν φορολογίαν τῶν τεσσάρων λεπτῶν διὰ τὰ εἰσαγόμενα τοιαῦτα, διότι οὔτε εἰσάγονται —καὶ θὰ εἶναι ἡ τοιαύτη κατάργησις ἴση τῷ μηδενί—ἀλλ’ οὔτε καὶ ζημίαν τινὰ θὰ φέρῃ εἰς τὴν πολιτείαν, ἡ ὁποία οὐδὲν εἰσπράττει, οὔτε εἰς τοὺς βιομηχάνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουσι καμμίαν ἀντίρρησιν· καὶ δὲν ἔχουσι καμμίαν ἀντίρρησιν διότι βεβαίως δὲν θὰ ὑποστῶσι καμμίαν ζημίαν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν θὰ ἀρνηθῇ κανεὶς ἐξ ὑμῶν ὅτι εἰσαγομένων ἐλευθέρως τῶν πιτύρων καὶ τιθεμένου φραγμοῦ εἰς τὴν ἐξαγωγὴν αὐτῶν θὰ περισσεύσωσιν ἐν τῇ χώρᾳ πίτυρα εἰς μεγίστην ποσότητα καὶ ἡ τοιαύτη περίσσεια βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἀποβῇ εἰς ὄφελος τῆς κτηνοτροφίας, τὸ δὲ ὄφελος τῆς κτηνοτροφίας σημαίνει καὶ ὄφελος τῆς γεωργίας, καὶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψωσιν οἱ ἀξιότιμοι κύριοι, ἐκ Λαρίσης συνάδελφοι νὰ καταλήξω τονίζων ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο θὰ καταντήσῃ νὰ ὠφελήσῃ ἀκριβῶς τὴν παραγωγὴν, ἀλλὰ νὰ ὠφελήσῃ τὴν παραγωγὴν νομίμως καὶ ὀρθῶς καὶ οὐχὶ διὰ τοῦ προστατευτικοῦ δασμοῦ. Ἡ τοιαύτη ὠφέλεια θὰ εἶναι ἐκ τῆς πραγματικῆς αὐξήσεως τοῦ ποσοῦ καὶ οὐχὶ ἐκ τῆς τεχνικῆς ὑψώσεως τῆς τιμῆς, ἡ ὁποία προέρχεται ὡς ἐκ τοῦ προστατευτικοῦ δασμοῦ. Τελειώνω εἰς αὐτὰ τὰ ὀλίγα καὶ ἀπαντῶ μόνον εἰς μίαν νύξιν τὴν ὁποίαν ἔδωκεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Μεσσηνίας Βουλευτής ὁ ὁποῖος, βεβαίως θὰ εἶδε τὸ ὄνομά μου κάτωθι τῆς ἐκθέσεως, πρὸς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης τοιοῦτον θόρυβον κάμνουσι δι’ ὀλίγας χιλιάδας ὀκάδας πιτύρων, αἱ ὁποῖαι καταναλίσκονται εἰς διαφόρους πόλεις καὶ ἔθεσαν τὴν ὑπογραφήν των ὅταν πρόκειται τοιαύτη ζημία νὰ συμβῇ. Ὀφείλω νὰ εἴπω εἰς τὸν κύριον συνάδελφον ὅτι ἡ ἀρχή μου ἦτο νὰ πολεμήσω πᾶσαν δαπάνην καὶ θὰ μὲ εὕρισκε βεβαίως πολέμιον καὶ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν δὲν κατενόουν καὶ δὲν κατέληγον εἰς πλήρη πεποίθησιν, ὅτι ἀκριβῶς συμφέροντα τῶν πενεστέρων τάξεων θὰ ἐξυπηρετηθῶσι διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ἀσχέτως πρὸς τὸ κέρδος, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ καὶ μία τάξις βιομηχάνων. Αἱ δαπάναι ἃς ἤλεγξα δὲν ἦσαν καὶ τόσον μικραί· ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι εἵλκυσαν τὴν προσοχήν μου ἦσαν πολὺ μεγάλαι, καὶ ἠρίθμησα τὰς δαπάνας αὐτάς· ἐὰν δὲν ἠριθμοῦντο εἰς μεγάλας ποσότητας ἀλλ’ εἰς μικράς, τὰ μικρὰ ποσὰ ἀθροιζόμενα ἀποτελοῦσιν ἕν μέγα ποσὸν· διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου ἐπαναλαμβάνω, δὲν θὰ ἴδω μειούμενα τὰ ὀφέλη τῆς πολιτείας, περὶ τῶν ὁποίων ἴσως ὑποτεθῇ κακῶς ὅτι τόσον πολὺ ἐνδιαφερόμεθα, ἀλλ’ ἀκριβῶς θὰ ἐπεθύμουν νὰ τὰ ἴδω μειούμενα, διότι ἡ μείωσις τῶν κερδῶν τῆς Πολιτείας εἶναι πρὸς ὄφελος τῶν κερδῶν τοῦ λαοῦ.

§244Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, οὐδεὶς ἠρνήθη οὔτε ἐξ ἡμῶν τῶν ἐχόντων ἐναντίαν γνώμην πρὸς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, τὴν ἀρχὴν, τὴν ὁποίαν ἔθεσεν ὁ εἰσηγητὴς καὶ τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξε καὶ ὁ ἐκ Λακωνίας συνάδελφους, τὴν ἀρχὴν τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἔχωσι τὰ κράτη, τῆς πολιτικῆς, τῆς ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς τῆς πρώτης ὕλης εἰς τὴν βιομηχανίαν. Ἀλλὰ τὰ Κράτη προκειμένου νὰ ἐφαρμόζωσι τὴν ἀρχὴν ταύτην, πρέπει νὰ ἔχωσι πρῶτον ὑπ’ ὄψει των αὐτὴν τὴν βιομηχανίαν. Ἀλλ’ ἡ βιομηχανία αὐτὴ εἶναι εἰς θέσιν τοιαύτην, ὥστε νὰ ἀξίζῃ τοιαύτης προστασίας; Διὰ τοῦτο τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὡμίλει ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀρκαδίας συνάδελφος καὶ εἰσηγητὴς τῆς ἐπιτροπῆς τοῦ νομοσχεδίου ἐζήτησα μίαν πληροφορίαν χωρὶς νὰ θέλω νὰ ἐπερωτήσω αὐτόν, ὅπως ἠθέλησε νὰ χαρακτηρίσῃ τὴν ἐρώτησίν μου, ἀλλ’ ἁπλῶς ἐζήτησα νὰ παρακαλέσω νὰ βεβαιώσῃ εἴτε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἴτε ἡ ἐπιτροπὴ, ἐὰν ἔλαβε τὸν κόπον νὰ ἐξετάσῃ, διότι καὶ εἰς τοῦτο ὤφειλε νὰ περιστραφῇ ἡ ἐνέργεια τῆς ἐπιτροπῆς, ποῖον εἶναι τὸ ποσὸν τῶν ἀλεύρων τὸ ὁποῖον ἐξάγουσι σήμερον οἱ ἀλευροβιομήχανοι εἰς τὸ Ἐξωτερικόν, χάριν τοῦ ὁποίου θὰ ὑποστῶμεν αὐτὴν τὴν θυσίαν, ν’ ἀνοίξωμεν μίαν μεγάλην πύλην εἰς τὸ λαθρεμπόριον καὶ νὰ ἐπιτρέψωμεν εἰς πάντα νὰ κλέπτῃ τὸ Ἑλληνικὸν χρῆμα. Ἀλλὰ τοιαῦται πληροφορίαι οὐδαμόθεν κατωρθώθη νὰ μοὶ δοθῶσιν, οὔτε παρὰ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου, οὔτε παρὰ τῆς ἐπιτροπῆς, μόνον δὲ ἐκ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ συνάγεται ὅτι ὅλον τὸ ἐμπόριον τῶν ἀλεύρων, τὸ ὁποῖον ἐνεργεῖται εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν ὑπὸ Ἑλλήνων ἀλευροβιομηχάνων συνίσταται εἰς τὸ ποσὸν 1,500,000 ὀκάδων ἀλεύρων.

§245Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Ἐπὶ πόσον χρόνον;

§246Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Ἐγὼ ἐξετάζω δι’ ἕν ἔτος καὶ ποίαν ζημίαν θὰ ὑφίσταται τὸ Δημόσιον. Καὶ τὸ ἐμπόριον αὐτό, Κύριοι, τῆς ἐξαγωγῆς τῶν 1,500,000 ὀκάδων ἀλεύρων τί θὰ ἀποδώσῃ εἰς τὴν ἀλευροβιομηχανίαν ἀφοῦ ἀφαιρέσωμεν τὴν ἀξίαν τοῦ σίτου; Θὰ ἀποδώσῃ ποσὸν 60,000 δραχμῶν. Ὁ ἔντιμος ἐκ Μεσσηνίας Βουλευτὴς ἀπέδειξεν, ὅτι διὰ νὰ εἰσάγωμεν τὸ ποσὸν τῶν 60,000 δρ. ἀπὸ τὸ Ἐξωτερικόν, ὁποίαν ὑφίσταται ζημίαν τὸ Ἑλληνικὸν δημόσιον. Ἀπέδειξε συγχρόνως ὅτι ὑφίσταται ζημία 200 χιλ. δραχμῶν καὶ ἐρωτῶ πάντας τοὺς ὑποστηρίζοντας τὴν πολιτικὴν αὐτήν, εἶναι σώφρων πολιτικὴ οἰκονομικὴ δι’ ἕνα, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ θυσιάζῃ 250,000 δραχ. διὰ νὰ κρατήσῃ εἰς τὴν χώραν του 60,000 δραχ. ποσόν; Ἀλλὰ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον μᾶς ἐπαναφέρει τὴν ἐποχὴν τοῦ 1905, διότι τότε τὸ πρῶτον, ὅτε εἰσήχθη ἡ αὔξησις τῆς φορολογίας, ἐδόθη ἡ πρώτη ἀφορμὴ εἰς καταστρατήγησιν τοῦ νόμου καὶ ἤρξατο τὸ λαθρεμπόριον εἰς μεγάλην κλίμακα, ἐγὼ τότε βουλευτὴς ὤν, μόλις ἤκουσα τὸν ἕτερον ἐξ Ἀρκαδίας βουλευτήν, τὸν κ. Π. Ἀλεξάκην, διαμαρτυρόμενον.

§247Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Μόνον ἐγὼ διεμαρτυρήθην.

§248Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Ἐγὼ καίτοι καταγόμενος ἀπὸ ἐπαρχίαν Θεσσαλικὴν ἀπέσχον τῆς αἰθούσης ταύτης.

§249Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Πότε;

§250Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Εἰς τὰ 1905, ὅτε ὁ κ. Δ. Ῥάλλης ἐζήτησε τὴν αὔξησιν. Ἐγὼ παρὰ τὰς διαμαρτυρίας τῶν Θεσσαλῶν βουλευτῶν ἀπέσχον καὶ ἐδήλωσα, ὅτι δὲν θὰ ψηφίσω αὔξησιν, διότι δὲν ἐννοῶ νὰ φορολογηθῇ ὁ ἄρτος τοῦ Ἕλληνος ἐργάτου, διὰ νὰ πλουτίζωσιν ὀλίγοι ἀλευροβιομήχανοι. Καὶ ὑπεστήριξα καὶ ἄλλοτε, χωρὶς νὰ ἔχω τὴν ἰδέαν ὅτι τοῦτο δὲν συντελεῖ εἰς προστασίαν τῆς παραγωγῆς τῆς χώρας, διότι, ἐὰν μοὶ ἐπιτραπῇ ἡ ἔκφρασις, θὰ ἦτο πολὺ σόλοικον νὰ πιστεύῃ τις ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς δὲν ἐπροστάτευσε τὴν παραγωγήν μας, καὶ ἐὰν ἄλλοτε ὡμίλουν ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης ἐπὶ τοῦ φόρου τῶν σπειρομένων γαιῶν, ὑπεστήριξα ὅτι ἡ φορολογία αὕτη οὐδεμίαν προστασίαν παρέχει οὐχὶ εἰς τὴν σιτοπαραγωγήν, ἀλλ’ εἰς τοὺς ἐργάτας γεωργούς, βεβαίως δὲν ἠδυνάμην νὰ ὑποστηρίξω ὅτι δὲν παρέσχε μεγάλας ὑπηρεσίας ἡ φορολογία αὕτη εἰς τὴν σιτοπαραγωγήν. Ἀλλ’ ἂς ἔλθωμεν, Κύριοι, νὰ ἐξετάσωμεν τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἰσάγεται σήμερον ὑπὸ τὴν ψῆφον ἡμῶν ἐν συγκρίσει πρὸς τὸ κρατοῦν σύστημα τῆς φορολογίας τοῦ σίτου. Δύο διαφοραὶ κατὰ τὴν ἐμὴν γνώμην παρουσιάζονται, ἡ διαφορὰ τῆς αὐξήσεως τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ μείνῃ ἀτελὲς εἰς τὸν τόπον, κατὰ 6% καθαροῦ ἀλεύρου.

§251Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Τῆς τρίτης ποιότητος.

§252Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Καὶ ἡ διαφορά, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζει καὶ ἐν τῇ ἐκθέσει του ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἶναι δ’ αὕτη διὰ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον σήμερον ζητοῦμεν νὰ ψηφίσωμεν, ὅτι θὰ ἐξάγωνται πρὸς ἀνάληψιν τῆς ἐγγυήσεως ἡ ὁποία θὰ καταβάλληται καὶ μὴ καθαρὰ ἄλευρα. Εἰς τὸ παρελθὸν ἐγίνοντο μεγάλαι καταχρήσεις καὶ τὸ ὁμολογεῖ καὶ ἡ ἰδία ἔκθεσις ὅτι ἀνελήφθη ἡ ἐγγύησις 800 χιλιάδων δραχμῶν δι’ ἄλευρα οὐχὶ πλέον βρώσιμα ἀλλὰ περιέχοντα καὶ ἄλλας μὴ ὀργανικὰς οὐσίας. Τὸ μαρτυρεῖ καὶ ἡ ἔκθεσις τοῦ Προξένου τοῦ Ἀμβούργου, διότι οἱ ἀλευροβιομήχανοι ἤθελον καὶ προετίμων νὰ ζημιωθῶσι δύο καὶ τρία καὶ τέσσαρα λεπτὰ ἀπὸ τὰ μὴ καθαρὰ ἄλευρα καὶ ἐπώλουν εἰς εὐτελεστάτην τιμὴν ἐξάγοντες εἰς ξένας ἀγορὰς τὰ μὴ καθαρὰ ἄλευρα, διότι εἶχον τὴν ὠφέλειαν ἐκ τῶν καθαρῶν ἀλεύρων, ἅτινα μετὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ἀκαθάρτων ἔμενον ἄνευ δασμοῦ ἀφ’ οὗ οὗτος ἀνελαμβάνετο διὰ τῆς ἐξαγωγῆς ἀκαθάρτων καὶ μὴ βρωσίμων. Τὸ αὐτὸ ἐπαναλέγω θὰ γίνῃ καὶ σήμερον. Ἀλλὰ σᾶς λέγουσιν, ὅτι δὲν θὰ γίνῃ, διότι τίθεται ὁ ὅρος ὅτι δὲν θὰ ἔχῃ τὸ ἄλευρον ποσοστὸν πιτύρων ἄνω τῶν 8%. Ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδειχθῇ ἡ ἐμπεριεχομένη ἐν τοῖς ἀλεύροις ποσότης τῶν πιτύρων; Ἀφοῦ ἀλέθεται καὶ τὸ πίτυρον οὕτως, ὥστε νὰ εἶναι παρόμοιον πρὸς τὰ ἄλευρα; Μόνον διὰ χημικῆς ἀναλύσεως ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ τοῦτο. Ἀλλὰ πῶς ἀφ’ οὗ ἀπὸ δεκαετίας ἔχομεν ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τοιαύτην ἀνάλυσιν, δὲν καθίστατο δυνατὸν νὰ ἀνακαλύψουν τὴν ποσότητα τῶν πιτύρων.

§253Λ. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ. Ὄχι.

§254Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Καὶ ἐν τῇ ἐκθέσει σας λέγετε τοῦτο, ὅτι ἐγίνοντο καταχρήσεις, καὶ ἐν τῇ ἐκθέσει του ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τοῦ 1909 κ. Εὐταξίας ὅτε εἰσηγήσατο τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἔλεγεν ὅτι ἐξετάζονται τὰ δείγματα χημικῶς ἐν τῷ Ὑπουργείῳ, ἀλλὰ νοθεύονται κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε ἀδύνατον νὰ μὴ γίνωσι καταστρατηγήσεις.

§255Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Μόνον ἡ τεχνικὴ ἀνάλυσις ἐγίνετο, ἡ χημικὴ ἤρξατο ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως τοῦ χημικοῦ ἐργαστηρίου, ἀλλὰ καὶ πάλιν δὲν γίνεται.

§256ΝΙΚΟΛ. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Καὶ πάλιν δὲν γίνεται. Ὥστε μετὰ τὴν ἐφεύρεσιν τῶν ἀλευροβιομηχάνων δὲν δύναται νὰ ἀνακαλυφθῇ τὸ ποσὸν τῶν πιτύρων, τὸ ὁποῖον περιέχουσι τὰ ἄλευρα. Καὶ δὲν ἐξάγουν μόνον πρώτης καὶ δευτέρας ποιότητος ἄλευρα ἀλλὰ καὶ τρίτης μετὰ πιτύρων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ θὰ μένῃ τὸ σιμιγδάλι καὶ ἡ φαρίνα πρώτης καὶ δευτέρας ποιότητος ἀτελὴς εἰς τὸν τόπον. Καὶ δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι τοῦτο ἐπηρεάζει τὴν σιτοπαραγωγὴν τοῦ τόπου, καίτοι τὴν ἐπηρεάζει κατὰ τὸν ὑπολογισμὸν τὸν ὁποῖον ἔκαμον κατὰ 2½ λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν.

§257Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἐγὼ δέχομαι ὅτι ἐπηρεάζει τὴν παραγωγήν, ὅτι ζημιώνει...

§258Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Ἐγὼ δὲν ἐξετάζω αὐτά, ἀλλ’ ἐὰν εἶναι συγκεχωρημένον νομίμως ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ νὰ ἐνισχύωμεν τὸ λαθρεμπόριον.

§259Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ὁ ἰσχύων νόμος ἐπιτρέπει ἐξαγωγὴν ἀλεύρων περιεχόντων ἀναλογίαν πιτύρου μέχρι 10%.

§260Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Νὰ καταργηθῇ.

§261Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Αὐτὸ πρέπει νὰ γίνῃ.

§262Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἐπὶ τούτου προκαλῶ τὴν συζήτησιν, ἐὰν δὲν ψηφίσωμεν τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, θὰ μείνῃ τὸ ἰσχύον σύστημα. Τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον περιορίζει τὴν περιεκτικότητα τῶν πιτύρων εἰς 5%, τὸ ἰσχύον τὴν ἐπιτρέπει εἰς 10%. Ποῖον σύστημα φέρει μεγαλειτέραν βλάβην εἰς τὴν παραγωγήν, τὴν κοινωνίαν, τὸ δημόσιον ταμεῖον; Περιορίζομεν διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου τὰς καταχρήσεις ἢ ὄχι; Τοῦτο εἶναι τὸ ζήτημα.

§263Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Ἀρχόμενος τῆς ὁμιλίας εἶπον ὅτι δὲν εἶναι πολιτικὸν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλει νὰ μετέλθῃ τὸ Κράτος τὸ Ἑλληνικὸν ἐπιτρέπον τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγήν, διότι τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον ἀλεύρων εἶναι σμικρότατον καὶ συνεπῶς τὰ αἰτούμενα προνόμια ὑπὲρ αὐτοῦ δὲν προτίθενται νὰ ὑποστηρίξωσι τὴν βιομηχανίαν, ἀλλὰ νὰ συντελέσωσιν εἰς αἰσχροκέρδειαν ὀλίγων ἐπιτηδείων. Τὸ καθαρὸν ἐμπόριον τὸ πραγματικόν, ὄχι τὸ γινόμενον χάριν λαθρεμπορίου, τὸ ὁποῖον δὲν δυνάμεθα νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν, τὸ ὁποῖον εἰσάγει εἰς ὡρισμένας νήσους τῆς Μεσογείου καὶ ἐξ ὡρισμένων ἀτμομύλων αὐτῆς ἐξάγει συνίσταται εἰς 1,500,000 ὀκάδων σίτου. Ἡ μεταποίησις συνίσταται εἰς περισσότερα τῶν 2 λεπτῶν; εἰς 4; εἰς 5; Ὅλον τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸ ἑλληνικὸν ταμεῖον θὰ εἶναι 60,000 ἢ 70,000 δραχ., ἐνῷ διὰ τῆς ἀτελείας, τὴν ὁποίαν ζητεῖτε τῶν 25% παρέχομεν δωρεὰν εἰς τοὺς ἀλευροβιομηχάνους 250,000 δρ., πλὴν δὲ τούτου δίδομεν διὰ τοῦ νομοσχεδίου λαβὴν εἰς καταστρατήγησιν. Ὑποστηρίζω λοιπὸν καὶ ἐγὼ ὅτι πρέπει νὰ καταργηθῇ ἡ ἀτέλεια, διότι διὰ τῆς καταργήσεως δὲν πρόκειται τὸ παράπαν οὔτε οἱ ἀλευροβιομήχανοι νὰ ζημιωθῶσι καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει διατί νὰ ψηφίσωμεν τὸν νόμον αὐτόν.

§264Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἢ θὰ καταργήσωμεν τοὺς ὑπάρχοντας ἢ θὰ χωρίσωμεν τοῦτον.

§265Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Πρέπει νὰ καταργηθῶσιν οἱ ὑπάρχοντες νόμοι, προκειμένου δὲ περὶ τοῦ νομοσχεδίου δυνάμεθα νὰ προλάβωμεν τὸ κακόν, ἐὰν ἀφαιρέσωμεν τὴν διάταξιν περὶ μὴ καθαρῶν ἀλεύρων καὶ ὅταν ἀφαιρέσωμεν ταύτην δὲν δύναται νὰ καταστρατηγηθῇ ὁ νόμος. Εἶσθε σύμφωνοι εἰς αὐτὸ ἢ νὰ προστατεύωνται οἱ ἀλευροβιομήχανοι; Προτιμῶ, ἂν εἶναι 10, 20 ἀλευρόμυλοι οἱ ὁποῖοι διὰ τοῦ νομοσχεδίου πρόκειται νὰ κερδίσωσιν 60,000 ἕως 70,000 δρχ., προτιμῶ ἡ Πολιτεία νὰ τοὺς δίδῃ ἓν ὡρισμένον ποσὸν ἐφ’ ἅπαξ, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ νόμος δίδων ἀφορμὴν εἰς καταστρατηγήσεις καὶ κλοπὰς εἰς βάρος τοῦ λαοῦ. Ἀφοῦ ἔχομεν τὸν νόμον, πρέπει νὰ ἀπαλείψωμεν τὴν λέξιν, μὴ καθαρά. Ὁ ὅρος οὗτος σῴζει τὰ πράγματα καὶ καὶ οὐχὶ ὁ ὅρος βρώσιμα, διότι τίς εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ κρίνῃ ἂν εἶναι βρώσιμον ἢ μή, ἐφ’ ὅσον ἐν τῷ νόμῳ δὲν ἀναφέρονται τὰ συστατικὰ τοῦ βρωσίμου.

§266Δ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Καὶ μὲ τὰ πίτυρα βρώσιμον εἶναι.

§267Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Βεβαίως καὶ μὲ 10 καὶ μὲ 15% πίτυρα, ἐφ’ ὅσον ὁ νόμος δὲν ὁρίζει, ὅτι πρέπει νὰ περιέχῃ τόσον σιμιγδάλι ἢ τόση φαρίνα θὰ ἔρχεται αὔριον ὁ χημικὸς καὶ θὰ λέγῃ, ἐγὼ τὸ κρίνω βρώσιμον, ἢ ὁ ἐπὶ τῆς φορολογίας ὑπάλληλος, διότι ὑπάρχουσι μέρη, εἰς τὰ ὁποῖα καὶ μὲ 20% πίτυρα τρώγουσιν ἄλευρα. Λοιπὸν δὲν σῴζει τὸ πρᾶγμα ὁ ὅρος βρώσιμον, ὅπως θέλουσι νὰ ἰσχυρισθῶσιν οἱ ὑποστηρικταὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ θέσωμεν μὴ καθαρὰ θὰ ἀνοίξωμεν μεγάλην ὁδὸν εἰς τὸ λαθρεμπόριον καὶ θὰ φορολογῆται ὁ ἄρτος τοῦ Ἕλληνος ἐργάτου καὶ θὰ εἰσέρχηται ὁ ἱδρὼς αὐτοῦ οὐχὶ εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον, ἀλλ’ εἰς τὰ θυλάκια ὀλίγων πλουτοκρατῶν.

§268ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις. (Λύεται ἡ συνεδρίασις ὥρᾳ 9 μ. μ.).