1909.10.21

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 23.

τῆς 21ης Ὀκτωβρίου 1909.

(Δευτέρα)

Προεδρία κ. Ἀλεξάνδρου Σ. Κ. Ῥώμα.

(Ἀναγνωσθέντος τοῦ καταλόγου ὥρᾳ 5 καὶ 30′ μ. μ. ἡ Βουλὴ εὑρέθη ἐν ἀπαρτίᾳ παρόντων 109 Βουλευτῶν.

Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ Πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλήν· 1) Φύλακες τοῦ Ἐθνικοῦ Ἀρχαιολογικοῦ Μουσείου παρακαλοῦσιν, ὅπως αὐξηθῇ ὁ μισθός των καὶ ὑπαχθῶσιν εἰς τὸν νόμον περὶ συντάξεων. 2) Ἀμπελοκτήμονες καὶ κάτοικοι Ἄρτης παρακαλοῦσιν, ὅπως μὴ ὑπαχθῶσιν εἰς τὴν φορολογίαν τοῦ οἰνοπνεύματος καὶ μὴ καταργηθῶσιν οἱ ἁπλοῖ ἄμβυκες αὐτῶν. 3) Ὁ δήμαρχος Καστορείου παρακαλεῖ, ὅπως τροποποιηθῇ ἐπὶ τὸ αὐστηρότερον ὁ νόμος ͵ΓΣΙΗʹ «περὶ ἀγροφυλακῆς»· 4) Ὁ ἐν Αἰγίνῃ σύνδεσμος «Ἡ πρόοδος» ὑποβάλλει ψήφισμα κατὰ τοῦ τελευταίου Στασιαστικοῦ κινήματος τοῦ Ναυτικοῦ· 5) Ὁ ἐν τῷ Γυμνασίῳ Πειραιῶς καθηγητὴς τῶν μαθηματικῶν κ. Δ. Π. Γεωργιάδης ὑποβάλλει ὑπόμνημα ἐπὶ τῶν ἐκπαιδευτικῶν νομοσχεδίων καὶ παρακαλεῖ, ὅπως ὁρισθῇ ἐκπαιδευτικὴ ἐπιτροπή, ἥτις νὰ ἐπεξεργασθῇ ταῦτα· 6) Οἱ πρόσφυγες δημοδιδάσκαλοι παρακαλοῦσιν, ὅπως ἐπιψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον καθ’ ὃ ἐξομοιοῦνται πρὸς τοὺς ἐν Ἑλλάδι συναδέλφους των· 7) Ὁ Θεοφάνης Ζαφειρόπουλος παρακαλεῖ, ὅπως ὁ κ. ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργὸς παραγγείλῃ εἰς τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα, ἵνα μὴ ἐμποδίζωσιν, ὅταν κηρύττῃ τὸν θεῖον λόγον. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων.

§2Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Ἀναβάλλω, ἀλλ’ ἐπὶ ἄλλου θέματος ἤθελον νὰ λάβω τὸν λόγον· δυστυχῶς δὲν ἤμην κατὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν Πρακτικῶν, εἰς τὰ ὁποῖα παρεισέφρησε λάθος.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπεκυρώθησαν.

§4Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Ἀντὶ τῆς 30 Σεπτεμβρίου γράφει 30 Ἰουλίου.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἂν εἶναι τυπογραφικὸν λάθος, νὰ διορθωθῇ.

§6Γ. ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ. Πρό τινων ἡμερῶν ὑπέβαλον ἀναφορὰν εἰς τὸ Προεδρεῖον, ὅπως τὴν ἀνακοινώσῃ εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλὰ δὲν τὴν εἶδον ἀνακοινωθεῖσαν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πράγματι ἔλαβον τοιαύτην ἀναφοράν. Ἐπειδὴ ὅμως περιεῖχε μερικὰς ἐκφράσεις ἀτυχεῖς, ἔκρινα καλὸν νὰ μὴ τὴν ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν.

§8Γ. ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ. Κατόπιν τῆς γνώμης ὑμῶν ὅτι ἡ ἀναφορὰ αὕτη δέον νὰ μὴ ἀνακοινωθῇ, δὲν θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον, ἐὰν ὁ ὑποβαλὼν τὴν ἀναφορὰν δὲν συνώδευε τὴν ὑποβολήν τῆς καὶ διὰ πράξεως τὰ μάλα πατριωτικῆς, τῆς ἑξῆς. Ὁ ὑποβαλὼν τὴν ἀναφορὰν ταύτην Τριαντάφυλλος Σταθόπουλος, κάτοικος Φαρσάλων, δι’ ἐπιστολῆς πρὸς ἐμὲ μοὶ ἀπέστειλε τὸν γλίσχρον μισθόν του ἀποτελούμενον ἐξ ὀλίγων δραχμῶν μὲ τὴν παράκλησιν ὅπως καταθέσω τὸ ἥμισυ αὐτοῦ ὑπὲρ τοῦ Ταμείου τῆς Ἀμύνης καὶ τὸ ἕτερον ἥμισυ ὑπὲρ τοῦ Ταμείου τοῦ Ἐθνικοῦ Στόλου. Θεωρῶν ὅτι ἡ πρᾶξις τοῦ πολίτου τούτου εἶναι τὰ μάλα πατριωτικὴ ἔκρινα καλὸν ν’ ἀνακοινώσω ταῦτα εὑρίσκων ὅτι ἀποδίδεται διὰ τῆς ἀνακοινώσεως ταύτης ἡ δέουσα ἠθικὴ ἱκανοποίησις εἰς αὐτόν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολλοὶ Βουλευταὶ ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τῆς παραγράφου πρώτης τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ νομοσχεδίου «περὶ φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος». Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Πύρρος Καραπᾶνος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ μεταλλείων». Ἀμφότεραι θὰ τυπωθῶσι καὶ θὰ διανεμηθῶσιν. (Ὅρα Παράρτημα Ἐφημερίδος Συζητήσεων τῆς Βουλῆς, ἀριθ. 185 καὶ 186). Μὴ ἔχοντες ἕτερον ἀντικείμενον εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τὴν νομοθετικήν. Γʹ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ χορηγίας ἐκτάκτων πιστώσεων ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ναυτικῶν τῆς χρήσεως τοῦ ἔτους 1909 ἐκ δραχ. εἰς χρ. 1,027,500 καὶ δραχ. 151,400, ἤτοι ἐν ὅλῳ 1,178,900». (Γίνεται δεκτόν). Αʹ συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπικυρώσεως συμφωνίας, συνομολογηθείσης μεταξὺ τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως τῶν Ταχυδρομείων καὶ Τηλεγράφων τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως τῶν Ταχυδρομείων τῆς Μεγάλης Βρεττανίας καὶ Ἰρλανδίας περὶ ἀνταλλαγῆς ταχυδρομικῶν ἐπιταγῶν». (Γίνεται δεκτόν). Ἐξακολούθησις τῆς γʹ συζητήσεως ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως τῶν νόμων ͵ΒΤΜΘʹ τοῦ 1895 καὶ ͵ΓϠΗʹ τοῦ 1905 περὶ στοιχειώδους ἢ δημοτικῆς ἐκπαιδεύσεως». (Γίνεται δεκτὸν ὡς καὶ τὸ σύνολον). Βʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ παροχῆς ἀδείας τῇ ἑταιρείᾳ τῶν σιδηροδρόμων Πειραιῶς–Ἀθηνῶν–Πελοποννήσου πρὸς σύναψιν δανείου 20,000,000». (Γίνεται δεκτόν). Γʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ δαπανῶν τῆς ἀρχαιολογικῆς ὑπηρεσίας». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ νομοσχέδιον). Γʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως κλάσσεων τοῦ τελωνειακοῦ δασμολογίου».

§10Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν θὰ κάμῃ καμμίαν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου;

§11ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ὄχι.

§12Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Οὐδ’ εἰς τὰ βερνίκια;

§13ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Εἶναι ἄσχετον τὸ ζήτημα αὐτὸ τῆς ἐνισχύσεως τῆς βιομηχανίας μὲ τὸ προκείμενον νομοσχέδιον.

§14Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἄσχετον. Αὐτὰ σήμερον μεταχειρίζονται ἀκριβῶς τὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα σήμερον φορολογεῖτε εἰς διπλασίαν καὶ τριπλασίαν τιμήν, πρὸς κατασκευὴν τῶν βερνικίων, ἐνῷ τὰ ἐρχόμενα ἐξ Εὐρώπης ὅμοια εἴδη εἰσέρχονται μὲ ἐλαχίστην φορολογίαν. Εἶναι φανερὸν ὅτι διὰ τῆς νέας φορολογίας ἀδικεῖτε αὐτούς, διότι τὰ μὲν εὐρωπαϊκὰ προϊόντα ἔρχονται σχεδὸν ἀφορολόγητα, ἐνῷ τὰ ἐδῶ ἐργοστάσια ἕνεκα τῆς βαρείας φορολογίας τῶν πρώτων ὑλῶν θὰ κλείσωσιν ἀναποδράστως.

§15ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Τὸ ν’ αὐξήσωμεν τὸν εἰσαγωγικὸν δασμόν, προστατεύοντες τὴν ἐγχώριον βιομηχανίαν, νομίζω ὅτι τοῦτο εἶναι ἀντικείμενον ἰδιαιτέρου νομοσχεδίου.

§16Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Παραδέχεσθε ὅτι, ἂν τὰ βερνίκια δὲν φορολογηθῶσι διὰ τῆς νέας φορολογίας τοῦ κηροῦ, τὰ πράγματα λαμβάνουσι διὰ τὴν βιομηχανίαν μας δυσάρεστον τροπήν;

§17ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ὁ δασμὸς εἶναι ἤδη προστατευτικός. Βεβαίως δὲν δυνάμεθα ν’ αὐξήσωμεν αὐτὸν ἐπὶ τοσοῦτον, ὥστε νὰ εἶναι πράγματι ἀπαγορευτικὸς διὰ τὰ ἔξωθεν εἰσαγόμενα βερνίκια. Ἐγὼ ἐδήλωσα πρὸς τοὺς ἐνδιαφερομένους ὅτι ἡ ἐπιτυχία τῆς βιομηχανίας των ἐξαρτᾶται ἐκ τῆς βελτιώσεως τῆς παραγωγῆς των. Ὑπάρχουσι τώρα πολλοὶ οἱ παραπονούμενοι ὅτι διὰ τῆς χρήσεως ἐγχωρίων βερνικίων καταστρέφονται τὰ ὑποδήματά των. Θὰ μελετήσωμεν τὸ ζήτημα, καί, ἂν πεισθῶμεν ὅτι εἶναι ἀξία μείζονος προστασίας ἡ ἐγχώριος βιομηχανία τῶν βερνικίων, δὲν θὰ διστάσωμεν νὰ πράξωμεν τοῦτο.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ψηφίζονται πάντα τὰ ἄρθρα καὶ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου). Γʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ γενικοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Ταμείου καὶ διοικήσεως Μοναστηρίων». (Ψηφίζεται ἡ ἀρχὴ καὶ τὰ ἄρθρα 1 καὶ 2). Ἄρθρον 3 (ἀναγινώσκεται).

§19Π. ΖΑΪΜΗΣ. Εἰς τὸ ἐδάφιον αʹ τοῦ ἄρθρου 3 μετὰ τὰς λέξεις «θείου λόγου» νὰ προστεθῶσιν αἱ λέξεις «ὡς καὶ τῶν δημολογιστῶν».

§20ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἡ εἰσφορὰ ὑπὲρ τῶν δημολογιστῶν νὰ καταργηθῇ.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 3, ὡς ἐτροποποιήθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ψηφίζονται εἶτα τὰ ἄρθρα 4 καὶ 5). Ἄρθρον 6 (ἀναγινώσκεται).

§22Π. ΖΑΪΜΗΣ. Νὰ διαγραφῶσι, κύριε Πρόεδρε, αἱ λέξεις «καὶ διεύθυνσιν», εἰς τὸν βʹ στίχον.

§23ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Καὶ ἓν γραφικὸν λάθος νὰ διορθωθῇ· ὄχι «ὑπὸ τὴν ἀνωτέρω», ἀλλ’ «ὑπὸ τὴν ἀνωτέραν».

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 6, ὡς διωρθώθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Μεθ’ ὃ ψηφίζονται καὶ τὰ ἄρθρα 7 μέχρι τοῦ 16 συμπεριλαμβανομένου). Ἄρθρον 17 (ἀναγινώσκεται).

§25Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Οἱ μοναχοὶ τῆς Μονῆς Πετράκη, κύριε Πρόεδρε, ὑπέβαλον δι’ ἡμῶν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας ἀναφοράν, διὰ τῆς ὁποίας ὑπεδείκνυον ὅτι εὑρίσκονται εἰς πολὺ ἥττονα θέσιν πάντων τῶν ἄλλων μοναχῶν τῆς Ἑλλάδος, διότι ἅπαντα τὰ κτήματα τῆς Μονῆς ἔχουσιν ἐνοικιασθῆ καὶ δὲν δύνανται νὰ καλλιεργήσωσι καὶ αὐτοὶ 3 ἢ 5 στρέμματα, ὅπως δίδεται ἡ ἄδεια εἰς τοὺς μοναχοὺς τῶν ἄλλων Μονῶν καὶ ἔχουσιν ἐκ τούτου ὄφελός τι. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ, ὅπως δυνηθῶσιν οὗτοι νὰ ζῶσιν ἐντὸς τῶν Ἀθηνῶν ὁπωσοῦν ἀνθρωπίνως, νὰ περιληφθῶσιν εἰς τὴν τάξιν τῶν ἱερομονάχων, καὶ τοῦτο εἶναι εὔκολον, ἂν μετὰ τὴν λέξιν «ἱερομονάχοις» προστεθῇ «ὡς καὶ τοῖς μοναχοῖς τῆς Μονῆς Πετράκη».

§26Π. ΖΑΪΜΗΣ. Δέχομαι τὴν τροπολογίαν.

§27Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Θὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλὴ μίαν μικρὰν παρένθεσιν εἰς τὴν σιγὴν τὴν ὁποίαν τηρῶ ἀπὸ δέκα ἡμερῶν....

§28ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Αὐτὸ θὰ μᾶς εὐχαριστήσῃ· ἠξεύρετε πόσον εὐχαρίστως σᾶς ἀκούομεν.

§29Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἡ ὁποία παρένθεσις θὰ μὲ φέρῃ εἰς συμφωνίαν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, πρὸς τὸν ὁποῖον ἡ ῥῆξίς μου προυκάλεσε τὴν σιγήν μου. Τὸ ἄρθρον 17 κρίνω ὅτι εἶναι ὀλίγον αὐστηρὸν γενικῶς ἐφαρμοζόμενον εἰς ὅλας τὰς Μονάς. Ὁρίζει τὰ ἑξῆς· «τὰ ἀναγκαῖα πρὸς διατροφὴν τῶν μοναχῶν, τῶν δοκίμων καὶ παντὸς τοῦ προσωπικοῦ τῆς Μονῆς προμηθεύονται κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς συγκομιδῆς τῶν καρπῶν δι’ ὅλον τὸ ἔτος εἰς εἶδος· ὡσαύτως καὶ πᾶν ὅ,τι χρήσιμον διὰ τὴν συντήρησιν τῶν διὰ τὰς ὑπηρεσίας τῆς Μονῆς ἀναγκαίων κτηνῶν καὶ τὰ πρὸς θέρμανσιν τῶν μοναχῶν». Κατόπιν δὲ ὁρίζονται ὅτι «διὰ τὰς λοιπὰς ἰδιωτικὰς ἀνάγκας παρέχονται τοῖς ἁπλοῖς μοναχοῖς δραχμαὶ 15 κατὰ μῆνα, τοῖς ἱερομονάχοις δραχμαὶ 30, τοῖς συμβούλοις δραχμαὶ 50 καὶ τῷ ἡγουμένῳ δραχμαὶ 70». Διὰ τοῦ ἄρθρου τούτου ὁρίζεται ὅτι κατ’ ἔτος θέλει γίνεσθαι ἐναποθήκευσις ὑπὸ τοῦ οἰκονόμου ἑκάστης Μονῆς τῶν χρησίμων πρὸς διατροφὴν δι’ ἅπαν τὸ ἔτος. Ἐννοεῖται ὅτι πρόκειται περὶ ἐναποθηκεύσεως δημητριακῶν καρπῶν, ξηρῶν καρπῶν, ἐλαίου, ἐλαιῶν καὶ γλεύκους, διὰ πᾶσαν δὲ τροφὴν ἐπὶ πλέον ἐκ τῶν δυναμένων νὰ διατηρηθῶσιν ἐν ἀποθήκῃ δὲν δύναται νὰ γίνῃ λόγος ὅτι λαμβάνεται πρόνοια διὰ τοῦ ἄρθρου τούτου. Ἀλλὰ λέγετε ὅτι δίδετε 15 δραχμὰς κατὰ μῆνα εἰς τοὺς μοναχοὺς καὶ κατά τι μεγαλύτερον ποσὸν εἰς τοὺς ἱερομονάχους καὶ λοιποὺς διὰ τὰς λοιπὰς αὐτῶν ἰδιωτικὰς ἀνάγκας. Ἐννοεῖται ὅτι 15 δραχμαὶ κατὰ μῆνα εἶναι χορηγία πενιχρά· ἤδη γνωρίζομεν, καὶ ἐγὼ ἔχω πεῖραν τοῦ πράγματος, διότι τυγχάνει νὰ εἶμαι δικηγόρος Μονῆς, ὅτι αἱ χορηγίαι αἱ ὁποῖαι παρέχονται εἰς τοὺς μοναχοὺς εἶναι δραχμαὶ 600 κατ’ ἔτος, εἰς δὲ τοὺς ἱερομονάχους δραχμαὶ 780. Τὸ τοιοῦτον χορήγημα εἶναι δυσανάλογον πρὸς τὴν περιουσίαν Μονῶν τινων πτωχῶν, οὐχὶ ὅμως καὶ διὰ τὴν περιουσίαν τῶν πλουσίων Μονῶν. Διὰ τοῦτο διατυπῶ τὴν ἑξῆς τροπολογίαν· «παρὰ Μοναῖς ὧν οἱ προϋπολογισμοὶ τῶν ἐσόδων ὑπερβαίνουσι τὰς 50,000 δραχμῶν δύνανται νὰ κανονισθῶσι μείζονες χορηγίαι διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς Μονῆς. Ὁμολογῶ ὅτι ἡ χορηγία μισθοῦ 70 δραχμῶν κατὰ μῆνα εἰς τοὺς ἡγουμένους ὡρισμένων τινῶν Μονῶν, ὡς τῆς τῶν Μετεώρων, τοῦ Μεγάλου Σπηλαίου, τῆς Πεντέλης, τοῦ Πετράκη, εἶναι ἀνεπαρκής, διότι αἱ Μοναὶ Πετράκη καὶ Πεντέλης ἔχουσι κτηματικὴν περιουσίαν ἄνω τῶν δέκα ἑκατομμυρίων ἑκατέρα· εἶναι δὲ δυνατὸν νὰ εὕρητε πρόσωπον ἔντιμον τὸ ὁποῖον ν’ ἀπασχολῆται εἰς τὴν διαχείρισιν τοιαύτης περιουσίας μὲ ἀποζημίωσιν 70 δραχμῶν κατὰ μῆνα; Νομίζω λοιπὸν ὅτι ἀναγκαίως διὰ τέσσαρας ἢ πέντε Μονὰς τοιαύτας πρέπει ν’ αὐξηθῇ ἡ χορηγία ἡ παρεχομένη διὰ τοῦ ἄρθρου τούτου εἰς τὰ πρόσωπα τῆς Μονῆς καὶ ὅτι οὐδόλως κινδυνεύει ἡ περιουσία τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ ταμείου, ἐὰν ἐπιτραπῇ νὰ ἐπέλθῃ αὔξησις τῆς χορηγίας ταύτης διὰ τοῦ ἐτησίου προϋπολογισμοῦ τῆς Μονῆς.

§30ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Λυποῦμαι, Κύριοι, διότι εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ διαφωνήσω πρὸς τὸν ἀξιότιμον ἐκ Βάλτου συνάδελφον· ἀλλ’ ἐλπίζω ὅτι τοῦτο δὲν θὰ γίνῃ πάλιν ἀφορμὴ νὰ μᾶς στερήσῃ τῆς εὐχαριστήσεως ἵνα τὸν ἀκούωμεν συχνότερον. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει ν’ ἀφήσωμεν τὴν ἐλευθερίαν εἰς τὸ συμβούλιον τοῦ ταμείου τούτου, ὅπως κανονίζῃ ἑκάστοτε τὴν μισθοδοσίαν τῶν διαφόρων μοναχῶν καὶ ἱερομονάχων καὶ δὴ ἀναλόγως τῶν μέσων τὰ ὁποῖα οἱ ἐνδιαφερόμενοι θὰ διαθέτωσιν ἑκάστοτε. Δηλῶ δ’ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ ὅτι αὐτὴ ἡ ἀνωτέρα Ἀρχὴ τῆς ἐν Ἑλλάδι Ἐκκλησίας ἀπῄτησε νὰ τεθῇ εἷς φραγμὸς καὶ εἰς αὐτὴν καὶ εἰς τοὺς μοναχούς. Δὲν πρέπει, Κύριοι, νὰ λησμονῶμεν ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν ἔχει μόνον ταμιευτικὸν σκοπόν, ἀλλὰ καὶ ἀνορθωτικὸν τῶν τῆς ἐκκλησίας πραγμάτων, ἀνορθωτικὸν δὲ ἰδίως τοῦ βίου τοῦ μοναστικοῦ, ὅστις, θὰ συνομολογήσῃ καὶ ὁ κ. συνάδελφος, ἔχει ἤδη κάπως παρεκτραπῆ τοῦ προορισμοῦ του. Ὁ σκοπὸς ὁ ἀρχικὸς τοῦ μοναχοῦ ἦτο νὰ φέρῃ μόνον πήραν καὶ βακτηρίαν· ἀλλὰ τὴν σήμερον ἀνεστράφησαν οἱ ὅροι· οἱ μοναχοί, ἀφ’ ὅτου αἱ Μοναί των συνεκέντρωσαν περιουσίας μεγάλας, παρεξέκλιναν εἰς τὴν χλιδὴν καὶ τὴν σπατάλην. Τοῦτο δὲν συνέβαινε βεβαίως καθ’ ὃν χρόνον ἐν ταῖς Μοναῖς ἐκράτει τὸ λεγόμενον κοινοβιακὸν σύστημα, καθ’ ὃ οἱ μοναχοὶ εἶχον κοινὸν ταμεῖον ἐξ οὗ διετρέφοντο συσσιτοῦντες. Ἀφ’ ὅτου ὅμως αὐτὸ ἀντικατεστάθη διὰ τοῦ ἰδιορρύθμου συστήματος, ὅπερ τὴν σήμερον εἶναι τὸ ἐπικρατοῦν καὶ ἐν Ἑλλάδι καὶ καθ’ ὃ ἕκαστος τῶν μοναχῶν διαιτᾶται ἰδιαιτέρως καὶ φροντίζει νὰ ἔχῃ ἰδίαν περιουσίαν, ἔκτοτε μετεβλήθησαν τὰ πράγματα. Ἔκτοτε οἱ μοναχοὶ ἐξοκείλαντες τοῦ ἀρχικοῦ προορισμοῦ των διάγουσι πολλάκις βίον ἀπάδοντα τελείως πρὸς αὐτόν. Ἔκτοτε ἤρξαντο συμβαίνουσαι αἱ γνωσταὶ καταχρήσεις περὶ τὴν διαχείρισιν τῶν Μονῶν, πρὸς περιστολὴν τῶν ὁποίων ἐδέησε νὰ συνταχθῇ τὸ προκείμενον νομοσχέδιον. Δι’ αὐτοῦ καταβάλλεται προσπάθεια ὅπως οἱ μοναχοὶ ἐπανέλθωσι κατὰ τὸ δυνατὸν εἰς τὸν ἀρχικὸν προορισμόν των διάγοντες βίον ὅσον οἷόν τε λιτὸν καὶ ὁμοιόμορφον· διὸ καὶ χορηγεῖται ἓν μικρὸν βοήθημα εἰς αὐτοὺς ἐκ μέρους τοῦ μοναστηριακοῦ ταμείου, βοήθημα τοιοῦτο, τὸ ὁποῖον ἀρκεῖ διὰ τὰς ἀνάγκας των. Τούτου ἕνεκα πρέπει ἐκ παντὸς τρόπου ν’ ἀποφύγωμεν τὰς διακρίσεις μεταξὺ τῶν μοναχῶν ταύτης ἢ ἐκείνης τῆς Μονῆς. Οἱ μοναχοὶ πάντες πρέπει νὰ εἶναι ἴσοι καὶ νὰ ἐπιβληθῶσιν εἰς αὐτοὺς οἱ κανόνες τοῦ μοναστικοῦ βίου, νὰ γινώσκωσι δ’ ὅτι, ἐν οἱᾳδήποτε Μονῇ καὶ ἂν ἐγκαταβιώσωσι, κύριον μέλημά των θὰ ἔχωσιν ἐφεξῆς οὐχὶ τὸν πλουτισμόν, τέλεσι καὶ δαπάναις τῆς Μονῆς των, ὅπως ἔχωσι τὰ μέσα νὰ διάγωσι βίον ἁβροδίαιτον, ἀλλὰ τὴν ἀφοσίωσιν αὑτῶν εἰς τὴν λατρείαν τοῦ θείου, ἀρκούμενοι εἰς τὰ ἀπολύτως ἀναγκαῖα πρὸς συντήρησίν των, τὰ ὁποῖα θὰ χορηγῇ ἡ Μονή των. Ὁ κ. συνάδελφος καὶ πᾶς ἄλλος ὀφείλει νὰ μὴ παραγνωρίσῃ καὶ τὸν οἰκονομικὸν σκοπὸν τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου, χάριν τοῦ ὁποίου κυρίως ἔχω συνυπογράψει καὶ ἐγὼ αὐτὸ ὡς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἔλαβον νῦν τὸν λόγον περὶ αὐτοῦ. Δι’ αὐτοῦ ἠθελήσαμεν νὰ ἐξοικονομήσωμεν ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον χρῆμα ἐκ τῆς μοναστηριακῆς περιουσίας, τὴν ὁποίαν λυμαίνονται νῦν μεγαλόσχημοί τινες μοναχοὶ καὶ λαϊκοί, ἵνα διαθέσωμεν αὐτὴν ὑπὲρ τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὑποβοηθήσωμεν οὕτω ταύτην εἰς ἐπιτέλεσιν τοῦ μεγάλου προορισμοῦ της. Δυστυχῶς τὰ περισσεύματα ταῦτα τῆς μοναστηριακῆς περιουσίας εἶναι ὁ κυριώτατος πόρος δι’ οὗ θέλομεν νὰ ἐφοδιάσωμεν τὸ νῦν συνιστώμενον γενικὸν ἐκκλησιαστικὸν ταμεῖον πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναγκῶν τῆς Ἐκκλησίας. Ἐὰν ἀφήσωμεν ἀνοικτὴν τὴν θυρίδα τὴν ὁποίαν ὑπέδειξεν ὁ προλαλήσας συνάδελφος ἐὰν ἐπιτρέψωμεν τὴν διάθεσιν περισσοτέρων ἢ ὀλιγωτέρων μέσων εἰς τοὺς μοναχοὺς ἀναλόγως τῶν πόρων ἑκάστης Μονῆς, ὡς προτείνει αὐτός, τότε τὸν βεβαιῶ ὅτι δὲν θὰ ὑπολειφθῶσι πλέον περισσεύματα διὰ τὸ ἐκκλησιαστικὸν ταμεῖον, οὕτω δὲ θὰ ματαιωθῇ ἡ σύστασίς του, ἐξ ἧς πολλὰ ἀπεκδεχόμεθα ὑπὲρ τῆς Ἐκκλησίας. Καθ’ ὃν δὲ χρόνον αὐτὴ αὕτη ἡ ἱεραρχία ἀξιοῖ νὰ θέσωμεν φραγμὸν δυσυπέρβλητον εἰς τὴν μέχρι τοῦδε καταχρηστικὴν διάθεσιν τῆς μοναστηριακῆς περιουσίας, νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν πρέπει νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν εἰς τοῦτο. Τώρα, ἀφοῦ ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως συνάδελφός μου ἐδέχθη μικράν τινα αὔξησιν διὰ τὴν Μονὴν Πετράκη, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, ἐὰν θέλητε, νὰ περιλάβωμεν καὶ τὰς ἄλλας μεγάλας Μονὰς τοῦ Κράτους. Ἐννοῶ δὲ τὴν αὔξησιν ταύτην ὁριζομένην νῦν ἐφάπαξ διὰ τοῦ νόμου καὶ μὴ ἐγκαταλειπομένην εἰς τὴν διάκρισιν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι διευθύνουσι τὸ συνιστώμενον νῦν ἐκκλησιαστικὸν ταμεῖον καὶ ὡς ἄνθρωποι θὰ ὑπόκεινται καὶ αὐτοὶ εἰς πολλοὺς πειρασμούς.

§31Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, νὰ γίνῃ μία μικρὰ αὔξησις διὰ τὰ συμβούλια τῶν δύο Μονῶν Πετράκη καὶ Πεντέλης, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐγγὺς τῶν Ἀθηνῶν, ἔχουσι δ’ ἀνάγκην πολλῶν δαπανῶν χάριν τῆς διαχειρίσεως, δι’ ἔξοδα παραστάσεως.

§32ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Τότε τὸν μὲν μισθὸν τῶν συμβούλων τῶν δύο τούτων Μονῶν τῆς Ἀττικῆς, τῆς Μονῆς τοῦ Μεγάλου Σπηλαίου καὶ τῆς Μονῆς τοῦ Ὁσίου Λουκᾶ ἂς αὐξήσωμεν εἰς δραχμὰς 80 κατὰ μῆνα, τὸν δὲ μισθὸν τῶν ἡγουμένων εἰς δραχμὰς 120.

§33ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§34Θ. ΛΕΚΑΣ. Ὁ κ. ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως Ὑπουργὸς πρέπει νὰ μὴ ἐξαιρέσῃ τῆς παρεχομένης εὐνοίας καὶ τοὺς μοναχοὺς καὶ ἱερομονάχους. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι μὲ τὸ μισθολόγιον τὸ ὁποῖον ἀναγράφεται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ὑπάρχει κίνδυνος δύο τινὰ νὰ συμβῶσιν, ἢ καταχρήσεις ἐν ταῖς Μοναῖς ἢ διάλυσις αὐτῶν. Μοναχὸς ὁ ὁποῖος ἐλάμβανε 50 δραχμὰς κατὰ μῆνα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συντηρηθῇ σήμερον μὲ 15 δραχμάς· ἱερομόναχος, ὁ ὁποῖος ἐλάμβανεν 65 δραχμὰς κατὰ μῆνα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συντηρηθῇ μὲ δραχμὰς 30. Μὲ τοιαῦτα μισθολόγια δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ καμμία ἐργασία εἰς τὰς Μονὰς καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι αἱ περιουσίαι τῶν Μονῶν θὰ καταστραφῶσι τελείως. Ἐὰν ἐκ τῶν περιουσιῶν τῶν Μονῶν τὸ ἐκκλησιαστικὸν συμβούλιον θὰ λαμβάνῃ τρεῖς χιλιάδας δραχμῶν κατ’ ἔτος, εἶναι δίκαιον δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ ὑπηρετήσωσι τὴν ὑπηρεσίαν τῶν Μονῶν νὰ μὴ ἐπιμένῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὸ μισθολόγιον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀναγράφεται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ.

§35Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Μίαν συμπλήρωσιν, κ. Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ κάμω. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν προσφορὰν εἰς τὴν ὁποίαν εὐηρεστήθη ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ προβῇ καὶ τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθη καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν εἶμαι σύμφωνος· ἀλλὰ νομίζω ὅτι ὑπάρχει κάτι τι κενόν, τὸ ὁποῖον θέλω νὰ καταστήσω γνωστὸν εἰς τοὺς κυρίους Ὑπουργούς, ὅπως συμπληρωθῇ. Εἶναι γνωστὸν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Ὑπουργείου ὅτι ἀναφύονται συχνάκις ἔριδες μεταξὺ Μονῶν πρὸς ἀλλήλας δι’ ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας φέρουσιν αἱ Μοναὶ διὰ τὴν τροφοδοσίαν μοναχῶν ἀνηκόντων εἰς ἑτέρας Μονὰς καὶ οἱ ὁποῖοι ἐκτίνουσι ποινὴν ἐν αὐταῖς. Ἐννοεῖται ὅτι αἱ ἔριδες αὗται ἀναφύονται, διότι μέχρι τοῦδε ἡ ἑλληνικὴ Πολιτεία δὲν κατώρθωσε νὰ ἐξεύρῃ τὸν τρόπον ὅπως καθορισθῶσι φυλακαὶ ἐν αἷς νὰ διανύωσι τὴν ποινήν των οἱ καταδικαζόμενοι μοναχοί. Ἕνεκα τούτου ἐκτίνουσιν οὗτοι τὴν ποινήν των εἰς διάφορον Μονὴν ἀπὸ τῆς εἰς ἣν ἀνήκουσιν, ἡ Μονὴ δ’ αὕτη δὲν εἶναι δίκαιον νὰ ἐπιβαρύνηται μὲ τὰ ἔξοδα τῆς συντηρήσεως τῶν καταδικαζομένων τούτων μοναχῶν. Τοῦτο θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ διασαφηνισθῇ προστιθεμένης διατάξεώς τινος, τὴν ὁποίαν ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν κ. Ὑπουργὸς ἤθελε καθορίσει.

§36ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Κύριοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ ἐπ’ ἄπειρον τὸ νῦν κρατοῦν σύστημα τοῦ σωματικοῦ περιορισμοῦ, κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ Ἱερὰ Σύνοδος καταδικάζει ἕνα κληρικὸν εἰς σωματικὸν περιορισμὸν καὶ τὸν ἀποστέλλει ὁτὲ μὲν εἰς ταύτην, ὁτὲ δ’ εἰς ἐκείνην τὴν Μονὴν καὶ δὴ ἀναλόγως τῶν μέσων τὰ ὁποῖα ὁ καταδικαζόμενος διαθέτει, ἐκλέγων πολλάκις ὁ ἴδιος τὸ μᾶλλον εὐάρεστον εἰς αὐτὸν μέρος. Καὶ ἡ Ἱερὰ Σύνοδος εἶναι σύμφωνος καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀποδέχεται κατ’ ἀρχὴν τὴν γνώμην αὐτῆς, ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ πρόνοια νομοθετικὴ περὶ ὁρισμοῦ μιᾶς ἢ δύο Μονῶν τοῦ Κράτους διὰ τὸν σωματικὸν περιορισμόν.

§37Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ὀρθότατα.

§38ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Πρέπει νὰ ληφθῇ νομοθετικὴ πρόνοια περὶ διατροφῆς τῶν εἰς σωματικὸν περιορισμὸν καταδικαζομένων μοναχῶν, οὐχὶ πλέον ἐκ τῶν Μονῶν εἰς ἃς θὰ ἀποστέλλωνται αὐτοί, ἀλλ’ ἐκ τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ Ταμείου, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ τὰ μέσα πρὸς συντήρησιν αὐτῶν. Διότι εἶναι ἄδικον νὰ ἐπιβαρύνωνται μὲ τὰ ἔξοδα τῆς συντηρήσεώς των αἱ Μοναὶ αἱ ὁποῖαι θὰ χρησιμεύωσι διὰ τὸν σωματικὸν περιορισμόν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ἐπεβάρυνε μᾶλλον τὰς περὶ ὧν ὁ λόγος Μονὰς ἢ τοὺς τιμωρουμένους. Ἀλλ’ ἡ τοιαύτη νομοθετικὴ πρόνοια πρέπει νὰ ληφθῇ δι’ ἰδίου νομοσχεδίου.

§39Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ν’ ἀναγράψητε μίαν μεταβατικὴν διάταξιν.

§40ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐπιφυλαττόμεθα νὰ ὑποβάλωμεν εἰδικὸν περὶ τούτου νομοσχέδιον.

§41Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἐντὸς τῆς παρούσης Συνόδου;

§42ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐλπίζομεν.

§43Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Τότε ἔχει καλῶς.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 17, 18 καὶ 19 τοῦ νομοσχεδίου. Ἄρθρον 20 (ἀναγινώσκεται). Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Μ. Στεφανίδου ἔχουσα οὕτως: Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 20, § 1, πρώτου στίχου, νὰ προστεθῶσι μετὰ τὴν λέξιν «ἀπαγορεύεται ἢ», αἱ λέξεις «ἑκουσία ἢ ἀναγκαστική». Ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου, § 2, ἐν ἕκτῳ στίχῳ, νὰ προστεθῶσιν ἐν τέλει· «ἄφευκτος δὲ ἀνάγκη θεωρεῖται μόνον ἡ ἀνοικοδόμησις καταπεπτωκότων ναῶν καὶ οἴκων τῶν Μονῶν καὶ ἡ καταβολὴ χρεῶν δυνάμει συμβολαίων νομίμως ἐγκεκριμένων, ἕνεκα εὐλόγου αἰτίας ἢ ἐπειγούσης ἀνάγκης κατὰ τὰς διατάξεις τῶν κειμένων νόμων, συνομολογηθέντων ἢ κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος νόμου συνομολογηθησομένων».

§45Π. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν). Τὴν δεχόμεθα, κύριε Πρόεδρε.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Στεφανίδου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 20, ὡς ἐτροποποιήθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 21 (ἀναγινώσκεται).

§47Π. ΖΑΪΜΗΣ. Παρακαλῶ, ὅπως ἡ δευτέρα παράγραφος τοῦ ἄρθρου 21 διαγραφῇ.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 21, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 22 (ἀναγινώσκεται).

§49Π. ΖΑΪΜΗΣ. Παρακαλῶ, ὅπως εἰς τὸ τέλος τῆς πρώτης παραγράφου προστεθῶσιν αἱ λέξεις: «τῇ προτάσει τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου».

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 22 μὲ τὴν προσθήκην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Μεθ’ ὃ γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 23). Ἄρθρον 24 (ἀναγινώσκεται).

§51Π. ΖΑΪΜΗΣ. Κατὰ τὴν ἀνατύπωσιν ἐγένοντο τυπογραφικά τινα λάθη. Εἰς τὴν τρίτην παράγραφον τοῦ ἄρθρου τούτου νὰ διαγραφῶσιν αἱ λέξεις: ἀντὶ τῶν λέξεων «δεκαπέντε ἐτῶν» τίθεται ὡς ἐπίσης κατωτέρω νὰ διαγραφῶσιν αἱ λέξεις: ἀντὶ τῶν «δέκα» τίθεται. Αὐτὰ εἶναι τυπογραφικὰ λάθη.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 24, ὡς διωρθώθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 25 (ἀναγινώσκεται). Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου ὑπάρχει τροπολογία τοῦ βουλευτοῦ Καρυστίας κ. Μ. Στεφανίδου ἔχουσα οὕτως: Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 25ου ἐν 1 §, στίχῳ δευτέρῳ, νὰ προστεθῶσι μετὰ τὴν λέξιν «πλέον» «ἐξαιρέσει μόνον τῶν ἀγροτικῶν ὧν ἡ ἔκτασις εἶναι ἐλάσσων τῶν τριῶν στρεμμάτων» καὶ διαγραφῶσιν αἱ λέξεις «ὅταν ταῦτα ἀποτελῶσι τεμάχιον πέντε στρεμμάτων συνεχῶν τοὐλάχιστον» καὶ ἐπὶ τῆς § 8, στίχῳ πέμπτῳ, ἐν τέλει: «πάντοτε διὰ δημοπρασίας καὶ ἐπὶ τῇ βάσει σχεδιαγράμματος μηχανικοῦ, ἐγκεκριμένου ὑπό τε τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ τοῦ ἁρμοδίου τμήματος τῶν δασῶν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν».

§53Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὡς διατυποῦται τὸ ἄρθρον 25, δὲν συμπεριλαμβάνει τὰ ἀστικὰ κτήματα. Φρονῶ λοιπὸν ὅτι πρέπει νὰ περιληφθῶσι καὶ ταῦτα, διότι ὑπάρχουσι Μοναὶ ἔχουσαι τοιαῦτα. Ὡσαύτως ἐν ἐδαφίῳ ηʹ ἔχω προσθήκην διὰ τὰ δάση, διότι προκειμένου περὶ δασῶν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ προηγουμένως καὶ σχεδιάγραμμα μηχανικοῦ, ἵνα μὴ γίνηται ἡ ξύλευσις εἰκῆ καὶ ὡς ἔτυχε.

§54Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Περὶ τούτου προνοεῖ τὸ δασικὸν νομοσχέδιον.

§55Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Μάλιστα· ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει ψηφισθῆ τοῦτο φρονῶ ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μία τοιαύτη διάταξις.

§56ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐλπίζομεν ὅτι θὰ ψηφισθῇ τὸ δασικὸν νομοσχέδιον ὑπὸ τῆς Βουλῆς.

§57Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Νὰ γίνηται διὰ δημοπρασίας.

§58Π. ΖΑΪΜΗΣ. Ὅλα διὰ δημοπρασίας γίνονται.

§59Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Δὲν λέγετε τοῦτο.

§60Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἤθελον μίαν προσθήκην εἰς τὸ αʹ ἐδάφιον. Ἐκεῖ ἔνθα κανονίζεται ἡ διαδικασία τῶν τοιχοκολλήσεων ἐν τοῖς Δημαρχείοις καὶ τοῖς ναοῖς τῆς Κοινότητος θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ γίνηται καὶ διὰ δημοσιεύσεως ἐν τῇ «Ἐφημερίδι τῆς Κυβερνήσεως», διότι αἱ τοιχοκολλήσεις δὲν θὰ γίνωσί ποτε, καὶ θὰ ἔχωμεν δημοπρασίας γινομένας ἐν κρυπτῷ καὶ παραβύστῳ.

§61ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐγένοντο πολλάκις δημοπρασίαι δημοσιευθεῖσαι ἐν τῇ «Ἐφημερίδι τῆς Κυβερνήσεως» καὶ οὐδεὶς ἐγνώριζέ τι. Νὰ εἴπωμεν νὰ δημοσιεύωνται καὶ εἰς μίαν ἐφημερίδα τῆς πρωτευούσης.

§62Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Οὕτω θὰ ἔχητε δαπάνην. Ἐγὼ ὑποβάλλω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν. Μετὰ τὰς λέξεις: «καὶ οἱ ὅροι αὐτῆς» νὰ προστεθῶσιν αἱ ἑξῆς «δημοσιευομένου δὲ διὰ τῆς «Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως» 15 ἡμέρας πρὸ τῆς ὁρισθείσης διὰ τὴν δημοπρασίαν ἡμέρας».

§63ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Μάλιστα.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ γίνῃ, Κύριοι, ἀνατύπωσις τοῦ νομοσχεδίου καὶ θὰ ψηφισθῇ τὸ σύνολον εἰς ἄλλην συνεδρίασιν, διότι πρέπει ὅλαι αἱ τροπολογίαι νὰ διατυπωθῶσιν. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 25, ὡς ἐτροποποιήθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Γίνονται εἶτα δεκτὰ τὰ ἄρθρα 26 καὶ 27 τοῦ νομοσχεδίου). Ἄρθρον 28 (ἀναγινώσκεται). Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 28 ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Μ. Στεφανίδου ἔχουσα οὕτως: Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 28 ἐν στίχῳ δευτέρῳ νὰ προστεθῶσι μετὰ τὴν λέξιν «ἀνάγκη» «ἢ προφανεῖ ὠφελείᾳ κατὰ τὰς εἰδικῶς ὁριζομένας ἐν τῷ ἄρθρῳ 20 τοῦ παρόντος νόμου περιπτώσεις».

§65Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Εἶναι συναφὲς πρὸς τὴν ἄλλην.

§66ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Μάλιστα· εἶναι συναφές.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 28, ὡς ἐτροποποιήθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Γίνεται εἶτα δεκτὸν τὸ ἄρθρον 29. Ἄρθρον 30 (ἀναγινώσκεται).

§68Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 30 ὁρίζονται τὰ ἑξῆς: «Πρὸς ἔγερσιν ἀγωγῆς ὑπὸ τῶν Μονῶν ἀπαιτεῖται ἡ ἄδεια τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου». Τὸ μέχρι τοῦδε καθεστώς, ἀνεγνωρισμένον ὑπὸ τοῦ Διατάγματος τοῦ 1835, ὡμίλει περὶ «ἐγέρσεως δίκης». Ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ ἐγέρσεως ἀγωγῆς, μένουσι σκοτεινὰ τὰ ζητήματα τῆς ἐγέρσεως ἐφέσεως καὶ τῆς ἐγέρσεως ἀναιρέσεως, ἐνῷ, ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ ἐγέρσεως δίκης, εἰς τὴν φράσιν ταύτην συμπεριλαμβάνεται ἡ ἔγερσις ἀγωγῆς ἐνώπιον τῶν Πρωτοδικῶν, καὶ ἡ ἔγερσις ἐφέσεως ἐνώπιον τῶν Ἐφετῶν, ὡς καὶ ἡ ἔγερσις ἀναιρέσεως ἐνώπιον τοῦ Ἀρείου Πάγου. Ἢ, ἐὰν δὲν θέλωμεν νὰ θέσωμεν τὴν φράσιν «πρὸς ἔγερσιν δίκης», τότε δέον νὰ συμπληρώσωμεν τὴν φράσιν «πρὸς ἔγερσιν ἀγωγῆς» διὰ τῶν ἑξῆς λέξεων: «ἐφέσεως ἢ ἀναιρέσεως».

§69ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Μάλιστα. Εἶναι ὀρθὴ ἡ παρατήρησίς σας.

§70Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἤθελον παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν ν’ ἀποδεχθῇ τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «Τοὺς δικηγόρους διορίζει τὸ Ἡγουμενοσυμβούλιον τῇ ἐγκρίσει τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, οἵτινες δυνάμει τοῦ αὐτοῦ πληρεξουσίου παρίστανται καθ’ ὅλην τὴν διεξαγωγὴν τῆς δίκης ἐνώπιον πάντων τῶν Δικαστηρίων». Διότι τώρα συμβαίνει εἰς ἑκάστην ἀγωγὴν νὰ ἐκδίδηται εἰδικὸν πληρεξούσιον μέχρι τοῦδε μὲν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου, ἐφεξῆς δὲ ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου.

§71Π. ΖΑΪΜΗΣ. Τὸ Ὑπουργεῖον τοὺς διορίζει.

§72Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ναί, ἀλλὰ μέχρι τοῦδε παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ ἐπολλαπλασιάζετο ἡ ὑπηρεσία. Εἶναι ὀρθότερον λοιπὸν ν’ ἀπαιτῆται μὲν ἡ ἔγκρισις τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, νὰ δύναται δὲ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον νὰ διορίζῃ καὶ νὰ διατηρῇ τὸν δικηγόρον δι’ ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ πληρεξουσίου δι’ ὅλας τὰς φάσεις τῆς δίκης.

§73ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Θέλει ὑποκαταστήσει ἐν τούτῳ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐκκλησιαστικῶν, διότι νομίζω ὅτι εἶναι ἡ Ἐκκλησία εἰς θέσιν καλλιτέραν νὰ ἐξασφαλίσῃ τὰ συμφέροντά της.

§74Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Δὲν διαφέρει ποσῶς, διότι δὲν ζητῶ ἐγὼ νὰ μὴ ἔχῃ γνώμην ἡ Ἐκκλησία· νὰ ἔχῃ τὴν ἔγκρισιν, ἀλλὰ τὴν πληρεξουσιότητα νὰ τὴν χορηγῇ τὸ Ἡγουμενοσυμβούλιον.

§75ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Εἰς τὸ Συμβούλιον θὰ ὑποδεικνύωνται διάφορα πρόσωπα, καὶ αὐτὸ θὰ ἐκλέγῃ.

§76Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Πρόκειται, κύριε Ὑπουργέ, οὐχὶ περὶ τοῦ δικαιώματος τῆς ἐγκρίσεως, ἀλλὰ περὶ τοῦ μηχανισμοῦ τῆς χορηγίας τῆς πληρεξουσιότητος, δι’ αὐτὸ δὲ ἔχω κάμει μίαν τροπολογίαν, ὅτι τοὺς δικηγόρους διορίζει τὸ Ἡγουμενοσυμβούλιον. Ἐν τούτοις ὅμως δὲν ἐπιμένω πολύ. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 30, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὡς ἐπίσης καὶ τὰ ἄρθρα 31 καὶ 32).

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 33 (ἀναγινώσκεται).

§78Π. ΖΑΪΜΗΣ. Παρακαλῶ εἰς τὸ τέλος τῆς τελευταίας παραγράφου τοῦ ἄρθρου 33 νὰ προστεθῇ «τῇ προτάσει τοῦ Ἡγουμενοσυμβουλίου». (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 33ον, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὡς καὶ τὰ ἄρθρα 34ον, 35ον, 36ον καὶ 37ον).

§79Π. ΖΑΪΜΗΣ. Παρακαλῶ νὰ προστεθῇ ἄρθρον 38ον: «Πάντα τὰ Ἡγουμενοσυμβούλια ἀναφέρονται πρὸς τὸ διοικητικὸν συμβούλιον τῶν ἁρμοδίων Ἐπισκόπων». Ἐπίσης ἄρθρον 39ον: «Ἡ ἰσχὺς τοῦ παρόντος νόμου ἄρχεται ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1910». (Γίνονται δεκτὰ καὶ τὰ ἄρθρα 38 καὶ 39).

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ σύνολον ἀναβάλλεται, διότι θ’ ἀνατυπωθῇ καὶ κατόπιν θὰ ψηφισθῇ. Γʹ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ παρατάσεως τῆς κατὰ τοὺς νόμους ͵ΒΧϞΔʹ τοῦ 1900, ͵ΒϠΟΓʹ τοῦ 1903 καὶ ͵ΓΣΙΔʹ τοῦ 1907 προθεσμίας τῆς ἀνανεώσεως τῶν πρὸς τὸ Δημόσιον ὀφειλομένων ἐκ παρελθουσῶν χρήσεων καὶ περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῶν αὐτῶν νόμων». (Ἀναγινώσκεται καὶ γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1ον). Ἄρθρον 2ον (ἀναγινώσκεται). Ἐπ’ αὐτοῦ ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Νέγρη ἔχουσα οὕτως: «Ἐν ἄρθρῳ 2 εἰς τὸ δεύτερον ἐδάφιον διαγράφονται οἱ τελευταῖοι στίχοι ἀπὸ τῶν λέξεων «ὡς καὶ τὰ χρέη....» καὶ ἀναπληροῦνται διὰ τῶν ἑξῆς: «τοὐναντίον τὰ χρέη τῶν ἰδίων τῶν χρήσεων 1906, 1907 καὶ 1908 ἐκ τῆς βαρυνούσης αὐτοὺς συνεισφορᾶς διὰ τὰς δαπάνας τῆς ἀστυνομίας κατὰ τὸν νόμον ͵ΓΡΞΕʹ τοῦ 1906 διαγράφονται».

§81ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἀντικείμενον ἰδίου νομοσχεδίου, κύριε Πρόεδρε. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2ον ὡς ἔχει, ὡς ἐπίσης καὶ τὰ ἄρθρα 3ον καὶ 4ον).

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 5ον (ἀναγινώσκεται).

§83Θ. ΛΕΚΑΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δεχθῇ μίαν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἔχω ὑποβάλει ἔχουσαν ὡς ἑξῆς: «Εἰς τὸ τέλος τῆς δʹ παραγράφου τοῦ ἄρθρου 5 νὰ προστεθῇ: Ἐξαιρετικῶς ἐπιτρέπεται διὰ τὸν φόρον τῶν ἀμπέλων τῶν χρήσεων 1903–1908 ἡ ἐτησία καταβλητέα δόσις νὰ μὴ εἶναι μικροτέρα τῶν δραχμῶν 25». Θὰ τὴν ἐξετάσητε καὶ θὰ τὴν εὕρητε ἀρκετὰ δεδικαιολογημένην καὶ τότε ἐλπίζω ὅτι θὰ συμφωνήσητε μετ’ ἐμοῦ.

§84ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Πρόκειται νὰ γίνῃ εὐκολία οὐχὶ διὰ τοὺς ἀμπελοκτήμονας, ἀλλὰ διὰ τοὺς μικροὺς ἀμπελοκτήμονας, τῶν ὁποίων αἱ ἄμπελοι ἐκποιοῦνται ἑκάστοτε διὰ δημοπρασιῶν καὶ διὰ χρέη 30, 40 ἢ 100 δραχμῶν. Ἐνθυμεῖσθε ὅτι σᾶς ἀνέγνωσα σειρὰν προγραμμάτων δημοπρασιῶν ἐκ μέρους ταμιῶν διὰ καθυστερούμενα. Λοιπὸν πρόκειται περὶ αὐτῶν τῶν μικρῶν ἀμπελοκτημόνων.

§85Θ. ΛΕΚΑΣ. Ἀναγράφεται ὅτι ἡ δόσις δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι μικροτέρα τῶν 50 δραχ. ἐτησίως. Ἀλλὰ τότε ποία ἄνεσις δίδεται εἰς τὸν ἀμπελοκτήμονα; Παρεκάλεσα νὰ ἐξετάσητε τὸν νόμον καὶ θὰ ἴδητε ὅτι εἶναι δεδικαιολογημένη ἡ τροπολογία μου.

§86ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ δόσεων ἀλλὰ τέλος πάντων. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5ον, ὡς ἐτροποποιήθη, ὡς καὶ τὰ λοιπὰ καὶ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου εἰς γʹ ἀνάγνωσιν).

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ διαρρυθμίσεως διατάξεών τινων περὶ ταμειακῆς ὑπηρεσίας». (Ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 1ον καὶ 2ον). Ἄρθρον 3ον (ἀναγινώσκεται). Ἐπ’ αὐτοῦ ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Λέκα ἔχουσα ὡς ἑξῆς: «Εἰς τὸ τέλος τοῦ 3ου ἄρθρου μετὰ τὰς λέξεις «ἡ προϋπηρεσία ὑποταμίου», προστίθεται «πλὴν τῶν μελλόντων νὰ διαχειρισθῶσιν ἐκτὸς τῶν δημοσίων εἰσπράξεων καὶ εἴδη τοῦ μονοπωλίου, ὧν ἡ ἀξία μετὰ τῶν εἰσπράξεων τούτων ὑπερβαίνει τὸ ποσὸν τῶν 200,000 δραχμῶν μηνιαίως, δι’ οὓς ἀπαιτεῖται ἀπολυτήριον Γυμνασίου ἢ τριετὴς ὡς εἰσπράκτορος προϋπηρεσία». (Ἀπορρίπτεται ἡ τροπολογία συναινέσει τῆς Βουλῆς καὶ γίνονται εἶτα δεκτὰ τὰ ἄρθρα 3–6 ὡς ἔχουσιν). Ἄρθρον 7 (ἀναγινώσκεται). Ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Θ. Λέκα ἔχουσα οὕτως: «Ἡ ὑποδιαίρεσις τῆς τρίτης παραγράφου τοῦ ἄρθρου 7 νὰ τροποποιηθῇ ὡς ἑξῆς: αʹ) εἰς 0,20%, ἤτοι λεπτὰ εἴκοσιν ἐπὶ ταῖς ἑκατὸν δραχμαῖς ὡς πρὸς τὰ Ταμεῖα Πειραιῶς–Αἰγίνης, Σύρου, Βόλου καὶ Καλαμῶν καὶ Καπνοκοπτήρια, ὧν οἱ εἰσπράκτορες διαχειρίζονται περιουσίαν τοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ Μονοπωλίου ὑπερβαίνουσαν ὁμοῦ τὰς 230,000 δραχμῶν μηνιαίως, συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν ἐκ τοῦ προσθέτου δασμοῦ εἰσπράξεων. Ἐπὶ εἰσπράξεως δὲ μείζονος τῶν 120,000 δραχμῶν μηνιαίως οὐδὲν ἐπὶ πλέον ποσοστὸν λαμβάνεται». Ἡ παράγραφος 5 τοῦ ἰδίου ἄρθρου νὰ τροποποιηθῇ ὡς ἑξῆς ἐν τέλει: «ἀνήκουσι καὶ ἀποδίδονται κατὰ τὸ ἥμισυ εἰς τὸν Διευθυντὴν καὶ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Καπνεργοστασίου».

§88ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Δέχομαι τὸ δεύτερον μέρος.

§89Θ. ΛΕΚΑΣ. Ἐγὼ ἐλπίζω ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὴν γʹ ἀνάγνωσιν θὰ εὕρῃ λογικὰς τὰς παρατηρήσεις μου. Ἐκεῖνος ὅστις διαχειρίζεται 2,500,000 τὸ ἔτος πρέπει νὰ ἔχῃ ἀπολυτήριον Γυμνασίου. Ἐκτὸς τούτου εἰσπράκτωρ ὁ ὁποῖος διαχειρίζεται 2,500,000 δὲν πρέπει ν’ ἀποζημιώνηται δι’ 150 δραχμῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχητε ὑπάλληλον ἐπὶ τῷ μισθῷ αὐτῷ. Ὅλα αὐτὰ ἠμπορεῖ νὰ γράφωνται εἰς τὰ χαρτιά, ἀλλὰ δὲν εἶναι εὔκολον νὰ πραγματοποιῶνται. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ).

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 8 (ἀναγινώσκεται). Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου ὑπάρχει τροπολογία τῶν κυρίων Ῥούφου καὶ Τοπάλη ἔχουσα ὡς ἑξῆς: Ἡ παράγραφος βʹ τοῦ ἄρθρου 8 ν’ ἀντικατασταθῇ ὡς ἑξῆς· Ἐπὶ τῶν βεβαιουμένων καὶ εἰσπραττομένων ὑπὸ τοῦ Κεντρικοῦ Ταμείου προξενικῶν τελῶν ἀποδίδεται ποσοστὸν πρὸς 1%, διανεμόμενον μεταξὺ πάντων τῶν ἐν Ἀθήναις Ταμιῶν, ἤτοι 1) τοῦ Κεντρικοῦ, 2) τοῦ ἐπὶ τῶν Εἰσπράξεων Ἀττικῆς, 3) τοῦ ἐπὶ τοῦ Σφραγιστοῦ Χάρτου, 4) τοῦ ἐπὶ τῶν Αʹ Πληρωμῶν καὶ τοῦ ἐπὶ τῶν Συντάξεων, ἀναλόγως τοῦ μισθοῦ ἑκάστου αὐτῶν. (Ἀπορρίπτεται ἡ τροπολογία, γίνεται δὲ δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8 ὡς ἔχει· ἐπίσης καὶ τὰ ἄρθρα 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14 καὶ 15, ὡς ἔχουσιν). Ἄρθρον 16 (ἀναγινώσκεται).

§91ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ν’ ἀπαλειφθῇ τὸ ἄρθρον 16 καὶ ν’ ἀντικατασταθῇ ὡς ἑξῆς: «Παρὰ τῷ γʹ τάξεως ταμείῳ Μεγαρίδος διορίζεται εἷς γραμματεὺς ἐπὶ μισθῷ δραχ. 120 μηνιαίως καὶ δύο ἔμμισθοι δημόσιοι εἰσπράκτορες, ὁ ἀριθμὸς δὲ τῶν παρὰ τῷ Ταμείῳ εἰσπράξεων ἐσόδων Ἀττικῆς διοριζομένων ἐμμίσθων εἰσπρακτόρων περιορίζεται εἰς ἕνα». (Γίνεται δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Γίνονται ἐπίσης δεκτὰ τὰ ἄρθρα 17, 18 καὶ 19, ὡς ἔχουσι).

§92Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρκαλέσω νὰ προστεθῇ ἄρθρον εἰκοστόν. Κατὰ τοὺς κειμένους νόμους, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, οἱ ὑποταμίαι οἱ θέλοντες νὰ ἀποκτήσωσι δικαίωμα πρὸς σύνταξιν ἐδικαιοῦντο νὰ καταβάλλωσι τὴν νενομισμένην εἰσφορὰν ἀναλόγως τοῦ βαθμοῦ αὑτῶν. Τὸ δικαίωμα τοῦτο ἀπονέμουσι δύο ὑπάρχοντες νόμοι· ἐπειδὴ ὅμως πολλοὶ τῶν ἐπαρχιακῶν ταμιῶν δὲν κατέβαλον τὰς εἰσφορὰς αὐτὰς τὰς νενομισμένας, διὰ τοῦτο γεννᾶται τὸ ἑξῆς ζήτημα· ἂν εἶναι πρέπον καὶ ὀρθὸν καὶ δίκαιον νὰ δοθῇ εἰς αὐτοὺς τὸ δικαίωμα ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ σημερινοῦ νόμου νὰ καταβάλωσι πάσας τὰς εἰσφορὰς ταύτας ἐφ’ ὅσον διετέλεσαν ἐπαρχιακοὶ ταμίαι, διὰ ν’ ἀποκτήσωσι τὸ δικαίωμα τῆς συντάξεως. Τοῦτο εἶναι μία δικαιοσύνη ὀφειλομένη εἰς ἐντίμους ὑπαλλήλους ὑπηρετήσαντας ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι δίκαιον νὰ στερηθῶσι τῆς συντάξεως ἕνεκα μικρᾶς καθυστερήσεως. Παρακαλῶ λοιπὸν μετὰ πολλῶν συναδέλφων νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τοὺς διατελέσαντας ὑποταμίας τοὺς μὴ καταβαλόντας κατὰ τὰς διατάξεις τῶν σχετικῶν νόμων τὰς περὶ συντάξεων τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων ὁριζομένας εἰσφοράς των νὰ τοῖς ἐπιτραπῇ ἵνα ἐντὸς μηνὸς ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ ψηφιζομένου νόμου καταβάλωσι ταύτας.

§93Δ. ΚΑΤΣΑΝΟΣ. Καὶ ἐγὼ παρακαλῶ νὰ γίνῃ τοῦτο.

§94Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Δικαιότατον νὰ γίνῃ.

§95Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι γενικὸν τὸ αἴσθημα τῆς Βουλῆς καὶ δὲν ἀμφιβάλλω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ὑπείκων εἰς αὐτὸ θέλει παραδεχθῆ τὴν πρότασιν.

§96ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐγὼ ὑπείκων εἰς τὸ αἴσθημα τῆς ἀνάγκης τοῦ δημοσίου ταμείου παρακαλῶ ν’ ἀποκρουσθῇ ἡ πρότασις αὕτη.

§97Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἀρκεῖ νὰ ὑπείκῃ τις εἰς τὸ αἴσθημα τῆς ἀνάγκης τοῦ δημοσίου ταμείου, ἀλλὰ πρέπει καὶ ν’ ἀποδείξῃ ποία εἶναι ἡ ἀνάγκη ἡ ὁποία τὸν ὑποχρεοῖ νὰ μὴ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν.

§98Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Ἀναμφισβήτητον εἶναι ὅτι τὸ Δημόσιον πληρώνει ὑπέρογκα ποσὰ εἰς συντάξεις.

§99ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Λοιπὸν νὰ δημιουργῶμεν καὶ νέους ἀπαιτητάς;

§100Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Ἀλλὰ τὸ Δημόσιον πληρώνει ἕνεκα σφάλματος ἰδικοῦ του, διότι παύει τοὺς ὑπαλλήλους ἄνευ λόγου. Σήμερον ὅμως πρόκειται ν’ ἀδικηθῶσι τρεῖς, τέσσαρες, πέντε ὑπάλληλοι, ν’ ἀδικηθῶσιν ἀκριβῶς ἕνεκα τοῦ τελευταίου νόμου τὸν ὁποῖον ἐψηφίσαμεν, διότι ἀπὸ τοὺς ὑποταμίας ἔχομεν ἀφαιρέσει πλέον πᾶσαν ἐλπίδα διὰ τὸ μέλλον νὰ ἐπανέλθωσιν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, τοὺς ῥίπτομεν δὲ εἰς τοὺς δρόμους, ἐνῷ ἔχουσι καταβάλει τὰς κρατήσεις χάριν συντάξεως ἐπὶ 15–20 ἔτη. Καὶ ἐρωτῶ· ποῦ εἶναι ἡ δικαιοσύνη ἡ λέγουσα ὅτι πρέπει, ἐνῷ κατέβαλον, νὰ χάσωσιν ἐντελῶς τὴν καταβολήν των ἐξ ὑπαιτιότητος τοῦ Δημοσίου; Ἂν τὸ ταμεῖον εὑρίσκηται εἰς στενοχωρίαν, ἐλαττώσατε τοὺς μισθοὺς καὶ τῶν ὑπαλλήλων, τῶν συνταξιούχων ὅλων, δὲν ἐπιτρέπεται ὅμως ν’ ἀδικήσητε μεμονωμένως, ἰδιαιτέρως δύο, τρία ἄτομα, διότι τότε δὲν ὑπάρχει ἰσότης, ὑπάρχει αὐθαιρεσία. Ἐγὼ νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν θέλει καταστρέψει αὐτὴν τὴν βάσιν ἐπὶ τῆς ὁποίας εἶναι ἱδρυμένη ἡ Πολιτεία καὶ ἐλπίζω ὅτι δὲν θέλει ἐμμείνει εἰς τὴν γνώμην αὐτοῦ.

§101ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Τὸ ζήτημα, Κύριοι, τῶν συντάξεων, ὡς γινώσκετε πάντες οἱ ὁπωσδήποτε ἀσχολούμενοι περὶ τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους, εἶναι ἡ μεγαλειτέρα πληγὴ τοῦ Προϋπολογισμοῦ, ἡ ὁποία ἀπασχολεῖ ἀνέκαθεν καὶ τὸν τύπον καὶ τὴν Βουλήν. Αἱ συντάξεις κινδυνεύουσιν ὀλίγον κατ’ ὀλίγον ν’ ἀπορροφήσωσι τὸ πλεῖστον τοῦ Προϋπολογισμοῦ, διότι ἀρχῆθεν ἐτέθη ὡς πρὸς αὐτὰς βάσις σφαλερά. Αἱ συντάξεις ἔπρεπε νὰ εἶναι κυρίως ἓν εἶδος ἀσφαλείας, καθ’ ἣν θὰ ὤφειλε τὸ Κράτος νὰ ἐσοδεύῃ ἐκ τῶν κρατήσεων τῶν ὑπαλλήλων τουλάχιστον ὅσα δαπανᾷ δι’ αὐτάς. Ἀλλ’ αὐτὸ εἰσπράττει τώρα ἐκ τῶν κρατήσεων μόλις τὸ ἓν τέταρτον ἐκείνων τὰ ὁποῖα καταβάλλει εἰς συντάξεις. Ἰδοὺ ἡ σφαλερὰ βάσις ἣν πρέπει νὰ μεταβάλωμεν προβαίνοντες εἰς ῥιζικὴν μεταρρύθμισιν τοῦ νῦν κρατοῦντος συστήματος τῶν συντάξεων, τὸ ὁποῖον, ἐπαναλαμβάνω, ἔχει καταστῆ ἤδη μεγάλη πληγὴ τοῦ Προϋπολογισμοῦ ἡμῶν. Ἡ κατάστασις αὕτη ἐπιβάλλει εἰς ἡμᾶς, ἵνα ἀφήσωμεν ὅσον ἔνεστιν ὀλιγωτέρους νὰ εἰσέρχωνται εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν συντάξεων, τὰς ὁποίας νῦν καταβάλλει τὸ Κράτος ὄχι ὡς ἀσφαλιστικὸν κατάστημα ἢ ἀσφαλιστικὴ ἑταιρεία ἀλλ’ ὡς φιλανθρωπικὸν κατάστημα. Τὴν Κυβέρνησιν ἡμῶν ἀπασχολεῖ μεγάλως τὸ περὶ οὗ ὁ λόγος ζήτημα, προτίθεται δ’ αὐτὴ δεδομένης εὐκαιρίας νὰ συντάξῃ καὶ ὑποβάλῃ εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον, καθ’ ὃ τὰ τῶν συντάξεων θὰ διαρρυθμισθῶσιν ἐπὶ βάσεων ὑγιειστέρων καὶ δὴ ὑπὸ τὸν τύπον ἀσφαλείας μετὰ μόνης τῆς διαφορᾶς ὅτι τὸ ἀσφαλίζον Κράτος θ’ ἀπέφευγε πᾶν κέρδος ὑπὲρ ἑαυτοῦ, ὅπερ ἔχουσιν αἱ ἀσφαλιστικαὶ ἑταιρεῖαι, ἀλλ’ ἐν ἀνάγκῃ θὰ διέθετε καὶ ἐξ ἰδίων ποσόν τι ἐτησίως ὑπὲρ τῶν συνταξιούχων. Τὸ ποσὸν ὅμως τοῦτο θὰ καθωρίζετο ἐφάπαξ καὶ δὲν θὰ ηὔξανεν ἑκάστοτε ἁλματικῶς, ὡς νῦν. Οἱ ζητοῦντες νῦν νὰ ὑπεισέλθωσιν εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν συντάξεων τοῦ Προϋπολογισμοῦ ἠδύναντο, ἐὰν ἤθελον, νὰ συμμετάσχωσι τοῦ τοιούτου δικαιώματος καταβάλλοντες ἀπ’ ἀρχῆς τὰς νομίμους κρατήσεις ἐκ τοῦ μισθοῦ των. Ἀλλὰ δὲν ἠθέλησαν, ἔρχονται δὲ τώρα καὶ ζητοῦσι νὰ καταβάλωσιν αὐτὰς ἐφάπαξ.

§102Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὶ κακὸν εἶναι;

§103ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Διότι, ἐὰν κατέβαλλον αὐτὰς ἀπ’ ἀρχῆς, τὸ Κράτος θὰ εἶχεν ἔκτοτε τὸν τόκον ἀνατοκισμόν των. Δὲν πρόκειται δέ, Κύριοι, περὶ τριῶν ἢ τεσσάρων μόνον ἀτόμων. Ἅμα ἀνοίξωμεν ἅπαξ αὐτὴν τὴν θυρίδα, θὰ προθυμοποιηθῶσι νὰ εἰσέλθωσιν εἶτα δι’ αὐτῆς καὶ τόσοι ἄλλοι, ἀριθμούμενοι ἴσως καθ’ ἑκατοντάδας· σᾶς ἀναφέρω τοὺς ὑποδιδασκάλους, οἵτινες δικαιοῦνται νὰ τύχωσι καὶ αὐτοὶ συντάξεως. Σᾶς ἀναφέρω τόσους ἄλλους κατωτέρους ὑπαλλήλους, τὸ ὑπηρετικὸν προσωπικόν, ἐπὶ πᾶσι δὲ τούτοις τοὺς Ἕλληνας καθηγητὰς καὶ διδασκάλους τοῦ Ἐξωτερικοῦ. Ὑπὸ τοιαύτας, Κύριοι, περιστάσεις θὰ σᾶς παρεκάλουν τὴν θυρίδα τῆς εἰσπηδήσεως εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν συντάξεων νὰ κλείσωμεν ἑρμητικῶς.

§104Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κατὰ τὴν συνήθειαν τὴν ὁποίαν ἔχει, ἐπιθυμῶν νὰ παρεκτρέψῃ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἁπλουστάτης τροπολογίας τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον, ἀνῆλθε τὸ βῆμα νὰ ὁμιλήσῃ περὶ συντάξεων καὶ περὶ τῆς μεγάλης πληγῆς τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ ἔθνος ἕνεκα τοῦ λόγου τούτου. Βεβαίως, Κύριοι, τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος δυστυχῶς συντηρεῖ ὁλόκληρον μεραρχίαν, ὡς εἶπε, διότι τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ἔχει συνταξιούχους 8,200 παντὸς εἴδους. Δὲν γνωρίζω ἂν μεθαύριον, ὅταν συγκροτηθῇ ὁ περίφημος ἐκεῖνος στρατὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν τῶν 500 χιλιάδων, θὰ ἐπιστρατευθῇ καὶ αὐτὴ ἡ μεραρχία τῶν συνταξιούχων· ἀλλὰ τὸ βέβαιον εἶναι ὅτι ἡ μεραρχία αὐξάνει κατ’ ἔτος, διότι κατ’ ἔτος προστίθενται 300–350 συνταξιοῦχοι. Καὶ βεβαίως τὸ πρᾶγμα εἶναι κακὸν καὶ πᾶν πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἤθελε συντελέσει ὥστε νὰ μὴ πυκνώνωνται αἱ τάξεις τῶν συνταξιούχων θὰ εἶναι ἀρχὴ βεβαίως χρησιμωτάτη καὶ ὠφελιμωτάτη εἰς τὸ Κράτος. Ἀλλὰ πρόκειται περὶ τούτου; Πρόκειται περὶ τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συνταξιούχων; Δυστυχῶς παριστάμεθα ἀπὸ καιροῦ ἤδη μάρτυρες μιᾶς τακτικῆς, ἡ ὁποία εἶναι προωρισμένη νὰ πυκνώσῃ τὰς τάξεις τῶν συνταξιούχων, διότι καὶ ὑπάλληλοι ῥίπτονται εἰς τοὺς δρόμους πολλοὶ καὶ οἱ στρατιωτικοὶ κυρίως ἀποστρατεύονται ἕνεκα γνωστῶν λόγων καὶ τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας τῶν στρατιωτικῶν ἑτοιμάζεται νὰ καταβιβασθῇ καὶ θὰ ἔχωμεν μεθαύριον τὸν ἀντίκτυπον εἰς τὴν στήλην τῶν συντάξεων καὶ θὰ ἴδητε τὸ ποσὸν τῶν συντάξεων κατὰ πόσον θ’ ἀνέλθῃ καὶ ἂν δὲν θὰ καλύψῃ ὅλας τὰς οἰκονομίας τὰς ὁποίας προβάλλει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τῆς καταργήσεως τῶν θέσεων. Ἐγὼ βεβαίως δὲν συνιστῶ ν’ αὐξήσωσιν αἱ συντάξεις· λέγω ὅμως ὅτι θὰ εἶναι σκληρόν, ἀπάνθρωπον, νὰ στερήσωμεν ὑπαλλήλους τῶν ὁποίων τὸ πρὸς σύνταξιν δικαίωμα ἀνεγνωρίσθη δὶς διὰ νόμων μέχρι τοῦδε, τοῦ δικαιώματος τούτου, διότι δὲν πρέπει νὰ ἐξομοιώσωμεν αὐτοὺς μὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔλεγεν ἁπλούστατα ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ὑπάρχουσι καὶ διδάσκαλοι καὶ γραμματοδιδάσκαλοι οἱ ὁποῖοι ζητοῦσι σύνταξιν. Δὲν ζητοῦσι σύνταξιν. Ὁ νόμος πρὸ πολλοῦ ἔδωκεν εἰς αὐτοὺς τοὺς ὑπαλλήλους τοὺς οἰκονομικοὺς δικαίωμα συντάξεως καὶ ἀνέγνωσα τὰ κείμενα τῶν δύο νόμων τῶν ἰσχυόντων. Τί συνέβη ὅμως; Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εὑρισκόμενοι ὑπὸ τὸν πέλεκυν τῆς παύσεως δὲν κατέβαλλον, διότι δὲν ἐφαντάζοντο ὅτι ἡ Πολιτεία θ’ ἀφήσῃ αὐτοὺς νὰ συμπληρώσωσι τὰ ἔτη τῆς συντάξεως· ἔφθασαν ὅμως τρεῖς–τέσσαρες–πέντε ἐξ αὐτῶν εἰς δεκαετῆ ὑπηρεσίαν καὶ λέγουσιν: —Ἀφοῦ τέλος πάντων τὸ Κράτος μᾶς διατηρεῖ καὶ μᾶς ἔχει δώσει τὸ δικαίωμα τῆς συντάξεως, νὰ μᾶς ἐπιτρέψῃ ἐντὸς ἑνὸς–δύο μηνῶν νὰ δώσωμεν ὅσα καθυστεροῦμεν καὶ ν’ ἀναγνωρίσῃ εἰς ἡμᾶς τὸ δικαίωμα τὸ ὁποῖον δὶς ἔχει ἀναγνωρίσει δι’ ἄλλων νόμων, τὸ δικαίωμα τῆς συντάξεως. Τί ἁπλούστερον τούτου; Τί φυσικώτερον; Ἀλλ’ ὁ κ. Ὑπουργὸς φαντάζεται ὅτι θ’ ἀποπλανήσῃ τὴν Βουλήν, ἐὰν ἔλθῃ ἐδῶ καὶ ὁμιλήσῃ περὶ τῆς κακῆς βάσεως μὲ τὴν ὁποίαν δίδονται αἱ συντάξεις ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα! Αὐτὰ εἶναι ἄσχετα καὶ δὲν ἔχουσι καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον.

§105Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀφήσωμεν τοὺς λόγους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἄνευ παρατηρήσεων, διότι στηρίζονται ἐπὶ σκέψεων ἐντελῶς ἐσφαλμένων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι οὐδὲν ἄλλο εἶχον δικαίωμα οἱ συνταξιοῦχοι παρ’ ὅ,τι θὰ τοῖς ἠσφάλιζεν ἀσφαλιστικὴ ἑταιρεία καὶ ὅτι ὡς ἐκ τούτου εἶναι ἀδύνατον νὰ παραδεχθῶμεν ὅτι μὲ τὴν καταβολὴν τῶν 9%, τὴν ὁποίαν κάμνουσιν, ἠδύναντο νὰ ζητήσωσι παρ’ ἀσφαλιστικῆς ἑταιρείας 50%, ὡς λαμβάνουσι μετὰ εἰκοσιπενταετῆ ὑπηρεσίαν παρὰ τοῦ Δημοσίου. Ἀλλ’ ἐλησμόνησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς— καὶ τὸν παρακαλῶ νὰ προσέξῃ—, διότι, ἐὰν πρόκειται πάλιν νὰ καταστρέψῃ ὁλόκληρον τάξιν ἀνθρώπων πρέπει νὰ εἶναι πολὺ προσεκτικὸς τοὐλάχιστον νὰ ἔχῃ τὸ δίκαιον μαζύ του καὶ ὄχι τὸ ἄδικον—, ἐλησμονήτε λέγω, ὅτι, ὅταν ὁ ὑπάλληλος καταβάλλῃ 9%, τὸ κεφάλαιον τοῦτο ὀφείλει ἡ Πολιτεία νὰ τὸ τοκίσῃ ἐπὶ 25ετίαν μέχρις ὅτου ἔλθῃ ἡ ἐποχὴ τῆς συντάξεως, καὶ δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα ἡ Πολιτεία τὰ ἀνακεφαλαιούμενα ταῦτα κεφάλαια νὰ τὰ ἀποτρέψῃ τοῦ προορισμοῦ των χρησιμοποιλοῦσα αὐτὰ δι’ ἴδιον λογαριασμόν.

§106ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Τί ἴδιον λογαριασμόν; Διὰ τὰς συντάξεις.

§107Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε σήμερον νὰ μὴ σᾶς ἀφήσω ν’ ἀγορεύσητε, διότι πρόκειται περὶ λογιστικῶν καὶ ἔχετε ἀνάγκην νὰ προσέξητε εἰς ὅσα θὰ εἴπω καὶ νὰ μὴ προσέξητε εἰς ὅσα ὑμεῖς σκέπτεσθε (μειδιάματα). Λοιπόν, Κύριοι, ἂς παραδεχθῶμεν ὅτι χίλια ἄτομα — ὑπάλληλοι — καταβάλλουσι τακτικῶς 9% ἐπὶ τοῦ μισθοῦ αὐτῶν μὲ τὴν προσδοκίαν νὰ λάβωσι μετὰ εἰκοσιπενταετίαν σύνταξιν. Τὰ χίλια ἄτομα ὅμως ταῦτα, ὅταν ἐκλείπωσιν, ἀναπληροῦνται ὑφ’ ἑτέρων καταβαλλόντων καὶ τούτων, οὕτως ὥστε ἡ καταβολὴ νὰ ἐξακολουθῇ ἐπ’ ἄπειρον, διότι προκειμένου περὶ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Δημοσίου πρόκειται περὶ διαρκοῦς καταβολῆς. Ὅταν, λέγω, ἔχωμεν τὸ διδόμενον τοῦτο χιλίων ἀτόμων, τὰ ὁποῖα τακτικῶς καταβάλλουσιν, ὅπως λάβωσι μετὰ εἰκοσιπενταετίαν σύνταξιν, ἀναπληροῦνται δὲ ἀδιακόπως οἱ ἀπερχόμενοι ἀπὸ ἄλλα ἄτομα, αἱ πρῶται καταβολαὶ ἐπὶ εἰκοσιπενταετίαν ἀνατοκίζονται, ὥστε νὰ σχηματισθῇ κεφάλαιον ὅπερ κατὰ τοὺς πίνακας τοῦ ἀνατοκισμοῦ ἔσται πεντηκονταπλάσιον τῆς καταβολῆς μὲ τὸν τόκον τῶν 5% ὃν πληρώνει τὸ Δημόσιον εἰς τοὺς δανειστάς του. Τοιοῦτον κεφάλαιον ἅπαξ σχηματισθὲν θὰ ἠσφάλιζε μὲ τοὺς τόκους μόνον αὑτοῦ σύνταξιν ἴσην μὲ 2½ φορὰς τὴν καταβολήν. Ἠδύναντο οἱ τόκοι αὐτοὶ μετὰ τὴν καταβολὴν τῶν νέων ὑπαλλήλων νὰ προσπορίζῃ 50% εὐκόλως εἰς τοὺς συνταξιούχους· ἄρα δὲν ἔχει δίκαιον ὁ κ. Ὑπουργὸς ὁμιλῶν περὶ αὐτῆς τῆς ἀσφαλείας εἰς ἀσφαλιστικὴν ἑταιρείαν, διότι εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλείας ἕκαστον ἄτομον ἀσφαλίζεται δι’ ἑαυτὸ καὶ οὐδὲν σχηματίζει κεφάλαιον τὸ ὁποῖον νὰ μένῃ διαρκῶς καὶ ἐπ’ ἄπειρον ἀποφέρον τόκους νῦν μὲν ὑπὲρ τοῦ σημερινοῦ συνταξιούχου, αὔριον δὲ ὑπὲρ τοῦ συνταξιούχου τοῦ μέλλοντος. Ὁ μὲν ἀσφαλιζόμενος καταβάλλει τὰ χρήματα αὑτοῦ καὶ καρποῦται ὅ,τι φέρουσι ταῦτα καὶ μόνον. Τὰ δὲ μέλη Ταμείων συντάξεων τοὐναντίον σχηματίζουσι κεφάλαιον κατὰ τὴν πρώτην εἰκοσιπενταετίαν· τὸ κεφάλαιον τοῦτο μένει μόνιμον καὶ ἀποφέρει τόκους καὶ τοὺς τόκους αὐτοὺς ὤφειλον ν’ ἀπολαύσωσιν οἱ συνταξιοῦχοι σὺν ταῖς δόσεσι τῶν νέων ὑπαλλήλων. Κατὰ τὸ σύστημα τοῦτο ὁ συνταξιοῦχος δύναται νὰ λάβῃ ἑπτὰ φορὰς τὴν καταβολὴν αὐτοῦ — δηλαδὴ δύναται νὰ τὴν λάβῃ χωρὶς τὸ σχηματισθὲν κεφάλαιον νὰ ὑφίστατο καμμίαν ἐλάττωσιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ μόνη ἀλήθεια, Κύριοι, καὶ τώρα δὲν ἠξεύρω τί σκέπτεται ὁ κ. Ὑπουργός. Βεβαίως εἶναι συνηθισμένος νὰ σκορπίζῃ πτώματα ἐνώπιόν του· ἂς σκορπίσῃ καὶ τὰ πτώματα τῶν συνταξιούχων. Ἀλλ’ ἂς ἔλθωμεν εἰδικῶς εἰς τὴν περίπτωσιν περὶ τῆς ὁποίας πρόκειται, Κύριοι. Πρόκειται περὶ πέντε — ἕξ ἀτόμων τὰ ὁποῖα κατέβαλλον τὴν κράτησίν των ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν καὶ οἱ ὁποῖοι ἕνεκα ἀνεχείας τῶν τελευταίων ἐτῶν ὁμολογουμένως παρέλειψαν νὰ καταθέσωσι τὸ ποσοστὸν ἐπί τινα ἔτη, διότι, ἐὰν ἔμενον ὑπάλληλοι, εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ τὸ καταβάλωσι καθ’ οἱανδήποτε στιγμήν, ἀλλ’ ἔρχεται ὁ νόμος ὁ τελευταῖος καὶ τοὺς ῥίπτει εἰς τοὺς δρόμους. Καὶ οὐ μόνον τοῦτο, ἀλλὰ τοῖς λέγει: δὲν ἔχετε δικαίωμα πλέον νὰ εἶσθε ὑπάλληλοι, οὐδὲ νὰ καταβάλητε τὰ καθυστερούμενα. Καὶ ἐρωτῶ ὑμᾶς, Κύριοι· εἶναι δίκαιον τοῦτο; Εἶναι δίκαιον νὰ ἔχωσι καταβάλει ἐπὶ 19 ἔτη καὶ διότι ἕνεκα ἀνεχείας διέκοψαν τὴν καταβολὴν νὰ μὴ δύνανται πλέον νὰ καταβάλωσι τὴν κράτησιν, ἐνῷ θὰ τὴν κατέβαλλον, ἐὰν ἐξηκολούθουν ἐργαζόμενοι; εἶναι, λέγω, δίκαιον, ὅτε ἡ Πολιτεία εἶναι αἰτία τοῦ κακοῦ, νὰ τοῖς εἴπῃ: δὲν ἐπιτρέπω νὰ καταβάλητε πλέον· ἂς χάσητε καὶ τὰ 19 ἔτη αὐτά; Κρίνατε, Κύριοι, μόνοι σας. Πρόκειται περὶ μεγίστης ἀδικίας. Τὴν εὐθύνην ἂς τὴν ἔχῃ ὁ κ. Ὑπουργός.

§108Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀλίγους ἀριθμοὺς ἤθελον νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει ἡ Βουλὴ κατὰ τὴν ἐκτίμησιν τῶν λεχθέντων ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Κατὰ τὸν Προϋπολογισμὸν τοῦ 1909 ἔχομεν συνταξιούχους στρατιωτικοὺς 3992, ναυτικοὺς 1023 καὶ πολιτικοὺς 3675, διὰ τοὺς ὁποίους τὸ Δημόσιον ἐν ὅλῳ καταβάλλει δραχ. 3.787.169. Τώρα πρέπει νὰ ἔχητε ὑπ’ ὄψει ὅτι οἱ πολιτικοὶ ὑπάλληλοι, τῶν ὁποίων οἱ μισθοὶ ἀνέρχονται περὶ τὰ 17.000.000, καταβάλλουσι λόγῳ κρατήσεων 1.700.000, τὰ ὁποῖα εἰσπράττει τὸ Δημόσιον. Ἑπομένως ἡ καθαυτὸ δαπάνη τοῦ Δημοσίου διὰ πολιτικὰς συντάξεις εἶναι 2.000.000 περίπου, διὰ τοὺς στρατιωτικοὺς δὲ συνταξιούχους, οἱ ὁποῖοι, ἐπαναλαμβάνω, ἀνέρχονται εἰς 4,000 καὶ διὰ τοὺς ὁποίους τὸ Δημόσιον καταβάλλει 3.400.000, τὸ Δημόσιον οὐδὲν εἰσπράττει, διότι ἐκ τοῦ μισθοῦ τοῦ ἀξιωματικοῦ οὐδεμία γίνεται κράτησις. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν σκέπτηται ὅτι εἶναι, καὶ εἶναι βεβαίως, μάστιξ ἡ σύνταξις, διατί ἀποφασίζει νὰ στερήσῃ τῆς μικρᾶς συντάξεως τεσσάρων ἢ πέντε ἐπαρχιακῶν ταμιῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον δεκαετίαν καὶ οἱ ὁποῖοι προσφέρονται νὰ καταβάλωσιν ὅλας τὰς καθυστερουμένας εἰσπράξεις καὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουσι δικαίωμα νὰ θεωρηθῶσιν ὡς συνταξιοῦχοι; Διατί ἀρνεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰς αὐτοὺς τὸ δικαίωμα τοῦτο καὶ δὲν σκέπτεται πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ ἐκ μέρους αὐτῶν ἡ καταβολή; Αὐτὸ ἤθελον νὰ εἴπω.

§109Λ. ΛΑΠΑΘΙΩΤΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Εἶναι λυπηρόν, Κύριοι, ὅτι ἄνθρωποι ἀσχολούμενοι περὶ τὰ οἰκονομικὰ καὶ ἐξετάζοντες τὸ ζήτημα τῶν συντάξεων δὲν θέτουσι τὴν ἀληθῆ βάσιν τῶν συντάξεων. Τὰ Κράτη εἶναι ὑποχρεωμένα ν’ ἀμείβωσι τοὺς ὑπαλλήλους των ἐπαρκῶς καὶ λόγῳ οἰκονομίας περικόπτουσι μέρος τοῦ μισθοῦ, διὰ νὰ δώσωσι συντάξεις. Ἑπομένως ἡ σύνταξις δὲν εἶναι ἀμοιβὴ τὴν ὁποίαν δίδει τὸ Κράτος εἰς ἀνθρώπους μὴ ἐργαζομένους, ἀλλ’ εἶναι τὸ μέρος τοῦ περικοπτομένου μισθοῦ, εἰς τὸ ὁποῖον καταλήγει τὸ Κράτος ἀκριβῶς ἕνεκεν οἰκονομίας. Διότι, ἐὰν ἤθελε τὸ Κράτος συναισθανόμενον τὴν ἀξιοπρέπειάν του, ἐὰν ἤθελεν ἀξιοπρεπῶς ν’ ἀποζῶσιν οἱ ὑπάλληλοί του, ὤφειλε νὰ καθορίσῃ μισθοὺς οἱ ὁποῖοι νὰ ἐπιτρέπωσιν οὐ μόνον βίον ἀξιοπρεπέστερον εἰς τὰ ἄτομα καὶ μᾶλλον ἄνετον, ἀλλὰ καὶ ἀποταμίευσίν τινα διὰ τὸ γῆρας· ἐὰν δ’ αὐτὸ ἔπραττε τὸ Κράτος, τότε αἱ δαπάναι θὰ ἦσαν πολὺ μεγαλείτεραι. Διὰ νὰ γίνῃ λοιπὸν οἰκονομία ἐτησίως θεσπίζει τὰς συντάξεις, θεσπίζει τὴν ἀμοιβὴν τῶν συντάξεων, ἡ ὁποία, ἐπαναλαμβάνω νὰ εἴπω, δὲν εἶναι ἀμοιβὴ εἰς τὰ ἄτομα, ἀλλ’ ἀκριβῶς τὸ ἀντίτιμον τῆς ἐργασίας των, τὸ ὁποῖον περιέκοψε τὸ Κράτος λόγῳ οἰκονομίας. Αὐτὴ εἶναι ἡ οἰκονομολογικὴ βάσις τῶν συντάξεων.

§110Ι. ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Τότε διαφωνεῖτε πρὸς τὸν συνάδελφόν σας ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸν καὶ ὄχι πρὸς ἡμᾶς.

§111Λ. ΛΑΠΑΘΙΩΤΗΣ. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἂν διαφωνῶ πρὸς οἱονδήποτε.

§112Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ ὑπάρχει μία ἀλληλεγγύη πρὸς τὰς σκέψεις μιᾶς Κυβερνήσεως, δι’ αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἀντίθετος γνώμη. Πρέπει νὰ συνδυάσητε τὰς σκέψεις.

§113Λ. ΛΑΠΑΘΙΩΤΗΣ. Ἐγὼ ὁμιλῶ περὶ στρατιωτικῶν συντάξεων· ὑμεῖς ὡμιλήσατε περὶ συντάξεων ἐν γένει.

§114ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐγὼ περὶ πολιτικῶν συντάξεων ὡμίλησα.

§115Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὥστε ἔχετε ἄλλην ἰδέαν περὶ στρατιωτικῶν συντάξεων.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ἀπευθύνεσθε, κ. Ὑπουργέ, πρὸς τὸν κ. Ἀγγελόπουλον· παρακαλῶ ν’ ἀπευθύνησθε πρὸς τὴν Βουλήν.

§117Λ. ΛΑΠΑΘΙΩΤΗΣ. Παύω τοῦ ν’ ἀπευθύνωμαι πρὸς τὸν κ. Ἀγγελόπουλον. .... Ἑπομένως δὲν εἶναι δίκαιον νὰ ἐπιζητῇ τὸ Κράτος καὶ ἑτέραν κράτησιν ἐκ τῶν στρατιωτικῶν, ἀφοῦ ἤδη προκαταβολικῶς κάμνει κράτησιν ἐκ τῶν μισθῶν των. Γνωρίζω δ’ ὅτι ὄχι μόνον τὰ Κράτη, ἀλλὰ καὶ διάφοροι ἑταιρεῖαι ὁσάκις προσθέτουσι τὴν ἀμοιβὴν τῆς συντάξεως εἰς τοὺς ὑπαλλήλους των μειοῦσι κατά τι τοὺς μισθοὺς αὐτῶν. Ἑπομένως αἱ συντάξεις, ὅπως λίαν ὀρθῶς ὑπεστήριξεν ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀττικῆς Βουλευτής, εἶναι ἡ πρόσοδος τὴν ὁποίαν δίδει τὸ περικοπὲν κεφάλαιον καὶ τὴν ὁποίαν προηγουμένως ἐκράτησε τὸ Κράτος· ἑπομένως δὲν εἶναι πληγὴ αἱ συντάξεις, ἀλλ’ εἶναι ὑποχρέωσις λογικὴ καὶ δικαία.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη εἰς γʹ ἀνάγνωσιν. Πολλοὶ Βουλευταὶ ὑποβάλλουσι τροπολογίαν περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου ͵ΒΨΞΗʹ περὶ ταχυδρομικῆς, τηλεγραφικῆς καὶ τηλεφωνικῆς ὑπηρεσίας. Ὁ βουλευτὴς Βόλου κ. Κ. Τοπάλης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ μεταλλείων. Ὁ αὐτὸς Βουλευτὴς ὑποβάλλει ἑτέραν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ νομοσχεδίου. Ὁ αὐτὸς Βουλευτὴς ὑποβάλλει ἑτέραν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Τήνου κ. Θρ. Μαυρομαρᾶς ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ νομοσχεδίου. Οἱ βουλευταὶ κύριοι Κ. Ἀγγελόπουλος, Σ. Δεληγιάννης κλπ. ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τῆς ταμειακῆς ὑπηρεσίας. Οἱ βουλευταὶ κύριοι Κ. Κουμουνδοῦρος καὶ Ν. Γάτσος ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ͵ΓΛΑʹ περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ στρατοῦ τῆς 20ῆς Ἰουνίου 1904». Οἱ βουλευταὶ κύριοι Ἀθ. Τ. Μπασιᾶς, Ἀλ. Κανάρης, Γ. Κατσίνας καὶ Ν. Γερουλᾶνος ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου ͵ΒΨΞΗʹ περὶ ταχυδρομικῆς, τηλεγραφικῆς καὶ τηλεφωνικῆς ὑπηρεσίας». Οἱ βουλευταὶ κύριοι Ἀλ. Πονηρόπουλος, Γ. Κατσίνας, Π. Πετρίδης καὶ Ἀ. Τ. Μπασιᾶς ὑποβάλλουσι τροπολογίαν «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ προξενικοῦ νόμου». Ἅπασαι θέλουσι τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. (Ὅρα Παράρτημα Ἐφημ. Συζητήσεων τῆς Βουλῆς, ἀριθ. 188–193). Αʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ μεταρρυθμίσεως τοῦ νόμου περὶ εἰσπράξεως τῶν δημοσίων ἐσόδων».

§119ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ὅπως παύσῃ πᾶσα ἀφορμὴ πρὸς ματαίαν συζήτησιν, προτείνω τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 2.

§120Ι. ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Ὁλοκλήρου;

§121ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Μάλιστα.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ἀκολούθως ἀναγινώσκεται καὶ γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1). Τὸ ἄρθρον 2 ἀπαλείφεται.

§123ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Μάλιστα.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως τὸ ἄρθρον 3 γίνεται 2, δηλ. τὸ πρώην 3. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 3, τὸ ὁποῖον γίνεται 2, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ἀκολούθως ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 3 πρώην 4, τὸ 4 πρώην 5, τὸ 5 πρώην 6). Ἄρθρον 6 πρώην 7 (ἀναγινώσκεται). Οἱ ἐκ ποινικῶν ἐξόδων, τελῶν, προστίμων καὶ χρηματικῶν ποινῶν ὀφειλέται τοῦ Δημοσίου ἐπιτρέπεται νὰ καταβάλωσιν αὐτὰ εἰς δόσεις, ἐὰν ὑπερβαίνωσι τὰς πεντήκοντα δραχμάς, ὡς ἑξῆς·

καὶ τὰ ὑπερβαίνοντα τὰς δρ. 1200 ἀνὰ δρ. 250. Ἡ πρώτη δόσις καταβάλλεται πρὸ τῆς ἀποφυλακίσεως τοῦ ὀφειλέτου· ἅμα δὲ τῇ καταβολῇ διατάσσεται ἡ ἀποφυλάκισις. Αἱ ὑπόλοιποι δόσεις καταβάλλονται μετὰ διμηνίαν ἀπὸ τῆς καταβολῆς τῆς προηγουμένης. Ἐν καθυστερήσει δέ τινος τούτων καθίσταται ἀπαιτητὸν ἅπαν τὸ ὑπολειπόμενον χρέος καὶ ὁ ὀφειλέτης προσωποκρατεῖται ἐκ νέου, μὴ ἐπιτρεπομένης πλέον μετὰ τὴν προσωποκράτησιν τῆς τμηματικῆς καταβολῆς τοῦ χρέους του.

§125Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. Παρακαλῶ ἡ φράσις «αἱ δόσεις καταβάλλονται μετὰ διμηνίαν» ν’ ἀπαλειφθῇ καὶ νὰ τεθῇ «μετὰ ἑξαμηνίαν».

§126ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Εἰς τὴν βʹ ἀνάγνωσιν.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 6 πρώην 7 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ἀκολούθως ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 7 πρώην 8, τὸ 8 πρώην 9, τὸ 9 πρώην 10, τὸ 10 πρώην 11, ὡς καὶ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου εἰς αʹ ἀνάγνωσιν). Βʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀκτημόνων ὀφειλετῶν τοῦ Δημοσίου».

§128ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Παρακαλῶ ν’ ἀναβληθῇ.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Γʹ συζήτησις τῆς προτάσεως νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἰσχύος τῶν διατάξεων τοῦ ΥΝΔʹ τοῦ 1872 νόμου περὶ φορολογίας καὶ εἰς δήμους τῆς νήσου Λευκάδος».

§130Π. ΦΙΛΙΠΠΑΣ. Ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Βαλαωρίτου. Ἐπειδὴ δὲ ταξινομεῖ καὶ συμπληροῖ ἐν πολλοῖς τὸν νόμον, παρακαλῶ ν’ ἀναγνωσθῇ.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλά. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ἀκολούθως ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 1–5, ὡς καὶ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου). Αʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ μεταρρυθμίσεως διατάξεών τινων τῶν ἀφορώντων τὴν διαχείρισιν τῆς ποινικῆς δικαιοσύνης καὶ τὰς κατ’ αὐτὴν δαπάνας νόμων». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ἀκολούθως ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 1–20, ὡς καὶ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου εἰς αʹ ἀνάγνωσιν). Βʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ᾼΡΟϚ’ περὶ μεταρρυθμίσεως τοῦ διὰ τοῦ νόμου ΩΞΓʹ συσταθέντος σώματος μηχανικῶν τοῦ πολεμικοῦ ναυτικοῦ καὶ τοῦ νόμου ᾼΦΕ’ περὶ ὀργανισμοῦ τῶν πληρωμάτων τοῦ στόλου». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον). Βʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ προσωρινῆς ἀτελείας τοῦ μεταποιουμένου σίτου καὶ βάμβακος». (Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, διαγραφομένης τῆς σχετικῆς προτάσεως νόμου τοῦ κ. Γάτσου μετὰ συναίνεσίν του). Ὁ βουλευτὴς Τριχωνίας κ. Ν. Παπαϊωάννου ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ μεταρρυθμίσεως διατάξεών τινων περὶ ταμειακῆς ὑπηρεσίας. Αʹ συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ Β. Ναυστάθμου».

§132Σ. ΠΟΛΥΖΩΗΣ. Γνωστὸν τυγχάνει ὅτι ὁ Ναύσταθμος καὶ ἡ ὑποβρύχιος ἄμυνα ἀποτελοῦσι μίαν τῶν σοβαρωτέρων ὑπηρεσιῶν τοῦ Ναυτικοῦ, τοῦτο δὲ τονίζει καὶ ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις ἡ συνοδεύουσα τὸ ὑποβληθὲν νομοσχέδιον, δι’ οὗ πρόκειται νὰ ὀργανωθῶσιν ἐπὶ τὰ βελτίω ἴσως αἱ ὑπηρεσίαι αὗται. Ἀλλὰ πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἡ Βουλὴ ἐψήφισε νομοσχέδιον περὶ μετακλήσεως ξένων ὀργανωτῶν μαχίμων, μηχανικῶν καὶ ναυπηγικῶν. Δὲν νομίζετε ὅτι πρέπει νὰ ἀναμείνωμεν τὰ φῶτα τῶν ξένων τούτων, ὅπως τότε ὀργανώσωμεν καὶ τὰς ὑπηρεσίας ταύτας; Νομίζω δ’ ὅτι ἀπομακρύνεται καὶ τοῦ πρέποντος ἡ ἐπιμονὴ πρὸς ἐπιψήφισιν τοιούτου νομοσχεδίου, ὅταν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἀναμένονται νὰ ἔλθωσι κατόπιν τῶν νομοθετημάτων τούτων οἱ ἔχοντες τὰ φῶτα νὰ ὀργανώσωσι τὰς ὑπηρεσίας ταύτας. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον ἤθελον παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ναυτικῶν, εἰ δυνατόν, ν’ ἀνεβάλλετο ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου τούτου.

§133Ι. ΔΑΜΙΑΝΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν). (Ὅρα Παράρτημα).

§134Σ. ΠΟΛΥΖΩΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι μὲ παρεξήγησεν ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν Ὑπουργός, διότι ἐγὼ δὲν εἶπον ὅτι ἠπατήθη ὁ συντάξας τὸ νομοσχέδιον εἴτε οἱ συντάξαντες ἢ ὑποβαλόντες αὐτό. Ἐγὼ διερμηνεύων καὶ γνώμην μεγάλου ἀριθμοῦ ἀξιωματικῶν τοῦ Ναυτικοῦ, οἱ ὁποῖοι εἶδον ὅτι διετύπωσαν παράκλησιν ὅπως ἡ Κυβέρνησις ἀποφύγῃ τὴν ἀποστολὴν ὀργανωτικῶν νομοσχεδίων, ἐνόμισα ὡς ἀξιωματικὸς ἀκριβῶς ὅτι ἦν ἐπιβεβλημένον καὶ εἰς ἐμὲ νὰ παρακαλέσω, ὅπως, εἰ δυνατόν, ἀναβληθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἄλλως τε ἴσως εἶναι καὶ ἄριστον. Οἱ αἰτήσαντες δὲ τὴν μὴ ὑποβολὴν ὀργανωτικῶν νομοσχεδίων ἀκριβῶς ἐπικαλοῦνται τὰ νομοθετήματα διὰ τῶν ὁποίων πρόκειται νὰ μετακληθῶσιν οἱ ξένοι ὀργανωταὶ ἢ ἐκπαιδευταί. Πολὺ μὲ ἀδικεῖ ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν Ὑπουργὸς νομίσας ὅτι εἶχον τὴν διάθεσιν νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, προκειμένου περὶ τῆς οὐσίας αὐτοῦ. Οὐδόλως ἔθιξα τὴν οὐσίαν τοῦ νομοσχεδίου· θεωρῶ ἀρτιώτατον καὶ ἄριστον τὸ νομοσχέδιον, ἀλλ’ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπαναλάβω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προεῖπον, ὅτι προκειμένου νὰ ἔλθωσιν ἀλλοδαποὶ ἀξιωματικοὶ θὰ ἠδύναντο ἴσως, ὡς ἐκ τῆς πείρας καὶ τῶν φώτων τὰ ὁποῖα εἰς εὐρύτερον κύκλον ἔχουσιν ἀποκτήσει, νὰ συντελέσωσιν εἰς τὴν βελτίωσιν ἢ νὰ συνομολογήσωσι καὶ αὐτοὶ τὰς ἐλλείψεις καὶ τὰ ἐλαττώματα τὰ ὑπάρχοντα εἰς τὰς ὑπηρεσίας ταύτας. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα μεταξὺ ἐκπαιδεύσεως καὶ ὀργανώσεως ἂς μοὶ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν νὰ φρονῶ ὅτι εἶναι ἀλληλένδετα, ἡ ἐκπαίδευσις τουτέστι μὲ τὴν ὀργάνωσιν καὶ ἡ ὀργάνωσις ἀντιθέτως πρὸς τὴν ἐκπαίδευσιν. Οὐδὲν ἕτερον ἔχω νὰ εἴπω.

§135Λ. ΛΑΠΑΘΙΩΤΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Ἐὰν ἴσχυεν ἡ αὐτὴ λογικὴ τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Αἰγίνης Βουλευτοῦ καὶ σχετικῶς πρὸς τὰ στρατιωτικὰ νομοσχέδια, ἔπρεπεν οὔτε αὐτὰ νὰ ἐφαρμοσθῶσιν. Ὁ ἀξιότιμος ἐξ Αἰγίνης Βουλευτὴς ἐζήτησε ν’ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι πρόκειται νὰ μετακληθῶσιν ἀλλοδαποὶ ἀξιωματικοί, καὶ διετύπωσεν ὡς ἀξίωμα ὅτι ἡ ὀργάνωσις εἶναι ἀλληλένδετος πρὸς τὴν ἐκπαίδευσιν. Ἡ ὀργάνωσις καὶ ἡ ἐκπαίδευσις εἶναι δύο τινὰ ἐντελῶς διακεκριμένα, ἡ δὲ μετάκλησις τῶν ἀλλοδαπῶν ἀξιωματικῶν δὲν ἀφορᾷ εἰς τὴν ὀργάνωσιν, διότι οὔτε εἶναι δυνατὸν ὀργάνωσιν σχετιζομένην πρὸς τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους καὶ τὰς κοινωνικὰς ἀνάγκας, σχετιζομένην πρὸς τὸν χαρακτῆρα τοῦ λαοῦ, τὰς ἐπικρατούσας ἕξεις καὶ τὰς παραδόσεις καὶ τὴν ἱστορίαν αὐτοῦ, ν’ ἀναμείνωμεν παρὰ ξένων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔλθωσιν ἐνταῦθα ἐντελῶς ἀνίδεοι καὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουσιν ἀνάγκην πολλῶν ἐτῶν διὰ νὰ μελετήσωσι τὰ ζητήματα τῆς ὀργανώσεως. Ἡ μετάκλησις τῶν ἀλλοδαπῶν ἀξιωματικῶν ἀφορᾷ τὴν ἐκπαίδευσιν καὶ τὴν διαρρύθμισιν τῶν ὑπηρεσιῶν, τὰς ὁποίας θὰ εὕρωσιν ἑτοίμους, ὅπως τὰς καταστήσωσιν ἀποτελεσματικωτέρας. Ἑπομένως φρονῶ ὅτι ὀφείλομεν νὰ ἔχωμεν ἑτοίμην τὴν ὀργάνωσιν, ὀφείλομεν νὰ ἔχωμέν τι τὸ ὑπάρχον, διότι, ἂν δὲν ἔχωμέν τι τὸ ὑπάρχον, δὲν θὰ ὠφελήσῃ ἡ μετάκλησις τῶν ἀλλοδαπῶν ἀξιωματικῶν.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Μεθ’ ὃ ψηφίζονται τὰ ἄρθρα καὶ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου). Αʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου ͵ΒΨΞΗʹ περὶ ταχυδρομικῆς, τηλεγραφικῆς καὶ τηλεφωνικῆς ὑπηρεσίας». (Ψηφίζεται ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου). Ἄρθρον 1 (ἀναγινώσκεται).

§137Ν. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 παρακαλῶ νὰ διαγραφῇ.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλά· τὸ ἄρθρον 1 διαγράφεται καὶ τὸ ἄρθρον 2 γίνεται 1. Λοιπὸν ἄρθρον 1 (ἀναγινώσκεται). (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 1). Ἄρθρον 3, γινόμενον ἄρθρον 2 (ἀναγινώσκεται). (Ἀναγινώσκεται καὶ ψηφίζεται τὸ ἄρθρον τοῦτο ὡς καὶ τὰ ἑπόμενα ἄρθρα 3–6). Ἄρθρον 7 (ἀναγινώσκεται).

§139Ν. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Παρακαλῶ ν’ ἀπαλειφθῇ ἡ τελευταία παράγραφος τοῦ ἄρθρου τούτου.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλά· ἀπαλείφεται. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 7, ὡς ἐτροποποιήθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ψηφίζονται εἶτα τὰ ἄρθρα 8 καὶ 9). Ἄρθρον 10 (ἀναγινώσκεται).

§141Ν. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Τὰ ἄρθρα 10 καὶ 11 νὰ τροποποιηθῶσι κατὰ τὴν τροπολογίαν ἣν σᾶς ὑποβάλλω ἐγγράφως.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 10 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Μεθ’ ὃ ψηφίζονται καὶ τὰ λοιπὰ ἄρθρα καὶ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου). Αʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ᾼΦΜΓʹ τῆς 28 Μαΐου 1887 περὶ στρατιωτικῶν εἰσφορῶν». (Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον). Συζήτησις τῆς προτάσεως νόμου «περὶ καθυστερουμένου φόρου τῶν ἀμπέλων τῶν χρήσεων 1908 καὶ 1909». Περὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου ἐψηφίσθη σχετικὸς νόμος· ὥστε νομίζω ὅτι περιττεύει πλέον.

§143ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Βεβαίως.

§144ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος».

§146ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, κύριε Πρόεδρε, ὡς καὶ τὸ κατωτέρω «περὶ τροποποιήσεως κλάσεών τινων τοῦ τελωνιακοῦ δασμολογίου» παρακαλῶ ν’ ἀναβληθῶσι.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλονται. Γʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἐπιτελικῆς ὑπηρεσίας τοῦ στρατοῦ». (Ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον). Γʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κλήσεως μὴ γεγυμνασμένων ἐφέδρων καὶ ἐθνοφρουρῶν πρὸς ἐκγύμνασιν».

§148Λ. ΛΑΠΑΘΙΩΤΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό, κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸ ἄρθρον μόνον νὰ γίνῃ ἄρθρον 1ον, νὰ προστεθῇ δὲ ἄρθρον 2, τὸ ἑξῆς: «Οἱ ἐκ τῶν ἀνωτέρω καλούμενοι πρὸς ἐκγύμνασιν ἐπιτρέπεται νὰ προσέρχωνται εἰς τὰ σώματα τοῦ στρατοῦ ἅτινα ἑδρεύουσιν ἐν τῷ τόπῳ τῆς διαμονῆς των. Οἱ καλούμενοι πρὸς ἐκγύμνασιν δημόσιοι καὶ δημοτικοὶ ὑπάλληλοι δὲν ἀπολύονται, ἀλλὰ θεωροῦνται ἐπ’ ἀδείᾳ ἄνευ ἀποδοχῶν κατὰ τὸ διάστημα τῆς ἐν τῷ στρατῷ γυμνάσεώς των. Ἡ κλῆσις πρὸς ἐκγύμνασιν ἐπιτρέπεται νὰ γίνηται καὶ τμηματικῶς. Διὰ Β. Διατάγματος ὁρισθήσονται αἱ λεπτομέρειαι τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ παρόντος νόμου». (Ψηφίζεται εἶτα ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ἄρθρον μόνον γενόμενον ἄρθρον 1ον καὶ τὸ προταθὲν ἄρθρον 2ον ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ). Ἡ ψήφισις τοῦ συνόλου θ’ ἀναβληθῇ δι’ αὔριον, ἵνα τυπωθῇ ἡ τροπολογία. Γʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ͵ΓΛΑʹ περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ στρατοῦ τῆς 20 Ἰουνίου 1904». (Ψηφίζονται τὰ ἄρθρα 1–16 καὶ ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 17).

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 17 ὑπάρχει τροπολογία τοῦ βουλευτοῦ ἐκ Λακεδαίμονος κ. Λεωπούλου, καθ’ ἣν εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ νομοσχεδίου περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ στρατοῦ προστίθεται παράγραφος ἔχουσα ὡς ἑξῆς: «Οἱ κατὰ τὸν προηγούμενον διαγωνισμὸν τοῦ ἐ. ἔ. προσελθόντες πρὸς ἐξέτασιν ὑποψήφιοι μαθηταὶ τῆς Σχολῆς τῶν Εὐελπίδων καὶ μὴ εἰσαχθέντες εἰς αὐτὴν δύνανται νὰ προσέλθωσιν εἰς τὸν προκηρυχθησόμενον νέον τοιοῦτον συμφώνως τῷ παρόντι νόμῳ ἄνευ τῆς προσαγωγῆς νέων δικαιολογητικῶν ἐγγράφων».

§150Λ. ΛΑΠΑΘΙΩΤΗΣ. Τὴν ἀποδέχομαι. (Ψηφίζεται εἶτα τὸ ἄρθρον 17, ὡς ἐτροπολογήθη, καὶ τὰ ἄρθρα 18–21 ἀναγινώσκεται δὲ τὸ ἄρθρον 22).

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 22 ὑπάρχει τροπολογία τῶν βουλευτῶν κυρίων Κ. Κουμουνδούρου καὶ Ἰ. Γιαννακίτσα ἔχουσα οὕτω: Τὸ ἄρθρον τοῦτο ἀντικαθίσταται ὑπὸ τοῦ ἑξῆς: «Ἡ πρώτη § τοῦ ἄρθρου 22 τροποποιεῖται ὡς ἑξῆς: Τὰ δύο τρίτα τοῦ ὁλικοῦ ἀριθμοῦ τῶν λοχαγῶν ἑκάστου ὅπλου καὶ σώματος τοῦ στρατοῦ κατὰ σειρὰν ἀρχαιότητος λαμβανόμενά εἰσι λοχαγοὶ αʹ τάξεως, τὸ δὲ ἓν τρίτον λοχαγοὶ βʹ τάξεως. Οἱ συμπληρώσαντες ὅμως τριετῆ ὑπηρεσίαν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦτόν εἰσι λοχαγοὶ αʹ τάξεως, καὶ ἂν εἰσέτι δὲν εὑρίσκωνται ἐντὸς τῶν δύο τρίτων τοῦ ὁλικοῦ ἀριθμοῦ τῶν λοχαγῶν».

§152Λ. ΛΑΠΑΘΙΩΤΗΣ. Ἀποδέχομαι ταύτην.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον τοῦτο, ὡς ἐτροποποιήθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Γίνονται εἶτα δεκτὰ καὶ τὰ λοιπὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου). Τὸ σύνολον, ἐπειδὴ πολλαὶ τροπολογίαι ἐγένοντο ἀποδεκταί, θὰ μείνῃ νὰ ψηφισθῇ, ὅταν τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἐψηφίσθη εἰς τὰς διαφόρους αὑτοῦ λεπτομερείας, ἀνατυπωθῇ. Γʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ στρατιωτικῆς προεκπαιδεύσεως». (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ νομοσχέδιον ἄνευ ἀντιρρήσεως). Γʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ στρατολογίας τοῦ κατὰ γῆν στρατοῦ». (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχήν, ὡς καὶ τὰ ἄρθρα 1–43 τοῦ νομοσχεδίου ἄνευ ἀντιρρήσεως). Ἄρθρον 44 (ἀναγινώσκεται).

§154Λ. ΛΑΠΑΘΙΩΤΗΣ. Παρακαλῶ, ὅπως εἰς τὸ προτελευταῖον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 44 προστεθῶσι τὰ ἑξῆς: «Οἱ κατάλογοι οὗτοι δημοσιεύονται διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως μέχρι τέλους Ἰουνίου καὶ τῇ φροντίδι τῶν δημάρχων ἀναγινώσκονται ἐπ’ ἐκκλησίαις ἐν ταῖς πόλεσι καὶ τοῖς χωρίοις, τῇ φροντίδι δὲ τῶν προξενικῶν Ἀρχῶν κοινοποιοῦνται εἰς τοὺς ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ διαμένοντας ὑπηκόους Ἕλληνας».

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 44 τοῦ νομοσχεδίου, ὡς ἐτροποποιήθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Γίνονται εἶτα δεκτὰ καὶ τὰ λοιπὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου, ὡς καὶ τὸ σύνολον αὐτοῦ, ἄνευ ἀντιρρήσεως).

§156Λ. ΛΑΠΑΘΙΩΤΗΣ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, ὅπως προταχθῇ καὶ ψηφισθῇ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 40 ἀναγεγραμμένον ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει νομοσχέδιον.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Λοιπὸν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 40: Αʹ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ΓΡΚʹ (3110) νόμου τῆς 20 Μαΐου 1906». (Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον ἄνευ ἀντιρρήσεως).

§158Ι. ΔΑΜΙΑΝΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν). Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου τροποποιοῦνται διατάξεις τινὲς τοῦ νόμου ͵ΒΨΞΓʹ περὶ μηχανικῶν τῶν Ἑλληνικῶν ἐμπορικῶν πλοίων.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ τυπωθῇ, θὰ διανεμηθῇ καὶ θ’ ἀναγραφῇ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Αʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου ͵ΒΨΞϚʹ περὶ ταχυδρομικῶν ἐπιταγῶν». (Ἀναγινώσκεται καὶ γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον εἰς αʹ ἀνάγνωσιν). Αʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ συντηρήσεως τῶν ὁδῶν τοῦ Κράτους». (Ἀναγινώσκεται καὶ γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον εἰς αʹ ἀνάγνωσιν). Αʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ μεταλλείων».

§160Ν. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Δι’ αὔριον.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλετε νὰ καταργήσωμεν τὰς τηλεφωνητρίας;

§162ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§163Ε. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Αὐτὸ τὸ ἀπέσυρεν ὁ κ. Ὑπουργός.

§164ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Τὰ εἰς γʹ ἀνάγνωσιν, κ. Πρόεδρε.

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κατατάξεως ὡς μηχανικῶν ἐν τῷ ναυτικῷ διπλωματούχων τῆς σχολῆς τῶν μηχανουργῶν τοῦ Σχολείου τῶν Βιομηχάνων Τεχνῶν». (Ἀναγινώσκεται καὶ γίνεται δεκτὸν ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ ἄρθρον 1 τοῦ νομοσχεδίου). Ἄρθρον 2 (ἀναγινώσκεται) Ἐπ’ αὐτοῦ ὑπάρχει τροπολογία τῶν κυρίων Α. Μιαούλη καὶ Ι. Μπούμπουλη ἔχουσα ὡς ἑξῆς: Εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου 2 προστίθενται τὰ ἑξῆς: Οὗτος διορίζεται παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ναυτικῶν ἐπὶ τῇ προτάσει τοῦ διευθυντοῦ τοῦ Σχολείου τῶν Βιομηχάνων Τεχνῶν». (Γίνεται δεκτὴ ἡ τροπολογία τῶν κυρίων Α. Μιαούλη καὶ Ι. Μπούμπουλη. Γίνεται εἶτα δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2, ὡς ἐτροποποιήθη, ὡς καὶ τὰ ἄρθρα 3–7). Ἄρθρον 8 (ἀναγινώσκεται). Ἐπ’ αὐτοῦ ὑπάρχει τροπολογία τῶν κυρίων Α. Μιαούλη καὶ Ι. Μπούμπουλη ἔχουσα ὡς ἑξῆς: Ἡ τελευταία παράγραφος τοῦ ἄρθρου 8 ἀπαλείφεται ἀντικαθισταμένη ὡς ἑξῆς: Ἐκ τῶν λοιπῶν τῶν κατατασσομένων μόνον πρὸς συμπλήρωσιν τῆς στρατιωτικῆς των ὑπηρεσίας οἱ μὲν ἐπιτυχόντες κατὰ τὰς ἀπολυτηρίους ἐξετάσεις κατατάσσονται μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ ὑποκελευστοῦ αʹ τάξεως μηχανικοῦ, οἱ δὲ ἀποτυχόντες μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ ὑποκελευστοῦ βʹ τάξεως μηχανικοῦ. Οἱ εἰς ἀμφοτέρας τὰς ἀνωτέρω κατηγορίας ἀνήκοντες τίθενται εἰς τὸ ἀριστερόν τῶν ὑπαρχόντων ὁμοιοβάθμων των, τῶν μὴ προερχομένων ἐκ τοῦ Σχολείου τῶν Βιομηχάνων Τεχνῶν, καὶ ἀπολαμβάνουσι τὰς ἀποδοχὰς τῶν ὁμοιοβάθμων των μαχίμων ὑπαξιωματικῶν· ἐπιτρέπεται δὲ νὰ διορίζωνται ἐν τῷ Πολεμικῷ Ναυτικῷ μὲ τὸν βαθμὸν ὃν φέρουσιν, ἐὰν αἰτήσωσι τοῦτο πρὸ τῆς λήξεως τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας ἀφομοιούμενοι τότε κατὰ πάντα πρὸς τοὺς λοιποὺς ὑπαξιωματικοὺς τοῦ μηχανικοῦ κλάδου καὶ τηροῦντες τὴν ἀνωτέρω ὁρισθεῖσαν ἀρχαιότητα». (Γίνεται δεκτὴ ἡ τροπολογία τῶν κυρίων Ἰ. Μπούμπουλη καὶ Ἀ. Μιαούλη ὡς καὶ τὸ 8 ἄρθρον, ὡς ἐτροποποιήθη). Ἄρθρον 9 (ἀναγινώσκεται). Ἐπ’ αὐτῶν ὑπάρχουσιν αἱ ἑξῆς τροπολογίαι· πρώτη τῶν κυρίων Ἰ. Μπούμπουλη καὶ Ἀ. Μιαούλη ἔχουσα ὡς ἑξῆς: Εἰς τὸ τέλος τῆς πρώτης παραγράφου τοῦ ἄρθρου 9 προστίθενται τὰ ἑξῆς: «Ἐπὶ τῇ βάσει ἑκάστοτε ἐκθέσεως τοῦ κυβερνήτου τοῦ πλοίου ἢ τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς ὑπηρεσίας εἰς ἣν ὑπηρετοῦσι περὶ τῆς ἱκανότητος, διαγωγῆς καὶ ναυτικῶν προσόντων, στηριζομένης ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ ἀμέσου προϊσταμένου τοῦ δι’ ὃν αὕτη». Εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου μετὰ τὰς λέξεις «ἐπὶ πολεμικῶν πλοίων» νὰ προστεθῶσιν αἱ λέξεις «ἐν ἐνεργείᾳ». Δεύτερον τοῦ κ. Κορυζῆ ἔχουσα ὡς ἑξῆς: Εἰς τὸ ἄρθρον 9 τοῦ νομοσχεδίου νὰ προστεθῇ ὡς τρίτη παράγραφος ἡ ἑξῆς: «Οἱ κεκτημένοι δίπλωμα τοῦ Σχολείου τῶν Βιομηχάνων Τεχνῶν καὶ δυνάμει αὐτοῦ καταταχθέντες καὶ ὑπηρετοῦντες ἤδη ὑπαξιωματικοὶ ὑπάγονται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος νόμου ὡς πρὸς τὴν περαιτέρω προαγωγήν».

§166Ι. ΔΑΜΙΑΝΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν). Εἰς τὴν δευτέραν τροπολογίαν νὰ προστεθῇ μετὰ τὴν λέξιν «ὑπαξιωματικοὶ» ἡ λέξις «μηχανικοί». (Γίνονται δεκταὶ αἱ τροπολογίαι ὡς καὶ τὸ ἄρθρον 9, ὡς ἐτροποποιήθη. Ἀναγινώσκονται ἐπίσης καὶ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 10–14).

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 15 (ἀναγινώσκεται). Ἐπ’ αὐτοῦ ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Ἀθ. Τ. Μπασιᾶ ἔχουσα ὡς ἑξῆς: «Εἰς τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος νόμου ὑπάγονται ἐξαιρετικῶς πάντες οἱ κατὰ τὴν δημοσίευσιν αὐτοῦ σπουδασταὶ τῆς σχολῆς τῶν μηχανουργῶν τοῦ Σχολείου τῶν Βιομηχάνων Τεχνῶν». (Ἀπορρίπτεται ἡ τροπολογία, μεθ’ ὃ ἀναγινώσκεται καὶ γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 16). Ἄρθρον 17 (ἀναγινώσκεται).

§168Ι. ΔΑΜΙΑΝΟΣ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 17 νὰ διαγραφῇ.

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα· ἑπομένως τὸ ἄρθρον 18 γίνεται 17 καὶ τὸ ἄρθρον 19 γίνεται 18. (Ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 17 καὶ 18). Τὸ σύνολον αὔριον. Γʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ μετακλήσεως ἀλλοδαπῶν ναυπηγοῦ, μηχανικοῦ καὶ ἀρχιτεχνίτου τορπιλλητῶν καὶ ἀρχιτεχνίτου ὁπλουργοῦ». (Ἀναγινώσκεται καὶ γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον εἰς γʹ ἀνάγνωσιν). Γʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τηλεγραφοσήμων». Ἀναβάλλεται. Γʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ διαχειρίσεως καὶ διοικήσεως τῶν δασῶν».

§170Α. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Τόσον διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ὅσον καὶ διὰ τὸ νομοσχέδιον τῶν δικαστικῶν προσόντων, εἶναι καιρὸς νὰ καταθέσωσιν αἱ ἐπιτροπαὶ τὰς ἐκθέσεις των, καθόσον εἶχε δοθῆ προθεσμία τριήμερος. Θὰ παρακαλέσω δὲ καὶ τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ δασικοῦ νομοσχεδίου, ὅπως καὶ αὐτὴ μέχρι τοῦ προσεχοῦς Σαββάτου τουλάχιστον ἀποπερατώσῃ τὴν μελέτην τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὑποβάλῃ τὴν ἔκθεσίν της.

§171Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπιτροπὴν τὴν δασικὴν ἐργάζεται μετὰ μεγάλης προθυμίας, ἀλλ’ ἀμφιβάλλω πολὺ ἂν φέρει εἰς πέρας τὰς ἐργασίας της μέχρι τοῦ προσεχοῦς Σαββάτου. Τὸ πολὺ μέχρι τῆς προσεχοῦς Δευτέρας.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὑποβάλλει νομοσχέδιον «περὶ διαθέσεως ποσοῦ ἐκ τοῦ δυνάμει τοῦ ΓΣΞʹ νόμου συνομολογηθέντος διὰ τὰ ἔργα τῶν δεξαμενῶν Πειραιῶς δανείου πρὸς πληρωμὴν ληξιπροθέσμων ὑποχρεώσεων τοῦ λιμενικοῦ ταμείου». Λύεται ἡ συνεδρίασις. (Λύεται ἡ συνεδρίασις ὥρᾳ 8 καὶ 45′ μ. μ.).