1903.01.24

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 15

τῆς 24 Ἰανουαρίου 1903.

(Παρασκευή).

(Προεδρεύοντος τοῦ προσωρινοῦ Προέδρου κ. Ε. Τσαρλαμπᾶ).

(Γενομένης ἀπαρτίας ὥρᾳ 10 καὶ 45′ π, μ. ἀναγινώσκονται καὶ ἐγκριθέντα ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν κατέθεσε τὰς ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ Μαντινείας κ. Παπαναστασίου ζητηθείσας πληροφορίας. Ὁ κ. Κωνσταντῖνος Κουμουνδοῦρος ἔχει τὸν λόγον.

§2Κ. Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μανθάνω ἐξ ἐπιστολῆς προερχομένης ἐκ Τριπόλεως, ὅτι ὑπεβλήθη αἴτησις τοῦ Εἰσαγγελέως πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης πρὸς ποινικὴν καταδίωξιν τῶν καταγγελθέντων ἐπὶ δωροδοκίᾳ διὰ τὴν ἐκλογὴν Μεγαλοπόλεως. Δυστυχῶς ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργός. Ἐλπίζω ὅμως, ὅτι θέλει λάβει γνῶσιν τῆς ἐπερωτήσεώς μου, καὶ τὸν παρακαλῶ νὰ καταθέσῃ τὰ ἔγγραφα αὐτὰ εἰς τὴν Βουλήν. Μοὶ ἀναγκαιοῦσι πολύ.

§3Κ. ΦΛΕΣΣΑΣ. Καὶ ἐγὼ ἔλαβον γνῶσιν, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ καταθέσῃ τὰ ἔγγραφα ταῦτα.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ διαβιβασθῇ ἡ αἴτησίς σας εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν.

§5Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Προκειμένου νὰ συζητηθῇ μετ’ ὀλίγον ἡ ἐκλογὴ Καλαβρύτων, θέλω ὑποβάλει παράκλησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ἵνα εὐαρεστηθῇ καὶ καταθέσῃ εἰς τὴν Βουλήν: αʹ) τὴν ἔκθεσιν τοῦ Βασιλικοῦ Ἐπιτρόπου παρὰ τῇ Ἱερᾷ Συνόδῳ, σχετικῶς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ἀπονεμηθείσης χάριτος εἰς τοὺς Νηφωνιστάς· βʹ) καὶ αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, διὰ τῆς ὁποίας ἐπροτάθη ἡ ἀπονομὴ τῆς τοιαύτης χάριτος· διότι ἐν τῇ ἀποφάσει ταύτῃ ὑπάρχει μειονοψηφία τινῶν ἐκ τῶν Συνοδικῶν, τοὺς ὁποίους δὲν ἠδυνήθησαν νὰ πείσωσιν, ἵνα γνωμοδοτήσωσι περὶ τῆς χάριτος, καὶ ἐν τῇ μειονοψηφίᾳ ταύτῃ ὑπάρχουσιν ὅλοι οἱ λόγοι, οἱ ἀποδεικνύοντες ὡς πραξικόπημα τὴν ἀπονομὴν τῆς τοιαύτης χάριτος. Παρακαλῶ λοιπὸν, ἀμφότερα τὰ ἔγγραφα ταῦτα νὰ ὑποβληθῶσι τὸ ταχύτερον εἰς τὴν Βουλὴν, διότι βεβαίως θὰ ἔλθῃ ταχέως ἡ συζήτησις τῆς ἐκλογῆς Καλαβρύτων. Ὡσαύτως παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν, ἐὰν ἀληθεύει, ὅτι ὀλίγας ἡμέρας πρὸ τῶν ἐκλογῶν συνελήφθησαν ἐν Πάτραις, περιφερόμενοι εἰς τὰς ὁδοὺς, ὑπόδικοι ἢ κατάδικοι, κρατούμενοι εἰς τὰς φυλακὰς, ἐὰν κατηγγέλθη διὰ τοῦτο ὁ ἐπιστάτης Φώτης Παπαφωτόπουλος, καὶ ποίαν ἀπάντησιν ἔδωσεν εἰς τὸν Εἰσαγγελέα. Ἐὰν προὐτάθη ὑπὸ τούτου ἡ ἀπόλυσις τοῦ ἐπιστάτου καὶ διατὶ δὲν ἀπελύθη οὗτος. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ ζητήσῃ πληροφορίας παρὰ τοῦ Ἀρχηγείου τῆς Χωροφυλακῆς καὶ καταθέσῃ ταύτας εἰς τὴν Βουλὴν περὶ τοῦ ἐὰν συνελήφθη ὁ φυγόδικος Ῥήγας ἐν Καλαβρύτοις κατὰ τὰς ἡμέρας τῆς καταδιώξεως τοῦ Πανοπούλου, ἐὰν καὶ διατὶ ἀπελύθη ἐκ τοῦ ἀστυνομικοῦ κρατητηρίου, καὶ τί ἔγγραφον εὑρέθη ἐπ’ αὐτοῦ, ἐκδεδομένον παρὰ τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Χωροφυλακῆς. Παρακαλῶ τὸν κύριον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν: 1) ἐὰν διωρίσθη ἀστυνόμος Κλειτορίας ὁ Φράγκου ἀνθυπολοχαγὸς, ἐὰν μετέβη νὰ παραλάβῃ τὴν ἀστυνομίαν, καὶ διατὶ ἠρνήθη ὁ προκάτοχος αὐτοῦ νὰ τῷ παραδώσῃ τὴν ὑπηρεσίαν. 2) Ἐπίσης, ἐὰν ὁ ἀνθυπασπιστὴς Τσάτσος μετέβη εἰς τὸν δῆμον Ἀροανείας καὶ παρέλαβε τὴν ἀστυνομίαν, μόλις δὲ μετὰ δύο μῆνας ἐδημοσιεύθη τὸ Διάταγμα τῆς μεταθέσεως αὐτοῦ. 3) Πόσαι μεταβολαὶ ἀστυνόμων καὶ ὑπαξιωματικῶν ἐγένοντο ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου 1901 μέχρι τοῦ Νοεμβρίου 1902 ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Καλαβρύτων. Παρακαλῶ νὰ διαβιβασθῶσιν αἱ ἐπερωτήσεις αὗται τὸ ταχύτερον εἰς τοὺς κυρίους Ὑπουργοὺς, ἵνα δώσωσι τὰς ζητουμένας πληροφορίας.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ βουλευτὴς κ. Ἀναγνωστόπουλος κατέθηκε διαφόρους ἐπερωτήσεις, σχετικὰς πρὸς τὴν ἐκλογὴν Δωρίδος. Ἐξακολουθεῖ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς Δομοκοῦ. Ὁ κύριος Πετιμεζᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§7Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἀνέπτυξα, Κύριοι, χθές τινα τῶν ἐλαττωμάτων, τὰ ὁποῖα χαρακτηρίζουσι τὴν ἐκλογὴν Δομοκοῦ. Ἐνθυμεῖσθε, τί ἀνέφερα περὶ τῆς γενομένης δωροδοκίας τῶν διακοσίων ἐκείνων ἀνθρώπων, τοὺς ὁποίους περιέφερον δεδεμένους καὶ προσήγαγον εἰς τὸ ἐκλογικὸν τμῆμα. Νομίζω, κύριοι Βουλευταὶ, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ζητῶμεν ψηλαφητὰς ἀποδείξεις, ὅταν πρόκηται περὶ δωροδοκίας, διότι οὐδεὶς ἀγνοεῖ, ὅτι τὸ ἔγκλημα τοῦτο τῆς δωροδοκίας τελεῖται ἐν κρυπτῷ. Οὐδεὶς δίδει ἀπόδειξιν τοῦ ἐγκλήματός του, ὅτι δωροδοκεῖται, ἢ ὅτι δωροδοκεῖ. Ἀλλ’ ἐν τούτοις ἐπὶ τῆς προκειμένης περιπτώσεως τὸ πρᾶγμα εἶναι αὐτόφωρον, τὸ πρᾶγμα μονονουχὶ κραυγὴν ἀφίνει. Αἱ δικαιολογίαι ἐκεῖναι, τὰς ὁποίας ἠκούσατε, ὅτι δῆθεν ἐδέθησαν αὐτοὶ ἐκ συνηθείας, ἢ ὅτι ἐδέθησαν διὰ νὰ χορεύσωσι, διὰ νὰ μεταβῶσιν εἰς τὴν ἐκλογὴν χορεύοντες, ὅτι εἰς διάστημα δύο ὡρῶν ἔμενον οὐ μόνον χορεύοντες, ἀλλὰ καὶ δεδεμένοι, εἶναι ἐλαφραὶ δικαιολογίαι, δικαιολογίαι αἱ ὁποῖαι δὲν δύνανται νὰ ἔχωσι καμμίαν πειθώ. Ἀλλ’ εἶπον ὅτι εἶναι αὐτόφωρον, οὐχὶ μόνον ἐκ τοῦ τεκμηρίου τούτου, ὅτι, ἐὰν δὲν ἦσαν δωροδοκημένοι, δὲν εἶχον ἀνάγκην νὰ τοὺς δέσωσι — καὶ τοὺς ἔδεσαν βεβαίως διὰ νὰ μὴ ἔλθωσιν εἰς συνάφειαν μετ’ ἄλλων ἀνθρώπων καὶ μεταβάλωσι φρόνημα καὶ ἀπολεσθῶσιν οὕτω καὶ τὰ δοθέντα,— ἀλλὰ καὶ σᾶς ἀνέγνωσά τινας ἐκ τῶν ἐνόρκων καταθέσεων ἐντίμων πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐκθέτουσιν ὅλα τὰ γεγονότα κατὰ γράμμα. Δὲν καταθέτουσι μόνον ἐν ταῖς ἐκθέσεσι ταύταις ἐνόρκως οἱ πολῖται ἐκεῖνοι, ὅτι τοὺς εἶδον δεδεμένους, ἀλλὰ καταθέτουσι καὶ ὅτι ἔλαβον δῶρα, καὶ ἀναφέρουσι μάλιστα ὀνομαστικῶς ποῖοι ἔλαβον τὰ δῶρα καὶ πόσα δῶρα ἔλαβον.

§8Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ. Διὰ τὸν ἑαυτόν των λέγουσιν ὅτι ἔλαβον δῶρα;

§9Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ὄχι. Ὅτι εἶδον διδόμενα δῶρα.

§10Θ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗΣ. Ποῖος εἶναι ὁ ἐνεργήσας τὰς ἀνακρίσεις αὐτάς;

§11Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Εἶναι ὁ εἰρηνοδίκης, ὁ ὁποῖος ὥρκισεν αὐτοὺς ἐπὶ τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου κατὰ τὸ ἄρθρον 336 τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας, καὶ ἑπομένως αἱ καταθέσεις αὗται ἔχουσιν ἅπαν τὸ ἀποδεικτικὸν κῦρος. Εἰς τὰς καταθέσεις ταύτας, Κύριοι, ἀναφέρονται οὐ μόνον τὰ περὶ δωροδοκίας, ἀλλὰ καὶ τὰ περὶ τῆς ἐνεργείας τῆς ἐκνόμου τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἰδίως τῆς ἐνεργείας τοῦ ἐργοδηγοῦ καὶ τῶν εἰσπρακτόρων. Πῶς δύναταί τις, Κύριοι, νὰ ὑποθέσῃ, ὅτι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἐδέθησαν ἐκ συνηθείας, ἢ διὰ νὰ ἐπιδείξωσι τὴν χαράν των, μεταβαίνοντες πρὸς ψηφοφορίαν, ἀφοῦ βλέπει, ὅτι αὐτοὺς τοὺς διακοσίους, τοὺς δεδεμένους, τοὺς βαδίζοντας ἐν ῥυθμῷ, τοὺς ἐκράτει δι’ ἑνὸς σχοινίου ὁ δημόσιος εἰσπράκτωρ καὶ τοὺς ὡδήγει εἰς τὸ ἐκλογικὸν τμῆμα καὶ τοὺς εἰσῆγεν εἰς τὴν ἐκλογὴν διὰ νὰ ψηφίσουν ἐνώπιον αὐτοῦ; — ὁ εἰσπράκτωρ, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ ἀντιπρόσωπος τοῦ Βουλευτοῦ! — Εἶναι, Κύριοι, ἢ δὲν εἶναι αὐταὶ ἀσχημίαι τοῦ αἰσχίστου εἴδους; Δύναται ἡ Βουλὴ νὰ παρίδῃ τὰς ἀσχημίας ταύτας; Συνήθεια! Συνήθεια εἶναι καὶ τῆς Βουλῆς νὰ παραβλέπῃ τὰς τοιαύτας ἀσχημίας, καὶ διὰ τοῦτο, Κύριοι, ἐφθάσαμεν ἐκεῖ ὅπου ἐφθάσαμεν! Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ πατάξῃ ἡ Βουλὴ τὰ τοιαῦτα παραπτώματα, τὰ ὁποῖα προδίδουσι τὸν ἐξευτελισμὸν τοῦ ἀνθρώπου, τὰ ὁποῖα ἐξευτελίζουσι τὸ Κοινοβούλιον! Πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της ἡ Βουλὴ, ὅτι ὁ καταρτισμὸς τοῦ Κοινοβουλίου εἶναι ἡ βάσις, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐρείδεται τὸ πολίτευμα ἡμῶν. Ἀλλὰ, Κύριοι, δὲν εἶναι ταῦτα μόνον. Ἡ πίεσις, ἢ μᾶλλον ἡ προλείανσις τοῦ ἐκλογικοῦ ἐδάφους, πρὸ πολλοῦ διενηργεῖτο ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ ἐκείνῃ, — ἐπαρχίᾳ μικρᾷ, ἐννοεῖται — ὅπου αἱ πιέσεις αὐτῶν τῶν ὀργάνων τῆς ἐξουσίας, καὶ ἰδίως ἀνωτέρων ὑπαλλήλων, ὅπως θέλω λάβει τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἀναφέρω, ἔχουσι μεγίστην ἐπιρροήν. Πρῶτος, Κύριοι, ὁ νομάρχης τῆς Φθιώτιδος ἐπίεσε ποικιλοτρόπως τοὺς δημάρχους τῆς ἐπαρχίας αὐτῆς. Ἦτο χθὲς ἐδῶ ὁ δήμαρχος Θαυμακῶν, ὁ ὁποῖος μοὶ διηγήθη πράγματα, τὰ ὁποῖα πραγματικῶς μὲ ἔκαμαν νὰ φρίξω· διότι γνωρίζω, ὅτι οἱ νομάρχαι εἶναι ἀντιπρόσωποι τῶν Κυβερνήσεων, ἀλλὰ δὲν εἶναι καὶ ἀντιπρόσωποι τοιούτων σκοπῶν, εἰς τὸ νὰ διαφθείρωσι τὰς συνειδήσεις τῶν ἐκλογέων, εἰς τὸ νὰ μεταβάλλωσι τὸ ἐκλογικὸν φρόνημα τῶν ἐπαρχιῶν. Ἐκλήθη, Κύριοι, ἐπανειλημμένως ὁ δήμαρχος Θαυμακῶν ὑπὸ τοῦ νομάρχου Φθιώτιδος, καὶ τῷ ἐπεβλήθη νὰ μεταβάλῃ φρόνημα, διότι ὁ δήμαρχος Θαυμακῶν ἐτύγχανε φίλος τοῦ ἀποτυχόντος. Μετέβη ὁ νομάρχης εἰς τὸν δῆμον Θαυμακῶν· καὶ ἠξεύρετε, κύριοι Βουλευταὶ, τί εἶπε πρὸς τὸν δήμαρχον; «Τίποτε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐγκρίνω — καὶ τὰ πλέον νόμιμα πράγματα, τὴν ἐπικύρωσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, — ἐὰν δὲν μεταβάλῃς πολιτικὸν πρόγραμμα, διότι ἐγὼ ἔχω θρησκείαν τὸ κόμμα!». — «Ἀφοῦ, Κύριε, σεῖς ἔχετε θρησκείαν τὸ κόμμα, — ἀπαντᾷ ὁ δήμαρχος — ἐγὼ δὲν πρέπει νὰ ἔχω θρησκείαν τὸ κόμμα, τοῦ ὁποίου μοῦ ἐπιβάλλετε νὰ ἐγκαταλείψω τὰς ἀρχάς;»

§12Ν. ΛΕΩΝΙΔΑΣ. Ποῖος ἦτο ὁ νομάρχης;

§13Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ὁ Σπανίδης... Ἠξεύρετε τί ἔλεγε, Κύριοι; Ἤρχισε τὴν ἀνταλλαγὴν ἐγγράφων ὁ κ. νομάρχης διὰ νὰ εὕρῃ ἀφορμὴν, καὶ κατώρθωσε νὰ εὕρῃ τοιαύτην διὰ νὰ τιμωρήσῃ τὸν δήμαρχον αὐτόν· καὶ ὁ δήμαρχος ἐξεκάλεσε τὴν ἀπόφασιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον...

§14Ν. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Τὸν γνωρίζετε τὸν νομάρχην;

§15Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Δὲν τὸν γνωρίζω.

§16Ν. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Ἐὰν τὸν ἐγνωρίζετε, θὰ δὲν τὰ ἐπιστεύετε αὐτά.

§17Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Θὰ ἦτο πολὺ καλὸς ἀντιπρόσωπος τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἐξετέλει κατὰ γράμμα τὰς ἐπιθυμίας της!

§18Ν. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Ἀλλ’ εἶναι καὶ τόσον εὐφυὴς, ὥστε νὰ μὴ κάμνῃ τοιαύτας ἀνοησίας.

§19Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἐγὼ ἔχω ἔγγραφα, ἐκ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύονται τοιαῦται ἀνοησίαι.

§20Ν. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Δὲν ὑποθέτω ν’ ἀποδεικνύωνται ἐκ τῶν ἐγγράφων τοιαῦται ἀνοησίαι.

§21Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ὁρίστε, κύριε! Ἀκούσατε! Θὰ παρακαλέσω μάλιστα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐὰν ἦναι δυνατὸν, διαρκούσης τῆς συνεδριάσεως νὰ φέρῃ ἐδῶ τὴν πειθαρχικὴν τιμωρίαν, τὴν ἔκθεσιν, καὶ τὴν ἔφεσιν τοῦ δημάρχου. Θὰ ἴδητε, ὅτι αὐτὸς ἐτιμωρήθη διὰ τίποτε! Ἐξεκάλεσε τὴν ἀπόφασιν, καὶ παρεπονέθη ὅτι ἡ ἀπόφασις αὕτη δὲν ἦτο δικαία. Ἐστάλη, Κύριοι, τὸ ἔγγραφον τοῦτο εἰς τὸν Εἰσαγγελέα, —διὰ νὰ ἴδητε ὅτι καὶ ἡ δικαστικὴ ἐξουσία εἶναι οὕτω πως κατηρτισμένη, ὥστε συντελεῖ καὶ αὐτὴ εἰς τὴν τοιαύτην κομματικὴν ἐνέργειαν τῆς Κυβερνήσεως. — Ὁ Εἰσαγγελεὺς, εἰς ὃν ἐστάλη ἡ ἔκθεσις, εἰσήγαγε τὸν δήμαρχον εἰς τὸ Πλημμελειοδικεῖον ἐπὶ ἐξυβρίσει. Γνωρίζετε ποῖον εἶναι τὸ περιεχόμενον τῆς ἐφέσεως, τὸ ὁποῖον ἐχαρακτηρίσθη ὡς ἐξύβρισις. Καὶ ὁ δήμαρχος κατεδικάσθη δὶς, τὸ πρῶτον μὲν εἰς δεκαπέντε ἡμερῶν φυλάκισιν, τὸ δεύτερον δὲ εἰς τριῶν μηνῶν φυλάκισιν! Ἀκούσατε τοῦτο ἐκ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ἀρείου Πάγου, ὡς αὕτη ἀναφέρει τὸ γεγονός. Ὁ δήμαρχος ὀνομάζεται Κωνσταντῖνος Καρατζᾶς. (Ἀναγινώσκει τὴν ἀπόφασιν τοῦ Δικαστηρίου τῶν ἐν Λαμίᾳ Πλημμελειοδικῶν.) Ἐκ τῶν φράσεων τούτων τοῦ δημάρχου, τῶν ἐν τῇ ἐφέσει, ἐννοεῖτε ποία ἦτο ἡ ἀπόφασις τοῦ νομάρχου, καὶ διατὶ κατεδίωκε τὸν δήμαρχον. Ἐννοεῖται ὅτι ἡ πρᾶξις αὕτη τοῦ νομάρχου ὑπάγεται εἰς τὰς συνεπείας τοῦ Ποινικοῦ Νόμου. Ταῦτα, Κύριοι, ἐχαρακτηρίσθησαν ὡς ἐξύβρισις! Καὶ μολονότι ὁ δήμαρχος διεμαρτύρετο, λέγων ὅτι ὑπάγεται δικαστικῶς εἰς Λάρισαν, διοικητικῶς δὲ μόνον εἰς Φθιώτιδα, καὶ ὅτι ὁ φυσικὸς αὐτοῦ δικαστὴς ἦτο ὁ ἐν Λαρίσῃ, τὸ Δικαστήριον ἐν τούτοις δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν τὴν διαμαρτυρίαν του, καὶ τὸν κατεδίκασεν εἰς 45 ἡμερῶν φυλάκισιν! Καὶ τοῦτο δὲν τὸ λέγω διὰ νὰ σᾶς πείσω ὅτι μετέβαλε πολιτικὸν φρόνημα, ἀλλὰ σᾶς τὸ προβάλλω ὡς ἔνδειξιν τῆς διαγωγῆς ὅλων τῶν ἀρχῶν ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ ἐκείνῃ. Ὅταν βλέπητε τὸν νομάρχην τοιαύτην πίεσιν ἐξασκοῦντα κατὰ τοῦ δημάρχου, τί περιμένετε ἀπὸ τοὺς εἰσπράκτορας καὶ τοὺς ἐργοδηγούς; Ἀκούσατε ἁπτὰς ἀποδείξεις ὅλων αὐτῶν τῶν πραγμάτων. Ἐξητάσθη ἕτερος μάρτυς, ἐκτὸς ἐκείνων, τοὺς ὁποίους σᾶς ἀνέφερα χθὲς, ὅστις κατέθεσεν, ὅτι «ἐδωροδοκήθησαν πλέον τῶν 100 ψηφοφόρων, ὅπως ψηφίσωσιν ὑπὲρ τοῦ ἐπιτυχόντος βουλευτοῦ κ. Φωτιάδου...» κλπ. Ἐν τούτοις ἔπειτα, διὰ νὰ ἐκφοβίσωσι τοὺς ἐκλογεῖς, — νομίζοντες ὅτι ἡ τοιαύτη πίεσις δύναται νὰ φέρῃ ἀποτελέσματα, — κύπτοντες τὸ οὖς πρὸς τὰς κάλπας, ἐξεφόβιζον τοὺς ἐκλογεῖς, ὅτι θὰ ἤκουον τὸ σφαιρίδιον ῥιπτόμενον εἰς τὴν κάλπην, καὶ θὰ ἐγνώριζον, ποίαν ψῆφον ἔρριψαν. (Ἀναγινώσκει): «Ἐπίσης γνωρίζω, ὅτι ὁ δημόσιος εἰσπράκτωρ περιώδευσε τὰ διάφορα χωρία μαζὺ μὲ τὸν Φωτιάδην...» κλπ. Ἄλλος μάρτυς, ὁρκισθεὶς ἐπὶ τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου, καταθέτει τὰ ἑξῆς. (Ἀναγινώσκει τὴν κατάθεσιν τοῦ μάρτυρος).

§22ΑΛΕΞ. ΠΟΝΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τίνες εἶναι οὗτοι;

§23Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Εἶναι μαρτυρίαι, αἱ ὁποῖαι κατετέθησαν ἐνώπιον τοῦ εἰρηνοδίκου ἐνόρκως.

§24ΑΛΕΞ. ΠΟΝΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν δίκῃ τινί;

§25Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Δὲν ἦσθε χθὲς βεβαίως ἐδῶ, ἀλλὰ σᾶς ἐπαναλέγω, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἔχῃ τις ἀποδείξεις τῶν τοιούτων πραγμάτων, οὔτε συμβολαιογραφικὰς, οὔτε ἄλλας, καὶ διὰ τοῦτο ἠναγκάσθησαν οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ καταφύγωσιν εἰς τὸν εἰρηνοδίκην καὶ νὰ ἐξετάσωσι διαφόρους ἐντίμους πολίτας ἐνόρκως.

§26ΑΛΕΞ. ΠΟΝΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀφοῦ ὑπάρχῃ ἔκθεσις ἀντίθετος δικαστικοῦ ἀντιπροσώπου.

§27Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Πρέπει νὰ γνωρίζητε, κύριοι Βουλευταὶ, ὅτι οἱ δικαστικοὶ ἀντιπρόσωποι μεταβαίνουσιν εἰς τὰ ἐκλογικὰ τμήματα τὴν ἡμέραν τῆς ἐκλογῆς, ἢ τοὐλάχιστον ἀφ’ ἑσπέρας, ὅτι εἰσέρχονται εἰς τὰ τμήματα καὶ ἐνεργοῦσι τὰς ἐκλογὰς, ὅτι δὲν γνωρίζουν ἑπομένως, τί γίνεται ἐκτὸς τοῦ τμήματος, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιληφθῶσί τι, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσωσι τὰς ἐργασίας τῶν τμημάτων καὶ ἑπομένως νὰ ἴδωσι, παραδείγματος χάριν, τοὺς διακοσίους ἐκλογεῖς, ὅτε ἐφέροντο δεμένοι. Ἦτο δυνατὸν ὁ δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος νὰ περιέρχηται τὴν ἐπαρχίαν μαζὺ μὲ τὸν ἐργοδηγὸν, διὰ νὰ ἀκούσῃ τί ἔλεγεν οὗτος; ἦτο δυνατὸν νὰ περιέρχηται εἰς τὰ χωρία τῆς ἐπαρχίας, διὰ νὰ βλέπῃ εἰς ποίους δίδουσι χρήματα καὶ εἰς ποίους ὄχι; Δὲν κτυποῦν σήμαντρον, ὅταν δωροδοκοῦν.

§28ΑΛΕΞ. ΠΟΝΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὰ συνέβησαν ἐγγὺς τοῦ ἐκλογικοῦ τμήματος, ἢ εἰς τὸν περίβολον αὐτοῦ. Ἦτο δυνατὸν λοιπὸν, ὁ δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος νὰ ἀκούσῃ τὰς διαμαρτυρίας των, ἢ ἄλλος τις νὰ ἀποταθῇ πρὸς αὐτὸν καὶ νὰ βεβαιώσῃ τὸ πρᾶγμα.

§29Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Δὲν θεωρεῖται ἐγκληματικὴ ἡ πρᾶξις, διὰ νὰ ἐπιληφθῇ ὁ δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος.

§30Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Τί ἠθέλετε νὰ κάμῃ ὁ δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος;

§31ΑΛΕΞ. ΠΟΝΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ ἀναφέρῃ ἐν τῇ ἐκθέσει του.

§32Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ὁ δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος δὲν δύναται νὰ ὑποβάλῃ δι’ ἐκθέσεως ὅσα ἀκούει κατὰ τὰς ἡμέρας τῆς ἐκλογῆς, διότι τότε δὲν ἤθελον ἐπαρκέσει εἰς τοῦτο ὄχι μόνον μία ἡμέρα, ἀλλ’ οὔτε ὁλόκληρον ἔτος. Ὁ δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος ὀφείλει νὰ ὑποβάλῃ ἔκθεσιν περὶ τῆς τυπικῆς ἐνεργείας τῆς ἐκλογῆς καὶ περὶ ὅσων αὐτὸς οὗτος ἀντιληφθῇ. Ἤκουσα ὅτι ἄλλος δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος ἔν τινι ἄλλῃ ἐκλογῇ ἀνέφερεν ὅσας πληροφορίας ἔλαβε παρὰ διαφόρων ἀνθρώπων, ἀλλὰ θὰ εἶχεν, ὑποπτεύομαι, ἰδιαίτερον λόγον, διὰ νὰ ἀναφέρῃ τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἤκουσε· δὲν ἦτο καθῆκόν του. Εἶχε λόγον τινὰ, ἵνα ὑπηρετήσῃ μίαν τῶν δύο πολιτικῶν μερίδων. Διὰ τοῦτο δὲν πρέπει νὰ δίδωμεν πίστιν εἰς τοιαύτας δικαστικὰς ἐκθέσεις, παρὰ εἰς ὅ,τι ὁ δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος βεβαιοῖ ὅτι ἀντελήφθη ἰδίας αἰσθήσεσιν. Ἀλλ’ ἴσως μοὶ εἴπητε: «καταθέτουσι τὴν ἀλήθειαν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι;»

§33ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (ἐκ τῆς ἀριστερᾶς). Ἆ! ἆ!

§34Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Νομίζω κακὸν νὰ καταντήσωμεν μέχρις αὐτοῦ, ὥστε οὔτε ἐνόρκως νὰ μὴ καταθέτωμεν τὴν ἀλήθειαν. Διατὶ νὰ πιστεύωμεν σᾶς, οἱ ὁποῖοι δὲν καταθέτετε ἐνόρκως, καὶ οὐδεμίαν ὑπέχετε εὐθύνην;

§35Ν. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Δυστυχῶς δὲν ὑπέχουσιν οὔτε αὐτοὶ εὐθύνην· θὰ σᾶς τὸ εἴπω κατόπιν τοῦτο. Καὶ σεῖς κάμνετε ὅτι δὲν τὸ ἠξεύρετε, νομίζοντες ὅτι θὰ μᾶς πείσητε ὅτι δὲν τὸ ἠξεύρετε.

§36Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Γνωρίζω ὅτι ὑπάρχει προδικασία περὶ προαποδείξεως, γνωρίζω ὅτι ἕκαστος ἐκλογεὺς ἔχει δικαίωμα νὰ ἐγείρῃ πολιτικὴν ἀγωγὴν ἐνώπιον τῶν πολιτικῶν Δικαστηρίων ἐπὶ ἀποζημιώσει, γνωρίζω δὲ, ὅτι ἡ προδικασία ἔχει ἴσον κῦρος μὲ τὰς ἀποδείξεις τὰς γενομένας κατὰ διατάξεις πολιτικῶν ἀποφάσεων, καὶ ἑπομένως, ἀφοῦ ἐξισοῦνται, ὑπόκεινται καὶ εἰς ὅλας τὰς συνεπείας. Βλέπετε ὅτι τὸ ἠξεύρω! Λοιπὸν αὐτὸ εἶναι ζήτημα, τὸ ὁποῖον θὰ κρίνῃ ἡ Βουλή. Ἐγὼ ὀφείλω νὰ ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλήν, τί ἀποδεικνύεται ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς Δομοκοῦ, καὶ ἡ Βουλὴ κατόπιν θὰ κρίνῃ...

§37Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὑποστηρίζετε ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι κατέθηκαν ἐνόρκως ὑπέχουν εὐθύνην;

§38Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Μάλιστα, τὸ ὑποστηρίζω. Πιθανὸν νὰ μὴ ἔχω δίκαιον, ἀλλ’ ἡ κρίσις μου εἶναι αὐτή.

§39Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε.

§40Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Οὐδεμίαν ὑπέχουσιν εὐθύνην, διότι δὲν ἐξητάσθησαν ἐνώπιον ἀρχῆς ἁρμοδίως ἐνεργούσης.

§41Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Δὲν λέγω ὅτι ὑπέχουσιν εὐθύνην ἐνώπιον τῶν ποινικῶν Δικαστηρίων, ἀλλὰ τέλος πάντων ἔχουσιν εὐθύνην ἐνώπιον τοῦ ἀνωτάτου Δικαστηρίου τοῦ Θεοῦ.

§42Ν. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Ἀλλὰ πάντες οἱ ἄνθρωποι ἔχουσιν εὐθύνην ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ διὰ πᾶσαν πρᾶξίν των.

§43Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Νὰ σᾶς φέρω λοιπὸν πληροφορίας μὴ ὑποστηριζομένας δι’ ὅρκου. Ἀκούσατε! (ἀναγινώσκει).... Αὐτὰ λέγουσιν ἄνθρωποι εὐϋπόληπτοι, ἀπευθυνόμενοι πρὸς τὴν Βουλήν. Ἰδοὺ ἀποδείξεις! Ἀλλ’ οἱασδήποτε ἀποδείξεις καὶ ἂν φέρω, εἶναι βέβαιον ὅτι σεῖς θέλετε τὰς ἀπορρίψει. Ποίαν ἀπόδειξιν θέλετε; Μήπως θέλετε νὰ ἐπαναληφθῇ αὐτὴ ἡ πρᾶξις τοῦ δεσίματος ἐνώπιόν σας, διὰ νὰ τὸ ἴδητε ἰδίοις ὄμμασι; Ποίαν ἄλλην ἀπόδειξιν θέλετε; Νὰ καταγγείλωμεν αὐτοὺς τοὺς δωροδοκηθέντας, καὶ νὰ φέρωμεν ἐνώπιόν σας ἀποφάσεις, διὰ τῶν ὁποίων καταδικάζονται; Ἀλλὰ δὲν ὑπῆρχεν ὁ ἀπαιτούμενος χρόνος. Βεβαίως, Κύριοι, εἰς τὴν Βουλὴν ἀφίεται νὰ κρίνῃ ἐπὶ πάντων τούτων, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαφύγῃ τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς, ὅτι διὰ νὰ δεσμεύσουν αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους δίκην ὑποζυγίων, διὰ νὰ διανύσουν οὗτοι δεμένοι διάστημα δύο ὡρῶν καὶ ἔλθουν εἰς τὸν τόπον τῆς ψηφοφορίας, ἐνδεικνύει ὅτι ὑπῆρξε λόγος διὰ νὰ γείνῃ αὐτὸ, καὶ ὁ λόγος δὲν ἦτο ἄλλος παρὰ διὰ νὰ ἦναι βέβαιον, ὅτι θέλουσι ψηφίσει ὑπὲρ τοῦ κυρίου Φωτιάδου...

§44Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν καὶ ἐκ τῆς ἀντιθέτου μερίδος ἐπῆγαν ἐπίσης δεμένοι;—διότι ὑπάρχουν ὅμοια τηλεγραφήματα, βεβαιοῦντα τὸ γεγονός.

§45Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Πιθανὸν, ἀλλὰ δὲν ἕπεται ἐκ τούτου, ὅτι ἡ ἐκλογὴ εἶναι νόμιμος. Νομίζω, Κύριοι, ὅτι ἀπέδειξα, ὅτι εἰς τὴν ἐκλογὴν Δομοκοῦ ἔλαβον χώραν τοσαῦται παρανομίαι καὶ τοσαῦται ἀσχημίαι, ὥστε κατόπιν τούτων πρέπει νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή: «εἶναι ἢ δὲν εἶναι ἄκυρος, νόθος, ἡ ἐκλογὴ αὕτη;» Δύναται κανεὶς νὰ ἀρνηθῇ, ὕστερον ἀπὸ ὅσα ἀνέφερα, ὅτι ἔλαβον χώραν ἐπεμβάσεις τῆς ἐξουσίας καὶ τῶν ὀργάνων αὐτῆς; Δύνασθε ν’ ἀρνηθῆτε, ὅτι ὁ ἐργοδηγὸς ἐπέδρασεν ἐπὶ τοῦ πνεύματος τῶν ἐκλογέων διὰ τῆς σωρείας τῶν δημοσίων ἔργων καὶ διὰ τῆς ἐπισκευῆς τῶν ἐκκλησιῶν; δύνασθε ν’ ἀρνηθῆτε, ὅτι τὴν ἐπέμβασιν τῆς ἐξουσίας εἰς τὸν πτωχότατον ἐκεῖνον τόπον, εἰς τὴν μικρὰν ἐκείνην ἐπαρχίαν συνεπλήρωσεν ἡ ἀσχημία τῆς διαφθορᾶς τῶν συνειδήσεων διὰ τῶν χρημάτων; Δὲν πρέπει, νομίζω, Κύριοι, νὰ ἐξακολουθήσῃ ἐπ’ ἄπειρον, τῇ ἀνοχῇ τῆς Βουλῆς, ἡ ἀσχημία αὕτη τῆς δωροδοκίας· καὶ νομίζω μάλιστα, ὅτι εἰς αὐτὸν τὸν κ. Φωτιάδην δὲν ἐπιτρέπεται, οὔτε συμφέρει, νὰ παρακαθήσῃ ἐν τῷ περιβόλῳ τούτῳ, τοιαύτας ἁμαρτίας φερούσης τῆς ἐκλογῆς του. Ἐὰν ὁ κ. Φωτιάδης ἔχῃ ὑπὲρ ἑαυτοῦ τὴν ἐμπιστοσύνην τῆς ἐπαρχίας του, ἂς ἀφεθῇ ἐλευθέρα παντὸς ἐπηρεασμοῦ ἡ ἐπαρχία του, ἂς ἐπανέλθῃ ὁ κ. Φωτιάδης εἰς τὴν ἐπαρχίαν του, ἂς ἐνεργηθῇ νέα ἐκλογὴ, ἐντελῶς ἀνεπηρέαστος ἀπὸ τοιαύτας ἐπεμβάσεις καὶ ἀσχημίας, καὶ ἂν ἐκ νέου ἐκλεγῇ, λίαν εὐχαρίστως νὰ τὸν παραδεχθῶμεν ἐν τῷ περιβόλῳ τούτῳ. Ἤδη ὅμως, φρονῶ ὅτι ἐπιβάλλεται εἰς τὴν Βουλὴν, ἐὰν ἐννοῇ νὰ ἐνασκήσῃ εἰλικρινῶς τὸ καθῆκόν της, καθῆκον ὑψηλὸν, διότι ἀφορᾷ εἰς τὴν βάσιν αὐτὴν, ἐπὶ τῆς ὁποίας τὸ πολίτευμα ἡμῶν ἐρείδεται, ἐπιβάλλεται, λέγω, εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ἀκυρώσῃ τὴν ἐκλογὴν ταύτην, διὰ νὰ πατάξῃ αὐτὰς τὰς παρανομίας, ἀλλὰ καὶ τὸ μόλυσμα τῆς δωροδοκίας, τὸ ὁποῖον τῇ ἀνοχῇ τῆς Βουλῆς πλησιάζει, Κύριοι, νὰ μολύνῃ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα!

§46Ν. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Προσεπάθησα νὰ ψυχολογήσω ἐπὶ τῶν κυρίων Βουλευτῶν κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἀγορεύσεως τοῦ ἀξιοτίμου προλαλήσαντος. Ὁμολογῶ ὅτι αἱ ἔρευναί μου αἱ ψυχολογικαὶ ὑπῆρξαν λίαν εὐχάριστοι, διότι κατενόησα, ὅτι τὸ πνεῦμα τῆς Βουλῆς καθόλου εἶναι ὑπὲρ τῆς ἐπικυρώσεως τῆς ἐκλογῆς. Καὶ ἀληθῶς αἱ ἐνστάσεις, αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν καὶ αἱ ὁποῖαι ὑπεστηρίχθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, δὲν εἶναι τοιαῦται, ὥστε νὰ κατασταθῇ δυνατὸν νὰ κλονισθῇ ἔστω καὶ ἑνὸς ἡ πεποίθησις περὶ τοῦ κύρους τῆς ἐκλογῆς τῆς ἐπαρχίας Δομοκοῦ. Εἶναι βέβαιον, ὅτι οἱ κατὰ τοῦ κύρους τῆς ἐκλογῆς ὁμιλήσαντες ἀξιότιμοι συνάδελφοι προσεπάθησαν νὰ παραστήσουν τραγικῶς ὀλίγον τὰ πράγματα. Ὁ πρῶτος ὁμιλήσας ἐκ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων εἶχε τοσοῦτον τραγικὸν ὕφος, ὥστε τῇ ἀληθείᾳ ἐνόμιζον, ὅτι ὁ ἀπρόοπτος αὐτὸς σταθμὸς εἰς τὴν ἐκλογὴν ταύτην εἶχε προμελετηθῆ παρ’ αὐτοῦ, καὶ διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὸν σταθμὸν ἐχρειάσθη ὅλη ἡ τραγικῶς ἐκδηλωθεῖσα ἀγανάκτησίς του κατὰ τῶν ὑποτιθεμένων παρανομιῶν, διότι ἄνευ τοιαύτης, καὶ κατ’ ἐπίφασιν ἔστω, παραστάσεως δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῶσι προτάσεις περὶ ἀκυρώσεως τῆς ἐκλογῆς Δομοκοῦ. Μετεχειρίσθη λοιπὸν τραγικὸν ὕφος κατὰ τὴν ὑποστήριξιν τῶν ὑπαρχουσῶν δῆθεν ἐνστάσεων. Καὶ μολονότι ἄλλος τῶν κυρίων συναδέλφων ὡς κωμικὰς χαρακτηρίζει τὰς ἐνστάσεις, παραδόξως ὁ κύριος Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος, ὁ τὸ πρῶτον ὁμιλήσας, ἐπέμενεν εἰς τὴν ἐπὶ τὸ τραγικώτερον παράστασιν τῶν γεγονότων ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ὁ δεύτερος ὅμως τῶν κυρίων συναδέλφων προσεπάθησε διὰ τῆς χαρακτηριζούσης αὐτὸν εὐγλωττίας νὰ καταδείξῃ, ὅτι συμφέρον ἔχει ἡ Βουλὴ πρὸ πάντων νὰ κτυπήσῃ τὸ εἰδεχθὲς ἀδίκημα τῆς δωροδοκίας, ὡσανεὶ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ τις τῶν κυρίων Βουλευτῶν, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ συμφωνῇ μὲ τὰς ἰδέας του. Περισσότερον δὲ ὅλων θὰ συνεφώνει ὁ ἀπὸ τοῦ βήματος ταύτην τὴν στιγμὴν ὁμιλῶν, ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχωμέν ποτε ἀποδείξεις περὶ τῆς τελέσεως τῆς βδελυρωτέρας καταδολιεύσεως τοῦ ἐκλογικοῦ ἀποτελέσματος. Ἐγὼ ὁμολογῶ, ὅτι δὲν εἶμαι κατὰ τῶν πλουσίων. Δὲν θεωρῶ ὅτι ὁ πλοῦτος εἶναι ἄξιος περιφρονήσεως· τοὐναντίον εὑρίσκω, ὅτι ὁ πλοῦτος εἶναι πλεονέκτημα, καὶ πλεονέκτημα σοβαρόν. Διότι σὺν τῇ ἀνεξαρτησίᾳ ὁ πλούσιος, μὴ ἀπασχολούμενος ὑπὸ βιωτικῶν ἀναγκῶν, ἔχει τὸν καιρὸν νὰ μελετᾷ ἐπιμονώτερον, καὶ ν’ ἀσχολῆται μετὰ μείζονος ζήλου εἰς τὰ δημόσια πράγματα. Διὰ τοῦτο δὲν εἶμαι κατὰ τῶν πλουσίων, καὶ ὅταν ἀκόμη ὁ πλοῦτος χρησιμεύῃ ὡς εἰσιτήριον, ὅπως οὗτοι παρακάθηνται ἐντὸς τοῦ Συνεδρίου τῆς ἀντιπροσωπείας. Ἀπορῶ δέ, πῶς οἱ προλαλήσαντες τοιαύτην ἐπεζήτησαν νὰ δημιουργήσωσιν ἀντίδρασιν κατὰ τοῦ πλούτου, ἀφοῦ, ἂν πρόκηται νὰ προκληθῇ διαγωνισμὸς πλούτου ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὁ διαγωνισμὸς μεταξὺ τῶν δύο πτερύγων δὲν ἤθελε δώσει τὰ πρωτεῖα εἰς τὴν πτέρυγα, εἰς ἣν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ παρακάθημαι. Ἐγώ, Κύριοι, —δὲν τὸ κρύπτω—λυποῦμαι διότι δὲν εἶμαι μεταξὺ ἐκείνων, καθ’ ὧν ἐγείρεται ὑπὸ τῶν συναδέλφων ἐκ Καλαβρύτων καὶ ἐκ Γόρτυνος σταυροφορία· διότι, ἐὰν ἤμην μεταξὺ ἐκείνων, ἴσως δὲν θὰ εὑρισκόμην εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ πολιτεύωμαι, καθ’ ὃν τρόπον πολιτεύομαι. Ἔλεγον λοιπόν, ὅτι δὲν εὑρίσκω τὰ ἐπιχειρήματα τὰ κατὰ τοῦ κύρους τῆς ἐκλογῆς Δομοκοῦ σοβαρά, ἵνα καταγείνω εἰς ἀναίρεσιν αὐτῶν. Τὸ γεγονός, ὅτι εἷς εἰσπράκτωρ παρῃτήθη πρὸ τῶν ἐκλογῶν καί ἐγένετο ἀντιπρόσωπος τοῦ ἐπιτυχόντος Βουλευτοῦ, δὲν ὑποθέτω ὅτι σοβαρῶς ὑποστηρίζεται ὡς λόγος ἀκυρώσεως κατὰ τῆς ἐκλογῆς. Διότι, ἐὰν τοῦτο ἀποδεχθῶμεν ὅτι προκαλεῖ ἀκύρωσιν τῆς ἐκλογῆς, δὲν γνωρίζω ἐὰν θὰ ὑπάρξωσι πολλαὶ ἐκλογαὶ δυνάμεναι νὰ σωθῶσιν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι κατὰ τὰς πλείστας ἐκλογὰς, εἰς τοὺς χωρικοὺς δήμους ἀντιπρόσωποι τῶν διαφόρων πολιτευομένων εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι καταλαμβάνουν αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς θέσεις, διότι αὐτοὶ εὑρίσκονται εἰς σχέσεις καὶ γνωριμίας μὲ τὰ πρόσωπα, καὶ ἑπομένως θεωροῦνται ὡς οἱ καταλληλότεροι τῶν ἀντιπροσώπων. Ἐκεῖνο, ὅπερ συμβαίνει πανταχοῦ, δὲν δύνασθε διὰ τὴν ἐκλογὴν Δομοκοῦ νὰ τὸ χαρακτηρήσητε ὡς γεγονὸς δυνάμενον νὰ προκαλέσῃ ἀκύρωσιν. Ὁ κ. Φωτιάδης, εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι δὲν ἦτο φίλος τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἐνήργησε τὰς ἐκλογάς. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν ἐκ τῆς κυβερνητικῆς ὑποστηρίξεως ὠφελήθησαν ὑποψήφιοι ἐκ τῆς πτέρυγος ταύτης καὶ ἐκ τῆς πτέρυγος ἐκείνης· ἀλλὰ βεβαίως ὁ κύριος Φωτιάδης δὲν ἔσχε τοιαύτην ὠφέλειαν, διότι ἦτο δεδηλωμένος φίλος τοῦ ἐκ Κερκύρας κ. Βουλευτοῦ, καὶ οὐδένα σύνδεσμον εἶχε μὲ τὴν προκάτοχον Κυβέρνησιν. Ἑπομένως δὲν ὑποθέτω ὅτι σοβαρῶς ὑπεστηρίχθη ἡ ἀκύρωσις τῆς ἐκλογῆς, στηριζομένη εἰς τοιούτους λόγους, ἀφοῦ εἰς πᾶσαν ἐκλογὴν ἀπαντᾷ τοῦτο, ὅτι δηλαδὴ οἱ πρώην εἰσπράκτορες καθίστανται ἀντιπρόσωποι εἰς τοὺς χωρικοὺς δήμους.

§47Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ. Καλὸν ὅμως εἶναι νὰ γείνῃ εἷς νόμος, ὁ ὁποῖος νὰ ἀπαγορεύῃ τοῦτο.

§48Ν. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν ὑπάρχει νόμος· ἑπομένως τὸ γινόμενον πανταχοῦ, δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ τὸ ἐπικαλεσθῶμεν ὡς λόγον ἀκυρότητος κατὰ τῆς ἐκλογῆς τοῦ Δομοκοῦ.

§49Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ. Εἰς ἄλλα Κράτη δὲν ψηφίζουν κἄν οἱ εἰσπράκτορες.

§50Ν. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Σᾶς βεβαιῶ, ὅτι θὰ ἔχητε καὶ τὴν ψῆφόν μου, ἐὰν προκαλέσητε τοιοῦτον νόμον· ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ προκειμένου δὲν δυνάμεθα νὰ κάμωμεν ἐξαίρεσιν διὰ τὸν Δομοκὸν καὶ νὰ ἐφαρμόσωμεν εἰς αὐτὸν ὅ,τι δὲν ἐφαρμόσαμεν διὰ καμμίαν ἄλλην ἐκλογήν. Ἡ ἔνστασις λοιπὸν αὕτη καταπίπτει ἀφ’ ἑαυτῆς. Ἐκεῖνο ὅμως, εἰς τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ προσέξωμεν, καὶ εἰς τὸ ὁποῖον προκαλῶ τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς, εἶναι τοῦτο, ὅτι ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, πρὸς ὑποστήριξιν ἐνστάσεως μὴ ἀποδεικνυομένης ἐκ τῶν πρακτικῶν, ἢ μᾶλλον πρὸς ὑποστήριξιν ἐνστάσεως ἀποκρουομένης ὑπὸ τῶν ἐγγράφων τῆς ἐκλογῆς, ἀποκρουομένης ὑπὸ τῶν ἐκθέσεων τῶν δικαστικῶν ἀντιπροσώπων, προσήγαγον ὡς μέσον ἀποδείξεως ἐνόρκους καταθέσεις μαρτύρων, ληφθείσας, τῇ αἰτήσει δὲν γνωρίζω τίνος, ὑπὸ τοῦ εἰρηνοδίκου, ἀγνοῶ κατὰ ποίαν διαδικασίαν. Κύριοι, τὸ γεγονὸς τοῦτο πρέπει νὰ προκαλέσῃ σπουδαίως τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς, διότι πρέπει νὰ κατανοήσωμεν, ὅτι, ἂν ἐπιτρέψωμεν εἰς τοὺς ἑκάστοτε ἀποτυγχάνοντας νὰ ἐπικαλῶνται τοιαῦτα μέσα ἀποδείξεως πρὸς ὑποστήριξιν τῶν ἐνστάσεών των, οὐδεμία οὐδέποτε ἐκλογὴ θὰ ἦναι δυνατὸν νὰ σταθῇ. Καὶ ἵνα σᾶς ἀποδείξω κατὰ τίνα τρόπον ἐγένετο ἄλλοτε ἀποδεκτὴ τοιαύτη κατὰ τοιούτων μέσων ἀντίρρησις, θέλω σᾶς ἀναγνώσει κείμενα, — διότι δὲν εἶναι πρώτη φορὰ, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς παρεστάθησαν οἱ ἐνιστάμενοι, ἐπιζητοῦντες νὰ ὑποστηρίξωσιν ἔνστασιν διὰ τοιούτων ἀποδεικτικῶν μέσων. — Εἶναι ἀληθὲς, ὅτι ἀπὸ τοῦ χρόνου ἐκείνου, καθ’ ὃν τὸ πρῶτον τοιοῦτο μέσον ἀπεπειράθη νὰ εἰσαχθῇ ἐντὸς τῆς Βουλῆς, παρῆλθον πολλὰ ἔτη, καὶ θὰ ὑπέθεσαν ἴσως οἱ ἐνιστάμενοι, ὅτι ἐλησμονήθη ἡ ἐντύπωσις, τὴν ὁποίαν ἡ τοιαύτη ἀπόπειρα προεκάλεσεν εἰς τὴν Βουλήν. Τότε ἡ Βουλὴ μετ’ ἀποστροφῆς ἀπηξίωσε νὰ δώσῃ προσοχὴν εἰς τοιαῦτα ἀποδεικτικὰ μέσα. Συνεζητεῖτο, Κύριοι, κατὰ τὸ 1885 τὸ κῦρος μιᾶς ἐκλογῆς, καὶ ὁ κατὰ τῆς ἐκλογῆς ἐνιστάμενος προσήγαγε παρόμοια ἀποδεικτικὰ μέσα, ἐξετάσεις μαρτύρων, ληφθείσας ὑπὸ τοῦ εἰρηνοδίκου. Εἶχον τὴν τιμὴν τότε νὰ παρακάθημαι εἰς τὴν πτέρυγα ταύτην (δεικνύει τὴν ἀριστεράν), καὶ ὁ ἐνιστάμενος ἦτο φίλος τῆς πτέρυγος ταύτης· ὁ ἐπιτυχὼν δὲν ἀνῆκεν εἰς τὴν πτέρυγα ἐκείνην. Κατεξανέστην κατὰ τοῦ μέσου τούτου τῶν ἀποδείξεων, καὶ μεταξὺ τῶν ἄλλων ἔλεγον — καὶ ἀναφέρω τί ἔλεγον, οὐχὶ διὰ νὰ πείσω τὴν Βουλήν, δι’ ὅσων ἐγὼ ἔλεγον, ὅτι τοιοῦτον μέσον δὲν πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν· ἀναφέρω, τί ἔλεγον, διότι θὰ σᾶς ἀναφέρω τὰς ἀγορεύσεις πολλῶν ἐκ τῶν Βουλευτῶν, αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται εἰς τὴν ἐμήν, καὶ τούτου ἕνεκα ἀναφέρω, τί εἶπον ἐγὼ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου. — Μεταξὺ τῶν ἄλλων λοιπόν, τὰ ὁποῖα ἔλεγον, ἐπεράτωσα τὰς ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου μελέτας μου διὰ τῆς ἑξῆς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀποστροφῆς (ἀναγινώσκει): «Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύσω, Κύριοι, ὅτι θέλετε ἀκολουθήσει τοιαύτην ὁδόν, καὶ ἂν ἀκόμη ἐν τῇ πεποιθήσει ὑμῶν ὑπάρχει ἡ ἰδέα, ὅτι ἡ προκειμένη ἐκλογὴ δὲν εἶναι γνησία. Μή, πρὸς Θεοῦ, δικαιολογήσητε τὴν πεποίθησιν ὑμῶν ταύτην διὰ τῶν μαρτυρικῶν καταθέσεων! Εἴπετε ὅ,τι θέλετε, εἴπετε ὅτι ἐπείσθητε ἐκ τῶν διαδόσεων ἢ ἐξ ἄλλων λόγων, ἀλλὰ μὴ εἴπητε ποτὲ, ὅτι δι’ ἐνόρκων καταθέσεων μαρτύρων ἐπείσθητε περὶ τῆς ἀκυρότητος, διότι αὔριον οἱ ἀντίπαλοι ὑμῶν θέλουσι στρέψει κατὰ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν τὰ βέλη, τὰ ὁποῖα σήμερον ῥίπτονται κατὰ τῆς κεφαλῆς τοῦ ἐπιτυχόντος.» Εἶπον πολλὰ περὶ τοῦ ἀκύρου τοῦ τοιούτου ἀποδεικτικοῦ μέσου, κατέληξα ὅμως εἰς τὴν ἀποστροφὴν ταύτην, προκαλέσας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δι’ οἱονδήποτε λόγον ἤθελον εἶσθαι ἀκυρωτικοὶ κατὰ τῆς ἐκλογῆς, νὰ μὴ σχηματίσουν τὴν πεποίθησιν ἐκ τῶν μαρτύρων, νὰ δικαιολογήσουν τὴν συνείδησιν αὑτῶν δι’ οἱουδήποτε ἄλλου λόγου ἤθελον, ἀλλὰ ποτὲ διὰ μαρτυρικῶν καταθέσεων. Μετ’ ἐμὲ ὡμίλησαν πολλοί, καὶ ἅπαντες, δύναμαι νὰ εἴπω, ἀπέστρεψαν τὸ πρόσωπον αὑτῶν ἀπὸ τοιούτων ἀποδεικτικῶν μέσων. Ὡμίλησεν ὁ κ. Γ. Φιλάρετος, ὁ ὁποῖος ἔλεγε ταῦτα, — παρακαλῶ δὲ τὴν Βουλὴν νὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ νὰ ἀναγνώσω τὰ μέρη ταῦτα, διότι θεωρῶ τὸ ζήτημα πολὺ σοβαρόν. Πρέπει ἅπαξ διὰ παντὸς ν’ ἀποφασισθῇ, ὅτι τοιαῦτα μέσα δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἔρχωνται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Πρέπει νὰ μάθωσιν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ὑποβάλουν ἐνστάσεις κατὰ τοῦ κύρους μιᾶς ἐκλογῆς, νὰ ὀχυρῶνται εἰς τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα ἐπιτρέπουσιν οἱ νόμοι πρὸς ἀπόδειξιν τῶν ἐνστάσεων, καὶ νὰ μὴ τολμῶσι νὰ προσάγωσιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς μαρτυρικὰς καταθέσεις, αἱ ὁποῖαι ἀποδεικνύουσι ὄχι μόνον παράβασιν τῶν διατάξεων τοῦ νόμου, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐσχάτην ταπείνωσιν ἐκείνων, τοὺς ὁποίους καλοῦσιν, ὅπως μαρτυρήσωσιν ὑπὲρ τοῦ ἰσχυρισμοῦ αὐτῶν. Ἔλεγε λοιπὸν ὁ κ. Φιλάρετος (ἀναγινώσκει): «... Ἀλλ’ ἰδίως ἐζήτησα τὸν λόγον, ἵνα προσθέσω καὶ ἐγὼ τὴν ἀσθενῆ μου φωνὴν ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ἀξίας τῶν μαρτυρικῶν καταθέσεων· διότι δὲν θεωρῶ τερατωδέστερον μέσον ἀποδείξεως τοῦ κύρους ἢ τοῦ ἀκύρου τῶν ἐκλογῶν τοῦ μέσου τῶν ἐνώπιον εἰρηνοδίκου μαρτυρικῶν καταθέσεων. Οὐδεμία ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ ἐπαναλάβω ὅσα πρὸ ἐμοῦ λίαν εὐγλώττως ἀνέπτυξαν οἱ ἀξιότιμοι προλαλήσαντες, καὶ ἰδίως οἱ κύριοι ἐκ Λεβαδείας καὶ Καλαβρύτων Βουλευταί.... Δίδω μεγίστην σημασίαν εἰς τὰς μαρτυρικὰς καταθέσεις, αἵτινες ἕπονται ὡς κάκιστον προηγούμενον, καὶ συμφωνῶ πρὸς ὅσα ὁ ἀξιότιμος ἐκ Λεβαδείας Βουλευτὴς εἶπε χθές. Ἀλλὰ δοθείσης εὐκαιρίας, πρέπει νὰ προκληθῇ ἐν καιρῷ καὶ νομοθετικὴ διάταξις, ἀπαγορεύουσα ῥητῶς τοιαύτας μαρτυρίας· ἀλλὰ μέχρις ἐκείνης τῆς ἐποχῆς ἐπιβάλλεται εἰς τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως δι’ ἐγκυκλίου ἐγγράφου του πρὸς τοὺς εἰρηνοδίκας τοῦ Κράτους ὑποδείξῃ, ὅτι ὑπερβαίνουσι τὰ καθήκοντά των, εἰσερχόμενοι εἰς τὰ καθήκοντα τῆς Βουλῆς.» Μετὰ τοῦτον ἠγόρευσεν ὁ Ἀθανάσιος Πετιμεζᾶς. Ὁ μακαρίτης Κυβερνήτης, τοῦ ὁποίου τὸ κῦρος εἰς τοιαῦτα ζητήματα καὶ ἡ παρρησία εἶναι γνωστὰ εἰς πάντας ἡμᾶς, καὶ τοὺς μετ’ αὐτοῦ συνεργασθέντας καὶ τοὺς ἐξ ἀκοῆς γνωρίζοντας τὰ κατ’ αὐτόν, ἔλεγε ταῦτα (ἀναγινώσκει): «Ὁ βουλευτὴς Λεβαδείας κ. Μπουφίδης σᾶς εἶπε: «Μὴ, πρὸς Θεοῦ, ἀκυρώσητε τὴν ἐκλογήν, στηριζόμενοι εἰς καταθέσεις μαρτύρων, διότι ἀδύνατον διὰ τὸ μέλλον νὰ ἔχωμεν πλέον ἐκλογάς. Θέλετε ν’ ἀκυρώσητε τὴν ἐκλογήν; ἀκυρώσατέ την, ἀλλὰ προβάλετε ἄλλους λόγους· διότι, ἂν θελήσητε νὰ στηριχθῆτε ἐπάνω εἰς τὰς ψευδεῖς αὐτὰς καταθέσεις, αἵτινες ἐφέρθησαν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, νομίζετε ὅτι δυνάμεθα πλέον νὰ ἔχωμεν ἐκλογάς;» Καὶ εἶχε πληρέστατον δίκαιον. Μετὰ δύο ἔτη, κατὰ τὰς δημοτικὰς ἐκλογὰς, ἐὰν ἡ Βουλὴ καθιερώσῃ τὴν νομολογίαν, ὅτι οἱ μάρτυρες δύνανται νὰ ἀναιρῶσι τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ καὶ τὴν ὁμολογίαν τῶν δικαστικῶν ἀρχῶν καὶ τῆς ἐφορευτικῆς ἐπιτροπῆς, τότε τίποτε ὀλιγώτερον, παρὰ τὸ Κράτος ὁλόκληρον θὰ διαιρεθῇ εἰς δύο μεγάλα στρατόπεδα μαρτύρων ὑπερασπίσεως καὶ κατηγορίας...» Καὶ ἐξακολουθεῖ καταφερόμενος λυσσωδῶς κατὰ τοῦ τοιούτου μέτρου. Μετὰ τοῦτον ἠκούσθη ἡ φωνὴ τοῦ ἐκ Μαντινείας βουλευτοῦ κ. Κωνσταντοπούλου, ὅστις τὸ ζήτημα τὸ ἐξήντλησεν, ἐξετάσας αὐτὸ ὑπὸ ὅλας τὰς ἐπόψεις· καὶ διὰ τῆς ἀγορεύσεώς του θέλω ἀπαντήσει εἰς τὰς ἐρωτήσεις, τὰς ὁποίας ὑπέβαλεν ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Καλαβρύτων περὶ τοῦ κύρους καὶ τῆς ἰσχύος τῶν τοιούτων μαρτυρικῶν καταθέσεων. Ἔλεγε λοιπὸν τότε ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὁ κ. Κωνσταντόπουλος (ἀναγινώσκει): «Εἶναι, Κύριοι, τοιοῦτον μέσον ἀποδείξεως αἱ ἔνορκοι αὐταὶ ἐξετάσεις, αἱ ὑπὸ τοῦ εἰρηνοδίκου ληφθεῖσαι τῇ αἰτήσει ἑνὸς τῶν ὑποψηφίων; Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ ἀπάντησις καταφατικὴ εἰς τοιαύτην ἐρώτησιν. Πρώτιστον προαπαιτούμενον τοῦ κύρους πάσης ἐξετάσεως μαρτύρων εἶναι ἡ δικαιοδοσία, ἡ ἐξουσία τοῦ ἐξετάζοντος ὑπαλλήλου πρὸς ἐνέργειαν τοιούτων ἐξετάσεων, καὶ ἡ τοιαύτη ἐξουσία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ, εἰμὴ διὰ ῥητοῦ νόμου. Τίς νόμος δίδει εἰς τὸν εἰρηνοδίκην τὸ δικαίωμα νὰ δέχηται καὶ ἐκτελῇ αἰτήσεις ἀποτυχόντων ὑποψηφίων περὶ γεγονότων ἀναγομένων εἰς τὴν ἐκλογήν; Οὐδείς.... Προκειμένου περὶ ὑποθέσεων τοῦ δημοσίου δικαίου, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι οὐδεὶς νόμος ἐπιτρέπει εἰς τὸν εἰρηνοδίκην νὰ δέχηται καὶ ἐκτελῇ τοιαύτας αἰτήσεις, καὶ ὅτι πράττων τοῦτο παραβιάζει οὐσιωδῶς τὸ καθῆκόν του, καὶ καθίσταται ἄξιος πειθαρχικῆς τιμωρίας. Νομίζω ἀναγκαῖον νὰ διατάξῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοιαύτην καταδίωξιν καὶ νὰ διαβιβάσῃ τὴν καταδικαστικὴν ἀπόφασιν πρὸς ἅπαντας τοὺς εἰρηνοδίκας, ἵνα ἀποτρέψῃ αὐτοὺς εἰς τὸ μέλλον ἀπὸ τοιαύτης πράξεως. Κατὰ τὴν ἐνώπιον τοῦ τμήματος συζήτησιν ὑπεβλήθη ἡ ἀντίρρησις, ὅτι, ἀφοῦ δίδεται προσοχὴ εἰς ἀνακριτικὰς ἐξετάσεις λαμβανομένας ἀνωμοτὶ παρὰ τῶν εἰρηνοδικῶν, ὡς ἀνακριτικῶν ὑπαλλήλων, διὰ τίνα λόγον νὰ μὴ δώσωμεν προσοχὴν εἰς ἐξετάσεις ἐνόρκως παρ’ εἰρηνοδικῶν ληφθείσας; Ἡ ἀντίρρησις αὕτη εἶναι σαθρὰ, καὶ ἀποδεικνύει ἄγνοιαν τῶν κανόνων καὶ τῶν ἀρχῶν, αἱ ὁποῖαι διέπουσι τὰς ἐνεργείας τῶν ἀνακριτικῶν ὑπαλλήλων. Οἱ ἐξεταζόμενοι ἐνώπιον τοῦ ἀνακριτικοῦ ὑπαλλήλου ἔχουσι βαρεῖαν εὐθύνην διὰ τὴν ἀλήθειαν τῶν καταθέσεών των· ἀλλ’ οἱ ἐξετασθέντες ἐνόρκως ἐνώπιον τοῦ εἰρηνοδίκου οὐδεμίαν τοιαύτην εὐθύνην ἔχουσι, καὶ ἕνεκα τούτου ἠκούσατε, ὅτι διὰ προβουλευμάτων οἱ Εἰσαγγελεῖς τῶν Πλημμελειοδικῶν καὶ Ἐφετῶν ἀπέρριψαν τὰς κατ’ αὐτῶν μηνύσεις, ὡς μὴ στηριζομένας εἰς τὸν νόμον.»

§51Ν. ΓΟΥΝΑΡΑΚΗΣ. Ὑπάρχει ἀντίρρησις περὶ τούτου;

§52Ν. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Δυστυχῶς ἠκούσατε ὅτι ὑπῆρξεν. Οἱ κ. συνάδελφοι, οἱ προλαλήσαντες, ἐπεκαλέσθησαν τὰς μαρτυρίας, καὶ ἰσχυρίσθησαν ὅτι ἔχουσιν αὗται πλῆρες τὸ κῦρος καταθέσεων. Ἐκ τούτου ἠναγκάσθην νὰ λάβω τὸν λόγον· διότι δὲν εἶχον σκοπὸν νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς ταύτης, καθόσον αἱ κατ’ αὐτῆς ἐνστάσεις δὲν εἶναι ἄξιαι νὰ ἐπασχολήσωσι τὴν Βουλήν. Ἐὰν ἀνῆλθον ἐπὶ τὸ βῆμα, ἀνῆλθον μετὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Πετιμεζᾶ, ἐπικαλουμένου τὰς μαρτυρίας, ἵνα καταδείξω εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι ἔχει καθῆκον, σοβαρῶς πλέον νὰ σκεφθῇ καὶ διὰ τὸ παρὸν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ μέλλον, ἴσως καὶ νομοθετικὸν νὰ λάβῃ μέτρον, ὅπως ἀπὸ τῆς Βουλῆς ἀποτραπῶσι τοιαῦτα ἀτοπήματα, ὑποστηρίξεις ἐνστάσεων διὰ τῆς προσαγωγῆς μαρτυρικῶν καταθέσεων, οὕτω πως λαμβανομένων. Οὗτος ὁ λόγος μὲ ἔφερεν ἐπὶ τὸ βῆμα. Ἄν ἐπρόκειτο περὶ τῆς ἐκλογῆς, εἶπον ἐξ ἀρχῆς, ὅτι ἡ πεποίθησίς μου εἶναι, ὅτι πάντες οἱ κύριοι Βουλευταὶ εἶναι ὑπὲρ τοῦ κύρους τῆς ἐκλογῆς ταύτης. Κατὰ τὴν ἐξέλεγξιν τῶν ἐκλογῶν ἐγὼ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσω εἰς πολιτικὰς βλέψεις τὰς ἀποφάσεις τῆς Βουλῆς, οὐδὲ ὑποθέτω, ὅτι ἡ κυβερνητικὴ πλειονοψηφία ἀποδεικνύει τὴν δύναμιν αὑτῆς, ἐὰν κατὰ τὴν περὶ τοῦ κύρους τῶν ἐκλογῶν ψηφοφορίαν ψηφίσῃ ὡς ἤθελε ψηφίσει ἐπὶ πολιτικῶν θεμάτων, θιγόντων τὴν ὕπαρξιν τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ψῆφος ἐπὶ τῶν ἐκλογῶν εἶναι ψῆφος συνειδήσεως, κανονίζεται ἀναλόγως τῶν πεποιθήσεων τῶν σχηματισθεισῶν κατὰ ἕνα ἢ κατ’ ἄλλον τρόπον· ἀλλὰ ποτὲ ἐν κοινοβουλευτικῷ πολιτεύματι ἡ ψῆφος αὕτη δὲν ἔλαβε τὸν χαρακτῆρα τῆς πολιτικῆς ψήφου, οὐδ’ ἔσχε ποτὲ τοιαύτη ἀπόφασις τῆς Βουλῆς πολιτικὴν σημασίαν. Διὰ τοῦτο εἶπον, ὅτι ὁ ἀπρόοπτος καὶ ἀπροσδόκητος σταθμὸς εἰς τὴν ἐκλογὴν Δομοκοῦ δὲν ἐξηγεῖται ἄλλως ἢ ὡς ἀποτέλεσμα προσωπικοῦ ἐνδιαφέροντος τῶν ἀγορευσάντων ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς καὶ ὑποστηριξάντων τὰς κατ’ αὐτῆς ἐνστάσεις. Ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος καὶ ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Καλαβρύτων ἐξεπλήρωσαν ἕν καθῆκον πρὸς τοὺς ἀποτυχόντας φίλους των· ἴσως καὶ ἐγὼ ἂν εὑρισκόμην εἰς τὴν θέσιν αὐτῶν, ἤθελον πράξει τὸ ἴδιον. Ὑπάρχουσι μεταξὺ τῶν διὰ φιλίας συνδεομένων περιπτώσεις, αἵτινες ἐπιβάλλουσι καθήκοντα, τὰ ὁποῖα εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐκτελέσωμεν. Ἐξετέλεσαν τὸ καθῆκον αὐτῶν· ἂς ἀκούσωμεν ἤδη τὴν φωνὴν τοῦ κυβερνήτου, ὅπως ἀπάρωμεν, ἵνα φθάσωμεν εἰς τὸν λιμένα.

§53Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ἠκούσαμεν, Κύριοι, τοὺς λόγους τοῦ ἐξ Ἀττικῆς διαπρεποῦς πολιτευτοῦ κ. Ράλλη κατὰ τὴν ἐκλογὴν Αἰγιαλείας. Ἐνθυμούμεθα, Κύριοι, ὅτι ὁ εὐθαρσὴς πολιτευτὴς, ἀνελθὼν ἐπὶ τῆς θέσεως ταύτης, ἔλεγε πρὸς ἡμᾶς, ὅτι εἶχεν ἀπόφασιν, ἐξ ἐπιεικείας νὰ παρίδῃ τὴν διάταξιν τοῦ Συντάγματος, τὴν ἐπιτακτικὴν, καθ’ ἣν ὁ μὴ συμπληρώσας τὸ 30ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας του δὲν ἠδύνατο νὰ ἔχῃ τὰ προσόντα τοῦ Βουλευτοῦ. Εἶχε τὴν ἀπόφασιν νὰ παρίδῃ τὴν ἐπιτακτικὴν ταύτην διάταξιν χάριν ἐπιεικείας, ἀλλ’ ὅτε εἶδεν, ὅτι ὁ ἐπιτυχὼν ὑποψήφιος Αἰγιαλείας κύριος Πολυχρονιάδης οὐχὶ διὰ θεμιτῶν μέσων προσεπάθει νὰ παρακαθήσῃ ἐν τῇ Βουλῇ, εἶπεν ὅτι «ἐπιβάλλεται εἰς ἐμὲ ἡ ὑποχρέωσις νὰ ἦμαι ἀκυρωτικός». Ἐδίδαξεν ἡμᾶς τοὺς νεωτέρους ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς, ὅτι κρίνοντες ἐπὶ τῶν ἐκλογῶν δὲν ἔπρεπε νὰ στενοχωρηθῶμεν, ἵνα τηρήσωμεν ὡρισμένους τύπους, ἀλλ’ ἔπρεπε ν’ ἀποβλέψωμεν εἰς ὑψηλοτέρους σκοπούς. Ἐν τῇ ἐννοίᾳ τῶν λόγων τοῦ ἀξιοτίμου Βουλευτοῦ ὑπεδηλοῦτο, ὅτι τὸ ἔργον τῆς Βουλῆς εἶναι δικαστικὸν, ἀλλ’ οὐχὶ ἐν τῇ ἐννοίᾳ τῇ δικηγορικῇ. Ἔλεγεν ὅτι διὰ τῆς ἀποφάσεως ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς Αἰγιαλείας ὀφείλομεν νὰ διδάξωμεν πάντας τοὺς θέλοντας οὐχὶ διὰ θεμιτῶν καὶ νομίμων μέσων νὰ παρακαθήσωσι μεθ’ ἡμῶν, καὶ ὅτι δὲν δύνανται νὰ πράξωσι τοῦτο. Ἐρωτῶ, κύριοι Βουλευταὶ, εὑρισκόμεθα νῦν εἰς ὁμοίαν περίστασιν; Κατὰ τὴν γνώμην μου, εὑρισκόμεθα εἰς πολὺ χειροτέραν. Βεβαιωθῆτε, κύριοι Βουλευταὶ, ὅτι, ὅτε τὸ πρῶτον ἤκουσα πῶς διεξήχθη ἡ ἐκλογὴ ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Δομοκοῦ, ἰδίως ἐν τῷ δευτέρῳ τμήματι, κατεπλάγην, καὶ ἠρώτησα ἐμαυτὸν, ἐὰν ὑπῆρξεν Ἕλλην, ὅστις ἐδέχθη νὰ δεθῇ καὶ νὰ ἀχθῇ εἰς τὸν τόπον τῆς ψηφοφορίας ὡς ὑποζύγιον. Εἰς τὸν τόπον ἡμῶν, Κύριοι, οἱ ἄνθρωποι δὲν γίνονται ὑποζύγια· ἤκουσα ὅμως, ὅτι τοῦτο ἐγένετο εἰς τὸν Δομοκὸν, — ὅπερ εἶναι αἶσχος διὰ τὴν ἐπαρχίαν ἐκείνην, — καὶ παρακαλῶ τὸν κύριον Φωτιάδην νὰ μᾶς εἴπῃ, τί συμβαίνει...

§54ΜΙΧ. ΦΩΤΙΑΔΗΣ. Τὸ μετεχειρίσθησαν οἱ ἀντίπαλοί μου, ἀλλ’ οὐχὶ ἐγώ. Οὐδεὶς ἐκ τῶν ἰδικῶν μου ἐδέθη.

§55Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Βεβαίως, κύριοι Βουλευταὶ, καθ’ ὃν χρόνον οἱ πολιτευόμενοι ἐν Ἑλλάδι ἐν τοῖς προγράμμασιν αὐτῶν τοῖς πολιτικοῖς ἀναγράφουσι τὸν ὅρον, ὅτι, διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ ὀρθοποδήσωμεν, πρέπει νὰ μορφώσωμεν χαρακτῆρας, πρέπει νὰ μορφώσωμεν τοὺς Ἕλληνας, πρέπει νὰ μορφωθῶμεν ἡμεῖς, βεβαίως, ὅταν τοιαῦτα προγράμματα πολιτικὰ διασπείρωνται εἰς ὅλα τὰ σημεῖα τὰ ἐκλογικὰ τῆς Ἑλλάδος, ἐπιβάλλεται εἰς ἡμᾶς νὰ κρίνωμεν τὰς ἐκλογὰς ἀπὸ ὑψηλοτέρας ἀπόψεως, καὶ ὑπὸ τοιαύτην ἄποψιν πρέπει νὰ κρίνωμεν τὴν ἐκλογὴν Δομοκοῦ. Διὰ τῆς ψήφου μας ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς ταύτης πρέπει νὰ διδάξωμεν οὐ μόνον τοὺς ἐκλογεῖς, ἀλλὰ καὶ τοὺς ὑποψηφίους Βουλευτὰς, ὅτι δέον νὰ ζητῶσι τὰς ψήφους τοῦ λαοῦ, οὐχὶ δι’ οὗ τρόπου ἐπιζητοῦσι ταύτας, ἀλλὰ δι’ οὗ τρόπου διαγράφει ἡ ἠθική. Τὸ κόμμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει ὁ κ. Φωτιάδης, ἐνηβρύνετο διὰ τοῦ ἡγέτου αὐτοῦ, ὅτι ἠδυνήθη διὰ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ὁ ἀείμνηστος Τρικούπης, νὰ ἀποβαρβαρώσῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Εἰς τὸ ἔργον τοῦτο δὲν πιστεύω ποτὲ νὰ δεχθῇ ἡ Βουλή, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ συντελέσῃ ὁ τρόπος τῆς διδασκαλίας, τὸν ὁποῖον καθιέρωσαν οἱ φίλοι τοῦ ἐκλεχθέντος Βουλευτοῦ ἐν Δομοκῷ. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ταύτης, κύριοι Βουλευταί, ἐξεταζομένη ἡ ἐκλογὴ Δομοκοῦ, εἶναι ἀκυρωτέα, ναὶ ἢ οὔ; Εἶναι ἀνάγκη, Κύριοι, διότι ἐθίχθησαν μερικὰ σημεῖα, νὰ ἔλθω καὶ ἐγὼ ἐπ’ αὐτῶν, πρὶν ἢ ἔλθω εἰς τὸ ζήτημα, τὸ κυρίως ἀπασχολῆσαν τὴν Βουλήν, τῆς δωροδοκίας. Εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Λεβαδείας Βουλευτής, προκειμένου περὶ τῶν κυβερνητικῶν ἐπεμβάσεων, αἱ ὁποῖαι ἀνεπτύχθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Ζαΐμη, μὴ ἔχουσα ὑποψήφιον ἐν Δομοκῷ, δὲν εἶχε κανένα λόγον νὰ ἐπέμβῃ εἰς τὴν ἐκλογὴν τῆς ἐπαρχίας Δομοκοῦ. Εἶναι ἀληθές, ὅτι, καίτοι πολλὰς προσπαθείας κατέβαλεν ὁ ἐν Βόλῳ ἀδελφὸς τοῦ τέως ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργοῦ, ἵνα παραπείσῃ τὸν ἕτερον ὑποψήφιον Δομοκοῦ κ. Ζαρίμπαν νὰ προσέλθῃ εἰς τὸ κόμμα τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως, δὲν τὸ ἐπέτυχεν. Ἀλλ’ εἶναι ἀναμφισβήτητον, κύριοι Βουλευταί, καὶ πάντες ὑμεῖς γνωρίζετε, ὅτι ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις δὲν ὤκνησε νὰ παράσχῃ ἐξ ἴσου καὶ πρὸς τοὺς φίλους τοῦ ἐκ Κερκύρας ἀξιοτίμου Βουλευτοῦ τὰ αὐτὰ μέσα, τὰ ὁποῖα παρέσχεν εἰς τοὺς ἰδικούς της φίλους, ἐν ἐπαρχίαις, εἰς τὰς ὁποίας δὲν εἶχεν ἰδίους ὑποψηφίους.

§56Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Παρέσχεν εἰς ὑμᾶς, ὑποθέτω.

§57Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Δὲν εἴχομεν ἀνάγκην βοηθείας· ἀλλ’ εἰς ἡμᾶς εἶχεν ὑποψήφιον τὸν κ. Βοζίκην.

§58Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Λοιπὸν ὑπεστήριζε καὶ ὑμᾶς, διότι ἦσθε συνδυασμένος μὲ τὸν κ. Βοζίκην, καὶ δὲν ἠρνήθητε τὴν ὑποστήριξιν αὐτήν, ἀλλὰ τὴν ἐδέχθητε προθύμως.

§59Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ἐὰν ἡμεῖς, ἀξιότιμε κύριε Βουλευτά, ἐδέχθημεν τοιαύτην ὑποστήριξιν καὶ συνεπείᾳ τῆς ὑποστηρίξεως ταύτης ἐξελέχθημεν, προθύμως θὰ δεχθῶμεν νὰ κηρυχθῇ ἄκυρος ἡ ἐκλογή μας.

§60Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὄχι! Ἐγὼ ὑποστηρίζω ὅτι, ὅταν ἔχῃ τις τόσον ῥιζικὰς ἰδέας, δὲν συνδυάζεται μετ’ ὀπαδῶν Κυβερνήσεως, τὴν ὁποίαν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον κατακρίνει.

§61Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἐλάβομεν καμμίαν ὑποστήριξιν. Ἠκούσατε, κύριοι Βουλευταί, ὅτι ἀρκεταὶ κυβερνητικαὶ ἐπεμβάσεις ἐγένοντο. Τὸ ζήτημα, Κύριοι, τοῦ δημοτικοῦ εἰσπράκτορος, τὸ ὁποῖον ἀναγκάζομαι νὰ ἐπαναφέρω, δὲν εἶναι μικροῦ λόγου ἄξιον· δὲν εἶναι μικροῦ λόγου ἄξιον, κύριοι Βουλευταί, μόνον διὰ τὸν ἑξῆς λόγον. Μοὶ ἔκαμεν αἴσθησιν, κύριοι Βουλευταί, ἡ αὐθάδεια τοῦ δημοσίου αὐτοῦ ὑπαλλήλου, ἡ ὁποία ἀποδεικνύεται δυστυχῶς ἐκ τῶν ἐπισήμων πρακτικῶν τῆς ἐπιτροπῆς.

§62ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Ὁ κύριος Μπουφίδης εἶπεν, ὅτι δὲν ἀναφέρουσι τίποτε τὰ πρακτικά.

§63Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ἐλέχθη ὅτι, ἐὰν εἴχομεν ἀποδείξεις ἐκ τῶν πρακτικῶν ἢ τῶν ἐκθέσεων τῶν δικαστικῶν ἀντιπροσώπων, βεβαίως ἡ Βουλή ὤφειλε νὰ δεχθῇ τὰς ἀποδείξεις ταύτας ὡς ἀληθεῖς. Ὅτε ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ κ. Φωτιάδου παρεκάθησεν εἰς τὴν κάλπην αὐτοῦ ὁ εἰσπράκτωρ ἐκεῖνος, ἐγένετο ἔνστασις κατὰ τῆς τοιαύτης ἀντιπροσωπείας. Τί, κύριε Βουλευτὰ ἐκ Λεβαδείας, ἀπήντησεν ὁ εἰσπράκτωρ οὗτος, καὶ κατεχωρίσθη ἐν τοῖς πρακτικοῖς; Ἐπειδὴ ἦσαν πολλοὶ ἐκλογεῖς, ἔπρεπε νὰ μὴ ἀφεθῇ νὰ πιστευθῇ, ὅτι ὁ εἰσπράκτωρ αὐτὸς εἶχε παυθῆ. Ἀπήντησε λοιπὸν εἰς τὴν ἔνστασιν αὐτὴν ὁ ἴδιος εἰσπράκτωρ: «Ὁ ἰσχυρισμὸς δὲ τοῦ ἐνισταμένου, ὅτι χθὲς ἠπείλουν τοὺς ἐκλογεῖς....» Ὁμολογεῖ ὁ ἴδιος εἰσπράκτωρ.

§64ΔΙΟΝ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ὄχι δά!

§65Ν. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Διατὶ τὸ ὁμολογεῖ;

§66Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Δὲν τὸ ὁμολογεῖ. Ἐὰν εἴχετε ὅμως ὁμολογίαν, θὰ σᾶς ἔκαμεν αἴσθησιν;

§67Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Μοὶ ἔκαμεν αἴσθησιν, ὅτι τὸν ἰσχυρισμὸν τὸν ὁποῖον ἀναφέρετε σεῖς, τὸν βεβαιοῦτε ὡς ὁμολογίαν εἰς τὴν Βουλήν. Διὰ τοῦτο ἐγὼ κατεξανέστην.

§68Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ἐὰν τοῦτο ἦτο ἀληθὲς, δὲν εἶχον δίκαιον νὰ ἀγανακτήσω; Ἔχετε λοιπὸν ὑπομονὴν! (ἀναγινώσκει): «...Ὁ δὲ ἰσχυρισμὸς τῶν ἐνισταμένων, ὅτι χθὲς ἠπείλουν τοὺς ἐκλογεῖς, ὅτι θὰ ἦμαι καὶ πάλιν εἰσπράκτωρ...» κλπ. Ἔλεγε δηλαδὴ ὁ εἰσπράκτωρ, καθ’ ὃν χρόνον τῷ ἐγένετο ἡ ἔνστασις νὰ μὴ παρασταθῇ εἰς τὴν κάλπην ὡς ἀντιπρόσωπος: «Ἐγὼ, ἐὰν ἔκαμον αὐτὰ, ἐὰν ἠπείλουν, ἐὰν ἐξεβίαζον, ἐὰν ἐπίεζον τοὺς ἐκλογεῖς, πάλιν αὔριον τὸ πρωΐ θὰ τοὺς πιέσω καὶ θὰ τοὺς ἐξαναγκάσω, διότι αὔριον τὸ πρωΐ πάλιν θὰ μὲ διορίσῃ ὁ ταμίας». Αὐτὰ ἔλεγε λοιπὸν ὁ εἰσπράκτωρ. Αὐτὰ βεβαιοῦνται ἐκ τῶν ἐπισήμων πρακτικῶν.

§69Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ζήτημα ἑρμηνείας.

§70Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ζήτημα ἑρμηνείας καὶ ἀντιλήψεως. Ἐγὼ τοιαύτην ἀντίληψιν ἔχω.

§71Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Σεῖς ὑποθέτετε, ὅτι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ζευγνύονται κατὰ τοιοῦτον τρόπον, δύνανται νὰ δίδωσι τὴν λεπτοτάτην αὐτὴν ἐξήγησιν εἰς τοὺς λόγους τοῦ κ. εἰσπράκτορος.

§72Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Δὲν πιστεύω ὁ κ. εἰσπράκτωρ νὰ ἦναι κάτοχος τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης καὶ νὰ ἐκφράζηται οὕτω πως. Τὴν γλῶσσαν αὐτὴν μετεχειρίσθη ὁ ὑπάλληλος τῆς ἐπιτροπῆς. Ὁ εἰσπράκτωρ, ὡς γνωρίζετε, εἶναι ἄνθρωπος χωρικός, ὁ ὁποῖος θὰ τὰ εἶπεν εἰς τὴν ἰδικήν των γλῶσσαν, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ τὰ κατελάμβανον...

§73Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡραῖα!

§74Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. ... Δὲν θὰ ὡμίλει εἰς τὸ ἐκλογικὸν τμῆμα κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ μὴ ἐννοῆται. Ἀλλὰ, Κύριοι, δὲν πρόκειται ἤδη περὶ τῶν ἐνστάσεων καὶ τῶν κυβερνητικῶν ἐπεμβάσεων, διότι ἠδύνατο νὰ ὑποτεθῇ, ὅτι αἱ ἐνστάσεις αὗται, δὲν εἶναι βεβαιωμένον, κατὰ πόσον ἐπέδρασαν ἐπὶ τοῦ ἀποτελέσματος. Ὅτι ἐπέδρασαν, εἶναι ἀναμφισβήτητον, κατὰ τὴν γνώμην μου. Πιθανὸν νὰ ἐπέδρασαν ἐπὶ ἑνὸς ἐκλογέως, πιθανὸν νὰ ἐπέδρασαν ἐπὶ δύο ἐκλογέων, πιθανὸν νὰ ἐπέδρασαν ἐπὶ ἑκατὸν, ἐπὶ 200, ἐπὶ 300. Τοῦτο εἶναι ἄδηλον· ἀλλ’ ἐπειδὴ δὲν εἶναι βεβαιωμένον τοῦτο, δὲν δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι αὐτὸ καὶ μόνον τὸ περιστατικὸν εἶναι ἀρκετὸν νὰ πείσῃ τὴν Βουλὴν, ὅπως προβῇ εἰς τὴν ἀκύρωσιν τῆς ἐκλογῆς τῆς ἐπαρχίας Δομοκοῦ. Πρόκειται, κύριοι Βουλευταὶ, ἅπαξ διὰ παντὸς ἐν τῇ ἐκλογῇ Δομοκοῦ νὰ λύσητε ἓν σπουδαῖον ζήτημα, τὸ ὁποῖον συγκλονίζει, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἐκ βάθρων ὁλόκληρον τὸ Κράτος. Καὶ πάντες μὲν, καθ’ ἃ ἔλεγε πρὸ ὀλίγου ὁ ἀξιότιμος ἐκ Λεβαδείας Βουλευτὴς, εἶναι σύμφωνοι, ὅτι πρέπει νὰ κτυπηθῇ ἡ δωροδοκία, ὅτι πρέπει νὰ ἐκβληθῶσιν ἐκ τοῦ περιβόλου τούτου οἱ διὰ δωροδοκίας καὶ διαφθορᾶς τῶν ἐκλογέων ἐνταῦθα παρακαθήμενοι, διαφωνῶν πρὸς ἕτερον ἐκ τῆς πτέρυγος ἐκείνης, ὁ ὁποῖος χθὲς, κατὰ τὴν γνώμην μου, λίαν ἀπροσέκτως εἶπεν, ὅτι τοιαύτη δωροδοκία δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ μία κυκλοφορία τοῦ χρήματος, ὅτι δηλαδὴ εἷς τῶν προορισμῶν τοῦ χρήματος εἶναι καὶ νὰ διατίθηται εἰς τὰς ἐκλογάς! Κατὰ διαφωνίαν λοιπὸν πρὸς τὸ μέλος αὐτὸ τῆς ἀριστερᾶς πτέρυγος ἔλεγεν ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Λεβαδείας, ὅτι οὐδεὶς δύναται νὰ ἀνεχθῇ ἕνα Βουλευτὴν παρακαθήμενον ἐνταῦθα διὰ δωροδοκίας, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν τὴν δωροδοκίαν ἀποδεδειγμένην. Δὲν γνωρίζω, τί ἄλλοι Βουλευταὶ σοφώτεροι καὶ πλέον πεπειραμένοι ἔλεγον· ἐγὼ ὅμως δὲν δύναμαι παρὰ νὰ ἐκφέρω ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου τὴν γνώμην μου...

§75Ι. ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ. Ἐν Ἀγγλίᾳ ἐπιτρέπεται ἡ δωροδοκία.

§76Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ἐγὼ τὴν θεωρῶ ἐπαίσχυντον. Δὲν ἠξεύρω ἀλλαχοῦ τί συμβαίνει, διότι ἐγὼ δὲν κατέγεινα εἰς τὴν μελέτην τῶν νομοθεσιῶν τοῦ Κόσμου· ἀλλ’ ὑποθέτω ὅτι πολὺ ἄσχημα κάμνουν ἐκεῖ, ἐὰν τὸ κάμνωσιν. Ἐδῶ, εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὁ λαὸς, ὁ ἐννοῶν δηλαδὴ τὴν ἀξίαν τῆς ψήφου καὶ ἔχων συναίσθησιν τῆς φιλοτιμίας του, οὐδέποτε θὰ εἴπῃ, ὅτι στέργει νὰ ἀγορασθῇ.

§77Ι. ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ. Ἀλλ’ ἐπιτρέπεται, ὅταν τὸ ποσὸν ᾖναι, νομίζω, ἀνώτερον τῶν 2000 λιρῶν.

§78Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ὄχι δά!

§79Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Εἰς τοιοῦτον ποσὸν εἶναι ὁ κίνδυνος διὰ τὴν Ἑλλάδα. Μᾶς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Λεβαδείας Βουλευτής: «πείσατέ μας ὅτι ἐγένετο δωροδοκία, καὶ ἐγὼ εἶμαι πρόθυμος νὰ δώσω ψῆφον ἀκυρωτικήν!» Μᾶς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Λεβαδείας: «Δὲν ἐλπίζω ποτὲ, ὅτι ἡ Βουλὴ, ἐξελέγχουσα τὰς ἐκλογὰς, δικάζει ὡς πολιτικὸν Σῶμα· δὲν πιστεύω ποτὲ, ὅτι ὁ Βουλευτὴς, δίδων τὴν ψῆφόν του, τὴν δίδει ἐκ πολιτικῆς ἀπόψεως.» Λυποῦμαι ὅτι δὲν εἶναι ἐνταῦθα ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Λεβαδείας, —διότι ἔχω τὸν ἐγωισμὸν νὰ πιστεύω, ὅτι θὰ τὸν πείσω περὶ τούτου, καὶ θέλω νὰ ἴδω, ἂν θὰ ἔχω τὴν ψῆφόν του ἀκυρωτικήν. Βεβαίως, κύριοι Βουλευταὶ, οὐδαμοῦ ἀνέγραψεν ὁ νόμος τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον ἀποδεικνύεται ἡ δωροδοκία· διότι, ἐὰν εἴχομεν τοιαύτην διάταξιν τοῦ νόμου, εὐλόγως ἠδύνατο νὰ ἀπαιτήσῃ ὁ ἀξιότιμος ἐκ Λεβαδείας Βουλευτὴς νὰ προσκομίσωμεν τὴν ἀπόδειξιν αὐτήν. Ἀλλὰ δυστυχῶς ὁ νόμος δὲν ἀνέγραψε τὸν τρόπον τῆς ἀποδείξεως τῆς δωροδοκίας· ἀλλὰ καὶ ἂν τὸν ἀνέγραφε, λέγω πρὸς τὸν ἀξιότιμον ἐκ Λεβαδείας Βουλευτὴν, ὅτι οὐδέποτε θὰ ἠδύνατο ν’ ἀποδειχθῇ ἡ δωροδοκία καθ’ ὃν τρόπον διαγράφει ὁ νόμος, διότι οὐδέποτε ὁ δωροδοκῶν θὰ πιστοποιήσῃ τὴν ἀνήθικον, ἂν μὴ ἐγκληματικὴν, αὐτὴν πρᾶξιν. Δὲν δυνάμεθα λοιπὸν νὰ ἔχωμεν κανόνα τῶν ἀποδείξεων. Ὁ σχηματισμὸς πεποιθήσεως πρέπει νὰ ᾖναι ἐκ τοῦ συνόλου...

§80Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ. Εἶναι ἐπικίνδυνον ὅμως αὐτό.

§81Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ἐπικίνδυνον βεβαίως· ἀλλὰ καὶ ἂν ὑπάρχῃ μικρὰ ἀμφιβολία, χάριν τῆς ἰδέας ἅπαξ διὰ παντὸς πρέπει νὰ δοθῇ ἓν μάθημα, πρέπει νὰ ὑπάρξῃ μία θυσία, ἵνα ἐπικρατήσῃ μία ἰδέα. Βεβαίως πιθανὸν διὰ τὸν θυσιαζόμενον νὰ ᾖναι σκληρὸν τὸ πρᾶγμα, ἀλλὰ προκειμένου νὰ ἐπικρατήσῃ μία τοιαύτη ἰδέα, ἡ θυσία ἐπιβάλλεται. Ἠξίωσεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Λεβαδείας Βουλευτὴς νὰ προσαχθῇ βεβαίωσις τῆς ἐφορευτικῆς ἐπιτροπῆς, ὅτι ἐγένετο δωροδοκία. Ἡ ἀξίωσις δὲν μοὶ φαίνεται σπουδαία, διότι δὲν δύναται ποτὲ ἡ ἐφορευτικὴ ἐπιτροπὴ νὰ ᾖναι εἰς θέσιν νὰ βεβαιώσῃ τοῦτο, διότι ἡ ἐφορευτικὴ ἐπιτροπὴ, ὡς γνωρίζετε, εἶναι κεκλεισμένη ἐντὸς ὡρισμένου χώρου, ἐνεργεῖ καθήκοντα ἐντὸς τοῦ ἐκλογικοῦ καταστήματος, καὶ δὲν δύναται, οὐδ’ ἔχει δικαίωμα νὰ ἐξέρχηται τοῦ ἐκλογικοῦ καταστήματος, καὶ νὰ παρατηρῇ, ἐὰν εἰς ἀπόστασιν 1000 ἢ 2000 μέτρων τελεῖται τὸ ἔγκλημα τῆς δωροδοκίας...

§82Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Καταγγέλλεται ἡ πρᾶξις, καὶ ἀναγράφεται εἰς τὰ πρακτικά.

§83Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ὁ διακόψας με κ. Βουλευτὴς ἐκ Μεγαρίδος μοὶ λέγει ὅτι καταγγέλλεται. Ἐγὼ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι καταγγελία διὰ δωροδοκίαν εἰς τὰς ἐκλογὰς δὲν χωρεῖ, ὅτι ἡ πρᾶξις αὐτὴ δὲν εἶναι ἀξιόποινος ἀτυχῶς, καὶ συνεπῶς πᾶσα καταγγελία πρὸς τὴν ἐπιτροπὴν θὰ ἦτο ματαία, ἢ πᾶσα καταγγελία πρὸς τὸν δικαστικὸν ἀντιπρόσωπον. Ἐὰν δὲ δεχθῶμεν, ὅτι τὴν γνώμην τὴν ἰδικήν μου συνέπιπτε νὰ ἔχῃ καὶ ὁ δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος ἐκεῖ, βεβαίως οὗτος δὲν θὰ ἐδέχετο μήνυσιν τοιαύτην, ἀφοῦ θὰ εἶχε τὴν ἰδέαν, ὅτι τὸ ἔγκλημα δὲν τιμωρεῖται· βεβαίως δὲν θὰ ἐβεβαίου τοῦτο. Ἀλλ’ ἠδύνατο ὁ δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος, σᾶς ἐρωτῶ, νὰ βεβαιώσῃ τὰ τῆς δωροδοκίας; Βεβαίως ἠδύνατο, ἀλλὰ κατὰ μίαν καὶ μόνην περίστασιν, ἐὰν δηλ. ἡ δωροδοκία ἐγίνετο κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε ἠδύνατο νὰ παρατηρηθῇ παρὰ τοῦ καταγγέλλοντος, καὶ νὰ ἔλθῃ ὁ δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος, ἵνα ἀντιληφθῇ ἰδίοις ὄμμασι τὴν δωροδοκίαν. Ἀλλ’ ὅπως πάντες γνωρίζετε, ἡ δωροδοκία, ἐὰν πρόκηται νὰ γείνῃ, δὲν εἶναι ποτὲ δυνατὸν νὰ γείνῃ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον· ἡ δωροδοκία γίνεται ἐν κρυπτῷ καὶ ἀπαραβύστῳ...

§84ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὥστε δὲν ἀποδεικνύεται.

§85Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Δὲν ὑπάρχουσι μὲν ἀποδείξεις, ὅπως ὑμεῖς τὰς θέλετε, ὑπάρχουσιν ὅμως ἐνδείξεις, ὅτι ἐγένετο τὸ ἔγκλημα.

§86Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὑποδείξατε μίαν, διότι μόνον φαντασίαν ἔχετε.

§87Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ἐγώ, ἐκτιμῶν τὰ πράγματα, σχηματίζω αὐτὴν τὴν γνώμην· σᾶς βεβαιῶ δέ, ὅτι θέλω κλονισθῆ, ἐὰν ἀκούσω ἰδικήν σας ἀντίθετον γνώμην.

§88Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Σᾶς παρακαλῶ, πείσατέ μας, ἀφοῦ μάλιστα εἴπετε ὅτι θὰ μᾶς πείσητε.

§89Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Εἶπον ὅτι θὰ πείσω τὸν κ. Βουλευτὴν ἐκ Λεβαδείας.

§90Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Εὑρίσκομαι καὶ ἐγὼ εἰς τὴν αὐτὴν θέσιν.

§91Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Πρῶτον τεκμήριον, ὅτι ἔλαβε χώραν δωροδοκία, εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς παρελθούσης ἐκλογῆς ἐν σχέσει πρὸς τὸ τῆς παρούσης. Ἐν τῷ δευτέρῳ τμήματι τοῦ δήμου Θαυμακῶν κατὰ τὴν παρελθοῦσαν ἐκλογὴν ἦσαν οἱ αὐτοὶ ὑποψήφιοι: Φωτιάδης, Ζαρίμπας καὶ Ζωγράφος. Ἔλαβον δὲ ψήφους εἰς τὸ τμῆμα τοῦτο, — εἰς τὸ ὁποῖον ἐγένετο ὁ ἐξανδραποδισμὸς, — εἰς τὸ Ναί, ὁ κ. Φωτιάδης 211, ὁ κ. Ζωγράφος 238, κατὰ τὴν παρελθοῦσαν ἐκλογὴν. Μετὰ τὴν ἐκλογὴν ἐκείνην, κύριοι Βουλευταί, ἀπεσκίρτησεν ἐκ τῆς μερίδος τοῦ κ. Φωτιάδου ὁ πρώην δήμαρχος Θαυμακῶν, ἡ μόνη ἐκλογικὴ δύναμις αὐτοῦ ἐν τῷ δευτέρῳ ἐκλογικῷ τμήματι...

§92ΜΙΧ. ΦΩΤΙΑΔΗΣ. Καὶ προσετέθησαν οἱ ἀντίθετοι.

§93Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ἐὰν ὑμεῖς προχθὲς μετὰ τόσης εὐχαριστήσεως ἠκούετε περὶ μεταστάσεως ἑνὸς δύτου, περὶ τοῦ ὁποίου σᾶς ὡμίλει ὁ κ. Βοζίκης ἐν τῇ συζητήσει τῆς ἐκλογῆς Αἰγίνης, δὲν σᾶς κάμνει αἴσθησιν ἡ μετάστασις ἑνὸς δημάρχου; Καὶ διὰ τῆς μεταστάσεως ταύτης δὲν θὰ παρέσυρεν ὁ μεταστὰς πρώην δήμαρχος 50 ἐκλογεῖς, 10, 5, 1; Καὶ ἐν τούτοις, Κύριοι, ἔχομεν τὸ ἀντίθετον ἀποτέλεσμα, ἔχομεν τὸ ἀπρόοπτον φαινόμενον, ὅτι εἰς τὴν τελευταίαν ἐκλογὴν ὁ μὲν κ. Φωτιάδης ἔλαβε 278 ψήφους, οἱ δὲ κ. Ζωγράφος καὶ Ζαρίμπας 208 καὶ 251.

§94Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ηὔξησε τὸ κόμμα τοῦ κ. Φωτιάδου.

§95Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ὅτι ηὔξησε τὸ κόμμα, εἶναι ἀναμφισβήτητον· ἀλλὰ πῶς ἐπῆλθεν ἡ αὔξησις αὕτη, δέον νὰ ἐξετάσωμεν.

§96Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Δύνασθε νὰ μᾶς εἴπητε, ἀντὶ τίνος τιμήματος μετέστη ὁ πρώην δήμαρχος;

§97Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ἐὰν μετέστη δωροδοκηθεὶς καὶ αὐτὸς, τοῦτο εἶναι μία ἐπὶ πλέον ἀπόδειξις, ὅτι ἡ ἐκλογὴ αὕτη εἶναι τελείως ἁμαρτωλὴ, καὶ πρέπει νὰ ἀκυρωθῇ, καὶ νὰ ἀκυρωθῇ δὶς καὶ τρὶς, ἵνα διδαχθῇ ἡ ἐπαρχία ἐκείνη, ὅτι πρέπει νὰ ψηφίζῃ εὐσυνειδήτως, καὶ ὄχι νὰ δωροδοκῆται.

§98ΝΙΚ. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Ἐὰν ἐξετάσωμεν τὰ πράγματα ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔποψιν, πρέπει νὰ ἀκυρωθῶσι πολλαὶ ἐκλογαί. Ἐγὼ εἶμαι ὁ πρῶτος, ὁ ὁποῖος θὰ ἤθελον νὰ ἀκυρωθῶσιν ἄπειροι ἐκλογαί, διότι φοβερὰ εἶναι αὐτὴ ἡ μάστιξ τῆς δωροδοκίας, δυστυχῶς ὅμως δὲν δύναται νὰ ἀποδειχθῇ. Ἐγὼ τὴν ἔχω εἰς τὴν ῥάχιν μου.

§99Ι. Γ. ΛΑΠΠΑΣ. Σὺ τὴν ἔχεις εἰς τὴν ῥάχιν σου, ὡς ἄν σὺ νὰ μὴ ἐδωροδόκησες! Κολλαρισμένα ἤρχοντο τὰ χαρτονομίσματα, ἀποστελλόμενα ἐξ Ἀθηνῶν!

§100Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Βεβαίως, κύριοι Βουλευταὶ, τὸ ἀναφερθὲν γεγονὸς τῆς διαφορᾶς τῶν ψήφων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πείσῃ τελείως, ὅτι ἔλαβε χώραν δωροδοκία, εἶναι ὅμως ἓν σημεῖον τοιοῦτον, τὸ ὁποῖον χορηγεῖ ἔστω καὶ τὴν ἐλαχίστην ἔνδειξιν, ὅτι ἔλαβε χώραν ἡ δωροδοκία· ἐὰν δὲ εἰς τὸ περιστατικὸν αὐτὸ προστεθῶσι καὶ ἄλλα περιστατικὰ μεγαλειτέρας ἀξίας, ἐλπίζω ὅτι θὰ πεισθῇ ἡ Βουλὴ, ὅτι ἔλαβε χώραν δωροδοκία. Καὶ πρῶτον περιστατικὸν τοιοῦτον εἶναι τὸ περιστατικὸν τῆς περὶ τὴν ὀσφὺν περιτυλίξεως τῶν ἐκλογέων διὰ σχοινίου καὶ ἡ προσαγωγὴ αὐτῶν, οὕτω δεδεμένων, εἰς τὸ ἐκλογικὸν κατάστημα πρὸς ψηφοφορίαν. Κύριοι Βουλευταὶ, ὅταν ἔχωμεν τὴν εἰκόνα αὐτὴν βεβαίαν καὶ ἀναμφισβήτητον, πρέπει νὰ ἀνεύρῃ τις τὸν λόγον τῆς εἰκόνος ταύτης. Διατὶ νὰ περιδεθῶσιν οἱ 150 ἐκεῖνοι χωρικοὶ καὶ ὁδηγηθῶσι δίκην ὑποζυγίων, δίκην κτηνῶν, εἰς τὸ ἐκλογικὸν κατάστημα; διατὶ νὰ στέρξωσι νὰ ὑποβληθῶσιν εἰς τὸν ἐξευτελισμὸν αὐτόν;

§101ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὑπάρχει ἔθος τοιοῦτον.

§102Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Λυποῦμαι νὰ μεταχειρίζησθε τὴν λέξιν «ἔθος» εἰς τοιαύτας ἐπαισχύντους πράξεις. Τὸ ἔθος τοῦτο, ἐὰν ὑπάρχῃ, προσβάλλει ὄχι μόνον τὴν ἐπαρχίαν Δομοκοῦ, ἀλλὰ τὸ Κράτος ὁλόκληρον. Εἶναι ὄντως ἐπαίσχυντον πολὺ, σήμερον, μετὰ ἑξήκοντα ἐτῶν ἀνεξαρτησίαν τοῦ Κράτους, νὰ ὑπάρχωσιν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δένονται κατὰ τοιοῦτον τρόπον καὶ προσάγονται εἰς τὸ ἐκλογικὸν τμῆμα! Πρέπει νὰ ἐξαλείψητε αὐτὸ τὸ ἔθος· ἐξαλείφετε δὲ αὐτὸ, ἀκυροῦντες τὴν ἐκλογὴν τοῦ Δομοκοῦ.

§103ΜΙΧ. ΚΑΚΑΡΑΣ. Εἶναι ἔκφρασις ἐνθουσιασμοῦ.

§104Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Δὲν γνωρίζω ἐγὼ κατὰ τοιοῦτον τρόπον νὰ ἐκφράζηται ὁ ἐνθουσιασμός.

§105Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Συμβολισμὸς τῆς ἀφοσιώσεως!

§106Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Εἶναι ἀπόδειξις τῆς δωροδοκίας.

§107Ν. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Οἱ δικαστικοὶ ἀντιπρόσωποι διατὶ δὲν τὸ βεβαιοῦσι;

§108Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Οἱ δικαστικοὶ ἀντιπρόσωποι δὲν βεβαιοῦσιν ὅτι ἐγένετο δωροδοκία, δὲν βεβαιοῦσιν ὅμως καὶ τὸ ἐναντίον (ἱλαρότης). Μὴ γελᾶτε, Κύριοι! διότι τοιοῦτόν τι ὑπηνίχθη ὁ ἀξιότιμος ἐκ Λεβαδείας Βουλευτὴς, εἰπὼν ὅτι ἀποκρούεται ἐκ τῶν ἐκθέσεων τῶν δικαστικῶν ἀντιπροσώπων. Βεβαιοῦσιν οἱ δικαστικοὶ ἀντιπρόσωποι, ὅτι δὲν ἐγένετο δωροδοκία;

§109Ν. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Πρῶτον νὰ μοὶ ἀπευθύνητε τὴν ἐρώτησιν χωρὶς νὰ μειδιᾶτε, διότι εὐθὺς, ὡς μειδιᾶτε, μοὶ δίδετε καὶ τὴν ἀπάντησιν.

§110Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ἐγὼ συνήθως μειδιῶ. Βεβαίως ὁ δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος τοῦ Βʹ ἐκλογικοῦ τμήματος δὲν βεβαιοῖ τὸ δέσιμον, διότι ὁ δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος...

§111Ι. ΣΤΑΙΚΟΣ. Βεβαιοῖ τὰς ἐκνόμους πράξεις.

§112Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Εἴπομεν ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι ἀξιόποινος πρᾶξις· δὲν ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ τὸ βεβαιώσῃ, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ τὸ βεβαιώσῃ. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου, ὁ δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος δὲν εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ περιτρέχῃ τὰς διαφόρους συνοικίας τῶν πόλεων καὶ χωρίων καὶ βεβαιοῖ τὰ ἐκεῖ γενόμενα· ὁ δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος μᾶς βεβαιοῖ, ὅτι ἡ ἐκλογὴ ἐνηργήθη ἐν ἡσυχίᾳ καὶ τάξει· δηλαδὴ ἡ ἔκθεσις τοῦ δικαστικοῦ ἀντιπροσώπου ἀναφέρει καὶ βεβαιοῖ, ὅτι κατὰ τὸν τόπον τῆς ἐκλογῆς καὶ περὶ τὸ κατάστημα τῆς ἐκλογῆς δὲν ἔλαβε χώραν πρᾶξις ἀξιόποινος. Καὶ γνωρίζετε πῶς δικαιολογεῖ ὁ δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος τὴν διατήρησιν τῆς τάξεως καὶ ἡσυχίας; Λέγει εἰς τὴν ἔκθεσίν του, ὅτι τοῦτο δὲν ὀφείλεται εἰς αὐτὸν, ὀφείλεται εἰς τὸν διοικητὴν τῆς στρατιωτικῆς δυνάμεως ἀνθυπολοχαγὸν ἀστυνόμον Δομοκοῦ....

§113Ι. ΣΤΑΙΚΟΣ. Ἀναγνωρίζομεν τὴν δικηγορικήν σας ἱκανότητα, κύριε Καλούτση...

§114Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ἐγὼ δὲν σᾶς ἐζήτησα πιστοποιητικόν.

§115Ι. ΣΤΑΙΚΟΣ. .. Σᾶς παρακαλῶ δὲ νὰ μᾶς ἀπαλλάξητε αὐτοῦ τοῦ ματαίου κόπου.

§116Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Αὐτὸ δὲν θὰ τὸ κρίνητε σεῖς, θὰ τὸ κρίνῃ ἡ Βουλή. Δὲν δέχομαι διακοπὰς, Κύριοι! (γέλωτες). «Τοῦτο δὲ ὀφείλεται — ἀναφέρει ὁ δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος — εἰς τὸν διοικητὴν τῆς στρατιωτικῆς δυνάμεως». Δηλαδὴ ἡ ἡσυχία καὶ ἡ τάξις. Βεβαίως ἡ λεπτολογία αὕτη δὲν προσήκει ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ δικάζει ὡς δικαστικὸν σῶμα, ἐπιτρέπεται νὰ ὁμιλήσωμεν. «Τοῦτο δὲ ὀφείλεται», ὅταν γράφῃ ὁ δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος, — δηλαδὴ ποῖον; ἡ ἡσυχία καὶ ἡ τάξις — «εἰς τὸν ἐπὶ κεφαλῆς τῆς στρατιωτικῆς δυνάμεως ἀνθυπολοχαγόν», τί ἐννοεῖ διὰ τῆς φράσεως αὐτῆς; Ἐννοεῖ, ὅτι τόσον ἐδῶ, ὅσον καὶ ὁ ἀνώτερος στρατιωτικὸς ἐπόπτης ἐκεῖ, εἰργάσθησαν μόνον εἰς τὸ νὰ μὴ ἐπέλθῃ συμπλοκή τις. Ὑποθέτω, κύριοι Βουλευταὶ, ὅτι περὶ τούτου δὲν μένει καμμία ἀμφιβολία. Δὲν δυνάμεθα λοιπὸν νὰ ἔχωμεν τὴν ἀξίωσιν, ὅπως ἡ ἐφορευτικὴ ἐπιτροπὴ ἢ ὁ δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος ἢ ὁ ἀστυνόμος βεβαιώσῃ τὸ ἔγκλημα τῆς δωροδοκίας. Οὐδεμία λοιπὸν ἀρχὴ ἐκ τῶν ἐν τῷ τόπῳ εὑρισκομένων ἠδύνατο νὰ προβῇ εἰς βεβαίωσιν τοῦ ἐγκλήματος.

§117Ι. ΣΤΑΙΚΟΣ. Διότι δὲν κατηγγέλθη.

§118Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Καὶ ἀφοῦ δὲν εἶχε δικαίωμα, καὶ ἀφοῦ δὲν εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ βεβαιώσῃ τὸ ἔγκλημα τοῦτο καμμία ἀρχὴ, πόθεν θὰ ζητήσητε λοιπὸν τὰς ἀποδείξεις ἑνὸς ἐγκλήματος, ὅπερ ἐτελέσθη ἐκεῖ, ὅπου δὲν ἠδύνατο νὰ ἐκτελεσθῇ, ἐὰν δὲν ἐτελέσθη δωροδοκία; Εἴπατέ μοι σεῖς τὸ μέσον, διὰ τοῦ ὁποίου ἠδύνατο νὰ ἀποδειχθῇ ἡ τοιαύτη δωροδοκία.

§119ΣΠ. Ε. ΣΤΑΗΣ. Εἶναι ἐρώτημα. Εἶναι ἐπισήμως βεβαιωμένον.

§120Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ σᾶς εἴπω τὸ μέσον, κύριε Βουλευτά. Εἰς τὰς παρελθούσας ἐκλογὰς ἐγένετο ἀπόπειρα τοιαύτης δωροδοκίας· κατηγγέλθη αὕτη εἰς δικαστικὸν πρόσωπον, καὶ κατεσχέθησαν τὰ χρήματα. Ἰδοὺ τὸ πειστήριον· ἰδοὺ μία ἀπόδειξις.

§121Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ἐγὼ, κρίνων ὡς δικαστὴς, οὐδέποτε θὰ ἔδιδον ἀξίαν εἰς τὸ γεγονὸς αὐτό· διότι ὁ δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος δὲν θὰ εἶχε κανὲν δικαίωμα νὰ πράξῃ τοῦτο, διότι τοῦτο θὰ ἦτο μία παρανομία. Λοιπὸν, Κύριοι, ἐφ’ ὅσον δὲν δυνάμεθα διὰ τῶν ἐπὶ τόπου ἀρχῶν νὰ βεβαιώσωμεν τὸ ἔγκλημα τῆς δωροδοκίας, ποῖον μέσον ἠδυνάμην ἐγὼ νὰ προσαγάγω εἰς τὴν Βουλήν;

§122Ν. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Μάρτυρας ἐξεταζομένους καὶ λέγοντας τὴν ἀλήθειαν!

§123Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Δὲν ἠξεύρω ποίαν ἰδέαν ἔχει περὶ τῶν μαρτύρων ὁ κ. Μπουφίδης. Ὅταν ὅμως ὑπάρχῃ τηλεγράφημα πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς ἐκ μέρους ἐπιστημόνων, ἐκ μέρους δικηγόρων, οἱ ὁποῖοι βεβαιοῦσιν, ὅτι τὸ γεγονὸς τοῦτο εἶναι ἀληθὲς, ὅτι ἔλαβε χώραν, ἐγὼ ἔχω τὴν ὑποχρέωσιν, ἐκ σεβασμοῦ πρὸς τοὺς ἐπιστήμονας ἐκείνους, νὰ δεχθῶ, ὅτι δὲν ἦτο δυνατόν ποτε νὰ κατέλθωσιν ἐπὶ τοσοῦτον, ὥστε νὰ βεβαιῶσι μίαν ἀνήθικον πρᾶξιν διὰ τῆς ὑπογραφῆς των, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ ποτε, ὅτι οἱ ἐπιστήμονες δικηγόροι, οἱ ὁποῖοι βεβαιοῦσι διὰ τῆς ὑπογραφῆς των, ἐκτιθέμενοι εἰς τὸν κίνδυνον τῆς συκοφαντίας, ἦτο δυνατὸν νὰ κατέλθωσιν ἐπὶ τοσοῦτον... Καὶ ἀναγκάζομαι νὰ ἀνακόψω ἐνταῦθα, διότι ἐλέχθη, ὅτι οὐδεμίαν ὑπέχουσιν εὐθύνην. Καὶ ὁ ἀξιότιμος ἐκ Λεβαδείας Βουλευτὴς, ἀνελθὼν ἐπὶ τὸ βῆμα, ἐλησμόνησεν ὅτι ἐπρόκειτο νὰ ἀποδείξῃ τοῦτο· ἢ μᾶλλον δὲν τὸ ἐλησμόνησεν, ἀλλὰ τὸ παρέκαμψε.

§124Ν. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Ποῖον; Τὴν εὐθύνην τὴν ἀπέκλεισα. Δὲν ἀνέγνωσα τὰς ἀγορεύσεις τοῦ κυρίου Φιλαρέτου, τοῦ κ. Κωνσταντοπούλου, διὰ τῶν ὁποίων αὐτὸ ἀπέδειξα ἀκριβῶς, ὅτι αὐτὰ εἶναι χαρτιὰ ἄγραφα;

§125Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Διὰ τῶν ἀγορεύσεων δὲν ἀπεδείξατε τοῦτο, κύριε Βουλευτὰ Λεβαδείας. Περιωρίσθητε εἰς ἄλλο, ἂν ὁ τρόπος τῆς λήψεως τῶν τοιούτων μαρτυριῶν εἶναι νόμιμος ἢ οὔ. Ὁ λόγος τοῦ ἐκ Μαντινείας Βουλευτοῦ περιστρέφεται εἰς τὸν τρόπον τῆς λήψεως τῆς ἀποδείξεως. Καὶ αὐτὸ εἶπεν ὁ κ. Κωνσταντόπουλος.

§126Ν. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Ὅταν ἦναι ἄκυρος ἡ κατάθεσις, φρονεῖτε ὅτι δίδει εὐθύνην εἰς τὸν μαρτυρήσαντα;

§127Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ἐγὼ φρονῶ, καὶ φρονεῖτε καὶ σεῖς, ὅτι, ὅταν ὑπάρχῃ μία ἔκθεσις καὶ ἀποδίδῃ εἰς ἕνα ἐργοδηγὸν ὅτι αὐτὸς παρέβη τὸ καθῆκόν του διὰ τῶν δεῖνα καὶ δεῖνα πράξεων, ὅτι ὁ κ. Φωτιάδης ἢ οἱ πράκτορες αὐτοῦ ἐδωροδόκησαν τοὺς δεῖνα ἢ τοὺς δεῖνα, πρέπει νὰ δεχθῆτε, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ὑπογράφοντες μίαν τοιαύτην ἔκθεσιν, δύνανται νὰ ἐκτεθῶσιν εἰς τὴν μήνυσιν τῆς ἐπὶ συκοφαντίᾳ καταγγελίας; Ὅταν λοιπὸν, κύριοι Βουλευταὶ, ἔχωμεν δέκα ἐπιστήμονας δικηγόρους, οἱ ὁποῖοι βεβαιοῦσι τὴν Βουλὴν διὰ τοῦ τηλεγραφήματος ἐκείνου, ὅτι ἔλαβε χώραν ἡ ἐπαίσχυντος αὐτὴ πρᾶξις, τὸ βεβαιοῦσι δὲ οὐχί....

§128ΜΙΧ. ΦΩΤΙΑΔΗΣ. Δὲν εὑρίσκονται ἐν Δομοκῷ ἐπιστήμονες δικηγόροι.

§129Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Δὲν σημαίνει. Ἠμπορεῖ νὰ μετέβησαν τὴν ἡμέραν τῆς ἐκλογῆς. Καὶ εἰς τὸν τόπον μου δὲν εὑρίσκονται ἄλλοτε, ἀλλ’ εἰς τὰς ἐκλογὰς εὑρίσκονται ἀρκετοί. Λοιπὸν, ὅταν, Κύριοι, βλέπωμεν δέκα ἐπιστήμονας καταγγέλλοντας ὑπ’ εὐθύνην των πρᾶξιν, ἡ ὁποία ἐξελεγχομένη ψευδὴς ἤθελεν ἐγκολάψει εἰς αὐτοὺς στίγμα μέγα, ἤτοι θὰ ἐστιγμάτιζεν αὐτοὺς ὡς συκοφάντας, δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ δεχθῶ ἐγὼ ἐν τῇ συνειδήσει μου — καὶ σεῖς δὲν τὸ πιστεύετε ἐνδομύχως — ὅτι οἱ ἐπιστήμονες αὐτοὶ ψεύδονται...

§130Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ. Τί βεβαιοῦσιν;

§131Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ἀμέσως... Χαίρω, Κύριοι, διότι ἤδη βεβαίως ἐπείσθητε, ὅτι, ἂν τοῦτο ἔχηται ἀληθείας...

§132ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (ἐξ ἀριστερῶν). Ὄχι δά!

§133Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ. Πρόκειται νὰ δικάσωμεν, καὶ θέλομεν νὰ ἀκούσωμεν, τί βεβαιοῦσιν.

§134Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Τὰ ἐπῆρε τὰ ἔγγραφα ὁ κύριος Πετιμεζᾶς.

§135ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (ἀριστερόθεν). Δὲν πειράζει.

§136Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ἀλλὰ Κύριοι, ἐπιτρέψατέ μοι, ἐφ’ ὅσον δυνάμεθα νὰ κάμωμεν χρῆσιν οἱουδήποτε μέσου ἀποδεικτικοῦ, οὕτως εἰπεῖν, νὰ κάμω χρῆσιν μιᾶς ἐπιστολῆς ἑνὸς ἐπιστήμονος ἐξ ἴσου, ὅπως καὶ οἱ ἄλλοι, καὶ δημάρχου Θαυμακῶν· κάμω δὲ τὴν διάκρισιν ἐπιστήμονος, διότι πιθανὸν, ἐὰν περιωριζόμην εἰς τὸν τίτλον τοῦ δημάρχου, νὰ μὴ ἤμην πιστευτὸς, διότι ὀφείλομεν μᾶλλον ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν ἰδιότητα τοῦ ἐπιστήμονος...

§137Ν. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Εἶναι ἐπιστήμων αὐτός;

§138Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Μάλιστα. Ἀπευθυνόμενος πρὸς ἐμέ... Εἶναι ἀληθὲς, ὅτι εἶναι φαρμακοποιὸς, κύριε Φωτιάδη;

§139ΜΙΧ. ΦΩΤΙΑΔΗΣ. Εἶναι ἀντιπρόσωπος καὶ πράκτωρ τοῦ Ζωγράφου ἐν Δομοκῷ.

§140Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ (ἀναγινώσκει)...

§141Κ. ΑΡΓΑΣΑΡΗΣ ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Καὶ ἀπὸ ὅλα αὐτὰ τίποτε ὁ δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος! Εἰς τὸ ἐκλογικὸν τμῆμα ἐγίνοντο αὐτὰ, καὶ ὁ δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος τίποτε!

§142Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ἀφοῦ αὐτοὶ ἤθελον νὰ δένωνται, κύριε Λομβάρδε, τί θὰ τοῖς ἔλεγεν ὁ δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος; «Ταῦτα σᾶς βεβαιῶ ἐπὶ λόγῳ τιμῆς», ἐπιλέγει ὁ γράφων ἐπιστήμων καὶ δήμαρχος.

§143Ι. ΣΤΑΙΚΟΣ. Εἶναι πράκτωρ τοῦ Ζωγράφου.

§144Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ἐὰν εἷς ἐπιστήμων, φαρμακοποιὸς, εἷς δήμαρχος, κατέπεσε μέχρι τοῦ σημείου νὰ δώσῃ μίαν τοιαύτην ἐπιστολὴν, νὰ βεβαιώσῃ ἐπὶ λόγῳ τιμῆς τοιαῦτα πράγματα, χωρὶς νὰ ἦναι ἀληθῆ, τί νὰ σᾶς ἀπαντήσω;

§145Κ. Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Θέλετε νὰ σᾶς φέρω ἐγὼ ἐπιστήμονας ἐγκληματήσαντας;

§146Ι. Γ. ΛΑΠΠΑΣ. Τί θὰ εἰπῇ πράκτωρ; Δὲν ὑπάρχει πράκτωρ· εἶναι δήμαρχος.

§147Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. (ἀναγινώσκει). «Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Βεβαιοῦμεν οἱ ὑπογεγραμμένοι, ὅτι εἴδομεν 150 περίπου ἐκλογεῖς συνδεδεμένους...»

§148Ι. ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ. Συνδεδεμένους!

§149Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Τὸ συνδεδεμένους εἶναι κἄτι τι ἐντονώτερον τοῦ δεδεμένους. Ὄχι μόνον δεδεμένοι, ἀλλὰ καὶ συνδεδεμένοι. Εἶναι ἐντονώτερον (γέλως). Ὑπάρχουσι διάφοροι ὑπογραφαὶ, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὑπογραφαὶ ἐπιστημόνων, καὶ κάτωθι αὐτῶν βεβαιοῦται τὸ γνήσιον τῶν ὑπογραφῶν.

§150Κ. Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἀναγνώσατε καὶ τὰ ὀνόματα.

§151Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ (ἀναγινώσκει)...

§152ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (ἐκ τῆς ἀριστερᾶς). Εἶναι ἄγνωστα ὀνόματα αὐτά.

§153Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Καὶ εἰς ἐμὲ εἶναι ἄγνωστα. Μὲ βεβαιοῦσι περὶ αὐτῶν, διότι ἐγὼ δὲν μετέβην εἰς τὸν Δομοκόν. Τοὺς γνωρίζει ὁ κ. Φωτιάδης· ἀφοῦ δὲ οὗτος δὲν ἀντιλέγει, δὲν διαμαρτύρεται κατὰ τῶν λεγομένων...

§154ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (ἐκ τῆς ἀριστερᾶς). Δὲν εἶναι ἀπόδειξις αὐτό.

§155ΜΙΧ. ΦΩΤΙΑΔΗΣ. Αὐτοὶ, τοὺς ὁποίους ἀνεφέρατε, δὲν μένουσιν εἰς τὸν Δομοκόν. Εἶναι δικολάβοι.

§156Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Τόσοι δικολάβοι!

§157Ι. ΦΙΛΙΟΣ. Δὲν ὑπάρχει οὔτε εἷς δικηγόρος.

§158Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Ποῦ τὸ γνωρίζετε σεῖς αὐτὸ, ἀφοῦ μένετε ἐν Λαρίσῃ; Ἡ εἰκὼν αὕτη εἶναι ἀναμφισβήτητος, διότι περὶ τοῦ ὅτι περιεδέθησαν ἢ συνεδέθησαν οἱ ἐκλογεῖς αὐτοὶ, δὲν ὑπάρχει ἀμφισβήτησις. Διότι καὶ ὁ κ. Πετροπουλάκης τὸ ἀνομολογεῖ, ἀλλ’ ὄχι κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον, καὶ ἄλλος Βουλευτὴς διατείνεται, ὅτι ἐγένετο λάθος. Ὅταν 150 ἐκλογεῖς ἄγωνται ἀπὸ τῆς δημοσίας πλατείας εἰς τὸ ἐκλογικὸν τμῆμα κατὰ τὸν ἐπαίσχυντον αὐτὸν τρόπον, καὶ ἀπολύωνται κατὰ τετράδας καὶ ψηφίζωσι, δύνασθε νὰ μοὶ εἴπητε, ὅτι διὰ τὸν ἐξευτελισμόν των αὐτὸν δὲν ἔλαβόν τι ὡς ἀντισήκωμα; Εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποφασίσωσι νὰ ὑποβληθῶσιν εἰς τὸν ἐξανδραποδισμὸν αὐτόν, εἰς ὃν τοὺς ὑπέβαλεν ὁ κ. Φωτιάδης, χωρὶς νὰ λάβωσί τι προηγουμένως παρ’ αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἦτο ἴσον ἢ κατώτερον ἢ ἀνώτερον τοῦ ἐξευτελισμοῦ των; Τί εἶναι λοιπὸν αὐτὸ τὸ τί; Εἶναι γνωστόν. Ὅταν, κύριοι Βουλευταί, ὁ Ἀντώνιος Γρηγορίου, διδάκτωρ τῆς νομικῆς, προσέρχηται ἐνώπιον τοῦ εἰρηνοδίκου καὶ βεβαιοῖ ἐνόρκως, ὅτι ἔλαβε χώραν τοῦτο, θὰ μοὶ εἴπητε, ὅτι ψεύδεται καὶ οὗτος, ἀφοῦ μάλιστα οὗτος εἶναι καὶ ἐπιστήμων;

§159Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὁ Γρηγορίου οὗτος, γνωρίζετε ὅτι εἶναι υἱὸς τοῦ πρώην δημάρχου, τοῦ ζῶντος;

§160Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Τοῦτο ὅμως δὲν ἀποκλείει τὸ ὅτι οὗτος εἶναι δικηγόρος. Δὲν δύναμαι δὲ νὰ πιστεύσω, ὅτι εἷς ἐπιστήμων δύναται νὰ βεβαιώσῃ ἐνόρκως ψεύματα. Ἐγώ, Κύριοι, διαμαρτύρομαι, ἐξ ὀνόματος τῶν ἐπιστημόνων. Οὐδεὶς θὰ εὑρεθῇ δικηγόρος, ἢ ἄλλος ἐπιστήμων, νὰ ψευσθῇ περὶ τούτου, ἀφοῦ ἄλλως τε δὲν δύναται διὰ τούτου νὰ φέρῃ πρακτικόν τι ἀποτέλεσμα, οὔτε εἶναι βέβαιος, ὅτι ἐκ τούτου θὰ ἦναι ἀκυρωτικὴ ἡ ψῆφος τῆς Βουλῆς.

§161Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἴσως νομίζουν, ὅτι θὰ φέρουν ἀποτέλεσμα.

§162Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Βεβαίως, ἐκ τῶν τεκμηρίων, τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέφερα, καὶ τὰ ὁποῖα, προκειμένου περὶ δωροδοκιῶν, πρέπει νὰ ὑποληφθῶσιν ὡς τέλειαι ἀποδείξεις, ἔχομεν ἀποδεδειγμένην τὴν ἐνέργειαν τῆς πράξεως τῆς δωροδοκίας. Ἀποφασίζοντες, κύριοι Βουλευταί, ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς Δομοκοῦ, καὶ ἀκυροῦντες τὴν ἐκλογὴν ταύτην, θέλετε ἐν τῷ μέλλοντι ἀποσοβήσει κακόν, τὸ ὁποῖον ἤρχισε νὰ ῥιζοῦται εἰς ὅλας τὰς ἐπαρχίας τῆς Ἑλλάδος, καὶ τοῦ ὁποίου κακοῦ αἱ συνέπειαι διὰ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος δὲν θὰ ἦναι δυστυχῶς μικραί. Ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ πρέπει νὰ παρακάθηνται ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ μόνον ἐκεῖνοι, τοὺς ὁποίους ἐξ ἁγνῆς θελήσεως ἀποστέλλει ὁ λαός, ἵνα ἀντιπροσωπεύωσιν αὐτόν, καὶ οὐχὶ οἱ ἐκ διαφθορᾶς τῶν συνειδήσεων προερχόμενοι.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσεται περατωμένη ἡ συζήτησις. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἔγκυρον τῆς ἐκλογῆς τῆς ἐπαρχίας Δομοκοῦ παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὸ ἔγκυρον τῆς ἐκλογῆς καὶ νόμιμον βουλευτὴν τῆς ἐπαρχίας Δομοκοῦ τὸν κ. Μιχαὴλ Φωτιάδην. Λύεται ἡ συνεδρίασις. (Ὥρα 1 μ. μ.)