1903.01.16

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 8

τῆς 16 Ἰανουαρίου 1903.

Πέμπτη.

(Προεδρεύοντος τοῦ προσωρινοῦ Προέδρου κ. Ε. Τσαρλαμπᾶ).

(Γενομένης ἀπαρτίας ὥρᾳ 10 καὶ 30′ π. μ. παρόντων 190 Βουλευτῶν, ἄρχεται ἡ συνεδρίασις).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλοῦνται οἱ μὴ ὁρκισθέντες Βουλευταὶ νὰ προσέλθωσιν, ἵνα ὁρκισθῶσι. (Προσελθόντες ὀμνύουσιν ἐπὶ τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου τὸν νενομισμένον ὅρκον οἱ ἄρτι ἀφιχθέντες βουλευταὶ Α. Σιμόπουλος, Γ. Σκληρὸς, Χαρ. Εὐταξίας, Γουλιέλμος Σκάρπας καὶ Μιχ. Φωτιάδης).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Τρικκάλων ὑποβάλλει παράκλησιν ὑπὲρ νομοθετικῆς ἀπαλλαγῆς τῶν δημοτῶν ἀπὸ τοῦ φόρου τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν.

§3ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μετὰ τὰς ἐξελέγξεις γίνονται αὐτά.

§4Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀκόμη Βουλή.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθησαν ἐνστάσεις τοῦ ἀποτυχόντος ἐκ τῶν ὑποψηφίων βουλευτῶν Ὕδρας κ. Γιουρδῆ κατὰ τοῦ κύρους τῆς ἐκλογῆς. Ὁμοίως τοῦ ἀποτυχόντος ἐν Φθιώτιδι κ. Κ. Ἀγαθοκλέους κατὰ τοῦ κύρους τῆς ἐκλογῆς Φθιώτιδος. Ὁμοίως τοῦ ἀποτυχόντος ὑποψηφίου βουλευτοῦ κ. Κ. Χαλκιᾶ κατὰ τοῦ κύρους τῆς ἐκλογῆς Βόλου. Ὁ κύριος Ἰωάννης Στάϊκος ἔχει τὸν λόγον.

§6Ι. ΣΤΑΙΚΟΣ. Κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς εἶχον παρακαλέσει τοὺς κυρίους Ὑπουργοὺς τῶν Ἐσωτερικῶν, Στρατιωτικῶν καὶ Δικαιοσύνης νὰ προσκομίσωσιν ἐπίσημα ἔγγραφα, σχετικὰ πρὸς τὴν ἐκλογὴν Βάλτου· νὰ προσκομίσωσι δὲ ταῦτα δύο ἡμέρας πρὸ τῆς ἐπαναλήψεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Ἔκτοτε παρῆλθον 25 ἡμέραι, καὶ τὰ ἔγγραφα ταῦτα δὲν ἀπεστάλησαν ἀκόμη εἰς τὸ Γραφεῖον τῆς Βουλῆς. Ἐξ ἐπισήμων πληροφοριῶν ἐπείσθην, ὅτι ἡ μὴ κατάθεσις τῶν ἐγγράφων προῆλθε μᾶλλον ἐξ ἀμελείας τοῦ Γραφείου τῆς Βουλῆς, διότι ἔχω πεποίθησιν, ὅτι οἱ κύριοι Ὑπουργοὶ ἤθελον ἐνεργήσει ἀμέσως τὴν προσαγωγὴν τῶν ἐγγράφων τούτων, ἅτινα ἐζήτησα, ἐπιθυμῶν νὰ ἀποδείξω, ὅτι ἡ ἐκλογὴ τῆς ἐπαρχίας Βάλτου εἶναι νομιμωτάτη· διότι θεωρῶ καθῆκον νὰ διαβεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν θὰ ἐπικαλεσθῶ ψῆφον ἐπιεικείας διὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῆς ἐκλογῆς μου. Θεωρῶ ὅτι μοὶ ἐπιβάλλει τοῦτο καὶ ἡ οἰκογένειά μου καὶ ὁ χαρακτήρ μου. Θὰ παρακαλέσω τοὺς κυρίους Ὑπουργοὺς, ἵνα σήμερον τηλεγραφικῶς διατάξωσι τὰς ἁρμοδίας ἀρχὰς ν’ ἀποστείλωσι τὰ ἔγγραφα ἐκεῖνα, ὅπως ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν πεισθῶ καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος, — ὅστις ἴσως πλανῶμαι — ἐὰν ἡ ἐκλογὴ Βάλτου εἶναι ἔγκυρος ἢ ἄκυρος.

§7ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Γνωρίζω ὅτι κατὰ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς ἐνστάσεις κατὰ τοῦ κύρους τῆς ἐκλογῆς δύνανται νὰ ὑποβληθῶσι καὶ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, συζητούσης ἐπὶ τῶν ἐκλογῶν. Ἀλλ’ ἡ καλὴ πίστις καὶ ἡ ἀνάγκη, εἰς ἣν εὑρίσκεται ἡ Βουλή, θέλουσα νὰ κρίνῃ περὶ τῆς ἀληθείας τῶν πραγμάτων, προκειμένου περὶ τοῦ κύρους τῶν ἐκλογῶν, ἐπιβάλλει, ἵνα αἱ ἐνστάσεις γίνωνται γνωσταὶ ἐκ τῶν προτέρων, διὰ νὰ ᾖναι εἰς κατάστασιν νὰ ἐλέγχῃ καὶ νὰ κρίνῃ, ἐὰν τὰ πράγματα οὕτως ἢ ἄλλως ἔχουσι. Καὶ ταῦτα μὲν ὅταν πρόκηται περὶ ἐνστάσεων ὑποβαλλομένων ἐνώπιον τῆς Βουλῆς· προκειμένου ὅμως περὶ ἐνστάσεων ὑποβαλλομένων ἐνώπιον τοῦ τμήματος, ὄχι μόνον αὗται δέον νὰ κατατίθενται, ἀλλὰ καί τι πλέον πρέπει νὰ δεχθῶμεν περὶ αὐτῶν, ὅτι γίνονται μέσα κοινὰ ὑποστηρίξεως τοῦ κύρους εἴτε τοῦ ἀκύρου τῆς ἐκλογῆς, καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ ὅτι τὰ ἔγγραφα τὰ προσαγόμενα εἰς τὸ τμῆμα ἀνήκουσιν εἰς τὴν κυριότητα τῆς Βουλῆς, γίνονται ἔγγραφα δημόσια, μὴ δυνάμενα νὰ ἐξαχθῶσιν ἐκ τῆς Βουλῆς, καὶ συνεπαγόμενα κατὰ τῶν ὑπεξαιρούντων, ἐὰν εὑρεθῇ ὑπεξαιρέτης, ποινάς. Κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐκλογῆς Αἰγίνης ἐνώπιον τοῦ τμήματος ὁ ἀποτυχὼν κ. Καναβαριώτης ὑπέβαλε καὶ ἀνέπτυξε πολυσέλιδον ἔνστασιν, εἰς τὸ τέλος τῆς ὁποίας προσήρτησε κατάλογον, ὡς συνέχειαν τῆς ἐνστάσεώς του, διαφόρων ἐκλογέων, ἀποκλεισθέντων τοῦ νὰ ἐνασκήσωσι τὸ δικαίωμα τοῦ ἐκλέγειν, καὶ ἐν τούτῳ τῷ καταλόγῳ ὑπῆρχον ὀνόματα ψηφοφορησάντων τεθνεώτων ἢ ψηφοφορησάντων δι’ ὀνόματα ἀνύπαρκτα. Μεταξὺ τῶν ἄλλων ἐνστάσεων, σκεπτόμενος νὰ λάβω τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς Αἰγίνης, ἐζήτησα ἀπὸ τὸ Γραφεῖον τῆς Βουλῆς νὰ μοὶ παραδώσῃ τὰ ἔγγραφα τὰ σχετιζόμενα πρὸς τὴν ἐκλογὴν, ἀλλὰ μοὶ ἐστάλησαν ἀπὸ τὸ Γραφεῖον τὰ πρακτικὰ τῶν διαφόρων τμημάτων, ὁ ἐκλογικὸς κατάλογος τοῦ δήμου Αἰγίνης καὶ μόνον δύο ἐνστάσεις ἀόριστοι, ὑποβληθεῖσαι ἐνώπιον τοῦ τμήματος. Ἐνεθυμήθην ὅμως ἐκ τῶν συζητήσεων τοῦ τμήματος καὶ τὰς ὡρισμένας ἐνστάσεις τοῦ κυρίου Καναβαριώτου, καὶ ἐζήτησα ταύτας· ἀλλ’ ὁ κ. Διευθυντὴς τοῦ Γραφείου τῆς Βουλῆς ἀπετάθη εἰς τὸν εἰσηγητὴν, ὅστις ἀπήντησε προφορικῶς, ὅτι τὰ ὑποβληθέντα ἔγγραφα ἐπεστράφησαν εἰς τὸν κ. Καναβαριώτην.

§8Κ. ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΣ. Δὲν κατετέθησαν.

§9ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ὁ κ. Καναβαριώτης εἶπεν, ὅτι ταῦτα εἶναι ἰδικά του, καὶ εἰς οὐδένα θὰ τὰ παραδώσῃ. Καὶ διὰ τοῦτο εἶπον, ὅτι δικαιοῦταί τις νὰ ὑποβάλῃ ἐνστάσεις κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς Βουλῆς, ἀλλ’ εἶναι ἀνάγκη καὶ οἱ ἀντιφρονοῦντες νὰ λάβωσι καιρὸν νὰ ἐξελέγξωσι ταύτας, μήπως συμβαίνει ἄλλο τι. Αὐτὴ εἶναι μία μέθοδος συζητήσεως, δι’ ἧς ἀποκλείονται τῆς συζητήσεως οἱ ἀντίθετοι, ἀλλὰ δὲν ἁρμόζει νὰ τίθηται εἰς ἐνέργειαν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἠναγκάσθη τὸ Γραφεῖον ν’ ἀποταθῇ ἐγγράφως εἰς τὸν κ. εἰσηγητὴν, ὅστις ἀπήντησεν, ὅτι τὴν ἔκθεσιν συνέταξεν ἐκ σημειώσεων, ἃς ἐκράτησε κατὰ τὴν συζήτησιν ἐνώπιον τοῦ τμήματος, πάντα δὲ τὰ παρὰ τοῦ κυρίου Καναβαριώτου προσαχθέντα ἔγγραφα παρελήφθησαν καὶ πάλιν παρ’ αὐτοῦ. Ἐγὼ οὐδένα ἔχω λόγον νὰ δυσπιστήσω εἰς τὸ ἔγγραφον τοῦ κυρίου εἰσηγητοῦ, ἀλλ’ ἐπειδὴ ἔχω ἀνάγκην τῶν εἰρημένων ἐγγράφων, ἐπειδὴ δὲ καὶ αὐτὸς ὁ εἰσηγητὴς εἰς τὴν ἔκθεσίν του γράφει, ὅτι πλεῖστα ὀνόματα ἀνύπαρκτα καὶ πλεῖστοι ἀποθανόντες ἐψήφισαν, πλεῖστοι δὲ φίλοι τοῦ Καναβαριώτου, — ὧν τὰ ὀνόματα ὁ κ. Καναβαριώτης, ὡς λέγει ἡ ἔκθεσις, ἐν μικρῷ καταλόγῳ παρέδωκε τῷ κ. εἰσηγητῇ, — ἀπεκλείσθησαν τῆς ψηφοφορίας, ὡς ἐχόντων τῶν ὀνομάτων τούτων διαφόρους παραλλαγὰς ἐκ τυπογραφικοῦ λάθους, δικαιοῦμαι ἐκ τούτου νὰ ζητήσω ἀπὸ τὸν κ. εἰσηγητὴν τὸν κατάλογον αὐτόν, τὸν ὁποῖον ὁ κ. Καναβαριώτης τῷ παρέδωκε, καὶ ἀφοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸν λάβω παρὰ τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Γραφείου, παρακαλῶ ὑμᾶς, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἐξασκήσητε τὰ ἐκ τοῦ νόμου δικαιώματά σας, ἵνα λάβητε καὶ δώσητε εἰς ἐμὲ τὰ ἔγγραφα ταῦτα, ὅπως κατορθωθῇ νὰ γείνῃ ἡ συζήτησις εὐρεῖα καὶ κριθῇ ὀρθῶς ἡ ἐκλογή.

§10Κ. ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΣ. Κατὰ τὴν ἐνώπιον τοῦ τμήματος συζήτησιν προσῆλθεν ὁ κ. Καναβαριώτης, ὅστις ὑπεστήριξε πολλὰς καὶ διαφόρους ἐνστάσεις· καθ’ ἣν δὲ στιγμὴν ἀνεγίγνωσκε ταύτας, ἐκράτουν σημειώσεις, ἵνα συντάξω τὴν ἔκθεσίν μου. Ὁ κύριος Καναβαριώτης ἀνέφερεν, ὅτι θὰ καταθέσῃ πάντα τὰ ἔγγραφα εἰς τὸ τμῆμα, ὅπως τοῦτο μοὶ παραδώσῃ ταῦτα, καὶ οὕτω μὲ βοηθήσῃ εἰς τὴν σύνταξιν τῆς ἐκθέσεως· ἀλλ’ οὐδὲν ἔγγραφον μοὶ ἐστάλη παρὰ τοῦ Γραφείου τῆς Βουλῆς, οὔτε πρακτικὰ τῆς ἐκλογῆς, οὔτε ὁ κατάλογος ὁ ζητούμενος ὑπὸ τοῦ κ. Βοζίκη. Καὶ τοῦτο, διότι ὁ κ. Καναβαριώτης πάντα τὰ ἔγγραφα, τὰ παρ’ αὐτοῦ προσαχθέντα, παρέλαβε καὶ πάλιν, ὡς εἶχεν ἀπόλυτον δικαίωμα, οὐδεὶς δὲ δύναται, οὔτε ὁ Πρόεδρος, οὔτε ἡ Κυβέρνησις, οὔτε ἡ Βουλή, οὔτε ἄλλος τις, νὰ ἐπιβάλῃ εἰς ἰδιώτην — διότι ἰδιώτης εἶναι ὁ κ. Καναβαριώτης—νὰ προσαγάγῃ διὰ τῆς βίας ἔγγραφα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, τὰ ὁποῖα δὲν θέλει νὰ προσαγάγῃ. Ἡ Βουλὴ ὅμως ἔχει δικαίωμα νὰ μὴ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὰ ἔγγραφα ταῦτα, ἢ νὰ μὴ τὰ θεωρήσῃ ὡς ἀκριβῆ. Νὰ ὑποχρεωθῇ ὅμως ἰδιώτης πρὸς προσαγωγὴν ἐγγράφων, τοῦτο οὔτε δίκαιον εἶναι, οὔτε νόμιμον. Ἐκ τούτου ὁ κ. Βοζίκης, λίαν ὀρθῶν κρίνων, δὲν ἐκάκισεν ἐμέ, οὔτε ἦτο δυνατὸν νὰ μὲ κακίσῃ, διότι δὲν ἤμην ἄλλως τε ὑποχρεωμένος νὰ δώσω ἀπάντησιν, μετὰ τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι οὐδὲν ἔχω ἔγγραφον, καὶ δὴ τὸ ζητηθὲν παρ’ αὐτοῦ...

§11Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐδώκατε νομικὴν ἀπάντησιν.

§12Κ. ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΣ. Καὶ πραγματικήν· ὅτι οὐδὲν ἔχω ἔγγραφον.

§13Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀφ’ ἧς γίνονται ἐνστάσεις καὶ τὰ ἔγγραφα προσάγονται εἰς τὸ τμῆμα, ταῦτα εἶναι κτῆμα τοῦ τμήματος.

§14Κ. ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΣ. Ἐν τούτοις δὲν εἶχον τοιοῦτον ἔγγραφον ὑπ’ ὄψιν. Ἐξωδίκως ὅμως ἐπληροφορήθην, ὅτι τὰ ἔγγραφα ταῦτα ἐδόθησαν πρὸς μελέτην εἰς τὸν βουλευτὴν Ἀττικῆς κ. Ἀγγελόπουλον, ὅστις θὰ λάβῃ τὸν λόγον, ἵνα ὑποστηρίξῃ τὰς ἐνστάσεις τοῦ κ. Καναβαριώτου κατὰ τοῦ κύρους τῆς ἐκλογῆς. Ἑπομένως ὁ κ. Ἀγγελόπουλος δύναται νὰ καταθέσῃ ταῦτα.

§15Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ παρὰ τοῦ ἐνισταμένου κατὰ τοῦ κύρους τῆς ἐκλογῆς Αἰγίνης ἔλαβον μόνον σημειώσεις τινάς, καὶ οὐδὲν ἔγγραφον. Τὰς σημειώσεις δὲ ταύτας ἐζήτησα καὶ ἔλαβον, διὰ νὰ σχηματίσω πεποίθησιν καὶ νὰ γνωρίζω, πῶς πρέπει νὰ ψηφίσω, ὅταν προκληθῇ ἡ ψῆφος τῆς Βουλῆς περὶ τῆς ἐκλογῆς ταύτης.

§16Κ. ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΣ. Τὰ ἔγγραφα ταῦτα, ὡς σᾶς εἶπον, δὲν κατετέθησαν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τὰ ἔγγραφα ταῦτα δὲν πρέπει νὰ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν.

§18Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (Πρωθυπουργός). Θὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ κύρους τῶν ἐκλογῶν.

§20Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἡμερησία διάταξις δὲν διενεμήθη εἰς τὴν Βουλήν, καὶ ἑπομένως δὲν γνωρίζει αὕτη περὶ τίνος πρόκειται νὰ συζητήσῃ. Συνεπῶς δὲν δύναται νὰ προβῇ εἰς ἐκδίκασιν τῶν ἐκλογῶν πρὶν ἢ παρέλθωσιν 24 ὧραι, ἀφ’ ἧς διανεμηθῇ ἡ τοῦτο τὸ θέμα περιέχουσα ἡμερησία διάταξις.

§21Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ πρότασις τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐκ Καλαβρύτων πρέπει νὰ ἀκουσθῇ μετὰ προσοχῆς. Δύο εἶναι τὰ θέματα, ἅτινα δέον νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν καὶ συζητήσῃ ἡ Βουλὴ τὴν στιγμὴν ταύτην. Ἢ ὑπῆρξεν ἡμερησία διάταξις, ἢ δὲν ὑπῆρξε. Καὶ ἐὰν μὲν δὲν ὑπῆρξεν, οὐδεὶς δύναται νὰ γείνῃ λόγος περὶ συζητήσεως οἱουδήποτε θέματος. Ἀλλ’ ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὑπάρχει ἡμερησία διάταξις, δέον νὰ ἐρευνηθῇ τὸ πραγματικὸν ζήτημα, ἐὰν διενεμήθη ἢ ὄχι ἡ διάταξις αὕτη. Καὶ ἀνεξαρτήτως τῆς θέσεως, εἰς ἣν εὑρίσκομαι, νομίζω ὅτι ἡ πρότασις τοῦ κ. Βουλευτοῦ Καλαβρύτων εἶναι βάσιμος. Διὰ τοῦτο πρέπει ν’ ἀνακοινωθῇ εἰς τὴν Βουλὴν, ἐὰν ὑπάρχει ἡμερησία διάταξις ἢ ὄχι. Καὶ ἂν μὲν δὲν ὑπάρχῃ, δύναται, ἐπαναλαμβάνω, νὰ συζητηθῇ, ἐὰν εἶναι ἀνάγκη ἢ ὄχι ἡμερησίας διατάξεως· ἐὰν ὅμως ὑπάρχῃ ἡμερησία διάταξις, τότε ἔρχεται τὸ πραγματικὸν ζήτημα, ἐὰν διενεμήθη ἐγκαίρως ἡ ἡμερησία διάταξις ἢ ὄχι. Τοῦτο δὲ παρακαλῶ νὰ δηλώσῃ ὁ κ. Πρόεδρος πρὸς τὴν Βουλήν.

§22Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Δὲν διενεμήθη ἐγκαίρως ἡμερησία διάταξις, καὶ ἑπομένως νομίζω ὅτι δὲν δύναται νὰ γείνῃ σήμερον συζήτησις ἐπὶ ἀντικειμένων τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν διενεμήθη ἡμερησία διάταξις.

§24Ν. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Διατὶ δὲν διενεμήθη;

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶχε διανεμηθῆ τὸ τεῦχος τῶν ἐκθέσεων τῶν τμημάτων ἐπὶ τῶν ἐκλογῶν. Ἔπρεπε δὲ νὰ ἔχωμεν βεβαιότητα, ὅτι διενεμήθη τὸ τεῦχος, καὶ τότε ν’ ἀποφασίσωμεν νὰ ἐκδώσωμεν τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.

§26Ν. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Ἆ! δὲν ἐγνωρίζετε ὅτι διενεμήθη τὸ τεῦχος!

§27Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Νομίζω ὅτι, διὰ νὰ προσδιορίσητε τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, πρέπει νὰ ἐρωτήσητε τὴν Βουλήν. Ἡ Βουλὴ εἶναι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζῃ, ἂν ἐτηρήθη ὁ Κανονισμὸς, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξέλεγξιν τῶν ἐκλογῶν. Ὁ Κανονισμὸς ὁρίζει, ὅτι πρέπει τὸ ἔντυπον τῶν ἐκθέσεων νὰ διανεμηθῇ πρὸ 24 ὡρῶν πρὸς τοὺς Βουλευτάς. Πιθανόν τινες Βουλευταὶ νὰ ἐγερθῶσι καὶ εἴπωσι: «δὲν ἐλάβομεν τὸ φυλλάδιον· ἄλλως πρέπει νὰ παρέλθωσιν 24 ὧραι ἀπὸ τῆς διανομῆς αὐτοῦ». Ἡ Βουλὴ λοιπὸν εἶναι ἁρμοδία νὰ ὁρίσῃ, ἂν σήμερον ἢ αὔριον πρέπει ν’ ἀρχίσῃ τὴν ἐξέλεγξιν τῶν ἐκλογῶν. Ἑπομένως ἀνάγκη νὰ ἐρωτήσητε τὴν Βουλὴν, ἂν εἶναι διατεθειμένη σήμερον ἢ αὔριον, καὶ εἰς ποίαν ὥραν, ν’ ἀρχίσῃ τὸ ἔργον τῆς ἐξελέγξεως τῶν ἐκλογῶν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ἐὰν οἱ κύριοι Βουλευταὶ ἔλαβον τὰ φυλλάδια, τότε νὰ ὁρίσῃ ἡ Βουλὴ τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν θέλει γʹ ἀρχίσῃ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἐκλογῶν.

§29Ν. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Σήμερον.

§30Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐμπρός, κύριε Πρόεδρε.

§31Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιτρέψατέ μοι νὰ διαφωνήσω ἐν μέρει πρὸς τὸν ἔντιμον Βουλευτὴν Μεσολογγίου, διότι τὸ ζήτημα, ὡς τίθεται, εἶναι λελυμένον, διότι τίθεται τὸ ζήτημα νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ, ἐὰν συναινεῖ αὔριον νὰ ἄρξηται τῶν συζητήσεων περὶ τοῦ κύρους τῶν ἐκλογῶν, ὅτε λύεται τὸ ζήτημα, ὅτι σήμερον δὲν ἔχομεν συζήτησιν περὶ τοῦ κύρους τῶν ἐκλογῶν. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ τούτου. Ἐγὼ ἔθεσα τὸ ζήτημα ὡς ἑξῆς· ὑπάρχει ἢ δὲν ὑπάρχει ἡμερησία διάταξις; Ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἡμερησία διάταξις, τότε ἔχομεν τὸν Κανονισμὸν ὡς ἡμερησίαν διάταξιν, ὅστις λέγει, ὅτι μετὰ τὴν προεξέλεγξιν τῶν ἐκλογῶν ἐν τοῖς τμήμασιν, ἀφοῦ διανεμηθῶσιν αἱ ἐκθέσεις, μετὰ 24 ὥρας ἄρχονται ἐπιτακτικῶς αἱ ἐξελέγξεις ἐν τῇ Βουλῇ. Αὐτὴ εἶναι λοιπὸν ἡ ἡμερησία διάταξις. Εἶναι ἀληθὲς, ὅτι ἐν τῷ παρελθόντι, προκειμένου περὶ ὁμοίου ζητήματος, λέγουσι τὰ πρακτικὰ «εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν»· ἀλλ’ ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς δὲν ἐπιτρέπει τοῦτο· διότι ὁ Κανονισμὸς ὥρισε, ποῖον εἶναι τὸ πρῶτον ἔργον τῆς Βουλῆς ἅμα τῷ πέρατι τῆς προεξελέγξεως τῶν ἐκλογῶν ἐν τοῖς τμήμασιν. Ἑπομένως, δεδομένου ὄντος, ὅτι οὐχὶ πρὸ εἰκοσιτεσσάρων ὡρῶν, ἀλλὰ πρὸ εἰκοσιτεσσάρων ἴσως ἡμερῶν διενεμήθη τὸ τεῦχος τῶν ἐκθέσεων, δὲν εἶναι δυνατὸν οὐδὲ νὰ τεθῇ πρὸ τῆς Βουλῆς τὸ ζήτημα, ἐὰν θέλει νὰ ἄρξηται σήμερον τοῦ ἔργου τοῦ δικαστικοῦ τῆς ἐξελέγξεως τῶν ἐκλογῶν. Ἐπικαλοῦμαι τὴν γνώμην τῶν ἐχόντων πλῆρες τὸ κῦρος ἐπὶ τῶν τοιούτων ζητημάτων· διότι ἐφ’ ἱκανὸν χρόνον παρετάθη ἡ κατάστασις αὕτη, καὶ ἔχομεν ἀνάγκην τῆς καταρτίσεως τῆς νομίμου τοῦ Σώματος. Σήμερον ἡ Βουλὴ εἴπερ ποτὲ εἶναι πλήρης. Τί εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς κωλύσῃ; Οὐδὲν ζήτημα, οὐδεμία παράλειψις κωλύει, ὥστε νὰ μὴ ἦναι ἡ Βουλὴ ἀρτία εἰς τὴν πρόοδον τοῦ ἔργου αὐτῆς. Διὰ τοῦτο προτείνω—ἢ μᾶλλον νομίζω ἐπιβεβλημένον, διότι εἶναι ἔργον, εἰς τὸ ὁποῖον ὑποχρεοῦται ἡ Βουλή,— νὰ προχωρήσῃ τὸ Σῶμα ἀπὸ τῆς στιγμῆς ταύτης εἰς τὴν ἐξέλεγξιν τῶν ἐκλογῶν.

§32Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Βουλευτὴς βασίζει τὴν γνώμην του, ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη ἡμερησίας διατάξεως, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐπειδὴ δὲ ὁ Κανονισμὸς διατάσσει, ὅτι τὸ πρῶτον ἔργον μετὰ τὴν προεξέλεγξιν ἐν τοῖς τμήμασιν εἶναι ἡ ἐκδίκασις τῶν ἐκλογῶν, πείθεται, ὅτι λόγῳ τῆς διατάξεως ταύτης τοῦ Κανονισμοῦ δὲν εἶναι ἀνάγκη ἡμερησίας διατάξεως. Ἀλλὰ τὸν παρακαλῶ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι περὶ ὅλων τῶν ἔργων τῆς Βουλῆς προνοεῖ ὁ Κανονισμὸς, ἀλλὰ πάντοτε δι’ ἡμερησίας διατάξεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Σῶμα νὰ προβῇ εἰς ἐργασίαν, τὴν ὁποίαν δὲν ἔχει προκανονίσει διὰ τῆς ἡμερησίας διατάξεως. Δὲν ἐννοῶ, πῶς εὑρίσκει ὁ κ. Βουλευτὴς ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη ἡμερησίας διατάξεως, ὅταν πρόκηται περὶ τῆς ἐκδικάσεως τῶν ἐκλογῶν, ἐνῷ καὶ τὰ προηγούμενα τῆς Βουλῆς τοῦτο ἀποδεικνύουσιν, ὅτι πάντοτε ἡ Βουλὴ ἐνόμιζεν ὅτι ἔχει ἀνάγκην ἡμερησίας διατάξεως, καὶ διὰ τοῦτο οὐδέποτε προέβη εἰς τὴν ἐξέλεγξιν τῶν ἐκλογῶν ἄνευ ἡμερησίας διατάξεως. Διατὶ νὰ γείνῃ σήμερον ἡ ἐξαίρεσις αὕτη; Χρειάζεται δὲ ἡ ἡμερησία διάταξις καὶ δι’ ἕτερον λόγον, κύριε Πρόεδρε, διότι κατὰ τὸν Κανονισμὸν εἶναι ἀνάγκη πρὸ εἰκοσιτεσσάρων ὡρῶν νὰ ἔχῃ διανεμηθῆ τὸ τεῦχος τῶν ἐκθέσεων τῶν τμημάτων ἐπὶ τῶν ἐκλογῶν. Ἀλλὰ πῶς θ’ ἀποδειχθῇ ὅτι διενεμήθη εἰς τοὺς Βουλευτὰς τὸ τεῦχος τῶν ἐκλογῶν; Θ’ ἀποδειχθῇ κατὰ τὴν διανομὴν τῆς ἡμερησίας διατάξεως· διότι, ἐὰν εἴς τινα Βουλευτὴν δὲν ἔχῃ διανεμηθῆ τὸ τεῦχος τῶν ἐκλογῶν, τότε ὁ Βουλευτὴς αὐτὸς θὰ φέρῃ ἀντίρρησιν καὶ θὰ εἴπῃ, ὅτι «δὲν δυνάμεθα νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τῆς ἡμερησίας διατάξεως, διότι εἰς ἐμὲ δὲν διενεμήθη ἡ ἡμερησία διάταξις». Διὰ τοῦτο ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Μεγαρίδος σφάλλεται, βασίζων τὴν γνώμην του ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, διότι ὁ Κανονισμὸς πάντοτε προνοεῖ νὰ γίνηται ἡμερησία διάταξις, καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἡμερησίας διατάξεως νὰ προβαίνῃ εἰς τὸ ἔργον αὐτῆς ἡ Βουλή. Διὰ τοῦτο, κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν σήμερον νὰ προβῇ ἡ Βουλὴ εἰς ἐξελέγξεις τῶν ἐκλογῶν, καὶ ὅτι δέον νὰ συνταχθῇ ἡμερησία διάταξις, νὰ διανεμηθῇ εἰς τοὺς κυρίους Βουλευτάς, καὶ μετὰ 24 ὥρας ἀπὸ τῆς διανομῆς νὰ προβῇ ἡ Βουλὴ εἰς τὴν συζήτησιν περὶ τοῦ κύρους τῶν ἐκλογῶν.

§33ΔΙΟΝ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Φρονῶ, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἐδῶ δὲν δύναται νὰ γείνῃ λόγος περὶ ἡμερησίας διατάξεως. Ἡ ἡμερησία διάταξις σκοπὸν ἔχει νὰ εἰδοποιήσῃ τὴν Βουλὴν περὶ τῶν ἀντικειμένων, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ συζητηθῶσι κατὰ τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν. Ἀλλ’ ἂς μὴ λησμονῶμεν, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν συνεκροτήθη ἀκόμη εἰς Σῶμα, καὶ ὅτι δὲν δύναται νὰ προβῇ εἰς καμμίαν συζήτησιν κανενὸς θέματος πρὶν ἢ ἀναγνωρίσῃ τὰ πληρεξούσια τῶν ἐκλεχθέντων Βουλευτῶν καὶ ἐπικυρώσῃ τὰς ἐκλογάς. Τότε, ὡς Σῶμα βουλευόμενον, δύναται νὰ ἐπιληφθῇ ἀντικειμένου πρὸς συζήτησιν, καὶ τότε ἐνδείκνυται ἡ ὕπαρξις ἡμερησίας διατάξεως, — διὰ νὰ γνωρίζωσιν οἱ κύριοι Βουλευταὶ καὶ νὰ ἔρχωνται παρεσκευασμένοι ἐπὶ τῶν θεμάτων, ἐπὶ τῶν ὁποίων καλοῦνται νὰ συζητήσωσι. Σήμερον ὅμως πρῶτον καὶ κύριον ἔργον τῆς Βουλῆς ποῖον εἶναι; Τὸ νὰ καταρτισθῇ εἰς Σῶμα διὰ τῆς ἐξελέγξεως τῶν ἐκλογῶν. Τοῦτο δὲ καὶ λέγει ὁ Κανονισμός. Ἑπομένως αὐτὸς ὁ Κανονισμὸς, ὡς ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Μεγαρίδος εἶπεν, εἶναι ἡ ἡμερησία διάταξις τῆς Βουλῆς· διότι εἶναι ἐπιτακτικὴ ἐντολή, τὴν ὁποίαν ὁ νόμος δίδει εἰς τὴν Βουλήν. Καὶ νομίζω ὅτι οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ἀμφέβαλλεν, ὅτε προσεκλήθημεν εἰς συνεδρίασιν σήμερον, ὅτι ἔχομεν νὰ ἐπιληφθῶμεν τῆς ἐξελέγξεως τῶν ἐκλογῶν· διότι ἄλλως πως δὲν ὑπάρχομεν. Δὲν εἶναι ἀνάγκη λοιπὸν ἡμερησίας διατάξεως, οὐδὲ συνετάχθη ποτὲ, ἐφ’ ὅσον ἐγὼ γνωρίζω, ἡμερησία διάταξις, ἐν ὅσῳ ἡ Βουλὴ διατελεῖ εἰς τὸ στάδιον τῆς διαδικασίας τῆς ἐξελεγκτικῆς τῶν ἐκλογῶν. Μία μόνον ἔνστασις δύναται νὰ προταθῇ, ἡ μὴ ἔγκαιρος διανομὴ τῶν ἐκθέσεων τῶν τμημάτων· διότι τοῦτο ἐπιβάλλει ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς. Ἀλλὰ φρονῶ, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ Βουλευτὴς ἐκ τῶν παρόντων ἐν Ἀθήναις, πλὴν τῶν ἀφιχθέντων χθὲς τὴν ἑσπέραν, ὅστις νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι δὲν ἔλαβε τὸ τεῦχος. Ἐγὼ κατέχω τὸ τεῦχος τοῦτο πρὸ 15 ἡμερῶν, καὶ ὑποθέτω ὅτι καὶ ἡ μεγάλη πλειονοψηφία τῆς Βουλῆς τὸ κατέχει. Ἡ ἀρχὴ, τὴν ὁποίαν ὑπέδειξεν ὁ κύριος ἐκ Μεσολογγίου Βουλευτὴς, ὅτι, ἄν τις Βουλευτὴς δὲν ἔλαβε τὸ τεῦχος, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ὑποβάλῃ ἔνστασιν ἀναβολῆς, φρονῶ ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὴ, διότι τότε δὲν θὰ τελειώσωμεν ποτέ· διότι τότε ἕκαστος Βουλευτὴς ἀφικνούμενος θὰ δύναται νὰ ἰσχυρισθῇ: «ἐγὼ δὲν ἔλαβον γνῶσιν· λοιπὸν ἀνάβαλε τὰς ἐργασίας σου μέχρις οὗ καὶ ἐγὼ λάβω γνῶσιν, παρερχομένων τῶν εἰκοσιτεσσάρων ὡρῶν.» Ἀρκεῖ, ὅτι τὸ τεῦχος διενεμήθη· καὶ εἶναι ἔργον τοῦ Προέδρου νὰ βεβαιώσῃ, ἐὰν τὸ τεῦχος διενεμήθη, καὶ πρέπει νὰ τὸ βεβαιώσῃ, διὰ νὰ λείψωσιν αὐταὶ αἱ ἐνστάσεις. Ἐὰν λοιπὸν τὸ Προεδρεῖον βεβαιοῖ, πληροφορούμενον παρὰ τοῦ Γραφείου τῆς Βουλῆς, ὅτι τὸ τεῦχος διενεμήθη πρὸ πολλῶν ἡμερῶν εἰς τοὺς κυρίους Βουλευτὰς, ἐπιβάλλεται νὰ προβῶμεν εἰς τὴν συζήτησιν. Ἐὰν δέ τις τῶν κυρίων Βουλευτῶν δὲν ἦτο ἐδῶ, ὥστε νὰ λάβῃ γνῶσιν τοῦ τεύχους, τοῦτο δὲν εἶναι, νομίζω, λόγος νὰ ἀναβληθῇ ἡ συνεδρίασις καὶ ὁρισθῇ ἄλλη ἡμέρα πρὸς συζήτησιν τῶν ἐκλογῶν.

§34Κ. Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Οὐδὲν ἐκ τῶν λεχθέντων συνᾴδει πρὸς τὰ γραφόμενα καὶ ὁριζόμενα παρὰ τοῦ Κανονισμοῦ. Ὁ Κανονισμὸς ὁρίζει ἐν ἄρθρῳ 16 τὰ ἑξῆς (ἀναγινώσκει): «Ὁ Πρόεδρος κηρύττει τὴν ἔναρξιν τῶν συνεδριάσεων, συναινέσει δὲ τῆς Βουλῆς τὸ τέλος αὐτῶν. Ἀπαγγέλλων δὲ τὸ τέλος, προσδιορίζει συγχρόνως, ἐπινεύσει τοῦ Σώματος, τὴν ἡμέραν καὶ τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς ἑπομένης.»

§35Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Δὲν εἶναι ἀκόμη Σῶμα.

§36Κ. Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 22 λέγει (ἀναγινώσκει): Ὁ Πρόεδρος μετὰ ταῦτα ἀπαγγέλλει τὰ ἀντικείμενα τῆς ἡμερησίας διατάξεως, καὶ προκαλεῖ τὴν ἐφ’ ἑκάστου τούτων συζήτησιν καὶ ἀπόφασιν τοῦ Σώματος, καθ’ ἣν ἐτάχθησαν ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει σειράν.» Ἑπομένως, ἀφοῦ ὁ Κανονισμὸς ἀναφέρει, ὅτι πρέπει ἡ ἡμερησία διάταξις νὰ διανέμηται εἰς τοὺς Βουλευτὰς, καὶ ἄν τις τῶν κυρίων Βουλευτῶν δὲν τὴν ἔλαβε, καὶ ζητήσῃ, ὅπως μετὰ 24 ὥρας γείνῃ ἡ συζήτησις, πρέπει νὰ ἀναβληθῇ αὕτη.

§37Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε ὀλίγας λέξεις νὰ εἴπω ἐπὶ τοῦ θέματος, διότι ἡ λύσις εὑρίσκεται ἀκριβῶς ἐν τῷ Κανονισμῷ. Ἐκεῖνοι, οἵτινες ἰσχυρίζονται, ὡς ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Καλαβρύτων, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσῃ ἡ Βουλὴ εἰς συζήτησιν ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἄνευ ἡμερησίας διατάξεως, πλανῶνται, διότι ἡ ἀνάγνωσις τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ Κανονισμοῦ, ὡς καὶ τοῦ ἄρθρου 22, εἶναι ἡ ἀπάντησις εἴς τε τοὺς ἀναγνώσαντας αὐτὰ καὶ εἰς τοὺς λέγοντας ὅτι εἶναι ἀνάγκη ἡμερησίας διατάξεως. Ἂς ἀναγνώσωμεν τὸν Κανονισμόν. Ὁ Κανονισμὸς διαιρεῖται εἰς κεφάλαια. Τὸ πρῶτον κεφάλαιον εἶναι «περὶ τοῦ προσωρινοῦ Προεδρείου καὶ τῆς ἐξελέγξεως τῶν ἐκλογῶν». Τὸ δεύτερον κεφάλαιον εἶναι «περὶ τοῦ ὁριστικοῦ Προεδρείου». Τὰ ἄρθρα 1–7 κανονίζουσι τὸν τρόπον τῆς προεξελέγξεως τῶν ἐκλογῶν ἐν τοῖς τμήμασι καὶ τῆς ἐξελέγξεως ἐν τῇ Βουλῇ, τὰ δὲ ἄρθρα 8–14 κανονίζουσι τὰ τῆς ἐκλογῆς τοῦ ὁριστικοῦ Προεδρείου καὶ τῶν καθηκόντων αὐτοῦ. Ἅμα περατωθῇ ἡ ἐξέλεγξις τῶν ἐκλογῶν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, τότε καταρτίζεται τὸ Σῶμα, καὶ ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἐκείνης δημιουργεῖται καὶ ἡ ἡμερησία διάταξις· διότι μετὰ τὰ κεφάλαια Αʹ καὶ Βʹ ἔρχεται τὸ κεφάλαιον Γʹ, «περὶ τῶν συνεδριάσεων καὶ τῶν συζητήσεων», τὸ ὁποῖον κανονίζει, πῶς αἱ συζητήσεις θὰ γίνωνται ἐν τῷ Σώματι, καὶ λέγει, ὅτι ἡ ἡμερησία διάταξις ἐκτίθεται εἰς τὴν αἴθουσαν τῶν συνεδριάσεων τῆς Βουλῆς καὶ κανονίζεται ὑπὸ τοῦ Προέδρου τοῦ Σώματος. Σήμερον εἴμεθα δικαστικὸν σῶμα, δὲν εἴμεθα Βουλή· ἑπομένως ἡμερησία διάταξις θὰ γεννηθῇ μετὰ τῆς νομίμου καταρτίσεως τοῦ Σώματος. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένη ἡ ἀμφισβήτησις ἐπὶ ζητημάτων λυομένων κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ. Μοὶ εἶναι ἀδιάφορον, ἐὰν θ’ ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις σήμερον ἢ αὔριον· οὐδεμία ἀπώλεια διὰ τὰς ἐκλογάς, οὐδεὶς κίνδυνος διὰ τὸ Σῶμα. Ἀλλ’ ὅταν πρόκηται νὰ συζητῶμεν περὶ θεμάτων ῥητῶς ἀναγραφομένων καὶ διατυπουμένων ἐν τῷ Κανονισμῷ, νομίζω ὅτι ἀμφιβολία δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένη. Ἔχομεν τὸ παρελθὸν τοῦτο, καίτοι πολλάκις κατὰ τὴν ἔναρξιν διαφόρων Περιόδων τῆς Βουλῆς ὑπῆρξεν ἡμερησία διάταξις. Ἀλλ’ ἀπέναντι τῶν γεγονότων τούτων ἔχομεν τὸν Κανονισμόν, ὅστις κανονίζει πότε γεννᾶται ἡ ἡμερησία διάταξις. Ὅταν ἔλθῃ ὁ χρόνος ὁ πλήρης τοῦ τοκετοῦ, τότε θὰ ἴδωμεν, κύριε Πρόεδρε, τὴν ἡμερησίαν διάταξιν· ἀλλ’ ἀκόμη εἶναι οὐχὶ ἔμβρυον, ἀλλὰ κυοφορούμενον. Ἂς μὴ κάμωμεν καμμίαν ἔκτρωσιν σήμερον διά τινος ἡμερησίας διατάξεως.

§38Δ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω ὅτι τὸ ζήτημα θὰ λυθῇ ἀφ’ ἑαυτοῦ, ἐὰν ἐξακολουθήσῃ μὲ τὸν αὐτὸν ζῆλον ἡ συζήτησις περὶ τοῦ ἂν πρέπει σήμερον ἢ αὔριον νὰ συζητήσωμεν, διότι τότε βεβαίως θὰ μᾶς εὕρῃ ἡ αὔριον... (γέλωτες).

§39ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ἀκούομεν.

§40Δ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶπον ὅτι προσεγγίζομεν εἰς τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος ὑπὲρ τῆς αὔριον διὰ τῆς συζητήσεως, ἡ ὁποία γίνεται περὶ τοῦ ἂν ἡ συζήτησις θὰ ἀρχίσῃ σήμερον ἢ αὔριον. Προκειμένου περὶ τοιούτων ζητημάτων, κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι σοβαρὰ προκάταρξις τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς αὐτό, τὸ ὁποῖον συμβαίνει τὴν στιγμὴν ταύτην, τὸ νὰ συζητῶμεν δηλαδὴ ἐπὶ ὥρας ὁλοκλήρους, ἐὰν θὰ ὁρίσωμεν τὴν συζήτησιν τῆς ἐξελέγξεως τῶν ἐκλογῶν σήμερον ἢ αὔριον. Καὶ διὰ τοῦτο ὡς ἐκ τῆς φύσεως τοῦ ζητήματος ἐπεθύμουν ν’ ἀκούσω ἐκεῖθεν (δεικνύει τὴν δεξιὰν πτέρυγα) γνώμην τινὰ, ἔχουσαν κῦρος, περὶ τοῦ ἂν ὑπάρχει πρόθεσις ἀναβολῆς. Διότι, ἐὰν ὑπάρχει σοβαρὰ πρόθεσις τοιαύτη, τὸ πρᾶγμα θὰ λυθῇ κατ’ ἀνάγκην ὑπὲρ τῆς ἀναβολῆς. Ἐὰν ὅμως δὲν ὑπάρχῃ τοιαύτη πρόθεσις σοβαρὰ ἀναβολῆς, δυνάμεθα νὰ προβῶμεν εἰς τὸ ἔργον τῆς ἐξελέγξεως τῶν ἐκλογῶν, διὰ νὰ ἀποδείξωμεν εἰς τὸν κόσμον, ὅτι ἐννοοῦμεν νὰ ἐργασθῶμεν.

§41Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐμπρός, κύριε Πρόεδρε!

§42Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ὁ κ. Βουλευτής, κύριε Πρόεδρε, ζητῶν γνώμην ἔχουσαν κῦρος, θὰ ὑποθέτει ὅτι ἡ ἰδική του δὲν ἔχει κῦρος. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ χωρήσῃ ἀμφιβολία περὶ τοῦ ὅτι τὸ ζήτημα πρέπει νὰ λυθῇ κατὰ τὴν γνώμην τὴν ἰδικήν μου. Ἡ Βουλὴ εἶναι πάντοτε Βουλή· δὲν εἶναι σήμερον δικαστικὸν σῶμα, οὐδὲ ὑπάρχει διαδικασία διαφορετική, ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ ὁριζομένη, κατὰ τὴν ὁποίαν κανονίζονται διαφορετικὰ αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς πρὸ τῶν ἐξελέγξεων τῶν ἐκλογῶν, διαφορετικὰ δὲ μετὰ τὰς ἐξελέγξεις τῶν ἐκλογῶν. Εἷς εἶναι ὁ Κανονισμός, εἷς δὲ ὁ τρόπος τῶν συζητήσεων τῆς Βουλῆς. Αἱ διατάξεις λοιπὸν αἱ ἀφορῶσαι εἰς τὴν συζήτησιν τῶν διαφόρων θεμάτων, τῶν εἰσερχομένων εἰς τὴν Βουλήν, εἶναι αἱ αὐταὶ πάντοτε. Δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω, πῶς ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Μεγαρίδος εὑρίσκει ὅτι, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ τῶν ἐξελέγξεων τῶν ἐκλογῶν, ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι Βουλή, ἀλλ’ εἶναι δικαστικὸν σῶμα, καὶ ἑπομένως δὲν ἔχει ν’ ἀκολουθήσῃ Κανονισμόν. Ὁ κ. Βουλευτὴς ὡμολόγησεν, ὅτι ὑπάρχουσι καὶ Βουλευταί, οἱ ὁποῖοι χθὲς τὸ ἑσπέρας ἦλθον, ἄρα δὲν ἔλαβον τὰ τεύχη, καὶ ἑπομένως εἶναι ἀποδεδειγμένον, ὅτι δὲν διενεμήθησαν τὰ τεύχη εἰς πάντας τοὺς Βουλευτάς. Τοῦτο δὲ εἶναι τοσοῦτο μᾶλλον ἀναμφισβήτητον, καθόσον μόλις σήμερον ὡρκίσθησαν τέσσαρες ἐκ τῶν κ.κ. Βουλευτῶν. Νομίζω λοιπόν, ὅτι καὶ διὰ τοῦτον τὸν λόγον καὶ διὰ τὸν ἕτερον δὲν δύναται νὰ γείνῃ σήμερον συζήτησις.

§43Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (Πρωθυπουργός). Μοὶ φαίνεται ὅτι τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἤδη συζητοῦνται, δὲν ἦτο ἀνάγκη ν’ ἀπασχολήσωσι τὴν Βουλήν. Ἔχομεν σήμερον ἡμερησίαν διάταξιν ἢ δὲν ἔχομεν; Πρέπει νὰ ἔχωμεν ἢ δὲν πρέπει νὰ ἔχωμεν; Ταῦτα εἶναι ζητήματα, ἐπὶ τῶν ὁποίων δύναται ἕκαστος νὰ ἔχῃ μίαν γνώμην. Ἐκ τῶν λεχθέντων ἴσως ὑπάρχει γνώμη ὀρθή, ἀλλὰ δὲν εἶναι καθῆκον τῆς Βουλῆς νὰ ἐπιλάβηται τῆς συζητήσεως τῶν ζητημάτων τούτων καὶ νὰ τὰ λύσῃ· καθῆκον τῆς Βουλῆς εἶναι νὰ προβῶμεν ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον εἰς τὴν ἐξέλεγξιν τῶν ἐκλογῶν. Ἡμεῖς ἐπεθυμοῦμεν, ἐὰν ἦτο δυνατόν, ἀπὸ τῆς σήμερον νὰ εἶχε καθαρισθῆ ἡ Βουλή, νὰ εἶχεν ἀναγνωρισθῆ ἡ νομιμότης τῆς Βουλῆς· τοῦτο ὅμως δὲν ἐγένετο. Συμφωνῶ, ὅτι πρέπει νὰ ἐπισπεύσωμεν τὰς ἐργασίας· ἀλλ’ ὑπάρχουσί τινες, οἱ ὁποῖοι νομίζουσιν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀρχίσωμεν σήμερον, ἀλλὰ ν’ ἀρχίσωμεν αὔριον. Βεβαίως ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ὑποτίθεται ὅτι ἔχομεν τὴν πλειονοψηφίαν, δὲν θέλομεν νὰ πιέσωμεν αὐτούς· ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον ἐπιθυμοῦμεν, εἶναι ν’ ἀρχίσωμεν ἀπὸ σήμερον.

§44Θ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι συμφέρον εἶναι ν’ ἀρχίσωμεν ἀπὸ σήμερον τὴν ἐξέλεγξιν τῶν ἐκλογῶν, καί, εἰ δυνατόν, νὰ ἔλθωμεν καὶ μετὰ μεσημβρίαν νὰ ἐργασθῶμεν.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐπιθυμεῖ ν’ ἀρχίσωμεν τὴν ἐξέλεγξιν τῶν ἐκλογῶν ἀμέσως σήμερον;

§46ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§47Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Αὔριον, κύριε Πρόεδρε, καὶ μάλιστα τὴν 4ην ὥραν μετὰ μεσημβρίαν.

§48Ι. Γ. ΛΑΠΠΑΣ. Αὔριον, κύριε Πρόεδρε.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως περὶ τοῦ κύρους τῶν ἐκλογῶν διὰ τὴν αὔριον παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἡ Βουλὴ δὲν παρεδέχθη. Προβαίνομεν εἰς τὴν συζήτησιν. Ἐκλογὴ Ἀγυιᾶς. Τὸ Εʹ τμῆμα τῆς Βουλῆς προτείνει τὴν ἐπικύρωσιν τῆς ἐκλογῆς, καὶ τὴν ἀναγνώρισιν ὡς νομίμων βουλευτῶν Ἀγυιᾶς τῶν κ. κ. Λέοντος Μελᾶ καὶ Στεργίου Καρανίκα. Ὑπάρχει ἀντίρρησις;

§50ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὸ ἔγκυρον τῆς ἐκλογῆς Ἀγυιᾶς, καὶ νομίμους βουλευτὰς τοὺς κ. κ. Λέοντα Μελᾶν καὶ Στέργιον Μ. Καρανίκαν. Δευτέρα ἐκλογὴ εἶναι ἡ τῆς ἐπαρχίας Αἰγιαλείας. Ὁ κ. Γραμματεὺς παρακαλεῖται νὰ ἀναγνώσῃ τὴν ἔκθεσιν τοῦ τμήματος. (Ὁ Γραμματεὺς ἀναγινώσκει τὴν ἔκθεσιν). Ζητεῖ τις τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ κύρους τῆς ἐκλογῆς Αἰγιαλείας;

§52Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ πρῶτον περὶ τοῦ κύρους τῆς ἐκλογῆς, ἤτοι νὰ ὑποβληθῇ τὸ ἐρώτημα, ἂν εἶναι ἔγκυρος ἡ ἐκλογὴ Αἰγιαλείας, καὶ κατόπιν θὰ ἐξετασθῇ, ἐὰν ἔχει τὰ προσόντα ὁ κ. Πολυχρονιάδης, περὶ τοῦ ὁποίου διεφώνησε τὸ τμῆμα.

§53Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἡ γνώμη τοῦ κ. Βουλευτοῦ εἶναι ὀρθή. Πρέπει ν’ ἐρωτηθῇ πρῶτον ἡ Βουλή, ἐὰν ἡ ἐκλογὴ εἶναι ἔγκυρος, καὶ ἀφοῦ ἀποφανθῇ ὅτι εἶναι ἔγκυρος, τότε θὰ ἐρωτηθῇ, ἐάν τις τῶν ἐκλεχθέντων Βουλευτῶν δὲν ἔχει τὰ προσόντα.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἔγκυρον τῆς ἐκλογῆς Αἰγιαλείας παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὸ ἔγκυρον τῆς ἐκλογῆς Αἰγιαλείας, καὶ νόμιμον βουλευτὴν τὸν κ. Α. Παναγιωτόπουλον. Ὡς πρὸς τὸν ἕτερον τῶν βουλευτῶν, τὸν κ. Πολυχρονιάδην, τὸ τμῆμα ἀποφαίνεται, ὅτι οὗτος δὲν ἔχει τὰ προσόντα, ἕνεκεν ἐλλείψεως τῆς νομίμου ἡλικίας. Ἔχει τις τὸν λόγον;

§55Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ τῆς ἀποφάσεως τοῦ τμήματος, καθόσον δι’ αὐτῆς ἀκυροῦται ἡ ἐκλογὴ Βουλευτοῦ ἕνεκα ἐλλείψεως προσόντων, δέον νὰ πεισθῇ Βουλὴ περὶ τούτου, καὶ διὰ τοῦτο κατ’ ἔθος γίνεται εἰσήγησις ἐπὶ τοῦ ἀκύρου τῆς ἐκλογῆς εἴτε ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων, εἴτε ὑπὸ τῶν εἰσηγησαμένων τὴν γνώμην ταύτην. Ἑπομένως ἤθελον παρακαλέσει εἴτε τοὺς ἐνδιαφερομένους, εἴτε τοὺς ὑποστηρίζοντας τὸ ἄκυρον τῆς ἐκλογῆς, νὰ ἀναπτύξωσι τοὺς λόγους, ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζουσι τὴν γνώμην ταύτην, καὶ ἴσως κατόπιν θέλω καὶ ἐγὼ πεισθῆ, διότι δὲν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ παραστῶ εἰς τὴν ἐνώπιον τοῦ τμήματος συζήτησιν.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει τις τὸν λόγον ὡς πρὸς τὸν κ. Πολυχρονιάδην;

§57Ν. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐρωτήσῃ, ἐὰν ἔχει τις τὸν λόγον· πρέπει νὰ θέσῃ τὸ ζήτημα καὶ νὰ ἐρωτήσῃ περὶ τούτου τὴν Βουλήν.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν θὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλήν...

§59Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, σᾶς βεβαιῶ, ὅτι ὁ κ. Πολυχρονιάδης εἶναι ἑκατοντούτης. Δὲν βλέπω καμμίαν ἀπόδειξιν, ὅτι εἶναι ἀνήλικος.

§60Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶμαι εἰσηγητὴς τοῦ τμήματος, τοῦ προεξελέγξαντος τὴν ἐκλογὴν ταύτην, ἤμην ὅμως μέλος τοῦ τμήματος, καὶ συμφωνῶ πρὸς τὴν γνώμην ὑπὲρ τοῦ ἀκύρου τῆς ἐκλογῆς, ὅσον ἀφορᾷ τὸν κ. Πολυχρονιάδην, λόγῳ ἀνηλικότητος. Ἐπείσθην δὲ περὶ αὐτοῦ, διότι οἱ ἐνιστάμενοι προσήγαγον εἰς τὸ τμῆμα ἐπίσημα ἔγγραφα, διὰ τῶν ὁποίων βεβαιοῦται, ὅτι ὁ κύριος αὐτὸς ἔχει ἡλικίαν μόλις 25 ἐτῶν.

§61Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ. Ποῦ εἶναι τὰ ἔγγραφα;

§62Α. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἂς προσαχθῇ ὁ φάκελος, κύριε Πρόεδρε.

§63Κ. Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Αὐτὸ ἤθελον ζητήσει καὶ ἐγώ· νὰ προσαχθῇ ὁ φάκελος μεθ’ ὅλων τῶν ἐγγράφων, ἵνα συζητήσωμεν ἐν γνώσει τῶν πραγμάτων.

§64Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡμεῖς ἐλάβομεν εἰς τὸ τμῆμα ἔγγραφα ἐπίσημα, τὰ ὁποῖα ὁ ἐνιστάμενος οὔτε τότε εἶχε τὴν τόλμην νὰ παραστῇ ἐκεῖ, ἵνα ἀμφισβητήσῃ, οὔτε σήμερον εἶναι ἐνταῦθα.

§65Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀσθενεῖ.

§66Ν. ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟΣ. Ἤρξατο ἡ συζήτησις περὶ τῆς ἐκλογῆς τῆς ἐπαρχίας Αἰγιαλείας, καὶ ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη, ὅτι ἡ ἐκλογὴ αὕτη εἶναι νόμιμος καὶ ἔγκυρος. Περὶ τούτου δὲν ὑπάρχει δευτέρα γνώμη. Καὶ τί ζητοῦσι σήμερον παρ’ ἡμῶν οἱ ψηφίσαντες ἐν τῷ τμήματι κατὰ τοῦ ἐγκύρου τῆς ἐκλογῆς, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἕνα ἐκ τῶν δύο ἐκλεχθέντων Βουλευτῶν; ζητοῦσι νὰ κηρύξωσιν αὐτὸν ἀνήλικον, χωρὶς νὰ ἔχωμεν τὰς ἀποδείξεις περὶ τούτου, καὶ νὰ εἴπωμεν εἰς μίαν νομοταγῆ ἐπαρχίαν: «Δὲν ἤξευρες τί ἔπραττες, ὅτε μᾶς ἔστελλες τὸν νέον αὐτὸν Βουλευτήν· τὸν ἔχεις εἰς τοὺς κόλπους σου, συνέζησας μετ’ αὐτοῦ, καὶ ὅμως μᾶς ἔστειλες ἕνα παράνομον Βουλευτήν!» Τοῦτο εἶναι δύσκολον νὰ τὸ πράξωμεν, χωρὶς νὰ ἔχωμεν τὰς ἀποδείξεις τοῦ πράγματος· καὶ ἐπειδὴ αὐτὸς ἐξελέγη καὶ εἰσῆλθε Βουλευτὴς ἐν τῇ Βουλῇ, τοῦτο ἀποδεικνύει ἐκ τῶν προτέρων, ὅτι ἔχει τὰ προσόντα. Ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι, ἐὰν δὲν ἀκούσω τι, τὸ ὁποῖον νὰ μὲ πείθῃ περὶ τῆς ἀνηλικότητος αὐτοῦ, ἐὰν δὲν ἔχω τὰς ἀποδείξεις περὶ τούτου, θέλω ψηφίσει ὑπὲρ τοῦ ἐγκύρου τῆς ἐκλογῆς τοῦ κυρίου Πολυχρονιάδου.

§67Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ Γάλλοι λέγουσι: «Δὲν ὑπάρχει τι χειρότερον ἀπὸ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δὲν θέλω νὰ ἀκούσω». Τὰ ἔγγραφα ὑπάρχουσιν ἐν τῷ φακέλῳ...

§68ΑΛΕΞ. ΦΩΤΗΛΑΣ. Ἀπετέλουν καὶ ἐγὼ μέλος τῆς ἐπιτροπῆς...

§69ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Ὁμιλεῖ ὁ κύριος Ἀγγελόπουλος.

§70Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θέλετε νὰ ἀκούσητε; (ἀναγινώσκει): «Ἀριθ. 326.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.

«Ὁ ἐπισκοπικὸς ἐπίτροπος Αἰγίου πιστοποιεῖ, ὅτι, ὡς ἐμφαίνεται ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν ἐν τῷ δήμῳ Αἰγιέων ἐκδιδομένων ἀδειῶν γάμου, ἄδεια στέψεως τοῦ Διομήδους Πολυχρονιάδου μετὰ τῆς Ἀλεξάνδρας Α. Γεωργίου, κατοίκου τῆς πόλεως Αἰγίου, ἀμφοτέρων εἰς γάμον πρῶτον, ἐξεδόθη τῇ 24, εἰκοστῇ τετάρτῃ, Ἰανουαρίου τοῦ χιλιοστοῦ ὀκτακοσιοστοῦ ἑβδομηκοστοῦ ἕκτου (1876) ἔτους. Τῇ αἰτήσει τοῦ Βασιλείου Πολυδωροπούλου ἐκδίδομεν τὸ παρόν. Ἐν Αἰγίῳ τῇ 7 Δεκεμβρίου 1902. Ὁ Ἐπισκοπικὸς ἐπίτροπος ἐν τῷ δήμῳ Αἰγιέων Θεόδωρος Σταυρόπουλος, οἰκονόμος.» «Ἐπικυροῦται τὸ γνήσιον τῆς ὑπογραφῆς τοῦ ἡμετέρου ἐπιτρόπου τοῦ δήμου Αἰγιέων Θ. Σταυροπούλου, οἰκονόμου. Ἐν Αἰγίῳ αὐθημερόν.

† Ὁ Ἐπίσκοπος Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας

ΦΙΛΑΡΕΤΟΣ.»

ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΟΝ

«Ἐβαπτίσθη ὁ υἱὸς τοῦ Διομήδους Πολυχρονιάδου καὶ τῆς νομίμου αὐτοῦ συζύγου Ἀλεξάνδρας, καὶ ὠνομάσθη Πολυχρόνης, γεννηθεὶς ὀκτὼ (ἀριθ. 8) Ἀπριλίου 1877, ἑβδομηκοστοῦ ἑβδόμου ἔτους. Ἀνεδέξατο δὲ αὐτὸν ἐκ τῆς ἁγίας κολυμβήθρας ὁ Ἀθ. Πολυχρονιάδης. Αἴγιον, τὴν εἰκοστὴν ἐνάτην (ἀριθ. 29) Μαΐου 1878, ἑβδομηκοστοῦ ὀγδόου ἔτους. Ὁ ἐφημέριος Δ. Φιλάρετος, πρωτοσύγκελλος.» «Ἀκριβὲς ἀντίγραφον, ἐξαχθὲν ἐκ τοῦ ληξιαρχικοῦ βιβλίου, τοῦ διατηρουμένου ἐν τῷ ἐνοριακῷ ναῷ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου ἢ Φανερωμένης τῆς πόλεως Αἰγίου. Αἴγιον τῇ 6 Ἰανουαρίου 1903. Ὁ ἐφημέριος τοῦ ἱεροῦ ναοῦ τῆς Φανερωμένης Μιχαὴλ Φιλίππου, οἰκονόμος.» «Ἐπικυροῦται τὸ γνήσιον τῆς ὑπογραφῆς τοῦ ἐφημερίου τοῦ ἱεροῦ ναοῦ Φανερωμένης Μιχαὴλ Φιλίππου, οἰκονόμου. Ἐν Αἰγίῳ τῇ 7 Ἰανουαρίου 1903.

»† Ὁ Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας

»ΦΙΛΑΡΕΤΟΣ»

Ἄλλο ἔγγραφον (ἀναγινώσκει): «Ἀριθ. 2711.

»ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.

Ὁ Δήμαρχος Αἰγιέων πιστοποιεῖ, ὅτι ὁ ἐκ τῆς πόλεως Αἰγίου Πολυχρόνης Πολυχρονιάδης τοῦ Διομήδους εἶναι δημότης, ἐγγεγραμμένος ὑπὸ τὸν αὔξοντα ἀριθμὸν 3424 τοῦ μητρῴου τῶν ἀρρένων τοῦ καθ’ ἡμᾶς δήμου μὲ ἡλικίαν ἐτῶν δύο (2) καὶ ἔτος γεννήσεως 1877, ὅτι οὗτος, ὡς βεβαιοῦται ἐκ τῶν ἐν τῷ ἀρχείῳ μας κρατουμένων ἐπισήμων βιβλίων τῆς κινήσεως τοῦ πληθυσμοῦ, ἐγεννήθη τὴν ὀγδόην (8) τοῦ μηνὸς Ἀπριλίου τοῦ ἔτους χιλιοστοῦ ὀκτακοσιοστοῦ ἑβδομηκοστοῦ ἑβδόμου (1877) ἐκ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ Διομήδους καὶ τῆς μητρός του Ἀλεξάνδρας, τὸ γένος Ἀριστείδου Γεωργίου, ὅτι εἶναι ὁ πρῶτος γεννηθεὶς υἱὸς ἐκ τούτων, καὶ ὅτι ὁ πατήρ του δὲν εἶχεν ἔλθει πρότερον εἰς ἄλλον γάμον.» Αὐτὰ εἶναι τὰ ἐπίσημα ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα ἐζήτησεν ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἄνδρου Βουλευτής. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἱκανὰ νὰ πείσωσι καὶ αὐτὸν καὶ πάντα ἄλλον, ὅτι ὁ νέος, περὶ οὗ πρόκειται, ἄγει σήμερον ἡλικίαν 25 ἐτῶν. Ἐὰν τοῦτο συμβιβάζηται μὲ τὴν ῥητὴν διάταξιν τοῦ Συντάγματος, ὑμεῖς κρίνατε.

§71Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Πῶς συμβιβάζονται αἱ ἀποφάσεις τῶν τμημάτων;

§72Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ. Ἀλλ’ αὐτὸ πρέπει νὰ τηρηθῇ δι’ ὅλους.

§73Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως αἱ συνταγματικαὶ διατάξεις πρέπει νὰ ἐφαρμόζωνται ἐξ ἴσου ὑπὲρ ὅλων καὶ καθ’ ὅλων. Ἂς ἀποφασίσωμεν σήμερον περὶ τοῦ ἐξ Αἰγίου ἀντιπροσώπου, καὶ ὅταν αὔριον ἔλθῃ δι’ ἄλλον ἡ περίστασις, πάλιν κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον θὰ δικάσωμεν. Ἀλλ’ ἂν θέλητε νὰ δικάσωμεν ὅλας ὁμοῦ τὰς ἐκλογὰς, ἄλλο πρᾶγμα. Εἰς τοῦτο δὲν θὰ συμφωνήσω ποτὲ μεθ’ ὑμῶν, διότι ῥητῶς τὸ ἀπαγορεύει ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς. Τώρα συζητοῦμεν περὶ τῆς ἐκλογῆς τοῦ ἑτέρου τῶν Βουλευτῶν Αἰγιαλείας. Ἐὰν κατὰ τῶν ἐγγράφων τούτων ἔχητε ν’ ἀντιτάξητε καμμίαν ἔνστασιν λογικὴν, πλατεῖα ἡ κέλευθος.

§74Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸν Κανονισμὸν, βεβαίως ἑκάστῃ ἐκλογῇ, τὸ κῦρος αὐτῆς καὶ τὰ προσόντα τοῦ ἐκλεχθέντος συζητοῦνται χωριστὰ καὶ ἰδίᾳ. Ἀληθῶς ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν, εἰμὴ νὰ ὑπάρξῃ ἓν καὶ τὸ αὐτὸ μέτρον περὶ ὅλων τῶν ζητημάτων τούτων. Καὶ ἐγὼ ἐμελέτησα τὸν φάκελον τῆς ἐκλογῆς Αἰγιαλείας. Λαμβάνω δὲ τὸν λόγον, οὐχὶ ἵνα συζητήσω περὶ τῆς ἐκλογῆς ταύτης εἰδικῶς, ἀλλ’ ἵνα εἴπω ὀλίγας λέξεις, ὅπως καταστήσω γνωστὴν εἰς τὴν Βουλὴν τὴν γνώμην μου ἐπὶ τοῦ ζητήματος. Διὰ τοῦτο ἐπιθυμῶ νὰ διατάξητε τὸν διευθύνοντα τὸ Γραφεῖον τῆς Βουλῆς νὰ προσαγάγῃ εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην καὶ τὰ ἔγγραφα ὅλων τῶν ἄλλων ἐκλογῶν, αἵτινες παρουσιάζουσι τὸ ζήτημα τῆς ἀνηλικότητος. Πιθανὸν νὰ λάβω καὶ ἐγὼ τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς Αἰγιαλείας. Μάλιστα δὲν κωλύομαι ἀπὸ τοῦδε νὰ δηλώσω, ὅτι θεωρῶ, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Πολυχρονιάδης δὲν κέκτηται τὴν ἡλικίαν τῶν τριάκοντα ἐτῶν. Οὐχὶ ὅτι πείθομαι εἰς τοῦτο μόνον ἐκ τῶν ἐγγράφων, — ταῦτα ἴσως δὲν ἀρκοῦσι· — πείθομαι ἐκ τοῦ ὅτι δὲν ἔρχεται ὁ ἐκλεχθεὶς Βουλευτὴς ἐνταῦθα, ἵνα ὑποστηρίξῃ, ὅτι κέκτηται τὴν ἡλικίαν τῶν τριάκοντα ἐτῶν. Ἀπὸ τοῦδε μάλιστα προεξοφλῶ τὴν γνώμην μου. Οἱοσδήποτε τῶν κυρίων συναδέλφων, οὗτινος ἡ ἐκλογὴ προσβάλλεται ἕνεκα τούτου τοῦ λόγου, ἔλθῃ εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην καὶ δηλώσῃ, ὅτι κέκτηται τὴν ἡλικίαν τῶν τριάκοντα ἐτῶν, τὸ κατ’ ἐμέ, οὐδὲν ἔγγραφον περὶ τοῦ ἐναντίου θέλω λάβει ὑπ’ ὄψιν μου, καὶ θέλω ψηφίσει ὑπὲρ τοῦ κύρους τῆς ἐκλογῆς αὐτοῦ. Ἀλλ’ ἐπιθυμῶ νὰ ἔλθῃ ὁ Βουλευτὴς ἐνταῦθα, καὶ νὰ δηλώσῃ ἐπὶ τῷ ὅρκῳ αὐτοῦ, ὅτι κέκτηται τὴν ἡλικίαν τῶν τριάκοντα ἐτῶν. Θέλετε μοὶ εἴπει, ὅτι ὁ Βουλευτὴς παραδείγματος χάριν ἀσθενεῖ. Ἂς ἐκλεχθῇ μία ἐπιτροπή, ἧς ἐνώπιον νὰ παρουσιασθῇ. Βεβαίως ὅμως, τοὐλάχιστον ὅσον ἀφορᾷ ἐμέ, θέλω ἀντιστῆ πάσῃ δυνάμει κατὰ τῆς ἀκυρώσεως ἐκλογῆς λόγῳ ἀνηλικότητος, ἐὰν πεισθῶ, ὅτι πρόκειται περὶ πράξεων χαριστικῶν. Χαριστικαὶ πράξεις δὲν θέλουσι γείνῃ ἐνταῦθα. Ἐὰν ἡ πλειονοψηφία ὁρμᾶται ἐκ χαριστικῶν λόγων, θέλει κατορθώσει αὐτό. Ἀλλὰ καὶ ἄλλαι πλειονοψηφίαι κατώρθωσαν παρόμοια πράγματα, καὶ μετὰ ταῦτα ἀπεδοκιμάσθησαν. Ἐλπίζω καὶ εὔχομαι καὶ πέποιθα, ὅτι ἡ παροῦσα πλειονοψηφία δὲν θέλει προβῆ εἰς τοιαύτας πράξεις. Ἀλλ’ ὅπως, Κύριοι, συζητήσωμεν τὴν ἐκλογὴν Αἰγιαλείας ἐμβριθῶς καὶ σπουδαίως, ὅπως συζητήσωμεν κατὰ τὸ αὐτὸ μέτρον τὰς ὁμοίας ἐκλογὰς, εἶναι ἀνάγκη, κύριε Πρόεδρε, νὰ διατάξητε τὸ Γραφεῖον νὰ προσκομίσῃ εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην καὶ τοὺς φακέλους τῶν ἐκλογῶν Κορινθίας, Κραναίας, Λαρίσης, Σύρου καὶ Βόλου, διότι πιθανὸν, ἐκεῖνοι, οἵτινες θέλουσιν ὁμιλήσει περὶ τῆς ἐκλογῆς Αἰγιαλείας καὶ κατὰ τῆς ἐκλογῆς ταύτης, ὅσον ἀφορᾷ τὸν κ. Πολυχρονιάδην, νὰ ἔχωσιν ἀνάγκην νὰ προσφύγωσι καὶ εἰς τὰ ἔγγραφα ἄλλων ἐκλογῶν ὁμοίας φύσεως, διὰ τοὺς αὐτοὺς λόγους προσβαλλομένων. Τότε, νομίζω, ἡ συζήτησις θέλει εἶσθαι δικαία καὶ κανονική, τότε θέλει εἶσθαι ἀξία τῆς αἰθούσης ταύτης, καὶ τότε ἡ κοινωνία ἐκ τῶν πραγμάτων θέλει πεισθῆ, ὅτι δικάζομεν πραγματικῶς ὡς δικασταὶ εὔορκοι ἐπὶ τῶν πραγμάτων κατὰ τὸ αὐτὸ μέτρον καὶ κατὰ τὰ αὐτὰ σταθμά.

§75Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζω, ὅτι δικαιοῦται κανεὶς ἐνταῦθα νὰ ἐκφράζῃ ἀμφιβολίας περὶ τοῦ τρόπου τοῦ χρηστοῦ, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ δικάσωμεν ἡμεῖς, ὡς ἐξελεγκτικὴ ἀρχὴ τῆς Βουλῆς. Κρίνοντες περὶ τῶν ἐκλογῶν, θὰ κρίνωμεν περὶ πασῶν ὁμοίως. Τοῦτο νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλει ὁ σεβασμὸς πρὸς ἡμᾶς αὐτούς, καὶ δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀνάγκην συστάσεων ἢ παρακελεύσεων, ὅπως ἐκπληρώσωμεν θρησκευτικῶς τὸ ἡμέτερον καθῆκον. Διὰ τοῦτο φρονῶ, ὅτι ἄνευ τοιούτων ἀνωμαλιῶν δυνάμεθα νὰ χωρήσωμεν εἰς τὸ ἔργον ἡμῶν, συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμὸν, δικάζοντες περὶ ἑκάστης ἐκλογῆς, ὡς ἐπιβάλλει ἡ συνείδησις ἑκάστου. Ἐὰν θελήσωμεν νὰ συζητήσωμεν τὴν μίαν ἐκλογὴν ὁμοῦ μετὰ τῆς ἄλλης, ζητοῦμέν τι τὸ ἐντελῶς ἔκρυθμον...

§76Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ. Δὲν εἶπον αὐτό.

§77ΑΛΕΞ. ΦΩΤΗΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ζητῶ τὸν λόγον.

§78Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος καὶ ἀγαπητὸς συνάδελφος, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι κανονικά. Δὲν πρόκειται τὴν στιγμὴν ταύτην νὰ κρίνωμεν περὶ ἄλλου τινὸς ἢ περὶ ὡρισμένων τινῶν γεγονότων. Ἔχει τὴν νόμιμον ἡλικίαν, ἢ δὲν ἔχει, ὁ κ. Πολυχρόνης Πολυχρονιάδης, ὁ βουλευτὴς Αἰγιαλείας; Τοῦτο μόνον ἔχομεν δικαίωμα καὶ καθῆκον νὰ κρίνωμεν. Ἡ κοινωνία κατόπιν θὰ κρίνῃ, μετὰ τὸ πέρας τῆς ἐξελεγκτικῆς ἡμῶν ἐργασίας, ἂν ἐχωρήσαμεν εἰς τὸ ἔργον ἡμῶν μετὰ τῆς εὐθύτητος, ἣν ἀπαιτεῖ ἡ θέσις ἡμῶν.

§79ΑΛΕΞ. ΦΩΤΗΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤμην καὶ ἐγὼ μέλος τοῦ τμήματος ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς Αἰγιαλείας, καὶ ἀληθῶς οἱ ἐνιστάμενοι προσήγαγον πιστοποιητικὰ καὶ ἔγγραφα, ἐκ τῶν ὁποίων ἀπεδεικνύετο, ὅτι ὁ ἐκλεγεὶς Βουλευτὴς δὲν ἔχει τὴν νόμιμον ἡλικίαν· ἀλλὰ τὰ ἔγγραφα ταῦτα δὲν παρέχουσι πλήρη καὶ τελείαν ἀπόδειξιν. Ἐπεφυλάχθη δὲ ὁ βουλευτὴς κ. Πολυχρονιάδης νὰ προσαγάγῃ εἴτε ἐνώπιον τοῦ τμήματος, εἴτε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἄλλα ἔγγραφα, ἐξ ὧν θ’ ἀπεδεικνύετο ἡ νόμιμος ἡλικία αὐτοῦ. Δὲν ἠξεύρω, ἂν ὁ καθ’ οὗ αἱ ἐνστάσεις κύριος Πολυχρονιάδης προσήγαγε τὰ ἔγγραφα ταῦτα· ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξεν ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀττικῆς βουλευτὴς κ. Λεβίδης, εὑρίσκω ὀρθότατον καὶ λογικώτατον. Ἐνασκοῦμεν βεβαίως δικαστικὴν ἐξουσίαν· ἀλλὰ τὴν δικαστικὴν ταύτην ἐξουσίαν πρέπει νὰ τὴν ἐνασκήσωμεν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ ἦναι ἴση πρὸς πάντας, καὶ ν’ ἀποσπάσῃ τὸν σεβασμὸν ὁλοκλήρου τῆς κοινωνίας. Δὲν εἶναι ὀρθόν, οὔτε δίκαιον, προκειμένου περὶ τῶν νομίμων προσόντων ἑνὸς Βουλευτοῦ, ὡς τοῦ Βουλευτοῦ Αἰγιαλείας, καὶ προσαγομένων τῶν αὐτῶν ἐγγράφων, νὰ εἴπωμεν, ὅτι δὲν ἔχει τὰ προσόντα ὁ κ. Πολυχρονιάδης, νὰ εἴπωμεν δὲ διὰ τὸν Βουλευτὴν Σύρου, ὅτι ἔχει τὰ προσόντα.

§80Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Διατὶ προεξοφλεῖτε τὴν γνώμην ἑνὸς ἑκάστου; (θόρυβος καὶ διάλογοι).

§81ΑΛΕΞ. ΦΩΤΗΛΑΣ. Πολλοὶ λέγουσιν, ὅτι πολὺ πιθανὸν νὰ προσήχθησαν τὰ ἔγγραφα, καθ’ ὧν ὑπάρχουσιν ἐνστάσεις διὰ τὴν ἡλικίαν, νὰ προσήχθησαν τὰ ἔγγραφα ὅλων αὐτῶν τῶν ἐκλογῶν, διὰ ν’ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλὴ καὶ λάβῃ τὸ αὐτὸ μέτρον δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς Βουλευτάς... (θόρυβος καὶ διακοπαί). Δὲν ἐνόει ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀττικῆς Βουλευτής, ὅπως ὑποθέτω, ὅτι θὰ δικάσωμεν συγχρόνως τὰς ἐκλογὰς, καθ’ ὧν ὑπάρχουσιν ἐνστάσεις ἀνηλικότητος, ἀλλὰ θέλει νὰ ἴδῃ ἡ Βουλή, ἂν ὑπάρχουσι παρόμοια ἔγγραφα, παρόμοια πιστοποιητικὰ καὶ διὰ τοὺς Βουλευτὰς τῶν ἄλλων ἐπαρχιῶν, περὶ τῶν ὁποίων ὑπάρχουσιν αἱ αὐταὶ ἐνστάσεις. Ποία θὰ ἦναι ἡ γνώμη τῆς Βουλῆς ἐκ προοιμίου δι’ ὅλας αὐτὰς τὰς ἐκλογάς; — διότι, ὡς εἶπε, δὲν πρέπει ἡ πλειονοψηφία νὰ ἐκδώσῃ ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ ἦναι δίκαιαι, δὲν θὰ ἦναι ἴσαι καὶ δὲν θὰ παράσχωσι τὴν αὐτὴν ἐντύπωσιν εἰς τὴν συνείδησιν τῆς κοινωνίας. — Ἐὰν ἡ Βουλὴ λάβῃ τὸ μέτρον νὰ ἀκυρώσῃ τὰς ἐκλογὰς δι’ ὅλους τοὺς ἀνηλίκους, νὰ τὰς ἀκυρώσῃ· ἐὰν λάβῃ τὸ μέτρον νὰ ἐπικυρώσῃ δι’ ὅλους, νὰ τὰς ἐπικυρώσῃ. Αὐτὸ πρέπει νὰ γείνῃ.

§82Α. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§83Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐάν, κύριοι Βουλευταί, ἐλέχθη, ὅτι ἐξηρτήθη ἡ λύσις τοῦ κύρους τῆς ἐκλογῆς τοῦ κ. Πολυχρονιάδου ἐκ τῆς εἰς τὴν Βουλὴν προσελεύσεως καὶ ὁμολογίας αὐτοῦ, ὅτι ἄγει τὴν νόμιμον ἡλικίαν, τοῦτο εἶναι ῥητορικὸν βεβαίως ἐπιχείρημα, διότι ἡ παρουσία τοῦ κ. Πολυχρονιάδου, ἢ ἡ τοιαύτη ὁμολογία αὐτοῦ, εἶμαι πεπεισμένος, ὅτι δὲν θὰ ἐκώλυε τὸν κ. Παναγιωτόπουλον νὰ ἐπαναλάβῃ τὸν Φιλιππικόν του περὶ ἀνηλικότητος τοῦ νέου ἐκλεκτοῦ τῆς ἐπαρχίας Αἰγιαλείας. Ἐὰν δὲν ἦναι παρὼν ὁ κ. Πολυχρονιάδης, ἔχομεν τὴν ὁμολογίαν αὐτοῦ, ἔχομεν τὴν ἀποστολὴν τῶν ἀποδεικτικῶν ἐγγράφων· καὶ ἂν δὲν ἔχωμεν τὴν τυπικὴν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὁμολογίαν του ἐπὶ λόγῳ τιμῆς, ὅτι ἔχει συμπεπληρωμένα τὰ 30 ἔτη, ἔχομεν τὴν ἀποστολὴν τῶν ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα προσήχθησαν, ἵνα ἀποδείξωσι τὸ νόμιμον τῆς ἡλικίας αὐτοῦ. Ὁ κ. Πολυχρονιάδης δι’ ἐπιστολῆς του, τὴν ὁποίαν μοὶ ἀπέστειλε σήμερον, μοὶ γράφει (ἀναγινώσκει): «Ἀδυνατῶν ἕνεκα ἀσθενείας νὰ προσέλθω ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ὅπως ὑπερασπίσω τὸ ἔγκυρον τῆς ἐκλογῆς μου, σᾶς διαβιβάζω ἀποδεικτικὰ τῆς ἡλικίας μου, ἐξ ὧν φαίνεται, ὅτι συνελήρωσα τὸ τριακοστὸν ἔτος...» (γέλωτες). Μὴ γελᾶτε, Κύριοι, διότι θ’ ἀναγκασθῆτε βραδύτερον νὰ γελάσητε εἰς βάρος σας, ὅταν φέρω τὰς ἀποφάσεις τῆς Βουλῆς καὶ τὰς γνώμας ἐπὶ ὁμοίων ζητημάτων τῶν πλείστων ἐξ ὑμῶν, τῶν παρακαθημένων εἰς τὴν πτέρυγα ταύτην (δεικνύει τὴν δεξιάν).

§84Κ. ΦΛΕΣΣΑΣ. Δὲν εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ παροῦσα Βουλὴ νὰ τὰς παραδεχθῇ.

§85Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι νομικῶς ὑποχρεωμένη, ἀλλ’ εἶναι ἠθικῶς ὑπόχρεως, διότι, ὡς εἶπεν ὁ κύριος Βουλευτὴς ἐξ Ἀττικῆς, ἡ Βουλὴ δὲν πρέπει νὰ ἔχῃ δύο γνώμας· καὶ τοῦτο εἶναι ἀλήθεια, τὴν ὁποίαν ὀφείλετε νὰ σεβασθῆτε. «Κύριοι», λέγει ὁ κ. Πολυχρονιάδης...

§86ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Σᾶς βεβαιοῖ διὰ τῆς ἐπιστολῆς του, ὅτι ἔχει τὴν νόμιμον ἡλικίαν;

§87Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Θέλω σᾶς ἀποδείξει τοῦτο. Εἰς σᾶς δὲ, ὁ ὁποῖος εἶσθε δικηγόρος, λέγω, ὅτι πᾶς ἐνιστάμενος ὀφείλει νὰ φέρῃ τὴν νόμιμον ἀπόδειξιν. Δὲν εἶναι ἐμὴ ἡ γνώμη αὕτη, εἶναι τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅστις, ὅτε εἰς ἄλλην ἐκλογὴν ἐκαλεῖτο νὰ ψηφίσῃ, καὶ ὑπεμιμνήσκετο αὐτῷ ἡ ψῆφος, τὴν ὁποίαν ἄλλοτε ἔδωσεν, ἡ ἀκυρωτικὴ, κατὰ τῆς ἐκλογῆς τοῦ νῦν βουλευτοῦ Ζακύνθου κ. Λομβάρδου, ἔλεγε: «Ναί, ἔδωσα τοιαύτην ψῆφον ἀκυρωτικὴν, ἀλλ’ εἶχον ἐνώπιόν μου ληξιαρχικὴν πρᾶξιν, κατὰ τὰς διατάξεις τῆς Ἰονίου Πολιτείας, καὶ ὅταν ἔχω τὴν ἀπόδειξιν τὴν νόμιμον περὶ μὴ ὑπάρξεως ἐνηλικότητος τοῦ Βουλευτοῦ, τότε βεβαίως θὰ ψηφίσω κατὰ τοῦ κύρους τῆς ἐκλογῆς. Ἐν ὅσῳ δὲν μοὶ προσάγετε τοιαύτην νόμιμον ἀπόδειξιν, εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ψηφίσω» — καὶ ἐψήφισεν — «ὑπὲρ τοῦ κύρους τῆς ἐκλογῆς τοῦ ἀνηλίκου.» Κατὰ τὴν δικονομίαν τὴν κοινοβουλευτικὴν καὶ τὴν δικαστικὴν, — διότι ἡ Βουλὴ ὡς δικαστικὸν Σῶμα ἐξελέγχει τὰς ἐκλογὰς, — δὲν προσάγεται ἤδη ἡ νόμιμος ἀπόδειξις περὶ ἀνηλικότητος ὑπὸ τῶν ἐνισταμένων. Καὶ ἡ γνώμη ὅλων τῶν Περιόδων τῆς Βουλῆς, ἐν αἷς ὑπῆρξαν ἄνδρες πολὺ σοφώτεροι ἐμοῦ καὶ ὑμῶν, κύριε Ἀλεξάκη, εἶναι τοιαύτη. Ἀλλ’ ἐκ τοῦ χθαμαλοῦ ἐδάφους τῶν προσωπικοτήτων ἂς προέλθωμεν εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ ζητήματος. Ἂς ἐξετάσωμεν ἀπ’ ἀρχῆς τὰς συνταγματικὰς διατάξεις, καὶ ἂς ἐρευνήσωμεν, ἐὰν ἀπὸ καταβολῆς τοῦ Συντάγματος ὑπῆρξεν ἐπικρατήσασα ἄλλη ἢ ἡ εὐρεῖα γνώμη, ἥτις ἐδόθη ὑπό τε τῶν ἑρμηνευτῶν τοῦ Συντάγματος καὶ ὑπὸ τῶν τελευταίων Βουλῶν. Ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ἄρθρου 70 τοῦ Συντάγματος, κύριοι Βουλευταὶ, πολλάκις ἔτυχε σοβαρῶν συζητήσεων ἐν τῇ Βουλῇ, ὀφείλω ὅμως νὰ ὁμολογήσω, πρὸς τιμὴν τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Κράτους, ὅτι, ὁσάκις ὁ φατριασμὸς δὲν ἐπεκράτει, ἐδόθη ἡ ὀρθὴ καὶ προσήκουσα ἑρμηνεία ἐπὶ τῆς διατάξεως ταύτης τοῦ Συντάγματος. Τί λέγει τὸ ἄρθρον 70 τοῦ Συντάγματος; (ἀναγινώσκει): «Διὰ νὰ ἐκλεχθῇ τις Βουλευτὴς, ἀπαιτεῖται νὰ ᾖναι πολίτης Ἕλλην, ἐκ τῆς ἐπαρχίας, παρ’ ἧς ἐκλέγεται, ἢ πρὸ δύο ἐτῶν τοὐλάχιστον ἐγκατεστημένος ἐν αὐτῇ, ἀπολαμβάνων πρὸ διετίας τὰ ἀστικὰ καὶ πολιτικὰ δικαιώματα, ἔχων συμπεπληρωμένον τὸ τριακοστὸν ἔτος τῆς ἡλικίας του, καὶ πρὸς τούτοις τὰ παρὰ τοῦ νόμου τῶν ἐκλογῶν ἀπαιτούμενα προσόντα.» Ἂς εἰσδύσωμεν εἰς τὸ πνεῦμα τῆς διατάξεως ταύτης, καὶ ἂς λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὸ φῶς τῶν γεγονότων ὅλων καὶ ὅλων τῶν ἀποφάσεων τῆς Βουλῆς ἐπὶ ὁμοίων θεμάτων, καὶ τότε ἂς παρουσιασθῶσιν ὅσοι ἀξιοῦσιν ὅτι ἔχουσιν ὑπέρτερον ἀνάστημα ἀπέναντι ὅλων τῶν προσωπικοτήτων τῆς Βουλῆς. Τοὺς θαυμάζω διὰ τὴν τοιαύτην φιλοδοξίαν, ἐγὼ ὅμως θέλω μείνει προσηλωμένος εἰς τὰ κείμενα καὶ τὰς ἀποφάσεις τῆς Βουλῆς, ἔστω καὶ ἂν ἀποτελῶ μονάδα. Δὲν ἔχω ἐνδιαφέρον, ἂν θὰ εἰσέλθῃ ἢ ὄχι ὁ κ. Πολυχρονιάδης εἰς τὴν Βουλήν. Συμφέρον ἔχω νὰ ἴδω τὴν Βουλὴν ἐνεργοῦσαν καθ’ ὃν τρόπον ὑπηνίχθη ὁ κ. Λεβίδης, καὶ διὰ τοῦτο σημαίνω ἐκ τῶν προτέρων τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου, ὃν διατρέχουσιν αἱ Βουλαὶ, αἵτινες ἀφορῶσιν εἰς τὰ ζητήματα ἀναλόγως τῶν διαφόρων προσώπων, ἀναλόγως τῶν πολιτικῶν συμπαθειῶν ἢ συμφερόντων. Αἱ τοιαῦται Βουλαὶ εἶναι καταδεδικασμέναι εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν, καὶ ὁ βίος αὐτῶν εἶναι βραχύς. Ἠκούσατε, τί λέγει τὸ ἄρθρον 70 τοῦ Συντάγματος. Λοιπὸν, Κύριοι, κατὰ τοὺς ἑρμηνευτικοὺς κανόνας, τρία εἶναι τὰ προσόντα πρὸς ἐκλογήν τινος ὡς Βουλευτοῦ. Τὸ πρῶτον εἶναι ἡ ἑλληνικὴ ἰθαγένεια, τὸ δεύτερον ἡ ἐγκατάστασις, τὸ τρίτον ἡ ἡλικία. Περὶ τῆς πρώτης διατάξεως, κατὰ τὰς συζητήσεις τὰς διαφόρους, αἵτινες ἐγένοντο ἐν τῇ Βουλῇ, ἐκρίθη, ὅτι ἡ διάταξις αὕτη τοῦ Συντάγματος εἶναι ἐπιτακτικὴ, διότι ὁ νομοθέτης τοῦ Συντάγματος δὲν ἐνόησε νὰ ἐμπιστευθῇ ἱερὰ συμφέροντα τῆς Πολιτείας εἰς χεῖρας ἀνθρώπων μὴ συνδεομένων μετὰ τοῦ τόπου διὰ τῶν δεσμῶν τῆς ἰθαγενείας. Ὁ νομοθέτης ἀπηξίωσε νὰ ἐμπιστευθῇ καὶ τὸ ἔσχατον ἀξίωμα τῆς Πολιτείας, τὸ ἀξίωμα τοῦ δημοσίου ὑπηρέτου, εἰς ἄνθρωπον μὴ ἀπολαύοντα τῆς ἑλληνικῆς ἰθαγενείας, καὶ ἦτο ἀδύνατον νὰ ἐμπιστευθῇ τὸ ἀξίωμα τοῦ Βουλευτοῦ εἰς χεῖρας ἀνθρώπων μὴ ἐχόντων τὴν ἰθαγένειαν. Ἐκ τούτου ἡ διάταξις αὕτη εἶναι ἐπιτακτική. Ἀλλὰ περὶ τῆς ἐγκαταστάσεως τῆς πρὸ δύο ἐτῶν καὶ τῆς ἡλικίας τῶν τριάκοντα ἐτῶν εἶπον ἄνδρες, οἵτινες κατὰ τὴν συζήτησιν καὶ ψήφισιν τοῦ Συντάγματος παρέστησαν, ὅτι αἱ διατάξεις αὗται εἶναι ἐνδεικτικαὶ, καὶ τοιαύτην ἑρμηνείαν ἔδωκαν οἱ πληρεξούσιοι ἐκεῖνοι, καὶ αἱ διάφοραι Βουλαὶ ὁμοίως, εὐρύτερον καὶ ὑψηλότερον σκεπτόμεναι, καὶ ἀνυψούμεναι ἀπὸ τοῦ ἐδάφους τοῦ κομματισμοῦ. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν τριάκοντα ἀποφάσεις τῆς Βουλῆς, τὴν μίαν κατόπιν τῆς ἄλλης, ἐν περιστάσεσι, καθ’ ἃς αἱ Βουλαὶ εἶχον ἐνώπιόν των ἀνηλίκους, καὶ δὴ ἀνηλίκους, οἵτινες, καίτοι παρῆλθον τέσσαρα ἔτη, δὲν εἶχον ἔτι συμπληρώσει τὴν νόμιμον ἡλικίαν, καὶ περὶ ὧν, ἐπειδὴ δὲν ἐπαρουσιάζοντο εἰς αὐτὰς αἱ ἀποδείξεις αἱ νόμιμοι περὶ τῆς ἀνηλικότητος αὐτῶν, εὐρύτερον σκεπτόμεναι, ἀπεφάνθησαν, ὅτι εἶχον τὸ προσὸν τῆς ἡλικίας.

§88ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἡ ὥρα, κύριε Πρόεδρε, εἶναι 12 καὶ 20′. Ἐννοεῖτε νὰ ἐξακολουθήσωμεν; Δὲν διακόπτομεν;

§89Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ θὰ ὁμιλήσω ἀκόμη ἐπὶ πολύ.

§90Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἄν ἦτο δυνατόν, ἤθελον παρακαλέσει τὴν Βουλὴν νὰ μὴ διακόψωμεν. Τὸ ἀπόγευμα ἔχομεν νὰ ἴδωμεν καὶ γραφεῖα Ὑπουργείων.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλομεν δι’ αὔριον. (Λύεται ἡ συνεδρίασις, ὥρᾳ 12 καὶ 20′ τῆς μεσημβρίας).