1902.03.09

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 28

Τῆς 9 Μαρτίου 1902.

(Σάββατον).

(Γενομένης ἀπαρτίας ὥρᾳ 5 καὶ 10′ μ. μ. ἀναγινώσκονται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίρρησις ἐπὶ τῶν πρακτικῶν;

§2Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§3Κ. Ν. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶμαι προκατειλημμένος οὔτε κατὰ τῆς συμβάσεως, οὔτε ὑπὲρ αὐτῆς, καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ μὲ διαγράψητε ἀπὸ τὴν ἐπιτροπήν, διότι εἶμαι πολὺ ὀλίγον εἰδικὸς εἰς τὰ τοιαῦτα ζητήματα’ ἄλλως τε καὶ λόγῳ ὑγείας ἔπαυσα νὰ καπνίζω, καὶ μοῦ λείπει καὶ τὸ ἐνδιαφέρον.

§4Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Τόσα κατηγγέλθησαν ἐν τῇ Βουλῇ, ὡς πρὸς τὴν συγκρότησιν τῆς ἐπιτροπῆς ταύτης, ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ὑπάρχει τις διχογνωμῶν, ὅτι ἄλλως εἶχεν ἀναγγελθῆ ἡ συγκρότησις τῆς ἐπιτροπῆς καὶ ἄλλως φαίνεται ἐν τοῖς πρακτικοῖς ὡς συγκροτηθεῖσα. Δὲν μᾶς ἐξηγεῖτε, κύριε Πρόεδρε, πῶς ἔγεινε τοῦτο;

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρεπονέθησαν πολλοὶ Βουλευταὶ ἐκ τῶν καπνοφόρων ἐπαρχιῶν, ὅτι δὲν περιελήφθησαν εἰς τὴν ἐπιτροπήν. Ἡ Βουλὴ δὲν προσδιώρισε τὸν ἀριθμὸν τῶν μελῶν, καὶ ἑπομένως ἐνόμισα, ὅτι ὅσοι ἐκ τῶν Βουλευτῶν ἤθελον νὰ λάβωσι μέρος εἰς τὴν ἐπιτροπὴν, εὐχαρίστως ἔπρεπε νὰ γείνωσι δεκτοί.

§6Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀλλὰ τοῦτο ἐγένετο ἐν ἀγνοίᾳ τῶν διατάξεων τοῦ Κανονισμοῦ. Τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ ἀναγράφουσι τὰ γενόμενα χθές, ὅτε ἀνηγγείλατε τὴν σύστασιν δωδεκαμελοῦς ἐπιτροπῆς, καὶ ἂν παραπονέθησαν ἀξιότιμοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν περιελήφθησαν ἐν τῇ ἐπιτροπῇ, εἶναι δικαίωμά των νὰ περιληφθῶσιν, ἀλλὰ νὰ τὸ κάμητε σήμερον. Ζητῶ λοιπὸν νὰ διαγράψητε τὰ ὀνόματα τὰ παρείσακτα, καὶ σήμερον νὰ ἐγγράψητε νέα, διότι, ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει, τὰ πρακτικὰ δὲν ἀντιπροσωπεύουσι τὴν ἀλήθειαν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλά.

§8Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἄν ἡ Βουλὴ ἐννοῇ νὰ σχηματισθῇ ἐπιτροπὴ, ἡ ὁποία νὰ ἐργασθῇ, βεβαίως δὲν πρέπει ν’ ἀποτελῆται ἀπὸ 20 ἢ 30 Βουλευτάς.

§9ΑΛΕΞ. Θ. ΖΑΙΜΗΣ (Πρωθυπουργός). Νομίζω, ὅτι ἀφοῦ κυρωθῶσι τὰ πρακτικὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρχίσῃ ἄλλο ζήτημα περὶ τῆς ἐπιτροπῆς. Ἐπροτάθη καὶ ἐγένετο δεκτὸν νὰ ἀναγραφῶσιν εἰς τὰ πρακτικὰ τὰ ὀνόματα τῶν κ. Βουλευτῶν, τὰ ὁποῖα ἐξήγγειλε χθὲς ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς. Ἂν δὲ μετὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πρακτικῶν θεωρηθῇ, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ προστεθῶσι καὶ ἄλλα μέλη, τοῦτο πρέπει νὰ ζητηθῇ, νὰ ἀναγραφῇ δὲ εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς σήμερον.

§10Α. ΒΙΤΑΛΗΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως, κύριε Βουλευτὰ, οὐδεμία πρόθεσις ἐκ μέρους τινὸς ὑπῆρχε. Ὑπάρχει ἄλλη ἀντίρρησις κατὰ τῶν πρακτικῶν;

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ πρακτικὰ κυροῦνται, διορθωθέντα ὡς ὑπεδείχθη προηγουμένως.

§14ΣΤ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Καίτοι ἐκ τῶν ὑστέρων, ἔρχομαι νὰ προτείνω, ὅτι καλὸν εἶναι ἡ Βουλὴ νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν ἀπόφασιν αὐτῆς, καὶ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν σύστασιν ἐπιτροπῆς, ὅπως μελετήσῃ τὴν σύμβασιν περὶ σιγαροποιΐας καὶ ὑποβάλῃ τὸ πόρισμα τῆς μελέτης αὐτῆς. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅστις προέτεινε τὴν σύστασιν τῆς ἐπιτροπῆς, ἤλπιζεν, ὅτι ἐκ τούτου θὰ διηυκολύνετο ἡ συζήτησις, ὅτι ἐκ τῆς μελέτης τῆς ἐπιτροπῆς θὰ φωτισθῇ καλλίτερον ἡ Βουλὴ καὶ θὰ προέλθῃ εἰς ἀπόφασιν μεμελετημένην. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι προκειμένου περὶ καπνοῦ, τόσον πολὺ εἶναι ἀδιάφορος εἰς τὰς γνώμας τῶν Βουλευτῶν ἡ γνώμη τῆς ἐπιτροπῆς, ὥστε βεβαίως οὐδένα αὕτη θέλει ἐπηρεάσει. Ἕκαστος τῶν Βουλευτῶν, εἴτε κατάγεται ἐξ ἐπαρχίας καπνοφόρου, εἴτε κατάγεται ἐξ ἐπαρχίας ἐμπορευομένης καπνὸν, θέλει προσέξει εἰς τὰς γνώμας καὶ τὰ συμφέροντα τῆς ἐπαρχίας αὑτοῦ, οὐδόλως δὲ θὰ κανονίσῃ ἣν ἔχει ψῆφον πρὸς τὰς γνώμας τῆς ἐπιτροπῆς, οἱασδήποτε καὶ ἄν αὕτη ἐξενέγκῃ. Τὸ ζήτημα τοῦ καπνοῦ εἶναι οἰκειότατον εἰς ὅλους ἡμᾶς, καὶ δὲν ἔχομεν ἀνάγκην ἐπιτροπῆς, ὅπως σχηματίσωμεν γνώμην περὶ αὐτοῦ. Νομίζω δὲ, ὅτι καλλίτερον θὰ ἦτο νὰ ὁρίσῃ ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἡμέραν, ἐὰν θεωρῇ κατεπεῖγον τὸ νομοσχέδιον, ὅπως ἡ Βουλὴ ἐπιληφθῇ τῆς συζητήσεως αὐτοῦ. Ἐπὶ τῇ ἀντιλήψει, ὅτι ἀπετάθητε εἰς τὴν Βουλὴν, ὅπως ζητήσητε παρ’ αὐτῆς, ἵνα συστήσῃ ἐπιτροπὴν, νομίζω, ὅτι ἔχω καθῆκον νὰ λάβω τὸν λόγον, ἵνα παραστήσω, ὅτι δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω τὴν ἐπείγουσαν ἀνάγκην συγκροτήσεως ἐπιτροπῆς, ἧς ἕνεκα ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐγερθεὶς ἐν μέσῳ ἄλλης ἐργασίας, καὶ διακόψας αὐτὴν, ἐζήτησεν, ἀπὸ τῆς 45 θέσεως, ἐν ᾗ εὑρίσκετο τὸ νομοσχέδιον ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει, νὰ ταχθῇ ἐν τοῖς πρώτοις, ὅπως προτασσόμενον παραπέμψῃ αὐτὸ εἰς εἰδικὴν ἐπιτροπὴν, ὑπὸ τοῦ κυρίου Προέδρου τῆς Βουλῆς ὁρισθησομένην. Πόθεν ὡρμήθη ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἵνα ἐνθυμηθῇ τὸ 45 νομοσχέδιον, ὅπερ βεβαίως δὲν εἶναι τὸ σπουδαιότερον ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει, καὶ ζητήσῃ τὴν πρόταξιν αὐτοῦ, ἐνῷ τόσα ἄλλα σπουδαιότερα ὑπάρχουσιν ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει, ὅπως παραπέμψῃ αὐτὸ εἰς εἰδικὴν ἐπιτροπὴν, βεβαίως δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γινώσκω. Ὁμολογῶ ὅμως, ὅτι ἀπ’ ἐκείνης τῆς στιγμῆς ἐγεννήθη εἰς ἐμὲ ἡ ἀπορία, τίς ὁ λόγος τῆς τοιαύτης μεταβολῆς τῆς γνώμης τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, ὅστις, ὅτε ἡ Κυβέρνησις εἰσήγαγε τὴν σύμβασιν, ἔδειξεν ὅτι δὲν ἔχει καμμίαν πρὸς αὐτὴν στοργὴν, διότι τότε εἶπεν, ὅτι ἡ σύμβασις αὕτη θέλει ψηφισθῆ, ἐὰν ἀρέσκῃ εἰς τὴν Βουλὴν, τοῦτο δὲ εἶναι καὶ τετυπωμένον ἐν τῇ ἀγορεύσει τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Δὲν δύναμαι νὰ διακρίνω, τί ἐν τῷ μεταξὺ μετεβλήθη, ὥστε νὰ δειχθῇ σήμερον ἡ τοιαύτη πρὸς τὴν σύμβασιν στοργή. Ἀλλὰ καὶ ὁ λόγος, δι’ ὃν τὰ τῆς ἐπιτροπῆς μετεβλήθησαν, ἀφοῦ αὕτη ὡρίσθη τὸ πρῶτον, καὶ ὁ τρόπος, καθ’ ὃν συνεκροτήθη ἡ ἐπιτροπὴ, ἐπιμελῶς ἀποφευχθέντος νὰ διορισθῇ οὐδὲ εἷς ἀντιπρόσωπος τῶν μεγάλων πόλεων τῆς Ἑλλάδος, καὶ αὐτὸς ὁ τρόπος βεβαίως γεννᾷ ἀπορίαν. Ὅτε ὑμεῖς, κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς Ἀττικῆς καὶ ἰδιαίτερος τοῦ Πειραιῶς ἀντιπρόσωπος, ἐνομίσατε, ὅτι αἱ Ἀθῆναι καὶ ὁ Πειραιεὺς δὲν ἔχουσι δικαίωμα νὰ εἴπωσι γνώμην ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου, ὅπερ, ἐὰν θίγῃ — καὶ θίγει δεινῶς — τὴν καλλιέργειαν τοῦ καπνοῦ, θίγει δεινότερον, θίγει καταστρεπτικῶς τὸ ἐμπόριον τοῦ καπνοῦ, δὲν ἐνομίσατε, ὅτι εἶναι ἀναγκαῖον ν’ ἀντιπροσωπεύωνται αἱ Πάτραι, αἱ πόλεις τῆς Ἑπτανήσου, ἡ Σῦρος, κέντρον ἐμπορικὸν τοῦ καπνοῦ σπουδαιότατον, ἐν τῇ ἐπιτροπῇ, ὑμεῖς ὁ ἐξόχως ἔμπορος, ὁ ἐξόχως γνωρίζων τὰς ἀνάγκας τοῦ καπνεμπορίου, ἂν κατὰ σύμπτωσιν ἕν τῶν μελῶν τῆς ἐπιτροπῆς, ὅπερ διωρίσατε, δὲν ἀντιπροσώπευεν ἐν ταυτῷ καὶ συμφέροντα καλλιεργητῶν καὶ συμφέροντα ἐμπορευομένων τὸν καπνὸν, — καὶ οὗτος εἶναι ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Φθιώτιδος κ. Ἀγαθοκλῆς,—βεβαίως ἐν τῇ ἐπιτροπῇ ἡ γνώμη τοῦ ἐμπορίου δὲν ἤθελεν ἀκουσθῆ περὶ τῆς συμβάσεως ταύτης. Ποίας συμβάσεως, κύριε Πρόεδρε; συμβάσεως, ἥτις εἶναι μετημφιεσμένη συμφωνία περὶ μονοπωλίου τοῦ καπνοῦ, ἣν αὐτὸς ὁ διαπραγματευθεὶς τὴν προηγουμένην σύμβασιν διεπραγματεύθη, συμβάσεως, ἥτις ἔρχεται διὰ δόλου νὰ ὑποκαταστήσῃ ἐκεῖνο, ὅπερ ἀπ’ εὐθείας ἠθέλησαν τότε νὰ ἱδρύσωσιν ἐν Ἑλλάδι...

§15ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖος εἶναι;

§16ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ εἴπω, διότι γνωρίζομεν ποῖοι κρύπτονται ὄπισθεν τῶν συμβαλλομένων· διότι δὲ γνωρίζομεν ποῖα εἶναι τὰ συμφέροντα τῆς Ἑλλάδος τὰ καπνοπαραγωγικὰ καὶ τὰ καπνεμπορικά, ἐν σχέσει πρὸς τὴν Αἴγυπτον καὶ τὴν Τουρκίαν, δὲν ἔχομεν ἀνάγκην νὰ δώσωσι πρὸς ἡμᾶς ἐξηγήσεις. Ἡ σύμβασις αὕτη ἀποτελεῖ προοίμιον συμβάσεως περὶ μονοπωλίου τοῦ καπνοῦ ἐν Ἑλλάδι, τοῦ μονοπωλίου τοῦ καπνοῦ, ὅπερ γεννᾷ ὄλεθρον τῆς παραγωγῆς τοῦ καπνοῦ, ἐὰν δὲν ἀποτελῇ καὶ καταστροφὴν τελείαν παντὸς ἐμπορίου ἐλευθέρου τοῦ καπνοῦ ἐν Ἑλλάδι. Τοιούτου ὄντος τοῦ νομοσχεδίου τούτου, τοιούτων ὄντων τῶν συμφερόντων, ἅτινα ἡ χώρα ἔχει ἐν τῇ ἐξετάσει αὐτοῦ, ἀπορῶ, κύριε Πρόεδρε, πῶς ἐδέχθητε νὰ ὑποτάξητε τὰς ἰδίας ὑμῶν γνώμας εἰς παρακλήσεις, ὅπως διορίσητε τούτους ἢ ἐκείνους, ἐκλέγοντες τούτους μᾶλλον τοὺς ἀδιαφόρους ἢ ἐκείνους, οἵτινες ἀντιπροσωπεύουσιν ὡρισμένα συμφέροντα τάξεως ἐντιμοτάτης καὶ σπουδαιοτάτης, ἣν καὶ μόνην δὲν ἐτόλμησαν ν’ ἀποπειραθῶσι ν’ ἀποπλανήσωσι, διότι ἀποπειρῶνται ν’ ἀποπλανήσωσι καὶ ἀπεπειράθησαν ἐκ παντὸς τρόπου ν’ ἀποπλανήσωσι τοὺς καπνοπαραγωγοὺς—ἀκριβῶς ἐκείνους, οἵτινες ἔσονται τὰ πρῶτα θύματα μετὰ τὴν ψήφισιν τῆς συμβάσεως. — Γνωρίζομεν τί συνέβη ἐν Τουρκίᾳ, ἀφοῦ οἱ παραγωγοὶ παρεδόθησαν εἰς τὴν Ἑταιρείαν τοῦ μονοπωλίου ὑπὸ τὸ δέλεαρ τῶν δανείων, ὅτε ἡ Ἑταιρεία αὕτη διὰ τῆς μιᾶς χειρὸς παρέχει δάνεια εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς, ἀλλὰ διὰ τῆς ἑτέρας χειρὸς κανονίζει αὐτὴ τὴν τιμὴν τῶν καπνῶν, καὶ ἐνῷ διὰ τῆς μιᾶς χειρὸς δίδει 10, ἁρπάζει διὰ τῆς ἄλλης 20 καὶ 30, καὶ καταστρέφει τὴν παραγωγήν. Ἀπέναντι τοιούτου κινδύνου, ὅστις βεβαίως θέλει ἐξαναγκάσει ἡμᾶς, τοὺς ἀντιπροσωπεύοντας τὰ συμφέροντα τῆς Ἑλληνικῆς χώρας, νὰ μὴ ἐπιτρέψωμεν οὐδὲ βῆμα εἰς τὴν τοιαύτην ἐπιβουλὴν κατὰ τῶν συμφερόντων τῆς χώρας ἐν τῇ Βουλῇ, νομίζω ὅτι ὑμεῖς, κύριε Πρόεδρε, ἔδει νὰ δείξητε πολὺ μεγαλειτέραν προσοχὴν ἀφ’ ὅ,τι ἐδείξατε, καὶ τοῦτο ἤδη συνιστῶ εἰς ὑμᾶς.

§17ΑΛ. Θ. ΖΑΙΜΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἡ Βουλὴ ἀπεφάσισε νὰ ἀναθέσῃ εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τὴν σύστασιν ἐπιτροπῆς, ἥτις νὰ ἐξετάσῃ τὸ νομοσχέδιον περὶ τῆς συμβάσεως τῆς σιγαροποιΐας, ὁ δὲ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ὠνόμασε χθὲς τὴν ἐπιτροπὴν ταύτην. Μετὰ τοῦτο, ὅπως σᾶς ἐξήγησε, διάφοροι Βουλευταὶ καπνοφόρων ἢ καπνοπαραγωγῶν ἐπαρχιῶν ἐζήτησαν νὰ λάβωσι μέρος εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ταύτην, ὁ δὲ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἐθεώρησεν, ὅτι τοῦτο ἦτο ὀρθὸν, καὶ προσέθηκε τὰ ὀνόματα αὐτῶν εἰς τὰ ὀνόματα, τὰ ὁποῖα ἐξήγγειλε χθὲς ὡς ἀποτελοῦντα τὴν ἐπιτροπήν. Ἀλλ’ ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐκ Μεγαρίδος ἔφερε τὸ ἀποτέλεσμα νὰ διαγραφῶσι τὰ ὀνόματα ἐκεῖνα, καὶ νὰ μείνωσιν ὡς ἀποτελοῦντα μέρος τῆς ἐπιτροπῆς μόνον τὰ ὀνόματα τῶν Βουλευτῶν, τὰ ὁποῖα ἐξηγγέλθησαν χθές. Νομίζω ὅμως, ὅτι ἡ ἄδεια, ἡ δοθεῖσα εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, δίδει εἰς αὐτὸν τὸ δικαίωμα νὰ συμπληρώσῃ τὴν ἐπιτροπὴν ταύτην κατὰ τὰς ἰδέας καὶ τὰς γνώμας αὐτοῦ· φρονῶ μάλιστα, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς δύναται νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν καὶ τὰς ὑποδείξεις, αἵτινες ἐγένοντο σήμερον παρὰ τῶν κυρίων Βουλευτῶν. Ἀλλ’ ἐγὼ δὲν ἠγέρθην, ἵνα ὁμιλήσω περὶ τούτου, ἠγέρθην ἵνα ἀνακοινώσω πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, προκειμένου περὶ τῆς συμβάσεως τῆς σιγαροποιΐας, ἔχει καὶ σήμερον αὐτὴν ἐκείνην τὴν γνώμην, ἣν εἶχε καὶ καθ’ ἣν ἡμέραν εἰσῆγε τὴν σύμβασιν ταύτην εἰς τὴν Βουλήν. Ἡ Κυβέρνησις εἰσήγαγε τὴν σύμβασιν, ἵνα μελετηθῇ, δὲν ἔδωκε δὲ εἰς αὐτὴν πολιτικήν τινα χροιάν. Ὅπως εἶπον τοῦτο καθ’ ἣν ἡμέραν εἰσήγετο ἡ σύμβασις, ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον. Δὲν νομίζει ὅμως ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ σύμβασις αὕτη δέον νὰ συζητηθῇ ἀμέσως ἐν τῇ Βουλῇ, ἄνευ προεξετάσεως αὐτῆς ἐν ἐπιτροπῇ· νομίζει μᾶλλον, ὅτι συμφερώτερον εἶναι νὰ ἀκουσθῶσιν ἐν τῇ ἐπιτροπῇ αἱ διάφοροι γνῶμαι, διότι φοβοῦμαι, ὅτι τὰ διάφορα συμφέροντα τοσοῦτον ἀντιτίθενται πρὸς ἄλληλα, ὥστε συζήτησις ἄμεσος ἐν τῇ Βουλῇ δὲν ἤθελε συντελέσει εἰς διαφώτισιν τοῦ ζητήματος. Ἐπειδὴ δὲ ἡ Κυβέρνησις θέλει ἰδίως νὰ πεισθῇ, ἐὰν ὁ τόπος θεωρῇ τὴν σύμβασιν ταύτην χρήσιμον εἰς τὴν παραγωγὴν καὶ τὴν ἐμπορίαν τοῦ καπνοῦ, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀναγκαῖον νὰ ἀκουσθῇ ἡ γνώμη τῆς ἐπιτροπῆς, καὶ διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν κ. Βουλευτὴν ἐξ Ἀττικῆς νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὰς ὑπονοίας, τὰς ὁποίας πρὸ μικροῦ ἐξήνεγκε, καὶ νὰ μὴ φρονῇ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει συμφέρον οἱονδήποτε, πολιτικὸν βεβαίως, ὅπως ψηφισθῇ ἡ σύμβασις αὕτη.

§18Δ. ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Καραπᾶνος.

§20Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ δὲν δύναμαι ἢ νὰ ἐπιδοκιμάσω τὴν γνώμην τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι πρέπει ἡ σύμβασις αὕτη νὰ μελετηθῇ, καὶ νὰ μελετηθῇ σπουδαίως ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Εἶναι βεβαίως ἀρχὴ κοινοβουλευτική, ἡ ὁποία εὔχομαι νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐπὶ ὅλων τῶν νομοθετημάτων, τὰ ὁποῖα ἔχομεν νὰ συζητήσωμεν. Ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ μὴ ἐκφράσω τὴν ἀπορίαν μου, πῶς ἐπὶ ζητήματος τόσον θετικοῦ, ἐπὶ ζητήματος, ἐπὶ τοῦ ὁποίου μᾶλλον ἁρμοδία ὅπως ἔχῃ γνώμην εἶναι ἡ Κυβέρνησις, ἀρνεῖται αὕτη νὰ δηλώσῃ, ὅτι ἔχει γνώμην. Τὸ ζήτημα τῆς συμβάσεως τῆς σιγαροποιΐας παρίσταται ὑπὸ δύο ὄψεις, παρίσταται ὑπὸ τὴν ὄψιν τῆς ὑποστηρίξεως τοῦ ἐμπορίου τοῦ καπνοῦ, καὶ ἂν πράγματι εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ μέτρον τι, τὸ ὁποῖον νὰ ἐνισχύσῃ τὴν σιγαροποιΐαν καὶ τὴν ἐξαγωγὴν σιγαρέτων ἐξ Ἑλλάδος εἰς τὴν Εὐρώπην διὰ καπνοῦ ἑλληνικοῦ, καὶ νὰ ἐγείρῃ συναγωνισμὸν ἐπωφελῆ διὰ τὴν Ἑλλάδα μεταξὺ τῶν κατασκευαζόντων σιγαρέτα ἐν Ἑλλάδι καὶ ἀλλαχοῦ, καὶ ἰδίως ἐν Αἰγύπτῳ κατασκευαζόντων τοιαῦτα, εἶναι ζήτημα ζωτικὸν διὰ τὴν Ἑλλάδα. Ἀλλ’ ἐὰν τὸ μέτρον τοῦτο δύναται νὰ φέρῃ ἀποτελέσματα παρακωλύσεως τῆς ἀναδείξεως τῆς παραγωγῆς τοῦ καπνοῦ, ἥτις παραγωγὴ εἶναι ὡσαύτως ἐκ τῶν ζωτικῶν ζητημάτων τῆς Ἑλλάδος, βεβαίως τοιοῦτο μέτρον πρέπει ν’ ἀποκρουσθῇ...

§21Ν. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ σύμβασις συζητεῖται;

§22Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ὄχι· δὲν συζητῶ τὴν σύμβασιν, συζητῶ τὸν τρόπον τῆς μελέτης τῆς συμβάσεως· διότι, ἂν ἐπρόκειτο νὰ συζητήσω τὴν σύμβασιν, θὰ ἐξέφερον γνώμην ἐπὶ τῆς συμβάσεως, ἀλλὰ δὲν ἐκφέρω γνώμην ἐπὶ τῆς συμβάσεως.

§23Ν. ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Αὐτὸ κάμνετε.

§24Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἐκφέρω γνώμην ἐπὶ τῆς γνώμης τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἐκφέρω τὴν γνώμην, ὅτι παντὸς ἄλλου ἁρμοδιωτέρα νὰ ἐξετάσῃ τὰ δύο ταῦτα ζητήματα καὶ φωτίσῃ καὶ τὴν ἐπιτροπὴν καὶ τὴν Βουλὴν εἶναι ἡ Κυβέρνησις, διότι μόνη αὐτὴ ἔχει ὅλα τὰ στοιχεῖα, ἔχει ὅλα τὰ μέσα νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα. Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἐκφέρῃ γνώμην, καὶ ἐγὼ θεωρῶ τὴν γνώμην αὐτῆς ἐκφρασθεῖσαν διὰ τῆς ὑποβολῆς τῆς συμβάσεως, διότι δὲν δύναμαι νὰ παραδεχθῶ, ὅτι δύναται νὰ ὑπάρξῃ Κυβέρνησις, ἥτις νὰ ὑπογράψῃ σύμβασιν, ἐκ τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς ὁποίας δὲν προσδοκᾷ καλὸν διὰ τὸν τόπον. Θεωρῶ λοιπὸν ἐκπεφρασμένην τὴν γνώμην τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἀπορῶ διατὶ τὴν γνώμην ταύτην ἀποκρούει ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν ἑπομένως θέλωμεν νὰ μελετηθῇ ἡ σύμβασις αὕτη ἐν ἐπιτροπῇ, ἡ ἐπιτροπὴ βεβαίως πρέπει νὰ σχηματισθῇ κατ’ ἄλλον τρόπον, παρὰ ἐκεῖνον, κατὰ τὸν ὁποῖον ἐσχηματίσθη. Βεβαίως δὲν πρόκειται ἡ ἐπιτροπὴ νὰ ἐκφέρῃ ἀπόφασιν· ἡ ἐπιτροπὴ πρόκειται νὰ καταρτίσῃ μελέτην, ἡ ὁποία θὰ ἔλθῃ εἴτε ἐπίκουρος τῆς γνώμης τῆς ἐκπεφρασμένης τῆς Κυβερνήσεως, εἴτε ἀντίθετος τῆς γνώμης τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Βουλὴ δ’ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία θ’ ἀποφασίσῃ περὶ τούτου. Ἡ ἐπιτροπὴ δὲ, ἡ σχηματισθεῖσα ἐκ πολλῶν μελῶν, ἐν τῇ ὁποίᾳ ἀποκλείονται αἱ ἐπαρχίαι αἱ ἔχουσαι ἄμεσον συμφέρον διὰ τὰ δύο ταῦτα ζητήματα, τὸ ἐμπόριον τοῦ καπνοῦ κυρίως, διότι ἐκ τούτου ἐξαρτᾶται καὶ ἡ ἀνάπτυξις τῆς παραγωγῆς, ἡ ἐπιτροπὴ, λέγω, εἰς τὴν ὁποίαν ἀποκλείονται ἐπαρχίαι ἔχουσαι τοιοῦτον συμφέρον, βεβαίως δὲν εἶναι ἡ ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία δέον νὰ μελετήσῃ τὸ νομοσχέδιον. Ἐγὼ δὲν ἐκφέρω γνώμην περὶ τῆς συμβάσεως ταύτης, ἥτις παρουσιάζει τὸ ὠφέλιμον, ἂν ἦναι καλὴ, τὸ ὀλέθριον, ἂν ἦναι κακή. Νομίζω δὲ, ὅτι ἡ πρώτη, ἡ ὁποία δέον νὰ ἐκφέρῃ γνώμην, εἶναι ἡ Κυβέρνησις. Ἐπιτροπὴ δὲ κατάλληλος, ἵνα μελετήσῃ τὴν σύμβασιν ὑπὸ τὰς δύο αὐτῆς ὄψεις, νὰ σχηματισθῇ, οὐχὶ δὲ πᾶς ὁ ζητῶν, εἴτε ἐκ προσωπικῆς φιλοτιμίας, εἴτε ἐκ συμφέροντος τῆς ἐπαρχίας του, νὰ λάβῃ μέρος εἰς τὴν ἐπιτροπὴν, διότι τότε ἐνδέχεται τὸ ἥμισυ τῆς Βουλῆς νὰ λάβῃ μέρος εἰς τὴν ἐπιτροπὴν, ἡ ὁποία βεβαίως, οὕτω καταρτιζομένη, δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ μελετήσῃ σπουδαίως τὸ ζήτημα.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Κατσᾶνος.

§26Δ. ΚΑΤΣΑΝΟΣ. Μεταξὺ τῶν ὑποβαλόντων παράπονα κατὰ τῆς συγκροτήσεως τῆς ἐπιτροπῆς χθὲς συγκαταριθμοῦμαι καὶ ἐγὼ, καὶ ὀφείλω νὰ εἴπω τὸν λόγον. Τοῦτο ἔπραξα, διότι εἶδον ἐν τῷ καταρτισμῷ τῆς ἐπιτροπῆς μέλη ἀξιότιμα μὲν ὑπὸ πᾶσαν ἔποψιν, ἀλλὰ μὴ δυνάμενα νὰ ἔχωσι τὸ ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον δύνανται νὰ ἔχωσιν οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν καπνοφόρων ἐπαρχιῶν, ἢ οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ἐμπορικῶν κέντρων τῆς ἐμπορίας τοῦ καπνοῦ. Παρεπονέθην λοιπὸν οὐχὶ διότι ἐλλείπει ἡ ἱκανότης, ὡς προεῖπον, τοὐναντίον μάλιστα δύνανται νὰ ἦναι μέλη τινὰ πολὺ ἀνώτερα ἡμῶν, ἀλλὰ διότι οὐδὲν τὸ κοινὸν ἔχουσι τὰ μέλη ταῦτα πρὸς τὴν καπνοπαραγωγὴν, διότι δὲν ἀντιπροσωπεύουσι τοιαύτας ἐπαρχίας καὶ δὲν δύνανται νὰ ἔχωσιν ἐκεῖνο τὸ ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον ἔχουσιν οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν καπνοφόρων ἐπαρχιῶν...

§27Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ἔχει ἀνάγκην καὶ ῥητόρων ἡ ἐπιτροπή.

§28ΚΑΤΣΑΝΟΣ. Δὲν ὑποθέτω, ὅτι τὸ δικαίωμα τῆς ῥητορικῆς ἀποκλείεται ἀπὸ ὅλους τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν καπνοφόρων ἐπαρχιῶν. Λοιπὸν μετὰ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία διεξήχθη σήμερον, κατελήξαμεν εἰς τὸ πόρισμα, ὅτι τὸ Προεδρεῖον λαμβάνει τὴν ἄδειαν νὰ καταρτίσῃ νέαν ἐπιτροπήν...

§29ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὄχι νέαν.

§30ΚΑΤΣΑΝΟΣ. Περὶ καταρτισμοῦ νέας ἐπιτροπῆς πρόκειται. Εἰς τὸ σημεῖον δὲ τοῦτο ἔχω νὰ παρακαλέσω, ἵνα ἐπιστήσῃ τὴν προσοχήν του ὁ κ. Πρόεδρος, διότι δίκαιον καὶ φυσικὸν εἶναι, ἡ ἐπιτροπὴ ἡ καταρτισθησομένη ν’ ἀποτελῆται μόνον ἀπὸ Βουλευτὰς ἀντιπροσωπεύοντας καπνοφόρους ἐπαρχίας καὶ κέντρα ἐμπορικὰ, διότι ἡ παραγωγὴ καὶ ἡ ἐμπορία τοῦ καπνοῦ εἶναι στενώτατα συνδεδεμέναι. Συμφωνῶ λοιπὸν πληρέστατα μετὰ τῶν ἀξιοτίμων ἐκ Μεγαρίδος καὶ Ἀττικῆς Βουλευτῶν, καὶ ταῦτα εἶπον, ἵνα ἐξηγήσω τὸν λόγον τῆς διατυπώσεως τῶν παραπόνων μου, καὶ νὰ παρακαλέσω νὰ ἐπιστηθῇ ἡ προσοχὴ τοῦ Προεδρείου εἰς τὸν καταρτισμὸν τῆς ἐπιτροπῆς.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Χρηστόπουλος, βουλευτὴς Κορινθίας, ὑποβάλλει πρότασιν νόμου «περὶ ἀγροφυλακῆς». Θέλει τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 143).

§32Γ. ΚΟΡΠΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω εἰς τὴν Βουλὴν κατάστασιν, ἐμφαίνουσαν τὴν δύναμιν τῶν λόχων, πυροβολαρχιῶν καὶ ἰλῶν, τὴν ὁποίαν ἐζήτησεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Γόρτυνος Βουλευτής. Παρατηρῶ μόνον, διὰ νὰ μὴ γείνῃ σύγχυσίς τις, ὅτι ἔν τισι λόχοις ἡ δύναμις εἶναι μεγαλειτέρα, ἐν ἄλλοις δὲ μικροτέρα, τοῦτο δὲ συμβαίνει, διότι συνεπτύχθησαν λόχοι τινὲς δυνάμει νόμου, διὰ νὰ γείνῃ πρακτικὴ ἄσκησις τῶν ἀνδρῶν. Τὸ αὐτὸ μέτρον ἐλήφθη καὶ διὰ τὰ λοιπὰ σώματα, πυροβολικοῦ καὶ μηχανικοῦ.

§33Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ κατάστασις αὕτη νὰ τυπωθῇ, παρακαλῶ.

§34Γ. ΚΟΡΠΑΣ. Καταθέτω ἐπίσης ἀπάντησιν εἰς τὴν ἐπερώτησιν τοῦ ἀξιοτίμου Βουλευτοῦ ἐκ Γόρτυνος, τὴν ἀφορῶσαν τὸν ἀριθμὸν τῶν στρατιωτῶν, τῶν ὡς ὑπηρετῶν τῶν ἀξιωματικῶν ὑπηρετούντων.

§35Κ. Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Καὶ αὐτὴ νὰ τυπωθῇ, κύριε Πρόεδρε.

§36Γ. ΚΟΡΠΑΣ. Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον νόμου «περὶ ἀποδοχῶν τῶν τραυματιῶν τοῦ πολέμου ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν». Οἱ τραυματίαι τοῦ πολέμου, μὴ γνωρίζοντες τὰς διατάξεις τοῦ περὶ συντάξεως τοῦ στρατοῦ νόμου, δὲν ὑπέβαλον ἐμπροθέσμως τὰς αἰτήσεις αὑτῶν, καὶ, κατ’ ἐμὴν γνώμην, νομίμως τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον ἀπέρριψεν αὐτάς. Ἤδη διὰ τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου παρατείνονται αἱ προθεσμίαι μέχρι τῆς πρώτης Μαΐου ἐνεστῶτος ἔτους, καὶ ὑποχρεωτικῶς λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν ὡς ἐμπροθέσμως ὑποβληθεῖσαι πᾶσαι αἱ μέχρι τοῦδε ὑποβληθεῖσαι αἰτήσεις ὑπὸ τῶν τραυματιῶν τοῦ πολέμου τοῦ 1897.

§37Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Εἶναι πολλοὶ αὐτοί;

§38Γ. ΚΟΡΠΑΣ. Ὄχι· ὀλίγιστοι. Ἐπίσης ἀξιωματικοί τινες, τραυματισθέντες ἐν πολέμῳ καὶ νοσηλευθέντες ἐν στρατιωτικοῖς νοσοκομείοις, δὲν ἔλαβον τὸν μισθὸν αὐτῶν, ἐνῷ οἱ νοσηλευθέντες ἐν θεραπευτηρίοις ἐν στρατοπέδῳ ἔλαβον τὸν μισθόν. Ἀλλὰ συνέβη νὰ γείνῃ διάκρισις, διότι ὅσοι ἐκ τῶν τραυματισθέντων ἐνοσηλεύθησαν ἐν ἰδιωτικοῖς νοσοκομείοις οὐδὲν ἐπλήρωσαν, καὶ ἔλαβον καὶ τὸν μισθὸν αὐτῶν, ἐνῷ ἄλλοι δὲν ἔλαβον. Ἑπομένως ὑποβάλλω νομοσχέδιον, ὅπως πληρωθῶσι καὶ αὐτοί.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν ὑποβληθέντα νομοσχέδια θέλουσι τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 144–145).

§40Α. ΜΟΜΦΕΡΡΑΤΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως). Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω σχέδιον νόμου «περὶ ἐνοριακῶν ναῶν καὶ τῆς περιουσίας αὐτῶν, περὶ προσόντων ἐφημερίων καὶ μισθοδοσίας αὐτῶν». Ἐπίσης σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν ἄρθρων 16, 19 καὶ 51 τοῦ περὶ γυμναστικῆς καὶ γυμναστικῶν καὶ ἀθλητικῶν ἀγώνων ͵ΒΧΚΑʹ νόμου».

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλουσι τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 146–147).

§42Α. ΜΟΜΦΕΡΡΑΤΟΣ. Καταθέτω καὶ ἔγγραφον πρὸς συμπλήρωσιν τῆς ἀπαντήσεως εἰς τὴν ἐπερώτησιν, τὴν ὁποίαν ἀπηύθυνεν ὁ ἀξιότιμος ἐξ Εὐρυτανίας βουλευτὴς κ. Τσιτσάρας περὶ τῆς διαχειρίσεως τῆς Μονῆς Πετράκη.

§43Δ. ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. Εἶναι καὶ μία καταγγελία.

§44Α. ΜΟΜΦΕΡΡΑΤΟΣ. Δὲν ἐζητήσατε τοιαύτην.

§45Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐπειδὴ εἶσθε ἐπὶ τοῦ βήματος, ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν ὑμῶν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης, ἣν ἀναγινώσκω: «Παρακαλεῖται ὁ ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Ὑπουργὸς νὰ ἀνακοινώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν, ἂν ὑπεβλήθησαν εἰς τὸ ὑπ’ αὐτὸν Ὑπουργεῖον αἱ ἀνακρίσεις, τὰς ὁποίας ἐπὶ τῶν κατὰ τὸν τιμωρηθέντα μοναχὸν Νήφωνα ἐνήργησεν ἡ Α. Σεβασμιότης ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Μαντινείας καὶ Κυνουρίας, ποῖα δέ τινα διέταξεν ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς. «Ὑποθέσεις, αἵτινες τιθέασιν ἐν ἀμφιβολίᾳ τὰ δημόσια ἤθη, ἢ περιλαμβάνουσι διαστροφὰς τῶν καθόλου ἢ κατὰ μέρος κανόνων ἢ παραδόσεων τῆς ἐπικρατούσης ἐν τῇ ἐπικρατείᾳ θρησκείας, εἰσὶ κατὰ φύσιν λίαν κατεπείγουσαι, οὐδεμία δὲ βραδύτης, δισταγμὸς ἢ ἀναβολὴ ἐπιτρέπεται.»

§46Α. ΜΟΜΦΕΡΡΑΤΟΣ. Θὰ ἐξετάσω, ἂν ὑπεβλήθησαν τοιαῦται ἀνακρίσεις, ἢ ὅταν συγκεντρωθῶσι, θὰ τὰς ὑποβάλω.

§47Ν. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὁ βουλευτὴς Πατρῶν κύριος Παπαδιαμαντόπουλος εἶχεν ἀπευθύνει ἐπερώτησιν περὶ τῶν ἐν τῷ Θριασίῳ πεδίῳ ὑδραυλικῶν ἐργασιῶν. Ὑπεσχέθην νὰ καταθέσω τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Σούτσου, τὴν ὁποίαν καὶ καταθέτω.

§48Γ. ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ τυπωθῇ. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 148).

§49Ν. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Χθὲς ὁ κύριος Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος ἐζήτησε συμπληρωματικῶς καὶ ἑτέρας πληροφορίας, τουτέστι νὰ ὁρισθῇ ἐν τῇ ἐκθέσει, εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκοντο τὰ ἔργα μετὰ τὴν ἐξάντλησιν τῆς πρώτης πιστώσεως, καὶ εἰς ποῖον σημεῖον μετὰ τὴν ἐξάντλησιν τῆς δευτέρας. Τὴν περὶ τούτου ἔκθεσιν δὲν ἔχω πρόχειρον. Θὰ τὴν ὑποβάλω μετ’ ὀλίγας ἡμέρας.

§50Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Συμπολῖταί μου ἐκ τῶν δήμων Μανθυρέας καὶ Τριπόλεως ἀπὸ ἀμνημονεύτων χρόνων παραχειμάζουσιν ἐν Πυλίᾳ, ἐν θέσει Βουβαλοβορᾷ, κειμένῃ μεταξὺ ἑνὸς ἰχθυοτροφείου, ὀνόματι Νταλιάννη, καὶ τοῦ λιμένος Ναυαρίνου. Τὸν χειμῶνα κατασκευάζουσι καλύβας ἐξ ἀχύρων ἢ χόρτων, καὶ παραχειμάζουσιν ἐκεῖ. Τὸ ἰχθυοτροφεῖον Νταλιάννη ἐμισθώνετο παρὰ τοῦ Δημοσίου εἰς ἐνοικιαστάς, οἱ ὁποῖοι, καταχρώμενοι τῆς φιλίας τῶν κυρίων συναδέλφων, φίλων τῆς Κυβερνήσεως, παρέπεισαν τὰς ἐκεῖ ἀρχὰς καὶ κατέκαυσαν τὰς καλύβας τῶν πτωχῶν αὐτῶν ἀνθρώπων, παρέπεμψαν δὲ αὐτοὺς ἐνώπιον τοῦ Πταισματοδικείου καὶ κατεδίκασαν εἰς πρόστιμον, χωρὶς νὰ λάβωσιν ὑπ’ ὄψιν οὔτε τοὺς πολυπληθεῖς μάρτυρας, οὔτε τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα εἶχον ἀπὸ χρόνων. Δι’ ἐπανειλημμένων ἐπιστολῶν μοὶ ἐξέθηκαν ταῦτα. Ἀπό τινος αἱ ἀστυνομικαὶ ἀρχαὶ ἐκεῖ ἐνασκοῦσι δικαστικὰ καθήκοντα, καὶ διὰ τοῦτο, ἐπὶ τῇ ἁπλῇ καταγγελίᾳ τῶν ἐνοικιαστῶν, ἀπέπεμψαν τοὺς πτωχοὺς αὐτοὺς ἀνθρώπους. Θὰ παρακαλέσω τοὺς κυρίους Ὑπουργοὺς τῶν Οἰκονομικῶν, τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῆς Δικαιοσύνης νὰ ἐξετάσωσιν, ἐν τίνι δικαιώματι ἡ ἀστυνομία ἀπέπεμψεν αὐτούς. Ἐπεθύμουν δὲ νὰ προσαχθῶσι καὶ τὰ πρακτικὰ τοῦ Πταισματοδικείου Πύλου, ἵνα ἴδωμεν διὰ τίνα λόγαν κατεδικάσθησαν οἱ πτωχοὶ αὐτοὶ ποιμένες.

§51Ν. ΜΙΣΥΡΛΗΣ. Καὶ ἐγὼ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐξετάσῃ τὴν ὑπόθεσιν ταύτην· πιστεύω δὲ, ὅτι τὸ πόρισμα τῶν ἐξετάσεων δὲν θὰ ἦναι σύμφωνον πρὸς τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ὁ κ. Βουλευτὴς ἐξέθηκε, διότι τὰ πράγματα εἶναι ἐντελῶς ἀλλοῖα, καὶ αἱ ἐκεῖ ἀρχαὶ νομίμως ἐφέρθησαν, διότι πρόκειται περὶ καταπατήσεως δικαιωμάτων τοῦ Δημοσίου.

§52Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ μέρος ἐκεῖνο νέμονται οἱ ποιμένες ἀπὸ ἀμνημονεύτων χρόνων, καὶ οὐδεὶς δύναται νὰ τοὺς ἐμποδίσῃ.

§53Ν. ΜΙΣΥΡΛΗΣ. Ἡ ἔρευνα θ’ ἀποδείξῃ τὸ ἐναντίον.

§54Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτοὶ αἰτιῶνται τοὺς φίλους σας.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Θεόδωρος Καλκούνης, διευθυντὴς τοῦ ἐν Ἀθήναις Ξενοδοχείου «Μεγάλη Μασσαλία», δι’ ἀναφορᾶς του πρὸς τὴν Βουλὴν παραπονεῖται, ὅτι χωρὶς νὰ ἐξετασθῶσι τὰ βιβλία του, ἅτινα κανονικῶς καὶ νομίμως τηρεῖ, ἐπεβλήθη αὐτῷ πρόστιμον διὰ τὴν μὴ δῆθεν χαρτοσήμανσιν αὐτῶν.

§56Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§57Φ. ΝΕΓΡΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Βεβαίως ἐκ τοῦ προχείρου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεύρῃ τις καὶ ὑποδείξῃ τὸ παράπτωμα, εἰς ὃ ὑπέπεσεν ὁ ἀναφερόμενος. Ὅτε ἦλθον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον οἱ συμπολῖταί μου, τοὺς ὁποίους βεβαίως καὶ ἐγὼ ἐζήτησα νὰ ὑποστηρίξω...

§58Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα· εὐμενέστατα.

§59ΝΕΓΡΗΣ. .. ἔλαβον τὰ βιβλία, τὰ ἔδωκα νὰ τὰ ἐξετάσωσι, καὶ ὑπεσχέθην εἰς αὐτοὺς, ὅτι εἰς ἕνα ἕκαστον αὐτῶν θὰ δοθῇ ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ὑπεβλήθη εἰς πρόστιμον. Ἐὰν τοιοῦτον λόγον δὲν εὕρισκεν ἡ ὑπηρεσία, ὑπεσχέθην, ὅτι θὰ ἐνήργουν ὅ,τι ἠδυνάμην, ὅπως ἀπαλλαχθῶσι. Δυστυχῶς εἰς ὅλα αὐτὰ τὰ βιβλία εὑρέθη αἰτία καταδιώξεως. Καὶ ἐπὶ τοῦ βιβλίου, τὸ ὁποῖον ἤδη μοὶ παραδίδει ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, ἀνακαλύπτω τι, τὸ ὁποῖον βεβαίως δὲν εἶναι σαφές. Ἀνακαλύπτω, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1897 ἀμέσως πηδῶμεν εἰς τὸ 1900. Βεβαίως τοῦτο δεικνύει, ὅτι κατὰ τὸ διάστημα τὸ μεταξὺ δὲν ἐγένετο τήρησις τοῦ βιβλίου...

§60Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀγνοεῖ, ὅτι εἶχε παύσει τὰς ἐργασίας τὸ κατάστημα... Ἀλλὰ διατὶ δὲν περιμένετε νὰ ἀπαντήσῃ ἄλλος, κύριε Ὑπουργέ;

§61Κ. ΔΟΥΝΗΣ. Ἔλεγχον ἐν τῷ ἐσωτερικῷ τῶν ὑποθέσεων;

§62Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Εἰς τὸ ἕτερον βιβλίον βλέπω, ὅτι ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ 1893 αἱ ἐγγραφαὶ πηδοῦν εἰς τὸ 1902.

§63Δ. ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. Αὐτὸ εἶναι ἄλλο ζήτημα, κ. Ὑπουργέ.

§64Κ. Ν. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ θὰ ὑποβάλω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὁμοίαν τινὰ παράκλησιν περὶ ἄλλου. Ὁ προσελθὼν νὰ ἐπιθεωρήσῃ τὰ βιβλία τῶν ἐμπόρων ἀδελφῶν Παυλάκη καὶ Δρακάκη ἐν Πειραιεῖ τὰ εὗρε τόσον τακτικὰ, ὥστε ἔτεινε πρὸς αὐτοὺς τὴν χεῖρα καὶ τοῖς εἶπε: «σᾶς συγχαίρω, Κύριοι! εἰς οὐδένα ἔμπορον εὗρον τόσον τακτικὰ καὶ τόσον καλῶς τηρούμενα τὰ βιβλία, χαρτοσημασμένα κατὰ τὸν νόμον, καλῶς τηρούμενα ὑπὸ πᾶσαν ἔποψιν». Μετὰ τὰ συγχαρητήρια αὐτὰ, πρωτόκολλον καὶ 450 δραχμῶν πρόστιμον!! Ἔχω τὰ βιβλία εἰς τὸν οἶκόν μου.

§65Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Νὰ μοῦ τὰ φέρητε.

§66ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ. Νὰ τὰ φέρητε ἐδῶ.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσαμαδὸς ἔχει τὸν λόγον.

§68Ν. ΤΣΑΜΑΔΟΣ. Ἐγὼ, κύριοι, Βουλευταὶ, μίαν σύστασιν θὰ ποιήσωμαι πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τοῦ Ὑπουργείου καὶ Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν. Εἶναι γνωστὸν, ὅτι ἡ Ὕδρα, ἡ Αἴγινα καὶ αἱ Σπέτσαι καὶ πολλαὶ ἄλλαι παράλιοι τῆς Ἑλλάδος πόλεις καταγίνονται εἰς τὴν σπογγαλιείαν ἐν Τριπολίτιδι. Ἐξ Ὕδρας ἔλαβον τηλεγράφημα (τὸ ὁποῖον ἀπευθύνεται καὶ πρὸς τοὺς ἄλλους συναδέλφους μου) τῶν κυριωτέρων ἐμπόρων, οἵτινες καταγίνονται εἰς τὴν προπαρασκευὴν τῶν ἁλιευτικῶν πλοιαρίων, διὰ τοῦ ὁποίου ἀναγγέλλουσιν ἡμῖν, ὅτι, καθ’ ἃς ἔχουσι θετικὰς πληροφορίας, ἀπηγορεύθη παρὰ τῶν ἀρχῶν Τριπολίτιδος ἡ σπογγαλιεία εἰς τὰ μέρη ἐκεῖνα ἐκ μέρους τῶν ξένων. Θὰ παρακαλέσω θερμῶς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, ὅπως μεγίστην καταβάλῃ προσπάθειαν, ἵνα οἱ σπογγαλιεῖς, κατὰ τὸ ἐνεστὼς τοὐλάχιστον ἔτος, ἂν ὄχι καὶ εἰς τὸ μέλλον, ἐξασκήσωσι τὴν σπογγαλιείαν, ὅπως μὴ ἀπολεσθῶσιν ἑκατομμύρια ὁλόκληρα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἤδη παρεσκευασμένα καὶ εἰς κίνησιν πρὸς τὸ ἔργον τοῦτο.

§69ΑΛΕΞ. Θ. ΖΑΙΜΗΣ (Πρωθυπουργὸς καὶ Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν). Πρό τινων ἑβδομάδων ἡ Ὑψηλὴ Πύλη ἀνεκοίνωσε πρὸς τὰς ἐν Κωνσταντινουπόλει Πρεσβείας τῶν παρ’ αὐτῇ ἀντιπροσωπευομένων Κρατῶν, ὅτι θ’ ἀπαγορεύσῃ τὴν ἁλιείαν ἐν γένει, καὶ τὴν ἁλιείαν τῶν σπόγγων ἑπομένως, καθ’ ὅλον τὸ Ὀθωμανικὸν Κράτος...

§70ΣΤ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Ἀπολύτως; δηλαδὴ γενικῶς; ἢ μόνον διὰ μηχανῶν;

§71ΑΛ. Θ. ΖΑΙΜΗΣ. Γενικῶς, οὐχὶ μόνον διὰ σκαφάνδρων. Ἴσως γνωρίζετε τὰ ἐν Αἰγύπτῳ· ἀλλ’ ἐν Τουρκίᾳ ἀπαγορεύεται ἡ ἁλιεία τῶν σπόγγων ἐν γένει.

§72Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἀπολύτως· δι’ οὐδενὸς τρόπου.

§73ΑΛ. Θ. ΖΑΙΜΗΣ. Ἅμα τῇ εἰδήσει ταύτῃ συνῆλθον οἱ διερμηνεῖς τῶν Πρεσβειῶν τῶν διαφόρων Κρατῶν, τὰ ὁποῖα ἔχουσι συμφέροντα, ἐν τούτοις δὲ καὶ ὁ διερμηνεὺς τῆς ἡμετέρας Πρεσβείας, καὶ προέβησαν εἰς συνεννοήσεις, τῶν ὁποίων ἀποτέλεσμα ὑπῆρξεν ἀπάντησις πρὸς τὴν Πύλην, δι’ ἧς ἀνεκοινοῦτο αὐτῇ, ὅτι ἡ ἀπόφασίς της δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, καθόσον ἀντέκειτο εἰς τὰ ἐπὶ τῶν παλαιῶν συνθηκῶν στηριζόμενα προνόμια τῶν Κρατῶν ἐκείνων.

§74Ι. ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος. Τὸ τηλεγράφημα, τὸ ὁποῖον κατέθηκεν εἰς τὴν Βουλὴν ὁ ἐξ Ὕδρας ἀξιότιμος συνάδελφος, καὶ ὅπερ ἀπευθύνεται καὶ πρὸς ἐμέ, θίγει ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀπὸ πολλοῦ χρόνου, ὡς καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀνήγγειλε τὴν στιγμὴν ταύτην, ἀπὸ πέντε ἢ ἓξ ἑβδομάδων ἔχει τὴν ἀρχήν. Ἡ Τουρκικὴ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε ν’ ἀπαγορεύσῃ τὴν ἁλιείαν ἐν γένει, τὴν ἀσκουμένην εἰς τὰ παράλια τὰ Ἀφρικανικὰ παρὰ ξένων ὑπηκόων. Ἐννοεῖται, ὅτι εἰς τὴν σκέψιν αὐτῆς ταύτην ἡ Τουρκικὴ Κυβέρνησις ἔχει ἄλλους λόγους, ἐξ ὧν ὡρμήθη, ἀλλ’ εἰς τὴν ἁλιείαν τὴν γενικὴν συμπεριλαμβάνεται καὶ ἡ ἁλιεία τῶν σπόγγων, ὑπὲρ τῆς ὁποίας ἐνδιαφέρονται τὰ μέγιστα αἱ ἐπαρχίαι, ἃς ἀντιπροσωπεύομεν. Ἡ Κυβέρνησις, πρὸς τὴν ὁποίαν τότε ἔλαβον τὴν τιμὴν νὰ παραστήσω τὸ πρᾶγμα, προέβη εἰς ἐνεργείας, καὶ ἐζήτησε τὴν συνδρομὴν τῶν ξένων Πρεσβειῶν ἐν Κωνσταντινουπόλει, αἱ ὁποῖαι ἐξ ἴσου ἐνδιαφέρονται, διότι καὶ πρὸς ἁπάσας τὰς ξένας Κυβερνήσεις ἐγνωστοποιήθη ἡ ἀπαγόρευσις ἐκ μέρους τῆς Τουρκικῆς Κυβερνήσεως. Ἐννοεῖται ὅμως, ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον τῶν λοιπῶν Κυβερνήσεων δὲν εἶναι, ὅπως τὸ ἡμέτερον, οὐσιαστικόν, εἶναι μᾶλλον ἠθικὸν, διότι δι’ αὐτὰς ἡ ἀπαγόρευσις ἀφορᾷ μόνον τὴν καταπάτησιν τῶν προνομίων καὶ τὴν ἀθέτησιν τῶν συνθηκῶν, καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦτον ἀποκρούουσι τὴν ἀπόφασιν ταύτην τῆς Ὑψηλῆς Πύλης. Περισσότερον δὲ πασῶν ἐνδιαφέρεται ἡ Ἰταλικὴ Κυβέρνησις, ἥτις ἐξ ἴσου μὲ ἡμᾶς ἀσκεῖ τὸ δικαίωμα τῆς ἁλιείας. Σήμερον δὲ, πρὶν λάβωμεν τὸ τηλεγράφημα, ἐπεσκέφθην εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, καὶ εἶδον τὰ ἔγγραφα τὰ σχετικὰ, τὰ ἀφορῶντα τὴν ὑπόθεσιν ταύτην, καὶ τὰς ὁδηγίας, τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις ἔδωκεν εἰς τὴν ἐν Κωνσταντινουπόλει Πρεσβείαν, πρὸς τούτοις δὲ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔδωκε, νομίζω, διαταγὴν νὰ τηλεγραφηθῇ εἰς τὴν ἐν Κωνσταντινουπόλει Πρεσβείαν, ὅπως πληροφορήσῃ τὴν Κυβέρνησιν, ποῖα τ’ ἀποτελέσματα τῆς ἁθρόας ἐνεργείας τῶν ἐν Κωνσταντινουπόλει διερμηνέων, οἵτινες, συμπράττοντος καὶ τοῦ ἡμετέρου, ἐπέδωκαν κοινὴν διαμαρτυρίαν ἐναντίον τοῦ μέτρου τούτου. Ἔχω δι’ ἐλπίδος, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, καίτοι ἀνίσχυρος, καίτοι εὑρίσκεται ἐν ἀδυναμίᾳ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν ἄρσιν τῆς τοιαύτης διαταγῆς τῆς Ὑψηλῆς Πύλης, θέλει ἐν τούτοις προσπαθήσει διὰ τῶν ἄλλων Πρεσβειῶν καὶ τῶν ἄλλων Κυβερνήσεων νὰ ἐπιτύχῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δυστυχῶς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος δὲν δύναται νὰ ἐπιτύχῃ διὰ τῶν ἰδίων δυνάμεων...

§75Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Αὐτὰ δὲν λέγονται ἐν τῇ Βουλῇ.

§76Ι. ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ. Λέγονται, καὶ πρέπει νὰ λέγωνται, διότι εἶναι γνωστότατα πράγματα, καὶ ἂν ἀποκρύπτωμεν τὴν ἀδυναμίαν ἡμῶν, ἡμᾶς αὐτοὺς μόνον ἀπατῶμεν, καὶ οὐδὲν κερδίζομεν ἐκ τούτου. Τὸ ζήτημα τῆς σπογγαλιείας, κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἐκ τῶν ζητημάτων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα δὲν ἀφορῶσι μόνον τὰ ὡρισμένα μέρη, τὰ ἀσκοῦντα τὴν ἁλιείαν ταύτην, ἀλλ’ ἀφορῶσι τὸ γενικὸν συμφέρον τῆς Ἑλλάδος, διότι ἐκ τῆς σπογγαλιείας εἰσέρχεται κατ’ ἔτος ἐν Ἑλλάδι χρυσὸς ἄνω τῶν 15 ἑκατομμυρίων...

§77ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι τόσον.

§78Ι. ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ. Βεβαιότατα. Μόνον ἐν Ὕδρᾳ εἰσέρχονται 5 ἑκατομμύρια, ποσὰ δὲ μεγάλα εἰσέρχονται ἐπίσης ἐν Αἰγίνῃ, Κρανιδίῳ καὶ Σπέτσαις. Νομίζω λοιπὸν, ὅτι πρέπει παντὶ σθένει ν’ ἀποσοβηθῇ ὁ κίνδυνος οὗτος, ὁ ἐπαπειλῶν τὰ συμφέροντα ταῦτα, καὶ ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις μετὰ δραστηριότητος καὶ σθένους νὰ προβῇ εἰς τὰς ἐνεργείας της.

§79Π. ΓΚΙΚΑΣ. Πρὸ πολλῶν ἡμερῶν, ἵνα μὴ ἀπασχολήσω τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἐντὸς τῆς Βουλῆς, ὑπέβαλον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν ἀναφορὰν ἐφοπλιστοῦ σπογγαλιευτικῶν πλοιαρίων, διὰ τῆς ὁποίας οὗτος παρεκάλει νὰ πληροφορήσῃ αὐτὸν, ἂν εἶναι ἀληθὲς, ὅτι ἡ Τουρκικὴ Κυβέρνησις ἀπηγόρευσεν εἰς τὰ παράλια αὐτῆς τὴν σπογγαλιείαν εἰς ξένους ὑπηκόους. Ἐν τούτοις, καίτοι παρῆλθε πολὺς χρόνος, οὐδεμία ἀπάντησις ἐδόθη, ὁ δὲ κύριος Πρωθυπουργὸς, ἰδιαιτέρως ἐρωτηθεὶς, εἶπεν ὅτι οὐδὲν γνωρίζει. Κατὰ τὴν ἐποχὴν ταύτην ἐκκινοῦσι τὰ σπογγαλιευτικὰ πλοιάρια, διὰ τὴν ἐκκίνησιν τῶν ὁποίων δαπανῶνται ἑκατομμύρια ὅλα, καὶ ἤρχισαν ἤδη νὰ ἀναχωρῶσι, πεποιθότων τῶν ἐφοπλιστῶν εἰς τὴν εἰρημένην διαβεβαίωσιν τοῦ Πρωθυπουργοῦ, ὁπότε αἴφνης εἰς τὴν Ὕδραν τηλεγραφοῦσι σήμερον, ὅτι ἐν Τριπολίτιδι παρημποδίσθη ἡ σπογγαλιεία! Ἐκ τούτου ἀνεστατώθη ἅπας ὁ ναυτικὸς τῆς νήσου πληθυσμὸς, ὡς καὶ τῶν λοιπῶν ναυτικῶν τόπων, καθόσον πλὴν τῆς ἀκτοπλοΐας καὶ τῆς ἤδη ἐν τῇ γενέσει αὐτῆς εὑρισκομένης ἀτμήρους ναυτιλίας, ἡ σπογγαλιεία ἀπασχολεῖ τὸν πλεῖστον ναυτικὸν πληθυσμὸν, παρέχουσα τὰ μέσα πρὸς βιοπορισμὸν αὐτοῦ, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ εἰσάγουσα ἄφθονον χρῆμα ἐν Ἑλλάδι. Ἑπομένως παρακαλοῦμεν τὸν κ. Πρόεδρον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν, ὅπως συντόνως μεριμνήσῃ πρὸς ἄρσιν τῆς ἀπαγορεύσεως ταύτης, καθόσον ἐν Ὕδρᾳ πλήρης καταστροφὴ θὰ ἐπέλθῃ, ἑκατομμυρίων ὅλων διατεθέντων πρὸς ἐκκίνησιν τῶν σπογγαλιευτικῶν πλοίων, ἅτινα ἑκατομμύρια θέλουσιν ἀπολεσθῆ, ἀδύνατος δὲ ἐν τῷ μέλλοντι θέλει εἶσθαι πᾶσα ἐπιχείρησις, καταστραφέντων τῶν κεφαλαίων, ἐξ οὗ ἅπας ὁ πληθυσμὸς τῆς νήσου θέλει πεινάσει, νὰ εἰδοποιήσῃ δὲ διὰ τῶν λιμενικῶν ἀρχῶν τοὺς ἐφοπλιστὰς καὶ κυβερνήτας σπογγαλιευτικῶν πλοίων περὶ τῆς ἄρσεως τῆς ἀπαγορεύσεως καὶ τοῦ δυνατοῦ τῆς ἀναχωρήσεως τῶν ἑτοίμων ἤδη πρὸς ἀπόπλουν πλοίων.

§80ΑΛΕΞ. Θ. ΖΑΙΜΗΣ (Πρωθυπουργὸς καὶ Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν). Ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι ἀνετέθη εἰς τὸν ἐν Κωνσταντινουπόλει πρεσβευτὴν νὰ διεξαγάγῃ τὸ ζήτημα, καὶ πρέπει νὰ περιμένωμεν τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐνεργειῶν του.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Χοϊδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§82ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Τῇ παρακλήσει μου, κύριοι Βουλευταί, κατέθεσαν οἱ κύριοι Ὑπουργοὶ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν καὶ Ἐσωτερικῶν τὸν φάκελον τὸν ἀφορῶντα τὴν ἀνάκρισιν, ἡ ὁποία ἐνηργήθη συνεπείᾳ μηνύσεως τοῦ Θρασυβούλου Ραφτακοπούλου κατὰ τοῦ ἀστυνόμου τοῦ δήμου Δύμης Χαρ. Μπρούμα. Πολλάκις, Κύριοι, ἀντήχησεν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἡ φωνὴ ἀλγούντων συναδέλφων διὰ τὰ αἱματηρὰ ἆθλα ἀστυνόμων καὶ κατωτέρων ὀργάνων τῆς ἀρχῆς ταύτης, ἀγρίων καὶ βαρβάρων, ἥκιστα κατανοούντων τὸ καθῆκον καὶ τὴν ἀποστολήν των, ἀλλ’ οὐδένα ἐκ τῶν ὑπευθύνων συνεκίνησεν. Ἐν τούτοις ἀναγκάζομαι νὰ ἐκθέσω ἐνώπιον ὑμῶν, κύριοι Βουλευταί, ὁλόκληρον τὴν ὑπόθεσιν, περὶ ἧς τὰ κατατεθέντα ἔγγραφα, καὶ νὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν ὑμετέραν προσοχὴν ἐπὶ τῶν ἐκτεθησομένων, καὶ τὴν συνδρομὴν ὑμῶν εἰς τὸ νὰ τεθῇ τέρμα εἰς κατάστασιν προδίδουσαν τελείαν ἐκτροχίασιν, εἰς βάρος τῶν πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν γνωρίζουσι πλέον πόθεν νὰ φυλαχθῶσι καὶ τίνα ν’ ἀποκρούσωσιν ἐπίθεσιν. Πρόκειται περὶ κακώσεων ἐπενεχθεισῶν ὑπὸ τοῦ ἀστυνόμου Δύμης ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ἰουνίου, καὶ διὰ τὰς ὁποίας, καίτοι ἔκτοτε κατηγγέλθη, καὶ ἐβεβαιώθησαν αὗται ἐκ τῆς ἀνακρίσεως καὶ τῶν ἰατρικῶν ἐκθέσεων, ἐν τούτοις ὄχι μόνον μένει ἀκόμη ἀτιμώρητος, ἀλλ’ ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπηρετῇ εἰς τὸ ἴδιον μέρος, οὕτω δὲ καθίσταται ἀδύνατος καὶ ἡ ἐκδίκασις τῆς κατ’ αὐτοῦ κατηγορίας ἐνώπιον τοῦ Πλημμελειοδικείου, διότι οὐδεὶς τῶν μαρτύρων προσέρχεται, καὶ ἐπιτυγχάνεται οὕτως ἡ ἀναβολή...

§83Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Πρέπει νὰ γνωρίζητε, ὅτι, ἐὰν μένῃ ἀστυνόμος... (θόρυβος).

§84ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Δυνατώτερα, παρακαλῶ, διὰ νὰ σᾶς ἀκούω, καὶ νὰ μὴ δύνασθε νὰ λέγητε ὅ,τι θέλετε.

§85Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Τί λέγετε! Δὲν δύναμαι νὰ εἴπω ὅ,τι θέλω;

§86ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Βεβαίως. Δὲν δέχομαι διακοπὰς, καὶ δὲν θὰ σᾶς ἀφήσω νὰ λέγητε ὅ,τι θέλετε. Εἰσάγεται λοιπὸν εἰς τὸ Πλημμελειοδικεῖον, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκδικασθῇ, διότι τὴν παραμονὴν τῆς ἡμέρας τῆς δίκης ἐκτελοῦνται κατὰ σύμπτωσιν εἰς τὸ χωρίον, ἀπὸ τὸ ὁποῖον εἶναι οἱ μάρτυρες, ὅλα τὰ ἐντάλματα κατὰ τῶν ὀφειλετῶν τοῦ Δημοσίου, καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν δύνανται νὰ προσέλθωσιν οἱ μάρτυρες. Ἰδοὺ περὶ τίνος πρόκειται: Εἰς τὸ χωρίον Δραγάνου τοῦ δήμου Δύμης, μίαν ὥραν μακρὰν τῆς Κάτω Ἀχαΐας, πρωτευούσης τοῦ ἀνωτέρω δήμου, ἔλαβε χώραν τὸν παρελθόντα Ἰούνιον ἀπαγωγή. Οἱ ἀπαγωγεῖς, ἕξ τὸν ἀριθμόν, εἰσῆλθον ἐν πλήρει ἡμέρᾳ εἰς τὸ χωρίον, ἤτοι τὴν 6 ὥραν μετὰ μεσημβρίαν, ἔθραυσαν τὴν θύραν τῆς ἀπαχθείσης, παρέλαβον βίᾳ αὐτὴν, καὶ πυροβολοῦντες διῆλθον μετὰ τῆς ἀπαχθείσης διὰ μέσου τοῦ χωρίου. Εἰδοποιήθη ὁ ἀστυνόμος, μίαν ὥραν μακρὰν εὑρισκόμενος, καὶ οὗτος ἀπέστειλεν ἕνα ἐνωμοτάρχην μὲ ἓν μικρὸν ἀπόσπασμα πρὸς καταδίωξιν τῶν ἀπαγωγέων· τὴν πρωΐαν δὲ μετέβη καὶ ὁ ἴδιος εἰς Δραγάνου, ὅπου, ἀντὶ νὰ καταδιώξῃ τοὺς ἀπαγωγεῖς, ἀκολουθῶν αὐτοὺς,— εἶναι ἡ ἀπαγωγή, ἡ ὁποία ἀποτέλεσμα εἶχε τὸν φόνον τῶν ἀστυφυλάκων, — ἐπετέθη κατὰ οἰκοκυραίων τοῦ χωρίου, τῶν μὴ φίλων τῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ὑπηρετεῖ. Ἀντὶ νὰ ἀκολουθήσῃ, λέγω, τοὺς ἀπαγωγεῖς, συλλαμβάνει διαφόρους χωρικούς, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὸν γέροντα Ραφτακόπουλον, τοὺς δένει καὶ τοὺς ἐκθέτει ἐπὶ τρεῖς ὥρας γυμνοὺς εἰς τὸν ἥλιον!

§87ΣΤ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Τίς ἦτο ὁ συλληφθείς;

§88ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Μεταξὺ τῶν ἄλλων καὶ ὁ γέρων Ἀθ. Κ. Ραφτακόπουλος, περὶ οὗ πρόκειται, οὐδὲν μέρος λαβὼν εἰς τὴν ἀπαγωγήν, ὡς ἀποδεικνύεται ἐκ τῶν βουλευμάτων, δι’ ὧν παρεπέμφθησαν οἱ ἀπαγωγεῖς. Ἐννοεῖτε ὅμως, ὅτι ἐστάλη καὶ αὐτὸς παρὰ τοῦ ἀστυνόμου εἰς Πάτρας, κατηγορούμενος διὰ τὴν ἀπαγωγήν, ἀλλ’ ἀπελύθη ἅμα ἀνακριθείς. Ὡς γνωρίζετε, δύο μέσα ἔχουσι τὰ ὄργανα τῆς δημοσίας δυνάμεως πρὸς δικαιολογίαν τῶν βιαιοτήτων, ὅταν ἐκτρέπωνται εἰς τοιαύτας· ἢ ἀποστέλλουσι τοὺς κακοποιηθέντας παρ’ αὐτῶν εἰς τὸν Εἰσαγγελέα μὲ ἔκθεσιν ἀντιστάσεως, ἢ μὲ μήνυσιν ἐπὶ συνεργείᾳ εἰς τὸ ἔγκλημα, δι’ ὃ ἐνήργησαν ἀνάκρισιν ἢ καταδίωξιν. Ὁ υἱὸς τοῦ κακοποιηθέντος Ραφτακοπούλου Θρασύβουλος ἀνεφέρθη τηλεγραφικῶς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, καταγγέλλων τὸν ἀστυνόμον, καὶ παρακαλῶν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ διατάξῃ ἀνάκρισιν. Τί νομίζετε ὅτι ἔκαμε τὸ Ὑπουργεῖον; Ἀκούσατε, ἵνα ἐννοήσητε, πῶς καὶ διατὶ θρασύνονται καὶ ἐνισχύονται εἰς τὴν διάπραξιν τοιούτων φρικαλεοτήτων οἱ ἀστυνόμοι· νὰ κρίνητε δὲ καὶ περὶ τῆς καταστάσεως τῆς τότε διοικήσεως, ἣν συνεχίζει καὶ ἡ νῦν Κυβέρνησις. Ἀντὶ νὰ διατάξῃ, ὡς ὤφειλεν, ἀνάκρισιν, διευθύνει τὴν μήνυσιν εἰς τὸν ἴδιον μηνυόμενον ἀστυνόμον, διὰ τοῦ ἑξῆς ἐγγράφου (ἀναγινώσκει): «Πέμποντες συνημμένως τὴν πρὸς ἡμᾶς ἀπὸ 11 τρ. τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ ἰδιώτου Θρ. Ραφτακοπούλου περὶ τῶν γενομένων βιαιοτήτων ἐν τῷ χωρίῳ Δραγάνου κατὰ τοῦ Α. Κ. Ραφτακοπούλου, πατρὸς τοῦ ἀναφερομένου, ὑπὸ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, παραγγέλλομεν ὑμῖν, ἵνα ἀναφέρητε ἐν πάσῃ λεπτομερείᾳ ἐπὶ τῶν ἐκτιθεμένων, σὺν τῇ ἐπιστροφῇ καὶ τῆς συνημμένης. Ὁ Ὑπουργὸς Γ. Θεοτόκης.»

§89ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Νὰ ἀναφέρῃ ὁ ἴδιος ὁ καταγγελλόμενος;

§90ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Μάλιστα, νὰ ἀναφέρῃ ὁ ἴδιος! Αὐτὴ ἦτο ἡ διοίκησις, ἓν τῶν μεγάλων σημείων τῆς συναντήσεως τοῦ τέως καὶ τοῦ νῦν Πρωθυπουργοῦ. Μετά τινας ἡμέρας συνέπεσε νὰ ἔλθω εἰς Ἀθήνας, καὶ ἐπειδή, Κύριοι, καὶ ἐνδιαφέρομαι πολὺ ὑπὲρ τοῦ παθόντος, καὶ ἐπειδὴ καὶ ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως ἐγνώριζον τὴν κατάστασιν, εἰς ἣν περιῆλθεν ἐκ τῶν κακώσεων, ἃς ὑπέστη, μετέβην εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, καὶ ἐζήτησα νὰ μάθω, τί ἐνηργήθη ἐπὶ τῆς μηνύσεως· μοὶ ἐδόθη δὲ ἡ ἀπάντησις τοῦ ἀστυνόμου, εἰς τὴν ὁποίαν οὗτος ἔλεγεν, ὅτι δὲν ἔκαμε τίποτε, ὅτι ἁπλῶς ἐπίεσε τὸν μηνυτήν, ἵνα ὑποδείξῃ τὸ κρησφύγετον τῶν ἀπαγωγέων, δηλαδὴ ἀνέφερε πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον μὴ ἀληθῆ ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους· λέγω δὲ μὴ ἀληθῆ, διότι ἡ ἀνάκρισις, ἡ ὁποία ἐνηργήθη δυνάμει διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν, ἀποδεικνύει τοῦτο.

§91Θ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗΣ. Δὲν ἀναγινώσκετε τὴν ἀπάντησιν αὐτοῦ τοῦ ἀστυνόμου;

§92ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Λέγει ὅτι δὲν ἔκαμε τίποτε, καὶ ὅτι ἁπλῶς ἐπιέσθη ὁ μηνυτής, ἵνα ὑποδείξῃ τὸ κρησφύγετον τῶν ἀπαγωγέων...

§93ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἀρκεῖ τὸ «ἐπιέσθη», ἵνα ἐννοήσωμεν.

§94ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. .. τῶν ἀπαγωγέων, οἱ ὁποῖοι ἐν πλήρει μεσημβρίᾳ εἰσῆλθον ἐντὸς τοῦ χωρίου. Καὶ ἂν ὑπάρχῃ τις, Κύριοι, μεταξὺ ὑμῶν,—ὅπερ δὲν πιστεύω—ὁ ὁποῖος δύναται νὰ δικαιολογήσῃ βιαιότητας καὶ κακώσεις κατὰ πολιτῶν παρὰ τῶν ὀργάνων τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, ὅταν πρόκηται ν’ ἀνακαλύψωσιν ἔγκλημά τι...

§95ΒΟΖΙΚΗΣ. Οὐδείς, βεβαιωθῆτε.

§96ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. .. ἐπὶ τοῦ προκειμένου βεβαίως δὲν ὑπάρχει τοιοῦτος λόγος, διότι ἐπρόκειτο περὶ πράξεως, ἡ ὁποία ἐνηργήθη ἐν πλήρει μεσημβρίᾳ καὶ ὑπὸ τὰ ὄμματα ὁλοκλήρου τοῦ χωρίου.

§97Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Τί καταγγέλλει ὁ πολίτης;

§98ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. (ἀναγινώσκει). «Ἀστυνόμος Δύμης, μεταβὰς εἰς χωρίον Δραγάνου ἕνεκα λαβούσης χώραν ἀπαγωγῆς, ἐξετράπη κατὰ οἰκοκυραίων χωρίου, οὐδόλως ἐνεχομένων ἀπαγωγήν, εἰς ἀνηκούστους βιαιότητας, συνέλαβε γέροντα πατέρα μου Κῶτσον Ραφτακόπουλον, ἀπεγύμνωσε καὶ δεμένον γονυπετῆ ἐξέθεσεν εἰς τὸν ἥλιον καὶ ἔδειρεν ἀνηλεῶς, καταστήσας αὐτὸν ἑτοιμοθάνατον. Παρακαλῶ θερμῶς διατάξατε ἐνέργειαν ἀνακρίσεων καὶ, βεβαιουμένων βασάνων, αὐστηρὰν τιμωρίαν παρεκτραπέντος ὀργάνου δημοσίας τάξεως. Εὐπειθέστατος Θρ. Ραφτακόπουλος.»

§99Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ. Πειράματα ἀποξηράνσεως!

§100ΑΧΙΛ. ΧΟΙΔΑΣ. Ἀπήντησε λοιπὸν ὁ ἀστυνόμος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι οὐδὲν ἔπραξε, τὸ δὲ Ὑπουργεῖον...

§101ΒΟΖΙΚΗΣ. Δὲν ἀναγινώσκετε τὸ ἔγγραφον τῆς ἀπολογίας;

§102Α. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ποία εἶναι ἡ ἀπολογία, δι’ ἧς ἀπήντησεν εἰς τὸ ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργοῦ;

§103ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Ἀκούσατε (ἀναγινώσκει): «Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 28004 διαταγῆς του λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρω, ὅτι ὁ Κ. Ραφτακόπουλος μετὰ τῶν υἱῶν του Θρασυβούλου, Βασιλείου καὶ Ἀθανασίου συνετέλεσαν εἰς τὴν ἀπαγωγὴν τῆς Θεώνης θυγατρὸς Π. Κατσιλιέρη ἐν Δραγάνῳ τὴν 9ην τρέχοντος μηνός, καὶ ὅτι οὗτοι ἐχορήγησαν τὰ μέσα πρὸς τοὺς ἀπαγωγεῖς, καὶ ὅτι τὰ ὑπὸ τοῦ Θρ. Ραφτακοπούλου ἐναντίον μου τηλεγραφηθέντα οὐδαμοῦ στηρίζονται εἰς τὴν ἀλήθειαν, εἰμὴ ἁπλῶς ἐπιέσθη νὰ ὑποδείξῃ τὸ κρησφύγετον τῶν ἀπαγωγέων, ὅπερ οὗτος ἐγνώριζε, καὶ ἀρνηθεὶς ὡδηγήθη εἰς τὸ κρατητήριον τῆς ἀστυνομίας.»

§104ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὥστε διὰ τῆς ἀπαντήσεως δὲν τῷ ἀποδίδει συνέργειαν, παρὰ μόνον διότι δὲν τῷ ἐχρησίμευσεν ὡς ὄργανον· δηλαδὴ ὁμολογεῖ, ὅτι ὁ βασανισθεὶς δὲν ἔπραξεν ἀξιόποινον πρᾶξιν.

§105ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν ἐνόμισεν ὅτι ἔπραξε τὸ καθῆκόν του, καὶ μετὰ τοῦτο ἡ ὑπόθεσις ἐτέθη εἰς τὸ ἀρχεῖον! Καὶ ἔπειτα ὁμιλοῦσι περὶ ἀγαθῆς καὶ ἀμερολήπτου διοικήσεως, ὅταν χάριν τῆς μικροπολιτικῆς κωφεύωσιν εἰς τοιαύτας καταγγελίας, καὶ ἀφίνωσιν ἄνευ ἐξετάσεως καὶ τιμωρίας πράξεις, ἕνεκα τῶν ὁποίων ἐδοκιμάσθη πολλάκις ἡ δημοσία τάξις, καὶ προσεβλήθη καὶ ἡ προσωπικὴ ἀσφάλεια τῶν πολιτῶν. Ἐν τούτοις ὁ μηνυτὴς ἐπέμεινε, καὶ ἀναφέρεται εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ὁ ὁποῖος διέταξεν ἀνάκρισιν, ἣν ἐνήργησεν ὁ ταγματάρχης τοῦ πεζικοῦ Γ. Πεσλῆς. Διὰ νὰ μὴ σᾶς ἀπασχολήσω πολύ, ἀναγινώσκων τὰς καταθέσεις τῶν ἐξετασθέντων μαρτύρων, θὰ σᾶς ἀναγνώσω μόνον τὴν κατάθεσιν τοῦ ἰατροῦ κ. Κουτσικοπούλου, ἐξετασθέντος καὶ αὐτοῦ παρὰ τοῦ ταγματάρχου, καὶ τὸ πόρισμα τῆς ἀνακρίσεως. Ὁ ἰατρὸς κ. Κουτσικόπουλος λέγει: «Πρό τινος χρόνου (40 ἡμερῶν) ἐπεσκέφθην ἐν τῷ κρατητηρίῳ τῆς Μοιραρχίας Πατρῶν τὸν Γεώργιον Λαμπρόπουλον, Δ. Βασιλακόπουλον καὶ Ἀθ. Ραφτακόπουλον, φέροντας πλείστους ὅσους μώλωπας καὶ ἐκδορὰς καθ’ ἅπαντα τὰ μέλη τοῦ σώματός των, περὶ ὧν μάλιστα εἶχον ὁρίσει, ὅτι ἦτο εὐκολώτερον νὰ ὁρίσῃ τις ποῖα μέλη τοῦ σώματός των δὲν εἶναι μεμωλωπισμένα...» Ἡ δὲ πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν ἔκθεσις τοῦ ἐνεργήσαντος τὰς ἀνακρίσεις ταγματάρχου ἔχει οὕτω (ἀναγινώσκει): «Ὁ ὑποφαινόμενος ταγματάρχης τοῦ 6ου πεζικοῦ συντάγματος Γεώργ. Πεσλῆς, ἐπιληφθεὶς, δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9877 διαταγῆς τοῦ 6ου συντάγματος, ἐνόρκου ἀνακρίσεως κατὰ τοῦ ἀστυνόμου Δύμης Μπρούμα, συνήγαγον ἐκ τῶν καταθέσεων τῶν ἐνόρκως ἐξετασθέντων μαρτύρων τὰ ἑξῆς: 1) Ὅτι ὁ ἀστυνόμος ἀνθυπολοχαγὸς Μπρούμας, ὡς ἐπληροφορήθη τὰ περὶ τῆς λαβούσης χώραν γνωστῆς ἀπαγωγῆς εἰς τὸ χωρίον Δραγάνου τοῦ δήμου Δύμης, ἀπέστειλεν ἀμέσως τὸν ὑπ’ αὐτὸν ἐνωμοτάρχην Καραγεωργόπουλον ἐπὶ τόπου, ἵνα ἐνεργήσῃ τὴν καταδίωξιν καὶ σύλληψιν τῶν ἀπαγωγέων. Ἀλλ’ οὗτος, μὴ εὑρὼν αὐτοὺς ἐκεῖ, καὶ πληροφορηθεὶς ὅτι ἐτράπησαν πρὸς τὸ χωρίον Ματαράγκα, διηυθύνθη πρὸς αὐτὸ, καὶ φθάσας συνήντησε τοὺς Ἀθανάσιον Ραφτακόπουλον, Δημήτριον Βασιλακόπουλον, Γεώργιον καὶ Νικόλαον Γιαχαλῆν, οἵτινες, κατὰ τὰς πληροφορίας του, ἐγνώριζον τὸ κρησφύγετον τῶν ἀπαγωγέων καὶ παρέσχον αὐτοῖς τὰ μέσα τῆς φυγῆς καὶ ἀσφαλείας των. Τούτους ὁ εἰρημένος ἐνωμοτάρχης ὡδήγησε παρὰ τῷ ἀστυνόμῳ, ὅστις πράγματι, ὡς μεμαρτύρηται ἐκ τῶν καταθέσεων τῶν πλείστων μαρτύρων, ἐκτύπησεν αὐτοὺς καὶ τοὺς ἐξέθεσε γονυπετεῖς εἰς τὸν ἥλιον, καὶ μετὰ ταῦτα διέταξε τὴν εἰς τὰς φυλακὰς μεταγωγήν των. 2) Ὅτι ἐκτύπησε γυναῖκας γραίας, παρ’ οὐδενὸς τῶν μαρτύρων κατατίθεται. 3) Ὅτι διέκοψε τὴν καταδίωξιν τῶν ἀπαγωγέων μετὰ τὸν φόνον τῶν ἀστυφυλάκων, εἶναι ἀληθές. 4) Ὅτι διέταξε καὶ ἔσφαξαν τέσσαρα πρόβατα, παραληφθέντα ὑπὸ τοῦ ἐνωμοτάρχου ἐκ τοῦ ποιμνίου τοῦ Γεωργίου Λαμπροπούλου, ἐπίσης. 5) Ὅτι ἐκτύπησε τὸν γέροντα Λαμπρόπουλον, ὡσαύτως ἀληθές.»

§106Π. Δ. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Εἶναι ἀκόμη ἀστυνόμος αὐτός;

§107ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Καὶ εἰς τὸ ἴδιον μέρος μάλιστα.

§108Κ. Ν. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δι’ αὐτὸ ἐγὼ εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν εἶναι συνταγματικοὶ πολῖται, ὅσοι δὲν φονεύουν σὰν σκύλλους τοὺς τοιούτους ἀστυνόμους.

§109ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Οὔτε νὰ τοὺς κυττάξουν δὲν τολμοῦν οἱ πολῖται, διότι τοὺς ἀναμένουν παρόμοια βασανιστήρια. Ποῖος θὰ τοὺς προστατεύσῃ;

§110ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Τί ἀπέγεινε;

§111ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Τὴν ἔκθεσιν ταύτην ὁ ταγματάρχης τοῦ πεζικοῦ κ. Πεσλῆς ὑπέβαλεν εἰς τὰς 27 Ἰουλίου πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν. Ἔκτοτε ἔμεινεν ἐκεῖ, καίτοι δὲ κατ’ ἐπανάληψιν παρεκάλεσα ὁ ἴδιος τὸν τέως ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργὸν ν’ ἀποφασίσῃ ἐπὶ τῶν ἐνεργηθεισῶν ἀνακρίσεων, ἡ παράκλησίς μου, ἴσως δὲ καὶ ἡ διάθεσις τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐξ Ὕδρας εἰς τὸ νὰ ἐκπληρώσῃ τὸ καθῆκόν του, προσέκρουσαν εἰς τὴν ἰσχυρὰν ἀπαίτησιν τοῦ ἐκ Πατρῶν φίλου τῆς Κυβερνήσεως, ὅστις διὰ τὰ κομματικά του συμφέροντα εἶχεν ἀνάγκην τῆς παραμονῆς ἐν Δύμῃ τοῦ ἀστυνόμου, γνωρίζοντος καὶ διὰ τοῦ βούρδουλα νὰ τὰ ἐξυπηρετῇ. Ἐπῆλθον τὰ συμβάντα τοῦ Νοεμβρίου, καὶ τὸν κ. Βουλευτὴν ἐξ Ὕδρας διεδέχθη ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Κέας...

§112Κ. Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Εἰλικρινεστέραν ἀνάκρισιν δὲν ἠδύνατο νὰ κάμῃ οὐδεὶς ἀξιωματικὸς ἀπὸ τὸν ἐνεργήσαντα αὐτήν· δηλῶ δὲ, ὅτι εἶναι ὁ εἰλικρινέστερος τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ στρατοῦ.

§113ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Ἀποδεικνύεται ἐκ τῆς ἀνακρίσεως, ἣν ἐνήργησεν. Ἐπανέλαβον τὴν παράκλησίν μου πρὸς τὸν νῦν ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργὸν, ὁ ὁποῖος ἐνώπιόν μου διέταξεν ἀμέσως νὰ τῷ ὑποβληθῇ ἡ δικογραφία, ἡ ὁποία ὅμως δὲν ἀνευρίσκετο. Διέταξε τότε ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸν ὑπασπιστὴν νὰ μὲ συνοδεύσῃ εἰς τὸ τμῆμα τοῦ προσωπικοῦ. Ὁ λοχαγὸς τοῦ πεζικοῦ, ὁ διευθύνων τὸ τμῆμα, μοὶ εἶπεν, ὅτι ἡ δικογραφία ἐστάλη εἰς τὴν Γενικὴν Διοίκησιν. Ἐγνώριζα, ὅτι ἡ Γενικὴ Διοίκησις οὐδεμίαν ἁρμοδιότητα ἔχει ἐπὶ τῶν ἀστυνόμων, καὶ διὰ τοῦτο τοῦ ἐζήτησα τὸν ἀριθμὸν, δι’ οὗ ἐστάλη, ἵνα εὐκολυνθῶ εἰς τὴν ἀνεύρεσιν. Μοὶ ἀπήντησεν, ὅτι θὰ ἠσχολεῖτο μόνος εἰς τὴν ἀνεύρεσιν τοῦ ἀριθμοῦ, καὶ θὰ μοὶ ἔδιδεν αὐτόν. Ἐπανῆλθον εἰς τὸν ὑπασπιστὴν κ. Κλαυδιανόν, καὶ μετέδωσα τὰς πληροφορίας αὐτὰς, οὗτος δὲ μοὶ εἶπεν, ὅτι δὲν εἶναι εἰς τὴν Γεν. Διοίκησιν, ἀλλ’ εἰς τὸ ἀρχεῖον, ὡς ὁ ἴδιος ὁ διευθύνων τὸ τμῆμα εἶχεν εἰπεῖ, καὶ πρέπει νὰ εὑρεθῇ. Τέλος, Κύριοι, ἵνα μὴ μακρηγορῶ, καὶ μάλιστα ἐπὶ τοιούτων λεπτομερειῶν, ἐλήφθη ἀνάγκη νὰ ἐπαναληφθῇ ἡ διαταγὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν, καὶ ν’ ἀναμιχθῇ προσωπικῶς ὁ διευθύνων ταγματάρχης τοῦ μηχανικοῦ κ. Καλάρης, μετὰ τὴν αὐστηρὰν διαταγὴν τοῦ ὁποίου ἡ δικογραφία ἐξεφύτρωσεν ἐκ τοῦ ἀρχείου καὶ παρελήφθη παρὰ τοῦ κ. ταγματάρχου, ὅστις ταχέως τὴν ὑπέβαλεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπηρεσία, Κύριοι· καὶ οὕτω, ἀντὶ νὰ περιστέλλωνται οἱ θρασεῖς καὶ ἀσεβεῖς φρουροὶ τῆς τάξεως, θρασύνονται ἔτι μᾶλλον, καὶ λαμβάνουσι τὸ δικαίωμα νὰ μεταχειρίζωνται τὰ ὅπλα καὶ τὰς βασάνους κατὰ τῶν πολιτῶν, χωρὶς νὰ φοβῶνται οὔτε τὸν νόμον, οὔτε τὴν Πολιτείαν!

§114ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὥστε ἀνευρέθη ἡ δικογραφία ἐπὶ τῆς νῦν Κυβερνήσεως;

§115Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ. Θὰ τὴν εἶχον ἐκθέσει εἰς τὸν ἥλιον!

§116ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Ἀνευρέθη ἡ δικογραφία μετὰ τὴν ἐπίμονον ἀναζήτησιν αὐτῆς, καὶ διότι συνέπεσε νὰ λειτουργῇ ἡ Βουλὴ, ἄλλως θὰ ἐθάπτετο διὰ παντὸς, ὡς ἦτο τεθαμμένη ἐπὶ πέντε μῆνας. Ἂς λάβωσι σημείωσιν τούτου οἱ ὑποστηρίζοντες τὰς ἀπό τινος ἐπιχειρουμένας ἀποπείρας πρὸς μεταβολὴν τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, ἵνα περιορισθῇ τὸ δικαίωμα τοῦ ἐλέγχου, καὶ ἂς ἀναλογισθῶσιν, ὅτι θὰ εὑρεθῶσι καὶ αὐτοὶ εἰς ἣν θέσιν εὑρίσκομαι καὶ ἐγὼ σήμερον, καὶ δὲν πρέπει ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ νὰ στέρξωσι νὰ ἀπολέσωσιν οἱ ἀδικούμενοι πολῖται τὴν τελευταίαν ἐλπίδα, ἣν ἔχουσι, τοῦ νὰ λέγωσι τὰ παράπονά των ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Ἔφθασε τέλος πάντων ἐνώπιον τοῦ Ὑπουργοῦ ἡ ὑπόθεσις, ὁ ὁποῖος, ἐκτιμήσας τὰς ἐνεργηθείσας ἀνακρίσεις ἐπὶ τῆς πράξεως, δι’ ἣν ὁ ἀστυνόμος ἐκεῖνος ἐβεβαίου ὅτι εἶναι ὅλα ψεύματα, τὸν ἐτιμώρησε μὲ 15 ἡμερῶν φυλάκισιν.

§117ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἀποροῦμεν διατὶ γίνονται τὰ ἐγκλήματα!

§118ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Ἀλλὰ πρέπει νὰ μάθητε καὶ πῶς ἐκτελοῦνται αἱ ποιναὶ, αἱ ἐπιβαλλόμεναι εἰς τοὺς ἀστυνόμους. Εἶναι λεπτομέρεια ἀρκετὰ διδακτικὴ τῆς κωμῳδίας, ἡ ὁποία παίζεται μετὰ τὴν τραγῳδίαν, εἰς ἣν πρωταγωνιστοῦσιν οἱ ἀστυνόμοι...

§119Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Δικαστικὴ μήνυσις ἐγένετο;

§120ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. .. Ἐννοεῖται, ὅτι τοῦτο δὲν παρελείφθη· θὰ σᾶς εἴπω καὶ περὶ αὐτῆς, τί ἐγένετο. Ἀκούσατε τώρα τὸν τρόπον τῆς ἐκτελέσεως τῆς ποινῆς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς κοινοποιεῖ τὴν διαταγὴν τῆς δεκαπενθημέρου φυλακίσεως τὴν 29 Νοεμβρίου εἰς τὸν ἀστυνόμον· οὗτος τὴν κρατεῖ μέχρι τῆς 12 Δεκεμβρίου, καὶ τότε ἀναφέρει εἰς τὸν κύριον Ὑπουργὸν τὴν ἐκτέλεσιν ὡς ἑξῆς: «Πρὸς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 55417 διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρω, ὅτι ἔναρξιν τῆς ἐπιβληθείσης μοι ποινῆς δεκαπενθημέρου φυλακίσεως ἐποίησα ἀπὸ σήμερον, παραδώσας τὴν ὑπηρεσίαν, ἐλλείψει ὑπαξιωματικοῦ, προσωρινῶς εἰς τὸν ἀστυφύλακα βʹ τάξεως Ζωγράφον Ἀναστάσιον.» Τὴν δὲ ἐπιοῦσαν, δηλ. τὴν πρωΐαν τῆς 13 Δεκεμβρίου, λαμβάνει πάλιν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ὅτι συνεπείᾳ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 90060 ἐγκυκλίου τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν ἀπαλλαγεὶς τοῦ ὑπολοίπου τῆς ποινῆς του, ἀνέλαβε τὴν ὑπηρεσίαν τῆς ἀστυνομίας, ἣν χθὲς παρέδωκεν! Αὐτὴ εἶναι ἡ δεκαπενθήμερος φυλάκισις! Τοῦ κοινοποιεῖται ἡ διαταγὴ τῆς φυλακίσεως τὴν 29 Νοεμβρίου, τὴν κρατεῖ, ἵνα κάμῃ ἔναρξιν τῆς ποινῆς του ὅταν θέλῃ, δηλαδὴ τὴν 12 Δεκεμβρίου, ἡμέραν τῶν γενεθλίων τοῦ Βασιλέως, καὶ τὴν 13 λαμβάνει τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρῃ, ὅτι ἔληξεν ἡ ποινή του! Ἡ κωμῳδία ἔληξε!

§121Ν. ΓΟΥΛΙΜΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἀνεφέρατε δύο Ὑπουργεῖα.

§122ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Ὄχι.

§123Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῖον ἔγγραφον εἰσῆλθε προηγουμένως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον; τὸ τῆς 12 ἢ τὸ τῆς 13 Δεκεμβρίου;

§124ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Καὶ τὰ δύο εἰσῆλθον τὴν αὐτὴν ἡμέραν.

§125Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἦτο εὐφυέστατος ὁ ἀστυνόμος.

§126ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Ἀναμφισβητήτως. Καὶ διὰ τοῦτο μένει ἀκόμη ἀστυνόμος, καὶ εἰς τὸ ἴδιον μέρος.

§127Γ. ΚΟΡΠΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Αἱ ποιναὶ τῆς φυλακίσεως δὲν ἐκτελοῦνται ὑπὸ τῶν ἀστυνόμων ἐν τοῖς τόποις, ἐν οἷς μένουσιν, ἐκτελοῦνται παρὰ ταῖς ἕδραις αὐτῶν· ἐὰν ἦναι ἀξιωματικὸς τῆς χωροφυλακῆς, παρὰ τῇ ἕδρᾳ τῆς Μοιραρχίας, ἐὰν τοῦ πεζικοῦ, παρὰ τῇ ἕδρᾳ τοῦ συντάγματος. Ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ προκειμένου τὴν 12 Δεκεμβρίου ἐχαρίσθησαν αἱ ποιναὶ συνεπείᾳ ἐγκυκλίου, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῶν γενεθλίων τοῦ Βασιλέως.

§128ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ὁ ἀστυνόμος αὐτὸς ἐκράτησε τὴν διαταγὴν, διὰ νὰ κάμῃ ἔναρξιν τὴν παραμονὴν τῆς ἡμέρας τῶν γενεθλίων.

§129Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἢ προεχρονολόγησε τὸ ἔγγραφον.

§130ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Ὥστε ἐπίτηδες ἐκρατήθη ἡ διαταγὴ τῆς τιμωρίας, διὰ ν’ ἀποφύγῃ τὴν ἔκτισιν αὐτῆς.

§131Δ. ΚΡΙΤΣΑΣ. Πρέπει νὰ ἐκτίσῃ ἐκ νέου τὴν ποινὴν, διότι δὲν ἤρξατο ἐκτίων αὐτὴν πρὶν ἐκδοθῇ ἡ διαταγὴ ἡ χαρίζουσα τὰς ποινὰς, ἂν καὶ ἡ ποινὴ δὲν εἶναι ἀρκετή, κατ’ ἐμέ.

§132ΠΟΛΛΟΙ. Τί σημαίνει 15 ἡμερῶν φυλάκισις διὰ τοιοῦτον κακούργημα;

§133Α. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Σημαίνει, ὅτι ἡ μικρὰ αὐτὴ ποινὴ θὰ χρησιμεύσῃ εἰς αὐτὸν διὰ ν’ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὰ Δικαστήρια.

§134Γ. ΚΟΡΠΑΣ. Ὄχι.

§135ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Ἐγὼ δὲν θέλω νὰ πιστεύσω εἰς τοῦτο.

§136Α. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καλά· θὰ ἴδητε.

§137ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Ἐὰν ὅμως κρίνω ἐκ τῶν μέχρι τοῦδε γενομένων ὑπὸ τῶν Δικαστηρίων, βεβαίως πρέπει νὰ παραδεχθῶ ὅ,τι ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πατρῶν συνάδελφος λέγει, διότι, ὡς καὶ ἄλλοτε ἔλαβον τὴν τιμὴν νὰ εἴπω πρὸς τὴν Βουλὴν, ἡ κυριωτέρα ἀφορμὴ, ἕνεκα τῆς ὁποίας ἐθρασύνθησαν οἱ παρεκτρεπόμενοι ἀστυνόμοι, εἶναι ἡ δικαστικὴ ἀρχὴ, ἡ ὁποία — τὸ λέγω μετὰ θλίψεως — κατεδείχθη ἀνίκανος ν’ ἀντιληφθῇ τοῦ ὕψους τῶν ὑποχρεώσεων, αἵτινες βαρύνουσιν αὐτὴν εἰς παρομοίας περιστάσεις. Ὅταν πολλάκις ἤχθησαν ἐνώπιον τῶν Δικαστηρίων ἀστυνόμοι καὶ ὑπαξιωματικοὶ καὶ ἀστυφύλακες κακουργήσαντες κατὰ πολιτῶν, ἢ μεταχειρισθέντες βίαν κατ’ αὐτῶν καὶ κατὰ τῶν ἱερωτέρων δικαιωμάτων αὐτῶν, ἀντὶ νὰ κρίνωσι τοὺς καταγγελθέντας ἀστυνομικοὺς κατὰ τὰς πράξεις των, καὶ νὰ ἐφαρμόσωσι κατ’ αὐτῶν τὸν νόμον, ἠμνήστευσαν τὰς κακουργίας αὐτῶν, καὶ σχεδὸν τοὺς ἐστεφάνωσαν κατὰ τρόπον σκανδαλώδη!

§138Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Πρὸ πάντων οἱ δικασταὶ θέλουν τσεκοῦρι!

§139ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Κατέχονται ἀπὸ τὴν ἰδέαν, ὅτι καταρρίπτουσι τὸ γόητρον τῆς ἀστυνομίας, ἐὰν τιμωρηθῶσιν οἱ ἀστυνόμοι, λίαν ἐσφαλμένως, διότι, ἐὰν ἐξ ἀρχῆς τὰ Δικαστήρια ἄλλως ἐσκέπτοντο, βεβαίως τὸ κακὸν δὲν θὰ ἐπροχώρει ἐπὶ τοσοῦτον, ὥστε μῖσος ἄκρατον νὰ κρατῇ πανταχοῦ κατὰ τῶν ἀνθρώπων τούτων, καὶ ἀγανάκτησις μετ’ ἀπελπισίας νὰ καταπλημμυρῇ τὰ στήθη τῶν πολιτῶν.

§140Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ταῦτα εἶναι κρίσεις. Ἐπιθυμοῦμεν ὅμως νὰ ἐξακριβώσωμεν τὰ γεγονότα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἐδήλωσεν, ὅτι ἐπέβαλε ποινὴν δεκαπενθημέρου φυλακίσεως εἰς τὸν ἀστυνόμον, διότι εἶπε ψεύματα. Ἐπιθυμοῦμεν νὰ μάθωμεν, ποῖα εἶναι τὰ ψεύματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα καὶ ἐτιμώρησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν.

§141Γ. ΚΟΡΠΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Ὑπάρχει διαταγὴ τῆς τιμωρίας· δὲν ἐνθυμοῦμαι τί λέγει.

§142Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Πῶς ἐδικαιολογήθη ἡ διαταγή;

§143ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Ἡ ἐπιβληθεῖσα ποινὴ δὲν ἐπεβλήθη διὰ τὴν ψευδῆ ἀναφορὰν τοῦ ἀστυνόμου, ἀλλὰ διὰ τὴν πρᾶξιν, δι’ ἣν κατηγγέλθη.

§144Δ. ΚΡΙΤΣΑΣ. Ὁ ἐνεργήσας τὴν ἀνάκρισιν ἐν τῷ συμπεράσματί του βεβαιοῖ, ὅτι πάντα ὅσα ὁ ἀστυνόμος, προκληθεὶς ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου ν’ ἀναφέρῃ ὅτι ἐγένοντο, ἀνέφερεν, ἦσαν ψεύδη, καὶ διὰ τοῦτο, νομίζω, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπέβαλε τὴν τιμωρίαν.

§145Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ν’ ἀκούσωμεν τὴν διαταγήν.

§146ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. (ἀναγινώσκει). «Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὰ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 8950 ἐ. ἔ. ἀναφορᾶς τῆς Γενικῆς Διοικήσεως τοῦ στρατοῦ καὶ 15166 ἑτέρας τοῦ Ἀρχηγείου τῆς χωροφυλακῆς ὑποβληθέντα ἡμῖν ἀποτελέσματα ἐνεργηθεισῶν προανακρίσεων ὑπό τε τοῦ ἐπιθεωρητοῦ Λευκαδίου καὶ τοῦ ταγματάρχου Πεσλῆ Γεωργίου, ἐξ ὧν προκύπτει, ὅτι ὁ ὑμέτερος προϊστάμενος ἀνθυπολοχαγὸς Μπρούμας, ἀφορμὴν λαβὼν ἐκ τῆς γενομένης τὴν 9ην Ἰουνίου ἐ. ἔ. ἀπαγωγῆς ἐν τῷ χωρίῳ Δραγάνῳ τῆς θυγατρὸς τοῦ Π. Κατσιλιέρη, ἐξ ὑπερβολικοῦ ζήλου πρὸς τὸ καθῆκόν του προέβη εἰς ὑπερβασίας, οὐ μόνον ποινικῶς καταδιωκτέας, ἀλλ’ ἀποκρουομένας καὶ ὑπὸ τῶν συνθηκῶν τῆς ἐννόμου πολιτείας. Ἐπειδὴ ἡ ὅλη ἐνέργεια τοῦ ῥηθέντος ἀξιωματικοῦ ἀστυνόμου ὑπῆρξεν οὐχὶ ἡ ἐμπρέπουσα εἰς τὴν ἐξουσίαν, περιεσκεμμένη καὶ ἀποτελεσματική, ἀλλὰ πλημμελὴς καὶ βιαία, ὑπερβᾶσα τὰ ὅρια τῆς νομιμότητος, ἐπιβάλλομεν αὐτῷ ποινὴν δεκαπενθημέρου φυλακίσεως, ἣν ἐκτίσει τῇ μερίμνῃ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπερ παρακαλεῖται πρὸς τοῦτο, καὶ πρὸς ὃ κοινοποιεῖται ἡ παροῦσα. Ὁ Ὑπουργὸς Γ. Κόρπας.»

§147Δ. ΚΡΙΤΣΑΣ. Ἔπρεπε ν’ ἀνακληθῇ.

§148ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Ἡ διακοπή σας μοὶ ὑπενθυμίζει τὸ ἑξῆς. Δὲν γνωρίζω εἰς ποίας στιγμὰς σκέψεων εὑρεθεὶς ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν τὸν παρελθόντα Σεπτέμβριον διέταξε τὴν ἀντικατάστασίν του, καὶ ἀνέγνωσκ εἰς φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως τοῦ παρελθόντος Σεπτεμβρίου διαταγὴν, διὰ τῆς ὁποίας ἀνεκαλεῖτο, καὶ ἀντικαθίστατο διὰ τοῦ ἀξιωματικοῦ κ. Διαλέτη, καὶ ἐθεάθη μάλιστα ἐν Πάτραις ὁ κ. ἀστυνόμος μεταφέρων τὰς ἀποσκευάς του, ἀλλ’ ἔφθασε μόνον μέχρι Πατρῶν, διότι τηλεγραφικῶς ἀνεκλήθη ἡ διαταγὴ, καὶ ἔμεινεν εἰς τὴν θέσιν του. Ὥστε ἔκαμε μόνον τὸ μεταξὺ Ἀχαΐας καὶ Πατρῶν ταξείδιον!

§149Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ. Πόσοι κάτοικοι εἶναι εἰς αὐτὸ τὸ χωρίον;

§150ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Ἑκατὸν ἕως 150.

§151Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ. Ἄξιοι τῆς τύχης των εἶναι τότε!

§152ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Ὅλα, Κύριοι, ὅσα ἀνέφερα ὑμῖν, προκύπτουσιν ἐκ τῶν ἐγγράφων, τῶν κατατεθέντων ὑπὸ τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ Στρατιωτικῶν. Ἐφρόντισα ὅμως νὰ προσκομίσω καὶ ἐγὼ ἔγγραφα, διὰ νὰ μὴ ἀφήσω οὐδεμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι ἡ ἐνέργεια τοῦ ἀστυνόμου αὐτοῦ ἦτο ἐντελῶς ἔκτροπος, καὶ προσάγω τὰ βουλεύματα, τὰ ὁποῖα ἐξεδόθησαν ὑπὸ τῶν Συμβουλίων τῶν πλημμελειοδικῶν καὶ ἐφετῶν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς μηνύσεως, ἡ ὁποία ἐνεχειρίσθη ὑπὸ τοῦ παθόντος εἰς τὸν Εἰσαγγελέα, διότι, ἐνῷ ἐγένοντο αἱ τηλεγραφικαὶ ἀναφοραὶ πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ αἱ μηνύσεις πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν, δὲν παρελείφθη νὰ ἐγχειρισθῇ καὶ μήνυσις πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα, καὶ τὸ Συμβούλιον τῶν πλημμελειοδικῶν παραπέμπει τὸν ἀστυνόμον εἰς τὸ Πλημμελειοδικεῖον Πατρῶν (ἀναγινώσκει): «ἵνα δικασθῇ ὡς ὑπαίτιος, ὅτι, δημόσιος ὑπάλληλος ὤν, ἤτοι ἀστυνόμος τοῦ δήμου Δύμης, καὶ ἐνεργῶν ὡς ἀνακριτικὸς ὑπάλληλος, διὰ βουνεύρου καὶ ξύλου καὶ τῶν χειρῶν του ἤκισε τὸν παρ’ αὐτοῦ συλληφθέντα καὶ κρατούμενον Ἀθανάσιον ἢ Κῶτσον Ραφτακόπουλον». Τὸ δὲ Συμβούλιον τῶν ἐφετῶν, ἐπὶ τῇ ἀνακοπῇ τοῦ κατηγορουμένου, τὸν παραπέμπει ἐπίσης, ἀλλ’ ἐπὶ ἀδίκῳ ἐπιθέσει. Ἡ ἔκθεσις τῶν ἰατρῶν κ.κ. Καρόκη καὶ Στεφανοπούλου, οἱ ὁποῖοι ἐξήτασαν τὸν παθόντα, κρατούμενον ἐν τῇ Μοιραρχίᾳ Πατρῶν, συνεπείᾳ παραγγελίας τοῦ Εἰσαγγελέως, τῆς ὁποίας θὰ σᾶς ἀναγνώσω ἀντίγραφον, περιγράφει τὴν κατάστασιν τοῦ κακοποιηθέντος ὑπὸ τοῦ ἀστυνόμου. «Ἔκθεσις ἰατρική». Ἀκούσατε καὶ φρίξατε! (ἀναγινώσκει): «Ἐπισκεφθέντες τὸν Ἀθαν. ἢ Κῶτσον Ραφτακόπουλον, εὕρομεν αὐτὸν φέροντα τὰς ἑξῆς κακώσεις: 1) Μώλωπας μεγάλης ἐκτάσεως μελανερύθρους ἐξοιδημένους καὶ ἐπωδύνους, πλείστους κατὰ τὸν αὐχένα, τὰς ὠμοπλάτας, τὰ πλευρὰ, τὴν ὀσφὺν, τοὺς γλουτοὺς, τοὺς μηροὺς, τὰ κνήμας, τοὺς βραχίονας καὶ τὰ ἀντιβράχια καὶ ἐν γένει καθ’ ὅλον αὐτοῦ τὸ σῶμα. 2) Τραῦμα κατὰ τὴν προσθίαν ἐπιφάνειαν τῆς ἀριστερᾶς κνήμης, τριῶν ἑκατοστομέτρων μήκους καὶ ἱκανοῦ βάθους, μὲ χείλη ἀνώμαλα, ἐξοιδημένα καὶ ἐπώδυνα. 3) Συνεπείᾳ τοῦ βαρέος καὶ ἀνηλεοῦς ξυλοκοπήματος, ὅπερ ἔλαβεν, ἔπαθεν αἱμοπτύσεις μετὰ βηχὸς, ὡς ὁ ἴδιος παθὼν ὁμολογεῖ, ἕνεκα ῥήξεως πνευμονικῶν ὀργάνων, προκληθείσης ἐκ τῶν ἰσχυρῶν πλήξεων, αἵτινες ἔλαβον χώραν ἐπ’ αὐτοῦ, ἂν καὶ σήμερον, ἐπειδὴ παρῆλθεν ἱκανὸς χρόνος ἀπὸ τῆς πράξεως, ὁ θώραξ δὲν παρουσιάζει ἢ μικρὰ ἴχνη τοιαύτης ἐξωτερικῆς βλάβης τῶν ὀργάνων τοῦ θώρακος. Συνεπῶς ἀποφαινόμεθα, ὅτι ἅπασαι αἱ ἀνωτέρω κακώσεις ἐπηνέχθησαν τῷ παθόντι πρὸ 10 περίπου ἡμερῶν διὰ σκληροῦ καὶ βαρέος ἀμβλέος ὀργάνου, μετὰ μεγίστης δὲ βίας. Ἐκ τούτων δὲ θὰ νοσήσῃ οὗτος καὶ θὰ καταστῇ ἀνίκανος πρὸς ἐργασίαν πλέον τῶν 20 καὶ ἔλαττον τῶν 30 ἡμερῶν, χωρὶς νὰ ἤμεθα εἰς θέσιν νὰ ὁρίσωμεν σήμερον τὰς μελλούσας συνεπείας τῆς ἐκ τῶν ἐξωτερικῶν κακώσεων ἐπισυμβάσης ἐσωτερικῆς βλάβης τῶν σπλάγχνων τοῦ θώρακος.»

§153Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Πότε ἐγένετο ἡ ἔκθεσις αὕτη;

§154ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Εἰς τὰς 19 Ἰουνίου.

§155Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶναι εἰς τὸν φάκελον, τὸν ὁποῖον ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν;

§156ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Ὄχι. Ἡ ἀνάκρισις, ἡ ὁποία ἐνηργήθη ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, εἶναι χωριστή, ἐγένετο δὲ βραδύτερον, τὸν Ἰούλιον. Ἐκεῖ ὑπάρχει ἡ κατάθεσις τοῦ ἰατροῦ κ. Κουτσικοπούλου, ὁ ὁποῖος βεβαιοῖ, ὅτι τὸν ἐπεσκέφθη, καὶ ὅτι ἦτο εὐκολώτερον νὰ προσδιορίσῃ ποῖα μέλη τοῦ σώματός του δὲν εἶναι μεμωλωπισμένα.

§157Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ὁ παθὼν εἶναι γέρων;

§158ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Μάλιστα· περίπου ἑβδομήκοντα ἐτῶν.

§159ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Πότε ἐξεδόθη τὸ βούλευμα;

§160ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Τὸ βούλευμα τῶν πλημμελειοδικῶν ἐξεδόθη τὴν 5 Νοεμβρίου, τὸ δὲ τῶν ἐφετῶν τὴν 15 Ἰανουαρίου.

§161Ν. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Αὐτὰ εἶναι ἰδικά σας ἔγγραφα;

§162ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Μάλιστα· ἔφερα μαζύ μου ἐπίσημα ἀντίγραφα τοῦ βουλεύματος, ἅτινα καὶ καταθέτω, καὶ ἀντίγραφον τῆς ἐκθέσεως τοῦ ἰατροῦ. Ἐπίσης καὶ ἀντίγραφον τοῦ βουλεύματος, δι’ οὗ παρεπέμφθησαν οἱ ἀπαγωγεῖς, ἵνα ἴδητε, ὅτι περὶ τοῦ κακοποιηθέντος ἀποφαίνεται, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γείνῃ κἄν κατηγορία διὰ τὴν ἀπαγωγήν. (Διάλογοι ζωηροί). Καὶ προκειμένου περὶ τοιαύτης πράξεως, καὶ μετὰ τοιαύτην ἔκθεσιν ἰατρικὴν, κύριοι Βουλευταὶ, συνταχθεῖσαν τῇ παραγγελίᾳ τῆς Εἰσαγγελικῆς ἀρχῆς, καὶ βεβαιοῦσαν πρωτακούστους κακώσεις, ἦτο ἀνάγκη νὰ ἐνεργηθῇ ἀνάκρισις; Πότε εἰσάγονται δι’ ἀπ’ εὐθείας κλήσεως οἱ μηνυόμενοι; Ἦτο ἀνάγκη ἡ ἀνάκρισις νὰ παραταθῇ ἐπὶ πέντε μῆνας; Καὶ τί γίνονται αἱ διατάξεις τοῦ νόμου περὶ στρατιωτικῆς ἀστυνομίας, κατὰ τὰς ὁποίας ἐντὸς μηνὸς τὸ πολὺ πρέπει νὰ ἐκδικάζωνται αἱ κατὰ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων κατηγορίαι; Δὲν ὑπάρχει λοιπὸν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἀνωτέρα τις ἀρχὴ, ἐντεταλμένη τὴν ἐπίβλεψιν τῆς ἐνεργείας τῶν ὑφισταμένων καὶ ὑπενθυμίζουσα πρὸς αὐτοὺς τὰ καθήκοντά των; Ἂς λάβωσι τότε τὰ ὅπλα οἱ πολῖται, ὡς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἐπιδαύρου Λιμηρᾶς συνάδελφος, καὶ ἂς ἀμυνθῶσιν ὑπὲρ τῆς προσωπικῆς των ἀσφαλείας.

§163Α. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ἀστυνόμος εἰς τὴν ἀπολογίαν του δὲν ἀναφέρει τὴν συνέργειαν κἄν.

§164ΧΟΙΔΑΣ. Ὄχι μόνον εἰς τὴν ἀπολογίαν του, ἀλλὰ θὰ ἴδητε καὶ ἓν ἄλλο. Ἡ ἀπαγωγή, καθὼς σᾶς εἶπον, ἔλαβε χώραν τὸ Σάββατον· κατεδιώχθησαν οἱ ἀπαγωγεῖς ὑπὸ τῆς ἀστυνομικῆς ἀρχῆς τὴν νύκτα τοῦ Σαββάτου πρὸς τὴν Κυριακὴν, κατέφυγον εἰς τὴν ἐπαρχίαν Ἠλείας, καὶ ἔξωθεν τοῦ χωρίου Κόμι τοῦ δήμου Βουπρασίων τὴν Δευτέραν, περὶ τὴν μεσημβρίαν, συνεπλάκησαν μετὰ τῶν ἀστυφυλάκων, καὶ ἐπῆλθεν ὁ φόνος τῶν τριῶν ἐκείνων ἀτυχῶν. Ἡ ὑπηρεσία, φαίνεται, ἔλαβεν ἀφορμὰς νὰ ἐνεργήσῃ ἀνάκρισιν περὶ τῆς δράσεως τῆς δημοσίας δυνάμεως, ἡ ὁποία ἐπελήφθη τῆς καταδιώξεως τῶν ἀπαγωγέων, κατὰ τὴν ὥραν τῆς συμπλοκῆς καὶ τοῦ φόνου τῶν ἀστυφυλάκων, καὶ διέταξεν ἀνάκρισιν, τὴν ὁποίαν ἐνήργησεν ὁ ἀξιωματικὸς τῆς χωροφυλακῆς κ. Λευκάδιος, εἰς ταύτην δὲ ἔλαβε μέρος καὶ ὁ μοίραρχος κ. Ι. Μιχαλοπετρᾶκος, ὅστις ἦτο ἀποσπασματάρχης εἰς τὴν Ἠλείαν. Ἵνα πεισθῆτε λοιπὸν, ὅτι ὄχι μόνον ἀπολογούμενος ὁ ἀστυνόμος δὲν ἐτόλμησε νὰ καταγγείλῃ ὡς μετασχόντα ὁπωσδήποτε τὸν Ραφτακόπουλον εἰς τὴν ἀπαγωγὴν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ἀναφορὰν, ἣν ἀπηύθυνε καὶ ἐξέθετε τὰ τῆς ἀπαγωγῆς πρὸς τὴν προϊσταμένην του ἀρχὴν, διόλου δὲν κάμνει λόγον περὶ Ραφτακοπούλου, θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν ἀναφορὰν ταύτην (ἀναγινώσκει): «Ἐν Ἀχαΐᾳ τῇ 13 Ἰουνίου 1901. Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρω, ὅτι τὴν 9 τρέχοντος μηνὸς ἀπήχθη βιαίως ἐκ τοῦ χωρίου Δραγάνου πρὸς τὸ ἑσπέρας ἡ θυγάτηρ Θεώνη Κατσιλιέρη ὑπὸ τῶν Γ. Λαμπροπούλου, Εὐθ. Λαμπροπούλου καὶ τεσσάρων ἀγνώστων. Ἀμέσως διέταξα τὸν ἐνωμοτάρχην Καραγεωργόπουλον Γεώργιον μετὰ 10 ἀστυφυλάκων νὰ σπεύσῃ εἰς τὸν τόπον τῆς ἀπαγωγῆς πρὸς ἀπελευθέρωσιν τῆς ἀπαχθείσης καὶ σύλληψιν τῶν ἀπαγωγέων· πρὸ τοῦ ἐνωμοτάρχου ἠκολούθησε τοὺς ἀπαγωγεῖς ὁ ἀστυφύλαξ Δημούσης Νικόλαος μετὰ 4 ἀστυφυλάκων, οὓς (ἀπαγωγεῖς) κατεδίωξε μέχρι τοῦ ποιμνιοστασίου τῶν ἀδελφῶν Γεωργίου καὶ Νικολάου Γιαχαλλῆ, ὅπου ὁ πρῶτος τούτων, καίτοι διῆλθον ἐκεῖθεν οἱ ἀπαγωγεῖς, κατώρθωσε νὰ πείσῃ τοὺς ἀστυφύλακας, ὅτι δὲν διῆλθον ἐκεῖθεν, καὶ νὰ ἡσυχάσουν, βεβαιώσας τοῦτο ἐνόρκως. Τότε οἱ ἀστυφύλακες, πεισθέντες εἰς τοὺς λόγους αὐτοῦ, ἔμειναν ἐκεῖ· μετὰ πάροδον ὅμως δύο ὡρῶν ἔφθασεν ἐκεῖ ὁ ἐνωμοτάρχης Καραγεωργόπουλος, καὶ κτυπήσας τὸν Γεώργιον Γιαχαλλῆν, ὅστις ὡμολόγησε βιασθεὶς τὴν διέλευσιν ἐκ τῆς καλύβης του τῶν ἀπαγωγέων, ὁπότε, παραλαβὼν μαζύ του ἀμφοτέρους τοὺς ἀδελφοὺς, ἔφθασε περὶ τὰ χαράγματα εἰς τὸ χωρίον Ματαράγκα, ἔνθα ἀπώλεσε τὰ ἴχνη αὐτῶν. Ἀφοῦ εἰδοποίησε δι’ ἐγγράφου τὸν ἀστυνόμον Βουπρασίων περὶ τούτου, ἐπανῆλθε μετὰ τῶν ἀνδρῶν εἰς Δραγάνου, ἔνθα εὑρισκόμην ἀφ’ ἑσπέρας, ἐνεργῶν μετὰ τοῦ εἰρηνοδίκου προανάκρισιν. Κατὰ δὲ τὴν 3 ὥραν μ. μ. τῆς αὐτῆς ἡμέρας κατέλαβον διὰ τῆς δυνάμεώς μου καὶ προσωπικῶς τὴν φρούρησιν διαφόρων ἐπικαίρων θέσεων, ἐννοεῖται ἄνευ ἀποτελέσματος, διότι, διευκολυνθέντες οἱ ἀπαγωγεῖς παρὰ τῶν ἀδελφῶν Γιαχαλλαίων, ἀπεμακρύνθησαν πολύ. Τὴν ἑπομένην, τὴν πρωΐαν, ἤτοι τὴν 11 τρέχοντος, εὑρισκόμενος εἰς τὸ χωρίον Πέτα, ἔνθα ἀνέμενον τὴν συγκέντρωσιν τῶν ἀνδρῶν μου, εἰδοποιήθην παρὰ πολίτου νὰ μεταβῶ εἰς τὸ χωρίον Ματαράγκα κατ’ ἐντολὴν τοῦ ἀστυνόμου Βουπρασίων, ὅπως ἀπὸ κοινοῦ συνεργασθῶμεν διὰ τὴν σύλληψιν τῶν ἀπαγωγέων. Πράγματι περὶ ὥραν 8 π. μ. συνηντήθημεν ἐν τῷ χωρίῳ Κασνέσι τῶν Βουπρασίων, καὶ ἐκεῖ, χωρὶς νὰ γνωρίζωμέν τι σχετικὸν περὶ τῶν ἀπαγωγέων, ἐθεωρήσαμεν καλὸν νὰ περιπολήσωμεν διάφορα σημεῖα πρὸς τὸν δῆμον Βουπρασίων, μήπως οὕτω κατορθώσωμεν τὴν ἀνακάλυψιν αὐτῶν. Συνεπῶς διῃρέσαμεν τὴν δύναμίν μας εἰς τρία τμήματα, ἐκ δυνάμεως 10 ἀνδρῶν ἕκαστον, καὶ τὸ μὲν ὑπὸ τὸν λοχίαν τῶν εὐζώνων Γ. Καλογριάννον κατηυθύνθη περιπολοῦν πρὸς τὸ χωρίον Μαλίκι, τὸ δ’ ἕτερον, ὑπὸ τὸν ἐνωμοτάρχην Γ. Καραγεωργόπουλον, κατηυθύνθη πρὸς τὸ χωρίον Μπεντένι, καὶ τὸ τρίτον, ὑπὸ τὴν διοίκησιν ἐμοῦ τε καὶ τοῦ ἀστυνόμου Βουπρασίων, κατηυθύνθημεν περιπολοῦντες πρὸς τὸ χωρίον Κόμμι, ἔνθα εἴχομεν διατάξει τὴν ἔλευσιν καὶ τῶν δύο ἄλλων τμημάτων μετὰ τὸ πέρας τῆς ἀποστολῆς των· μόλις ὅμως ἐφθάσαμεν εἰς τὸ ἄκρον τοῦ χωρίου Κόμμι, εἴδομεν ἄνθρωπόν τινα, ὃν ἐθεωρήσαμεν ὕποπτον, καὶ προχωροῦντες συνελήφθη οὗτος παρὰ τοῦ ἀστυνόμου Βουπρασίων, εἰς ὃν ἠρνεῖτο τὴν ταυτότητά του· φθάσας ἀμέσως ἐκεῖ, ἀνεγνώρισα τοῦτον, ὅτι ἦτο ὁ ἀπαγωγεύς Γεώργιος Χ. Λαμπρόπουλος· ἀμέσως διέταξα τοὺς ἄνδρας καὶ ἔδεσαν αὐτὸν, μετὰ δὲ τοῦ ἀστυνόμου Βουπρασίων ἐξεβιάσαμεν τοῦτον νὰ μᾶς ὑποδείξῃ τὸ κρησφύγετον τῶν ἀπαγωγέων, ὁπότε προθύμως ἐδέχθη νὰ μᾶς παραδώσῃ τὴν γυναῖκα, ἥτις εὑρίσκετο εἴς τι λαγκάδι, ἀπέχον ἐκεῖθεν ἡμίσειαν ὥραν καὶ φυλαττόμενον μόνον παρὰ τοῦ ἐξαδέλφου του Εὐθ. Λαμπροπούλου ἢ Τσεκούρα· ἀλλὰ καὶ πάλιν, μὴ πεισθέντες εἰς τοὺς λόγους του, ἐστενοχωρήσαμεν τοῦτον νὰ μᾶς εἴπῃ ἀκριβῶς τὴν ἀλήθειαν, μὴ τυχὸν ἐκεῖ εὑρίσκοντο καὶ οἱ φυγόδικοι Μπαλαλᾶς καὶ Μπουκουβάλας, ἀλλ’ οὗτος ἠρνήθη ἀπολύτως, ὅτι οὔτε κἄν γνῶσιν ἔχει τῶν φυγοδίκων τούτων. Τότε παραλαβόντες τοῦτον ἐμπρὸς, δὲν μᾶς ὡδήγησε κατ’ εὐθεῖαν εἰς τὸ κρησφύγετον τῶν ἀπαγωγέων, ἀλλὰ μᾶς περιεπλάνησεν εἰς τέσσαρας ἄλλας θέσεις σκοπίμως, ἰσχυριζόμενος ὅτι ἐλησμόνησε τὴν θέσιν, εἰς ἣν ἄφησε τὴν ἀπαχθεῖσαν. Στενοχωρήσαντες τοῦτον, καὶ ἀπελπισθέντες σχεδὸν, ὅτι δὲν θέλει νὰ μᾶς ὑποδείξῃ τὸ μέρος, ἔνθα εὑρίσκοντο οἱ ἀπαγωγεῖς, πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως δώσῃ καιρὸν καὶ κρύψωσι ταύτην (τὴν ἀπαχθεῖσαν), ἀφοῦ δὲ ἐπροχωρήσαμεν ὀλίγον, μᾶς ὑπέδειξε καὶ ἕτερον μέρος, ἀλλ’ ἄνευ πεποιθήσεως, καὶ προχωροῦντες πρὸς τὸ μέρος ἐκεῖνο καταλλήλως, ὅπερ εἶναι λίαν ἀνώμαλον καὶ πεπυκνωμένον δάσος, καὶ προτοῦ φθάσωμεν εἰς τὴν ὑπ’ αὐτοῦ ὑποδειχθεῖσαν θέσιν, ἀμέσως ἐπυροβολήθημεν ἐξ ἐνέδρας, ὅλως ἀπροόπτως, ὑπὸ συνεχῶν πυροβολισμῶν, καὶ χωρὶς νὰ προλάβωσιν οἱ ἀστυφύλακες Πρασούλας Κ. καὶ Καρλαύτης Λάμπρος νὰ πυροβολήσωσιν, ἐφονεύθησαν, βληθέντες εἰς τὸ στῆθος ἐκ τοῦ ῥεύματος. Παρακολουθῶν ἐπὶ τῆς γραμμῆς αὐτῶν, καὶ μὴ δυνάμενος νὰ ἴδω τίνες πυροβολοῦσιν, ὡς ἐκ τοῦ πυκνοῦ τούτου δάσους καὶ τοῦ ἀποτόμου μέρους, ἐνόμισα κατ’ ἀρχὰς, ὅτι οἱ ἀστυφύλακες πυροβολοῦσι κατὰ τῶν ἀπαγωγέων, καὶ ἐφώναξα διατάσσων: «μὴ πυροβολεῖτε ἀστυφύλακες»· ἀλλ’ εἰς τὴν φωνήν μου ταύτην ἐπυροβολήθην δὶς ἀνεπιτυχῶς, διελθουσῶν πολὺ πλησίον μου τῶν σφαιρῶν, καὶ συγχρόνως ἐβλήθη θανατηφόρως ὁ ἀστυφύλαξ Κατσίκας Ἀναστάσιος, ὅστις, πεσὼν χαμαὶ, μὲ ἐκάλει εἰς βοήθειαν. Μετέβην πρὸς αὐτὸν, ὅπως τῷ δώσω θάρρος, ἀλλὰ δυστυχῶς μετὰ τινα λεπτὰ ἐξέπνευσεν. Ἐπιστρέψας πρὸς τὸ ῥεῦμα, ἔνθα ἐρρίπτοντο οἱ πυροβολισμοὶ καὶ ἔνθα ἐφρόνουν ὅτι θὰ εὕρω πτώματα ἀπαγωγέων, εὗρον δυστυχῶς καὶ ὅλως ἀνελπίστως φονευμένους τοὺς ἀστυφύλακας Πρασούλαν Κωνστ. καὶ Καρλαύτην Λάμπρον, βληθέντων τοῦ μὲν διὰ δύο σφαιρῶν, τοῦ δὲ διὰ μιᾶς, ἀμφοτέρων εἰς τὸ στῆθος. Οἱ δὲ δολοφόνοι, μετὰ τὴν στυγερὰν ταύτην δολοφονίαν, ἐπωφεληθέντες τοῦ ἐδάφους, ὡς ἐκ τοῦ πυκνοῦ δάσους καὶ τοῦ δυσβάτου ῥεύματος, κατὰ τῶν ὁποίων ἐπυροβόλουν οἱ ἀστυφύλακες, χωρὶς κἄν νὰ βλέπουν αὐτοὺς, μεθ’ ὃ τρέξαντες δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ πρὸς ἀνακάλυψιν τῶν κακούργων, ἀλλ’ οὗτοι εἶχον διαφύγει. Οἱ δὲ ἄνδρες μου, ὡς ἐκ τῆς μεγάλης ἀγωνίας καὶ κοπώσεως, δὲν ἠδύναντο νὰ προχωρήσωσι, καὶ μάλιστα εὑρισκόμενοι πρὸ τοιούτου ὅλως ἀνελπίστου καὶ τραγικοῦ γεγονότος. Εἶτα παραλαβόντες τὴν ἐκεῖ εὑρεθεῖσαν ἀπαχθεῖσαν, καὶ ἐρωτήσαντες ταύτην, τίνες ἐπυροβόλουν κατὰ τῶν ἀστυφυλάκων, μοὶ εἶπεν, ὅτι ἦσαν οἱ φυγόδικοι Μέλιος Μπαλαλᾶς καὶ Ἀνδρέας Μπουκουβάλας, οἵτινες μόλις ἀντελήφθησαν τοὺς ἀστυφύλακας ἔβαλον κατ’ αὐτῶν καὶ ἐναντίον μου ἐξ ἐνέδρας, καὶ εἶτα ἐτράπησαν εἰς φυγὴν, κατευθυνθέντες πρὸς τὸ δάσος τῆς Στροφυλιᾶς. Ἐν τούτοις ὡς ἐκ τῶν συνεχῶν πυροβολισμῶν καὶ τοῦ φόνου ἀκαριαίως τῶν τριῶν ἀστυφυλάκων πέπεισμαι, ὅτι εἰς τὴν χαράδραν ταύτην ἦσαν ὁλόκληρος ἡ συμμορία τῆς ἀπαχθείσης καὶ οὐχὶ μόνον οἱ δύο φυγόδικοι· ἦσαν δὲ οἱ ἑξῆς: Γεώργιος Χ. Λαμπρόπουλος καὶ Εὐθύμιος Λαμπρόπουλος ἐκ τοῦ χωρίου Λαμπρέϊκα, Μέλιος Μπαλαλᾶς, ἐκ τοῦ χωρίου Κόμμι, Ἀνδρέας Μπουκουβάλας ἐκ Βεσκουκέϊκα, Παναγ. Παπαζαφείρης ἢ Γιαταγάνας ἐκ Μερτέζης, Λουκᾶς Ρουμελιώτης ἀγροφύλαξ Μαλικίου, καὶ Ἰωάν. Πανόπουλος ἐκ Καλαβρύτων. Δὲν παραλείπω νὰ ἀναφέρω, ὅτι ὁμοίαν τῆς παρούσης ὑπέβαλα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τὸν κ. νομάρχην Ἀχαΐας. Χ. Μπρούμας.» Ἠκούσατε, Κύριοι, πῶς ἀφηγεῖται ὁ ἴδιος τὰ τῆς καταδιώξεως τῶν ἀπαγωγέων, καὶ ποῖοι ἦσαν οἱ ἀπαγωγεῖς. Τώρα ἀκούσατε τὴν ἔκθεσιν τοῦ ἀξιωματικοῦ τῆς χωροφυλακῆς Μιχαλοπετράκου, διαταχθέντος ὑπὸ τοῦ Ἀρχηγείου τῆς χωροφυλακῆς νὰ ἐνεργήσῃ ἀνάκρισιν...

§165Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ. Τίνα βαθμὸν φέρει ὁ Μιχαλοπετρᾶκος;

§166ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Ἀντιμοίραρχος.

§167Κ. Ν. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Λαμπρὸς ἀξιωματικός.

§168ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. (ἀναγινώσκει). «Ἐν Πύργῳ τῇ 17 Ἰουνίου 1901. Ὁ ἀντιμοίραρχος Ἰωάννης Μιχαλοπετρᾶκος πρὸς τὸν ἀρχηγὸν τῆς χωροφυλακῆς. Ὡς προανέφερα διὰ τοῦ ὑπὸ στοιχεῖα Δ. Υ. ἐξ Ἀμαλιάδος τηλεγραφήματός μου, εὐθὺς ὡς ἔλαβον γνῶσιν τοῦ φόνου τῶν τριῶν ἀστυφυλάκων τῆς ἀστυνομίας Δύμης ἐν τῇ περιφερείᾳ τοῦ χωρίου Κόμμι τοῦ δήμου Βουπρασίων τὴν 11 τρέχ. μηνός, ἔσπευσα ἐκεῖ καὶ ἐπελήφθην τῆς καταδιώξεως τῶν φονέων. Ἀτυχῶς αἱ προσπάθειαί μου πρὸς ἀνεύρεσιν τούτων ἀπέβησαν ἄνευ ἀποτελέσματος, διότι οἱ ῥηθέντες φυγόδικοι, ὡς προανέφερα διὰ τῆς σημερινῆς ὑπ’ ἀριθ. 5600 ἀναφορᾶς μου, μὴ καταδιωχθέντες ὡς ἔδει ἀμέσως μετὰ τὴν πρᾶξιν ὑπὸ τῆς στρατιωτικῆς δυνάμεως, ἀλλὰ μετὰ παρέλευσιν πέντε ὁλοκλήρων ὡρῶν ἀπὸ τῆς διαπράξεως τοῦ φόνου τῶν ἀστυφυλάκων, κατώρθωσαν νὰ ἐξεύρωσι κρησφύγετον ἀσφαλές, καὶ νὰ καταστῶσιν ἄφαντοι. Ἂν ἡ δύναμις τῆς ἀστυφυλακῆς, ὡς ἐκτίθεται ἐν τῇ ὑποβαλλομένῃ διὰ τῆς ἄνω ῥηθείσης ἀναφορᾶς μου ἐκθέσει τοῦ ἀστυνόμου Βουπρασίων, ὑπὸ τὸν ἐνωμοτάρχην τῆς ἀστυφυλακῆς Καραγεωργόπουλον Γεώργιον δὲν ἠρκεῖτο μόνον νὰ χύσῃ δάκρυα, ἀλλὰ διετήρει τὴν ἐπιβαλλομένην ψυχρότητα καὶ ἔσπευδεν ἀμέσως πρὸς καταδίωξιν τῶν κακούργων, οἱ ἀπαίσιοι φονεῖς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ διαφύγωσιν. Ἀτυχῶς, πρὸ τοῦ θεάματος τῶν πτωμάτων τῶν συναδέλφων των, οἱ ὁπλῖται τῆς ἀστυφυλακῆς, κατὰ τὴν ἄνω ῥηθεῖσαν ἔκθεσιν, ἔστησαν ἐνεοί, ὡς ἄψυχα ἀγάλματα, καὶ δὲν διηγέρθη παρ’ αὐτοῖς, ἂν οὐχὶ τὸ αἴσθημα τῆς τιμῆς τῶν ὅπλων τῆς δημοσίας δυνάμεως, ἀλλ’ οὐδὲ τὸ αἴσθημα τῆς ἐκδικήσεως, ὅπερ καὶ αὐτὰς τὰς γυναῖκας ἐνίοτε καθιστᾷ ἡρωΐδας. Ἐν τούτοις οἱ ῥηθέντες φυγόδικοι, κατόπιν καταλλήλου ἐργασίας καὶ ἐντέχνου καταδιώξεως, δὲν διστάζω νὰ πιστεύσω, ὅτι θὰ συλληφθῶσι ταχέως. Τὰ μέτρα ταῦτα ἔλαβον εὐθὺς μετὰ τὴν μετάβασίν μου ἐπὶ τόπου, καὶ ἐξακολουθῶ συμπληρῶν τὸ σχέδιον τῆς καταδιώξεως, ἐξ οὗ καὶ ἀναμένω τὸ εὐάρεστον ἀποτέλεσμα, διότι οἱ ῥηθέντες φυγόδικοι, ὅσον καὶ ἂν ἀπεμακρύνθησαν ἤδη ἐκ τῆς περιφερείας τοῦ δήμου Βουπρασίων, ἐξ ἅπαντος θὰ ἐπανέλθωσι ταχέως, ὡς ἀντελήφθην, καὶ θὰ ἐμπέσωσιν εἰς χεῖρας τῆς ἐξουσίας. Ι. Μιχαλοπετράκος.» Ταῦτα λέγει ὁ Μιχαλοπετρᾶκος. Καὶ ὁ ἀντισυνταγματάρχης δὲ Λευκάδιος, διαταχθεὶς καὶ οὗτος νὰ ἐνεργήσῃ ἀνάκρισιν, ἀναφέρει ἐν τῇ ἐκθέσει του πρὸς τὸν ἀρχηγὸν τῆς χωροφυλακῆς ταῦτα (ἀναγινώσκει): «Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Αὐγούστου 1901. Λαμβάνω τὴν τιμὴν, πρὸς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 13942 διαταγῆς σας νὰ ἀναφέρω τὰ ἑξῆς. (Ἀναγινώσκει ὁλόκληρον τὴν ἔκθεσιν, ἡ ὁποία καταλήγει ὡς ἑξῆς): «Ὁ καταδιώκων τοὺς φυγοδίκους ἀστυφύλαξ Πρασούλας, κεκρυμμένος εἰς τὴν ῥευματιὰν, ἐπυροβολήθη ἐξ ἀποστάσεως ἀκριβῶς πέντε μέτρων, καὶ βληθεὶς εἰς τὸ στῆθος ἐξέπνευσε. Πρὸς τὸ μέρος τοῦτο διηυθύνετο καὶ ὁ ἀστυφύλαξ Καρλαύτης, ὁ ὁποῖος πρὶν ἀκόμη ἀντιληφθῇ τοὺς κρυπτομένους ἐπυροβολήθη καὶ οὗτος ἐξ ἀποστάσεως ἑπτὰ μέτρων, καὶ ἐφονεύθη. Ἐκ τοῦ δεξιοῦ μέρους τοῦ ῥεύματος διηυθύνετο πρὸς τὴν ῥευματιὰν ὁ ἀστυφύλαξ Κατσίκας Ἀναστάσιος, ὅστις προτοῦ φθάσῃ εἰς τὸ χεῖλος τοῦ ῥεύματος ἐπυροβόλησεν εἰς τὸν ἀέρα, διὰ νὰ ἐκφοβίσῃ τοὺς ἀπαγωγεῖς, ἀλλὰ μόλις ἔφθασεν ἐκεῖ ἐπυροβολήθη καὶ οὗτος ἐξ ἀποστάσεως τεσσάρων μέτρων, καὶ μετὰ ἡμίσειαν ὥραν ἐξέπνευσε. Τὸ μέρος δὲ ἦτο τοσοῦτον ἀπότομον, ὥστε ἐκ τοῦ φυλλώματος δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντιληφθῇ καὶ οὗτος τούτους. Ἀμέσως τότε κατέφθασεν ὁ ἀστυνόμος Δύμης, ὅστις μόλις εἶδε τοὺς φονευθέντας ἀστυφύλακας, χωρὶς νὰ ἴδῃ τοὺς φονεῖς αὐτῶν ποσῶς, ἔστη μετὰ τῶν ὁπλιτῶν πέριξ τῶν πτωμάτων, ἔκθαμβος διὰ τὸ συμβὰν, καὶ χωρὶς κἄν νὰ προβῇ εἰς καταδίωξιν τῶν φονέων ἐφόρτωσε τὰ πτώματα ἐπὶ ζώων, καὶ τὰ μετέφερεν εἰς τὸν ἀστυνομικὸν σταθμὸν Μανωλάδος. Διὰ τὰ ἄνω ὅθεν ἀποφαίνομαι, ὅτι ἐνήργησε πλημμελῶς, διότι ἔδει νὰ προβῇ μετὰ τὸν φόνον τῶν ἀστυφυλάκων ἀμέσως εἰς καταδίωξιν τῶν φονέων διὰ τῶν ἐναπομεινάντων ὁπλιτῶν, καὶ ἀναμένῃ εἰς τὸν τόπον τῆς συμπλοκῆς, ἕως ὅτου ἀφιχθῶσι καὶ τὰ ἕτερα δύο ἀποσπάσματα, ἅπερ εἶχον διαταχθῆ περὶ τὴν μεσημβρίαν νὰ ὦσιν εἰς χωρίον Κόμμι, ἀπέχον τῆς θέσεως ἐκείνης περὶ τὰ 15 λεπτὰ τῆς ὥρας. «Αἱ πράξεις του αὗται ἐπαφίενται εἰς τὴν κρίσιν τῶν προϊσταμένων μου ἀρχῶν. Γ. Λευκάδιος.»

§169Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Διὰ τὴν διαγωγήν του αὐτὴν δὲν ἐτιμωρήθη;

§170ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Ἡ μόνη τιμωρία, ἡ ὁποία τοῦ ἐπεβλήθη, εἶναι ἡ δεκαπενθήμερος φυλάκισις. Αὐτὴ, Κύριοι εἶναι ἡ κατάστασις ἐν τῷ τόπῳ, τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησεν ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις, καὶ τὴν ὁποίαν τόσον φιλοτίμως συνεχίζει ἡ παροῦσα, προδίδουσα τὴν καταγωγήν της καὶ ἁμιλλωμένη νὰ μιμηθῇ ἐν πᾶσιν ἐκείνην, ἥτις ἔδωκεν αὐτῇ τὴν ὕπαρξιν, καὶ χάριν τῆς ὁποίας ἀπολαύει σήμερον τῆς εὐχαριστήσεως νὰ διοικῇ τὸν τόπον.

§171Ν. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Μετὰ τὴν μακρὰν ἀνάπτυξιν τῆς ὑποθέσεως ὑπὸ τοῦ κ. Βουλευτοῦ Πατρῶν, εἰς ἐμὲ, ὡς Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῆς Δικαιοσύνης, δύο ἐπιβάλλονται καθήκοντα· τὸ πρῶτον εἶναι νὰ σπεύσω, ὅπως εἰσαχθῇ εἰς δίκην ὁ καταγγελθεὶς ἀστυνόμος, διότι ἡ πρᾶξις ἔχει καταγγελθῆ. Παραπονεῖται ὁ συνάδελφος, ὅτι ἐκ τῆς παραμονῆς τοῦ ἀστυνόμου ἐν τῷ τόπῳ ἐκείνῳ δύσκολος εἶναι ἡ εἰσαγωγή του εἰς δίκην καὶ ἡ μετ’ ἐλευθερίας προσέλευσις μαρτύρων, ὅπως μαρτυρήσωσι τὴν ἀλήθειαν ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης. Χάριν τούτου μοὶ ἐπιβάλλεται ἐπίσης τὸ δεύτερον καθῆκον, διὰ νὰ καταστήσω τὴν ἐλευθέραν προσέλευσιν τῶν μαρτύρων δυνατὴν, νὰ μεταθέσω τὸν ἀστυνόμον τοῦτον. Θέλω δὲ ν’ ἀπαντήσω ἀμέσως εἰς τὴν ὁμοθύμως σχεδὸν ἐκφρασθεῖσαν ἀπορίαν: «μόνον ἕως ἐδῶ θὰ σταματήσῃ ἡ ἐνέργεια τῆς ἀρχῆς;» Ἐγὼ νομίζω ναί· διότι ἔχομεν καθῆκον, ὄχι νὰ σπεύσωμεν, ἀλλὰ ν’ ἀφήσωμεν ν’ ἀποφανθῇ πρότερον ἡ Δικαιοσύνη, διότι τὰ ὄργανα τῆς ἀστυνομικῆς ἀρχῆς εἶναι τὰ μᾶλλον ἐκτεθειμένα εἰς τὴν συκοφαντίαν καὶ εἰς τὴν ὕβριν. Ἀλλ’ ἡμεῖς δὲν δυνάμεθα νὰ προκρίνωμεν, καὶ συνεπῶς δὲν θὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἀπόλυσιν τοῦ ἀστυνόμου. Ἔχομεν καθῆκον νὰ ἐπισπεύσωμεν τὴν δίκην, νὰ καταστήσωμεν ἐλευθέραν τὴν προσέλευσιν τῶν μαρτύρων, μετὰ τὴν ἀπόφασιν δὲ τῆς Δικαιοσύνης ἔχομεν ἕτερα καθήκοντα νὰ ἐκτελέσωμεν, διότι, ἐὰν ἐγὼ, ὡς προϊστάμενος τῆς ἀστυνομίας, ἀπολύσω τὸν ἀστυνόμον, τοῦτο θὰ βεβαιοῖ, ὅτι ἀποδέχομαι ὡς ἀληθῆ τὰ καταγγελλόμενα· δὲν νομίζετε δὲ, ὅτι οὕτω προκρίνω περὶ τῆς ἐνοχῆς τοῦ κατηγορουμένου ἀστυνόμου, καὶ δὲν νομίζετε, ὅτι οὕτως εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπηρεάζηται ἡ Δικαιοσύνη; Ἀλλ’ ἐγὼ ἄλλας ἔχω ἰδέας περὶ Δικαιοσύνης, καὶ μόνον παρ’ αὐτῆς ἀπεκδέχομαι τὴν ἀπόφασιν, δι’ ἧς θὰ καταδικάζηται ἢ θὰ ἀθωοῦται ὁ ἀστυνόμος.

§172ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Νομίζετε, κύριε Ὑπουργὲ, ὅτι πρέπει νὰ περιορισθῆτε εἰς τοῦτο;

§173Ν. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι ἔχω τὸ δικαίωμα διὰ πάσης ἄλλης ἐνεργείας μου νὰ ἐπιβαρύνω τὴν θέσιν αὐτοῦ, προδικάζων.

§174ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Εἰς ἓν μέρος τῆς ὁμιλίας τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ θέλω νὰ ἀπαντήσω. Δὲν νομίζει ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι ἡ εἰσαγγελικὴ ἀρχὴ παρέλειψε τὸ καθῆκον, τὸ ὁποῖον ἦτο ἐπιβεβλημένον εἰς αὐτὴν, νὰ μὴ ἀφήσῃ νὰ παρέλθῃ τόσος χρόνος ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, διὰ νὰ εἰσαγάγῃ τὴν ὑπόθεσιν;

§175Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. 15 Ἰανουαρίου ἐξεδόθη τὸ βούλευμα.

§176ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Διατὶ ἐβράδυνεν ἐπὶ τοσοῦτον ἡ ἔκδοσις τοῦ βουλεύματος; Κατὰ τὸν νόμον, τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα ἐντὸς ἑνὸς μηνὸς πρέπει νὰ εἰσάγωνται εἰς τὸ Πλημμελειοδικεῖον, ὅταν κατηγορῶνται. Ἐδῶ βλέπομεν, ὅτι παρῆλθον 6, 7, 8 μῆνες, καὶ ἔπρεπε νὰ μένῃ εἰς τὸν τόπον ἐκεῖνον, εἰς τὸν ὁποῖον τοσαῦτα διέπραξεν ὁ ἀστυνόμος ἐκεῖνος, ἐπὶ 8 μῆνας, ἵνα ἐπέλθῃ ἀπόφασις τοῦ Δικαστηρίου, καὶ ἐξ αὐτῆς νὰ κανονίσῃ τὴν τύχην αὐτοῦ ὁ κύριος Ὑπουργός; Καὶ ἐὰν τοῦτο πράξωμεν δι’ ὅλους τοὺς ἀστυνόμους, οἱ ὁποῖοι κατηγοροῦνται, καὶ ἂν τοιαύτην ἀδράνειαν δείξωσιν αἱ εἰσαγγελικαὶ ἀρχαὶ πάντοτε, πῶς θὰ δυνηθῶμεν ν’ ἀπαλλάξωμεν τοὺς πληθυσμοὺς, οἱ ὁποῖοι καταπιέζονται ἀπὸ τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα; Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δίκαιος ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι πρέπει νὰ ἐπέρχηται καταδικαστικὴ ἀπόφασις, καὶ τότε νὰ λαμβάνῃ μέτρα, ἀφοῦ ἡ καταδικαστικὴ ἀπόφασις ἴσως οὐδὲ μετὰ ἓν ἔτος, οὐδὲ μετὰ δύο ἔτη θὰ ἐκδοθῇ. Καὶ ταύτην τὴν στιγμὴν ὑπενθυμίζω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐπειδὴ εἶναι Ὑπουργὸς καὶ τῆς Δικαιοσύνης, νὰ καταθέσῃ τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα ἐζήτησα, περὶ τοῦ ἀστυνόμου Τροπαίων· διότι ἔχω πληροφορίας, ὅτι τὰ ἔγγραφα ἔκτοτε ὑπεβλήθησαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης, ἀλλὰ μέχρι τοῦδε δὲν κατετέθησαν. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ καταθέσῃ τὰ ἔγγραφα ταῦτα, ἵνα ἴδῃ ἡ Βουλὴ, ὅτι τοιοῦτοι ἀστυνόμοι, διαπράξαντες ὅσα ἐξιστόρησεν ὁ κύριος Χοϊδᾶς, ὑπάρχουσι πλείονες τοῦ ἑνός. Πῶς θὰ κατορθωθῇ νὰ ἐκδοθῶσι καταδικαστικαὶ ἀποφάσεις κατὰ ἀστυνόμων, ὅταν αὐτοὶ μένωσιν ἐκεῖ, καὶ δὲν τολμῶσιν οἱ μάρτυρες νὰ καταθέσωσιν ἐναντίον αὐτῶν;

§177Ν. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐγὼ βεβαίως δὲν παραδέχομαι τὴν γνώμην, ὅτι, διότι ἐρρίφθη μία καταγγελία κατὰ ἀστυνόμου, εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ Ὑπουργὸς νὰ τὸν ἀπολύσῃ. Περὶ μεταθέσεως τοῦ ἀστυνόμου τούτου καὶ πρότερον μοὶ ἐγένοντο παραστάσεις παρὰ πολιτευομένων ἐκ Πατρῶν, καὶ δὴ παρὰ τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ κ. Ρούφου, καὶ ἡ μετάθεσις τοῦ ἀστυνόμου αὐτοῦ ἔχει ἀποφασισθῆ. Ἐπαναλαμβάνω δὲ, ὅτι ἔχω καθῆκον νὰ ἐκτοπίσω τὸν ἀστυνόμον, διὰ νὰ μείνῃ ἀνεπηρέαστος ἡ Δικαιοσύνη, δὲν ἔχω ὅμως τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀπολύσω τὸν ἀστυνόμον, διότι πιθανὸν ὁ ἀστυνόμος νὰ ἦναι ἀθῷος, ἡ ἀπόλυσις δ’ αὐτοῦ θὰ ἦτο ἐκ μέρους ἐμοῦ, ἐκ μέρους τῆς ἀρχῆς προαπόφασις καταδικαστικὴ, ἡ ὁποία δύναται νὰ ἐπιβαρύνῃ τὴν θέσιν αὐτοῦ δικαζομένου. Ἐγὼ τοιαύτας ἀρχὰς ἔχω.

§178ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Ἀλλὰ πρέπει συγχρόνως νὰ ἐκτελῆται ὁ νόμος, νὰ εἰσάγωνται αἱ ὑποθέσεις ἐντὸς τοῦ μηνὸς, καὶ τὰ Δικαστήρια ν’ ἀποφαίνωνται, ἐὰν πράγματι οἱ ἀστυνόμοι εἶναι ἔνοχοι τῶν πράξεων, διὰ τὰς ὁποίας κατηγοροῦνται, ἢ ὄχι. Τότε βεβαίως δύνασθε νὰ ἔχητε δίκαιον. Ἀλλ’ ὅταν δὲν μεριμνᾶτε νὰ ἐκτελῆται ὁ νόμος, καὶ εἰσάγωνται αἱ ὑποθέσεις μετὰ ἓν ἢ καὶ δύο ἔτη, τότε βεβαίως καταμαστίζεται ὁ λαός.

§179ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἴπετε, ὅτι δὲν θέλετε νὰ προβῆτε εἰς μέτρον τι κατὰ τοῦ ἀστυνόμου, διὰ νὰ μὴ προδικάσητε...

§180Ν. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Βεβαίως.

§181ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Ἀλλὰ, κύριε Ὑπουργὲ, δὲν ἔχετε ἀπόφασιν καταδικαστικήν; Τί εἶναι ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν; Ὕβρις καὶ συκοφαντία εἶναι ἡ ἀπόφασις τοῦ συναδέλφου σας καὶ αἱ ἐκθέσεις αἱ συνταχθεῖσαι μετὰ τὰς ἀνακρίσεις; Πρὸς τί τότε διετάχθησαν αἱ ἀνακρίσεις, καὶ εἰς τί χρησιμεύουσιν αἱ ἐπ’ αὐτῶν συνταχθεῖσαι καὶ ὑποβληθεῖσαι ἐκθέσεις; Δὲν σᾶς ἀρκοῦν αὐτά· δὲν ἔχετε τὰ βουλεύματα; Ἐγὼ θ’ ἀναμείνω τὴν ἐνέργειάν σας, καὶ κατόπιν θὰ σᾶς εἴπω. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄλλο, τὸ ὁποῖον εἴπετε, ὅτι εἴχετε παραστάσεις καὶ ἐκ μέρους πολιτευομένων ἐκ Πατρῶν περὶ μεταθέσεώς του, προσέξατε, διότι θὰ διαταραχθῇ ἡ τόσον παρ’ ὑμῶν ποθητὴ ἁρμονία μετὰ τοῦ Προέδρου τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως, διότι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως βεβαίως δὲν εἶναι σύμφωνος μαζύ σας εἰς τὴν τελευταίαν αὐτὴν πληροφορίαν.

§182Ν. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὀφείλω νὰ εἴπω, Κύριοι, ὅ,τι συνέβη ἐπὶ τῆς ἐμῆς ὑπουργίας ἐν πάσῃ εἰλικρινείᾳ. Ὁ κ. Ροῦφος πρὸ ἡμερῶν μοὶ παρέστησεν αὐτὰ, τὰ ὁποῖα σᾶς εἶπον. Ἐγὼ δὲν ἐπέκρινα, οὐδὲ κατέκρινα τὴν πολιτείαν τοῦ κ. Βουλευτοῦ...

§183ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Σᾶς παρέστησεν αὐτὰς τὰς πράξεις ὁ κ. Ροῦφος; σᾶς εἶπεν, ὅτι τὰ ἐχάλασε μὲ τὸν κύριον δήμαρχόν του, καὶ διὰ τοῦτο πρέπει νὰ μετατεθῇ ὁ ἀστυνόμος; (γέλωτες).

§184Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§185ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Ἐπιμένω δὲ καὶ θέλω νὰ ἀπαντήσω καὶ εἰς τὸ ἕτερον ἐπιχείρημά σας. Ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν εἶναι ποινὴ πειθαρχικὴ, ἡ ὁποία οὐδεμίαν δύναται νὰ ἔχῃ ἐπιρροὴν ἐπὶ τῆς ἀποφάσεως τῶν ποινικῶν Δικαστηρίων. Ἐπιμένω ἀκόμη νὰ εἴπω, ὅτι τὰ βουλεύματα, ὅπως κάλλιον ἐμοῦ γνωρίζετε, δὲν εἶναι ἄλλο παρὰ ἔνδειξις τῆς εἰσαγωγῆς τῆς ὑποθέσεως εἰς τὸ ἀκροατήριον τοῦ Δικαστηρίου, δὲν εἶναι δὲ καταδίκη. Ταῦτα λοιπὸν ἔχων ὑπ’ ὄψιν ἐγὼ, ὡς Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει πρὶν ἀκόμη ἡ δικαστικὴ ἐξουσία, ἡ ὁποία εἶναι τεταγμένη νὰ ἀπονέμῃ τὴν δικαιοσύνην, ἀποφανθῇ, νὰ ἐνεργήσω.

§186ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Μετὰ δύο ἔτη θὰ περιμένωμεν!

§187ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ διακόπτητε, διότι δὲν ἐπιθυμῶ νὰ μὲ διακόπτητε.

§188ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Ὁρίστε. Δὲν σᾶς διακόπτω.

§189ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Λοιπὸν αὐτὴν τὴν γνώμην ἐγὼ ἔχω. Μετὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ Δικαστηρίου θὰ πράξω τὸ καθῆκόν μου. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ βουλεύματα, νομίζω ὅτι ὑπάρχει περιορισμὸς ἐν τῷ νόμῳ, νὰ εἰσάγωνται ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας, ἀλλ’ ἐκεῖνα, περὶ τῶν ὁποίων ἡ εἰσαγγελικὴ ἀρχὴ πείθεται...

§190ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Δὲν κάμνει διάκρισιν.

§191ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Δὲν εἶμαι βέβαιος.

§192Θ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς ἐμὲ ἤγειραν ἀπορίαν αἱ ἰδέαι, τὰς ὁποίας ἐξέθεσε πρὸ μικροῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, λέγων ὅτι, ὅπως ἐκτοπίσῃ τὸν περὶ οὗ πρόκειται ἀστυνόμον, ὁ ὁποῖος ἀπεδείχθη ὅτι εἶναι φαυλότατον ὄργανον διοικήσεως, ἔχει ἀνάγκην ἀποφάσεως καταδικαστικῆς...

§193Ν. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Ὄχι «ὅπως ἐκτοπίσῃ». Πρέπει νὰ ἐννοώμεθα. Ἐγὼ δὲν εἶπον «ὅπως ἐκτοπίσῃ», ἀλλὰ λέγω, ὅπως ἀπολύσῃ, διότι τότε θὰ προδικάσῃ, ἐνῷ ἐγὼ δὲν ἔχω δικαίωμα νὰ προλάβω τὴν δικαιοσύνην τῆς πατρίδος μου.

§194Θ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗΣ. Ἀλλ’ ἐγὼ φρονῶ, κύριε Πρόεδρε, ἀνεξαρτήτως τῶν μέτρων, ἅτινα θὰ λάβῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς μετὰ τὴν ἀπόφασιν, ὅτι ἔπρεπε πρὸ πολλοῦ νὰ ἐκτοπίσῃ ἐκεῖθεν τὸν διαπράξαντα τοιαῦτα ἐγκλήματα ἀστυνόμον, διότι τὰ ἐγκλήματα, τὰ ὁποῖα διεπράχθησαν παρ’ αὐτοῦ, εἶναι φύσεως ἀτιμαζούσης ἕνα στρατιωτικόν...

§195Κ. ΔΟΥΝΗΣ. Καὶ ἕνα ἀστυνόμον.

§196Θ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗΣ. Καὶ οἱονδήποτε πολίτην. Ὅταν φέρωνται ἐνταῦθα ἔγγραφα, ἐκ τῶν ὁποίων καταφαίνεται, ὅτι εἷς ἀξιωματικός, νέος μάλιστα τὴν ἡλικίαν ἀξιωματικός,—διότι νομίζω ὅτι εἶναι ἀνθυπολοχαγός,— συνέλαβε γέροντα ἑβδομηκοντούτην, τὸν ἔδειρε, τὸν ἔδεσε καὶ τὸν ἐξέθεσεν εἰς τὸν ἥλιον, καὶ οὕτως εἶχε καταντήσει τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ τὸ σῶμα ἐκ τῶν δαρμῶν, ὥστε ἡ ἰατρικὴ ἔκθεσις ἀναφέρει, ὅτι δὲν ἐφαίνετο μέλος τοῦ σώματος, τὸ ὁποῖον δὲν ἔφερε μώλωπας, ἐγὼ νομίζω, ὅτι ὁ ἀστυνόμος αὐτὸς πρὸ πολλοῦ ἔπρεπε νὰ εὑρίσκηται οὐχὶ μόνον μακρὰν τοῦ τόπου, ἔνθα διεδραμάτισε τὸ πρόσωπον τοῦ δημίου, ἀλλὰ καὶ μακρὰν τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ, καὶ κεκλεισμένος εἰς τὰς φυλακάς. Δὲν γνωρίζω, κύριε Πρόεδρε, ἂν ὑπάρχει Κράτος εἰς τὸν κόσμον, ἂν ὑπάρχει εὐνομουμένη Πολιτεία, ὅπου τοιαῦτα ἐγκλήματα διεπράχθησαν, καὶ ὁ δράστης τῶν ἐγκλημάτων εὑρίσκεται ἀκόμη ἐν τῇ θέσει αὑτοῦ, καὶ θεωρεῖται ὡς ὄργανον τηρήσεως τῆς δημοσίας τάξεως, τῆς ὑπερασπίσεως τῆς ζωῆς καὶ τῆς τιμῆς τῶν πολιτῶν! Μόνον διοίκησις ὁμοία τῆς ἡμετέρας, καὶ κοινωνία θρασύδειλος, οἵα ἡ ἡμετέρα, ἠδύνατο νὰ ἀνεχθῇ τοιοῦτον ὄργανον παραμένον ἐν τῇ διευθύνσει τῆς ἀστυνομίας· καὶ ἀπορῶ ἀληθῶς, πῶς, ἀφοῦ διέρρευσε σχεδὸν τριμηνία ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἡ Κυβέρνησις, ἀποτελουμένη ἀπὸ πολιτισμένους ἀνθρώπους, δὲν ἔχει ἀποστείλει τὸ ὄργανον αὐτὸ κατὰ διαβόλου! Παρατηρῶ ὅμως, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἡ πτυχή, τὴν ὁποίαν ἀνέσυρεν ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Πατρῶν καὶ παρουσίασε τὴν εἰκόνα τῆς ἀθλίας παρ’ ἡμῖν διοικήσεως καὶ τῶν πράξεων τῶν ἀχρειεστάτων αὐτῶν τῶν ὀργάνων τῆς διοικήσεως, δὲν εἶναι μοναδική. Τὸ μαρτυρολόγιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἶναι ἀτελεύτητον· καὶ τονίζω τὴν λέξιν μαρτυρολόγιον, διότι δὲν εὑρίσκω βαρβαρωτέρας καὶ ἀνανδροτέρας πράξεις ἀπὸ τὰς πράξεις καὶ τὰς κακουργίας τὰς διαπραττομένας ἀπὸ τοῦ ἀσφαλοῦς ὑπὸ τῶν λεγομένων ὀργάνων τῆς δημοσίας τάξεως. Παρατηρῶ ὅμως καί τι ἄλλο, ὅτι, ἐνῷ τοσαῦται ἐγένοντο ἐπερωτήσεις ἐπὶ παρεμφερῶν ζητημάτων, βλέπομεν τοὺς κυρίους Ὑπουργοὺς μετὰ μεγίστης ἐπιμονῆς προσπαθοῦντας νὰ ἀποφύγωσι τὰς πράξεις, ν’ ἀποφεύγωσι δὲ τὴν κατάθεσιν ἐγγράφων, ἐκ τῶν ὁποίων θὰ παρασταθῇ ὁποία τις εἶναι ἡ δημοσία διοίκησις παρ’ ἡμῖν. Καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ καταθέσωσι τὴν δικογραφίαν, τὴν ὁποίαν ἐζήτησα πρὸ δύο περίπου μηνῶν, τὴν δικογραφίαν τὴν ἀφορῶσαν ἀστυνόμον ὑπηρετήσαντα ἐν Παξοῖς, ὁ ὁποῖος δὲν γνωρίζω ποίους εἶχε λόγους ἐναντίον ἐντιμοτάτου ἀνδρός, ἐμπόρου ἀνήκοντος εἰς μίαν ἐκ τῶν καλλιτέρων οἰκογενειῶν τοῦ τόπου, ὃν καθύβρισε καὶ ἐξηλοκόπησεν. Ὁ ἀστυνόμος οὗτος, ἀφοῦ δὲν ἠδυνήθη νὰ εὕρῃ ἀφορμήν, ὅπως τιμωρήσῃ τὸν πολίτην τοῦτον, ἐσκέφθη νὰ παίξῃ τὴν ἑξῆς τραγικὴν κωμῳδίαν· συνεφώνησε μετά τινος ἀστυφύλακος νὰ πυροβολήσῃ οὗτος κατὰ τῆς θύρας τῆς κατοικίας τοῦ ἀστυνόμου, κατόπιν δὲ, ἀφοῦ ὁ ἀστυφύλαξ ἐπυροβόλησεν, ὁ ἀστυνόμος παρέλαβε τὴν δημοσίαν δύναμιν, τοὺς χωροφύλακας καὶ τοὺς ἀστυφύλακας, καὶ ἔσπευσεν εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ ἐμπόρου ἐκείνου, καὶ ἐνῷ οὗτος εἰργάζετο μετ’ ἄλλων ἀξιοτίμων ἐμπόρων τῆς πόλεως, συνέλαβεν αὐτὸν καὶ δερόμενον τὸν ἔστειλεν εἰς τὰς φυλακάς! Διετάχθησαν ἀνακρίσεις, ἀπεστάλη πρωτοδίκης ἐκεῖ, καὶ ἐνήργησε τὰς ἀνακρίσεις ταύτας, ἀπεδείχθη δέ, ὅτι ὁ ἀστυνόμος ἐκεῖνος εἶχε διατάξει τὸν ἀστυφύλακα νὰ πυροβολήσῃ, εἶχε παρασκευάσει αὐτὸς τὴν ἐγκληματικὴν κωμῳδίαν, ὅπως εὕρῃ ἀφορμήν, ἐπιρρίπτων εἰς ἐντιμότατον ἄνθρωπον, εἰς φιλήσυχον πολίτην, τὸ ἔγκλημα ἀποπείρας δολοφονίας, νὰ συλλάβῃ αὐτὸν καὶ λάβῃ τὴν κακοῦργον εὐχαρίστησιν νὰ τὸν δείρῃ καὶ τὸν κρατήσῃ ἐπὶ μακρὰς ὥρας εἰς τὰς φυλακάς. Δὲν εἶδον ὅμως ἀκόμη νὰ προσκομισθῇ ἡ δικογραφία ἐκείνη, καίτοι πρὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεως μηνὸς ἐζήτησα αὐτήν.

§197Α. ΡΙΚΑΚΗΣ. Τὸ Δικαστήριον τί εἶπε;

§198Θ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗΣ. Δὲν γνωρίζω, τί εἶπε τὸ Δικαστήριον, ἀλλὰ δὲν ἔχω καμμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι τὸ Δικαστήριον θὰ ἀπαλλάξῃ τὸν ἀστυνόμον ἐκεῖνον, ὅπως δὲν ἔχω καμμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι ὅλαι αἱ ἀποφάσεις τῶν Δικαστηρίων, προκειμένου περὶ ἀστυνομικῶν παρεκτροπῶν, εἶναι ἀθωωτικαί. Ἐπειδή, κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ὑπὲρ πᾶν ἄλλο θέμα ἐν τῇ παρούσῃ Βουλῇ δέον νὰ συζητηθῇ αὐτὴ ἡ κατάστασις τῶν παρανομιῶν, τὰς ὁποίας διαπράττουσι τὰ δημόσια ὄργανα, τὰ ἀστυνομικὰ ἰδίως ὄργανα, ἔχω ζητήσει πολλὰς πληροφορίας, ἔχω ὑποβάλει πολλὰς ἐπερωτήσεις, καὶ παρεκάλεσα τοὺς κυρίους Ὑπουργοὺς νὰ προσκομίσωσιν ἐνταῦθα τὰ σχετικὰ ἔγγραφα, ἐκ τῶν ὁποίων θὰ καταδειχθῇ, ὅτι διεπράχθησαν πράξεις πολὺ χείρονες ἐκείνης, τὴν ὁποίαν ἀνέφερε πρὸ μικροῦ καὶ ἀνέπτυξε διὰ μακρῶν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πατρῶν Βουλευτής. Προσθέτω ἀκόμη καὶ δεκάδα ἄλλων ἐπερωτήσεων, καὶ παρακαλῶ νὰ προσκομισθῶσιν αἱ δικογραφίαι, καὶ ὅταν ἔλθωσιν ἐνταῦθα, πρέπει ν’ ἀναπτυχθῇ διὰ μακρῶν τὸ ζήτημα, καὶ πρέπει νὰ παρουσιασθῇ ἡ εἰκὼν τῆς διοικήσεως, ἥτις ἐλυμαίνετο τὸ Κράτος ἐπὶ μίαν τριετίαν. Καταθέτω, κύριε Πρόεδρε, τὰς ἐπερωτήσεις αὐτάς.

§199Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Βουλευτὰ, νὰ τὰς ἀναγνώσητε.

§200ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗΣ. Νὰ τὰς ἀναγνώσω; Ἀλλὰ θὰ καταναλώσω ὥρας ὁλοκλήρους, διότι ἐγὼ καθ’ ὅλον τὸ ἔτος συνέλεγον τὰς διαπραττομένας κακουργίας ὑπὸ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων καὶ παρεσκεύαζον τὰς ἐπερωτήσεις μου, ὄχι διὰ νὰ παρακωλύσω τὰς ὥρας τῆς ἐργασίας τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ διὰ νὰ καταδείξω δι’ ἀριθμῶν, διὰ τῆς ἀγριότητος τῶν πράξεων, διὰ τῆς βδελυρότητος τῆς ἐπινοίας κακουργιῶν, ἃς μόνον ἐκβράσματα κοινωνικὰ δύνανται νὰ συλλάβωσι, καὶ οὐχὶ ἀστυνόμοι, καὶ ἀξιωματικοὶ μάλιστα τοιοῦτοι, διὰ νὰ καταδείξω, λέγω, δι’ αὐτῶν, ὁποία εἶναι ἡ παρ’ ἡμῖν διοίκησις, ὅτι, παρ’ ὅλους τοὺς φιλελευθέρους ἡμῶν θεσμοὺς, ἡ βαρβαρότης τῆς διοικήσεως ὑπερβαίνει πᾶν ὅριον ἀνοχῆς. Κατ’ ἐμὲ, τὸ κάτοπτρον πεπολιτισμένης κοινωνίας, προοδευούσης κοινωνίας εἶναι ἡ διοίκησις αὐτῆς· ἂν δὲ ἤθελέ τις νὰ συναγάγῃ συμπεράσματα ἐκ τῆς διοικητικῆς παρ’ ἡμῖν ἀθλιότητος περὶ τοῦ βαθμοῦ τοῦ πολιτισμοῦ τῆς ἡμετέρας κοινωνίας, θλιβερὰ θὰ ἦσαν ταῦτα, διότι πάντες οἱ ἐνταῦθα παριστάμενοι ὡς ἀντιπρόσωποι τοῦ ἔθνους ὀφείλομεν νὰ καλύψωμεν τὸ πρόσωπόν μας ἐξ αἰσχύνης, βλέποντες τὴν εἰκόνα τῆς βαρβαρότητος, ἣν προσπαθοῦσι νὰ συγκαλύψωσιν οἱ κύριοι Ὑπουργοί. Συνερχόμεθα ἐνταῦθα, προχειρίζομεν ἢ ἀνεχόμεθα προχειριζομένους ἄλλοθεν Ὑπουργοὺς, ψηφίζομεν νόμους, οὓς ποδοπατεῖ ὁ πρῶτος τυχὸν ἀστυνόμος, ἢ ὁ τελευταῖος τῶν ἀστυφυλάκων, ψηφίζομεν ἑκατομμύρια φόρων, καὶ δὲν ἠδυνήθημεν μετὰ ἑβδομήκοντα ἐτῶν βίον νὰ παράσχωμεν εἰς τὴν χώραν ἀστυνομίαν πεπολιτισμένην καὶ ἀνεκτήν! Ἄλλαι διοικήσεις πεπολιτισμένων Κρατῶν ἐντὸς μιᾶς πενταετίας, εἰς χώρας, οἵα ἡ Βόσνα καὶ ἡ Ἑρζεγοβίνη, κατέστησαν διοίκησιν ἀξιοθαύμαστον, τοιαύτην δ’ ἐπενέργειαν εἶχεν αὕτη ἐπὶ τῶν ἠθῶν τῶν κατοίκων καὶ τῆς προόδου αὐτῶν, ὥστε μετὰ εἰκοσαετίαν δὲν δύναταί τις ν’ ἀναγνωρίσῃ αὐτούς. Τί εἶναι τέλος πάντων αὐτὸ, ὅπερ λείπει ἀφ’ ἡμῶν, ὥστε δὲν δυνάμεθα νὰ δώσωμεν εἰς τὴν χώραν χρηστὴν διοίκησιν; Εἶναι ἡ ἔλλειψις ἱκανότητος διοικητικῆς τῶν κυβερνώντων; εἶναι ἡ ἀμάθεια τῶν βουλευομένων; Οὔτε τὸ ἕν, οὔτε τὸ ἄλλο εἶναι, διότι ἐπὶ τέλους καὶ ἐν ταῖς Κυβερνήσεσι καὶ ἐν ταῖς Βουλαῖς ὑπάρχουσι στοιχεῖα ἀγαθὰ καὶ εὐπαίδευτα. Ἀλλαχοῦ λοιπὸν δέον νὰ ζητηθῇ ἡ ἀφορμὴ τῆς τοιαύτης καταστάσεως, τῆς τοιαύτης διοικητικῆς παραλυσίας, τῆς τοιαύτης ἀσεβείας πρὸς τοὺς νόμους. Ἴσως ἐκ τῆς μελέτης τῶν αἰτουμένων ἐγγράφων θὰ δυνηθῶμεν νὰ ἀνεύρωμεν τὰ αἴτια ταῦτα. Δι’ αὐτὸ κατέθεσα τὰς ἐπερωτήσεις καὶ ἐζήτησα τὰ σχετικὰ ἔγγραφα. Τὸ νὰ ἀναγνώσω ἐκ νέου τὰς ἐπερωτήσεις μου, οὐδὲν ὄφελος θὰ προκύψῃ. Ἡ μελέτη τῶν ἐγγράφων θὰ εἶχε σημασίαν. Δὲν θὰ θελήσῃ νὰ καταθέσῃ ταῦτα ἡ Κυβέρνησις; τόσον τὸ χειρότερον δι’ αὐτὴν, καὶ διὰ τὸν τόπον, καὶ δι’ ἡμᾶς, οἵτινες κατατρίβομεν τὸν καιρόν μας, ἵνα δημιουργῶμεν φυγάδας μὲν ἐν πολέμῳ, Ἀληπασσάδες δὲ ἐν εἰρήνῃ!

§201Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Μετὰ λύπης λαμβάνω τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος. Ὁσάκις μοὶ γίνωνται παράπονα παρὰ συμπολιτῶν μου περὶ παρανομιῶν διαπραχθεισῶν παρὰ ὀργάνων τῆς ἐξουσίας, δὲν ἔρχομαι ν’ ἀπασχολήσω τὴν Βουλήν, ἀλλὰ μεταβαίνω εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ὑποβάλλω τὰ παράπονά μου.

§202ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι σᾶς ἀκούουν.

§203ΡΟΥΦΟΣ. Ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ δὲ ἐπὶ τοῦ προκειμένου νὰ παρατηρήσω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὰ ὅσα ὁ ἀξιότιμος συνάδελφός μου εἶπεν. Ἐγὼ πρὸ μηνῶν παρεπονέθην εἰς τὸ Ὑπουργεῖον κατὰ τοῦ ἀστυνόμου Μπρούμα, καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Θεοτόκης, ὡς Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, τὸν μετέθεσε· καὶ ἦτο περιττὸν νὰ γείνῃ τοιαύτη κατ’ ἐμοῦ ἐπίθεσις. Πρὸ ὀλίγου ἐπίσης παρεκάλεσα τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ μεταθέσῃ ἐκ Πατρῶν τὸν ἀστυνόμον Μιχαλόπουλον, διότι ὑπῆρχον κατ’ αὐτοῦ παράπονα, ὁ δὲ κύριος Ὑπουργὸς τὸν μετέθεσεν.

§204ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Ἀναγκάζομαι νὰ ἀπαντήσω καὶ πάλιν. Ἐγὼ δὲν ἠμφισβήτησα τὰς ἀγαθὰς προθέσεις τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου πρὸς ὑπεράσπισιν τῶν ἀδικουμένων συμπολιτῶν του. Ἐβεβαίωσα μόνον ἕν γεγονός, ὅτι ὁ ἀστυνόμος Δύμης ἔμεινεν εἰς τὴν θέσιν του τῇ ἀπαιτήσει τοῦ κυρίου συναδέλφου. Καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν ἐγνωσμένην παρρησίαν τοῦ Προέδρου τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως κυρίου Βουλευτοῦ ἐκ Κερκύρας, ἂν πολλάκις δὲν παρεκλήθη παρὰ τοῦ συναδέλφου νὰ μὴ μετατεθῇ ὁ ἀστυνόμος. Παρακαλῶ ἀκόμη νὰ μοὶ εἴπῃ, ἂν εἶναι ἀληθὲς καὶ τὸ ἑξῆς, ὅπερ ἀνέγνωσα εἰς ἐφημερίδας ἀναγεγραμμένον ἐν ἀνταποκρίσει ἐκ Πατρῶν, ὅτι, μεθ’ ὅσα καὶ δι’ ὅσα ἠκούσατε περὶ τοῦ εἰρημένου ἀστυνόμου, ὁ κύριος συνάδελφος ἐκ Πατρῶν παρεκάλεσε τὴν Κυβέρνησιν νὰ τῷ ἀπονείμῃ καὶ παράσημον!

§205ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ διακόψωμεν, κύριε Πρόεδρε.

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις μέχρι τῆς ἐνάτης ὥρας. (Γίνεται διακοπὴ ὥρα 8 μ. μ. Ἐπαναλαμβάνεται δὲ ἡ συνεδρίασις ὥρᾳ 10 μ. μ.)

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἐπαναλαμβάνεται ἡ συνεδρίασις. Καθήσατε εἰς τὰς θέσεις σας.

§208Φ. ΝΕΓΡΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἔχω τὴν τιμὴν, κύριοι Βουλευταὶ, νὰ καταθέσω νομοσχέδιον «περὶ χορηγίας ἀναπληρωματικῶν πιστώσεων ἐκ δραχ. 287,543.14 ἐπὶ διαφόρων κεφαλαίων καὶ ἄρθρων τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν τῆς χρήσεως τοῦ 1901». Ἐπίσης ἄλλο νομοσχέδιον «περὶ χορηγίας ἀναπληρωματικῆς πιστώσεως ἐκ δραχμῶν 11,330 ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως τῆς χρήσεως τοῦ ἔτους 1901».

§209ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλουσι τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 149–150). Ὁ βουλευτὴς Ζακύνθου κ. Διον. Στεφάνου ὑποβάλλει τροπολογίαν «ἀφορῶσαν εἰς τὴν διόρθωσιν τῆς μεταφράσεως τοῦ ἄρθρου 2 §§ 9 καὶ 17 καὶ τοῦ ἄρθρου 4 τῆς μεταξὺ τοῦ Βελγίου συνθήκης περὶ ἀμοιβαίας ἐκδόσεως ἐγκληματιῶν». Ἡ τροπολογία θέλει τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 151). Ὁ κύριος Μπακόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§210Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐτυχέστερος ἐμοῦ ἦτο ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πατρῶν συνάδελφος καὶ φίλος μου, ὄχι ὅτι μὲ προέλαβε, προκειμένου περὶ ἀστυνομικῶν, ἀλλὰ διότι ηὐτύχησε νὰ ἔχῃ τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα αὐτὸς ἐζήτησε πρὸς ἀπόδειξιν τῶν λόγων του καὶ τῶν ἰσχυρισμῶν, τοὺς ὁποίους ἐπεκαλέσθη, ὅπως ἀνεγείρῃ τὸν πέπλον τὸν καλύπτοντα τὸ ἀστυνομικὸν σύστημα, τὸ ὁποῖον ἀπό τινος μᾶς διέπει. Πάντες, Κύριοι, οἱ βιοῦντες ἐξ ὑμῶν ἐν ταῖς ἐπαρχίαις γινώσκετε τὴν ἀθλίαν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν περιῆλθε τὸ ἀστυνομικὸν Σῶμα. Ἡ κατάστασις αὕτη βεβαίως, πρέπει, Κύριοι, νὰ ἐμβάλῃ εἰς σκέψεις τὸ νομοθετικὸν Σῶμα, ἵνα τέλος πάντων γνωσθῇ, ἂν τὸ Κράτος αὐτὸ, τὸ ὁποῖον ὀνομάζεται Ἑλληνικὸν Βασίλειον, ἔχει ἀνάγκην ἀστυνομίας ἢ ὄχι, καὶ ἂν ἡ ἀστυνομία, ἡ ὁποία ὑπάρχει, εἶναι ἀστυνομία πρὸς πρόληψιν ἀδικημάτων καὶ φρούρησιν τῆς τάξεως, ἢ πρὸς δημιουργίαν πολλαπλῶν καὶ πολυποικίλων ἐγκλημάτων πρὸς ἰδιοτέλειαν καὶ πρὸς χρηματισμὸν τῶν διαχειριζομένων τὴν ἀστυνομικὴν ἐξουσίαν. Εἶπον ὅτι μὲ προέλαβεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, διότι κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 7 Φεβρουαρίου παρεκάλεσα τὸν ἀξιότιμον κ. ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργὸν «νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, ἐὰν κατὰ τὸ παρελθὸν θέρος, ἤτοι ἀπὸ τοῦ Μαΐου μέχρι τέλους Αὐγούστου 1901, ὑπῆρξεν ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Μαντινείας στρατιωτικὸν ἀπόσπασμα, ἀνεξάρτητον τῶν κατὰ δήμους στρατιωτικῶν ἀστυνομιῶν. Ποῖοι λόγοι προὐκάλεσαν τὴν συγκρότησιν τοιούτου ἀποσπάσματος; Τίς ἦτο ὁ διοικητὴς τοῦ ἀποσπάσματος αὐτοῦ; Τὸ ἀπόσπασμα τοῦτο ἐσεβάσθη τοὺς Ἑλληνικοὺς νόμους, ἢ προέβη εἰς ἐκνόμους πράξεις, καὶ τίνας; Τὸ Ὑπουργεῖον ἔλαβε γνῶσιν τῶν ἐκνόμων πράξεων τοῦ ἀποσπάσματος, καὶ τί ἐνήργησεν ἐπὶ τούτων; Διετάχθησαν ἀνακρίσεις κατὰ τοῦ ἀποσπάσματος τούτου; Ἐὰν ναὶ, παρακαλῶ νὰ προσαχθῇ ἡ δικογραφία εἰς τὴν Βουλὴν μετὰ τῶν ἐκθέσεων τῶν μαρτυριῶν.»

§211Γ. ΚΟΡΠΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Δὲν μοὶ ἐστάλη ἡ ἐπερώτησίς σας.

§212Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπὸ τῆς 7 Φεβρουαρίου! Ἔχω τὸ ἐπίσημον πρακτικόν.

§213Γ. ΚΟΡΠΑΣ. Δὲν μοὶ ἐστάλη· ἐπὶ ὅσων μοὶ ἐστάλησαν κατέθεσα τὰς ἀπαντήσεις. Καὶ σήμερον ἔτι κατέθεσα τοιαύτας.

§214Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ δὲ νέον, μεγαλείτερον ζήτημα ἐγεννήθη, νὰ προσαχθῶσι τὰ ἔγγραφα ταῦτα, ἕνεκα παρατηρήσεως τοῦ συμπολίτου μου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος, ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Χοϊδᾶν, ἐβεβαίωσε τὴν Βουλὴν, ὅτι τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα εἶναι ἐκτεθειμένα εἰς πολλαπλᾶς συκοφαντίας.

§215Ν. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐπιτρέπετε; Δὲν ἐνόησα νὰ προσβάλω κανένα, ἀλλὰ τοιαύτη εἶναι ἡ φύσις τοῦ ζητήματος, εἶπον.

§216Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως ἐγὼ νομίζω, ὅτι ὄχι μόνον τοιαύτη εἶναι ἡ φύσις τοῦ ζητήματος, ἀλλὰ χρειάζεται καὶ μέγα θάρρος εἰς τοὺς ἀδικουμένους, ὅπως καταγγείλωσι τὰς παραβάσεις τοῦ ἀστυνομικοῦ Σώματος. Αἱ παραβάσεις εἶναι τοιαῦται καὶ τηλικαῦται, ὥστε νὰ προξενῶσι φρίκην εἰς πάντα· διαπράττονται δὲ κατ’ ἐκείνων τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα ὄχι μόνον δὲν ἔχουσι τὸ θάρρος νὰ καταγγείλωσιν, ἀλλὰ δὲν ἔχουσι καὶ τὰ μέσα πρὸς σύνταξιν τῆς καταγγελίας. Ὅτε, Κύριοι, κατήγγειλα διὰ τῆς ὑπογραφῆς μου καὶ τῆς δημοσιογραφίας τὰ διαπραχθέντα ἐν τῇ ἐμῇ ἐπαρχίᾳ ὑπὸ τοῦ ἀποσπάσματος, καὶ τότε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἐμὸς συμπολίτης ἐχαρακτήρισε τὰ ὑπ’ ἐμοῦ καταγγελθέντα ὡς ὑπερβολικά. Ἐπεθύμουν λοιπόν, κύριε Ὑπουργὲ, νὰ προσαχθῶσι τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα σᾶς ἐζήτησα, μετὰ τῆς σχετικῆς δικογραφίας, ἵνα βεβαιωθῇ καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ὄχι μόνον ὑπερβολικὰ δὲν ἦσαν, ἀλλ’ οὔτε τὸ πολλοστημόριον δὲν κατήγγειλα τῶν διαπραχθέντων. Κατήγγειλα μόνον ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀντελήφθην ἰδίοις ὄμμασιν, ἀλλὰ δὲν ἤμην ἐπαρκὴς νὰ ἀντιληφθῶ πάντα τὰ διαπραχθέντα ἐν τῇ ἐμῇ ἐπαρχίᾳ. Ἤθελον λοιπὸν παρακαλέσει νὰ προσαχθῶσι τὰ ἔγγραφα ἐκεῖνα μέχρι τῆς Δευτέρας· διότι, ἂν δὲν προσαχθῶσι, τότε θὰ λάβω τὸν λόγον, ἵνα συζητήσω περὶ τοῦ ἐν γένει ἀστυνομικοῦ συστήματος, τὸ ὁποῖον μᾶς διέπει.

§217ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, σχετικῶς Σὺν ταῖς πληροφορίαις, τὰς ὁποίας ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Μαντινείας ἐζήτησε, θὰ παρακαλέσω καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῆς Δικαιοσύνης νὰ προσαγάγῃ ἐν πρώτῃ εὐκαιρίᾳ εἰς τὴν Βουλὴν πίνακα, ἐμφαίνοντα τὰς μηνύσεις, αἱ ὁποῖαι ἐνεχειρίσθησαν κατὰ τοῦ ἀστυνόμου Τεγέας ἀπὸ τῆς ἐποχῆς, καθ’ ἣν ὑπηρετεῖ ἐν Τεγέᾳ, ἤτοι ἀπὸ τοῦ μηνὸς Σεπτεμβρίου καὶ ἐντεῦθεν, καὶ νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν, ποία ἐνέργεια ἐγένετο ἐπὶ τῶν καταγγελιῶν, αἵτινες ἐπεδόθησαν κατ’ αὐτοῦ· ἐνηργήθησαν αἱ μηνύσεις ἐκεῖναι, ἀφοῦ μάλιστα παρῆλθον ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης μέχρι τοῦδε μῆνες τόσοι; καὶ ἂν δὲν ἐνηργήθησαν, τὸν λόγον, οὗ ἕνεκα δὲν ἐνηργήθησαν· διότι ὁ ἀστυνόμος αὐτὸς, δὲν θ’ ἀγνοῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς, ὅτι τυγχάνει υἱὸς τοῦ νομάρχου Ἀρκαδίας, καὶ ὅτι κατ’ αὐτοῦ κατηγγέλθησαν ὄργια, ἀλλὰ μέχρι τοῦδε οὐδεμία ἐγένετο ἐνέργεια. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ συγχρόνως τῆς Δικαιοσύνης νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν, διατί ἡ Δικαιοσύνη, καὶ ἰδίᾳ ἡ Εἰσαγγελικὴ ἀρχὴ, δὲν πράττει τὸν καθῆκόν της.

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Δηλιγιάννης.

§219Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐγὼ δὲν θὰ ὁμιλήσω περὶ δημοσίας ἀσφαλείας, ἀλλὰ περὶ ἄλλων θεμάτων.

§220Κ. ΔΟΥΝΗΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§221Α. ΚΑΡΑΤΖΑΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§222Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Προχθὲς ἀνέφερα εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι δὲν ἐδημοσιεύθη εἰσέτι ὁ προσωρινὸς ἀπολογισμὸς τοῦ 1899, ἂν καὶ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχωμεν καὶ τὸν ὁριστικὸν ἀπολογισμόν...

§223ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐδημοσιεύθη.

§224Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἀλλ’ ἤκουσα φωνῶν, ὅτι ἐδημοσιεύθη, εἰς οὐδὲν ὅμως φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως εὗρον αὐτόν. Τὰ φύλλα τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως, τὰ ὁποῖα ἔχω καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι πλήρης σειρὰ, βεβαιοῦσιν, ὅτι ἐντὸς τοῦ ἔτους 1900 ἐδημοσιεύθη ἡ προσωρινὴ κατάστασις τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ 1899 ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου τοῦ 1899 μέχρι τέλους Μαρτίου 1900, καὶ ἑτέραν μέχρι τέλους Αὐγούστου 1900. Ὅθεν ἔχομεν κατάστασιν προσωρινὴν τῶν εἰσπράξεων καὶ τῶν δαπανῶν τῶν γενομένων μέχρι τέλους Αὐγούστου τοῦ 1900, ἐλλείπει δὲ τῶν μηνῶν Σεπτεμβρίου καὶ Ὀκτωβρίου, μολονότι καὶ κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα τὸ μεταξὺ τοῦ Ἀπριλίου καὶ τοῦ Αὐγούστου δὲν ἐδημοσιεύθη, οὔτε κατὰ Μάϊον, οὔτε κατὰ Ἰούνιον, οὔτε κατὰ Ἰούλιον, προσωρινὴ κατάστασις. Ἐπεθύμουν νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐξετάσῃ, ἐὰν τυχὸν ὑπάρχει προσωρινὸς ἀπολογισμὸς τοῦ 1899, καὶ ἂν ὑπάρχῃ, νὰ διανεμηθῇ καὶ νὰ σταλῇ καὶ εἰς ἐμὲ ἀντίτυπον. Ἐπειδὴ δὲ πρόκειται νὰ συζητηθῇ προσεχῶς ὁ Προϋπολογισμὸς, ἐπανέρχομαι, ζητῶν αὖθις πληροφορίας τινὰς, τὰς ὁποίας ἐζήτησα περὶ τῶν οἰκονομικῶν πραγμάτων. Εἶχον λάβει πληροφορίαν, ὅτι ἐν τῷ Νοσοκομείῳ τοῦ Βόλου ὑπῆρχε προσωπικὸν πολυάριθμον. Παρεκάλεσα δὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ καταθέσῃ κατάλογον τῶν ἐκεῖ ὑπηρετούντων ἀξιωματικῶν, ὑπαξιωματικῶν καὶ στρατιωτῶν· ὁ δὲ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν κατέθηκε τῷ ὄντι κατάλογον, καθ’ ὃν οἱ μισθοὶ, οἱ πληρωνόμενοι εἰς τὸ προσωπικὸν τοῦ στρατιωτικοῦ Νοσοκομείου ἐν Βόλῳ, ἀνέρχονται εἰς δραχ. 1012.80. Ἐζήτησα προσέτι νὰ μάθω, ποία εἶναι ἡ δύναμις τῶν ἐν Βόλῳ φρουρουσῶν στρατιωτικῶν δυνάμεων, πρῶτον ποίων ὅπλων εἰσὶν αἱ μονάδες, δεύτερον πόσην δύναμιν ἔχει ἑκάστη τῶν μονάδων τούτων. Ὁ δὲ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν κατέθηκε σημείωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν παρόντες ἐν Βόλῳ εἶναι 485, ἀπεσπασμένοι 656, προσκεκολλημένοι 678, ἀλλὰ δὲν ἐνόησα, ἂν εἶναι ἀπεσπασμένοι ἀπὸ ἄλλας μονάδας εἰς τὸν Βόλον, ἢ ἀπὸ τὸν Βόλον εἰς ἄλλας μονάδας, προσκεκολλημένοι ποῦ; Διὰ τοῦτο ἐπεθύμουν νὰ μοὶ δοθῇ διασάφησις.

§225Γ. ΚΟΡΠΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Δηλῶ, ὅτι τὸ Νοσοκομεῖον δὲν ὑφίσταται πλέον ἐν Βόλῳ.

§226Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐγὼ ὑπέθετον, ὅτι, ἐὰν ἡ δύναμις τῶν ἐν Βόλῳ ὑπαρχουσῶν μονάδων στρατοῦ δὲν ἦναι μεγάλη, ἔδει νὰ συστηθῇ Θεραπευτήριον, ἀντὶ Νοσοκομείου.

§227Γ. ΚΟΡΠΑΣ. Αὐτὸ ἐγένετο ἀκριβῶς. Συνεστήθη Νοσοκομεῖον ἐν Τυρνάβῳ, καὶ ἐγένετο Θεραπευτήριον ἐν Βόλῳ.

§228Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶχον ζητήσει πληροφορίαν ἑτέραν παρὰ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, ἤτοι νὰ ἀνακοινώσῃ εἰς τὴν Βουλήν, πόσαι ἰδιωτικαὶ οἰκίαι ὑπάρχουσι μεμισθωμέναι ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας τῆς Γενικῆς Ἀποθήκης ἐν Βόλῳ, καὶ ἐπὶ τίνι μισθώματι ἑκάστη. Ὁ κ. Ὑπουργὸς κατέθηκε σήμερον ἔκθεσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν οὐδεμία οἰκία ἰδιωτικὴ ὑπάρχει μεμισθωμένη, καὶ ἡ πληροφορία αὕτη εἶναι ἀκριβὴς διὰ τὴν 9 Μαρτίου. Ἀλλὰ διὰ τὸ χρονικὸν διάστημα τὸ πρὸ τῆς 9 Μαρτίου, ἤτοι κατὰ τὸ 1901, ὑπῆρχον μεμισθωμέναι οἰκίαι, καὶ κατὰ τὴν σημείωσιν, τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἔχω, αἱ οἰκίαι αὗται ἦσαν τέσσαρες, τὸ δὲ κατὰ μῆνα πληρωνόμενον ἐνοίκιον ἀνήρχετο εἰς 470 δραχμάς, τὸ ὑλικὸν δὲ τοῦ στρατοῦ, ὅπερ ὑπῆρχεν ἐν ταῖς ἀποθήκαις Βόλου, ἦτο τοσοῦτον ὀλίγον, ὥστε ἠδύνατο νὰ τοποθετηθῇ ἐν τοῖς στρατῶσι τοῦ πυροβολικοῦ, οἱ ὁποῖοι τυγχάνουσι κενοί. Ὑπῆρχε δὲ ἐκτὸς τούτου καὶ Στρατολογικὸν Γραφεῖον, τὸ ὁποῖον ἦτο τοποθετημένον ἐν ἰδιωτικῇ οἰκίᾳ ἐν Βόλῳ ἐπὶ μηνιαίῳ ἐνοικίῳ δραχ. 175· προσέτι ἡ Ὑγειονομικὴ ἀποθήκη ἐν Βόλῳ ἐν ἰδιωτικῇ οἰκίᾳ καὶ ἐπὶ ἐνοικίῳ δραχμῶν 300. Ἑπομένως ἔχομεν τὴν οἰκίαν, ἡ ὁποία εἶναι μεμισθωμένη ὡς Στρατολογικὸν Γραφεῖον, ἥτις ὑπάρχει καὶ νῦν, ἔχομεν τὴν οἰκίαν, ἡ ὁποία εἶναι μεμισθωμένη ὡς Ὑγειονομικὴ ἀποθήκη, καὶ προσέτι ὑπῆρχον καὶ τέσσαρες ἄλλαι οἰκίαι μεμισθωμέναι. Πῶς δὲ νῦν δὲν ὑπάρχουσιν; Ἡ πληροφορία, τὴν ὁποίαν ἔχω, εἶναι, ὅτι κατὰ τὴν ἐπιθεώρησιν τοῦ στρατοῦ ὁ τότε φρούραρχος ἐν Βόλῳ ἀντισυνταγματάρχης κύριος Πίκουλας παρέστησεν εἰς τὸν Διάδοχον, διατρίβοντα τότε ἐν Βόλῳ, ὅτι εἶναι σπατάλη δημοσίου χρήματος νὰ διατηρῶσιν οἰκίας τέσσαρας μεμισθωμένας ἄνευ ἀνάγκης τινὸς, ὅτι δὲ ἡ Α. Β. Ὑψηλότης ἐφρόντισε καὶ ἐξηκρίβωσε τὸ γεγονὸς, καὶ διέταξε τὴν ἐκκένωσιν τῶν οἰκιῶν, ἀλλὰ πρὶν ἢ διαταχθῇ ὑπὸ τοῦ Διαδόχου ἡ ἐκκένωσις τῶν οἰκιῶν, αἱ οἰκίαι ἦσαν μεμισθωμέναι ὑπὸ τοῦ Δημοσίου. Εἶναι πραγματικὴ, καθαρὰ διασπάθησις δημοσίου χρήματος. Διὰ τοῦτο σᾶς παρακαλῶ νὰ πληροφορήσητε τὴν Βουλήν, ἐὰν πραγματικῶς ὑπῆρχον μεμισθωμέναι, πρὶν ἢ κενωθῶσιν αἱ οἰκίαι, ἐὰν ὑπῆρχον μεμισθωμέναι τέσσαρες οἰκίαι, ποῖον ἦτο τὸ ἐνοίκιον ἑκάστης αὐτῶν, ἐὰν δ’ ἀληθῶς ἐπὶ τῇ καταγγελίᾳ τοῦ φρουράρχου Βόλου περὶ τοῦ ἀχρήστου αὐτῶν διετάχθη ὑπὸ τοῦ Διαδόχου ἡ ἐκκένωσις αὐτῶν, καὶ πότε ἐκενώθησαν αἱ οἰκίαι. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν νὰ καταθέσῃ εἰς τὴν Βουλὴν πίνακα, δηλοῦντα τὰς κατὰ μέρος λεπτομερεῖς δαπάνας, τὰς γενομένας ἐπὶ τῆς πιστώσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν τοῦ 1901 εἰς ἐκτάκτους ἀποστολὰς καὶ ἀποζημιώσεις. Τὸ ποσὸν, τὸ ὁποῖον σημειοῦται ἔν τινι προσωρινῇ καταστάσει τῶν εἰσπραχθέντων ἐσόδων καὶ δαπανηθέντων ἐξόδων, ὡς δαπανηθὲν εἰς ἐκτάκτους ἀποστολὰς, ἀνῆλθεν εἰς δρ. 16,727.58. Ἐπεθύμουν νὰ μάθω τὴν κατ’ ἄτομον γενομένην δαπάνην καὶ κατὰ χρόνον, ἢ τὰς λεπτομερείας τῆς διαθέσεως τοῦ ποσοῦ τούτου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶχεν ἐπερωτηθῆ περὶ τοῦ διευθύνοντος τὴν ἀστυνομίαν Ἀγραίων, ὅστις εἶχε καταγγελθῆ παρὰ δημοσίου εἰσπράκτορος, ὅτι συνελάμβανε τοὺς ὀφειλέτας τοῦ Δημοσίου καὶ τοὺς ἀπέλυε, τοὺς μὲν χαριζόμενος εἰς ἄτομα, τοὺς δὲ ἀφοῦ ἐφορολόγει διὰ χρημάτων, καὶ δι’ αὐτὸ εἶχε καταγγελθῆ· εἶχε δὲ παρακληθῆ ὁ κύριος Ὑπουργὸς νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, ἐὰν εἶχε λάβει ποτὲ καταγγελίαν τινὰ κατὰ τοῦ ἀστυνόμου τούτου· ἀλλ’ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ πληροφορίας, τὴν ὁποίαν κατέθηκεν εἰς τὴν Βουλήν, ἐπληροφόρησεν αὐτήν, ὅτι καμμίαν εἴδησιν δὲν εἶχε περὶ τούτου. Τὸ πρᾶγμα μοὶ φαίνεται ὀλίγον καινότροπον, διότι, ἐὰν ἀστυνόμος κατηγγέλθη ὑπὸ τῆς οἰκονομικῆς ἀρχῆς καὶ παρεπέμφθη εἰς τὸ Στρατοδικεῖον, νὰ μὴ ἔχῃ πληροφορίας τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, μοι φαίνεται παράλειψις ἀσύγγνωστος τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς, ἡ ὁποία δὲν ἔσπευσε νὰ πληροφορήσῃ τὸ Ὑπουργεῖον, ὅτι ὁ ἀστυνόμος εἰσήχθη εἰς τὸ Στρατοδικεῖον ἐπὶ ἀπιστίᾳ...

§229Κ. ΖΩΤΟΣ. Ἐπιτρέπετε μίαν πληροφορίαν;

§230Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Μάλιστα.

§231Κ. ΖΩΤΟΣ. Ἡ ἐπερώτησις ὑμῶν, ἡ ὁποία ἀπηυθύνετο πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἡ ἐκτυπωθεῖσα ἐν τοῖς ἐπισήμοις πρακτικοῖς, ἀναφέρει περὶ ἀστυνόμου Ἀγράφων καὶ ὄχι ἀστυνόμου Ἀγραίων. Ὅσον δ’ ἀφορᾷ τὸν ἀστυνόμον Ἀγραίων, ἐπειδὴ εἶναι τῆς ἰδιαιτέρας μου ἐπαρχίας, πληροφορῶ, ὅτι κατηγγέλθη ὑπὸ πολιτῶν τινων καὶ ὑπὸ τοῦ μοιράρχου, ὅτι παρεῖχεν εὐκολίας εἰς ὀφειλέτας τοῦ Δημοσίου συλληφθέντας, καὶ παρεπέμφθη εἰς τὸ Στρατοδικεῖον καὶ κατεδικάσθη εἰς ἕξ μηνῶν φυλάκισιν. Ὁ ἀστυνόμος δ’ αὐτὸς ὀνομάζεται Χρῆστος Παπαθανασίου.

§232Ν. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). «Ἀγράφων» ἔλεγεν ἡ ἐπερώτησις.

§233Κ. ΖΩΤΟΣ. Ἴσως εἶναι τυπογραφικὸν λάθος.

§234Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐπεθύμουν νὰ μάθω, ἐὰν ἐπελήφθη τῆς ποινικῆς δίκης τὸ Στρατοδικεῖον, καὶ ἂν ἐξεδικάσθη ἡ ὑπόθεσις ὑπὸ τοῦ Στρατοδικείου, καὶ ἂν αὐτὸς ἐξακολουθεῖ νὰ μένῃ ἀστυνόμος Ἀγραίων. Ἐπίσης παρακαλῶ τοὺς Ὑπουργοὺς τῶν Στρατιωτικῶν καὶ τῆς Δικαιοσύνης νὰ πληροφορήσωσι τὴν Βουλήν, ἐὰν μετὰ τὴν καταγγελίαν τῆς πράξεως τοῦ ἀστυνόμου εἶχον πληροφορίας τὰ Ὑπουργεῖα τῶν Στρατιωτικῶν καὶ τῆς Δικαιοσύνης περὶ τῆς καταγγελίας, ἡ ὁποία ἐγένετο κατὰ τοῦ ἀστυνόμου, καὶ περὶ τῆς παραπομπῆς αὐτοῦ εἰς τὸ Στρατοδικεῖον.

§235Φ. ΝΕΓΡΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Δύο λέξεις εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀξιοτίμου Βουλευτοῦ ἐκ Γόρτυνος. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν προσωρινὸν ἀπολογισμὸν τοῦ 1899, οὗτος ἐτυπώθη ἐν τῷ τεύχει τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ 1901.

§236Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Εἰς τὴν «Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως» δὲν ὑπάρχει.

§237ΝΕΓΡΗΣ. Ὡς ἐπληροφορήθην, δὲν ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπληροφορήθην ὅμως, ὅτι συνήθως οἱ προσωρινοὶ ἀπολογισμοὶ δὲν δημοσιεύονται τακτικῶς.

§238Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Πληροφορῶ ὑμᾶς, ὅτι καθ’ ὅλον τὸ παρελθὸν σπανιωτάτη ἐξαίρεσις ἦτο νὰ μὴ δημοσιεύηται κατὰ μῆνα ἡ προσωρινὴ κατάστασις τῶν εἰσπραττομένων ἐσόδων καὶ δαπανωμένων ἐξόδων. Ἑπομένως ἡ κατάστασις ἡ προσωρινή, ἡ βεβαιοῦσα τὰ δαπανηθέντα καὶ τὰ εἰσπραχθέντα κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος μέχρι τῆς 31 Ὀκτωβρίου, ἐδημοσιεύετο κατὰ τὸν μῆνα Νοέμβριον, ἢ κατὰ τὸν μῆνα Δεκέμβριον, τακτικῶς, οὐδέποτε δὲ τὸ ἑπόμενον ἔτος, δηλαδὴ τὸ τρίτον ἔτος τῆς χρήσεως.

§239Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Νομίζω, ὅτι ὄχι μόνον ὁ προσωρινὸς ἀπολογισμός, ἀλλὰ καὶ ὁ ὁριστικὸς ἀπολογισμός, —καὶ ἐννοῶ τὸν ὁριστικὸν ἀπολογισμὸν τὸν συντασσόμενον παρὰ τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, —καὶ οὗτος ἂν ἐπισπευσθῇ ἐπ’ ὀλίγον, δύναται νὰ διανεμηθῇ, καὶ νὰ λάβωμεν γνῶσιν τῶν ἀποτελεσμάτων, διότι πρὸ πολλοῦ γνωρίζω, ὅτι πάντα τὰ στοιχεῖα εἶναι προητοιμασμένα, καὶ θὰ ἦτο δυνατὸν πρὸ πολλοῦ καιροῦ νὰ συνταχθῇ καὶ νὰ ὑποβληθῇ ὁ ἀπολογισμὸς οὗτος. Νομίζω ὅτι, ἐὰν θελήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν σύνταξιν καὶ τὴν τύπωσιν αὐτοῦ, θὰ ἦναι δυνατὸν νὰ διανεμηθῇ.

§240Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Κατὰ τὸ δυνατὸν θὰ ἐπισπευσθῇ.

§241Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐγὼ δὲν γνωρίζω τι περὶ τούτου, ἀλλὰ ποιοῦμαι γνωστὸν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι σπανιώτατα συμβαίνει νὰ ἀπομένῃ ἐπὶ τοσοῦτον ἡ δημοσίευσις τοῦ ἀπολογισμοῦ, ὥστε νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ τέλος τοῦ ἔτους χωρὶς νὰ ἦναι δημοσιευμένος ὁ ἀπολογισμὸς τοῦ προπαρελθόντος ἔτους.

§242Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δώσῃ διασαφήσεις τινὰς ἐπὶ μιᾶς τῶν δηλώσεών του, ἐπὶ τῆς δηλώσεως τῆς ἀναφερομένης εἰς τὴν χρῆσιν τοῦ 1897. Κατὰ τὸν νόμον τῆς 29 Μαρτίου 1900, ἡ πίστωσις αὕτη, ἡ ἀφορῶσα δαπάνας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν καὶ ἀνερχομένη εἰς 2,248,855 δραχμὰς, ἀναφέρεται εἰς ἐκκρεμεῖς στρατιωτικὰς προκαταβολὰς δι’ ἐκτάκτους δαπάνας τοῦ ἔτους 1897 καὶ κατὰ ῥητὴν διάταξιν τοῦ νόμου τούτου διὰ δηλώσεως τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν μετὰ τὴν ἐκκαθάρισιν αὐτῶν, αἵτινες ἠδύναντο νὰ γείνωσι συμφώνως μὲ τὸν νόμον τοῦτον ἄνευ ἐκδόσεως ἐνταλμάτων, ἀλλὰ δι’ ἁπλῆς ἐξελέγξεως, ὡς περιγράφει αὐτὸς ὁ νόμος, ν’ ἀναγραφῶσιν εἰς τὴν χρῆσιν τοῦ 1897. Οὗτος εἶναι ὁ νόμος, καὶ ἑπομένως συμφώνως μὲ τὸν νόμον ὑπέβαλε τὴν πίστωσιν ταύτην ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ἀλλ’ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, τοὐλάχιστον ἐφ’ ὅσον γνωρίζομεν τὰς γνώμας αὐτοῦ, δὲν ἔχει τὰς αὐτὰς γνώμας, τὰς ὁποίας εἶχεν ὁ προκάτοχος αὐτοῦ καὶ ἄλλοι, ὅσον ἀφορᾷ τάξιν τινὰ λογιστικήν· δὲν νομίζει, ὅτι δαπάναι τινες, βαρύνουσαι τὸν Προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους, εἴτε κατὰ ἕνα εἴτε κατ’ ἄλλον τρόπον, πρέπει νὰ μὴ ἀναγράφωνται εἰς τοὺς Προϋπολογισμούς, ἢ πρέπει νὰ μεταβιβάζωνται εἰς ἄλλην χρῆσιν, ὅπως μείνῃ ἐλευθέρα ἡ χρῆσις, ἡ ὁποία πράγματι βαρύνεται. Καὶ ἐπειδὴ τὴν γνώμην ταύτην συμμερίζομαι καὶ ἐγὼ, διὰ τοῦτο θὰ ζητήσω ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μᾶς εἴπῃ, πόθεν τὰ 2,248,855 αὐτὰ θὰ καταβληθῶσι. Θὰ καταβληθῶσι πρὸς συμπλήρωσιν τῶν προκαταβολῶν, φυσικὰ, ἀλλὰ ποία εἶναι ἡ χρῆσις, ἡ ὁποία πράγματι θὰ ἐπιβαρυνθῇ;

§243Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Ὁ νόμος ὁρίζει.

§244Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Εἶπον πρότερον, ὅτι ὁ νόμος ὁρίζει, καὶ δὲν εἶπον, ὅτι ἐπράξατέ τι ἐναντίον τοῦ νόμου· ἀλλὰ λέγω ἐπίσης, ὅτι ὁ νόμος τῷ ὄντι παρουσιάζει τι τὸ ἔκρυθμον καὶ τὸ μὴ τακτικὸν λογιστικῶς. Εἶναι νόμος, ὁ ὁποῖος ἐνδεικνύει τροποποίησιν χάριν τῆς τάξεως. Ἡ χρῆσις τοῦ ἔτους 1897 παρουσιάζει δαπάνας 137,043,929, καὶ ἔσοδα 98,485,825, ἑπομένως ἔλλειμμα 38,558,104. Τὸ ἔλλειμμα τοῦτο, ὡς γνωρίζομεν, ἐπληρώθη ἐκ τοῦ δανείου τῶν 150,000,000. Τὸ δάνειον τῶν 150,000,000 ἐχρησίμευσε πρὸς τρεῖς σκοπούς: διὰ τὴν πληρωμὴν τῆς ἀποζημιώσεως πρὸς τὴν Τουρκικὴν ἐπικράτειαν, διὰ τὴν ἐξόφλησιν διαφόρων ὀφειλῶν τοῦ Δημοσίου εἰς χρυσὸν, καὶ διὰ τὴν κάλυψιν τοῦ ἐλλείμματος τοῦ 1897. Δὲν ἠξεύρω, ἂν τὰ 38 περίπου ἑκατομμύρια δραχμῶν τοῦ ἐλλείμματος τούτου δὲν ἀπερρόφησαν τὸ ὅλον τοῦ ὑπολοίπου τοῦ δανείου μετὰ τὰς δύο ἀνάγκας, τὴν πληρωμὴν τῆς ἀποζημιώσεως καὶ τὴν ἐξόφλησιν διαφόρων χρεῶν τοῦ Δημοσίου εἰς χρυσόν. Νομίζω, ὅτι τὸ ἔλλειμμα τοῦ 1897 ἀπερρόφησεν ὁλόκληρον τὸ ὑπόλοιπον τοῦ δανείου...

§245Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Λανθάνεσθε.

§246Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Τοῦτο ἀκριβῶς ἤθελον νὰ μάθω, ἐὰν ἡ χρῆσις τοῦ 1897 ἔχει διαθέσιμόν τι ποσὸν εἴτε ἐκ τῶν ἐσόδων αὐτῆς, εἴτε ἐκ τοῦ ὑπολοίπου τοῦ δανείου τῶν 150 ἑκατομμυρίων. Βεβαίως ὁ νόμος εἶναι λογικὸς, καὶ τακτικὴ ἡ διάταξις αὕτη τοῦ νόμου. Πρέπει νὰ πληρωθῇ τὸ ποσὸν τῶν 2,248,855 ἐκ τοῦ περισσεύματος τῆς χρήσεως τοῦ 1897, ἢ ἐκ τοῦ ὑπολοίπου τοῦ δανείου. Ἐὰν ὅμως δὲν ἔχῃ ἡ χρῆσις τοῦ ἔτους 1897, εἴτε ἐκ τῶν τακτικῶν αὐτῆς ἐσόδων, εἴτε ἐκ τοῦ ὑπολοίπου τοῦ δανείου, ποσόν τι, ὅπως πληρώσῃ τὴν πίστωσιν ταύτην, νομίζω ὅτι εἶναι ἄδικον νὰ ἐπιφορτίζωμεν χρῆσιν ἐν ἐλλείμματι ἤδη ἢ μὴ ἐν ἐλλείμματι διὰ νέας δαπάνης, ἥτις θὰ καταβληθῇ ἐκ τῶν σήμερον ὑπαρχόντων χρημάτων τοῦ Δημοσίου, εἴτε ἐξ ἐσόδων τοῦ 1901 καὶ 1902, εἴτε ἐξ ἄλλης περιουσίας τοῦ Δημοσίου. Διὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μᾶς εἴπῃ, ἂν ἔχει ὑπόλοιπόν τι τοῦ 1897, ὥστε νὰ ἀποβῇ ἡ ἐφαρμογὴ τῆς διατάξεως ταύτης τοῦ νόμου κανονικὴ καὶ τακτικὴ, καὶ ὑπὸ ἔποψιν λογιστικὴν καὶ ὑπὸ ἔποψιν διαχειρίσεως χρηματικῆς, ἢ, ἂν δὲν ἔχῃ τι ὑπόλοιπον, πῶς θὰ συμβιβάσῃ τὴν γνώμην, τὴν ὑγιᾶ κατ’ ἐμὲ, νὰ μὴ ἐπιφορτίζηται ἀδίκως χρῆσίς τις δι’ ἀνάγκης ἀνηκούσης εἰς ἄλλην χρῆσιν, πῶς θὰ συμβιβάσῃ τὴν γνώμην ταύτην μὲ τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ἐποιήσατο, ἐπαναλαμβάνω, συμφώνως μὲ τὸν νόμον; Διότι, ἐὰν θέλῃ νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν ὀρθὴν ἀρχὴν, δὲν θὰ ἔχῃ δυσκολίαν νὰ ζητήσῃ καὶ τὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου. Ἐὰν νομίζῃ, ὅτι ἡ διάταξις αὕτη δὲν παρουσιάζῃ τι τὸ ἄτακτον ὑπὸ ἔποψιν λογιστικὴν καὶ διαχειρίσεως χρηματικῆς, ἔχει καλῶς· ἐὰν ὅμως παρουσιάζῃ τοιοῦτον ἡ διάταξις τοῦ νόμου, ἥτις δύναται νὰ τροποποιηθῇ δι’ ἑτέρου νόμου, δὲν δεσμεύει τὴν τακτοποίησιν μιᾶς πληρωμῆς τοῦ Δημοσίου, ἡ ὁποία πρέπει νὰ γείνῃ συμφώνως μὲ τὴν λογικὴν καὶ τὴν ἀκριβῆ διαχείρισιν τῶν δημοσίων χρημάτων.

§247Φ. ΝΕΓΡΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Καίτοι δέν μοι ἐπιτρέπεται νὰ κάμω ἄλλο τι παρὰ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔκαμα, ἕνεκα τῶν διατάξεων τοῦ νόμου, ἐν τούτοις θὰ δώσω τὴν ἀπάντησιν εἰς ὅσα εἴπετε κατὰ τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν.

§248ΣΤ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐξ ὅσων ἐσκεπτόμην νὰ εἴπω, παραλείπω τὰ ἄλλα, καὶ περιορίζομαι εἰς δύο μόνον. Πρῶτον ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς χθεσινῆς καταθέσεως πληροφοριῶν ὑπὸ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης περὶ τῶν πτωμάτων τῆς 8 Νοεμβρίου, τῶν μετακομισθέντων ἀπ’ εὐθείας εἰς τὸ Νεκροταφεῖον, παρατηρῶ, ὅτι ἐπιφυλάσσεται ὁ κύριος Ὑπουργὸς νὰ δώσῃ πληροφορίας. Εἰς τὸ τελευταῖον ἐρώτημα ἡ ἀπάντησις ἔχει οὕτω: «Περὶ τῆς ἀπωλείας τοῦ Παναγιώτου Ἀλεξάνδρου, μαθητοῦ τῆς Σχολῆς τῶν Βιομηχάνων Τεχνῶν, ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἀπαντήσω, ὅταν λάβω τὰς δεούσας πληροφορίας». Ταῦτα λέγει ὁ Εἰσαγγελεύς. Θὰ εἴπω εἰς τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅστις τυγχάνει ἐν ταυτῷ καὶ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι θὰ ἐφθάνομεν ταχέως εἰς ἀσφαλῆ πορίσματα, ἐὰν ὡς Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀπηυθύνετο καὶ πρὸς τὴν ἀστυνομίαν. Ἐρευνήσας εὗρον κατ’ οἶκον τὸ σημείωμα τοῦτο (ἀναγινώσκει): «Ἡ γραῖα, κλαίουσα διὰ τὴν ἀπώλειαν τοῦ υἱοῦ αὐτῆς... κλπ.» Ὥστε, ἐὰν ὁ κύριος Ὑπουργὸς θελήσῃ ἐπὶ ταύτῃ τῇ ἀναγγελίᾳ νὰ ἐξετάσῃ ἀστυνομικῶς, θέλει βεβαίως δυνηθῆ νὰ φέρῃ τὴν πληροφορίαν, ἣν δὲν ὑπῆρξε δυνατὸν εἰς τὸν κύριον Εἰσαγγελέα νὰ δώσῃ. Δίδω τὴν διεύθυνσιν τοῦ πατρός: Ὁδὸς Πειραιῶς, ἀριθ. 57, ἀπέναντι τοῦ ᾨδείου. Παρακαλῶ τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Ναυτικῶν νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ κομίσῃ εἰς τὴν Βουλὴν πληροφορίας ἀναλόγους ἐκείνων, ἃς ὁ προκάτοχος αὐτοῦ ἐκόμισε, προκειμένου νὰ ψηφισθῇ ὁ Προϋπολογισμὸς τοῦ ἔτους 1901. Αἱ πληροφορίαι αὗται ἔχουσιν ὧδε (ἀναγινώσκει): «Παρακαλεῖται ὁ κ. ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν Ὑπουργὸς νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν: αʹ) Ὁποῖον ἀπόθεμα γαιανθράκων ὑπῆρχεν ἐν ὅλῳ ἔν τε τοῖς πλοίοις τοῦ στόλου καὶ ἐν ταῖς ἀποθήκαις κατὰ τὴν 31 Δεκεμβρίου 1901. βʹ) Ὁποία προμήθεια γαιανθράκων ἐγένετο διαρκοῦντος τοῦ ἔτους 1901, καὶ ἀντὶ τίνος τιμῆς, κατὰ μέρος καὶ ἐν ὅλῳ. γʹ) Ὁποία ἡ καθ’ ἕκαστον πλοῖον τοῦ στόλου δαπάνη γαιανθράκων ἀπὸ 1 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1901, σημειουμένων ἐν πίνακι τῶν καταναλωθέντων τόννων, τοῦ ἀριθμοῦ τῶν πλοίων καὶ τοῦ τῶν διανυθέντων μιλίων καθ’ ἕκαστον πλοῖον παντὸς εἴδους. δʹ) Ὁποία ἡ ἐν τοῖς ναυτικοῖς καταστήμασι, διακεκριμένως, κατανάλωσις γαιανθράκων κατὰ τὴν αὐτὴν χρονικὴν διάρκειαν. εʹ) Τίνες ἐπισκευαὶ πλοίων ἐξετελέσθησαν ἐν ἔτει 1901, καὶ ἀντὶ τίνος δαπάνης ἑκάστη, διακεκριμένως κατὰ πλοῖον. ϛʹ) Εἰδικῶς, ἂν προσετέθη κατὰ τὰ ἔτη 1899 ἢ 1900 εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν πλοίων τοῦ στόλου πλοῖόν τι, ὁποίου εἴδους, ἐκ τίνος προελεύσεως, ἂν ἀνεσκευάσθη ἢ ἐπεσκευάσθη, καὶ πρὸς τίνα χρῆσιν καὶ ἀντὶ τίνος δαπάνης.» Αἱ πληροφορίαι αὗται εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαῖαι διὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ, ἥτις ὡρίσθη τὴν προσεχῆ Δευτέραν. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν, πεποιθὼς, ὅτι δὲν εἶναι δύσκολον νὰ κομίσῃ αὐτὰς, ἐκ τοῦ παραδείγματος τοῦ παρελθόντος ἔτους, νὰ σπεύσῃ τηλεγραφικῶς νὰ διατάξῃ, ὅπως προσκομισθῶσιν αἱ πληροφορίαι αὗται, αἵτινες, ἕνεκα τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ Ναυστάθμου καὶ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ναυτικῶν, εὐκόλως δύνανται νὰ καταστρωθῶσιν εἰς πίνακα. Παρακαλῶ δὲ καὶ τοὺς ἄλλους Ὑπουργοὺς νὰ καταθέσωσι τὰς ἤδη ζητηθείσας πληροφορίας πρὸ τῆς Δευτέρας, διότι ἄνευ τῶν πληροφοριῶν τούτων συζήτησις τοῦ Προϋπολογισμοῦ ἀξία τοῦ ὀνόματος δὲν δύναται νὰ γείνῃ.

§249Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Προχθὲς ἐγένετο λόγος ἐν τῇ Βουλῇ, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως ἐζήτασε τὰ κατὰ τὴν Μονὴν Πεντέλης, ἰδίως τὰ κατὰ τὴν διοίκησιν τῆς Μονῆς Πεντέλης, καὶ ἐξέδωκεν ἀπόφασιν ἐπὶ τῶν γεγονότων. Ὁ κ. πρώην Ὑπουργὸς τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν γνωρίζει τι, δὲν ἤκουσέ τι...

§250Α. ΜΟΜΦΕΡΡΑΤΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως). Περὶ τίνος θέματος εἰδικῶς;

§251Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Περὶ τοῦ πρώην Ἡγουμένου καὶ τοῦ ἐκλεχθέντος Ἡγουμένου. Παρακαλῶ νὰ πληροφορήσητε τὴν Βουλὴν, ἐὰν ἐλάβετε τὰ γεγονότα ταῦτα ὑπὸ μελέτην καὶ ἐὰν ἐξεδώκατε ἀπόφασιν.

§252ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Τσάτσος ὑποβάλλει τὴν ἑξῆς ἐπερώτησιν: «Παρακαλεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐκκλησιαστικῶν νὰ προσκομίσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς ἔγγραφα τοῦ ὑπ’ αὐτὸν Ὑπουργείου: αʹ) Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 23552 τῆς 28 Νοεμβρίου π. ἔτους· βʹ) τὸ ὑπ’ ἀριθ. 24348 τῆς 15 Δεκεμβρίου π. ἔτους· γʹ) τὸ ὑπ’ ἀριθ. 23552 τῆς 19 Ἰανουαρίου ἐ. ἔ. καὶ τὴν εἰς αὐτὸ ἀπάντησιν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου· δʹ) τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2813|2328 τῆς 14 Φεβρουαρίου ἐ. ἔ. ἅπαντα ἀπευθυνόμενα πρὸς τὴν Ἱερὰν Σύνοδον· εʹ) γνωμοδότησιν Νομικοῦ Συμβουλίου, καὶ ϛʹ) γνωμοδότησιν εἰδικοῦ νομικοῦ συμβούλου τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐκκλησιαστικῶν»

§253Δ. ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§254Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ὀλίγας ἡμέρας πρὸ τῆς τελευταίας διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς ἐγένετο σπουδαῖος λόγος παρὰ τοῦ ἐκ Τυρνάβου βουλευτοῦ κυρίου Ροδοπούλου περὶ ἀνωτέρου ὑπαλλήλου τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, τοῦ τμηματάρχου ἐπὶ τῶν δημοσίων κτημάτων κυρίου Γεωργαντοπούλου. Κατ’ αὐτοῦ ὡρισμένως ὁ κ. Βουλευτής, εἴτε ἐκ κακῶν πληροφοριῶν, εἴτε διότι δὲν τὸν ηὐχαρίστησε διά τινα λόγον, ἐξέφερε μομφὴν δεινήν. Ἐνδεχόμενον αἱ πληροφορίαι, τὰς ὁποίας ἔλαβε, νὰ μὴ ἦσαν ἀκριβεῖς, ἐνδεχόμενον ἡ κατάθεσις τοῦ εἰρημένου τμηματάρχου νὰ μὴ ἦτο ἐπιβλαβής· διὰ τοῦτο ὁ κ. Ὑπουργὸς τότε εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ εἴπῃ, ὅτι θὰ μελετήσῃ τὴν ὑπόθεσιν καὶ θὰ δώσῃ λόγον περὶ τῆς ἐνεργείας τοῦ εἰρημένου τμηματάρχου. Ἀτυχῶς ἐπῆλθεν ἡ διακοπή, καὶ δὲν ἠδυνήθη νὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὰς πληροφορίας· γνωρίζω δὲ καλῶς, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀμέσως ἐνήργησε καὶ ἐζήτησε τὴν κατάθεσιν, διὰ τὴν ὁποίαν ἐκάλεσεν ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Τυρνάβου τὸν τμηματάρχην. Διὰ τοῦτο θέλω παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ἵνα τὴν προσεχῆ Δευτέραν γνωρίσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὸ πόρισμα τῶν ἐρευνῶν αὐτοῦ, καὶ συγχρόνως νὰ καταθέσῃ τὴν μαρτυρίαν τοῦ τμηματάρχου, διότι ἐκ ταύτης θ’ ἀποδειχθῇ, ἂν ἐδωροδοκήθη ἢ κακῶς ὑπηρέτησε τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου ὁ εἰρημένος ὑπάλληλος. Ἐγώ, ἔχων ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὁ τμηματάρχης οὗτος, ὁ ἀπὸ εἰκοσιπενταετίας ὑπηρετῶν, ἀπὸ τῆς θέσεως τοῦ γραφέως ἔφθασεν εἰς τὴν ἀνωτέραν θέσιν τοῦ τμηματάρχου, ἔτυχε δὲ πάντοτε εὐαρεσκειῶν παρὰ τῶν διαφόρων Ὑπουργῶν, δὲν ἔχω ἀμφιβολίαν, ὅτι ἡ μαρτυρία, τὴν ὁποίαν ἔδωκεν, ἦτο μαρτυρία ἐντίμου ὑπαλλήλου, καὶ εἶμαι βέβαιος ἐπίσης, ὅτι, ὅταν ἡ μαρτυρία αὕτη ἀναγνωσθῇ παρὰ τῶν κ. Βουλευτῶν, θὰ διαχύσῃ σχετικὸν φῶς, ὅπως ἐξαρθῇ πάλιν ἡ ὑπὲρ τοῦ ὑπαλλήλου τούτου ὑπόληψις τῆς τε Βουλῆς καὶ τῆς κοινωνίας. Δὲν ἔχω δ’ ἀμφιβολίαν, ὅτι θὰ πεισθῇ καὶ αὐτὸς ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Τυρνάβου, ἐκτὸς ἂν ὑποθέτῃ, ὅτι πᾶς ὑπάλληλος χάριν τοῦ ἰδίου συμφέροντος δύναται νὰ ψεύδηται. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὸν κύριον Ὑπουργὸν νὰ γνωρίσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐρευνῶν του, διότι εἶναι λυπηρόν, ὑπάλληλος ἀνώτερος, διπλωματοῦχος τοῦ Πανεπιστημίου, γνωρίζων δὲ καὶ δύο γλώσσας, νὰ εὑρίσκηται ὑπὸ τοιαύτην κατηγορίαν.

§255Κ. ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει δευτέρα γνώμη περὶ αὐτοῦ.

§256Φ. ΝΕΓΡΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Τὴν Δευτέραν θέλω προσκομίσει τὰ ἔγγραφα.

§257Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐπειδὴ εἰς τρεῖς περιόδους ἐγνώρισα τὸν εἰρημένον τμηματάρχην, ὀφείλω νὰ βεβαιώσω, ὅτι ἀνεῦρον εἰς αὐτὸν φιλοπονίαν, νοημοσύνην καὶ μεγάλην ἱκανότητα, διὰ τῆς ὁποίας ἠδυνήθη νὰ κατορθώσῃ, ἵνα ἡ πολύπλοκος ὑπόθεσις τοῦ νόμου περὶ γαιῶν καὶ φυτειῶν διαρρυθμισθῇ οὕτως, ὥστε νὰ ἐλπίζωμεν, ὅτι θέλει ἐπέλθει μίαν ἡμέραν ἡ ἐντελὴς ἐκκαθάρισις τῶν λογαριασμῶν.

§258Δ. ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§259Α. ΜΟΜΦΕΡΡΑΤΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως). Αὐτὴ ἡ ἀνάπτυξις τῆς ἐπερωτήσεως ἀποδεικνύει, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον ἔχει ἀνάγκην νὰ συνεννοηθῇ πρὸς πάσας τὰς ἀρχὰς τῆς Εὐρυτανίας, καὶ νὰ συλλέξῃ ὅλας τὰς πληροφορίας, ὅπως μεταδώσῃ πληροφορίας ἀκριβεῖς, καὶ δοθῇ ἀπάντησις εἰς τὰς ἐπερωτήσεις, ὡς ἀξιοῖ ὁ κ. Βουλευτής.

§260ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Τώρα δηλαδή! Τόσον καιρὸν τί ἐκάμνετε;

§261Α. ΜΟΜΦΕΡΡΑΤΟΣ. Δύναμαι νὰ δηλώσω, ὅτι ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου ἐξακολουθεῖ νὰ ἐργάζηται διαρκῶς, ἵνα συλλέξῃ ὅλας αὐτὰς τὰς πληροφορίας, αἱ ὁποῖαι ἀνάγονται εἰς τὸ παρελθὸν καὶ τὸ προπαρελθὸν ἔτος.

§262Δ. ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ τὴν δήλωσιν αὐτήν. Ἀλλ’ ἐγὼ παρῃτήθην τῶν ἐγγράφων τῶν διαμειφθέντων μεταξὺ τῶν Δημοτικῶν Συμβουλίων, τῆς Νομαρχίας καὶ τοῦ Ὑπουργείου, καὶ ἠρκέσθην μόνον νὰ ζητήσω τὴν κατάθεσιν τῆς τηλεγραφικῆς διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου πρὸς τὸν ἐπιθεωρητὴν τῶν δημοτικῶν σχολείων Εὐρυτανίας, δι’ ἧς οὗτος διετάσσετο νὰ εἰδοποιήσῃ τὰ Δημοτικὰ Συμβούλια τοῦ νομοῦ Εὐρυτανίας νὰ μὴ προβῶσιν εἰς προτάσεις περὶ τῶν διοριστέων δημοδιδασκάλων μέχρι νεωτέρας διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου, καὶ τὰς ἐκθέσεις τοῦ ἐπιθεωρητοῦ κ. Τουλιάτου περὶ τῆς ἐκτρόπου καταστάσεως τῆς Νομαρχίας Εὐρυτανίας, καὶ ἰδίως περὶ τῆς σκανδαλώδους δράσεως τοῦ γραμματέως τῆς Νομαρχίας· καὶ τοῦτο, ἵνα μὴ ἰσχυρισθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς, ὅτι ἡ ἐπερώτησις εἶναι τόσον δύσκολος, ὥστε ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου νὰ μὴ δύναται νὰ συγκεντρώσῃ τὰ ἔγγραφα ταῦτα, τὰ ὁποῖα ζητῶ καὶ τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ἐν τοῖς ἀρχείοις τοῦ Ὑπουργείου. Ἐὰν δὲ αἱ ἐκθέσεις τοῦ ἐπιθεωρητοῦ ἐστάλησαν εἰς ἄλλην Ἀρχὴν, ἵνα αὕτη λάβῃ γνῶσιν τῆς καταστάσεως τῶν σχολείων ἐν Εὐρυτανίᾳ, εὔκολον εἶναι νὰ ζητήσῃ τὸ Ὑπουργεῖον τὴν ἐπιστροφὴν αὐτῶν, καὶ νὰ εὐαρεστηθῇ τὴν Δευτέραν νὰ τὰς καταθέσῃ.

§263Α. ΜΟΜΦΕΡΡΑΤΟΣ. Θέλω φροντίσει.

§264Κ. ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν νὰ καταθέσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὸν φάκελον τὸν ἀφορῶντα τὸν λοχίαν τοῦ πεζικοῦ Α. Ζούπαν, τὸν συλλαβόντα τὸν ἐπικεκηρυγμένον λῃστὴν Γκαβὸν καὶ προαχθέντα εἰς ἐπιλοχίαν. Τὸν φάκελον τοῦτον ἔχει εἰς χεῖράς του ὁ προσωπάρχης τοῦ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργείου ταγματάρχης κ. Καλάρης. Ὅταν ὁ κ. Ὑπουργὸς καταθέσῃ τὸν φάκελον, θὰ λάβω τὸν λόγον καὶ θ’ ἀναπτύξω τὴν ἐπερώτησίν μου.

§265Δ. ΚΡΙΤΣΑΣ. Πρὸ καιροῦ, κύριε Πρόεδρε, ἐγένετο ἐνταῦθα λόγος ὑπὸ πολλῶν Βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι παρεκάλεσαν τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ λάβῃ πρόνοιαν περὶ διαρρυθμίσεως τῶν ποταμῶν, καὶ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῷ ὄντι, ἔχων ἕτοιμον πρὸς τοῦτο νομοσχέδιον, ὑπέβαλεν αὐτὸ, τὸ ὁποῖον εὔχομαι τάχιστα νὰ συζητηθῇ καὶ βελτιούμενον νὰ ψηφισθῇ. Τότε ὅμως ἐγὼ ὡμίλησα καὶ περὶ τῶν κατοίκων Καλυβίων, Κόμματος, Σαρμουσακλῆ καὶ Ἀμίρμπεη, χωρίων τοῦ δήμου Λαμιέων, οἱ ὁποῖοι ὡς ἐκ τῶν πολλῶν βροχῶν καὶ τῶν ἐπακολουθησασῶν ἀλλεπαλλήλων πλημμυρῶν τοῦ Σπερχειοῦ ὄχι μόνον ἔχασαν ὅλους τοὺς ὀψίμους καρπούς των, οἱ ὁποῖοι, ἐκτεθειμένοι εἰς τὰ ἁλώνια, παρεσύρθησαν ὑπὸ τῶν ὑδάτων τοῦ ἐκχειλίσαντος ποταμοῦ, ἀλλὰ καὶ τὰ κτήματα, εἰς τὰ ὁποῖα οἱ κάτοικοι αὐτοὶ καλλιεργοῦσι, κατεκλύσθησαν ἐπὶ τοσοῦτον, ὥστε οἱ χωρικοὶ δὲν ἠδυνήθησαν οὔτε ἓν κοιλὸν σίτου νὰ σπείρωσιν. Κάτοικοι τῶν χωρίων αὐτῶν, εἰς 140 περίπου ἀνερχόμενοι, μοὶ ἔστειλαν ἀναφορὰν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τῆς ὁποίας ζητοῦσιν, ὅπως ἡ Κυβέρνησις λάβῃ τὴν καλωσύνην καὶ ἀπαλλάξῃ αὐτοὺς ἀπὸ τῆς πληρωμῆς τοῦ φόρου ἐπὶ τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν διὰ τὸ τρέχον ἔτος. Δικαιοτέρα ἀξίωσις τῆς ἀξιώσεως, τὴν ὁποίαν προβάλλουσιν οἱ χωρικοὶ οὗτοι, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ, ὅταν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὡς εἶπον καὶ πρότερον, ὅτι οὗτοι ὄχι μόνον σῖτον δὲν ἔχουσι νὰ συγκομίσωσι κατὰ τὸ προσεχὲς θέρος, ἀλλὰ καὶ τοὺς ὀψίμους καρπούς των ἀπώλεσαν. Παραδίδω ὑμῖν, κύριε Πρόεδρε, τὴν ἀναφοράν των ταύτην, βέβαιος ὤν, ὅτι θέλετε τὴν διαβιβάσει πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν, πρὸς ὃν καὶ ἀπευθύνεται, μετὰ τῆς θερμῆς παρακλήσεώς μου, ὅπως λάβῃ πρόνοιαν περὶ τῶν χωρικῶν τούτων, οἱ ὁποῖοι, ὅταν ἤθελον ζητηθῆ νὰ πληρώσωσι τοὺς φόρους, ὄχι μόνον τὸ ποσὸν αὐτὸ δὲν θὰ ἔχωσιν, ἀλλ’ οὔτε καὶ τὸν ἄρτον των.

§266ΑΓΓ. ΠΕΤΡΑΛΙΑΣ. Ὑποβάλλω, κύριε Πρόεδρε, ἀναφορὰν τοῦ ἐν Πύργῳ τμήματος τοῦ «Συλλόγου τῆς Ἀναπλάσεως». Ὁ Σύλλογος αὐτὸς ἵδρυσεν ἐν Πύργῳ Σχολὴν τῶν ἀπόρων παίδων, ἡ ὁποία λειτουργεῖ καλῶς. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ Σύλλογος αὐτὸς διὰ τῶν συνδρομῶν τῶν μελῶν αὐτοῦ δὲν δύναται νὰ ἐπαρκέσῃ, παρακαλεῖ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως τῷ χορηγήσῃ βοήθημα, ἔστω καὶ χιλίων δραχμῶν, πρὸς καλὴν λειτουργίαν τῆς Σχολῆς. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐκπαιδεύσεως νὰ ἀναγράψῃ εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν βοήθημα χάριν τοῦ Συλλόγου αὐτοῦ.

§267Δ. ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. Δὲν τὸν παραπέμπετε εἰς τὴν Μονὴν Πετράκη νὰ τοῦ δώσῃ τὰ λεπτά;

§268Θ. ΜΑΡΚΕΤΟΣ. Ἐν τῷ δήμῳ Σαμαίων ἀπετεφρώθη ἐκ πυρκαϊᾶς, πρὸ μηνὸς συμβάσης, τὸ αὐτόθι Εἰρηνοδικεῖον, κατεστράφησαν δὲ ἐξ ὁλοκλήρου τὰ ἀρχεῖα καὶ τὰ βιβλία ὑποθηκῶν καὶ μεταγραφῶν. Εἶναι ἀνάγκη ἕνεκα τούτου, ἵνα διὰ νόμου ληφθῇ πρόνοια, ὅπως ἡ καταστροφὴ αὕτη ἀναπληρωθῇ καὶ ἀνανεωθῶσιν αἱ ὑποθῆκαι καὶ αἱ μεταγραφαί. Ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης θὰ φροντίσῃ τάχιστα νὰ φέρῃ τὸ προσῆκον νομοσχέδιον, ὅμοιον τοῦ ὁποίου καὶ ἄλλοτε ἐψηφίσθη ἐπὶ παρομοίας περιπτώσεως.

§269Κ. ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΣ. Τῆς Θεσσαλίας.

§270Θ. ΜΑΡΚΕΤΟΣ. Μάλιστα. Ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ἵνα φροντίσῃ νὰ συμπεριλάβῃ διάταξιν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, ὅπως αἱ ἀνανεώσεις αὗται ἀπαλλαχθῶσι τῶν τελῶν τοῦ χαρτοσήμου, καθόσον τὰ τέλη ταῦτα διὰ τὰς ἐγγραφάς, τὰς ὑποθήκας, τὰς προσημειώσεις καὶ τὰς μεταγραφὰς κατετέθησαν ἤδη. Λοιπὸν εἶναι δίκαιον νὰ περιληφθῇ διάταξις ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, ἀπαλλάττουσα τοὺς πολίτας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουσι πληρέστατα τὸ δικαίωμα νὰ ἐξασφαλίσωσι τὰς ἀξιώσεις αὑτῶν, ἀπαλλάττουσα αὐτοὺς νὰ πληρώσωσι νέα τέλη, διότι τὸ πῦρ κατέστρεψε τὰ ἀρχεῖα τοῦ Εἰρηνοδικείου ἐκείνου. Πιστεύω δέ, ὅτι θὰ φροντίσῃ λίαν ταχέως ὁ κ. Ὑπουργὸς, ἵνα προσαγάγῃ τὸ νομοθέτημα τοῦτο, διότι εἶναι ἀνάγκη νὰ ψηφισθῇ, καὶ δὲν θὰ παράσχῃ καμμίαν δυσκολίαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἡ ψήφισις αὐτοῦ, ἀφοῦ εἶναι ὅλως ὑπηρεσιακὸν τὸ ζήτημα καὶ ὅλως τοπικόν.

§271Ν. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης). Τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἕτοιμον, καὶ θέλει ὑποβληθῆ εἰς τὴν Βουλὴν τὴν Δευτέραν. Τὴν γνώμην αὐτὴν τοῦ ἀξιοτίμου Βουλευτοῦ ἤκουσα χθές. Ἐγὼ δὲ δίδω πολλὴν προσοχὴν εἰς τὴν γνώμην ταύτην.

§272ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Κριεμάδης ἔχει τὸν λόγον.

§273Θ. ΚΡΙΕΜΑΔΗΣ. Εἰς τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς, προκειμένης τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τῆς ἀποδόσεως τῶν χορηγηθέντων δυνάμει τοῦ νόμου ΒΦΜʹ εἰς τοὺς Θεσσαλοὺς δανείων, ἐζήτησα παρὰ τῶν ἀξιοτίμων κυρίων Ὑπουργῶν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ Οἰκονομικῶν νὰ προσκομίσωσιν εἰς τὴν Βουλὴν πληροφορίας τινὰς, σχετικὰς πρὸς τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, τὸ ὑπὸ συζήτησιν· ἀλλ’ ἐπειδὴ, κύριε Πρόεδρε, ἡ προσκόμισις τῶν πληροφοριῶν τούτων εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἀπαιτήσῃ χρόνον, ἐνῷ συγχρόνως, κατ’ ἐμὴν γνώμην, αἱ πληροφορίαι αὗται εἶναι ἀναγκαῖαι, τούτου δ’ ἕνεκα εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἀναβληθῇ τὸ νομοσχέδιον, ἐγὼ δὲ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀναβληθῇ τοῦτο ἢ νὰ ματαιωθῇ, διότι κατ’ ἀρχὴν εἶμαι σύμφωνος εἰς τὴν ἐπιψήφισιν αὐτοῦ, ὑπὸ ἕνα ὅρον ὅμως, ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ περιορισθῶσιν αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν ἀρωγὴν ἐκείνων μόνον ἐκ τῶν ὀφειλετῶν, οἵτινες περιῆλθον ὄντως εἰς ἀδυναμίαν πρὸς ἀπόδοσιν τῶν δανείων, διὰ τὸν λόγον τοῦτον ἐθεώρησα καλὸν νὰ παραιτηθῶ τῆς ἀπαιτήσεως νὰ προσκομίσῃ εἰς τὴν Βουλὴν ὁ κύριος Ὑπουργὸς τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἐζήτησα. Διετύπωσα δὲ τὴν γνώμην μου ταύτην ἐν τροπολογίαις, τὰς ὁποίας ὑποβάλλω καὶ αἱ ὁποῖαι παρακαλῶ νὰ τυπωθῶσι καὶ διανεμηθῶσι.

§274ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλουσι τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 152).

§275ΚΡΙΕΜΑΔΗΣ. Διὰ τῶν τροπολογιῶν τούτων δὲν μεταβάλλω καθόλου, οὔτε θίγω τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ διατυπώνω δι’ αὐτῶν τὰς γνώμας, τὰς ὁποίας εἶχον ἐνδείξει κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν διὰ τῶν πληροφοριῶν, τὰς ὁποίας ἐζήτησα. Οὕτω προτείνω, ὅπως τὸ ἄρθρον 1 τοῦ νομοσχεδίου τροποποιηθῇ ὡς ἑξῆς: «Ἄρθρον 1. Οἱ δυνάμει τοῦ νόμου ΒΦΜʹ τοῦ 1898 λαβόντες δάνεια πρὸς προσωρινὴν συντήρησιν, ἐγκατάστασιν κλπ. καὶ εἰς ἀποδεδειγμένην ἀδυναμίαν περιελθόντες εἰς ἀπόδοσιν ἀπαλλάσσονται ταύτης.» Ζητῶ δηλ. νὰ μὴ γένηται λόγος ἐν τῷ νομοσχεδίῳ περὶ τῶν μὴ ἀπαλλασσομένων, ἀλλὰ διὰ γενικῆς, ὡς διατυπῶ, διατάξεως νὰ ὁρισθῇ, ὅτι ἀπαλλάσσεται πᾶς, ὅστις περιῆλθεν εἰς ἀδυναμίαν νὰ ἀποδώσῃ τὸ δάνειον, ἔστω καὶ ἂν ἦναι δικηγόρος, ἢ ἰατρός, ἢ φαρμακοποιός.

§276Ν. ΓΟΥΛΙΜΗΣ. Πῶς θὰ διακρίνηται ἡ ἀδυναμία;

§277Θ. ΚΡΙΕΜΑΔΗΣ. Κατὰ τὸ ἄρθρον 2, τὸ ὁποῖον διατυπώνω ὡς ἑξῆς: «Ἄρθρον 2. Ἐπιτροπὴ ἑδρεύουσα ἐν Λαρίσῃ καὶ ἀποτελουμένη ὑπὸ τῶν αὐτόθι νομάρχου, τοῦ προέδρου τῶν ἐφετῶν, τοῦ διευθυντοῦ τοῦ ὑποκαταστήματος τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, τοῦ δημάρχου τοῦ δήμου, εἰς ὃν ὑπάγεται ὁ ὀφειλέτης, καὶ τοῦ ἱερέως τῆς ἐνορίας του, ἀποφαίνεται κατ’ αἴτησιν τοῦ ὀφειλέτου περὶ τῆς ἀδυναμίας τούτου εἰς ἀπόδοσιν τοῦ δανείου, καὶ διατάσσει τὴν ἀπαλλαγὴν καὶ διαγραφήν του ἀπὸ τοῦ καταλόγου τῶν ὀφειλετῶν διὰ πρωτοκόλλου εἰς διπλοῦν ἐκδιδομένου. Ἐκ τούτου τὸ μὲν τῶν ἀντιτύπων διαβιβάζει πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, τὸ δὲ πρὸς τὸ ὑποκατάστημα τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, παρ’ ᾧ φέρεται ὡς ὀφειλέτης ὁ ἀπαλλασσόμενος. Ἡ ὡς ἀνωτέρω αἴτησις ὑποβάλλεται πρὸς τὴν ἐπιτροπὴν διὰ τοῦ νομάρχου Λαρίσης, ἡ δὲ ἐν γένει ἐπὶ ταύτης διαδικασία γίνεται ἐφ’ ἁπλοῦ χάρτου.» Ζητῶ δὲ νὰ προστεθῇ καὶ ἄρθρον 4, ἔχον ὡς ἑξῆς: «Ἄρθρον 4. Διὰ Β. Διατάγματος θέλουσι κανονισθῆ αἱ λεπτομέρειαι τῆς λειτουργίας τῆς ὡς ἀνωτέρω ἐπιτροπῆς.» Αὐταὶ εἶναι αἱ γνῶμαί μου, τὰς ὁποίας διατυπῶ εἰς τροπολογίας. Παρακαλῶ δὲ τοὺς κυρίους Ὑπουργοὺς νὰ λάβωσιν ὑπ’ ὄψιν τὰς τροπολογίας ταύτας, καὶ ἂν νομίσωσιν, ὅτι ἀληθῶς συντελοῦσιν αὗται εἰς τὸν σκοπὸν τοῦ νόμου, θὰ παρακαλέσω αὐτοὺς νὰ τὰς υἱοθετήσωσι καὶ νὰ ζητήσωσιν ἵνα ἡ Βουλὴ ψηφίσῃ αὐτάς.

§278ΗΛ. ΠΟΤΑΜΙΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§279Θ. ΚΡΙΕΜΑΔΗΣ. Καὶ ταῦτα μὲν εἶχον νὰ εἴπω περὶ τοῦ ζητήματος τοῦ δανείου. Ἔρχομαι δὲ νῦν εἰς ἄλλο. Ἀπό τινος χρόνου, κύριε Πρόεδρε, βλέπω δημοσιευόμενον εἰς τὰς ἐφημερίδας διαρκῶς, ὅτι δίκη ὑφίσταται ἐνώπιον τῶν Ρουμανικῶν Δικαστηρίων μεταξὺ τῶν κληρονόμων Ζάππα καὶ δὲν ἠξεύρω τίνος ἄλλου, ἢ τῆς Ρουμανικῆς Κυβερνήσεως, ἢ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ἢ τῶν κληρονόμων τοῦ Εὐαγγέλου Ζάππα καὶ τῶν κληροδόχων τοῦ Κωνσταντίνου Ζάππα, ὅτι ἡ δίκη αὕτη αἰωνίως εἰσάγεται ἐνώπιον τῶν Ρουμανικῶν Δικαστηρίων καὶ αἰωνίως ἀναβάλλεται. Τὸ ἐπ’ ἐμοί, ἀγνοῶ, καὶ ὑποθέτω ὅτι οἱ πολλοὶ τῶν κυρίων συναδέλφων διατελοῦσιν ἐν πλήρει ἀγνοίᾳ περὶ τοῦ ἀντικειμένου τῶν δικῶν τούτων, περὶ τῶν ὁποίων γράφουσι καὶ δημοσιεύουσιν ἑκάστοτε αἱ ἐφημερίδες. Ἐπεθύμουν λοιπὸν νὰ παρακαλέσω τὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν κ. Ὑπουργόν, ἂν ἦναι δυνατόν, νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν: 1) Ἂν διεξάγεται δίκη ἐνώπιον τῶν Ρουμανικῶν Δικαστηρίων, ἀφορῶσα εἰς τὰς κληρονομίας τῶν ἀοιδίμων Εὐαγγέλου Ζάππα καὶ Κωνσταντίνου Ζάππα, καὶ μεταξὺ τίνων ὑφίστανται αἱ δίκαι αὗται, καὶ ὑπὸ τίνων κατέχονται νῦν αἱ κληρονομικαὶ αὗται περιουσίαι ἐν Ρουμανίᾳ. 2) Εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκονται αἱ δίκαι αὗται. Ἐπειδὴ δὲ ἐλέχθη, ὅτι αἱ δίκαι αὗται ἰδίως ἔχουσιν ἐγερθῆ μεταξὺ τινων διεκδικούντων τὴν κληρονομίαν τοῦ ἀοιδίμου Εὐαγγέλου Ζάππα καὶ μεταξὺ τινων ἐγγεγραμμένων ὡς κληροδόχων ἐν τῇ διαθήκῃ τοῦ Κωνσταντίνου Ζάππα, ἐλέχθη δέ, ὅτι μεταξὺ τούτων, ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὸ μέρος τῆς περιουσίας τῆς κληρονομικῆς, τῆς εὑρισκομένης ἐν Ρουμανίᾳ, ἐγένετο συμβιβασμός τις, ἐπίσης παρακαλῶ τὸν κύριον Ὑπουργὸν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν: 3) Ἂν μεταξὺ τῶν διεκδικούντων τὴν κληρονομίαν τοῦ Εὐαγγέλου Ζάππα καὶ κληροδόχων διὰ τῆς διαθήκης τοῦ Κωνσταντίνου Ζάππα, καὶ τίνων ἐκ τούτων, ἔλαβε χώραν συμβιβασμός, καὶ ἂν τὸν συμβιβασμὸν τοῦτον ἀνεγνώρισε τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἐν συμβιβασμῷ γενομένῳ μεταξὺ τούτου καὶ τῶν ἐν λόγῳ κληροδόχων τοῦ Κωνσταντίνου Ζάππα, νὰ προσαγάγῃ δὲ καὶ τὰ σχετικὰ τῶν συμβιβασμῶν τούτων, ὡς καὶ τὰ τῆς ἐν λόγῳ ἀναγνωρίσεως συμβόλαια. 4) Ἂν ἐκ τῶν ὡς ἄνω δικῶν καὶ τῶν συμβιβασμῶν ὑφίσταται λόγος μειώσεως τῶν κληρονομικῶν περιουσιῶν τοῦ τε Εὐαγγέλου Ζάππα καὶ τοῦ Κωνστ. Ζάππα, καὶ ποία ἡ ἀξία τούτων μετὰ τὴν ἐνδεχομένην ταύτην μείωσιν. Κύριε Πρόεδρε, ἰδίως τὸ τελευταῖον μέρος τῆς ἐπερωτήσεώς μου ἔχει τὸν σκοπόν, τὸ μὲν ἵνα ἐξακριβωθῇ κατὰ πόσον τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, καὶ ἰδίως ἡ Ζάππειος ἐπιτροπή, μετὰ τὴν ἐλάττωσιν, τὴν ὁποίαν ἔχει ὑποστῆ ἡ κληρονομικὴ περιουσία διὰ τῆς ἐγέρσεως ἐν Ρουμανίᾳ τῶν δικῶν, περὶ ὧν ἐμνήσθην πρὸ ὀλίγου, εἶναι ὑπόχρεως νὰ καταβάλῃ ὁλόκληρον τὸ ποσὸν τῶν κληροδοτημάτων, τὸ δὲ ἵνα γνωσθῇ κατὰ πόσον, ἐὰν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις σκοπῇ νὰ εἰσαγαγάγῃ νομοσχέδιον περὶ παραχωρήσεως εἰς τοὺς χωρικοὺς τῶν ἐν Θεσσαλίᾳ κτημάτων, εἶναι ὑπόχρεως νὰ καταβάλῃ ὁλόκληρον τὸ κεφάλαιον τῆς καταλειφθείσης περιουσίας ὑπὸ τοῦ ἀειμνήστου Κωνστ. Ζάππα, ἢ πρέπει νὰ καταβάλῃ μόνον τὴν ἀξίαν τῶν μὴ ἐπιδίκων κτημάτων, καθόσον τοῦτο σπουδαιότατα θέλει ἐπιδράσει εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν περὶ παραχωρήσεως τῶν κτημάτων εἰς τοὺς χωρικοὺς ἀπόφασιν, ἐὰν τοιαύτη ἐλήφθη ὄντως ἀπόφασις, ἐκτὸς ἐὰν ἀπεφάσισε νὰ ἀναλάβῃ τὴν καταβολὴν τῆς ἀξίας ὁλοκλήρου τῆς περιουσίας τῆς καταλειφθείσης ὑπὸ τοῦ ἀειμνήστου ἐκείνου ἀνδρὸς πρὸς ἐξασφάλισιν τῶν κληροδοτημάτων. Τὰς ἐπερωτήσεις μου ταύτας καταθέτω ἐγγράφως, ἐλπίζω δέ, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ ὡς τοιοῦτος καὶ ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ Δημοσίου, δὲν θέλει εὕρει δυσκολίαν νὰ χορηγήσῃ τὰς ζητουμένας πληροφορίας ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ δὲ ταύτῃ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν ἦναι δυνατόν, νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν, ὁποίας σκέψεις ἔχει ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ὑποβολῆς τοῦ νομοσχεδίου περὶ παραχωρήσεως τῶν ἐν Θεσσαλίᾳ Ζαππείων κτημάτων εἰς τοὺς χωρικούς. Ἡ ἀπάντησις ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεώς μου ταύτης εἶναι ἀνάγκη νὰ δοθῇ πρὸς τὸ συμφέρον καὶ τοῦ Κράτους καὶ τῶν χωρικῶν, διότι ἀφ’ ἧς ἡ ὑπὸ τὸν ἔντιμον ἐκ Κερκύρας Βουλευτὴν Κυβέρνησις συνέλαβε τὴν ἰδέαν νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν ἀγορὰν τῶν κτημάτων τοῦ ἀειμνήστου Στεφάνοβικ, καὶ ἀφ’ ἧς ἡ ἀγορὰ αὕτη ἐπραγματοποιήθη, ἐγκριθεῖσα καὶ ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ἐγεννήθη ἐν Θεσσαλίᾳ ζήτημα, ἕνεκα τοῦ ὁποίου ὑφίσταται ἐκκρεμότης καταστάσεως παρὰ τοῖς γεωργοῖς, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει εἰς τὸ Κράτος πλέον, ἀφοῦ ἅπαξ ἤρξατο, νὰ περατώσῃ τὸ ζήτημα, διότι ἡ ἐκκρεμότης αὕτη πολλαχῶς δύναται νὰ βλάψῃ καὶ ποικιλοτρόπως εἰς τὸ μέλλον τὴν παραγωγὴν ἐν Θεσσαλίᾳ, ἐὰν μὴ ληφθῇ μέτρον τι ῥιζικὸν ἐπὶ τοῦ ἔργου, τοῦ ὁποίου κατήρξατο ἤδη διὰ τῆς ἀγορᾶς τῶν κτημάτων Στεφάνοβικ. Εὐτυχῶς δὲ ἡ Κυβέρνησις διαπνέεται ὑπὸ τοιούτων αἰσθημάτων καὶ ἰδεῶν, διότι, καθ’ ἃ ἔχει γνωσθῆ ἐν Τρικκάλοις τοὐλάχιστον — δὲν γνωρίζω δὲ ἐὰν καὶ ἀλλαχοῦ — ὑπό τινων ἐκ τῶν συναδέλφων, οἵτινες ὑποστηρίζουσι τὴν Κυβέρνησιν, καθ’ ἃ ἐγνώσθη, λέγω, ἐκεῖ, ἡ Κυβέρνησις ὁριστικῶς πλέον ἀπεφάσισε νὰ παραχωρήσῃ τὰ Ζάππεια κτήματα εἰς τοὺς χωρικούς, καὶ ἐθεωρήθη ὡς βέβαιον, ὅτι καὶ νομοσχέδιον εἰσήχθη ἐνώπιον τῆς Βουλῆς· καὶ ἐν τούτοις νομοσχέδιον τοιοῦτο δὲν εἰσήχθη μέχρι σήμερον ἐνώπιον αὐτῆς. Καὶ διὰ νὰ σᾶς ἀποδείξω, ὅτι οἱ χωρικοὶ οὕτω πως θεωροῦσι τὸ ζήτημα, ὡς εὑρισκόμενον δηλαδὴ πλέον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, θὰ σᾶς ἀναγνώσω ἓν τηλεγράφημα, τὸ ὁποῖον ἀπηυθύνθη πρὸς πολλοὺς τῶν κυρίων συναδέλφων ἐκ μέρους ἐπιτροπῆς τοῦ χωρίου Καλυβίων καὶ ἄλλων χωρίων Ζαππείων, εὑρισκομένων εἰς τὴν περιφέρειαν Τρικκάλων, διὰ τοῦ ὁποίου λέγουσι τὰ ἑξῆς: «Ἱκετεύομεν ὑμᾶς, ἵνα εὐδοκήσητε καὶ συγκρατήσητε ἅπασαν Βουλὴν μέχρις ἐπιψηφίσεως νομοσχεδίου ἀπαλλοτριώσεως Ζαππείων κτημάτων ὑπὲρ καλλιεργητῶν, καὶ κατασταθῇ νόμος, θραύων ἁλύσεις ἡμῶν καὶ προαιώνια δεσμά, καὶ χορηγῶν ἀληθῆ ἐλευθερίαν. Μεθ’ ἡμῶν καὶ ἐπελευσόμεναι γενεαὶ θέλουσιν εὐγνωμονεῖ ὑμᾶς.» Διὰ τοῦ τηλεγραφήματος τούτου ὁμιλοῦσιν ὡς περὶ γεγονότος τετελεσμένου, ὡς περὶ νομοσχεδίου εὑρισκομένου ἤδη ὑπὸ τὰς ὄψεις τῆς Βουλῆς. Ἐπίσης δι’ ἑτέρου τηλεγραφήματος, ἀπευθυνομένου πρὸς ἡμᾶς, οἱ χωρικοὶ τῶν Ζαππείων κτημάτων τηλεγραφοῦσιν ὡς ἑξῆς: «Οἰκογενειάρχαι Καλυβίων, Ζαππείου κτήματος, παρακαλοῦμεν θερμῶς, ἵνα συστήσητε Κυβερνήσει, ὅπως ὑποβάλῃ τῇ Βουλῇ νομοσχέδιον ἀπαλλοτριώσεως Ζαππείων ὑπὲρ χωρικῶν, καὶ ἐπιψηφισθῇ τοῦτο πρὸ λήξεως Συνόδου, ἵνα ἀπαλλαγῶμεν μακραίωνος δουλείας. Διατελοῦμεν εὐγνωμονοῦντες ἐξ ὀνόματος ἁπάντων συγχωριανῶν.» (Ἔπονται αἱ ὑπογραφαί). Οὕτω διὰ μὲν τοῦ ἑνὸς τηλεγραφήματος ὁμιλοῦσιν ὡς περὶ ὑποβεβλημένου νομοσχεδίου, διὰ δὲ τοῦ ἑτέρου παρακαλοῦσι νὰ ὑποβληθῇ ἤδη τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν ἦναι δυνατόν, διὰ νὰ ἐπέλθῃ κἄποια ἡσυχία μεταξὺ τῶν χωρικῶν τούτων, οἵτινες συχνάκις καὶ εἰς διαδηλώσεις ἀκόμη προβαίνουσι, νὰ κάμῃ — ἐφ’ ὅσον ἐπιτρέπεται βεβαίως εἰς αὐτὸν — δήλωσίν τινα, ἐκ τῆς ὁποίας νὰ καθησυχάσωσι τὰ πνεύματα, τὰ ὁποῖα ὁπωσδήποτε συνεταράχθησαν καὶ ἕνεκα τῶν ἀγορῶν, αἱ ὁποῖαι προηγήθησαν, καὶ αἵτινες, δύναμαι νὰ εἴπω, ἐγέννησαν τὸν φθόνον τῶν ἄλλων χωρικῶν, καὶ ἕνεκα τῶν διαδόσεων, διὰ τῶν ὁποίων ἐβεβαιώθησαν οἱ χωρικοί, ὅτι πρόκειται νὰ παραχωρηθῶσι τὰ Ζάππεια κτήματα εἰς τοὺς κατοίκους αὐτῶν· οὕτω δὲ νὰ καθησυχάσωσι τὰ πνεύματα τοῦ ἐκεῖ λαοῦ. Παρακαλῶ τὸν κ. Πρωθυπουργὸν νὰ προβῇ εἰς δήλωσιν περὶ τοῦ σκοποῦ, τὸν ὁποῖον ἔχει ἡ Κυβέρνησις ὡς πρὸς τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος διὰ τῆς παραχωρήσεως τῶν Ζαππείων κτημάτων εἰς τοὺς χωρικούς.

§280Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Συμπληρῶν τὰ παρὰ τοῦ ἀξιοτίμου προλαλήσαντος λεχθέντα, ὅσον ἀφορᾷ τὴν διανομὴν πρὸς τοὺς χωρικοὺς τῶν Ζαππείων κτημάτων, ἤθελον παρακαλέσει τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἂν ἀληθῶς ἀπεφάσισε νὰ προβῇ εἰς τὴν ὑποβολὴν τοιούτου νομοσχεδίου, νὰ γνωστοποιήσῃ εἰς τὴν Βουλὴν, ἐὰν πρὸ τούτου προέβη εἰς συμφωνίαν μετὰ τῶν κληροδόχων, οἵτινες ἐκ τῆς διαθήκης τοῦ ἀειμνήστου Κωνσταντίνου Ζάππα παράγουσι τὰ δικαιώματα αὐτῶν ἐπὶ κληροδοτημάτων εἰς χρήματα, προερχόμενα ἐκ τῶν εἰσοδημάτων τῶν κτημάτων Ζάππα. Ἀνάγκη νὰ μάθωμεν, ἂν προῆλθεν εἰς συνεννόησιν μετ’ αὐτῶν, καὶ ἂν οὗτοι παραδέχονται τοὺς ὅρους τῆς διανομῆς, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις προβάλλει καὶ πιθανῶς θὰ δεχθῇ ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία. Τοῦτο πρέπει νὰ προηγηθῇ. Ἄνευ τοιαύτης ἀποδοχῆς ἐκ μέρους τῶν κληροδόχων ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προβῇ εἰς συζήτησιν καὶ ἀπόφασιν. Ἂν οἱ κληροδόχοι δὲν δεχθῶσι τὸν τρόπον τῆς καταβολῆς εἰς αὐτοὺς τῶν χρηματικῶν κληροδοτημάτων, κληροδοτημάτων ἀϊδίων, κληροδοτημάτων διαρκούντων ὅσον καὶ τὰ κτήματα, τρόπον ὃν δὲν γνωρίζω πῶς κανονίζει ἡ Κυβέρνησις, ἀλλ’ ὅστις ἀναγκαίως κανονίζεται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προβῇ εἰς συζήτησιν. Θεωρῶ ἀναγκαῖον διὰ τοῦτο, ἐὰν τοιοῦτο νομοσχέδιον θὰ ὑποβάλῃ ἡ Κυβέρνησις, νὰ προβῇ πρότερον εἰς τοιαύτην συνεννόησιν μετὰ τῶν κληροδόχων, καὶ λάβῃ τὴν συναίνεσιν αὐτῶν τὴν ἐπίσημον περὶ ἀποδοχῆς τοῦ νέου κανονισμοῦ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν πληρωμὴν ἐφεξῆς τῶν εἰς αὐτοὺς ἀφεθέντων κληροδοτημάτων. Τότε μόνον τὰ ψηφισθησόμενα ὑπὸ τῆς Βουλῆς θὰ ἦναι ὑποχρεωτικὰ καὶ δι’ αὐτοὺς καὶ θ’ ἀναγνωρίζωνται ὡς τοιαῦτα.

§281ΗΛ. ΠΟΤΑΜΙΑΝΟΣ. Εἶχον παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ἵνα διὰ σημειώσεώς του δώσῃ πληροφορίας τινὰς περὶ τῆς κατ’ ἐπαρχίας παραγωγῆς τοῦ καπνοῦ, καὶ εἰσέτι δὲν ἔφερε τὴν σημείωσιν ταύτην. Τῷ ὑπενθυμίζω, ἐὰν ἦναι δυνατόν, νὰ τὴν προσαγάγῃ τὸ ταχύτερον, διότι σχετίζεται καὶ μὲ τὴν σύμβασιν περὶ τῆς σιγαροποιΐας. Εἰς δὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν ποιοῦμαι τὴν σύστασιν, ὅπως ἐν τῇ Διεθνεῖ Ἐκθέσει, ἥτις ἀνοίγει τὰς πύλας αὑτῆς τὴν 1 Ἀπριλίου ἐν Μιλάνῳ, τῇ Ἐκθέσει τῶν διακοσμητικῶν τεχνῶν, ἐν ταῖς ὁποίαις περιλαμβάνονται σχέδια πόλεων, κήπων, οἰκιῶν κλπ., ἀποστείλῃ ἕνα μηχανικόν, γνωρίζοντα καὶ τὴν ἰταλικήν, ὅπως μελετήσῃ τὰς νέας διακοσμητικὰς τέχνας, τὰς σχετιζομένας πρὸς τὰ σχέδια τῶν πόλεων. Ἡ δαπάνη εἶναι πολὺ μικρά· ἐλπίζω, ὅτι εἴκοσι φράγκα θὰ ἀρκέσωσιν ὡς ἡμερησία ἀποζημίωσις αὐτοῦ. Δὲν θὰ διαρκέσῃ δὲ ἐπὶ πολὺ ἡ ἐκεῖ διαμονὴ τοῦ ἀποσταλησομένου, διότι εἷς μὴν ἀρκεῖ αὐτῷ πρὸς μελέτην τῶν νεωτέρων τεχνικῶν ἔργων.

§282Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Προαγγέλλω εἰς τοὺς κυρίους Ὑπουργούς, ὅτι σκοπῶ νὰ ὑποβάλω ἐπερώτησιν καὶ ζητήσω πληροφορίας περὶ τῶν ῥητρῶν τοῦ κωδικέλλου τοῦ μακαρίτου Συγγροῦ καὶ τῶν γενομένων μέχρι τοῦδε ἐργασιῶν πρὸς τοῦτο.

§283ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Τρίτη συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ χορηγίας ἐκτάκτου πιστώσεως ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν τῆς χρήσεως τοῦ 1901 ἐκ φράγκων χρυσῶν 71.158.31.

§284Θ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗΣ. Εἶχον ζητήσει πληροφορίας παρὰ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὡς Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν, ὡς πρὸς τὸ νομοσχέδιον, ὅπερ πρόκειται νὰ συζητηθῇ. Ἔπραξα δὲ τοῦτο, διότι μοὶ ἠγέρθη ἡ περιέργεια, πῶς ἦτο δυνατὸν τοσαῦται νὰ γίνωνται δαπάναι διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ καταστήματος τῆς ἐν Βουκουρεστίῳ Πρεσβείας χωρὶς τὸ Ὑπουργεῖον νὰ ἔχῃ οὐδεμίαν γνῶσιν, ἀλλ’ ἀφέθη πλήρης ἐλευθερία πρὸς τὸν ἐν Βουκουρεστίῳ κ. πρεσβευτὴν νὰ διεξαγάγῃ τὴν ὑπόθεσιν τῆς οἰκοδομῆς τοῦ καταστήματος κατὰ περίεργον τρόπον, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς οὐδεμίαν ἔλαβε γνῶσιν οὔτε τοῦ σχεδίου τῆς οἰκοδομῆς, οὔτε τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς δαπάνης αὐτοῦ, οὔτε τοῦ τρόπου, καθ’ ὃν θὰ εἰσεπράττοντο τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ἐδαπανήθησαν διὰ τὴν οἰκοδομὴν ταύτην. Ἐν τῷ κατατεθέντι φακέλῳ, ὃν διέδραμον πρὸ στιγμῶν τινων, εἶδον πλεῖστα ἔγγραφα ἀναφερόμενα εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο. Ὁ κύριος πρώην Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν, Βουλευτὴς ἐκ Κραναίας, πρὸ τῆς διακοπῆς τῶν συνεδριάσεων τῆς Βουλῆς εἶπεν ἡμῖν, ὅτι τῇ ἐνεργείᾳ τοῦ ἐπιτετραμμένου τότε τῆς Ἑλλάδος κ. Ἀλεξανδροπούλου ἀπεφασίσθη νὰ ζητηθῶσιν εἰσφοραὶ παρὰ τῶν ἐκεῖ ὁμογενῶν, καὶ ἐκ τούτων νὰ ἱδρυθῇ μέγαρον Πρεσβείας ἐν Ῥουμανίᾳ ἀξιοπρεπὲς καὶ ἀνάλογον πρὸς τὴν ἀντιπροσωπείαν τοῦ ἔθνους ἡμῶν ἐν τῇ χώρᾳ ἐκείνῃ, ἤρξαντο δὲ αἱ εἰσφοραί, καὶ εἰσεπράχθησαν κατὰ μὲν τὴν πρώτην περίοδον 41,911 φράγκα, κατὰ δὲ τὴν δευτέραν 47,000, καὶ κατὰ τὴν τρίτην 26,000· ἐν ὅλῳ 115,468 φράγκα χρυσᾶ. Πρὸς τούτοις προσετέθη δάνειον ἑνὸς κυρίου Α. Βαλσαμάκη, ὃν κατὰ λάθος, νομίζω, ἀναγράφουσι τὰ ἔγγραφα Βαλσαμᾶν, ἐκ 12,000 φράγκων, ὅστις — σημειώσατε καλῶς τοῦτο — ἐδάνεισεν ἐπὶ ὑποθήκῃ τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος οἰκοδομήματος τῆς ἐν Βουκουρεστίῳ Πρεσβείας. Κατὰ τίνα τρόπον ἠδυνήθη νὰ ὑποθηκεύσῃ κτῆμα τοῦ Δημοσίου ὁ κύριος πρεσβευτὴς ἄνευ νόμου, εἶναι ζήτημα, ὅπερ συνεζητήθη ἐνταῦθα, καὶ ἀκόμη δὲν ἐλύθη. Ἐν τούτοις ἐπὶ τῇ ὑποθήκῃ ταύτῃ ἐδόθη δάνειον ἐκ μέρους τοῦ πρεσβευτοῦ καὶ τοῦ κ. Βαλσαμάκη ἐκ φρ. χρ. 30,000. Εἰσεπράχθησαν λοιπὸν ἐν ὅλῳ 145,000 φρ. χρ. καὶ ἠγοράσθη ἐξ αὐτῶν ἓν οἰκόπεδον ἀντὶ φρ. 41,000· ἐτέθη ἐν πομπῇ ὁ θεμέλιος λίθος, καὶ ἤρξατο ἡ οἰκοδομὴ, τῆς ὁποίας ἡ κατασκευὴ προϋπελογίσθη εἰς 123,000 φρ. Ἐξετέθη τὸ ἔργον εἰς δημοπρασίαν, καὶ κατεκυρώθη ἐπ’ ὀνόματι ἑνὸς Ἰταλοῦ ἐργολάβου, C. Costa ὀνομαζομένου, ὅστις ἀνέλαβε τὴν οἰκοδομὴν ἀντὶ 108,262 φράγκων. Ὑποθέτει τις, ὅτι, ἀφοῦ ἐγένετο δημοπρασία καὶ ἀνέλαβε τὸ ἔργον ἐργολάβος ἐπὶ ὡρισμένῳ ποσῷ, ἑπόμενον ἦτο πᾶσα ἄλλη ἐπὶ πλέον δαπάνη νὰ εὐθύνῃ τὸν εἰρημένον ἐργολάβον, ἂν μὴ ἐτροποποιήθησαν τὰ ἀρχικὰ σχέδια. Ἦτο λοιπὸν 108,000 περίπου φρ. χρυσῶν ἡ ἀξία τῆς οἰκοδομῆς, συμφώνως πρὸς τὴν γενομένην μειοδοσίαν, εἰσεπράχθησαν 145,000 φράγκα χρυσᾶ, καὶ ὑπέθετέ τις, ὅτι θὰ ἐπήρκει τὸ εἰς χεῖρας τοῦ πρεσβευτοῦ ποσόν, ὅπως ἀνεγερθῇ τὸ ἐν λόγῳ οἰκοδόμημα, ἵνα μὴ εὑρισκώμεθα εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ δαπανήσωμεν καὶ 75,000 φράγκα χρυσᾶ ἐπιπροσθέτως διὰ τὴν κατασκευὴν πρεσβευτικοῦ μεγάρου. Ἐν πρώτοις θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ παρατηρήσω, ὅτι ὁ τρόπος οὗτος ὁ διὰ τῆς ἐπαιτείας — διότι ἦτο αὐτόχρημα ἐπίσημος ἐπετεία τὸ γενόμενον — πρὸς τοὺς ὁμογενεῖς ἐκ μέρους τοῦ πρέσβεως, ὅπως ἱδρυθῇ τὸ κατάστημα, ἦτο εἰς ἄκρον ἀναξιοπρεπὴς, ἀπορῶ δὲ, πῶς ἐνέκρινεν αὐτὸν ὁ κύριος Ὑπουργός. Εἰς τὰ ἔγγραφα, ἅπερ ἀνέγνωσα, ἔβλεπον τοὺς ἐξευτελισμοὺς εἰς οὓς ὑπεβάλλετο, τοὺς μεγάλους κόπους, οὓς ὑφίστατο, τὰς παρακλήσεις, ἃς ἀπηύθυνεν ὁ ἐπιτετραμμένος τῆς Ἑλλάδος, περιτρέχων τὴν Ρουμανίαν ὁλόκληρον ἀπὸ χωρίου εἰς χωρίον καὶ ἀπὸ πόλεως εἰς πόλιν, ὅπως εἰσπράττῃ 30, 60 ἢ 80 δραχμὰς, καὶ ἐπὶ τέλους, ὅτε οἱ ὑπογράψαντες δὲν κατέθετον τὰς εἰσφοράς των, ἠναγκάσθη νὰ διακόψῃ τὴν κατασκευὴν τῆς οἰκοδομῆς τοῦ καταστήματος· καὶ φαντάζεσθε πλέον ἀξιοπρέπειαν ἐν ξένῃ χώρᾳ τοῦ ἀντιπροσώπου τῆς Ἑλλάδος! Κατόπιν ἤρχισαν ἄλλαι δειναὶ δοκιμασίαι αὐτοῦ, αἱ ἔφοδοι, ὡς γράφει, τῶν διαφόρων πιστωτῶν· εὑρίσκετο δ’ εἰς τοιαύτην ἀπόγνωσιν ὁ ἐν Ρουμανίᾳ πρεσβευτὴς, ὥστε ἠναγκάσθη νὰ χορηγήσῃ δάνειον ἐξ ἰδίων μὲν 18,000 φράγκων, νὰ παρακαλέσῃ δὲ καὶ τὸν κ. Α. Βαλσαμάκην νὰ χορηγήσῃ ἄλλας 12,000 φράγκα, διὰ ν’ ἀποτελεσθῇ τὸ ποσὸν τῶν 30,000 φράγκων, ὅπως μὴ εἰσαχθῇ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον εἰς τὰ Ρουμανικὰ Δικαστήρια, ὡς μὴ δυνάμενον νὰ πληρώσῃ τὸ ποσὸν τοῦτο. Δὲν ἐννοῶ, Κύριοι, αὐτὸν τὸν τρόπον, καθ’ ὃν τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἐπιθυμεῖ νὰ ἀποκτήσῃ εἰς τὴν πρωτεύουσαν τῆς Ρουμανίας, ὅπου ἀντιπροσωπεύεται ὑπὸ τοῦ πρεσβευτοῦ αὐτοῦ, μέγαρον Πρεσβείας εὐπρεπὲς, ἀφοῦ, ὅπως ἀποκτήσῃ αὐτὸ, συγκατατίθεται, ἵνα ὁ ἐπιτετραμμένος τῆς Ἑλλάδος μεταβαίνῃ, ὡς εἶδος... —δὲν θέλω νὰ εἴπω τὴν κυριολεξίαν— ὡς περιοδεύων συλλέκτης ἐράνων πρὸς κατασκευὴν καταστήματος τῆς Πρεσβείας, νομίζων ὅτι ἡ ἀξιοπρέπεια τοῦ ἔθνους ἀνυψοῦται οὕτως εἰς τὰ ὄμματα τῶν ξένων καὶ τῶν ἐκεῖ Ἑλλήνων. Ἀλλ’ ἀφοῦ ἐγένετο τοῦτο, ἀφοῦ προϋπελογίσθη, ὅτι αἱ δαπάναι δὲν θὰ ὑπερέβαινον τὰς 108,000 φράγκα, διατὶ ὁ πρεσβευτής, χωρὶς νὰ ζητήσῃ τὴν ἄδειαν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἐπέκτασιν τῶν δαπανῶν εἰς 210,320 φράγκα χρυσᾶ; Ἀφοῦ ἔφθασεν εἰς πέρας ἡ οἰκοδομὴ μετὰ τοσαύτας περιπετείας, ἐθεωρήθη πρέπον νὰ δαπανηθῶσι πλεῖστα χρήματα εἰς συμπληρωματικὰ ἔργα, εἰς ἐγκατάστασιν καλοριφέρ, τουτέστι θερμάνσεως τοῦ τελειοτέρου συστήματος, ἐκτὸς δὲ τῆς δαπάνης ταύτης ἐδαπανήθησαν καὶ ἕτεραι 4–5 χιλιάδες διὰ τὴν τοποθέτησιν θερμαστρῶν. Ἀλλὰ τί ἐχρειάζετο ἡ διπλῆ αὕτη θέρμανσις; Ἀφοῦ ὑπάρχει τὸ καλοριφέρ, τὸ ὁποῖον ἦτο ἐπαρκέστατον διὰ τὴν θέρμανσιν τοῦ οἰκήματος, τί ἐχρειάζοντο αἱ θερμάστραι; διὰ νὰ ἐξοδευθῶσι μόνον μερικαὶ χιλιάδες φράγκων διὰ τὴν ἐγκατάστασιν αὐτῶν; Δι’ ἐμὲ εἶναι ἀκατάληπτον τὸ πρᾶγμα, ἀφοῦ μάλιστα δὲν ὑπῆρχον τὰ χρήματα, ὅπως ἀγορασθῶσι, καὶ ἠγοράσθησαν ἐπὶ πιστώσει. Καὶ ἀφοῦ ἐγένοντο ὅλαι αὐταὶ αἱ μωρίαι, ἤρξατο ἡ ἀποστολὴ ἐκ μέρους τῆς Πρεσβείας ἐγγράφων πρὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν, ὅτι ὑφίσταται ὁ πρεσβευτὴς τὰς ἐφόδους τῶν πιστωτῶν, καὶ ἐφοβεῖτο, ὅτι θὰ ἐξευτελισθῇ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἐν Ρουμανίᾳ, καὶ ὅτι ἑπομένως ἦτο ἀνάγκη νὰ χορηγήσῃ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις τὰ χρήματα. Περὶ αὐτῶν ὅλων οὐδ’ ἐπὶ στιγμὴν ἐσυλλογίσθη ὁ πρεσβευτὴς πρότερον! Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ὁ ἀξιότιμος κ. Βουλευτὴς Κραναίας, ἀπηύθυνεν ἔγγραφον, δι’ οὗ ἔλεγεν εἰς τὸν πρέσβυν, ὅτι κακῶς ἔπραξεν ἐνεργήσας οὕτω, καὶ ὅτι εὑρίσκετο εἰς τὴν ἀναπόδραστον ἀνάγκην νὰ πληρώσῃ ἐπὶ τέλους τὸ Κράτος τὴν δαπάνην τῶν ἀνοησιῶν τούτων, διὰ νὰ μὴ ἐξευτελισθῇ ἡ Ἑλλάς. Ἀλλ’ αἱ ἐπὶ πλέον δαπάναι, ὁ χρωματισμὸς τῆς οἰκίας, καὶ ἄλλαι τινὲς εὐθύνουσι τὸν ἐργολάβον, τὸν ἀποδεχθέντα τὴν κατασκευὴν τοῦ κτιρίου ἀντὶ 108,000 φράγκων. Ἐν τοιαύτῃ δὲ περιπτώσει παρατηρῶ, ὅτι καὶ οἱ ἀριθμοὶ οἱ ἀναγραφόμενοι δὲν εἶναι ἀκριβεῖς, διότι ἐνταῦθα, ἐν τῇ «γενικῇ καταστάσει», λέγεται: «δι’ ἔργα ἐκτελεσθέντα ὑπὸ τοῦ ἐργολάβου C. Costa φράγκα 136,745»· ἀλλ’ ἐκ τοῦ πρακτικοῦ τῆς μειοδοτικῆς δημοπρασίας παρατηρῶ, ὅτι ὁ ἐργολάβος οὗτος εἶχεν ἀναλάβει τὴν οἰκοδομὴν ἀντὶ 108,262 φράγκων χρυσῶν. Ἐν τῷ κονδυλίῳ τούτῳ καταφαίνεται, ὅτι πρόκειται περὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἔργων, ἅτινα ἐγένοντο ἐπὶ τῇ βάσει τῆς δημοπρασίας καὶ ἅτινα ὁ ἐργολάβος εἶχεν ἀναλάβει ἀντὶ 108,262 φράγκων χρυσῶν· ἀλλ’ ἐν τῇ γενικῇ καταστάσει σημειοῦται ὑπὸ τοῦ πρεσβευτοῦ ποσὸν 136,745 φράγκων χρυσῶν. Εἶναι παρατήρησις, εἰς ἣν παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχήν του...

§285ΑΛΕΞ. Θ. ΖΑΪΜΗΣ (Πρωθυπουργὸς καὶ Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν). Δὲν γνωρίζω τὰ ἔγγραφα αὐτά. Ἀλλὰ δι’ ἐμὲ ἡ ὑπόθεσις μίαν ἔχει σπουδαιότητα, ὅτι ὀφείλει τὸ Δημόσιον τῆς Ἑλλάδος, καὶ ἑπομένως δέον νὰ πληρώσῃ. Τὸ τί ἐγένετο, τοῦτο εἶναι ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ἄλλον· τὰ δὲ γενόμενα ἐγένοντο βεβαίως ὑπὸ τοῦ ἐν Ρουμανίᾳ διπλωματικοῦ ἀντιπροσώπου τῆς Ἑλλάδος, πρὸς ὃν δυνάμεθα νὰ καταλογίσωμεν ὑπέρμετρον ζῆλον τουλάχιστον.

§286Θ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗΣ. Δὲν ἐπέρριψα εὐθύνην οὔτε εἰς σᾶς, οὔτε εἰς τοὺς προκατόχους σας. Ἐγὼ ἐξ ἐγγράφων ἤντλησα πληροφορίας, λαβὼν ταῦτα πρὸ μικροῦ, ἃς θεωρῶ καθῆκόν μου νὰ φέρω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν ὑμῶν, ὅπως λάβητε μέτρα κατὰ τοῦ ἐν Βουκουρεστίῳ πρεσβευτοῦ, ἢ τοῦ ὑπευθύνου δι’ ὅλας αὐτὰς τὰ πράξεις, διότι εἶχεν οὗτος ἀναλάβει σπουδαιοτάτην εὐθύνην· ἀφοῦ μὲ 108,000 φράγκα ὑπεχρεοῦτο ὁ ἐργολάβος εἰς τὴν κατασκευὴν τῆς οἰκοδομῆς, δὲν περιωρίσθη εἰς τὸ ποσὸν τοῦτο, ἀλλ’ ἀνεβίβασεν αὐτὸ εἰς 210,000 φράγκα χρυσᾶ, οὕτω δ’ ἐξέθηκε τὴν ὑπόληψιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἐν τῇ ξένῃ χώρᾳ, διότι τὸ Δημόσιον ἀδυνατεῖ νὰ πληρώσῃ ἄνευ νόμου τὰς ὑπερβασίας τοῦ πρεσβευτοῦ, οἱ δὲ πιστωταὶ αὐτοῦ προβαίνουσιν εἰς ἐπιθέσεις καὶ ἀπειλὰς κατ’ αὐτοῦ. Προχθὲς μάλιστα ἐλέχθη ἐνταῦθα, ὅτι δὲν διεμαρτυρήθη ἡ Ἰταλικὴ Πρεσβεία· ἀλλ’ ἐκ τῶν ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα παρετήρησα.

§287ΑΛΕΞ. Θ. ΖΑΙΜΗΣ. Ἐν ὅσῳ ἐγὼ ἤμην Ὑπουργὸς, εἶπον, δὲν ἐγένοντο παραστάσεις. Κατόπιν ἐγένοντο.

§288Θ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗΣ. .. εἶδον, ὅτι ἤρχισαν καὶ διπλωματικαὶ παραστάσεις διὰ τὸ ζήτημα τοῦτο. Καὶ τὸ ζήτημα ἔφερεν εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἡ ἐπιπολαιότης τοῦ ἰδιορρύθμου πρεσβευτοῦ μας ἐν Ρουμανίᾳ, ὅστις ὑπέθεσεν, ὅτι ἠδύνατο νὰ κατασκευάσῃ μέγαρον Πρεσβείας, δαπανῶν ἀνυπολογίστως καὶ κατ’ ἀρέσκειαν, χωρὶς νὰ μεριμνᾷ περὶ τῆς ἀδείας τῆς Κυβερνήσεως, νὰ δανείζηται ἀπὸ τῶν διαφόρων ἐκεῖ Ἑλλήνων χρήματα, νὰ ὑποθηκεύῃ κτήματα τοῦ Δημοσίου αὐθαιρέτως καὶ ἄνευ τινὸς νόμου. Ἀλλ’ ἀφοῦ εἰς τοιαύτας προέβη πράξεις, στοιχειῶδες καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως ἦτο νὰ καλέσῃ αὐτὸν εἰς ἀπολογίαν, καὶ ἐπιβάλῃ τὴν δέουσαν εἰς αὐτὸν τιμωρίαν. Διότι ἀληθῶς ὅλα ταῦτα, τὰ συμβαίνοντα ἐν Ρουμανίᾳ, εἶναι πρωτοφανῆ, δεικνύουσι δὲ, ὅτι εἰς τὴν εὐλογημένην αὐτὴν χώραν, τὴν Ἑλλάδα, ὑπάρχουσι δημόσιοι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ πράττωσι τὰ πάντα, νὰ ἐξυφαίνωσι παντὸς εἴδους μωρίας, νὰ ἐξευτελίζωσι τὸ Κράτος, καὶ νὰ ἐπιβάλλωσιν αὐτῷ πληρωμὰς ἑκατὸν καὶ πλέον χιλιάδων φράγκων, ἡ δὲ Κυβέρνησις μακαρίως νὰ ἀνέχηται ὅλα ταῦτα, καὶ νὰ εὑρίσκῃ, ὅτι ἐκεῖνο, ὅπερ δύναται νὰ καταλογίσῃ τῷ πρεσβευτῇ, εἶναι ὑπερβολικὸς ζῆλος! Φαντασθῆτε, ἂν ὅλοι οἱ ἐν τῷ ἐξωτερικῷ ἀντιπρόσωποί μας καταληφθῶσιν ἀπὸ τὸν ὑπερβολικὸν τοῦτον ζῆλον, ὁποῖα θὰ ἦναι τὰ ἀποτελέσματα ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ! Ἀλλὰ μεταξὺ τῶν ἐγγράφων, ἅτινα τροχάδην ἀνέγνωσα, βλέπω, ὅτι ὑπάρχει καὶ ἕν, εἰς ὃ δικαιολογούμενος ὁ κύριος πρεσβευτὴς λέγει, ὅτι δέον νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν δαπάνην ταύτην τὸ Κράτος, διότι, μεταξὺ ὅλων τῶν ἄλλων, ἐκ τῆς Ρουμανίας κατὰ τὸν τελευταῖον ἀτυχῆ πόλεμον εἰσεπράχθησαν καὶ 600–700 χιλιάδες χρυσῶν φράγκων ὑπὲρ τοῦ πολέμου, καὶ τὰ ὁποῖα ἀπεστάλησαν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν. Καθὼς ἐνθυμοῦμαι, ἐλάχιστα ποσὰ χρημάτων κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ πολέμου εἰσήχθησαν εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον χάριν τοῦ πολέμου ἀπὸ τὴν Ρουμανίαν καὶ ἐξ ἄλλων Ἑλληνικῶν ἐπαρχιῶν. Ἐπιθυμῶ λοιπὸν νὰ γείνῃ γνωστὸν, πόσαι χιλιάδες χρυσῶν φράγκων, ὡς λέγει ὁ κύριος πρεσβευτὴς, ἀπεστάλησαν ἀπὸ τὴν Ρουμανίαν, καὶ εἰς χεῖρας τίνος ἀρχῆς παρεδόθησαν, διότι εἶναι ζήτημα καὶ αὐτὸ σπουδαιότατον. Λέγει, ὅτι εἰσέπραξεν ἡ Πρεσβεία 600,000 χρ. φράγκα· ἀλλὰ τὸ Δημόσιον ἔλαβε πράγματι τὸ σημειούμενον ποσόν; Ἐπὶ τέλους πρέπει νὰ γνωσθῇ, ἐὰν ἐλήφθησαν, πῶς διετέθησαν τὰ χρήματα ταῦτα, καὶ ἐφιστῶ καὶ ἐπὶ τούτου τὴν προσοχὴν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, διότι πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι πλεῖστα τῶν χρημάτων τούτων, συλλεχθέντα ὑπὲρ τοῦ πολέμου, διετέθησαν εἰς ἄλλας ἀνάγκας. Τὰς παρατηρήσεις ταύτας εἶχον νὰ φέρω ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου, καὶ συνιστῶ ἐκ νέου εἰς τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως λάβῃ τὰ κατάλληλα μέτρα, καὶ δοθῇ ἓν μάθημα εἰς τοὺς δημοσίους ἐκείνους ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι τοιαύτην ἀνευλάβειαν δεικνύουσι πρὸς τοὺς νόμους καὶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τῆς χώρας καὶ πρὸς τὴν Βουλὴν ἀκόμη.

§289ΣΤ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Οὐδεὶς ἠρνήθη, ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ σπεύσῃ νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον, ὄχι διότι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἔπρεπεν, ἂν ἡ Βουλὴ ἦτο ἐλευθέρα, νὰ τύχῃ τῆς ψήφου αὐτῆς, ἀλλὰ διότι ἡ ψῆφος τῆς Βουλῆς εἶναι δεδεσμευμένη ἐξ ὑποχρεώσεων, ἃς διὰ τῶν ἀντιπροσώπων αὐτῆς ἡ Ἑλλὰς ἀνέλαβεν ἀπέναντι ξένων, ὑποχρεώσεων, ἃς πρὸ καιροῦ ἀνέλαβε, καὶ ἃς μὴ πληρώσασα, πρὸ καιροῦ εὑρίσκεται ἐν ὑπερημερίᾳ. Διότι τὸ ὅλον τῆς ὑποθέσεως διεξήγαγεν ἡ ἀρχὴ, ἡ διευθύνασα τὴν ὑπόθεσιν ταύτην, κατὰ τρόπον ἀληθῶς ἀνεξήγητον, καὶ ἐν Ρουμανίᾳ ἡ Ἑλλὰς, ὡς ἐκ τῆς πορείας ταύτης τῶν Ἑλληνικῶν ἀρχῶν, ἐξετέθη εἰς ἐμπαιγμοὺς καὶ εἰς διαμαρτυρίας τῶν ξένων, βεβαίως δὲ καὶ εἰς τὰς ἐπικρίσεις τῶν Ἑλλήνων, οἵτινες ἐν τούτοις πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τὴν Ἑλληνικὴν καὶ τὴν ἐκεῖ Ἑλληνικὴν ἀρχὴν ἀποβλέπουσι πάντοτε μετὰ τῆς ἐλπίδος, ὅτι θέλει δικαιώσει τὴν πρὸς τὴν πατρίδα ἀφοσίωσιν αὐτῶν. Ἀλλὰ καὶ ἐν Ἀθήναις ἐξετέθη εἰς διαμαρτυρίας ξένων πρεσβευτῶν, ὑπερασπιζόντων τὰ δικαιώματα τοῦ πολίτου αὐτῶν, ὅστις ἐκεῖ, ἐν Ρουμανίᾳ, δὲν ἠδύνατο νὰ φθάσῃ εἰς ἀποτέλεσμα, καὶ ἠπείλει νὰ κινήσῃ ἀγωγὴν, μένων ἐν τῷ μεταξὺ ῥακένδυτος, διότι δὲν ἐπληρώνετο τὰς δαπάνας, ἃς αὐτὸς δανεισθεὶς εἶχεν ἐκτελέσει, ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ φακέλου. Εἴμεθα κατὰ ταῦτα ὑποχρεωμένοι νὰ ψηφίσωμεν, διότι εἶναι ἐκτεθειμένη ἡ τιμὴ τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, διότι εἶναι δεδεμένη ἡ Ἑλλὰς δι’ ὑποχρεώσεων πρὸς ξένους, οἱ δὲ ξένοι δὲν ἔχουσι νὰ ἐξετάσωσι, πῶς διεξήχθη ἡ ὑπόθεσις, ἀλλὰ βλέπουσι μόνον, ὅτι ὀφείλει πρὸς αὐτοὺς ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις χρήματα, καὶ ἀπαιτοῦσιν εὐλόγως, δικαίως, τὰ χρήματα, ἅτινα αὐτοὶ ἐδαπάνησαν. Ἀλλὰ τούτου τεθέντος, ἆρά γε τὸ ζήτημα λύεται; ψηφιζομένου τοῦ νομοσχεδίου, ἆρά γε πρέπει νὰ παρέλθῃ ἄνευ παρατηρήσεων τὸ γενόμενον, ἄνευ παρατηρήσεων τὴν ἑσπέραν ταύτην, ἄνευ παρατηρήσεων μετὰ τὴν λῆξιν τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου, ἥτις ἐπιβάλλεται εἰς ἡμᾶς; Ὄχι βεβαίως. Καὶ ἐν τούτοις εἰς ταύτην τὴν ἐξέτασιν εἰσερχόμενος δικαιοῦμαι νὰ ὑποβάλω παράπονα εἰς τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰδικὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, ὅτι, ἐνῷ ἡ Βουλὴ ἐζήτησε τὰ ἔγγραφα, ἅτινα θέλουσι διαφωτίσει αὐτὴν, ὅπως εὕρῃ τὴν ἀρχὴν τῆς ὑποθέσεως, δὲν ἐφρόντισεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ καταθέσῃ τὰ ἔγγραφα, ἅτινα ἄγουσι τὴν Βουλὴν πρὸς τὸ φῶς, διότι ἀκριβῶς τὰ κατατεθέντα ἔγγραφα δὲν φθάνουσιν ἐκεῖ, ὅπου εἶναι ἡ ἀρχὴ τῆς ὑποθέσεως. Τὰ κατατεθέντα ἔγγραφα φθάνουσι μέχρι τοῦ χρόνου, καθ’ ὃν ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις ἀνεμίχθη εἰς τὴν ὑπόθεσιν, καὶ ἐνόμιζέ τις, καὶ ἐνόμιζον καὶ ἐγὼ, ὅτι ὑπεύθυνος ἐν τῷ ζητήματι εἶναι ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις, ὑφ’ ἧς τὴν διοίκησιν ἐγένοντο ὅσα ἐγένοντο ἐν Ρουμανίᾳ. Ἀλλ’ ὀφείλω ἐνταῦθα νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἐκ τοῦ φακέλου, οἷον ἔχομεν αὐτὸν ἐνταῦθα, καὶ αἱ ὑπόνοιαι κατὰ τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως διαλύονται, καὶ ἡ ἐπίθεσις κατὰ τῆς Πρεσβείας τῆς ἐν Ρουμανίᾳ, ἥτις ἐγένετο ἐνταῦθα, ὡς ἐπιπολαίως ἐργασθείσης, δὲν δύναται νὰ δικαιολογηθῇ. Ἀγνοῶ, ἂν θὰ κατατεθῶσι τὰ ἄλλα ἔγγραφα, ἂν ἐν τούτοις θέλει εὑρεθῆ λόγος ἐπικρίσεως, ἀλλ’ ἐκ τούτων βεβαίως, ἅτινα ἔχομεν, δὲν δικαιούμεθα νὰ καταδικάσωμεν οὔτε τὸν ἐν Ρουμανίᾳ ἐπιτετραμμένον, τὸν ἀρξάμενον τῆς ἐργασίας, οὔτε τὸν πρεσβευτὴν, τὸν ἐξακολουθήσαντα αὐτήν.

§290Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Τὴν γνώμην ὑμῶν ταύτην θὰ τὴν δικαιολογήσητε.

§291ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Βεβαίως. Διότι καὶ ἐγὼ ἤμην προδιατεθειμένος, καὶ ἐν τῇ πρώτῃ μου ἀγορεύσει, τῇ γενομένῃ κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, τὴν αὐτὴν πρὸς ὑμᾶς εἶχον γνώμην, — δὲν εἶχον τὰ ἔγγραφα τότε — ἀλλὰ χθές, ὅτε διῆλθον τὸν φάκελον, περιῆλθον εἰς ἀπορίαν, ὅτε, διερχόμενος τὸ πρῶτον ἔγγραφον ὑπὸ χρονολογίαν 18 Σεπτεμβρίου 1900, εὗρον ὅτι τὸ ἔγγραφον τοῦτο παραπέμπει εἰς φάκελον προηγούμενον. Τὸ δεύτερον ἔγγραφον εἶναι τῆς 24 Σεπτεμβρίου 1900, εὗρον δέ, ὅτι ἡ ὑπόθεσις αὕτη διεξήγετο καθ’ ὅλον τὸ 1899, διεξήγετο καὶ κατὰ τὸ 1898...

§292ΑΛ. Θ. ΖΑΙΜΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἐν τῷ φακέλῳ δὲν ὑπάρχει.

§293ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Ἐκ τοῦ φακέλου προκύπτει, ὅτι ὑπάρχει φάκελος τῆς ὑποθέσεως, εἰς ὃν ἐπανειλημμένως ὁ πρεσβευτὴς ἀναφέρεται. Ὡς μοὶ φαίνεται, τὸ ἔγγραφον τοῦτο δὲν εἶχε σκοπὸν νὰ ὁμιλήσῃ περὶ τοῦ παρελθόντος, ἀλλ’ ἐπειδὴ παρέχει ἐξηγήσεις περὶ τῆς ὑποθέσεως, παραπέμπει εἰς ὅσα προηγουμένως εἶχον καταστῆ γνωστὰ εἰς τὸν Ὑπουργόν, παραπέμπει δὲ εἰς τε τὸ ἔτος 1898 καὶ εἰς τὸ 1899.

§294ΑΛ. Θ. ΖΑΙΜΗΣ (Πρωθυπουργός). Νομίζω, ὅτι πρόκειται περὶ τῆς δωρεᾶς τοῦ Χαροκόπου.

§295ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Θέλομεν ἴδει (ἀναγινώσκει): «Ἐκ τοῦ σχετικοῦ φακέλου κλπ.» «Ἐκ τοῦ σχετικοῦ». Ὑπῆρχε φάκελος λοιπὸν τὴν 18 Σεπτεμβρίου...

§296Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Τοῦ 1899.

§297ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Τοῦ 1900... Τὸ πρῶτον ἔγγραφον τοῦ φακέλου τούτου εἶναι τῆς 18 Σεπτεμβρίου. Λοιπὸν τὸ ἔγγραφον τοῦτο ἀναφέρεται εἰς φάκελον προηγούμενον, ἀλλὰ ἡμεῖς δὲν ἔχομεν παρὰ τοῦτο τὸ ἔγγραφον ὡς πρῶτον τῆς ὑποθέσεως, ἄρα ὁ ἄλλος φάκελος εὑρίσκεται ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Ἐξωτερικῶν (ἀναγινώσκει): «Ἐκ τοῦ σχετικοῦ φακέλου», λέγει τὸ πρῶτον αὐτὸ ἔγγραφον, «γνωστὸν τυγχάνει κλπ.» Ἔχομεν ἐνταῦθα τὴν ὑπόθεσιν Χαροκόπου (ἀναγινώσκει): «Ἐπίσης τυγχάνει γνωστὸν τῇ ὑμετέρᾳ Ἐξοχότητι»,—ἐκ τοῦ αὐτοῦ φακέλου—«ὅτι ἡ δαπάνη τῆς ἀνεγέρσεως κλπ.» Ἔχομεν ἐνταῦθα βεβαιούμενον, ὡς γνωστὸν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τότε, προϋπολογισμὸν 123 χιλιάδων τόσων φράγκων, καὶ ὅτι κατόπιν δημοσίας μειοδοσίας κατεκυρώθη τὸ ἔργον ἀντὶ φράγκων χρυσῶν 136,745.43. Τοῦτο εἶναι τηλεγράφημα πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τὸ ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ ἐντίμου ἐκ Κερκύρας Βουλευτοῦ, ἀλλὰ τηλεγράφημα, ὅπερ πληροφορεῖ τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο περὶ τῆς προηγουμένως γενομένης ἐργασίας, ἥτις βεβαίως, ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἐμεσολάβησε χρονικὸν διάστημα μόνον τὸ ἀπὸ Ἀπριλίου 1899 μέχρις ἀρχῶν Ἰουλίου 1899, βεβαίως δὲν περιλαμβάνει τὴν ὅλην ὑπόθεσιν, ἥτις ἀνάγεται εἰς τὸ 1898, διότι κατὰ τὸ 1898 ἐτέθη ὁ θεμέλιος λίθος, ὡς θέλετε ἴδει κατωτέρω (ἀναγινώσκει)... Ἔχομεν λοιπὸν ἐνταῦθα βεβαιωμένον, ὅτι ἡ ἐργασία δὲν ἐγένετο ἐν ἀγνοίᾳ τῆς Κυβερνήσεως ἀλλ’ ἀπ’ ἐναντίας, ὅτι κατεβλήθησαν πᾶσαι αἱ φροντίδες ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου ἀντιπροσώπου τῆς Ἑλλάδος, — δὲν γνωρίζω ποῖος ἦτο ἀντιπρόσωπος, ὁ κ. Ἀλεξανδρόπουλος ὡς ἐπιτετραμμένος, ἢ ὁ κύριος Ἀργυρόπουλος ὡς πρεσβευτής...

§298Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Αὐτὸ τὸ ἔγγραφον τῆς 18 Σεπτεμβρίου ποῖος τὸ ὑπογράφει;

§299ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Εἶναι τοῦ κ. Ἀλεξανδροπούλου.

§300Θ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗΣ. Εἶναι ἔκθεσις πρὸς τὸν πρεσβευτήν.

§301ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Μάλιστα.

§302Α. ΡΩΜΑΝΟΣ. Τοῦ Γραμματέως.

§303ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Ἀλλὰ τὰ τηλεγραφήματα εἶναι πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Εἶναι λοιπὸν βεβαιωμένον, ὅτι, καθ’ ὃν χρόνον ὑπῆρχεν ἐν τῇ ἐξουσίᾳ ὁ νῦν Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐγένετο καὶ ἡ θέσις τοῦ θεμελίου λίθου, καὶ ὅτι κατὰ τὸν χρόνον ἐκεῖνον, ἐξ ὅσων τὸ ἔγγραφον τοῦτο περιέχει, προκύπτει ὅτι εἶχε γνῶσιν ἡ Κυβέρνησις τῶν γενομένων, διότι πάντα βλέπω ὅτι ἀνεφέροντο ὑπὸ τοῦ κ. Ἀλεξανδροπούλου εἰς τὴν Κυβέρνησιν, καὶ ὅτι ὑπῆρχε φάκελος ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Ἐξωτερικῶν, ὁ φάκελος δὲ οὗτος ἀκριβῶς ἦτο ἀναγκαῖος εἰς ἡμᾶς, ὅπως ἴδωμεν κατὰ τίνα τρόπον ἐδόθη ἡ ἐντολὴ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ἐνταῦθα, ἂν ἐδόθη εἰς τὸν ἐκεῖ ἀντιπρόσωπον τῆς Ἑλλάδος νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐργασίαν, ἥτις ἀπέληξεν εἰς τ’ ἀποτελέσματα τὰ τελείως δυσάρεστα, τὰ ὁποῖα σήμερον ἐξετάζομεν.

§304Θ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗΣ. Ἐν τῇ ἐκθέσει αὐτῇ ἀναφέρεται, ὅτι ὁ πρώην ἐπιτετραμμένος τῆς Ἑλλάδος ἐν Ῥουμανίᾳ πρὸς τὸν κατόπιν αὐτοῦ διορισθέντα...

§305ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Παρακαλῶ. Ὑπάρχει φάκελος ἐν τῷ Ὑπουργείῳ (ἀναγινώσκει): «Τηλεγράφημα Βασ. Πρεσβείας πρὸς τὸ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργεῖον κλπ.» Τοῦτο τὸ τηλεγράφημα ὑπάρχει ἐν τῷ Ὑπουργείῳ, ἀλλὰ δὲν ἔχομεν ἡμεῖς αὐτὸ ἐνταῦθα.

§306Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Κατὰ τὴν ἔκθεσιν αὐτὴν, δύναταί τις νὰ συναγάγῃ, ἴσως ἀναντιρρήτως, ὅτι κατὰ τὸν χρόνον, κατὰ τὸν ὁποῖον ἐγράφετο αὕτη, τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν ἦτο ἐν γνώσει τῆς ἀγορᾶς γηπέδου, ἦτο ἐν γνώσει τῆς δημοπρασίας, τῆς γενομένης πρὸς οἰκοδομὴν, ἦτο ἐν γνώσει τῆς δωρεᾶς τοῦ Χαροκόπου διὰ τὴν οἰκοδομὴν τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς ἐνάρξεως τῆς ἐργασίας, ἦτο ἐν γνώσει τῶν συνεισφορῶν τῶν γενομένων διὰ τὴν οἰκοδομήν· ὥστε, κατὰ τὸ ἔγγραφον τοῦτο, αἱ συνεισφοραὶ, αἱ ὁποῖαι προεκλήθησαν, δὲν προεκλήθησαν μόνον ὑπὸ τοῦ τότε διευθύνοντος τὴν Πρεσβείαν, ἀλλ’ ἦσαν γνωσταὶ καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν.

§307ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Βεβαιότατα, καὶ ὁ προϋπολογισμὸς ἦτο γνωστός.

§308Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ὑπάρχει ἔγγραφον, ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον συνῄνεσεν εἰς τὴν ἐξακολούθησιν;

§309ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Δὲν ὑπάρχει, κ. συνάδελφε, διότι πάντα τὰ ἔγγραφα, ἅτινα ἔχομεν ἐνταῦθα, εἶναι τὰ ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου 1900 καὶ ἐντεῦθεν, τὰ ἔγγραφα δὲ τοῦ 1898 καὶ 1899 δὲν προσήχθησαν. Εἶναι λοιπὸν ἀνάγκη ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ ζητήσῃ αὐτὰ εἰς τὸ ἀρχεῖον τοῦ Ὑπουργείου καὶ προσαγάγῃ ἐνταῦθα, ὄχι πλέον διὰ τὸ ζήτημα τῆς ψηφίσεως τῆς πιστώσεως, ἣν ἐγὼ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ σπεύσῃ νὰ ψηφίσῃ...

§310Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ὑπάρχει ὁ ἀντιλέγων.

§311ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. .. ἀλλὰ διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἐξετάσεως, ποῖος εἶναι ὁ παραβλέψας τὰς νομίμους διατυπώσεις κατὰ τὴν ἐνέργειαν ταύτην, διότι ἡ ὑπόθεσις μοὶ ἐνθυμίζει τὰ κατ’ αὐτοὺς ἐκείνους τοὺς χρόνους, ἐν ἔτει 1898, γενόμενα δι’ οἰκοδομὴν ἐν Ἀθήναις. Καὶ ἐπὶ ἐκείνοις ἐνομίσθη, ὅτι ὁ λογιστικὸς νόμος, ὅτι ἐν γένει οἱ νόμοι εἶναι ἀθύρματα ἄχρηστα, ἄξια νὰ ῥιφθῶσιν εἰς τὸν κάλαθον τῶν ἀχρήστων, εὐθὺς ὡς διευθύνουσι τὰ πράγματα Ὑπουργοὶ ἔχοντες τὴν ἀμέριστον ἐμπιστοσύνην τοῦ διορίσαντος αὐτούς. Καὶ ἐνθυμεῖσθε τότε, ὅτι ἐψηφίζομεν νύκτας ὁλοκλήρους πιστώσεις καλυπτούσας δαπάνας· π. χ. διὰ τὸ στρατιωτικὸν νοσοκομεῖον ἐγένοντο δαπάναι ἑκατοντάδος καὶ πλέον χιλιάδων δραχμῶν, δι’ ἃς οὐδὲ ἡ πρώτη, οὐδὲ ἐλαχίστη νομικὴ διατύπωσις εἶχε τηρηθῆ, καὶ ἐψηφίζομεν ἔχοντες προσαγόμενον ἁπλοῦν κατάλογον τῶν γενομένων ἔργων, πιστοποιούμενον ὑπ’ αὐτοῦ ἐκείνου, ὅστις ἦτο ἀκριβῶς ὑπό ἔλεγχον, τοῦ ἀρχιτέκτονος, κατάλογον ἁπλῶς βεβαιούμενον, ἀλλ’ ἄνευ οὐδενὸς δικαιολογητικοῦ· καὶ ὅτε διεμαρτυρόμεθα ἐνταῦθα, ἠπόρει ὁ νῦν κύριος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὢν τότε ἁπλοῦς Βουλευτὴς, διότι ἡμεῖς ἐπεμένομεν εἰς τόσον ἄχρηστα καὶ ἀσήμαντα πράγματα, ἀφοῦ ἐκτίσαμεν νοσοκομεῖον τελειότερον τοῦ πρότερον, ἔχον λουτῆρας καθαροὺς κλπ. κλπ. Ἡ τοιαύτη τάσις τῶν Ὑπουργῶν νὰ παραβαίνωσι τοὺς νομίμους ὅρους, καὶ νὰ νομίζωσιν, ὅτι, ἐπειδὴ αὐτοὶ εἶναι Ὑπουργοί, ἔχουσι δὲ πεποίθησιν εἰς τὴν ἁγνότητα τῶν χειρῶν αὑτῶν, διὰ τοῦτο δύνανται νὰ πράξωσιν ὅ,τι δήποτε καὶ ἂν θέλωσιν, ἔστω ἀγαθὸν, ἡ τάσις αὕτη βεβαίως πρέπει νὰ ἀνακοπῇ· καὶ διὰ τοῦτο τὸ ζήτημα μοὶ φαίνεται ἄξιον πολλῆς προσοχῆς, καὶ πρέπει ἐν τῇ πρώτῃ συζητήσει μετὰ τὴν κατάθεσιν τῶν ὑπολοίπων ἐγγράφων, ἅτινα ταύτην τὴν ὥραν ζητῶ παρὰ τοῦ κυρίου Πρωθυπουργοῦ, νὰ ἐπιληφθῇ ἡ Βουλὴ τοῦ ζητήματος, ἵνα κανονισθῇ ἅπαξ διὰ παντὸς ἡ τήρησις τῆς πορείας, ἣν ὁ νόμος ἐπιβάλλει, ὅπως τηρῆται ὑπὸ τῶν ἑκάστοτε Ὑπουργῶν, καὶ προκληθῇ οὕτως ἡ προσοχὴ καὶ τῶν παρόντων καὶ τῶν μελλόντων Ὑπουργῶν, ἵνα μὴ περιπίπτωσι τόσον εὐκόλως εἰς τοιαύτας παραβάσεις τοῦ νόμου, διότι εἶναι δυνατόν ποτε νὰ φθάσῃ ἡ ὥρα, καθ’ ἣν νὰ μὴ μείνωσιν εὐχαριστημένοι, διότι ἴσως εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην ἡ Βουλὴ νὰ παραπέμψῃ εἰς τὸ Δικαστήριον, ὅπερ θὰ δικάσῃ οὐχὶ βεβαίως τὸ ἁγνὸν ἢ μὴ τῆς διαχειρίσεως αὐτῶν, περὶ ἧς οὐδεὶς ὑπάρχει σήμερον λόγος, ἀλλὰ τὴν τάσιν τῶν Ὑπουργῶν πρὸς παράβασιν τῶν νόμων.

§312Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν πρόκειται νὰ ἀντείπῃ τις πρὸς ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Βεβαίως τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ψηφισθῇ, διὰ νὰ πληρωθῶσι πᾶσαι αἱ ὑποχρεώσεις, τὰς ὁποίας ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς Ἑλλάδος ἀνέλαβεν ἐν ὀνόματι τοῦ Κράτους πρὸς ἡμεδαποὺς καὶ ἀλλοδαπούς· ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ παραλειφθῇ γεγονὸς, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ χρησιμεύσῃ πρὸς παραδειγματισμὸν διὰ πράξεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ περιπλέξωσί ποτε τὸ Κράτος εἰς μεγάλας περιπλοκάς. Δὲν πρέπει νὰ καλυφθῇ ἡ ὑπέρβασις, εἰς τὴν ὁποίαν περιέπεσεν ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς Ἑλλάδος ἐν Βουκουρεστίῳ, συνάψας δάνειον καὶ ἐγγράψας ὑποθήκην ἐπὶ κτήματος τοῦ Δημοσίου. Ἐὰν ἀντιπρόσωποι τῆς Ἑλλάδος ἐν ταῖς πρωτευούσαις τῆς Εὐρώπης συνομολογῶσι δάνεια ἑκατομμυρίων καὶ ὑποθηκεύωσι κτήματα τοῦ Δημοσίου, πρέπει πάντα ταῦτα νὰ ἀναγνωρίζωμεν; Δὲν πρέπει νὰ διδάξωμεν τοὺς ἀντιπροσωπεύοντας τὴν Ἑλλάδα, ὅτι ὑπάρχουσι νόμοι ἐν Ἑλλάδι, καὶ ὅτι πρέπει νὰ ὑποτάσσωνται εἰς αὐτοὺς καὶ νὰ ἐκτελῶσι τὰς ὑπὸ τῶν νόμων ἐπιβαλλομένας εἰς αὐτοὺς ὑποχρεώσεις; Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι, ὑπὸ οἱονδήποτε Ὑπουργεῖον καὶ ἂν συνετελέσθησαν αἱ πράξεις αὗται τοῦ δανείου καὶ τῆς ὑποθήκης, βεβαίως δὲν εὐθύνεται τὸ Ὑπουργεῖον, ἂν ἐν ἀγνοίᾳ αὐτοῦ ἐγένοντο αὗται· ἀλλὰ τὸ ὑπάρχον Ὑπουργεῖον, ἢ τὸ προκάτοχον αὐτοῦ, ἐὰν θὰ ἦτο ἐν τῇ ἀρχῇ, ἐχρεώστει νὰ τιμωρήσῃ τὸν πρέσβυν, νὰ δείξῃ εἰς αὐτόν, ὅτι ἔπραξε πρᾶξιν, ἡ ὁποία τὸν κατέστησεν ἀνάξιον τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ Κράτους καὶ τοῦ Βασιλέως, καὶ πρέπει τὴν γνώμην του ταύτην ἐπὶ τῶν πράξεων τούτων τοῦ πρέσβεως ν’ ἀνακοινώσῃ εἰς πάσας τὰς Πρεσβείας, διὰ νὰ διδαχθῶσιν, ὅτι δὲν εἶναι ἀνεκτὸν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ προβαίνωσιν εἰς τοιαύτας παρεκτροπάς. Ταῦτα λέγω περὶ τοῦ δανείου καὶ περὶ τῆς ὑποθήκης. Αἱ καταχρήσεις αὗται δὲν περιορίζονται μόνον εἰς τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον κατεσκευάσθη τὸ μέγαρον τῆς ἐν Βουκουρεστίῳ Πρεσβείας. Ἐπερώτησις ἐγένετο πρὸ δύο ἢ τριῶν ἡμερῶν, ἥτις θέλει μᾶς εἰσαγάγει εἰς ἄλλον λαβύρινθον, εἰς τὸν ὁποῖον ἑκατοντάδες χιλιάδων δραχμῶν δαπανῶνται, οὐδεμιᾶς διατάξεως τοῦ νόμου τοῦ λογιστικοῦ τηρουμένης. Ἀλλὰ περὶ τούτου δὲν πρόκειται σήμερον· ἡ Βουλὴ ἴσως ἐξετάσει τὰ περὶ τούτου ὅταν κομισθῶσι τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα ἐζητήθησαν δι’ ἄλλης ἐπερωτήσεως.

§313Α. ΡΩΜΑΝΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Γόρτυνος Βουλευτὴς καὶ πρό τινων ἡμερῶν καὶ σήμερον ἐπανέλαβεν, ὅτι ὁ πρέσβυς ἐν Βουκουρεστίῳ συνῆψε δάνειον ἐπὶ ὑποθήκῃ τοῦ παλαιοῦ καταστήματος τῆς Πρεσβείας ἐν τῇ πόλει ἐκείνῃ. Ἀλλ’ ἡ πληροφορία αὕτη εἶναι ἀνακριβής. Ἴσως ἐλέχθη ἢ καὶ ἀνεγράφη ἔν τινι ἐφημερίδι, ὅτι τὸ δάνειον τοῦτο ἐγένετο ὑπὸ τοῦ κ. πρεσβευτοῦ ἐπὶ ὑποθήκῃ· ἀλλ’ ἁπλῶς ὁ κ. πρεσβευτὴς προκατέβαλε ποσὸν 18,000 φράγκων, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, καὶ ἄλλος δὲ ὁμογενὴς ἐν Βουκουρεστίῳ ἕτερον ποσὸν 12,000 φράγκων, τὸ ὁποῖον ἐν τοῖς ἐγγράφοις ὁ πρεσβευτὴς παριστᾷ ὡς «οἱονεὶ» ἐπὶ ὑποθήκῃ δανεισθέν, ἀλλ’ ὑποθήκην οὐδεμίαν οὐδέποτε ἐνέγραψεν ἐπὶ τοῦ κτιρίου ἐκείνου τὸ Δημόσιον. Καὶ ἐγὼ εἶμαι τῆς γνώμης, ὅτι οἱ τύποι ἔδει νὰ τηρηθῶσι κάλλιον ἢ ὅσον ἐτηρήθησαν ἐν τῇ ὑποθέσει ταύτῃ· ἀλλ’ ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις εὑρέθη εἰς δυσχερῆ θέσιν, καθόσον ἔρανοι εἶχον ἤδη συλλεχθῆ ὑπὸ τοῦ κ. ἐπιτετραμμένου πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον, ὅτε ἀνέλαβον τὴν διεύθυνσιν τοῦ Ὑπουργείου. Ὁ κ. ἐπιτετραμμένος, γράφων πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, παρέστησεν αὐτῇ, ὅτι ἀξιότιμοι ὁμογενεῖς ἐπεθύμουν νὰ δωρήσωσι πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον πρεσβευτικὸν μέγαρον, ὅτι ἐνήργουν ἐράνους, ὅτι εἶχε ποσὸν ἱκανόν, ὅπως ἀρχίσῃ νὰ κτίσῃ Πρεσβείαν, οὐχὶ ἐν τῇ ἰδιότητί του ὡς ἐπιτετραμμένου, ἀλλ’ ὡς μέλος ἐπιτροπῆς τινος, εἰς τὴν ὁποίαν ἐλάμβανον μέρος καὶ ἄλλοι ὁμογενεῖς. Ἡ πρόθεσις αὐτῶν ἦτο βεβαίως ἀγαθὴ καὶ πατριωτική, οὐδ’ ἦτο δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐμποδίσῃ τὴν ἀνέγερσιν πρεσβευτικοῦ καταστήματος, διὰ νόμου δὲ, ψηφισθέντος ὑπὸ τῆς Βουλῆς κατὰ τὴν πρώτην Σύνοδον τῆς Περιόδου ταύτης, ἐνέκρινεν ἡ Βουλὴ, ὅπως ἀγορασθῇ καὶ τὸ οἰκόπεδον διὰ χρημάτων δωρηθέντων ὑπὸ τῶν ἐν Ρουμανίᾳ Ἑλλήνων. Ἔχομεν τὸν νόμον ͵ΒΧΙΔʹ «περὶ ἀγορᾶς οἰκοπέδου ἐν τῇ πόλει Βουκουρεστίῳ πρὸς ἀνέγερσιν πρεσβευτικοῦ μεγάρου μετὰ παρεκκλησίου». Τὸν νόμον τοῦτον εἰσήγαγεν εἰς τὴν Βουλὴν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Παρνασσίδος Βουλευτὴς καὶ τότε Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐψήφισε δὲ ἡ Βουλὴ τὴν 9 Ἰουλίου 1899· κατὰ τὴν ἐποχὴν δ’ ἐκείνην οὐδεμία ἐγένετο ἀντίρρησις κατὰ τοῦ τρόπου, καθ’ ὃν ἐνηργήθη ὑπὸ τοῦ ἐπιτετραμμένου ἡ ἀγορὰ τοῦ οἰκοπέδου. Ἤδη εὑρισκόμεθα ἀπέναντι ἀναποδράστου ἀνάγκης, τούτου δ’ ἕνεκα καὶ οἱ ἀξιότιμοι προλαλήσαντες, ὅ τε κ. ἐκ Γόρτυνος Βουλευτὴς καὶ ὁ κ. ἐξ Ἀττικῆς Βουλευτής, δὲν ἠμφισβήτησαν τὴν ἀπόλυτον ἀνάγκην, ὅπως καὶ ἡ Βουλὴ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ δοθῇ ἡ ἀναγκαία πίστωσις πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως συμπληρώσῃ τὸ ἀναγκαῖον ποσὸν πρὸς ἀποπληρωμὴν τοῦ ἐργολάβου τοῦ πρεσβευτικοῦ μεγάρου. Φρονῶ δὲ ὅτι, καίτοι οἱ τύποι δὲν ἐτηρήθησαν, ἐν τούτοις εἶναι εὐχάριστον, ὅτι διὰ τόσον μικρᾶς θυσίας, 70,000 φράγκων, τὸ Δημόσιον θ’ ἀποκτήσῃ μέγαρον ἀξίας τετραπλασίας ἢ πενταπλασίας. Τούτου ἕνεκα δὲν δύναμαι νὰ συμμερισθῶ τὴν γνώμην τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Γόρτυνος Βουλευτοῦ, ὅστις νομίζει, ὅτι ὀφείλομεν μομφὴν νὰ ἀποτείνωμεν πρὸς τοὺς ἀντιπροσώπους τῆς Ἑλλάδος, οἵτινες προσεπάθησαν νὰ πλουτίσωσι τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον δι’ ἑνὸς ἀξιοπρεποῦς μεγάρου διὰ τὴν ἐν Βουκουρεστίῳ Πρεσβείαν.

§314Δ. ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. Ἠδύναντο νὰ κάμωσιν αὐτὸ, ἀλλὰ νὰ τηρήσωσι καὶ τοὺς νόμους.

§315Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐὰν πρόκηται περὶ τῆς ἀγορᾶς τοῦ οἰκοπέδου, οὐδεὶς ἀντιλέγει, ὅτι ἡ ἀγορὰ τοῦ οἰκοπέδου ἐγένετο προσηκόντως, διότι νόμος ἀνεγνώρισεν αὐτήν. Ἐὰν ὅμως πρόκηται περὶ τοῦ δανείου, τοῦτο δὲν εἶναι τυπικὴ παράβασις. Καὶ ἂν μὲν ὑπῆρξεν ἢ δὲν ὑπῆρξε δάνειον, ἡμεῖς δὲν γνωρίζομεν· ἡμεῖς ἀνεγνώσαμεν ἐν τῷ πίνακι τῷ ὑποβληθέντι ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου, ὅτι ἐγένοντο δύο δάνεια, ἓν παρὰ τοῦ κ. Γ. Ἀργυροπούλου καὶ ἓν παρὰ τοῦ κ. Α. Βαλσαμάκη.

§316ΡΩΜΑΝΟΣ. Προκαταβολαί.

§317Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Τὸ ἀναγράφει «δάνειον». Τί θὰ εἴπῃ προκαταβολὴ καὶ τί θὰ εἴπῃ δάνειον; Δάνειον, κύριε συνάδελφε, εἶναι προκαταβολή, καὶ ἡ προκαταβολὴ εἶναι δάνειον. Ὅταν τις καταβάλλῃ εἰς ἄλλον χρήματα, τὰ ὁποῖα δὲν ὀφείλει, καὶ ὁ ἄλλος τὰ δέχηται, τὰ δέχεται βεβαίως ἐπὶ δανείῳ, ἢ ὡς δωρεάν. Πῶς λοιπὸν ἔστερξε νὰ λάβῃ χρήματα ἐπὶ δανείῳ; Ἦτο ἀνάγκη νὰ ἀναφέρῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν συναίνεσιν αὐτοῦ, καὶ νὰ παραστήσῃ τὰς περιστάσεις· ἄλλως δὲν εἶχε δικαίωμα νὰ δανεισθῇ, ἀλλὰ δὲν εἶχε πολλῷ ἧττον δικαίωμα νὰ δανεισθῇ ἐπὶ ὑποθήκῃ· καὶ τοῦτο ἀναφέρεται ἐπίσης.

§318ΡΩΜΑΝΟΣ. Ἀλλ’ εἶναι ἀνακριβές.

§319Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐὰν εἰς τὰ ὑπὸ ἐπισήμων στενογραφημάτων βεβαιούμενα δὲν πρέπει νὰ δίδῃ τις πίστιν, καὶ νὰ λέγῃ ποῖον εἶναι τὸ ἀκριβὲς καὶ ποῖον εἶναι τὸ ἀνακριβές, τότε δὲν δυνάμεθα νὰ συνεννοηθῶμεν ποτέ. Νομίζετε δέ, κύριε συνάδελφε, ὅτι, ἐὰν ἐγὼ ἤμην ἀντιπρόσωπος ὑμῶν ἐν Κεφαλληνίᾳ ἢ ἐν Λονδίνῳ, καὶ ἐὰν ἐγὼ συνωμολόγουν δάνειον εἰς βάρος σας, καὶ ἂν ἐγὼ συνωμολόγουν ὑποθήκην ἐπὶ κτημάτων σας, νομίζετε, ὅτι ἤθελον εἶσθαι ἐν δέοντι; ἠθέλετε ὑμεῖς ἐγκρίνει τὰς πράξεις μου, καὶ δὲν ἠθέλετε μὲ ἀποβάλει τῆς ἀντιπροσωπείας, τὴν ὁποίαν μοὶ εἴχετε ἀναθέσει; Νομίζετε, ὅτι εἶναι τυπικὴ παράβασις; Καὶ ἂν αὔριον ἐν Ρωσσίᾳ ἢ ἐν Ἀγγλίᾳ ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς Ἑλλάδος μετὰ καλῆς πίστεως, ἀλλὰ καὶ μετὰ θρασύτητος, συνωμολόγει ἓν δάνειον χωρὶς νὰ γνωρίζῃ ἡ Κυβέρνησις τίποτε, δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι τοῦτο εἶναι μία τυπικὴ παράβασις;

§320ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Τὸ λεχθὲν ὑπὸ τοῦ ἐντίμου ἐκ Κραναίας Βουλευτοῦ, ἐπικαλεσαμένου τὸν νόμον καὶ παρατηρήσαντος ὅτι, ὅτε ὁ νόμος ἐψηφίσθη, οὐδεμία ἐγένετο ἐνταῦθα ἀντίρρησις περὶ τῶν γενομένων συνεισφορῶν, δὲν νομίζω, ὅτι εἶχε θέσιν ἐνταῦθα. Προσῆλθεν ἡ Κυβέρνησις τότε καὶ ἐβεβαίωσεν, ὅτι ἐξ αὐθορμήτων συνεισφορῶν τῶν Ἑλλήνων ἐν Ρουμανίᾳ ἠγοράσθη οἰκόπεδον, ὅπερ προσήνεγκον εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, ὅτι δὲ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐζήτει μόνον διὰ νόμου νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἀπόκτησις τούτου διὰ τῶν χρημάτων τῆς συνεισφορᾶς. Τοῦτο οὕτως ἦτο κανονικόν, καὶ ὅτε τὰ χρήματα ἐβεβαιοῦτο, ὅτι κατετέθησαν, οὐδεὶς ὑπῆρχε λόγος νὰ εἴπωμεν ἡμεῖς, ὅτι ὑπῆρχέ τι τὸ κατακριτέον. Ἀλλὰ δὲν ἐγινώσκομεν τότε, οὐδ’ ἐφανταζόμεθα, ὅτι συνέβαινεν αὐτὴ ἡ ἀλλόκοτος ἐπαιτεία, ἡ ἀπὸ πόλεως εἰς πόλιν, καθ’ ἣν ἐξετίθετο καθ’ ἡμέραν καὶ ἐν περιόδοις δυσὶν ἢ τρισὶν ἡ ἀξιοπρέπεια τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, — διότι καλῶς ἐχαρακτήρισεν ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Παξῶν τὴν πρᾶξιν ὡς ἐπαιτείαν εὐτελεστάτην, μὴ ἐπιτρεπομένην οὐχὶ μόνον εἰς Κράτος, ἀλλ’ οὐδὲ εἰς ἵδρυμα ἁπλοῦν οἱονδήποτε, καὶ ἂν ἔτι τὸ ἵδρυμα εἶναι πτωχόν. — Πρέπει δὲ νὰ μάθωμεν ἐπὶ τέλους, ὅτι δὲν συνᾴδει πρὸς τὴν ἀξιοπρέπειαν τῆς Ἑλλάδος, ἀδιακόπως νὰ στέλλῃ δεξιὰ καὶ ἀριστερά, κατὰ τὰς ἐμπνεύσεις τούτου ἢ ἐκείνου, ἀποστόλους πρὸς συλλογὴν ἐράνων ὑπὲρ ἔργων Κυβερνητικῶν, δι’ ἃ οἱ Ἕλληνες οὐδεμίαν ἔχουσιν ὑποχρέωσιν νὰ συνεισφέρωσι. Καὶ ὑπὲρ ἄλλου ἔργου εὐεργετικοῦ ἐὰν προέκειτο καὶ ἤθελέ τις νὰ ἐκπέμψῃ ἀποστόλους, πάντως ἀπέναντι τῶν ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος ἔδει νὰ κρατήσῃ ἑαυτοῦ. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ παρενοχλῇ τὸ Κράτος τοὺς ἰδιώτας, ζητοῦν ἐπικουρίαν ἔστω πρὸς ἵδρυσιν καὶ τῶν εὐαγεστάτων ἱδρυμάτων. Ὁ θέλων νὰ συνεισφέρῃ, συνεισφέρει εἰς τὸ Κράτος. Ἀλλ’ ἡ Ἑλληνικὴ χώρα, τὸ Κράτος δὲν ἔχει ἀνάγκην νὰ ζητῇ εἰσφοράς, καὶ ἂν εἶχε δὲ ἀνάγκην, καθῆκον ἔχει νὰ μὴ ζητῇ, διότι τὸ ζητεῖν ἀντίκειται εἰς τὴν ἀξιοπρέπειαν τοῦ Κράτους. Σήμερον βεβαιοῦται, οὐχὶ πλέον, ὅτι συνετέλεσαν τὰ χρήματα πρὸς ἀγορὰν τοῦ οἰκοπέδου, ἀλλ’ ὅτι ἐξετελέσθη οἰκοδομή. Καὶ ἐρωτῶμεν, τίς ἔδωκε τὴν ἐντολὴν, καὶ κατὰ τίνα τρόπον αὕτη ἐδόθη πρὸς τοῦτο; Καὶ ἀνατρέχοντες εἰς ἔρευναν, εὑρισκόμεθα πρὸ φακέλου, ὅστις ἀπεδείχθη ἀκέφαλος ἐκ τῶν σημείων, ἅτινα εὑρέθησαν ἐν αὐτῷ, βεβαιοῦται, ὅτι ὑπάρχει φάκελος ἐν τῷ Ὑπουργείῳ, περιέχων προγενεστέραν ἐνέργειαν, ἐξ οὗ καὶ ἔφθασα εἰς συμπέρασμα λογικόν, ὅτι ἡ εὐθύνη ἀνατρέχει εἰς τὸ 1898, ὅτε ὁ νῦν κ. Πρωθυπουργὸς κατεῖχε τὴν ἐξουσίαν, καὶ ὅτι διὰ τοῦτο ἡ εὐθύνη ἐπιπίπτει ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης, ἥτις ἐπέτρεψεν εἰς τὴν Πρεσβείαν νὰ ἐνεργήσῃ οὕτω. Ταῦτα πιστοποιοῦνται. Ἐνταῦθα ἐνόμισα, ὅτι ὑπέδειξα τὸ πρῶτον καὶ κύριον ἐλάττωμα τῆς γενομένης ἐργασίας, διότι ἀπὸ τῆς κορυφῆς ἐπήγασεν ἡ παρανομία. Τοῦτο εἶπον, καὶ εἰς τοῦτο περιωρίσθην. Δὲν ἠθέλησα δὲ νὰ εἴπω, ὅτι τοῦτο αἴρει τὴν εὐθύνην τῶν ἐν Ῥουμανίᾳ, ἂν παρέβησαν καὶ οὗτοι τὸ καθῆκον αὑτῶν. Ἀλλ’ ἐν ταῖς εὐθύναις ταύταις ὑπάρχουσιν οἱ συνευθυνόμενοι· καὶ οὗτοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἵτινες ἐνέκριναν τὴν πρᾶξιν. Ἂν οὐδὲν τῶν νομίμων ἐξετελέσθη πρὸς ἀνέγερσιν πρεσβευτικοῦ μεγάρου ἐν Ῥουμανίᾳ ἄνευ δημοπρασίας, μένει ἀκεραία ἡ εὐθύνη καὶ τῶν ἐν Ῥουμανίᾳ Ἑλληνικῶν ἀρχῶν, ἐφ’ ὅσον αὐτῶν αἱ πράξεις ἀποδεικνύονται, ἀλλὰ μένει ἀκεραία καὶ ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως, ἥτις ἔδωκε τὴν ἄδειαν νὰ ἐνεργηθῶσι κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὑπ’ αὐτῶν αἱ ἐργασίαι.

§321Ν. ΣΥΝΟΔΙΝΟΣ. Πρὸ ὀλίγων μηνῶν μεταβὰς εἰς Βουκουρέστιον δι’ ὑποθέσεις μου ἔμαθον παρὰ πολλῶν τῶν αὐτόθι ὁμογενῶν περὶ τῆς ὑποθέσεως, περὶ ἧς συζητοῦμεν, καὶ ἥτις ἐγένετο ἀφορμὴ νὰ λεχθῶσιν ἐνταῦθα πολλὰ ἐναντίον τοῦ ἡμετέρου ἐν Βουκουρεστίῳ πρεσβευτοῦ, ὑπὲρ τοῦ ὁποίου ἅπαντες ἀνεξαιρέτως οἱ ὁμογενεῖς ἐξεφράζοντο ἀπεριφράστως εὐνοϊκῶς, λέγοντες ὅτι, ἐὰν ὁ πρεσβευτὴς ἡμῶν δὲν ἐφρόντιζε νὰ πληρώσῃ καὶ ἐξ ἰδίων ἀκόμη τὸ ποσὸν ἐκεῖνο τῶν 18,000 φράγκων, — ὅπερ παρίσταται ἤδη ὡς ἐνυπόθηκον δάνειον τοῦ Κράτους, καὶ τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι τοιοῦτον, — εἰς στιγμὴν λίαν κρίσιμον, βεβαίως δὲν θὰ ἤμεθα σήμερον κύριοι τοῦ καταστήματος τούτου, καὶ ὅτι ἕνεκα τῆς μεγάλης ὑπολήψεως καὶ ἐκτιμήσεως, ἣν χαίρει ἐν τῷ τόπῳ ἐκείνῳ ὁ κύριος πρεσβευτὴς ἡμῶν, κατώρθωσε νὰ συγκρατήσῃ τοὺς ἔχοντας λαμβάνειν ἐργολάβους, ὅπως περιμένωσι μέχρι σήμερον τὴν πληρωμὴν τῶν εἰς αὐτοὺς ὀφειλομένων. Περὶ τούτων πάντων ἠρώτησα τὸν κ. πρέσβυν, ἐπισκεφθεὶς αὐτὸν, καὶ ἔμαθον, ὅτι ὁ κ. πρεσβευτὴς εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην καθημερινῶς νὰ ὑπόσχηται εἰς τὸν ἐργολάβον, καὶ ὑπὸ ἰδίαν του ἔτι εὐθύνην, μέχρις οὗ ψηφισθῇ νόμος καὶ διαταχθῇ ἡ πληρωμὴ αὕτη· πολλάκις δὲ δι’ ἐγγράφων του ἐζήτησε τὴν ἀποστολὴν τοῦ χρέους τούτου, πρὸς πρόληψιν ἐνδεχομένων. Ἐκ τῶν πληροφοριῶν τούτων ὀφείλω νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι ἡ μομφὴ, ἡ ἀποδιδομένη εἰς τὸν ἐν Βουκουρεστίῳ πρεσβευτὴν ἡμῶν, διότι ἐπλήρωσεν ἐξ ἰδίων μέρος τῶν χρεῶν, εἶναι ἀδικωτάτη, διότι, ὡς προεῖπον, ἡ πρόνοια, ἣν ἔλαβεν ὁ κύριος πρεσβευτὴς, καὶ ἡ ἐκτίμησις, ἧς ἀπολαύει οὗτος ἐν Ῥουμανίᾳ, προέλαβον λυπηρὰς συνεπείας. Συνεπῶς καλὸν εἶναι οἱ μὴ γινώσκοντες τὰ τῆς ὑποθέσεως ταύτης νὰ μὴ κατακρίνωσιν ἄνθρωπον, ὅστις ὄχι μόνον δὲν ἔβλαψεν, ἀλλὰ καὶ μεγάλως ὠφέλησε τὸ Δημόσιον ἐν τῇ προκειμένῃ ὑποθέσει. Τὸ κατάστημα, Κύριοι, τῆς ἐν Βουκουρεστίῳ Πρεσβείας, ἐπὶ δύο λεωφόρων κείμενον, ἔχει ἀξίαν σήμερον μετὰ τῆς Ἐκκλησίας 300–400 χιλιάδων φράγκων. Ἔχομεν δὲ τὸ καθῆκον νὰ ψηφίσωμεν τὴν ζητουμένην πίστωσιν ἄνευ ἀντιρρήσεων.

§322ΑΛΕΞ. Θ. ΖΑΙΜΗΣ (Πρωθυπουργὸς καὶ Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν). Πρὸ πολλοῦ ἐζήτησα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν ἔγγραφα, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχουσι. Θὰ ζητήσω ἐκ τῆς ἐν Βουκουρεστίῳ Πρεσβείας ἀντίγραφα τῶν ἐγγράφων, ἐξ ὧν νομίζω, ὅτι αἱ ἐλπίδες τοῦ κυρίου Βουλευτοῦ ἐξ Ἀττικῆς, ὅτι ἐδόθη ποτὲ ἔγκρισις, ὅπως προβῇ ἄνευ νόμου ἡ ἐν Βουκουρεστίῳ Πρεσβεία εἰς δαπάνας πρὸς ἀνέγερσιν μεγάρου, θὰ ἀποβῶσι μάταιαι. Ὡς ἐγὼ ἐνθυμοῦμαι,—διότι πολὺς παρῆλθεν ἔκτοτε χρόνος,—ἐπρόκειτο περὶ δωρεᾶς πρεσβευτικοῦ μεγάρου ὑπὸ τῶν ἐν Ῥουμανίᾳ ὁμογενῶν, καὶ συνάμα καὶ δωρεᾶς ἐκκλησίας χάριν τῆς Πρεσβείας παρὰ τῶν ἀδελφῶν Χαροκόπου. Νομίζω δὲ ὅτι αἱ εἰσφοραί, δι’ ἃς ἐνεγράφησαν οἱ ἐν Ῥουμανίᾳ ὁμογενεῖς, δὲν εἰσεπράχθησαν, ἕνεκα οἰκονομικῶν δυσφοριῶν ἐν Ῥουμανίᾳ, καὶ ὅτι, ὅπως πολλάκις συμβαίνει, ἡ δαπάνη τῆς οἰκοδομῆς ὑπερέβη τὴν προϋπολογισθεῖσαν. Ἔλειψαν τὰ χρήματα, καὶ σήμερον εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ καταβάλωμεν τὸ ποσὸν τῶν 72,658 φράγκων χρυσῶν, διὰ τὸ ὁποῖον δὲν ὑπάρχει οὐδεμιᾶς Κυβερνήσεως ἔγκρισις, ὅπως δὲν ὑπάρχει καὶ διὰ τὸ ποσὸν, τὸ ὁποῖον ἐδαπανήθη πρίν.

§323ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως μὲ ἀναγκάζουσι νὰ εἴπω δύο λέξεις. Ἐγὼ εὔχομαι νὰ διαψευσθῶσιν αἱ ἐλπίδες, περὶ ὧν ὡμίλησα· ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ ἐλπίδων· θὰ ἦμαι εὐτυχὴς, ἂν ἴδω, ὅτι δὲν ἔπταισεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀφήσας τὴν ὑπόθεσιν παρημελημένην νὰ διεξάγηται, καὶ οὐδὲν φροντίσας. Ἂν ὅμως ἀποδειχθῇ, ὅτι, ὅτε ἐγίνοντο τὰ ἐγκαίνια, κατὰ τὴν 25 Μαρτίου τοῦ 1899, ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως οὐδὲν ἐγίνωσκεν, ἢ μάλιστα ὅτι ἐγίνωσκεν, ὅτι ἐπίκειται ἡ τέλεσις αὐτῶν, καὶ οὐδὲν ἐφρόντισε νὰ διατάξῃ, μοὶ φαίνεται, ὅτι, ὅσον καὶ ἂν τὰ ἔγγραφα, ἅτινα θέλει προσαγάγει, ἀπαλλάξωσιν αὐτὸν θετικῆς εὐθύνης, θέλουσιν ἀφήσει εἰς αὐτὸν εὐθύνης παραμελήσεως, καὶ ταύτης δ’ ἂν αὐτὸς ἀπαλλαγῇ, ἡ εὐθύνη θὰ πέσῃ ἐπὶ τὸν διάδοχον αὐτοῦ, διότι ὁ διάδοχος αὐτοῦ ἔλαβε τηλεγράφημα, ἀνακοινοῦν τὰ περὶ τῶν ἐργασιῶν τῆς οἰκοδομῆς· ἐνῷ δὲ τὸ τηλεγράφημα φέρει χρονολογίαν 12 Ἰανουαρίου, ἀποδεικνύεται, ὅτι τὴν 9 Μαΐου ἐζήτησεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ψηφισθῇ ὁ νόμος. Ἐρωτῶμεν, διατὶ ἡ τότε Κυβέρνησις ἐφρόντισε μόνον νὰ τακτοποιήσῃ τὰ τῆς ἀγορᾶς τοῦ οἰκοπέδου, ὅπως τὸ Κράτος γένηται διὰ νόμου κύριον τοῦ οἰκοπέδου, καὶ δὲν ἐφρόντισε νὰ ἐκτελεσθῶσι τὰ νόμιμα πάντα πρὸς ἀνέγερσιν τοῦ οἰκοδομήματος, ὧν ἡ φροντὶς εἶχε σπουδαιότητα πολὺ μείζονα τῆς περὶ ἀποκτήσεως τοῦ γηπέδου; Τὸ γήπεδον, καὶ ἄκτιστον ἀποκτώμενον, ἦτο κτῆμα τοῦ Κράτους· ἀλλ’ ἄνευ γνώσεως οὐδεμιᾶς τοῦ Κράτους καὶ ἐγκρίσεως τῆς Κυβερνήσεως ἐπεχειρήθη ἔργον οἰκοδομικόν, δι’ ὃ τὸ ὑπόλοιπον ποσὸν μετὰ τῆς διαφορᾶς τοῦ συναλλάγματος ἀνέρχεται πολὺ ἀνωτέρω τῶν 71,000 χρυσῶν δραχμῶν. Διὰ τοῦτο ἡ εὐθύνη, καὶ ἂν ἀπαλλαγῇ ὁ νῦν Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐπιπίπτει ἐπὶ τὸν διάδοχον αὐτοῦ.

§324Θ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως πρὸ μικροῦ ἔλεγεν, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἕτερον ἔγγραφον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν, οὔτε εἶχεν ἕτερόν τι, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ δεικνύηται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶχε γνῶσιν ὅλης αὐτῆς τῆς ἱστορίας, ἥτις παρουσιάσθη σήμερον. Ἐκ τῶν κατατεθέντων ἐγγράφων ἐξάγεται μόνον, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ γείνῃ δίκη κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου παρὰ τῶν πιστωτῶν τοῦ κ. πρεσβευτοῦ, δι’ ὃ καὶ ζητεῖ τὴν ὑπὸ συζήτησιν πίστωσιν, ἵνα προλάβῃ μείζονας ἐξευτελισμούς. Ὅσον δ’ ἀφορᾷ τὴν οἰκοδομὴν, αὕτη, λέγει, προσεφέρετο ὑπὸ τῶν ἐν Ρουμανίᾳ ὁμογενῶν, καὶ κατ’ ἀκολουθίαν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποκρούσῃ τοιαύτην δωρεὰν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις. Ἀλλ’ ἂν οὕτως ἔχῃ τὸ πρᾶγμα, κατὰ τίνα τρόπον περιεπλέχθη ὁ Ἕλλην πρεσβευτής; Ἀφοῦ οἱ Ἕλληνες ἤθελον νὰ προσφέρωσι τὰ χρήματα διὰ τὸ μέγαρον τῆς Ἑλληνικῆς Πρεσβείας, πῶς παρουσιάσθη ὁ Ἕλλην πρέσβυς ὡς ὀφειλέτης εἰς τὸν ἐργολάβον καὶ εἰς τὰ διάφορα καταστήματα, τὰ ὁποῖα παρέσχον τὰ διάφορα ὑλικὰ διὰ τὴν οἰκοδομήν; Ἐκ τούτων φαίνεται, ὅτι ἀνωμάλως ἔχουσι τὰ πράγματα, καὶ δὲν εἶναι τόσον ἁπλᾶ, ὅσον ἤθελε νὰ τὰ παραστήσῃ ὁ ἐκ Κραναίας κύριος συνάδελφος. Οἱ ἐν Ρουμανίᾳ Ἕλληνες οὐχὶ ἐξ ἐνθουσιασμοῦ προσεφέρθησαν νὰ προσφέρωσι χρήματα, ἀλλὰ τῇ φαεινῇ ἐπινοίᾳ καὶ τῇ ἐνεργείᾳ τῆς Ἑλληνικῆς Πρεσβείας, διὰ τρόπου λίαν ἐξευτελιστικοῦ διὰ τὴν Ἑλληνικὴν ἀντιπροσωπείαν ἐν τῇ χώρᾳ ἐκείνῃ. Εὑρέθησαν ἀληθῶς τινες ὁμογενεῖς, οἵτινες ἠδυνήθησαν νὰ διαθέσωσιν, ἄλλοι μὲν ἀπὸ χιλίας δραχμὰς, καὶ ἡ χήρα κυρία Ξενοκράτους δραχμὰς 10,000, ἀλλ’ ὅλον τὸ εἰσπραχθὲν ποσὸν δὲν ἀνήρχετο εἰς πλέον τῶν 45,000. Ἂν ἀναγνώσητε τὰ κατατεθέντα ἔγγραφα, θέλετε ἴδει, κατὰ τίνα τρόπον εἰσεπράχθησαν τὰ ὑπόλοιπα χρήματα. Θὰ ἴδητε δὲ καὶ ἓν ποσὸν 1200 φράγκων, τὰ ὁποῖα ἐδαπάνησεν ὁ ἐπιτετραμμένος τῆς Ἑλλάδος, περιερχόμενος τὰς πόλεις τῆς Ρουμανίας καὶ τὰ χωρία, ὅπως εἰσπράξῃ τὰ ὑπόλοιπα χρήματα. Ὁ κ. ἐπιτετραμμένος τῆς Ἑλλάδος μετέβαινεν ἀπὸ χωρίου εἰς χωρίον καὶ εἰσέπραττε ποσὰ, οἷα τὰ ἀκόλουθα (ἀναγινώσκει ἐκ καταλόγου εἰσφορῶν) «Ἀνώνυμος φράγκα 20, Ι. Ἀστρᾶς φρ. 10, Κρομμύδας φρ. 20, Κοκώνα Σουλτανιὸ φρ. 15». Καὶ ἄλλοι ἀναφέρονται εἰς μικρότερα ποσά. Δι’ αὐτὰ δὲ, Κύριοι, τὰ ποσὰ μετέβαινεν ὁ Ἕλλην πρεσβευτὴς καὶ περιήρχετο ὅλας τὰς κώμας τῆς Ρουμανίας, ἔτρεχεν ἀπὸ παντοπωλείου εἰς παντοπωλεῖον, ἀπὸ γραφείου εἰς γραφεῖον, ἀπὸ μεσιτικοῦ γραφείου εἰς μεσιτικὸν γραφεῖον, ἀπὸ μαγειρείου εἰς μαγειρεῖον, ὅπως δυνηθῇ νὰ καλύψῃ τινὰ τῶν ἐξόδων, διὰ τῶν ὁποίων, χωρὶς νὰ ἔχῃ τὴν ἔγκρισιν τῆς Κυβερνήσεως, προέβαινεν εἰς ἀνοικοδόμησιν μεγάρων. Καὶ ἀφοῦ ἐξήντλησε πάσας ταύτας τὰς πηγὰς, ἔρχονται σήμερον καὶ μᾶς λέγουσιν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἀπέκτησε μέγαρον ἐν Βουκουρεστίῳ, ἔνθα διαιτᾶται πολυτελῶς ὁ κ. πρεσβευτής! Τίνα σημασίαν ἔχει, ἂν μετεβλήθη οὗτος εἰς ἐπαίτην, καὶ λαβὼν σάκκον Κραβαρίτου περιέτρεχε τὴν Μολδοβλαχίαν συλλέγων ἐράνους; Ἡ ἀξιοπρέπεια ἆρά γε τῆς Ἑλλάδος ἔγκειται εἰς τὸ ἔχειν μέγαρον διὰ τὸν πρεσβευτήν της, ἀδιάφορον κατὰ τίνα τρόπον ἐκτήθη τοῦτο; Οὐδέποτε ἠδυνήθην νὰ ἐννοήσω τὴν σημασίαν τῆς ἀποκτήσεως τοιούτων δημοσίων καταστημάτων, καὶ ποῖον πηγάζει ἐξ αὐτῶν ἠθικὸν ὄφελος. Τὸ ἠθικὸν ὄφελος οὐδαμοῦ εὕρηται, τὸ ὑλικὸν εἶναι ἀσήμαντον, διότι ἰδοὺ ὅτι τὸ Δημόσιον ὑφίσταται μίαν δαπάνην 86,000 φράγκων χρυσῶν· ἀλλ’ ὁ κ. ἐκ Θήρας συνάδελφος εὑρίσκει, ὅτι μετὰ τὴν χάραξιν τῶν δύο βουλεβάρτων ἡ ἀξία τῆς οἰκοδομῆς ἀνέρχεται εἰς 300 χιλιάδας φράγκα. Τί μὲ τοῦτο; Ἡμεῖς δὲν ἔχομεν ἰδιόκτητον κατάστημα εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν, δὲν ἔχομεν οὐδαμοῦ τῆς Εὐρώπης.

§325ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἔχομεν εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν.

§326Θ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗΣ. Δὲν ἐνθυμοῦμαι, ἂν ἔχωμεν. Ἀλλ’ εἰς οὐδεμίαν ἄλλην πρωτεύουσαν τῆς Εὐρώπης ἔχομεν· ἐκεῖ εἰσιν ἐγκατεστημέναι αἱ Ἑλληνικαὶ Πρεσβεῖαι εἰς εὐπρεπῆ οἰκήματα, ἀναλόγως πρὸς τὰ ὑλικὰ μέσα, ἅτινα δύναται νὰ διαθέσῃ τὸ Κράτος, καὶ ἐνταῦθα δὲ αἱ ξέναι Πρεσβεῖαι ἀνάλογα ἐνοικιάζουσιν οἰκήματα. Οὐδεμία λοιπὸν ἀνάγκη ὑπῆρχε νὰ ἐγερθῇ μέγαρον ἐν Βουκουρεστίῳ, καὶ νὰ ἐγερθῇ μάλιστα κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε ἐξηυτελίζετο μὲν ἀφ’ ἑνὸς ὁ Ἕλλην ἀντιπρόσωπος, ὅπως περισυλλέγῃ ἐράνους, ἀφ’ ἑτέρου δὲ παρεβιάζοντο καὶ στοιχειωδῶς οἱ νόμοι. Ἡ στοιχειώδης γνῶσις τῶν νόμων ἀπὸ μέρους τοῦ κ. πρεσβευτοῦ ἤθελεν ἀποτρέψει αὐτὸν ἀπὸ τοιαύτην παράβασιν καὶ ἀπὸ τοιαύτην ἀνευλάβειαν πρὸς πάσας τὰς ἀρχὰς τοῦ Κράτους, μόνον ὅπως οἰκοδομήσῃ τὸ μέγαρον τοῦτο. Διὰ τοῦτο, κύριε Πρόεδρε, ὅταν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν προσκομίσῃ καὶ τὰ ἕτερα ἔγγραφα, θέλομεν συζητήσει αὖθις ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου, καὶ θέλω παρακαλέσει ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν νὰ δώσῃ πληροφορίας διὰ τὰς 600 χιλιάδας φράγκα, τὰ ὁποῖα λέγει ὁ κ. πρεσβευτής, ὅτι ἀπέστειλεν ἡ Ἑλληνικὴ Πρεσβεία τοῦ Βουκουρεστίου κατὰ τὸν πόλεμον, ἵνα μάθωμεν, εἰς χεῖρας τίνος ἀρχῆς κατετέθησαν καὶ ποῦ ἐδαπανήθησαν αἱ 600 χιλιάδες αὗται, αἱ εἰσπραχθεῖσαι ἐν Βουκουρεστίῳ.

§327Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δύναται νὰ δώσῃ ἀπὸ τὸ δημόσιον ταμεῖον.

§328Θ. ΜΑΡΚΕΤΟΣ. Ἐν τῇ ἀπαντήσει τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν δὲν περιέχεται τὸ ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον εἶχον ζητήσει, ἤτοι τὸ συμβόλαιον, διὰ τοῦ ὁποίου ὁ ἐργολάβος ἀνέλαβε τὴν ἀνέγερσιν τοῦ πρεσβευτικοῦ μεγάρου.

§329ΑΛΕΞ. Θ. ΖΑΙΜΗΣ (Πρωθυπουργὸς καὶ Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ἐν τῷ φακέλῳ τοιοῦτον ἔγγραφον, ἀφοῦ τὰ χρήματα δὲν ἦσαν δημόσια, οὔτε ἡ δαπάνη ἐγένετο ἐγκρίσει τοῦ Δημοσίου.

§330Δ. ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ. Πῶς θὰ πληρώσωμεν λοιπὸν ἡμεῖς;

§331ΑΛΕΞ. Θ. ΖΑΙΜΗΣ. Νὰ μὴ τὰ πληρώσωμεν!

§332Δ. ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. Βεβαίως. Νὰ τὰ πληρώσῃ ὁ κύριος Ἀργυρόπουλος.

§333Θ. ΜΑΡΚΕΤΟΣ. Ἐν τῇ Πρεσβείᾳ θὰ ὑπάρχῃ ὁ προϋπολογισμὸς τῆς δαπάνης, θὰ ὑπάρχῃ καὶ τὸ συμβόλαιον, διὰ τοῦ ὁποίου ὁ ἐργολάβος ἀνέλαβε τὴν κατασκευήν. Δύναται δὲ ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς νὰ ζητήσῃ παρὰ τῆς Πρεσβείας τὰ ἔγγραφα ταῦτα, διότι ἐξ αὐτῶν θὰ καταδειχθῇ, ὅτι οἱ ὁμογενεῖς συνεισέφεραν τὸ ποσόν, τὸ πρὸς ἀνέγερσιν τοῦ μεγάρου· διότι ἐξ ἐγγράφου τοῦ ἐπιτετραμμένου τῆς Ἑλλάδος καταφαίνεται, ὅτι εἰσεπράχθησαν ἐξ εἰσφορῶν 115,000 φράγκα χρυσᾶ.

§334ΗΛ. ΠΟΤΑΜΙΑΝΟΣ. Ἡ ἔκθεσις λέγει 87,116.82.

§335Θ. ΜΑΡΚΕΤΟΣ. Ὄχι. Τὸ ἔγγραφον λέγει 115,000.

§336ΗΛ. ΠΟΤΑΜΙΑΝΟΣ. Ἡ ἔκθεσις λέγει 87,116.82.

§337Θ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗΣ. Ἡ ἔκθεσις ἔχει πολλὰ λάθη.

§338Θ. ΜΑΡΚΕΤΟΣ. Τὰ μὴ εἰσπραχθέντα, λέγει ἡ ἔκθεσις τοῦ κ. Ἀλεξανδροπούλου, εἶναι 19,500 φράγκα. Ὥστε τὸ μόνον ποσόν, τὸ ὁποῖον δὲν κατέβαλον οἱ ὁμογενεῖς, καίτοι ἐγγραφέντες, ἀνέρχεται εἰς 19,500 φρ. χρ. Βλέπετε λοιπόν, ὅτι ἐκαλύφθη ὁλόκληρος ἡ δαπάνη διὰ τῆς συνδρομῆς τῶν ὁμογενῶν, καὶ ἐκαλύφθη ἐπὶ πλέον, διότι ὁ ἐργολάβος τὴν ἀνέγερσιν τοῦ πρεσβευτικοῦ καταστήματος ἀνέλαβε διὰ δραχμὰς 108,262. Ὥστε ἔμειναν ἐπὶ πλέον 7,000. Τὸ δὲ ποσὸν τῶν 19,500 φρ. ἀναφέρει ὁ κ. Ἀλεξανδρόπουλος, ὅτι δὲν εἰσεπράχθη, διότι εἶχεν ἐγγραφῇ ὁμογενής τις ἐκεῖ, ὁ ὁποῖος ἀπεβίωσε, καὶ ἡ χήρα αὐτοῦ περιεπλάκη εἰς δίκας, καὶ δὲν ἠδυνήθη νὰ καταβάλῃ τὸ ποσὸν τοῦτο. Ἐγὼ δὲν κατηγορῶ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν, οὔτε τὸ προκάτοχον, οὔτε τὸ νῦν, ὅτι δὲν ἐνήργησε καλῶς ἐπὶ τοῦ προκειμένου,—διότι δὲν ἐπρόκειτο ὁ πρεσβευτὴς προσωπικῶς νὰ ἀναλάβῃ τὴν κατασκευὴν τοῦ πρεσβευτικοῦ καταστήματος, ἀλλ’ ἀνέλαβε τὴν εἰσφορὰν ἐπιτροπή, ἧς μέλος ἠδύνατο νὰ ἦναι καὶ ὁ πρέσβυς τῆς Ἑλλάδος ἢ ὁ ἐπιτετραμμένος, ἑπομένως δὲν ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις ν’ ἀναμιχθῇ καὶ παρεμποδίσῃ τὴν συνεισφοράν, ἀφοῦ ἐπρόκειτο διὰ τοιαύτης συνεισφορᾶς νὰ γείνῃ δωρεὰ ὑπὲρ τοῦ Κράτους,— ἀλλὰ κατηγορῶ τοῦτο μόνον, ὅτι ἀφ’ ἧς ἀνέλαβεν ὁ νέος πρεσβευτὴς τῆς Ἑλλάδος ἐκεῖ, ὑπερηκόντισε τὰς δαπάνας εἰς τοιοῦτο σημεῖον, ὥστε καὶ αὐτοῦ τοῦ πρώην Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν ἤγειρε τὴν ἀγανάκτησιν, καὶ ἤκουσα αὐτὸν λέγοντα, ὅτι ἀπορεῖ, πῶς δι’ ἔργον, τὸ ὁποῖον ἀνέλαβεν ὁ ἐργολάβος διὰ 108,262 φράγκα, ζητεῖται ἐπὶ πλέον δαπάνη 70,000. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν τοιαύτη ἐπὶ πλέον δαπάνη, νὰ παρουσιασθῇ ἐπὶ προϋπολογισμοῦ 108,000, νὰ παρουσιασθῇ δαπάνη ἴση σχεδὸν πρὸς τὸ ποσὸν τὸ ἀπαιτηθὲν ὑπὸ τοῦ ἐργολάβου.

§339Δ. ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. Ὅρα καὶ ἀνάκτορον τοῦ Διαδόχου!

§340Θ. ΜΑΡΚΕΤΟΣ. Ἀναφέρει δὲ τὸ Ὑπουργεῖον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τὴν ἐγκατάστασιν calorifère καὶ τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ ἀεριόφωτος καὶ τὰς λοιπὰς δαπάνας νὰ ἀπαιτηθῇ αὐτὸ τὸ ποσόν. Εἶναι ἀνάγκη λοιπὸν εἰς νέαν συζήτησιν τῆς ὑποθέσεως νὰ κατατεθῇ πίναξ ὁριστικός, ποῖα εἶναι τὰ ἐπὶ πλέον ἔργα, τὰ ὁποῖα ἐνεκρίθησαν διὰ τὸ μέγαρον, καὶ ποία ἡ δαπάνη, ἵνα ἴδωμεν, ἂν πράγματι κατεβλήθησαν αἱ δαπάναι αὗται, καὶ ἂν ὁ κύριος πρέσβυς ἠδύνατο νὰ προέλθῃ εἰς τὰς δαπάνας ταύτας ἄνευ ἀδείας τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ποία θὰ ἦναι μετὰ τοῦτο ἡ ἐνέργεια τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς διαγωγῆς ταύτης τοῦ πρέσβεως, ἡ ὁποία ἐξέθεσε τὴν ὑπόληψιν τοῦ Κράτους ἀπέναντι τῶν ξένων, καὶ προεκάλεσε διαμαρτυρίαν ἐκ μέρους τῆς τε ἐν Βουκουρεστίῳ Ἰταλικῆς Πρεσβείας καὶ τῆς ἐν Ἀθήναις. Μετὰ τὴν κατάθεσιν δὲ τῶν ἐγγράφων τούτων θὰ συζητήσωμεν.

§341ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 1 (ἀναγινώσκεται).

§342Δ. ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. Ὁ κ. Πρωθυπουργὸς εἶπε νὰ μὴ τὰ πληρώσωμεν. Τί συζητεῖτε;

§343ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διὰ τροπολογίας τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ καὶ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν προστίθεται πίστωσις φρ. χρ. 1500. Ἐπίσης διὰ νομισματικὴν διαφορὰν δρ. 47,227.90. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 1, ὡς ἐτροποποιήθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ἀναγινώσκονται εἶτα καὶ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 2 καὶ 3, ὡς καὶ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου εἰς τρίτην συζήτησιν).

§344ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τρίτη συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ χορηγίας ἀναπληρωματικῆς πιστώσεως ἐκ δρ. 1,521,000 ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργείου τῆς χρήσεως τοῦ ἔτους 1901.»

§345Ν. ΤΣΑΜΑΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§346ΤΙΝΕΣ (ἀριστερόθεν). Τί λόγον;

§347Ν. ΤΣΑΜΑΔΟΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§348Κ. ΑΓΑΘΟΚΛΗΣ. Καὶ διὰ τὴν νομὴν τοῦ στρατοῦ καὶ δι’ ἄλλα ἔξοδα αὐτοῦ τὸ Κράτος δύναται νὰ ἐπιφέρῃ μεγάλας οἰκονομίας. Ἐγὼ ἀνέκαθεν παρέστησα τὸ πρᾶγμα εἰς τοὺς κυρίους Ὑπουργούς· διὰ τὸ ἀρτοποιεῖον δ’ ἔκαμα λόγον πλειστάκις. Διὰ τὰς προσπαθείας μου ὅμως ταύτας ἐγὼ εὑρίσκομαι σήμερον εἰς τὰ Δικαστήρια! Παρέστησα μάλιστα τὸ πρᾶγμα, ὡς πολὺ ἄδικον, καὶ εἰς τὸν κύριον Δηλιγιάννην. Ἐγὼ βεβαίως ἦτο ἀδύνατον νὰ καταχρασθῶ, καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κύριον Ὑπουργὸν νὰ φέρῃ τὰ ἔγγραφα, διὰ νὰ ἴδῃ ἡ Βουλὴ τί ἐζήτουν. Ὄχι μόνον τὸν στρατὸν ἐτροφοδότησα, ἀλλὰ καὶ διὰ δύο ἔτη ἐὰν ζητήσῃ τὸ Κράτος, εἶμαι ἱκανὸς νὰ τὸν διαθρέψω. Ἀλλὰ δυστυχῶς ποῖα τὰ κέρδη; Ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Βουλῆς εἶναι παρὼν, καὶ δύναται νὰ ὁμολογήσῃ, ὅτι μοὶ ἐδίδοντο 550,000 φράγκα χρυσᾶ διὰ νὰ παραιτηθῶ τῆς χορηγίας τῆς τροφῆς τοῦ στρατοῦ, ἐγὼ δὲ μετ’ ὀργῆς ἀπέρριψα τὰς προτάσεις ταύτας. Ἂς εὑρεθῇ δέ τις νὰ εἴπῃ, ὅτι λέγω ἀναληθῆ.

§349Ν. ΓΟΥΛΙΜΗΣ. Ἐὰν δὲν ἦσθε σεῖς, κύριε Ἀγαθοκλῆ, δὲν θὰ ἐτροφοδοτεῖτο ὁ στρατὸς κατὰ τὸν πόλεμον.

§350Ν. ΤΣΑΜΑΔΟΣ. Ἐν συνόλῳ ἐζητήθη πίστωσις δραχμῶν 1,525,000, ἀλλὰ συγχρόνως μένουσιν ἀδιάθετοι πιστώσεις δρ. 1,747,435, τουτέστιν αἱ ἀδιάθετοι πιστώσεις ὑπερβαίνουσι τὰς ἐπὶ πλέον δαπάνας κατὰ 222,000 δραχ. καὶ πλέον. Δὲν λέγω, ὅτι αἱ ἀδιάθετοι πιστώσεις θὰ δύνανται νὰ δικαιολογῶσι δαπάνας ὑπερβάσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀλλὰ λέγω τοῦτο, διότι ὁ προϋπολογισμός, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὰ τοῦ στρατοῦ, εἶναι δυσχερέστατον ἔργον· ἐνῷ οὗτος συντάσσεται ἐπιμελέστατα, ἡ λειτουργία τῶν νόμων περὶ στρατοῦ ἀναποδράστως φέρει ἀνωμαλίαν. Ἐν τούτοις καὶ αἱ 222,000 δραχμαὶ βεβαίως δὲν λέγω ὅτι θ’ ἀπομείνωσιν ὡς πλεόνασμα, αὐταὶ θὰ δαπανηθῶσιν ὅλαι, ἴσως καὶ περισσότεραι, πρὸς ἐκτέλεσιν τῶν δαπανῶν τῶν ἄρθρων ἐκείνων, τῶν ὁποίων ἡ χρῆσις λήγει μὲ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος, διὰ προμήθειαν ὑλικοῦ οἰκοδομῶν καὶ τὰ παρόμοια. Ὀφείλω νὰ προσθέσω ὅμως, ὅτι ὑπάρχει μία ὑπέρβασις δαπάνης ἐν τῇ καταστάσει ταύτῃ, καὶ αὕτη εἶναι ἡ μισθοδοσία τῶν ἀξιωματικῶν τῶν ἀσχολουμένων εἰς τὰς ἀστυνομικὰς ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία ἐπιβαρύνει τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν καὶ ἡ ὁποία θὰ ὑπερβῇ τὰς 450,000 δραχμάς. Ἀλλ’ ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὴν ὑπέρβασιν τῆς δυνάμεως τοῦ στρατοῦ κατὰ 3000, ἔπρεπε νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν ὑπέρβασιν αὐτήν. Διότι, ἂν δὲν κατετάσσοντο 3000 ἐπὶ πλέον κατὰ τὸ διάστημα τῶν τριῶν μηνῶν, βεβαίως καὶ ἡ δαπάνη τῶν εἰς τὴν ἀστυνομικὴν ὑπηρεσίαν ἀσχολουμένων ἀξιωματικῶν ἤθελε καλυφθῇ ἐκ τῶν ἀδιαθέτων πιστώσεων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν.

§351ΣΤΕΦ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Δὲν πιστεύω, ὅτι κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου ἀνεμίχθη ἄλλο τι ἢ μόνον ἐπίκρισις τῆς περὶ τὰς προβλέψεις τὰς προϋπολογιστικὰς τοῦ πρώην Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν ἀκριβείας. Δὲν ἐφαντάσθην ποτὲ νὰ ἐπεμβῶ εἰς ἔργα καὶ μελέτας στρατιωτικὰς, ὧν ἀναγνωρίζω, ὅτι τὴν εἰδικότητα ἔχει ὁ πρὸ ὀλίγου καταβὰς ἀπὸ τοῦ βήματος. Ἂν ἔκαμα λόγον περὶ στρατιωτικῶν ὑποθέσεων, ἂν ἠκούσθη ἡ φωνή μου, ὁμιλοῦντος γενικῶς περὶ τῶν τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ στρατοῦ ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀστυνομίαν καὶ τὴν χωροφυλακήν, ὡς ὠργανώθησαν ὑπὸ τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ χάρτου μόνον, ἡ τοιαύτη γνώμη πολιτικοῦ περὶ τοῦ προσήκοντος ὀργανισμοῦ ἐν σχέσει πρὸς τὸν Προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους δὲν μοὶ φαίνεται ὅτι ἀντιποιεῖται τῶν χαρακτηριζομένων εἰδικῶν στρατιωτικῶν γνώσεων. Ἀλλ’ ὁμιλήσας περὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, ἔψεξα — καὶ θέλω ἐπιμείνει εἰς τὴν γνώμην, ἣν εἶχον τότε, — τὴν ἀπροβλεψίαν τοῦ πρώην Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, διότι ἀναγνωρίζω μὲν ὡς ἀκριβὲς ὅ,τι οὗτος εἶπε πρὸ ὀλίγου, ὅτι εἶναι δυσχερὴς ἡ διατύπωσις τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν, ἀλλ’ ὅταν ἡ διατύπωσις αὕτη ἀντιβαίνῃ καθαρῶς εἰς αὐτὰς τὰς βάσεις, τὰς τεθειμένας ἀπὸ μακρῶν ἐτῶν εἰς τοὺς προϋπολογισμοὺς τοῦ Ὑπουργείου τούτου, καὶ ἀποδεικνύηται ὡς ἀπρονόητος ἐκ τῶν ἀποτελεσμάτων τῶν προηγουμένων ἐτῶν, μοὶ φαίνεται ὅτι ἔχω δίκαιον νὰ εἴπω ὅ,τι εἶπον τότε, ὅτι τὸ τοιοῦτον ἐγένετο μετὰ προθέσεως νὰ μὴ λεχθῇ εἰς τὴν Βουλὴν, ἀλλὰ ν’ ἀποκρυβῇ τὸ ἀκριβές. Διὰ ποῖον λόγον; Διότι ἔπρεπεν, ὑποτασσόμενος εἰς τὰς ἀξιώσεις τοῦ συναδέλφου του Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὁ τέως ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργὸς, νὰ παρουσιάσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν τοιούτους, ὥστε συναρμοζόμενοι πρὸς τοὺς ἀριθμοὺς τῶν ἄλλων Ὑπουργείων ν’ ἀποτελέσωσι τὸ ἰσοζύγιον καὶ τὸ περίσσευμα, ὅπερ ὁ κ. ἐκ Παρνασσίδος Βουλευτὴς ἔπρεπε πάντως νὰ παρουσιάσῃ εἰς τὴν Βουλὴν· ὁμολογῶ δὲ, ὅτι καὶ ὁ κ. ἐξ Ὕδρας Βουλευτὴς συνετέλεσε λίαν εἰς τὴν κατάρτισιν τοῦ προϋπολογιστικοῦ τούτου περισσεύματος. Ἐγώ, ἀγορεύσας ἐπὶ τοῦ θέματος, κυρίως περιωρίσθην εἰς τὰ τῆς χωροφυλακῆς, μνημονεύσας ἐν παρόδῳ τὰ τῶν ἄλλων θεμάτων, ἰδίως τὰ τῆς νοσηλείας ἐν ἀναφορᾷ πρὸς ὅσα περὶ νοσηλείας εἶχε προείπει ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος, ὅτε ὑπεβάλλετο ὁ Προϋπολογισμός. Εἶπεν ἐκεῖνος, ὅτι ἦτο εἰκονικὴ ἡ πίστωσις τῆς νοσηλείας ἡ περικεκομμένη, διότι ἐκ τοῦ παρελθόντος ἀπεδείχθη, ὅτι ἦτο τελείως ἀνεπαρκής. Καὶ εἶπον ἐγώ, εἰς τοῦτο ἀναφερόμενος, ὅτι τὰ ἄρθρα, τὰ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ περιλαμβανόμενα, ἀπέδειξαν ἀκριβῆ τὴν πρόρρησιν τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐκ Γόρτυνος· ἀνέγνωσα τὸ σχετικὸν μέρος τοῦ νομοσχεδίου, ἐπέστησα τὴν προσοχὴν τῶν Βουλευτῶν ἐπὶ τῆς διαφορᾶς τοῦ ποσοῦ, ὅπερ ζητεῖται διὰ τῆς πιστώσεως, μετὰ δὲ τοῦτο περιώρισα τὸν λόγον εἰς μόνα τὰ τῆς χωροφυλακῆς, διότι ἀκριβῶς ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς χωροφυλακῆς καὶ ἐγὼ τότε, ἀκολουθῶν τὸ παράδειγμα τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐκ Γόρτυνος, ὑπέμνησα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ὅτι περιέκοπτε ποσὰ, ἅτινα πάντως ἦσαν ἀπαραίτητα, διότι κατ’ οὐδὲν τῶν προηγουμένων ἐτῶν δὲν ὑπῆρξε δυνατὸν νὰ δαπανηθῶσιν εἰς τὴν χωροφυλακὴν τόσον ὀλίγα, ὅσα προέτεινε τότε ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ἀφοῦ μάλιστα προσετέθη εἰς τὴν χωροφυλακὴν καὶ τὸ Ἀρχηγεῖον, τὸ συνεπαγόμενον ἐπιπρόσθετον δαπάνην. Ἐν δὲ τῇ ἀγορεύσει μου τῇ ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ τότε εἶπον, ὅτι ἦτο ἀδικαιολόγητος ἡ ἐλάττωσις κατὰ 60,389 δραχμάς. Ἀλλ’ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπήντησεν, ὅτι τὰ ποσὰ, ἅτινα ζητεῖ, εἶναι ἐπαρκῆ, ἔχει κενὰς θέσεις, προβλέπει ὑποτίμησιν τῶν τροφῶν, καὶ θὰ δυνηθῇ νὰ ἐπαρκέσῃ εἰς τὴν χωροφυλακὴν μετὰ τῶν ποσῶν, ἅτινα εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἀνέγραψεν, ἔχει ἱματισμὸν, καὶ θὰ ἐπαρκέσῃ. Ἐν τούτοις, ἐνῷ ἐγὼ ἐπέκρινα τὸν Ὑπουργὸν ἐπὶ τῇ ἐλαττώσει τῶν 60,389 δραχμῶν, ἡ πίστωσις, ἣν ζητοῦσι σήμερον πρὸς συμπλήρωσιν τῆς ἀρχικῆς, ἀναβαίνει εἰς 231,000 δραχμάς. Καὶ εἶναι ἄξιον τοῦ κόπου νὰ ἐξετασθῇ, ἂν προβλεπτικὸς Ὑπουργὸς δὲν ἠδύνατο νὰ προΐδῃ τότε τὰ πράγματα, οὕτως ὥστε νὰ μὴ φθάσωμεν εἰς ταύτην τὴν ἀνάγκην. Καὶ πρὸς τοῦτο πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν, τί ἀπαιτεῖ ἡ χωροφυλακὴ κατὰ τὸν παλαιὸν ὀργανισμόν, ὅστις καὶ μένει ἐν ἰσχύϊ μετὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τοῦ νέου, ὅστις εἶχε ψηφισθῆ, ἀλλὰ καὶ μετὰ προσθήκης τινὸς, διότι ὁ παλαιὸς ὀργανισμὸς, ἐγκαταλειφθεὶς κατὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ ἔτους 1900, ἐγκατελείφθη μερικῶς μόνον, τῆς κεφαλῆς τῆς χωροφυλακῆς ληφθείσης ἐκ τοῦ νέου ὀργανισμοῦ, ὅπως προσκολληθῇ εἰς τὸν παλαιὸν ὀργανισμὸν, ἐξ οὗ καὶ προσετέθη νέα ἀπαραίτητος δαπάνη ἄνευ οὐδεμιᾶς βελτιώσεως, ἴσως μᾶλλον ἐπὶ χειροτερεύσει. Τί ἔλεγε πρὸς ἡμᾶς ὁ προκάτοχος τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐξ Ὕδρας, ὅστις ἦτο καὶ οὗτος Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν τῆς αὐτῆς Κυβερνήσεως, τῆς παρελθούσης, ὅτε εἰσῆγε τὸν νέον ὀργανισμόν; Ἔλεγε πρὸς ἡμᾶς ἐν πίνακι, ὃν ἔχω ἐνταῦθα, ὅτι διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ παλαιοῦ ὀργανισμοῦ ἀπαιτεῖται ὀργανικὴ δαπάνη δραχ. 2,499,389.05, — τοῦτο εἶναι δήλωσις πρὸς τὴν Βουλήν, ἐρωτῶσαν ποία ἔμελλε νὰ ἦναι ἡ ἐπὶ πλέον δαπάνη κατὰ τὸν νέον ὀργανισμόν, — ἐδήλωσε δ’ ἡ Κυβέρνησις ἡ τότε, — προήδρευεν ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ὕδρας Βουλευτὴς τῆς Βουλῆς, καὶ ἐπένευεν, — ἐδήλωσεν, ὅτι ἡ διαφορὰ ἔμελλε νὰ ἦναι 2,409,000, διότι ἡ δαπάνη κατὰ τὸν νέον ὀργανισμὸν προβιβάζεται εἰς δρ. 4,809,086, ἡ δὲ δαπάνη κατὰ τὸν παλαιὸν ὀργανισμὸν εἶναι ἀκριβῶς 2,499,389.05. Λοιπὸν τοῦτο ἐγνώριζε βεβαίως ὁ πρώην Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ἐὰν δὲν θελήσῃ νὰ δεχθῶμεν περὶ αὐτοῦ, ὅτι, ἐπὶ τόσα ἔτη διοικήσας τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν, ἠγνόει ἐντελῶς ποία εἶναι ἡ ἐπιβαλλομένη ὀργανικὴ δαπάνη. Λοιπὸν αὕτη εἶναι ἡ ἐπιβαλλομένη ὀργανικὴ δαπάνη. Ἂς ἐξετάσωμεν, ποία ἡ κατ’ ἔτος γινομένη δαπάνη ἐν τῇ χωροφυλακῇ, καὶ ἐὰν ἴδωμεν, ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ ζήσῃ ἡ χωροφυλακὴ μετὰ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ, ὅπερ ἐν τῷ προϋπολογισμῷ περιελάμβανεν ὁ πρώην Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, γίνεται προφανές, ὅτι ὁ πρώην Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν δὲν ὑπέβαλε προβλεπτικὸν προϋπολογισμόν, — ἴσως ὑπέβαλε λελογισμένως μὴ προβλεπτικὸν προϋπολογισμόν. Ἔχω ἐνταῦθα, Κύριοι, τὰ ἀναγόμενα εἰς τὴν δαπάνην τῆς χωροφυλακῆς ἀπὸ τοῦ ἔτους 1893, καὶ εἶναι ἡ περίστασις ἴσως κατάλληλος — καίτοι ἐσκόπουν περὶ τούτου νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ — νὰ εἴπω τινὰ περὶ τοῦ θέματος. Ὁ ἀπολογισμὸς τοῦ 1893, ἀπολογισμὸς ἔτους, ὡς καὶ ὁ τοῦ ἑπομένου, καθ’ ὃ ἐγένετο περικοπὴ εἰς τὰς δαπάνας διὰ λόγους ἐκτάκτων οἰκονομιῶν, καθὼς καὶ κατὰ τὰ 1895 καὶ 1896, παρουσιάζει προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν πολὺ κατώτερον τοῦ σημερινοῦ. Διότι νομίζω, ὅτι δὲν ἀναβαίνει εἰς τὰ 15,000,000 δρ., τῆς δαπάνης τῆς χωροφυλακῆς περιωρισμένης εἰς δρ. 1,797,929 ἐν τῇ ἐκτελέσει· ὁ ἀπολογισμὸς τοῦ 1894 παρουσιάζει δαπάνας χωροφυλακῆς 2,032,880 δραχμῶν, ὁ ἀπολογισμὸς τοῦ 1895 δαπάνας 2,119,570, ὁ ἀπολογισμὸς τοῦ 1896 δαπάνας 2,169,288· τὰ πρὸ τοῦ 1898 ἔτη ἔχουσι δαπάνας, αἵτινες τὸ 1894 καὶ τὸ 1896 ἀπέχουσιν ἀλλήλων κατὰ ἑκατὸν τόσας χιλιάδας δραχμῶν· τὸ 1897, ἔτος πολέμου, ἡ χωροφυλακὴ ἀπῄτησε 2,554,478 δραχμὰς, τὸ 1898, ἔτος διοικήσεως τῶν καὶ νῦν Ὑπουργῶν, ὁ προϋπολογισμὸς τῶν καὶ νῦν Ὑπουργῶν ὑπῆρξεν ἀκριβέστατος· διότι ὑπελόγισαν ἐν τῷ προϋπολογισμῷ δαπάνην διὰ τὴν χωροφυλακὴν δρ. 2,380,000, καὶ ἐδαπανήθησαν 2,363,569, μείναντος καί τινος περισσεύματος. Ὑπῆρξεν ἀκρίβεια περὶ τὴν δαπάνην, διότι ὑπῆρξεν ἡ πρόβλεψις ἀκριβὴς, ἢ μᾶλλον διότι ὁ Προϋπολογισμὸς τοῦ 1898 ὑπῆρξε μᾶλλον ἀπολογισμὸς ἢ προϋπολογισμός· ἀλλὰ τοῦτο δὲν ἐξετάζω, καταλείπων εἰς ὄφελος τῶν Ὑπουργῶν τῶν σημερινῶν τὸ γεγονός, ὅτι ὁ Προϋπολογισμὸς ἐκεῖνος εἶναι ἀκριβής. Ἐρχόμεθα εἰς τὸ 1899, ὅπερ εἶχεν ὄπισθεν αὐτοῦ ὁ πρώην Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ὅτε εἰσῆγε τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1901 καὶ τὸν ἀπολογισμὸν τοῦ 1900, ὅπερ εἶχε καὶ τοῦτο ὄπισθεν αὐτοῦ καὶ ἐγίνωσκεν ὁ τότε Ὑπουργὸς, ὅτε ὑπέβαλλε τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1901. Θέλετε μοὶ εἴπει: «καὶ ποῦ εὑρίσκετε τοὺς ἀπολογισμοὺς τῶν ἐτῶν 1899 καὶ 1900;» Ἀπαντῶ, ὅτι τοὺς ἔχω, διότι εὐτυχῶς, ὅτε ἤρχισεν ἡ ἀμέλεια τῶν Κυβερνήσεων περὶ τὰ τῶν ἀπολογισμῶν, εὐτυχῶς συνέπεσε νὰ ἀρχίσῃ ἡ ἐπιμέλεια τοῦ τέως ἀμελοῦντος Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, ὅπερ ἐξέδωκε τὸ 1899 καὶ 1900 τὰς νομίμους διαδηλώσεις, ἐξ ὧν συλλέγω τὰ ποσὰ τὰ ἀκριβέστατα. Λοιπὸν διὰ τὸ ἔτος 1899, ὅτε δὲν ἐφηρμόσθη ὁ νέος ὀργανισμός, — ὑπῆρξε μόνον πρόβλεψις περὶ τοῦ νέου ὀργανισμοῦ, — ἀλλ’ οὐδὲ τὸ Ἀρχηγεῖον, νομίζω, εἶχε συστηθῆ, αἱ δαπάναι ἀνέβησαν εἰς 2,427,130 δραχμάς, κατὰ δὲ τὸ 1900, ὅτε ἐφηρμόσθη τὸ Ἀρχηγεῖον τῆς χωροφυλακῆς, αἱ δαπάναι αὐτῆς ἀνέβησαν εἰς δραχμὰς 2,591,940. Ταῦτα ὁ Ὑπουργός, ὁ τότε, τῶν Στρατιωτικῶν ἐγίνωσκεν, ἢ ὤφειλε νὰ γινώσκῃ, ὅπερ ταυτόν· καὶ ὅμως ἐνῷ εἶχε τὰ δύο προηγούμενα ἔτη, καθ’ ἃ τὸ πραγματικὸν ποσὸν τῆς δαπάνης διὰ τὴν χωροφυλακὴν ἀνέρχεται εἰς δρ. 2,427,000 καὶ 2,592,000, ὑπέβαλεν εἰς ἡμᾶς προϋπολογισμὸν 2,482,920. Καὶ μὴ λησμονεῖτε, ὅτι προσετέθη καὶ τὸ Ἀρχηγεῖον τῆς χωροφυλακῆς, μὴ λησμονεῖτε, ὅτι προσετέθησαν καὶ αἱ δαπάναι αἱ ἐκ τῆς νέας διοικητικῆς διαιρέσεως καὶ τῆς προσθήκης Μοιραρχιῶν. Καὶ παρατηρήσατε, ἵνα κατορθώσῃ τὸ κατόρθωμα τοῦτο, τί ἔπραξε· παρεπονέθη, ὅτι ἐγένετο λόγος ἐνταῦθα περὶ προβλέψεως κενῶν θέσεων, ἀλλὰ τὰς κενὰς θέσεις ἔπλασεν αὐθαιρέτως ἐν αὐτοῖς τοῖς ἀριθμοῖς, οὓς ἀνέγραψεν ἐν τῷ προϋπολογισμῷ· διότι ἀνέγραψε κατὰ τὸ 1901 ἔτος 139 ἀξιωματικοὺς τῆς χωροφυλακῆς, 718 ὑπαξιωματικούς, — ἐπὶ μακρὰ ἔτη ὁ αὐτὸς ἀριθμός, — 3200 χωροφύλακας· ἠλάττωσε κατὰ 200 σχεδὸν τὸν ἀριθμὸν τῶν χωροφυλάκων, ἵνα δυνηθῇ ἐκ τούτου νὰ πορισθῇ κέρδος, — ἐλάττωσιν τῆς πιστώσεως, — καὶ τοὺς ἵππους, ἀπὸ 395 κατὰ τὸ προηγούμενον ἔτος, εἰς 384. Ἀλλὰ κυρίως ἐπέστησε τὴν προσοχὴν αὐτοῦ εἰς τὴν ἐλάττωσιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀνδρῶν· ἐνῷ κατὰ τὸ ἔτος 1902 ὁ διάδοχος αὐτοῦ ζητεῖ — οὐδὲν λέγω περὶ τῶν ἀξιωματικῶν, περὶ ὧν θέλομεν ὁμιλήσει κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ, διότι οὗτος αὐξάνει τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀξιωματικῶν — ὁ νῦν Ὑπουργὸς τοὺς ἀξιωματικοὺς ἀφίνει ἀθίκτους, ἀλλὰ χωροφυλάκων φέρει ἀριθμὸν 3374, καὶ ἀντὶ συνόλου ἀνδρῶν 4062, οὓς ἐζήτει δι’ ἐλαττώσεως κατὰ 200 ἄνδρας ὁ πρώην Ὑπουργός, ὁ νῦν ζητεῖ 4262, ἀλλ’ ἵνα εὐθὺς ἀμέσως ἀφαιρέσῃ καὶ αὐτὸς 174 χωροφύλακας λόγῳ κενῶν θέσεων, καὶ καταβιβάσῃ οὕτω καὶ αὐτὸς τὸν ἀριθμὸν εἰς 4088, ἤτοι κατὰ 16 περισσοτέρους τῶν ἐν ἔτει 1901...

§352Γ. ΚΟΡΠΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Διότι σκοπῶ νὰ ἐφαρμόσω τὴν διάταξιν τοῦ στρατολογικοῦ νόμου, ὅπως χορηγήσω ἀδείας εἰς τοὺς ἄνδρας.

§353ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Σκοπεῖτε νὰ πράξητε τοῦτο, ἀλλὰ προκαλῶ τὴν προσοχὴν ὑμῶν, πρὶν ἢ δυνηθῆτε νὰ ἐφαρμόσητε τὸ σκοπούμενον νὰ μὴ περιορίσητε πολὺ τὴν πίστωσιν, μήπως εὑρεθῆτε καὶ ὑμεῖς εἰς θέσιν νὰ ἐπικριθῆτε. Τί ἀπεδείχθη δὲ ἐπὶ τῆς προβλέψεως τοῦ πρώην Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, ὅστις βεβαίως γνωρίζει τὰ τῆς κινήσεως τῶν ἀνδρῶν ἐν τῷ στρατῷ, καὶ βεβαίως ἐγνώριζεν ὁ πρώην Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ὅτι ὑπάρχουσιν ἄνδρες, κατ’ ἔτος ἔχοντες πρόσθετον ὑπηρεσίαν, βεβαίως ἐγνώριζεν, ὅτι κατὰ τὸν Ὀκτώβριον πολλοὶ παρουσιάζονται καὶ αὐξάνουσι τοὺς ἀριθμούς, βεβαίως ἐμελέτησε, ἐπὶ τόσα ἔτη διευθύνας τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν, τοὺς μέσους ὅρους, οὓς ἡ τοιαύτη κίνησις ἐμφανίζει κατ’ ἔτος εἰς τὸν στρατόν, ἀφ’ ὅτου ἡ γενικὴ στρατολογία εἰσήχθη, βεβαίως δὲ εἰδικῶς περὶ τῆς χωροφυλακῆς δὲν ἠδύνατο νὰ ἀγνοῇ ταῦτα. Ταῦτα πάντα κατὰ βάθος ἐγνώριζε. Τί δ’ ἀποδεικνύει ἡ κίνησις, ἡ ἐπισήμως ἀναγεγραμμένη, ἀπέναντι τῆς προβλέψεως τῶν 3390 χωροφυλάκων τοῦ ἔτους 1900 καὶ τῶν 3200 τοῦ ἔτους 1901; Κατὰ τὸ ἔτος 1901, κατὰ τὸν πίνακα, ὃν εἶχε τὴν καλωσύνην ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν νὰ καταθέσῃ, ἀπεδείχθη ὅτι ἀντὶ τῶν 3390 ὁ μέσος ὅρος τῶν χωροφυλάκων ὑπῆρξε 3792, ὅτι δὲν ὑπῆρξε μήν, ἐκτὸς δύο τοῦ Ἰουλίου καὶ τοῦ Αὐγούστου, ὅτε εἴχομεν 3330 καὶ 3363, καὶ τοῦ Σεπτεμβρίου, ὅτε εἴχομεν 3347, δὲν ὑπῆρξε μήν, καθ’ ὃν ἡ δύναμις δὲν ὑπῆρξε κατὰ πολὺ μείζων τῆς ἐν ἔτει 1900 προβλεφθείσης δυνάμεως 3390· διότι κατὰ Ἰανουάριον ἔχομεν 3799,—καθ’ ὃν χρόνον ὁ Προϋπολογισμὸς ἦτο ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, —κατὰ Φεβρουάριον 3625, κατὰ Μάρτιον 3479, κατὰ Ἀπρίλιον 3497, κατὰ Μάϊον 3499, κατὰ Ἰούνιον 3426, κατὰ Ὀκτώβριον 6031, κατὰ Νοέμβριον 4305, κατὰ Δεκέμβριον 3803· μέσος ὅρος 3792. Ὑπάρχει ἀπροβλεψία ἢ δὲν ὑπάρχει; Εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυρισθῇ ὁ πρώην Ὑπουργὸς, ὅτι ταῦτα δὲν ἐμφανίζονται ἐτησίως; Ἐὰν δὲ ταῦτα ἐμφανίζωνται ἐτησίως, πῶς ἀνέγραψε μικρότερον ἀριθμόν;

§354Ν. ΤΣΑΜΑΔΟΣ. Σεῖς λαμβάνετε τὸν μέσον ὅρον ὅλου τοῦ ἔτους, διότι εἴπετε 3792. Ἀλλὰ πόσοι εἶναι τοῦ Ὀκτωβρίου;

§355ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Τοῦ Ὀκτωβρίου εἶναι, κατὰ τὸ σημείωμα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, φέρον μάλιστα καὶ τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, διότι ἠσθένει κατ’ ἐκείνην τὴν ἡμέραν, εἶναι 6031, μετὰ δὲ τῶν ὑπαξιωματικῶν 6728.

§356Γ. ΚΟΡΠΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Τοῦ 1901.

§357ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Μάλιστα· περὶ τοῦ 1901 πρόκειται.

§358Γ. ΚΟΡΠΑΣ. Καὶ τὸ 1900 ἐπίσης.

§359Ν. ΤΣΑΜΑΔΟΣ. Ἐγὼ ὅμως ὑπολογίζω ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου. Λοιπὸν ὑπερβαίνει ὁ Ὀκτώβριος, ὁ Νοέμβριος καὶ ὁ Δεκέμβριος κατὰ 3000 κατὰ 4000.

§360ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Ἐπιτρέψατέ μοι νὰ δηλώσω, ὅτι δὲν ἐννοῶ. Ὑπολογίζετε ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου δι’ ὅλον τὸ ἔτος· ἄρα ἔχετε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ λάβητε ὅλου τοῦ ἔτους τοὺς ἀριθμούς· ἕκαστον δ’ ἔτος ἔχει Ὀκτώβριον μέχρι τοῦδε (ἱλαρότης).

§361Ν. ΤΣΑΜΑΔΟΣ. Ἔχει Ὀκτώβριον βεβαίως, ἀλλ’ ἔχει Ὀκτώβριον αὐξανόμενον, διότι αἱ ὑπερβάσεις κατὰ τὸν παρελθόντα Ὀκτώβριον ὑπῆρξαν μεγάλαι.

§362ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ὅτι εἰς τὸν προηγούμενον Ὀκτώβριον ἦσαν αἱ αὐταί... Μοὶ δίδετε τὸν πίνακα ὑμῶν, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτικῶν;

§363Θ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗΣ. Τίνα σημασίαν ἔχει, ἀφοῦ ἔχετε τὸν μέσον ὅρον;

§364ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Ἐδῶ βλέπετε, ὅτι ὁ Ὀκτώβριος τοῦ 1900 ἦτο χειρότερος· οἱ ἄνδρες τότε ἦσαν 6200, ἐνῷ κατὰ τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1901 ἦσαν 6031. Ἢ εἶναι ἀνακριβεῖς οἱ πίνακες τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν — καὶ διαμαρτύρομαι κατ’ αὐτοῦ...

§365Ν. ΤΣΑΜΑΔΟΣ. Ὄχι...

§366ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. .. ἢ εἶναι ἀνακριβῆ ἐκεῖνα, ἅτινα ὑμεῖς λέγετε, καὶ τότε εἶναι ἀκριβεῖς αἱ παρατηρήσεις μου.

§367Ν. ΤΣΑΜΑΔΟΣ. Ἀπὸ τὸ ἡμερολόγιον...

§368ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Δὲν ἐξάγεται τίποτε. Ὀρθῶς παρετήρησε πρὸς ὑμᾶς ὁ κύριος Βουλευτὴς ἐκ Μεσολογγίου, ὅτε ἐγίνετο λόγος περὶ τῶν ὑμετέρων προβλέψεων, ὅτι αἱ προβλέψεις οἱουδήποτε Ὑπουργοῦ δὲν εἶναι ὀρθαί, ἐὰν δὲν στηρίζωνται ἐπὶ τοῦ μέσου ὅρου τῶν φαινομένων ἑκάστου ἔτους. Τί πράττουσιν οἱ Ὑπουργοὶ τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὰς πιστώσεις; Ἀναγράφουσι τοὺς μέσους ὅρους τῆς τριετίας, ἀναγράφουσιν αὐτοὺς τοὺς μέσους ὅρους μετά τινος προσθήκης ἢ ἐλαττώσεως, κατὰ τὰς περιστάσεις. Τὸ αὐτὸ ἰσχύει καὶ ἐπὶ τῶν Ὑπουργῶν τῶν Στρατιωτικῶν. Μέσος ὅρος ἀνδρῶν καὶ μέσος ὅρος δαπανῶν· δὲν δύνασθε νὰ ἐξέλθητε τοῦ σιδηροῦ τούτου κύκλου· εἶναι σιδηροῦς. Λοιπὸν εἶχον δίκαιον νὰ εἴπω, ὅτι ἡ πρόβλεψις ὑμῶν ὑπῆρξεν ἀνεπαρκής. Καὶ διατὶ δὲν λέγω, ὅτι ὑπῆρξεν ἀνεπαρκὴς καὶ ὡς πρὸς τοὺς ὑπαξιωματικούς; Διότι ἐκεῖ, ἐπειδὴ ἔχετε τοὺς ὑπαξιωματικοὺς ἀνεπιδέκτους μειώσεως, περιλαμβάνετε πάντας, καὶ ἀναγράφετε κατ’ ἔτος 718...

§369Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Εἶναι ὀργανισμός.

§370ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Ἀλλ’ ὁ ὀργανισμὸς ἐπὶ χωροφυλάκων δὲν λαμβάνεται ἀληθῶς ὑπ’ ὄψιν. Ἀφαιροῦμεν ὡρισμένον ἀριθμὸν ἀπὸ τὸν στρατὸν, καὶ παραδίδομεν αὐτὸν εἰς τὴν χωροφυλακὴν, ὁ δὲ λογαριασμὸς ἀπολήγει εἰς τὰ 4,000,000 τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐξ Οἰτύλου, ὅστις, ὡς Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ἐδήλωσε ποία εἶναι ἡ κανονικὴ, ἡ ὀργανικὴ δαπάνη. Εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ προβλέπῃ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἑκάστοτε, ὅτι καθ’ ἕκαστον ἔτος, ὡς εἶπον καὶ πρὸ ὀλίγου, ὑπάρχουσιν οἱ ἔχοντες πρόσθετον ὑπηρεσίαν; Ἐπικαλεῖσθε ὑπὲρ ὑμῶν αὐτῶν τὸν ἀριθμὸν τῶν στρατιωτῶν τῶν προσελθόντων κατὰ Ὀκτώβριον μετὰ προσθέτου ὑπηρεσίας· ἀλλ’ ὁ ἀριθμὸς οὗτος θὰ εὑρεθῇ καὶ τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1902· εὑρέθη καὶ τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1900, εὑρέθη καὶ κατὰ τοὺς προηγουμένους Ὀκτωβρίους, καὶ θὰ εὑρίσκηται καὶ κατὰ πάντας τοὺς Ὀκτωβρίους, διότι δὲν ἀνεγνωρίσθη ποτέ, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔφθασεν ἡ ἀκρίβεια καὶ ἡ τάξις ἐν τῇ στρατιωτικῇ ὑπηρεσίᾳ εἰς τοσοῦτον τελειότητος, ὥστε ἐκεῖνο, ὅπερ συμβαίνει εἰς τοὺς ἄλλους στρατοὺς, νὰ μὴ συμβαίνῃ ἐν Ἑλλάδι, νὰ μὴ ὑπάρχῃ πρόσθετος ὑπηρεσία. Καὶ οἱ ἀριθμοὶ τῆς προσθέτου ὑπηρεσίας φαίνονται ἐν τῷ πίνακι, ὃν κατέθηκεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, θὰ ἦτο δὲ ἀπρονόητος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ἂν ἐν τῷ ὑπολογισμῷ αὑτοῦ δὲν ἐλάμβανε καὶ τούτους ὑπ’ ὄψιν, ἵνα καταστρώσῃ τοὺς ὑπολογισμούς.

§371Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἕν μόνον δὲν δύναται νὰ προβλέψῃ τις, τοὺς ἀνακατατασσομένους. Ὡς πρὸς αὐτοὺς, δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἀκρίβεια.

§372ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Εἰς τὴν στατιστικὴν πάντοτε ὑπάρχει σχετικὴ ἀκρίβεια. Ἡ στατιστικὴ εἶναι σήμερον ἐπιστήμη, ἥτις ὡς φυσικὸν φαινόμενον παρουσιάζει τὰ κατ’ ἔτος πράγματα μεθ’ ὁμοίων ἐπαναλήψεων, καὶ θαυμάζει τις, ἀκούων στατιστικοὺς ὁμιλοῦντας περὶ τούτων, μάλιστα δὲ μετὰ πάσης ἀσφαλείας, ὅτι ὑπάρχουσι πρὸ ὀφθαλμῶν ἐτήσιαι παρατηρήσεις. Καὶ βεβαίως τὸ γραφεῖον τῆς στρατολογικῆς ὑπηρεσίας εἶναι ἀδύνατον ταῦτα νὰ μὴ ἔχῃ κατὰ βάθος γνωστά. Ὁ κ. πρώην Ὑπουργὸς, κατὰ ταῦτα ἀπεδείχθη, νομίζω, ὅτι δὲν προέβλεψεν ἐπαρκῶς, προκειμένου περὶ τῆς χωροφυλακῆς, εἰς ἣν ταύτην τὴν ὥραν περιορίζω τὸν λόγον· ἐκ δὲ τῆς ἀνεπαρκοῦς αὐτοῦ προβλέψεως προῆλθεν ἡ ἐπὶ πλέον δαπάνη 231,000 δραχμῶν, ἢ τοὐλάχιστον μέγα μέρος τῆς δαπάνης ταύτης. Ἡ ἀνεπαρκὴς πρόβλεψις ὑπάρχει εἰς τὰ τρία ταῦτα κεφάλαια: μισθοὶ χωροφυλακῆς, ἵπποι χωροφυλακῆς, ἱματισμὸς χωροφυλακῆς. Παρεπονέθη πρὸ ὀλίγου ὁ πρώην Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ὅτι περὶ τοῦ ἱματισμοῦ ἐλέχθη, ὅτι ἀνεπαρκῶς τὰ κατ’ αὐτὸν προεβλέφθησαν. Καὶ πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ γείνῃ λόγος περὶ τοῦ ἱματισμοῦ, ὅτι ἀνεπαρκῶς προεβλέφθη, ὅτε ἔρχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐν τῇ ἐκθέσει αὐτοῦ πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ λέγει, ὅτι «ἐκ τοῦ ἱματισμοῦ τῶν ἀνδρῶν τοῦ στρατοῦ καὶ τῆς χωροφυλακῆς, λόγῳ ὑπαρχόντων ἐκ προτέρων ἐτῶν ἐφοδίων, ἐπὶ διαφόρων εἰδῶν τοιούτων, ὧν ἡ ἀξία ἀνέρχεται περὶ τὸ 1,300,000, ἀφῃρέθησαν 550,000 δραχμαί»; Εἶχε τοιαύτην πεποίθησιν εἰς τὰ ἐφόδια τὰ ἀποτεταμιευμένα εἰς τὰς ἀποθήκας τοῦ ἱματισμοῦ, ὥστε εἶχε τὸ θάρρος νὰ προτείνῃ ἐλάττωσιν 550,000 δραχμῶν, καὶ ὅτε λήγει τὸ ἔτος βλέπομεν ὅτι ζητοῦνται διὰ τὸν ἱματισμὸν μόνον τῆς χωροφυλακῆς 59,000 δραχμαί· ἀκριβῶς, περίπου τὸν ποσόν, ὅπερ ἔλεγον ἐγὼ πέρυσι, προκειμένου περὶ ἱματισμοῦ, ὅτι δὲν ἔπρεπε ν’ ἀφαιρεθῇ, διότι ἐγὼ εἶπον τότε, ὅτι δὲν ἔπρεπε ν’ ἀφαιρεθῶσιν, ὡς προετείνετο, 60,039 δραχμαί. Καὶ νῦν εὑρέθη, ὅτι ζητοῦνται ὡς ἀναγκαῖαι 59,000 δραχμαί.

§373Ν. ΤΣΑΜΑΔΟΣ. Νομίζω ὅτι ἐξήγησα πῶς συμβαίνει τοῦτο.

§374ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Τὰ αὐτὰ καὶ περὶ τῆς νομῆς· διότι ἐπαναλέγω, ὅτι πρόκειται μὲν περὶ προβλέψεων, ἀλλ’ αἱ προβλέψεις πρέπει νὰ γίνωνται οὕτως, ὥστε καὶ τὰ ἀντίξοα νὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν. Δὲν δικαιολογεῖσθε λέγοντες: «ηὐξήθη ἡ τιμὴ τῆς νομῆς, ηὐξήθη ἡ τιμὴ τοῦ σίτου, καὶ διὰ τοῦτο ἐδαπανήσαμεν περισσότερα». Βεβαίως τοῦτο μέχρι τινὸς δύναται νὰ συμβῇ, ἀλλ’ ἡ κανονικὴ πτῶσις καὶ ἡ κανονικὴ αὔξησις τῶν τιμῶν διαρκοῦντος ἑκάστου ἔτους πρέπει νὰ ᾖναι ὑπὸ τὰς προβλέψεις τοῦ ἑκάστοτε Ὑπουργοῦ. Καὶ ὅταν ᾖναι ταῦτα ὑπὸ τὰς προβλέψεις τοῦ ἑκάστοτε Ὑπουργοῦ, δὲν ἔρχεται ὁ Ὑπουργὸς νὰ λέγῃ ὅ,τι ἐνταῦθα εἴπετε ὑμεῖς, κύριε Βουλευτὰ ἐξ Ὕδρας (ἀναγινώσκει): «Ἐκ τῶν τροφῶν, συνεπείᾳ ἐλαττώσεως ἀριθμοῦ τινος στρατιωτῶν καὶ τῆς μειώσεως τῆς δυνάμεως, ἰδίως δὲ τῆς ὑποτιμήσεως κατὰ τὸ ἥμισυ περίπου τῆς κατὰ τὸ τρέχον ἔτος 1900 ὑπολογισθείσης ἑκάστης μερίδος ἱπποφορβῆς, ἀφῃρέθησαν δρ. 539,900.» Καὶ τίς ἔδωκε πρὸς ὑμᾶς ἐγγύησιν, ὅτι ἡ κατὰ τὸ ἥμισυ ὑποτίμησις ἤθελεν ἐξακολουθήσει καὶ κατὰ τὸ ἔτος 1901; Ἔπρεπε προβλεπτικῶς νὰ ὑπολογίσητε, ὅτι αὕτη ἡ κατὰ τὸ ἥμισυ ὑποτίμησις εἶναι δυνατὸν νὰ μείνῃ μόνον κατὰ τὸ τέταρτον...

§375Κ. ΑΓΑΘΟΚΛΗΣ. Ἐπιτρέπετε δύο λέξεις;

§376ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Φοβοῦμαι, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξω ἀρκετὰ εἰδικός, ὅπως ἀπαντήσω πρὸς ὑμᾶς.

§377Κ. ΑΓΑΘΟΚΛΗΣ. Εἰς τὰ προηγούμενα ἔτη ἡ τιμὴ ἦτο 26 ἢ 27 λεπτά. Οὐδ’ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἤλπιζεν, ὅτι θὰ εἶχε κατόπιν 12 λεπτά, ἐξ οὗ ὠφελήθη ἐκτάκτως τὸ Δημόσιον δραχμὰς 500,000.

§378ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Μὲ ὑποστηρίζετε, ὑποθέτω, κύριε συνάδελφε, ὅτι ὁ πρώην Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ὅτε ὑπέβαλε τὸν προϋπολογισμόν, δὲν εἶχεν εἰς τὰς ἀποθήκας ὁλόκληρον τὴν ποσότητα, οὐδ’ ἦτο ἠσφαλισμένος ἀπὸ μέρους τῶν ἐργολάβων δι’ ὁλόκληρον τὴν ποσότητα.

§379Κ. ΑΓΑΘΟΚΛΗΣ. Ἐξαιρετικῶς ἐγένετο.

§380ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Εἶχε μέρος μόνον. Διὰ τὸ μέρος τοῦτο δὲν ὑπῆρξεν ἀνάγκη προβλέψεων· ἀλλὰ διὰ τὸ ὑπόλοιπον ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι αἱ αἰσιόδοξοι προβλέψεις δὲν εἶναι αἱ ἀκριβεῖς.

§381Ν. ΤΣΑΜΑΔΟΣ. Τὰ κτήνη τοῦ στρατοῦ τρέφονται δι’ ἐργολάβου, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀναλάβει τὴν νομὴν ἐν Ἀθήναις καὶ ἐν Λαρίσῃ, ἐνῷ τὰ κτήνη τῆς χωροφυλακῆς τρέφονται εἰς τὰς ἀγορὰς τὰς εἰδικάς, ὅπου ἀγοράζουσι τὴν τροφὴν ἀπὸ τὰς ἀγορὰς μὲ τὴν τρέχουσαν τιμήν. Ἔχει μεγάλην διαφοράν.

§382Ι. ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ. Εἶναι συνεπείᾳ τοῦ ἀνταγωνισμοῦ τοῦ κυρίου Ἀγαθοκλέους.

§383ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Διὰ τὴν χωροφυλακὴν ἔχετε ἀναγεγραμμένα (ἀναγινώσκει):

Βλέπετε λοιπόν, ὅτι ἐνταῦθα ἔχετε ὑπολογίσει τὰ τῆς χωροφυλακῆς πρὸς 1,30.

§384Ν. ΤΣΑΜΑΔΟΣ. Ἐπραγματοποιήθησαν πρὸς 2,20.

§385ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Καθ’ ὅλον τὸ ἔτος;

§386Ν. ΤΣΑΜΑΔΟΣ. Καθ’ ὅλον τὸ ἔτος. Διότι εἶναι αἱ μικραὶ φρουραί, εἰς τὰς ὁποίας ἀγοράζονται αἱ τροφαὶ κατὰ τὴν τρέχουσαν τιμήν.

§387ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Καὶ ἦτο εἰς ὅλας τὰς ἀγορὰς 2,20;

§388ΤΣΑΜΑΔΟΣ. Ἐρωτήσατε τὸν κ. Ἀγαθοκλῆ.

§389ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Ἐγὼ θὰ παρακαλέσω ὄχι τὸν κ. Ἀγαθοκλῆ, ἀλλὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ μοὶ φέρῃ τὴν πληροφορίαν, ποία ἡ τιμὴ τῆς νομῆς καθ’ ὅλον τὸ ἔτος.

§390Ν. ΤΣΑΜΑΔΟΣ. Εἰς τὰς ἀγοράς.

§391Γ. ΚΟΡΠΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Εἰς τὰς ἀγορὰς, εἰς τὰς ὁποίας διαμένει ἔφιππος χωροφυλακή.

§392ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Μάλιστα· αὐτὸ θέλω. Ἐπειδὴ δὲ τὸ ζήτημα τῆς χωροφυλακῆς κυρίως μὲ ἀπησχόλησεν, ὀφείλω πρὶν ἢ κατέλθω τοῦ βήματος νὰ προκαλέσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς καὶ ἐπὶ τούτου τοῦ θέματος. Ὅπως ἐπὶ τῶν ἀστυνομιῶν κατωρθώθη, ὡς εἴδομεν συζητουμένης ἄλλης πιστώσεως, διὰ μόνης τῆς ψηφίσεως τοῦ νέου ὀργανισμοῦ καὶ ἄνευ τῆς ἐφαρμογῆς αὐτοῦ νὰ αὐξηθῶσι τὰ ἔξοδα τῶν ἀστυνομιῶν κατὰ 400,000 περίπου δραχμάς, οὕτω καὶ ἐν τῇ χωροφυλακῇ, διὰ μόνης τῆς ψηφίσεως τοῦ νέου ὀργανισμοῦ καὶ τῆς παρεισαγωγῆς τῶν πιστώσεων τοῦ νέου ὀργανισμοῦ ἐν τῇ παλαιᾷ χωροφυλακῇ κατωρθώθη τὰ ἔξοδα τῆς χωροφυλακῆς ἀπὸ 2,169,288 δραχ. ἐν ἔτει 1896, ἀπὸ 2,363,569 ἐν ἔτει 1898, ν’ ἀναβιβασθῶσι κατὰ τὸ 1899 εἰς δρ. 2,427,130, καὶ κατὰ τὸ 1900 εἰς 2,591,940, χωρὶς τὸ παράπαν νὰ αὐξηθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνδρῶν τῆς χωροφυλακῆς, ἀπ’ ἐναντίας μάλιστα προβλεπομένου ἐν τῷ προϋπολογισμῷ μικροτέρου ἀριθμοῦ ἀνδρῶν.

§393Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ὁ κ. Βουλευτὴς ἐξ Ἀττικῆς ἠσχολήθη νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι αἱ προβλέψεις τοῦ πρώην ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργοῦ κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀποδείκνυται ἐκ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, ὅτι δὲν ἦσαν ἀκριβεῖς. Δὲν ἠρεύνησε, καλῶς ποιῶν, τὴν αἰτίαν τῆς ἀνακριβείας ταύτης, ἀφῆκε δὲ εἰς τοὺς ἀκούοντας νὰ κρίνωσιν, ἂν ἡ ἀνακρίβεια αὕτη προῆλθεν ἐκ προαιρέσεως, ἢ προῆλθεν ἐξ ἀνεπαρκείας. Καὶ βεβαίως ἕκαστος ἐξ ἡμῶν δύναται νὰ συναγάγῃ τὸ συμπέρασμα ἐκ τῶν πληροφοριῶν, τὰς ὁποίας ἐπορίσθη καθ’ ὅλον τὸν χρόνον, κατὰ τὸν ὁποῖον ὁ πρώην Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν διηύθυνε τὰ τοῦ στρατοῦ τῆς Ἑλλάδος. Ἀλλ’ ἐγὼ κρίνω, ὅτι εἶναι ματαιοπονία ν’ ἀκολουθήσωμεν τὴν αὐτὴν τακτικήν, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Βουλευτὴς ἐξ Ἀττικῆς, — εἰς τοῦ ὁποίου τὴν φιλοπονίαν καὶ τὴν ἀκριβολογίαν εἶναι δύσκολον νὰ ἁμιλληθῇ τις, — τέως ὁμιλήσας, ἐξέθηκε. Διὰ τοῦτο ἐξετάζω τὴν πίστωσιν τὴν προκειμένην μετ’ ἄλλης προαιρέσεως, οὐχὶ μετὰ τῆς προαιρέσεως νὰ ἀνεύρω, ἂν αἱ προβλέψεις τοῦ πρώην Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν εἶναι ἀκέραιαι, ἀλλ’ ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας νὰ ἀνεύρω τὸ ὅλον τῶν δαπανῶν τοῦ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργείου, νὰ ἴδω εἰς πόσον ἀνέρχεται ἡ γενομένη δαπάνη ὑπὲρ τοῦ στρατοῦ κατὰ τὸ 1901. Ὅπως δ’ εὕρω τοῦτο, ἀνάγκη νὰ εὕρω ἑτέραν μονάδα, ἵνα παραβάλω ταύτην πρὸς τὴν μονάδα τοῦ 1901, ἵνα ἴδω, ἂν ἐδαπανήθησαν περισσότερα, καὶ εὕρω ποῖαι ἦσαν αἱ μεγαλείτεραι τῶν δαπανῶν. Κατὰ τὸν πίνακα, τὸν ὁποῖον ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν μοὶ ἐνεχείρισε πρὸ μικροῦ, τὸ ποσὸν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν διὰ τὸ 1901 ἀνέρχεται εἰς 17,393,014.95. Ψηφιζομένης δὲ τῆς πιστώσεως τῶν 1,521,000, ἣν ζητεῖ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, θέλει ἀναβιβασθῆ εἰς 18,914,014.95. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ὁ πρώην Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν εἶπεν, ὅτι δὲν ἐδαπανήθη ὅλον τοῦτο τὸ ποσόν, ἀλλ’ ὅτι ὑπελείφθησαν ἀδιάθετοι πιστώσεις τοσαῦται, ὥστε σπουδαίως ἠλαττώθη τὸ ποσὸν τὸ ἀναγεγραμμένον ἐν τῷ προϋπολογισμῷ. Ἀλλὰ κατὰ τὴν κατάστασιν, ἣν μοὶ ἐνεχείρισεν ὁ νῦν Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ἐκ τῶν 17,393,014.95 ἐδαπανήθησαν μέχρι τέλους Δεκεμβρίου 17,171,045.76, καὶ ὑπολείπονται ἀδιάθετοι πιστώσεις 221,969.19...

§394Ν. ΤΣΑΜΑΔΟΣ. Ὄχι δά! Λάθος ἔχετε.

§395Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Αὐτὸ ἐξάγεται... Ἀλλ’ αἱ πιστώσεις αἱ διατεθεῖσαι κατὰ τὸν πίνακα τοῦτον εἶναι αἱ διατεθεῖσαι μέχρι τῆς 31 Δεκεμβρίου 1901, ὑπολείπονται δ’ ἔτι 10 μῆνες χρήσεως, ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου 1902 μέχρι 31 Ὀκτωβρίου 1902· ἀμφιβάλλω δέ, ἂν κατὰ τὸ διάστημα τοῦτο αἱ δαπάναι δὲν θέλουσιν ὑπερβῆ τὸ ποσὸν τῶν κατὰ τὰ ἀνωτέρω ἀδιαθέτων πιστώσεων. Ἂν δὲ εἰς τὸ ποσὸν τῶν 17,393,014.95 προστεθῇ καὶ τὸ διὰ τῆς πιστώσεως ζητούμενον ποσόν, θέλουσιν ἀναβιβασθῆ τὰ ἔξοδα τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν κατὰ τὸ 1901 εἰς 18,914,014.95. Κατά τι παρελθὸν ἔτος, τὸ ἔτος τῆς παραμονῆς τοῦ πολέμου, τὸ 1896, αἱ ἀνάγκαι τοῦ στρατοῦ εἶχον αὐξηθῆ ἕνεκα τῶν πολιτικῶν περιστάσεων, αἵτινες προέκυψαν, ἐξειλίχθησαν καὶ ἀνεπτύχθησαν· ἐν τούτοις κατ’ αὐτὸ ἐδαπανήθησαν διὰ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν δραχμαὶ 16,662,888.12, δηλαδὴ ποσὸν ὀλιγώτερον· ἐνῷ τότε ἐδαπανήθησαν δι’ ἱματισμὸν τοῦ στρατοῦ 1,781,736.13, καὶ δι’ ἱππωνίαν 427,664,35, κατὰ τὸ 1901, κατὰ τὸν πίνακα τοῦ Ὑπουργοῦ, ἐδαπανήθησαν δι’ ἱματισμὸν 706,648.07, ἤτοι ὀλιγώτερα κατὰ δρ. 1,075,088.06, δι’ ἱππωνίαν δὲ οὐδεμία ἐγένετο δαπάνη. Οὕτω κατὰ τὸ 1896 αἱ δαπάναι τοῦ στρατοῦ εἶχον αὐξηθῆ μόνον κατὰ τὰ δύο ταῦτα κονδύλια κατὰ δραχ. 1,502,752.41. Ἂν δὲ εἰς τὴν μεταξὺ τῶν δαπανηθέντων κατὰ τὸ 1896 ἐκ δραχμῶν 16,662,888.12 καὶ τῶν κατὰ τὸν πίνακα τοῦ Ὑπουργοῦ δαπανηθέντων καὶ κατὰ τὴν ζητουμένην πίστωσιν δαπανηθησομένων, τὰ ὁποῖα ἀνέρχονται εἰς 18,914,014.95, ὑπάρχουσαν διαφοράν, συνισταμένην εἰς δρ. 2,251,126.83, προστεθῆ καὶ τὸ ἄνω ποσὸν τῶν 1,502,752.41, κατὰ τὸ 1901 ἐδαπανήθησαν καὶ θέλουσι δαπανηθῆ περισσότερα τῶν κατὰ τὸ 1896 δαπανηθέντων κατὰ 3,753,879.24. Ἀφοῦ λοιπὸν κατὰ τὸ 1901 ἐδαπανήθησαν καὶ πρόκειται νὰ δαπανηθῶσι περισσότερα ἢ ὅσα ἐδαπανήθησαν κατὰ τὸ 1896 κατὰ δρ. 3,753,879.24, δὲν ἔχετε ἐπιθυμίαν, δὲν ἔχετε τοὐλάχιστον τὴν περιέργειαν νὰ μάθητε, ποῖον εἶναι τὸ ἀντάλλαγμα τῆς τοιαύτης δαπάνης; Ἐβελτιώθη ὁ στρατός; ηὔξησε κατ’ ἀριθμὸν ἀνδρῶν; ἢ ἐπληρώθησαν αἱ ἀποθῆκαι αὐτοῦ; ἢ ἠγοράσθησαν ὅπλα ἢ κτήνη; Ἔχω πληροφορίας, αἱ ὁποῖαι εἶναι λίαν δυσάρεστοι, παρακαλῶ δὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ εὐαρεστηθῇ ν’ ἀνακοινώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἐπίσημον πληροφορίαν, ἂν 300 ἵπποι ἠσθένησαν ἐν τοῖς σταύλοις τῶν ἐν Ἀθήναις στρατώνων ἐκ μάλεως, οὐδεὶς δ’ ὑπῆρξεν ὁ φροντίσας νὰ διώξῃ τοὺς ἵππους ἀπὸ τὰς μεμολυσμένας φάτνας αὐτῶν, μόνον δὲ κατὰ Σεπτέμβριον ἀπεστάλησαν εἰς Κηφισιάν, ἀλλ’ ἀφοῦ ἔθανον 300 ἵπποι. Ταύτην σκοπεῖτε νὰ μᾶς ἐπιδείξητε τὴν βελτίωσιν, μετὰ τοσαύτην αὔξησιν τῆς διὰ τὸν στρατὸν δαπάνης; Κατωρθώσαμεν νὰ ἔχωμεν καὶ νόμον περὶ Γενικῆς Διοικήσεως τοῦ στρατοῦ, δηλαδὴ ἐπρομηθεύθημεν ἐργαλεῖον, τὸ ὁποῖον, ὅπως λειτουργήσῃ σκοπίμως, ἀπαιτεῖ δαπάνην, τὴν ὁποίαν δὲν δυνάμεθα νὰ καταβάλωμεν, δαπανῶμεν ὅμως πλειότερα, ἵνα παραλύσωμεν τὸν στρατόν. Καὶ δὲν παρέλυσεν ὁ στρατὸς ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ τῆς στρατιωτικῆς ἀστυνομίας, διαφθειρόμενος δι’ ἔλλειψιν τῆς ἐπιτηρήσεως ἐκείνων, εἰς τοὺς ὁποίους ἀνετέθη ἡ ἀστυνομία ἐν τῷ Κράτει ἡ τοπικὴ, ἡ police locale; Ἔλλειψις τοῦ θάρρους, ὅπως τιμωρῶνται ἐκεῖνοι ἐκ τῶν ἐν ταῖς ἀστυνομίαις ἀξιωματικῶν, οἵτινες παραβαίνουσι τοὺς νόμους, ὅπως παραδειγματισθῶσιν οἱ ἄλλοι, αὐτὸ εἶναι ἡ αἰτία τῆς ἀδρανείας τῶν ἐπιτηρούντων; Ἀλλὰ τοῦτο εἶναι ἡ βελτίωσις, τὴν ὁποίαν ἐπηνέγκατε, αὐξήσαντες τὰ διὰ τὸν στρατὸν ἔξοδα κατὰ δραχ. 3,753,897.24; Λυποῦμαι, Κύριοι, διότι δὲν ἠξεύρω, ἂν ὑπάρχει κλάδος τις δημοσίας διοικήσεως, δι’ ὃν κατὰ τὰ ἔτη ταῦτα δὲν ἐδαπανήθησαν περισσότερα. Τί λέγω κλάδος δημοσίας διοικήσεως; ἂν ὑπάρχει κεφάλαιον προϋπολογισμοῦ Ὑπουργείου τινός, εἰς τὰς ἀνάγκας τοῦ ὁποίου δὲν ἐδαπανήθησαν κατὰ τὰ ἔτη ταῦτα περισσότερα ἢ ὅσα ἐδαπανήθησαν εἰς ἐποχὰς πολὺ ἀνωμάλους, ὡς ἂν κατὰ τὰ ἔτη ταῦτα ἔρρεε ποταμὸς χρυσοῦ καὶ ἀργύρου. Κατώρθωσαν μάλιστα οἱ Ὑπουργοὶ νὰ εἰσπράττωσι διὰ τρόπου ἀπηνοῦς περισσότερα ἢ ὅσα πρὶν εἰσεπράττοντο, οὐχὶ διότι ηὔξησαν τὰ προϊόντα, ἢ οἱ φορολογικοὶ ὅροι, ἀλλὰ διότι ἐδημιουργήθη διαδικασία διὰ τὴν εἴσπραξιν, ἀφαιροῦσα καὶ τὴν τελευταίαν ἰκμάδα τοῦ πολίτου, καὶ καταδικάζουσα τὴν παραγωγὴν εἰς ἀναιμίαν. Ἐσπατάλησαν δὲ μὲ τὰς δύο χεῖρας τὰ χρήματα οὐχὶ πρὸς βελτίωσιν τοῦ στρατοῦ, ἀλλὰ διεσπάθησαν αὐτὰ χωρὶς νὰ ἔχωσιν οὔτε σκέψιν, οὔτε ἰδέαν, οὔτε ἔννοιαν. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις τῶν πραγμάτων!

§396Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Κατὰ τὴν προκειμένην ἀνάγνωσιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ πιστώσεως δὲν ἐπέκρινα τὴν δαπάνην ὡς ἄδικον καὶ ἀδικαιολόγητον, τοὐναντίον θεωρῶ αὐτὴν λογικωτάτην καὶ ἀναπόφευκτον, ἀλλὰ τὴν ἐπέκρινα ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι παρελείφθη αὐθαιρέτως ἡ ἐγγραφὴ αὐτῆς, ὅτε ἔπρεπεν, εἰς τὸν Προϋπολογισμόν. Εἶπον ὅτι ἡ μέθοδος τοῦ συντάττειν καὶ ὑποβάλλειν Προϋπολογισμοὺς εἰς τὴν Βουλὴν ἐλλιπεῖς, ἐπιτυγχάνειν δὲ τὴν ψήφισιν αὐτῶν ὡς Προϋπολογισμῶν ἐν ἰσοζυγίῳ, εἶναι κακὴ καὶ ἄσκοπος. Εἶναι ἡ μέθοδος τῆς ἐλαττώσεως ἐπίτηδες τῶν ἐγγραφῶν, ἡ μέθοδος τῆς διὰ τῶν ἀδειῶν καὶ τῶν κενῶν θέσεων ἰσοζυγίσεως τῶν Προϋπολογισμῶν. Ὑποβάλλονται εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ψηφίζονται κατ’ ἔτος προϋπολογισμοὶ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν, οἱ ὁποῖοι ἐν γνώσει καὶ τῶν Ὑπουργῶν καὶ τῆς ὑπηρεσίας καὶ παρὰ τὰς ἀνάγκας τὰς ἀνεγνωρισμένας καὶ ὡμολογημένας καὶ παρὰ τὴν πεῖραν τὴν καθημερινὴν παραλείπουσι νὰ ἐγγράψωσιν ἀναγκαῖα καὶ ἀναπόφευκτα ποσά. Ὡς εἶπε καὶ ὁ ἔντιμος ἐξ Ἀττικῆς Βουλευτής, ταῦτα γίνονται χάριν τοῦ ἰσοζυγίου, τὸ ὁποῖον πρέπει κατ’ ἔτος νὰ παρουσιάζηται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν Βουλήν. Ἀπορῶ προσέτι διὰ τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν τῆς πιστώσεως ταύτης, ἥτις ἐξηγεῖ τὰ ἀπρόοπτα δῆθεν συμβάντα, τὰ ὁποῖα ἐπήνεγκον τὰ ἐλλείμματα, τὰ ὁποῖα ζητεῖ νὰ πληρωθῶσιν ἤδη, διότι οὐδὲν ἕτερον εἶναι ἢ αἱ συνήθεις καὶ κανονικαὶ προβλέψεις τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν, τὰς ὁποίας οὐδεὶς ἐν αὐτῷ ἀγνοεῖ καὶ δύναται ν’ ἀγνοῇ. Ἂν ἀναγνώσῃ τις τὴν ἔκθεσιν, ἐν ᾗ δικαιολογοῦνται αἱ νέαι πιστώσεις, θέλει ἰδεῖ, ὅτι οὐδὲν ἄλλο εἶναι ἢ συνέπειαι αὐτοῦ τοῦ ἔργου τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν, ὅπερ ἀνέγραψεν ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ, καὶ τὸ ὁποῖον ἀπορεῖ δῆθεν ἤδη, πῶς ἀνεφάνη, καὶ ἔρχεται ὡς ἀπρόοπτον νὰ παραστήσῃ καὶ παρακαλεῖ τὴν Βουλὴν νὰ ψηφίσῃ μὲ ἀναπληρωματικὰς πιστώσεις. «Διότι», λέγει, «ὡς ἐκ τῆς συμπληρώσεως ἁπασῶν τῶν κενῶν θέσεων ἐφάπαξ μὲν τῶν ἀξιωματικῶν, συνεχῶς δὲ τῶν ὑπαξιωματικῶν, τῆς μὴ ἀποστολῆς χάριν τῆς δημοσίας τάξεως καὶ ἀσφαλείας καὶ ἄλλων ἀναποδράστων τῆς ὑπηρεσίας ἀναγκῶν εἰς ἄδειαν ὑποχρεωτικὴν συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 165 τοῦ νόμου περὶ στρατολογίας ὁπλιτῶν, τῆς αὐξήσεως τῆς δυνάμεως τῶν στρατιωτῶν ἐν γένει κατὰ 1500 περίπου», ἐπέρχονται ὅλα ταῦτα, δηλαδή, ἀφοῦ ὁ τότε Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ νόμου, ὃν παρὰ τῆς Βουλῆς ἐπέτυχε, «περὶ Γενικῆς Διοικήσεως τοῦ στρατοῦ», νόμου, ὅστις ἐπέβαλεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν περισσότεραν ἢ εἰς οἱανδήποτε ἄλλην Κυβέρνησιν πρόνοιαν, ἵνα ἐν τοῖς συντάγμασι διατηρῇ μεγαλείτερον ἀριθμὸν ἀνδρῶν διὰ τὰς ἀνάγκας καὶ διὰ τοὺς σκοπούς, χάριν τῶν ὁποίων ἐκαλέσαμεν αὐτὸν τὸν Διάδοχον τοῦ Θρόνου νὰ τεθῇ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς διοικήσεως τοῦ στρατοῦ, καὶ ἀπὸ τὸν ὁποῖον δὲν πρέπει μέχρις ἑνὸς νὰ ἀφαιρέσωμεν τοὺς ἄνδρας, ἀποσπῶντες τῶν συνταγμάτων εἰς ἄλλας ὑπηρεσίας, διότι καθιστῶμεν τὸ ἔργον αὐτοῦ ἀδύνατον, ἔρχεται ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν καὶ λέγει, ὅτι «οἱ ἄνδρες, οὓς ἀνεγράψαμεν ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ, δὲν ἐπήρκεσαν, καὶ αἱ ἐλαττώσεις, ἃς ἠλπίζομεν, ὅτι ἠδυνάμεθα νὰ φέρωμεν, ἕνεκα τῶν ἀναγκῶν τῶν ἄλλων ὑπηρεσιῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατηρηθῶσιν». Ἐνῷ ἐγνώριζον, ὅτι ὁ νόμος περὶ Γενικῆς Διοικήσεως συνεδέετο μὲ τὸν νόμον περὶ διοικητικῆς ἀστυνομίας, νόμον, ὁ ὁποῖος δὲν ἐφηρμόσθη, καὶ ὅτι ἑπομένως θὰ ἦτο ἀνάγκη ὁ στρατὸς νὰ ἀποσπᾶται ὡς πρὶν διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τῆς δημοσίας ἀσφαλείας καὶ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἄλλων γνωστῶν ὑπηρεσιῶν, αἵτινες θὰ ἀνετίθεντο εἰς τὴν ἀστυνομίαν, ἐν τούτοις ἐν γνώσει καὶ τοῦ ἐκ τοῦ νόμου περὶ Γενικῆς Διοικήσεως μειονεκτήματος καὶ ἐν γνώσει τῶν ἀναγκῶν, αἵτινες θὰ παρουσιάζοντο, περισσοτέρων ἀνδρῶν στρατοῦ, ὅπως ἀναπληρωθῇ ἡ ἀστυνομία, ἐν γνώσει, ὅτι μίαν ἡμέραν ἐξ ἅπαντος θὰ ἔλθωσι νὰ ζητήσωσι τὰ ποσὰ, τὰ ὁποῖα σήμερον διὰ τῶν πιστώσεων ζητοῦσιν, ἀνεγράφοντο ποσὰ πολὺ κατώτερα ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ ἀναγράφωνται. Ἂν λάβητε τριῶν προϋπολογισμῶν τὰς ἀπογραφὰς εἰς ἄνδρας τῶν ὅπλων τοῦ πυροβολικοῦ ἰδίως καὶ τοῦ πεζικοῦ,—διότι ὁ τότε Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ὅσον ἀφορᾷ τὸ μηχανικόν, ἐφαίνετο συμπαθέστερος, —Θέλετε παρατηρήσει, ὅτι εἰς βαθμὸν οὐδέποτε πραγματοποιηθέντα ἐλαττοῦται ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνδρῶν καὶ τοῦ πυροβολικοῦ καὶ τοῦ πεζικοῦ διὰ τῆς μεθόδου τῶν ἀδειῶν καὶ τῶν κενῶν θέσεων, αἱ ὁποῖαι πολλάκις φθάνουσι μέχρι τοῦ ἡμίσεος τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ ὀργανισμοῦ. Οὕτως, ἐνῷ κατὰ τὸ 1899 ἀνεγράφοντο στρατιῶται τοῦ πυροβολικοῦ 2405, τὸ δὲ 1900 ἄνδρες 1904, τὸ 1901 ἀναγράφονται 1569 μόνον, ἐνῷ, ὡς εἶπον, πολὺ περισσότεραι αἱ ἀνάγκαι· ὑπὸ τῶν νόμων περὶ Γενικῆς Διοικήσεως τοῦ στρατοῦ καὶ διοικητικῆς ἀστυνομίας ἀπῃτεῖτο μείζων ἀριθμὸς νὰ ᾖναι ἀναγεγραμμένος ἐν τῷ πυροβολικῷ. Ἀλλ’ ἐν τῷ πεζικῷ ἀκόμη περισσότερον παρατηρεῖται ἡ ἐλάττωσις αὕτη· διότι, ἐνῷ τὸ 1899 ἀνεγράφησαν 9988 ἄνδρες, τὸ 1900 ἀνεγράφησαν 10,038, πόσοι τὸ 1901; 6753! Δηλαδὴ μὲ τοὺς 6753 στρατιώτας ἐπρόκειτο καὶ ὁ σκοπὸς τῆς Γενικῆς Διοικήσεως νὰ ἐξυπηρετηθῇ καὶ ἐκ τῆς μὴ ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου περὶ ἀστυνομίας ἡ δημοσία τάξις καὶ ἀσφάλεια νὰ τηρηθῇ! Ἐνῷ δὲ κατὰ τὸ 1899 εἶχε ζητηθῆ πίστωσις 2,133,905 δραχμῶν, καὶ μ’ ὅλον τοῦτο ἀπῃτήθη πίστωσις ἀναπληρωματική, νομίζω, δρ. 190,000, ἐνῷ τὸ 1900 ἀνεγράφη ποσὸν δραχ. 2,069,000, τὸ 1901 ἀνεγράφη 1,320,000! διὰ τοῦτο ἀπῃτήθη ἡ αὐτὴ πίστωσις, ἡ ὁποία σήμερον ζητεῖται διὰ τοὺς πεζοὺς στρατιώτας μόνον, ἐκ δραχμῶν 324,000. Ἐννοεῖται, ὅτι ἐπὶ τῇ ἐλαττώσει τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀνδρῶν ἀνεγράφησαν ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ καὶ αἱ σχετικαὶ μὲ τὰς τροφὰς, μὲ τὸν ἱματισμὸν, μὲ τὴν νοσηλείαν ἠλαττωμέναι ἀναλόγως πιστώσεις. Ἕνεκα δὲ ἀναγκῶν ἀπαιτουμένων λόγῳ τῆς πολὺ μικροτέρας δυνάμεως τῆς ἀναγεγραμμένης εἰς ἄνδρας τοῦ στρατοῦ ζητεῖται ἐκ τῆς ἐπελθούσης ἀναγκαίας αὐξήσεως αὐτῶν ἀναπληρωματικὴ πίστωσις διὰ μισθοὺς, ἐπίσης καὶ διὰ τροφὰς καὶ ἱματισμὸν καὶ νοσηλείαν. Ἀφίνω δὲ ὅλας τὰς ἄλλας σχετικὰς δαπάνας, ὡς πολὺ μικροτέρας. Περιττὸν νὰ ἀναφέρω ἀριθμοὺς καὶ περὶ τῶν ἄλλων κεφαλαίων, χάριν τῶν ὁποίων ζητοῦνται ἀναπληρωματικαὶ πιστώσεις, διότι καὶ ἡ ὥρα παρῆλθε καὶ τὸ ζήτημα ἀρκούντως διεφωτίσθη ὡς πρὸς τὸν σκοπὸν, τὸν ὁποῖον προτιθέμεθα, ν’ ἀποδείξωμεν δηλαδὴ, ὅτι αἱ δαπάναι πᾶσαι σήμερον, αἱ ὁποῖαι ζητοῦνται, εἶναι δαπάναι ἀναγκαιόταται καὶ ἀναπόφευκτοι διὰ τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν καὶ διὰ τὴν ὕπαρξιν τοῦ στρατοῦ καὶ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς τάξεως καὶ τῆς ἐκπαιδεύσεως τοῦ στρατοῦ, ἀλλ’ ὅτι ἐπίτηδες δὲν ἀνεγράφησαν ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ τοῦ 1901, ὅπως ὁ Προϋπολογισμὸς ἐκεῖνος παραστήσῃ ἠλαττωμένας τὰς πιστώσεις, καὶ συντελέσῃ καὶ αὐτὸς εἰς τὴν παράστασιν τῆς εἰκονικότητος. Ἑπομένως δὲν ἔχομεν σήμερον τὴν ἐλαχίστην νὰ φέρωμεν ἀντίρρησιν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνάγκην τῆς ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς ψηφίσεως τῶν πιστώσεων αὐτῶν, ἀλλὰ θέλομεν μόνον νὰ συναγάγωμεν ἓν νέον δίδαγμα, ὅπερ τοὐλάχιστον νὰ χρησιμεύσῃ εἰς τοὺς διαδόχους τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ἵνα ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ πάντοτε ἀναγράφωνται αἱ πραγματικαὶ πιστώσεις, καὶ μόνον αἱ ἀληθῶς περιτταὶ ἐν τοῖς Προϋπολογισμοῖς δαπάναι νὰ περικόπτωνται, ἐκεῖναι δηλαδὴ, ὅσαι δὲν εἶναι ἀναγκαῖαι καὶ χρήσιμοι, ὅσαι νὰ περικοπῶσι δύνανται ἄνευ βλάβης τῆς ὑπηρεσίας, καὶ οὕτω μόνον ἐπιτυγχάνεται ἰσοζύγιον τῶν Προϋπολογισμῶν πραγματικόν. Ὅταν ὅμως τὸ ἰσοζύγιον ζητῶμεν νὰ ἐπιτύχωμεν δι’ ἀναγραφῆς ποσῶν μεγαλειτέρων μὲν τῶν εἰσπράξεων, μικροτέρων δὲ τῶν δαπανῶν, οὐδέποτε θὰ φθάσωμεν εἰς πραγματικὸν ἰσοζύγιον, καὶ πάντοτε θὰ βαδίζωμεν, ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος, ὑπὸ ἔποψιν οἰκονομικὴν, εἰς βαθύτερον βάραθρον.

§397Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§398Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ἤθελον ἔχει δυσκολίαν νὰ στέρξω εἰς τὴν παρατήρησιν τοῦ ἐκ Κερκύρας Βουλευτοῦ, διότι τὰ ἀποτελέσματα δὲν ἤθελον μεταβληθῆ, ἂν ἡ πίστωσις τῶν 1,521,000, τὴν ὁποίαν ζητεῖ τὸ Ὑπουργεῖον σήμερον διὰ τῆς ἀναπληρωματικῆς πιστώσεως, περιελαμβάνετο εἰς τὰ δαπανηθέντα· ἡ διαφορὰ τῶν ἐξοδευθέντων κατὰ τὸ 1901 πρὸς τὰ ἐξοδευθέντα κατὰ τὸ 1896 ἤθελεν ἐλαττωθῆ ἀπὸ 3,753,879.24 εἰς 2,232,879.24...

§399Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἄλλο αὐτό.

§400Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἑπομένως, ἐὰν ἤθελον στέρξει εἰς τὴν παρατήρησίν σας, δὲν ἤθελε μειωθῆ ἡ σημασία τῶν παρατηρήσεων, τὰς ὁποίας ἀπηύθυνα εἰς τὴν Βουλήν, διότι 2,232,879.24 ἐδαπανήθησαν, καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, περισσότερα ἐφέτος, τὸ 1901, ἢ ὅσα ἐδαπανήθησαν τὸ 1896. Τὸ πρᾶγμα εἶναι ἄξιον πολλῆς μελέτης καὶ ἄξιον ἴσως ἐπικρίσεως αὐστηρᾶς. Ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν δύναμαι νὰ στέρξω εἰς τὴν παρατήρησιν τοῦ ἐκ Κερκύρας κ. Βουλευτοῦ, διότι, ἂν τὸ ἐν τῷ κατατεθέντι ὑπὸ τοῦ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργοῦ πίνακι ποσὸν τῶν δρ. 17,171,045.76, ποσὸν ἐξόδων ἐκκαθαρισθὲν, περιελάμβανε τὸ ζητούμενον ποσὸν τῶν 1,521,000, ὡς ἰσχυρίσθη ὁ κύριος Βουλευτὴς, δὲν ἦτο ἀνάγκη τῆς ζητουμένης πιστώσεως. Ποίαν ἀνάγκην τότε εἴχετε πιστώσεως; Ἔχετε ἐκκαθαρισθέντα ἔξοδα 17,171,045.76, ἀλλὰ ἔχετε διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ πίστωσιν 17,103,441.58· ὅθεν δὲν σᾶς λείπουσιν 1,521,000, ἀλλὰ μόνον 67,604.14. Διατὶ λοιπὸν ζητεῖτε 1,521,000;

§401Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κατ’ ἀνάγκην· διότι πρόκειται περὶ ἄλλων κεφαλαίων.

§402Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Θέλετε τότε προβῆ εἰς τὴν ἀκύρωσιν τῶν πιστώσεων τῶν ἄλλων κεφαλαίων;

§403Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἄλλος λόγος. Ἐγὼ λέγω, τί ἐξάγεται ἐκ τῶν πινάκων.

§404Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ἐξάγεται παντάπασι.

§405Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Βεβαίως.

§406Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Σᾶς ἀπευθύνω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν. Πότε εἰσήχθη τὸ νομοσχέδιον τῆς ζητουμένης πιστώσεως ὑπὸ τοῦ ἐνεστῶτος Ὑπουργείου; Τὴν 22 Ἰανουαρίου 1902. Τότε λοιπὸν ἔγνωτε, ὅτι σᾶς ἔλειπον 1,521,000.

§407Ν. ΤΣΑΜΑΔΟΣ. Ὁ κατάλογος αὐτὸς, ὁ πίναξ αὐτὸς εἶναι τοῦ Δεκεμβρίου· τὰ ἔξοδα ἦσαν γνωστὰ πρότερον.

§408Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Φέρει ἡμερομηνίαν τῆς 22 Ἰανουαρίου.

§409Ν. ΤΣΑΜΑΔΟΣ. Ἡ κατάστασις εἶναι τοῦ Δεκεμβρίου.

§410Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Περιλαμβάνει καὶ δαπάνης μετὰ τὸν Δεκέμβριον.

§411Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐγὼ ἔχω πίνακα ἐπίσημον ἐνταῦθα. Ἤθελον παρακαλέσει λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν, ἵνα εὐαρεστηθῇ εἰς ἄλλην συνεδρίασιν νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις, διότι ἐκ τοῦ πίνακος τούτου ἐξάγεται καθαρώτατα, ὅτι τὸ ὅλον τῶν δαπανῶν μέχρι τέλους Δεκεμβρίου ἀνέρχεται εἰς 17,393,014· ὑπάρχουσι δὲ ἐν ἄλλῃ στήλῃ τὰ ὑπόλοιπα, τὰ μὴ διατεθέντα, τοῦ ὅλου ἔτους, ἅτινα ἀνέρχονται εἰς 1,500,000, ὥστε ἀφαιρέσει τοῦ 1,200,000 μένουσι 300,000. Εἶναι ἀδύνατον διὰ τοῦ πίνακος τούτου νὰ προσθέσωμεν εἰς τὰς δαπάνας τῶν 17,393,000 τὸ ποσὸν τῶν 1,500,000, ἐκτὸς ἂν ὑποτεθῇ, ὅτι ὁ πίναξ οὗτος δὲν εἶναι ἀκριβής.

§412Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Νομίζω, ὅτι εἶναι τὰ πράγματα αὐταπόδεικτα. Τί ἐστὶν ἀναπληρωματικὴ πίστωσις; Δι’ αὐτῆς ζητεῖται ἡ ἄδεια νὰ δαπανήσητε περισσότερα ἢ ὅσα ὁ προϋπολογισμὸς σᾶς ἐπέτρεψεν. Ὁ προϋπολογισμὸς εἶναι 17,393,014.

§413Ν. ΤΣΑΜΑΔΟΣ. Καὶ ἀπέμειναν ἀδιάθετοι πιστώσεις 220,000.

§414Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Αἱ ἀναπληρωματικαὶ πιστώσεις εἶναι αὔξησις τῶν προϋπολογισθέντων ποσῶν, ὄχι αὔξησις τῶν δαπανῶν.

§415Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐὰν θελήσητε νὰ προσθέσητε εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τὸ ποσὸν τὸ ζητούμενον, νομίζω ὅτι ἔχετε τὴν ὑποχρέωσιν τότε ἀπὸ τὸ σύνολον ν’ ἀφαιρέσητε τὰς ἀδιαθέτους πιστώσεις.

§416Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Μάλιστα· 220,000 δραχμάς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν μοὶ ἐνεχείρισε πίνακα, καθ’ ὅν αἱ ἀδιάθετοι πιστώσεις συνίστανται εἰς δρ. 221,969.19. Νομίζω, ὅτι ἡ εὐθύνη βαρύνει ὑμᾶς, κύριε Ὑπουργὲ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν, διότι εἰς τὴν πίστωσιν, τὴν ὁποίαν περιέλαβεν ὁ προϋπολογισμὸς, τῶν 17,393,014.95, ζητεῖτε νὰ προσθέσητε καὶ τὴν ζητουμένην τῶν 1,521,000.

§417Γ. ΚΟΡΠΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Ἀλλὰ θὰ ἀφαιρέσω τὸ 1,200,000.

§418Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Διατί; Ἵνα ἀφαιρέσητε τὸ ποσὸν, τὸ ὁποῖον ἀναφέρετε, πρέπει νὰ ὑποβάλητε νομοσχέδιον περὶ ἀκυρώσεως τῆς πιστώσεως τῆς μὴ διατεθείσης.

§419Γ. ΚΟΡΠΑΣ. Θὰ ὑποβληθῇ νομοσχέδιον περὶ ἀκυρώσεως τῆς πιστώσεως ταύτης, ἀλλὰ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γείνῃ τοῦτο πρίν, διότι ὁ λογαριασμὸς οὗτος τῶν ἀδιαθέτων πιστώσεων δὲν ἐξεκαθαρίσθη εἰσέτι.

§420Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ ὑπόθεσις λοιπὸν δὲν διεφωτίσθη εἰσέτι, κατὰ τοὺς ἰσχυρισμοὺς καὶ αὐτοῦ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν, καὶ αὐτῶν τῶν πρώην Ὑπουργῶν.

§421Φ. ΝΕΓΡΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Τὸ νομοσχέδιον σκοπεῖ ἀκριβῶς νὰ ζητήσωμεν πίστωσιν διὰ τὰ ἐκκαθαρισθέντα, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ἐν τῇ τελευταίᾳ στήλῃ.

§422Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Διότι δὲν ἐπήρκεσαν τὰ προϋπολογισθέντα 17,393,014.

§423Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Ὁ προϋπολογισμὸς δὲν μᾶς ἐπήρκεσε, καὶ ζητοῦμεν τὸ 1,500,000.

§424Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Παρακαλῶ. Νομίζω ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο πρέπει νὰ τὸ καθαρίσωμεν, τοσούτῳ μᾶλλον, καθόσον, προκειμένου περὶ ἄλλου Ὑπουργείου, παρεδέχθητε τὸ σύστημα ν’ ἀκυρώσητε πιστώσεις. Ἑπομένως φρονῶ, ὅτι, ὅπως προκειμένου περὶ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν προέβητε εἰς ἀκύρωσιν τῶν ἀδιαθέτων πιστώσεων, οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν δύνασθε ν’ ἀκυρώσητε τὰς πιστώσεις, τῶν ὁποίων ἔχετε ὑπόλοιπα.

§425ΣΤ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Εἶναι πρόωρον αὐτὸ πρὸ τοῦ τέλους τῆς χρήσεως.

§426Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐγὼ φρονῶ, ὅτι καλλίτερον εἶναι νὰ ζητηθῇ ἡ πίστωσις μόνον· ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐπὶ ἄλλου Ὑπουργείου ἠκολούθησεν ἕτερον σύστημα, δύναται νὰ γείνῃ καὶ ἐνταῦθα.

§427Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Κερκύρας ἔχει δίκαιον. Ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ γνωρίζῃ τί ἐδαπανήσαμεν. Ἐὰν ὑπάρχωσι πιστώσεις ἀδιάθετοι, ν’ ἀκυρωθῶσι, διότι οὕτω θέλει ἔχει τὸ Ὑπουργεῖον τὴν ἄδειαν νὰ δαπανήσῃ τόσα, ὅσα ἐπετράπησαν αὐτῷ διὰ τῶν πιστώσεων.

§428Φ. ΝΕΓΡΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Πρὶν ἢ προβῶμεν εἰς τὴν σύνταξιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου ἐζητήσαμεν πληροφορίας ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν, καὶ τοῦτο μᾶς ἐβεβαίωσεν, ὅτι θὰ ἔχῃ ἀδιαθέτους πιστώσεις περὶ τὸ 1,500,000· ἀλλ’ ὅτε ἐζητήσαμεν νὰ μᾶς βεβαιώσῃ, ποῖαι θὰ ἦναι αἱ ἀδιάθετοι αὗται πιστώσεις, δὲν ἠδυνήθη τὸ Ὑπουργεῖον νὰ μᾶς δώσῃ ἀκριβῆ σημείωσιν, καὶ διὰ τοῦτο δὲν ὑπεβάλομεν νομοσχέδιον περὶ ἀκυρώσεως αὐτῶν.

§429Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡμεῖς πρέπει νὰ γνωρίζωμεν, πόσα ἐδαπανήθησαν ἐκ τοῦ προϋπολογισθέντος ποσοῦ, καὶ πόσα δὲν ἐδαπανήθησαν. Ὅσα ὑπολείπονται, ταῦτά εἰσιν ἀδιάθετοι πιστώσεις. Κατὰ τὸν πίνακα αὐτὸν, τὰ ἐκκαθαρισθέντα ἔξοδα μέχρι τέλους Δεκεμβρίου ἀνέρχονται εἰς δραχ. 17,171,045.76 ὥστε ἀδιάθετοι πιστώσεις εἰσὶ 221,969.19.

§430Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§431Φ. ΝΕΓΡΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἀκριβῶς, ὅτε ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν τὰς ἀδιαθέτους πιστώσεις, μοὶ ἔδωσαν προσωρινὸν πίνακα, ὁ ὁποῖος ἀναφέρει 1,100,000 ὡς ἔγγιστα ὡς ἀδιαθέτους πιστώσεις. Ἐζήτησα νὰ τὰς ἀναγράψω ὡς ἀδιαθέτους πιστώσεις, ἀλλ’ ἠγέρθησαν ἐνδοιασμοὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν περὶ τοῦ ζητήματος τούτου, καὶ δὲν ἐπέμεινα. Ὁ πίναξ οὗτος περιεῖχε: 590,000 δραχ. διὰ μισθοὺς ἀξιωματικῶν πεζικοῦ ἀπεσπασμένων εἰς τὴν ἀστυνομίαν, 80,000 δραχ. διὰ μισθοὺς ὑπαξιωματικῶν, 64,00 δραχ. διὰ μισθοὺς ἀξιωματικῶν χωροφυλακῆς. Ἅπασαι αἱ πιστώσεις αὗται θὰ μείνωσιν ἀδιάθετοι, διότι ἅπαντες οὗτοι οἱ ἀξιωματικοὶ καὶ ὑπαξιωματικοὶ εἰσιν ἀπεσπασμένοι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁπόθεν καὶ πληρώνονται. Μένουσιν ἐπίσης ἀδιάθετα τὰ ἑξῆς ποσά: 100,000 δρ. δι’ ἀλλοδαποὺς ἀξιωματικούς, 143,000 δρ. δι’ ἱπποφορβήν. Ὡς βλέπετε, τὰ ποσὰ ταῦτα θὰ μείνουν βεβαίως ἀδιάθετα.

§432Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶσθε Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ γνωρίζετε, ἐὰν ὁ ταμίας δύναται νὰ πληρώσῃ ἔνταλμα, τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη, ἀλλὰ διὰ τὸ ὁποῖον δὲν ὑπάρχει πίστωσις τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ποτὲ δὲν εἶναι δυνατὸν τοῦτο. Αὐτὰ τὰ 17,171,045.76, ἅτινα ἐπληρώθησαν, ἐπληρώθησαν ἐπὶ τοῦ προϋπολογισθέντος ποσοῦ· μένει δὲ ἀδιάθετος πίστωσις δραχ. 221,969.19.

§433Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Ὁ πίναξ τῶν 17 ἑκατομμυρίων δὲν παρουσιάζει τὰς δαπάνας τὰς πληρωθείσας, ἀλλὰ τὰς ἐκκαθαρισθείσας. Δηλαδὴ μέρος τῶν δαπανῶν αὐτῶν εἶναι πληρωμένον, μέρος δὲ ἐκκαθαρισμένον, ἀλλὰ μὴ πληρωμένον.

§434Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Τότε πρέπει νὰ προσθέσητε τὸ ποσὸν τῶν 1,521,000 εἰς τὸ ποσὸν αὐτό, καὶ νὰ ἀκυρώσητε τὰς πιστώσεις.

§435ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§436Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Καὶ τοῦτο εἶναι δυνατὸν νὰ γείνῃ.

§437Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Πῶς θ’ ἀφήσωμεν εἰς τὸν Ὑπουργὸν τὴν ἄδειαν νὰ δαπανήσῃ 18,918,014.95, ἐνῷ αἱ ἀνάγκαι τοῦ στρατοῦ δὲν ἀπαιτοῦσι τοσαύτην δαπάνην;

§438ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχήν...

§439Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Τὸ Κράτος, κύριε Πρόεδρε, δὲν διατρέχει κινδύνους, ἐὰν δὲν ψηφίσωμεν ὅπως κι’ ὅπως τὸ νομοσχέδιον αὐτό.

§440ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐρωτήσω λοιπὸν τὴν Βουλήν, ἐὰν δέχηται ἀναβολήν...

§441Θ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§442ΗΛ. ΠΟΤΑΜΙΑΝΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο δίδει πίστωσιν 1,521,000 δραχμῶν διὰ νὰ καταλογισθῶσιν εἰς τὰ ἐν τῷ προσαρτωμένῳ πίνακι σημειούμενα κεφάλαια καὶ ἄρθρα. Πρόκειται λοιπὸν περὶ κεφαλαίων καὶ ἄρθρων, τῶν ὁποίων ἡ πίστωσις δὲν ἤρκεσε, καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων ζητεῖται συμπλήρωσις διὰ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ. Ἐὰν εἰς ἄλλα κεφάλαια καὶ ἄρθρα ὑπάρχῃ ἀδιάθετος πίστωσις, αὐτὸ εἶναι ζήτημα, ὅπερ θὰ εὑρεθῇ βραδύτερον, καὶ ἴσως ἐν τῷ ἀπολογισμῷ, καὶ τότε ἀκυροῦνται αἱ πιστώσεις αὗται. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ συνδεθῇ αὕτη μὲ ἐκείνας; Ἐν τῷ παρόντι παρατηρῶ, ὅτι εἰς τὰ 22 ἄρθρα, τὰ ὁποῖα ἀντιπροσωπεύει, ὑπῆρχεν ἀναγεγραμμένη πίστωσις δρ. 8,966,000· ζητεῖται ἤδη πρόσθετος πίστωσις 1,521,000, ἤτοι προσθήκη 17% ἐπὶ τοῦ προϋπολογισθέντος ποσοῦ. Σημειῶ τοῦτο, ἵνα δείξω, ὅτι εἶναι ὀρθόν, τὸ παρὰ συναδέλφου λεχθὲν, ὅτι αἱ προβλέψεις ἐν τῷ προϋπολογισμῷ εἶναι ἀτελεῖς μέχρις ἀσυγχωρήτου μέτρου. Ἑτέραν παρατήρησιν κάμνω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ὅτι πολλὰ τῶν κονδυλίων, τῶν προστιθεμένων σήμερον, φαίνονται ἀπαραιτήτως ἀναγκαῖα, διότι αἱ ἀνάγκαι αὗται εἶναι τακτικαὶ καὶ οὐχὶ ἔκτακτοι. Ἐν τούτοις εἰς τὸν προϋπολογισμόν, τὸν ὁποῖον ὑπέβαλε, παρατηρεῖται ἡ ἔλλειψις αὕτη. Διότι, ἐὰν ἀρχίσωμεν ἀπὸ τοῦ πρώτου ἄρθρου τοῦ Βʹ κεφαλαίου, θέλομεν ἴδει, ὅτι ἀναγράφονται 390,000 καὶ διὰ τὸ 1900 καὶ διὰ τὸ 1901 καὶ διὰ τὸ 1902, ἐν ᾧ ἐδαπανήθησαν πάντοτε 360,000. Τοῦτο δὲ συνέβη, ὡς παρατηρῶ, εἰς ὅλα τὰ κονδύλια, πλὴν ἑνὸς ἢ δύο, κατὰ τὸ 1901, καὶ ἂν ἦτο προβλεπτικὸς ὁ πρώην Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ἔπρεπεν ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ 1902 νὰ μὴ ἀναγράψῃ τὰ αὐτὰ ποσὰ, ἵνα μὴ περιέλθῃ πάλιν εἰς τὸ αὐτὸ ἄτοπον. Ἡ πρότασις περὶ ἀναβολῆς δὲν στηρίζεται, διότι ἡ πίστωσις εἶναι εἰς κεφάλαια καὶ ἄρθρα ἄλλα παρὰ εἰς ἐκεῖνα, εἰς τὰ ὁποῖα ὑπάρχει περίσσευμα. Διατὶ νὰ ζητήσωμεν νὰ προηγηθῇ ἡ ἀκύρωσις ἐκείνων τῶν πιστώσεων; Αὐτὸ εἶναι ζήτημα τοῦ ἀπολογισμοῦ. Ἐπειδὴ ἤδη τὸ Ὑπουργεῖον ἔχει ἀνάγκην τῆς πιστώσεως ταύτης, δυνάμεθα νὰ δώσωμεν αὐτήν. Τὸ δὲ ποσὸν, ὅπερ ἔμεινεν ἀδιάθετον, δὲν δύναται νὰ τὸ διαθέσῃ, διότι πρόκειται περὶ κεφαλαίων καὶ ἄρθρων, τὰ ὁποῖα δὲν ἐπιτρέπεται νὰ τὰ μεταφέρῃ ὁ Ὑπουργὸς εἰς ἄλλα ἄρθρα καὶ κεφάλαια.

§443Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ὅσα εἶπον, βεβαιοῦνται ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἀναφέρει τί ζητεῖ τὸ Ὑπουργεῖον· ζητεῖ 1,521,000 δραχμὰς πλέον τῶν προϋπολογισθέντων, διότι ταῦτα δὲν ἐπήρκεσαν. Πῶς;

§444ΠΟΤΑΜΙΑΝΟΣ. Τὰ προϋπολογισθέντα ἐξετάζονται κατ’ ἄρθρον.

§445Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Σχολὴ ἐφέδρων, πίστωσις δραχ. 20,000. Δὲν ἐπήρκεσαν. Τί ζητεῖτε; ὅσα ζητεῖτε, ταῦτα προστίθενται εἰς τὸ προϋπολογισθὲν ποσὸν, καὶ ἑπομένως αὐξάνουσιν αὐτό. Ζητεῖτε πίστωσιν δρ. 1,521,000, διότι δὲν ἐπαρκοῦσιν αἱ διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ ζητηθεῖσαι πιστώσεις ἐκ δραχ. 17,103,441.58. Ὅθεν ἡ ζητουμένη πίστωσις τῶν 1,521,000 δρ. δὲν περιλαμβάνεται ἐν ταῖς πιστώσεσι ταῖς διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ χορηγηθείσαις, προστίθεται δὲ εἰς αὐτάς.

§446Γ. ΚΟΡΠΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Ἐγὼ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι τὰ ζητούμενα καλῶς ζητοῦνται, διότι ζητοῦνται διὰ κεφάλαια ὡρισμένα, τῶν ὁποίων ἐτελείωσεν ἡ χρῆσις. Πλεονάζουσιν ὅμως εἰς ἄλλα κεφάλαια ποσὰ ἀδιάθετα, ἅτινα δύνανται νὰ ὦσιν 1,000,000 ἢ 1,100,000 κλπ. διότι δὲν ἐπραγματοποιήθησαν ὅλα. Αἱ πιστώσεις αἱ δοθεῖσαι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν διὰ τὸ 1901 δὲν εἶναι 1,521,000, ἀλλὰ 17,000,000, ἀπομένει δὲ 1,000,000 ἢ καὶ πλέον, τὸ ὁποῖον δὲν διετέθη.

§447Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν μᾶς λέγετε ὅμως πόσον εἶναι τὸ μὴ διατεθὲν ποσόν. Ἡμεῖς γνωρίζομεν, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν εἶναι 17,000,000 πλέον 1,521,000 δραχ.

§448Γ. ΚΟΡΠΑΣ. Τοῦτο οὔτε τὸ Λογιστήριον, οὔτε οὐδεὶς γνωρίζει. Αἱ πιστώσεις αὗταί εἰσιν ἐλάχισται, διότι τὸ κεφάλαιον αὐτὸ δὲν πραγματεύεται περὶ σπουδαίου ἀντικειμένου, ἀλλὰ περὶ ποσῶν 10,000 ἢ 20,000 μέχρι 50,000 δραχμῶν. Ἀλλὰ τὸ 1 ἑκατομμύριον καὶ πλέον δὲν διετέθη.

§449Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶναι βέβαιον, ὅτι τὸ ποσὸν τὸ προϋπολογισθὲν εἶναι 17,000,000, εἰς τὰ ὁποῖα προστίθενται ἤδη 1,521,000.

§450Ν. ΤΣΑΜΑΔΟΣ. Κατὰ τὴν ἐπίσημον κατάστασιν τῶν ἐξόδων τοῦ Δεκεμβρίου, παρουσιάζεται τὸ ἑξῆς ἀποτέλεσμα, περὶ τοῦ ὁποίου ἐγὼ δὲν εἶμαι ἁρμόδιος νὰ γνωμοδοτήσω, ἀλλ’ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν. Προϋπελογίσθησαν 17,393,014.95· ἐξεκαθαρίσθησαν 17,171,045 ὡς δαπανηθέντα ἢ δαπανηθησόμενα. Ὑπερέβημεν τὸν προϋπολογισμὸν κατὰ 1,525,166.22, ποσόν, διὰ τὸ ὁποῖον ζητεῖται ἡ ἀναπληρωματικὴ πίστωσις. Ἀπομένει ἀδιάθετος πίστωσις 1,747,435.41.

§451Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Πόθεν;

§452Ν. ΤΣΑΜΑΔΟΣ. Ἀπὸ τὰ κεφάλαια καὶ τὰ ἄρθρα, τὰ ὁποῖα ἔδωκαν ἀδιαθέτους πιστώσεις.

§453ΑΛΕΞ. Γ. ΣΚΟΥΖΕΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς λέγει, ὅτι δὲν δύναται νὰ τὸ εἴπῃ.

§454Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἀπὸ 31 Δεκεμβρίου μέχρι 31 Ὀκτωβρίου πρέπει νὰ διατεθῶσι.

§455Ν. ΤΣΑΜΑΔΟΣ. Ὄχι. Θὰ διατεθῶσι περὶ τὰς 250,000 δραχμαὶ, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουσιν εἰς τὰς ἀδιαθέτους πιστώσεις. Ἑπομένως ὑπάρχει πλῆρες ἰσοζύγιον.

§456Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡμεῖς ζητούμεθα νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει. Τοῦτο ἀναγράφει, ὅτι ἐπὶ τῶν κεφαλαίων 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 14, 15, 16, 17, 18, 22 καὶ 26 ἐχορηγήθησαν διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ πιστώσεις 8,966,000, αἵτινες δὲν ἐπαρκοῦσι, διότι τὰ ἐπὶ τῶν κεφαλαίων τούτων ἐκκαθαρισθέντα ἔξοδα ἀνέρχονται εἰς δραχμὰς 10,487,000· ἕνεκα τούτου ζητεῖται νῦν ἡ πίστωσις τῶν 1,521,000, τὰς ὁποίας δίδομεν διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Ἀλλὰ τοῦτο ἔχει συνέπειαν, ὅτι τὸ ποσὸν τὸ προϋπολογισθὲν ἀνέρχεται πλέον εἰς 18,914,014.95. Ἂν δὲ ἰσχυρίζησθε ὅτι ὑπάρχουν ἀδιάθετοι πιστώσεις, τοῦτο θέλει καταδειχθῆ προσεχῶς· ἂν δὲ δὲν καταδειχθῇ, ἰσχυρίζεσθε ἰσχυρισμοὺς μὴ ἀληθεῖς.

§457Ν. ΤΣΑΜΑΔΟΣ. Αὐτὰ εἶναι ἐπίσημα.

§458Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Οὕτως ὁ Ὑπουργὸς τὰ ἐκύρωσε.

§459Ν. ΤΣΑΜΑΔΟΣ. Ἐγὼ σᾶς ἀναφέρω προηγούμενον. Κατὰ τὸ παρελθὸν μόνον συνέβη καὶ ἠκυρώθησαν αἱ πιστώσεις αἱ ἀδιάθετοι, καὶ ἐζητήθησαν ἀναπληρωματικαὶ πιστώσεις. Τώρα, ἐὰν δὲν ἀκυροῦνται σήμερον, δὲν ἕπεται, ὅτι εἶναι 1,500,000 ὑπέρβασις τοῦ προϋπολογισμοῦ.

§460Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον διατεινόμεθα ἡμεῖς, εἶναι, ὅτι τὸ προϋπολογισθὲν ποσὸν διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ στρατοῦ εἶναι 19,000,000. Πιθανὸν τώρα νὰ μὴ ἐξοδεύθησαν ὅλα.

§461Ν. ΤΣΑΜΑΔΟΣ. Ἐγὼ σᾶς λέγω, τί λέγει ἡ κατάστασις τοῦ Ὑπουργείου.

§462Γ. ΚΟΡΠΑΣ. Εἶναι κατάστασις εἰλημμένη ἐκ τῶν βιβλίων τοῦ Στρατιωτικοῦ Λογιστηρίου. Δὲν δύναται νὰ ἦναι ἀνακριβής.

§463Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἀλλ’ εἶναι μέχρι τῆς 31 Δεκεμβρίου.

§464ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Εὑρισκόμεθα ἐν ἀληθεῖ κυκεῶνι, καὶ αἱ ἀμφισβητήσεις δὲν εἶναι ἀμφισβητήσεις μεταξὺ τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλ’ ἀμφισβητήσεις μεταξὺ Συμπολιτεύσεως καὶ Συμπολιτεύσεως, καὶ ὄχι μόνον μεταξὺ τῆς Συμπολιτεύσεως τῆς ἐκεῖ (δεικνύει τὴν κυβερνητικὴν πτέρυγα) καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως τῆς ἐδῶ (δεικνύει τὴν πτέρυγα τῆς πλειονοψηφίας), ἀλλὰ καὶ μεταξὺ τῆς ἄλλης ἐκεῖ Συμπολιτεύσεως, τῆς μᾶλλον περιωρισμένης. Διότι ὁ πίναξ τοῦ Ὑπουργείου, ὡς ἀνέπτυξεν αὐτὸν ὁ κ. πρώην ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργὸς, φέρει ποσὰ περισσεύοντα ἐπὶ τοῦ παρόντος δραχμὰς 1,700,000· οἱ ὑπολογισμοὶ τῆς ὑπηρεσίας, οὓς ἔχω ἐδῶ, λέγουσι τὸ ἐναντίον, διότι οἱ ὑπολογισμοὶ τῆς ὑπηρεσίας ἐν τῇ ἐκθέσει λέγουσι ταῦτα (ἀναγινώσκει) «... Οὕτω δὲ διὰ τῶν ζητουμένων ἀναπληρωματικῶν πιστώσεων ἐν σχέσει πρὸς τὰς διατεθησομένας ὁλοσχερῶς ἐξ ἄλλων κεφαλαίων καὶ ἄρθρων τοιαύτας ἐν ὅλῳ ὑπὲρ τὸ ἕν ἑκατομμύριον ἑκατὸν χιλιάδας, τὸ ἄθροισμα τῶν πιστώσεων τοῦ προϋπολογισμοῦ τούτου θ’ ἀνέλθῃ μὲν ἀπὸ δρ. 17,393,014.95 εἰς 18,914,014.95, ἀλλὰ κατὰ τὴν κλεῖσιν τῆς χρήσεως θὰ παρουσιάσῃ διαφορὰν ἐπὶ πλέον ἐκ δρ. 400,000 περίπου». Προσθέτοντες 1,521,000 εἰς τὸν ἀρχικὸν προϋπολογισμὸν, ἔχομεν σύνολον 18,914,014.95, ἐξ ὧν ἀφαιροῦντες τὸ ἀρχικὸν ποσὸν 17,393,014.95, ἔχομεν διαφορὰν 1,121,000, τὸ 1,100,000 καὶ μικρόν τι πλέον, ὅπερ λέγει ἡ ἔκθεσις ὁλογράφως. Ἀλλ’ ἐὰν ἦναι 1,100,000 κατὰ τὴν ἔκθεσιν, πῶς εἶναι 1,700,000 κατὰ τὸν πίνακα;

§465ΝΕΓΡΗΣ. Ὁ πίναξ ἀναφέρει τὴν 31 Δεκεμβρίου· εἶναι φανερὸν, ὅτι ἀπὸ τῆς 31 Δεκεμβρίου μέχρι τῆς 30 Ὀκτωβρίου ἕν μέρος τῶν ἀδιαθέτων πιστώσεων θέλει δαπανηθῆ.

§466ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ λέγομεν καὶ ἡμεῖς.

§467ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Ὁμολογήσατε, ὅτι εἶναι κυκεών.

§468ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑποβάλλετε πρότασιν περὶ ἀναβολῆς;

§469ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (ἐξ ἀριστερῶν). Μάλιστα.

§470ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλήν.

§471ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (ἐξ ἀριστερῶν). Δι’ ὀνοματικῆς κλήσεως.

§472ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλά. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀναβολὴν λέγουσι Ναί, οἱ μὴ παραδεχόμενοι λέγουσιν Ὄχι. (Γίνεται ψηφοφορία δι’ ὀνοματικῆς κλήσεως, ὑπὸ τὴν ἐπιτήρησιν τῶν βουλευτῶν Φωτ. Μοσχούλα καὶ Περ. Ἀλεξάκη, ὡς ψηφολεκτῶν, καὶ εἶτα ἡ διαλογὴ, κατὰ τὸ ἑπόμενον πρωτόκολλον ψηφοφορίας).

§473ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 121. Ὑπὲρ τῆς προτάσεως 15, κατ’ αὐτῆς 106. Ἑπομένως ἡ πρότασις περὶ ἀναβολῆς τοῦ νομοσχεδίου ἀπερρίφθη. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου εἰς τρίτην συζήτησιν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ἀναγινώσκεται εἶτα καὶ γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον μόνον τοῦ νομοσχεδίου).

§474Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Νὰ προταχθῇ, παρακαλῶ, τὸ νομοσχέδιον περὶ Ἐμπορικῶν Σχολῶν.

§475ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις. (Ὥρᾳ 3 καὶ 50′ π. μ. τῆς ἐπιούσης).