1900.11.11

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 5

τῆς 11 Νοεμβρίου 1900.

(Σάββατον).

(Γενομένης ἀπαρτίας ὥρᾳ 3 καὶ 30′ μ. μ. ἀναγινώσκονται καὶ ἐγκριθέντα ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἐν ταῖς φυλακαῖς Κεφαλληνίας κρατούμενος κατάδικος Ἰσμαὴλ Ραχμὰν δι’ ἀναφορᾶς του πρὸς τὴν Βουλὴν ζητεῖ νὰ τῷ ἀπονεμηθῇ βασιλικὴ χάρις. Ὡσαύτως ὁ ἐν ταῖς φυλακαῖς Παλαμηδίου κατάδικος Γεώργιος Ζάρκος δι’ ἀναφορᾶς του ζητεῖ νὰ τῷ προσμετρηθῇ ὁ χρόνος τῆς προφυλακίσεως εἰς τὸν χρόνον τῆς ποινῆς. Ἀμφότεραι αἱ ἀναφοραὶ αὗται θὰ διαβιβασθῶσιν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης.

§2ΑΛΕΞ. Γ. ΣΚΟΥΖΕΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν ἀπουσίαν τῆς Βουλῆς ἔλαβε χώραν γεγονὸς, ὅπερ κατετάραξε σύμπαντα τὸν πεπολιτισμένον κόσμον, καὶ τοῦ ὁποίου τὸ ἀποτέλεσμα ᾤκτειρε καὶ ἐθρήνησε πᾶς ἄνθρωπος. Ὁ Ἡγεμὼν ἔθνους, πρὸς τὸ ὁποῖον ἡ Ἑλλὰς οὐχὶ τυπικῶς διατελεῖ ἐν φιλικαῖς σχέσεσιν, ἀλλ’ ἀπὸ μακρῶν χρόνων συνδέεται διὰ συμπαθείας καὶ ἀδελφικῆς φιλίας, ὁ Ἡγεμὼν ἐκεῖνος ἔπεσε θῦμα ἀγρίου δολοφόνου. Καὶ ἂν μὴ ὑπῆρχον οἱ ἱστορικοὶ δεσμοί, οἱ συνδέοντες τὴν Ἑλλάδα πρὸς τὴν Ἰταλίαν, ἀλλ’ ἡ στάσις, ἣν ἡ Ἰταλία, ἥ τε ἐπίσημος καὶ ἡ μὴ, κατὰ τὰ τελευταῖα ἐθνικὰ ἡμῶν γεγονότα ἔδειξε πρὸς ἡμᾶς, καὶ ἰδίᾳ ἐν Κρήτῃ, ἐνδεικνύουσι, νομίζω, τὸ καθῆκον νὰ παρακαλέσω ὑμᾶς, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἐρωτήσητε τὴν Βουλὴν, καὶ ἂν, ὡς δὲν ἀμφιβάλλω, αὕτη ἀποδεχθῇ τὴν πρότασίν μου, ἐκφράζουσα ἐπισήμως τὴν λύπην της ἐπὶ τῷ ἀτυχεῖ γεγονότι, νὰ ἐπιφορτίσῃ ὑμᾶς νὰ μεταβιβάσητε ἁρμοδίως εἰς Ρώμην τὴν λύπην τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς, ἥτις εἶναι λύπη καὶ συμπάθεια ὅλου τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους.

§3Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Πρωθυπουργός). Θεωρῶ καθῆκόν μου ἐν ὀνόματι τῆς πλειονοψηφίας νὰ ἐκφράσω τὴν λύπην, ἣν ᾐσθάνθη καὶ ἡ Βουλὴ καὶ τὸ Ἔθνος ὁλόκληρον ἐπὶ τῷ γεγονότι, ὅπερ ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἀνέφερεν. Οἱ δεσμοί, οἵτινες συνδέουσι τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Ἰταλίαν, εἶναι δεσμοὶ, οἱ ὁποῖοι ἔπρεπε νὰ παραγάγωσι τὰ αἰσθήματα τῆς λύπης, τὰ ὁποῖα διηρμήνευσα, καὶ τὰ ὁποῖα ὑπηγόρευσεν ἡ εὐγνωμοσύνη, ἣν αἰσθάνεται τὸ Ἔθνος πρὸς Κράτος, τὸ ὁποῖον εἰς τὰς δεινὰς περιστάσεις τῆς Πατρίδος ἐπέδειξεν ἡμῖν λίαν φιλικὸν ἐνδιαφέρον. Παρακαλῶ λοιπὸν καὶ ἐγὼ τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς νὰ διερμηνεύσῃ καταλλήλως τὰ αἰσθήματα ταῦτα τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους.

§4Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ ψῆφος τῆς Βουλῆς ὡς πρὸς τοῦτο εἶναι ὁμόφωνος.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλω διαβιβάσει τὰ αἰσθήματα ταῦτα τῆς Βουλῆς εἰς Ρώμην. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§6Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Βουλὴν τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους τῆς χρήσεως τοῦ ἐπιόντος ἔτους 1901. Ὁ προϋπολογισμὸς οὗτος, ὑπὸ τὴν ἄποψιν τῆς τυπικῆς καταρτίσεως, παρουσιάζει καινοτομίαν τινὰ ὡς πρὸς τὴν ταξινόμησιν τῶν ἐσόδων. Ὡς ἦσαν ταῦτα ἐν τοῖς προηγουμένοις προϋπολογισμοῖς κατατεταγμένα, παρουσίαζον εἰς τὸν μὴ μεμυημένον τὰ τῶν λεπτομερειῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ δυσκολίας περὶ τὴν ἀνεύρεσιν ἑκάστου τῶν ἐσόδων. Ἡ γενομένη δὲ ἤδη ἐπιστημονικὴ κατάταξις διευκολύνει πάντα εἰς τὴν εὐχερῆ μελέτην. Κατὰ τὸν ὑποβαλλόμενον προϋπολογισμόν, τὰ μὲν ἔσοδα ὑπολογίζονται εἰς 114,684,159, αἱ δὲ αἰτούμεναι πιστώσεις εἰς 111,678,882, ἤτοι παρουσιάζεται ἐπὶ πλέον διαφορὰ τῶν ἐσόδων ἐκ δραχμῶν 3,005,277. Τὰ ἔσοδα τοῦ 1901 ἐν συγκρίσει πρὸς τὰ τοῦ 1900 παρουσιάζουσι διαφορὰν ἐπὶ πλέον ἐκ δραχ. 2,477,310, τὰ δ’ ἔξοδα διαφορὰν ἐπὶ ἔλαττον ἐκ δραχ. 2,409,586. Ἐν τοῖς ἀναγραφομένοις ὅμως ἐν τῷ προϋπολογισμῷ ἐσόδοις καὶ ἐξόδοις ὑπάρχει ποσόν τι, ὅπερ, ὡς δύναταί τις εὐλόγως εἰπεῖν, δὲν ἀποτελεῖ ἐν τῇ πραγματικῇ αὐτοῦ ὑποστάσει ἔσοδον τοῦ Κράτους, οὐδὲ ἔξοδον αὐτοῦ. Εἰς τὴν εἴσπραξιν τοῦ ποσοῦ τούτου παρεμβαίνει μηχανικῶς τὸ Κράτος καὶ εἰσπρᾶττον παραδίδει αὐτούσια τὰ εἰσπραττόμενα ὅπου ὁ νόμος κελεύει. Ὀφείλων νὰ μνημονεύσω εἰδικῶς τὰ εἰς τὴν κατηγορίαν ταύτην ὑπαγόμενα ἔσοδα καὶ ἔξοδα, εἰμὶ ὑποχρεωμένος νὰ προαναγγείλω εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον, ὅπερ θέλει ὑποβάλει ὁ ἀξιότιμος συνάδελφός μου Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν, καὶ δι’ οὗ προτείνεται ἡ σύστασις εἰδικοῦ Ταμείου τοῦ Ἐθνικοῦ Στόλου. Ἐκ τῶν εἰς τοὺς προηγουμένους προϋπολογισμοὺς εἰς τὰ ἔσοδα τοῦ Κράτους ἀναγραφομένων ἐσόδων ἀφαιρεῖται ποσὸν δραχ. 925,000, δι’ οὗ προικοδοτεῖται τὸ ταμεῖον τοῦτο, καὶ ὅπερ θέλει ἀποτελέσει ἐν τῷ μέλλοντι σταθερὸν τοῦ εἰδικοῦ τούτου ταμείου πόρον. Τὸ ἔσοδον τοῦτο προέρχεται ἐκ τῶν τελῶν ἀγκυροβολίας καὶ φαρικῶν. Εἰς τὸ αὐτὸ εἰδικὸν ταμεῖον μεταβιβάζεται ἔτι καὶ ἡ περιουσία τοῦ Ταμείου τοῦ Ἐθνικοῦ Στόλου, καὶ τὸ ὑπὲρ κατασκευῆς καταδρομικοῦ πλοίου κληροδότημα τοῦ ἀειμνήστου Ἀβέρωφ, τηρουμένων τῶν ὅρων τῆς διαθήκης αὐτοῦ. Μεταβιβάζονται ὡσαύτως εἰς τὸ εἰδικὸν τοῦτο ταμεῖον καὶ τὰ εἰσπραττόμενα δικαιώματα ἐν τῇ πλωτῇ τοῦ Ναυστάθμου δεξαμενῇ. Τὰ ὑπαγόμενα εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν μηχανικῶς ὑπὸ τοῦ Δημοσίου εἰσπραττομένων ἐσόδων εἰσὶ τὰ ἑπόμενα: 1) Τὸ Δημόσιον ἐν τῇ εἰσπράξει τοῦ φόρου ἐπὶ τῶν σφαζομένων ζώων εἰσπράττει καὶ τὴν ὑπὲρ τῶν δήμων εἰσφοράν, ἀνερχομένην εἰς δραχμὰς 432,000. 2) Ὡς ἐνθυμεῖσθε, ἐν τῇ τελευταίᾳ ἐκτάκτῳ Βουλευτικῇ συνόδῳ ἐψηφίσθη νόμος περὶ αὐξήσεως τοῦ εἰσπραττομένου ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου δικαιώματος ἐπὶ τοῦ καταναλισκομένου καπνοῦ. Ἀντὶ τῶν εἰσπραττομένων πρότερον δραχ. 5,80 κατ’ ὀκᾶν, τὸ δικαίωμα τοῦ Δημοσίου ηὔξησεν εἰς 8 δραχ. Ἐν τῷ νόμῳ ὅμως τούτῳ, κατ’ εἰσήγησιν τῆς Κυβερνήσεως, ὡρίσθη, ὅτι τὸ ἐκ τῆς αὐξήσεως προκῦψον ποσὸν εἶναι προωρισμένον νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸ δάνειον τῶν σιδηροδρόμων Πειραιῶς–Συνόρων καὶ Πύργου–Μελιγαλᾶ. Καὶ διὰ μὲν τὸ 1900 τὸ ποσὸν τοῦτο ἀνῆλθεν εἰς δραχ. 1,500,000 περίπου, καὶ θέλει κατατεθῆ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, ἵνα χρησιμεύσῃ πρὸς ὃν σκοπὸν προώρισται. Κατὰ δὲ τὸ 1901 τὸ ποσόν, ὅπερ ὑπολογίζεται ὡς εἰσπραχθησόμενον, ἀνέρχεται εἰς 2,677,928. 3) Ἐκ τῶν ἐκπαιδευτικῶν τελῶν, ὡς γνωστόν, κατατίθεται τὸ πλεῖστον εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, ἵνα χρησιμεύσῃ πρὸς ὃν σκοπὸν ὁ σχετικὸς νόμος καθώρισε. Τὸ ποσὸν δὲ τοῦτο ἀνέρχεται εἰς δραχ. 863,000. 4) Ἐκ τῶν εἰσπραττομένων τελῶν ἐξωτερικῶν τηλεγραφημάτων ἀποδίδοται εἰς ξένας Ἑταιρείας ποσὸν ἀνερχόμενον εἰς φράγκα μὲν χρυσᾶ 352,000, εἰς τραπεζικὰ δὲ γραμμάτια δραχ. 120,000. 5) Ὡς εἶπον προηγουμένως, ὑπὲρ τοῦ Ταμείου τοῦ Ἐθνικοῦ Στόλου ἐκχωροῦνται διὰ τοῦ νομοσχεδίου, τοῦ ὑποβληθησομένου, τὰ εἰς τὸ Δημόσιον ἀνήκοντα τέλη ἀγκυροβολίας καὶ φαρικὰ, ἀνερχόμενα εἰς φρ. 375,000 εἰς χρυσὸν, καὶ εἰς δραχ. 65,000 εἰς τραπεζικὰ γραμμάτια. 6) Τὰ εἰς τὸ εἰδικὸν Ταμεῖον τῶν Φάρων ἀνήκοντα δικαιώματα ἀγκυροβολίας καὶ φαρικὰ ἐκ δραχ. 440,000. 7) Εἰσπραττόμενα κατατίθενται εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν τὰ τῆς ἐξαγορᾶς τῆς προσθέτου στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας πρὸ τοῦ 1894 ἐκ δραχ. 100,000. 8) Ὑπὲρ τοῦ Ταμείου τοῦ Ἐθνικοῦ Στόλου ἐκχωροῦνται ὡσαύτως καὶ τὰ εἰσπραττόμενα ἐκ τῶν ἐν τῇ πλωτῇ δεξαμενῇ καθαριζομένων πλοίων, ἀνερχόμενα εἰς 35,000. 9) Ἐκ τῶν εἰσπραττομένων ἐνοικίων τῶν ἐν Καλάμαις ἐκκλησιαστικῶν μαγαζείων ἀποδίδεται τὸ ἥμισυ εἰς τὴν ἐν Καλάμαις Μονὴν τῶν γυναικῶν· τὸ ἥμισυ δὲ τοῦτο ποσὸν ἀνέρχεται εἰς δραχ. 14,500. Καὶ 10) Ἀποδίδεται ὡσαύτως εἰς τὸ Ταμεῖον τοῦ Ἐθνικοῦ Στόλου καὶ εἰς τὰς ξένας τηλεγραφικὰς Ἑταιρείας ἡ νομισματικὴ διαφορὰ τῶν εἰς χρυσὸν εἰσπραττομένων ὡς ἄνω ποσῶν, ἡ διαφορὰ δ’ αὕτη ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχ. 661,200. Ταῦτα πάντα ἀποτελοῦσι ποσὸν δραχ. 6,135,628. Ἐὰν τοῦτο ἀφαιρέσητε ἐκ τῶν ἀναγραφομένων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους, τὰ μὲν ἔσοδα κατέρχονται ἀπὸ δραχ. 114,684,159 εἰς δραχ. 108,548,531, αἱ δὲ αἰτούμεναι πιστώσεις ἀπὸ δραχ. 111,678,882 κατέρχονται εἰς δραχ. 105,548,531. Ἀπομένει ὅμως καὶ μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν ταύτην ἡ τῶν ἐσόδων διαφορὰ ἐπὶ πλέον κατὰ δραχ. 3,005,277. Πρὶν ἢ εἰσέλθω εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν λεπτομερειῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπιόντος ἔτους 1901, ὑπολαμβάνω ὡς ἐπιβαλλόμενόν μοι τὸ καθῆκον νὰ μεταδώσω εἰς τὴν Βουλὴν πληροφορίας καὶ ἐξηγήσεις ὡς πρὸς τὴν ἐν γένει κατάστασιν τῶν οἰκονομικῶν τοῦ Κράτους, ἰδίᾳ δὲ ὡς πρὸς τὰ ἀποτελέσματα τῆς χρήσεως τοῦ 1899 καὶ ὡς πρὸς τὰ ὑπολογιζόμενα ἀποτελέσματα τῆς χρήσεως τοῦ 1900. Δὲν νομίζω δὲ ἀναγκαῖον νὰ ἀνατρέξω εἰς μᾶλλον παρῳχημένην ἐποχὴν, καθόσον, εἰσηγούμενος εἰς τὴν Βουλὴν τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1899, μετέδωκα εἰς τὴν Βουλὴν τὰς ἀναγκαίας πληροφορίας ὡς πρὸς τὰ ἀποτελέσματα τῆς χρήσεως τοῦ 1897, ἧς (χρήσεως) καὶ ὁ ὁριστικὸς ἀπολογισμὸς πρὸ πολλοῦ ἐδημοσιεύθη, ὡς καὶ διὰ τὰ ἀποτελέσματα τῆς χρήσεως τοῦ 1898, ἧς (χρήσεως) ὁ μὲν προσωρινὸς ἀπολογισμὸς ὑπεβλήθη εἰς τὴν Βουλὴν μετὰ τοῦ τεύχους τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1900, ὁ δὲ ὁριστικὸς ἀπολογισμὸς μετ’ ὀλίγας ἡμέρας δημοσιεύεται. Κατ’ ἀκολουθίαν, ἵνα μὴ ἀπασχολήσω ἀσκόπως τὴν Βουλὴν, πραγματευόμενος τὰ τῶν προϋπολογισμῶν τῶν παρελθόντων ἐτῶν, νομίζω ἐπαρκὲς νὰ μεταδώσω εἰς αὐτὴν τὰ βεβαιωθέντα ἤδη ἀποτελέσματα τῆς χρήσεως τοῦ 1899 καὶ τὰ ἐπὶ ἀσφαλῶν δεδομένων ὑπολογιζόμενα τοιαῦτα τῆς χρήσεως τοῦ λήγοντος ἔτους 1900. Κατωρθώθη, ὡς ἐκ τῆς ἐνημερότητος τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς ὑπηρεσίας τῶν Ταμείων, νὰ συγκεντρωθῶσι πᾶσαι αἱ πληροφορίαι τῶν εἰσπράξεων καὶ δαπανῶν τοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου, αἱ ἀναγόμεναι εἰς τὴν χρῆσιν τοῦ 1899. Σήμερον εὑρισκόμεθα εἰς τὴν 11 τοῦ μηνὸς Νοεμβρίου, τὸ πρῶτον δὲ νῦν κατωρθώθη νὰ γινώσκωμεν πλήρη τὰ ἀποτελέσματα τοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου τῆς χρήσεως 1899. Κατωρθώθη δὲ τοῦτο χάρις εἰς τὸν λειτουργοῦντα τηλέγραφον, διὰ τοῦ ὁποίου οἱ Ταμίαι, διατεταγμένοι ὄντες ἐκ τῶν προτέρων περὶ τούτου, μετέδωκαν τὰς περὶ τῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὸν Ὀκτώβριον εἰσπράξεων καὶ πληρωμῶν πληροφορίας ἐν πάσῃ λεπτομερείᾳ, διῃρημένας δηλ. κατὰ κεφάλαια καὶ ἄρθρα. Μετὰ τοῦ τεύχους τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1901 συνδημοσιεύεται καὶ ἡ προσωρινὴ κατάστασις, ἢ μᾶλλον ὁ προσωρινὸς ἀπολογισμὸς τῆς χρήσεως τοῦ 1899, ἐν ᾧ θέλετε ἴδει πάσας τὰς λεπτομερείας. Ἐπειδὴ δὲ εἶναι ἤδη γνωστὰ καὶ καθωρισμένα τὰ περὶ τούτου, νομίζω, ὅτι δύναμαι νὰ μεταδώσω πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἀποτελέσματα τῆς χρήσεως τοῦ 1899. Ὡς γινώσκετε ἐκ τοῦ παρελθόντος, μεταξὺ προσωρινοῦ ἀπολογισμοῦ καὶ ὁριστικοῦ ἀπολογισμοῦ ἡ διαφορὰ ἀπεδείχθη πάντοτε ἐλαχίστη· οὐδέποτε αὕτη ὑπῆρξεν ἀνωτέρα τοῦ ποσοῦ τῶν 100,000. Τὰ τακτικὰ ἔσοδα τοῦ ἔτους 1899 ὑπελογίσθησαν εἰς 106,946,708, τὰ δὲ ἔκτακτα εἰς 138,850, ἤτοι ἐν ὅλῳ ὑπελογίσθησαν ὡς ἀνελευσόμενα εἰς 107,085,658. Εἰσεπράχθησαν μέχρι τῆς 31 Ὀκτωβρίου 1900, ἤτοι μέχρι τῆς ἡμέρας, καθ’ ἣν νομίμως λήγει ἡ χρῆσις αὕτη, τακτικὰ μὲν ἔσοδα 111,318,273, ἔκτακτα δὲ 4,162,400, ἤτοι ἐν ὅλῳ δραχ. 115,480,673. Συγκρινόμενα τὰ εἰσπραχθέντα ἔσοδα πρὸς τὰ προϋπολογισθέντα, παρουσιάζουσι διαφορὰν ἐπὶ πλέον κατὰ δραχ. 4,371,565. Πρόκειται πάντοτε περὶ τῶν τακτικῶν. Τὰ ἔξοδα τῆς χρήσεως τοῦ 1899 προϋπελογίσθησαν εἰς 110,932,494, ἤτοι εἰς τακτικὰς μὲν πιστώσεις, χορηγηθείσας διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἐκ δραχ. 103,418,273, εἰς ἀναπληρωτικὰς δὲ καὶ ἐκτάκτους, χορηγηθείσας διὰ νόμων καὶ Β. Διαταγμάτων, ἐκ δραχ. 7,514,221, ἤτοι ἐν ὅλῳ δραχ. 110,932,494. Πραγματοποιηθεῖσαι πιστώσεις, ἤτοι γενόμεναι πληρωμαί, μέχρι τῆς 31 Ὀκτωβρίου 1900 ἐκ δραχ. 104,586,504.

§7Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε· πραγματοποιηθείσας πιστώσεις τί ἐννοεῖτε;

§8ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Πληρωθέντα ἔξοδα τῆς χρήσεως τοῦ 1899... Ἀπέμειναν ἀδιάθετοι πιστώσεις ἐκ δρ. 6,345,990. Ἐὰν συγκρίνωμεν τὰ ἔσοδα πρὸς τὰ ἔξοδα τῆς χρήσεως τοῦ 1899, ἔχομεν τὸ ἑπόμενον ἀποτέλεσμα: Ἔσοδα τακτικὰ 111,318,273, ἔξοδα πληρωθέντα 104,586,504· διαφορὰ ἐπὶ πλέον τῶν ἐσόδων δραχ. 6,731,719. Εἰς τὰς εἰσπράξεις τῆς χρήσεως τοῦ 1899 κατελέχθησαν, νομίμως καὶ ὀρθῶς, τὰ εἰσπραχθέντα ἐκ τιμήματος σταφιδοκάρπου, ἀποταμιευθέντος εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς παρακρατήσεως, τῶν ἐτῶν 1895, 1896 καὶ 1897, ἐκ δραχμῶν 3,800,000. Ἐὰν δέ, λόγῳ ὅτι τοῦτο δὲν ἀποτελεῖ σταθερὸν ἔσοδον τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀφαιρέσωμεν ἐκ τοῦ παρουσιαζομένου πλεονάσματος τὸ ποσὸν τοῦτο, ὅπερ εἰσεπράχθη ἐκ τιμήματος σταφιδοκάρπου, ἀντικαταστήσαντος τὴν ἐκ δρ. 4 μείωσιν τῶν κατὰ χιλιάδα ἑνετικῶν λιτρῶν τοῦ ἐπὶ τῆς σταφίδος ἐπιβαλλομένου ἐγγείου φόρου, θέλομεν ἔχει πάντως πλεόνασμα 2,931,719, δηλ. περὶ τὰ 3,000,000 πλεόνασμα τακτικὸν καὶ ἀναμφισβήτητον, προερχόμενον ἐκ τῶν σταθερῶν καὶ τακτικῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1899 ἐσόδων. Τὸ πλεόνασμα τοῦτο θὰ ἦτο ἀνώτερον, ἐὰν κατὰ τὸ λῆγον ἔτος δὲν εἶχον ἐπηρεασθῆ τὰ κυριώτερα τῆς χώρας ἡμῶν προϊόντα ὑπὸ δυσμενῶν καιρικῶν περιστάσεων, καὶ πρὸ πάντων ἐὰν δὲν ἤθελον ὑποστῆ αἱ σταφιδάμπελοι καὶ ἄμπελοι τὴν καταστροφήν, τὴν ὁποίαν ἐπήνεγκεν ὁ περονόσπορος. Εἰς τὰς ἐπαρχίας, εἰς τὰς ὁποίας ἡ καταστροφὴ ἐκ τοῦ περονοσπόρου ἐπῆλθεν ἐν μεγάλαις διαστάσεσιν, ἡ Κυβέρνησις εὑρέθη ἠναγκασμένη νὰ ἀναστείλῃ τὰς εἰσπράξεις ὡρισμένων φόρων. Ἀνέστειλε τὰς εἰσπράξεις τοῦ τῆς χρήσεως τοῦ 1899 φόρου τῶν ἀμπέλων, ὁ ὁποῖος, ὡς γνωστόν, ἐπρόκειτο νὰ εἰσπραχθῇ κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο, ἕνεκα τῶν γνωστῶν κωλυμάτων, ἅτινα ἐν τῇ πρώτῃ τοῦ σχετικοῦ νόμου ἐφαρμογῇ παρουσιάσθησαν. Ἐπίσης ἠναγκάσθη ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναστείλῃ τὰς εἰσπράξεις τῶν ὀφειλομένων ἐκ δόσεων γαιῶν καὶ φυτειῶν. Καὶ ὡς πρὸς μὲν τὰ δύο ταῦτα ἔσοδα ἡ ἀναστολὴ ὑπῆρξε γενική· ἀλλ’ ἐπῆλθεν ἀναγκαίως, ἕνεκα τῆς ἐπισκηψάσης εἰς πολλὰς ἐπαρχίας πενίας, καὶ ἀναστολὴ τῆς εἰσπράξεως καὶ τῶν ἄλλων φόρων, ἰδίως δὲ τῶν ἀμέσων, οἵτινες καθυστεροῦντο. Ἐὰν δὲν ἐπρόκειτο ν’ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν διὰ μακρῶν, ἠδυνάμην νὰ ἀναφέρω ἐν λεπτομερείᾳ, ὁποῖαι ὑπῆρξαν αἱ καθυστερήσεις, εἰς ἃς ἐπαρχίας ἡ Κυβέρνησις, ἕνεκα τῶν ἐπελθουσῶν καταστροφῶν, ἠναγκάσθη νὰ διατάξῃ τὴν ἀναστολὴν τῶν φόρων. Τοιαῦται βεβαίως εἶναι αἱ ἐπαρχίαι αἱ προσβληθεῖσαι ὑπὸ τοῦ περονοσπόρου. Ἐπὶ παραδείγματι, ὁ νομὸς Ἠλείας, εἰς τὸν ὁποῖον ὑπάρχουσι καθυστερήσεις φόρων τῆς χρήσεως τοῦ 1899 ἐκ δραχ. 783,678, ἡ ἐπαρχία τῶν Πατρῶν, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπάρχουσι καθυστερήσεις τῆς αὐτῆς χρήσεως ἐκ δραχ. 720,945, ἡ ἐπαρχία Τριφυλίας, εἰς τὴν ὁποίαν ἔμειναν καθυστερήσεις φόρων τῆς χρήσεως τοῦ 1899 ἐκ δραχ. 395,987, ὁ νομὸς Μεσσηνίας, εἰς τὸν ὁποῖον ἐπίσης ὑπῆρξε καθυστέρησις φόρων ἀμέσων καὶ ἐκ δόσεων γαιῶν καὶ φυτειῶν ἐκ δραχ. 397,959. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν νομὸν Αἰτωλίας διετάχθη ἡ ἀναστολὴ τῶν φόρων, καὶ ἐκ ταύτης ἐπίσης ἐπῆλθε καθυστέρησις δραχ. 455,780. Ἤτοι αὐτῶν καὶ μόνον τῶν ἐπαρχιῶν αἱ καθυστερήσεις τῆς χρήσεως τοῦ 1899 ἀνέρχονται εἰς δρ. 2,754,351. Βεβαίως, ἐὰν δὲν ἐπήρχοντο αἱ ἀντίξοοι αὗται περιστάσεις, ἐκ τῶν 2,754,351 τὰ 2,000,000 ἤθελον εἰσπραχθῆ, οὕτω δὲ τὸ πλεόνασμα, τὸ ὁποῖον καὶ μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τοῦ φόρου τῆς σταφίδος τῶν παρελθόντων ἐτῶν ἀνῆλθεν εἰς 3,000,000, ἤθελεν ἀνέλθει εἰς δραχ. 5,000,000 τοὐλάχιστον. Ἀλλὰ καὶ ἕτερος λόγος κατέστησε τὸ πλεόνασμα τῶν εἰσπράξεων τῆς χρήσεως τοῦ 1899 ἔλασσον ἐκείνου, τὸ ὁποῖον ἄλλως ἤθελεν ἐπιτευχθῆ ἡ ἀναστολὴ τῶν ἀμέσων φόρων, ἡ διὰ τοῦ νόμου ͵ΒΧϚΑʹ τῆς 23 Μαρτίου 1900 ὁρισθεῖσα διὰ τὰς ἐπαρχίας τῶν δύο νομῶν τῆς Θεσσαλίας. Ὡς ἴσως ἐνθυμεῖσθε, διὰ τοῦ νόμου τούτου οἱ ἄμεσοι φόροι ἐν Θεσσαλίᾳ ἀπεφασίσθη νὰ πληρωθῶσιν εἰς τὰ 1900 καὶ 1901 καὶ ὡς πρός τινας φόρους κατὰ τὸ 1902. Τῶν ἐπαρχιῶν ὑπάρχει κατάλογος ἀκριβής. Κατ’ αὐτὸν δέ, αἱ καθυστερήσεις δυνάμει τοῦ νόμου τούτου ἀνῆλθον:

Ἀλλ’ ἡ χρῆσις τοῦ 1899 καὶ ἄλλην ἔσχεν ἁμαρτίαν· ἔσχε τὴν ἁμαρτίαν νὰ πληρώσῃ πολλὰ ἐκ τῶν ἀναγομένων εἰς τὰς κεκλεισμένας καὶ διαγεγραμμένας χρήσεις, διότι ἦτο τὸ πρῶτον ἔτος, κατὰ τὸ ὁποῖον ἐκαθαρίσθησαν καὶ ἀνεγνωρίσθησαν ἀπαιτήσεις προερχόμεναι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἐκ τοῦ ἀτυχοῦς ἡμῶν πολέμου. Εἶναι ἐξαιρετικὸν φαινόμενον ὡς πρὸς τὴν χρῆσιν τοῦ 1899 νὰ πληρώσῃ δι’ ἔξοδα κεκλεισμένων καὶ διαγεγραμμένων χρήσεων δραχ. 3,300,000. Δὲν νομίζω δὲ ἀναγκαῖον νὰ μνημονεύσω γεγονότος, τὸ ὁποῖον διὰ μακρῶν συνεζητήθη ἐν τῇ Βουλῇ, ἐν τῇ τελευταίᾳ ἐκτάκτῳ αὐτῆς Συνόδῳ, τοῦ γεγονότος, ὅτι, παρὰ τοὺς ὑπολογισμούς, τοὺς τὸ πρῶτον ἀναγραφέντας ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ 1899, ἀρχομένου τοῦ 1900, παρουσιάσθη ἀνάγκη συμπληρωματικῆς πιστώσεως ἐκ δρ. 4,000,000, καὶ διὰ τοῦτο ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν τοῦ 1899 τὸ πρῶτον νῦν ἀνῆλθεν εἰς 22,000,000, ἐξαιρέσει τῶν ἐτῶν, κατὰ τὰ ὁποῖα εἴχομεν ἐπιστρατείαν ἢ πόλεμον. Οἱ προϋπολογισμοὶ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν τῶν ἐτῶν 1900 καὶ 1901 ἀνέρχονται εἰς 17 μέχρι 18 ἑκατομμυρίων. Ὥστε, ἐὰν πάντα ταῦτα δὲν ἐλάμβανον χώραν, ἐὰν τουτέστιν δὲν εὑρισκόμεθα ὑπὸ τὰς μνημονευθείσας ἐξαιρετικὰς περιστάσεις, τὸ πλεόνασμα τῶν εἰσπράξεων πρὸς τὰς δαπάνας τῆς χρήσεως τοῦ 1899 θὰ ἦτο βεβαίως ἀνώτερον καὶ τῶν 10,000,000. Ἀλλὰ σήμερον βεβαιωμένον ἔχομεν τοῦτο· ἔχομεν βεβαιωμένην διαφορὰν ἐπὶ πλέον 6,631,000, ἀφαιρέσει δὲ τῶν 3,800,000, πλεόνασμα 3,000,000 ἐν στρογγύλῳ ἀριθμῷ. Τὰ ἀποτελέσματα τῆς χρήσεως τοῦ 1899, μεθ’ ὅλας τὰς ἀντιξόους περιστάσεις, ἐν τῷ μέσῳ τῶν ὁποίων εὑρέθημεν, ἐδικαίωσαν τοὺς ὑπολογισμοὺς καὶ τὰς προσδοκίας τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία, καὶ ὅτε ὑπέβαλε τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1899, καὶ ὅτε ὑπέβαλε τὸ νομοσχέδιον περὶ τῶν ἀναπληρωματικῶν πιστώσεων τῶν δρ. 4,000,000, καὶ ὅτε περὶ τῆς χρήσεως ταύτης ἐν τῇ Βουλῇ πολὺς ἐγένετο λόγος, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς χρήσεως τοῦ 1900, ἐδήλωσε τὴν ἑαυτῆς πεποίθησιν, ὅτι ἡ χρῆσις τοῦ 1899 θὰ παρουσιάσῃ περίσσευμα. Ἐπειδὴ δὲ εὑρισκόμεθα τότε εἰς ἀτμόσφαιραν ἐντελῶς ἀπαισιόδοξον, καὶ πάντες οἱ ἀντιπολιτευόμενοι προεμάντευον, ἰδίως ὅτε συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀναπληρωματικῆς πιστώσεως τῶν 4 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, ὅτι πρόκειται νὰ εὑρεθῶμεν ἀπέναντι μεγάλου ἐλλείμματος, ὑπεστήριξα μετὰ πεποιθήσεως, κρίνων μετριοφρόνως, ὅτι πάντως ἡ χρῆσις τοῦ 1899 θὰ παρουσιάσῃ ἰσοζύγιον. Εὐτυχὴς δὲ λογίζομαι, ὅτι τ’ ἀποτελέσματα ἀπέδειξαν, ὅτι καλῶς εἶχον ὑπολογίσει. Ὀφείλω ἐξ ἀκριβείας νὰ μὴ παραλίπω, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον κατὰ τὴν Βουλευτικὴν ταύτην Σύνοδον νὰ ὑποβληθῶσιν εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδια περὶ χορηγίας ἀναπληρωματικῶν τινων πιστώσεων ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1899· ἀλλ’ αὗται δὲν θέλουσιν ὑπερβῆ τὸ ποσὸν τῶν 500,000 δραχμῶν· αἰτηθήσονται πιθανῶς τοιαῦται πρὸς συμπλήρωσιν κεφαλαίων τινῶν ἢ ἄρθρων τινῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων, διὰ τὰ ὁποῖα ὑπῆρξεν ἀνεπαρκὴς ἡ ληφθεῖσα ἐν τῷ προϋπολογισμῷ πρόνοια. Ὅταν ἡ κατάστασις τῶν εἰσπράξεων καὶ δαπανῶν τοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου τοῦ 1900, τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τῆς χρήσεως τοῦ 1899, ληφθῇ παρ’ ὑμῶν ὑπ’ ὄψιν, θέλετε ἴδει εἰς τίνα τῶν ἐσόδων ἐπῆλθεν αὔξησις καὶ εἰς τίνα τούτων ἐπῆλθε μείωσις, θέλετε τουτέστιν ἀντιληφθῆ τῶν λεπτομερειῶν τῆς παρουσιαζομένης διαφορᾶς, ἡ ὁποία σήμερον εἶναι βεβαιωμένη δι’ ἐπισήμων ἐγγράφων. Ὀφείλω νὰ ἐπιληφθῶ τῆς ἐξετάσεως τῶν ἀποτελεσμάτων τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς χρήσεως 1900, καίτοι μόνον ὀκτὼ διήλθομεν τῆς χρήσεως ταύτης μῆνας· ἀλλ’ ἐπειδὴ ἔχομεν τὰς εἰσπράξεις τῶν ἐννέα πρώτων μηνῶν βεβαιωμένας ἐκ τῶν ἐπισήμων καταστάσεων τῶν ταμιῶν, ἔχομεν πρὸς δέ, διὰ τὰ πλεῖστα τῶν ἐσόδων τούτων, καὶ τὰς βεβαιώσεις σχεδὸν περατωμένας, ἔχομεν δὲ συνάμα καὶ τὰ ἀποτελέσματα τῆς χρήσεως τοῦ 1899, τὰ ὁποῖα παρέχουσιν ἡμῖν τεκμήρια ἀσφαλέστατα, δυνάμεθα ὅσον οἷόν τε βασίμως νὰ ὑπολογίσωμεν τὰ ἀποτελέσματα τῆς χρήσεως τοῦ 1900. Εἶναι δὲ ἐπάναγκες νὰ γένηται σήμερον λόγος περὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1900, διότι πρὸ πάντων ἡ χρῆσις αὕτη ἐθεωρήθη ὡς ἡ μᾶλλον ἁμαρτωλή· πρὸ πάντων ἡ χρῆσις αὕτη ἐχρησίμευσεν ὡς ἀφετηρία δυσμενεστάτων κρίσεων περὶ τῆς ἐν γένει οἰκονομικῆς ἡμῶν καταστάσεως. Δυσμενέσταται κρίσεις καὶ ἀπαισιόδοξοι ὑπολογισμοὶ ὑπεστηρίχθησαν οὐ μόνον ἐν τῷ περιβόλῳ τούτῳ ὑπὸ τῶν ῥητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, καὶ ἰδίως ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἐξεπροσώπει τὴν μειονοψηφίαν ἐν τῇ Βουλῇ, ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ Τύπῳ τῷ ἐσωτερικῷ καὶ ἐξωτερικῷ πολὺς ἐγένετο λόγος περὶ τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς χρήσεως ταύτης. Εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, πρέπον καὶ ἐπάναγκες νὰ ἐξετασθῶσι τὰ ἀποτελέσματα τῆς χρήσεως τοῦ 1900 κατὰ τρόπον δυνάμενον πάντα νὰ πείσῃ, ὅτι δὲν εἶναι ἡ κατάστασις ἡμῶν ὡς παρεστάθη· παρεστάθη δὲ ὡς ἀποθαρρυντική, ἐπὶ βλάβῃ καὶ τῶν δημοσίων καὶ τῶν ἰδιωτικῶν ἀκόμη συμφερόντων. Πρὸς ἐποικοδόμησιν τῶν ἀπαισιοδόξων περὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1900 διαδόσεων συνετέλεσεν ἀτυχής τις σύμπτωσις, ἣν προσεπάθησαν νὰ ἐκμεταλλευθῶσιν οἱ ἀντιπολιτευόμενοι τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Ὁ Γραμματεὺς μιᾶς τῶν ἐνταῦθα Πρεσβειῶν ὑποβάλλει εἰς τὴν Κυβέρνησίν του κατ’ ἔτος, ἐκ καθιερωθέντος ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἐν αὐτῇ συστήματος, ἔκθεσιν περὶ τῶν οἰκονομικῶν τοῦ Κράτους ἡμῶν. Ἡ ἔκθεσις αὕτη δημοσιεύεται εἰς τὴν ἐπίσημον ἐφημερίδα τοῦ οἰκείου Κράτους. Αἱ ἐκθέσεις αὗται διακρίνονται ἐπὶ ἀκριβείᾳ καὶ εἰλικρινείᾳ περὶ τὴν διάγνωσιν τῶν οἰκονομικῶν ἡμῶν πραγμάτων. Ἡ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ὑποβληθεῖσα ἐπὶ τούτῳ ἔκθεσις παρεῖχε πληροφορίας μᾶλλον ἐνθαρρυντικὰς ὡς πρὸς τὸ οἰκονομικὸν ἡμῶν μέλλον. Καὶ ἡ ὑποβληθεῖσα κατὰ Ἰούνιον ἐ. ἔ. ὁμοία ἔκθεσις διακρίνεται ἐπίσης ἐπὶ εὐθύτητι καὶ εἰλικρινείᾳ, ὧν ἐμφορεῖται ὁ γράψας. Ἀλλ’ ὁ εὐγενὴς διπλωμάτης, ὅστις ὑπέβαλε τὴν δευτέραν αὐτοῦ ἔκθεσιν, πραγματευόμενος περὶ τῶν ἀποτελεσμάτων τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1900, ἐκ χρηστοῦ συνειδότος ὁρμώμενος καὶ ἐξ εἰλικρινοῦς ἐνδιαφέροντος ὑπὲρ τῆς χώρας ἡμῶν, ἐπηρεάσθη, ὡς φαίνεται, ἐκ τῆς ἀπαισιοδόξου ἀτμοσφαίρας, ἥτις ἐπλήρου τὸν ὁρίζοντα ἡμῶν κατὰ τὸν παρελθόντα Ἰούνιον ἐκ τῶν διαδόσεων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, καὶ ὑπεδήλωσε τὴν γνώμην, ὅτι ὁ ἀπολογισμὸς ἡμῶν τῆς χρήσεως τοῦ 1900 θὰ καταλήξῃ εἰς ἔλλειμμα πλέον τῶν δραχ. 5,000,000. Δύναταί τις εὐλόγως εἰπεῖν, ὅτι, καθ’ ὃν χρόνον (κατὰ τὰς ἀρχὰς παρελθόντος Ἰουνίου) συνέτασσε τὴν ἑαυτοῦ ἔκθεσιν ὁ εὐγενὴς διπλωμάτης, δὲν εὑρίσκετο ἀπολύτως ἐν ἀδίκῳ, καθόσον κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην εἶχον ἀναγγελθῆ, μετά τινος μάλιστα ὑπερβολῆς, αἱ ἐκ τοῦ περονοσπόρου ἐπελθοῦσαι καταστροφαὶ εἰς τὰς σταφιδοφόρους ἐπαρχίας καὶ ἡ ἐκ τῶν βροχῶν ἐπελθοῦσα ἐπαισθητὴ μείωσις τῆς παραγωγῆς τῶν δημητριακῶν καρπῶν, ἰδίως ἐν Θεσσαλίᾳ, ὡς ἐπίσης καὶ ἡ ἐκ τούτων προελευσομένη μείωσις τῶν τελωνειακῶν εἰσπράξεων. Χωρὶς ὅμως ὁ εὐγενὴς ξένος νὰ θέλῃ ἢ νὰ ἐπιθυμῇ προξενηθησομένην ἐκ τῆς δημοσιεύσεως τῆς ἐκθέσεώς του βλάβην, αὕτη ἐπῆλθε, διότι ἐξεμεταλλεύθησαν τὴν ἐκδηλωθεῖσαν ὑπ’ αὐτοῦ περὶ ἐλλείμματος τῆς χρήσεως τοῦ 1900 γνώμην οἱ ἔχοντες συμφέρον ἐν τῇ ὑποτιμήσει τῶν Ἑλληνικῶν χρεωγράφων καὶ οἱ ἀντιφρονοῦντες τῇ σημερινῇ Κυβερνήσει. Τὴν ἐξεμεταλλεύθησαν δὲ πρὸ πάντων ἐκ τῆς συμπτώσεως, ὅτι ὁ ἀνώτερος οὗτος διπλωματικὸς ὑπάλληλος τυγχάνει καὶ μέλος τῆς παρ’ ἡμῖν Διεθνοῦς Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς. Ὁ εὐγενὴς οὗτος ξένος διακρίνεται ἐπὶ εὐμενεστάταις διαθέσεσιν ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἡμῶν, τοσαῦτα δὲ παρέσχε δείγματα τοῦ ὑπὲρ ἡμῶν εἰλικρινοῦς αὐτοῦ ἐνδιαφέροντος, ὥστε δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς ἀγαπῶν τὴν Ἑλλάδα μᾶλλον ὡς Ἕλλην ἢ ὡς φιλέλλην. Ὡς ἐκ τούτου δ’ ἔχω ἀκράδαντον τὴν πεποίθησιν, ὅτι μεγίστην καὶ ἀμέριστον θέλει αἰσθανθῆ χαρὰν, ὅταν, λαμβάνων γνῶσιν τῶν ὁποίων σήμερον μεταδίδω εἰς τὴν Βουλὴν ἀριθμητικῶν ἐπισήμων συμπερασμάτων περὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1900, καὶ ἐπισκοπῶν ἐκ νέου τὰ καθ’ ἡμᾶς, βεβαιωθῇ, ὅτι ἡ χρῆσις τοῦ 1900 θὰ καταλήξῃ, ἂν οὐχὶ ἐν περισσεύματι, βεβαίως ὅμως ἐν ἰσοζυγίῳ. Μετὰ τοῦ τεύχους τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1900 δημοσιεύεται ἡ κατάστασις τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους τῆς χρήσεως τοῦ 1900, ἀλλὰ μέχρι τῆς 30 Σεπτεμβρίου, τοῦτο δὲ διότι δὲν κατωρθώθη νὰ ὦσιν ὑποβεβλημένα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τὰ κατὰ τὸν λήξαντα μῆνα Ὀκτώβριον ἐπιτευχθέντα ἀποτελέσματα τῶν εἰσπράξεων καὶ πληρωμῶν τῆς χρήσεως τοῦ 1900 κατὰ κεφάλαιον καὶ ἄρθρον, ὥστε νὰ ἦναι δυνατὸν νὰ δημοσιευθῇ ἀμέσως καὶ ἡ τοῦ Ὀκτωβρίου κατάστασις ὡς πρὸς τὴν χρῆσιν τοῦ 1900. Γινώσκομεν ὅμως ἐκ τῶν τηλεγραφημάτων τὸ ὁλικὸν ποσὸν τῶν εἰσπράξεων τοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου τῆς χρήσεως τοῦ 1900. Αἱ εἰσπράξεις τῆς χρήσεως 1900 μέχρι τῆς 30 Σεπτεμβρίου 1900, κατὰ τὴν δημοσιευθεῖσαν κατάστασιν, τὴν ἐπίσημον, ἀνέρχονται εἰς 70,305,253. Ἐκ τούτων ἐκπεστέα τυγχάνουσι τὰ ἐκ νομισματικῆς διαφορᾶς, ἡ ὁποία εἰσήχθη κατὰ τὸ 1900, καὶ ἡ ὁποία προέρχεται ἐκ τοῦ προϊόντος τοῦ εἰς τραπεζικὰ γραμμάτια δανείου τοῦ ἠνοποιημένου καὶ τοῦ προϊόντος τοῦ δανείου τοῦ ἠγγυημένου ὑπὸ τῶν τριῶν Δυνάμεων. Τὸ ποσὸν τοῦτο ἀνέρχεται εἰς 7,602,420. Ἀφαιρουμένου τοῦ ποσοῦ τούτου, ἀπομένει ποσὸν εἰσπραχθὲν ἐκ τακτικῶν ἐσόδων ἐκ δραχ. 62,702,832. Αἱ εἰσπράξεις τῆς χρήσεως τοῦ 1899 ἀπὸ πρώτης Ἰανουαρίου 1899 μέχρι 30 Σεπτεμβρίου 1899 εἶχον ἀνέλθει εἰς 58,149,536, ἤτοι αἱ εἰσπράξεις τῶν ἐννέα πρώτων μηνῶν τῆς χρήσεως τοῦ 1900 παρουσιάζουσι διαφορὰν ἐπὶ πλέον 4,553,296. Ἔχομεν, ὡς εἶπον ἤδη, γνωστὰς ἐν τῷ συνόλῳ αὐτῶν τὰς εἰσπράξεις τὰς γενομένας κατὰ τὸν λήξαντα μῆνα Ὀκτώβριον· αἱ εἰσπράξεις αὗται ἀνέρχονται εἰς 13,011,878· ἐπειδὴ δὲ κατὰ τὸ ἀντίστοιχον χρονικὸν διάστημα τοῦ 1899 εἰσεπράχθησαν ἐκ τῆς χρήσεως τοῦ 1899 δρχ. 11,028,938, ἔχομεν καὶ ἐκ τῶν εἰσπράξεων τοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου τῆς χρήσεως τοῦ 1900 πλεόνασμα δραχμῶν 1,982,939. Ἤτοι ἐν ὅλῳ αἱ εἰσπράξεις τῆς χρήσεως τοῦ 1900 μέχρι τῆς 31 Ὀκτωβρίου 1900 ὑπερέβησαν τὰς εἰσπράξεις τῶν ἀντιστοίχων δέκα μηνῶν τοῦ 1899 κατὰ δρ. 6,536,236. Τὸ ἀποτέλεσμα τῶν εἰσπράξεων τῶν δέκα πρώτων μηνῶν τῆς χρήσεως τοῦ 1900 σημειῶ μόνον ὡς ἁπλοῦν τεκμήριον, ὅπως μορφώσητε τὴν περὶ τούτου ἀσφαλῆ ὑμῶν πεποίθησιν καὶ κρίσιν, οὐχὶ ὡς ἀπόδειξιν βεβαίου πλεονάσματος, ἴσου ἴσως πρὸς τὸ ποσὸν τῶν ἐπὶ πλέον εἰσπράξεων, διότι εἶναι γνωστὸν, ὅτι κατὰ τὸ 1899 εἴχομεν δύο ἐκλογὰς, τὰς βουλευτικὰς καὶ τὰς δημοτικὰς, ἑπομένως εἶναι πιθανὸν, ὅτι ὡς ἐκ τούτου αἱ εἰσπράξεις κατὰ τὸ 1899 καθυστέρησαν· εἶναι ἐπίσης γνωστὸν, ὅτι ἐδόθη περισσοτέρα ὤθησις εἰς τὰς εἰσπράξεις κατὰ τὸ 1900, οὕτω δὲ κατωρθώθη νὰ ὑπάρχῃ τὸ πλεόνασμα τοῦτο. Τὸ πλεόνασμα τοῦτο τῶν εἰσπράξεων κατὰ τὸ 1900 ἤθελεν εἶσθαι βεβαίως ἀνώτερον, ἂν δὲν διετελοῦμεν κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο ὑπὸ ἐκτάκτως δυσμενεῖς ὡς πρὸς τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους συνθήκας, γνωστὰς εἰς πάντα τὸν περὶ τὰ οἰκονομικὰ ἡμῶν ἀσχολούμενον. Γνωστὴ εἶναι ἡ μείωσις τῶν τελωνειακῶν εἰσπράξεων· ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ 1900 ἀνεγράφη ποσὸν εἰσπράξιμον 32,500,000, εἶναι δὲ γνωστὸν, ὅτι μέχρι τοῦ Ὀκτωβρίου εἴχομεν ἔλλειμμα ἐκ δρ. 2,300,000. Ἐπίσης εἶναι γνωστὴ ἡ μείωσις τοῦ ἐσόδου τοῦ Δημοσίου ἀπὸ τὸν ἔγγειον φόρον τῆς σταφίδος, καὶ ἀπὸ τὸν ἐξαγωγικὸν δασμὸν τῆς σταφίδος τὸν εἰσπραττόμενον ἐν Ἑπτανήσῳ· ἡ παραγωγὴ εἶχεν ὑπολογισθῆ ἄνω τῶν 300 ἑκατομμυρίων, ἡ δὲ πραγματικὴ παραγωγὴ ὡς ἐκ τοῦ περονοσπόρου καὶ τῶν ἄλλων ἀτυχῶν περιστάσεων ἀνῆλθεν εἰς μόνον 100 ἑκατομμύρια ἑνετικῶν λιτρῶν. Ὡς γνωστὸν δέ, ὁ φόρος τοῦ Δημοσίου εἰσπράττεται οὐχὶ ἐπὶ τῆς ἀξίας, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ ποσοῦ τῆς σταφίδος. Μόνον ἐν Ἑπτανήσῳ εἰσπράττεται ἐπὶ τῆς ἀξίας, ἀλλὰ δυστυχῶς ἐκεῖ ἐπῆλθε μείζων ἡ καταστροφή. Δύο εἶναι αἱ νῆσοι αἱ παράγουσαι σταφίδα, ἡ Ζάκυνθος καὶ ἡ Κεφαλληνία· καὶ ἡ μὲν Ζάκυνθος, ἥτις εἶχε συνήθως παραγωγὴν 25,000,000, παρήγαγε μόλις δύο ἑκατομμύρια, ἡ δὲ Κεφαλληνία, ἡ ὁποία εἶχε συνήθως παραγωγὴν 14 ἑκατομμυρίων, παρήγαγε μόλις ἕν ἑκατομμύριον. Εἴχομεν ἑπομένως εἰς τὸ ἔσοδον τοῦτο ἔλλειμμα, περὶ τοῦ ὁποίου ποιήσομαι εἰδικωτέραν μνείαν βραδύτερον. Ἡ καταστροφὴ λοιπόν, ἡ ἐπελθοῦσα ἐκ τοῦ περονοσπόρου, ἔσχε τοῦτο τὸ ἀποτέλεσμα ὡς πρὸς τοὺς ὑπολογισμοὺς ἡμῶν. Οὐδεὶς δύναται νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι ἔβλαψε καὶ τὴν καθόλου οἰκονομίαν τῆς χώρας, διότι διὰ τοῦ ποσοῦ τοῦ ἐλάσσονος, τὸ ὁποῖον, ὡς ἔλεγον πρότερον, ἀνέρχεται εἰς τὸ ἓν τρίτον τοῦ ὑπολογιζομένου, εἰσαχθήσεται εἰς τὴν χώραν, ὡς ἐκ τῆς ὑπερτιμήσεως, χρῆμα κατά τι ἀνώτερον ἐκείνου, τὸ ὁποῖον ἤθελεν εἰσαχθῆ, ἂν δὲν ὑφίστατο ἡ παραγωγὴ τὴν καταστροφὴν ἐκ τοῦ περονοσπόρου. Ἀλλ’ ἡ ἐπελθοῦσα καταστροφὴ ἐκ τοῦ περονοσπόρου ἐπηρέασε τὰς εἰσπράξεις τοῦ Δημοσίου ἀφ’ ἑνός, ἀφ’ ἑτέρου δὲ καὶ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῶν ἐπαρχιῶν, εἰς τὰς ὁποίας ὁ περονόσπορος ἐπήνεγκε τελείαν σχεδὸν καταστροφήν. Ὡς εἶπον ἤδη, αἱ εἰσπράξεις τοῦ 1900 τῶν δέκα πρώτων μηνῶν ὑπερβαίνουν κατὰ 6,536,236 τὰς εἰσπράξεις τῶν ἀντιστοίχων μηνῶν τοῦ 1899, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψει καὶ τῶν μειώσεων τῶν τελωνειακῶν εἰσπράξεων καὶ τῶν τοῦ ἐγγείου φόρου τῆς σταφίδος. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐσημείωσα τοῦτο ὡς ἁπλοῦν τεκμήριον, εἰμὶ ἠναγκασμένος νὰ ἔλθω εἰς λεπτομερεστέραν ἐξέτασιν τῶν προσδοκωμένων ἀποτελεσμάτων, στηριζόμενος εἰς τὰς μέχρι τοῦ Ὀκτωβρίου γενομένας βεβαιώσεις καὶ εἰσπράξεις, εἰς τὰς εἰσπράξεις τῆς χρήσεως τοῦ 1899, καὶ εἰς τὰ γνωστὰ ἀποτελέσματα, τὰ ἐπενεγκόντα μειώσεις ἐπὶ τῶν προϋπολογισθέντων ἐσόδων τῆς χρήσεως τοῦ 1900. Οἴκοθεν ἐννοεῖται, ὅτι οὔτε ἐγὼ ἐνόμισα ἀναγκαῖον, οὔτε εἰς τὴν Βουλὴν εἶναι ἀναγκαῖον, νὰ ἀσχοληθῇ εἰς τὴν ἐξέτασιν ἐκείνων τῶν ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ, τὰ ὁποῖα ἀσήμαντον δύνανται νὰ παρουσιάσωσι ποσὸν διαφορᾶς, καθόσον τινὰ μὲν αὐτῶν δύνανται νὰ παρουσιάσωσι μείωσιν κατὰ τὴν λῆξιν τῆς χρήσεως, τινὰ δὲ τούτων αὔξησιν, οὕτω δὲ ἐπέρχεται ὁ συμψηφισμός. Δι’ αὐτὸ περιώρισα τὴν ἐξέτασιν εἰς τὰ κυριώτερα τῶν ἐσόδων καὶ ἐπ’ αὐτῶν θέλω ὑπολογίσει τὰς πιθανὰς μειώσεις τῶν προϋπολογισθέντων διὰ τὸ 1900 ἐσόδων. Ἄρχομαι ἀπὸ τῶν ἀμέσων φόρων. αʹ) Ἔγγειος φόρος σταφίδος. Ὑπελογίσθη ὡς ἀνελευσόμενον τὸ ἔσοδον τοῦτο εἰς δραχ. 4,970,000. Κατὰ τὰς μέχρι τοῦδε εἰσπράξεις καὶ τὰς πληροφορίας τῶν ἁρμοδίων ἀρχῶν, αἱ εἰσπράξεις ἐκ τοῦ ἐσόδου τούτου θέλουσιν ἀνέλθει εἰς 1,646,745. Ὥστε ὑπολογίζεται ἐκ τοῦ ἐσόδου τούτου μείωσις ἐκ δραχ. 3,223,255. βʹ) Ὑπολογίζεται ἐπίσης μείωσις ἐκ τοῦ ἐξαγωγικοῦ δασμοῦ τῆς σταφίδος, τοῦ ἐπιβαλλομένου ἐν Ἑπτανήσῳ· τὸ ἐκ τούτου ἔσοδον ὑπελογίσθη ὡς ἀνελευσόμενον εἰς δραχμὰς 1,080,000, ἡ δὲ πιθανὴ εἴσπραξις εἰς δρ. 691,392, ὥστε ὑπολογίζεται μείωσις ἐκ δραχ. 388,608. γʹ) Εἰς τὰ εἰσαγωγικὰ τέλη ὑπολογίζω μείωσιν τῶν εἰσπράξεων ἐκ δραχ. 2,500,000. Ἐν τῷ προϋπολογισμῷ ἀνεγράφη τὸ ἐκ τῶν εἰσαγωγικῶν τελῶν ἔσοδον ὡς ἀνελευσόμενον εἰς δραχμὰς 32,500,000, ἐκ τῶν μέχρι τοῦδε ὅμως εἰσπράξεων καὶ ἐξ ὅσων ἔλαβον πληροφοριῶν ἐκ τῶν ἁρμοδίων ὑπαλλήλων περὶ τῶν ἀποτελεσμάτων τῶν δύο μηνῶν Ν)βρίου καὶ Δ)βρίου, ταῦτα θέλουσιν ὑπερβῆ κατά τι τὰ 30 ἑκατομμύρια. Ἀποδεχόμενος ὡς πιθανωτάτην τὴν εἴσπραξιν δρ. 30,000,000, ὑπολογίζω ἐκ τούτου μείωσιν ἐκ δραχ. 2,500,000. δʹ) Ὡς πρὸς τὸ ἔσοδον τὸ προερχόμενον ἐκ τοῦ δικαιώματος ἐπὶ τοῦ καταναλισκομένου καπνοῦ, παρουσιασθήσεται διαφορά τις, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἰδιαιτέρως νομίζω ἀναγκαῖον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς. Ὑπελογίσθη ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐσόδων τοῦ 1900 ὡς εἰσπράξιμον ἐκ τούτου ἔσοδον τὸ ποσὸν τῶν 7,432,000, ἐπὶ τῇ βάσει καταναλώσεως καπνοῦ ἐξ ὀκάδων 1,280,000. Αἱ εἰσπράξεις αἱ ἤδη γνωσταὶ εἰς τὴν ταμιακὴν ὑπηρεσίαν ὑπερβαίνουσι τὸ ποσὸν τοῦτο· ἀλλὰ τὸ πλεονάζον δὲν εἶναι ὁλόκληρον ἔσοδον τοῦ Δημοσίου, διότι ἐξ αὐτοῦ πρέπει ν’ ἀφαιρεθῇ τὸ ποσοστὸν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι καθωρισμένον διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τῶν δανείων τῶν σιδηροδρόμων Πειραιῶς–Λαρίσης καὶ Πύργου– Μελιγαλᾶ, καὶ τὸ ὁποῖον ποσὸν, ὡς εἶπον ἤδη, δὲν πρόκειται νὰ παραμένῃ ἐν τῷ δημοσίῳ ταμείῳ, ἀλλὰ θὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, ὅπως καὶ τὸ τοῦ ἑπομένου ἔτους καὶ τῶν μεθεπομένων ἐτῶν. Ἑπομένως ἐξεταστέον τὸ εἰσπράξιμον ποσὸν οὐχὶ ἐκ τοῦ ποσοῦ τῶν δραχμῶν, ἀλλ’ ἐκ τοῦ ποσοῦ τῶν ὀκάδων. Ὑπελόγισα ὡς ποσὸν καπνοῦ καταναλωθησόμενον κατὰ τὸ 1900 τὸ ποσὸν ὀκάδων 1,280,000· ἀλλὰ τὸ ποσὸν τοῦτο, ὡς ἐξάγεται ἐκ τῶν μέχρι τοῦδε ἀποτελεσμάτων, δὲν θέλει ἐν ὅλῳ καταναλωθῆ. Ἡ ἐλάττωσις δὲν ὀφείλεται μόνον εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ηὐξήθη ὁ φόρος κατὰ δραχ. 2.20 τὴν ὀκᾶν, ἀλλ’ ἀποδίδεται κυρίως εἰς τὴν κακὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῶν ἐπαρχιῶν ἐκείνων, ἐν αἷς ἐπήνεγκε καταστροφὴν ὁ περονόσπορος. Ἡ κατανάλωσις τοῦ καπνοῦ ἠλαττώθη, ἐπὶ παραδείγματι, ἐν Πάτραις καὶ Πύργῳ, ὅπου μεγίστη ἐγίνετο κατανάλωσις καπνοῦ κατὰ τοὺς μῆνας ἰδίως τῆς συγκομιδῆς τοῦ σταφιδοκάρπου, ὅτε ἐγίνετο ἐκεῖ μεγίστη συγκέντρωσις ἐργατικοῦ πληθυσμοῦ, ἥτις ἐφέτος δὲν ἐγένετο. Ὑπολογίζω λοιπὸν ἐπελευσομένην μείωσιν, ἔχων ὑπ’ ὄψιν τὰ ἀποτελέσματα τὰ μέχρι τέλους Ὀκτωβρίου καὶ τὰς τῶν ἁρμοδίων πληροφορίας περὶ τῶν δύο μηνῶν, αἱ ὁποῖαι παρουσιάζονται σχετικῶς εὐοίωνοι, διότι, ἐνῷ ἀπὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου παρετηρήθη μείωσις ἐπὶ τοῦ ποσοῦ τῶν ὀκάδων, τὸν Ὀκτώβριον καὶ τὸ πρῶτον δεκαήμερον τοῦ Νοεμβρίου ἔχομεν αὔξησίν τινα· ὡς ἐκ τούτου ὑπολογίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἀντὶ 1,280,000 ὀκάδων νὰ καταναλωθῶσι κατὰ τὸ 1900 ὀκάδες 1,154,926. Κατ’ ἀκολουθίαν ὑπολογίζω ἐκ τούτου μείωσιν τοῦ ἐσόδου ἐκ δρ. 733,430. εʹ) Ὅ,τι γίνεται εἰς τὸν καπνόν, γίνεται καὶ εἰς τὸ σιγαρόχαρτον, διότι ταῦτα εἶναι ἀρρήκτως συνδεδεμένα· ἑπομένως ἐκ τοῦ σιγαροχάρτου ὑπολογίζεται μείωσις ἐκ δραχ. 180,178. Καὶ ϛʹ) Ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1900 ἐψηφίσθη ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἐντὸς τοῦ ἔτους ἐφαρμογῆς τοῦ νέου ἀστυνομικοῦ νόμου. Ὡς ἐκ τούτου εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ 1900 εἶχεν ὑπολογισθῆ πᾶσα ἡ δαπάνη διὰ τὸν ἱματισμὸν τῶν ἀστυφυλάκων καὶ τῶν ἐνωμοταρχῶν· ἐπειδὴ δὲ ἡ τοιαύτη δαπάνη προκαταβάλλεται ὑπὸ τοῦ Δημοσίου καὶ ἀποδίδεται εἰς αὐτὸ ἐκ κρατήσεων ἐπὶ τοῦ μισθοῦ τῶν ἀνδρῶν τῆς ἀστυφυλακῆς, ὑπελογίσθη ὡς ἔσοδον ἐκ τούτου τὸ ποσὸν δραχ. 389,160. Ἡ κράτησις ὅμως αὕτη περιωρίσθη εἰς τὴν ὑπάρχουσαν ἀστυφυλακήν, καὶ ὡς ἐκ τούτου ὑπολογίζεται μείωσις τοῦ ἐσόδου τούτου κατὰ δραχ. 200,000. Αἱ μειώσεις αὗται ἀνέρχονται εἰς τὸ ποσὸν δρ. 7,325,477. Ἀλλ’ ἐνῷ ὑπολογίζομεν ἀφ’ ἑνὸς μείωσιν ἐπὶ ὡρισμένων ἐσόδων ἐπὶ τοῦ προϋπολογισθέντος ποσοῦ αὐτῶν, ὀφείλομεν νὰ ὑπολογίσωμεν ἀφ’ ἑτέρου καὶ τὰς πιθανὰς αὐξήσεις ἐπί τινων ἐκ τῶν προϋπολογισθέντων ἐσόδων. Αἱ αὐξήσεις αὗται καθίστανται μᾶλλον ἢ πιθαναὶ ἐκ τῶν βεβαιώσεων καὶ εἰσπράξεων τῶν 10 πρώτων μηνῶν τοῦ λήγοντος ἔτους, ἐκ τῶν εἰσπράξεων τῆς χρήσεως τοῦ 1899 καὶ ἐκ τῶν πληροφοριῶν τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας. Περὶ τῶν αὐξήσεων τούτων ὀφείλω νὰ μεταδώσω εἰς τὴν Βουλὴν λεπτομερεῖς πληροφορίας. Αʹ) Ἡ ἐπὶ τοῦ προϋπολογισθέντος ποσοῦ τῶν ἐσόδων τοῦ Κεφαλαίου Αʹ τῶν ἀμέσων φόρων ὑπολογιζομένη αὔξησις ἀνελεύσεται εἰς δραχ. 1,651,000. 1) Τὸ ἔσοδον ἐκ τοῦ φόρου τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν προϋπελογίσθη ὡς ἀνελευσόμενον εἰς δρ. 2,180,000· ἐβεβαιώθη μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου ποσὸν ἐκ δραχ. 2,721,673, εἰσεπράχθη δὲ ποσὸν ἐκ δρ. 205,079. Κατὰ τὴν χρῆσιν τοῦ 1899 ἐβεβαιώθησαν δρ. 2,592,341, εἰσεπράχθησαν δὲ δρ. 2,021,252. Αἱ εἰσπράξεις καθ’ ὅλην τὴν χρῆσιν 1900 θέλουσι βεβαίως ὑπερβῆ τὰ 2,300,000. Ὡς ἐκ τούτου ὑπολογίζω αὔξησιν ἐκ δραχ. 120,000. 2) Ὁ φόρος τῶν περιβολίων προϋπελογίσθη ὡς ἀνελευσόμενος εἰς δραχ. 30,000. Μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου λήγοντος ἔτους ἐβεβαιώθη μὲν ποσὸν δραχ. 55,206, εἰσεπράχθη δὲ ποσὸν δρ. 6,232. Κατὰ τὴν χρῆσιν τοῦ 1899 ἐβεβαιώθησαν δραχ. 60,884, εἰσεπράχθησαν δὲ 32,220. Αἱ μέχρι τῆς λήξεως τῆς χρήσεως 1900 εἰσπράξεις ὑπολογίζονται ἀνώτεραι τῶν δραχμῶν 45,000. Ὡς ἐκ τούτου ὑπολογίζω αὔξησιν ἐπὶ τοῦ προϋπολογισθέντος ποσοῦ ἐκ δραχ. 15,000. 3) Ὁ φόρος τῶν βοσκησίμων γαιῶν προϋπελογίσθη ὡς ἀνελευσόμενος εἰς δραχ. 100,000. Μέχρι τέλους παρελθόντος Σεπτεμβρίου ἐβεβαιώθησαν δρ. 8,306, εἰσεπράχθησαν δὲ δραχμαὶ 2,445. Κατὰ τὴν χρῆσιν τοῦ 1899 ἐβεβαιώθησαν δρ. 251,470, εἰσεπράχθησαν 166,606. Αἱ εἰσπράξεις μέχρι τῆς λήξεως τῆς χρήσεως 1900 ὑπολογίζονται ὡς ἀνελευσόμεναι εἰς δραχ. 220,000 τοὐλάχιστον· ὡς ἐκ τούτου ὑπολογίζω αὔξησιν ἐκ δραχ. 120,000. 4) Ὁ φόρος τοῦ ἐλαίου προϋπελογίσθη ὡς ἀνελευσόμενος εἰς δραχμὰς 1,700,000. Σήμερον ἔχομεν βεβαιωμένα τὰ ἀποτελέσματα τοῦ φόρου τούτου, ὑπερβαίνοντα τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 2,150,000, γνωστοῦ ὄντος, ὅτι δὲν ἀπομένουσι καθυστερήσεις ἐκ τῆς ἐνοικιάσεως τοῦ ἐγγείου ἐπὶ τοῦ ἐλαίου φόρου. Οὕτως ἔχομεν βεβαίαν αὔξησιν ὑπερβαίνουσαν τὸ ποσὸν τῶν δραχ. 450,000. 5) Ὁ ἐπὶ τῶν σύκων φόρος προϋπελογίσθη ὡς ἀνελευσόμενος εἰς δραχ. 460,000. Μέχρι τέλους παρελθόντος Σεπτεμβρίου εἰσεπράχθησαν δραχ. 141,441. Κατὰ τὰς βεβαιώσεις τῶν ἁρμοδίων, εἰσεπραχθήσεται ἔτι ποσὸν δραχ. 380,000, καὶ οὕτω θὰ ἔχωμεν ἐν ὅλῳ ἐκ τοῦ φόρου τούτου μέχρι τῆς λήξεως τῆς χρήσεως ποσὸν δραχμῶν 520,000. Ὡς ἐκ τούτου ὑπολογίζω αὔξησιν ἐκ δρ. 60,000. Κατὰ τὴν χρῆσιν τοῦ 1899 ἐβεβαιώθησαν καὶ εἰσεπράχθησαν δρ. 408,175. 6) Ὁ φόρος ἐπὶ τῶν Λακωνικῶν προϊόντων προϋπελογίσθη ὡς ἀνελευσόμενος εἰς δρ. 37,000, ἡ ἐκ τούτου δὲ εἴσπραξις ὑπολογίζεται, ὡς ἐκ τῆς εὐφορίας τῶν ἐλαιῶν, ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὡς ἀνελευσομένη εἰς τὸ ποσὸν 67,000. Ὡς ἐκ τούτου ὑπολογίζω αὔξησιν ἐκ δρ. 30,000. 7) Ὁ φόρος ἐπὶ τῶν ἐπιτηδευμάτων προϋπελογίσθη ὡς ἀνελευσόμενος εἰς δραχ. 3,400,000. Μέχρι τέλους τοῦ μηνὸς Σεπτεμβρίου λήγοντος ἔτους ἐβεβαιώθησαν δραχ. 3,151,791, εἰσεπράχθησαν δὲ 2,419,022. Γνωστὸν ἤδη εἶναι, ὅτι μέχρι τέλους Ὀκτωβρίου λήγοντος ἔτους ἐβεβαιώθη ἐκ τοῦ φόρου τούτου διὰ τὴν χρῆσιν τοῦ 1899 ποσὸν δραχ. 4,020,617, καὶ εἰσεπράχθη ποσὸν δραχ. 3,478,813. Ὡς ἐκ τῶν συνταχθέντων συμπληρωτικῶν φορολογικῶν καταλόγων καὶ τῶν συνταχθησομένων ἔτι ὑπολογίζεται βασίμως, ὅτι μέχρι τῆς λήξεως τῆς χρήσεως θέλουσιν ἔτι βεβαιωθῆ δραχμαὶ 754,209, εἰσπραχθῆ δὲ 1,186,978, ἤτοι αἱ εἰσπράξεις θέλουσιν ἀνέλθει ἐν ὅλῳ εἰς 3,606,000. Ὡς ἐκ τούτου ὑπολογίζω αὔξησιν ἐκ δρ. 206,000. 8) Ὁ φόρος τῶν οἰκοδομῶν προϋπελογίσθη ὡς ἀνελευσόμενος εἰς τὸ ποσὸν δραχμῶν 2,500,000. Μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου ἐβεβαιώθη μὲν ποσὸν δραχ. 2,360,803, εἰσεπράχθη δὲ ποσὸν μόνον δραχ. 124,934. Ἡ καθυστέρησις εἰς τὰς βεβαιώσεις καὶ εἰσπράξεις τοῦ φόρου τούτου προῆλθεν ἐκ τῆς περὶ τὴν κατάρτισιν τῶν φορολογικῶν καταλόγων βραδύτητος. Ἡ πενταετὴς φορολογικὴ περίοδος, δι’ ἣν συντάσσεται ὁ κατάλογος τῶν οἰκοδομῶν, ἤρξατο ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους 1899. Ἡ περὶ τὴν σύνταξιν τῶν φορολογικῶν καταλόγων καὶ ἐκδίκασιν τῶν κατ’ αὐτῶν ἐνστάσεων ἐπελθοῦσα βραδύτης, ἰδίως ὡς πρὸς τὰς μεγαλοπόλεις, ἔσχεν ὡς ἀποτέλεσμα ν’ ἀποσταλῶσιν οἱ περὶ τούτου κατάλογοι εἰς τοὺς Ταμίας κατὰ τὴν λῆξιν τῆς Αʹ ἑξαμηνίας τοῦ λήγοντος ἔτους, ὡς ἐκ τούτου δὲ ἐπροτιμήθη ἡ εἴσπραξις τῶν καθυστερούντων τῆς χρήσεως τοῦ 1899. Ἐπειδὴ δὲ οἱ κατάλογοι οὗτοι δὲν περιλαμβάνουσι τὰς ἀνεγερθείσας οἰκοδομὰς ἀπὸ τὰς ἀρχὰς τοῦ ἔτους 1899, συνετάχθησαν συμπληρωτικοὶ κατάλογοι, οἵτινες δὲν κατέστησαν εἰσέτι ὁριστικοί. Ὑπολογίζεται ὅμως, ὅτι ὁ μὲν βεβαιωθησόμενος φόρος μέχρι τῆς λήξεως τῆς χρήσεως ἀνελεύσεται εἰς δραχ. 3,600,000, ὁ δὲ εἰσπραχθησόμενος εἰς δραχ. 3,000,000 τοὐλάχιστον, γνωστοῦ ὄντος, ὅτι μέχρι τέλους τοῦ Ὀκτωβρίου λήγοντος ἔτους εἰσεπράχθη ἐκ τοῦ φόρου τούτου τῆς χρήσεως 1899 ποσὸν δραχ. 2,776,140, καθυστερεῖτο δὲ ποσὸν δραχ. 580,322. Ὡς ἐκ τούτου ὑπολογίζω τὴν ἐκ τοῦ φόρου τούτου αὔξησιν ὡς ἀνελευσομένην εἰς δρ. 500,000 τοὐλάχιστον. 9) Ὁ φόρος ἐπὶ τῶν ἀνωνύμων ἑταιρειῶν προϋπελογίσθη ὡς ἀνελευσόμενος εἰς δρ. 250,000. Μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου ἐβεβαιώθη ποσὸν δρ. 132,862, καὶ εἰσεπράχθη ὅμοιον ποσόν. Αἱ τῆς χρήσεως τοῦ 1899 εἰσπράξεις ἐκ τοῦ φόρου τούτου ἀνῆλθον εἰς τὸ ποσὸν δρ. 416,900, οὐδεὶς δὲ λόγος δικαιολογεῖ τὴν ἐπὶ ἔλαττον εἴσπραξιν κατὰ τὸ λῆγον ἔτος. Σημειωτέον, ὅτι ὁ φόρος οὗτος βεβαιοῦται καὶ εἰσπράττεται, κατὰ τὸ πλεῖστον, μετὰ τὴν 31 Δ)βρίου τοῦ οἰκείου ἔτους. Ὡς ἐκ τούτου ὑπολογίζω αὔξησιν ἐκ τοῦ ἐσόδου τούτου τοὐλάχιστον δρ. 150,000. Ὥστε αἱ ἐπὶ τῶν ἀμέσων φόρων βασίμως ὑπολογιζόμεναι αὐξήσεις ἀνέρχονται εἰς τὸ ποσὸν δρ. 1,651,000. Βʹ) Τὸ ἔσοδον ἐκ τοῦ χαρτοσήμου ὑπελογίσθη ὡς ἀνελευσόμενον εἰς τὸ ποσὸν δραχ. 10,500,000. Εἰσεπράχθησαν μέχρι τέλους τοῦ μηνὸς Σεπτεμβρίου λήγοντος ἔτους δραχμαὶ 8,232,676. Κατὰ τοὺς μῆνας Ὀκτώβριον, Νοέμβριον καὶ Δεκέμβριον τοῦ παρελθόντος ἔτους 1899 εἰσεπράχθησαν 3,150,000. Οὐδενὸς λόγου δικαιολογοῦντος ἐλάσσονας εἰσπράξεις, ὑπολογίζεται ἡ εἴσπραξις τοῦ λήγοντος ἔτους ὡς ἀνελευσομένη εἰς τὸ ποσὸν δραχμῶν 11,382,676. Ὡς ἐκ τούτου ὑπολογίζω αὔξησιν ἐκ δρ. 880,000. Γʹ) Ὑπερβάλλοντα τέλη χαρτοσήμου. Τὸ ἐκ τούτων ἔσοδον προϋπελογίσθη ὡς ἀνελευσόμενον εἰς δραχ. 170.000. Μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου λήγοντος ἔτους εἰσεπράχθησαν δρ. 339,617. Λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν εἰσπράξεων τῶν ὑπολειπομένων τριῶν μηνῶν, κατ’ ἀναλογίαν τῶν κατὰ τοὺς ἀντιστοίχους μῆνας τοῦ 1899 εἰσπραχθέντων, ὑπολογίζεται ἡ εἴσπραξις τοῦ λήγοντος ἔτους 1900 ὡς ἀνελευσομένη εἰς τὸ ποσὸν δρ. 439,617. Ὡς ἐκ τούτου ὑπολογίζω αὔξησιν ἐκ δρ. 270,000. Δʹ) Τέλη μερισματαποδείξεων ἀνωνύμων ἑταιρειῶν. Τὸ ἐκ τούτων ἔσοδον ὑπελογίσθη ὡς ἀνελευσόμενον εἰς δραχ. 100,000. Μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου εἰσεπράχθησαν δραχ. 45,016. Λαμβανομένων ὑπ’ ὄψει τῶν εἰσπράξεων τῆς χρήσεως τοῦ 1899, καὶ οὐδενὸς λόγου δικαιολογοῦντος τὴν μείωσιν τῶν εἰσπράξεων τοῦ ἐσόδου τούτου κατὰ τὸ 1900, ὑπολογίζω αὔξησιν ἐκ δραχμῶν 45,000. Εʹ) Προξενικὰ τέλη. Τὸ ἐκ τούτων ἔσοδον ὑπελογίσθη ὡς ἀνελευσόμενον εἰς δραχμὰς (εἰς χρυσὸν) 530,000. Εἰσεπράχθησαν μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου 373,670. Ἀλλὰ κατὰ τὸ λῆγον ἔτος ἐτέθη εἰς ἐνέργειαν ὁ νέος περὶ Προξενικῶν Ἀρχῶν νόμος, δι’ οὗ ηὔξησαν τὰ προξενικὰ τέλη. Καὶ κατὰ μὲν τὸ 1901 ἡ ἐκ τούτου αὔξησις ὑπελογίσθη εἰς δρ. 130,000 εἰς χρυσόν. Κατὰ τὸ λῆγον ὅμως ἔτος, ἐπειδὴ ὁ νόμος δὲν ἐφηρμόσθη ἀπὸ τὰς ἀρχὰς αὐτοῦ, ὑπολογίζω μόνον αὔξησιν ἐκ δραχμῶν 100,000. Ϛʹ) Γραμματόσημα καὶ ἐπιστολικὰ δελτάρια. Τὸ ἐκ τούτων ἔσοδον ὑπελογίσθη ὡς ἀνελευσόμενον εἰς τὸ ποσὸν δρ. 2,200,000. Μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου εἰσεπράχθησαν δρ. 1,387,158. Ἡ ὑπολογιζομένη ὅμως εἴσπραξις τῶν ὑπολειπομένων τριῶν μηνῶν, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψει τῶν εἰσπράξεων τοῦ παρελθόντος ἔτους καὶ τῆς παρατηρουμένης προϊούσης αὐξήσεως, δυνάμει τοῦ τελευταίως ψηφισθέντος νόμου, ἀνελεύσεται εἰς δραχ. 900,000. Ὡς ἐκ τούτου ὑπολογίζω αὔξησιν ἐκ δραχ. 50,000. Ζʹ) Ποινικὰ ἔξοδα. Τὸ ἐκ τούτων ἔσοδον ὑπελογίσθη ὡς ἀνελευσόμενον εἰς δραχ. 850,000. Μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου εἰσεπράχθησαν δραχ. 505,604. Ἡ κατὰ τοὺς ὑπολοίπους μῆνας μέχρι τῆς λήξεως τῆς χρήσεως εἴσπραξις ὑπολογίζεται ἀνωτέρα τῶν 600,000. Ἐκ τοῦ ἐσόδου τούτου τῆς χρήσεως τοῦ 1899 εἰσεπράχθησαν μέχρι τέλους Ὀκτωβρίου τοῦ λήγοντος ἔτους δραχ. 1,055,677 ἐπὶ βεβαιωθέντος ποσοῦ δραχ. 2,440,316. Οὐδεὶς λόγος δύναται νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν πιθανότητα, ὅτι αἱ εἰσπράξεις τοῦ 1900 θέλουσιν εἶσθαι κατώτεραι. Ὡς ἐκ τούτου ὑπολογίζω αὔξησιν δραχ. 200,000. Ηʹ) Πρόσθετα τέλη ὑπερημερίας. Τὸ ἐκ τούτων ἔσοδον ὑπελογίσθη ὡς ἀνελευσόμενον εἰς δραχ. 200,000. Αἱ μέχρι τέλους Ὀκτωβρίου λήγοντος ἔτους εἰσπράξεις τῆς χρήσεως τοῦ 1899 ἀνῆλθον εἰς δρ. 386,797. Ὡς ἐκ τούτου ὑπολογίζω αὔξησιν ἐκ δραχ. 50,000 τοὐλάχιστον. Θʹ) Ἀντισηκώματα κληρωτῶν. Τὸ ἐκ τούτων ἔσοδον ὑπελογίσθη ὡς ἀνελευσόμενον εἰς δρ. 1,400,000. Αἱ ἐκ τῆς ληξάσης χρήσεως 1899 εἰσπράξεις ἀνῆλθον εἰς τὸ ποσὸν δραχ. 1,700,000. Ὡς ἐκ τούτου ὑπολογίζω αὔξησιν ἐκ δραχ. 150,000 τοὐλάχιστον. Ιʹ) Σταθμικὰ καὶ μετρικὰ δικαιώματα. Τὸ ἐκ τούτων ἔσοδον ὑπελογίσθη ὡς ἀνελευσόμενον εἰς δραχ. 115,000. Κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1900 δὲν εἶχεν ἔτι ἐπιψηφισθῆ ὁ νόμος περὶ ἐκκαθαρίσεως τῶν παλαιῶν χρεῶν, δι’ οὗ κατηργήθη ἀπὸ τοῦ ἔτους τούτου ἡ ὑπὲρ τῆς στρατιωτικῆς ἀστυνομίας εἰσφορὰ τῶν δήμων, ὅστις συνεπάγεται τὴν ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου εἴσπραξιν τῶν σταθμικῶν καὶ μετρικῶν δικαιωμάτων. Ἐκ μόνου τοῦ δήμου Πειραιῶς θὰ εἰσπράξῃ τὸ Δημόσιον δραχμὰς 100,000. Ὑπολογίζω δὲ τὴν ἐξ ὅλων τῶν ἄλλων δήμων τοῦ Κράτους εἴσπραξιν ὡς ἀνελευσομένην εἰς τὸ ποσὸν δραχμῶν 50,000 τοὐλάχιστον. ΙΑʹ) Ἀντίτιμον πυρείων. Προϋπελογίσθη τὸ ἐκ τούτου ἔσοδον ὡς ἀνελευσόμενον εἰς δραχ. 1,200,000. Αἱ εἰσπράξεις τοῦ λήξαντος ἔτους 1899 ἀνῆλθον εἰς δρ. 1,241,773. Αἱ τοῦ λήγοντος ὅμως ἔτους ὑπολογίζονται κατά τι ἀνώτεραι, καθόσον αἱ μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου ἀνῆλθον εἰς τὸ ποσὸν εἰσπραχθέντων καὶ βεβαιωθέντων ἐκ δρ. 856,115, εἰσπραχθέντων δέ, ἀλλὰ μὴ βεβαιωθέντων, δρ. 131,814, ἤτοι ἐν ὅλῳ δρ. 987, 929, αἱ δὲ τῶν ὑπολειπομένων τριῶν μηνῶν ὑπολογίζονται ὡς ἀνελευσόμεναι εἰς τὸ ποσὸν 350,728. Ὡς ἐκ τούτου ὑπολογίζω αὔξησιν ἐκ μόνον δραχ. 100,000. ΙΒʹ) Πετρέλαιον. Ὑπελογίσθη εἰσπράξιμον ποσὸν εἰς δραχμὰς 5,490,000. Εἰσεπράχθη μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου ποσὸν εἰσπραχθὲν καὶ βεβαιωθὲν ἐκ δρ. 2,632,812, εἰσπραχθὲν δέ, ἀλλὰ μὴ βεβαιωθέν, ἐντὸς τοῦ ἰδίου μηνὸς δρ. 1,538,943, ἤτοι ἐν ὅλῳ 4,171,755. Ὑπολογίζεται δὲ ἡ εἴσπραξις τῶν ὑπολειπομένων τριῶν μηνῶν ὡς ἀνελευσομένη εἰς τὸ ποσὸν δραχμῶν 2,265,051. Αἱ κατὰ τὸ λῆξαν ἔτος 1899 εἰσπράξεις ἀνῆλθον εἰς τὸ ποσὸν δραχμῶν 5,742,000, ἀλλ’ αἱ τοῦ ἔτους τούτου ὑπολογίζονται ἀνώτεραι, συμφώνως καὶ πρὸς τὰς βεβαιώσεις τῆς ἐπὶ τῶν ὑπεγγύων προσόδων ἑταιρείας. Ὡς ἐκ τούτου ὑπολογίζω αὔξησιν ἐκ δραχ. 900,000. ΙΓʹ) Ἅλας. Τὸ ἐκ τούτου ἔσοδον ὑπελογίσθη ὡς ἀνελευσόμενον εἰς δραχ. 2,768,750. Μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου εἰσεπράχθη καὶ ἐβεβαιώθη ποσὸν ἐκ δρ. 1,463,954, εἰσεπράχθη δέ, χωρὶς νὰ βεβαιωθῇ, ἐντὸς τοῦ μηνὸς 455,571, ἤτοι ἐν ὅλῳ δραχμαὶ 1,919,525· αἱ εἰσπράξεις ὅμως τῶν τριῶν ὑπολειπομένων μηνῶν ὑπολογίζονται ὡς ἀνελευσόμεναι, ἕνεκεν τῆς κατὰ τὸν χρόνον τοῦτον πραγματοποιουμένης ἁλίσεως τοῦ ἐλαιοκάρπου, εἰς τὸ ποσὸν δραχμῶν 1,000,000. Ὑπολογίζω ἑπομένως πιθανὴν αὔξησιν τὸ ποσὸν 150,000. ΙΔʹ) Ἔσοδον ἐξ ἐκποιήσεως δημοσίων κτημάτων. Τὸ ἐκ ταύτης ἔσοδον ὑπελογίσθη ὡς ἀνελευσόμενον εἰς τὸ ποσὸν δρ. 1,051,600. Ὡς ἐκ τῆς γενομένης προόδου εἰς τὴν ἐργασίαν τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν ὀφειλομένων ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου περὶ διανομῆς τῶν ἐθνικῶν γαιῶν, τὰ βεβαιωθέντα ἐκ τοῦ ἐσόδου τούτου ἐξικνοῦνται μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 2,000,000. Αἱ ὑπολογιζόμεναι δὲ μέχρι τῆς λήξεως τῆς χρήσεως εἰσπράξεις ἐξιχθήσονται μέχρι τοῦ ποσοῦ τοῦ 1,500,000 τοὐλάχιστον. Ὡς ἐκ τούτου ὑπολογίζω αὔξησιν ἐκ δρ. 400,000. ΙΕʹ) Κρατήσεις μισθῶν ὑπαλλήλων. Τὸ ἐκ τούτων ἔσοδον ὑπελογίσθη ὡς ἀνελευσόμενον εἰς δραχ. 1,000,000. Τὰ εἰσπραχθέντα ἐκ τοῦ ἐσόδου τούτου κατὰ τὴν λήξασαν χρῆσιν τοῦ 1899 ἀνῆλθον εἰς τὸ ποσὸν δραχ. 1,262,464. Ὡς ἐκ τούτου ὑπολογίζω αὔξησιν δραχ. 260,000. ΙϚʹ) Ἀπρόβλεπτα ἔσοδα. Τὸ ἐκ τούτων ἔσοδον ὑπελογίσθη ὡς ἀνελευσόμενον εἰς δραχ. 115,000. Μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου λήγοντος ἔτους εἰσεπράχθησαν δραχ. 1,036,451. Ὡς ἐκ τούτου ὑπολογίζω βεβαίαν ἐκ τοῦ ἐσόδου τούτου αὔξησιν ἐκ δραχ. 1,000,000. Καὶ ΙΖʹ) Ἔσοδον παρελθουσῶν χρήσεων ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου ͵ΒΧϚΔʹ περὶ ἐκκαθαρίσεως καὶ ἀνανεώσεως τῶν παλαιῶν χρεῶν δὲν προϋπελογίσθη, καθόσον ὁ νόμος οὗτος ἐψηφίσθη μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἡ ἀρξαμένη ἤδη ὅμως ἐργασία πρὸς ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου τούτου καὶ ἡ ἐκ τοῦ νόμου προκύπτουσα ὑποχρέωσις τοῦ καταλογισμοῦ τῆς πρώτης δόσεως εἰς πίστωσιν τῆς χρήσεως τοῦ 1900 παρέχουσιν ἀσφαλέστατα τεκμήρια, ὅτι αἱ ἐκ τοῦ ἐσόδου τούτου εἰσπράξεις θέλουσιν ὑπερβῆ τὸ ποσὸν δραχ. 1,200,000. Ὑπολογίζω ὅμως ὡς πιθανώτατον ἔσοδον ἐκ δραχ. 1,000,000. Ὥστε τὸ ὅλον τῶν βασίμως ὑπολογιζομένων αὐξήσεων ἐπὶ τοῦ προϋπολογισθέντος ποσοῦ τῶν μνημονευθέντων ἐσόδων τῆς χρήσεως 1900 ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν δρ. 7,256,000. Περιωρίσθην εἰς τὰς πιθανωτάτας αὐξήσεις ἐπὶ τῶν ἐν τῷ προϋπολογισμῷ ἀναγραφέντων ποσῶν τῶν ἐσόδων τοῦ 1900, παρέλιπον δὲ πολλὰς αὐξήσεις λόγῳ τῆς μικρότητος τῶν ἀριθμῶν καθ’ ἕκαστον ἄρθρον. Ὡς ὅμως παρατηρεῖτε, τὸ προσδοκώμενον βασίμως ποσὸν αὐξήσεων τῶν προϋπολογισθέντων ἐσόδων καλύπτει τὸ ποσὸν τῶν ὑπολογιζομένων μειώσεων ἐπὶ τῶν προϋπολογισθέντων ἐσόδων τοῦ αὐτοῦ ἔτους. Ὥστε δυνάμεθα βασίμως νὰ ὑπολογίσωμεν, ὅτι τὸ ποσὸν τῶν προϋπολογισθέντων διὰ τὴν χρῆσιν τοῦ 1900 ἐσόδων ἐκ δρ. 112,206,849 πραγματοποιηθήσεται ὁλόκληρον. Ἀλλ’ ὅπως κρίνωμεν ἀσφαλῶς περὶ τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς χρήσεως τοῦ 1900, ὀφείλομεν νὰ ἐξετάσωμεν καὶ τὰ πραγματοποιηθησόμενα εἰς βάρος τῆς χρήσεως ταύτης ἔξοδα. Διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς χρήσεως 1900 ἐχορηγήθησαν πιστώσεις ἐκ δραχ. 112,049,279, ἐχορηγήθησαν δὲ διὰ νόμων καὶ Β. Διαταγμάτων ἀναπληρωματικαὶ καὶ ἔκτακτοι πιστώσεις ἐκ δραχ. 2,039,189, ἤτοι αἱ κεχορηγημέναι πιστώσεις ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1900 ἀνέρχονται εἰς τὸ ποσὸν δραχ. 114,088,468. Ἔχομεν ἤδη ὡρισμένας ἐκ τούτων πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐκ τῶν προτέρων καταδεδικασμέναι εἰς ἀχρηστίαν, ἕνεκα τῆς μὴ ἐφαρμογῆς τινων ἐκ τῶν ψηφισθέντων νόμων, τοῦ νόμου περὶ ἀστυνομίας, τοῦ νόμου περὶ τῶν νέων Πρωτοδικείων, τῆς μὴ πραγματοποιήσεως τῆς πιστώσεως, ἥτις διὰ νόμου ἐψηφίσθη, διὰ μισθὸν καὶ ἀποζημίωσιν τῶν ξένων ὀργανωτῶν τοῦ στρατοῦ καὶ τοῦ ναυτικοῦ, καὶ τῆς μὴ πραγματοποιήσεως τῶν ψηφισθεισῶν πιστώσεων δι’ ἔργα τινά, τὰ ὁποῖα δὲν ἐξετελέσθησαν. Αἱ ἀδιάθετοι πιστώσεις ὑπολογίζονται μετὰ τοῦ μετριωτέρου ὑπολογισμοῦ εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 6,400,000. Τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν αἱ ἀδιάθετοι πιστώσεις, κατὰ τοὺς ὑπολογισμούς, οἱ ὁποῖοι ὑπὸ τὴν προσωπικὴν ἐποπτείαν τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ἐγένοντο, θ’ ἀφήσωσιν ἀδιάθετον ποσὸν τοὐλάχιστον 3,000,000.

§9Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ἔχετε λεπτομερείας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν;

§10ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω τὸν πίνακα αὐτῶν, τὸν ὁποῖον δὲν συνεκόμισα μετ’ ἐμοῦ, ἐπειδὴ εἶναι πολὺ ὀγκώδης· ἀλλ’ ὅταν ἐκδηλώσῃ τις τῶν κ. κ. Βουλευτῶν τοιαύτην ἐπιθυμίαν, θέλω τὸν καταθέσει εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς. Εἶναι ἤδη γνωστόν, ὅτι μόνον τὸ κεφάλαιον τῶν πιστώσεων, τῶν ἀφορωσῶν εἰς τὰ ἔξοδα τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, παρουσιάζει ποσὸν ἀδιάθετον ἐκ δραχ. 2,000,000 περίπου. Τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης αἱ ἀδιάθετοι πιστώσεις ἀνέρχονται εἰς δραχ. 450,000· τῆς Παιδείας εἰς δρ. 330,000· τῶν Ἐξωτερικῶν εἰς δρ. 40,000· τῶν Στρατιωτικῶν εἰς δρ. 800,000· τῶν Ναυτικῶν εἰς 800,000 καὶ τῶν Οἰκονομικῶν εἰς 1,000,000. Ἤτοι τὸ ὅλον τῶν ἀδιαθέτων πιστώσεων ἐκ τῶν κεχορηγημένων εἰς βάρος τῆς χρήσεως τοῦ 1900 θέλει ὑπερβῆ τὸ ποσὸν τῶν δραχ. 6,420,000. Οὐδεμία δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἀμφιβολία, ὅτι τὸ ποσὸν τῶν ἀδιαθέτων πιστώσεων τῆς χρήσεως τοῦ 1900 ἔσται ἀνώτερον τῶν 6,420,000, διότι ἔχομεν ἤδη τ’ ἀποτελέσματα τῶν ἐννέα πρώτων μηνῶν τοῦ 1900, ἔχομεν δὲ γνωστὸν τὸ ποσὸν τῶν ἀδιαθέτων πιστώσεων τῆς χρήσεως τοῦ 1899, εἰς βάρος τῆς ὁποίας δὲν εἶχεν ἀναγραφῆ διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νέου ἀστυνομικοῦ νόμου καὶ τῶν νέων Πρωτοδικείων, εἰμὴ μόνον τὸ τέταρτον τῆς εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1900 ἀναγραφείσης πιστώσεως. Κατ’ ἀκολουθίαν, ἐὰν τὸ ποσὸν τοῦτο ἀφαιρέσωμεν ἐκ τοῦ ποσοῦ τῶν πιστώσεων τοῦ 1900 ἐκ δραχ. 114,088,468, ἔχομεν πιστώσεις πραγματοποιηθησομένας ἐξ 107,668,468. Ἀφοῦ γινώσκομεν ἤδη ὁποίας θὰ ἔχωμεν μειώσεις ἐκ τῶν προϋπολογισθέντων ἐσόδων τοῦ 1900, ἀφοῦ γινώσκομεν ἐπίσης ὁπόσας θὰ ἔχωμεν αὐξήσεις ἐκ τῶν προϋπολογισθέντων ἐσόδων τῆς αὐτῆς χρήσεως, πρὸς δὲ καὶ ὁπόσας θὰ ἔχωμεν ἀδιαθέτους πιστώσεις ἐκ τῆς χρήσεως ταύτης, δυνάμεθα νῦν ἀσφαλῶς νὰ κρίνωμεν περὶ τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς χρήσεως τοῦ 1900. Ἔσοδα προϋπολογισθέντα 112,206,849, αἱ ὑπολογιζόμεναι μειώσεις τῶν προϋπολογισθέντων ἐσόδων τοῦ 1900 συμψηφίζονται πρὸς τὰς ὑπολογιζομένας βασίμως αὐξήσεις, ὥστε δύνασθε ἀσφαλῶς νὰ ὑπολογίσητε τὸ ποσὸν τῶν ἐσόδων, τὸ προϋπολογισθὲν ὡς πραγματοποιηθησόμενον. Τὰ ἔξοδα ὑπελογίσθησαν εἰς 114,008,468, ἐὰν δ’ ἐξ αὐτῶν ἐκπέσητε τὰ 6,420,000, ἤτοι τὸ ποσὸν τῶν ὑπολογιζομένων ἀδιαθέτων πιστώσεων τῆς χρήσεως ταύτης, θὰ ἔχητε ἔξοδα ἐκ δραχ. 107,668,468. Ἐὰν ταῦτα συγκρίνητε πρὸς τὰ 112,206,349, θὰ εὑρεθῆτε πρὸ ἐλλείμματος; Κατὰ τὴν ἀντίληψιν τὴν ἐμήν, ὑπάρχει διαφορὰ τῶν ἐσόδων ἐπὶ πλέον ἐκ δραχ. 4,538,381· ἀλλ’ ἐγὼ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι πιθανὸν νὰ διέλθωμεν πᾶσαν τὴν χρῆσιν τοῦ 1900 ἄνευ ἀναπληρωματικῶν ἢ ἐκτάκτων πιστώσεων, διότι γνωστὸν εἶναι, ὅτι ἐν τῷ προϋπολογισθέντι ποσῷ διὰ τὴν συναλλαγματικὴν διαφορὰν τῶν εἰς χρυσὸν πληρωνομένων ἐξόδων, ἰδίᾳ δὲ διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ δημοσίου χρέους, εἶναι δυνατὸν νὰ παρουσιασθῇ ἀνάγκη ἀναπληρωματικῶν πιστώσεων, οὐχὶ μεγάλου ποσοῦ, διότι ὁ μέσος ὅρος ἐν τῷ προϋπολογισμῷ ὑπελογίσθη πρὸς δρ. 1.60 τὸ φράγκον, ὁ μέσος δὲ ὅρος τῆς πρώτης ἑξαμηνίας ἀνῆλθεν εἰς 1.65, τῆς δευτέρας δὲ ἑξαμηνίας θὰ ἦναι 1.57 ἢ 1.58, ὥστε θὰ ὑπάρξῃ διαφορὰ δύο ἢ τριῶν λεπτῶν ἐπὶ 14,500,000. Εἶναι δυνατὸν καὶ ἄλλων τινῶν ἀναπληρωματικῶν πιστώσεων νὰ παρουσιασθῇ ἀνάγκη. Ἐν γένει ὑπολογίζω, ὅτι εἶναι πιθανὸν νὰ λάβωμεν ἀνάγκην ἀναπληρωματικῶν πιστώσεων μέχρι δραχ. 2,000,000. Καὶ ταύτην ὅμως ἂν ὑπολογίσωμεν, θὰ ἔχητε πάντοτε διαφορὰν τῶν ἐσόδων ἐπὶ πλέον. Ἀλλ’ οὔτε εἰς τοῦτο νομίζω ἀναγκαῖον νὰ ἐπιμείνω. Ὅσον καὶ ἂν ἐπεθύμουν νὰ εὑρεθῶ σύμφωνος καὶ πρὸς τοὺς μᾶλλον ἀπαισιοδόξους, δύναμαι οὐχ ἧττον νὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν γνώμην, ὅτι πάντως ἡ χρῆσις τοῦ 1900 θέλει κλείσει ἐν ἰσοζυγίῳ καὶ οὐχὶ ἐν ἐλλείμματι. Καὶ ὅταν ἦναι γνωστόν, ὅτι ἔχετε ἐκ τῶν ἀπροσδοκήτων καὶ ἀντιξόων καιρικῶν περιστάσεων ἐλλείμματα, τῶν ὁποίων δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ πρόβλεψις, ἐξ 7,000,000, νομίζω, ὅτι δύνασθε νὰ κρίνητε καὶ τὴν χρῆσιν τοῦ 1900 μᾶλλον εὐνοϊκῶς, διότι τὸ Κράτος κατορθοῖ καὶ ἐν τῇ χρήσει ταύτῃ καὶ ἐν τῷ ἔτει τούτῳ νὰ ἐξέλθῃ ἄνευ ἐλλείμματος. Ἡμεῖς δὲν ζητοῦμεν παρὰ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐπιείκειαν, οὔτε καὶ ἀπόλυτον δικαιοσύνην. Κατελόγισαν εἰς ἡμᾶς πολλὰ ἐλαττώματα, κατελόγισαν δὲ πρὸ πάντων ἕν, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς δεχόμεθα, ὅτι δὲν ἐπρονοήσαμεν τὰς θεομηνίας· εἶναι ἀληθῶς ἀρετὴ τῶν κυβερνώντων τὸ προνοεῖν, ἀλλὰ τὸ προνοεῖν τὰς θεομηνίας εἰς ἡμᾶς, τοὺς κατέχοντας σήμερον τὰ ἑδώλια τῶν Ὑπουργῶν, δὲν ἐδωρήθη ὑπὸ τοῦ Δημιουργοῦ. Ἐμέμφθησαν ἡμῶν ἰδίως ἐν τῷ Τύπῳ, ὅτι ἔπρεπε νὰ σκεφθῶμεν, ὅτι ἐνδέχεται νὰ εὑρεθῶμεν πρό τινος θεομηνίας, καὶ ἔπρεπε νὰ ὦμεν ἕτοιμοι ν’ ἀντιμετωπίσωμεν αὐτήν. Ἡμεῖς ὁμολογοῦμεν, ὅτι κατεχόμεθα ὑπὸ μιᾶς ἰδέας καθολικῆς, ὅτι δὲν πρέπει οἱ προϋπολογισμοὶ ἡμῶν νὰ παρουσιάζωνται στενοί, προτιμότερον δὲ εἶναι νὰ παρουσιάζωνται ὡς οἷόν τε εὐρεῖς. Εὐχόμεθα καὶ ἐπιθυμοῦμεν νὰ ἔχωμεν προϋπολογισμὸν παρουσιάζοντα πλεόνασμα ἐσόδων 10,000,000 τοὐλάχιστον. Μὲ τοιοῦτον προϋπολογισμὸν δυνάμεθα ν’ ἀντιμετωπίσωμεν πᾶσαν ἀπροσδόκητον καὶ ἀντίξοον περίστασιν. Ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ λησμονῆτε, ὅτι περιβαλλόμεθα ὑπὸ μεγάλων ἀναγκῶν, ὅτι ἡ χώρα ἡμῶν εὑρίσκεται ἐν τῷ σταδίῳ τῆς ἀναπτύξεώς της, καὶ ὅτι οὐ μόνον πάντες οἱ κλάδοι τῆς δημοσίας διοικήσεως χρήζουσι βελτιώσεως καὶ ἑπομένως μείζονος δαπάνης, ἀλλὰ πρὸ παντὸς ὁ στρατὸς ἡμῶν, τὸ ναυτικὸν ἡμῶν δὲν εἶναι δυνατὸν, ἐν ὅσῳ ἔχομεν ἐθνικὴν πολιτικὴν, νὰ παραμελῶνται, μηδεμιᾶς λαμβανομένης περὶ αὐτῶν προνοίας. Καὶ ὡς πρὸς μὲν τὰς ναυτικὰς ἡμῶν δυνάμεις ἐλήφθη, ὡς γνωστὸν, πρόνοια, ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ παράσχῃ εἰς ἡμᾶς ἢ τοὺς διαδόχους ἡμῶν τὴν εὐκαιρίαν νὰ συμπληρώσωμεν τὰς κατὰ θάλασσαν πολεμικὰς ἡμῶν δυνάμεις. Ὡς πρὸς δὲ τὰς κατὰ ξηρὰν πολεμικὰς ἡμῶν δυνάμεις δὲν δυνάμεθα ν’ ἀποκρύψωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπίσης σκέπτεται, διὰ τίνων μέσων εἶναι δυνατὸν νὰ προμηθευθῇ τὸ ἀναγκαῖον πολεμικὸν ὑλικόν· ἀλλὰ περὶ τοῦ κατὰ ξηρὰν στρατοῦ, τό γε νῦν, δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ ὑποβάλῃ τὸ προσῆκον νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλὴν, πρὶν ἢ ἡ Βουλὴ ψηφίσῃ τὸν νέον ὀργανισμὸν τοῦ στρατοῦ, νέον ὀργανισμὸν συνταχθησόμενον ὑπὸ τοῦ Γενικοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ στρατοῦ, καθορίζοντα τὰς βάσεις, ἐπὶ τῶν ὁποίων ὁ στρατὸς ἡμῶν εἶναι δυνατὸν νὰ βελτιωθῇ καὶ προαχθῇ. Εἶναι ἀληθὲς, ὅτι οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ἓξ Μεγάλων Δυνάμεων, οἱ ὁποῖοι τότε δὲν ἀπετέλουν τὴν νῦν Διεθνῆ Οἰκονομικὴν Ἐπιτροπὴν, ὑποβαλόντες εἰς τὰς ἑαυτῶν Κυβερνήσεις τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἐργασίας των ὡς πρὸς τὸν ἐκπονηθέντα ὑπ’ αὐτῶν νόμον τοῦ ἐλέγχου, ὑπέλαβον, ὅτι ἦτο εἰς αὐτοὺς ἐπιβεβλημένον νὰ καθορίσωσιν εἰς ἡμᾶς τὰ ὅρια τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων, καὶ ὡς ἐκ τούτου, πλὴν τῶν ἄλλων, τὰ ὁποῖα ἀνήγοντο ὄντως εἰς τὴν ἀποστολήν των, ἐν τῇ βίβλῳ ἐκείνῃ, περὶ τῆς ὁποίας καὶ ἐνταῦθα ἐγένετο λόγος, νομίζω παρὰ τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ ἐξ Ἀττικῆς κ. Δραγούμη καὶ ἄλλων ῥητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀναγράφουσιν, ὁποίους πρέπει νὰ ἔχωμεν προϋπολογισμοὺς ἐσόδων καὶ ἐξόδων ἀπὸ τοῦ 1898 μέχρι τοῦ 1903. Ἐν τῇ ἐκθέσει αὐτῶν ἀναγράφεται, ὅτι εἰς τὰ 1898 ὑπελογίζοντο τὰ ἔσοδα ἡμῶν εἰς 85,000,000, αἱ δὲ δαπάναι τῆς διοικήσεως εἰς 63,000,000, εἰς τὰ 1899 ἔσοδα δραχμῶν 89,000,000, δαπάναι δὲ διοικήσεως 63,551,000, εἰς τὰ 1900 ἔσοδα 92,598,000, δαπάναι δὲ διοικήσεως 63,851,000, εἰς τὰ 1901 ἔσοδα 95,557,000 καὶ ἔξοδα διοικήσεως 64,151,000, εἰς τὰ 1902 ἔσοδα 98,517,000, δαπάναι δὲ διοικήσεως δραχ. 64,451,000, καὶ εἰς τὰ 1903 ἀνεβίβασαν τὰ ἔσοδα μέχρις 100,266,000, ἀλλὰ τὰ ἔξοδα μένουσι πάντοτε περιοριζόμενα εἰς τὰ 64,751,000. Ὡς εἶπον ἤδη, οὐχὶ μόνον εἷς, ἀλλὰ πολλοὶ ῥήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐν τῇ παρελθούσῃ Συνόδῳ ἐμέμφθησαν ἡμᾶς, διότι ὑπεβάλομεν προϋπολογισμὸν παρουσιάζοντα ἔξοδα διοικήσεως ἀνώτερα τῶν ὑπὸ τῆς Διεθνοῦς Ἐπιτροπῆς ὑπολογισθέντων, συνεβούλευσαν δὲ ἡμᾶς νὰ προβῶμεν εἰς μείωσιν αὐτῶν, καὶ νὰ κατορθώσωμεν, ὅπως τὰ ἔξοδα τῆς διοικήσεως περιορισθῶσιν εἰς οὓς ἀριθμοὺς ἀνέγραψαν οἱ ἐπίτροποι τῶν ἓξ Μεγάλων Δυνάμεων· ἂν δὲ δὲν ἀπατῶμαι, ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀττικῆς Βουλευτὴς προέβη καὶ περαιτέρω, παρατηρήσας, ὅτι πρέπει νὰ ὑποβληθῶμεν εἰς νηστείαν, ἵνα δυνηθῶμεν νὰ ἄρωμεν τὸν διεθνῆ οἰκονομικὸν ἔλεγχον. Ἡμεῖς ὁμολογοῦμεν τὴν ἀδυναμίαν ἡμῶν πρὸς ἐπιτυχίαν τοῦ σκοποῦ τούτου, τὴν ἄμεσον τοὐλάχιστον· φρονοῦμεν δὲ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν τὰ ἔξοδα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα καθορίζουσιν οἱ κ. κ. ἀντιπρόσωποι, νὰ ἐπαρκῶσιν εἰς τὴν κανονικὴν λειτουργίαν τοῦ κυβερνητικοῦ μηχανισμοῦ καὶ εἰς τὰς ἀπαραιτήτους ἀνάγκας τῆς Πολιτείας. Ἀλλ’ ὑπάρχει καί τι ἕτερον, ὅτι προϋπελόγισαν τὰ ἔσοδα ἀσυγκρίτως κατώτερα τῶν πραγματικῶν, πρὸς εἴσπραξιν δὲ τῶν πραγματικῶν ἐσόδων ἀπῃτεῖτο καὶ αὔξησις τῶν δαπανῶν. Ἀλλὰ δὲν ἦτο μόνον τοῦτο. Ἔπρεπε νὰ σκεφθῇ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι εἶχε δύο καθήκοντα, τὸ καθῆκον πρῶτον τῆς ἀναδιοργανώσεως καὶ βελτιώσεως τῶν διαφόρων κλάδων τῆς διοικήσεως, καὶ τὸ καθῆκον νὰ εἰσαγάγῃ μεταρρυθμίσεις εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸν στρατὸν ἡμῶν, πρὸς ἐπιτυχίαν δὲ τοῦ τελευταίου τούτου ὤφειλε νὰ σκεφθῇ εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ἀστυνομίαν ἡμῶν, τουτέστι τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν καὶ τάξιν. Πάντα δὲ ταῦτα δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γένωνται, εἰμὴ διὰ προσθήκης δαπανῶν. Ἀναγκαίως λοιπὸν ὑπέβαλε καὶ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1899 καὶ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1900, οἵους ὑπέβαλεν αὐτοὺς, καὶ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1901, οἷον ὑποβάλλει αὐτὸν σήμερον, πέποιθε δὲ, ὅτι δὲν θέλει εὑρεθῆ, ὅπως δὲν εὑρέθη εἰς τὰ 1899, ἐν ἐλλείμματι, ὅπως φρονεῖ, βασιζομένη εἰς τὰ πράγματα, ὅτι δὲν θέλει εὑρεθῆ κατὰ τὸ 1900. Ἑπομένως δὲν ὑφίσταται ὁ φόβος, τὸν ὁποῖον ὁ εὐγενὴς ξένος διπλωμάτης ἐξεδήλωσε, καὶ τὸν ὁποῖον δὲν παρέλιπον νὰ ἐκδηλώσωσι καί τινες τῶν ἀντιπολιτευομένων Βουλευτῶν, ὅτι πρὸς κάλυψιν τῶν ἐλλειμμάτων δυνατὸν νὰ ἐπιζητήσωμεν τὴν πραγματοποίησιν τοῦ δανείου τῶν 20,000,000 φράγκων. Δύνανται νὰ ὦσιν ἥσυχοι, ὅτι δὲν θέλομεν εὑρεθῆ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐπικαλεσθῶμεν τὴν ἄδειαν τῶν εὐεργετίδων Δυνάμεων, ἵνα μεταχειρισθῶμεν τὸ δάνειον τοῦτο πρὸς κάλυψιν ἐλλειμμάτων.

§11ΝΕΓΡΗΣ. Δύνασθε νὰ μᾶς εἴπητε τὰ ἔξοδα τῆς διοικήσεως τοῦ 1899;

§12ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριος σκοπὸς τῆς ἀγορεύσεώς μου εἶναι, ὡς γινώσκετε, ἡ ὑποβολὴ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1901 καὶ ἡ παροχὴ ἐξηγήσεων ἐπ’ αὐτοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ 1899, εἶναι πολὺ εὔκολον νὰ εὕρῃ τις τὰς σχετικὰς πληροφορίας, ἀναγινώσκων τὴν κατάστασιν, ἥτις εἶναι προσηρτημένη εἰς τὸ τεῦχος τοῦ Προϋπολογισμοῦ.

§13Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν διενεμήθη εἰσέτι κατάστασις ἄλλη εἰς ἡμᾶς, εἰμὴ μόνον ἐκείνη, ἥτις παριστᾷ τὰ εἰσπραχθέντα ἔσοδα καὶ τὰ πληρωθέντα ἔξοδα μέχρι τῆς 31 Ἰουλίου 1900. Ἡ κατάστασις αὕτη μοὶ φαίνεται ὅτι συνετάχθη ἐν σπουδῇ, καὶ διὰ τοῦτο ὑποθέτω, ὅτι ἐκ παραδρομῆς δὲν ἐσημειώθησαν πάντα τὰ πραγματοποιηθέντα ἔξοδα, διότι δὲν δύναμαι νὰ πείσω ἐμαυτὸν, ὅτι μέχρι τῆς 31 Ἰουλίου 1900 δὲν εἶχε πληρωθῆ ἡ δευτέρα δόσις τῶν τόκων καὶ χρεωλυσίων τοῦ δανείου, κατὰ τοὺς νόμους περὶ συμβιβασμοῦ καὶ ἐλέγχου, ἐνῷ εἴχομεν διέλθει καὶ τὸν Ἰούλιον μῆνα τοῦ ἑπομένου ἔτους, καὶ ἐνῷ γνωστὸν τυγχάνει, ὅτι αἱ πληρωμαὶ αὗται γίνονται ἐμπροθέσμως. Τῳόντι ἡ κατάστασις αὕτη ἀναφέρει, ὅτι ἐπληρώθη ποσὸν δραχ. 13,227,395.78, ἐνῷ βεβαίως δὲν δύναται νὰ ἦναι τόσον μόνον τὸ πληρωθὲν ποσόν. Δὲν ὁμιλῶ περὶ ἄλλων σφαλμάτων, τὰ ὁποῖα εὑρίσκει τις ἐν τῇ καταστάσει ταύτῃ, ἐν ᾗ π. χ. βεβαιοῦται ἐν μὲν τῇ σελίδι 832, ὅτι τὰ προϋπολογισθέντα ἔσοδα ἀνήρχοντο εἰς δρ. 103,418,273,44, ἐν δὲ τῇ σελίδι 820, ὅτι ταῦτα ἀνέρχονται εἰς δρ. 107,085,658. Βεβαίως τοιοῦτοι ἀριθμοὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁδηγήσωσι τὸν ἀναγνώστην εἰς τὴν εὕρεσιν τῆς ἀληθείας.

§14ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατάστασιν τοῦ Ἰουλίου καὶ τὴν πρὸ ταύτης, ἦτο φυσικὸν, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μὴ γινώσκῃ τὰς λεπτομερείας, οὐδὲ τὰ τυπογραφικὰ λάθη, διότι, ὡς γινώσκουσι πάντες οἱ διατελέσαντες Ὑπουργοὶ τῶν Οἰκονομικῶν, αἱ καταστάσεις αὗται συντάσσονται παρὰ τοῦ Ταμιακοῦ Τμήματος. Ἀλλ’ ὅτε ἐπρόκειτο νὰ συνταχθῇ ἡ κατάστασις τοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου τοῦ 1899, ἐπειδὴ αὕτη ἐπρόκειτο νὰ χρησιμεύσῃ ὡς προσωρινὸς ἀπολογισμὸς τῆς χρήσεως τοῦ 1898, ἔδωκα τὴν ἀπαιτουμένην προσοχὴν, καὶ οὕτω, ἐν τῇ καταστάσει, ἣν θέλετε ἀναγνώσει, θέλετε εὕρει, ὅτι δὲν ὑπάρχουσι τοιαῦτα λάθη. Ἐπὶ τῶν ἀφορώντων εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1901 δὲν θ’ ἀπασχολήσω διὰ μακρῶν τὴν Βουλὴν, διότι ἐκ τοῦ τεύχους, τὸ ὁποῖον διανεμηθήσεται ὑμῖν, θέλετε ἀναγνώσει τοὺς λόγους, ὧν ἕνεκεν ἐπῆλθεν αὔξησις εἰς ὡρισμένα ἔσοδα, μείωσις δὲ εἰς ἕτερα· ἐκ τῶν ἐκθέσεων δὲ ἑνὸς ἑκάστου τῶν Ὑπουργείων θέλετε ἀνεύρει τοὺς λόγους, ὧν ἕνεκα ἐπῆλθον εἰς τὰς πιστώσεις τῶν Ὑπουργείων μεταβολαὶ ἐπὶ πλέον ἢ ἐπὶ ἔλαττον. Ὡς ἐκ τούτου περιορίζομαι μόνον εἰς σύγκρισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1901 πρὸς τὸν ἀπολογισμὸν τοῦ 1896 καὶ οὐχὶ πρὸς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1896. Ὁ ἀπολογισμὸς τοῦ 1896 καὶ διὰ τὴν Διεθνῆ Ἐπιτροπὴν ἐχρησίμευσεν ὡς ἀφετηρία σκέψεων καὶ ὑπολογισμῶν. Τὸ 1896 ἦτο τὸ τελευταῖον ἔτος πρὸ τοῦ ἀτυχοῦς πολέμου, καὶ ὑπελήφθη ὡς ἔτος ὁμαλόν, παρουσιάζον καὶ τῶν ἐξόδων καὶ τῶν ἐσόδων τὴν κατάστασιν ὡς οἷόν τε κανονικήν. Ἀλ’ ὄχι μόνον εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Διεθνοῦς Ἐλέγχου ἐχρησίμευσεν ὡς ἀφετηρία συγκρίσεως ὁ ἀπολογισμὸς τοῦ 1896, ἀλλὰ καὶ εἰς πολλοὺς τῶν ῥητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τῶν ἀγορευσάντων κατὰ τὴν τελευταίαν ἔκτακτον Βουλευτικὴν Σύνοδον, ὅτε συνεζητεῖτο ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1900. Ὅπως ἀποφύγωμεν τὰς πολλὰς ἀφαιρέσεις ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1901 καὶ τοῦ ἀπολογισμοῦ τοῦ 1896, ἐνόμισα ἀναγκαῖον ν’ ἀφήσω κατὰ μέρος τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ δημοσίου χρέους, διότι εἰς ταύτην, ὡς γινώσκετε, παρουσιάζεται μεγίστη διαφορὰ μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1896 καὶ τῶν ἐτῶν 1899, 1900 καὶ 1901· ἔκρινα ἐπίσης ἀναγκαῖον νὰ ἀφαιρέσω ἐκ τῆς συγκρίσεως καὶ τὰς συντάξεις, διότι καὶ εἰς ταύτας παρουσιάζεται διαφορὰ αἰσθητή. Κατὰ τὸ 1896 ἡ δι’ αὐτὰς πίστωσις ἀνήρχετο εἰς 5,120,000, ἀνέρχεται δὲ νῦν εἰς 6,520,000. Ἀφῄρεσα τὰς ἀποδόσεις, τὰς ἀφῄρεσα δὲ ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1901 καὶ ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν καὶ τὸν ἀπολογισμὸν τοῦ 1896. Ἀφῄρεσα καὶ τὰ ἔξοδα τῶν κεκλεισμένων καὶ διαγεγραμμένων χρήσεων, διότι, ὡς γνωστὸν, ταῦτα παραλλάσσουσιν ἀναλόγως τῆς κληρονομίας τοῦ παρελθόντος. Δὲν εἶναι δαπάναι τοῦ οἰκείου ἔτους, ἀλλὰ δαπάναι ἀπορρέουσαι ἐκ περιστάσεων ἀνωμάλων, ὧν ἕνεκεν ἔξοδά τινα ἀναγόμενα εἰς προϋπολογισμοὺς παρελθόντων ἐτῶν δὲν ἀνεγνωρίσθησαν καὶ δὲν ἐπληρώθησαν ἐγκαίρως. Ἐπὶ τῇ βάσει ταύτῃ ὁ ἀπολογισμὸς τοῦ 1896 παρουσιάζει ἔξοδα διοικήσεως 59,496,150. Κατὰ τοὺς αὐτοὺς ὅρους ἐξεταζόμενος ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1901 παρουσιάζει δαπάνας διοικήσεως 65,488,198. Τουτέστιν ὑπάρχει διαφορὰ μεταξὺ αὐτῶν ἐκ δραχ. 5,990,000. Δέον νὰ ληφθῇ πρωτίστως ὑπ’ ὄψιν ἡ διαφορά, ἡ ὁποία ὑφίσταται πάντοτε μεταξὺ ἀπολογισμῶν καὶ προϋπολογισμῶν, διότι, ἐὰν καὶ ὡς πρὸς τὸ 1896 ὡς ἀφετηρίαν συγκρίσεως ἠθέλομεν λάβει τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1896, ἠθέλομεν ἔχει ἐπὶ πλέον 8,000,000. Διότι 98,000,000 εἶναι τὰ ἔξοδα τὰ διὰ τὴν χρῆσιν τοῦ 1896 προϋπολογισθέντα. Ἑπομένως δύνασθε νὰ ὑπολογίσητε, ὅτι ἀπὸ τὰς πιστώσεις τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1901 εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπομείνῃ ποσόν τι ἀδιάθετον καὶ νὰ καλύψῃ τὸ ποσὸν τῆς διαφορᾶς. Ἐπὶ τοῦ παρόντος ὅμως ἂς ἐξετάσωμεν, πόθεν προέρχεται ἡ διαφορὰ μεταξὺ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1901 καὶ τοῦ ἀπολογισμοῦ τοῦ 1896. Βεβαίως ἀνάγεται εἰς τὰ ἔξοδα διοικήσεως καὶ εἰσπράξεως τῶν δημοσίων ἐσόδων διαφορὰ ἐκ δραχ. 1,092,000. Ἀνάγεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν διαφορὰ 2,094,000. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης 1,016,000. Εἰς τὸ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν 1,354,000. Εἰς τὸ τῶν Στρατιωτικῶν 154,000. Εἰς τὸ τῶν Ναυτικῶν 297,000. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν 417,000, καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν 199,000. Ἂς ἐξετάσωμεν διατὶ ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν ἐξόδων διοικήσεως καὶ εἰσπράξεως τῶν ὑπολογιζομένων εἰς τὸ 1901 καὶ τῶν ἐξόδων διοικήσεως καὶ εἰσπράξεως, τὰ ὁποῖα κατεβλήθησαν διὰ τὴν χρῆσιν τοῦ 1896. Θὰ εὕρητε τὴν διαφορὰν τόσῳ πρόχειρον, ὥστε οὐδεὶς νὰ δικαιῶται νὰ ὑπολάβῃ, ὅτι ὑπῆρξε προσθήκη δαπανῶν. Διότι ἔχετε τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου περὶ οἰνοπνευμάτων. Εἰς τὰ 1896 ἐδαπανήθησαν δραχ. 2,700, εἰς δὲ τὰ 1901 ὑπολογίζεται πίστωσις ἐκ δρ. 24,000. Τοῦτο εἶναι ἐκ τῶν ἐσόδων, διὰ τὴν βεβαίωσιν καὶ εἴσπραξιν τοῦ ὁποίου καταβάλλεται ἀναγκαίως ἀνάλογος δαπάνη. Ἐκ τούτου ἡ διαφορὰ τῶν 21,000. Εἰς τὸ ἅλας ἔχομεν διαφορὰν 488,000, διότι εἰς τὰ 1896 κατεβλήθη δαπάνη 877,000, εἰς δὲ τὰ 1901 ὑπολογίζεται αὕτη εἰς δραχμὰς 1,366,054. Ὡς γινώσκετε, προσετέθησαν αἱ ἁλυκαὶ τῆς Ζακύνθου καὶ Κερκύρας, καὶ διὰ τὴν διαχείρισιν αὐτῶν ἀπαιτοῦνται μείζονες δαπάναι, καλυπτόμεναι ὑπὸ τῆς αὐξήσεως τοῦ ἐσόδου. Διὰ τὰ ἔξοδα τῶν μεταλλείων καὶ ὀρυχείων εἰς τὰ 1896 ἐδαπανήθησαν δρ. 158,092, εἰς τὰ 1901 ὑπολογίζεται δαπάνη ἐκ 379,545, ἤτοι ἐπὶ πλέον διαφορὰ δρ. 211,452. Πόθεν προέρχεται τοῦτο; Διότι ἡ σμύρις εἰς τὰ 1896 ἔδωκε πρόσοδον 400,000, εἰς τὰ 1901 ὑπολογίζεται εἰς 600,000. Ὡς γινώσκετε, ἕκαστος τόννος ἢ στατὴρ σμύριδος ἐν Νάξῳ ἔχει ἀντίστοιχα ἔξοδα συγκομιδῆς, μεταφορᾶς κλπ. Διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τῶν δασῶν ἔχομεν διαφορὰν δραχ. 111,000, διὰ τὰ δημόσια κτήματα 69,000, διότι ηὔξησαν ἀσυγκρίτως περισσότερον αἱ ἐκ τούτων πρόσοδοι τοῦ Δημοσίου. Διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων δραχ. 165,000. Οὕτως ἔχετε διαφορὰν δρ. 1,078,000, αἱ ὁποῖαι ἀναγκαίως προσετέθησαν, διότι εἶναι ἄμεσον παρακολούθημα τῆς αὐξήσεως τῶν ἐσόδων. Δὲν δύναταί τις νὰ εἴπῃ, ὅτι ὑπῆρξαν ὑπολογισμοὶ πολυτελείας ἢ αὐξήσεως δαπανῶν ἀδικαιολόγητοι, διότι καὶ ὁ Ὑπουργὸς, ὁ διαχειρισάμενος τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ ἔτους 1896, ἤθελε πράξει τὸ ἴδιον, ὡς καὶ οἱοσδήποτε ἄλλος. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν εἶναι προφανὴς ὁ λόγος τῆς διαφορᾶς· διότι εἰς τὰ 1896 ἐδαπανήθησαν διὰ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν 2,593,000, ὑπολογίζονται δὲ διὰ τὸ 1901 δρ. 4,471,000, δηλ. ἐπὶ πλέον 1,878,000. Ὁ λόγος, δι’ ὃν ὑπολογίζονται ἀνώτεραι πιστώσεις κατὰ τὸ 1901, εἶναι γνωστός· πρόκειται νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νέος ἀστυνομικὸς νόμος, τοῦ ὁποίου τὴν ἐφαρμογὴν ἡ Κυβέρνησις θεωρεῖ ἐπιβαλλομένην ἐκ τοῦ λόγου τῆς βελτιώσεως τῆς δημοσίας ἀσφαλείας καὶ τάξεως, καὶ τοῦ ὁποίου τὴν ἐφαρμογὴν ἀνέστειλε δι’ οὓς λόγους ἐν καιρῷ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θέλει εἴπει ὑμῖν. Διὰ τὴν δημοσίαν ὑγείαν, ἕνεκα γνωστῶν περιστάσεων, τὰ ἔξοδα ὑπολογίζονται κατὰ τὸ 1901 εἰς 38,000 περισσότερον. Διὰ τὴν γεωργίαν εἰς τὰ 1896 κατεβλήθησαν μόνον δραχμαὶ 45,000, ἐνῷ εἰς τὰ 1901 ὑπολογίζεται πίστωσις ἐκ δρ. 210,000. Διότι συνέστησαν γεωργικοὶ σταθμοί, συνεπείᾳ νόμου, ὃν ἐψήφισεν ἡ Βουλὴ, εἰσηγήσει προκατόχου Κυβερνήσεως. Εἶναι ἐπίσης τὰ ταχυδρομικὰ καὶ τηλεγραφικὰ, διὰ τὰ ὁποῖα κατὰ τὸ 1896 ἐδαπανήθησαν 2,318,276, κατὰ δὲ τὸ 1901 ὑπολογίζεται πίστωσις ἐκ δραχ. 3,298,390, ἤτοι ἐπὶ πλέον δραχ. 980,114. Ἡ προσθήκη αὕτη εἶναι παρακολούθημα τῆς αὐξήσεως τοῦ ἐσόδου ἐκ ταχυδρομικῶν, τηλεγραφικῶν καὶ τηλεφωνικῶν τελῶν. Ἐὰν ἐξετάσητε, ὁποῖαι ἦσαν αἱ εἰσπράξεις τοῦ 1896 ἐκ ταχυδρομικῶν καὶ τηλεγραφικῶν τελῶν, θέλετε εὕρει, ὅτι αὗται ἀνῆλθον εἰς τὸ ποσὸν δραχ. 2,800,000. Ὑπολογίζονται ὅμως αὗται σήμερον εἰς τὸ ποσὸν δραχ. 3,400,000. Ἐνῷ δὲ ἡ διαφορὰ αὕτη σχεδὸν καλύπτεται, διὰ τοῦ νέου νόμου, τοῦ τελευταίως ἐπιψηφισθέντος, κατωρθώθη νὰ χορηγηθῶσι μείζονες εὐκολίαι εἰς τὴν τηλεγραφικὴν καὶ ταχυδρομικὴν συγκοινωνίαν τῆς χώρας. Διὰ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν εἶναι ὡσαύτως γνωστοὶ οἱ λόγοι τῆς ἐπὶ πλέον διαφορᾶς κατὰ τὸ 1901. Διότι κατὰ τὸ 1901 ὑπολογίζονται αἱ γενόμεναι κατὰ τὸ τέλος τοῦ 1896 προσθῆκαι εἰς τοὺς μισθοὺς τῶν Πρεσβειῶν, διότι ηὐξήθη κατά τι ποσὸν ἡ πίστωσις διὰ τὰς γνωστὰς ἐξωτερικὰς δαπάνας, διότι τέλος ἀπεφασίσθη ἡ πλήρης ἐφαρμογὴ τοῦ νέου προξενικοῦ νόμου, ὅστις ἔχει ἀντίστοιχα ἔσοδα. Ὡς θέλετε ἴδει εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1901, ὑπελογίσθησαν ἔσοδα μείζονα ἐξ 130,000 εἰς χρυσὸν, καὶ ὁ ὑπολογισμὸς αὐτὸς εἶναι κατώτερος τοῦ πραγματικοῦ, διότι ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς ὑπολογίζει αὔξησιν τῶν ἐσόδων ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νέου νόμου μείζονα τῶν 130,000 φρ. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης εἶναι ἐπίσης γνωστοὶ οἱ λόγοι τῆς διαφορᾶς. Πρῶτον ἀνεγράφη ἐπὶ πλέον πίστωσις διὰ τὴν διατροφὴν τῶν καταδίκων καὶ ὑποδίκων ἐκ δρ. 300,000. Εἶναι ὡσαύτως γνωστὸν τὸ ποσὸν, καθ’ ὃ ηὔξησαν αἱ πιστώσεις τοῦ Ὑπουργείου τούτου ἕνεκα τῆς αὐξήσεως τοῦ μισθοῦ τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων καὶ τῆς καταργήσεως τῶν τρίτη τάξεως Εἰρηνοδικείων. Ἐπίσης καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐκπαιδεύσεως οἱ λόγοι εἶναι γνωστοί. Πρῶτον ὑπάρχει διαφορὰ ὡς πρὸς τὸ ποσὸν τῆς πιστώσεως, τῆς προωρισμένης εἰς ἀρωγὴν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῶν ἀπόρων δήμων διὰ τὴν στοιχειώδη ἐκπαίδευσιν. Εἰς τὸ ἔτος 1896 ὁ νόμος, ὅστις τῇ εἰσηγήσει τῆς κατὰ τὸ 1896 Κυβερνήσεως ἐπεψηφίσθη, δὲν εἶχεν ἐντελῶς ἐφαρμοσθῆ, τούτου δ’ ἕνεκεν ἐδαπανήθησαν μόνον 360,000, νῦν δὲ ὑπολογίζεται ἡ δαπάνη αὕτη ὡς ἀνελευσομένη εἰς 950,000. Ἀναγράφεται εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1901 νέα πίστωσις ἐκ δραχμῶν 115,000 διὰ τὴν γυμναστικήν. Νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει δευτέρα γνώμη, ὅτι ἔπρεπε νὰ εἰσαχθῇ ἡ γυμναστικὴ εἰς τὰ σχολεῖα. Καὶ ὑπὸ ἔποψιν ἐκπαιδεύσεως καὶ ὑπὸ ἔποψιν ὑγιεινῆς εἶναι ἀπαραίτητος ἡ γυμναστικὴ, ὡς ἐξυπηρετοῦσα τὴν πρόοδον τῆς σπουδαζούσης νεολαίας. Αὔξησίς τις ἀναγράφεται εἰς τὴν πίστωσιν διὰ τὰς ἀρχαιολογικὰς ἀνασκαφάς. Ἐπίσης σύστασις νέων Ἑλληνικῶν σχολείων εἰς πολλὰ μέρη ἦτο ἐνδεδειγμένη. Δὲν θέλω ἀπασχολήσει τὴν Βουλὴν ὡς πρὸς τὰς μικρὰς διαφορὰς, τὰς ὁποίας παρουσιάζουσι τὰ τρία Ὑπουργεῖα, Οἰκονομικῶν, Στρατιωτικῶν καὶ Ναυτικῶν, διότι τοὺς λόγους τῶν διαφορῶν τούτων εὑρήσετε ἐν τῇ εἰσαγωγικῇ ἐκθέσει. Ἐκ τούτων βλέπετε, ὅτι ἡ σύγκρισις πρὸς τὸν ἀπολογισμὸν τῆς χρήσεως τοῦ ἔτους 1896, περὶ ἧς τοσαύτας ἐγένετο λόγος, δὲν ἀποδεικνύει ὅτι οἱ προϋπολογισμοὶ τῶν ἐτῶν 1899, 1900 καὶ 1901 περιέλαβον δαπάνας πολυτελείας ἢ περιττὰς, καὶ ὅτι ἡ σύγκρισις πρὸς τὸν προϋπολογισμὸν τῆς χρήσεως τοῦ 1896 δὲν παρουσιάζει ἐπὶ πλέον διαφορὰν εἰς τὰ ἔξοδα τῆς διοικήσεως τῶν ἐτῶν 1899, 1900 καὶ 1901. Εἰμὶ ὅμως ἠναγκασμένος νὰ μὴ παραλίπω μίαν παρατήρησιν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε ἐπιτρέπεται ὑπὸ τῶν νόμων τῆς ἐξελίξεως νὰ φρονῶμεν, ὅτι ἐν διαστήματι 4 ἢ 5 ἐτῶν οὐδεμία ἔδει νὰ ὑπάρχῃ διαφορὰ ἐπὶ τῶν δημοσίων ἡμῶν δαπανῶν. Ἐξ ὅσων εἶπον ἤδη ὑμῖν, ἢ μᾶλλον ἐξ ὅσων ἀριθμῶν, ἐξηγμένων ἐκ τῶν δημοσίων καταστάσεων καὶ βιβλίων, μετέδωκα ἤδη ὑμῖν, προάγονται ἀβιάστως τὰ ἑξῆς ἀναμφισβήτητα συμπεράσματα: Ὁ ἀπολογισμὸς τῆς χρήσεως τοῦ 1899 παρουσιάζει πλεόνασμα ἐσόδων εἰσπραχθέντων πρὸς τὰ πληρωθέντα ἔξοδα ἐκ δραχμῶν 6,731,769. Ὁ ἀπολογισμὸς τοῦ 1900 ἐπὶ τῇ βάσει τῶν βεβαιώσεων καὶ εἰσπράξεων τῶν δέκα μηνῶν, ἤτοι μέχρι τέλους τοῦ Ὀκτωβρίου, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν εἰσπραχθέντων κατὰ τὸ 1899 κατὰ τὸ ὑπόλοιπον διάστημα τῆς χρήσεως, καὶ ἐπὶ τῇ βάσει ἐκτιμήσεων ἀσφαλεστάτων ὑπολογίζεται ὡς μέλλων νὰ παρουσιάσῃ περίσσευμα ἐκ δρ. 4,500,000. Ἐπειδὴ ὅμως πρόκειται περὶ ἐκτιμήσεων καὶ ὑπολογισμῶν, δύναμαι πάντως νὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν γνώμην, ὅτι θὰ λήξῃ ἐν ἰσοζυγίῳ. Αἱ βλέψεις καὶ ἐκτιμήσεις ἡμῶν ὡς πρὸς τὸν ὑποβληθέντα σήμερον προϋπολογισμὸν τοῦ 1901 στηρίζονται οὐχὶ ἐπὶ αὐθαιρέτων ὑπολογισμῶν, ἀλλ’ ἐπὶ τῶν πραγματοποιηθεισῶν βεβαιώσεων καὶ εἰσπράξεων τῶν δέκα πρώτων μηνῶν τῆς χρήσεως τοῦ 1900, καὶ ὡς πρός τινα τῶν ἐσόδων ἐπὶ τοῦ μέσου ὅρου τῶν παρελθόντων ἐτῶν. Παρουσιάζει νῦν περίσσευμα δρ. 3,000,000, πάντως ὅμως, ἐκτὸς ἀπροόπτου τινός, θὰ καταλήξῃ ἐν ἰσοζυγίῳ. Προάγεται ὅμως τὸ ἀναμφισβήτητον συμπέρασμα, ὅτι ἡ κατάστασις τῶν οἰκονομικῶν τοῦ Κράτους ἡμῶν οὐδὲν ἔχει τὸ ἀποθαρρυντικόν. Δὲν εὑρισκόμεθα πρὸ ἐλλειμμάτων, τὰ ὁποῖα εἶχον καταγγελθῆ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1900 ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς τῆς μειονοψηφίας τοῦ Κοινοβουλίου καὶ ὑπὸ τῶν διαφόρων ῥητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, καὶ περὶ τῶν ὁποίων ἡ δημοσιογραφία τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ φύλλα τινὰ τοῦ ἐξωτερικοῦ Τύπου τοσοῦτον ἐποιήσαντο θόρυβον, ἡμῶν στερουμένων τοῦ ἀπαιτουμένου πρὸς διάψευσιν αὐτῶν ὑλικοῦ χρόνου. Ὁ μελετῶν ἀμερολήπτως τὰ ἀφορῶντα εἰς τὴν πορείαν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως δὲν δύναται νὰ μὴ ὁμολογήσῃ, ὅτι αὕτη ἔσχεν ὡς ἀποτέλεσμα, ὅτι τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους ἠρέμα μὲν καὶ ἀθορύβως, ἀλλ’ ἀπαρεγκλίτως καὶ στερρῷ τῷ βήματι εἰσῆλθον εἰς ὁριστικὴν ἀνάρρωσιν. Ὁ ἀμερολήπτως ἐξετάζων τὰ καθ’ ἡμᾶς οὐδεμίαν θέλει διατηρήσει ἀμφιβολίαν, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἐξετέλεσε τὴν κυρίαν αὐτῆς ἀποστολὴν, ἀφορῶσαν εἰς τὴν περισυλλογὴν καὶ τὴν ἀνόρθωσιν τῶν δημοσίων ἡμῶν πραγμάτων, καὶ ὅτι εἰς οὐδένα τῶν ὅρων τοῦ μεταρρυθμιστικοῦ αὐτῆς προγράμματος θέλει καθυστερήσει. Ἐὰν δὲ αἱ ἀντίξοοι περιστάσεις τοῦ λήγοντος ἔτους, ἀπειλήσασαι διατάραξιν τοῦ οἰκονομικοῦ ἰσοζυγίου, ὑπεχρέωσαν τὴν Κυβέρνησιν ν’ ἀναβάλῃ κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο τὴν ἐφαρμογήν τινων ἐκ τῶν μεταρρυθμιστικῶν αὐτῆς νομοθετημάτων, οὐχ ἧττον εἶναι βέβαιον, ὅτι ἀπεφάσισεν ἤδη αὕτη τὴν πλήρη τούτων ἐφαρμογὴν ἀπὸ τοῦ ἐπιόντος ἔτους, ὅπερ παρουσιάζεται ὑπὸ οἰωνοὺς κρείσσονας, οὐδεμίαν καταλείποντας ἀμφιβολίαν, ὅτι τὰ οἰκονομικὰ μέσα τοῦ Κράτους ἔσονται πρὸς τοῦτο ἐπαρκῆ. Ὁ νόμος περὶ ἀστυνομίας, ὁ νόμος περὶ ἀναδιοργανώσεως τῆς προξενικῆς ἡμῶν ὑπηρεσίας, ὁ νόμος περὶ ταχυδρομείων καὶ τηλεγράφων θέλουσι πλήρως ἐφαρμοσθῆ κατὰ τὸ 1901. Τὴν δειχθεῖσαν δ’ ἤδη πρόνοιαν περὶ βελτιώσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ πολεμικοῦ ἡμῶν ναυτικοῦ διὰ τῆς συστάσεως τοῦ εἰδικοῦ Ταμείου τοῦ Ἐθνικοῦ Στόλου, θέλει παρακολουθήσει ἑτέρα πρόνοια περὶ βελτιώσεως τοῦ κατὰ ξηρὰν στρατοῦ ἡμῶν. Ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ἀστυνομικοῦ νόμου ἀποδίδει εἰς τὸν στρατὸν τοὺς εἰς τὴν ἀστυνομικὴν ὑπηρεσίαν ἀσχολουμένους ἀξιωματικούς, εἰς δὲ τὴν χωροφυλακὴν τοὺς ἐν τῇ ἀστυνομικῇ ὑπηρεσίᾳ ἀσχολουμένους ὑπερδισχιλίους ὑπαξιωματικοὺς καὶ χωροφύλακας. Ἡ συσταθεῖσα διὰ νόμου Γενικὴ Διοίκησις τοῦ στρατοῦ καὶ ὁ ἐκπονηθησόμενος ὑπ’ αὐτῆς ὀργανισμὸς τοῦ στρατοῦ παρέχουσιν ἀσφαλὲς τὸ ἐχέγγυον, ὅτι τὰ τοῦ στρατοῦ ἡμῶν θὰ εἰσέλθωσιν εἰς ὁριστικὴν βελτίωσιν, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ μελετώμενον ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως σχέδιον περὶ ἐξευρέσεως τῶν ἀναγκαίων πόρων διὰ τὴν προμήθειαν τοῦ ἀναγκαίου πολεμικοῦ ὑλικοῦ. Ὁ ἐπισκοπῶν ἀμερολήπτως τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους, τὰ οἰκονομικὰ τῆς χώρας ἐν γένει, καὶ τὰ κατ’ ἰδίαν οἰκονομικὰ, δὲν δύναται, κατὰ τὴν κρίσιν ἡμῶν, νὰ μὴ ὁμολογήσῃ, ὅτι ἡ Πατρὶς ἡμῶν δὲν εὑρίσκεται εἰς περιστάσεις τοιαύτας, ὥστε νὰ ἐγείρηται εὔλογος ἀμφιβολία περὶ τοῦ οἰκονομικοῦ μέλλοντος αὐτῆς. Οἱ ἀριθμοὶ, τοὺς ὁποίους μετέδωκα ἤδη ὑμῖν, ἂν δὲν δικαιολογῶσι τὸν ἐνθουσιασμόν, δημιουργοῦσιν ὅμως τὴν βεβαιότητα, ὅτι τὸ οἰκονομικὸν μέλλον τῆς χώρας ἡμῶν εἶναι εὐοίωνον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, οὐδαμόθεν ὑποστηρίζεται ἡ ἄκρα ἀπαισιοδοξία, ἥτις παρετηρήθη παραδόξως κατὰ τοὺς τελευταίους τούτους μῆνας. Ὑπὸ τῆς ἀπαισιοδοξίας ταύτης ἐδείχθησαν κατεχόμενοι οἱ ἔχοντες ἰδιοσυγκρασίαν τοιαύτην, ὥστε νὰ βλέπωσι πάντα τὰ πέριξ αὐτῶν μελανά. Ὑπὸ τῆς αὐτῆς ἀπαισιοδοξίας ἐδείχθησαν κατεχόμενοι καὶ οἱ μὴ ἀρεσκόμενοι εἰς τὴν ἐπὶ τὰ δημόσια πράγματα περαιτέρω διαμονὴν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Ἡμεῖς δὲν παραπονούμεθα κατὰ τῶν ἀπαισιοδόξων τούτων, ἐπαναπαυόμεθα δὲ μετὰ πεποιθήσεως ἀκραδάντου εἰς τὴν δικαίαν κρίσιν καὶ τὴν ἐκ ταύτης ἀπορρέουσαν ἐμπιστοσύνην τῆς τε Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα καὶ ζητωκραυγαὶ ἐκ τῶν θεωρείων καὶ τῆς αἰθούσης).

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τὰ ἀκροατήρια νὰ κάθηνται ἥσυχα, διότι εἰς πρῶτον θόρυβον θὰ διατάξω τὴν ἐκκένωσιν. Τὸ Βʹ Τμῆμα τῆς Βουλῆς καταθέτει τὴν ἔκθεσίν του ἐπὶ τῆς ἀναπληρωματικῆς ἐκλογῆς Πατρῶν. Θέλει τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 1). Ὁ κ. Δηλιγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§16Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ἀναβαίνω ἐπὶ τὸ βῆμα διὰ νὰ ἀνασκευάσω τὰς περὶ διαχειρίσεως τοῦ 1898 ἢ 1899 καὶ 1900 παραστάσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐὰν δὲν ἦμαι εἰς θέσιν νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλὴν, ὅτι καὶ ἐγὼ κατέληξα εἰς αὐτὰ ταῦτα τ’ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀνεκοίνωσε πρὸ μικροῦ εἰς τὴν Βουλὴν, τὸ λάθος δὲν εἶναι ἐμόν, ἀλλ’ εἶναι ἴσως ἀποτέλεσμα περιστάσεων, ἕνεκα τῶν ὁποίων ὁ μὲν κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει, ὡς εἶπε, πληροφορίας νωπάς, ἐνῷ αἱ πληροφορίαι, τὰς ὁποίας ἐδημοσίευσε καὶ ἔχομεν ἡμεῖς, σταματῶσιν εἰς τὴν 31 Ἰουλίου, ἤτοι τρεῖς μῆνας πρὸ τοῦ τέλους τῆς χρήσεως. Διέκοψα μόνον τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν διὰ νὰ παραστήσω εἰς αὐτὸν, ὅτι ἡ προσωρινὴ κατάστασις, ἥτις ἐδημοσιεύθη διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως τὴν 12 Ὀκτωβρίου, τῶν μέχρι τέλους Ἰουλίου 1900 εἰσπραχθέντων ἐσόδων καὶ πληρωθέντων ἐξόδων τῆς χρήσεως τοῦ 1899, ἐκ τῆς ὁποίας ἐπορίσθημεν ὅσας ἔχομεν πληροφορίας, ἦτο τοσοῦτον ἐσφαλμένη, ὥστε εἰς ἐμὲ τὸν ἀναγνώστην ἔδωκε τὴν ἐλπίδα, ὅτι τὸ 1899 καταλήγει εἰς ἀποτέλεσμα περισσεύματος 20 καὶ πλέον ἑκατομμυρίων, διότι εἰς 83,316,320 μόνον παρέστησε τὰ ἔξοδα τοῦ 1899, τὰ πληρωθέντα μέχρι 31 Ἰουλίου 1900, εἰς 104,998,848 δὲ τὰ ἔσοδα, τὰ ὁποῖα εἶχον εἰσπραχθῆ κατὰ τὸ εἰρημένον διάστημα. Ἐὰν λοιπὸν τοὺς 19 μῆνας κατωρθώσαμεν νὰ ἔχωμεν ἔξοδα ἐλάσσονα τῶν ἐσόδων κατὰ 21 περίπου ἑκατομμύρια, βεβαίως θέλομεν δυνηθῆ νὰ ὦμεν καὶ ἡμεῖς αἰσιόδοξοι καὶ περὶ τῶν οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων τοῦ 1899. Ἐπειδὴ δὲ ἐπὶ τῶν τοιούτων προβλέψεων ὑπάρχει δυσάρεστον παρελθὸν, ὅπερ δὲν εἶναι πολὺ ἀπώτερον ἀπὸ τῶν χρόνων τούτων, δὲν ἠμβλύνθη δ’ ἔτι καὶ ἡ μνήμη μου, ἵνα μὴ ἐνθυμῶμαι τὰς παραστάσεις, τὰς ὁποίας καὶ τότε ἔδιδεν εἰς τὴν Βουλὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, τυγχάνων τότε πρόεδρος τῆς ἐπιτροπῆς τοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ εἰσηγητὴς αὐτῆς, ὅτε αἱ προβλέψεις αὐτοῦ ἐστρέφοντο περὶ τ’ ἀποτελέσματα τῆς χρηματικῆς διαχειρίσεως τοῦ ἔτους ἐκείνου μέχρι 31 Σεπτεμβρίου 1887, διὰ τοῦτο μένω ἐν πλήρει ἐπιφυλάξει. Δὲν ἀμφισβητῶ ἑπομένως τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλ’ ἐπέχω καὶ νὰ συστήσω εἰς ὑμᾶς νὰ τὰ ἀποδεχθῆτε ὡς βέβαια, πρὶν ἢ δημοσιευθῶσιν αἱ καταστάσεις, τὰς ὁποίας ἀνέφερεν, ὅτι αὐτὸς ἔχει ὑπ’ ὄψιν, ἐκ τῆς μελέτης τῶν ὁποίων θέλομεν πεισθῆ καὶ ἡμεῖς περὶ τῶν πραγμάτων. Ἠναγκάσθην ὅμως νὰ λάβω τὸν λόγον δι’ ἄλλην αἰτίαν, διότι ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἐδίστασε νὰ παραστήσῃ, ὅτι ἡμεῖς ἐμωρολογοῦμεν, — ἵνα μὴ μεταχειρισθῶ ἄλλον ὅρον, ἴσως βαρύτερον, — ὅτι ἡμεῖς δὲν ἐλέγομεν τὴν ἀλήθειαν, ὅτι ἡμεῖς ἤμεθα ἐν πλήρει σφάλματι, ὅτε ἐλέγομεν ὅτι ἡ διοίκησις ἡ ὑπὸ τῶν σημερινῶν Ὑπουργῶν ἐγκατασταθεῖσα ἐν τῇ ἐπικρατείᾳ εἶναι πολυτελεστέρα τῆς διοικήσεως, ἥτις ὑπῆρχε πρὸ τῆς ἐνεστώσης καταστάσεως τῶν πραγμάτων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶπεν, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1899, ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1900 κατ’ οὐδὲν διαφέρει ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1896, καὶ τὰ ἀποτελέσματα τοῦ 1896 ἀπὸ τὰ ἀποτελέσματα τοῦ 1899, καὶ ἀνέμνησεν ἔτι τὴν διαφοράν, ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ τῶν πληρωνομένων ποσῶν διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τῶν δανείων τοῦ Κράτους μέχρι τοῦ 1898 καὶ τῶν πληρωνομένων μετὰ τὸ 1898 κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου περὶ ἐλέγχου. Ἀλλ’ ἔχω τῶν διαφορῶν τούτων τὴν σημείωσιν ἀκριβῆ. Κατὰ τὸ 1896 ἐπληρώθησαν διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τῶν δημοσίων χρεῶν 23,216,425.06, ἀλλὰ κατὰ τὸ 1899 ἀνεγράφησαν ἐν τῷ προϋπολογισμῷ δρ. 29,064,277. Ἐπειδὴ δὲ κατὰ τὰ μέσα Μαρτίου τοῦ 1900 ἐπληροφορήθη ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι τὸ ποσὸν τοῦτο δὲν ἐπήρκει πρὸς πληρωμὴν καὶ τῶν δύο ἑξαμηνιαίων δόσεων τοῦ 1899, ἐζήτησε συμπληρωματικὴν πίστωσιν 1,975,045 δραχ. πρὸς συμπλήρωσιν τοῦ διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ δημοσίου χρέους ἀπαιτουμένου ποσοῦ· ἐξεδόθη δὲ τὴν 22 Μαρτίου 1900 νόμος, χορηγήσας τὴν πίστωσιν ταύτην. Φυσικὸν εἶναι, ὅτι, διὰ νὰ προταθῇ νόμος τοιοῦτος καὶ νὰ ψηφισθῇ, ὑπῆρχε βεβαιωμένον τότε, ὅτι δὲν ἐπήρκουν τὰ 29,064.277 τοῦ προϋπολογισμοῦ, καὶ διὰ τοῦτο ἐζήτησε τὴν ἀναπληρωματικὴν πίστωσιν τῶν 1,975,045, διὰ τῶν ὁποίων ἡ ὅλη πίστωσις συνεπληρώθη εἰς 31,039,322.45. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἡ ἀναπληρωματικὴ αὕτη πίστωσις δὲν διετέθη, διότι δὲν ἐφάνη ἀναγκαία, ἡ διαφορὰ τῶν πληρωθέντων κατὰ τὸ 1896 διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ δημοσίου χρέους πρὸς τὰ δι’ αὐτὴν ἀναγραφέντα ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ 1899 ἀνέρχεται εἰς δραχ. 5,847,852. Πλὴν τῆς αὐξήσεως ταύτης, ὑπάρχει καὶ ἡ διὰ τὰς συντάξεις. Καὶ διὰ τὰς συντάξεις κατὰ τὸ 1896 ἐπληρώθησαν 5,120,361.03, κατὰ δὲ τὸ 1899 ἀνεγράφη εἰς τὸν προϋπολογισμὸν πίστωσις 6,093,603, ἥτις δι’ ἀναπληρωματικῆς πιστώσεως, χορηγηθείσης τὸν Μάρτιον τοῦ 1900, ἐκ δρ. 121,070 ηὐξήθη εἰς δρ. 6,114,673· ἐκ παραβολῆς δὲ πρὸς τὰ δαπανηθέντα κατὰ τὸ 1896, παράγεται διαφορὰ δρ. 994,312. Ἡ διαφορὰ λοιπόν, ἡ ὁποία ὑπάρχει, τῶν δαπανῶν τοῦ 1896 πρὸς τὰς ἀναγκαίως αὐξηθείσας δαπάνας κατὰ τὸ 1899 ἀνέρχεται εἰς 5,847,852 ἐκ τῶν τόκων τῶν δανείων, καὶ εἰς 994,312 ἐκ τῆς αὐξήσεως τῶν συντάξεων, ἤτοι εἰς 7,924,312. Ἑπομένως, ἂν ἐδαπανήθησαν κατὰ τὸ 1896 δραχ. 59,000,000 δι’ ἔξοδα διοικήσεως, ὡς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς πρὸ μικροῦ, ἔπρεπε νὰ δαπανηθῶσιν ἐφέτος 66,924,312. Ἀλλά, κατὰ τὰς σημειώσεις, τὰς ὁποίας ἔχομεν, καὶ τὰς ὁποίας ὁ κ. Ὑπουργὸς πρὸ μικροῦ ἀνέφερε, κατὰ τὸ 1899 ἐπληρώθησαν 111,668,000...

§17Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Αἱ δαπάναι τοῦ 1899 εἶναι 104 ἑκατομμύρια. Πρόκειται περὶ τῶν δαπανῶν.

§18Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐγὼ ἔγραψα 111,000,000. Πολὺ καλά... Λοιπὸν τὰ κατὰ τὸ 1896 δαπανηθέντα 90 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα διὰ τῶν εἰρημένων αὐξήσεων, αἵτινες κατεστάθησαν ἀναγκαῖαι, ἔμελλον ν’ ἀναβιβασθῶσιν εἰς 97,900,000, ἀνεβιβάσθησαν εἰς 104 ἑκατομμύρια. Τὰ 104 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα κατὰ τὰς πληροφορίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐδαπανήθησαν κατὰ τὸ 1899, δὲν περιέχουσι καμμίαν ἔκτακτον δαπάνην. Καὶ ὑπῆρχον μὲν μεγάλαι καὶ αἰσθηταὶ καὶ ἐπιβαλλόμεναι ἔκτακτοι δαπάναι μετὰ τὰ ἀτυχῆ συμβεβηκότα, τὰ προηγηθέντα τοῦ 1898 καὶ 1899, ἀλλ’ ὁ προϋπολογισμὸς δὲν περιέλαβεν αὐτάς, ἀλλὰ περιωρίσθη νὰ περιλάβῃ μόνον τακτικὰς δαπάνας. Πόθεν λοιπὸν ἡ αὔξησις αὕτη; Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐμνημόνευσε τῶν ἐξόδων τῶν κεκλεισμένων χρήσεων. Δυστυχῶς δὲν γνωρίζω πόσα εἶναι τὰ ἔξοδα ταῦτα, διότι οὐδεμία περὶ αὐτῶν ἐγένετο μέχρι τοῦδε δημοσίευσις· ἀλλὰ βεβαίως ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν πληρωθέντων ἐξόδων κεκλεισμένων χρήσεων τοῦ 1896 καὶ τῶν πληρωθέντων ἐξόδων τοῦ 1899 δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσῃ εἰς 7 ἢ 8 ἑκατομμύρια. Ἀλλὰ εὑρίσκω ἐγὼ πόθεν προέρχεται ἡ διαφορά. Ἡ διαφορὰ προῆλθε διότι οἱ κύριοι Ὑπουργοὶ ἀνεπέτασαν πρόγραμμα μεταρρυθμιστικόν, καὶ προέβησαν νὰ μεταρρυθμίσωσι τὰ πάντα. Δὲν πρόκειται σήμερον νὰ κρίνω ἐπὶ τοῦ προγράμματος. Θέλει φθάσει προσεχῶς ἡ ὥρα τῆς συζητήσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1901, κατὰ τὴν ὁποίαν θέλω ἐξετάσει τὸ μεταρρυθμιστικὸν πρόγραμμα, θέλω καταδείξει εἰς τὴν Βουλὴν τὰς συνεπείας τῆς ἐφαρμογῆς αὐτοῦ, καὶ θέλετε ἴδει τὰς πλημμελείας, αἱ ὁποῖαι προέκυψαν ἐξ αὐτοῦ. Περιορίζομαι μόνον εἰς τὸν ἰσχυρισμὸν ἐκεῖνον, τῆς παραβολῆς τῶν ἀποτελεσμάτων τοῦ 1896 πρὸς τ’ ἀποτελέσματα τοῦ 1899, τὸν ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀνεκοίνωσεν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸ μικροῦ, διότι οὗτος ἐνδιαφέρει ἐμέ, ὡς Ὑπουργὸν κατὰ τὸ 1896. Εἶπον ὅτι εἶναι ἀποτέλεσμα τοῦ μεταρρυθμιστικοῦ προγράμματος, διότι κατὰ τὰς δύο Συνόδους τῆς Βουλῆς τῆς Περιόδου ταύτης—τὴν πρώτην Σύνοδον καὶ τὴν ἔκτακτον— ἐψηφίσθησαν νόμοι 201. Ἐκ τῶν νόμων δὲ τούτων πολλοὶ ἦσαν νόμοι μεταρρυθμιστικοί, οἱ δὲ μεταρρυθμιστικοὶ οὗτοι νόμοι ηὔξησαν τὰς δαπάνας τοῦ Κράτους. Ἐὰν παραβάλω τὸν προϋπολογισμὸν πρὸς τὰ διὰ τῶν νόμων τούτων, τῶν ὁποίων ἐμνήσθην, τεθέντα, εὑρίσκω ὅτι ηὐξήθησαν τὰ ἔξοδα κατὰ μὲν τὴν πρώτην Σύνοδον διὰ τῶν νόμων τῶν ψηφισθέντων κατὰ 7,035,132.50, διὰ δὲ τῶν νόμων τῶν ψηφισθέντων κατὰ τὴν ἔκτακτον Σύνοδον κατὰ 3,992,826.85. Ἀμφότεραι δὲ αἱ αὐξήσεις αὗται καταλήγουσιν εἰς αὔξησιν 11,027,959.35. Καὶ αὐτὴ μὲν ἡ αὔξησις ἀνεγράφη ἐν τοῖς προϋπολογισμοῖς· ἀλλ’ ἐὰν πρόκειται νὰ ἐκτελεσθῶσιν οἱ νόμοι οἱ ψηφισθέντες, δὲν ἀρκοῦσιν αἱ ἐν τοῖς προϋπολογισμοῖς ἀναγραφαὶ, διότι ἐν τοῖς προϋπολογισμοῖς δὲν ἀνεγράφησαν πάντα τὰ ἔξοδα, τὰ ὁποῖα ἐπάγει ἡ πλήρης καὶ ὁλοσχερὴς ἐκτέλεσις τῶν νόμων, τοὺς ὁποίους ἐψηφίσαμεν. Ἐὰν πρόκειται νὰ ἐκτελεσθῶσιν ἐντελῶς καὶ πλήρως οἱ νόμοι, πρέπει ν’ ἀναγραφῶσιν ἀκόμη εἰς τοὺς προϋπολογισμοὺς αἱ ἑξῆς πιστώσεις· 80,120 δραχμαὶ ἕνεκα τῆς συστάσεως τῶν Πρωτοδικείων, 500,000 δραχμαὶ, αἵτινες ἀφῃρέθησαν ἄνευ δικαιολογίας ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1900 λόγῳ κενῶν θέσεων τοῦ ἐγκαθιδρυσομένου ἀστυνομικοῦ συστήματος· διότι, ὅταν ἐγκατασταθῇ τὸ νέον ἀστυνομικὸν σύστημα, τοῦ ὁποίου ἡ αἰτιολογία εἶναι ἡ τήρησις καὶ ἀποκατάστασις τῆς πλήρους ἀσφαλείας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατηρηθῶσι κεναὶ θέσεις τοσαῦται, ὥστε ν’ ἀφήσωσιν ἀδιάθετον πίστωσιν 500,000 δραχμῶν. Ἕνεκα τῆς ἐκτελέσεως τοῦ νόμου περὶ ὀργανισμοῦ τῆς χωροφυλακῆς πρέπει ν’ ἀναγραφῶσιν ἐν τῷ προϋπολογισμῷ προσέτι πιστώσεις 1,751,075 δραχμῶν. Ἕνεκα τῶν ἀποδοχῶν τῶν τριῶν ἱερέων, οἵτινες προσελήφθησαν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ στόλου, πρέπει ν’ ἀναγραφῶσι πιστώσεις δρ. 8,424. Ἕνεκα τῶν χορηγημάτων τῶν προσδιορισθέντων ὑπὲρ τῶν ἀποσπασθέντων εἰς Κρήτην ὑπαλλήλων πρέπει ν’ ἀναγραφῶσι πιστώσεις δρ. 38,400. Ἕνεκα τῶν ἐκτάκτων λογιστῶν, οἵτινες προσελήφθησαν ἢ θέλουσι προσληφθῆ διὰ τὴν ἐκκαθάρισιν καὶ διαγραφὴν τῶν ὀφειλῶν εἰς τὸ Δημόσιον, πρέπει ν’ ἀναγραφῶσι πιστώσεις δρ. 25,000. Ἕνεκα τῆς διὰ νόμου ἐγκριθείσης χορηγίας ἐξόδων παραστάσεως διὰ τὸν Διευθυντὴν τοῦ Ναυστάθμου καὶ τὸν ὑποδιευθυντὴν αὐτοῦ πρέπει ν’ ἀναγραφῶσι πιστώσεις δραχ. 5,400. Ἕνεκα τῆς αὐξήσεως τοῦ μισθοῦ τοῦ ἀρχιμουσικοῦ τοῦ ναυτικοῦ πρέπει ν’ ἀναγραφῇ πίστωσις 480 δραχμῶν. Ἕνεκα τῆς προσθήκης ἐν τῷ ναυτικῷ ἑνὸς ἀρχιάτρου καὶ ἑνὸς ἐπιάτρου πρέπει ν’ ἀναγραφῇ πίστωσις δραχ. 12,984. Ἕνεκα τοῦ ἐπιμισθίου, τὸ ὁποῖον ἐνεκρίθη νὰ δοθῇ εἰς τὸν ὑπάλληλον τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος θέλει προσληφθῆ ὡς γραμματεὺς εἰς τὴν συσταθεῖσαν Θεσσαλικὴν ἐπιτροπὴν, πρέπει ν’ ἀναγραφῇ πίστωσις 600 δραχμῶν. Ἕνεκα τῆς πιστώσεως, ἡ ὁποία ἐχορηγήθη διὰ τὰς ὑδραυλικὰς ἐργασίας τοῦ Θριασίου πεδίου, πίστωσις δραχ. 300,000. Ἕνεκα τῆς πρὸς μετασκευὴν εἰς Βʹ Στρατιωτικὸν Νοσοκομεῖον τοῦ οἰκοδομήματος τῆς Σχολῆς τῶν Ὑπαξιωματικῶν πρέπει ν’ ἀναγραφῇ πίστωσις 110,000 δραχ. Ἕνεκα τῆς αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν προξενικῶν ὑπαλλήλων καὶ τῆς προσθήκης νέων αὐξήσεων ἐν τῷ ὀργανισμῷ ἐν γένει τοῦ κλάδου ἐκείνου, πρέπει ν’ ἀναγραφῇ πίστωσις ἐν τῷ προϋπολογισμῷ, μὴ ἀναγραφεῖσα πλήρης, 330,980 δρ. Ἕνεκα τῆς πλήρους ἐφαρμογῆς τοῦ νέου ὀργανισμοῦ τῆς ταχυδρομικῆς, τηλεγραφικῆς καὶ τηλεφωνικῆς ὑπηρεσίας, πλὴν τῶν ἀναγραφεισῶν ἐν τῷ προϋπολογισμῷ πιστώσεων πρέπει ν’ ἀναγραφῶσι προσέτι πιστώσεις 2,223,020 δραχμῶν, διότι εἰς 5,029,500 ἀνέρχονται τὰ ἔξοδα, τὰ ὁποῖα θέλει ἐπιφέρει ὁ νέος αὐτὸς ὀργανισμός. Οὕτω δὲ, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἐκτελεσθῶσιν ὁλοσχερῶς οἱ νόμοι, πρέπει νὰ ἀναγραφῶσιν ἐν τῷ προϋπολογισμῷ πρόσθετοι πιστώσεις δρ. 5,386,483. Δὲν εὑρίσκετε τὴν διαφορὰν καταφανῆ; Ἀλλὰ δὲν πρόκειται νὰ τὴν καταγγείλωμεν σήμερον. Θέλομεν τὴν παρατάξει κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἀλλὰ δὲν διαφέρει πρὸς τὴν γνώμην ἡμῶν ἡ γνώμη τοῦ κυρίου Προέδρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διότι συμφωνεῖ αὐτὸς κατὰ τοῦτο μὲ ἡμᾶς τοὺς ἀντιπολιτευομένους, οὐδὲ διαφωνοῦμεν ἡμεῖς πρὸς αὐτόν, διαφωνεῖ ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διότι ὁ κ. Θεοτόκης ῥητῶς καὶ ἀδιστάκτως ἐπληροφόρησε τὴν Βουλὴν, ὅτι οἱ προϋπολογισμοὶ τοῦ Κράτους ἀφίνουσι περιθώριον οἰκονομιῶν 10,000,000, καὶ δύνανται νὰ παράσχωσιν ἐπαρκεῖς δαπάνας διὰ τὸν στρατὸν καὶ τὸ ναυτικὸν τὸ ποσὸν τῶν 10 ἑκατομμυρίων ἐξ οἰκονομιῶν. Καὶ ἂν τοῦτο ἔλεγε διὰ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1896, ὁ ὁποῖος περιεῖχεν ἔξοδα μόνον 90 ἑκατομμύρια, φαντασθῆτε πόσας οἰκονομίας ἤθελεν ἀξιώσει ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1899, τοῦ ὁποίου τὰ ἔξοδα εἶναι 104 ἑκατομμύρια, ὡς εἶπεν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ὁ κ. Πρωθυπουργὸς δὲν θὰ δυσαρεστηθῇ, βλέπων ὅτι ἐγενόμην κατὰ τοῦτο ὀπαδός του.

§19Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Πρωθυπουργός). Εἶσθε ὀπαδὸς ἡμῶν, εἴπετε ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου· ἀλλ’ ὑφ’ οὓς ὅρους ἐθέσατε, δὲν στέργω νὰ γίνητε ὀπαδὸς ἡμῶν. Ἐκεῖνο, ὅπερ πρόκειται νὰ ἐξετάσωμεν σήμερον, ὑμεῖς δὲν ἐξητάσατε, διότι παρατάσσοντες ἀριθμοὺς ἐπικρίνετε νόμους. Θέλομεν ἴδει, ἐὰν τὰ ἐπαναληφθέντα παρ’ ὑμῶν τὴν ἑσπέραν ταύτην εἶναι ἀληθῆ, ἢ ἂν προέρχονται ἐκ μὴ ἀκριβοῦς μελέτης τῶν πραγμάτων. Ἀλλὰ δὲν ἀνήλθετε ἐπὶ τοῦ βήματος, ἵνα ἐξετάσητε τὸ νομοθετικὸν ἔργον τῆς Βουλῆς ταύτης· τὸ ἔργον τοῦτο συνεζητήθη διὰ μακρῶν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν, παρερχόμενος τὸ βῆμα ἐπὶ δέκα λεπτὰ, νὰ ἐπικρίνητε τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν δύο Συνόδων. Τὸ ζήτημα, ὅπερ πρόκειται νὰ ἐξετάσωμεν σήμερον καὶ εἰς τὸ ὁποῖον προεκαλέσατε ἡμᾶς, εἶναι ἡ σύγκρισις τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1896 πρὸς τὸν τοῦ 1899, ὅπως ἴδωμεν, ἐὰν πράγματι ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1899 παρουσιάζει τὴν διαφορὰν τῶν 17 ἑκατομμυρίων, περὶ ὧν τοσοῦτος ἐγένετο καὶ γίνεται λόγος. Ἀπέδειξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἡ διαφορὰ πρέπει νὰ περιορισθῇ εἰς 5 ἑκατομμύρια· ὡμολογήσατε καὶ ὑμεῖς, πιεζόμενοι ὑπὸ τῶν ἀριθμῶν, ὅτι πρόκειται περὶ διαφορᾶς 8 ἑκατομμυρίων. Ἀλλ’ εἴτε πρόκειται περὶ διαφορᾶς 8, εἴτε πρόκειται περὶ διαφορᾶς 5 ἑκατομμυρίων, ἴδωμεν πόθεν προέρχεται αὕτη. Μετὰ περιφρονήσεως ὡμιλήσατε περὶ κεκλεισμένων χρήσεων, καὶ εἴπετε: ποίαν σημασίαν ἔχουσιν ἐν τῷ ζητήματι αἱ κεκλεισμέναι χρήσεις; Ἀλλ’ ὅταν ἀνεγράψαμεν ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ 1899 διὰ κεκλεισμένας χρήσεις 3,269,000, καὶ ὅταν ὑμεῖς εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1896 εἴχετε ἀναγράψει 359,000, ὑπάρχει διαφορὰ τριῶν ἑκατομμυρίων, καὶ πρέπει ἐκ τῶν 8 ἑκατομμυρίων ν’ ἀφαιρέσωμεν τὰ 3 ἑκατομμύρια, ὅτε ἡ διαφορὰ περιορίζεται εἰς 5 ἑκατομμύρια. Ἀλλ’ ἂς ἴδωμεν, ἐὰν ἡ διαφορὰ τῶν 5 ἑκατομμυρίων πρέπει εἰς βάρος ἡμῶν νὰ καταλογισθῇ, ἂς ἴδωμεν ἐὰν ἡ αὔξησις τῶν δαπανῶν ἐγένετο τῇ ἐνεργείᾳ ἡμῶν. Προετείναμεν εἰς τὴν Βουλὴν νόμους, τῶν ὁποίων ἡ ἐφαρμογὴ θὰ αὔξησῃ τὰς δαπάνας τοῦ Κράτους· προετείναμεν τὸν νόμον περὶ ἀστυνομίας, οὗ ἀποτέλεσμα ἄφευκτον ἔσεται ἡ αὔξησις τῶν δαπανῶν. Λυποῦμαι ὅτι αἱ περιστάσεις αἱ δυσάρεστοι τοῦ ἔτους τούτου, οἱ φόβοι, οὓς ὑμεῖς ἐνεπνεύσατε εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ ἐξωτερικὸν διὰ τῶν ἀπαισιοδόξων προρρήσεών σας, δὲν ἐπέτρεψαν εἰς ἡμᾶς νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸν νόμον περὶ ἀστυνομίας. Βεβαίως διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου περὶ ἀστυνομίας θὰ ἔχωμεν αὔξησιν δαπανῶν. Ἐπίσης ἔχομεν αὔξησιν δαπανῶν διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου περὶ τηλεγραφικῆς ὑπηρεσίας. Ἀλλὰ μήπως ἡ αὔξησις αὕτη δὲν ἔχει ἀναγκαίαν συνέπειαν καὶ τὴν αὔξησιν τῶν ἐσόδων; Μελετήσατε τὸν ἀπολογισμὸν τοῦ 1899, καὶ θέλετε ἴδει ὁποία αὔξησις ἐσόδων διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν μεταρρυθμίσεων τῆς τηλεγραφικῆς καὶ ταχυδρομικῆς ὑπηρεσίας ἐπῆλθεν. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ νόμων μὴ ἐφαρμοσθέντων, ἢ ἀτελῶς ἐφαρμοσθέντων, ἀλλὰ περὶ νόμων ἐφαρμοσθέντων. Ὅταν ἐκ τῶν 8,000,000, εἰς τὰ ὁποῖα ἀνέρχεται ἡ διαφορὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1896 πρὸς τὸν τοῦ 1899, ἀφαιρέσητε τὰ 3 ἑκατομμύρια τῶν κεκλεισμένων χρήσεων, μένουσι 5 ἑκατομμύρια· ἐὰν ἐκ τούτων ἀφαιρέσωμεν τὴν αὔξησιν, ἥτις ἐπῆλθεν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον τῇ εἰσηγήσει ὑμῶν ἐψηφίσαμεν, περὶ δημοτικῆς ἐκπαιδεύσεως, τὴν αὔξησιν ἐκ τοῦ μισθοῦ τῶν διδασκάλων κατὰ πενταετίαν, αὐξήσεις αἵτινες ἐσφαλμένως εἰς ἡμᾶς ἀποδίδονται, ἐνῷ αὗται ὀφείλονται εἰς τὴν ἐφαρμογὴν νόμων τῇ προτάσει ὑμῶν ψηφισθέντων· ἐὰν ἐπίσης ἀφαιρέσωμεν τὴν αὔξησιν δαπανῶν, τὴν ἀναγκαίως ἐπελθοῦσαν ἕνεκεν τῆς αὐξήσεως ἐσόδων καὶ ἐκ ταύτης ἐπιβαλλομένην, ὡς ἐπὶ παραδείγματι ἡ αὔξησις δαπανῶν πρὸς ἀγορὰν πετρελαίου ἕνεκα τῆς αὐξήσεως τῆς καταναλώσεως αὐτοῦ· ἐὰν ὅλα ταῦτα ἀφαιρέσητε, θὰ ἴδητε ὅτι ἡ διαφορὰ μεταξὺ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1896 πρὸς τὸν τοῦ 1899 δὲν εἶναι οἵα παρεστάθη, δὲν ἀνέρχεται εἰς 8 ἑκατομμύρια, ἀλλὰ μόλις ἀνέρχεται εἰς 1 ἢ εἰς 1½ ἑκατομμύριον. Ἡ αὔξησις δὲ αὕτη ἐπιβάλλεται ἐκ τῆς προόδου τῆς χώρας· διότι οὐδεὶς δύναται λογικῶς νὰ παραδεχθῇ, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1896 ἄνευ οὐδεμιᾶς μεταβολῆς δύναται νὰ ἦναι ἐπαρκὴς διὰ τὸ 1899, ὡς οὐδεὶς θὰ παραδεχθῇ, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1901 θὰ ἦναι ἐπαρκὴς διὰ τὸ 1904. Ὡς πρὸς τοὺς νόμους, οὓς ἐψηφίσαμεν, ἐάν ποτε παραστῆ ἀνάγκη, ὅπως καὶ πάλιν συζητήσωμεν περὶ αὐτῶν, θέλομεν ἀποδείξει, ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ αὐτῶν ἐπιβάλλεται· ὅτι, ἂν ἐνδιαφερώμεθα νὰ ἔχωμεν στρατὸν ἄξιον τοῦ προορισμοῦ του, πρέπει νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸν νόμον περὶ ἀστυνομίας, καθὼς καὶ τὸν νόμον περὶ χωροφυλακῆς, περιορίζοντες κατά τι τὴν πολυτέλειαν τοῦ τελευταίου τούτου νόμου. Ἐνόσῳ δὲν ἔχετε χωροφυλακήν, ἥτις νὰ ἀναλάβῃ τὰ καθήκοντα, ἅτινα ἐκτελοῦσι νῦν οἱ στρατιῶται καὶ ἅτινα εἶναι ὅλως ξένα τοῦ προορισμοῦ των, ἐνόσῳ δὲν ἔχετε ἀστυνομίαν, ἥτις νὰ ἀναλάβῃ τὴν τήρησιν τῆς τάξεως, ἀπαλλασσομένων τῆς ὑπηρεσίας ταύτης τῶν ἀξιωματικῶν τῶν εἰς τὴν ἀστυνομίαν σήμερον ὑπηρετούντων, δὲν ἔχετε στρατόν. Εἶμαι πεπεισμένος, ὅτι ἡ Βουλὴ εὔχεται νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος ἐκεῖνος, ἄνευ τοῦ ὁποίου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ βελτίωσις τῆς καταστάσεως τῆς δημοσίας ἀσφαλείας καὶ ἡ ἀνάπτυξις τοῦ στρατοῦ. Εἶμαι πεπεισμένος, ὅτι αἱ ἀπαισιόδοξοι προβλέψεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως δὲν θέλουσι πραγματωθῆ, ὅτι θέλει ἀποδειχθῆ ἐκ τῶν πραγμάτων ὅτι ἡ χρῆσις τοῦ 1900 θὰ λήξῃ μὲ περίσσευμα. Σήμερον δύνασθε νὰ διαμφισβητῆτε τὸ περίσσευμα τοῦτο, ἀλλὰ θ’ ἀναγκασθῆτε, ὅταν ὁ ἀπολογισμὸς τῆς χρήσεως τοῦ 1900 ὑποβληθῇ, νὰ ἀναγνωρίσητε τὴν ἀκρίβειαν τῶν ἀριθμῶν, καὶ ἐκ τούτων νὰ πεισθῆτε. Ἠσχολήθητε ἐν τῇ ἀγορεύσει σας περὶ τοῦ παρελθόντος, περὶ τῶν 19 τελευταίων μηνῶν. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ τούτου· πρόκειται ἁπλούστατα περὶ τοῦ ἂν ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1899, ὁ παρασταθεὶς παρὰ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὡς προωρισμένος νὰ λήξῃ μὲ ἔλλειμμα, ἔληξε μὲ ἔλλειμμα, ἢ ἂν ἀπ’ ἐναντίας ἔχομεν περίσσευμα. Ἀπέδειξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἔληξε μὲ περίσσευμα δραχ. 2,900,000. Ὅταν λάβητε τὸν ἀπολογισμόν, ὅταν μελετήσητε τὴν κατάστασιν, ἐὰν δυνηθῆτε ν’ ἀποδείξητε ὅτι οἱ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνέφερεν, εἶναι ἐσφαλμένοι, τότε βεβαίως ὑπὲρ τῆς ἀπαισιοδοξίας ὑμῶν θὰ ἔχητε ἓν ἐπιχείρημα· ἐν ὅσῳ ὅμως τοῦτο δὲν ἀποδείξητε, ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ εἴπωμεν, ὅτι, ὅπως αἱ προβλέψεις ὑμῶν, αἱ ἀφορῶσαι εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1899, ὑπὸ τῶν γεγονότων διεψεύσθησαν, οὕτω θὰ διαψευσθῶσι καὶ αἱ ἀφορῶσαι εἰς τὴν χρῆσιν τοῦ 1900. (Χειροκροτήματα).

§20Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ὁμολογῶ, ὅτι εὔχομαι ἐγκαρδίως, αἱ προρρήσεις, αἱ ἀναγγελθεῖσαι ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ εἰς τὴν Βουλὴν, περὶ τῶν ἀποτελεσμάτων τῶν ἐτῶν 1900 καὶ 1901, νὰ ἐπαληθεύσωσι, διότι ἡ ἐπαλήθευσις αὐτῶν εἶναι κέρδος εἰς τὸν τόπον, οὐ μόνον κέρδος θετικὸν, διότι θέλομεν πορισθῆ ὑλικὰ μέσα πρὸς ἐκπλήρωσιν ἱερῶν ὑποχρεώσεων, ἀλλὰ καὶ διότι θέλουσι διαψευσθῆ αἱ ἰδικαί μας προρρήσεις· διότι, ἂν ἐπαναληθεύσωσιν αἱ προρρήσεις, ἃς ἐποιησάμεθα ἐπὶ τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς ἐκτελέσεως τῶν προϋπολογισμῶν τῶν ἐτῶν 1899 καὶ 1900, καὶ ἐκεῖναι, ἃς ἐνδεχόμενον εἶναι νὰ κάμωμεν ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1901, τὸ δυστύχημα δὲν θὰ ἦναι οὔτε ἰδικόν σας οὔτε ἰδικόν μας, θέλει εἶσθαι δυστύχημα τῆς Πατρίδος. Ἀλλ’ ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἔδειξεν, ὅτι ἐπεθύμησε νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὴν βραχυλογίαν, δι’ ἧς ἠρίθμησα τὰς αὐξήσεις τὰς ἐπελθούσας εἰς τὰ ἔξοδα ἐκ τῆς ἐκτελέσεως τῶν ψηφισθέντων νόμων κατὰ τὰς δύο Συνόδους· καὶ ἀφοῦ μὲ ἐπέκρινεν, ὅτι ἐντὸς δέκα λεπτῶν ἠρίθμησα αὐτὰς, καὶ δὲν ἠρεύνησα τὰς λεπτομερείας τῶν νόμων περὶ χωροφυλακῆς καὶ ἀστυνομίας, μὲ ἐκήρυξε καὶ ὑπεύθυνον διὰ τὸν περὶ τῆς χωροφυλακῆς νόμον, διότι εἶπεν, ὅτι ἡμεῖς ἐπροτείναμεν αὐτὸν, καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἠκολούθησεν ἡμᾶς....

§21Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Πρωθυπουργός). Δὲν εἶπον τοιοῦτόν τι· εἶπον ὅτι τὸν νόμον περὶ δημοτικῆς ἐκπαιδεύσεως ἐπροτείνατε σεῖς.

§22Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. .. Ὁμολογῶ δὲ, ὅτι, ἂν τοῦτο ἤθελεν εἴπει, θὰ ἔλεγε πληρέστατα τὴν ἀλήθειαν· διότι ὁ νόμος περὶ χωροφυλακῆς, ὃν εἰσήγαγε τὸ Ὑπουργεῖον εἰς τὴν Βουλὴν, εἶναι αὐτολεξεὶ, μηδὲ κόμματος παραλειφθέντος, ἐκεῖνος, ὃν ἡμεῖς εἰσηγάγομεν εἰς τὴν Βουλὴν, αὕτη δὲ ἐψήφισε κατὰ τὸ 1896. Ἦτο δὲ ἡ ἀντιγραφὴ τόσον πιστὴ, ὥστε δὲν δύναμαι νὰ θαυμάσω τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν, διότι μετέγραψε διὰ τὸ 1899 καὶ τὸ 1900 καὶ ὅσα δὲν ἔπρεπε νὰ μεταγράψῃ, διότι ἐφηρμόζοντο μόνον εἰς τὸ 1897. Παραδείγματος χάριν, τὸ σύστημα, ὅπερ περιελάβομεν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ περὶ χωροφυλακῆς, τὸ ὁποῖον εἰσηγάγομεν εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὸ 1896, συνίστατο εἰς τὴν στρατολογίαν ἰδίως τῶν ἀνδρῶν τῆς χωροφυλακῆς δι’ ἐθελουσίας κατατάξεως. Ἕνεκα τούτου δὲν ἦτο γνωστὸν πόσοι ἤθελον παρουσιασθῆ, καὶ ἂν ἤθελον παρουσιασθῆ πολλοὶ, ὅτε ὁ ἀριθμὸς τῶν πλεοναζόντων ἐν τῷ σώματι τῆς χωροφυλακῆς ἤθελε μετατεθῆ εἰς τὸ πεζικὸν, ὅτε ἤθελε πλεονάσει ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνδρῶν τοῦ πεζικοῦ. Τὴν ἐνδεχομένην ταύτην περίπτωσιν προέβλεψε τὸ παρ’ ἡμῶν προταθὲν νομοσχέδιον, περιλαβὸν τὴν ἑπομένην διάταξιν: «Παρουσιαζομένων συμφώνως τῷ παρόντι νόμῳ ἐθελοντῶν κεκτημένων τὰ προσόντα, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, κατατάσσων τούτους εἰς τὴν χωροφυλακὴν, θέλει ἀποστέλλει εἰς διαθεσιμότητα ἴσον ἀριθμὸν ἐκ τῶν ἐν αὐτῇ συμφωδὰ τῷ παρόντι νόμῳ ὑπηρετούντων κληρωτῶν τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1897, ἐμπροθέσμως καταταχθέντων, προτιμωμένων τῶν πλειότερον ὑπηρετησάντων, καὶ ἐν ἴσῃ ὑπηρεσίᾳ τῶν κατὰ τὴν ἀλφαβητικὴν σειρὰν τοῦ ἐπωνύμου των προηγουμένων.» Τὸ νομοσχέδιον ἐψηφίσθη τῷ 1896, καὶ ὑπετίθετο ὅτι ἤθελεν ἐκτελεσθῆ κατὰ τὸ 1897. Λοιπὸν, ἐὰν κατετάσσοντο πολλοὶ ἐθελονταὶ, ἤθελεν ἀπολυθῆ ἴσος ἀριθμὸς στρατιωτῶν καὶ παραπεμφθῇ εἰς τὰ σώματά των ὡς πλεονάζοντες· διὰ τοῦτο ἐπετρέπετο ν’ ἀπολύωνται ἐκ τῶν κληρωτῶν τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1897. Ἀλλὰ τὴν διάταξιν ταύτην αὐτολεξεὶ ἀντέγραψε τὸ ἐνεστὼς Ὑπουργεῖον καὶ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, ὅπερ ἐπρότεινε κατὰ τὸ 1899, μνημονεῦον τῶν κληρωτῶν τοῦ 1897, καὶ οὐχὶ, ὡς ἔπρεπε, τῶν κληρωτῶν τοῦ 1899. Τὰ ποσὰ, κατὰ τὰ ὁποῖα θέλουσιν αὐξήσει τὰ ἔξοδα, εἰσὶν ἀκριβῆ. Ἐπειδὴ δ’ ἐπροτάθη ἀμφιβολία παρὰ τοῦ κυρίου Πρωθυπουργοῦ, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ πλήρης ἐκτέλεσις τῶν διατάξεων τοῦ περὶ τῆς χωροφυλακῆς νόμου θέλει φέρει αὔξησιν 2,727,075, ὡς καὶ τοῦ νόμου περὶ ταχυδρομικῆς ὑπηρεσίας 2,711,222.85. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον ἡ αὔξησις αὕτη...

§23Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐπιτρέπετε;

§24Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Μάλιστα.

§25ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Πᾶσαι αἱ πιστώσεις, αἱ διὰ τὴν πλήρη ἐφαρμογὴν τοῦ ψηφισθέντος ἐν τῇ ἐκτάκτῳ τελευταίᾳ Βουλευτικῇ Συνόδῳ νόμου περὶ ταχυδρομείων καὶ τηλεγράφων ἀπαιτούμεναι, ἀναγράφονται εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1901, τὸν σήμερον ὑπ’ ἐμοῦ ὑποβληθέντα, καθόσον κατὰ τὸ λῆγον νῦν ἔτος 1900 δὲν ἐπρόκειτο νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος οὗτος, εἰμὴ ἐν μέρει, διότι ἐπεψηφίσθη κατὰ τὸν τρίτον ἢ τέταρτον μῆνα τοῦ 1900, ἀπῃτεῖτο δὲ προπαρασκευαστικὴ ἐργασία. Γνωρίζω κατ’ ἀκολουθίαν ὑμῖν, ὅτι κατὰ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1901 αἱ δαπάναι τῶν ταχυδρομείων καὶ τηλεγράφων ἀνέρχονται ἐν ὅλῳ εἰς δραχμὰς 3,298,390. Ἐν συγκρίσει πρὸς τὰ δαπανηθέντα κατὰ τὸ 1896 ἐκ δραχ. 2,318,276, παρουσιάζουσι διαφορὰν ἐπὶ πλέον ἐκ δραχμῶν 980,114.

§26Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ διαφορὰ τῶν πιστώσεων, αἱ ὁποῖαι ἐδαπανήθησαν κατὰ τὸ 1896, πρὸς τὰς πιστώσεις τὰς ἀναγραφείσας ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ 1900 ἀνέρχεται εἰς 588,202.85, διότι κατὰ τὸ 1896 ἐδαπανήθησαν διὰ τὴν ταχυδρομικὴν, τὴν τηλεγραφικὴν καὶ τὴν τηλεφωνικὴν ὑπηρεσίαν δρ. 2,318,277.15, ἐν τῷ προϋπολογισμῷ δὲ τοῦ 1900 ἀνεγράφησαν 2,906,480. Μόναι δὲ αἱ πρὸς μισθοδοσίαν τοῦ προσωπικοῦ τῶν περὶ ὧν ὁ λόγος ὑπηρεσιῶν πιστώσεις ἂν ἀναγραφῶσιν ἐν τῷ προϋπολογισμῷ συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ὑμετέρου νόμου, μόνον αὗται ἀνέρχονται εἰς 3,686,400, ἤτοι ὑπερβαίνουσιν οὐχὶ τὰς πρὸς μισθοδοσίαν μόνον τοῦ προσωπικοῦ ἀναγεγραμμένας ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ 1896 πιστώσεις, ἀλλὰ πάσας τὰς διὰ τὴν ταχυδρομικὴν, τηλεγραφικὴν καὶ τηλεφωνικὴν ὑπηρεσίαν ἀναγεγραμμένας ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ 1896 πιστώσεις κατὰ δρ. 779,920. Ἄν δὲ εἰς τὰ 3,686,400, τὰ διὰ τὴν μισθοδοσίαν τοῦ προσωπικοῦ δαπανητέα, προσθέσητε τὰς ἀναγεγραμμένας ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ 1900 πιστώσεις διὰ τὰ ἐνοίκια, τὰ ἔξοδα τῶν γραφείων, τὰς μετακομίσεις τῶν ταχυδρομικῶν ἀνταποκρίσεων, τὰ εἰς μίσθωσιν καλωδίων καὶ εἰς διεθνῆ ταχυδρομικὰ τέλη πληρωνόμενα καὶ τὰ ἄλλα ἔξοδα τῶν περὶ ὧν πρόκειται ὑπηρεσιῶν, ἀνερχόμενα εἰς 1,343,100, αἱ κατὰ τὸν νέον νόμον δαπάναι ἀναβιβάζονται εἰς 5,029,500. Ἐὰν δ’ ἡ πρώτη ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου ἀπαιτῇ δαπάνην 5,029,500, ὑπερβαίνουσαν τὰ κατὰ τὸ 1896 δαπανηθέντα κατὰ 2,711,222.85, ἔχετε νὰ προσθέσητε εἰς τὰ 5,029,500 καὶ ἄλλας δαπάνας, τὰς κατὰ τὸν νόμον θεσπισθείσας προσαυξήσεις τῶν μισθῶν, τινὲς τῶν ὁποίων θέλουσιν ἀρχίσει βαθμηδὸν κατὰ χρονικὰς περιόδους τινὲς δ’ ἀμέσως ἀπὸ τῆς πρώτης ἐφαρμογῆς, κατὰ τὴν τελευταίαν παράγραφον τοῦ ἄρθρου 12, καθ’ ἣν διὰ τὰς αὐξήσεις ταύτας «συνυπολογίζεται καὶ ὁ ἤδη διανυθεὶς χρόνος ὑπηρεσίας ἐν τῷ αὐτῷ βαθμῷ καὶ ἐν συνόλῳ». Οὕτως ὁ μισθὸς τῶν ταχυδρομικῶν ἐπιστατῶν καὶ τηλεγραφητῶν αʹ τάξεως αὐξάνει κατὰ δραχμὰς 60 κατὰ μῆνα μετὰ δεκαετῆ ὑπηρεσίαν ἐν τῷ αὐτῷ βαθμῷ· εἰσὶ δὲ 85 τοιοῦτοι ὑπάλληλοι. Ὁ μισθὸς τῶν ταχυδρομικῶν ἐπιστατῶν καὶ τηλεγραφητῶν βʹ τάξεως κατὰ 30 δραχμὰς κατὰ μῆνα μετὰ ὀκταετῆ ὑπηρεσίαν· εἰσὶ δὲ τοιοῦτοι 138. Ὁ μισθὸς τῶν βοηθῶν ἢ γραφέων αʹ τάξεως κατὰ δρ. 20 μηνιαίως μετὰ πενταετῆ ὑπηρεσίαν· εἰσὶ δὲ τοιοῦτοι 275. Ὁ μισθὸς τῶν βοηθῶν βʹ τάξεως κατὰ δραχμὰς δέκα τὸ πρῶτον, καὶ μετὰ διετίαν κατ’ ἄλλας δέκα προσθέτους δραχμάς· εἰσὶ δὲ τοιοῦτοι 225. Ὁ μισθὸς τῶν προϊσταμένων τοῦ γραφείου τῶν ταχυδρομικῶν ἐπιταγῶν, τοῦ ταχυδρομικοῦ τμήματος, τοῦ τῆς προελέγξεως, τοῦ τηλεγραφικοῦ τμήματος, ἤτοι τεσσάρων ὑπαλλήλων, αὐξάνει ὡσαύτως κατὰ δρ. 80 κατὰ μῆνα μετὰ 25 ἐν ὅλῳ ἐτῶν ὑπηρεσίαν. Πᾶσαι αἱ διὰ τὰς προσθήκας ταύτας ἀναγκαῖαι πιστώσεις δὲν ἀνεγράφησαν ἐν τῷ προϋπολογισμῷ, διότι δὲν ἐκαθαρίσθησαν τὰ ἔτη τῆς ὑπηρεσίας πάντων αὐτῶν. Σημειωτέον δὲ, ὅτι, ὡς εἶπον ἄρτι, προσμετροῦνται τὰ ἔτη τῆς μέχρι τοῦδε ὑπηρεσίας αὐτῶν. Περὶ τῶν δαπανῶν τούτων δὲν ἐποιησάμην λόγον, θέλουσιν ὅμως αὗται ἀναγραφῆ ἐν τοῖς προϋπολογισμοῖς τῶν ἑπομένων ἐτῶν· ἀλλ’ ἐν τῷ προϋπολογισμῷ ἐκείνῳ, ἐν τῷ ὁποίῳ θ’ ἀναγραφῶσιν αἱ ἀπαιτούμεναι πιστώσεις διὰ τὴν πλήρη καὶ ὁλοσχερῆ ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου, τὸ ποσὸν τῶν ζητηθησομένων πιστώσεων θέλει εἶσθαι πολλῷ ὑπέρτερον τῶν 5,029,500, τὰ ὁποῖα σᾶς ἠρίθμησα. Τὰ περὶ τούτου θέλουσιν ἐξετασθῆ προσεχῶς· ἠναγκάσθην δὲ νὰ μνημονεύσω τῶν λεπτομερειῶν τούτων, διότι ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διημφισβήτησε τὴν ἀκρίβειαν τῶν ἀριθμῶν, τοὺς ὁποίους ἀνέφερα. Μοὶ ὑπολείπεται νῦν μιὰ λυπηρὰ εἴδησις, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου πρὸ μικροῦ μᾶς μετέδωκεν, εἰπὼν ὅτι δὲν στέργει νὰ γείνω ὀπαδός του. Ἴσως ὑπέθεσεν, ὅτι μοὶ ἐγεννήθη ποτὲ ἡ ἰδέα αὕτη· ἀλλὰ δύναμαι νὰ δηλώσω, ὅτι διὰ τὸν κ. Πρόεδρον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἔχω ἀγαθὴν ἰδέαν, καὶ διὰ τοῦτο ἐδείχθην πρὸς αὐτὸν μετὰ προσηνείας...

§27Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Πρωθυπουργός). Ὑποθέτω, ὅτι καὶ ἐγὼ πρὸς ὑμᾶς, κύριε Πρόεδρε.

§28Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. .. Ἀλλὰ βεβαιῶ αὐτὸν, ὅτι δὲν θέλω ποτὲ κρούσει τὴν θύραν αὐτοῦ· διότι ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὁ ὁποῖος ἔχει πολλὰ προτερήματα, καθυστερεῖ πάντως κατ’ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἔχῃ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἤθελε γείνῃ ἀρχηγός. Καὶ ἐν πρώτοις, ἀφοῦ ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἠρνήθη ὅτι εἶπεν, ὅσα πρὸ μικροῦ σᾶς παρέστησα ὅτι εἶπεν, καὶ ἰσχυρίσθη ὅτι παρεξήγησα τοὺς λόγους αὐτοῦ, καὶ ὅτι δὲν εἶπεν, ὅτι ἐν τοῖς προϋπολογισμοῖς τοῦ Κράτους ἠδυνάμεθα ἀπὸ τοῦ 1896 νὰ οἰκονομήσωμεν 10,000,000, ἵνα καταρτίσωμεν στρατὸν καὶ στόλον, μὲ ἀναγκάζει νὰ ἀναγνώσω εἰς τὴν Βουλὴν χωρία τοῦ πρὸς τὴν Βουλὴν λόγου αὐτοῦ, διὰ νὰ πεισθῆτε, ὅτι ἐγὼ δὲν παρηρμήνευσα, οὐδ’ ἐπλαστογράφησα τοὺς λόγους τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ· ἦτο δὲ ἀνάρμοστον ν’ ἀρνηθῇ ὅσα εἶπε. Κατὰ τὴν 19 Νοεμβρίου τοῦ 1896, ὅτε ὁ νῦν Πρωθυπουργὸς κ. Θεοτόκης, ἀντιπολιτευόμενος τότε, ἔλεγε πρός με ὅσα θέλετε ἀμέσως ἀκούσει, εἶχε μόλις συμπληρωθῆ ἔτος, ἀφ’ ἧς εἶχον κληθῆ νὰ γείνω Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου (ἀναγινώσκει): «... Εἶναι ἀνάγκη ἐπὶ τέλους νὰ ἐννοηθῇ, ὅτι ἢ πρέπει νὰ ἀφαιρέσωμεν ἀπὸ τοὺς προϋπολογισμοὺς τοῦ Κράτους τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα ἀσκόπως δαπανῶνται, ἢ πρέπει νὰ εὑρεθῶσι τὰ ποσὰ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα καταλλήλως δαπανώμενα δύνανται καὶ στρατὸν νὰ μᾶς δώσωσι καὶ ναυτικὸν ἀντάξιον τοῦ προορισμοῦ του· ὅταν δὲ ὄπισθεν τῶν φράσεων, διὰ τῶν ὁποίων ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἀνήγγειλε...»

§29Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Πρωθυπουργός). Αὐτὰ ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον. Πῶς θὰ εὑρεθῶσι;

§30Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Πῶς θὰ εὑρεθῶσιν; Ἀλλὰ μοὶ ἐδώκατε τότε ὁδηγίας, πῶς νὰ τὰ εὕρω. Ἔχετε ὑπομονὴν, καὶ ἀκούσατε τὰς ὁδηγίας, ἃς μοὶ ἐδίδετε τότε (ἀναγινώσκει): «...Ὅταν δὲ ὄπισθεν τῶν φράσεων, διὰ τῶν ὁποίων ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἀνήγγειλεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀσχολεῖται περὶ στρατοῦ καὶ ναυτικοῦ, ἐξετάζων τὸν παρ’ αὐτοῦ ὑποβληθέντα προϋπολογισμόν, οὐδεμίαν εὑρίσκω διαφορὰν μεταξὺ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ παρόντος ἔτους καὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1897, δικαιοῦμαι νὰ εἴπω: φράσεις εἴπετε, κύριε Πρωθυπουργέ, ἀλλ’ ὁ καιρὸς τῶν φράσεων παρῆλθε, καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν ἀρκεῖται πλέον εἰς φράσεις. Ἔχω τὴν πεποίθησιν, Κύριοι, ὅτι δυνάμεθα νὰ ἐξέλθωμεν ἐκ τῶν δυσχερειῶν· ἔχω ἀκράδαντον πεποίθησιν, ὅτι ὁ προϋπολογισμός, ἄλλως διασκευαζόμενος, δύναται νὰ δώσῃ τὰ μέσα, ὅπως ἐπαρκέσωμεν εἰς τὰς ἀνάγκας τῶν Ὑπουργείων τῶν Στρατιωτικῶν καὶ Ναυτικῶν. Γνωστὸν εἶναι, ὅτι αἱ δαπάναι αὗται πρέπει νὰ αὐξήσωσιν ὡς πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν κατὰ 8 ἑκατομμύρια, κατὰ 2 δ’ ἑκατομμύρια αἱ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ναυτικῶν. Πρόκειται λοιπὸν νὰ εὕρωμεν τὰ δέκα ἑκατομμύρια ἐν τοῖς τακτικοῖς τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐσόδοις. Τὸ πρᾶγμα δὲν μοὶ φαίνεται ἀδύνατον, καὶ ἡ σύγκρισις τοῦ ἀπολογισμοῦ 1894, ἢ μᾶλλον τῆς προσωρινῆς καταστάσεως τῆς χρήσεως τοῦ 1894 πρὸς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1897, ἐπιτρέπει νὰ ἐλπίζωμεν, ὅτι τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι ἀδύνατον.... Δύνασθε νὰ ἀρνηθῆτε, ὅτι ἡ χρῆσις τοῦ 1894 ἀφῆκε περίσσευμα; Βεβαίως ἐκ τοῦ ποσοῦ ἐκείνου πολλὰ ἔκτακτα ἔσοδα πρέπει ν’ ἀφαιρεθῶσιν, ἀλλὰ καὶ τούτων ἀφαιρουμένων, πάντοτε μένει ποσόν, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ ἐπαρκέσῃ εἰς τὰς ἀνάγκας, τὰς ὁποίας ἐπιβάλλει ἡ ὕπαρξις ἡμῶν ὡς Κράτους. Ἀλλ’ ἄν, Κύριοι, τὸ περίσσευμα τοῦτο δὲν ἦτο ἀρκετὸν, ἐρωτῶ ὑμᾶς, νομίζετε ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσωμεν δαπανῶντες ὅσα δαπανῶμεν διὰ τὴν ὁδοποιΐαν, διὰ τὴν δημοτικὴν ἐκπαίδευσιν, διὰ τὴν μέσην ἐκπαίδευσιν, καὶ νὰ μὴ φροντίσωμεν περὶ τῆς στρατιωτικῆς καὶ τῆς ναυτικῆς συντάξεως τῆς χώρας; Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσωμεν οὕτω πολιτευόμενοι; Ἔχω τὴν πεποίθησιν, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐρωτώμενος θέλει ἀπαντήσει, ὅτι εἶναι δυνατόν...» Μᾶς προέτρεπε λοιπὸν τότε ὁ νῦν Πρωθυπουργὸς νὰ καταργήσωμεν πάντα ταῦτα, διὰ νὰ οἰκονομήσωμεν δέκα ἑκατομμύρια διὰ τὰς στρατιωτικὰς καὶ ναυτικὰς παρασκευάς. Καὶ ἡμεῖς δὲν σᾶς προετρέψαμεν νὰ καταργήσητε τὴν ὁδοποιΐαν, οὐδὲ τὴν δημοτικὴν ἐκπαίδευσιν, οὐδὲ τὴν μέσην, ἀλλὰ σᾶς ἠλέγξαμεν διότι ἐπεβαρύνατε τὰ ἔξοδα τοῦ Κράτους διὰ νέων ἀχρήστων καὶ ἐπιβλαβῶν δαπανῶν. Οὐδ’ εἶπον περὶ ὑμῶν, ὅτι εἴπετε ἄλλα ἢ ὅσα εἴπετε κατὰ τὸ 1896 ἐν τῇ Βουλῇ, οὐδ’ ἐπλαστογραφήσαμεν τοὺς λόγους σας.

§31Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Πρωθυπουργός). Δὲν εἶπον ποτὲ, οὐδὲ θὰ μεταχειρισθῶ ποτέ, ὅταν ὁμιλῆτε σεῖς, τὴν λέξιν αὐτήν.

§32Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶναι ἀληθὲς, Κύριοι, ὅτι ἡμεῖς εἰσηγάγομεν εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὸ 1896 νομοσχέδιον περὶ ἀστυνομίας καὶ νομοσχέδιον περὶ χωροφυλακῆς, καὶ τὸ ἐκ τῶν νομοσχεδίων τούτων καὶ τὸ ἕτερον ἐπεψήφισε τότε ἡ Βουλή. Συνειργαζόμην μετ’ ἀξιωματικῶν τῆς χωροφυλακῆς ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ χωροφυλακῆς, οἵτινες δὲν ἔχουσιν ἔργον αὑτῶν τὰ λογιστικὰ, ἐπλανήθησαν δὲ περὶ τοὺς ἀριθμοὺς καὶ τὴν μὲν πλάνην περὶ τοὺς ἀριθμοὺς τῶν χρημάτων ὑπέλαβον ὅτι ἠδυνάμην νὰ οἰκονομήσω, ἀλλὰ τὴν πλάνην περὶ τοὺς ἀριθμοὺς τῶν στελεχῶν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ οἰκονομήσω. Ἑπομένως ἐξετάσας ἐπείσθην, ὅτι, ἂν εἰσῆγον εἰς τὸν Βασιλέα τὸ νομοσχέδιον περὶ χωροφυλακῆς, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς Βουλῆς, καὶ ἐκυροῦτο, ἤθελον εὑρεθῆ πρὸ τοῦ ἀπροχωρήτου, διότι δὲν ἤθελον δυνηθῆ νὰ ἐκτελέσω αὐτὸ, διότι μοὶ ἔλειπον οἱ ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι ἀπῃτοῦντο, ὅπως συμπληρωθῇ τὸ Σῶμα κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νέου ὀργανισμοῦ αὐτοῦ. Διὰ τοῦτο δὲν ἐπροκάλεσα τὴν κύρωσιν τοῦ νόμου, καὶ δὲν ἐπροκάλεσα τὴν κύρωσιν τοῦ νόμου περὶ ἀστυνομίας, καίτοι τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶχον εἰσαγάγει εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὸ ὁποῖον ἐπεψήφισεν αὕτη, δὲν εἰσῆγεν ἀστυνομίαν, οἵαν εἰσάγει καὶ καθιστᾷ ὁ νόμος ὁ ψηφισθεὶς τῇ προτάσει ὑμῶν καὶ κυρωθεὶς ἤδη, διότι κατὰ τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο ἡ διοικητικὴ ἀστυνομία καθιστᾶτο ἐν ταῖς πρωτευούσαις τῶν ἐπαρχιῶν καὶ τῶν νομῶν, ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις δήμοις καθιστᾶτο δημοτικὴ ἀστυνομία, ἡ ὁποία δὲν ἐπήγετο δαπάνην τοῦ Κράτους. Ἐγὼ δὲν περιπίπτω εἰς ἀντιφάσεις, καὶ διὰ τοῦτο συνεβούλευσα καὶ ηὐχόμην νὰ μὴ ἐψηφίζοντο οἱ δύο οὗτοι νόμοι, οἵτινες τοσαύτας θέλουσιν ἀπαιτήσει δαπάνας.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν Δευτέραν ἔχομεν συνεδρίασιν τὴν αὐτὴν ὥραν, 3 μετὰ μεσημβρίαν. Λύεται ἡ συνεδρίασις. (Ὥρα 6 καὶ 50′ μ. μ.)