1894.11.15

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 9

Τῆς 15 Νοεμβρίου 1894.

(Τρίτη).

Ὥρα 4 καὶ 30′ μ. μ.

(Γενομένης ἀπαρτίας, ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι Βουλευταὶ, συμμορφούμενος μὲ τὴν χθεσινὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς, τηλεγραφικῶς συνελυπήθην ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἀποβιώσαντος Ἠλία Ζερβοῦ. Ἐπίσης τηλεγραφικῶς παρήγγειλα τὸν νομάρχην Κεφαλληνίας νὰ καταθέσῃ ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς στέφανον ἐπὶ τοῦ νεκροῦ. Ὁ ἐν Πύργῳ σύλλογος «Ἅγιος Χαράλαμπος» παρακαλεῖ τὴν Βουλὴν νὰ ψηφίσῃ τὴν παρακράτησιν τοῦ πλεονάσματος τῆς σταφίδος. Πολλοὶ συμπολῖται τοῦ βουλευτοῦ κ. Κοκκέβη, ἐκ Φιλιατρῶν, παρακαλοῦσιν ἐπίσης τὴν Βουλὴν νὰ ψηφίσῃ νόμον περὶ παρακρατήσεως (ἱλαρότης). Πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως ἔχει τις τὸν λόγον;

§2ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Καταθέτω εἰς τὴν Βουλὴν τὰ ἔγγραφα, ἃ ἐζήτησεν ὁ κ. Βουλευτὴς ἐξ Ἀττικῆς ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπόθεσιν τοῦ τέως δημάρχου κ. Μελᾶ: τὸ ἔγγραφον τοῦ νομάρχου, δι’ οὗ ἐπαύθη προσωρινῶς, τὴν ἔκθεσιν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν πρὸς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, τὸ πρακτικὸν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καὶ τὰ ἔγγραφα, ἃ ἐζήτησεν ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος, τουτέστι τὰ ἐντάλματα κατὰ τοῦ δημάρχου καὶ τοῦ δημοτικοῦ εἰσπράκτορος, τὰ ὁποῖα συνοδεύονται δι’ ἐγγράφου τοῦ ταμία καὶ δικαιολογητικῶν.

§3ΖΥΓΟΜΑΛΑΣ. Ὑπάρχει ἔκθεσις τοῦ ἐλεγκτοῦ;

§4ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Ἡ ἔκθεσις τοῦ ἐλεγκτοῦ δὲν ἔχει κἀμμίαν σχέσιν μὲ τὴν παῦσιν τοῦ δημάρχου. Ἐζητήσατε ἔγγραφα σχετικά· ἀλλ’ ἐὰν θέλητε, καταθέτω καὶ ταύτην.

§5ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΣ. Ἀνήκουστοι, θηριώδεις πράξεις ἐγένοντο ἐν τῷ χωρίῳ Μεροκόβῳ τοῦ δήμου Κοθωνίων τῆς ἐπαρχίας μου. Τὸ χωρίον Μερόκοβον ἀποτελεῖται ἀπὸ τρεῖς μαχαλάδες, ἔχει δὲ ἔκτασιν ἀπὸ τοῦ ἑνὸς ἄκρου μέχρι τοῦ ἄλλου 2 περίπου ὡρῶν. Εἰς τὸ διάστημα αὐτὸ εἶναι ἐκτισμέναι πολλαὶ οἰκίαι, εἰς τὰς ὁποίας κατοικοῦν οἰκογένειαι. Ἐπειδὴ οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου αὐτοῦ κατηγγέλθησαν εἰς τὴν στρατιωτικὴν ἀστυνομίαν, ὅτι ὑπέθαλπον τοὺς ληστὰς Τσεκουραίους, ἡ στρατιωτικὴ ἀστυνομία, μεταβᾶσα ἐπιτοπίως, ἠνάγκασε τοὺς χωρικοὺς νὰ καταλίπωσι τὰς οἰκίας των, καὶ τοὺς μὴ θέλοντας ἐξεδίωξε διὰ τῆς βίας καὶ τοὺς ὑπεχρέωσε νὰ συγκεντρωθῶσιν εἰς δέκα οἰκίας, εἰς τὸ ἄκρον τοῦ χωρίου, καὶ ἠνάγκασεν ὀγδοήκοντα πέντε οἰκογενείας νὰ κατοικήσουν εἰς τὰς οἰκίας αὐτάς, εἰς τὰς ὁποίας οἱ κάτοικοι τῶν οἰκιῶν δὲν ἤθελον νὰ τοὺς δεχθοῦν· μένουν δὲ αἱ οἰκογένειαι αὗται εἰς τὸ ὕπαιθρον, ἐν μέσῳ χειμῶνος φοβεροῦ, ἀγνοοῦσαι τί νὰ πράξουν.

§6ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κατηγγέλθησαν, ἢ τοὺς ὑπέθαλπον;

§7ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΣ. Καὶ ἂν τοὺς ὑπέθαλπον, νομίζετε ὅτι ἔχει τὸ δικαίωμα ἡ στρατιωτικὴ ἀστυνομία νὰ τοὺς ἐκδιώξῃ, ἐν τῷ μέσῳ τοῦ χειμῶνος, καὶ νὰ τοὺς ἀφήσῃ εἰς τὸ ὕπαιθρον; Αὐτὰ εἶναι φρικώδη κακουργήματα, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν, τὸν ἁρμόδιον, νὰ ἐξετάσῃ περὶ τῆς ὑποθέσεως ταύτης, καὶ νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν, τί γίνεται.

§8ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως). Ὑποβάλλω εἰς τὴν Βουλὴν τὰ ἐκπαιδευτικὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ὑπεβλήθησαν καὶ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν σύνοδον.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλουσι τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 15–24).

§10ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἰς συμπλήρωσιν τῶν ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα κατέθεσα, καταθέτω καὶ δύο ἐκθέσεις τοῦ οἰκονομικοῦ ἐπιθεωρητοῦ καὶ τοῦ ταμία τοῦ δήμου περὶ τῆς ἐν γένει διαχειρίσεως τοῦ δημάρχου. Ὑποθέτω ὅτι ἄλλα δὲν θέλετε.

§11ΖΥΓΟΜΑΛΑΣ. Σεῖς ἠξεύρετε, ἂν ἔχητε ἄλλα.

§12ΤΣΑΜΑΔΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Ὑποβάλλω εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον περὶ παρατάσεως τῶν νόμων τῆς στρατολογίας καὶ ναυτολογίας ὡς πρὸς τοὺς ἐκ τῶν νομῶν Λαρίσσης, Τρικκάλων καὶ Ἄρτης Ὀθωμανούς. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εἶχεν ὑποβληθῆ καὶ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν σύνοδον. Ἐπίσης ὑποβάλλω νομοσχέδιον περὶ μέτρων ὑπὲρ τῶν κληρωτῶν τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1894 ἐκ τῶν σεισμοπλήκτων μερῶν. Ἐπίσης νομοσχέδιον περὶ μεταῤῥυθμίσεως τῶν ἄρθρων 189 καὶ 191 τῆς στρατιωτικῆς ποινικῆς νομοθεσίας.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλουσι τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 25–27).

§14ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. ἐπὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως Ὑπουργὸν καὶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ πληροφορήσωσι τὴν Βουλὴν, ἂν τῷ ὄντι δι’ ὑπουργικῆς διαταγῆς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως μετεῤῥυθμίσθη, ὡς πρὸς τὴν ἔναρξιν τῆς ἰσχύος του, τὸ διάταγμα περὶ μεταβολῆς τῶν ἐξετάσεων ἐν τῇ Νομικῇ Σχολῇ, καὶ ἂν τοιαύτη ἐξουσία προκύπτῃ ἐκ τοῦ νόμου. Πρὸς δὲ, εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκεται ἡ ὑπόθεσις τῶν Πανεπιστημιακῶν, ὑπὸ διοικητικὴν ἔποψιν, καὶ ἂν ἐδόθη ἡ ὑπὸ τῆς Πρυτανείας ζητηθεῖσα ἱκανοποίησις τῆς τιμῆς τοῦ Ἐθνικοῦ Πανεπιστημίου, τῶν καθηγητῶν καὶ τῶν φοιτητῶν, καὶ ἐν γένει τίνα τὰ διατρέξαντα ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως ταύτης καὶ τίνα μέσα μετῆλθεν ἡ Κυβέρνησις.

§15Δ. Μ. ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως). Ἀπαντῶν εἰς τὴν ἐπερώτησιν τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Ἀττικῆς Βουλευτοῦ, πληροφορῶ αὐτὸν, ὅτι εἶναι ἀνακριβὲς ὅτι διετάχθη ἡ ἀναστολὴ τοῦ Β. Διατάγματος περὶ ἐξετάσεων τῶν φοιτητῶν τῆς Νομικῆς Σχολῆς δι’ ὑπουργικῆς διαταγῆς. Τὸ ἔγγραφον τὸ διαβιβασθὲν εἰς τὴν Πρυτανείαν τοῦ Ἐθνικοῦ Πανεπιστημίου, εἰς ἀπάντησιν τοῦ τῆς Σχολῆς ἐγγράφου, ἐξηγεῖ, ὅτι περὶ μὲν τῶν Λατινικῶν ἐπικρατεῖ ἡ ἀνέκαθεν ἰσχύουσα διάταξις, καθ’ ἣν οὐδὲν τῶν μὴ διδασκομένων μαθημάτων ἐξετάζεται, συνεπῶς δὲν θὰ ὑποστῶσι τὴν ἐξέτασιν εἰς τὰ Λατινικὰ οὐ μόνον οἱ ἐγγραφέντες φοιτηταὶ, ἀλλὰ καὶ οἱ ἐγγραφησόμενοι, ἐφ’ ὅσον τὸ μάθημα τοῦτο δὲν διδάσκεται. Ὡς πρὸς δὲ τὴν ἀπό τινων ἐτῶν ἀδικαιολόγητον παράλειψιν τῶν περὶ γραπτῆς δοκιμασίας διατάξεων, δύναται ἡ Σχολὴ νὰ ἐφαρμόσῃ τὰ νεωστὶ περὶ αὐτῆς διαταχθέντα ἐν μέτρῳ ἐπιεικείας, ἀφοῦ, ἕνεκα τῆς μέχρι τοῦδε ἀχρηστίας τῶν κειμένων, οἱ φοιτηταὶ θὰ ὦσιν ἀπαράσκευοι καὶ δὲν θὰ δυνηθῶσι νὰ ὑποστῶσι τὴν γραπτὴν ἐξέτασιν.

§16ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἰδοὺ ἐν περιλήψει τί λέγει τὸ ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργοῦ, ὑπ’ ἀριθ. 20134 τῆς 22 Ὀκτωβρίου 1894: «Διατάσσομεν τὴν Πρυτανείαν, ἵνα τὸ διάταγμα τῆς 12 Ὀκτωβρίου 1894 περὶ μεταβολῆς τῶν ἐξετάσεων ἰσχύσῃ διὰ τοὺς ἐγγραφησομένους φοιτητὰς ἀπὸ τοῦ 1895 κλπ.»

§17ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Οὐδεμίαν ἐντολὴν περιέχει τὸ ἔγγραφον, ἀλλ’ ἁπλῶς διαβιβάζεται εἰς τὸν Πρύτανιν, ἵνα τὸ ἀνακοινώσῃ εἰς τὸν κοσμήτορα τῆς Νομικῆς Σχολῆς.

§18ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω λοιπὸν, ὅτι ἡ ὑπουργικὴ διαταγὴ ἀντίκειται εἰς τὸ διάταγμα, καὶ ἂν σκέπτησθε ὅτι εἶναι χρήσιμον τὸ διάταγμα, τότε πρέπει ν’ ἀνακαλέσητε αὐτὸ τὸ ἔγγραφον, διότι δὲν ἐπιτρέπεται τοιαύτη ἐνέργεια, καθόσον τὸ διάταγμα μόνον διὰ διατάγματος ἀνακαλεῖται. Παρακαλῶ προσέτι τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία βεβαίως ἐπίσης ἐνδιαφέρεται, νὰ δώσῃ μίαν λύσιν εἰς τὴν κατάστασιν αὐτὴν ἐπὶ τοῦ φοιτητικοῦ ζητήματος. Τὸ Πανεπιστήμιον εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μᾶς ἔχει Βουλευτὰς καὶ μᾶς ἔμαθε γράμματα, καὶ ὀφείλομεν νὰ δίδωμεν, ὅσον δυνάμεθα, προστασίαν ἐπὶ τῶν νομίμων δικαιωμάτων του διὰ τοὺς φοιτητάς, οἵτινες εἶναι τὸ μέλλον τῆς πατρίδος· πρὸς δὲ ὀφείλομεν νὰ παράσχωμεν εἰς τὸ ἰδανικὸν αὐτὸ ἐπίσης πᾶσαν προστασίαν, ἵνα μὴ σκυβαλίζηται ὑπὸ τῶν ὀργάνων τῆς ἐξουσίας. Καὶ ταῦτα λέγω, διότι παρετήρησα, ὅτι ἐσχάτως ἡ ἀστυνομία, κατὰ παράβασιν τῶν κειμένων νόμων καὶ τῶν διατάξεων περὶ ἐσωτερικῆς ὑπηρεσίας τῆς ἀστυνομίας ἐντὸς τοῦ τεμένους τοῦ Πανεπιστημίου, εἰσῆλθε καὶ κατεῤῥύπανε διὰ σκαιῶν καὶ ἀσεβῶν πράξεών της τὸ Ἐθνικὸν Πανεπιστήμιον, ἐκτύπησε καὶ ἐτραυμάτισε φοιτητὰς, καὶ ἐπὶ τέλους ἐφέρθη σκανδαλωδῶς, καθυβρίσασα τὴν τιμὴν τῶν φοιτητῶν καὶ τῶν πανεπιστημιακῶν ἀρχῶν. Αὐτὴ ἡ κατάστασις ἔπρεπε νὰ κινήσῃ τὴν πρώτην μέριμναν τῆς Κυβερνήσεως, προκειμένου περὶ τῆς νεολαίας, ἡ ὁποία θὰ διοικήσῃ τὴν Ἑλλάδα εἰς τὸ μέλλον. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως, καὶ ἰδίως τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὸν ὁποῖον αἱ ἐπιτροπαὶ τῶν φοιτητῶν ἀπετάθησαν, νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις εἰς τὴν Βουλὴν, τί γίνεται ἐπὶ τοῦ προκειμένου καὶ τί γενήσεται πρὸς ἐπαναφορὰν τῆς προτέρας καταστάσεως.

§19Χ. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ὅταν ὑποβληθῇ ἐγγράφως ἡ ἐπερώτησις, θέλομεν ἀπαντήσει.

§20ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐδῶ, ἐν Ἀττικῇ, γίνεται ἄλλη παρανομία. Ὁ νόμος περὶ δηλώσεως τῶν οἴνων ἐν ἄρθρῳ 19 ὁρίζει σὺν τοῖς ἄλλοις τὰς ποινὰς τοῦ δηλώσαντος ἐπὶ ἔλαττον τὸν οἶνον. Ἐὰν μετὰ τὴν ἐξακρίβωσιν ἀνακαλυφθῇ, ὑπόκειται εἰς τὴν ποινήν· ἀλλ’ ἐὰν ἐδήλωσε τὸ ἀληθὲς ποσὸν καὶ ὁμολογῆται τὸ δηλωθὲν, ἐξ οὗ ἀπὸ τῆς δηλώσεως μέχρι τῆς νέας ἐξακριβώσεως κατηναλώθη ποσόν τι, οὐδεμίαν ποινὴν φέρει ὁ καταναλωτὴς οἰνοπώλης. Ἀλλὰ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὁ ἔφορος ὁ οἰκονομικὸς τί κάμνει; Συντάσσει πρωτόκολλον, ὅτι ἠλαττώθη ἡ δηλωθεῖσα ποσότης, καὶ ἐπιβάλλει εἰς τοὺς οἰνοπώλας πρόστιμον διὰ τὸ ἀπὸ τῆς δηλώσεως μέχρι τῆς ἐξακριβώσεως ἐλαττωθὲν διὰ τῆς πωλήσεως ποσόν. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν ἔλαβε γνῶσιν τοῦ πράγματος, ὤφειλε νὰ τὸ διορθώσῃ. Ἀλλ’ ἐὰν δὲν ἔλαβε γνῶσιν, ὤφειλε νὰ ὑποδείξῃ εἰς τὸν κ. ἔφορον, ὅτι τὸ καθῆκόν του δὲν εἶναι αὐτὸ καὶ ὅτι θεωρεῖται ἐκβίασις καὶ καταπίεσις ἡ πρᾶξίς του. Διότι φόρος καὶ ποινὴ ποτὲ δὲν ἐπιβάλλεται ἄνευ ῥητοῦ νόμου· καὶ ἀφοῦ ὁ νόμος δὲν ὁρίζει τοιαύτην ποινὴν, ὁ ἔφορος παρανόμως τὴν ἐπέβαλε.

§21ΖΥΓΟΜΑΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα αὐτὸ, εἶναι ἀληθέστατον, ὅτι ἀδικήματα πλεῖστα ἐγένοντο κατὰ καταστηματαρχῶν καὶ ἐν Ἀθήναις καὶ εἰς ἄλλα μέρη τοῦ Κράτους. Νομίζω ὅμως, ὅτι ὑπαίτιοι δὲν εἶναι οἱ ὑπάλληλοι, ἀλλὰ τὸ σύστημα τῆς ἐνοικιάσεως τῶν ἀδηλώτων οἴνων εἰς τοὺς ἐνοικιαστάς. Εἶναι δὲ ἀναμφισβήτητον, ὅτι οἱ ἐνοικιασταὶ εἰς ὅλα τὰ μέρη τοῦ Κράτους προέβησαν ἐσκεμμένως εἰς σύνταξιν πρωτοκόλλων ψευδῶν δι’ ἀριθμὸν ὀκάδων ἐλάχιστον, ὥστε ὁ φορολογούμενος νὰ μὴ ἔχῃ κἂν συμφέρον νὰ ποιήσηται χρῆσιν τῶν νομίμων μέσων πρὸς ἀπαλλαγὴν, καὶ τοιουτοτρόπως ἐπέβαλον χιλιάδας δραχμῶν φορολογίαν οἱ ἐνοικιασταὶ ἀδίκως. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ ἀποβλέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς κυρίως εἰς τὴν διόρθωσιν τοῦ νόμου ὡς πρὸς τοῦτο. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὸ εἰδικὸν θέμα, περὶ οὗ ἐλάλησεν ὁ συνάδελφός μου κ. Σταυρόπουλος, τῆς ἐπὶ πλέον δηλώσεως τῶν καταστηματαρχῶν οἴνων παλαιᾶς ἐσοδείας, τὸ ἄρθρον 19 ἐπιβάλλει ποινὰς, ἃς ἐφήρμοσεν ὁ κ. ἔφορος, ἀλλὰ φρονῶ, ὅτι ἡ ἐπιείκεια ἐπιβάλλεται εἰς τὴν περίστασιν ταύτην, διότι δὲν πιστεύω ὅτι ὑπῆρξε δολία προαίρεσις ἐκ μέρους τῶν κ.κ. καταστηματαρχῶν, ἀδικουμένων καὶ πιεζομένων. Δὲν ἀρκοῦσιν οἱ ὑπέρογκοι φόροι, οὓς πληρόνουσι, καὶ ἡ οἰκονομικὴ κρίσις, ἀλλὰ τοῖς ἐπιβάλλετε καὶ πρόστιμον!

§22ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐνόησεν ὁ κ. συνάδελφος. Τὸ λεχθὲν ὑπ’ αὐτοῦ εἶναι ἑτέρα περίπτωσις. Ἡ περίπτωσις ἡ προκειμένη εἶναι ἡ ἑξῆς: Τὸ ἄρθρον 19 λέγει, ὅτι ἐπιβάλλεται πρόστιμον, ἂν ἐδηλώθη ποσὸν ὀλιγώτερον τοῦ ἀληθοῦς. Ὁ ἔφορος ἔπρεπε νὰ ἐξετάσῃ: 1) ἡ ἔκθεσις τοῦ ἐνοικιαστοῦ εἶναι νόμιμος; 2) συνᾴδει μὲ τὸ ἄρθρον 19; Ἐὰν συνᾴδῃ, νὰ ἐπιβάλῃ τὸ νόμιμον πρόστιμον· ἐὰν ὅμως δὲν συνᾴδῃ, τότε ν’ ἀποῤῥίψῃ αὐτήν· διότι οἱ ἐνοικιασταὶ κερδοσκοποῦν καὶ δὲν πταίουν.

§23ΡΙΚΑΚΗΣ. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ὀρθότερον θὰ ἦτο, ἐὰν ἐλαμβάνετε ὑπ’ ὄψιν ἡ πρὸ τινων ἡμερῶν ὑποβληθεῖσα ἀναφορὰ τῶν οἰνεμπόρων Πατρῶν, οἱ ὁποῖοι ἐκθέτουν διὰ μακρῶν, ὄχι μόνον αὐτὰ τὰ ἀτοπήματα, ἀλλὰ ὅλους τοὺς λόγους, δι’ οὓς νομίζουσι συμφέρον καὶ ὀρθὸν νὰ καταργηθῇ ὁ φόρος τῆς καταναλώσεως. Διὰ ν’ ἀνακουφίσωμεν αὐτὴν τὴν τάξιν καὶ τὸ προϊὸν αὐτὸ, τὸ ὁποῖον κινδυνεύει, καὶ συγχρόνως ὅπως ἀποφύγωμεν τ’ ἀτοπήματα, νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τοὺς λόγους τοὺς ἐκτιθεμένους ἐν τῇ ἀναφορᾷ ἐκείνῃ, καὶ ν’ ἀναγνωρίσῃ ὀρθὴν τὴν κατάργησιν τοῦ φόρου τῆς καταναλώσεως.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Πρῶτον ἀντικείμενον εἶναι ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ προσθήκης παραγράφου εἰς τὸ ἄρθρον 4 τοῦ νόμου ͵ΒΡΠΗʹ τῆς 20 Μαρτίου 1893 περὶ μεταβολῆς τοῦ συστήματος τῆς ἀστυνομικῆς διοικήσεως. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχήν...

§25ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴχομεν ἐκκρεμῆ συζήτησιν ἀπὸ χθές.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Καραπᾶνε, εἰσήλθομεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.

§27ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Δὲν πρέπει νὰ γείνῃ ζήτημα φιλονεικίας. Ἐγὼ εὑρισκόμην πρὸς στιγμὴν ἀπησχολημένος...

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βουλευτὰ, ἐπὶ δύο λεπτὰ τῆς ὥρας ἐπερίμενα, καὶ οὐδεὶς ἐζήτησε τὸν λόγον· κατὰ συνέπειαν εἰσῆλθον εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Ὥστε ἐπιφυλαχθῆτε δι’ αὔριον. Ἔχει τις τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου;

§29ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι.

§30ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον πρίν. Πρόκειται περὶ νομοσχεδίων σπουδαίων καὶ εἰσαγόντων πολλὰς καινοτομίας, διὸ νομίζω καλὸν νὰ παραπεμφθῶσι ταῦτα προηγουμένως εἰς τὰς ἁρμοδίας ἐπιτροπάς. Αἱ ἐπιτροπαὶ συλλέγουσι διαφόρους πληροφορίας, τὰς ὁποίας δὲν παρέχουσι βεβαίως τὰ νομοσχέδια, ἀφοῦ, ἐξαιρέσει τοῦ νομοσχεδίου τοῦ μεταῤῥυθμίζοντος τὸν νόμον τῆς Ἀστυνομίας, τὰ λοιπὰ δὲν συνοδεύονται κἄν ὑπὸ ἐκθέσεως, δύνανται δὲ καὶ ἄλλως νὰ μελετήσωσι τὰ εἰς αὐτὰς ὑποβαλλόμενα νομοσχέδια ἐν πάσῃ ἀνέσει καὶ νὰ ὑποβάλωσιν εἶτα εἰς τὴν ὁλομέλειαν τῆς Βουλῆς τὴν πεφωτισμένην γνώμην των.

§31ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Οὐδεμίαν ἔχω ἀντίῤῥησιν εἰς τὴν πρότασιν τοῦ κ. Βουλευτοῦ ὅσον ἀφορᾷ τὰ νομοσχέδια περὶ τοῦ δήμου Ἀθηναίων, ἀλλὰ ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον νομοσχέδιον, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν, νομίζω μάλιστα, ὅτι καὶ κατεπείγει ἡ ἐπιψήφισίς του.

§32ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Νομίζω ὅτι εἶναι πολὺ πλειότερον ἀνάγκη νὰ παραπεμφθῇ τὸ πρῶτον νομοσχέδιον, καθόσον εἰσάγει μίαν ἀρχὴν ὅλως νέαν. Εἰσάγει τὴν ἀρχὴν τοῦ νὰ δύναται Ὑπουργὸς πολιτικὸς νὰ τιμωρῇ ἀξιωματικοὺς ἀνήκοντας εἰς τὸν στρατὸν καὶ ἀπεσπασμένους εἰς εἰδικὴν ὑπηρεσίαν. Νομίζω καλὸν νὰ παραπεμφθῇ εἰς ἐπιτροπὴν, ἥτις νὰ εὕρῃ συνδυασμόν τινα, διορθοῦντα τὴν τοιαύτην ἀντίφασιν.

§33ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Εἶναι γνωστὸν, ὅτι διὰ τοῦ νόμου περὶ στρατιωτικῆς ἀστυνομίας οἱ ἀπεσπασμένοι στρατιωτικοὶ ἐκτελοῦσι πολιτικὴν ὑπηρεσίαν δὲν παύουσι βεβαίως νὰ ἦναι στρατιωτικοὶ, καὶ διὰ τοῦτο διὰ τὰ καθαρῶς στρατιωτικὰ παραπτώματα ὑπάγονται εἰς τὴν στρατιωτικὴν πειθαρχικὴν ἐξουσίαν, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ἀσκοῦσι τὴν ἀστυνομικὴν ὑπηρεσίαν, θεωροῦνται ὡς ὅλοι οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, καὶ ἑπομένως ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δικαιοῦται νὰ ἀσκῇ ἐπ’ αὐτῶν τὴν πειθαρχικὴν δικαιοδοσίαν, τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ ἐπὶ τῶν λοιπῶν ὑπαλλήλων. Δὲν βλέπω διατὶ ἐκ τούτου θὰ προσβληθῇ ἡ ἀξιοπρέπεια ἡ στρατιωτική· διότι δὲν λησμονεῖ ὁ κ. Βουλευτὴς, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς ἔχει βαθμὸν στρατηγοῦ, καὶ ἑπομένως εἶναι ἀνώτερος κατὰ βαθμὸν ὅλων τῶν ἀξιωματικῶν τῶν ἀπεσπασμένων εἰς τὴν ἀστυνομίαν. Θεωρῶ δὲ, ὅτι, ἐφ’ ὅσον ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶναι προϊστάμενος τῆς Ἀστυνομίας, δὲν δύναται νὰ ἐννοηθῇ ἡ στέρησις τοῦ δικαιώματος τῆς πειθαρχικῆς δικαιοδοσίας.

§34ΠΟΤΑΜΙΑΝΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐλησμόνησεν, ὅτι τὰ περὶ ἁρμοδιότητος τῶν Στρατοδικείων κανονίζονται δι’ εἰδικοῦ νόμου τῆς στρατιωτικῆς ποινικῆς νομοθεσίας, καθ’ ἣν εἰς τὰ Στρατοδικεῖα ὑπάγονται οἱ στρατιωτικοὶ οἱ διαπράττοντες πλημμέλημα ἢ κακούργημα μόνοι ἢ μετ’ ἄλλων στρατιωτικῶν. Τὰ δὲ πταίσματα ἐξῄρεσε κατὰ κανόνα τῆς δικαιοδοσίας τῶν Στρατοδικείων, ἀναθεὶς τὴν τιμωρίαν αὐτῶν εἰς τὰς στρατιωτικὰς ἀρχάς. Διὰ τοῦτο, ἂν ἀξιωματικοὶ ὑποπέσωσιν εἰς πταῖσμα, τιμωροῦνται πειθαρχικῶς. Ὁ περὶ στρατιωτικῆς ἀστυνομίας νόμος ὑπήγαγεν εἰς τὰ κοινὰ ἢ τακτικὰ ποινικὰ δικαστήρια τοὺς εἰς τὴν ἀστυνομικὴν ὑπηρεσίαν τεταγμένους ἀξιωματικοὺς καὶ ὁπλίτας διὰ πᾶσαν ἀξιόποινον πρᾶξιν, πλὴν τῶν ὑπὸ τῆς στρατιωτικῆς ποινικῆς νομοθεσίας προβλεπομένων. Ἐκ τούτων ἐννοεῖται, ὅτι μόνον τὰς ὑπὸ τῶν Στρατοδικείων πρὶν τιμωρουμένας κοινὰς ἀξιοποίνους πράξεις ἐσκόπει νὰ ὑπαγάγῃ εἰς τὰ κοινὰ ποινικὰ δικαστήρια, διετήρησε δὲ ὡς πρὸς τὰς λοιπὰς πράξεις τὴν πταισματικὴν ἢ πειθαρχικὴν ἐξουσίαν τῶν στρατιωτικῶν ἀρχῶν, οὐδ’ ἔθιξεν ὡς πρὸς τοῦτο τὰ ἐν τοῖς στρατιωτικοῖς νόμοις καὶ κανονισμοῖς τεθειμένα περὶ τῶν τιμωρητέων πειθαρχικῶς πράξεων, περὶ τῆς διαδικασίας τῆς τιμωρίας αὐτῶν καὶ περὶ τῶν πειθαρχικῶν ποινῶν. Διὰ τὰς πράξεις ταύτας ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν καὶ ὁ ἀρχηγὸς τοῦ στρατοῦ ἀσκοῦσι καὶ τὴν ἀνωτάτην πειθαρχικὴν ἐξουσίαν, ἐπιβάλλοντες τὰς ἐν τοῖς στρατιωτικοῖς νόμοις ἀναγεγραμμένας ποινὰς πρὸς ἀνόρθωσιν τῶν πταισματικῶν παραβάσεων τῶν ἀξιωματικῶν. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου ὅμως εἰσάγεται νέα ἀρχὴ, ἀσκοῦσα ἄλλην πειθαρχικὴν ἐξουσίαν. Ἡ ἀρχὴ αὕτη εἶναι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἡ ἀρχὴ αὕτη λαμβάνει δικαίωμα ν’ ἀποφαίνηται διὰ πράξεις βαρείας, δι’ ἃς οὐδὲν ἔχει ἤδη ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν δικαίωμα ν’ ἀποφανθῇ μόνος, κατὰ τοὺς στρατιωτικοὺς νόμους, διότι κατ’ αὐτοὺς μόνον ἀνακριτικὰ συμβούλια καὶ ὁ Βασιλεὺς ἠμποροῦν νὰ ἀποφανθῶσιν. Ἡ νέα αὕτη ἀρχὴ, ἡ πειθαρχικὴν ἐξουσίαν ἀσκοῦσα, λαμβάνει διὰ τοῦ νομοσχεδίου δικαίωμα νὰ ἐπιβάλλῃ ποινὰς ἄλλας, παρὰ τὰς ἐν τοῖς στρατιωτικοῖς νόμοις καθιερουμένας καὶ παρ’ ὅλων τῶν νομοθεσιῶν ὡς προσφόρους διὰ τοὺς στρατιωτικοὺς κριθείσας. Αἱ ποιναὶ, ἃς ἐξουσιοδοτεῖται νὰ ἐπιβάλλῃ ἡ νέα αὕτη ἀρχὴ, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, εἶναι προσφυεῖς ἴσως διὰ τοὺς πολιτικοὺς ὑπαλλήλους, ἀλλ’ οὐδόλως προσήκουσαι τοῖς στρατιωτικοῖς. Οὕτω λοιπὸν ἔχομεν ἕνα πρωτοφανῆ δυαδισμὸν, ἔχομεν δυαδικὴν ἀρχηγίαν ἀκατανόητον καὶ τερατώδη, ὅπως εἶναι ὅλος ὁ ὀργανισμὸς τοῦ ἀστυνομικοῦ σώματος. Ἔχομεν δύο πειθαρχικὰς ἐξουσίας συνάμα καὶ ἐκ παραλλήλου ἐνεργούσας, ἢ μᾶλλον τρεῖς, (διότι καὶ ὁ ἀρχηγὸς τῆς χωροφυλακῆς ἔχει ἰδίαν ἐξουσίαν) καὶ τρεῖς ἀρχηγοὺς τοῦ σώματος τῶν ἀξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν, τῶν τεταγμένων ἐν τῇ ἀστυνομικῇ ὑπηρεσίᾳ. Τοῦτο εἰς οὐδεμίαν νομοθεσίαν καὶ εἰς οὐδὲν ὠργανισμένον σῶμα ἀπαντᾷ, διότι τοιαύτη τρικέφαλος ἀρχηγία εἶναι ἀναίρεσις τῆς ἰδέας ὀργανισμοῦ καὶ ὀργανικοῦ σώματος. Τὸ νὰ δικαιολογῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν ἐξουσίαν τὴν πειθαρχικὴν, ἣν ζητεῖ νὰ λάβῃ διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπὶ τῶν ἀξιωματικῶν, διὰ τὸν λόγον ὅτι ἐν τοῖς ὀργανισμοῖς τῶν Ὑπουργείων ἀπονέμεται τῷ Ὑπουργῷ βαθμὸς στρατηγοῦ, εἶναι καταφυγή, οὐχὶ ἀληθὴς νομοθετικὴ δικαιολογία, διότι διάφορος εἶναι ἡ φύσις τοῦ στρατιωτικοῦ σώματος καὶ ἡ ἐπ’ αὐτοῦ πειθαρχικὴ ἐξουσία. Ἄλλως γνωρίζομεν, ὅτι, καὶ ἂν ἐν τῷ νόμῳ ἀπονέμηται βαθμὸς στρατηγοῦ εἰς τοὺς Ὑπουργοὺς, ὅμως οὐχὶ σπανίως Ὑπουργοὶ δὲν εἶναι παρασκευασμένοι νὰ διαχειρισθῶσιν οὐδὲ λοχαγοῦ ἐξουσίαν.

§35ΜΑΝΕΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἄπορον ἀποβαίνει εἰς ἐμὲ, πῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν δὲν ἀντέστη εἰς τὴν εἰσαγωγὴν τοιούτου νομοσχεδίου...

§36ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι προσυπογεγραμμένος μάλιστα.

§37ΜΑΝΕΣΗΣ. .. νομοσχεδίου θίγοντος εἰς τὰ καίρια αὐτὴν τὴν πειθαρχίαν τοῦ στρατεύματος, ἐκτὸς ἐὰν ἀπεφασίσθη κατ’ ἀρχὴν ἡ διάλυσις αὐτοῦ. Ἐὰν ἀπεφασίσθη αὕτη, τότε ἀμέσως διορίσατε τοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ τελωνοφύλακας ἀκόμη, διαλύσατε ἐντελῶς τὸν στρατὸν, καὶ τότε βεβαίως ἡ Ἑλλὰς προώρισται νὰ ζήσῃ καὶ θὰ ζήσῃ. Ὑπάρχουσι κανονισμοὶ, ὑπάρχουσι νόμοι, καθ’ οὓς τὴν ποινὴν τὴν ἐπιβαλλομένην εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς διὰ διαταγῆς, τὴν κοινοποιεῖτε μόνον εἰς τοὺς ὁμοιοβάθμους, τὴν ποινὴν τὴν ἐπιβαλλομένην εἰς τοὺς ἀνωτέρους ἀξιωματικοὺς μόνον ἐν τῷ κύκλῳ τῶν ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν, τὴν δὲ ἐπιβαλλομένην εἰς τοὺς κατωτέρους κοινοποιεῖτε εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς πάντας, οὐδεὶς δὲ ὁπλίτης δύναται νὰ λάβῃ γνῶσιν τῆς ποινῆς τῆς ἐπιβαλλομένης εἰς ἀξιωματικούς. Τί θέλετε δὲ σήμερον; ὁ τελευταῖος ὑπάλληλος δύναται νὰ λάβῃ γνῶσιν τῆς ποινῆς, ἥτις ἐπιβάλλεται εἰς τὸν ἀστυνόμον ἀξιωματικὸν, καὶ τὴν ποινὴν αὐτὴν θὰ ὑπογράψῃ βεβαίως ὁ κ. Ὑπουργὸς, διότι τὴν ποινὴν ταύτην θὰ προτείνῃ ὁ νομάρχης, ὁ ἀμέσως προϊστάμενος τοῦ ἀστυνόμου. Τί δὲ σήμερον ἐκπληροῦσιν οἱ νομάρχαι, εἶναι περιττὸν νὰ σᾶς τὸ εἴπω. Οἱ νομάρχαι εἶναι ὄργανα τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ὄργανα τῆς ἰσχυούσης μερίδος. Δὲν θέλω νὰ εἰσέλθω εἰς λεπτομερείας, διότι ἐλπίζω, ὅτι θὰ ἐπανέλθῃ τὸ ζήτημα τοῦτο περὶ τῆς στρατιωτικῆς ἀστυνομίας. Μὴ θέλετε, ὅπως σᾶς εἶπον καὶ ἄλλοτε, νὰ καταστήσητε τὸ σύστημα τοῦτο αἰώνιον· ἔστω μόνον προσωρινὸν, διότι ἡ ἀστυνομία ἔχει δέλεαρ, δέλεαρ τὸ ὁποῖον δύναται νὰ ἐπιδράσῃ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ χαρακτῆρος τοῦ ἀξιωματικοῦ. Σήμερον τί θέλετε; Θέλετε ἐπὶ τέλους, ἀφοῦ τὸν ἀξιωματικὸν τὸν ἐξηγάγετε ἐκ τῶν σπλάγχνων τοῦ στρατοῦ, ἐκ τῆς κυρίας αὐτοῦ ὑπηρεσίας, ἀφοῦ τὸν ἀνεμίξατε εἰς τὴν πολιτικὴν, νὰ ποδοκυλίσητε καὶ τὴν φιλοτιμίαν αὐτοῦ; Δὲν θέλω νὰ φέρω παραδείγματα, ἵνα σᾶς πείσω, ὅτι ἀξιωματικοὶ φιλότιμοι, μὴ θέλοντες νὰ ὑποκύψωσιν εἰς τὰς κομματικὰς πιέσεις, τρέχουσι τὸν κίνδυνον νὰ χάσωσι τὸν βαθμὸν αὐτῶν ἐπὶ ἀρνήσει ὑπηρεσίας, ἀμαυρούσης τὴν ὑπόληψιν αὐτῶν, τὴν ὁποίαν διὰ νόμου τοιούτου θέλετε νὰ ἐπιβάλητε εἰς αὐτούς. Εἶναι, Κύριοι, καιρὸς νὰ συλλογισθῆτε, ὅτι δὲν δύναται στρατιωτικὴ ἀστυνομία τοιαύτη νὰ ὑπάρξῃ, ὅπως τὴν θέλετε. Διοργανώσατε τὴν ἀρχαίαν ἀστυνομίαν, διοργανώσατε ἐπὶ τέλους ὅπως θέλετε τὴν ἀστυνομίαν τοῦ Κράτους, ἀλλ’ ἀπομακρύνατε, πρὸς Θεοῦ, τὸν στρατὸν, διότι οὕτω θὰ τὸν διαλύσητε, ὁ δὲ στρατὸς εἶναι τὸ μόνον στοιχεῖον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου δύναται νὰ στηριχθῇ ὁ τόπος ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως. Μὴ νομίζετε δὲ, ὅπως σᾶς εἶπον καὶ ἄλλοτε, ὅτι τὸν στρατὸν τὸν ἔχετε ὅταν τὸν θέλετε. Θὰ τὸν παρασκευάσητε. Αὕτη δὲ δὲν εἶναι βεβαίως οὐδὲ λογική, ἐπιτρέψατέ μοι δὲ νὰ εἴπω, οὐδὲ ἔντιμος παρασκευή.

§38ΚΡΙΤΣΑΣ. Ἐγὼ εἶμαι ἐκ τῶν ἐνθέρμων ὑποστηρικτῶν τῆς στρατιωτικῆς ἀστυνομίας, καὶ ἐξακολουθῶ νὰ ἔχω τὴν ἰδέαν, ὅτι ὁ θεσμὸς οὗτος ἀπεδείχθη ἐπωφελέστατος διὰ τὴν κοινωνίαν. Ἐψήφισα δὲ τότε αὐτὸν καὶ ἐξακολουθῶ νὰ τὸν θεωρῶ καλῶς τεθέντα, ἐν τῇ πεποιθήσει ὅτι ἡ ἔννοια τῆς αὐτοδιοικήσεως, οὕτως εἰπεῖν, τοῦ στρατοῦ δὲν ἤθελεν ἐκλίπει. Δὲν ἐννοῶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ διοικηθῶσιν ἄτομα στρατιωτικὰ ὑπὸ πολίτου, ὅστις, ὅσον καὶ ἂν ᾖ ἱκανὸς καὶ ἄξιος τῆς τιμῆς τοῦ νὰ κατέχῃ τὴν θέσιν τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργοῦ, δὲν δύναταί ποτε ν’ ἀναλογισθῇ εὐκόλως τὸ μέγεθος τῆς προσβολῆς καὶ τῆς λύπης, εἰς ἣν ἤθελε βυθίσει οἱονδήποτε στρατιωτικὸν μία τιμωρία, ἐπιβληθεῖσα αὐτῷ ἐκ μέρους πολίτου, εἰς τὸν ὁποῖον ἐσυνείθισε νὰ μὴ ἀναγνωρίζῃ τοιαύτην δικαιοδοσίαν. Δὲν θέλω, Κύριοι, νὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα ὑπὸ τὴν γενικὴν ἔννοιαν τῆς στρατιωτικῆς πειθαρχίας, ἡ ὁποία, ὡς εἶπον οἱ ἔντιμοι συνάδελφοι, θέλει ὑποστῆ τραῦμα καίριον, διότι ἀρκετὰ σαφῶς οὗτοι ἀνέπτυξαν τοῦτο· εἰς ἐπίῤῥωσιν δὲ μόνον τῆς ὑπ’ αὐτῶν ἐκφρασθείσης γνώμης ἔρχομαι νὰ ὑπομνήσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὸ ἑξῆς. Ἐν ἔτει 1884 ἡ Βουλὴ ἐψήφισε νόμον, ἀφορῶντα εἰς τὰ προσόντα καὶ τὴν πειθαρχικὴν τιμωρίαν τῶν ὑπαλλήλων ἐν γένει· δὲν διέλαθε δὲ τότε τὴν προσοχὴν αὐτῆς καὶ ἡ περίπτωσις, καθ’ ἣν στρατιωτικοὶ ὑπάλληλοι ἀναλαμβάνουσι τὴν ἐκτέλεσιν ὑπηρεσίας, ἀναγομένης εἰς ἄλλα Ὑπουργεῖα. Λαβοῦσα λοιπὸν ὑπ’ ὄψιν τὴν τοιαύτην περίπτωσιν, ἔκρινε καλὸν νὰ μὴ δώσῃ τὸ δικαίωμα εἰς πάντα Ὑπουργὸν νὰ ἐπιβάλλῃ ποινὴν εἰς ἀξιωματικόν, καὶ διὰ τοῦτο ῥητῶς ἐν τῷ νόμῳ ἐκείνῳ ὥρισεν ὅτι, ἂν ἀξιωματικὸς προσφέρῃ ὑπηρεσίαν τινὰ εἰς ἄλλο Ὑπουργεῖον, ὑποπέσῃ δὲ εἰς παράλειψίν τινα, διὰ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ αὐτῷ τιμωρία τις κατὰ τὴν ἰδέαν τοῦ Ὑπουργοῦ, οὗτος δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ τιμωρήσῃ τὸν ἀξιωματικόν, ἀλλὰ γνωρίζει τὸ παράπτωμα δι’ ἐγγράφου του πρὸς τὸν ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν συνάδελφόν του, ἵνα ζητήσῃ παρ’ αὐτοῦ τὴν τιμωρίαν τοῦ ἀξιωματικοῦ. Ταύτην τὴν γνώμην ἀπεφήνατο τότε ἡ Βουλὴ ἐν νομοσχεδίῳ, ὑποβληθέντι εἰς αὐτὴν παρὰ Κυβερνήσεως προεδρευομένης παρὰ τοῦ καὶ νῦν Προέδρου αὐτῆς, καὶ τὴν διάκρισιν ταύτην ποιησαμένη, οὐδὲν ἄλλο ἐσκόπει ἢ τὴν ἐπισφράγισιν τῆς ἐπικρατούσης πάντοτε ἰδέας, ὅτι ἐν τῇ διοικήσει τοῦ στρατοῦ οὐδεὶς, ἐκτὸς τῶν στρατιωτικῶν, δικαιοῦται ν’ ἀναμιγνύηται. Τὴν ἐξακολούθησιν λοιπὸν τοῦ σεβασμοῦ, ὃν καὶ ἄλλοτε ἐξεδήλωσεν ἡ Βουλὴ πρὸς τὸ ἀμιγὲς τῆς διοικήσεως τοῦ στρατοῦ, ἐθεώρησα καθῆκόν μου νὰ ζητήσω παρὰ τῆς σημερινῆς Βουλῆς καὶ παρὰ τῆς Κυβερνήσεως, ἣν παρακαλῶ θερμῶς νὰ παραιτηθῇ τῆς ἰδέας τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νόμου τούτου, ὁ ὁποῖος προώρισται νὰ ὑποτάξῃ εἰς τὰς θελήσεις τῶν διαφόρων νομαρχῶν τοὺς ἀξιωματικοὺς τοὺς χειριζομένους τὴν ἀστυνομικὴν ὑπηρεσίαν, τουτέστι νὰ καθιερώσῃ κατάστασιν, κατὰ τῆς ὁποίας, ἀπορῶ τῇ ἀληθείᾳ, πῶς ὁ κ. ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργὸς δὲν ἔῤῥηξε πρῶτος ἐνταῦθα φωνὴν διαμαρτυρίας. Ὁ ἀξιωματικός, ἐπαναλαμβάνω, ἐσυνείθισε νὰ διοικῆται παρ’ ἀνθρώπου διελθόντος τοὺς βαθμούς του καὶ συνεπῶς ἐκ πείρας δυναμένου ἀσφαλῶς νὰ γνωρίζῃ τὴν θέσιν αὐτοῦ ἐν πάσῃ δοθείσῃ περιστάσει, ἐπίσης δὲ ἵνα τῶν κατ’ αὐτοῦ ἐπιπλήξεων καὶ ἐν γένει τῶν πειθαρχικῶν τιμωριῶν λαμβάνωσι γνῶσιν μόνοι οἱ μετ’ αὐτοῦ ἐν τῷ σώματι ὑπηρετοῦντες, ἤτοι μόνον ἡ οἰκογένειά του καὶ οὐχὶ ὅλος ὁ κόσμος, ὡς θέλει συμβῆ ψηφιζομένου τοῦ νόμου τούτου. Σεβάσθητε λοιπὸν τὸ καθεστὼς αὐτὸ, κατὰ τὸ ὁποῖον ὁ ἀξιωματικὸς τιμωρεῖται μὲν, ἀλλ’ ὑπὸ στρατιωτικοῦ μόνον καὶ εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ ἐκτίθηται εἰς τὰς ἐπὶ τῇ τιμωρίᾳ του κρίσεις τῆς κοινωνίας ὁλοκλήρου. Σεβάσθητε, λέγω, τὸ καθεστὼς τοῦτο, διότι, ἂν δὲν τὸ σεβασθῆτε, δὲν εἶναι ποσῶς ἀπίθανον νὰ ἰδῆτε μετ’ ὀλίγον τοὺς ἀξιωματικοὺς αὐτοὺς ἀδιαφοροῦντας εἰς τὰς διαταγάς σας καὶ εἰς τοὺς τοιούτους ἐκνόμους νόμους σας.

§39ΤΣΑΜΑΔΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Μολονότι ἡ συζήτησις ἤρξατο πρὶν ἢ τὸ νομοσχέδιον ἀναγνωσθῇ, διότι κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον δὲν ἀνεγνώσθη, γίνεται δὲ συζήτησις περὶ παραπομπῆς τούτου εἰς τὴν ἐπιτροπὴν, οὐχ ἧττον ἡ συζήτησις ἤρξατο ἐπ’ αὐτοῦ καὶ πολλὰ ἐλέχθησαν καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς λεπτομερείας. Δὲν προτίθεμαι νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν συζήτησιν τῶν λεπτομερειῶν, θὰ ὁμιλήσω μόνον ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Κατηγοροῦσι τὸ νομοσχέδιον, ὅτι ἐγγίζει τὴν πειθαρχίαν τοῦ στρατοῦ, ὅτι προσβάλλει τὰ κείμενα τῶν στρατιωτικῶν κανονισμῶν. Οὐδὲν τούτων συμβαίνει. Ἐὰν ἀνεγινώσκετο τὸ νομοσχέδιον καλῶς παρὰ τῶν λαβόντων τὸν λόγον, ἤθελον οὗτοι πεισθῆ, ὅτι δὲν πρόκειται οὐδὲ περὶ πειθαρχικῆς ἁρμοδιότητος ἐκ τῶν ἐν τῷ κανονισμῷ ἀναγραφομένων, οὐδὲ περὶ ἐπιβολῆς ποινῶν ἐξ ἐκείνων, αἵτινες ἐπιβάλλονται πρὸς τοὺς στρατιωτικοὺς ὑπὸ τῶν προϊσταμένων αὐτῶν στρατιωτικῶν. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀναντιῤῥήτως εἶναι ὁ προϊστάμενος τῆς ἀστυνομίας. Ἔπρεπεν ἄρα οὗτος, ἔχων τὴν διεύθυνσιν τοῦ ἀστυνομικοῦ σώματος, νὰ ἔχῃ καὶ ἁρμοδιότητα πειθαρχικὴν, ὡς ἔχει πᾶς Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν ὑπ’ αὐτὸν ὑπαλλήλων. Ποία δὲ εἶναι ἡ προβλεπομένη ἁρμοδιότης ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου; Ἡ ἐπιβολὴ παύσεως τῶν χρεῶν τοῦ ἀστυνόμου, καὶ ταύτης προσωρινῶς.

§40ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἀναγραφομένης ὅμως μεταξὺ τῶν ποινῶν εἰς τὸ φύλλον ποιότητος τοῦ ἀξιωματικοῦ.

§41ΤΣΑΜΑΔΟΣ. Ἡ ποινὴ αὕτη εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι οὗτος διευθύνει τὴν ὑπηρεσίαν καὶ γινώσκει τὰ κατὰ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ἀστυνόμου. Παραπέμπει τὸν ἀστυνόμον εἰς τὴν στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν. Τί δὲ πράττει ἡ στρατιωτικὴ ὑπηρεσία; Τὸν ἐπαναφέρει εἰς τὴν στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν, ἐφ’ ὅσον διαρκεῖ ἡ προσωρινὴ παῦσις. Δὲν βλέπω λοιπὸν κατὰ τί ἐγγίζεται ἡ πειθαρχία τοῦ στρατοῦ, κατὰ τί προσβάλλονται τὰ δικαιώματα τῆς στρατιωτικῆς ἱεραρχίας. Ἀλλὰ λέγει ὁ κ. Βουλευτὴς Ἄρτης, ὅτι ἡ ποινὴ ἀναγράφεται εἰς τὸ φύλλον ποιότητος τοῦ ἀξιωματικοῦ. Βεβαίως, διότι πρέπει νὰ βεβαιωθῇ, ὅτι ὁ ἀξιωματικὸς οὗτος ἐπαύθη ἐκ τῶν χρεῶν τῆς ἀστυνομικῆς ὑπηρεσίας, ἵνα μὴ ἐπανέλθῃ ἐν αὐτῇ, ἂν ὑπάρχῃ λόγος, ὅπως μὴ ἐπανέλθῃ πλέον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς ἀστυνομίας.

§42Γ. Ν. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Θὰ ὑπάρχουν δύο φύλλα ποιότητος.

§43ΤΣΑΜΑΔΟΣ. Εἰς τὸ αὐτὸ φύλλον ποιότητος θὰ ἀναγράφηται. Δὲν εἶναι δὲ αὕτη πρᾶξις ἀτιμωτικὴ, κύριοι Βουλευταί. Κατ’ οὐδὲν ἄρα ἐγγίζει τὸν ἀξιωματικὸν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν στρατιωτικῶν αὐτοῦ καθηκόντων.

§44ΚΡΙΤΣΑΣ. Εἶναι ὀρθὸν, τὸ περιεχόμενον τοῦ φύλλου ποιότητος νὰ γνωρίζωσιν οἱ πολιτικοὶ ὑπάλληλοι;

§45ΤΣΑΜΑΔΟΣ. Τὸ φύλλον ποιότητος τῶν ἀξιωματικῶν κρατεῖται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν.

§46ΚΡΙΤΣΑΣ. Ὅταν ἐπανέλθῃ εἰς τὴν στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν, τί θὰ φανῇ; Ὅτι ἐπὶ τοὺς τρεῖς ἐκείνους μῆνας ἦτο ἀνίκανος;

§47ΤΣΑΜΑΔΟΣ. Διὰ τὴν ἀστυνομικὴν ὑπηρεσίαν, ὅπερ δὲν εἶναι ἀτιμωτικὴ πρᾶξις. Καὶ τοῦτο εἶναι τοσοῦτον βέβαιον, καθόσον ἐπανερχόμενος ὁ ἀξιωματικὸς οὗτος θὰ ὑπηρετήσῃ εἰς τὰς τάξεις του, ὡς καὶ πρότερον.

§48ΜΑΝΕΣΗΣ. Μοὶ εἶναι ἄπορον, πῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἀρνεῖται, ὅτι ἐπιβάλλεται ποινὴ παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν εἰς τὸν στρατιωτικὸν ἀστυνόμον, ποινὴ παύσεως, τουτέστι ποινὴ δρακοντεία. Ἀλλὰ πρὸ τῆς ποινῆς ταύτης ὑπάρχουσι καὶ ἄλλαι ποιναί. Ὑπάρχει ποινὴ ἐπιπλήξεως, ναὶ ἢ οὔ; Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν περὶ τούτου, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἀπέφυγε νὰ τὸ εἴπῃ. Ἡ δὲ ἐπίπληξις εἶναι ποινή, καὶ ἡ ποινὴ αὕτη ἐπιβάλλεται παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, καὶ ἡ ποινὴ αὕτη ἀναγράφεται εἰς τὸ φύλλον ποιότητος τοῦ ἀξιωματικοῦ, δημοσιεύεται δὲ εἰς ὅλα τὰ πολιτικὰ γραφεῖα. Θὰ εἴχετε μέγα δίκαιον, μόνον ὁπόταν τὸ πρῶτον νομοσχέδιον τῆς στρατιωτικῆς ἀστυνομίας ἦτο ἐν ἰσχύϊ, ὅταν τουτέστιν ἦτο εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ἀξιωματικοῦ νὰ ἀποδεχθῇ τὴν θέσιν τοῦ ἀστυνόμου. Τότε καὶ μόνον ἠδύνασθε νὰ τῷ εἴπητε: «σὲ παύω, διότι εἶσαι ἀκατάλληλος». Σήμερον ὅμως, ὅτε ὑποχρεοῦτε αὐτὸν νὰ δεχθῇ τὴν θέσιν τοῦ στρατιωτικοῦ ἀστυνόμου, δὲν ἔχετε κανὲν δικαίωμα νὰ ἐπιβάλητε εἰς αὐτὸν ποινήν, διότι ὁ ἀξιωματικὸς δὲν ἕπεται, ὅτι εἶναι πάντοτε καὶ καλὸς ἀστυνόμοι. Διὰ ταῦτα ἀπορῶ καὶ ἐξίσταμαι, πῶς λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ὅτι δὲν εἶναι ἀτιμωτικὸν τὸ τιμωρεῖν οὕτω πως τὸν ἀξιωματικόν! Ἐὰν δὲν ἦναι ἀτιμωτικόν, κ. Ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτικῶν, κλονίζει ὅμως ἐκ βάθρων τὴν πειθαρχίαν καὶ βλάπτει τὸ μέλλον τῶν ἀξιωματικῶν. Ὅταν πρόκηται δι’ ἀτιμωτικὴν πρᾶξιν νὰ ἐπιβληθῇ ποινὴ εἰς τὸν ἀξιωματικόν, ὁ ἀξιωματικὸς οὗτος δὲν ἔχει πλέον θέσιν εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ. Ἀλλ’ ὅλαι αἱ ποιναὶ αὗται, αἱ μὴ ἀτιμωτικαί, ἀλλ’ ὁπωσδήποτε ἐπιλήψιμοι, βαρύνουσι τὸν ἀξιωματικόν, ἀναγραφόμεναι εἰς τὸ φύλλον ποιότητος αὐτοῦ, βαρύνουσιν εἰς τὴν προαγωγὴν αὐτοῦ, βαρύνουσιν εἰς τὴν φιλοτιμίαν αὐτοῦ· διότι, ὅταν ἀποπέμπηται παρ’ ὑμῶν, κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, διὰ παύσεως, καὶ τὴν παῦσιν αὐτὴν Κύριος οἶδε πῶς θὰ τὴν χαρακτηρίσωσιν οἱ ὑφ’ ὑμᾶς κύριοι νομάρχαι, ὁ ἀξιωματικὸς ἐπανέρχεται κηλιδωμένος εἰς τὸν στρατόν. Τοῦτο θέλω νὰ ἀποφύγωμεν, καὶ τοῦτο εἶπον ὅτι δὲν πρέπει νὰ παραδεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν. Καὶ διὰ τοῦτο παρακαλῶ, ὅπως βασανισθῇ τὸ νομοσχέδιον, νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν, ἥτις νὰ μελετήσῃ αὐτὸ ἐπισταμένως καὶ νὰ ὑποβάλῃ τὴν γνώμην αὐτῆς, ὅπως ἔχῃ ταύτην ὑπ’ ὄψιν ἡ Βουλὴ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. Διὰ τοῦτο δὲν θέλω νὰ εἰσέλθω εἰς λεπτομερείας σήμερον.

§49ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι παρετήρησα ὅτι οἱ κύριοι Βουλευταί, οἱ κατὰ τοῦ νομοσχεδίου ἀγορεύσαντες, περιῆλθον εἰς σύγχυσιν πραγμάτων. Ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Ναυπλίας ἀνέμιξε τὴν ποινικὴν δικαιοδοσίαν ἐπὶ θέματος, εἰς τὸ ὁποῖον οὐδεμίαν αὕτη ἔχει θέσιν. Ὅπως ὑποστηρίξῃ δὲ τὴν γνώμην αὐτοῦ, ἐμνήσθη τῶν διατάξεων τῆς ποινικῆς νομοθεσίας καὶ τῆς ἁρμοδιότητος, τὴν ὁποίαν καθιέρωσεν ὁ νόμος περὶ στρατιωτικῆς ἀστυνομίας ἐνώπιον τῶν πολιτικῶν δικαστηρίων, ἐνῷ πάντα ταῦτα οὐδεμίαν πρὸς τὸ συζητούμενον θέμα ἔχουσι σχέσιν. Ἐνταῦθα πρόκειται καθαρῶς περὶ πειθαρχικῆς δικαιοδοσίας τοῦ προϊσταμένου τῆς ἀστυνομίας. Ὁ προϊστάμενος πάσης δημοσίας ὑπηρεσίας ἔχει δικαίωμα ἐπὶ τῶν ὑφισταμένων ὑπαλλήλων, καὶ πρέπει νὰ ἔχῃ τοιοῦτον δικαίωμα, διότι ἄνευ τούτου δὲν δύναται νὰ νοηθῇ τὸ ἑνιαῖον τῆς διοικήσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν, ἀναπτύσσων τὰ περὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Βουλευτὴν ἐκ Τριχωνίας, ὑπέδειξεν, ὅτι ὅσα εἶπεν ὁ κ. Βουλευτὴς περὶ προσβολῆς τῆς πειθαρχίας οὐδεμίαν ἔχουσιν ὑπόστασιν. Ἡ πειθαρχία τοῦ στρατοῦ, ἐφ’ ὅσον οἱ στρατιωτικοὶ ἐκπληροῦσι καθήκοντα στρατιωτικά, μένει ἀκεραία, ἐφ’ ὅσον δὲ οἱ κανονισμοὶ δίδουσι δικαιώματα εἰς τοὺς προϊσταμένους αὐτῶν διὰ τὰς καθαρῶς στρατιωτικὰς αὐτῶν ἐνεργείας, ταῦτα μένουσιν ἀκέραια. Δικαιοδοσία δὲ, ὡς γνωρίζει ὁ κ. Βουλευτής, πειθαρχικὴ δὲν εἶναι μία ἐν τοῖς στρατιωτικοῖς ὀργανισμοῖς, ἀλλὰ ἄπειροι, διότι ἀπὸ τοῦ δεκανέως μέχρι τοῦ ἀνωτάτου βαθμοφόρου πάντες ἔχουσι πειθαρχικὴν δικαιοδοσίαν, καὶ ἐὰν εἷς στρατιώτης ἔχῃ ἀκάθαρτον τὸ κομβίον του, ὁ δεκανεὺς ἢ ὁ λοχίας ἢ ὁ ἐπιλοχίας ἢ ὁ ἀξιωματικὸς δύνανται νὰ τὸν τιμωρήσωσι πειθαρχικῶς. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν πρόκειται περὶ τῆς στρατιωτικῆς δράσεως τοῦ στρατιωτικοῦ τούτου σώματος, οἱ ἁρμόδιοι πρὸς ἐνάσκησιν τῆς στρατιωτικῆς πειθαρχίας εἶναι οἱ κατὰ βαθμὸν ἀνώτεροι, ὁ ἀρχηγὸς τῆς χωροφυλακῆς καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν. Ἀλλά, Κύριοι, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ νοηθῇ προϊστάμενος μιᾶς δημοσίας ὑπηρεσίας, χωρὶς νὰ ἔχῃ τοῦτο τὸ στοιχειωδέστατον τῶν δικαιωμάτων, τὸ ὁποῖον πᾶς προϊστάμενος ὑπηρεσίας πρέπει νὰ ἔχῃ, τὸ δικαίωμα τῆς πειθαρχικῆς ἐξουσίας, ἐφ’ ὅσον ἀνάγεται εἰς τὸν κύκλον τῆς ἐνεργείας τῆς ὑπηρεσίας, τὴν ὁποίαν αὐτὸς διευθύνει; Ἀλλὰ ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Τριχωνίας ἀνεκάλυψεν, ὅτι οἱ σημερινοὶ νομάρχαι μόνον εἶναι ὄργανα τῆς Κυβερνήσεως...

§50ΜΑΝΕΣΗΣ. Ὄχι σήμερον μόνον· πάντοτε.

§51ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. .. Νομίζει ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, τῇ αἰτήσει τοῦ νομάρχου, θέλει ἐπιβάλει ποινήν. Ποῦ τὸ εἶδεν αὐτὸ ὁ κύριος Βουλευτής, καὶ ποῦ τὸ εὑρίσκει ἐν τῷ νομοσχεδίῳ; Ὁσάκις γείνῃ παράπονον κατ’ ἀστυνομικοῦ τινος ὀργάνου ἢ καταγγελία περὶ παραβάσεως καθήκοντος ὡς πρὸς τὴν ἐνέργειαν τῆς ἀστυνομικῆς ὑπηρεσίας, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐρευνήσῃ, θὰ ἐρευνήσῃ δὲ διοικητικῶς περὶ τῆς πράξεως.

§52ΠΟΤΑΜΙΑΝΟΣ. Διὰ τίνος;

§53ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Διὰ τοῦ εἰσαγγελέως, διὰ τοῦ νομάρχου, διὰ τοῦ εἰρηνοδίκου, διὰ τοῦ ἀρχηγοῦ, διὰ πάντων τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἔχουσιν ἁρμοδιότητα νὰ ἐξετάσωσι τὸ θέμα καὶ νὰ ἀναφέρωσι πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἀλλ’ ὁ κύριος Βουλευτὴς ἰσχυρίσθη, ὅτι εἶναι προσβλητικὸν διὰ τὸν ἀξιωματικὸν, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, κατέχων τὸ ἀνώτατον ἀξίωμα, αὐτὸς νὰ ἐπιβάλλῃ τὴν ποινὴν τῆς ἐπιπλήξεως. Δὲν νομίζω, Κύριοι, ὅτι τοιαῦτα πρέπει νὰ ὑποστηρίζωνται ἐντὸς τῆς Βουλῆς, διότι ὁ στρατὸς δὲν εἶναί τι ξένον τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ, ὁ στρατὸς εἶναι πολῖται Ἕλληνες πάντες, ὀφείλουσι νὰ ἐκπληρῶσι τὰ καθήκοντα αὑτῶν, ὅσα ἐπιβάλλουσιν εἰς αὑτοὺς οἱ νόμοι τῆς Πατρίδος, καλούμενοι δὲ νὰ ὑπηρετήσωσιν εἰς τὴν στρατιωτικὴν ἀστυνομικὴν ὑπηρεσίαν, ὀφείλουσι νὰ ἐκπληρῶσι τὸ καθῆκον τοῦτο μετὰ ζήλου καὶ νὰ ἀναγνωρίζωσι τὸν προϊστάμενον αὑτῶν, ὑποκείμενοι εἰς τὴν πειθαρχικὴν δικαιοδοσίαν τοῦ προϊσταμένου αὐτῶν. Δὲν προσβάλλεται ἡ φιλοτιμία τοῦ γενικοῦ γραμματέως τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅταν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δικαιῶται νὰ ἐπιβάλλῃ εἰς αὐτὸν τὴν ποινὴν τῆς ἐπιπλήξεως· καὶ ὁ γενικὸς γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν εἶναι τυχαῖος ἄνθρωπος, δὲν εἶναι ἄνθρωπος στερούμενος φιλοτιμίας, ἢ ὁ τμηματάρχης τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, ἢ ὁ νομάρχης· καὶ ὅμως αὐτὸς ὑπόκειται εἰς τὴν πειθαρχικὴν ἐξουσίαν, καὶ ἐπιπλήττεται παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ, καὶ τιμωρεῖται καὶ διὰ προστίμου παρ’ αὐτοῦ. Καὶ ἐνῷ πέρυσιν, ἐνθυμοῦμαι, ἐπηρωτώμην διὰ διαφόρους παραβάσεις ἀστυνομικῶν ὀργάνων, καὶ ἐγένετο ἐπὶ τούτων συζήτησις, ὁ δὲ κ. ἐκ Ναυπλίας Βουλευτὴς ἠγόρευε, λέγων πρὸς ἐμέ: «πρέπει νὰ ἀναλάβῃς τὴν πειθαρχικὴν ἐξουσίαν, ἵνα σὲ ἐννοήσωσιν ὡς προϊστάμενον αὐτῶν αἱ ἀστυνομικαὶ ἀρχαί», σήμερον ἔρχεται ἀρνούμενος ἑαυτὸν καὶ λέγει: «πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ τοιοῦτο νομοσχέδιον;» — ὅπερ ὁμολογῶ, Κύριοι, ὅτι ἐγὼ συνέταξα καὶ ὑπέβαλον, ἑπόμενος τῇ συμβουλῇ τοῦ συναδέλφου κ. ἐκ Ναυπλίας Βουλευτοῦ.

§54ΠΟΤΑΜΙΑΝΟΣ. Ἀλλὰ δὲν τὴν ἐνοήσατε τὴν συμβουλήν.

§55ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Ἄν ἐκεῖνος δὲν ὑπεδείκνυεν, ὅτι ὤφειλον νὰ ὑποβάλω τοιοῦτο νομοσχέδιον, ἴσως δὲν ἤθελον ἀναγνωρίσει ἐγὼ τὴν ἀνάγκην· ἀλλ’ ὁ κ. Βουλευτὴς ἤνοιξε τοὺς ὀφθαλμούς μου, καὶ ὑπέβαλον αὐτό· ἤδη δὲ, ἀνακρούων πρύμναν ὁ κ. Βουλευτής, ζητεῖ νὰ καταπολεμήσῃ αὐτό. Δὲν νομίζω ὅτι τὰ ἐπιχειρήματα εἶναι σοβαρά. Ἐφ’ ὅσον δὲν δύνασθε νὰ καταδείξητε, ὅτι δύναται νὰ νοηθῇ προϊσταμένη ἀρχὴ ἄνευ πειθαρχικῆς ἐξουσίας ἐπὶ τῶν ὑφισταμένων ὑπαλλήλων, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ καταπολεμήσητε τὸ νομοσχέδιον;

§56ΠΟΤΑΜΙΑΝΟΣ. Τῷ ὄντι ἐξέφρασα πέρυσι πολλάκις ἀπορίαν, πῶς παρίστατο ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὡς ἀρχηγὸς τῆς ἀστυνομίας, ἐνῷ ἀνωμολόγει συγχρόνως ἐν πάσῃ ἀφελείᾳ, ὅτι εἶχε τυπικὴν καὶ κατ’ ἐπίφασιν ἀρχηγίαν. Καὶ ἔλεγε τότε πρὸς τοὺς Βουλευτὰς τοὺς καταγγέλλοντας ἀστυνομικῶν ὀργάνων ὑπερβασίας ἢ κακοπραξίας: «τί νὰ σᾶς κάμω; ἄλλην ἐξουσίαν δὲν ἔχω παρὰ νὰ ἐπιτηρῶ καὶ νὰ καταγγέλλω τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα εἰς τὴν δικαιοσύνην.» Μάλιστα δὲ καὶ δι’ ἐγκυκλίου ἐξήγγειλεν εἰς τὴν διοίκησιν, ὅτι εἶχε τὰς δύο σοβαρὰς αὐτὰς δικαστικὰς ἐξουσίας, ἃς ἔχει καὶ ὁ ἔσχατος τῶν πολιτῶν. Τότε ἐγὼ ἀληθῶς διεμαρτυρόμην κατὰ τῆς ἀσυγχωρήτου ἀνωμαλίας Ὑπουργοῦ ὑπευθύνου ἐνώπιον τοῦ Κοινοβουλίου διὰ πράξεις ὀργάνων, ἐφ’ ὧν οὐδεμίαν εἶχεν ἐξουσίαν, διεμαρτυρόμην ἐν ὀνόματι τῶν κανόνων τῶν διεπόντων τὴν συνοχὴν καὶ κυβέρνησιν τοιούτου ὠργανισμένου σώματος, τοιαύτην ὑπηρεσίαν ἐντεταλμένου, καὶ ἔλεγον: «δὲν δύναται νὰ διοικῇς αὐτὸ, μηδεμίαν ἔχων ἐπὶ τῶν ἀποτελούντων αὐτὸ ἐξουσίαν· διαταγὴ ἄνευ ἐπιβολῆς εἶναι εὐχή· ἐπιβολὴ ἄνευ αὐθεντίας, διαταγὴ ἄνευ μέσου τιμωρίας πρὸς ἐκτέλεσιν δὲν εἶναι δυνατή.» Αὐτὰ ἔλεγον. Δὲν μὲ κολακεύει ἡ βεβαίωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι εἰς τοὺς λόγους μου πεισθέντες καὶ εἰς τὴν διαμαρτύρησίν μου δίδοντες ὕπαρξιν ἔφερον τὸ νομοσχέδιον· διότι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο δεικνύει, ὅτι δὲν μὲ ἐνόησαν οἱ κύριοι Ὑπουργοί. Δὲν ἐφανταζόμην τότε, ὅτι δύναται ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ εἰσαγάγῃ νομοσχέδιον, ὡς τὸ ἀπασχολοῦν ἡμᾶς, τὸ ὁποῖον μαρτυρεῖ τελείαν σύγχυσιν καὶ πλήρη ἄγνοιαν τῶν ὀργανικῶν νόμων τοῦ στρατοῦ, τῆς φύσεως τῶν στρατιωτικῶν βαθμῶν καὶ τοῦ ἀξιωματικοῦ, τῆς ἀξίας καὶ τῆς σημασίας τῶν πειθαρχικῶν ποινῶν, ἐν μιᾷ φράσει τὴν σύγχυσιν καὶ ἄγνοιαν πάντων τῶν στοιχείων τῶν ἀπαιτουμένων πρὸς κανονισμὸν τοιούτου θέματος. «Ἐν τῷ στρατῷ, σᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς, εἶναι πειθαρχίαι πολλαὶ καὶ διάφοροι, ἀσκούμεναι ἀπὸ τοῦ δεκανέως μέχρι τοῦ Ὑπουργοῦ.» Ἰδοὺ μαρτυρία κατάφωρος, ὅτι παρεγνωρίσθη ἡ πρώτη καὶ θεμελιώδης βάσις τοιούτου θέματος, ὅτι τουτέστιν ἡ πειθαρχία εἶναι μία καὶ ἑνιαία, ἔχουσα ποινὰς διαφόρους καὶ ἀφορῶσα εἰς παραβάσεις γενικῶς ὁριζομένας, ὅμως πάντοτε φύσεως πταισματικῆς, τουτέστι παραβάσεις μὴ ἀποτελούσας πλημμέλημα ἢ κακούργημα. Ἀπορῶ δὲ πῶς τόσον ταχέως ἐλησμόνησε τὰ στοιχειώδη ταῦτα ὁ κ. Ὑπουργός, ἤτοι ὅτι ἐπὶ στρατιωτικῶν ἡ πειθαρχικὴ ἐξουσία τῶν στρατιωτικῶν ἀρχῶν ἐπιτελεῖ χρέη πταισματικῆς δικαιοσύνης. Μικρὸν μάθημα ποινικοῦ δικαίου εἶναι ἀναγκαῖον, ἵνα ἐξηγηθῶμεν. Αἱ διὰ ποινῆς τιμωρούμεναι πράξεις διακρίνονται ὡς ἐκ τῆς ποινῆς εἰς κακουργήματα, πλημμελήματα καὶ πταίσματα. Κατὰ τὴν στρατιωτικὴν ποινικὴν νομοθεσίαν τὰ κακουργήματα καὶ πλημμελήματα ὑπάγονται εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τῶν Στρατοδικείων, τὰ δὲ πταίσματα εἰς τὴν πειθαρχικὴν δικαιοδοσίαν τῶν στρατιωτικῶν ἀρχῶν, ἐκτὸς ἐὰν ἕνεκα τῆς βαρύτητος τῆς πταισματικῆς πράξεως κρίνῃ ὁ Ὑπουργὸς ἐξαιρετικῶς, ὅτι πρέπει καὶ ταύτην νὰ παραπέμψῃ εἰς τὸ Στρατοδικεῖον. Ῥητῶς δ’ ὥρισεν ὁ νόμος, ὅτι αἱ στρατιωτικαὶ ἀρχαί, αἱ τὴν πειθαρχικὴν ἐξουσίαν ἀσκοῦσαι, δύνανται νὰ ἐπιβάλλωσι πάσας τὰς διὰ τὰ πταίσματα ὡρισμένας ποινάς, πλὴν τοῦ προστίμου. Ὁ νόμος περὶ στρατιωτικῆς ἀστυνομίας ῥητῶς διετήρησε ταῦτα, δηλώσας ὅτι οἱ ἀστυνομικὰ καθήκοντα ἐκπληροῦντες ἀξιωματικοὶ καὶ ὁπλῖται ὑπάγονται εἰς τὰ κοινὰ ποινικὰ δικαστήρια διὰ τὰς ὑπὸ τοῦ ποινικοῦ νόμου προβλεπομένας ἀξιοποίνους πράξεις, οὐχὶ δὲ καὶ διὰ τὰ καθαρῶς στρατιωτικὰ ἐγκλήματα· ὅτι οὗτοι ὑπάγονται εἰς τοὺς στρατιωτικοὺς κανονισμούς, καὶ ῥητότερον ἔτι, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἐπιβάλλει ποινὰς ἐπὶ καταγγελίᾳ ἰδιώτου. Ὁρίζει μάλιστα ὁ νόμος οὗτος, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς δύναται νὰ ἐπιβάλῃ αὐτοῖς ποινὰς βαρυτέρας ἐκείνων, ἃς δικαιοῦται νὰ ἐπιβάλῃ εἰς τοὺς ἄλλους στρατιωτικούς, δηλαδὴ τρίμηνον φυλάκισιν, ἀντὶ τῆς διμήνου. Διὰ τοῦτο τὰ πταίσματα καὶ ὡς πρὸς τοὺς ἐκπληροῦντας ἀστυνομικὰ καθήκοντα ἀξιωματικοὺς δὲν δικάζονται ὑπὸ τῶν κοινῶν ποινικῶν δικαστηρίων, ἀλλ’ ὑπάγονται εἰς τὴν πειθαρχικὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν ἐξουσίαν. Ὅτε λοιπὸν ὡμίλουν περὶ τῆς δικαιοδοσίας τῶν στρατιωτικῶν καὶ τῶν κοινῶν ποινικῶν δικαστηρίων, ὡμίλουν συμφώνως πρὸς τὰς ἀρχὰς τοῦ Δικαίου καὶ τὴν κειμένην νομοθεσίαν, ἃς τὸ νομοσχέδιον συγχίζει ἢ παραγνωρίζει. Τὴν πειθαρχικὴν αὐτὴν ἐξουσίαν, ὅτε ὑπήγαγε τοὺς ἀξιωματικοὺς εἰς τὰ κοινὰ δικαστήρια ὁ περὶ ἀστυνομίας νόμος, ἠδύνατο νὰ κανονίσῃ ἰδικιτέρως καὶ νὰ κρατήσῃ διὰ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀλλὰ νὰ κρατήσῃ αὐτὴν ἀκεραίαν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν· ἀλλὰ διὰ τοῦ νομοσχεδίου ζητεῖ νὰ κρατήσῃ αὐτὸς μὲν μίαν πειθαρχικὴν δικαιοδοσίαν μὲ δύο ποινὰς, ν’ ἀφήσῃ δὲ τὴν ἄλλην πειθαρχίαν εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν μὲ ἄλλας ποινὰς, νὰ μερίζηται δηλονότι ἡ πειθαρχία μεταξὺ δύο Ὑπουργῶν. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου δίδονται τῷ Ὑπουργῷ τῶν Ἐσωτερικῶν ποιναὶ ἀνεφάρμοστοι κατὰ τὸ πλεῖστον εἰς τοὺς στρατιωτικούς. Ἀλλὰ τὸ νομοσχέδιον βεβαίως δὲν θίγει τὰς ποινὰς τὰς ἀναγεγραμμένας ἐν τοῖς στρατιωτικοῖς νόμοις, τὴν παρατήρησιν, τὴν ἐπίπληξιν, τὴν κράτησιν, τὸν περιορισμὸν, τὴν φυλάκισιν, τὰς ὁποίας ἔχουν οἱ στρατιωτικοὶ ἐπὶ τῶν κατωτέρων των κατὰ κλίμακα ἱεραρχικὴν, ἐπὶ κεφαλῆς τῆς ὁποίας ἵστατο ὁ καὶ τὴν μείζονα πειθαρχικὴν ποινὴν ἀσκῶν Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν. Ἐρωτῶ δὲ, πρὸς ἔνδειξιν τῶν ἀτόπων, ἅτινα θὰ γεννήσῃ τὸ νομοσχέδιον, τότε δικαιοῦται ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ν’ ἀσκήσῃ τὰ δικαιώματα, ἅτινα τῷ δίδουσιν οἱ στρατιωτικοὶ κανονισμοὶ, καὶ πότε ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν τὰ δικαιώματα, ἅτινα λαμβάνει διὰ τοῦ νομοσχεδίου; Διὰ τὴν αὐτὴν πρᾶξιν δύνανται ἆρά γε καὶ οἱ δύο νὰ ἐπιβάλωσι ποινάς; Ἀλλ’ ἂν ἀμφότεροι δύνανται νὰ ἐπιβάλωσι τοιαύτας, πρέπει νὰ ἀποτίσῃ ὁ τιμωρηθεὶς ἀμφοτέρας; Ἂν δὲ διὰ τὴν ἰδίαν πρᾶξιν ὁ εἷς τιμωρήσῃ καὶ ὁ ἄλλος ἐπαινέσῃ; Προσωρινὴ παῦσις ἀπὸ τῆς θέσεως τοῦ ἀστυνόμου ἀξιωματικοῦ καὶ ἀνάκλησις αὐτοῦ ἐν τῇ θέσει τοῦ στρατοῦ, τίνα ἄλλην ἔννοιαν ἔχει, εἰμὴ τὴν ἁπλῆν μετάθεσιν, ἣν ἴσως εὔχεται ὁ τιμωρούμενος; Ἐνῷ λοιπὸν ἀρετὴ τῶν ὀργανικῶν νόμων εἶναι νὰ διακρίνωνται τὰ ὅρια τῶν διαφόρων ἀρχῶν, τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ὑπόσχεται ὅλως τὸ ἐναντίον, νὰ προκαλέσῃ συγκρούσεις καὶ συγχύσεις, δυναμένας νὰ ἔχωσι λυπηρὰ ἀποτελέσματα. Ἂν τὸν ἐν τῇ ἀστυνομικῇ ὑπηρεσίᾳ στρατιωτικὸν θεωρήσητε ὡς ἀποκλειστικῶς ὑπαγόμενον εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, τότε δὲν ἔχει δικαίωμα πλέον ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, καὶ ἀποσπάσατέ τον διὰ νόμου ἀπὸ τῆς στρατιωτικῆς πειθαρχίας, ἂν θέλητε, ἢ ἂν δύνασθε νὰ τὸ πράξητε. Δύνασθε νὰ εἴπητε ὅτι οἱ ἀξιωματικοὶ ἀποσπῶνται ἐντελῶς τῆς δικαιοδοσίας τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν; Εἴπατέ το, καὶ θὰ ἴδητε, ὅτι δὲν θὰ εὕρητε ἀξιωματικοὺς, οἱ ὁποῖοι νὰ μὴ σᾶς δώσουν ἀφορμὴν νὰ τοὺς παύσητε, ὅπως ἀπομακρυνθῶσι διὰ παντὸς τῆς ἀστυνομικῆς ὑπηρεσίας. Σᾶς εἶπεν ὅμως ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἔχει ἐξουσίαν διὰ τὰ καθαρῶς στρατιωτικὰ πταίσματα. Ποῖα εἶναι τὰ καθαρῶς στρατιωτικὰ παραπτώματα τοῦ στρατιωτικοῦ ἀστυνόμου, ἐφ’ ὧν δὲν θὰ ἔχῃ δικαίωμα ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν; Ἀφίνεται, σᾶς εἶπεν, εἰς τὴν κρίσιν τῶν δύο Ὑπουργῶν νὰ κανονίσωσι ποῖα εἶναι στρατιωτικὰ καὶ ποῖα μὴ τοιαῦτα. Ἀλλὰ τότε ἂς ὁρίσῃ, ὅτι αἱ ποιναὶ ἐπιβάλλονται ὑπὸ τῶν δύο, ὅταν ἀμφότεροι συμφωνήσωσιν. Ἂν τοῦτο ἐννοῇ, τότε ἀναιρεῖ τὴν ἰδέαν τῆς πειθαρχίας. Πλὴν τούτου ὅμως, ἡ ἀντίῤῥησις εἶναι ἀνακριβὴς, διότι τὸ νομοσχέδιον εἶναι σαφὲς, ὅτι ἡ πειθαρχικὴ δικαιοδοσία ἡ στρατιωτικὴ διατηρεῖται ἀκεραία. Λοιπὸν ἔχομεν, ἐπαναλέγω, ὅ,τι δὲν ἀπαντᾷ εἰς ἄλλο Κράτος, εἰς ἄλλον νόμον, εἰς οὐδὲν ὠργανισμένον σῶμα. Εἰς τὸ δικαστικὸν σῶμα τὴν πειθαρχικὴν ἐξουσίαν ἔχει αὐτὸ τὸ ἴδιον, διὰ πράξεις ὅμως ὡρισμένας, κατὰ γένος, οὕτως εἰπεῖν. Ἐπίσης καὶ ἐκεῖ μετέχει τῆς πειθαρχίας καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης. Ὡς πρὸς τὸν στρατὸν, ὁ νόμος ἐνόει ν’ ἀφήσῃ αὐτῷ τὴν πειθαρχικὴν ἐξουσίαν, ἀλλὰ μίαν καὶ ἑνιαίαν, κανονίσας αὐτὴν οὕτως, ὥστε κατὰ κλίμακα βαθμοῦ ν’ αὐξάνῃ καὶ ἡ ποινὴ καὶ τῆς ποινῆς ἡ ἀναθεώρησις, καὶ κατὰ λόγον τοῦ βαθμοῦ νὰ δύναται ὁ ἀνώτερος οὐ μόνον ποινήν τινα νὰ ἐπιβάλλῃ, ἀλλὰ καὶ ν’ ἀναιρῇ πολλάκις τὰς ποινὰς, τὰς ὑπὸ τοῦ κατωτέρου κακῶς ἐπιβληθείσας. Τὸ νομοσχέδιον ὑποβάλλει εἰς τὴν πειθαρχίαν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν τὰς ἐν τῷ ἄρθρῳ 28 τοῦ περὶ ἀστυνομίας νόμου πράξεις. Μεταξὺ ὅμως αὐτῶν εὑρίσκομεν τὴν ἀσύγγνωστον κουφότητα, τὴν διαγωγὴν τὴν ἀναξίαν δημοσίου λειτουργοῦ, καὶ τὴν ἐγκατάλειψιν θέσεως. Λοιπὸν δύναται ὁ Ὑπουργὸς νὰ κηρύξῃ ἕνα ἀξιωματικὸν ἀνάξιον νὰ ἦναι ὄχι μόνον ἀξιωματικὸς, ἀλλὰ καὶ ἁπλοῦς δημόσιος λειτουργός; Καὶ δυνατὸν νὰ κάμῃ τοῦτο ἄνευ προδικασίας, ἄνευ διαδικασίας, ἄνευ ἀπολογίας, ἄνευ γνωμοδοτήσεως συμβουλίου, ἄνευ Β. Διατάγματος, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐκ τῶν ἐγγυήσεων, ἃς ἔταξεν ὁ στρατιωτικὸς νόμος; Ἡ ἐγκατάλειψις θέσεως τιμωρεῖται κατὰ τὴν στρατιωτικὴν ποινικὴν νομοθεσίαν ὡς κακούργημα ἢ πλημμέλημα, διὰ τοῦ νομοσχεδίου δὲ καθιεροῦται ὡς μόνον πειθαρχικὴν παράβασιν ἀποτελοῦσα. Τοσαῦτα καὶ τηλικαῦτα ἄτοπα ἀνευρίσκω προχείρως εἰς τὸ ἀκατανόητον αὐτὸ νομοσχέδιον. Ἔπρεπε λοιπὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μὴ ἐπικαλεσθῇ τὴν ἰδικήν μου συμβουλήν, οὐδὲ νὰ εἴπῃ, ὅτι ἀκούσας τὰς συμβουλάς μου ἔφερε τὸ νομοσχέδιον. Ἔπρεπε νὰ ἐννοήσῃ τί συνίστων ἐγώ, καὶ ἀφοῦ ἐνόει, ἔπρεπε ἀκόμη νὰ ἐργασθῇ καὶ αὐτὸς καὶ ὁ τῶν Στρατιωτικῶν, ἂν ἤθελον νὰ ὀργανώσωσι προσφυᾶ τῆς πειθαρχικῆς ἐξουσίας τὴν ἐνίσχυσιν. Ἀλλὰ συμβαίνει πάντοτε εἰς αὐτοὺς τοῦτο. Ὅταν τοῖς δεικνύῃ τις ἓν ἄτοπον, ἢ ζητοῦν νὰ τὸ διορθώσωσι καταργοῦντες καὶ καταστρέφοντες ἕνα νόμον, ἢ ἀπολογοῦνται ἐξυβρίζοντες ἐκείνους, ὅσοι παρετήρησαν αὐτοῖς τὰς ἐλλείψεις καὶ τὰς ἀτοπίας τῶν ἔργων αὐτῶν. Σήμερον πρὸς διόρθωσιν τοῦ ἀτόπου εἰσήγαγον τοῦτο τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἴδατε πόσον εἶναι ἀκατανόητον. Ἐν τῇ πράξει θὰ ἴδωσιν οἱ Ὑπουργοί, ὅτι, ὅπως διὰ τοῦ πρώτου περὶ στρατιωτικῆς ἀστυνομίας εὑρέθησαν ἄνευ δικαιωμάτων καὶ ἄνευ δυνάμεως, οὕτω διὰ τοῦ δευτέρου θὰ προκαλῶσι συγκρούσεις, συγχύσεις, διαταραχὰς καὶ παράχορδα, τὰ ὁποῖα ἀμφιβάλλω ἂν θὰ δυνηθῶσι νὰ διεξαγάγωσι, καὶ τὰ ὁποῖα, ἀντὶ νὰ ἐνισχύσωσι, θὰ παραλύσωσι πᾶσαν πειθαρχίαν.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν τί προτείνετε, Κύριοι;

§58ΜΑΝΕΣΗΣ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ παραπεμφθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν ἐπιτροπήν.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ἐγὼ θὰ σᾶς παρακαλέσω, κύριε Βουλευτά, νὰ μοὶ ἐπιτρέψητε, ὅπως σᾶς ὑπομνήσω τὸ ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ.

§60ΜΑΝΕΣΗΣ. Διότι ὡμίλησα; Ἀλλὰ τότε νὰ εἴπητε καὶ εἰς τοὺς κυρίους Ὑπουργοὺς τὸ αὐτό, ἀφοῦ μᾶς ἀρνεῖσθε τὸ δικαίωμα νὰ ἀπαντήσωμεν ἐπὶ ἑκάστης ἀπαντήσεώς των· διότι τώρα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν μᾶς ἀπήντησεν, εἶπε δὲ τόσα.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν σᾶς ἐμποδίζω νὰ ὁμιλήσητε, ἀλλὰ σᾶς ὑπομιμνήσκω τὸν Κανονισμόν.

§62ΜΑΝΕΣΗΣ. Ἄν νομίζητε, ὅτι τοῦτο μόνον χάριν ἀστειότητος πρέπει νὰ γίνεται, ἔχει καλῶς. Ἀλλ’ ἐδῶ εἶναι σοβαρώτατον τὸ πρᾶγμα.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βουλευτά, χάριν ἀστειότητος δὲν ὁμιλεῖ κἀνεὶς εἰς τὴν Βουλήν.

§64ΜΑΝΕΣΗΣ. Δὲν τὸ θεωρεῖτε τὸ πρᾶγμα σπουδαῖον;

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ ὅλα σπουδαῖα τὰ θεωρῶ. Σᾶς ὑπομιμνήσκω τὸ ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ, ὅπως καὶ εἰς πάντα ἄλλον Βουλευτήν.

§66ΜΑΝΕΣΗΣ. Δὲν ὡμίλησα· διότι δὲν εἶναι ὁμιλία αὐτή, εἶναι ἐπερωτήσεις.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ τὸ ὑπομιμνήσκω εἰς ὅλους. Δὲν σᾶς ἐμποδίζω ὁμιλήσατε.

§68ΜΑΝΕΣΗΣ. Ἄν ἡ Βουλὴ δὲν θέλῃ νὰ ἀκούσῃ, τότε παύω. Ἂς ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ.

§69ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν ἔχει ἡ Βουλὴ ἀντίῤῥησιν.

§70ΜΑΝΕΣΗΣ. Λοιπὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, θίξας τὸ ζήτημα περὶ πειθαρχίας καὶ πολλὰ εἰπών, οὐδὲν εἶπεν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν ἐνόησε, μολονότι ἔφθασεν εἰς τὴν ἕδραν τοῦ Ὑπουργοῦ, ὅτι ἡ πειθαρχία εἶναι μία καὶ μόνη, ἑνιαία, ὅτι δὲν εἶναι πειθαρχία κατὰ βαθμοὺς καὶ δικαιοδοσίας. Διὰ τὸν στρατὸν ὑπάρχει ἡ δικαιοδοσία εἰς ὅλους τοὺς βαθμούς. Ἀλλ’ ὁ ἀξιωματικὸς ὁ μετατιθέμενος ὡς ἀστυνόμος δὲν ἀπέβαλε τὴν ἰδιότητα τοῦ ἀξιωματικοῦ, δὲν δύναται νὰ γείνῃ πολίτης. Δὲν ἀρνοῦμαι τὸ δικαίωμα τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ἐφ’ ὅλων τῶν ὑπ’ αὐτὸν ὑπαλλήλων, τοῦ ἐπιβάλλειν ποινὰς, ἀλλὰ διότι εἶναι ἔκτροπον, διότι εἶναι πρωτοφανὲς, — καθόσον πρῶτον εἰς τὴν Ἑλλάδα εἰσάγεται, — οἱ ἀξιωματικοὶ νὰ ἐκπληρῶσι χρέη ἀστυνόμου, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον πρέπει νὰ εὑρεθῶσι τρόποι, ὥστε ὁ ἀξιωματικὸς νὰ μὴ ἀποβάλλῃ τὴν ἰδιότητα τοῦ ἀξιωματικοῦ· διότι ἤδη τῷ ὄντι τὴν ἀποβάλλει, καὶ εἶναι προτιμότερον νὰ ἀνατεθῇ εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ἢ εἶναι προτιμότερον ὅλη αὐτὴ ἡ πολυτέλεια τῶν ἀρχηγῶν τῆς ἀστυνομίας νὰ γείνῃ τμῆμά τι τῆς δημοσίας ἀσφαλείας ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀνώτερος δὲ ἀξιωματικὸς ἐκεῖ, τῇ ἐκλογῇ τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα τοῦ ἐπιβάλλειν πάντα ταῦτα· διότι σήμερον παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον, τὸ ὁποῖον δὲν ἠρνήθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀλλ’ ἀπέφυγε νὰ ἀναπτύξῃ, ὅτι ἐπιβάλλονται ποιναί· ἀλλὰ εἶπε, μόνον τῆς παύσεως. Καὶ ἐνόμισε κἀνεὶς ἐκ πρώτης ὄψεως, ὅτι: «δὲν εἶναι καλὸς ὁ ἀξιωματικός; Τὸν παύω.» Καὶ μήπως τοῦτο δὲν γίνεται καθ’ ἑκάστην; «Ἀπαλλάσσομεν τῶν χρεῶν τοῦ ἀστυνόμου τὸν ἀξιωματικόν.» Καὶ δὲν εἶναι κἀμμία προσβολὴ βεβαίως ὁ ἀξιωματικὸς νὰ ἦναι ἀκατάλληλος ὡς ἀστυνόμος, ἀλλ’ ἐδῶ ἐπιβάλλει ποινάς. Ταύτας ἐγὼ εἶπον, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἐπιβάλῃ, καὶ ὅτι ἡ πειθαρχία προσβάλλεται εἰς τὰ καίρια, ὅταν δώσητε τὸ δικαίωμα τοῦτο εἰς πολιτικὴν ἀρχήν. Δὲν εἶπον ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν βεβαίως, ὁ ὁποῖος ἔχει τὸ ἀνώτατον ἀξίωμα, δὲν δύναται νὰ ἐπιβάλλῃ εἰς τοὺς ὑπ’ αὐτὸν ὑπαλλήλους ποινὰς, ἀλλ’ εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς δὲν δύναται νὰ ἐπιβάλλῃ ποινὰς, καὶ εἶπον ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπαγάγητε τοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ εἰς τὸν ἐξευτελισμὸν τοῦτον, διότι ἐκεῖ ἀπὸ τοῦ τελευταίου ἀστυφύλακος μέχρι τοῦ τελευταίου ὑπαλλήλου ὅλων τῶν ἀρχῶν θὰ γείνῃ γνωστὴ ἡ ποινή, ἡ ἐπιβαλλομένη παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν κατὰ πρότασιν ὅλων τῶν ὑποδεεστέρων αὐτῷ ἀρχῶν. Ἰδοὺ ὅτι ὁ ἀξιωματικὸς πλέον περιπίπτει καθαρῶς εἰς τὴν θέσιν τοῦ πολιτικοῦ ὑπαλλήλου. Πρέπει λοιπὸν νὰ συμβιβάσητε πάντα ταῦτα, καὶ ἐγὼ βεβαίως τὸν τραγέλαφον αὐτὸν δὲν τὸν εὑρίσκω ὀρθόν. Βεβαίως πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μία καὶ ἑνιαία διοίκησις εἰς τὴν ἀστυνομίαν, ἀλλ’ εἶναι προτιμότερον ἢ νὰ ἀναθέσητε αὐτὴν εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ἢ νὰ ἱδρύσητε τμῆμα δημοσίας ἀσφαλείας ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ νὰ τοποθετήσητε ἐκεῖ τὸν ἀρχηγὸν τῆς ἀστυνομίας, ὁ ὁποῖος θὰ ἦναι ὑπὸ τὴν ἄμεσον ἐπίβλεψιν τοῦ Ὑπουργοῦ. Αὐτὸς θὰ δίδῃ τὴν ἀναφορὰν ἐπὶ τῶν περιστατικῶν, ἀλλὰ θὰ προέρχηται ἡ ποινὴ ἐξ αὐτοῦ τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς στρατιωτικῆς ἀστυνομίας, παρὰ τοῦ συνταγματάρχου. Ἰδοὺ λύσις κρείττων τοῦ προτεινομένου μέτρου ὑμῶν.

§71ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ συμφωνῶ μὲ τοὺς προαγορεύσαντας συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅπως παραπεμφθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν, ἢ μᾶλλον εἰς τὴν μικτὴν ἐπιτροπὴν, τὴν ἐπιτροπὴν τῶν Στρατιωτικῶν καὶ τὴν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως ἀπὸ κοινοῦ αἱ δύο ἐπιτροπαὶ σκεφθῶσι καὶ ἀποφασίσωσι. Τὸ ζήτημα, κύριε Πρόεδρε, δι’ οὓς λόγους οἱ ἀξιότιμοι προαγορεύσαντες ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶπον, εἶναι πολὺ σπουδαῖον, δύναμαι δὲ νὰ διαβεβαιώσω τὴν Βουλὴν, ὅτι πολλοὶ τῶν στρατιωτικῶν ἀστυνόμων λυποῦνται, διότι εἶναι ἐξηναγκασμένοι νὰ ὑπηρετῶσιν ὡς στρατιωτικοὶ ἀστυνόμοι· συγκρούονται καθημερινῶς μὲ τοὺς Εἰσαγγελεῖς, συγκρούονται μὲ τοὺς ὑπαλλήλους τοὺς πολιτικοὺς, μετὰ τῶν ὁποίων εὑρίσκονται εἰς ἄμεσον συνάφειαν, καὶ συγκρούονται—σᾶς τὸ λέγω μετὰ λύπης πολλῆς—διότι ἐκπληροῦσι θρησκευτικῶς τὸ καθῆκόν των. Κύριε Πρόεδρε, γνωρίζετε κάλλιον παντὸς ἄλλου ὑμεῖς,—διότι, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ἀπὸ τοῦ 1871 σχεδὸν πάντοτε εἶσθε Βουλευτὴς,—γνωρίζετε, ὅτι πολλάκις ἐγένοντο ἐκλογαί, κατὰ τὰς ἐκλογὰς ἐγένοντο καλπονοθεύσεις, τὰ πρῶτα δὲ ὄργανα τῆς Κυβερνήσεως ἦσαν οἱ νομάρχαι· καὶ θέλετε νὰ ὑπαγάγητε τοὺς στρατιωτικοὺς ἀστυνόμους εἰς τὰς διαταγὰς τῶν νομαρχῶν, εἰς τὰς διαταγὰς τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν; Σᾶς διαβεβαιῶ, κύριοι Βουλευταὶ, ὅτι θὰ γείνῃ τοῦτο καὶ μόνον, ὅτι θὰ μείνωσιν εἰς τὴν ἀστυνομίαν μόνον οἱ ἀξιωματικοὶ ἐκεῖνοι, οἵτινες θὰ ὑποτάσσωνται εἰς τοὺς νομάρχας, οἵτινες θὰ ὑποτάσσωνται εἰς τοὺς Ὑπουργοὺς, καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι στρατιωτικοὶ, ἐκεῖνοι οἵτινες δὲν ἐννοοῦσι νὰ ὑποταχθῶσιν εἰς ἐκβιάσεις, θὰ ἐπανέλθωσιν εἰς τὸν στρατόν. Θέλετε λοιπὸν, ἀφοῦ ἡ ἀστυνομία λειτουργεῖ ἐπὶ ἓν ἔτος, καὶ εἰς τὰ πλεῖστα μέρη καλῶς, ἀφοῦ ἡ στρατιωτικὴ ἀστυνομία μέχρι τοῦδε διετήρησε γόητρον, διότι ηὐτύχησε νὰ ἔχῃ ἀλληλοδιαδόχως δύο συνταγματάρχας ἀρχηγούς, τὸν κ. Δημόπουλον καὶ τὸν κ. Μακρῆν, οἵτινες δὲν ὑπακούουσιν εἰς τὰς ἀπαιτήσεις τοῦ ἑνὸς καὶ τοῦ ἄλλου, θέλετε σήμερον νὰ ὑπαγάγητε τοὺς ἀξιωματικοὺς εἰς τὰς διαταγὰς τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν; Θέλετε νὰ ῥίψητε εἰς ἀξιωματικοὺς ἐντίμους, εἰς ἀξιωματικοὺς ἔχοντας τὸν χαρακτῆρα ἀκέραιον, νὰ ῥίψητε τὴν ποινὴν τῆς παύσεως, τῆς ἐπιπλήξεως; Θέλετε νὰ μελανώσητε ἢ νὰ μουντζουρώσητε τὰ φύλλα ποιότητος τῶν ἀξιωματικῶν, τὰ ὁποῖα, ὡς ὀρθότατα εἶπον οἱ προαγορεύσαντες, δὲν τὰ γνωρίζει, εἰμὴ μόνον ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, εἰμὴ μόνον ἡ διοίκησις αὐτῶν; Θέλετε νὰ ῥίψητε εἰς τὴν κοινὴν ὅλου τοῦ κόσμου γνῶσιν, ὅτι ὁ τάδε ἀξιωματικὸς ἔσφαλε καὶ ἐπεπλήχθη ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ὁ τάδε ἀξιωματικὸς ἔκαμε παράβασιν καὶ ἐπαύθη; Ἐπαναλαμβάνω, Κύριοι, νὰ διαβεβαιώσω τὴν Βουλὴν, ὅτι θὰ τιμωρηθῶσιν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὰς ἐκλογὰς δὲν ἤθελον ὑπακούσει νὰ ἐργασθῶσιν ὑπὲρ τῶν κυβερνητικῶν ὑποψηφίων. Ἑπομένως ἡ στρατιωτικὴ ἀστυνομία, ἂν ἔχῃ τι καλὸν, θὰ τὸ ἀπολέσῃ διὰ τῆς ἐπιψηφίσεως αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου. Δι’ αὐτὸ ἐπαναλαμβάνω νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν, ὅπως παραπέμψῃ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν μικτὴν ἐπιτροπὴν, ἥτις νὰ τὸ ἐξελέγξῃ σοβαρώτατα, καὶ τὸ πόρισμά της νὰ τὸ φέρῃ ἐνταῦθα, καὶ τότε θὰ συζητήσωμεν ἐπ’ αὐτοῦ διὰ μακρῶν.

§72ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὀφείλω νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Βουλευτὴν μόνον ὡς πρὸς τὸ τελευταῖον μέρος τῆς ἀγορεύσεως αὐτοῦ. Ἀγορεύων κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, εἶπεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅτι θὰ τιμωρηθῶσιν ἐκεῖνοι ἐκ τῶν ἀστυνόμων, οἱ ὁποῖοι δὲν θέλουσι κατὰ τὰς ἐκλογὰς ὑπακούσει εἰς τὸν φατριασμόν. Ἀδικεῖ ἑαυτὸν ὁ κ. Βουλευτὴς καὶ ἀδικεῖ τὸ ἀξίωμα τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς πατρίδος του, ἀδικεῖ δὲ σύμπασαν τὴν Βουλὴν, τοιαῦτα εἰπὼν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς...

§73ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (ἀριστερόθεν). Ἄ! ἄ! ἄ!

§74ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Παρακαλῶ... Ὄταν πρόκηται περὶ ἐνασκήσεως πειθαρχικῆς ἐξουσίας, Κύριοι, δὲν ὑπάρχει παράδειγμα, —πρὸς τιμὴν λέγω τοῦτο τῶν Ἑλλήνων πολιτευτῶν,— δὲν ὑπάρχει παράδειγμα ἐνασκήσεως τῆς πειθαρχικῆς ἐξουσίας μέχρι τοῦδε κατὰ τρόπον φατριαστικόν. Ἡ πειθαρχικὴ ἐξουσία εἶναι δικαιοσύνη, καὶ ἡ δικαιοσύνη παρ’ οὐδενὸς πολιτευτοῦ ποτε ἐνησκήθη μετὰ φατριασμοῦ. Λυποῦμαι δὲ, ἀκούων τὸν κ. συνάδελφον τοιαῦτα λέγοντα. Ἠδύνατο νὰ καταπολεμήσῃ τὸ νομοσχέδιον δι’ ἄλλων ἐπιχειρημάτων, τὰ ὁποῖα ἠδύνατο νὰ δημιουργήσῃ, ἀλλ’ ἔπρεπε νὰ κρατήσῃ ὑψηλὰ τὸ γόητρον τοῦ ἀξιώματος τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς πατρίδος του καὶ τῶν πολιτευομένων, οἵτινες κατὰ καιροὺς ἀνέρχονται εἰς τὴν θέσιν τῶν Ὑπουργῶν, διότι δὲν ἀνέρχονται εἰς τὴν θέσιν τῶν Ὑπουργῶν, ἵνα χρώμενοι τῇ ἐξουσίᾳ των κατεξευτελίζωνται μέχρι τοῦ σημείου τοῦ νὰ ἐπιβάλλωσι ποινὰς κατ’ ἀθώων, ἐν γνώσει τῆς ἀθωότητος αὐτῶν. Δὲν πρόκειται λοιπὸν νὰ γείνῃ τοιαύτη χρῆσις παρ’ οὐδενὸς Ὑπουργοῦ, οἱοσδήποτε καὶ ἂν ἦναι ὁ Ὑπουργός. Ἔχω τὴν πεποίθησιν, ὅτι, οἱοσδήποτε καὶ ἂν ἀνέλθῃ εἰς τὸ ἀξίωμα τοῦ Ὑπουργοῦ, ὅταν κληθῇ νὰ ἐνασκήσῃ τὴν πειθαρχικὴν ἐξουσίαν, τὴν ὁποίαν οἱ νόμοι ἔδωκαν εἰς αὐτὸν, θὰ τὴν ἐνασκήσῃ μετὰ εἰλικρινείας, ἡ ὁποία ἐμπρέπει εἰς τὸ ἀξίωμα, τὸ ὁποῖον κατέχει.

§75ΡΑΛΛΗΣ. Εὔχομαι τὰς ὡραίας θεωρίας, τὰς ὁποίας ἀνέπτυξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ τὰς πραγματοποιήσῃ, ὁσάκις τύχῃ περίστασις. Δυστυχῶς οὐχὶ πλέον ἐπὶ τῆς ἐνασκήσεως τοῦ δικαιώματος τοῦ ἐπιβάλλειν πειθαρχικὴν τιμωρίαν, ἀλλ’ ἐπὶ ἄλλων στοιχειωδεστέρων περιστάσεων, εἴδομεν — καὶ εἴμεθα περὶ τούτου πάντες πεπεισμένοι, — τὴν ὑπερτάτην ἐξουσίαν φατριάζουσαν καὶ ἀποδεικνύουσαν τὴν πρόθεσιν τῆς καταχρήσεως ἀκριβῶς τῆς ἐξουσίας, τὴν ὁποίαν ἐνεπιστεύθησαν εἰς τὴν ὑπερτάτην αὐτὴν ἐξουσίαν καὶ τὸ Σύνταγμα καὶ οἱ νόμοι. Καὶ ὅταν τοιαύτη ἦναι ἡ παράδοσις καὶ τοιαύτη ἦναι ἡ νομολογία, τὴν ὁποίαν σταθερῶς ἐτήρησαν αἱ Κυβερνήσεις αἱ προεδρευόμεναι παρὰ τοῦ κ. Τρικούπη, ἔρχεται νὰ μᾶς πείσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι, τὴν πειθαρχικὴν ἐξουσίαν ἐνασκῶν, θέλει ἀποβλέψει μόνον εἰς τὸ ὑπέρτατον συμφέρον τοῦ Κράτους, εἰς τὸ ὑπέρτατον συμφέρον τῆς ὑπηρεσίας. Καθ’ ἡμέραν ἔχομεν παραδείγματα τοιαύτης παραδόξου ἐνασκήσεως τῆς ὑπερτάτης ἐξουσίας. Καὶ ὅταν τοιαύτη ἦναι ἡ τακτική, μᾶς λέγει ὅτι θὰ μεταβάλῃ αὐτὴν, ὅταν πρόκηται περὶ ἐνασκήσεως πειθαρχικῆς ἐξουσίας. Ἀλλὰ τὸν λόγον ἔλαβον δι’ ἄλλην αἰτίαν· ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἠθέλησε νὰ ἀποδώσῃ τὴν πρωτοβουλίαν τοῦ νομοσχεδίου, περὶ τοῦ ὁποίου πρόκειται, εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, καὶ ἐφάνη θέλων νὰ πείσῃ ἡμᾶς, ὅτι ὑποβάλλων τὸ νομοσχέδιον ἱκανοποιεῖ μίαν ἀξίωσιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἀληθῶς κατὰ τὴν παρελθοῦσαν σύνοδον πολλὰ ἐξετραγῳδήθησαν εἰς βάρος τῆς στρατιωτικῆς ἀστυνομίας, ἂν δὲ τότε μετέσχομεν πάντες ἡμεῖς τῆς συζητήσεως, κατακρίνοντες τὰ συμβαίνοντα, ἐπράξαμεν τοῦτο, ὅπως ἀποδείξωμεν τὸ τραγελαφικὸν τοῦ θεσμοῦ. Ἐὰν ἐπαρατηροῦμεν ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὡς ἀνώτατος ἐπόπτης τῆς στρατιωτικῆς ἀστυνομίας, οὐδεμίαν ἔχει ἢ ἀσκεῖ ἐξουσίαν ἐπὶ τὰ ὄργανα, αὐτὸ τὸ ἐπράττομεν ἀκριβῶς, ἵνα κατακρίνωμεν εἰς τὰς βάσεις αὐτοῦ τὸν θεσμόν· ἀλλὰ φρονεῖ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου παύει νὰ ὑφίσταται τὸ τραγελαφικὸν, ἐνῷ ἐξ ἐναντίας τοῦτο αὐξάνει, καὶ ἡ σύγχυσις πλέον θὰ ὑπάρχῃ τελεία; Διότι τί ὁρίζει τὸ νομοσχέδιον; τὸ νομοσχέδιον ὁρίζει, ὅτι ἀσχέτως τῆς πειθαρχικῆς ἐξουσίας, τὴν ὁποίαν ἐξασκοῦσιν ἐπὶ τοὺς βαθμοφόρους, οἱ ὁποῖοι καλοῦνται ὑποχρεωτικῶς εἰς τὴν στρατιωτικὴν ἀστυνομίαν, ὁ ἀρχηγὸς τῆς χωροφυλακῆς καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ ἀσκῇ καὶ αὐτὸς πειθαρχικὴν ἐξουσίαν, ὡς ἀνώτατος ἐπόπτης τῆς στρατιωτικῆς ἀστυνομίας· ἀλλ’ ἡ σύγχυσις τότε θὰ ἦναι τελεία, διότι παράβασις ἐκ μέρους βαθμοφόρου ἀσκοῦντος ἀστυνομικὰ καθήκοντα δύναται νὰ ἦναι παράβασις ἀστυνομικὴ καὶ παράβασις στρατιωτικὴ, καὶ ἐπεθύμουν νὰ πληροφορηθῶ παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ συμβιβασθῇ εἰς τοιαύτην περίστασιν ἡ σύγχρονος ἐνάσκησις τῆς πειθαρχικῆς ἐξουσίας ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν. Ἴσως, ἀντὶ διὰ τοῦ νομοσχεδίου νὰ πρόκηται νὰ σωθοῦν αἱ ἐλευθερίαι τοῦ λαοῦ καὶ νὰ στηριχθοῦν αἱ ἐγγυήσεις ἐναντίον τῶν παρανόμων πράξεων τῶν ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων, θὰ χρησιμεύσῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὡς ἐγγύησις περὶ τοῦ ἀτιμωρήτου πλέον τῶν παρανόμων αὐτῶν πράξεων. Πρᾶξις, ἡ ὁποία θὰ ἠδύνατο νὰ τιμωρηθῇ παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, παρὰ τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς χωροφυλακῆς διὰ πειθαρχικῆς φυλακίσεως, θὰ τιμωρῆται δι’ ἐπιπλήξεως, καὶ τότε ἡ σύγχυσις πλέον θὰ ἦναι τελεία μεταξὺ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς χωροφυλακῆς καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀσκοῦντος τὴν ἐποπτείαν ἐπὶ τὴν στρατιωτικὴν ἀστυνομίαν. Ἀλλὰ τὸ τραγελαφικὸν τοῦ νομοσχεδίου ἀποδεικνύεται ἔτι περιπλέον ἐκ τῆς τελευταίας διατάξεως, ἐξ ἧς ἀποδεικνύεται οὐχὶ ἡ καθιέρωσις τῆς πειθαρχικῆς ἐξουσίας, ἀλλ’ ἡ ἀτιμωρησία, διότι διὰ τῆς τελευταίας διατάξεως ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν εἰς τὸν παυθέντα προσωρινῶς παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν δύναται νὰ ἀναθέσῃ τὴν ἐνάσκησιν τῶν κοινῶν στρατιωτικῶν αὐτοῦ καθηκόντων· δηλαδὴ τιμωρεῖται ὁ βαθμοφόρος λόγῳ καταχρήσεως κατὰ τὴν ἐνάσκησιν τῶν ἀστυνομικῶν αὐτοῦ καθηκόντων, ἀλλ’ ἀμέσως τὸν παραλαμβάνει ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν καὶ τὸν ἐπαναφέρει εἰς τὴν ἐνάσκησιν τῶν στρατιωτικῶν αὐτοῦ καθηκόντων. Αὐτὸ εἶναι ἐμπαιγμὸς, ὁ ὁποῖος θὰ τελῆται ὄχι εἰς βάρος ἡμῶν τῶν ἀντιπολιτευομένων, ἀλλ’ εἰς βάρος αὐτοῦ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Καὶ πρέπει νὰ μὴ ἐννοῇ τις, τί γράφει τὸ νομοσχέδιον, διὰ νὰ φρονῇ ὅτι βελτιοῦται κατά τι τὸ τραγελαφικὸν τοῦ θεσμοῦ διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Ἤθελον νὰ γνωρίζω, ἐὰν ὁ ἀστυνομικὸς ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἤθελε περιπέσει εἰς παράβασιν τῶν καθηκόντων του καὶ ἤθελεν ἐπανέλθει εἰς τὸν στρατὸν, ἂν δὲν θὰ ἔστριβε τὸν μύστακά του ἀπέναντι τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν· ἀφίνω κατὰ μέρος ὅλας τὰς ὀρθὰς παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας ἔφερον ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ οἱ στρατιωτικοὶ συνάδελφοι καὶ αἱ ὁποῖαι ἀποδεικνύουν τὸ τραγελαφικὸν, διότι διὰ τὸν στρατιωτικὸν, διὰ τὸν ἀξιωματικὸν εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐννοηθῇ, ὅτι αὐτὸς δύναται νὰ ὑπαχθῇ ὑπὸ ἄλλην ἱεραρχίαν παρὰ τὴν στρατιωτικὴν, καὶ ἐν τούτοις διὰ τοῦ νομοσχεδίου τείνομεν τὴν ἱεραρχίαν τὴν στρατιωτικὴν νὰ τὴν καταστήσωμεν διφυῆ, νὰ ὑποβάλωμεν τὸν βαθμοφόρον εἰς τὴν στρατιωτικὴν πειθαρχίαν, ἀλλὰ συγχρόνως καὶ εἰς τὴν πολιτικήν· αὐτὸ εἶναι ἀκατανόητον διὰ τοὺς στρατιωτικούς, καὶ αὐτὸ ἐξέθηκαν οἱ συνάδελφοί μου ἐντεῦθεν. Νομίζω ὅτι παρά ποτε ὑπάρχει περίπτωσις, ὅπως τὸ νομοσχέδιον παραπεμφθῇ εἰς τὴν ἐπιτροπήν· διότι, ὡς εἶπον, ἂν ἀπ’ ἀρχῆς ὁ θεσμὸς ἦν τραγελαφικὸς, ἔτι περισσότερον τραγελαφικὸς θὰ καταντήσῃ ψηφιζομένου τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου.

§76ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐξενίσθη, διότι τὸν παρέβαλον πρὸς τὸν ἀείμνηστον Βούλγαρην. Εἶναι γνωστὸν, ὅτι ὁ ἀείμνηστος Βούλγαρης εἶχε πατριωτισμὸν, εἶχε τὰ πάντα, ἀλλ’ εἶναι γνωστὸν ἐπίσης, ὅτι πολλάκις ἔκαμε ἐπεμβάσεις κατὰ τὰς ἐκλογάς. Καὶ εἶπεν ὁ κύριος Ὑπουργὸς, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταβιβάσῃ τις τόσον πολὺ τὸ ἀξίωμα τοῦ Ὑπουργοῦ, καὶ θέλει νὰ πιστεύσωμεν ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὁ νῦν δὲν θὰ ἐπέμβῃ εἰς τὰς ἐκλογάς, ὅταν πεισθῇ, ὅτι κινδυνεύει εἰς τὴν ἰδιαιτέραν ἐπαρχίαν του! Ἐγώ, Κύριοι, συνειθίζω νὰ λέγω μετὰ παῤῥησίας ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον φρονῶ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς π. χ. πρὸ τριῶν ἡμερῶν ἔπαυσε τὸν κ. Μελᾶν. Ἡμεῖς φρονοῦμεν, ὅτι ἀδίκως καὶ παρανόμως τὸν ἔπαυσε, διότι ὁ κ. Μελᾶς δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἐλαττώματά τινα, εἶναι ὅμως ἀναντίῤῥητον, ὅτι εἶναι τίμιος καὶ καλὸς οἰκοκύρης, ὁ ὁποῖος δὲν ἔπρεπέ ποτε νὰ παυθῇ, τοσούτῳ μᾶλλον, καθόσον εἶναι γνωστὸν, ὅτι μετά τινας μῆνας θὰ ἔχωμεν δημοτικὰς ἐκλογάς. Λοιπὸν πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ψέξῃ ἐμὲ ὁ κ. Ὑπουργὸς, ὅτι ἐξέφερα τοιαύτην σκέψιν, προκειμένου περὶ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου; Τὴν ἐξέφερα, διότι καθ’ ἑκάστην λαμβάνουν χώραν τοιαῦτα, καὶ πρό τινων ἡμερῶν ἀκόμη μετετέθη ἀξιωματικός τις ἐκ τῆς ἐπαρχίας του, διότι τὸν διέτασσε καὶ δὲν ὑπήκουε· καὶ δικαίως δὲν ὑπήκουε, διότι εὑρίσκετο ἐντὸς τοῦ νόμου. Καθ’ ἑκάστην γίνονται τοιαῦτα. Δὲν πρέπει νὰ κρυπτώμεθα ὄπισθεν τοῦ δακτύλου μας, καὶ ὅταν συζητῶμεν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, πρέπει νὰ λέγωμεν τὰ σῦκα σῦκα καὶ τὴν σκάφην σκάφην. Ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου ὁ ὑποκρυπτόμενος εἶναι ἡ ἐπέμβασις κατὰ τὰς μελλούσας ἐκλογὰς, κατὰ τὰς ὁποίας ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ πάντες οἱ φίλοι τῆς Κυβερνήσεως προβλέπουν τὴν πανωλεθρίαν, τὴν ὁποίαν θὰ ὑποστῶσι.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν προτείνετε τὴν παραπομπὴν τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν ἐπιτροπήν;

§78ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§79ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Νομίζω ὅτι καὶ αὐτὸς ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶναι σύμφωνος εἰς τοῦτο, διότι ἐν ἀρχῇ τῆς συζητήσεως εἶπεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἁπλοῦν καὶ δὲν θὰ προκαλέσῃ ἀντιῤῥήσεις. Ἀλλ’ ὡς παρατηρεῖ, ἠγέρθησαν ἀντιῤῥήσεις πολλαὶ, αἱ ὁποῖαι ἀποδεικνύουν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὰς ἁρμοδίας ἐπιτροπὰς, νὰ ἐπεξεργασθῇ ἐν αὐταῖς καὶ νὰ ἐπανέλθῃ οὕτως εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν νομίζω λοιπὸν, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει ἀντίῤῥησιν εἰς τοῦτο.

§80ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Ἐπιμένω νὰ μὴ παραπεμφθῇ εἰς τὴν ἐπιτροπήν.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλήν. Οἱ παραδεχόμενοι νὰ παραπεμφθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὰς ἐπιτροπὰς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ἡνωμένας παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Ἡ Βουλὴ δὲν παρεδέχθη.

§82ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι νὰ παραπεμφθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὰς ἁρμοδίους ἐπιτροπὰς λέγουσι Ναὶ, οἱ μὴ παραδεχόμενοι λέγουσιν Ὄχι. (Γίνεται ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, ὑπὸ τὴν ἐπιτήρησιν, ὡς ψηφολεκτῶν, τῶν βουλευτῶν Μ. Ὀριγώνη καὶ Ν. Καλογεροπούλου, κατὰ τὸ ἑπόμενον πρωτόκολλον ψηφοφορίας).

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψηφοφόρησαν ἐν ὅλῳ 187, ἐξ ὧν 105 ὑπὲρ τῆς προτάσεως καὶ 82 κατ’ αὐτῆς. Συνεπῶς ἡ πρότασις περὶ παραπομπῆς τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἀπεῤῥίφθη. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον μόνον (ἀναγινώσκεται).

§85ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Προτείνω νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ δευτέρα παράγραφος τοῦ ἄρθρου: «Αἱ εἰς ἀξιωματικοὺς ἀστυνόμους ἐπιβαλλόμεναι ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, κατὰ τὰ ἀνωτέρω, ποιναὶ ἐγγράφονται ἐπὶ τοῦ φύλλου τῆς ποιότητος αὐτῶν». Νὰ διορθωθῇ δὲ, ἐπειδὴ εἶναι τυπογραφικὸν λάθος, εἰς τὸν ἕβδομον στίχον, ἀντὶ «πειθαρχικὴν ἐξουσίαν καὶ πειθαρχικὴν δικαιοδοσίαν», εἰς «πειθαρχικὴν ἐξουσίαν τὴν πειθαρχικὴν δικαιοδοσίαν».

§86ΡΑΛΛΗΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ μάθω, μετὰ τὴν ἀπάλειψιν τῆς δευτέρας παραγράφου τοῦ νομοσχεδίου, τίνα ἔννοιαν ἔχει πλέον ἡ πειθαρχικὴ αὕτη ἐξουσία, ἡ ἐνασκουμένη παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν; εἰς τίνα ἀποτελέσματα θὰ καταλήξῃ; Δύο εἶναι αἱ ποιναὶ αἱ ἐπιβληθησόμεναι εἰς τὸν ἀξιωματικὸν παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἡ ποινὴ τῆς ἐπιπλήξεως καὶ ἡ ποινὴ τῆς προσωρινῆς παύσεως. Καὶ ἡ μὲν τῆς ἐπιπλήξεως δὲν θὰ ἀναγράφηται εἰς τὸ φύλλον ποιότητος, θὰ τὴν γνωρίζῃ μόνον ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅστις θὰ τὴν ἐπιβάλλῃ, καὶ ὁ ἀξιωματικὸς, εἰς ὃν θὰ ἐπιβληθῇ. Ἐὰν δὲ τῷ ἐπιβληθῇ προσωρινὴ παῦσις, αὕτη ἐπηρεάζει τόσον τὴν θέσιν τοῦ ἀξιωματικοῦ, ὥστε οὗτος ἀμέσως ἀνακαλεῖται παρὰ τοῦ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργοῦ παρὰ τῷ σώματί του πρὸς τὴν ἐκτέλεσιν ὑπηρεσίας. Δὲν ἐννοῶ πλέον τὴν ἔννοιαν τῆς πειθαρχικῆς ἐξουσίας τῆς ἐνασκουμένης παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν.

§87ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Θὰ ἔχῃ τὴν ἔννοιαν, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ πειθαρχικὴ ἐξουσία, ἣν ἀσκεῖ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐφ’ ὅλου τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν· θὰ ἦναι ποινὴ πειθαρχική, τὴν ὁποίαν βεβαίως θὰ αἰσθάνηται ὁ ὑφιστάμενος, εἰς τὸν ὁποῖον αὕτη θὰ ἐπιβάλληται.

§88ΡΑΛΛΗΣ. Θὰ ἔχῃ τὴν ἔννοιαν, ἣν δὲν ἔχει· διότι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν πρέπει νὰ λησμονῇ, ὅτι ἡ πειθαρχικὴ ποινὴ ἐπιβαλλομένη ἔχει συνεπείας, καὶ μόνον διότι ἔχει συνεπείας ὡς πρὸς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ὑπαλλήλου, ἔχει ἔννοιάν τινα καὶ σημασίαν· ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ προκειμένου οὐδεμίαν σημασίαν δύναται νὰ ἔχῃ, διότι οὐδαμοῦ ἀναγράφεται καὶ κατ’ οὐδὲν δύναται νὰ ζημιώσῃ τὸν βαθμοφόρον, ὅστις ἤθελεν ὑποστῆ αὐτήν. Μόνον χάριν διασκεδάσεως θὰ ἐπιβάλληται ἡ πειθαρχικὴ ποινή, οὐδὲ κατ’ ἐλάχιστον δὲ θὰ ἐπιδρᾷ ἐπὶ τὸν βαθμοφόρον ἐκεῖνον, ὅστις ἤθελεν ὑποστῆ αὐτήν.

§89Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐν τῷ βιβλίῳ ποιότητος τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ ἀναγράφωνται αἱ ποιναί;

§90ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν ὑπάρχει τοιοῦτον βιβλίον.

§91ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Κατὰ τὸν νόμον περὶ καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργείου, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἐν αὐτῷ βιβλίον ποιότητος.

§92ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Πιθανὸν κατὰ τὸν νόμον ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ.

§93ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἀφοῦ λοιπὸν κατὰ τὸν νόμον ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ, καὶ ἐρωτῶ ἂν θὰ ἀναγράφωνται αἱ ποιναὶ ἐν αὐτῷ.

§94ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν οἱ προκάτοχοί μου Ὑπουργοὶ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ἐτήρουν τοιοῦτον βιβλίον· Θὰ φροντίσω, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ, νὰ γείνῃ.

§95ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Θὰ ἀναγράφωνται λοιπὸν εἰς τὸ βιβλίον αὐτὸ αἱ ποιναί;

§96ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Ὄχι.

§97ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριε Ὑπουργέ, ἐν τῷ νομοσχεδίῳ νὰ γείνῃ μία προσθήκη, ὅτι αἱ ἀποφάσεις τῶν ποινικῶν δικαστηρίων ἐκτελοῦνται ὑπὸ τοῦ Εἰσαγγελέως; Διότι ὁ νόμος δὲν λέγει τίποτε περὶ αὐτοῦ· τοὺς θεωρεῖ στρατιώτας, καὶ ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἀποφάσεων γίνεται ὑπὸ τῶν στρατιωτικῶν ἀρχῶν. Τοῦτο εἶναι παράχορδον. Καταδικάζεται ὁ ἀστυνόμος ἢ ὁ ἀστυφύλαξ ἀπὸ τὸ Πλημμελειοδικεῖον, καὶ μετ’ αὐτὸ ἐξακολουθεῖ νὰ ἀστυνομεύῃ ἐν τῷ τόπῳ, καίτοι καταδεδικασμένος, διότι ὁ Εἰσαγγελεὺς δὲν ἔχει τὴν ἁρμοδιότητα νὰ ἐκτελέσῃ τὴν ἀπόφασιν. Φρονῶ λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ γείνῃ αὐτὴ ἡ προσθήκη.

§98ΣΤΕΦΑΝΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὸ ζήτημα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου προκαλεῖτε τὴν προσοχὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, λύεται ἐκ τῆς στρατιωτικῆς ποινικῆς νομοθεσίας διὰ ῥητοῦ ἄρθρου.

§99ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀκριβῶς διὰ τοῦτο φαίνεται ὅτι εἶναι ἀσυμβίβαστον νὰ καταδικάζηται ὡς πολίτης ὁ στρατιωτικὸς ἀπὸ τὰ πολιτικὰ δικαστήρια, καὶ νὰ μὴ ἐκτελῆται ἡ ἀπόφασις τοῦ δικαστηρίου κατὰ τοῦ ὡς πολίτου καταδικασθέντος, ἀλλὰ νὰ ἀναμένηται ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ἄρθρου τῆς στρατιωτικῆς ποινικῆς νομοθεσίας, καὶ διὰ τοῦτο ὁ ἀστυνόμος Μωραΐτης, φέρ’ εἰπεῖν, ἐν Μεσολογγίῳ, καταδεδικασμένος εἰς φυλάκισιν καὶ θεωρούμενος ὡς φυλακισμένος, ἐξακολουθεῖ συγχρόνως νὰ ἐκτελῇ καθήκοντα ἀστυνόμου καὶ δέρει τοὺς πολίτας.

§100ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Καὶ διὰ τοὺς χωροφύλακας τὸ αὐτὸ γίνεται.

§101ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ὑποβάλλω μίαν προσθήκην εἰς τὸ νομοσχέδιον ὡς τροπολογίαν.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡς ἄρθρον ἰδιαίτερον τὴν ὑποβάλλετε;

§103ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα· ὡς ἑξῆς: «Αἱ ἀποφάσεις τῶν ποινικῶν δικαστηρίων ἐκτελοῦνται ἀμέσως ὑπὸ τῶν Εἰσαγγελέων.»

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑποβάλετέ το. Θέλει τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ, εἰς τὴν δευτέραν δὲ συζήτησιν θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν.

§105ΣΑΚΚΗΣ. Μίαν ἐξήγησιν παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ δώσῃ εἰς τὴν Βουλήν. Ποία εἶναι ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῆς στρατιωτικῆς πειθαρχικῆς ἐξουσίας καὶ τῆς πειθαρχικῆς του δικαιοδοσίας;

§106ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Πειθαρχικὴ ἐξουσία εἶναι.

§107ΣΑΚΚΗΣ. Τὸ ἴδιον εἶναι;

§108ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Μάλιστα.

§109ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὴν ἀπάλειψιν τῆς παραγράφου, κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ ἐπιβαλλόμεναι πειθαρχικαὶ ποιναὶ εἰς τοὺς στρατιωτικοὺς ἀστυνόμους καταχωρίζονται ἐν τῷ φύλλῳ ποιότητος αὐτῶν, νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ὀφείλει νὰ ἦναι εἰλικρινέστερος καὶ νὰ εἴπῃ, ὅτι δι’ αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου οὐδὲν ἄλλο ἐπιζητεῖται, εἰμὴ μόνον, ἂν εἶχε μέχρι τοῦδε καλόν τι ἡ στρατιωτικὴ ἀστυνομία, καὶ αὐτὸ νὰ τὸ στερηθῇ νῦν. Πρὶν δὲν ἠθέλησα νὰ λάβω τὸν λόγον, προκειμένου περὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, διότι ἐγὼ προέτεινα τὴν παραπομπὴν αὐτοῦ εἰς τὴν ἐπιτροπήν. Ἀλλ’ ὁ κ. Ὑπουργὸς προεκάλεσε τὴν ἀνάμιξίν μου, εἰπὼν, ὅτι ἡμεῖς ᾐτιώμεθα ἄλλοτε αὐτὸν, διότι δὲν εἶχε τὴν ἐξουσίαν, τὴν ὁποίαν, ὅπως ἀποκτήσῃ νῦν, ὑπέβαλε τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Μέχρι τοῦδε δὲν ἐνήσκει ἀληθῆ ἐξουσίαν ἐπὶ τῆς ἀστυνομίας ὁ κ. Ὑπουργὸς, καὶ ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι πολλοὶ τῶν ἀξιωματικῶν ἀστυνόμων ἐξετέλουν τὴν ὑπηρεσίαν των φιλοτίμως καὶ πρὸ πάντων ἀμερολήπτως. Ἀλλὰ τοῦτο ἀπήρεσκεν εἰς τοὺς φίλους τῆς Κυβερνήσεως, μὴ δυναμένους νὰ καταστήσωσι τοὺς ἀξιωματικοὺς αὐτοὺς ὑποχειρίους. Ἔπρεπε νὰ τεθῇ ἓν τέρμα εἰς τὴν ἀνεξαρτησίαν ταύτην τῶν στρατιωτικῶν ἀστυνόμων, ἔπρεπε ἡ στρατιωτικὴ ἀστυνομία νὰ καταστῇ ὑποχείριος τῆς κρατούσης φατρίας, καὶ διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ τοῦτο, ὑπεβλήθη τὸ νομοσχέδιον, δι’ οὗ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα πάντα ἀστυνόμον, μὴ ὑπείκοντα εἰς τὰς ὀρέξεις τῆς φατρίας, νὰ παύῃ, ἕως οὕτως ἐκκαθάρῃ τὴν ἀστυνομίαν ἐκ παντὸς εὐσυνειδήτου καὶ ἀμερολήπτου ἀξιωματικοῦ καὶ καταστήσῃ αὐτὴν ἕρμαιον τῆς φατρίας. Αὐτὸς, κύριε Πρόεδρε, καὶ μόνος εἶναι ὁ σκοπὸς τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου, τὸν ὁποῖον ὀφείλει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν πᾶς ὁ ψηφίζων ὑπὲρ αὐτοῦ, ἀναλογιζόμενος ὁποία φοβερὰ μάστιξ θ’ ἀπεδεικνύετο ἡ στρατιωτικὴ ἀστυνομία, ἐὰν ἀπεστερεῖτο αὐτὴ καὶ τοῦ ἀφατριάστου, ὡς ἐπιδιώκεται νῦν.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ μόνον ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐξ Ἀττικῆς θὰ τυπωθῇ καὶ θὰ διανεμηθῇ διὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 28).

§111ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Τὰ λοιπὰ νομοσχέδια, τὰ ἀφορῶντα τὸν δῆμον Ἀθηναίων, παρακαλῶ ν’ ἀναβληθῶσι.

§112ΛΑΜΠΡΟΣ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ συζητηθῇ ἡ ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει τελευταία ἀναγεγραμμένη πρότασις περὶ τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συζήτησις τῆς προτάσεως περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 76 ἐδάφ. ιγʹ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς (ἀναγινώσκεται). Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Λύεται ἡ συνεδρίασις. Ὥρᾳ 7 μ. μ.