1894.03.12

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 79

Τῆς 12 Μαρτίου 1894.

(Σάββατον).

Ὥρᾳ 6 καὶ 30′ μ. μ.

(Γενομένης ἀπαρτίας, ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§1Θ. ΚΑΝΑΚΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ εἴπω δύο λέξεις. Δυστυχῶς χθὲς δὲν ἔτυχον ἐδῶ, ὅτε ὑπεβλήθη τηλεγράφημα τῶν δημοτῶν τοῦ δήμου Δύμης διὰ τὴν παράνομον φορολογίαν, ἥτις γίνεται ἐκ μέρους τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Διαδόχου εἰς τὰ βαλανίδια. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρωθυπουργὸν καὶ Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ λάβῃ πρόνοιαν περὶ τούτου, διότι πολλὰ παράπονα ἐγείρονται καὶ διάφορα τηλεγραφήματα ἔχω ἐκ τῶν μερῶν ἐκείνων.

§2ΣΑΚΚΗΣ. Πρὶν ἢ τελειώσῃ ἡ Βουλὴ τὰς ἐργασίας της, ἐπιβάλλεται εἰς ἐμὲ τὸ καθῆκον νὰ ποιήσωμαι σύστασίν τινα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν περὶ ἀνάγκης ἐπειγούσης, ἡ ὁποία ὑφίσταται εἰς δῆμον τινα τῆς ἐπαρχίας μου, ἕνεκα ἐλλείψεως τηλεγραφικῆς συγκοινωνίας αὐτοῦ. Εἰς τὸν δῆμον Βουφράδος τῆς ἐπαρχίας Πυλίας, ἣν ἔχω τὴν τιμὴν ἰδίᾳ ν’ ἀντιπροσωπεύω, καὶ ὅστις εἶναι τὸ μεταίχμιον, οὕτως εἰπεῖν, τριῶν ἐπαρχιῶν τοῦ νομοῦ Μεσσηνίας, δὲν ὑφίσταται τηλεγραφεῖον. Ἡ σύστασις ἐν τῇ πρωτευούσῃ τοῦ δήμου τούτου τηλεγραφείου ἐπιβάλλεται καὶ ὑπὸ τῆς ἀνάγκης τοῦ νὰ ἐξυπηρετηθῶσι σπουδαῖα ἰδιωτικὰ συμφέροντα τῶν δημοτῶν καὶ χάριν τῆς δημοσίου ἀσφαλείας, διότι ἐν τῷ μνησθέντι δήμῳ, ὡς ἐκ τῆς φύσεως τοῦ ἐδάφους, τῆς τοποθεσίας αὐτοῦ καὶ τῆς ἐλλιποῦς πνευματικῆς ἀναπτύξεως τῶν κατοίκων, δυστυχῶς διαιτῶνται πολλοὶ ἐγκληματίαι, συγκεντρούμενοι εἰς τὸν τόπον ἐκεῖνον καὶ ὑποθαλπόμενοι, ἡ δὲ ὑπηρεσία, μὴ ἔχουσα τὰ μέσα τῆς τηλεγραφικῆς συγκοινωνίας, δὲν δύναται νὰ προβῇ εἰς ἀποτελεσματικὴν κατ’ αὐτῶν καταδίωξιν, διότι ἕνεκα τῆς μεγάλης ἀποστάσεως τοῦ δήμου ἀπὸ τῆς πρωτευούσης ἡ ἐκεῖ σταθμεύουσα στρατιωτικὴ ἀρχὴ ἀδυνατεῖ νὰ ζητήσῃ ἐγκαίρως ἐνίσχυσιν αὐτῆς, ὁσάκις παραστῇ ἀνάγκη. Ἐκτὸς λοιπὸν τῆς σπουδαίας ταύτης ἀνάγκης τῆς δημοσίου ἀσφαλείας καὶ τῆς ἀνάγκης τῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν ἰδιωτικῶν συμφερόντων τῶν κατοίκων, καὶ αὐτὸ τὸ συμφέρον τοῦ Δημοσίου ἐπιβάλλει εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ μεριμνήσῃ περὶ τῆς πραγματοποιήσεως τῆς συστάσεώς μου ταύτης. Διὸ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ τὴν σύστασίν μου ταύτην ὑπὸ σπουδαίαν ἔποψιν. Ἐλπίζω δὲ, ὅτι εἰς τοῦτο εἶναι σύμφωνοι καὶ οἱ δύο ἕτεροι κύριοι συνάδελφοί μου ἐκ Πυλίας, τοὺς ὁποίους παρακαλῶ νὰ ἑνώσωσι τὰς θερμὰς αὐτῶν συστάσεις πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν.

§3ΧΑΛΚΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀνέγνων εἴς τινα ἐφημερίδα, ὅτι ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις ἦλθεν εἰς διαπραγματεύσεις καὶ συνεννοήσεις μετὰ τῆς ἑταιρίας τῆς πρὸς ἀποξήρανσιν τῆς Κωπαΐδος, καὶ ὅτι κατώρθωσεν, ἵνα ἡ ἑταιρία παραχωρήσῃ 25,000 στρεμμάτων ἐκ τῆς γῆς τῆς ἐν τῇ Κωπαΐδι λίμνῃ πρὸς διανομὴν εἰς τοὺς ἔχοντας ἀξιώσεις ἰδιοκτησίας καὶ στηρίζοντας τὰς ἀξιώσεις αὐτῶν ἐπὶ τίτλων. Ἐπεθύμουν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ὁ ἁρμόδιος κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκεται ἡ ὑπόθεσις αὕτη, καὶ ἂν ἀληθῶς ἔλαβε χώραν τοιαύτη ἐργασία, ἂν ἐγένοντο τοιαῦται προτάσεις, καὶ τί ἄχρι τοῦδε ἐνηργήθη. Ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἦναι εἰς θέσιν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν περὶ τούτου σήμερον.

§4ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Καὶ ἐγὼ ἀνέγνων εἰς τὴν «Ἐφημερίδα» περὶ τοιούτων διαπραγματεύσεων, διεξαχθεισῶν ὑπὸ τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως. Ἅμα ἀναγνοὺς ταῦτα, ἐζήτησα ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον, ἵνα μοὶ προσαχθῶσι τὰ σχετικὰ ἔγγραφα, διὰ νὰ ἴδω εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκονται αἱ διαπραγματεύσεις, ἐζήτησα δὲ καὶ πληροφορίας παρὰ τῆς ὑπηρεσίας. Ἀλλ’ ἐν τῷ Ὑπουργείῳ οὐδὲν στοιχεῖον εὗρον τοιούτων διαπραγματεύσεων, ἡ δὲ ὑπηρεσία ἐντελῶς ἠγνόει, ἂν ἐγένοντο τοιαῦται διαπραγματεύσεις ἢ δὲν ἐγένοντο. Ἠναγκάσθην νὰ ἀπευθύνω ἀμέσως ἔγγραφον πρὸς τοὺς ἀντιπροσώπους τῆς ἑταιρίας Κωπαΐδος, ἔχον ὡς ἑξῆς (ἀναγινώσκει): «Ἀριθ. πρωτ. 5757. «Βασίλειον τῆς Ἑλλάδος. «Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν πρὸς τὴν ἐνταῦθα Διεύθυνσιν τῆς ἑταιρίας τῆς ἀποξηράνσεως τῆς Κωπαΐδος λίμνης. «Ἐν τῷ σημερινῷ φύλλῳ τῆς «Ἐφημερίδος», ὑπ’ ἀριθ. 71, γράφεται, ὅτι ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις διεξήγαγε διαπραγματεύσεις πρὸς τὴν ἑταιρίαν ὑμῶν, καθ’ ἃς ἡ ἔκτασις τῶν γαιῶν ἐκ στρεμμάτων 15,000, ἡ δυνάμει τῶν συμβάσεων παραχωρουμένη εἰς τὸ Δημόσιον, ὡρίζετο εἰς 25,000 στρέμματα. «Ἐπειδὴ ἐν τῷ ἀρχείῳ τοῦ Ὑπουργείου δὲν εὑρίσκεται σχετικόν τι ἔγγραφον τοιούτων διαπραγματεύσεων, παρακαλοῦμεν ὑμᾶς νὰ μᾶς ἀνακοινώσητε ἐν ἀντιγράφῳ ὅ,τι σχετικὸν ἔχετε περὶ τῆς ὑποθέσεως ταύτης, ἢ, ἐὰν αἱ διαπραγματεύσεις διεξήχθησαν προφορικῶς μεταξὺ ὑμῶν καὶ τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως, νὰ ἀνακοινώσητε ἡμῖν τὰ περὶ τούτων ἐν λεπτομερείᾳ καὶ γνωρίσητε ἡμῖν εἰς ποῖον σημεῖον κατέληξαν αἱ διαπραγματεύσεις αὗται. «Ἐν Ἀθήναις 12 Μαρτίου 1894. «Ὁ Ὑπουργὸς «Ν. Μπουφίδης.» Ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς ἑταιρίας, λαβὼν τὸ ἔγγραφον, ἀπήντησεν, ὅτι οὐδέποτε διεξήχθη τοιαύτη διαπραγμάτευσις, οὐδ’ ἐγένετό ποτε λόγος περὶ παροχῆς μεγαλειτέρας ἐκτάσεως τῆς διὰ τῆς συμβάσεως συμφωνηθείσης. Τὸ ἔγγραφον τοῦ ἀντιπροσώπου τῆς ἑταιρίας ἔχει ὡς ἑξῆς (ἀναγινώσκει): «Ἀνώνυμος ἑταιρία τῆς Λίμνης Κωπαΐδος· «Πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν. «Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπὸ σημερινὴν ἡμερομηνίαν καὶ ὑπ’ ἀριθ. 5757 ὑμέτερον ἔγγραφον, παρατηροῦμεν, ὅτι τὰ ἐν τῷ ὑπ’ ἀριθ. 71 φύλλῳ τῆς «Ἐφημερίδος» περὶ τῆς ὑπὸ τῆς ἡμετέρας ἑταιρίας δῆθεν παραχωρήσεως 25,000 στρεμμάτων πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν χωρικῶν εἶναι ἀπολύτως ἀνακριβῆ, καθόσον οὐδέποτε καὶ πρὸς οὐδένα ἡ ἡμετέρα ἑταιρία ἐποιήσατο ἐγγράφως ἢ προφορικῶς τοιαύτην πρότασιν περὶ παραχωρήσεως 25,000 στρεμμάτων, τοὐναντίον δὲ δι’ ἐπανειλημμένων ἀναφορῶν ἐζητήσατο παρὰ τῆς Κυβερνήσεως νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἀπὸ 3 Αὐγούστου 1882 προσθέτου συμβάσεως, κυρωθείσης διὰ τοῦ ἀπὸ 20 Σεπτεμβρίου 1882 Β. Διατάγματος, καθ’ ἣν ἡ Κυβέρνησις ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐκκαθαρίσῃ ἐξωδίκως ἢ δικαστικῶς τοὺς τίτλους τῶν ἐχόντων ἀξιώσεις ἐπὶ γαιῶν τῆς Κωπαΐδος καὶ διανείμῃ αὐτοῖς μέχρι δεκαπέντε χιλιάδων (15,000) στρεμμάτων τὰ παραχωρηθέντα κατὰ τὴν σύμβασιν ταύτην τῇ Κυβερνήσει. «Πρὸς τὸν σκοπὸν δὲ τοῦτον, ἤτοι τὴν ἐκτέλεσιν τῆς μνησθείσης συμβάσεως καὶ τὴν διανομὴν τῶν 15,000 στρεμμάτων πρὸς τοὺς δικαιούχους, ἔσχον τὴν τιμὴν νὰ παραστῶ τῇ 14 Ἰουλίου 1893 μετὰ τοῦ δικηγόρου κ. Ξενοφ. Ψαῤῥᾶ ἐνώπιον τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν κ. Δ. Ράλλη καὶ κατέδειξα αὐτῷ, ὅτι ἡ ἐκτέλεσις τῆς συμβάσεως ἤθελεν ἔχει ὡς συνέπειαν τὴν κατάπαυσιν τῶν ἐν Κωπαΐδι ἐρίδων καὶ ἐπιδρομῶν, ἐξ ὧν συχνὰ διαταράσσεται ἡ δημοσία τάξις. Ὁ δὲ κ. Ὑπουργὸς, πεισθεὶς εἰς τὰς παραστάσεις μου, ἐζήτησε νὰ ὑποβάλω αὐτῷ πίνακα τῶν ἀξιούντων δικαιώματα ἐπὶ γαιῶν τῆς Κωπαΐδος, ἵνα προβῇ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν τίτλων αὐτῶν καὶ τὴν διανομὴν τῶν 15,000 στρεμμάτων. «Καταρτισθέντος τοῦ πίνακος τούτου ὑπὸ τῶν γραφείων τῆς ἡμετέρας ἑταιρίας, ὑπέβαλον αὐτὸν τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Ἐσωτερικῶν δι’ ἀναφορᾶς ὑπὸ ἡμερομηνίαν 12/24 Αὐγούστου 1893, δι’ ἧς ἐπαναλαμβάνων τὰς ἄχρι τότε ὑποβληθείσας περὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου αἰτήσεις περὶ ἐκτελέσεως τῆς μνησθείσης ἀνωτέρω συμβάσεως καὶ προσφερόμενος νὰ παραχωρήσω τῇ Κυβερνήσει οὐχὶ μέχρι δεκαπέντε χιλιάδων στρεμμάτων, ὡς ὁρίζει ἡ πρόσθετος σύμβασις, ἀλλ’ ὁριστικῶς δεκαπέντε χιλιάδας στρέμματα, ἐξητησάμην, ἵνα τεθῇ τέρμα εἰς τὴν ἐκκρεμότητα τοῦ περὶ ἀξιώσεων τῶν τρίτων ζητήματος καὶ ἀσφαλισθῇ τῇ ἑταιρίᾳ ἡ ἀνενόχλητος κατοχὴ καὶ κάρπωσις τῆς μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν 15,000 στρεμμάτων παραχωρηθείσης αὐτῇ ἐκτάσεως τῆς Κωπαΐδος. «Συνεπείᾳ τῆς ἀνωτέρω μνησθείσης ἀναφορᾶς καὶ κατόπιν συνεννοήσεως τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν μετ’ ἐκείνου τῶν Οἰκονομικῶν ἐδημοσιεύθη ἐν τῷ ὑπ’ ἀριθ. 403 τῆς 7 Ὀκτωβρίου 1893 φύλλῳ τοῦ Παραρτήματος τῆς «Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως» ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2066 τῆς 24 Σεπτεμβρίου 1893 πρόσκλησις τοῦ οἰκονομικοῦ ἐφόρου Λεβαδείας πρὸς τοὺς ἀξιοῦντας δικαιώματα κυριότητος ἢ κατοχῆς ἐπὶ γαιῶν τῆς Κωπαΐδος, ἵνα ὑποβάλωσιν αὐτῷ τοὺς τίτλους, ἐφ’ ὧν στηρίζουσι τὰς ἀξιώσεις των, προσδιορίσωσι δὲ καὶ τὴν θέσιν, ἐν ᾗ κεῖται τὸ κτῆμα ἑκάστου. «Συνοψίζοντες τὰ ἀνωτέρω, παρατηροῦμεν, ὅτι καὶ προφορικῶς κατὰ τὴν μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, παρόντος τοῦ κ. Ξενοφ. Ψαῤῥᾶ, συνέντευξιν τῆς 14 Ἰουλίου 1893 καὶ ἐγγράφως διὰ τῆς μνησθείσης ἀνωτέρω ἀναφορᾶς ἡμῶν τῆς 12/24 Αὐγούστου 1893 μόνον περὶ παραχωρήσεως δεκαπέντε χιλιάδων (15,000) στρεμμάτων ἐγένετο λόγος, τὰ δὲ ἐν τῇ «Ἐφημερίδι», ὡς ἐν ἀρχῇ εἴρηται, περὶ παραχωρήσεως 25,000 στρεμμάτων δημοσιευθέντα εἶναι ἀπολύτως ἀνακριβῆ. «Ἀθῆναι, τῇ 12/24 Μαρτίου 1894. «Ὑποσημειοῦμαι εὐσεβάστως. «Ὁ πληρεξούσιος τῆς Ἀνωνύμου Ἑταιρίας τῆς λίμνης Κωπαΐδος «Μίνως Μπογιατζόγλους.» Ἤδη σκοπῶ νὰ ἀποταθῶ ἀπ’ εὐθείας καὶ πρὸς τὸν προκάτοχόν μου, ὅστις ἐλπίζω ὅτι θὰ ἔχῃ τὴν εὐγενῆ καλωσύνην νὰ μοὶ παράσχῃ τὴν πληροφορίαν, ἐὰν πράγματι διεξήχθησαν τοιαῦται διαπραγματεύσεις. Ἀλλ’ ὑποθέτω, ὅτι δὲν διεξήχθησαν, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν ἐν τῷ Ὑπουργείῳ νὰ μὴ ὑπῆρχε στοιχεῖόν τι, οὐδὲ εἶναι δυνατὸν οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς ἑταιρίας νὰ ἀποκρύψωσι τοιαύτην διαπραγμάτευσιν, ἐὰν πράγματι διεξήχθη. Ἄλλως τε τὸ θέμα τοῦτο συνεζητήθη μεταξὺ τοῦ ἀντιπροσώπου τῆς ἑταιρίας καὶ τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἐλύθη ὁριστικῶς πρὸ καιροῦ. Ἡ ἐφημερίς, ἡ διερμηνεύουσα τὸ φρόνημα τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως, συνήθως μετέρχεται τὸ εἶδος τοῦτο τῆς ἀλόγου ἐπιθέσεως, διότι...

§5ΕΥΤΑΞΙΑΣ (εἰσερχόμενος εἰς τὴν αἴθουσαν). Κύριε Πρόεδρε, δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία, καὶ ἀπορῶ πῶς γίνεται συνεδρίασις.

§6ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ. Τοῦτο εἶναι ἥκιστα ἁβρόν, κύριε Βουλευτά.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ (πρὸς τὸν Εὐταξίαν). Δικαίωμά σας, κύριε Βουλευτὰ, εἶναι νὰ προβάλητε ἔνστασιν ἀπαρτίας, καὶ ὑποχρέωσις ἰδική μου εἶναι νὰ διατάξω ἀμέσως τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ καταλόγου. Σᾶς παρατηρῶ ὅμως, ὅτι δὲν σᾶς ἐπιτρέπω διὰ τοιούτου τρόπου νὰ ὁμιλῆτε.

§8ΕΥΤΑΞΙΑΣ....

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν σᾶς ἐπιτρέπω νὰ ὁμιλήσητε! Σεῖς αὐτὸς ὑπεβάλετε ταύτην τὴν στιγμὴν ἔνστασιν περὶ μὴ ἀπαρτίας· ταύτην δὲ ὑποβαλόντες, ὀφείλετε νὰ γνωρίζητε, ὅτι κατὰ τὸν Κανονισμὸν συζήτησις δὲν ἐπιτρέπεται... Κύριε Γραμματεῦ, ἀρχίσατε τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ καταλόγου. (Ἀναγινώσκεται ὁ ὀνομαστικὸς κατάλογος τῶν Βουλευτῶν, μεθ’ ὃ γίνεται ἡ διαλογή).

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία. Λύεται ἡ συνεδρίασις. Ὥρᾳ 7 μ. μ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψει τὸ ἄρθρον 37 τοῦ Συντάγματος, κηρύττομεν τὴν λῆξιν τῆς Γʹ Συνόδου τῆς ΙΓʹ Βουλευτικῆς Περιόδου. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν δημοσιεύσει καὶ ἐκτελέσει τὸ Διάταγμα τοῦτο. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαρτίου 1894.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Χ. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ.