1890.04.28
1,406 rows · 10,878 words · 69 turns
§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 31
τῆς 28 Ἀπριλίου 1890.
(Σάββατον)
Ὥρα 6 μ. μ.
(Γενομένης ἀπαρτίας, ἀναγινώσκονται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).
§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις ἐπὶ τῶν πρακτικῶν;
§2ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Πολλαὶ ἐφημερίδες παρεξήγησαν τὴν ἐξήγησιν, τὴν ὁποίαν ἔδωκα χθές, περὶ τῆς χρησιμότητος τῶν ὑδάτων τῆς Στυμφαλίας· ἔγραψαν ὅτι ἐγὼ εἶπον, ὅτι τὰ ὕδατα ταῦτα εἶναι χρήσιμα πρὸς ἄρδευσιν καὶ πρὸς πόσιν, ἐν ᾧ ἐγὼ εἶπον, ὅτι τὰ νερὰ, τὰ ὁποῖα περιέχονται εἰς τὴν λίμνην, χρησιμεύουσι μόνον διὰ τοὺς χοίρους, εἶναι τέλματα, καὶ δὲν δύνανται οὔτε νὰ ἐξέλθουν τῆς λίμνης, οὔτε νὰ χρησιμεύσουν πρὸς ἄρδευσιν, ἰσχυρισθεὶς καὶ ὑποστηρίξας ἐπιμόνως, ὅτι τὰ ὕδατα τοῦ ποταμοῦ Κονίων καὶ τοῦ ποταμοῦ Δούσιας, ἐξερχόμενα, καὶ τὴν λίμνην θὰ ἀποξηράνουν, καὶ χρησιμώτατα εἶναι καὶ πρὸς πόσιν καὶ πρὸς ἄρδευσιν οὐ μόνον τοῦ λεκανοπεδίου τῆς Βόχας, ἀλλὰ καὶ τοῦ Ἄργους. Οἱ λόγοι μου οὗτοι παρεξηγήθησαν· ὑποθέτω δὲ, ὅτι δὲν ἠκούσθην καλῶς ἀπὸ τοὺς κυρίους δημοσιογράφους. Κάμνω αὐτὴν τὴν ἐξήγησιν, διὰ νὰ σημειωθῇ ἡ ἀλήθεια εἰς τὰ πρακτικά.
§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὰ πρακτικὰ προσετέθησαν αὐτολεξεὶ τὰ παρ’ ὑμῶν λεχθέντα. Ὑπάρχει ἄλλη ἀντίῤῥησις;
§4ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι.
§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ πρακτικὰ ἐπικυροῦνται. Διάφοροι κατάδικοι, κρατούμενοι ἐν τῷ Σωφρονιστηρίῳ Ζακύνθου, αἰτοῦνται τὴν εἰς ἄλλας φυλακὰς τοῦ Κράτους μεταφορὰν αὐτῶν. Παραπέμπεται ἡ ἀναφορὰ των εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης. Ὁ κ. Σωτηρόπουλος ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.
§6ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Γνωρίζετε, Κύριοι, τὴν ἐπικρατοῦσαν ἀχρηματίαν εἰς τὰς ἐπαρχίας, καὶ τὰς στενοχωρίας, εἰς τὰς ὁποίας ὑποβάλλονται οἱ πολῖται διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν φόρων, οἱ ὁποῖοι διά τινα ἀντικείμενα ἐξωγκώθησαν ὑπερμέτρως κατὰ τοὺς τελευταίους τούτους χρόνους. Πολλοὶ δανείζονται μὲ ὑπέρογκον τόκον, διὰ νὰ πληρώνωσιν ἐγκαίρως καὶ ἀποφεύγωσι τὴν πληρωμὴν τοῦ προσθέτου τέλους, ἄλλοι δὲ, μὲ ὅλας τὰς καταβαλλομένας προσπαθείας, δὲν δύνανται νὰ κατορθώσωσι τοῦτο, καὶ διὰ τοῦτο ὄχι μόνον τὸ πρόσθετον τέλος πληρόνουσιν, ἀλλὰ καὶ πολλὰς καταπιέσεις ἐκ τῆς καταδιώξεως ὑφίστανται. Ὡς νὰ μὴ ἔφθανε τοῦτο, ὑπάρχουν καὶ ὀφειλέται, οἱ ὁποῖοι καταδιώκονται διὰ χρέη ἀνώτερα ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ὀφείλουσι, καὶ τοιοῦτοι εἶναι οἱ πλεῖστοι τῶν δηλωσάντων ἐθνικὰς γαίας καὶ ἐθνικοϊδιοκτήτους φυτείας. Αὐτοὶ ὑποχρεοῦνται κατὰ τοὺς κειμένους νόμους νὰ πληρόνουν τὰς λεγομένας προσωρινὰς δόσεις· ἀλλ’ αἱ προσωριναὶ δόσεις θέλουσι παύσει ἅμα γίνῃ ἡ ἐκκαθάρισις τῶν μέχρι τοῦδε πληρωθέντων καὶ ἐγχειρισθῶσιν εἰς αὐτοὺς τὰ παραχωρητήρια. Μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν προκαταβολῶν καὶ τοῦ ἡμίσεως τῶν πληρωθεισῶν δόσεων θέλουσιν ἐλαττωθῆ ἐπαισθητῶς τὰ πληρονόμενα διὰ προσωρινὰς δόσεις. Διὰ τοῦτο ἄλλοτε ἐγένετο λόγος ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, καὶ ἐκ μέρους τῶν ἐπαρχιῶν τοῦ νομοῦ Μεσσηνίας, ἰδιαιτέρως δὲ ἐκ τῆς ἐπαρχίας Τριφυλίας, εἰς τὴν ὁποίαν ἰδιαιτέρως ἀνήκω, παρεκάλεσα τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἀποστείλῃ εἰδικὸν ἢ εἰδικοὺς ὑπαλλήλους εἰς τὰ μέρη ἐκεῖνα, διὰ νὰ ἐνεργηθῇ ἡ ἐκκαθάρισις μίαν ὥραν ἀρχήτερα. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εὐαρεστήθη τῷ ὄντι ν’ ἀποστείλῃ εἰς τὴν Τριφυλίαν κατάλληλον ὑπάλληλον, ὁ ὁποῖος χάριν εὐκολίας τῶν κατοίκων ἑδρεύει εἰς Φιλιατρὰ καὶ Γαργαλιάνους, διότι αἱ περισσότεραι τῶν δηλωθεισῶν γαιῶν καὶ φυτειῶν κεῖνται εἰς τοὺς δύο τούτους δήμους. Εἰργάσθη ὁ ὑπάλληλος οὗτος μὲ πολλὴν ἐπιμέλειαν, ἔκαμε πολλὰς ἐκκαθαρίσεις καὶ τὰς ἀπέστειλεν εἰς τὴν Ἐφορίαν, διὰ νὰ ἐνεργηθῶσι τὰ περαιτέρω. Ἀλλ’ οἱ ὑπάλληλοι τῆς Ἐφορίας, ἐπιθυμοῦντες νὰ βλέπωσι συχνότερα εἰς τὰ γραφεῖα αὐτῶν τοὺς κατοίκους τῶν Φιλιατρῶν καὶ Γαργαλιάνων, δυσηρεστήθησαν δι’ αὐτὸ τὸ ἐξαιρετικὸν μέτρον, τὸ ὁποῖον ἐλήφθη, καὶ τοιουτοτρόπως κρατοῦσι τὴν γενομένην ἐργασίαν εἰς τὰ γραφεῖά των. Ἐντεῦθεν καταλαμβάνετε ὅλοι τὸ ἄτοπον, τὸ ὁποῖον προέρχεται· οἱ δυστυχεῖς δικαιοῦχοι στεροῦνται ἀφ’ ἑνὸς τῶν τίτλων, τῶν ὁποίων συχνὰ ἔχουσιν ἀνάγκην, καὶ ἀφ’ ἑτέρου ὑποχρεοῦνται νὰ πληρόνουν καὶ δόσεις ἀνωτέρας τοῦ πρέποντος. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ διατάξῃ τὸν ἐκεῖ Ἔφορον, ὅπως ἐνεργήσῃ ἄνευ ἀναβολῆς τὰ δέοντα, διὰ νὰ λάβῃ πέρας ἡ ὑπόθεσις αὕτη καὶ ἐγχειρισθῶσι τὰ παραχωρητήρια, ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ παραγγείλῃ τὸν Εἰσαγγελέα, ἢ ἄλλον διοικητικὸν ἢ δικαστικὸν ὑπάλληλον, νὰ ἐνεργήσῃ ἐπιθεώρησιν εἰς τὸ γραφεῖον τῆς Ἐφορίας, καὶ ἂν τῷ ὄντι ἀποδειχθῇ, ὅτι πολλαὶ ἐκκαθαρίσεις ὑπάρχουν καὶ σήπονται ἐκεῖ ἐπὶ πολλοὺς μῆνας καὶ δὲν ἐνεργεῖται τίποτε, νὰ βεβαιωθῇ τοῦτο διὰ πρωτοκόλλου καὶ νὰ ἐνεργηθῶσι τὰ δέοντα, τὸ πρωτόκολλον δὲ τοῦτο νὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλήν.
§7ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ὑποβάλλω νομοσχέδιον περὶ χορηγίας ἀναπληρωματικῆς πιστώσεως ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν τῆς χρήσεως 1890 δι’ ἔξοδα τῆς ἐκτάκτου Συνόδου τῆς Βουλῆς ἐκ δραχμῶν 279,270.
§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλει τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 87).
§9ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ὁ κ. Βουλευτὴς ἐξ Ἀργολίδος καὶ Κορινθίας ὑπέμνησεν ἐπερώτησίν του, γενομένην προηγουμένως, περὶ τῶν ἀφορώντων εἰς τὰ δάση Σοφικοῦ. Εἶχον ἑτοιμασθῆ αἱ πληροφορίαι κατόπιν τῆς πρώτης ἐκείνης ἐπερωτήσεως, καὶ ὑποβάλλω αὐτὰς, ὡς ἔκτοτε εὕρηνται κατηρτισμέναι· τουτέστιν ἔκθεσιν περὶ τῆς ὑποθέσεως καὶ τὰ ἔγγραφα. Ἡ ὑπόθεσις δὲν εἶναι λελυμένη, ἀλλὰ διατελεῖ ἐν τῷ λύεσθαι, διὸ καὶ συνιστῶ εἰς τὸν κ. Βουλευτὴν, ὅπως λάβῃ μὲν γνῶσιν τῶν κατατιθεμένων, μὴ παρεμβάλῃ ὅμως προσκόμματα εἰς τὴν ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας διεξαγωγὴν τοῦ ζητήματος, προκαλῶν πρόωρον συζήτησιν, ἥτις, νομίζω, δὲν θέλει ὠφελήσει. Χθὲς ἐγένετο ἐπερώτησις περὶ τοῦ ὑπασπιστοῦ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν κ. Παπαδιαμαντοπούλου, ὡς μεταβαίνοντος εἰς Πάτρας. Διὰ τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης, ἐγγράφως διατυπωθείσης, ζητεῖται ἡ πληροφορία «ἂν αἱ μεταβάσεις αὗται ἐγένοντο διὰ λόγους ὑπηρεσίας ἢ ἐπ’ ἀδείᾳ, καὶ ποσάκις μετέβη ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Αὐγούστου»· ζητεῖται προσέτι καὶ «ἡ κατάθεσις τῶν σχετικῶν ἐγγράφων». Ὁ ἐν λόγῳ ἀξιωματικὸς μετέβη ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Αὐγούστου δι’ ἀδειῶν 48 ὡρῶν, ἅπαξ ἑκάστοτε, τὸν Σεπτέμβριον, τὸν Νοέμβριον, τὸν Ἰανουάριον καὶ τὸν Μάρτιον. Μόνον δὲ κατ’ Ἀπρίλιον μετέβη δι’ ἀδείας δεκαπενθημέρου. Κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Κανονισμοῦ τῆς ἐσωτερικῆς ὑπηρεσίας τοῦ πεζικοῦ, αἱ 48 ὡρῶν ἄδειαι δίδονται προφορικῶς, καὶ δὲν ἐπάγονται μεταβολὴν ἀναγραφομένην. Ἀλλ’ ἡ δεκαπενθήμερος ἄδεια ἐπάγεται μεταβολήν· περὶ ταύτης ἄρα ἔχομεν ἔγγραφα· τὰ ἔγγραφα ταῦτα ὑποβάλλω. Συνάμα καταθέτω καὶ τὰς βεβαιώσεις, ὅτι δὲν ἐγένοντο μεταβάσεις προηγουμένως, αἵτινες κυροῦσι τὰ παρ’ ἐμοῦ ῥηθέντα· περιλαμβάνεται δὲ ἐν τοῖς κατατεθεῖσι καὶ ἡ παρ’ ἐμοῦ γενομένη ἐρώτησις πρὸς ἅπαντα τὰ τμήματα καὶ τὰ γραφεῖα τοῦ Ὑπουργείου. Εἶχον ὑποσχεθῆ προχθές, συζητουμένου τοῦ νομοσχεδίου περὶ καταργήσεως τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς ἐφαρμογῆς τῶν νέων πινάκων, ὅτι θὰ ἐδημοσιεύοντο οἱ πίνακες, τῶν ὁποίων ἐποιησάμην χρῆσιν κατὰ τὴν συζήτησιν, καὶ πλὴν τῶν πινάκων ἐκείνων θὰ ἐδημοσιεύετο καὶ ἀπάντησις εἰς ἐπερώτησιν εἰδικωτέραν περὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος· ἐγένετο δὲ καὶ ἄλλη ἐπερώτησις, ἀφορῶσα εἰς τὰς αὐξήσεις δαπανῶν, ἃς ἐπάγεται ἡ ἐφαρμογὴ τῶν νέων πινάκων. Πάντα ταῦτα, τὰ ὑπεσχημένα καὶ τὰ ζητηθέντα, ἐδημοσιεύθησαν καὶ διενεμήθησαν, ἀνακοινῶ δὲ τὰ τῆς τελεσθείσης διανομῆς εἰς βεβαίωσιν τῆς καταθέσεως.
§10ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Καταθέτω τὰ ἔγγραφα, τὰ σχετιζόμενα πρὸς τὴν ὑπομνησθεῖσαν ἐπερώτησιν τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐξ Ἀχαΐας καὶ Ἤλιδος περὶ τῆς ὑποθέσεως τοῦ δήμου Δύμης. Ἐπὶ τῶν ἐπερωτήσεων τῶν ἀφορωσῶν εἰς βιαιοπραγίας γενομένας ὑπὸ τῆς ἐνταῦθα ἀστυνομικῆς ἀρχῆς κατὰ τριῶν προσώπων, ἐζήτησα καὶ ἔλαβον ἔκθεσιν τῆς Διευθύνσεως τῆς Ἀστυνομίας, ἡ ὁποία ἐκθέτει λεπτομερῶς τὰ συμβάντα, ἐπιπροστιθεῖσα, ὅτι περὶ τῶν πράξεων, περὶ ὧν πρόκειται, ἀντιθέτως ὅμως, ἐγένοντο μηνύσεις πρὸς τὴν δικαστικὴν ἀρχήν. Καὶ ὅσον μὲν ἀφορᾷ εἰς τὴν ὑπόθεσιν τὴν ἀναγομένην εἰς τὸν Γρηγόριον Ἀναγνωστόπουλον, ἡ ἔκθεσις λέγει, ὅτι οὗτος (ἀναγινώσκει) «μετ’ ἄλλων ὡδηγήθη εἰς τὸ Εʹ τμῆμα συνεπείᾳ καταγγελίας τοῦ Ν. Μιχαλοπούλου, διότι ἐμωλώπισε διὰ σεσηπότων λεμονίων αὐτὸν εἰς τὸ πρόσωπον· ἐκρατήθη μέχρις οὗ συνετάχθη ἡ μήνυσις κατ’ αὐτοῦ καὶ ἐβεβαιώθη ἡ ταυτότης, ὅστις καὶ ἄλλοτε δι’ ἀναλόγους πράξεις κατηγγέλθη εἰς τὴν Ἀστυνομίαν.» Τοιαύτη εἶναι ἡ σκηνή, περὶ τῆς ὁποίας ἐγένετο λόγος, καὶ εἰς τὴν ὁποίαν φαίνεται, ὅτι ἀνεμίχθη καὶ κύων τις, ἀνήκων εἰς τὸ ἀστυνομικὸν τμῆμα· εἶναι δὲ φρονιμώτερον νὰ σιωπήσωμεν περὶ τῆς ὑποθέσεως ταύτης, πᾶς δὲ ὁ θέλων δύναται νὰ ἀναγνώσῃ τὴν ἔκθεσιν, διότι ὁμοιάζει πρὸς ἄλλην παραπλησίαν, ἥτις ἄλλοτε ἀπησχόλησε τὴν Βουλήν, καὶ ἀπεσιωπήθη ἔπειτα. Πρόκειται περὶ ἀνηθίκου πράξεως. Ἡ τρίτη ὑπόθεσις ἀνάγεται εἰς διαπληκτισμοὺς μεταξὺ τοῦ Ἀριστοφάνους Μουρίκη καὶ τοῦ ἰατροῦ Πετούση. Περὶ ταύτης ἐκτίθησιν ὁ ἀστυνόμος ἀκριβῶς τὰ συμβάντα, τὰ ὁποῖα φαίνεται, ὅτι ἀπολήγουσιν εἰς παράπτωμα τοῦ παραπονουμένου Μουρίκη. Ὑπῆρξε διένεξις μεταξὺ αὐτοῦ καὶ τοῦ ἰατροῦ Πετούση, προκληθεῖσα ἐξ ὕβρεων, ἀπευθυνθεισῶν πρὸς τὸν Πετούσην ὑπὸ τοῦ Μουρίκη· περὶ τὴν ἑσπέραν ἐπανελήφθη ἡ σκηνή, καὶ ἀπέληξεν εἰς ῥαβδισμὸν τοῦ Πετούση κατὰ τοῦ Μουρίκη· ἐπενέβη ἡ Ἀρχὴ, ὅπως διαλύσῃ τὴν συμπλοκήν· τότε δὲ καὶ πάλιν ἔπειτα τὴν ἑσπέραν ἐν οἰνοπωλείῳ, ὅτε ἠθέλησεν ἡ Ἀρχὴ νὰ κλείσῃ τὸ οἰνοπωλεῖον καὶ νὰ παραπέμψῃ τοὺς ταράττοντας τὴν ἡσυχίαν Μουρίκην καὶ ἄλλους δύο εἰς τὰς οἰκίας των, ἀντέστησαν οὗτοι κατὰ τῆς Ἀρχῆς.
§11ΒΟΥΛΠΙΩΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὁ ἐξ Ἀχαΐας τῆς Ἤλιδος βουλευτὴς κ. Γεροκωστόπουλος ἐζήτησε κατ’ ἐπανάληψιν τὴν κατάθεσιν τῶν ἀπαντήσεων τῶν Εἰσαγγελέων τοῦ Κράτους εἴς τινα ἐγκύκλιόν μου περὶ τῶν ὑπὸ τῶν τακτικῶν Δικαστηρίων καταδικασθέντων στρατιωτικῶν. Καταθέτω αὐτάς. Ὁ ἐξ Ἀχαΐας καὶ Ἤλιδος βουλευτὴς κ. Παπαγιαννακόπουλος εἶχε ζητήσει πληροφορίας τινὰς περί τινος ὑποδίκου, ἀποδράντος ἀπὸ τοῦ στρατῶνος τῆς χωροφυλακῆς Χαλκίδος. Καταθέτω σχετικὸν τηλεγράφημα τοῦ Εἰσαγγελέως Χαλκίδος. Ὁ ἐκ Λακωνίας βουλευτὴς κ. Παπαμιχαλόπουλος παρεκάλεσε νὰ ζητηθῶσι πληροφορίαι περὶ τῆς ἐνεργείας τῆς δικαστικῆς ἀρχῆς ἐπὶ καταγγελιῶν πολιτῶν τοῦ δήμου Οἰνοῦντος ἐπὶ παραβιάσει τοῦ νόμου περὶ στρατολογίας κατὰ τοῦ Νομάρχου Λακωνίας. Ὁ Εἰσαγγελεὺς τῶν Ἐφετῶν, εἰς τὸν ὁποῖον κατὰ τὸν νόμον ἔπρεπε νὰ ἐγχειρισθῶσιν αἱ τοιαῦται μηνύσεις, ἵνα ἐνεργηθῇ ἡ ἀνάκρισις, ἀπαντᾷ ὅτι μήνυσις τοιαύτη κατὰ τοῦ Νομάρχου Λακωνίας δὲν ἐνεχειρίσθη αὐτῷ μέχρι τοῦδε. Ὁ ἐξ Ἀχαΐας καὶ Ἤλιδος βουλευτὴς κ. Γεροκωστόπουλος εἶχεν ἐπίσης συστήσει νὰ ἐπιστηθῇ ἡ προσοχὴ τῶν ἁρμοδίων ὡς πρὸς τὴν καταδίωξιν τῶν περὶ τὴν βεβαίωσιν τοῦ φόρου ἐπὶ τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν συμβάντων ἀνομημάτων. Ἐτηλεγράφησα τὰ δέοντα εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ἀρχὴν, καὶ καταθέτω τὴν ἀπάντησιν τοῦ Εἰσαγγελέως, βεβαιοῦντος ὅτι ἐνεργοῦνται τὰ δέοντα.
§12ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐζήτησα πληροφορίας καὶ περὶ τῶν δύο δολοφονιῶν, αἵτινες συνέβησαν....
§13ΒΟΥΛΠΙΩΤΗΣ. Περὶ τούτων ἔδωκα ἀπάντησιν, νομίζω, καταθέσας καὶ ἀντίγραφον τοῦ βουλεύματος, διὰ τοῦ ὁποίου παραπέμπεται ὁ φονεύς.
§14ΛΕΒΙΔΗΣ. Ἤμην βέβαιος, ὅτι αἱ ὑποθέσεις τῶν συμπολιτῶν ἡμῶν ἤθελον φθάσει εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅπερ ἠκούσατε· ὅτι δηλαδή, ἐνῷ αὐτοὶ ἐδάρησαν ἀνηλεῶς καὶ ἐνῷ ἡ προσωπικὴ ἐλευθερία αὐτῶν παρεβιάσθη, ἤθελον παρουσιασθῆ ἐνταῦθα ὡς αὐτοὶ δείραντες τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα καὶ περιορίσαντες τὴν προσωπικὴν ἐλευθερίαν αὐτῶν. Περὶ τῶν δύο ἄλλων δὲν θέλω φέρει τὸν λόγον, διότι ἐγὼ δὲν ἐποιησάμην ἐπερώτησιν περὶ αὐτῶν· ὡς πρὸς τὸν Ἀναγνωστόπουλον ὅμως παρατηρῶ, ὅτι ἡ ἔκθεσις τοῦ κ. ἀστυνόμου διαβεβαιοῖ, ὅτι ἕνεκα ἔριδος, συμβάσης μεταξὺ τοῦ πολίτου αὐτοῦ καὶ ἄλλου τινὸς, κατηγγέλθη ὁ Ἀναγνωστόπουλος εἰς τὴν Ἀστυνομίαν, ὅτι δὲ ἡ Ἀστυνομία μετέβη εἰς τὸ κατάστημα αὐτοῦ, συνέλαβε δὲ καὶ ὡδήγησεν αὐτὸν εἰς τὸ τμῆμα, ὅπου κατεκρατήθη ἐπὶ ὥρας! Ἐρωτῶ, δυνάμει τίνος διατάξεως τίνος νόμου ταῦτα πάντα ἐνεργήθησαν; Προέκειτο τάχα περὶ ἀδικήματος ἐπ’ αὐτοφώρῳ, ὅτε ἠδύνατο ἡ Ἀστυνομία νὰ προβῇ εἰς τὴν προσωπικὴν κράτησιν; Παντάπασι. Καὶ ἂν ὑποτεθῇ, ὅτι ὁ Ἀναγνωστόπουλος ἠδίκησέ τινα, τὸ ἀδίκημα ἔπαυσεν ἐνεργούμενον, δὲν ἦτο ἐπ’ αὐτοφώρῳ, ὁ δράστης ἑπομένως ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ ἠδύνατο νὰ συλληφθῇ. Ἡ ἔκθεσις δὲ παραδόξως σιωπᾷ περὶ τῶν ῥαπισμάτων, ἅτινα ἐν μέσῃ ὁδῷ παρὰ τῷ κεντρικωτέρῳ καφενείῳ τῆς Νεαπόλεως ἐδόθησαν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ τοῦ πολίτου. Ὥστε βλέπετε, ὅτι ἐφθάσαμεν εἰς τὸ κωμικὸν, οὕτως εἰπεῖν, συμπέρασμα, ν’ ἀποδειχθῇ δηλαδή, ὅτι ὁ πολίτης ἴσως ἐῤῥάπισε καὶ κατεκράτησε παρανόμως τὸν ἀστυνόμον. Καὶ ἐβεβαίωσε μάλιστα ἡμᾶς ὁ Ὑπουργὸς, ὅτε ἐγένετο καὶ καταγγελία κατὰ τοῦ πολίτου. Δὲν εἶχον ἀμφιβολίαν, ὅτι ἐκεῖ ἤθελον φθάσει τὰ πράγματα· διότι, ὁσάκις ἐγένετο λόγος περὶ τοιούτων ἐκνόμων πράξεων τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, πάντοτε τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο τοῦτο, ὅτι οἱ ἀδικούμενοι ἦσαν οἱ ἀστυνόμοι καὶ οἱ κλητῆρες. Νομίζω ὅτι περισσότερον εἶναι περιττὸν νὰ ἐπιμείνῃ τις. Ἀλλ’ ἀπορῶ μὲ τὸν Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅστις ἐσπούδασε καὶ τὰ νομικὰ καὶ ἦτο καὶ δικηγόρος πρὶν ἢ γένηται καὶ Ὑπουργὸς, πῶς ἔρχεται καὶ καταθέτει τοιαῦτα ἔγγραφα, ἀντιβαίνοντα ἄντικρυς εἰς πάντας τοὺς νόμους τοῦ Κράτους, καὶ πῶς ἀναδέχεται τὴν εὐθύνην νὰ παρουσιάζῃ μωρὰς τοιαύτας ἐκθέσεις τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, τολμώντων νὰ λέγωσιν, ὅτι ἔχουσι δικαίωμα νὰ εἰσέρχωνται εἰς τὰ καταστήματα φορολογουμένων πολιτῶν καὶ ἐπὶ ἁπλῇ καταγγελίᾳ νὰ κατακρατῶσιν αὐτοὺς εἰς τὰ μπουντρούμια τῆς Ἀστυνομίας ἐπὶ 4 καὶ 5 ὥρας.
§15ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Φαίνεται ὅτι ὁ κύριος Ὑπουργὸς, ὑποβαλὼν τὴν ἔκθεσιν, δὲν τὴν ἀνέγνωσε· διότι, ἐὰν τὴν ἀνεγίνωσκε μετὰ προσοχῆς, εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν ἤθελε τὴν ὑποβάλει, διότι ἡ ἔκθεσις καλύπτει μὲν τὰς βιαιοπραγίας, ἀλλ’ ἐντὸς τῶν γραμμῶν φαίνονται ὅλα τὰ ἐγκλήματα, τὰ ὁποῖα διεπράξαντο οἱ ἀστυνομικοὶ ὑπάλληλοι. Ἄς ἐνθυμηθῇ ἡ Βουλὴ καὶ τὸ ἑξῆς, ὅτι αὐθαιρέτως καὶ παρανόμως αἱ ἀρχαὶ προβαίνουσιν εἰς πράξεις μὴ προβλεπομένας ὑπὸ τοῦ νόμου, καὶ ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἐπιβληθῇ εἰς τὸν πολίτην ποινή τις, ἀλλ’ ὑπάρχει ὁ δικαστὴς, ὁ δυνάμενος νὰ τὴν ἐπιβάλῃ. Ἀλλ’ ἀναγινώσκω τὴν ἔκθεσιν: «Χθὲς περὶ τὴν 6 μ. μ. ὥραν ὁ Γρηγόριος Ἀναγνωστόπουλος, συληφθεὶς μετ’ ἄλλων, ὡδηγήθη εἰς τὸ Εʹ τμῆμα συνεπείᾳ καταγγελίας τοῦ Ν. Μιχαλοπούλου, διότι ἐμωλώπισε διὰ σεσηπότων λεμονίων αὐτόν εἰς τὸ πρόσωπον....» Κύριοι, παρακαλῶ νὰ μοῦ εἰπῆτε, ἐὰν σεσηπότα λεμόνια δύνανται νὰ μωλωπίσουν ἄνθρωπον. Δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι καὶ μὴ σεσηπότα δὲν δύνανται νὰ μωλωπίσουν (ἀναγινώσκει): «Ἐκρατήθη μέχρις οὗ συνετάχθη ἡ μήνυσις κατ’ αὐτοῦ, καὶ ἐβεβαιώθη ἡ ταυτότης, ὅστις καὶ ἄλλοτε δι’ ἀναλόγους πράξεις κατηγγέλθη εἰς τὴν Ἀστυνομίαν.» Κύριοι, ὁ περὶ οὗ πρόκειται εἶναι οἰνοπώλης· ἐρωτῶ ὑμᾶς, ἐὰν οἱ καταστηματάρχαι καὶ ἰδίως αὐτοὶ οἱ οἰνοπῶλαι δὲν ἔχουν τὸ συμφέρον νὰ μὴ προκαλῶσιν ἐχθρότητας πρὸς πάντα οἱονδήποτε, ἀλλὰ τοὐναντίον νὰ προσέχουν νὰ μὴ δώσουν ἀφορμὴν εἰς κἀνένα, ὥστε νὰ ἦναι εὐχάριστοι πρὸς ὅλους, καὶ ἂν ἀκόμη ἀντιπαθῶσι πρός τινας. Εἶναι δυνατὸν λοιπὸν νὰ πράξῃ ἐναντίον τοῦ συμφέροντός του; Ἀλλὰ καὶ ἂν τὸ ἔπραττεν, ἐὰν ἐκτύπησε τὸν διαβάτην μὲ τὸ λεμόνι, τί πρᾶξις εἶναι αὕτη, ἡ ὁποία προὐκάλεσε καταγγελίαν; Προτιμότερον καὶ ἀξιοπρεπέστερον θὰ ἦτο, ἐὰν ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἀνήρχετο τὸ βῆμα καὶ ἔλεγεν, ὅτι ἐτιμώρησε τὸν κλητῆρα καὶ τὸν ὑπαστυνόμον· θὰ ἦτο τοῦτο ἱκανοποίησις πρὸς τὴν κοινωνίαν καὶ πρὸς τοὺς φιλησύχους πολίτας, τοὺς παρέχοντας εἰς τὸ Δημόσιον τὸ χρῆμά των. Ἐξέλιπεν ἡ αἰδώς! ἀλλ’ ἂν ἐξέλιπεν ἀπὸ τὰ ὄργανα, δὲν ἔπρεπε νὰ ἐκλίπῃ καὶ ἀπὸ τὸν Ὑπουργόν· ἔπρεπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μὴ ἔχῃ μόνην τὴν συναίσθησιν τῆς θέσεώς του, ἀλλὰ καὶ τῆς προσωπικότητός του· καὶ περὶ τοῦ κ. Δραγούμη ὡς ἀτόμου ὑπάρχει ἀγαθὴ ἰδέα. Ἔρχομαι εἰς τὴν δευτέραν κατηγορίαν. Ἐν Ἀθήναις τὴν νύκτα πολῖται τρεῖς ἐν δημοσίᾳ ὁδῷ ἐζήτησαν νὰ ἐκτραπῶσι τῆς ἠθικῆς κατὰ ἀνδρὸς, τὰ δὲ ἀστυνομικὰ ὄργανα, ἀντὶ νὰ τοὺς καταγγείλωσιν, ἀντὶ νὰ τοὺς στείλωσιν εἰς τὸν Εἰσαγγελέα, ἐνόμισαν ὅτι εἶχον δικαίωμα νὰ βάλουν τὸν σκύλον νὰ τοὺς δαγκάσῃ. Εἷς τούτων ἦλθεν εἰς τὸν οἶκόν μου· παραδέχομαι ὅτι εἶναι ὁ αἴσχιστος τῶν ἐγκληματιῶν, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα νὰ ἐπιβάλωσι τοιαύτην ποινήν. Παρέτυχεν ἀξιωματικὸς τοῦ οἰκονομικοῦ, ὁ ὁποῖος ἔδωσε χεῖρα βοηθείας, καὶ μᾶς λέγουν, ὅτι δὲν τὸν γνωρίζουν. Μόνον εἰς νήπια καὶ εἰς ἀνθρώπους πάσχοντας διανοητικῶς δύνανται νὰ ὑποβάλλουν τοιαῦτα ἔγγραφα καὶ ἄνευ αἰδοῦς νὰ τὰ ὑποστηρίζουν. Ἐὰν δὲ ἐδῶ γίνωνται τοιαῦτα, συλλογισθῆτε, τί γίνεται εἰς τὰς ἐπαρχίας, πρὸς ἐπίῤῥωσιν τοῦ κόμματος κατὰ τῶν δυστυχῶν ἀντιπολιτευομένων, τῶν μὴ ὑποκυπτόντων εἰς τὰς ὀρέξεις καὶ τὰς ἀπαιτήσεις τοῦ κόμματος. Ἔχω ἀνάγκην νὰ εἴπω τινὰ καὶ περὶ τῆς τρίτης κατηγορίας. Ὁ Ἀριστοφάνης Μουρίκης εἶναι καπνοπώλης ἐκ τῶν πρώτων ἐν Ἀθήναις· τὸ μόνον ἔγκλημα, τὸ ὁποῖον ἔχει, εἶναι, ὅτι εἶναι κομματάρχης εἰς τὴν συνοικίαν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται, καὶ εἶχε συμφέρον ἡ κρατοῦσα μερὶς νὰ τὸν ἔχῃ εἰς τὰς ἐκλογὰς φίλον της· ἔπρεπε λοιπὸν νὰ τὸν θέσῃ ὑπὸ κατηγορίαν, ἵνα ἔχῃ τὸ ξῖφος τοῦ Δαμοκλέους εἰς τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ, ἐκ τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ ὁποίου ἀρκετὰ ὠφελεῖται· ἔπρεπε νὰ ἀπομακρυνθῇ ἐκ τοῦ καταστήματός του καὶ φυλακισθῇ, κατόπιν δὲ νὰ ὑποκύψῃ εἰς τὴν ἀνάγκην, καὶ κατὰ συνέπειαν εἰς τὰς μελλούσας ἐκλογὰς νὰ ἦναι φίλος τοῦ κ. Δραγούμη. Τὸ μέσον εὑρίσκεται. Παρουσιάζεται κύριός τις, κατέχων θέσιν κοινωνικὴν καὶ ἐν Ἀθήναις καὶ ἐν Θήβαις, ἄριστος, εὐϋπόληπτος φίλος μου, καὶ γίνεται ὄργανον, διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ὁ σκοπός. Διέρχεται ἀπὸ τὸ κατάστημα τοῦ Μουρίκη εἰς τὴν συνοικίαν Ἁγίου Φιλίππου, δίδει ἀφορμὴν εἰς συζήτησιν πολιτικὴν, καὶ ἐκεῖνος, ἐνθουσιώδης ἀντιπολιτευόμενος, ὁμιλεῖ κατὰ τοῦ κ. Πρωθυπουγοῦ. Ἦτο ἀνάγκη ὁ κ. Πετούσης νὰ μὴ ἀνεχθῇ τὴν ὕβριν ταύτην, διότι τὸ πρωῒ θὰ τὸ ἐμάνθανεν ὁ Πρωθυπουργὸς, καὶ ἠξεύρετε πῶς συμπεριφέρεται ὁ Πρωθυπουργὸς πρὸς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀμύνονται ὑπὲρ αὐτοῦ δουλικῶς· ὁ κ. Πετούσης λοιπὸν διὰ τοῦτο ἐτόλμησε νὰ ῥαπίσῃ τὸν Μουρίκην, δὲν θὰ ἐτόλμα δὲ νὰ τὸ πράξῃ, ἐὰν δὲν ἦσαν παρόντες ἀστυνομικοὶ κλητῆρες· ὁ καταστηματάρχης ἀμυνόμενος ἀπώθησε τὸν Πετούσην, τότε οἱ ἀστυνομικοὶ κλητῆρες ἐξιφούλκησαν καὶ εἰσῆλθον εἰς τὸ κατάστημά του, οὗτος δὲ ἥρπασεν ὅπλον καὶ ἠνάγκασε τοὺς κλητῆρας ν’ ἀπομακρυνθῶσι. Τίς ἔπρεπε νὰ καταδιωχθῇ; ὁ πολίτης ὁ ῥαπιζόμενος, ἢ τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα, τὰ ἐπιτιθέμενα μὲ τὰ ξίφη ἀνὰ χεῖρας, ἄνευ ἀνάγκης καὶ ἀφορμῆς, κατ’ αὐτοῦ; τίς θ’ ἀποζημιώσῃ τὴν ὑπόληψιν καὶ τὴν ζημίαν τοῦ πολίτου τούτου, τοῦ πιεζομένου οὕτω πως, διότι δὲν ἀνήκει εἰς τὸ κόμμα, τοῦ φυγοδικοῦντος καὶ ζημιουμένου ἠθικῶς καὶ ὑλικῶς, διότι δὲν νομίζει, ὅτι πρέπει νὰ ὑποστηρίζῃ τοὺς φίλους τοῦ κ. Τρικούπη; Ἔπρεπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ φέρῃ αὐτὸ τὸ ἔγγραφον ἐδῶ καὶ νὰ μὴ ζητήσῃ τὴν καταδίωξιν τῶν ὀργάνων αὐτοῦ; Νομίζετε ὅτι ὁ ῥαπιζόμενος πολίτης εἶναι καὶ ἄξιος καταδίκης; Ἀλλὰ ἐξ ὅλης αὐτῆς τῆς ἱστορίας ποῖον εἶναι τὸ πρακτικὸν ἀποτέλεσμα; τί θὰ κάμετε αὐτὴν τὴν στιγμήν; ἢ τί θὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις, ἵνα καθησυχάσῃ ἡμᾶς ὅλους, τοὺς ἀνησυχοῦντας διὰ τὰ ἐγκλήματα; θὰ παρέλθῃ ἀπαρατήρητος ἡ πρᾶξις τῶν ἀστυνομικῶν ἀρχῶν, ἵνα λάβωσι θάῤῥος τὰ ὄργανα τῆς Ἀστυνομίας ἐκ τῆς τοιαύτης συμπεριφορᾶς καὶ τολμήσωσι σοβαρώτερα, ὅταν δὲν θὰ ἦναι πλέον ἡ Βουλὴ παροῦσα, ὅταν πλησιάσουν αἱ ἐκλογαί; Πρέπει νὰ συμβουλεύσω, ἀπηλπισμένος αὐτὴν τὴν στιγμὴν, τοὺς συμπολίτας μου, πῶς ν’ ἀμυνθῶσι κατὰ τοιούτων πράξεων τῶν ὀργάνων τῆς ἐξουσίας; Τί πρέπει νὰ τοὺς εἴπω ἐντεῦθεν; ἀφίνω εἰς ὑμᾶς, εἰς τὴν πλειονοψηφίαν, τὴν ἀκολουθοῦσαν τὸν κ. Τρικούπην, νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον οὕτως ἔθεσα ἐνώπιον αὐτῆς.
§16ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Παρέστησα καὶ ἄλλοτε εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι, ἐὰν ἐννοῇ νὰ δικαιολογῇ ἑκάστοτε τὰς ἐγκληματικὰς πράξεις τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, καθ’ ὃν τρόπον καὶ σήμερον ἐδικαιολόγησε τὴν παράνομον κατακράτησιν καὶ βιαίαν ἐπίθεσιν κατὰ γνωστοῦ καὶ ἐντίμου προσώπου ἐν Ἀθήναις, θὰ ἦτο καλλίτερον δι’ αὐτὸν καὶ διὰ τὸ ἀξίωμα, τὸ ὁποῖον κατέχει, νὰ ἐτήρει σιγὴν καὶ νὰ μὴ ἔδιδεν οἱανδήποτε ἐξήγησιν. Εἶναι, Κύριοι, ἀνήκουστον, νὰ δικαιολογῶνται αἱ πράξεις τῶν βιαιοπραγούντων διὰ τῆς ἀπολογίας αὐτῶν τῶν ἰδίων! Καταγγέλλεται ἀστυνόμος, ὅτι παρηνόμησε, καὶ τὴν ἐπιοῦσαν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀδιαφόρως καὶ ἄνευ δυσκολίας ἔρχεται καὶ σᾶς λέγει ὅτι δὲν συνέβη τίποτε ἐξ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα κατηγγέλθησαν. Ποῦ δὲ στηριζόμενος λέγει ταῦτα; Εἰς τὴν ἔγγραφον ἀπολογίαν τῶν καταγγελλομένων! Τοιαύτη τακτικὴ ἀποτελεῖ ἐμπαιγμὸν κατὰ τῆς Βουλῆς, καὶ δὲν πρέπει αὕτη νὰ τὴν βλέπῃ μετ’ ἀπαθείας. Διὰ τῆς τακτικῆς ταύτης οἱ Ὑπουργοὶ πολλῶν κακῶν γίνονται πρόξενοι. Καθιστῶσι προβληματικὴν τὴν δημοσίαν τάξιν, ἐνσταλάζοντες εἰς τὰς ψυχὰς τῶν ἀδικουμένων τὸ αἴσθημα τῆς αὐτοδικίας. Ἀλλὰ μήπως εἶναι μόνον τοῦτο; Ἐνθαῤῥύνονται τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα καὶ ἐξωθοῦνται εἰς ἐγκλήματα. Καὶ εἶναι μὲν ἀληθὲς, ὅτι σήμερον δὲν λειτουργεῖ ἡ ποινικὴ δικαιοσύνη κατ’ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι περιστοιχίζουσι τὸ κόμμα τῶν κκ. Ὑπουργῶν, ἀλλὰ θὰ ἔλθῃ ἡμέρα νὰ λειτουργήσῃ, καὶ τότε οἱ ἀτυχεῖς ἐκεῖνοι θὰ καταρῶνται αὐτοὺς τούτους τοὺς Ὑπουργοὺς, ὡς ὑπευθύνους τῆς καταδίκης των. Δὲν εἶναι ἴσως ἀνάγκη νὰ ὑπομνήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι εἶναι νομικὸς, ὅτι παράνομος κατακράτησις μετὰ βιαιοπραγιῶν εἶναι πρᾶξις χαρακτηριζομένη ὡς κακούργημα, καὶ ἄν ποτε λειτουργήσῃ ἡ ποινικὴ δικαιοσύνη, ὁ ἀστυνομικὸς ἐκεῖνος ὑπάλληλος, ὅστις διέπραξε τοιαύτας πράξεις, θὰ καταδικασθῇ ἐπὶ κακουργήματι. Ποῖον δικαίωμα εἶχε τὸ ἀστυνομικὸν ὄργανον νὰ συλλάβῃ τὸν πολίτην καὶ νὰ τὸν κατακρατήσῃ ἄνευ ἐντάλματος, προσηκόντως ἐκδεδομένου; Ἔχουν δικαίωμα τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα νὰ συλλάβουν πολίτην ἐπ’ αὐτοφώρῳ ἀδικοῦντα καὶ νὰ τὸν κρατήσουν ἐπὶ 24 ὥρας, οὐχὶ ὅμως καὶ ὅταν τὸ ἀδίκημα δὲν ἦναι ἐπ’ αὐτοφώρῳ. Συνέλαβον, λέγουν, τὸν κακοποιηθέντα πολίτην, ἵνα βεβαιωθῇ ἡ ταυτότης του, ἀλλὰ ποία δικονομία διαγράφει τοιαύτην διαδικασίαν; Ὑπάρχει τύπος τις δικονομικὸς, ἀπαιτῶν νὰ βεβαιῶται ἡ ταυτότης τοῦ μηνυομένου διὰ συλλήψεως; Αὐτὰ λέγει τὸ ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον ἐπικαλεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς, ἵνα δικαιολογήσῃ τὸν ἀστυνόμον! Ἀλλ’ ἐπὶ τέλους ποῖον δικαίωμα εἶχεν ὁ ἀστυνόμος νὰ κτυπήσῃ τὸν πολίτην; Ἠθέλατε, κύριε Ὑπουργὲ, νὰ δείξητε, ὅτι σέβεσθε τὸ ἀξίωμά σας, καὶ ὅτι εὐλαβεῖσθε τὴν Βουλήν; Ἔπρεπε χθὲς, μόλις ἀνηγγέλθη ὅτι ἐγένοντο τοιαῦται ἀκατονόμαστοι βιαιοπραγίαι, οὐχὶ νὰ καλέσητε τὸν ἀστυνόμον νὰ ὑποβάλῃ ἔγγραφα, ἀλλὰ νὰ διορίσητε ἕνα τῆς ἐμπιστοσύνης σας ὑπάλληλον πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ νὰ καλέσῃ τοὺς παθόντας καὶ τοὺς μάρτυρας, καὶ νὰ ἐνεργήσῃ ἀνακρίσεις. Ἂν τότε ἐπείθεσθε, ὅτι ὄντως τὰ πράγματα ἔχουσιν ὡς ἐκτίθενται ὑπὸ τοῦ ἀστυνόμου, τότε νὰ ἔλθητε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, νὰ τὸν δικαιολογήσητε. Ἐμνήσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς ἄλλης ἐπερωτήσεώς μου σχετικῆς. Εἶχε βασανισθῆ ἀτυχὲς πλάσμα εἰς τὴν ἀστυνομίαν, καὶ ἐζητήθη λόγος. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔφερε καὶ τότε ἔγγραφον τῶν ἰδίων ἀστυνομικῶν ὀργάνων, διὰ τοῦ ὁποίου παρέστησεν, ὅτι ἦτο ἐπιμέμπτου διαγωγῆς ὁ βασανισθείς. Ἀλλὰ νομίζει ὁ κ. Ὑπουργὸς, ὅτι οἱασδήποτε ἠθικῆς ποιότητος καὶ ἂν ἦναι πρόσωπόν τι, ἔχουν τὸ δικαίωμα βάνδαλα ὄργανα τῆς Ἀστυνομίας νὰ βασανίζωσιν αὐτό; Ἢ νομίζουσιν ὅτι δὲν εὐθύνεται ἡ Ἀστυνομία καὶ διότι εὑρίσκονται τοιαῦτα πρόσωπα, ὡς τὰ περιγράφουσιν, ἐν μέσαις Ἀθήναις, ἐλευθέρως περιερχόμενα μετὰ στρατιωτῶν καὶ ἀστυνομικῶν κλητήρων καὶ ὀργιάζοντα; Ἐπαναλαμβάνω, Κύριοι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν πρέπει νὰ ὠθῇ τὰ πράγματα μέχρις ἀνοικονομήτου σημείου. Πρέπει νὰ συλλογισθῇ ἐπὶ τέλους, ὅτι οἱ καιροὶ παρέρχονται καὶ ὁ μετάμελος δὲν ὠφελεῖ.
§17Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Αἱ συζητήσεις τῆς σήμερον μᾶς ἐποιήσαντο γνωστὸν νέον τινὰ κίνδυνον, ἄγνωστον μέχρι τοῦδε, ὅστις ἐπιφαίνεται κατὰ τῆς τάξεως ἐν τῇ κοινωνίᾳ. Μέχρι τοῦδε ἐγνωρίζομεν, ὅτι ἐν τῇ ἐκτελέσει τῶν καθηκόντων των τὰ ὄργανα τῆς Ἀστυνομίας πολλάκις ἐξετράπησαν τοῦ καθήκοντος, καὶ προέβησαν εἰς ἀδικήματα κατὰ πολιτῶν. Ἐγνωρίζομεν ὅτι, τεταγμένα νὰ προλαμβάνωσι τὰς ἀξιοποίνους πράξεις, κατεχρῶντο τῆς ἐξουσίας αὐτῶν, καὶ περιώριζον τὰς ἐλευθερίας τῶν ἀτόμων, εἴτε διέπραττον κακώσεις. Ἐγνωρίζομεν ὅτι, τεταγμένα ἵνα ἀνακαλύπτωσιν ἐγκλήματα, προέβησαν πολλάκις εἰς βασάνους. Ἀλλὰ δὲν ἐγνωρίζομεν ἕτερον κίνδυνον, τὸν κίνδυνον νὰ δημιουργῶσιν ἐγκλήματα, δημιουργία δὲ τῶν ἐγκλημάτων ὑπ’ αὐτῶν εἶναι μέγα δεινόν. Ὁ κίνδυνος δ’ οὗτος δημιουργεῖται διὰ πράξεων ἀποτροπαίων, δι’ ἐνεργειῶν ἀπαισίων. Εἶναι εὐκολώτατον εἰς τὰ ὄργανα νὰ δημιουργῶσι τοιούτους κινδύνους. Εἶναι δύσκολον εἰς δύο ἀστυνομικοὺς κλητῆρας νὰ παραστήσωσιν, ὅτι ὁ κ. Σωτηρόπουλος εἶναι ἐγκληματίας, ὅτι διέπραξε κλοπὴν εἰς τὰ ἐμπορικὰ τῶν Ἀθηνῶν; Νομίζετε, ὅτι εἶναι δύσκολον νὰ παραστήσωσιν ἄλλοι, ὅτι ὁ κ. Δημητριάδης ἔπραξεν ἄλλην ἐγκληματικὴν πρᾶξιν; Αὐτὸ, τὸ ὁποῖον συνέβη, ὡς ἐξέθηκαν ὁ κ. Κουμουνδοῦρος, ὁ κ. Λεβίδης καὶ ὁ κ. Παπαγιανακόπουλος, εἰς ἕνα ἐργοστασιάρχην, δύναται νὰ συμβῇ εἰς ἕκαστον. Τρεῖς ἀστυνομικοὶ κλητῆρες, συνοδευόμενοι ὑπὸ πολίτου, ἤρχισαν μετ’ αὐτοῦ συζήτησιν, ἦλθον εἰς λόγους, τὸν ἐῤῥάπισαν, ἐξιφούλκησαν κατ’ αὐτοῦ, καὶ ἔπειτα κατήγγειλαν αὐτὸν ἐπὶ ἀντιστάσει κατὰ τῆς Ἀρχῆς! Αὐτὸ εἶναι πρωτοφανές! Ὁ ἐργοστασιάρχης ἐῤῥαπίσθη ἐνώπιον τῶν ἀστυνομικῶν κλητήρων, ἠθέλησε ν’ ἀπωθήσῃ τὸν ῥαπίσαντα, οἱ δὲ κλητῆρες ἐξιφούλκησαν! Αὐτά εἰσι συμβάντα ἀπαίσια, καὶ ἀπορῶ, πῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν συλλογίζεται, ὅτι, ἐὰν τὰ συμβάντα ταῦτα χρησιμεύσωσι πρὸς παραδειγματισμὸν τῶν διαδόχων αὐτοῦ, θέλουσι κλονισθῆ αἱ βάσεις τῆς κοινωνίας, καὶ ὅτι ἡ τάξις θέλει χρησιμεύει ἐν Ἑλλάδι ὡς μέσον ἀδικίας καὶ καταπιέσεως τῶν πολιτῶν. Ἐνθυμοῦμαι κατὰ ἑτέραν ἐποχὴν, ὅτε κατηγγέλλοντο εἰς τὴν Ἀρχὴν ἀδικήματα τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, τὰ ὁποῖα ταῦτα ἔπραττον πρὸς πρόληψιν ἀξιοποίνων πράξεων, Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν ἐξέδωκεν ἐγκύκλιον, καὶ περιέστειλε τὴν ἐνέργειαν τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων τοσοῦτον, ὥστε ἀπηγόρευσεν εἰς αὐτὰ καὶ αὐτὴν τὴν ἀποπομπὴν τῶν ἀέργων καὶ φαυλοβίων ἐξ Ἀθηνῶν. Καὶ ἦτο τότε τὸ 1852, ὅτε τὸ Κοινοβούλιον δὲν εἶχε τοιαύτας ἐλευθερίας, οἵας ἔχει σήμερον, καὶ ὑπεχρεώθησαν τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα νὰ μὴ προβαίνωσιν εἰς ἀποπομπὴν ἀέργων καὶ φαυλοβίων ἢ μόνον ὅταν ὁ νόμος τὸ ἐπιτρέπῃ. Σήμερον δὲ ἀστυνομικὰ ὄργανα δημιουργοῦσιν ἐγκλήματα καὶ ἀποδίδουσιν αὐτὰ εἰς τοὺς πολίτας! Τίς θέλει δυνηθῆ νὰ ἀναστείλῃ τὰ αἰσθήματα τῆς ἐκδικήσεως; ὅταν ἤθελε διαδεχθῆ αὐτοὺς ἕτερον Ὑπουργεῖον; Δὲν συλλογίζονται ποῦ ὠθοῦσι τὰ πράγματα; Καὶ τὰ πράγματα προβαίνουσι μέχρις ἐκπλήξεως, ὅταν μανθάνωμεν, ὅτι καὶ κύων κατετάχθη μεταξὺ τῶν ἄλλων ἀστυνομικῶν ὀργάνων.
§18ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν ἠκούσατε καλῶς. Ἐπιτρέψατέ μοι νὰ ἐπαναλάβω τί εἶπον. Ὡμίλουν περὶ τοῦ γεγονότος τοῦ ἀφορῶντος εἰς τοὺς τρεῖς κλητῆρας, περὶ τοῦ ὁποίου ἐγένετο λόγος διαρκούσης τῆς συνεδριάσεως προχθές, καὶ εἰς τὸ ὁποῖον ἀνεμίχθη καὶ κύων· ἀνέφερον δηλαδὴ τοὺς λόγους τοῦ ἐπερωτήσαντος, οὐδέποτε ὅμως εἶπον, ὅτι ὁ κύων εἶναι προσκεκολλημένος εἰς τὴν Ἀστυνομίαν.
§19ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Πράττετε ἄριστα νὰ τροποποιῆτε τοὺς λόγους σας· διότι, ἐὰν ὑπῆρχεν ἐν Ἑλλάδι «Σαριβαρὶ», ἤθελε σᾶς σατυρίσει. Οἱ νόμοι προσδιορίζουσι τὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα ἡ Ἀστυνομία δύναται νὰ ἔχῃ, τὰ ὄργανα δὲ ταῦτα εἶναι ἄνθρωποι, δὲν εἶναι κύνες.
§20ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Οἱ Κύριοι φαίνεται ὅτι ἔχουσι διάθεσιν νὰ ἀνευρίσκωσι πταίσματα πανταχοῦ· καὶ δὲν ἀρκεῖ εἰς αὐτοὺς, ὅτι εἶναι ἐμπεφορημένοι τοιαύτης διαθέσεως, ἀλλὰ καὶ δὲν ἀντιλαμβάνονται ὀρθῶς τῶν λεγομένων, καταφέρονται δ’ οὕτω εἰς ἐπικρίσεις ἀδίκους. Καὶ τὸ πρὸ μικροῦ λεχθὲν μαρτυρεῖ τοῦτο. Ἐγὼ δὲν εἶπον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἠθέλησε νὰ παραστήσῃ· εἶπον, ἀπαντῶν εἰς τὴν ἐπερώτησιν, ὅτι ἐγένετο λόγος καὶ περὶ κυνῶν, ὡς παρακολουθούντων τὴν Ἀστυνομίαν, καὶ ἀνεκοίνωσα τί περιλαμβάνει ἡ ἔκθεσις τῆς Διευθύνσεως. Παρ’ ἐμοῦ ἐγένετο ἁπλῶς λόγος περὶ κυνὸς, ὡς μνημονευθέντος ὑπὸ τοῦ ἐπερωτήσαντος, διότι ἐνόμισαν, ὅτι ὑπάρχει παρὰ τῇ ἀστυνομικῇ ἀρχῇ ἀνάγκη τοιαύτης τινὸς κυνικῆς ἐπικουρίας. Τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἐξήτασαν, δὲν ἦσαν ἄξια τοῦ Κοινοβουλίου· τὸ μὲν πρῶτον εἶναι ῥυπαρὸν, διότι στρέφεται περὶ ῥυπαρὰν πρᾶξιν, ἥτις μολύνει τὴν Βουλὴν, καὶ μόνον ἀναφερόμενον ἐνταῦθα. Πρόκειται περὶ βιασμοῦ ἐφήβου, τὸν ὁποῖον προέλαβεν ἡ Ἀστυνομία· καὶ ὅμως ἐγείρεται ἐνταῦθα φωνὴ, στηριζομένη ἐπὶ τοῦ παραπόνου τῶν βιαστῶν. Ἤθελον ἐννοήσει τὴν ἐπιμονὴν, ἂν εἴχετε ἔκθεσιν ἀνακριτοῦ, περιλαμβάνουσαν τὰ ἐναντία. Ἡ Ἀστυνομία βεβαιοῖ, ὅτι ταῦτα ἔχουσιν ὡς ἐξετέθησαν. Ἀπέναντι τοιαύτης βεβαιώσεως ἀνδρῶν ἐκτελούντων τὸ καθῆκον καὶ καθ’ ὧν οὐδὲν ἔχετε νὰ προσάψητε τὸ κακόηθες, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ στηρίζησθε εἰς μόνας τὰς βεβαιώσεις τῶν παραπονουμένων, οἵτινες διὰ τοιαύτην πρᾶξιν καταδιώκονται. Περὶ τῆς πράξεως λοιπὸν ταύτης οὐδεὶς πρέπει νὰ γίνῃ λόγος. Ἀλλ’ ἔρχεται ἑτέρα πρᾶξις. Παραπονοῦνται ὅτι ὑπάρχει παρεκτροπὴ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων ἐν τῷ συμβάντι τοῦ Ἀναγνωστοπούλου. Τὰ πράγματα εἶναι τοσοῦτον ἁπλᾶ, ὥστε ἀπορῶ, πῶς ἰδίως ὁ κ. Παπαγιαννακόπουλος ὁ ἔντιμος ἐξ Ἀχαΐας Βουλευτὴς, ὅστις διεχειρίσθη ποτὲ τὴν ἀστυνομικὴν ἐξουσίαν, ἐπιτυχῶς διευθύνας τὴν Ἀστυνομίαν τῶν Πατρῶν, πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ κ. Παπαγιαννακόπουλος, νὰ ὁμιλήσῃ περὶ αὐτοῦ, κατακρίνων τὴν Ἀστυνομίαν. Τί συνέβη; Πολίτης διερχόμενος, εὑρισκόμενος δὲ εἰς οὐχὶ καλὰς σχέσεις πρὸς τὸν ἐργαστηριάρχην ἐκεῖνον, περιϋβρίσθη ὑπ’ αὐτοῦ, ἔστω καὶ διὰ λόγων μόνον·—δὲν ἐξετάζω τὸ περὶ βολῆς λεμονίων, οὐδὲ ἦτο δυνατὸν λεμόνια βιαίως ῥιπτόμενα νὰ ἐπιφέρωσι μώλωπας εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ—κατὰ τὴν ὥραν ἐκείνην ἦλθεν ἡ ἀστυνομικὴ ἀρχὴ, ὑπεβλήθησαν τὰ παράπονα εἰς τὸν ἀστυνόμον, ἐν ᾧ ἐτελεῖτο ἡ πρᾶξις αὕτη....
§21ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἐναντίον λέγει τὸ ἔγγραφον.
§22ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Τὸ ἔγγραφον δὲν λέγει τοῦτο, ἀλλὰ θὰ σᾶς φέρω τὴν ἔκθεσιν τοῦ ἀστυνόμου (διακοπαί). Ἀκούσατε τὸ ἔγγραφον χωρὶς νὰ διακόπτητε. (Ἀναγινώσκει). Παρενέβη λοιπὸν ἡ Ἀστυνομία, συνέλαβε τὸν διαπράξαντα τὴν πρᾶξιν, ὡδήγησεν αὐτὸν εἰς τὸ κατάστημα τὸ ἀστυνομικὸν, συνέταξε τὴν ἀπαιτουμένην ὑπὸ τοῦ νόμου καταγγελίαν ἐπὶ τῇ αἰτήσει τοῦ παθόντος, καὶ εἶτα ἀπέλυσεν ἀμέσως τὸν ἄνθρωπον. Ποῖον εἶναι τὸ δικαίωμα τῆς Ἀστυνομίας; Δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα ὁ ἀστυνομικὸς ὑπάλληλος νὰ συλλάβῃ τὸν πλημμελοῦντα, καθ’ ἣν ὥραν πλημμελεῖ; Μὴ ἐπιζητεῖτε διὰ τῶν κατακρίσεων νὰ ἀφαιρέσητε καὶ τὸ ἔσχατον ἴχνος τῆς ἐξουσίας, ἡ ὁποία ἀπενεμήθη εἰς τὴν Ἀρχήν· δὲν εἶναι ἐν Ἑλλάδι ἡ Ἀρχὴ οὕτως ἰσχυρὰ, ὥστε νὰ ζητῆτε νὰ περικόψητε καὶ τὰ τελευταῖα λείψανα τῆς ἰσχύος αὐτῆς. Ἔχετε καθῆκον ν’ ἀναγνωρίζητε τὴν τοιαύτην ἐξουσίαν εἰς τὴν Ἀρχὴν, διότι ἡ Ἀρχὴ εἶναι μία καὶ ἑνιαία, καὶ ὅταν εἰς μέλλοντα χρόνον ἔλθητε σεῖς ἐπ’ αὐτὴν, δὲν θὰ φαίνηται εἰς ὑμᾶς δίκαιον ἐκ μέρους ἡμῶν νὰ ἐρχώμεθα καὶ νὰ ψέγωμεν ὑμᾶς ἐπὶ τοιαύταις ἐνεργείαις.
§23ΛΕΒΙΔΗΣ. Ἡμεῖς θὰ σᾶς κάμωμεν πολὺ χειρότερα.
§24ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Παρ’ ὑμῶν τὰ πάντα περιμένω. Ἔρχεται ἡ τρίτη ὑπόθεσις. Ἡ τρίτη ὑπόθεσις, Κύριοι, βεβαίως περιέχει πράξεις ἀξιοποίνους, αἵτινες εἶναι ἄξιαι ν’ ἀπασχολήσωσι κατὰ τὸ μέγεθος αὐτῶν τὴν δικαστικὴν ἀρχήν· ἀλλ’ αἱ πράξεις αὐταὶ ἐπράχθησαν ὑπὸ τῆς ἀστυνομικῆς ἐξουσίας; Ἐδῶ ἔχομεν ῥάπισμα ἐκ μέρους τοῦ Ἰωάννου Πετούση κατὰ τοῦ Ἀριστοφάνους Μουρίκη, πρᾶξιν ἀξιόποινον, ἡ ὁποία πρέπει βεβαίως νὰ τιμωρηθῇ· ἔχομεν ὕβρεις ἐκ μέρους τοῦ Ἀρ. Μουρίκη· βεβαίως καὶ ἡ πρᾶξις αὕτη πρέπει νὰ τιμωρηθῇ. Ἀλλὰ ποῖαι εἶναι αἱ πράξεις τῆς Ἀστυνομίας; ἐπενέβη διὰ νὰ φέρῃ καθησύχασιν, καὶ κατὰ τὴν ἐπέμβασιν ταύτην οὐδεμία βιαιοπραγία ἐκ μέρους τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Αὐτὸς ὁ ἐπερωτήσας προχθὲς εἶπεν, ὅτι, ὅτε συνελαμβάνετο ὁ Μουρίκης, ὅπως ἀπαχθῇ εἰς τὴν Ἀστυνομίαν, ἡ παρακλητικὴ παρέμβασις φίλου τοῦ Μουρίκη ἤρκεσεν, ὅπως ἀπαλλάξῃ αὐτόν. Ποία εἶναι ἡ ἐπέμβασις τῆς Ἀστυνομίας; ποία ἄλλη ἢ μόνον πρὸς κατάπαυσιν τοῦ θορύβου καὶ καθησύχασιν τῶν ἐριζόντων; Καὶ ἐν τούτοις λέγετε, ὅτι ἐνταῦθα ἔπταισεν ἡ Ἀστυνομία! Ἡ Ἀστυνομία, κατὰ τὴν βεβαίωσιν τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, προσεβλήθη, καὶ ἀντετάχθη καὶ ὅπλον κατ’ αὐτῆς, ἀλλ’ οὐδὲν παράπτωμα αὐτῆς βεβαιοῦται.
§25Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Νομίζω, ὅτι συγχύζετε τὰ συμβεβηκότα. Ὁ κ. Κουμουνδοῦρος εἶπε,—καὶ τοῦτο ἐπιβεβαιοῖ καὶ τὸ ἔγγραφον τῆς Ἀστυνομίας, τὸ ὁποῖον κατεθήκατε εἰς τὴν Βουλήν,—ὅτι κατὰ τὴν δευτέραν συνάντησιν τοῦ ἐργαστηριάρχου κ. Μουρίκη μετὰ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων ὑπῆρξεν ἡ μεσολάβησις τοῦ ἀστυνόμου. Ἀλλὰ κατὰ τὴν πρώτην συνάντησιν τοῦ κ. Μουρίκη μετὰ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων δὲν ὑπῆρξεν οὐδεμία μεσολάβησις· εἰς τὴν δευτέραν δὲ, κατὰ τὴν ἔκθεσιν, τὴν ὁποίαν ἔχω ὑπ’ ὄψιν, καὶ ἡ ὁποία ἔχει ὑπογραφὰς ἀνθρώπων ἐντιμοτάτων, εἰσῆλθεν εἰς τὸ κατάστημα τοῦ κ. Μουρίκη ὁ κ. Πετούσης, συνοδευόμενος ἀπὸ δύο ἄλλους ἀγνώστους καὶ τρεῖς ἀστυνομικοὺς κλητῆρας, καὶ ὅταν ὁ κ. Πετούσης ἐῤῥάπισε τὸν κ. Μουρίκην, ὁ κ. Μουρίκης ἀπώθησε τὸν κ. Πετούσην, διὰ νὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τοῦ καταστήματος, ἀλλὰ τότε οἱ ἀστυνομικοὶ κλητῆρες ἐξιφούλκησαν, διὰ νὰ ἐπιτεθῶσι κατὰ τοῦ κ. Μουρίκη, ὁ δὲ κ. Μουρίκης ἐζήτησε νὰ λάβῃ πιστόλιον ἀπὸ τὸν σύρτην τοῦ γραφείου του, διὰ νὰ ἀμυνθῇ. Σᾶς βεβαιῶ δὲ, ὅτι καὶ ἐγώ, ἐὰν ἤμην εἰς τὴν θέσιν αὐτοῦ, θὰ ἔπραττον τὸ αὐτό. Πρέπει νὰ ἐνισχυθῇ ἡ ἐξουσία εἰς τοιαύτας διαπραττομένας πράξεις, καὶ ζητεῖτε παρ’ ἡμῶν νὰ χορηγήσωμεν τοιαύτην ἐνίσχυσιν; νὰ εἰσέρχωνται ἀστυνομικοὶ κλητῆρες ἐν τοῖς ἐργαστηρίοις τῶν πολιτῶν, βλέποντες δὲ ῥαπιζόμενον πολίτην καὶ ἀναγκαζόμενον νὰ ἀπωθήσῃ τὸν ῥαπίζοντα, νὰ ἐπιτίθενται κατ’ αὐτοῦ; Τοιαύτην ἐξουσίαν δὲν δυνάμεθα νὰ ἐνισχύσωμεν, εὐχόμεθα δὲ νὰ ἐκλίπῃ ἡ τοιαύτη ἐξουσία, διότι αὕτη θὰ προκαλέσῃ ἀντεκδικήσεις, καὶ θὰ φέρῃ σπαραγμοὺς εἰς τὴν κοινωνίαν.
§26ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ προσέξητε εἰς ὅ,τι θὰ σᾶς εἴπω, καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοὶ εἴπητε, ποῦ εὑρίσκετε τὴν λογικὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ· Τὸν Ἀναγνωστόπουλον, τὸν καταγγελθέντα ὅτι ἐμωλώπισεν ἢ ὕβρισε διὰ λεμονίου πολίτην τινὰ, συλλαμβάνουσι τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα καὶ τὸν φέρουσιν εἰς τὴν Ἀστυνομίαν, τὸν κατακρατοῦσι 4 ὥρας εἰς τὴν φυλακὴν, συντάσσουν ἔκθεσιν καὶ καταγγελίαν κατ’ αὐτοῦ, διὰ νὰ τὸν στείλωσιν εἰς τὸν Εἰσαγγελέα καὶ εἰς τὸ Δικαστήριον, ὅπως τιμωρηθῇ διὰ πρᾶξιν τόσῳ φοβερὰν καὶ ἀξιόποινον! Ὁ ἰατρὸς Πετούσης ἐξ ἄλλου ἐπιτίθεται κατὰ τοῦ Μουρίκη καὶ τὸν ῥαπίζει δὶς, τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα, παρόντα, δὲν συλλαμβάνουσι τὸν ῥαπίσαντα, διὰ νὰ ἱκανοποιήσωσι τὸν ὑβρισθέντα πολίτην ἐντὸς τοῦ καταστήματός του καὶ ὁ ὁποῖος δὲν ἀπηύθυνεν ὕβριν προσωπικῶς κατὰ τοῦ κ. Πετούση, ἀλλὰ κατ’ ἄλλου, ἀλλὰ πράττουσι τοὐναντίον· ὑποστηρίζουσι τὸν ἐγκληματήσαντα, καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς εὑρίσκει τὴν τοιαύτην πρᾶξιν τῆς Ἀστυνομίας λογικὴν καὶ ἔννομον! Κρίνετε σεῖς περὶ τῆς καταστάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, καθ’ ἣν ὥραν ὡμίλει ἐντεῦθεν. Ὁ θυμὸς αὐτοῦ τὸν ἔκαμε νὰ λησμονήσῃ τὸ καθῆκον, τὸ ὁποῖον εἶχεν· ἀντὶ νὰ ἀμυνθῇ ὑπὲρ τῶν ἀδικηθέντων πολιτῶν, ἀντὶ νὰ ἐπιτεθῇ ἀμειλίκτως κατὰ τῶν ὀργάνων αὐτοῦ, ἀνέλαβε νὰ τὰ ὑπερασπίσῃ, καθ’ ὃν τρόπον ἠκούσατε. Τί λέγει ἡ ἀναφορά; δὲν λέγει ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα σᾶς εἶπον, καὶ τὰ ὁποῖα εἶπε καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ τὰ ἐκάλυψε διὰ τῶν λέξεων τῆς ἀμύνης; δὲν εἶπεν ὁ ἴδιος Ὑπουργὸς, ὅτι ἐῤῥάπισεν ὁ Πετούσης ἐντὸς τοῦ καταστήματός του τὸν Μουρίκην; ἀλλὰ τί σᾶς προσέθηκε, διὰ νὰ ἀμυνθῇ ὑπὲρ τοῦ ῥαπίσματος τοῦ κ. Πετούση, ὁ ὁποῖος ὑπερήσπισε τὴν τιμὴν τοῦ Πρωθυπουργοῦ, διότι ἐνόμιζεν ὅτι προσβάλλεται ἡ τιμὴ τοῦ Πρωθυπουργοῦ, ὅταν εἷς πολίτης κατακρίνῃ τὴν πολιτικήν του; Σᾶς εἶπεν, ὅτι ὁ Μουρίκης εἰσῆλθεν εἰς τὸ κατάστημά του καὶ ἔσυρεν ἔκ τινος συρταρίου τὸ πιστόλιόν του. Ἀλλὰ τί ἠθέλατε νὰ πράξῃ, Κύριοι, ὁ πολίτης, ὅταν ἐκινδύνευεν ἡ ζωή του, ἐπιτιθεμένων τῶν κλητήρων μὲ τὰ ξίφη εἰς τὰς χεῖρας; Ἢ μήπως ἔπρεπε νὰ ὑποθέσῃ, ὅτι οἱ κλητῆρες ἤθελον νὰ τὸν χαϊδεύσουν μὲ τὰ ξίφη εἰς τὰς χεῖρας, ἢ νὰ τῷ προσφέρουν κἀνὲν γλύκισμα χάριν τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Γεωργίου; Καὶ ἐνομίσατε, κύριε Ὑπουργὲ, τὴν τοιαύτην πρᾶξιν τῶν κλητήρων νομίμως ἐπιτρεπομένην, καὶ ἤλθετε ἐδῶ, ἵνα ἀμυνθῆτε ὑπὲρ τοιούτων ὀργάνων, ὀργάνων, τὰ ὁποῖα δὲν ὑπερήσπισαν τὸν ἀδικούμενον, ἀλλ’ ἐπετέθησαν νὰ τιμωρήσουν ἀρειμανιώτερον αὐτὸν καὶ προστατεύσουν τὸν ἀδικήσαντα! Πρὸς τούτοις μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς, ὅτι περὶ τῆς ἄλλης πράξεως, ἡ ὁποία εἶναι οἷα εἶναι, διότι ἠθέλησε τοιαύτην νὰ τὴν χαρακτηρίσῃ, ὅτι εἶχον τὸ δικαίωμα οἱ κλητῆρες ν’ ἀπολύσουν τὸν κύνα, ἵνα δαγκάσῃ, καὶ διατείνεται ὁ κ. Ὑπουργὸς, ὅτι ὁ κύων αὐτὸς δὲν εἶναι τοῦ ἀστυνόμου, καὶ ὅτι ἑπομένως δὲν ὑπῆρχε κύων.
§27ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Δὲν εἶπον ἐγὼ τοιοῦτόν τι.
§28ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ (ἀναγινώσκει).... Μὰ τί ἤλθομεν ἐδῶ νὰ κάμωμεν, ἐνώπιον αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, ἀδικούντων ἡμᾶς κατὰ τοιοῦτον τρόπον, καθ’ ὃν μᾶς ἀδικοῦσι διὰ τῶν ὀργάνων των; Εἴμεθα πολῖται Ἕλληνες, συνταγματικοὶ, καὶ γινόμεθα τὸ παίγνιον τοιούτων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι μᾶς μεταχειρίζονται κατὰ τὴν ὄρεξιν, τὴν ὁποίαν ἑκάστοτε ἔχουσιν! Ἀλλὰ δὲν ἐννοοῦσιν οἱ Κύριοι, ὅτι, ἐὰν ἐξακολουθήσωσι τοιουτοτρόπως, μᾶς δίδουσι τὸ δικαίωμα νὰ ἀμυνθῶμεν ἡμεῖς ὑπὲρ τῶν συμπολιτῶν μας κατ’ αὐτῶν τῶν ἰδίων ἐντὸς τοῦ περιβόλου τούτου; Καὶ ἐὰν ὁ κ. Λεβίδης δὲν ὑπερησπίζετο τὸν πολίτην αὐτὸν, ὡς συνδημότην του, θὰ τὸν ὑπερησπιζόμην ἐγὼ, ὡς συμπολίτην μου. Καὶ εἶναι γνωστὸν τοῖς πᾶσι, πῶς εἶναι παγιωμένα τὰ κόμματα ἐν Μεσσηνίᾳ. Ὑπερασπίζομαι τὸν Ἀναγνωστόπουλον, τοῦ ὁποίου ἡ οἰκογένεια, ἀμυνομένη ὑπὲρ τοῦ κόμματός μου, ἐκολύμβησεν εἰς αἷμα· ἡ ἀφοσίωσις αὕτη τῆς εἰρημένης οἰκογενείας, τὸ προηγούμενον αὐτὸ μὲ πονεῖ, πλὴν τοῦ ὅτι ἔχω καθῆκον ὡς Βουλευτὴς περὶ παντὸς πολίτου Ἕλληνος νὰ ἀμυνθῶ, νὰ ὑπερασπισθῶ αὐτὸν, νὰ καταγγείλω τὰς ἐκνόμους πράξεις τῆς ἐξουσίας, καὶ νὰ ζητήσω εὐθύνην ὄχι μόνον ἀπὸ τοὺς ἐργάτας αὐτῆς, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοὺς πρώτους καθεζομένους εἰς τὴν ἕδραν τοῦ Ὑπουργοῦ. Σιωπᾶτε (στρέφεται πρὸς τὴν δεξιὰν πτέρυγα), καὶ δὲν ζητεῖτε σεῖς τὴν εὐθύνην ἀπὸ αὐτοὺς (δεικνύει τοὺς Ὑπουργοὺς), οἱ ὁποῖοι ἐπιτρέπουσιν εἰς τὰ ὄργανά των νὰ συμπεριφέρωνται τοιουτοτρόπως πρὸς τοὺς συμπολίτας σας, διότι οὐδεὶς ἐκ τῶν φίλων σας ὑπέστη τοιαῦτα, τὰ ὁποῖα παθαίνουν οἱ ἡμέτεροι· ἀλλ’ ἐὰν ἐπιτρέψωμεν εἰς τοὺς συμπολίτας ἡμῶν νὰ ἀμυνθῶσι καὶ κατὰ τῶν φίλων ὑμῶν, ὄχι πλέον κατὰ τῶν ὀργάνων τῆς ἐξουσίας, τῶν προκαλούντων τὰς σκηνὰς, τὰς ὁποίας καθ’ ἑκάστην ἀκούετε δι’ ἐκλογικὴν κερδοσκοπίαν, τί θέλετε ὑποστῆ καὶ σεῖς καὶ ἡμεῖς; Ἐὰν ἐξέλιπεν ἀπὸ τοὺς κυρίους Ὑπουργοὺς ἡ αἰδὼς, καὶ ἐὰν νομίζητε, ὅτι πρέπει νὰ ἔχητε πολιτικὸν πρόγραμμα τοιοῦτον, ἐκβιάζοντες τὴν συνείδησιν τῶν συμπολιτῶν σας, συλλογίσθητε καὶ σκέφθητε περὶ τῆς ἰδίας σας ὑπάρξεως.
§29ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν μοὶ ἀπέδωκεν ἰδέας καὶ σκέψεις, τὰς ὁποίας δὲν ἐξήνεγκον ἀπὸ τοῦ βήματος, ἐπὶ τῶν ἰδεῶν δὲ τούτων καὶ σκέψεων στηριζόμενος, ἐπειράθη νὰ θεμελιώσῃ ἐναντίον μου ἐπίθεσιν. Τί εἶπον ἐγώ; Ἐγὼ εἶπον αὐτὸ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀναφέρει ἡ ἔκθεσις. Τί δὲ λέγει ἡ ἔκθεσις, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ; (ἀναγινώσκει): «Χθὲς περὶ τὴν 6ην μ. μ. ὥραν συνελήφθη ὁ Ἀναγνωστόπουλος κατόπιν καταγγελίας, ἥτις ἐγένετο κατ’ αὐτοῦ, κλπ.» Ποῦ εὗρεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸ αὐτόφωρον ἐπὶ τοῦ προκειμένου; Ἦτο δυνατὸν νὰ ἀκούσῃ ἀπὸ οἱονδήποτε Βουλευτὴν, ἰδίως δὲ ἀπὸ ἐμὲ, ὁ ὁποῖος διεχειρίσθην ἀστυνομικὴν ἐξουσίαν ἐπί τινα χρόνον, ὅτι δὲν ἔχει ἡ Ἀστυνομία τὸ δικαίωμα νὰ συλλάβῃ ἀδικοῦντα, ἔστω καὶ εἰς βαθμὸν πταίσματος, πολίτην, ἐὰν τὸ ἀδίκημα ἦναι ἐπ’ αὐτοφώρῳ; Βεβαίως ἐγὼ δὲν ἤθελον ἐκστομίσει τοιαύτην γνώμην. Στηριχθεὶς ὅμως ἐπὶ τῆς ἐκθέσεως αὐτῶν τῶν ἰδίων ἀστυνομικῶν ὀργάνων, εἶπον ὅτι δὲν εἶχε δικαίωμα ἡ Ἀστυνομία, ἀφοῦ δὲν συνέλαβε ἐπ’ αὐτοφώρῳ τὸν ἀδικήσαντα, νὰ τὸν κρατήσῃ μετὰ καταγγελίαν οἱουδήποτε, διότι οὐδεὶς συλλαμβάνεται ἢ φυλακίζεται ἄνευ ἐντάλματος ἐκδιδομένου προσηκόντως κατὰ τὰς θεμελιώδεις διατάξεις τοῦ καταστατικοῦ ἡμῶν νόμου. Αὐτὰ εἶπον ἐγὼ καὶ αὐτὰ ἔπρεπε νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν ὁ κ. Ὑπουργός. Ἀντὶ ὅμως νὰ συνομολογήσῃ, ὅτι ἐγένετο ἀδίκημα ἐκ μέρους τῶν ἀστυνομικῶν αὐτοῦ ὀργάνων, ἐπιχειρεῖ νὰ συμπληρώσῃ τὴν ὑπεράσπισιν ἐκείνου, ὁ ὁποῖος δὲν ἠδυνήθη, φαίνεται, νὰ διατυπώσῃ αὐτὴν πειστικῶς, δι’ ἀνακριβειῶν, νὰ συμπληρώσῃ δηλαδὴ τὴν ψευδῆ ὑπεράσπισιν τοῦ παρανομήσαντος ἀστυνομικοῦ ὀργάνου. Καὶ δι’ αὐτὸ σᾶς εἶπε: Μὴ ἀποβλέπετε εἰς τὸ κείμενον τοῦ ἐγγράφου, διότι τὰ πράγματα συνέβησαν ἄλλως· προσέθηκε δὲ μάλιστα μετὰ πολλῆς εὐκολίας, ὅτι θὰ προσπαθήσῃ νὰ μᾶς φέρῃ ἄλλο ἔγγραφον αὔριον, διὰ νὰ μᾶς ἀποδείξῃ, ὅτι ὄντως καθ’ ἣν στιγμὴν διεπράττετο τὸ ἀδίκημα τῆς ἐξυβρίσεως ὑπῆρχον ἀστυνομικὰ ὄργανα παρόντα. Ἀλλ’ ἐὰν ὑπῆρχον παρόντα, ἦτο ἀνάγκη καταγγελίας; Τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα αὐτεπαγγέλτως καὶ ἀμέσως, ὡς εἶδον συμβαῖνον ἀδίκημα, ἐδικαιοῦντο νὰ συλλάβωσι τὸν ἀδικοῦντα καὶ τὸν ὁδηγήσωσιν εἰς τὸ κατάστημα τὸ ἀστυνομικόν. Δὲν πρέπει δὲ νὰ νομίζητε, κύριε Ὑπουργὲ, ὅτι εἶχε δικαίωμα τὸ ἀστυνομικόν σας ὄργανον ν’ ἀπολύσῃ τὸν ἀδικήσαντα, ἐὰν πράγματι ἠδίκησε. Σεῖς γνωρίζετε, ὅτι τοιοῦτον δικαίωμα δὲν ἔχουσι τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα, ἀλλ’ ὀφείλουν νὰ παραπέμπουν τοὺς ἀδικοῦντας καὶ συλλαμβανομένους εἰς τὴν Εἰσαγγελίαν, διότι τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα δὲν γνωρίζουν ἐὰν πρέπῃ νὰ ἀπολυθῶσιν οὗτοι, ἢ ὄχι. Γνωρίζετε δὲ, ὅτι καὶ ἐπὶ πλημμελήματος εἶναι δυνατὸν νὰ προφυλακισθῇ εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, ἀλλὰ τοῦτο τὸ γνωρίζει μόνον ἡ Εἰσαγγελία, καὶ δι’ αὐτὸ ὑπάρχει διάταξις ἐν τῇ Δικονομίᾳ, καθ’ ἣν τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα ὀφείλουν πάντα συλλαμβανόμενον ὡς ἐπ’ αὐτοφώρῳ ἀδικοῦντα νὰ μὴ τὸν ἀπολύουν, ἀλλὰ νὰ τὸν παραπέμπουν εἰς τὸν Εἰσαγγελέα. Καὶ ἐν τούτοις ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς εἶπεν, ὅτι, ἀφοῦ ὁ πολίτης ἐκρατήθη ἐπὶ 4 ὥρας ἐν τῷ ἀστυνομικῷ τμήματι, διὰ νὰ γίνῃ ἡ ἄγνωστος εἰς ἡμᾶς διαδικασία τῆς βεβαιώσεως τῆς ταυτότητος, ἀπελύθη. Σημειωτέον δὲ, ὅτι οὐδένα λόγον ποιεῖται ἡ ἔκθεσις περὶ τῶν βιαιοπραγιῶν κατὰ τοῦ ἐντίμου πολίτου Ἀναγνωστοπούλου, καὶ ὅμως εἶναι βέβαιον, βεβαιότατον, ὅτι ἐγένοντο αὗται.
§30ΛΕΒΙΔΗΣ. Περὶ τούτου ἔχει 10 μάρτυρας εἰς τὴν καταγγελίαν του.
§31ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ νὰ κατανοήσητε δὲ, Κύριοι, ἔτι περισσότερον τὴν ἀξίαν τῶν ἐν τῇ ἐκθέσει, εἶναι ἀνάγκη νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι αὕτη εἶναι ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ διευθύνοντος τὴν Ἀστυνομίαν γραμματέως κ. Θωμοπούλου. Ὅταν εἶδον τὴν ὑπογραφὴν αὐτοῦ, ἐμνήσθην ὑποθέσεως ἀναλόγου, ἡ ὁποία θέλει σᾶς δώσει τὸ μέτρον τῆς ἐκτιμήσεως τῶν ὑπ’ αὐτοῦ ἐκτεθειμένων. Ἄλλοτε ὁ κ. Θωμόπουλος συνέλαβεν αὐτοπροσώπως ἐνταῦθα ἔμπορον τοῦ Πειραιῶς ἐκ τῶν πρώτων, τὸν συνέλαβε δὲ ὡς λωποδύτην, ὡς ὕποπτον δηλονότι κλοπῆς, ἐπιχειρηθείσης διὰ τῆς ὑπονόμου! Ἐναντίον τῶν διαμαρτυριῶν τοῦ συλληφθέντος γνωστοτάτου ἐμπόρου, ἐναντίον τῶν βεβαιώσεων πλείστων συναδέλφων του ἐνταῦθα, γνωριζόντων αὐτὸν, ὁ κ. Θωμόπουλος, ἀπέστειλε τὸν συλληφθέντα τοῦτον ἔμπορον ὡς λωποδύτην εἰς Πειραιᾶ διὰ συνοδείας κλητήρων καὶ πεζῇ, καὶ τοῦτο, διὰ νὰ βεβαιωθῇ ἡ ταυτότης του ὑπὸ τοῦ ἐκεῖ ἀστυνόμου· διὰ νὰ γίνουν δὲ ὅλα ταῦτα, ἐχρειάσθη ὁλόκληρος ἡμέρα. Τί νομίζετε ὅτι ἐγένετο τότε, συνεπείᾳ καταγγελίας τοῦ πομπευθέντος καὶ τόσον δεινῶς ἀδικηθέντος κατὰ τοῦ κ. Θωμοπούλου; Ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἦλθε τὴν ἐπιοῦσαν σχετικῆς ἐπερωτήσεως καὶ εἶπεν, ὅτι ἐκάλεσε τὸν κ. Θωμόπουλον καὶ τὸν ἐπετίμησε! (γέλως). Αὐτὸς λοιπὸν ὁ κ. Θωμόπουλος, διευθύνων σήμερον τὴν Ἀστυνομίαν, βεβαιοῖ ἐκεῖνα, ἐπὶ τῶν ὁποίων στηριζόμενος ὁ κ. Ὑπουργὸς, ἔρχεται καὶ λέγει, ὅτι οὐδὲν συνέβη. Ἀπεδείχθη δυσφορῶν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῷ ὅτι καταναλίσκεται πολὺς χρόνος ἐπὶ τοιούτων ζητημάτων ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Καὶ κατὰ τοῦτο εἶμαι σύμφωνος. Ἀληθῶς τοιαῦτα ζητήματα δὲν πρέπει νὰ ἔρχωνται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Διὰ τοιαῦτα ζητήματα ἁρμόδια εἶναι τὰ ποινικὰ δικαστήρια καὶ ὁ Εἰσαγγελεὺς, ἀλλ’ ὅπως ἔχουσι σήμερον τὰ παρ’ ἡμῖν, εἰς ποῖον νὰ προσφύγωσιν οἱ ἀδικούμενοι; Νὰ προσφύγωσιν εἰς τοὺς Εἰσαγγελεῖς σας, κύριε Ὑπουργέ; Ἀλλ’ αὐτοὶ ἀσχολοῦνται εἰς κομματικὰ συμπόσια, πρὸς πανηγυρισμὸν τῆς ἀναῤῥήσεως τοῦ κ. Τρικούπη εἰς τὴν ἐξουσίαν. Νὰ προσφύγουν εἰς τοὺς ἀντεισαγγελεῖς σας, τὸν Ἰωάννην Τρικούπην; Ἀλλ’ αὐτὸς ἀσχολεῖται νὰ ματαιώνῃ τὴν ἐκτέλεσιν δικαστικῶν ἀποφάσεων κατὰ προσώπων εὐνοουμένων ὑπὸ τοῦ κόμματος. Νὰ προσφύγουν εἰς ἄλλους ἀνωτέρους Εἰσαγγελεῖς; Ἀλλ’ αὐτοὶ ἐπ’ ἐσχάτων ἀνέλαβον τὴν διοίκησιν τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ. Νὰ προσφύγουν εἰς τοὺς Προέδρους σας τῶν Πρωτοδικῶν; Ἀλλ’ αὐτοὶ ἐγείρουν προπόσεις ἐν κομματικοῖς συμποσίοις ὑπὲρ τοῦ κ. Τρικούπη. Ποῦ νὰ προσφύγωμεν λοιπόν, διὰ νὰ εἴπωμεν τὰ παράπονά μας; Ἂς μὴ ταράσσηται λοιπὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἂς μὴ δυσφορῇ, διότι, ὅταν εἰς τοιαύτην ἀπελπιστικὴν κατάστασιν περιήχθη ἡ δικαιοσύνη καὶ ἡ διοίκησις ἐν γένει, οὐδεμία ἄλλη ὁδὸς μένει πρὸς θεραπείαν τῶν παραπόνων τῶν πολιτῶν. Ὑπολείπεται μόνη ἡ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς συζήτησις, διὰ νὰ ἀνακουφίζωνται ὁπωσοῦν οἱ ἀδικούμενοι, ὅπως εἶπον καὶ ἄλλοτε. Δὲν πρέπει ἄλλως, λέγει ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ αἰτιώμεθα τὴν Ἀστυνομίαν διὰ τοιαῦτα μικρὰ παραπτώματα, διότι ἀφαιροῦμεν ἀπ’ αὐτῆς πᾶσαν ἐξουσίαν. Ἀλλὰ δὲν μᾶς λέγει, ἕως ποῦ δύναται ἡ συγγνώμη αὕτη κατὰ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων νὰ προχωρήσῃ; Ἐὰν σήμερον τὴν συγχωρήσωμεν, διότι συνέλαβε πολίτην ἄνευ ἐντάλματος, αὔριον θὰ τὴν συγχωρήσωμεν, ἐὰν συλλάβῃ πάντα ἄλλον καὶ τῷ ἐπιβάλῃ ποινὴν φυλακίσεως 10 ἢ 20 ἡμερῶν. Διὰ τοῦτο δὲν πρέπει νὰ μένῃ στάδιον ἐλεύθερον εἰς τὴν διακριτικὴν ἐξουσίαν τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, τοιούτων μάλιστα, ὁποῖα εἶναι σήμερον. Μὴ παρατηρεῖτε, ὅτι συνελήφθη χθὲς εἷς πολίτης καὶ ὅτι τοῦτο εἶναι μικρόν. Μήπως ἄλλοτε δὲν κατηγορήθησαν τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα ἐπὶ ἀνθρωποκτονίᾳ; Τί ἐγένετο κατ’ ἐκείνων; Εἶναι γνωστόν, πασίδηλον σχεδόν, ὅτι ἐφονεύθη πολίτης, στήριγμα οἰκογενείας, ὑπὸ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων τῆς σημερινῆς διοικήσεως παρὰ τῇ Ῥόμβῃ. Τί ἐπράξατε; Ἀλλὰ καὶ ἀσχέτως πρὸς ταῦτα, νομίζει ὁ κ. Ὑπουργὸς, ὅτι καὶ περὶ μικρῶν ἀδικημάτων δὲν πρέπει νὰ γίνηται λόγος ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅταν δὲν ὑπάρχῃ ἀνοικτὴ ἡ ὁδὸς τῆς δικαιοσύνης; Τὸ δίκαιον καὶ τὸ εὐσεβὲς, ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ τοῦτο ὁ κ. Ὑπουργὸς, κἆν τ’ ἐπὶ μικροῦ τις κἆν τ’ ἐπὶ μείζονος παραβαίνῃ, τὴν αὐτὴν ἔχει δύναμιν. Θὰ δώσω πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν, ἐὰν θέλῃ νὰ μὲ ἀκούσῃ, τὴν ἑξῆς συμβουλήν. Ἐὰν δὲν δύναται νὰ δικαιολογῇ τοὺς παρεκτρεπομένους ὑπαλλήλους του διὰ τῶν πραγμάτων, προτιμότερον εἶναι νὰ σιωπᾷ.
§32ΚΟΝΤΟΓΟΥΡΗΣ. Ὀλίγα θὰ εἴπω, κύριοι Βουλευταὶ, ἀλλ’ εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ δικαιολογήσω διὰ βραχέων τὰ παρ’ ἐμοῦ χθὲς λεχθέντα. Διὰ τῆς ἐπερωτήσεώς μου πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν δὲν ἐσκόπουν νὰ καταγγείλω διὰ παραβίασιν τοῦ νόμου, διότι γνωρίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι ἁρμοδία ν’ ἀποφανθῇ ἐπὶ τοιούτων καταγγελιῶν, ἐσκόπουν νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν ἐπὶ σκανδάλου, ἐσκόπουν νὰ ἐλέγξω συνάμα τὴν πολιτείαν αὐτοῦ, ὡς Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, καὶ νὰ ἐξετάσω ἐν συντόμῳ αὐτὸ τοῦτο τὸ σκάνδαλον, ὑπὸ τὴν στρατιωτικὴν καὶ πολιτικὴν αὐτοῦ ἄποψιν. Δὲν πρόκειται περὶ τοῦ κ. Παπαδιαμαντοπούλου, τοῦ λοχαγοῦ τοῦ Μηχανικοῦ. Τὸν κ. Παπαδιαμαντόπουλον τιμῶ, τυγχάνει δὲ καὶ συμπολίτης μου, διότι ἀνήκει εἰς οἰκογένειαν γνησίαν τῶν Πατρῶν, γνωστὴν ἐκ τῆς ἱστορίας, τὴν ὁποίαν δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ διαμφισβητήσω, θὰ ἤμην δὲ ἴσως διατεθειμένος καὶ νὰ ψηφίσω ὑπὲρ αὐτοῦ, ἂν ἀπὸ μακρὰς σειρᾶς ἐτῶν δὲν ἀντεπροσωπεύετο ἐπαξίως ἡ οἰκογένεια Παπαδιαμαντοπούλου ἐν τῷ Ἑλληνικῷ Κοινοβουλίῳ δι’ ἑτέρου μέλους αὐτῆς. Λοιπὸν δὲν ἀμφισβητῶ τὸ δικαίωμα τοῦ κ. Παπαδιαμαντοπούλου, οὔτε δύναμαι νὰ τὸ ἀμφισβητήσω, οὔτε καὶ ἀνάγκην ἔχω νὰ τὸ πράξω, ἀλλ’ ἐξετάζω μόνον τὸν ὑπασπιστὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν. Ὁ κ. Παπαδιαμαντόπουλος ἀπεφάσισε πρό τινος νὰ κατέλθῃ εἰς τὸν προσεχῆ ἐκλογικὸν ἀγῶνα. Ποῦ στηριζόμενος, εἰς τοιαύτην προέβη ἀπόφασιν; Εἰς τὴν οἰκογενειακὴν ἐπιῤῥοήν; Ἀλλ’ αὕτη εἶναι, ὡς προεῖπον, διατεθειμένη ὑπὲρ ἄλλου. Μήπως τοὐλάχιστον ἐξέθηκε διὰ τῆς γραφίδος ἢ διὰ τοῦ λόγου τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς πεποιθήσεις αὑτοῦ πρὸς τοὺς συμπολίτας του; μὴ τάχα ἐνεφανίσθη ἐνώπιον τοῦ Πατραϊκοῦ λαοῦ, ὅπως δημοσίᾳ ἐκθέσῃ τὰς περὶ τῆς πολιτικῆς καὶ τῶν πολιτειακῶν αὑτοῦ φρονημάτων σκέψεις του, καὶ οὕτω κατώρθωσε νὰ πείσῃ; Οὐδὲν τούτων ἔπραξε μέχρι σήμερον· τοὐναντίον, στηριζόμενος ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν ἰδιαιτέραν εὔνοιαν, τῆς ὁποίας, ὡς λέγεται, ἀπολαμβάνει παρὰ τῷ Ὑπουργῷ τῶν Στρατιωτικῶν, συχνὰ πυκνὰ κατέρχεται εἰς Πάτρας, ἐκεῖθεν διατρέχει ὅλον τὸν νομὸν, ἐγκαθίσταται ἀπὸ τοῦδε ὡς πολιτευόμενον πρόσωπον ἐν Πάτραις, δέχεται τὰς ἐπισκέψεις θεσιθηρῶν, δίδει μυρίας καὶ παντοειδεῖς ὑποσχέσεις, πραγματοποιῶν ἐν τάχει τὰς πλείστας ἐξ αὐτῶν, τὰς ἐκνομωτέρας, ἐνῷ ἐκπεπληγμένοι οἱ συμπολῖταί μου ἀποροῦσι, πῶς ὁ ὑπασπιστὴς τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν τοσοῦτον συνεχῶς ἐγκαταλείπει τὴν ὑπηρεσίαν του καὶ δεικνύει τοιαύτην ἀσυμβίβαστον διαγωγὴν πρὸς τὸ ἀξίωμά του, καὶ πῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἐπιτρέπει εἰς τὸν ὑπασπιστὴν αὑτοῦ νὰ μεταχειρίζηται τὴν ἐξουσίαν, τὴν ὁποίαν βεβαίως ἔχει, ὡς τοιοῦτος. Ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου ἰδίως καὶ ἐντεῦθεν τὸν πλειότερον χρόνον διετέλεσεν ἐν Πάτραις, Πύργῳ καὶ Αἰγίῳ ἢ ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Στρατιωτικῶν. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἐν τοῖς ἐγγράφοις τοῖς κατατεθεῖσι βλέπω, ὅτι ὁ κ. ὑπασπιστὴς ἅπαξ μόνον ἔλαβεν ἄδειαν κατὰ τὸ πρῶτον δεκαπενθήμερον τοῦ Ἀπριλίου. Ὅσον δ’ ἀφορᾷ εἰς τὸ προηγούμενον διάστημα, ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου μέχρι τοῦ Ἀπριλίου, τὰ ἔγγραφα τῶν ἁρμοδίων λέγουσιν, ὅτι ὁ λοχαγὸς Παπαδιαμαντόπουλος κατὰ τοὺς μῆνας Αὔγουστον, Σεπτέμβριον, Ὀκτώβριον, Νοέμβριον, Δεκέμβριον, Ἰανουάριον, Φεβρουάριον καὶ Μάρτιον δὲν ἀπῆλθεν εἰς τὰς Πάτρας. Αὐτὸ ζητῶ νὰ ἐγγραφῇ ἐν τοῖς πρακτικοῖς, ἵνα τὸ ἴδωσιν οἱ ἐν Πάτραις.
§33ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Εἶναι φράσις τοῦ Κανονισμοῦ· ἐννοεῖ, ὅτι δὲν ἀπῆλθεν ἐπ’ ἀδείᾳ ἐγγράφῳ.
§34ΚΟΝΤΟΓΟΥΡΗΣ. Βεβαίως. Ἀλλ’ εἶναι τοῦτο πιστευτόν; Ἐγὼ ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τοῦ κ. Στεφανοπούλου, νὰ μᾶς εἴπῃ, ποσάκις μετέβη εἰς Πύργον ὁ κ. Παπαδιαμαντόπουλος καὶ ἐπὶ πόσον διέμεινεν ἐκεῖ. Ἤρκουν αὐτῷ αἱ 48 ὧραι; Σήμερον ὁ σιδηρόδρομος λειτουργεῖ μέχρι Πύργου, ἀλλὰ τότε ἐλειτούργει μέχρι Λεχαινῶν· ἀλλ’ ἐρωτῶ, ἦτο δυνατὸν δυνάμει τῆς προφορικῆς ἀδείας 48 ὡρῶν νὰ μεταβῇ μέχρι Πύργου καὶ νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὰς Ἀθήνας ἐντὸς τοῦ διημέρου; Ἐτιμωρήθη ὁ κ. ὑπασπιστής; Οὐχὶ βεβαίως. Ἐὰν συνέβαινεν εἰς πτωχόν τινα στρατιώτην νὰ ὑπερπηδήσῃ τὴν τεσσαρακονταοκτάωρον ἄδειαν καὶ νὰ μὴ προφθάσῃ ἐντὸς τῆς προθεσμίας νὰ παρουσιασθῇ εἰς τὸ σῶμά του, βεβαίως αὐτὸς θὰ ἐτιμωρεῖτο αὐστηρότατα. Δὲν ἀρνοῦμαι, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἔδιδε 48 ὡρῶν ἄδειαν, ἀλλ’ ἐξήταζε ποτὲ νὰ μάθῃ καὶ πότε ἐπανήρχετο ὁ ὑπασπιστής του; Θέλετε νὰ σᾶς φέρωμεν πληροφορίας ἐκ τοῦ ἐν Πάτραις Ξενοδοχείου τῆς Βρεττανίας, ἐν τῷ ὁποίῳ καταλύει ἑκάστοτε; Θέλετε νὰ παρακαλέσωμεν τὴν Ἀστυνομίαν Πατρῶν, νὰ πιστοποιήσῃ πόσας ἡμέρας διῆλθεν ἐν Πάτραις εἰς ἕκαστον ταξείδιον; Θέλετε νὰ φέρωμεν τὴν ἐφημερίδα «Ἐπὶ τὰ πρόσω», ἥτις ὑποστηρίζει τὸν κ. Παπαδιαμαντόπουλον, διὰ νὰ σᾶς ἀποδείξωμεν, πότε ὡρισμένως ἀφικνεῖτο εἰς Πάτρας καὶ πότε ἀνεχώρει, συνοδευόμενος μάλιστα ἐπιδεικτικῶς μέχρι τοῦ σταθμοῦ τοῦ σιδηροδρόμου; Ὥστε αὐτὰ δύνανται νὰ λέγωνται, ἀλλὰ δὲν εἶναι πιστευτά. Εἶπον μάλιστα χθὲς, ὅτι ὁ κ. ὑπασπιστὴς οὐδέποτε μετέβη μόνος, ἀλλὰ μετ’ ἐπιτελείου, καὶ ποίου ἐπιτελείου; Μετὰ τριῶν τεσσάρων ἀξιωματικῶν, ἐκ Πατρῶν καὶ αὐτῶν καταγομένων, εἷς τῶν ὁποίων ἐργάζεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν ὡς ὑπασπιστὴς τοῦ κ. ὑπασπιστοῦ. Ὅλοι αὐτοὶ ἐθεάθησαν εἰς τὰς τελευταίας πανηγύρεις τοῦ Πάσχα, ἐπιδεικτικῶς περιφερόμενοι, ἰδίως μάλιστα εἰς Μονήν τινα, ὅπου εὑρίσκετο κατὰ σύμπτωσιν καὶ ὁ πάρεδρος ἐλεγκτὴς κ. Ἀναγνωστόπουλος καὶ εἶδε τὰ πάντα, ἰδίως μάλιστα, ὅτι ἐν μεγάλῃ στολῇ, μὲ τὰ ἀμφιμασχάλια, τὰ σημεῖα δηλαδὴ τῆς ὑπηρεσίας, περιήρχετο τοὺς διαφόρους ὁμίλους τῶν εὐθυμούντων, εἰς οὓς συνιστᾶτο παρὰ τῶν ἄλλων ἐντοπίων ἀξιωματικῶν, μεθ’ ὧν ὡς χριστιανὸς ἔκαμνε τὸ Χριστὸς ἀνέστη, καὶ παρεκάλει τοὺς πάντας νὰ τὸν τιμήσουν διὰ τῆς ψήφου αὐτῶν, δηλῶν εἰς αὐτοὺς, ὅτι εἶναι πρόθυμος νὰ ἐκτελέσῃ πᾶσαν ἐπιθυμία των.
§35ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τίνες ἄλλοι ἀξιωματικοὶ ἦσαν οἱ συνοδεύοντες;
§36ΚΟΝΤΟΓΟΥΡΗΣ. Εἷς Κωνσταντόπουλος, εἷς Παπασταθόπουλος, εἷς ἰατρὸς στρατιωτικὸς, οὗτινος δὲν ἐνθυμοῦμαι τὸ ὄνομα, ἐν Πάτραις δὲ παρελάμβανε καὶ τὸν γνωστὸν Κωτσάκην ἀποσπασματάρχην. Καὶ ὡς πολίτης καὶ ὡς ἀντιπρόσωπος ἐνόμιζον καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι λυπηρὸν νὰ ἐκτίθηται ἡ ἀξιοπρέπεια τῆς Κυβερνήσεως τοιουτοτρόπως καὶ νὰ καταπίπτῃ τὸ γόητρον αὐτῆς· διὸ πολλάκις εὑρέθην εἰς τὴν ἀνάγκην ν’ ἀποταθῶ πρὸς τὸν Πρωθυπουργὸν καὶ νὰ καταγγείλω τὴν τοιαύτην διαγωγὴν τοῦ κ. ὑπασπιστοῦ, ἀλλὰ ἀνέβαλλον, προσδοκῶν διόρθωσιν. Ἐν τούτοις τὸ σκάνδαλον ἐπιτείνεται. Ἀνέλαβεν ὑπὸ τὴν ἐπίσημον προστασίαν του Δημάρχους, διαπραγματευομένους δάνεια μετὰ Τραπεζῶν. Πρόκειται περὶ δύο δήμων, οἵτινες τελευταίως ἐζήτησαν δάνεια διὰ δημοτικὰ ἔργα, καὶ ἡ Κυβέρνησις, ἀτόπως φερομένη, διηυκόλυνε τὸν τρόπον τῆς συνομολογήσεως τοῦ ἑνὸς αὐτῶν ἐκ 250,000 δραχμῶν, ἂν καὶ ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς εὑρίσκεται καὶ ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον περὶ διαπυλίων τελῶν, κατὰ τὸ ὁποῖον ἀπαγορεύεται πλέον εἰς δήμους μὲν πρώτης τάξεως νὰ λαμβάνωσι δάνεια ἄνω τῶν 10,000 δραχμῶν, καὶ εἰς δευτέρας τάξεως δάνεια ἄνω τῶν 5,000 δραχμῶν, ἐν ἀνάγκῃ δὲ μεγαλειτέρου δανείου, πρέπει νὰ ψηφισθῇ νόμος εἰδικὸς περὶ τούτου. Καὶ ἐνῷ ἐψηφίζετο εἰς αʹ ἀνάγνωσιν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ, ὁ κ. Ὑπουργὸς ὑπέβαλε Διάταγμα, δι’ οὗ ἐπεξέτεινε τὴν ἰσχὺν νόμου τινὸς, τοῦ 1880 νομίζω, περὶ δημοτικῶν προσόδων τοῦ Αἰγίου καὶ εἰς τὸν δῆμον τῆς Δύμης, ἀλλὰ συνάμα καὶ ἐτροποποίησε διὰ τοῦ Β. Διατάγματος τὸν νόμον. Τὸ δάνειον αὐτὸ ἐγένετο πρὸς κοινὸν σκάνδαλον. Ἤδη πρόκειται νὰ γίνῃ καὶ τὸ ἕτερον δάνειον τοῦ δήμου Ἐρινεῶν. Ὁ κύριος ὑπασπιστὴς καταγίνεται, τρέχει, ὑπόσχεται. Ἐρωτῶ λοιπὸν, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀκούωμεν νὰ γίνηται λόγος περὶ τιμωρίας ἀξιωματικῶν διὰ διαγωγὴν ἀσυμβίβαστον πρὸς τὸ καθῆκον αὐτῶν, διότι ἔπραξαν τοῦτο ἢ ἐκεῖνο, ν’ ἀδιαφορῶμεν δὲ περὶ τῆς διαγωγῆς τοῦ κ. ὑπασπιστοῦ, ὁ δὲ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν νὰ μὴ λαμβάνῃ οὐδὲν μέτρον περὶ τοῦ ὑπασπιστοῦ αὐτοῦ, τοσοῦτον ὑβριστικῶς καὶ σκανδαλωδῶς ἐπεμβαίνοντος ἐν Πάτραις καὶ πιέζοντος ἁπάσας τὰς ἀρχὰς, τοῦ παρισταμένου ὡς ὑφυπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, καὶ διενεργοῦντος καὶ διαπράττοντος τόσα καὶ τόσα ἐν ὀνόματι καὶ κατ’ ἐντολὴν τῆς Κυβερνήσεως; Μήπως δὲν ἐνθυμεῖσθε ποσάκις ἐγένετο λόγος περὶ παρανόμων ἐξαιρέσεων ὑπὸ Στρατολογικῶν Συμβουλίων, κηρυχθέντων μάλιστα ἁρμοδίων, ἐνῷ ἦσαν ἀναρμόδια; Ἐνθυμοῦμαι ἰδίως Στρατολογικὸν Συμβούλιον, ὅπερ ἠρνήθη κατ’ ἀρχὰς, θεωροῦν ἑαυτὸ ἀναρμόδιον, νὰ ἐξετάσῃ ὑπόθεσιν περιφερείας ἄλλου Στρατολογικοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ διὰ διαταγῆς τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν ἐκηρύχθη ἁρμόδιον τὸ Στρατολογικὸν Συμβούλιον, ὅπερ ἐδέχθη καὶ ἐδίκασε κατ’ οὐσίαν. Μήπως ἡ νεωτέρα μετάβασίς του εἰς Πάτρας δὲν εἶχεν λόγον, ὅτι ἤρχισε νὰ ἐργάζηται τὸ Στρατολογικὸν Συμβούλιον διὰ τὰς νέας κληρώσεις; Δὲν δύναμαι ὡρισμένως νὰ σᾶς ἀναφέρω πολλὰ συμβάντα, ἰδίως μάλιστα ὡς πρὸς τὰς ἐξαιρέσεις, ὡς πρὸς τὰς ὁποίας, χάρις εἰς τὸν χαρακτῆρα τοῦ ἰατροῦ, τὸν ὁποῖον τιμῶ, δὲν ἤκουσα νὰ συμβῶσιν ἀτοπήματα· συνέβησαν ὅμως τοιαῦτα εἰς τὰς κατατάξεις, αἵτινες ἐγίνοντο ἀθρόαι εἰς τὸ πεζικὸν, ἰδίως μάλιστα ἑνὸς δήμου ὁλοκλήρου 80 περίπου κληρωτοὶ συνέπεσε νὰ καταταχθῶσιν ἅπαντες εἰς τὸ πεζικὸν καὶ ἐν Πάτραις, μὴ τηρηθεισῶν τῶν ἀναλογιῶν, τὰς ὁποίας ὁ νόμος ὁρίζει. Ἄλλας λεπτομερείας νὰ σᾶς ἀναφέρω κρίνω περιττόν. Χθὲς, τελευτῶν τὴν ὁμιλίαν μου, ἔλεγον πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ὅτι, ἂν φρονῇ, ὅτι ἡ ἔκνομος ἐνέργεια τοῦ ἀξιωματικοῦ, ἡ ἀνευλάβεια αὐτοῦ πρὸς τὰ δικαιώματα τοῦ πολίτου, ὑπὲρ οἱουδήποτε καὶ ἂν γίνεται, εἴτε πρὸς ὄφελος συμπολιτευομένων, εἴτε πρὸς ὄφελος ἀντιπολιτευομένων, ὁ νόμος καὶ τὸ συμφέρον τῆς Πολιτείας ἐπιβάλλει αὐτῷ νὰ κρίνῃ ὁμοιομόρφως, ὤφειλεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν νὰ σπεύσῃ νὰ λάβῃ μέτρα, διὰ νὰ θέσῃ τέρμα εἰς τοιαύτην κατάστασιν πραγμάτων ἀξιοθρήνητον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν κατ’ ἀρχὰς ἠθέλησε νὰ μὴ ἀπαντήσῃ, ἔπειτα ἐζήτησεν ἔγγραφον ἐπερώτησιν, τὴν ὁποίαν κατέθεσα. Καὶ ποίαν ἄλλην ἔγγραφον ἐπερώτησιν ἠδυνάμην νὰ διατυπώσω, εἰμὴ ἐὰν ἐπ’ ἀδείᾳ μετέβη ὁ κ. Παπαδιαμαντόπουλος εἰς Πάτρας, ἢ διὰ λόγους ὑπηρεσίας; Σήμερον ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπαντᾷ. Ἠρώτησε, λέγει, τὸ Λογιστήριον τὸ Στρατιωτικὸν νὰ τῷ ἀναφέρῃ, ἐὰν ὁ ὑπασπιστὴς τοῦ Ὑπουργείου διετέλεσεν ἐν ἀδείᾳ εἰς Πάτρας· ὡς νὰ μὴ ἐγνώριζεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ὅτι ὁ κ. Παπαδιαμαντόπουλος, ὁ ὑπασπιστής του, μετέβη εἰς Πάτρας, καὶ ὅτι κυρίως ἀπέβλεπεν εἰς αὐτὸ τὸ ἐρώτημά μου, διότι αὐτὸ ὅλοι τὸ γνωρίζομεν, ὅτι μετέβη εἰς Πάτρας καὶ εἰς Πύργον καὶ εἰς Ἠλείαν, καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν τὸ ἐγνώριζεν, ἀλλ’ ἠθέλησα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διότι βεβαίως, ὅταν φθάσῃ ἡ εὐλογημένη ὥρα νὰ κατέλθῃ εἰς τὸν ἀγῶνα ὁ κ. ἀξιωματικὸς, θὰ λάβῃ τὴν ἄδειαν. Σήμερον ὅμως εἶναι ἀξιωματικὸς ἐν ἐνεργείᾳ, δὲν εἶναι μόνον λοχαγὸς ἔν τινι τάγματι ἐν Ἀθήναις ἢ ἐν Χαλκίδι, δυνάμενος νὰ μεταβῇ ἐπ’ ἀδείᾳ εἰς Πάτρας, ἀλλ’ εἶναι ὑπασπιστὴς τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, τουτέστι κατέχει γενικὴν θέσιν, τυγχάνει δὲ καὶ στενὸς τοῦ Πρωθυπουργοῦ φίλος. Εἶναι λοιπὸν ἐνέργεια ἄτοπος, ἡ ὁποία βεβαίως ἀκόμη δὲν ἔλαβε τὸν χαρακτῆρα τῆς παρανομίας κατὰ τὸν ἐκλογικὸν νόμον, ἀλλ’ ἡ ὁποία δίδει τὸ δικαίωμα εἰς ἐμὲ νὰ ἐλέγξω τὴν Κυβέρνησιν, δύναμαι δὲ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωκῶν, κηδόμενον πλειότερον τῆς ἀξιοπρεπείας τῆς στρατιωτικῆς, νὰ μὴ ἀνέχηται πλέον τὰ τοιαῦτα. Κατὰ τὸν νόμον περὶ ἐντοπίων ὑπαλλήλων τοῦ 1875, οἱ στρατιωτικοὶ, οἱ ἐκτεθέντες ἔν τινι ἐπαρχίᾳ, δὲν δύνανται νὰ ἐπανέλθωσιν εἰς τὴν ἐπαρχίαν ἐκείνην ἐπὶ ἔτη, ἐὰν δὲ τοῦτο πράξωσι, τιμωροῦνται διὰ στερήσεως τῶν δικαιωμάτων αὐτῶν· καὶ τοῦτο ἠθέλησεν ὁ νόμος, διότι ἐνόησεν, ὅτι ὁ ἅπαξ ἀποδυθεὶς εἰς τὸν ἐκλογικὸν ἀγῶνα ἠδύνατο νὰ ἐπηρεάσῃ διὰ τῆς παρουσίας του ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ ἐκείνῃ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον γίνεται μετὰ τὰς ἐκλογὰς, δὲν γίνεται ἐπὶ τοῦ προκειμένου πρὸ αὐτῶν; Ἐννοῶ τὸν πολιτικὸν ἀνταγωνισμὸν, ἐννοῶ ἕκαστος νὰ φροντίζῃ νὰ κανονίζῃ τὰ καθ’ ἑαυτὸν καὶ νὰ μεριμνᾷ περὶ τῶν πολιτικῶν συμφερόντων αὐτοῦ, ἀλλ’ ὁ πολιτικὸς ἀνταγωνισμὸς ἔχει τὰ ὅριά του, καὶ διὰ τοῦτο κυρίως ἐξηναγκάσθην χθὲς νὰ κάμω λόγον περὶ τοῦ κ. ὑπασπιστοῦ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, διὰ νὰ παρακαλέσω αὐτὸν νὰ σταματήσῃ ἕως ἐδῶ τὸν πρωτοφανῆ τοῦτον πολιτικὸν ἀνταγωνισμὸν, ὅστις ἐπὶ τέλους δὲν δύναται νὰ φέρῃ εἰς εὐάρεστα ἀποτελέσματα.
§37ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Δὲν δύναμαι ν’ ἀφήσω ἀπαρατήρητον, Κύριοι, μίαν πληροφορίαν, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου ἔδωσεν. Εἶπεν, ὅτι ὁ κ. Παπαδιαμαντόπουλος μετέβαινεν εἰς Πάτρας ἐξ Ἀθηνῶν δι’ ἀδείας 48 ὡρῶν. Διὰ νὰ λάβῃ τις 48 ὡρῶν ἄδειαν, δύναται νὰ λάβῃ προφορικὴν, ὅταν ἦναι ἐντὸς τῆς περιφερείας τῆς ὑπηρεσίας του· διὰ νὰ ἀπομακρυνθῇ ὅμως τῆς περιφερείας τῆς ὑπηρεσίας, πρέπει νὰ ἔχῃ ἔγγραφον ἄδειαν. Δὲν ἔχει μὲν σχέσιν τοῦτο πρὸς τὸν μισθὸν τοῦ ἀξιωματικοῦ, ἀλλὰ γίνεται διὰ νὰ γνωρίζῃ τὸ Φρουραρχεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ μεταβῇ ὁ ἀξιωματικὸς, πῶς εὑρέθη ἐκεῖ. Λοιπὸν τοιαύτας ἀδείας ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ὤφειλε νὰ φέρῃ. Ἔφυγεν ὁ ἀξιωματικὸς ἀπὸ τὰς Ἀθήνας μὲ 48 ὡρῶν ἄδειαν; Ὤφειλε νὰ θεωρήσῃ τὴν ἄδειαν ταύτην τὸ Φρουραρχεῖον Ἀθηνῶν.
§38ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ποσάκις μετέβη;
§39ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Καταθέτω τὸ σημείωμα.
§40ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Καὶ ὅταν μετέβη εἰς Πάτρας, ἐπίσης τὸ Φρουραρχεῖον ἐκεῖ ὤφειλε νὰ θεωρήσῃ τὴν ἄδειάν του κατά τε τὴν ἄφιξιν καὶ τὴν ἀναχώρησιν. Δὲν ἔφερε τοιαύτας ἀδείας ὁ κ. Ὑπουργὸς, διότι δὲν ἔδωσεν. Ἐὰν εἶχε δώσει ἄδειαν ἔγγραφον, ἠθέλομεν ἴδει, ὅτι δὲν ἀπεμακρύνθη ὁ εἰρημένος ἀξιωματικὸς τῆς ἕδρας του 48 ὥρας, ἀλλὰ πολὺ περισσότερον.
§41ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἐρώτησις, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον εἰς τὸν κ. Πρωθυπουργὸν, ἀφώρα εἰς τὴν μετάβασιν τοῦ ἀξιωματικοῦ εἰς Πάτρας, καὶ εἰς τὴν ἐρώτησιν ταύτην ἐδόθη ἡ ἀπάντησις, ὅτι πεντάκις μετέβη εἰς Πάτρας, ἀλλ’ ὡς ἤκουσα, ὁ κύριος ἀξιωματικὸς, περὶ οὗ πρόκειται, μετέβη οὐ μόνον εἰς Πάτρας, ἀλλὰ καὶ εἰς Αἴγιον, εἰς Πύργον καὶ ἀλλαχοῦ. Ἐρωτῶ λοιπὸν τὸν κ. Πρωθυπουργὸν, εἰς μόνην τὴν εἰς τὴν πόλιν τῶν Πατρῶν μετάβασιν ἀφορᾷ ἡ ἀπάντησίς του, ἢ καὶ εἰς ὅλον τὸν νομόν; διότι ἐνδέχεται νὰ ἔλαβον χώραν πέντε μεταβάσεις εἰς Πάτρας καὶ ἕτεραι εἰς Αἴγιον, εἰς Πύργον καὶ καθεξῆς.
§42ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἡ ἀπάντησις ἀφώρα εἰς τὸ σύνολον τῶν ἐξ Ἀθηνῶν ἀναχωρήσεων, κατὰ τὰ ἐν τῷ κατατεθέντι σημειώματι.
§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κωνσταντᾶς ἔχει τὸν λόγον.
§44ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ. Αὔριον, διότι ἐπροχώρησε πολὺ ἡ ὥρα.
§45ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Εἶχον ὑποβάλει νομοσχέδιον περὶ προσδιορισμοῦ τοῦ ἐξαγωγικοῦ τέλους τῶν Ἑπτανησιακῶν προϊόντων. Τοῦτο κατὰ τὴν τύπωσιν παρηλλάχθη· ἐτυπώθη ἄρα ἐκ νέου, ἵνα δὲ μὴ ὑπάρξῃ τις περὶ τοῦ προκειμένου ἀμφισβήτησις, εἰσηγοῦμαι τὸ ἐν τῷ ἐπιδιωρθωμένῳ ἀντιτύπῳ ὑπὸ σημερινὴν ἡμερομηνίαν ὡς ἐκ νέου ὑποβαλλόμενον.
§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλει τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 89).
§47ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὴν 3ην Δεκεμβρίου 1889 ἐγένετο μειοδοτικὴ δημοπρασία πρὸς κατασκευὴν ξυλίνης γεφύρας ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ Ἐρυμάνθου κατὰ τὴν θέσιν Πετράλωνα ἐπὶ τῆς ἀπὸ Τριπόλεως εἰς Πύργον ἀγούσης ὁδοῦ. Ἡ διακήρυξις περὶ κατασκευῆς τῆς γεφύρας ταύτης ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν «Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως» τὴν 22 νομίζω τοῦ προηγουμένου Νοεμβρίου, ἑπομένως δὲν ἐδίδετο καιρὸς, εἰμὴ μόνον ὀλίγων ἡμερῶν, ἵνα γνωσθῇ ὁ συναγωνισμὸς καὶ προσέλθωσιν οἱ βουλόμενοι εἰς τὴν δημοπρασίαν. Περὶ τῆς ὑποθέσεως ταύτης ἐγένετο πρὸ πολλοῦ χρόνου ἐπερώτησις πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν, παρακληθέντα παρὰ τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Ἀχαΐας συναδέλφου κ. Παπαγιαννακοπούλου νὰ καταθέσῃ τὰ σχετικὰ πρὸς αὐτὴν ἔγγραφα. Μολονότι δὲ μῆνες ὁλόκληροι παρῆλθον ἀφ’ ὅτου ἐγένετο ἡ ἐπερώτησις αὕτη, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν μέχρι τοῦδε δὲν προσήγαγε τὰ ζητηθέντα ἔγγραφα. Ἐπειδὴ καὶ ἐγὼ ἐνδιαφερόμην εἰς τὴν διεξαγωγὴν τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης, εἰς μάτην ἀνέμενον ἔκτοτε τὴν προσαγωγὴν τῶν ἐγγράφων. Ἀναγκάζομαι ἑπομένως νὰ ὑπομνήσω καὶ ἐγὼ ἤδη εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τὴν ἐπερώτησιν, καὶ νὰ παρακαλέσω αὐτὸν, ἵνα ἄνευ περαιτέρω ἀναβολῆς καταθέσῃ αὐτὰ τὰ ἔγγραφα.
§48ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν εὐηρεστήθη ν’ ἀνακοινώσῃ πληροφορίαν, σχετιζομένην μὲ ἐπερώτησιν, ἣν ἀπηύθυνα αὐτῷ πρό τινων ἡμερῶν. Ἡ ἐπερώτησις αὕτη ἀφεώρα εἰς τὴν σύλληψιν πέντε νέων, οἱ ὁποῖοι διὰ πᾶν ἄλλο ἢ ἐπὶ σκοπῷ λῃστείας εἶχον ἐξέλθει ἐξ Ἄρτης εἰς τὸ Τουρκικὸν, ὅπου συνελήφθησαν παρὰ τῆς τουρκικῆς ἀρχῆς ὡς λῃσταί. Ὡς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ἀποκρούει τοῦτο, καὶ θὰ φροντίσῃ ὅ,τι δεῖ, ὅπως πεισθῇ ἡ Τουρκικὴ Κυβέρνησις, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ λῃστρικῆς συμμορίας. Ἔρχομαι νὰ βεβαιώσω τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς, καὶ ἐξ ἰδίων ἐμοῦ πληροφοριῶν, καθ’ ἃς πᾶσαν ἄλλην πρᾶξιν ἐπεδίωκον οἱ νέοι οὗτοι ἢ λῃστείαν. Ἐλπίζω δὲ, ὅτι θὰ κατορθώσῃ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις τὸ ταχύτερον ν’ ἀπαλλαγῶσιν οὗτοι τῆς τοιαύτης κατηγορίας.
§49ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰσέρχομαι εἰς τὴν συζήτησιν ὑποθέσεως, περὶ ἧς χθὲς ἐσκόπουν νὰ ὁμιλήσω, ἀλλ’ ἕνεκα τοῦ προκεχωρηκότος τῆς ὥρας ἀνέβαλον μέχρι σήμερον, καὶ ἕνεκα τοῦ αὐτοῦ λόγου καὶ σήμερον θέλω περιορισθῆ εἰς τὰ γενικώτερα, ἐπιφυλασσόμενος, ὅπως, ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς δώσῃ τὰς αἰτηθησομένας πληροφορίας, λάβω τὸν λόγον. Ἰδοὺ περὶ τίνος πρόκειται. Ἀπό τινων μηνῶν λαμβάνω τακτικῶς ἐπιστολὰς ἀπὸ ἕνα κατάδικον, Ζώην ἢ Πολυζώην Χρηστόπουλον καλούμενον, ἐγκαθειργμένον ἐν ταῖς φυλακαῖς Αἰγίνης, τὸν ὁποῖον παντάπασι δὲν γνωρίζω, καίτοι κατάγεται ἐκ τοῦ δήμου Ψωφῖδος τῆς ἐπαρχίας Καλαβρύτων. Εἰς τὰς ἐπανειλημμένας αὐτοῦ ἐπιστολὰς μοὶ παρίστα, ὅτι κατεδικάσθη εἰς τὴν ποινὴν τῶν ἰσοβίων δεσμῶν ἐντελῶς ἀδίκως, καὶ ὅτι πάσχει δωρεὰν, ἐπεκαλεῖτο δὲ τὴν συνδρομήν μου, συνισταμένην εἰς τὸ νὰ ὑψώσω τὴν φωνήν μου ἐν τῷ Κοινοβουλίῳ καὶ συστήσω τὸ δίκαιόν του ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως ληφθῇ σύντονος περὶ τοῦ δυστυχοῦς αὐτοῦ πρόνοια. Σᾶς ὁμολογῶ, ὅτι οὐδεμίαν ἔδιδα προσοχὴν εἰς τὰς ἐπιστολὰς αὐτοῦ, καθόσον γνωρίζετε πάντες καλλίτερον ἐμοῦ, ὅτι ὅλοι οἱ καταδεδικασμένοι ἀπευθύνουσι τοιαύτας ἐπιστολὰς, οὐχ ἧττον τελευταία τις ἐπιστολὴ κατενίκησε τοῦ δισταγμοῦ μου, διότι ἦτο γεγραμμένη μὲ ὕφος διάφορον. Ἐν τῇ ἐπιστολῇ ταύτῃ μοὶ γράφει ὁ ἐν λόγῳ κατάδικος τὰ ἑξῆς: «Δὲν θέλω νὰ πιστεύσητε εἰς ὅσα σᾶς γράφω· κάμετέ μοι τὴν χάριν, μεταβῆτε εἰς τὴν Εἰσαγγελίαν, καὶ ἐὰν πεισθῆτε ἀδιστάκτως, ὅτι ἔχω δίκαιον, τότε δικαιοῦμαι νὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν συνδρομὴν παντὸς πολίτου.» Μετὰ τὴν λῆψιν τῆς ἐπιστολῆς ταύτης ἐνόμισα πρέπον νὰ ἀπευθυνθῶ πρὸς τὸν συνήγορον αὐτοῦ, τὸν παρασταθέντα κατὰ τὴν ἐκδίκασιν τῆς κατηγορίας ἐνώπιον τῶν ἐν Σύρῳ Κακουργιοδικῶν, τὸν κ. Σαλταμπάσην, ὁ ὁποῖος ἔσπευσε νὰ μοὶ ἀπαντήσῃ ἀμέσως καὶ νὰ μὲ πληροφορήσῃ ὅτι δὲν εἶναι τὰ παράπονα τοῦ καταδίκου ἐκ τῶν τυχαίων λόγων τῶν καταδίκων, ὅτι τῳόντι οὗτος ἐγένετο θῦμα δικαστικῆς πλάνης, καὶ ἄλλα τινὰ ἐπεισόδια, τὰ ὁποῖα περιέχονται ἐν τῇ ἐπιστολῇ τοῦ κ. Σαλταμπάση, ἀλλὰ τὰ ὁποῖα μοὶ φαίνεται ὅτι δὲν μοὶ εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἀνακοινώσω πρὸς ὑμᾶς.
§50ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Πότε κατεδικάσθη;
§51ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1889. Ὁ περὶ οὗ πρόκειται Πολυζώης Χρηστόπουλος, ὡς ἐξήγαγον μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῆς δικογραφίας, κατηγορεῖτο ἐπὶ λῃστείᾳ, συμβάσῃ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ κατὰ τὸ 1885, κατηγορεῖτο μετὰ δύο ἄλλων, περὶ τῆς τύχης τῶν ὁποίων θὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐπέπεσε νύκτα τινὰ ἐναντίον ἄραβός τινος καὶ διὰ τῆς βίας τῷ ἀφήρπεσε ποσόν τι. Ἐπὶ τῇ βάσει τῆς καταγγελίας τοῦ ἄραβος ἐνώπιον τῶν ἐπιτοπίων ἀρχῶν συνελήφθησαν τρεῖς Ἕλληνες, ἐν οἷς καὶ αὐτὸς, ἤχθησαν εἰς τὴν ἀνακριτικὴν ἀρχὴν Σύρου καὶ ἐπροχώρησεν ἡ ὑπόθεσις. Θὰ σᾶς εἴπω τὰς διαστάσεις, τὰς ὁποίας τῳόντι θεωρῶ περιέργους, διότι ἄλλως δὲν θὰ ἐνόμιζον, ὅτι ἔπρεπε νὰ φέρω ἐνταῦθα τὴν ὑπόθεσιν, ἵνα συζητήσωμεν αὐτὴν ὡς ἐν Ἀναθεωρητικῷ δικαστηρίῳ. Ἐὰν παρακολουθήσητε τὴν ἱστορίαν τῆς ὑποθέσεως, θὰ θεωρήσητε τὴν παρεκτροπὴν ταύτην δεδικαιολογημένην. Πρὶν δὲ προχωρήσω εἰς τὰ καθέκαστα τῆς ὑποθέσεως, εἶναι ἀναγκαῖον νὰ σᾶς προειδοποιήσω, ὅπως ἐν καλῇ πίστει συζητήσω, ὅτι οἱ δύο ἕτεροι συγκατηγορούμενοι, οἱ κατηγορηθέντες ὡς συμπράξαντες, ὡς συναυτουργοὶ ἐν τῇ λῃστείᾳ, κατεδικάσθησαν εἰς τρίμηνον φυλάκισιν ὑπὸ τοῦ δικαστηρίου τῶν ἐν Σύρῳ συνέδρων πρὸ τοῦ εἰρημένου Πολυζώη Χρηστοπούλου, κατὰ τὸ 1887 νομίζω, ἐνῷ οἱ ἕτεροι δύο οὗτοι, κατὰ τὴν πεποίθησιν, ἣν ἐσχημάτισα, ἠδύναντο νὰ θεωρηθῶσιν ὡς πράγματι ἀποδεδειγμένοι αὐτουργοὶ τῆς πράξεως, οὐχὶ λῃστείας, ἐννοεῖται.
§52ΚΑΡΑΠΑΥΛΟΣ. Πῶς ἐχαρακτηρίσθη ἡ πρᾶξις αὐτῶν;
§53ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κλοπή. Καὶ αὐτό, τὸ ὁποῖον μὲ ἐρωτᾶτε, μοὶ δίδει ἀφορμὴν νὰ παρατηρήσω, ὅτι κατὰ τὴν δίκην ἐκείνων ὁ Εἰσαγγελεὺς ἀφέθη εἰς τὴν κρίσιν τῶν ἐνόρκων, καὶ ὅταν τὸ Δικαστήριον τῶν ἐνόρκων ἐκήρυξεν αὐτοὺς ἐνόχους κλοπῆς ἄνω τῶν 20 δραχμῶν, καίτοι τὸ Δικαστήριον τῶν συνέδρων ἠδύνατο νὰ καταγνώσῃ αὐτοῖς ποινὴν μέχρι πέντε ἐτῶν εἱρκτῆς, κατεδίκασεν αὐτοὺς εἰς τρίμηνον φυλάκισιν. Ὡς πρὸς τοῦτο δὲ, λέγω διὰ τοὺς μὴ συναδέλφους, ὅτι, ἂν ἡ ἐτυμηγορία τῶν ἐνόρκων, ἐνῷ ἐπρόκειτο περὶ λῃστείας, ἦτο ἐπιεικὴς κατὰ τὸν χαρακτηρισμὸν, βεβαίως οἱ σύνεδροι κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ποινῆς θὰ ἦσαν αὐστηρότεροι καὶ δὲν θὰ ἐπέβαλλον τὸν ἐλάχιστον σχεδὸν ὅρον. Πῶς προῆλθε, Κύριοι, ἡ καταδίκη τοῦ παραπονουμένου καταδίκου, ἡ κἄπως περίεργος, θὰ ἐννοήσητε, ἐὰν θελήσητε νὰ προσέξητε εἰς τὰ ἑξῆς ὀλίγα, τὰ ὁποῖα θὰ σᾶς ἀναγνώσω, καὶ ἂν συνδυάσητε ταῦτα μὲ τὰ βουλεύματα, τὰ ἐκδοθέντα ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως ταύτης· διότι εἶναι λίαν περίεργον, ὅτι δύο Εἰσαγγελεῖς Ἐφετῶν, ὁ νῦν διευθύνων τὴν Εἰσαγγελίαν τῶν Ἐφετῶν καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Λουκάκος, ὁ πρώην διευθύνων αὐτὴν, εἶχον προτείνει νὰ παύσῃ ἡ κατηγορία κατ’ αὐτοῦ, διότι ἡ κατηγορία ἐφαίνετο σαθρὰ καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ δοθῇ τόση πίστις εἰς τὰς καταθέσεις ἑνὸς ἄραβος, καταθέτοντος τόσον ἀσαφῆ καὶ σαθρὰ γεγονότα. Ὁ Πολυζώης οὗτος Χρηστόπουλος παραπονεῖται ἐν τῇ ἐπιστολῇ του πλὴν ἄλλων καὶ δι’ ἓν ἔτι, ὅτι εἰς τὴν δίκην του αὐτὴν ὡς πρόεδρος τῶν συνέδρων, ἔλαβε μέρος δικηγόρος, περὶ τῆς συμμετοχῆς δὲ ταύτης δικηγόρου παραπονεῖται ὁ καταδικασθεὶς, ἀναφέρων γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἐγὼ δὲν κρίνω ἀναγκαῖον νὰ ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλὴν, διότι δὲν μοὶ παρέχουσι πίστιν, προκειμένου περὶ συναδέλφου δικηγόρου, καὶ διότι γνωρίζω πόσον φιλανθρώπως καὶ χρηστῶς ἐξασκεῖται τὸ ἐπάγγελμα τοῦ δικηγόρου. Τὸ ἐξεδήλωσα ἄλλοτε καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ ἤδη, ὅτι εὐγενέστερον, φιλανθρωπότερον, ἀξιοτιμότερον ἐπάγγελμα εἶναι τὸ τοῦ δικηγόρου. Παρίσταται καὶ ἡ σύμπτωσις, ἡ ὁποία δυνατὸν νὰ θεωρῆται ὡς ἔχουσα σημασίαν τινὰ ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἀλλ’ ἐν τῇ πράξει θεωρεῖται ὡς ἐξαίρεσις, θὰ ὁμολογήσωσι δὲ οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὅτι σπανίως εἶδον δικηγόρον προεδρεύοντα ἐν τῷ Δικαστηρίῳ, ἐγὼ δὲ δὲν εἶδον ποτέ. Σᾶς εἶπον πρὸ ὀλίγου — καὶ ἀναγκάζομαι ἕνεκα τοῦ ἐκτενοῦς τῆς ὑποθέσεως νὰ περιορισθῶ εἰς τὰ γενικώτερα γεγονότα — σᾶς εἶπον, ὅτι οἱ Εἰσαγγελεῖς τῶν Ἐφετῶν ἀμφότεροι εἶχον προτείνει νὰ παύσῃ πρὸς καιρὸν πᾶσα καταδίωξις· ἐπὶ τέλους ἐσκέφθη τὸ πρῶτον βούλευμα τῶν Ἐφετῶν νὰ διατάξῃ κρείττονας ἀποδείξεις, ἵνα ἐξακριβωθῶσι πολλὰ περιστατικὰ, τὸ σπουδαιότερον δὲ πάντων, νὰ ἐξακριβωθῇ, ἐὰν εἶχε τωόντι τοσαῦτα χρήματα ὁ παθών. Καὶ τωόντι καλοῦσι τὸν δῆθεν παθόντα καὶ ἀπευθύνουσιν αὐτῷ τὴν ἐρώτησιν: «Πόσας λίρας σοῦ ἀφήρεσαν; — 300.— Πόθεν τὰς ἀπέκτησας; — Τὰς ἔλαβον ἀπὸ τὴν δεῖνα Τράπεζαν, τὴν Ἀϊδὲ, τὴν δεῖνα ἡμέραν.» Παραγγέλλεται λοιπὸν ὁ Πρόξενος νὰ μεταβῇ καὶ ἐρωτήσῃ τὴν Τράπεζαν περὶ τούτου· καὶ ἰδοὺ τί ἀπήντησεν ὁ ἀνακριτὴς κ. Κιμπρίτης ἐξ Ἀλεξανδρείας. (Ἀναγινώσκει). Τὸ γεγονὸς τοῦτο, Κύριοι, ἀποτελεῖ σημαντικὸν σημεῖον, ἐὰν συνδυάσητε τὰ ἑξῆς γεγονότα, ὅτι ἀμέσως ἐγεννήθη ἡ ὑπόνοια, ὅτι δὲν ἔλεγε τὴν ἀλήθειαν ὁ ἄραψ, διατεινόμενος, ὅτι τῷ ἔκλεψαν 300 λίρας, διότι τὴν ἰδίαν στιγμὴν συλληφθέντες οἱ τρεῖς οὗτοι κατηγορούμενοι, ἠρευνήθησαν ἐπισταμένως καὶ δὲν εὑρέθη οὐδὲν ἐπ’ αὐτῶν. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ὁ παθὼν διετείνετο, ὅτι πιθανὸν διερμηνεύς τις Ἰταλὸς ἐκείνην τὴν στιγμὴν ἀκαριαίως νὰ ἔλαβε τὰς 300 λίρας, ἐγένετο ἀνάκρισις, καὶ ἕνεκα τοῦ δισταγμοῦ τούτου ἠναγκάσθη ἡ ἀνάκρισίς μας νὰ ζητήσῃ πληροφορίας ἀπὸ τὴν Τράπεζαν. Ὅταν, κύριοι συνάδελφοι, ἀνέγνωσα τὰ ἔγγραφα ταῦτα, ἠσθάνθην, ὅτι, καίτοι κανονικῶς δὲν ἤμην δεδικαιολογημένος, ἔπρεπε νὰ ἀνακοινώσω τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ζητήσω τὴν δημοσίαν συζήτησιν. Τὸ Δικαστήριον τῶν συνέδρων συνέστησε τὸν καταδικασθέντα εἰς τὸ βασιλικὸν ἔλεος, καὶ ὁ μὲν προεδρεύων δικηγόρος καὶ ὁ Εἰσαγγελεὺς προτείνουσι νὰ μεταβληθῇ ἡ ποινὴ εἰς τὴν ποινὴν τῆς εἱρκτῆς, ὁ δὲ ἕτερος σύνεδρος εἰς τὴν ἐντελῆ ἀπαλλαγὴν ἢ τὸ πολὺ εἰς τὴν τρίμηνον φυλάκισιν, εἰς ἣν κατεδικάσθησαν οἱ ἄλλοι. Τὴν ὑπόθεσιν ταύτην ἀνεκοίνωσα εἰς τὴν Βουλὴν οὐχὶ διὰ νὰ ἐνασκήσω τὸ δικαίωμα τοῦ ἐλέγχου, ἀλλὰ διὰ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ λάβῃ ὑπὸ σπουδαίαν ἔποψιν τὴν ὑπόθεσιν ταύτην, νὰ μελετήσῃ αὐτὴν καὶ νὰ ἀποφανθῇ ταχέως. Ὅτι ἔπραξα τὸ ἔπραξα διότι ἐπείσθην, ὅτι ἐξαιρετικὸς λόγος συντρέχει ὑπὲρ αὐτοῦ τοῦ καταδίκου, καὶ εἶναι ἀξία ἡ ὑπόθεσις αὕτη νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ συστηθῇ εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἵνα πάντα ταῦτα συντελέσωσιν εἰς συντονωτέραν μέριμναν, ἀξίαν τῆς ὑποθέσεως, ὑπὲρ ἑνὸς δυστυχοῦς καταδίκου, διότι εἶναι σκληρὸν νὰ ὑποτεθῇ, ὅτι ἀπὸ δύο ἐτῶν σήπεται ὁ ἄνθρωπος οὗτος εἰς τὰς φυλακὰς ὡς κατάδικος καὶ ὑπόδικος, ἐνῷ δύναται νὰ ἦναι ἀθῶος καὶ ἔχει τὸ προηγούμενον, ὅτι οἱ δύο ἕτεροι, ἴσως μᾶλλον ἔνοχοι, κατεδικάσθησαν εἰς τρίμηνον φυλάκισιν.
§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ κατέθηκε τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ χορηγίας ἀναπληρωματικῆς πιστώσεως ἐκ δραχμῶν 279,270. Θέλει τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 90). Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Πρώτη συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ χορηγίας ἐκτάκτου πιστώσεως ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν Ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1890 ἐκ δραχμῶν 8,676,835:88 καὶ περὶ ἀκυρώσεως ἐκτάκτων πιστώσεων τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1888 ἐκ δραχμῶν 6,772,433:38.
§55Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐζήτησα διασάφησιν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ναυτικῶν, ἐὰν ἦναι δυνατὸν νὰ μοὶ δώσῃ αὐτήν. Εἰς τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν προσήρτησε πίνακα, ἐν τῷ ὁποίῳ ἐξέθηκε τὰ κατὰ τὴν διαχείρισιν τῶν χορηγηθεισῶν μέχρι τοῦδε γενικῶν πιστώσεων. Ἐν τῷ πίνακι τούτῳ, ἐποίησε κατ’ ἀνάγκην πράξεις ἀριθμητικὰς, προσέθηκε διάφορα ποσὰ, ἀλλὰ τὰ ποσὰ ταῦτα εἰσιν ἑτεροειδῆ καὶ οὐχὶ ὁμοειδῆ, προσέθηκε ποσὰ παριστῶντα χρυσὸν, καὶ ἕτερα ποσὰ παριστῶντα τραπεζικὰ γραμμάτια. Οὕτω παρατηρῶ, ὅτι εἰς ἐπιστασίαν τῆς ναυπηγήσεως ἐδαπανήθησαν 25, 000 δραχμῶν κατὰ τὸ 1887, 139,940:02 δρ. κατὰ τὸ 1888, 238,461:50 κατὰ τὸ 1889, τὸ ὅλον δραχμαὶ 403,401:52, ὅτι προσέτι ἐδαπανήθησαν δραχμαὶ 61,907:78 κατὰ τὸ 1889 διὰ παραλαβὴν καὶ μεταφορὰν τῶν πλοίων, τὸ ὅλον 465,309:30. Αὐτὰ παριστῶσι δραχμὰς εἰς τραπεζικὰ γραμμάτια. Ἀλλὰ τὰ ποσὰ ταῦτα προσετέθησαν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἰς τὰ ποσὰ τὰ δαπανηθέντα εἰς τὴν ναυπήγησιν τῶν πλοίων, τὰ ὁποῖα παριστῶσι φράγκα χρυσᾶ. Αὐτὴν τὴν παρατήρησιν εἶχον ν’ ἀπευθύνω πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν.
§56ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Ἐρωτηθεὶς καὶ ἄλλοτε ἐπὶ τοῦ ζητήματος, ἂν αἱ ζητηθεῖσαι πιστώσεις περὶ ἐπιστασίας καὶ ἐξόδων παραλαβῆς ἦσαν εἰς δραχμὰς ἢ εἰς χρυσὸν, εἶχον ἀπαντήσει, ὅτι εἰς δραχμὰς ἐζητήθη ἡ πίστωσις, καὶ ὁ πίναξ, ὁ ἄλλοτε κατατεθεὶς εἰς τὴν Βουλὴν, ὁ περιλαμβάνων τὰς δαπάνας τὰς γενομένας, πάλιν εἰς δραχμὰς ἐσημείονεν αὐτάς. Ἂν δὲ ἡ πρόσθεσις ἐγένετο μεταξὺ δύο ποσῶν, δηλ. τοῦ ποσοῦ τοῦ ἀφορῶντος τὴν ναυπήγησιν εἰς χρυσὸν καὶ τοῦ ἑτέρου εἰς δραχμὰς, τοῦτο ἐγένετο καθόσον ἡ πληρωμὴ ἡ διὰ τὴν ναυπήγησιν ἐγένετο διὰ τοῦ δανείου, πολλάκις δὲ ἐξηγήθη, ὅτι δὲν θεωρεῖται ἀναγκαῖον, ἵνα προσθέσωμεν τὴν διαφορὰν τοῦ χρυσοῦ, καθόσον ἡ πληρωμὴ γίνεται αὐτουσίως· ἐνθυμεῖσθε ἄλλως τε τὴν μεγάλην συζήτησιν, ἡ ὁποία ἐγένετο ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου, καὶ πῶς τοῦτο ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως λύεται.
§57ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ ποσὰ τῶν πιστώσεων παριστῶσι φράγκα χρυσᾶ;
§58ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Σημειοῦνται εἰς δραχμὰς τὰ χρυσᾶ φράγκα καὶ ἐν τοῖς ἐσόδοις καὶ ἐν τοῖς ἐξόδοις, ἑπομένως τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι τὸ αὐτό. Εἶναι ἁπλῶς λογιστικὴ ἡ πρᾶξις. Εἴτε σημειωθῶσι φράγκα χρυσᾶ ἐν τοῖς ἐσόδοις καὶ ἐν τοῖς ἐξόδοις, εἴτε δραχμαὶ σημειωθῶσι, τὸ ἀποτέλεσμα δὲν μεταβάλλεται, ἀφοῦ καὶ ἐν τοῖς ἐσόδοις καὶ ἐν τοῖς ἐξόδοις τὸ αὐτὸ ἀναγράφεται ποσόν. (Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχὴν, ἄνευ ἑτέρας ἀντιῤῥήσεως).
§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 1ον (ἀναγινώσκεται).
§60ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μεταξὺ τῶν δαπανῶν, διὰ τὰς ὁποίας χορηγεῖται πίστωσις, ὑπάρχουν δαπάναι, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀνάγονται εἰς τὴν ναυπήγησιν τῶν πλοίων, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν παραλαβὴν, τὴν μεταφορὰν καὶ τὴν ἐπιστασίαν. Αἱ δαπάναι αὗται ζητοῦνται ἀορίστως. Ὁ Ὑπουργὸς δὲν σημειοῖ τὰς λεπτομερείας, οὐδὲ εἶναι δυνατὸν νὰ σημειωθῶσιν. Ἐπειδὴ πρὸ πολλοῦ ἀκούομεν, ὅτι ἓν τῶν πλοίων κατεσκευάσθη, ὅτι παρελήφθη, ὅτι ἐπεστάτουν οἱ Γάλλοι, καὶ δὲν ἠξεύρω τί ἄλλο, διὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω τὸν Ὑπουργὸν νὰ προσαγάγῃ σημείωσιν τοῦ ποσοῦ ἀκριβῶς, τὸ ὁποῖον ἐδαπανήθη διὰ τὴν ἐπιστασίαν καὶ τὴν παραλαβὴν, περιπλέον δὲ τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον ἐδαπανήθη εἰς μεταφορὰν, διότι καὶ περὶ μεταφορᾶς γίνεται λόγος.
§61ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Πρὸ πολλοῦ ἤδη ἀπήντησα εἰς τὰς ἐπερωτήσεις ταύτας, διότι ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶχε ζητήσει ὅλας αὐτὰς τὰς πληροφορίας, καὶ κατέθηκα πίνακα ἀκριβέστατον τῶν γενομένων δαπανῶν μέχρι τοῦ 1889. Ἄν τώρα ζητῆτε νὰ δώσω πληροφορίας καὶ διὰ τοὺς μῆνας, οἱ ὁποῖοι παρῆλθον ἀπὸ τῆς καταθέσεως τοῦ πίνακος....
§62Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐδαπανήθησαν πρώτην φορὰν εἰς ἔξοδα παραλαβῆς καὶ μεταφορᾶς πλοίων 61,000. Παρελήφθη καὶ μετηνέχθη πλοῖόν τι κατὰ τὸ 1889;
§63ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Βεβαίως δὲν παρελήφθη ἀκόμη τὸ πλοῖον, ἀλλ’ ἐγένοντο δαπάναι, ἀναγόμεναι εἰς τὸ κεφάλαιον τοῦτο. Θέλω δώσει σημείωσιν. Τὸ πλήρωμα δὲ, τὸ ὁποῖον θέλει παραλάβει τὸ πλοῖον, ἀναχωρεῖ αὔριον τὴν πρωΐαν.
§64ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἀλλ’ αὔριον εἶναι 1890· πρόκειται περὶ τοῦ 1889.
§65ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Πολὺ καλά.
§66ΛΕΒΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι τόσοι Βουλευταὶ παρόντες, ὥστε νὰ ψηφίσωμεν τόσα ἑκατομμύρια;
§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προβάλλετε ἔνστασιν μὴ ἀπαρτίας;
§68ΛΕΒΙΔΗΣ. Ἰδέτε σεῖς, ἂν ὑπάρχῃ ἀπαρτία. (Ἀναγινώσκεται ὁ ὀνομαστικὸς κατάλογος).
§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία. Λύεται ἡ συνεδρίασις. Ὥρᾳ 9 μ. μ.