1890.03.08

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 11

τῆς 8 Μαρτίου 1890.

(Πέμπτη)

Ὥρᾳ 4½ μ. μ.

(Γενομένης ἀπαρτίας, ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§1Ι. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, σήμερον ἀπηυθύνθη τηλεγράφημα ἐκ μέρους τῶν χωρικῶν τοῦ δήμου Αὐλίδος πρὸς ὑμᾶς....

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ δὲν ἔλαβον.

§3Ι. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. ... πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, νομίζω, πρὸς τὸν ἀρχηγὸν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ πρὸς τοὺς Βουλευτὰς τῆς Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας. Τὸ τηλεγράφημα αὐτὸ προσωπικῶς ἀπευθύνεται καὶ πρὸς τὸν ἀξιοσέβαστον συνάδελφον κ. Δ. Καλλιφρονᾶν, ὁ ὁποῖος, ἀσθενῶν καὶ ἀδυνατῶν νὰ προσέλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἀνακοινώσῃ τὸ τηλεγράφημα, μὲ παρακαλεῖ δι’ ἐπιστολῆς του νὰ ἐπερωτήσω τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ τῶν παραπόνων τῶν χωρικῶν. Ἀναγινώσκω λοιπὸν τὴν ἐπιστολὴν ἐν πρώτοις, διὰ νὰ ἦμαι ἐν δέοντι (ἀναγινώσκει): «Φίλε Κύριε. «Ἐπειδὴ ἀσθενῶ καὶ δὲν δύναμαι νὰ παρευρεθῶ σήμερον εἰς τὴν Βουλὴν, ἵνα ἐπερωτήσω τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, λάβετε παρακαλῶ τὸ τηλεγράφημα τῶν δυστυχῶν χωρικῶν Αὐλίδος, καὶ ἐπερωτήσατε τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἐξ ὀνόματός μου διὰ τὰ ἀνήκουστα ταῦτα γεγονότα. «Σὲ ἀσπάζομαι.

Ὁ φίλος σας

«Δ. ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ».

Κύριε Πρόεδρε, τῷ ὄντι μοὶ ἔκαμεν ἐντύπωσιν τὸ τηλεγράφημα, τὸ ὁποῖον ἐσωκλείστως ἐν τῇ ἐπιστολῇ μοὶ διαβιβάζει ὁ ἀξιοσέβαστος συνάδελφός μας. Ἀνήκουστα διαπράττονται ὑπὸ τῆς ἀρχῆς. Ἐτέθη ἐπὶ κεφαλῆς εἷς ἀνθυπομοίραρχος, Ζυμβρακάκης ὀνόματι, ὁ ὁποῖος, ἐπὶ τῇ προφάσει δῆθεν, ὅτι θέλει συντρέξει τοὺς ἐνοικιαστὰς ἐν τοῖς περὶ ὧν πρόκειται κτήμασιν, ἐνεργεῖ τὰ πλέον παράνομα καὶ τὰ πλέον σκανδαλώδη εἰς ὑπόθεσιν ὅλως ἰδιωτικῆς διαφορᾶς. Ἡ ὑπόθεσις δὲ, ὡς ἐξάγεται, ἔχει ὡς ἑξῆς. Ὁ Πάλλης πρό τινος χρόνου ἐγένετο ἀγοραστὴς τῶν χωρίων Βαθύ, ἤτοι πέντε χωρίων· δὲν γνωρίζω, πῶς κατωρθώθη νὰ γίνῃ ἀγοραστὴς, ἐνῷ τὰ χωρία ταῦτα εἶχον οἱ χωρικοὶ, ὅπου εἶχον κτήσεις ἰδίας, καὶ ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα, ἥτις ἦτο κυρία τῶν χωρίων αὐτῶν, εὑρίσκετο εἰς διαπραγματεύσεις, ὅπως αὐτοὶ οἱ κάτοικοι ἀγοράσωσι τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ἀπέμειναν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν. Μόλις μεταβὰς ἐκεῖ ὁ Πάλλης, εἰδοποίησε τοὺς χωρικοὺς, ὅτι ἐγένετο ἀγοραστὴς καὶ ὅτι πρέπει νὰ τῷ ἀφήσωσι νὰ ἐνασκήσῃ ἐλευθέρως τὸ δικαίωμα τῆς ἰδιοκτησίας, τὰς οἰκίας των, τὰ δικαιώματά των, τὰς νομάς των· οἱ δὲ χωρικοὶ τῷ ἀπήντησαν, ὅτι «ἡμεῖς κατέχομεν αὐτὰ ἀπὸ χρόνων, ἀπὸ τοὺς πατέρας μας, ἔχομεν δικαιώματα ἐμφυτευτικὰ καὶ νομῆς, καὶ ἰδοὺ τὸ Δικαστήριον, διὰ νὰ διεκδικήσῃς τὸ δίκαιόν σου». Τῷ ὄντι ὁ Πάλλης κατέφυγεν εἰς τὸ Δικαστήριον καὶ ἐζήτησε προσωρινὰ μέτρα κατ’ αὐτῶν, καὶ ἡ ἀπόφασις τοῦ Εἰρηνοδίκου ἐπεδίκασεν εἰς αὐτὸν τὰ προσωρινὰ μέτρα, καὶ διέταξε τὴν ἔξωσιν τῶν χωρικῶν. Ἀλλὰ μετ’ οὐ πολὺ ὁ Πάλλης, κατανοήσας ὅτι ἠδίκησε τοὺς χωρικούς, δι’ ἐπιστολῆς του ἐδήλωσε πρὸς αὐτοὺς, ὅτι παραιτεῖται παντὸς δικαιώματός του ἐκ τῆς ἀποφάσεως ταύτης, ἀναγνωρίζει τὴν κατοχὴν εἰς αὐτοὺς καὶ τὰ λοιπὰ δικαιώματά των, καὶ τοῦ λοιποῦ νὰ ἐξακολουθῶσιν ἔχοντες ὅ,τι καὶ πρότερον. Σᾶς ἀναγινώσκω ἐπίσημον ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον βεβαιοῖ τὸ περιεχόμενον τῆς ἐπιστολῆς του ταύτης (ἀναγινώσκει): «Πρὸς τοὺς κατοίκους τῶν χωρίων Βαθύ, Σαλοῦχο, Κιατίπι, Δράμεσι καὶ Σεραλῆ, καθ’ ὧν προεκλήθησαν τὰ προσωρινὰ μέτρα δι’ ἐμοῦ καὶ ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 676 ἐ. ἔ. ἀπόφασις τοῦ Εἰρηνοδίκου Θηβῶν. «Δηλῶ ὑμῖν διὰ τῆς παρούσης μου, ὅτι ἀπὸ σήμερον θεωρῶ τὰς ἀπαγορευτικὰς διατάξεις ὡς μὴ ὑπαρχούσας τῆς ὑπ’ ἀριθ. 676 ἐ. ἔ. ἀποφάσεως τοῦ Εἰρηνοδικείου Θηβῶν, ἑπομένως καὶ τὰς συνεπείας τῶν διατάξεων τούτων θεωρῶ ἐπίσης ὁμοίας, ὡς μὴ ὑπαρχούσας. Δύνασθε λοιπὸν νὰ προβῆτε εἰς τὴν καλλιέργειαν τῶν ἀγρῶν κατὰ τὰ ἀνέκαθεν παραδεδεγμένα, χωρὶς τοῦτο νὰ θεωρῶ ὡς διατάραξιν. «Ἐν Χαλκίδι τὴν 23 Ὀκτωβρίου 1889.

«Ὁ ἰδιοκτήτης

«ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΠΑΛΛΗΣ».

Μετὰ τὴν κοινοποίησιν τῆς ἐπιστολῆς ταύτης οἱ κάτοικοι ἐπελάβοντο τῶν ἔργων των, κατέλαβον τὰς οἰκίας των καὶ τὰ κτήματα, ὅτε ὁ Πάλλης, δὲν ἠξεύρω ποίας νέας συμβάσεις ἔκαμε, ποίους νέους δεσμοὺς μετ’ ἄλλων χωρικῶν συνῆψεν ἐκ Θηβῶν, καὶ ἐνῷ ὑπῆρχεν ἔφεσις τῆς ἀποφάσεως τοῦ Εἰρηνοδικείου ἐνώπιον τῶν Πρωτοδικῶν ὡς Ἐφετῶν, ἀνακαλεῖ τὴν ἐπιστολήν του, ἀρνούμενος τὴν γνησιότητα τῆς ὑπογραφῆς του· τὸ Δικαστήριον ὑπεχρέωσε τοὺς ἀντιδίκους νὰ ἀποδείξωσι τὴν γνησιότητα τῆς ὑπογραφῆς, καὶ οἱ χωρικοὶ ἀντὶ πάσης ἀποδείξεως ἐπήγαγον ὅρκον εἰς τὸν Πάλλην, ὁ ὁποῖος πολλοῦ γε καὶ δὴ νὰ δώσῃ τὸν ὅρκον. Ἐπειδὴ ὅμως ἔβλεπεν, ὅτι τρέχει κίνδυνον ἐκ τούτου, κατέφυγεν εἰς ἄλλα μέτρα· ἐμίσθωσε λοιπὸν τὰ κτήματα αὐτὰ εἰς χωρικούς, 15 τὸν ἀριθμὸν, οἱ ὁποῖοι διὰ τῆς βίας εἰσῆλθον εἰς τὰ χωρία ταῦτα. Ἀλλ’ ἀντέστησαν οἱ κάτοικοι τῶν χωρίων, καὶ διὰ νὰ εἰσέλθουν οἱ ἐνοικιασταί, ἔπρεπε νὰ μεσολαβήσῃ ἡ ἐξουσία. Καὶ δὴ διατάσσονται ὁ ἀνθυπομοίραρχος Ζυμβρακάκης μετ’ ἐφίππων χωροφυλάκων καὶ κλητήρων καὶ μετέβη εἰς τὰ χωρία, ὅπου εὑρίσκων τοὺς χωρικοὺς τοὺς συλλαμβάνει, τοὺς δέρει, τοὺς καταδιώκει καὶ τοὺς ἀποβάλλει τῶν κτημάτων των. Τὸ κακὸν τοῦτο συμβαίνει ἑκάστοτε, κύριε Πρόεδρε, ἐκ μέρους τῶν ἀρχῶν, αἵτινες ἐπεμβαίνουσιν εἰς ἰδιωτικὰς διαφορὰς, ὁτὲ μὲν ἐπὶ τῇ προφάσει, ὅτι συντρέχουσιν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν ἀποφάσεων, ὁτὲ δὲ, ὅτι παρεμβαίνουν πρὸς πρόληψιν ἐνδεχομένων συμπλοκῶν, ἐπεμβαίνουσαι οὕτω εἰς δικαιώματα ἰδιοκτησίας, πρὸ τῶν ὁποίων ὀφείλουσι σεβασμόν. Νομίζω, ὅτι πρέπει ἡ Κυβέρνησις ἅπαξ διὰ παντὸς νὰ λάβῃ γενικόν τι μέτρον ὄχι μόνον ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἀλλὰ ἐπὶ ἑκάστης ἰδιωτικῆς διαφορᾶς, ὥστε ὁσάκις ἡ ἐξουσία δὲν ζητῆται νομίμως, νὰ μὴ παρεμβαίνῃ. Παρακαλῶ λοιπὸν τοὺς κκ. Ὑπουργοὺς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν καὶ Ἐσωτερικῶν νὰ λάβωσι πληροφορίας, διατὶ ἐπενέβη ὁ ἀνθυπομοίραρχος μετὰ χωροφυλάκων, στρατιωτῶν, φυλάκων καὶ ἄλλων καὶ συνέπραξαν εἰς ἐγκλήματα κατὰ τῶν χωρικῶν, δείραντες κατοίκους τῶν χωρίων ἐκείνων, ἀπειλήσαντες γυναῖκας, φυλακίσαντες καὶ ἐκδιώξαντες αὐτοὺς ἐκ τῶν κτημάτων αὐτῶν, ἐφ’ ὧν ἔχουσι δικαιώματα πρὸ χρόνων πολλῶν καὶ ἐφ’ ὅσον ὁριστικαὶ τελεσίδικοι δικαστικαὶ ἀποφάσεις δὲν ἀποφανθῶσι τὸ ἐναντίον. Νὰ διατάξωσι δὲ τὴν στρατιωτικὴν δύναμιν νὰ ἀποχωρήσῃ τῶν μερῶν ἐκείνων, διότι ἄλλως οἱ χωρικοί, ὄντες εἰς θέσιν νὰ τοὺς ἐκδιώξωσι, θὰ τὸ πράξωσιν, ὁπότε δύνανται νὰ συμβῶσι συμπλοκαί, τὰς ὁποίας καθῆκον καὶ συμφέρον ἔχει ἡ Κυβέρνησις νὰ προλάβῃ. Τὸ τηλεγράφημα θέλει ἀναγνώσει ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Λεβίδης.

§4ΚΟΥΚΟΥΛΕΖΑΣ. Δὲν γνωρίζω, πόθεν λαμβάνει τὰς πληροφορίας ὁ ἔντιμος συνάδελφος, καὶ τίς ἔγραψε τὴν ἐπιστολὴν, ἧς ἐμνήσθη πρὸ ὀλίγου, ὅτι ἐγὼ συνεταιρίσθην μετὰ τοῦ κ. Πάλλη, καὶ ὅ,τι γίνεται ἐν τῷ τόπῳ ἐκείνῳ, γίνεται πρὸς χάριν μου. Τὸν διαβεβαιῶ, ὅτι οὐδεὶς σύνδεσμος ὑπάρχει μεταξὺ ἐμοῦ καὶ τοῦ κ. Πάλλη, κηρύττω δὲ ψεύστην καὶ συκοφάντην ἄτιμον, ἐὰν δὲν μοὶ ἀποδείξῃ, ὅτι ἐγὼ ἐνέχομαι εἰς τὴν ὑπόθεσιν ἐκείνην, ἔστω καὶ κατ’ ἐλάχιστον. Εἰς τὴν ὑπόθεσιν ἐκείνην, κύριε Πρόεδρε συνέβη τὸ ἑξῆς. Ὁ κ. Πάλλης ἐγένετο ἰδιοκτήτης κατὰ τὰ ⅔ τοῦ κτήματος Βαθὺ τοῦ δήμου Αὐλίδος. Οἱ χωρικοὶ τῶν χωρίων ἐκείνων, συνεταιρισθέντες καὶ συμπράττοντες μετ’ αὐτῶν....

§5ΤΙΝΕΣ. Μετὰ τίνων;

§6ΚΟΥΚΟΥΛΕΖΑΣ. Μετ’ αὐτῶν τῶν σήμερον συνηγορούντων.

§7Ι. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μετ’ ἐμοῦ;

§8ΚΟΥΚΟΥΛΕΖΑΣ. Μετ’ ἄλλων... συνεταιρισθέντες μετὰ τοῦ κ. Ζυγομαλᾶ,—περὶ τοῦ συνεταιρισμοῦ δὲ τούτου δύναμαι νὰ σᾶς φέρω ἐπίσημα συμβόλαια, καὶ θὰ τὸ πράξω αὔριον,—ζητοῦσι νὰ σφετερισθῶσι τὸ κτῆμα τοῦ κ. Πάλλη. Ὁ κ. Πάλλης ἐσχάτως ἐνοικίασεν εἰς πολλοὺς χωρικοὺς ἐκ τῶν πέριξ χωρίων τὰ κτήματα ἐκεῖνα πρὸς καλλιέργειαν, οἱ ὁποῖοι μετέβησαν καὶ ἐπελήφθησαν τῆς καλλιεργείας, ἀλλ’ οἱ κάτοικοι τοῦ Βαθὺ ἐπετέθησαν κατὰ τῶν χωρικῶν καὶ ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ συμπλοκὴ, τῆς ὁποίας τὰ ἀποτελέσματα θὰ ἦσαν λυπηρά. Ἀνεφέρθη ὁ κ. Πάλλης εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία διέταξε καὶ μετέβη ἐκεῖ στρατιωτικὴ δύναμις, ἡ ὁποία ἐτήρει τὴν τάξιν. Οὐδὲν ἐξ ὅσων ὁ κ. συνάδελφος ἐμνήσθη συνέβη, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ διατάξῃ ἀνάκρισιν, διότι θέλει ἀποδειχθῆ, ὅτι οὐδὲν καταθλιπτικὸν μέτρον μετεχειρίσθη ὁ ἀνθυπομοίραρχος κατὰ τῶν χωρικῶν ἐκείνων. Εἶναι λυπηρὸν κύριε Πρόεδρε, νὰ ἔρχωνται οἱ Κύριοι οὗτοι ἐδῶ, νὰ ζητῶσι νὰ ὑποστηρίξωσι τοὺς χωρικούς, οἱ ὁποῖοι ζητοῦσι νὰ ἁρπάσωσι κυριότητα κτήματος ἀνεγνωρισμένην. Τὸ κτῆμα τοῦτο κατεῖχεν ἡ Τράπεζα καὶ τὸ ἐνέμετο ἐπὶ τεσσαρακονταετίαν, τελευταῖον δὲ εἰσῆλθεν ὁ κ. Πάλλης καὶ τὸ ἠγόρασε παρὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Ἐὰν οἱ χωρικοὶ νομίζωσιν, ὅτι ἔχουσι δικαίωμα ἐπ’ αὐτοῦ, ἂς καταφύγωσιν εἰς τὸ Δικαστήριον. Πρὸ πολλοῦ, κ. Πρόεδρε, ὁ κ. Πάλλης ἠθέλησε νὰ ὑπάγῃ εἰς τὸ κτῆμα αὐτοῦ, καὶ τὸν ἐξεδίωξαν ἐκεῖθεν διὰ τῶν ὅπλων. Παρακαλῶ τοὺς κυρίους Ὑπουργοὺς νὰ διατάξωσι τὴν στρατιωτικὴν ἀρχὴν νὰ ὑποστηρίξῃ τὰ δίκαια τοῦ ἀνθρώπου τούτου, διότι, ἀφοῦ δὲν ὑπάρχει ἀσφάλεια ἰδιοκτησίας, θὰ ἐξαναγκασθῇ ἕκαστος νὰ ὑποστηρίξῃ τὸ δίκαιόν του διὰ τῶν ὅπλων καὶ θὰ τὸ κάμωμεν.

§9ΛΕΒΙΔΗΣ. Ἔχω εἰς χεῖράς μου τὸ τηλεγράφημα πάντων τῶν κατοίκων τῶν περὶ ὧν ὁ λόγος χωρίων τοῦ δήμου Αὐλίδος. Τὸ τηλεγράφημα τοῦτο ἀποτείνεται πρὸς τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς....

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς δὲν ἔλαβε.

§11ΛΕΒΙΔΗΣ. Τόσῳ τὸ χειρότερον διὰ τὴν τηλεγραφικὴν ὑπηρεσίαν...πρὸς τοὺς συμπολίτας μου κ. κ. Καλλιφρονᾶν, Γεωργαντᾶν, Ζυγομαλᾶν καὶ ἐμέ. Ἀλλὰ πρὶν ἢ ἀναγνώσω τὸ τηλεγράφημα, εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι ἡ ὑπόθεσις αὕτη δὲν ἔρχεται ἐνταῦθα πρώτην ταύτην φορὰν. Κατὰ τὸν Νοέμβριον τοῦ παρελθόντος ἔτους παρόμοια συνέβησαν ἐν τοῖς χωρίοις ἐκείνοις ἐκ μέρους χωροφυλάκων καὶ στρατιωτῶν, ἐπὶ τῇ ἐντολῇ καὶ τῇ εἰσηγήσει τοῦ κ. ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργοῦ. Τότε δὲ πρῶτος ἐγὼ ἐπηρώτησα ἐν τῇ Βουλῇ περὶ τῶν ἀκατονομάστων πράξεων τῶν ἐκεῖ στρατιωτικῶν ἀποσπασμάτων τῆς χωροφυλακῆς. Ὡς συνήθως, οἱ κύριοι Ὑπουργοὶ οὐδεμίαν ἀπάντησιν ἢ ἀκρόασιν ἔδιδον εἰς τὰς καταγγελίας, τὰς καὶ τότε συνεπείᾳ τηλεγραφημάτων ἐκ μέρους τῶν ἐκεῖ χωρικῶν γενομένας. Ἐπειδὴ δὲ ἔβλεπον, ὅτι οἱ κύριοι κύριοι Ὑπουργοὶ δὲν ἀπήντων, ἠναγκάσθην νὰ ὑπομνήσω τὴν ἐπερώτησίν μου, καὶ τότε ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ἔφερεν ἐνταῦθα ἔκθεσίν τινα τῆς Μοιραρχίας, ἥτις, ἐὰν καλῶς ἐνθυμῶμαι, ἠρνεῖτο, ὅτι ἡ χωροφυλακὴ ἐπενέβη εἰς τὴν δικαστικὴν αὐτὴν διαφορὰν καὶ ὅτι ἤθελε νὰ προσδώσῃ τὸ δίκαιον εἰς τὸν κ. Πάλλην. Τὰ ἔγγραφα ταῦτα δὲν ἠξεύρω τί γίνονται, ἀλλὰ βεβαίως ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ἐνθυμεῖται τὸ πρᾶγμα, δύναται δὲ νὰ εὕρῃ καὶ τὸν φάκελλον. Σημειώσατε δὲ, Κύριοι, ὅτι τὰς διαμαρτυρίας τῶν χωρικῶν τοῦ δήμου Αὐλίδος δὲν ὑπεστηρίξαμεν τότε μόνον Βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὁ ὑπουργικὸς τύπος. Καὶ θέλω παρακαλέσει ὑμᾶς νὰ ἀκούσητε, τί ἔγραφε κατὰ μῆνα Νοέμβριον π. ἔ. ὄργανον ὑπουργικὸν, ἐκθύμως ὑποστηρίζον τὰς ἰδέας τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ ὄργανον τοῦτο εἶναι ἡ «Παλιγγενεσία». Ἰδοὺ τί αὕτη ἔγραφε κατὰ τὸν Νοέμβριον τοῦ 1889 ἔτους (ἀναγινώσκει): «Ἐφιστῶμεν τὴν σύντονον προσοχὴν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν καὶ τῆς Μοιραρχίας Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας ἐπὶ τοῦ ἀκολούθου τηλεγραφήματος τῶν χωρικῶν Βαθέος τῆς Αὐλίδος. Ὁ κ. Πάλλης καὶ πρό τινος ἔγεινεν αἴτιος συμφορᾶς εἰς ἀτυχῆ χωρικὸν οἰκογενειάρχην ἐν ἄλλῳ χωρίῳ, καὶ ἤδη ἀπειλοῦνται φόνοι, ὡς ἐκ τοῦ παραφόρου χαρακτῆρος τοῦ ἀντιδίκου τῶν χωρικῶν καὶ τῆς ὡς μὴ ὤφειλε ὑποστηρίξεως αὐτοῦ ὑπὸ τῆς χωροφυλακῆς, ἥτις, καὶ πάλιν ἀναγκαζόμεθα νὰ διακηρύξωμεν, ὅτι οὐδὲν δικαίωμα ἔχει ν’ ἀναμιγνύηται ὁπωσδήποτε εἰς τὰς δικαστικὰς διαφορὰς τῶν πολιτῶν. Ὁ κ. Πάλλης καὶ οἱ χωρικοὶ ἔχουσιν ἐκκρεμεῖς διαφορὰς ἐνώπιον τῶν Δικαστηρίων, ταῦτα καὶ μόνα δικαιοῦνται ν’ ἀποφανθῶσι περὶ τοῦ δικαίου· ὅταν ἐκδοθῇ ἀπόφασις ὁριστικὴ καὶ τελεσίδικος, θὰ γίνῃ σεβαστὴ εἰς ἀμφότερα τὰ μέρη. Πᾶσα ἀνάμιξις τῶν στρατιωτικῶν ἀρχῶν καὶ ὑποστήριξις φυλάκων ἰδιωτικῶν καὶ φυγοδίκων εἶναι παράνομος καὶ ἀντισυνταγματική, συμφορὰς ἀνεπανορθώτους μόνον θὰ προκαλέσῃ. Οἱ χωρικοὶ δικαιοῦνται νὰ ὑποστηρίξωσι τὰ δίκαιά των διὰ παντὸς νομίμου μέσου καὶ κρατήσωσι τὴν κατοχήν των, ἣν διὰ τόσῳ βαρβάρων καὶ ἐκνόμων μέσων προσπαθεῖ νὰ τοῖς ἀφαιρέσῃ ὁ ἀντίδικός των.» Ὥστε νομίζω, ὅτι ὁ συμπολίτης μου ἐκ Θηβῶν καὶ βουλευτὴς κ. Κουκούλεζας δὲν εἶχε δίκαιον, λέγων ὅτι ἄλλοι εἰσὶν οἱ ὑποστηρίζοντες καὶ γεννῶντες αὐτὰ τὰ ζητήματα, ἀφοῦ αὐτὰ τὰ ζητήματα ὑποστηρίζει καὶ αὐτὸς ὁ ὑπουργικὸς τύπος· καὶ ποῖος τύπος; Ὁ σφοδρότερον ἀντιπροσωπεύων τὰς ἰδέας τῆς Κυβερνήσεως, ὅστις καὶ συνιστᾷ τῇ Κυβερνήσει νὰ εἰσέλθῃ τέλος πάντων εἰς τὴν εὐθεῖαν ὁδὸν, ἂν οὐχὶ ὡς πρὸς ἄλλα θέματα, ἀλλὰ τοὐλάχιστον ὡς πρὸς τὰ ζητήματα τῶν ἰδιωτικῶν δικαστικῶν διενέξεων.

§12ΨΥΛΛΑΣ. Δὲν γνωρίζετε τίς ὁ συντάξας;

§13ΛΕΒΙΔΗΣ. Ἐγὼ γνωρίζω, ὅτι τὴν «Παλιγγενεσίαν» γράφει ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν καὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ καὶ Πρωθυπουργός. Ἰδοὺ δὲ καὶ τὸ τηλεγράφημα, ὅπερ ἡ «Παλιγγενεσία» ἐδημοσίευσε τότε, ἀποταθὲν πρὸς αὐτὴν (ἀναγινώσκει.): «Σύνταξιν «Παλιγγενεσίας» Ἀθήνας. «Πάλλης ἐπεχείρησε σήμερον ἐκδιῶξαι δι’ εἴκοσι φυλάκων, ἐν οἷς καὶ φυγόδικοι, ποίμνιά μας καὶ κτήνη μας ἐξ ἐνοικιασθέντος μεριδίου Ἀλκιβιάδου Λιάμπεη· ἐπυροβόλησαν ποιμένας μας, ἐκτύπησαν καὶ ὕβρισαν γυναῖκας διὰ βαναύσων φράσεων. Ἐπίκειται κίνδυνος αἱματηρῶν συγκρούσεων. Ὑψώσατε φωνήν. Στρατιωτικὴ δύναμις ἀκολουθεῖ φύλακας.» Λοιπὸν ἡ «Παλιγγενεσία» κατὰ τὸν Νοέμβριον τοῦ ἔτους 1889 ἐδημοσίευσε τὸ τηλεγράφημα τοῦτο, καὶ αὐτὴ ἡ ἰδία ἐβεβαίου, ὅτι ὁ Πάλλης ἐπὶ κεφαλῆς τῶν φυλάκων αὑτοῦ, συμπράκτορας ἔχων φυγοδίκους καὶ τὴν στρατιωτικὴν δύναμιν, ἠξίου νὰ κατανείμῃ εἰς ἑαυτὸν τὴν κατοχὴν ἀμφισβητουμένων κτημάτων. Μήπως νομίζητε, ὅτι ταῦτα ἐλησμονήθησαν ἐντὸς τοσοῦτον ὀλίγου χρόνου, ὥστε νὰ λέγητε, ὅτι ἄλλοι ὑποκρύπτονται ὑπὸ πάσας αὐτὰς τὰς ἀμφισβητήσεις καὶ ὑπὸ ὅλα αὐτὰ τὰ δικαιώματα τῶν χωρικῶν πέντε ὅλων χωρίων τοῦ δήμου Αὐλίδος; Βλέπετε λοιπὸν, ὅτι τὸ ζήτημα δὲν εἶναι νέον, εἶναι παλαιόν. Ἔκτοτε ἡ στρατιωτικὴ ἀρχὴ, συμπράκτορας ἔχουσα τοὺς χωροφύλακας καὶ τοὺς φύλακας τοῦ Πάλλη, καὶ τοὺς φυγοδίκους, κατὰ τὴν βεβαίωσιν αὐτῆς τῆς «Παλιγγενεσίας», ἐκακούργει, ἔκτοτε, λέγω, τὰ πράγματα ἔλαβον τοιαύτας παρανόμους διαστάσεις. Καὶ ἐνῷ ἐξηκολούθει ἐκεῖ ἡ στρατιωτικὴ βία καὶ ἐπέμβασις, χθὲς ἔλαβον οἱ ἐξ Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας Βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς καὶ ὁ Ἡγέτης τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἐγὼ τὸ τηλεγράφημα, ὅπερ ἀμέσως θέλω ἀναγνώσει. Ἀλλὰ σημειώσατε, ὅτι ἡ «Παλιγγενεσία» ἐξακολουθεῖ τὴν ἐργασίαν αὐτῆς, καὶ πάλιν καθιστῶσα προσεκτικοὺς τοὺς Ὑπουργοὺς ἐπὶ τῶν νέων ἐκεῖ συμβάντων, καὶ ἐν τῷ φύλλῳ τῆς χθὲς γράφουσα (ἀναγινώσκει): «Παράπονα χωρικῶν. Ἐστάλη καὶ πρὸς ἡμᾶς τὸ ἑπόμενον τηλεγράφημα, ἐφ’ οὗ συνιστῶμεν τὴν δέουσαν μέριμναν τῶν ἀρχῶν πρὸς πρόληψιν σκηνῶν δυσαρέστων. Ἑτέρωθεν δὲ πληροφορούμεθα, ὅτι, ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὸ ἐκκρεμὲς ζήτημα τῆς κατοχῆς τῶν ἐπιδίκων εἰς τὸ μέρος ἐκεῖνο γαιῶν μεταξὺ Φ. Πάλλη καὶ χωρικῶν, ἐξεδόθη ἐσχάτως δικαιοτάτη ἀπόφασις, ἐπιβάλλουσα ὅρκον εἰς τὸν κ. Φ. Πάλην, ὅστις δὲν ἔχει ἢ νὰ ὁρκισθῇ, διὰ νὰ λήξῃ πᾶσα περαιτέρω διαφορά. Πάντα τὰ ἄλλα μέτρα εἶναι ἐντελῶς περιττὰ καὶ ἀνωφελῆ, καὶ μόνον σκάνδαλα δύνανται νὰ προκαλῶσιν, ἀφοῦ περιπλέον διὰ νομίμου ἀγορᾶς οἱ χωρικοὶ ἐγένοντο ἐπὶ μεγάλου μέρους γαιῶν καὶ συνιδιοκτῆται ἐξ ἀδιαιρέτου τῶν παρ’ αὐτῶν κατεχομένων ἀγρῶν.» Καὶ παρακατιὸν δημοσιεύσει ἡ αὐτὴ πάντοτε «Παλιγγενεσία» τηλεγράφημα ἐκ Χαλκίδος πρὸς τὴν σύνταξιν αὐτῆς, ἔχον οὕτως (ἀναγινώσκει): «Ἐκ Χαλκίδος, τῇ 7 Μαρτίου 1890. «Σύνταξιν Παλιγγενεσίας» Ἀθήνας. «Ἀνθυπομοίραρχος Ζυμβρακάκης μετὰ ἐφίππων μεταβὰς χθὲς Δρίτζα–Μπράτσα προτρέπει συμβληθέντας χωρικοὺς μετὰ Πάλλη, ἵνα μεταβῶσιν εἰς Καπανδρίτι καὶ ὀργώσωσι, χωρὶς παράπαν νὰ δειλιῶσι, ἀφοῦ θὰ παρευρίσκεται, συνδιασκεδάζει δὲ πρὸς τοῦτο μετὰ χωρικῶν ἐφ’ ὅλης νυκτός· χθὲς προτρέπων, ἐνθαῤῥύνων διῆλθεν ἐκ Καπανδριτίου, ἔνθα ἐναντίως ἐκτύπησε χωρικοὺς ἐργαζομένους, ἀπειλεῖ σύλληψιν χωρικῶν. Πάλλης μετὰ πεζῶν μετέβη σήμερον Καπανδρίτιον· προμηνύονται παρανομίαι· χωρικοὶ μετὰ γυναικῶν καλλιεργοῦσι. Χρῆστος Παπαμιχαήλ.» Ὥστε, Κύριοι, οὐδεμία ὑπάρχει ἀμφιβολία, χωρὶς ἐγὼ νὰ θέλω νὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα κατ’ οὐσίαν, οὐδεμία, λέγω, ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι εἶναι παράνομος ἡ τοιαύτη ἐνέργεια τῆς στρατιωτικῆς ἀρχῆς, ἐμπνεομένης ἐκ τοῦ Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἐὰν ἐρωτήσητε οἱονδήποτε πολίτην, οἱονδήποτε ἄνθρωπον, καὶ τὸν ἁπλούστατον ἀκόμη, θέλει εἴπει ὑμῖν, ὅτι ἡ στρατιωτικὴ ἀρχὴ οὐδὲν δικαίωμα ἔχει νὰ ἐπεμβαίνῃ εἰς ἰδιωτικὰς διενέξεις καὶ ἰδιωτικὰς διαφοράς. Ἐὰν ὁ κ. Πάλλης ἀξιοῖ δικαιώματα, ἐὰν νομίζῃ, ὅτι διαταράσσεται ἡ κατοχὴ αὐτοῦ, ἡ Πολιτεία ἐφρόντισε νὰ ἔχῃ Εἰρηνοδίκας, τεταγμένους εἰς πολὺ συντόμους ἀποστάσεις, εἰς οὓς ὁ κ. Πάλλης ἐδύνατο νὰ καταφύγῃ. Καὶ ἐὰν οἱ Εἰρηνοδίκαι ἐξέδιδον ἀπόφασιν, καὶ μετὰ τὴν ἀπόφασιν αὐτῶν ἠπειλοῦντο συγκρούσεις, τότε ἦτο δεύτερον ζήτημα, τίνι τρόπῳ ἤθελε προλάβει τὰς συγκρούσεις ἡ στρατιωτικὴ ἀρχὴ, ἡ ἐκτελεστικὴ δηλονότι ἐξουσία. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ταῦτα δὲν εἶχον οὕτως, ἡ ἐπέμβασις στρατιωτικῆς δυνάμεως εἶναι παράνομος, ἡ ἐπέμβασις στρατιωτικῆς δυνάμεως γίνεται ἐκεῖ ἴσως διότι ὁ κ. Πάλλης συμπαθεῖ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὡς κομματάρχης αὐτοῦ, ἴσως διότι εἶναί τις ἐν Θήβαις, ἔχων ἀντίθετα συμφέροντα πρὸς τοὺς χωρικούς. Βεβαίως ἡ πρᾶξις αὕτη εἶναι παράνομος. Μόνον ὁ κ. Πρωθυπουργὸς καὶ ὁ Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν εἶχον πέρυσιν ἐναντίαν γνώμην περὶ τούτου. Καὶ βεβαίως, ἐὰν δὲν ἀκούωμεν αὐτοὺς, ἐννοοῦμεν ὅμως, ὅτι ἔχουσι καὶ ἐφέτος τὴν αὐτὴν ἐναντίαν γνώμην πρὸς ἡμᾶς καὶ πρὸς πάντας τοὺς πολίτας Ἕλληνας. Ἡ τοιαύτη πολιτεία τῆς παρούσης Κυβερνήσεως δὲν εἶναι μόνον ἐν τῷ ζητήματι τοῦ δήμου Αὐλίδος. Ἐνθυμεῖσθε τὰς μακρὰς ἐκείνας ἐπερωτήσεις ἐν τῇ Βουλῇ καθ’ ὅλην τὴν προπαρελθοῦσαν Σύνοδον περὶ τοῦ ἐκκρεμοῦς ἔτι ζητήματος τῆς Κωπαΐδος. Μήπως καὶ ἐκεῖ δὲν ἔστειλε χωροφύλακας ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐκ συνεννοήσεως πρὸς τὸν Πρωθυπουργὸν, ἵνα παραδώσωσι τὴν κατοχὴν ἀμφισβητουμένων γαιῶν εἰς τὴν Ἑταιρίαν, ἐναντίον τῶν χωρικῶν, ὧν τὰ δικαιώματά εἰσιν ἀναμφισβήτητα; Ἐμοῦ εἰσηγουμένου, μακραὶ ἐπερωτήσεις δὲν ἔλαβον χώραν ἐνταῦθα, ὑποστηριχθεῖσαι καὶ παρὰ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων μου, τῶν Βουλευτῶν Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας, τῶν ἐν τῇ Ἀντιπολιτεύσει εὑρισκομένων, καὶ παρὰ τοῦ ἡγέτου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ παρὰ τοῦ ἐκ Μεσσηνίας βουλευτοῦ κ. Σωτηροπούλου; Παρ’ ἐμοῦ δὲν ἀνεπτύχθησαν ἐνταῦθα τὰ δικαιώματα τῶν περὶ τὴν Κωπαΐδα χωρικῶν; Δὲν ἀπεδείχθη, ὅτι ἡ Ἑταιρία Κωπαΐδος αὐθαιρέτως καὶ παρανόμως κατέλαβε γαίας, ἐναντίον ἀποφάσεων δικαστικῶν, γαίας, περὶ ὧν ὑπῆρχεν ἀμφισβήτησις ἀκόμη ἐνώπιον τῶν Δικαστηρίων, καὶ κατέλαβε ταύτας συμπραττούσης τῆς Κυβερνήσεως διὰ τῆς στρατιωτικῆς ἐκεῖ ἀρχῆς; Ὥστε ἡ πολιτεία τῆς παρούσης Κυβερνήσεως ἐν τοῖς ζητήμασι τούτοις εἶναι ἀδιάκοπος καὶ ὁμοιόμορφος καὶ συνεχής. Ἐνδιαφέρονται οἱ φίλοι αὐτῆς, ἵνα καταλάβωσι τὰς περὶ τὴν Κωπαΐδα γαίας; Ἐνδιαφέρονται οἱ φίλοι αὐτῆς, ἵνα καταλάβωσι πέντε χωρία τοῦ δήμου Αὐλίδος; Ἡ Κυβέρνησις παντάπασι δὲν διστάζει νὰ στείλῃ ἀνὰ ἕνα ἀνθυπομοίραρχον εἰς πάντα ταῦτα τὰ μέρη, συνοδευόμενον ὑπὸ εἰκοσάδος ἢ τριακοντάδος ἐφίππων χωροφυλάκων, νὰ δώσῃ εἰς αὐτὸν ὁδηγίας, ἐὰν τυχὸν ἡ στρατιωτικὴ αὕτη δύναμις ἦναι ἀνεπαρκής, ἵνα καταβάλῃ τοὺς χωρικούς, νὰ συναιτερισθῇ καὶ συμπράξῃ μετὰ φυγοδίκων. Τὰ λέγει ἡ «Παλιγγενεσία» ταῦτα, ἡ φίλη τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ. Τὰ λέγει ἡ «Παλιγγενεσία», ἡ παρ’ αὐτοῦ συντασσομένη. Παντάπασι δὲν δυσκολεύεται ἡ Κυβέρνησις καὶ τοιαύτας ὁδηγίας νὰ δώσῃ. Καὶ μήπως, Κύριοι, εἶναι ταῦτα μόνα; Ἐν τῷ δήμῳ Μαραθῶνος πέρυσι δὲν εἴδομεν παρέμβασιν ὁμοίαν; δὲν εἴδομεν τὸν κ. Πρωθυπουργὸν καὶ τὸν κ. ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργὸν, τὸν ὀφείλοντα χάριτας ἐκλογικὰς πρός τινα πρώην Δήμαρχον Ἀθηναίων καὶ κτηματίαν ἐν Κιούρκα τοῦ Μαραθῶνος, στέλλοντας ἐκεῖ ὁλοκλήρους ἐνωμοτίας ἐφίππων χωροφυλάκων, οἵτινες ἔδερον καὶ ἐξυλοκόπουν τὰς γυναῖκας καὶ τὰ παιδία τοῦ χωρίου Κιούρκα, ἵνα παραδοθῶσι βίᾳ καὶ ἁρπαγῇ κτήματα εἰς τὸν κ. Σοῦτσον; Ἐγὼ, εὑρισκόμενος ἐν Κηφισσίᾳ, εἶδον δίκην βανδάλων τοὺς χωροφύλακας εἰσερχομένους εἰς τὸ χωρίον καὶ σύροντας ὄπισθεν αὐτῶν χωρικοὺς, ἵνα ἐγκλείσωσιν αὐτοὺς εἰς τὰ μπουντρούμια τῆς Μοιραρχίας. Εἴτε προέκειτο νὰ συντρέξωσι τὴν Ἑταιρίαν τῆς Κωπαΐδος, πρὸς ἣν συνδέονται δι’ ἐκθέσμων δεσμῶν, εἴτε προέκειτο νὰ συντρέξωσι καὶ ὁ κ. Πρωθυπουργὸς καὶ ὁ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργὸς τὸν κ. Πάλλην, εἴτε πρόκειται ὁ κ. ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργὸς ν’ ἀποδείξῃ τὴν εὐγνωμοσύνην αὐτοῦ πρὸς τὸν συντρέξαντα αὐτὸν κατὰ τὰς ἐκλογὰς πρώην δήμαρχον Ἀθηναίων κ. Σοῦτσον, δὲν δυσκολεύεται νὰ πράττῃ αὐτὰ, ἅπερ διέπραξεν ἀλλαχοῦ καὶ χθὲς ἀκόμη ἐν τῷ δήμῳ Αὐλίδος. Θέλω παρακαλέσει ὑμᾶς ν’ ἀκούσητε τὸ τηλεγράφημα, τὸ ὑπογεγραμμένον ὑπὸ τῶν πέντε χωρίων τοῦ δήμου Αὐλίδος, ἵνα μοὶ εἴπητε, ἐὰν ζῶμεν ἐν πεπολιτισμένῃ πολιτείᾳ, ἥτις ἐν τῷ καταστατικῷ αὐτῆς χάρτῃ ἀνέγραψε τὸ δικαίωμα τῆς προσωπικῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς διακρίσεως τῶν ἐξουσιῶν (ἀναγινώσκει): «Ἐκ Χαλκίδος, 8 Μαρτίου «Ἀρχηγὸν Ἀντιπολιτεύσεως, Πρόεδρον Βουλῆς καὶ βουλευτὰς Ἀττικῆς Καλλιφρονᾶν γέροντα, Λεβίδην, Γεωργαντᾶν, Ζυγομαλᾶν Ἀθήνας «Μεταξὺ Πάλλη καὶ χωρικῶν Βαθὺ Αὐλίδος ὑπάρχει δικαστικὴ διαφορὰ ἐπὶ πραγματικῶν δικαιωμάτων ἐπὶ μεγάλου κτήματος Βαθύ, τοῦ Πάλλη ἀμφισβητοῦντος ἐμφυτευτικὰ δικαιώματα χωρικῶν, ἀνεγνωρισμένα καὶ παρὰ Δικαστηρίων. Πρὸς δὲ χωρικοὶ ἠγόρασαν καὶ κυριότητα ἑνὸς τρίτου ἀδιαιρέτως ἐφ’ ὁλοκλήρου κτήματος παρὰ χήρας Λιάμπεη. Πάλλης, συνεννοηθεὶς μετὰ ὑπουργικοῦ βουλευτοῦ Κουκούλεζα, (περὶ τούτου βεβαίως ἐγὼ δὲν δύναμαι νὰ βεβαιώσω τίποτε, ἀναγινώσκω μόνον ὅσα εἶναι γεγραμμένα) ἐβουλήθησαν καταπατήσωσι δικαιώματα χωρικῶν κοινοτήτων Βαθύ, Σαλοῦχο, Κιατίπι, Δράμεσι, Γεραλί. Πρὸς τοῦτο μετεκάλεσαν ἀνθυπομοίραρχον Ζυμβρακάκην μετὰ ἐφίππων χωροφυλάκων, τῶν ὁποίων ἐπὶ κεφαλῆς ἦτο Πάλλης μετὰ φυλάκων, ἐπετέθησαν κατὰ χωρικῶν ἐν Καπανδρίτι καλλιεργούντων, πολλοὺς ἔδειραν ἀνηλεῶς, περὶ τοὺς δέκα χωρικοὺς συνέλαβε καὶ ἔδεσε καὶ διατηρεῖ δεδεμένους καὶ φυλακισμένους, γυναῖκας βοηθούσας καλλιεργοῦντας συζύγους των καταδιώκοντες ἔφιπποι μετὰ ἰδίου Ζυμβρακάκη, κατεπλάκωσαν δι’ ἀφηνιασμένων ἵππων καὶ ἔδερον διὰ βουνεύρου, ἐξ ὧν πολλαὶ ἔγγυοι διατρέχουσιν ἔσχατον κίνδυνον. Ἴδιος Ζυμβρακάκης ἔλυσε βόας ἐξ ἀρότρων καὶ ἔκαυσε θριαμβευτικῶς ἄροτρα. Εἰσῆλθεν εἰς καλύβας χωρικῶν, προσωρινὴν αὐτῶν διαμονὴν ἐν τῇ ἄνω θέσει, ἐξηνάγκασεν αὐτοὺς ν’ ἀπέλθωσι, ἀπειλῶν ἐμπρησμὸν καλυβῶν· ἐν γένει ἠπείλει καταστροφὴν, ἐὰν δὲν ἐξαφανισθῶσιν ἐκεῖθεν. Ἕνεκα τούτου ἐγκατέλιπον ἰδιοκτησίαν των, ἄροτρα καὶ λοιπὰ πράγματα, καὶ ἐπέστρεψαν εἰς χωρία των, ὑποστάντες ζημίας μεγίστας. «Ἔφερε ξένους χωρικοὺς καὶ δὴ καὶ τὰ ἄροτρα αὐτοῦ τοῦ Κουκούλεζα, καὶ ἐκαλλιέργουν, ἐνθαῤῥύνων αὐτοὺς διὰ τῆς σπάθης τοῦ Ζυμβρακάκη. Ἐρωτῶσιν ἐν δικαίᾳ ἀγανακτήσει χωρικοί: ὑπάρχει δικαιοσύνη, νόμος, Κράτος, Βασιλεύς, Βουλή, Κυβέρνησις; ἢ μόνον Πάλλης; Ὑψώσατε φωνὴν καὶ σώσατε καταπατούμενα δίκαια πτωχῶν χωρικῶν. Κάτοικοι ἄνω Κοινοτήτων. «Ὑστερόγραφον. Ἐν παρόδῳ προσθέτομεν, ὅτι κατὰ διαταγὴν ἀρχηγοῦ Πάλλη ἀνθυπομοίραρχος Ζυμβρακάκης θριαμβευτικῶς, ὡς ἄλλος Ῥωμαῖος στρατηγὸς νικητὴς, ἐφώνει: ποῦ εἶναι ὁ Δήμαρχος, ὁ Παππᾶς, ὁ Πάγκαλος, ἵνα μάθωσι, τί ἐστὶ Ζυμβρακάκης!» Βλέπετε, Κύριοι, ὅτι τὸ πρᾶγμα εἶναι ἀρκούντως σπουδαῖον, βλέπετε, ὅτι ἀξιωματικὸς τῆς χωροφυλακῆς οὐχὶ πρώτην φορὰν διαπράττει παρόμοια πράγματα. Μεταβαίνει ἐκεῖ καὶ μετασχηματίζεται εἰς δικαστήν· βλέπετε, ὅτι δέρει γυναῖκας, ὅτι καίει τὰ ἄροτρα τῶν χωρικῶν! Καὶ βεβαίως κακῶς εἶπον, ὅτι μεταβάλλεται εἰς δικαστήν. Μεταβάλλεται εἰς ἀρχιληστὴν, μεταβάλλεται εἰς ἄγριον κατακτητὴν, ὅμοιος οὗτινος δὲν ὑπάρχει σήμερον πλέον ἐν τῷ πεπολιτισμένῳ κόσμῳ. Καὶ ταῦτα πάντα, Κύριοι, διότι ὁ κύριος αὐτὸς ἀξιωματικὸς καὶ οἱ αὐτὸν συνοδεύοντες χωροφύλακες, καὶ ἐκεῖνοι, ὑφ’ ὧν τὰς ἐμπνεύσεις ὁ κύριος αὐτὸς ἐνεργεῖ, ἔχουσι πεποίθησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ἐντὸς ὀλίγου θέλει ἀνέλθει τὸ βῆμα καὶ ὡς ἄλλος συνήγορος κατηγορουμένων θέλει ἀναλάβει τὴν ὑπεράσπισιν αὐτῶν. Πέρυσι καὶ ἄλλοι συνάδελφοι καὶ ἐγὼ δὲν ἐφέρομεν ἐνταῦθα ἐπερωτήσεις καὶ περὶ αὐτοῦ τούτου τοῦ ἀξιωματικοῦ καὶ περὶ ἄλλων ἀξιωματικῶν τῆς χωροφυλακῆς, οἵτινες μετέβησαν, τινὲς μὲν ἀλλαχοῦ, ἄλλοι δὲ εἰς τὸ χωρίον Κουκουβάουνες τῆς Ἀττικῆς, τὸ ¾ τῆς ὥρας ἀπέχον τῶν Ἀθηνῶν, καὶ ἐκεῖ ἐκρέμασαν ἀνάποδα ἀνθρώπους ἀπὸ τὰ πάτερα τῶν οἰκιῶν, καὶ ἤναψαν ἄχυρα κάτωθεν τῆς ῥινὸς αὐτῶν; Διατί; Ἵνα παραδώσωσιν αὐτοῖς φυγόδικον, ὃν οὗτοι δῆθεν ἔκρυπτον. Κατόπιν ἐξεδόθη βούλευμα, δι’ οὗ ὁ φυγόδικος οὗτος ἀπηλλάγη πάσης κατηγορίας, διότι δὲν ἦτο ἔνοχος τῆς ἀποδοθείσης αὐτῷ πράξεως. Ἐὰν θελήσωμεν ν’ ἀναπολήσωμεν ὅλα τὰ ἄθλα τῶν χωροφυλάκων, εἴτε ἐν τῇ Ἀττικῇ, εἴτε ἀλλαχοῦ, βεβαίως δὲν θέλουσιν ἐξαρκέσει πολλαὶ συνεδριάσεις. Ἀλλὰ τί πταίουσιν οἱ ἄγριοι αὐτοὶ ἄνθρωποι, οἱ χωροφύλακες, οἱ ἄξεστοι, οἱ ἐκ παραδόσεως οὕτω πῶς ἐννοοῦντες τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου, καίτοι ὑπάρχουσι καὶ ἐξαιρέσεις, ὅταν εὑρίσκωσι προστασίαν καὶ καταφυγὴν εἰς τοὺς κυρίους Ὑπουργούς; Δὲν εὗρον ὁ Παπαῤῥώδης καὶ ὁ Λεμπεσόπουλος καὶ ἄλλοι ἐνωμοτάρχαι καταφυγὴν παρὰ τῷ κ. Πρωθυπουργῷ διὰ τὸ γνωστὸν ἐκεῖνο ἐπεισόδιον; Δὲν εὗρον αὐτοὶ οἱ ἴδιοι ὑπαξιωματικοί, οἵτινες εἶναι βέβαιον καὶ ἀποδεδειγμένον, ὅτι ἔδειραν τὸν δικαστὴν ἐκεῖνον ἐν Χαλκίδι, τὸν καταδικάσαντα αὐτοὺς, τὴν αὐτὴν καταφυγήν; Διὰ τοῦτο ἐγὼ ἐντελῶς διαφωνῶ πρὸς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ἐξ Ἀρκαδίας, ὅστις ἀνηνέχθη πρὸς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς καὶ ἐζήτησε νὰ λάβωσι τὰ δέοντα μέτρα κατὰ τῶν ἐκεῖ χωροφυλάκων καὶ ἀξιωματικῶν. Ἐγὼ δὲν ζητῶ τοιοῦτόν τι, διότι εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ ὁ ἀξιωματικὸς καὶ οἱ χωροφύλακες καὶ οἱ φύλακες καὶ οἱ φυγόδικοι, οἱ συμπράττοντες μετὰ τῆς χωροφυλακῆς ἐκεῖ, ἐνεργοῦσι πάντα ταῦτα ἢ κατ’ ἐντολὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἢ γινώσκοντες ὅτι ἀνέχεται τὴν τοιαύτην αὐτῶν ἐνέργειαν ὁ Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν. Εἰμὶ περίεργος νὰ ἴδω μὲ ποῖον πρόσωπον θέλει παρουσιασθῆ εἰς τὰς μελλούσας ἐκλογὰς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἴτε εἰς τὴν ἐπαρχίαν Ἀττικῆς, εἴτε εἰς τὴν ἰδιαιτέραν αὐτοῦ ἐπαρχίαν, εἴτε εἰς τὴν ἐπαρχίαν Λεβαδείας, εἴτε εἰς τὴν ἐπαρχίαν Θηβῶν καὶ Αἰγίνης, ὅταν πανταχοῦ καὶ ἐν παντὶ κέντρῳ ἦναι βέβαιον, ὅτι, ἐνῷ εἶναι εἰς τὰς χεῖρας αὐτοῦ νὰ ἐκτελῇ τὰ τοῦ νόμου, ἔχει ἀντιπροσώπους αὐτοῦ χωροφύλακας, συμπράττοντας μετὰ φυγοδίκων καὶ τοιαῦτα κακουργοῦντας κατά τε τῶν συμπολιτῶν ἡμῶν καὶ τῆς περιουσίας αὐτῶν.

§14Ι. ΓΕΩΡΓΑΝΤΑΣ. Εἶμαι ἠναγκασμένος καὶ ἐγὼ νὰ εἴπω δύο λέξεις, διότι καὶ πρὸς ἐμὲ ἀπευθύνεται τὸ τηλεγράφημα τοῦτο. Βεβαίως δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὴν οὐσίαν τῆς δικαστικῆς διαφορᾶς, διότι καὶ ἁρμοδιότητα δὲν ἔχομεν πρὸς τοῦτο, ἀλλὰ καὶ διότι ἀγνοοῦμεν τὴν ἀκρίβειαν τῶν πραγμάτων. Ἀλλ’ ἐνταῦθα καταγγέλλονται ὡρισμένα γεγονότα καὶ ὡρισμέναι πράξεις, καταγγέλλεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἐπὶ διαφορᾶς δικαστικῆς ἀπέστειλε στρατιωτικὴν δύναμιν, ὅπως κανονίσῃ ταύτην, ὅτι ἐν τῷ κανονισμῷ τούτῳ ἐπῆλθον βαιοπραγίαι καὶ ἄλλαι πράξεις ἀξιόποινοι ἐκ μέρους τῆς στρατιωτικῆς δυνάμεως. Ἑπομένως ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει πρῶτον νὰ χορηγήσῃ ἀμέσως πληροφορίας, ἐὰν ἔχῃ γνῶσιν τῶν λαβόντων χώραν, ἐὰν δὲ, ὅπως πιθανὸν, ἀπαντήσῃ ὅτι ἀγνοεῖ τὰ καταγγελλόμενα, νὰ διατάξῃ αὐθωρεὶ ἀνακρίσεις, ὅπως ἐξακριβωθῇ δυνάμει τίνος ἐντολῆς μετέβη ἡ στρατιωτικὴ δύναμις καὶ ἐξετέλεσε τὰς καταγγελλομένας πράξεις, ἐὰν αὗται ὦσιν ἀληθεῖς. Ἑπομένως ἐπερωτῶ τὴν Κυβέρνησιν ὡρισμένως, ἔδωκεν αὕτη ἐντολὴν πρὸς τὴν στρατιωτικὴν δύναμιν νὰ μεταβῇ ἐκεῖ καὶ διὰ τῶν ὅπλων κανονίσῃ τὴν δικαστικὴν διαφοράν; ἐξετελέσθησαν αἱ πράξεις αἱ ἀξιόποινοι, αἱ καταγγελλόμεναι διὰ τοῦ τηλεγραφήματος; Ἐπὶ τούτου παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ δώσῃ τὰς ἀπαιτουμένας πληροφορίας, ἐὰν δὲ δὲν ἔχῃ τοιαύτας, νὰ διατάξῃ ἀνακρίσεις καὶ ἐν μιᾷ τῶν προσεχῶν συνεδριάσεων νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν.

§15ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). (Ὅρα Παράρτημα).

§16ΡΑΛΛΗΣ. Τὰ ἀναγνωσθέντα ἔγγραφα δὲν ἀρκοῦσιν, ἐλλείπει ἀκριβῶς τὸ οὐσιωδέστερον· διότι δὲν ἔχομεν πλέον καταγγελίαν ἐκ μέρους τῶν παθόντων, ἔχομεν καταγγελίαν ἐκ μέρους τῶν Ἀρχῶν. Τί δ’ ὤφειλεν ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νὰ πράξῃ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν; Ἡ πρώτη διαταγή, ἥτις ὤφειλε νὰ ἐκδοθῇ, ἦτο ἡ περὶ τῆς ἀνακλήσεως τοῦ ἀνθυπομοιράρχου, ὅστις φαίνεται ὅτι δὲν ὑπακούει εἰς τὰς ἀναγνωσθείσας διαταγὰς, ἢ ὅτι ἔχει ἄλλας διαταγὰς, παρ’ ἐκείνας, ἃς ἀνέγνωσεν ἡμῖν ὁ κ. Ὑπουργός. Μόνον τότε θὰ ἀπεξεδύοντο πάσης εὐθύνης οἱ Ὑπουργοί, ὅταν διετάσσετο ὁ ἀνθυπομοίραρχος ν’ ἀπομακρυνθῇ ἀπὸ τοῦ τόπου, ἐκ τοῦ ὁποίου ἔρχονται καταγγελίαι. Ἐν ὅσῳ ὅμως μένει ἐκεῖνος ἐκεῖ, δικαίως θὰ πιστευθῇ, ὅτι ἄλλας ἔχει διαταγὰς, καὶ ταύτας ἐννοεῖ νὰ ἐκτελέσῃ. Ἐγὼ δὲν γνωρίζω τὰς λεπτομερείας τοῦ ζητήματος, οὐδὲ γνωρίζω τίς εἶναι ὁ κάτοχος τῶν φιλονεικουμένων γαιῶν καὶ τίς δὲν εἶναι. Πιθανὸν νὰ ἔχωσι δίκαιον οἱ χωρικοί, πιθανὸν νὰ ἔχῃ δίκαιον ὁ κ. Πάλλης, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν πρώτην καὶ εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν δὲ ἐννοῶ εἰς τί χρησιμεύει ἡ παρέμβασις τοῦ ἀνθυπομοιράρχου, παρέμβασις μάλιστα, γιγνομένη ἐναντίον ῥητῶν διαταγῶν τοῦ Ὑπουργείου, ἐκείνων τοὐλάχιστον, τὰς ὁποίας ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν μας. Καὶ διὰ τοῦτο ἀκριβῶς φρονῶ, ὅτι μόνον ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς ἀνακλήσεως τοῦ ἀνθυπομοιράρχου δύναται νὰ δικαιολογηθῇ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἀπαλλαχθῇ τῆς εὐθύνης διὰ τὰς πράξεις του.

§17ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν.). Προκειμένου νὰ προβῶσιν εἰς καλλιέργειαν οἱ καλλιεργηταὶ ἄλλων χωρίων, οὐχὶ ἐκείνων, εἰς τὰ ὁποῖα ἀνήκουσιν οἱ παραπονούμενοι σήμερον, τοῦ ἰδιοκτήτου Φιλίππου Πάλλη, ἐπειδὴ ἐπέκειτο κίνδυνος συγκρούσεως, ὡς παρέστησεν οὗτος δι’ ἀναφορᾶς σταλείσης εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν κατὰ τὴν 2 Μαρτίου, παρέπεμψεν, ἀπόντος ἐμοῦ, ὁ Γενικὸς Γραμματεύς, διὰ τὸ κατεπεῖγον, τὴν ἀναφορὰν εἰς τὸ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ἑξῆς ἐγγράφου (ἀναγινώσκει): «Πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν, ὃ λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ἵνα, λαβὸν ὑπ’ ὄψει τὰ ὑπὸ τοῦ ἀναφέροντος ἐκτιθέμενα, εὐαρεστηθῇ νὰ διατάξῃ τὰ δέοντα πρὸς πρόληψιν τῶν ἐπικειμένων συγκρούσεων μεταξὺ τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Βαθὺ τοῦ δήμου Αὐλίδος καὶ τῶν ἐνοικιαστῶν τῶν κτημάτων Φιλίππου Πάλλη καὶ τήρησιν ἐν γένει τῆς τάξεως.» Ὁ δὲ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ἐπὶ τῇ αἰτήσει ταύτῃ τοῦ Ὑπουργείου, ἔπεμψε τὴν ἑπομένην διαταγὴν (ἀναγινώσκει): «Πρὸς τὸ 3ον Ἀρχηγεῖον στρατοῦ, ὅπως λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του τὰ ἐκτιθέμενα καὶ διατάξῃ τὴν ἐνταῦθα Μοιραρχίαν νὰ ἀποστείλῃ τάχιστα ἐπὶ τόπου ἕνα τῶν παρ’ αὐτῇ ἀξιωματικῶν μετ’ ἀναλόγου δυνάμεως, πρὸς πρόληψιν τῶν περὶ ὧν πρόκειται συγκρούσεων, χωρὶς τὸ παράπαν νὰ ἀναμιχθῇ εἰς τὰς μεταξὺ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν διαφορὰς, ὑπαγομένας εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς δικαστικῆς ἀρχῆς. «Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν διαταχθήτω καὶ τὸ ἐνταῦθα σύνταγμα τοῦ ἱππικοῦ νὰ ἐνισχύσῃ τὴν εἰρημένην Μοιραρχίαν ἀνυπερθέτως ἐντὸς τῆς αὔριον διὰ πέντε ἱππέων στρατιωτῶν.» Σήμερον ἔλαβεν ὁ Νομάρχης τηλεγράφημα τοῦ Δημάρχου Αὐλίδος, ἔχον ὡς ἕπεται (ἀναγινώσκει): «Ἀνθυπομοίραρχος Ζυμβρακάκης μετ’ ἐφίππων καὶ Πάλλης μετὰ φυλάκων μετέβησαν Καπανδρίτι, περιφέρειαν Βαθέως καθ’ ἡμᾶς δήμου, καὶ ἠμπόδισαν χωρικοὺς ἀπὸ καλλιέργειαν ἀγρῶν των, ἄνευ τινὸς νομίμου τίτλου, συνέλαβε χωρικούς τινας, ἔδειρε γυναῖκας καὶ ἄνδρας, καὶ ἀπειλεῖ καὶ ἄλλας συλλήψεις. Ἐπέμβασις αὕτη εἰς καθαρῶς δικαστικὰς διαφορὰς διήγειρεν ἀγανάκτησιν κατοίκων, καὶ φόβος ἐπίκειται συγκρούσεων. Διὸ παρακαλῶ Νομαρχίαν ἐνεργήσῃ τὰ δέοντα πρὸς ὑπεράσπισιν καταπατουμένων δικαίων χωρικῶν ὑπὸ στρατιωτικῆς δυνάμεως, καὶ πρόληψιν ἀπευκταίων.» Ὁ Νομάρχης, ἀποταθεὶς πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον αὐθημερὸν λέγει ταῦτα (ἀναγινώσκει.) «Ὁ Δήμαρχος Αὐλίδος διὰ τηλεγραφήματος αὐτοῦ ὑπ’ ἀριθ. 136 ἀναφέρει, ὅτι ὁ ἀνθυπομοίραρχος κ. Ζυμβρακάκης μετ’ ἐφίππων καὶ μετὰ φυλάκων Πάλλη, μεταβὰς εἰς Καπανδρίτι τῆς περιφερείας τοῦ χωρίου Βαθέως, παρεκώλυσε τοὺς χωρικοὺς ἀπὸ τῆς καλλιεργείας τῶν ἀγρῶν των, συνέλαβε χωρικούς τινας, ἔδειρε γυναῖκας καὶ ἄνδρας καὶ ἀπειλεῖ συλλήψεις· παριστᾷ δὲ τὴν ἀνάγκην, ὅπως ληφθῶσι τὰ δέοντα μέτρα πρὸς πρόληψιν συγκρούσεων. «Τὴν ἀναφορὰν ταύτην ὑποβάλλων, ἀπεκδέχομαι τὰς διαταγὰς τοῦ Ὑπουργείου, πληροφορῶν αὐτὸ, ὅτι εἰδοποίησα τὴν ἐνταῦθα Μοιραρχίαν πρὸς ἐνέργειαν τῶν εἰκότων.» Εἰδοποίησε μὲν τὴν Μοιραρχίαν, ὅπως προσηκόντως προνοήσῃ καὶ προλάβῃ τυχὸν παρεκτροπὴν τῆς δυνάμεως τῆς ὑπὸ τὰς διαταγάς της, εἰδοποίησε δὲ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον. Ἐνῷ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν ἔπεμπε πρὸς τὸν Νομάρχην τὴν διαταγὴν, τὴν ὁποίαν θὰ σᾶς ἀναγνώσω, τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν, λαμβάνον καὶ αὐτὸ ἄλλοθεν γνῶσιν τῆς ὑποθέσεως, ἔπεμπε καὶ αὐτὸ διαταγήν. (Ἀναγινώσκει ἀμφοτέρας τὰς διαταγάς). Ταῦτα εἶναι τὰ μόνα ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως ταύτης ἐξεδόθησαν ἀπὸ τῆς 2 Μαρτίου μέχρι σήμερον, καὶ ταῦτα νομίζω ὅτι ἀρκοῦσιν εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. ἐξ Ἀρκαδίας Βουλευτοῦ.

§18ΡΑΛΛΗΣ.......

§19ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Βεβαίως, ἐὰν ὁ ἀνθυπομοίραρχος παραβαίνῃ τὰ ἐντεταλμένα καὶ πράττῃ τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου μὴ ἐπιτρεπόμενα, βεβαίως καὶ θέλει ἀνακληθῆ καὶ ἡ ἀνάκρισις, ἥτις θέλει διαταχθῆ, θέλει ἐπαναγάγει αὐτὸν εἰς τὸ καθῆκον· ἀλλὰ νομίζω, ὅτι, ἐνόσῳ δὲν εἶχε βεβαιωθῆ, ὅτι πράττει τοιαύτην παράβασιν, δὲν εἶχον καθῆκον τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν νὰ πράξωσιν ἄλλο ἢ ὅ,τι ἔπραξαν. Ἡ ἔκθεσις τῶν παραπόνων, ἡ διαβιβασθεῖσα ὑπὸ τοῦ Νομάρχου, εἶναι ἀρκετὴ, ὅπως προκαλέσῃ τὴν ἐξέτασιν τῆς Μοιραρχίας, καὶ ἡ ἐξέτασις αὕτη εἶναι ἐν τῷ γίγνεσθαι· διότι ἤρκει ἡ ὤθησις, ἥτις ἐδόθη, ὅπως ἐπιληφθῇ ἡ Μοιραρχία τῆς ἐξετάσεως ταύτης. Εἶναι βέβαιον, ὅτι, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ προλήψεων συγκρούσεων, ἡ παρουσία τῆς ἀρχῆς ἐκεῖ εἶναι χρήσιμος, καὶ ὀφείλει αὕτη νὰ εὑρίσκηται ἐκεῖ. Τοιαῦται ἀφορμαὶ συγκρούσεων πολλάκις παρουσιάζονται, τελευταῖον μάλιστα περίστασις τοιαύτη ὑπῆρξε μεταξὺ δύο δήμων, τοῦ δήμου Ἀθηναίων καὶ τοῦ τῆς Φυλῆς, τὴν δὲ σύγκρουσιν ἐν τῇ περιστάσει ἐκείνῃ μόνη ἡ παρουσία τῆς στρατιωτικῆς δυνάμεως κατώρθωσε νὰ προλάβῃ. Ἀλλ’ ἐνταῦθα φαίνεται ὅτι συμβαίνει τι σπουδαιότερον, καὶ διὰ τοῦτο περισσότερον ἀναγκαία φαίνεται ἡ παρουσία τῆς στρατιωτικῆς δυνάμεως. Ἐλησμόνησα νὰ προσθέσω, ὅτι ἔχει γνῶσιν τῆς ὑποθέσεως καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης, παραγγεῖλαν ἤδη νὰ ἐνεργηθῇ δικαστικὴ ἐξέτασις τῆς ὑποθέσεως.

§20ΨΥΛΛΑΣ. Ἐγὼ δὲν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ λάβω τηλεγράφημα ὅμοιον πρὸς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔλαβον οἱ ἀξιότιμοι ἐξ Ἀττικῆς συνάδελφοί μου, καὶ ἑπομένως δὲν γνωρίζω τί συνέβη ἐσχάτως εἰς τὸν δῆμον Αὐλίδος· ἀλλὰ βασιζόμενος εἰς ὅσα ἐτηλεγραφήθησαν ἄλλοτε, καὶ περὶ τῶν ὁποίων ἐνόμισεν ἀναγκαῖον νὰ ὁμιλήσῃ καὶ πάλιν σήμερον ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας συνάδελφος, ἀδιστάκτως πιστεύω, ὅτι καὶ τὰ σήμερον τηλεγραφηθέντα εἶναι ἀνυπόστατα καὶ ψευδῆ, ὡς ἦσαν καὶ τὰ προγενέστερα. Σᾶς ἀνέγνωσεν ὅ,τι ἐτηλεγραφήθη ἄλλοτε, καὶ ἠκούσατε τί τότε ἐζήτησε περὶ καταθέσεως τῶν ἐγγράφων· καὶ ἦλθον τὰ ἔγγραφα καὶ κατετέθησαν παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ, καὶ ἀπεδείχθη, ὅτι τὰ τηλεγραφηθέντα ἦσαν ψευδῆ, καὶ διὰ τοῦτο βεβαίως δὲν ἔκρινε συμφέρον νὰ ἐπαναφέρῃ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως ταύτης. Ἐγὼ δὲν δίδω, τὸ ὁμολογῶ, πολλὴν πίστιν εἰς τὰ τηλεγραφούμενα ὑπὸ ἀξιωματικῶν ἢ ὑπαξιωματικῶν, πρὸς ὑπεράσπισιν ἑαυτῶν, ἀλλὰ δίδω πίστιν εἰς συνεπαρχιώτας μου, εὑρεθέντας αὐτόθι κατὰ τὰ λαβόντα χώραν, οἱ ὁποῖοι ἦλθον ἐνταῦθα κατόπιν καὶ μοὶ ἐξέθηκαν τὰ γενόμενα, καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ καταγγελθέντες ὡς φυγόδικοι ἐν τῷ φύλλῳ τῆς «Παλιγγενεσίας», τῷ φιλικῷ τούτῳ τῇ Κυβερνήσει ὀργάνῳ, κατὰ τὴν ἔκφρασιν τοῦ κυρίου ἐξ Ἀττικῆς συναδέλφου μου. Ἐκ τούτων τρεῖς ἦσαν συνεπαρχιῶταί μου, ὧν οἱ δύο ἐξ Ἀχαρνῶν καὶ ὁ ἕτερος ἐκ Φυλῆς, καὶ δύο ἐκ Χαλκίδος, ἤτοι ἐν ὅλῳ πέντε· τοσοῦτοι ἦσαν οἱ ἐν Βαθὺ φύλακες τοῦ κ. Πάλλη καὶ οὐχὶ εἴκοσιν, ὡς διετείνοντο ἐν τῷ τηλεγραφήματί των οἱ χωρικοί. Ἔλαβον διαταγὴν νὰ μεταβῶσιν εἴς τινα θέσιν, ἀνήκουσαν εἰς τὸν ἰδιοκτήτην, καὶ ἐκδιώξωσιν αὐτόθεν ποίμνιον ἀλλότριον, βόσκον ἄνευ δικαιώματός τινος ἢ ἀδείας τοῦ ἰδιοκτήτου. Οἱ φύλακες μετέβησαν ἀληθῶς καὶ ἐξεδίωξαν αὐτὸ, ταῦτα δὲ μαθόντες οἱ χωρικοὶ τοῦ Βαθὺ, καὶ νομίζοντες, ὅτι ἠδύναντο ἀτιμωρητεὶ ν’ ἁρπάσωσιν ἀπὸ τὸν ἰδιοκτήτην κτῆμα ὅπερ ἠγόρασεν οὗτος ἀντὶ 500,000 δραχμῶν περίπου ἀπό τε τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν καὶ ἀπὸ τὸν κ. Σκουμπουρδῆν, οἵτινες ἐπὶ μακρὰ ἔτη, ἐπὶ τεσσαρακονταετίαν ὅλην, κατεῖχον καὶ ἐνέμοντο ἀκωλύτως αὐτὸ, ἀντέστησαν καὶ ἔπραξαν, ὅ,τι συνεβούλευσεν αὐτοὺς νὰ πράξωσιν ὁ σύμβουλός των. Ἔπραξαν καὶ αὐτοί, ὅ,τι ἔπραξαν εἰς προγενεστέραν ὁμοίαν περίστασιν οἱ χωρικοὶ τοῦ χωρίου Κλοῦρκα, ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ συμβούλου παροτρυνθέντες. Ἔστειλαν τὰς γυναῖκάς των μετὰ τῶν τέκνων των· δὲν ἐπαρουσιάσθησαν οἱ ἄνδρες, ὅπως ἀντιταχθῶσι κατὰ τῶν πέντε φυλάκων· αὗται δὲ, μεταβᾶσαι εἰς τὸ ὑποδειχθὲν αὐταῖς μέρος, ἤρχισαν νὰ λιθοβολῶσι τοὺς φύλακας, καὶ ἴσως θὰ ἐπήρχετο ῥῆξίς τις, ἐὰν ὁ ἐκεῖ μικρὸς σταθμὸς τῆς χωροφυλακῆς, ἐκ τεσσάρων μόνον ὁπλιτῶν συνιστάμενος, δὲν ἐπενέβαινεν, ὅπως ἀναχαιτίσῃ τὸ κακόν. Ὁ δὲ κ. Δήμαρχος Αὐλίδος, ὁ τὰ τηλεγραφήματα, ὡς ἐντεταλμένος τὰ τῆς τάξεως καὶ ἀσφαλείας, ἀπευθύνων, ὅστις εἶναι ὁ ἐπὶ κεφαλῆς τῶν συγχωρικῶν του καὶ ὑποκινητὴς τῶν ἐνεργειῶν πρὸς ἀπόσπασιν τοῦ κτήματος ἐκ τῶν χειρῶν τοῦ ἰδιοκτήτου, καὶ ὁ ὁποῖος ἐγένετο πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἰδιαίτερος φίλος τοῦ πολιτευομένου, τοῦ ὁδηγοῦντος καὶ ῥᾳδιουργοῦντος τοὺς χωρικοὺς Βαθὺ νὰ πράξωσιν ὅσα ἔπραξαν ἄλλοι χωρικοὶ εἰς ἄλλα χωρία, ὁ κ. Δήμαρχος, λέγω, ἔφιππος καὶ ἡγούμενος τῶν συνδημοτῶν του καὶ φίλων του, παρηκολούθουν εἰς ἀπόστασιν χιλίων μέτρων ἢ καὶ πλέον τὰς γυναῖκας, ἀναμένοντες βεβαίως νὰ ἴδωσι τὴν ἔκβασιν τῆς τοιαύτης ἐπιθέσεώς των. Τοῦτο ἀκριβῶς ἔλαβε χώραν καὶ κατὰ τὴν περίστασιν ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ἦλθε καὶ πάλιν σήμερον νὰ ἐκτραγῳδήσῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὁ ἀξιότιμος συνάδελφός μου, λαμβάνων δῆθεν ἀφορμὴν ἐκ τῶν δημοσιευθέντων καὶ τότε καὶ χθὲς ἔτι ἐν τῇ φίλῃ τοῦ Ὑπουργείου «Παλιγγενεσίᾳ», ἐνῷ γνωρίζει κάλλιστα, ὅτι ὁ καταχωρῶν ταῦτα ἐν τῇ εἰρημένῃ ἐφημερίδι εἶναι ὁ πρώην Βουλευτὴς, περὶ οὗ ἐμνήσθην, ὁ ὁποῖος συνδέεται διὰ προσωπικῶν σχέσεων πρὸς τὸν ἐκδότην τῆς ἐφημερίδος καὶ ὁ ὁποῖος νομίζει, ὅτι διὰ τοιούτων μέσων δύναται νὰ ἐπιῤῥώσῃ τὴν πολιτικὴν αὐτοῦ θέσιν καὶ προστατεύσῃ τὰ πολιτικά του, ἴσως δὲ καὶ τὰ ἀτομικά του συμφέροντα. Ἡ τοιαύτη πολιτεία τὸν ὠφέλησεν ἄλλοτε, τὸ γνωρίζω, προκειμένου περὶ τοῦ χωρίου Σαλεσίου, καὶ κατώρθωσε νὰ φέρῃ τοὺς κατοίκους τοῦ χωρίου τούτου εἰς συμβιβασμὸν μετὰ τοῦ ἀγαθοῦ καὶ εὐγενοῦς τὴν καρδίαν ἰδιοκτήτου κ. Συγγροῦ, ὅστις, στενοχωρηθεὶς ὑπὸ τῶν ἀκαταπαύστων ἀμφισβητήσεων, ἐνέδωκεν ἐν τῇ ἐπιεικείᾳ του καὶ ἐκέρδησαν οἱ χωρικοὶ ὅσα ἐκέρδησαν. Ἀλλ’ οἱ χωρικοὶ τοῦ Σαλεσίου εἶχον τοὐλάχιστον τίτλον ἀσφαλῆ, τίτλον δίκαιον ὑπὲρ ἑαυτῶν ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς Τουρκοκρατίας· τοῦτο γνωρίζω καλῶς, διότι συνδέεται μετὰ τοῦ τίτλου ἐκείνου τὸ ὄνομα τοῦ μακαρίτου πατρός μου· ὁ τίτλος ἐκεῖνος ἦλθεν ἐνώπιον τῆς μικτῆς Ἑλληνοθωμανικῆς Ἐπιτροπῆς, ἧς μέλος ἐτύγχανε καὶ ὁ πατήρ μου, εὐθὺς μετὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν πραγμάτων τῆς πατρίδος, καὶ ἀνεγνωρίσθησαν ὑπ’ αὐτῆς τὰ δικαιώματα τῶν χωρικῶν τοῦ Σαλεσίου ἐπὶ τοῦ βαλανιδοκάρπου· δυνάμει δὲ τοῦ τίτλου ἐκείνου κατώρθωσαν οὗτοι νὰ διευθετήσωσιν ἐνώπιον τῶν Δικαστηρίων τὴν ὑπόθεσίν των, καὶ ἐκέρδησαν ἐπὶ τέλους αὐτὴν διὰ τοῦ συμβιβασμοῦ. Εἰς τὰ Κλοῦρκα ὅμως ποίους εἶχον τίτλους; Ἐφ’ ὅσον ἔζη καὶ εἶχε τοῦτο ὡς ἰδιοκτησίαν του ὁ ἀείμνηστος στρατηγὸς Σκαρλάτος Σοῦτσος, ὁ ἐπανειλημμένως ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ὡς ἀντιπρόσωπος τῆς ἐπαρχίας μας παρακαθήσας, ὁ διατελέσας συνάδελφος ὑμῶν ἄλλοτε ἐν τῷ Ὑπουργείῳ, κύριε Πρόεδρε, γνωστὸς δὲ, πιστεύω, εἰς πάντας ἡμᾶς τοὺς ἐνταῦθα συνηθροισμένους, οὐδέποτε οὔτε ἐκινήθησαν οἱ χωρικοί, οὔτε ἐφαντάσθησαν κἂν νὰ διεκδικήσωσί τι· ἀφοῦ ὅμως ἀπεβίωσεν ὁ στρατηγὸς καὶ περιῆλθε τὸ κτῆμα τοῦτο εἰς τὴν κληρονομίαν τοῦ υἱοῦ τοῦ πρώην Δημάρχου Ἀθηνῶν, ἐνόμισαν εὔθετον τὴν στιγμὴν οἱ ἔχοντες πάθη ἀτομικὰ νὰ διεκδικήσωσι κατὰ τούτου, ἢ ἐπιθυμοῦντες νὰ ὑπερβάλωσι τὴν ἀδιαφιλονείκητον κατὰ τὰ μέρη ταῦτα ἐπιῤῥοήν του, καὶ ἐνήργησαν ἐπιτηδείως παρὰ τοῖς χωρικοῖς. Τὸ φύσει φιλοκτῆμον παντὸς ἀπόρου ἐξηγέρθη καὶ παρ’ αὐτοῖς, ῥαδιουργουμένοις, ὡς ἦτο ἑπόμενον, καὶ ἐκίνησαν οὗτοι ὅλας ἐκείνας τὰς ἀγωγὰς, διὰ τῶν ὁποίων διεκδικοῦσι τὸ κτῆμα ὑπὲρ ἑαυτῶν· ἐπὶ τόσα δὲ ἤδη ἔτη κατακρατοῦσι τὰ εἰσοδήματα τοῦ κτήματος καὶ καταβασανίζουσιν εἰς τὰ Δικαστήρια τὸν οἰκογενειάρχην ἰδιοκτήτην, ἀναγκαζόμενον οὕτω νὰ δανείζηται, ἵνα συντηρήσῃ τὴν οἰκογένειαν αὑτοῦ. Τοῦτ’ αὐτὸ ἐπεχείρησαν νὰ πράξωσι, καὶ ἀφοῦ ὁ κ. Πάλλης ἠγόρασε τὸ κτῆμα, περὶ οὗ ὁ λόγος, ἔπαυσαν πληρόνοντες ὅσα μέχρι τῆς τελευταίας στιγμῆς ἐπλήροναν εἰς τὴν Τράπεζαν καὶ εἰς τοὺς ἐνοικιαστὰς αὐτῆς. Τί δὲ πρέπει νὰ πράξῃ ὁ ἰδιοκτήτης ἀπέναντι τοιαύτης καταστάσεως πραγμάτων; Δὲν πρέπει νὰ ἀρνηθῇ; δὲν πρέπει νὰ ὑπερασπίσῃ τὴν περιουσίαν του; πρέπει νὰ ἀπολέσῃ τὸ χρῆμα, ὅπερ ἔδωκε πρὸς ἀγορὰν τοῦ κτήματος; νὰ μὴ ζητήσῃ νὰ ἐγκαταστήσῃ καλλιεργητὰς ἄλλους ἢ τοὺς θέλοντας νὰ ἁρπάσωσι τοὺς ἀγρούς του; Ἄς ὑπάγῃ, λέγουσιν, εἰς τὰ Δικαστήρια. Ζητοῦσι νὰ παραπέμψωσιν αὐτὸν εἰς τὰ Δικαστήρια οἱ κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ διαιωνισθῇ ἡ ὑπόθεσίς του. Ἐπῆγεν εἰς τὰ Δικαστήρια ὁ κ. Πάλλης, ὅπως προσέτρεξε καὶ ὁ κ. Σοῦτσος, καὶ ἔλαβεν ἀποφάσεις ὑπὲρ ἑαυτοῦ· ἀλλὰ ποῖος θὰ ἐκτελέσῃ αὐτὰς τὰς ἀποφάσεις; Μόνος του βεβαίως δὲν δύναται νὰ τὰς ἐκτελέσῃ καὶ διὰ τοῦτο ζητεῖ τὴν προστασίαν τῆς Ἀρχῆς, ἥτις ἔχει καθῆκον, νομίζω, νὰ παράσχῃ αὐτὴν καὶ ἐξασφαλίσῃ τοὺς ἐρίζοντας ἀπὸ ἐπικειμένην ῥῆξιν καὶ τὰς συνεπείας της. Ἐν τέλει, κύριε Πρόεδρε, θὰ ἐρωτήσω τοὺς κ. συναδέλφους, γνωρίζουν ποῖος εἶναι ὁ συντάκτης τῶν τηλεγραφημάτων τούτων, εἰς ἃ τοσαύτην εὐαρεστοῦνται νὰ δίδωσι πίστιν; Εἶναι Κύριός τις, τὸν ὁποῖον παρέλαβεν ὁ Δήμαρχος Αὐλίδος ὡς δημογραμματέα του τῇ συστάσει τοῦ πρώην ἐκείνου Βουλευτοῦ, Πάγκαλος λεγόμενος, διατελέσας ἄλλοτε ὑπάλληλος τῆς Ἐθνικῆς Βιβλιοθήκης, ἀποπεμφθεὶς αὐτῆς, ὡς κατηγορηθεὶς ἴσως δὲ καὶ καταδικασθεὶς, δὲν τὸ ἐνθυμοῦμαι, ἐπὶ ὑπεξαιρέσει βιβλίων. Ἰδοὺ ἡ πηγὴ τῶν τηλεγραφημάτων. Σκεφθῆτε, ἐὰν δύνασθε ἐπ’ αὐτῶν νὰ βασισθῆτε καὶ νὰ προκαλῆτε ἑκάστοτε συζήτησιν περὶ τῶν ἱερῶν δικαιωμάτων τῶν χωρικῶν, τῶν καταβασανιζομένων καὶ καταδιωκομένων ὑπὸ τῶν χωροφυλάκων, τοὺς ὁποίους ἐν τούτοις χωροφύλακας ἔδειραν κατὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας οἱ χωρικοὶ ἐντὸς τοῦ μικροῦ καφενείου τοῦ χωρίου, τὸν δὲ ἰδιοκτήτην, ἔπεμψαν τὴν νύκτα, ἐν ᾧ ἐκοιμᾶτο, τὰς γυναῖκάς των καὶ ἐπολιόρκησαν, καὶ ἔφραξαν διὰ σωροῦ λίθων τὴν οἰκίαν του, ἵνα ἀποθάνῃ βεβαίως τὸν ἐξ ἀσιτίας θάνατον! Νομίζετε, ὅτι πρέπει νὰ μὴ ὑπερασπίσῃ τις τὴν ἰδιοκτησίαν του ἀπέναντι τοιούτων τάσεων φιλοκτημόνων, φιλαρπάγων ἀνθρώπων, ὑποκινουμένων ὑπ’ ἄλλων, ἐχόντων πολιτικὰ συμφέροντα νὰ διεκδικήσωσι καὶ θελόντων ν’ ἀνακτήσωσιν ἣν ἀπώλεσαν ἀλλαχοῦ ἐπιῤῥοὴν, διὰ τοιούτων πλαγίων μέσων ἐν τῷ δήμῳ Αὐλίδος; Διότι μὴ λησμονῆτε, ὅτι τὸ ἔδαφος ἦτο πρόσφορον ἐν Αὐλίδι, ὁ δῆμος οὗτος γειτονεύει πρὸς τὸ Σάλεσι, ἐπικοινωνία δὲ καὶ ἐπιμιξία διαρκῶς ὑπάρχει μεταξὺ Σαλεσαίων καὶ Βαθυωτῶν. Δὲν ἦτο δύσκολον ἑπομένως νὰ πεισθῶσιν οἱ τελευταῖοι οὗτοι νὰ πράξωσιν ὅσα ἔπραξαν οἱ Σαλεσαῖοι, ἐπὶ τῇ ἐλπίδι ὅτι ἤθελον ἀπολαύσει καὶ οὗτοι παρὰ τοῦ κ. Πάλλη ὅσα καὶ οἱ γείτονές των παρὰ τοῦ κ. Συγγροῦ, καὶ ἂς μὴ ἔχωσιν οὐδένα νὰ προσάξωσι τίτλον, ὡς εἶχον τοιοῦτον νόμιμον οἱ κάτοικοι Σαλεσίου. Θὰ παρακαλέσω καὶ ἐγώ, μετὰ τὰ λεχθέντα, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τὸν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης νὰ ἐνεργήσουν αὐστηρὰν ἀνάκρισιν ἐπὶ τῶν καταγγελλομένων, διότι εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ καταδειχθῇ τὸ ψευδὲς τοῦ τηλεγραφήματος τοῦ Δημάρχου, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ ἐπὶ κεφαλῆς τῶν τοιούτων στάσεων κατὰ τοῦ ἰδιοκτήτου, ὡς προεῖπον, καὶ θέλει καταστῆ οὕτω δυνατὸν νὰ καταδιωχθῇ οὗτος καὶ πᾶς ἄλλος ἐνεχόμενος καὶ ποινικῶς ἀκόμη ἐπὶ ταῖς ψευδέσι διαδόσεσι καὶ συκοφαντίαις των.

§21Ι. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εὐτυχῶς τὰ πράγματα διεβιβάσθησαν δι’ ἐπισήμων ἐγγράφων καὶ ὁμολογιῶν, καταδεικνυουσῶν ὅτι ἐγὼ δὲν ὑπέβαλον τὴν ἐπερώτησιν ἄνευ βάσεως, οὔτε ἐδημιούργησα τῇ συνεννοήσει μετὰ τῶν χωρικῶν, καὶ ἀπορῶ πῶς ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐχολώθη, διότι ἤκουσε καὶ τὸ ἑαυτοῦ ὄνομα ἀναμιγνυόμενον. Ἐγὼ εἶπον ἐν ἀρχῇ, ὅτι ἐκπληρῶ κατ’ ἐντολὴν παράκλησιν τοῦ σεβαστοῦ συναδέλφου ἡμῶν Δημ. Καλλιφρονᾶ, ἀσθενοῦντος, ἐφιστῶν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ τηλεγράφημα ἐκεῖνο. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα ἔγκειται ἀλλαχοῦ, ἔγκειται κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν ἐνέργειαν τῆς Κυβερνήσεως, πῶς ἡ Κυβέρνησις ἀναμιγνύεται εἰς ὑποθέσεις ξένας τῶν καθηκόντων της, εἰς ὑποθέσεις ὑπαγομένας εἰς τὴν ἁρμοδιότητα ἄλλων προσώπων· καὶ ἔχομεν σήμερον τὴν ὁμολογίαν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος, χωρὶς νὰ θέλῃ, ὡμολόγησεν ὅτι ἀνεμίχθη παρὰ τὸν νόμον, διότι μᾶς εἶπεν, ὅτι τῷ ὄντι ἡ Κυβέρνησις ἀπέστειλε τὴν χωροφυλακήν, ἀπέστειλεν ἀξιωματικόν. Ἐννοῶ, ὅτι δύναται μία Κυβέρνησις νὰ ἐνεργήσῃ ἐπὶ τῇ βάσει ἐπικειμένης συγκρούσεως, ἀλλ’ ὅταν ἀπὸ τὰς ἀρχὰς Μαρτίου εἶπεν «ἐκστρατεύω διὰ νὰ καταλάβω τὸ κτῆμα», καὶ σήμερον ὁ μὴν ἔχει ὀκτώ, τί λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ἐπῆγε νὰ προλάβῃ κινδύνους; πῶς ἐνόησεν, ὅτι μετὰ 8 ἡμέρας θὰ ἐπέλθῃ συμπλοκή; Νομίζω, ὅτι αὐτὰ δὲν εἶναι σπουδαῖα. Λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς, ὅτι διετάχθησαν νὰ μεταβῶσιν ἐκεῖ οἱ στρατιῶται, ἀλλὰ νὰ ἀπέχωσι πάσης ἀναμίξεως εἰς τὰς σχέσεις τῶν πολιτῶν· ἀλλὰ δύναται νὰ πιστευθῇ, ὅταν συνοδεύῃ ἀξιωματικὸς ἕνα ἰδιοκτήτην, ὅτι δὲν ἀναμιγνύεται εἰς τὰς ὑποθέσεις αὐτοῦ; Ὡμολόγησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ὁ κ. Πάλλης μετέβη, ὅπως ἐνισχύσῃ τοὺς γεωργούς του νὰ καλλιεργήσωσι, διότι οἱ χωρικοὶ καταπατοῦσι τὰ κτήματα. Ὅταν, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐμάθετε, ὅτι οἱ χωρικοὶ διεκδικοῦσι τὰς γαίας ταύτας, δὲν εἴχετε ἄλλο τι νὰ πράξητε, παρὰ νὰ παραπέμψητε τὸν ἰδιοκτήτην εἰς τὰ Δικαστήρια. Ὡμολόγησε λοιπὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι δὲν ὑπῆρχε συμπλοκή, ἀλλ’ ἔμελλε νὰ γίνῃ μετὰ 8 ἡμέρας· ἀλλ’ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐξ Ἀττικῆς μᾶς εἶπεν, ὅτι ὅλα αὐτὰ γίνονται παρὰ τοῦ Κυρίου, τὸν ὁποῖον δὲν ἠθέλησε νὰ ὀνομάσῃ· ἐγὼ τὸν ὀνομάζω· ὑπαινίττεται τὸν κ. Ζυγομαλᾶν, ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ ὑποκινῶν τὰ πράγματα αὐτὰ, ὅτι καὶ ἄλλοτε ἀνεμίχθη εἰς ὑποθέσεις ὁμοίας, εἰς τὴν ὑπόθεσιν τοῦ Ὠρωποῦ, ἀλλ’ ὡμολόγησεν, ὅτι οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι εἶχον τίτλους, δικαιώματα ἀνεγνωρισμένα, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ προκειμένου δὲν ἔχουν, λέγει, δίκαιον οἱ χωρικοί. Διατὶ δὲν ἀφίνετε τὴν Δικαιοσύνην νὰ ἐρευνήσῃ; ἡ ὑπόθεσις εἶναι ἐνώπιον τῶν Δικαστηρίων. Σᾶς εἶπον, ὅτι ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 764 ἀπόφασις τοῦ Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν, διὰ τῆς ὁποίας ἐπάγεται ὅρκος εἰς τὸν κ. Πάλλην, ἐὰν ἡ ἐν τῇ δηλώσει ὑπογραφὴ εἶναι γνησία αὐτοῦ ὑπογραφή, ἢ ὄχι. Ἐὰν ὁ κ. Πάλλης ὁρκισθῇ, ὅτι εἶναι γνησία, βεβαίως ἔχει τὴν κατοχὴν, εἰ δὲ μὴ, δὲν τὴν ἔχει. Λοιπὸν τί θέλει ἡ ἐξουσία νὰ ἐπέμβῃ; Οἱ κύριοι Ὑπουργοὶ πρέπει νὰ λάβωσι μέτρα ὁριστικά, ν’ ἀνακαλέσουν κατεπειγόντως τὸν ἀξιωματικὸν ἐκεῖνον, ν’ ἀφήσουν νὰ ἐνεργήσῃ ἡ Δικαιοσύνη, ἡ μόνη ἁρμοδία εἰς ὑπόθεσιν καθαρῶς ἰδιωτικὴν, ὑπαγομένην εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν πολιτικῶν δικαστηρίων, καθόσον ἄλλως ἡ ἐπέμβασίς της ἐπὶ τῷ δεῖνι λόγῳ ἢ τῇ δεῖνι αἰτίᾳ, εἶναι ἡ ἄρσις τοῦ δικαίου, καὶ ἡ κατάλυσις τοῦ δικαιώματος τῆς κτήσεως, ἥτις κατὰ τὸ Σύνταγμά μας εἶναι ἀναφαίρετος.

§22ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὑπεσχέθην χθὲς νὰ φέρω πληροφορίας περὶ τοῦ σταθμοῦ τοῦ σιδηροδρόμου Πατρῶν· αἱ πληροφορίαι αὗται εἶναι σύντομοι. Ἡ ἐργασία ἡ γενομένη ἐκεῖ πρὸς πῆξιν προσωρινοῦ σταθμοῦ γίνεται τῇ ἀδείᾳ τοῦ Ὑπουργείου, τὸ ὁποῖον ἐπὶ ἀναφορᾷ τῆς ἑταιρίας πρὸ μηνῶν ὑπέβαλε τὸ ζήτημα εἰς τὴν ἐξέτασιν τεχνικῆς ἐπιτροπῆς, ἀποσταλείσης ἐντεῦθεν, τοῦ Νομάρχου καὶ τῆς λιμενικῆς ἐπιτροπῆς. Βεβαίως ἡ γνώμη τῆς λιμενικῆς ἐπιτροπῆς δὲν ὑπῆρξεν ἐντελῶς σύμφωνος πρὸς τὴν ληφθεῖσαν ἀπόφασιν. Ἂν καὶ τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς δὲν ἦσαν καὶ πρὸς ἄλληλα καθόλου σύμφωνα, ἐνομίσθη ἐνταῦθα, ἐπὶ ταῖς πληροφορίαις, αἵτινες ἐδόθησαν ὑπὸ τῆς τεχνικῆς ἐπιτροπῆς, ὅτι δύναται νὰ ἐπιτραπῇ ἡ προσωρινὴ πῆξις τοῦ σταθμοῦ ἐκεῖ, ὅπου ἐπετράπη ἡ μετάθεσις τῶν ῥάβδων ἀπὸ τῆς ἄκρας τῆς αἱμασιᾶς πρὸς τὴν γραμμὴν τῶν οἰκιῶν, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐλέγετο, εἰς τοῦτο δὲ συνεφώνει καὶ ἡ γνώμη τοῦ Νομάρχου, ὅτι δὲν ἤθελε παρεμβληθῆ κώλυμά τι, ὡς ἐκ τῆς ἀποθέσεως ἐκεῖ διαφόρων ὑλικῶν, εἰς τὴν συγκοινωνίαν. Εἰς ταύτην ὅμως τὴν γνώμην ὁμολογῶ ὅτι δὲν συνεφώνησεν ἕν τῶν μελῶν τῆς λιμενικῆς ἐπιτροπῆς, ὁ κ. Φραγκόπουλος, θεωρῶν παντελῶς ἀσύμφορον τὴν ἐκεῖ τοποθέτησιν σιδηρῶν ῥάβδων· ἄλλα μέλη τῆς ἐπιτροπῆς, διότι πάντα δὲν ἦσαν παρόντα, οἱ κ.κ. Λάππας καὶ Μακρυγιάννης ἀπεῖχον κατ’ ἐκείνην τὴν ἐποχὴν, ὁ Νομάρχης εἶχε γνώμην, ὡς προεῖπον, ἵνα συντελεσθῇ ἡ γραμμὴ πρὸς τὴν οἰκοδομικὴν σειράν, ὅπως μὴ παρακωλύηται ἡ συγκοινωνία· τὸ Συμβούλιον τῶν δημοσίων ἔργων, εἰς τὸ ὁποῖον μετὰ ταῦτα πάντα ὑπεβλήθη ἡ ὑπόθεσις, ἐγνωμοδότησεν ὑπὲρ τῆς τελευταίας ταύτης γνώμης. Οὐχ ἧττον αἱ παρατηρήσεις, αἱ γενόμεναι χθὲς, μὲ ἀναγκάζουσι νὰ προβῶ εἰς νέαν ἐξέτασιν τῆς ὑποθέσεως. Δὲν πρόκειται περὶ ὁριστικοῦ τινος, πρόκειται περὶ προσωρινοῦ σταθμοῦ λίαν εὐμετακινήτου· ἐὰν δὲ, ἢ ἀποδειχθῇ ὅτι πρέπει νὰ ἀρθῶσιν αἱ ῥάβδοι, ἢ ἀποδειχθῇ, ὅτι διὰ τῆς τοποθετήσεως τοῦ σταθμοῦ ἔν τινι τῶν ἐκεῖ οἰκοπέδων αἴρεται πᾶσα δυσχέρεια εἰς τὴν συγκοινωνίαν, θέλομεν βεβαίως πράξει πᾶν τὸ ἐφ’ ἡμῖν, ὅπως ἄρωμεν τὰ παράπονα τὰ γενηθέντα ἐν Πάτραις.

§23ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Χθὲς ὁ κ. Πρωθυπουργὸς, ἀγορεύων, ἀνεκοίνωσε τὴν ὕπαρξιν διαφόρων πινάκων, περὶ τῶν ὁποίων εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ εἴπῃ, ὅτι θὰ διανεμηθῶσι.

§24ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Διενεμήθησαν.

§25ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἔλαβον πίνακα διανομῆς κατὰ δῆμον, ἀλλὰ πίνακα στατιστικῶν πληροφοριῶν δὲν ἔλαβα.

§26ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἐγὼ τὸν ἔδωσα.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ πίναξ διενεμήθη.

§28ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μεταξὺ τῶν πινάκων, οἱ ὁποῖοι διενεμήθησαν, εὑρίσκω πίνακα, ὁ ὁποῖος περιλαμβάνει τὰ κυριώτερα εἴδη τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς τὰ μεταφερόμενα πρὸς κατανάλωσιν ἀπὸ τοὺς τόπους τῆς παραγωγῆς εἰς ἄλλους δήμους. Ὁ πίναξ οὗτος δὲν ἠδύνατο νὰ συνταχθῇ, εἰμὴ ἀπὸ τὰ κατάστιχα τῆς φορολογίας τῶν ὠνίων τῶν δήμων, ἀλλὰ διὰ νὰ ἦναι πλῆρες τὸ ἔργον, ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις, ὁδηγουμένη ἀπὸ τὰ αὐτὰ κατάστιχα, νὰ συνδυάζῃ καὶ ἄλλο σημείωμα, περιλαμβάνον τὰ ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς εἰσαγόμενα. Παρακαλῶ ἀκόμη, ἀφοῦ ὑπέβαλε πίνακας τῶν ἀντικειμένων, τὰ ὁποῖα εἰσάγονται ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς χωρὶς νὰ ὑποβάλλωνται εἰς οὐδὲν τέλος, καὶ ἕτερον τῶν εἰσαγομένων, διὰ τὰ ὁποῖα τὸ ἐπιβαλλόμενον τέλος κατὰ τὸ νομοσχέδιον θέλει εἶσθαι ἀνώτερον τῶν νῦν εἰσπρατομένων, νὰ ὑποβληθῇ καὶ ἕτερος πίναξ τῶν ἀντικειμένων ἐκείνων, ὁμοειδῆ τῶν ὁποίων δὲν παράγονται εἰς τὸν τόπον· ἀπορῶ δὲ, πῶς, λαβὼν τὸν κόπον νὰ συντάξῃ τρεῖς πίνακας διὰ τὰ ἄλλα, δὲν ἐφρόντισε νὰ παρουσιάσῃ τοιοῦτον πίνακα, διὰ νὰ ἦναι πλήρης ἡ ἐργασία.

§29ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἐγὼ ἐζήτησα τὸν πίνακα, καὶ ὀφείλω νὰ δικαιολογήσω τὸν λόγον, διὰ τὸν ὁποῖον τὸν ἐζήτησα. Ὁ κ. Πρωθυπουργὸς, νομίζω, ὀρθῶς σκεπτόμενος, ἠθέλησε νὰ βασισθῇ ἐπὶ τῶν πληροφοριῶν, τὰς ὁποίας παρέχει ὁ πίναξ οὗτος κατὰ προσέγγισιν. Βεβαίως δὲν θὰ μεμφθῶ τὴν ὑπηρεσίαν, ἐὰν ἐν τῷ πίνακι τούτῳ ὑπάρχουν ἐλλείψεις καὶ σφάλματα, διότι εἰς ὅλους τοὺς στατιστικοὺς πίνακας δύνανται νὰ ὑπάρχουν τοιαῦτα. Ἀλλ’ ὁ πίναξ οὗτος δίδει ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ἐχρησίμευσαν ὡς κυρία βάσις τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ χθές. Ἑπομένως, διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ ἐξελέγξωμεν τὴν ἀκρίβειαν τῶν ἰσχυρισμῶν τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, ἔπρεπε νὰ λάβωμεν γνῶσιν τοῦ πίνακος τούτου.

§30ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἀνέπτυξα χθὲς τὰ κατὰ τὸ νέον σύστημα τῆς ὑπὲρ τῶν δήμων φορολογίας, τὸ διὰ τοῦ νομοσχεδίου εἰσαγόμενον, ἐξηγήσας τὴν ἔννοιαν αὐτοῦ κατ’ ἀντιπαραβολὴν πρὸς τὴν κειμένην νομοθεσίαν, ἥτις διὰ τοῦ νομοσχεδίου καταργεῖται. Ἤδη δὲ, παραστήσας τὴν ἔννοιαν τοῦ νομοσχεδίου, δύναμαι νὰ ἐπιληφθῶ τοῦ θέματος, ἐὰν εὔστοχος ὑπῆρξεν ἡ ἐκλογὴ τῶν βάσεων τοῦ συστήματος. Εἰς τὴν ἔρευναν ταύτην θὰ ἠδυνάμην νὰ προβῶ ἀσφαλέστερον καὶ χρησιμώτερον πρὸς τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς, ἐὰν εἰς τὸ σύστημα τοῦ νομοσχεδίου οἱ προαγορεύσαντες εἶχον ἀντιτάξει ἄλλο. Δυστυχῶς τοῦτο δὲν ἔπραξαν, καὶ εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ περιορισθῶ ἐν ταῖς περὶ τοῦ συστήματος σκέψεσιν εἰς μόνην τὴν σειρὰν τῶν λόγων, τῶν ὑπαγορευόντων τὴν ἀποδοχὴν αὐτοῦ. Τὴν ἀνάγκην τῆς καταργήσεως τοῦ ὑπάρχοντος συστήματος οὐδεὶς ἠμφισβήτησεν, ἑπομένως οὐδεὶς δύναται νὰ ζητηθῇ παρ’ ἡμῶν λόγος, ὡς ὑποβαλόντων τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀντικαταστάσεως τῶν διαπυλίων· ἀλλὰ δύναται νὰ ζητηθῇ παρ’ ἡμῶν λόγος, διατὶ οὕτως ἀντικαθιστῶμεν καὶ οὐχὶ ἄλλως· δύναται ν’ ἀποταθῇ ἡμῖν ἡ ἐρώτησις, διατὶ ἠθελήσαμεν σύστημα ὑπάρχον καὶ κακῶς λειτουργοῦν ν’ ἀντικαταστήσωμεν οὐχὶ ἐν ταῖς λεπτομερείαις, ἐφ’ ὅσον κακῶς λειτουργοῦσιν, ἀλλ’ ἐν αὐτῇ τῇ βάσει καὶ τῇ ἀρχικῇ ἰδέᾳ, τουτέστι, διατὶ δὲν περιωρίσθημεν εἰς ἐπανόρθωσιν τῶν ἐν τῷ συστήματι κατὰ τὴν πάγκοινον ὁμολογίαν πλημμελῶν, ἄνευ τῆς ἀνατροπῆς τῆς θεμελιώδους ἀρχῆς τοῦ κειμένου συστήματος τῆς φορολογίας τῆς ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ δήμου διαχειριζομένης. Τὸ σύστημα τὸ ὑφιστάμενον ἀναγνωρίζεται πλημμελὲς, ὡς καθιδρύον τελωνειακὰς ζώνας ἐντὸς τοῦ Κράτους, ὡς παρέχον τὸ δικαίωμα τοῦ εἰσπράττειν καὶ βεβαιοῦν τοὺς φόρους εἰς ἰδιώτας, ὡς ἀποδειχθὲν ἐν τῇ ἐφαρμογῇ πιεστικὸν, ἀλλὰ στηρίζεται ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῆς ψηφίσεως τοῦ φορολογικοῦ ὅρου παρ’ ἑκάστου δήμου, ἀναλόγως τῶν ἰδίων ἀναγκῶν, καὶ δύναται ν’ ἀποταθῇ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, εἰσαγαγοῦσαν νέον σύστημα, ἡ ἐρώτησις, διατὶ κατέλιπε τὴν ἀρχὴν ταύτην, προκειμένου περὶ δημοτικῆς φορολογίας, καὶ ἀντ’ αὐτῆς εἰσάγει σύστημα γενικὸν περὶ φορολογίας, ἥτις θέλει διανέμεσθαι ἐν μέτρῳ κοινῷ καὶ κατὰ κανόνας ὁμοιομόρφους εἰς ἅπαντας τοὺς δήμους, εἴτε οὗτοι ἔχουσιν ἀνάγκην τῆς προσόδου, εἴτε δὲν ἔχουσιν ἀνάγκην αὐτῆς, εἴτε οὗτοι ἔχουσιν ἀνάγκην μεγαλειτέραν, εἴτε ἔχουσι μικροτέραν ἀνάγκην. Ἂν ἦτο δυνατὸν ν’ ἀντικαταστήσωμεν τὸ καταργούμενον σύστημα διὰ συστήματος ἑτέρου, ἐπιφυλάσσοντος εἰς τοὺς δήμους τὸ δικαίωμα τῆς ἐπιβολῆς τοῦ φόρου, ἠθέλομεν ἀναντιῤῥήτως τὸ προτιμήσει, καὶ εἴχομεν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τὸ προτιμήσωμεν, διότι, προκειμένου περὶ δημοτικῆς φορολογίας, τὸ γενικὸν μέτρον τῆς φορολογίας ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἐπὶ ἀποδόσει πρὸς τοὺς δήμους εἶναι ἀναντιῤῥήτως ὀλιγώτερον αἱρετὸν τοῦ συστήματος, τοῦ ἐπιτρέποντος εἰς ἕκαστον δῆμον αὐτὸς νὰ κανονίζῃ τὰ καθ’ ἑαυτόν. Ἀλλὰ τί ὑποθέτει τὸ τελευταῖον τοῦτο σύστημα; Τὸ τελευταῖον τοῦτο σύστημα ὑποθέτει τὴν ἐφαρμογὴν ἐν πάσῃ αὐτῆς τῇ ἁγνότητι τῆς ἀρχῆς, τῆς ἀναγνωριζούσης ὡς δημοτικὴν φορολογίαν μόνην τὴν ἄμεσον. Τῷ ὄντι εἰς τὴν δημοτικὴν φορολογίαν ἁρμόζουσι μόνοι οἱ ἄμεσοι φόροι. Ἡ ἔμμεσος φορολογία εἶναι ὅλως ἀκατάλληλος διὰ τοὺς δήμους, ὡς μὴ δυναμένη νὰ ἐφαρμοσθῇ ἄνευ τῶν ἐπαχθῶν συνεπειῶν, ὧν ἀντιλαμβανόμεθα ἐν τῷ λειτουργοῦντι συστήματι, καὶ διότι αἱ πλημμέλειαι τῆς ἐμμέσου φορολογίας, ὅταν αὕτη διατελῇ ὑπὸ τὴν διαχείρισιν τῆς δημοτικῆς ἀρχῆς, καθίστανται ἐπαχθέστεραι. Κατὰ θεωρίαν ἡ μόνη ὀρθὴ φορολογία εἶναι ἡ ἀμέσως εἰς ἕκαστον ἐπιβαλλομένη, ἀναλόγως τῆς ὁλικῆς προσόδου ἑκάστου, ἀλλ’ αὕτη ἡ φορολογία, παρ’ ἡμῖν τοὐλάχιστον, δὲν δύναται νὰ ἐφαρμοσθῇ. Μετ’ αὐτὴν μᾶλλον δεδικαιολογημένη εἶναι ἡ φορολογία, ἡ βεβαιουμένη ἐπὶ τῶν προσόδων διακεκριμένως ἑνὸς ἑκάστου ἀκινήτου, καὶ ἑνὸς ἑκάστου ἀσκουμένου ἐπιτηδεύματος. Ἐὰν ἐκ τοιαύτης φορολογίας ἠδυνάμεθα νὰ ἐλπίσωμεν, ὅτι οἱ δῆμοι θ’ ἀπελάμβανον, κανονίζοντες οὗτοι τὰ τῶν ἰδίων προσόδων, τὰ πρὸς συντήρησιν, θὰ ἦτο ὅλως ἀδικαιολόγητος ἡ εἴσπραξις ἐμμέσων φόρων ὑπὲρ τῶν δήμων, οὐ μόνον ὑπὸ τοῦ Δημοσίου, ὡς προτείνει τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ καὶ ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ δήμου. Ἀλλ’ οἱ δῆμοι οὐ μόνον ἐν Ἑλλάδι εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐπαρκέσωσιν εἰς τὰς ἀνάγκας αὐτῶν δι’ ἀμέσου φορολογίας, ἀλλ’ ἀπεδείχθησαν, μὴ ἐπαρκοῦντες καὶ ἐν Κράτεσι, πολὺ μᾶλλον ἡμῶν προηγμένοις ἐν πλούτῳ καὶ γεωργίᾳ καὶ βιομηχανίᾳ. Ἡ Ἀγγλία καὶ ἡ Ἀμερικὴ δὲν φορολογοῦσιν ἐμμέσως ὑπὲρ τῶν δήμων, ἀλλὰ τοῦτο μόνον τὰ πλουσιώτατα ἐκεῖνα Κράτη δύνανται νὰ πράξωσι· πάντα τ’ ἄλλα Κράτη τῆς Εὐρώπης ἀπεδέχθησαν τὴν ἔμμεσον φορολογίαν ὑπὲρ τῶν δήμων, ἀποδεχθέντα δὲ ταύτην, μόνον ἐπενόησαν σύστημα εἰς ἐφαρμογὴν αὐτῆς τὸ τῶν διαπυλίων’ ὑπάρχουσι καὶ ἄλλοι ἔμμεσοι δημοτικοὶ φόροι ἐν τῇ ἡμετέρᾳ νομοθεσίᾳ, ἀλλὰ τόσον ἀσήμαντοι, ὥστε ἐν ὀλιγίστοις δήμοις ληπτέοι οὗτοι ὑπ’ ὄψει ὡς στοιχεῖον τῶν οἰκονομικῶν τοῦ δήμου· τὰ δικαιώματα σταθμοῦ καὶ στατῆρος, ὁ φόρος ἐπὶ τῶν παραπηγμάτων, τῶν ἀγορῶν καὶ τοιοῦτοί τινες ἄλλοι ἐν πέντε ἢ ἓξ δήμοις τοῦ Κράτους ἀποφέρουσι πρόσοδόν τινα ἁπτήν, ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς δήμοις τούτοις ἡ κυρία ἐξ ἐμμέσων φόρων πρόσοδος εἶναι ἡ τῶν διαπυλίων, ἐν οὐδενὶ δὲ Κράτει τῆς Εὐρώπης ἐπετεύχθη σπουδαία ἐξ ἐμμέσων φόρων πρόσοδος ὑπὲρ τῶν δήμων, πλὴν ἢ διὰ τῶν διαπυλίων· εὐθὺς ἄρα ὡς τὰ διαπύλια καταργηθῶσιν, ἀνάγκη ὁ ὑπὲρ τῶν δήμων ἔμμεσος φόρος νὰ εἰσπραχθῇ διὰ τοῦ Δημοσίου. Αὕτη εἶναι ἡ δικαιολογία τῆς εἰσπράξεως, καθ’ ὃν τρόπον τὸ νομοσχέδιον κανονίζει τὰ τοῦ ἐμμέσου ὑπὲρ τῶν δήμων φόρου. Ἄν δὲν θέλωμεν τὴν διατήρησιν τῶν διαπυλίων, πρέπει ἢ ν’ ἀντικαταστήσωμεν αὐτὰ διὰ φόρου ἀμέσου, ἐπιτρέποντες εἰς τοὺς δήμους τὸν κανονισμὸν τοῦ ὅρου ἀναλόγως πρὸς τὰς ἀνάγκας αὐτῶν, ἢ ἀναγνωρίζοντες, ὅτι οἱ ἄμεσοι φόροι ἐν Ἑλλάδι δι’ οἱασδήποτε ἀνεκτῆς ἐπιβαρύνσεως δὲν παρέχουσι τοῖς δήμοις βάσιν ἐπαρκοῦς πρὸς αὐτοσυντηρησίαν προσόδου, καὶ ὡς ἐκ τούτου, ἀποδεχόμενοι τὴν δι’ ἐμμέσου φορολογίας ἀντικατάστασιν, εἰς οὐδὲν δυνάμεθα νὰ προσφύγωμεν σύστημα ἄλλο, εἰμὴ εἰς τὸ τοῦ νομοσχεδίου, τουτέστιν εἰς τὴν ὑπὸ τοῦ Δημοσίου εἴσπραξιν τοῦ φόρου, ἀποδιδομένην παρ’ αὐτοῦ εἰς τοὺς δήμους. Ἑπομένως, καὶ ἐὰν τῷ ὄντι τὸ σύστημα τὸ εἰσαγόμενον προσέκρουε κατά τι εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς αὐτονομίας τῶν δήμων, τὸ ζήτημα θὰ ἐτίθετο, ἂν προτιμητέα ἡ μὴ κατάργησις τῶν διαπυλίων, διατηρουμένης ἀκεραίας τῆς αὐτονομίας τῶν δήμων, ἢ ἂν προτιμητέος περιορισμός τις τῆς αὐτονομίας τῶν δήμων, χάριν ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τῶν διαπυλίων. Εὐτυχῶς ὁ χαρακτηρισμὸς τοῦ συστήματος τῆς φορολογίας, τοῦ διὰ τοῦ νομοσχεδίου προτεινομένου, ὡς ἐπηρεάζοντος τὰ τῆς αὐτονομίας τῶν δήμων, δὲν φαίνεται ἀκριβής, ἑπομένως δὲν προσκόπτομεν εἰς τοιοῦτον δίλημμα. Ὑφίστανται παρ’ ἡμῖν φορολογίαι τοιαῦται, μηδέποτε προκαλέσασαι τὴν νῦν ἀναφυεῖσαν ἔνστασιν τοῦ ἐπηρεασμοῦ τῆς αὐτονομίας τῶν δήμων· οὕτως ἔχομεν ἀποδιδόμενον εἰς τοὺς δήμους ποσοστὸν ἐπὶ τοῦ φόρου τῶν οἰκοδομῶν, ἐπὶ τοῦ φόρου τῶν ἐπιτηδευμάτων, ἔχομεν αὐτὴν τὴν εἴσπραξιν τοῦ δημοτικοῦ φόρου ἐπὶ τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν, ἐνεργουμένην συνάμα μετὰ τοῦ δημοσίου φόρου καὶ ὑπὸ τῶν αὐτῶν ὀργάνων, ἔχομεν καὶ ἀποδιδόμενον μερίδιον ἐπὶ τῶν ἐκ κληρονομικῶν τελῶν εἰσπράξεων, οὐδέποτε δὲ ἐθεωρήθη, ὅτι οἱ φόροι οὗτοι, εἰσπραττόμενοι παρὰ τοῦ Δημοσίου καὶ ἀποδιδόμενοι παρ’ αὐτοῦ εἰς τοὺς δήμους, ἐπηρέαζον τὴν αὐτονομίαν τῶν δήμων· τοὐναντίον τὸ ἀσφαλὲς καὶ κανονικὸν τῆς εἰσπράξεως τῶν φόρων τούτων ἐθεωρήθη ὡς ἐξυπηρετοῦν καὶ τὰ συμφέροντα τῶν δήμων καὶ τὴν δικαιοτέραν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων περὶ φορολογίας. Ἐν τῷ προκειμένῳ μάλιστα τὰ ἐπιβαλλόμενα ὑπὲρ τῶν δήμων πρόσθετα δασμολογικὰ ποσοστὰ, εἰσπραττόμενα ὑπὸ τοῦ Δημησίου, οὐ μόνον δὲν ἐπηρεάζουσι τὴν ἀκεραιότητα τῶν δικαιωμάτων τῶν δήμων, ἀλλὰ τοὐναντίον παρέχουσιν εἰς αὐτοὺς, χάρις εἰς τὸν τρόπον τοῦτον τῆς εἰσπράξεως, τὰ μέσα ἀξιοπρεπεστέρας ὑπάρξεως. Ἤδη, ὅτε τὴν εἴσπραξιν τῆς κυριωδεστέρας προσόδου τῶν δήμων θέλει ἀναλάβει τὸ Δημόσιον, θὰ ἔχωσιν οἱ πιστωταὶ τῶν δήμων ἐν τῇ κατοχῇ τοῦ Δημοσίου τὴν ἐγγύησιν τῆς κανονικῆς ἀποτίσεως τῶν εἰς αὐτοὺς ὀφειλομένων, ἡ δὲ πίστις τῶν δήμων ὡς ἐκ τούτου θέλει βελτιωθῇ διὰ τρόπου, ἄμεσα καὶ ἐναργῆ ἔχοντος ἀποτελέσματα ἐπί τε τὴν ἀξιοπρεπῆ αὐτῶν ὕπαρξιν, ὡς εἶπον, καὶ ἐπὶ τὰ ὑλικὰ αὐτῶν συμφέροντα. Οἱ δῆμοι σήμερον δανείζονται ἐπὶ πραγματικαῖς ἐγγυήσεσι παρὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἀποτίνοντες τόκον 7% καὶ ἀνάλογον χρεωλύσιον· ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνος δανειστὴς τῶν δήμων ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα· οἱ δῆμοι ὀφείλουσιν ἐκ δανείων πραγματοποιηθέντων καὶ παρ’ ἄλλων, οὐχὶ ἐπὶ τῷ ὅρῳ τοῦ τόκου τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης· ἔχομεν δήμους, πρηρόνοντας οὐχὶ 7% τόκον, ἀλλὰ καὶ 8 καὶ 9 καὶ 10 καὶ 12%. Ταῦτα λέγω, ἐπὶ ἐπισήμων στοιχείων στηριζόμενος.

§31ΜΠΑΣΙΑΣ. Τῆς Ἑπτανήσου πρὸς 7%.

§32ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὑμεῖς ἔχετε δανείσει τὸν δῆμον Ἄσσου πρὸς 8%.

§33ΜΠΑΣΙΑΣ. Ἔχω καὶ πρὸς 6%.

§34ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἐν Ἑπτανήσῳ ὁ τόκος ἐν γένει εἶναι 6%, ἀλλ’ ἔχομεν καὶ ἐκεῖ δάνεια πρὸς 7%, ἔχομεν καὶ πρὸς 10%. Ἔχομεν καὶ ἀλλαχοῦ τῆς Ἑλλάδος δάνειά τινα ἐπὶ τόκῳ κατωτέρῳ τῶν 7%, ἅτινα ὅμως εἶναι μᾶλλον χαριστικὰ, εἶναι δάνεια τῶν λιμενικῶν ταμείων πρὸς τοὺς δήμους, ἔνθα ὁ λιμήν· τοιαῦτα δάνεια ἔχομεν καὶ ἄτοκα, ἀλλὰ περὶ τούτων δὲν πρόκειται. Τὰ πολλὰ τῶν δημοτικῶν δανείων ἀποδίδουσι τόκον 7%, ἀλλ’ ὑπάρχουσι καὶ τ’ ἀποδίδοντα μέχρι 12%, πάντα δὲ ταῦτα, τ’ ἀποδίδοντα τόκον 6, 7, 8, 9, 10 καὶ 12 τοῖς ἑκατὸν, ἐπιψηφιζομένου τοῦ νομοσχεδίου, θέλουσι μετατραπῆ εἰς δάνεια ἐπὶ τόκῳ 5%, παρέχοντος τοῦ Δημοσίου τὴν ἀποχρῶσαν πρὸς τὴν μετατροπὴν ἐγγύησιν. Ὅταν τὴν ἐγγύησιν τοῦ δανείου κρατῇ τὸ Δημόσιον, ὁ ὅρος τοῦ τόκου τῶν δανείων τοῦ Δημοσίου θέλει κανονίσει τὸν ὅρον τοῦ τόκου τῶν δανείων τῶν δήμων. Ἑπομένως βεβαιότητα δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν, ὅτι πάντα τὰ δάνεια τῶν δήμων, τὰ σήμερον ὑπάρχοντα, καὶ πάντα τὰ εἰς τὸ μέλλον συνομολογηθησόμενα θέλουσι κανονισθῆ ἐπὶ ὅρῳ τόκου 5%. Ἐπειδὴ δὲ πολλὰ ἐκ δανείων ὀφείλονται ὑπὸ τῶν δήμων σήμερον, θέλομεν ἔχει εὐθὺς ὑπὲρ τῶν δήμων, τῶν οὕτως ὀφειλόντων, τὴν ὠφέλειαν τῆς διαφορᾶς τοῦ τόκου τῶν 5% καὶ τοῦ τῶν 7 καὶ τῶν 12%· ἡ εἴσπραξις ἄρα τοῦ φόρου ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἐπὶ ἀποδόσει εἰς τοὺς δήμους ἐξυπηρετεῖ τὴν ἀξιοπρέπειαν τῶν ἀπορωτέρων ἐξ αὐτῶν, ἀπαλλασσομένων ἐκ τῆς ἀνάγκης τῆς εἰς τὴν τοκογλυφίαν προσφυγῆς, ἣν ποιεῖ κατάδηλον τὸ ὑπέρογκον τοῦ τόκου, πάντων δ’ ἀνεξαιρέτως τὰ ὑλικὰ συμφέροντα. Ἐξεταστέον ἤδη, ἂν, ἀποδεκτοῦ γενομένου τοῦ συστήματος τῆς εἰσπράξεως τοῦ δασμοῦ ὑπὸ τοῦ Δημοσίου, ὀρθῶς καθωρίσαμεν τὰ τῶν ὅρων τοῦ φόρου, τουτέστιν ἂν δὲν καθιερῶμεν τὸν ὅρον τοῦτον ὑπερβολικόν· διότι ἀρχικῶς τοῦτο μάλιστα τὸ θέμα συνεζητεῖτο ὑπὸ τοῦ κοινοῦ ἰδίως, καὶ ἠκούομεν πανταχόθεν σχεδὸν, ὅτι δὲν ἀποκρούεται ἡ κατάργησις τῶν διαπυλίων, ἥτις τοὐναντίον ἐγένετο πανταχοῦ ἀσπαστὴ, δὲν ἀποκρούεται ἐν τῇ ἀρχῇ αὐτοῦ οὐδὲ τὸ σύστημα, δι’ οὗ ἀντικαθίστατο τὸ καταργούμενον, ἀλλ’ ἀποκρούεται ὁ ὅρος τοῦ φόρου. Ἐὰν τὰ ἐπιτυγχανόμενα διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἠδύναντο νὰ ἐπιτευχθῶσι μειουμένου τοῦ ὅρου τοῦ φόρου, ἔστω καὶ ἐπί τινι περιορισμῷ τῶν κατὰ τὸ σύστημα τοῦ νομοσχεδίου ὠφελειῶν τῶν δήμων, παρ’ οἷς δὲν ἐλειτούργουν τὰ διαπύλια, ἐὰν ἐπὶ ὅρῳ φορολογικῷ μὴ ἐξικνουμένῳ μέχρι τῶν 30% τῶν δημοσίων δασμῶν ἠδυνάμεθα νὰ ἀναπληρώσωμεν τὰς ἀνάγκας τῶν δήμων, τὰς τέως ἐξυπηρετουμένας διὰ τῶν καταργουμένων διαπυλίων, καὶ ἄλλας, ὧν ἡ ἐξυπηρέτησις ἦτο ὑποχρεωτικὴ, καίτοι τὰ διαπύλια δὲν ἐπήρκουν εἰς αὐτὰς, ἀδικαιολόγητοι θὰ ἤμεθα προτείνοντες τὸν ὅρον τοῦτον τοῦ ὑπὲρ τῶν δήμων προσθέτου δασμοῦ. Ἐν τῇ ἀρχικῇ αὐτοῦ διασκευῇ τὸ νομοσχέδιον ἐστηρίζετο ἐπὶ προσθέτου φορολογίας οὐχὶ 30 ἑκατοστῶν τοῦ δασμοῦ, ἀλλὰ 20 ἑκατοστῶν· συνετάχθησαν ὅμως οἱ συγκριτικοὶ πίνακες τῶν ἀποτελεσμάτων ἐπὶ τῇ βάσει τῶν 20 ἑκατοστῶν, καὶ ἀπεδείχθη ὅτι περισσότεροι ἦσαν οἱ ἐκ τῆς ἀντικαθιστωμένης εἰς τὰ διαπύλια προσόδου ζημιούμενοι δῆμοι τῶν ὠφελουμένων, καὶ ὅτι, ἂν οἱ κατὰ τὸ νομοσχέδιον ἀπολαμβάνοντες πλείονα ἢ τὸ πρόσθεν ὑπεβάλλοντο εἰς εἰσφορὰν πρὸς ἀποζημίωσιν τῶν ἀπολαμβανόντων ἐλάσσονα, δὲν θὰ ἐπήρκει ὁλόκληρον τὸ πλεόνασμα εἰς ἀναπλήρωσιν τῶν ἐπὶ ἔλασσον εἰσπράξεων τῶν κατὰ τὸ νομοσχέδιον ζημιουμένων δήμων, οὐδ’ εἰς ἀναπλήρωσιν πολλοστημορίου τῆς ζημίας αὐτῶν ταύτης. Τοῦτο ἠνάγκασεν ἡμᾶς νὰ σκεφθῶμεν περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀρχικοῦ νομοσχεδίου πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἄνευ ζημίας δήμου τινὸς μεταβολῆς τοῦ λειτουργοῦντος συστήματος. Ὑψώσαμεν ἄρα τὸν ὅρον τῆς προσθέτου δασμολογίας καὶ μετεβάλομεν ἄλλα τινὰ τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ καὶ πάλιν δῆμοί τινες ἐζημιοῦντο. Ἐπὶ τῷ ηὐξημένῳ ὅμως τούτῳ δασμολογικῷ ὅρῳ τὸ ἄθροισμα τῶν ἐπὶ ἔλαττον εἰσπράξεων τῶν ζημιουμένων ἐκ τῆς καταργήσεως τῶν διαπυλίων δήμων ἦτο μικρὸν σχετικῶς πρὸς τὸ ἄθροισμα τῶν ἐπὶ πλέον εἰσπράξεων τῶν ὠφελουμένων, ἀνερχόμενον εἰς 453,000 δραχμῶν, ἐνῷ τὸ πλεόνασμα τῶν ὠφελουμένων δήμων ἀνήρχετο εἰς 2,965,000. Ἐπὶ τῷ ἀποτελέσματι τούτῳ ὠφείλομεν νὰ ἐξετάσωμεν, μήπως τὸ μετὰ τὴν ἀπόδοσιν τῶν 453,000 δραχμῶν ὑπόλοιπον τῶν ἐπὶ πλέον εἰσπράξεων τῶν ὠφελουμένων δήμων ἦτο ὑπερβολικόν. Οἱ πίνακες, ἤδη διενεμήθησαν, ἀλλὰ καὶ πρότερον εἶχον διανεμηθῆ πίνακες, μὴ περιλαμβάνοντες ὅμως τὴν ἐφαρμογὴν τῆς μεταβατικῆς διατάξεως τῆς κατὰ τὴν ἔκτακτον ταύτην Σύνοδον περιληφθείσης ἐν τῷ νομοσχεδίῳ περὶ ἀναπληρώσεως τοῦ ὑστερήματος τῶν ζημιουμένων δήμων ἐκ τοῦ πλεονάσματος τῶν ὠφελουμένων. Ἀναπληρωθέντος καὶ τοῦ κενοῦ τούτου ἐν τοῖς χθὲς διανεμηθεῖσι πίναξι, πειθόμεθα ἐκ τῶν ἐν αὐτοῖς, ὅτι οὐδενὸς δήμου τὸ πλεόνασμα δικαιολογεῖ τὸν χαρακτηρισμὸν τῶν εἰς αὐτὸν ἀποδοτέων ὡς ὑπερβολικῶν. Ἐὰν ἐβλέπομεν, ὅτι ὡς ἐκ τῆς ὑψώσεως τοῦ ὅρου τοῦ ὑπὲρ τῶν δήμων ἐπιβαλλομένου δασμολογικοῦ ποσοστοῦ ἀπολαμβάνουσί τινες ἐξ αὐτῶν πλεονάσματα ἐπὶ τῶν τέως παρ’ αὐτῶν εἰσπραττομένων δεκτικὰ περικοπῆς ἄνευ περιορισμοῦ τῶν ἐπαρκούντων πρὸς ἀξιοπρεπῆ αὐτῶν λειτουργίαν, θὰ ἐπετρέπετο σκέψις περὶ ἐλαττώσεως τοῦ προσθέτου ποσοστοῦ, ἀναλόγου πρὸς τὴν ἐνδεικνυομένην τῶν πλεονασμάτων περικοπήν. Ἀλλ’ οἱ πίνακες διατρανοῦσιν, ὅτι οὐδὲ κἂν ἐξαιρετικῶς ἀπολαύει δῆμός τις ὠφελείας, δυναμένης νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς ὑπερτέρα τῆς ἀνάγκης. (Ἐνταῦθα ἀναγγελθείσης τῆς ἀποβιώσεως τοῦ βουλευτοῦ Σπυρίδωνος Κουκούλεζα, κοινῇ ἀποφάσει τῆς Βουλῆς, λύεται ἡ συνεδρίασις. Ὥρᾳ 7 μ. μ.)