1889.11.15

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 18

Τῆς 15 Νοεμβρίου 1889

(Πέμπτη)

Ὥρᾳ 4½ μ. μ.

(Γενομένης ἀπαρτίας, ἀναγινώσκονται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§1ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἀναγκάζομαι νὰ ἐπαναλάβω καὶ πάλιν τὴν παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμον καὶ κατὰ μίαν τῶν παρελθουσῶν συνεδριάσεων, διὰ τὸ ἄτοπον, τὸ ὁποῖον προέρχεται ἐκ τοῦ νέου τρόπου τῆς συντάξεως τῶν πρακτικῶν. Τὰ πρακτικὰ, συντεταγμένα καὶ σήμερον ὅπως συντάσσονται ἀπὸ τριῶν ἢ τεσσάρων συνεδριάσεων, περιέχουσι πληροφορίας στενῶς συνδεομένας μὲ τὴν συζήτησιν τῶν δύο νομοσχεδίων τῶν γεωργικῶν· αἱ πληροφορίαι αὗται ἔπρεπε νὰ τυπωθῶσιν ἰδιαιτέρως καὶ νὰ ἀποσταλῶσιν εἰς τὰς οἰκίας τῶν Βουλευτῶν ἐγκαίρως καὶ πρὸ τῆς συνεδριάσεως, ὅπως οὗτοι δυνηθῶσι νὰ μελετήσωσιν αὐτὰς καὶ ἐν γνώσει συζητήσωσι τὰ νομοσχέδια. Ἀντὶ τούτου αἱ πληροφορίαι αὗται συγχωνεύονται ἐν τοῖς πρακτικοῖς, τὰ ὁποῖα μόλις τὴν στιγμὴν ταύτην βλέπομεν. Καὶ πρὸς ἀποφυγὴν τοῦ ἀτόπου τούτου καὶ πρὸς ἀποφυγὴν ἄλλων μεγαλειτέρων, τὰ ὁποῖα ἐνδέχεται νὰ ἐπέλθωσιν, ὅταν ὅλοι ζητήσωμεν νὰ ἀναγράφωνται ἐν τοῖς ἐπισήμοις πρακτικοῖς πᾶσαι αἱ ἰδέαι ἡμῶν, νομίζω καλὸν νὰ ἐπανέλθῃ τὸ Γραφεῖον τῆς Βουλῆς εἰς τὸν πρότερον τρόπον, τῆς συντόμου συντάξεως τῶν πρακτικῶν, ὅλαι δὲ αἱ πληροφορίαι, αἱ κατατιθέμεναι παρὰ τῶν Ὑπουργῶν, νὰ τυπῶνται ἰδιαιτέρως καὶ νὰ στέλλωνται εἰς τὰς οἰκίας τῶν Βουλευτῶν.

§2ΛΕΒΙΔΗΣ. Ἐγὼ ἐπηρώτησα τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ συντομωτάτης ἐπερωτήσεως περὶ τῶν Γεωργικῶν Σχολῶν. Σήμερον ἐν τοῖς πρακτικοῖς βλέπω, ὅτι ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καταλαμβάνει τέσσαρας ὁλοκλήρους σελίδας, καὶ ὁ ἀναγινώσκων τὰ πρακτικὰ τὰ ἐπίσημα θέλει ὑποθέσει, ὅτι δὲν ἐγίνωσκον περὶ τίνος ἐπηρώτων. Τὸ ἄτοπον τοῦτο θέλει φέρει τοὺς ἐπερωτῶντας εἰς τὴν ἀνάγκην, νὰ μὴ περιορίζωνται εἰς τὴν ἐπερώτησιν ἁπλῶς, ἀλλὰ νὰ προβαίνωσι καὶ εἰς τὴν ἀνάλυσιν τῶν ἐπερωτήσεων αὐτῶν. Τὸ συμβαῖνον σήμερον εἶναι κακοπιστία ἐκ μέρους τῶν κκ. Ὑπουργῶν, καὶ εἰς χεῖρας ἡμῶν εἶναι νὰ ἀναιρέσωμεν ταύτην, μὴ περιοριζόμενοι εἰς τὴν τυπικὴν ἐπερώτησιν, ἀλλὰ προβαίνοντες καὶ εἰς ἀνάλυσιν, καὶ ἀξιοῦντες ἵνα τὰ πλειότερα τῶν ἐπιχειρημάτων ἡμῶν ἀναγράφωνται ἐν τοῖς ἐπισήμοις πρακτικοῖς. Καλὸν λοιπὸν ἤθελεν εἶσθαι νὰ συστήσητε εἰς τὸ Γραφεῖον, ὅπως αἱ ἀπαντήσεις τῶν κκ. Ὑπουργῶν, ὁσάκις περιορίζονται εἰς ὑποβολὴν ἐγγράφων, στέλλωνται πρὸς μελέτην εἰς τοὺς ἐπερωτῶντας; οὗτοι δὲ θέλουσι κρίνει, ἐὰν ἦναι ὑπόχρεοι νὰ ἀναλύσωσι τὰς ἐπερωτήσεις αὐτῶν. Ἄλλως ἡμεῖς δὲν ἔχομεν ὄρεξιν ἐνταῦθα νὰ φαινώμεθα ἐν τοῖς πρακτικοῖς ἥττονες τῶν Ὑπουργῶν, διότι ἔχομεν τὸ δικαίωμα ἐν τοῖς πρακτικοῖς νὰ ἤμεθα ἐν ἴσῃ μοίρᾳ. Ἔχομεν δὲ καὶ τὸν τρόπον καὶ τὴν δύναμιν νὰ καταστρέψωμεν ταύτην τὴν ἀδικίαν, τὴν ἐναντίον ἡμῶν.

§3ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Εἶναι ὄντως ἀτοπώτατος ὁ νεωτερισμὸς τῆς λεπτομεροῦς ἀναγραφῆς τῶν ἀπαντήσεων τῶν Ὑπουργῶν ἐν τοῖς ἐπισήμοις πρακτικοῖς· διότι ἐπὶ τῶν ἐπερωτήσεων, ὁσάκις οἱ Ὑπουργοὶ δίδουσι προφορικῶς πληροφορίας, αὗται ἀναγράφονται εἰς τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικὰ, ὁσάκις δὲ καταθέτωσιν ἔγγραφα, τούτων λαμβάνουσι γνῶσιν οἱ Βουλευταὶ οἱ ἐπερωτῶντες· ὥστε ὅλον αὐτὸ τὸ γενόμενον εἶναι ἁπλῆ ματαιοπονία, ἀλλὰ πρὸς ταύτῃ, ἕνεκεν τῆς ἀνακριβείας, δὲν ὑπηρετεῖται καὶ ἡ πιστὴ τῶν λεγομένων ἐξιστόρησις, διότι τὰ πρακτικὰ πολλάκις ἀναγράφουσι γεγονότα μὴ ἀκριβῆ, καὶ φέρω παράδειγμα τὴν μικρὰν παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν ἐγὼ ὑπέβαλον. Τὰ πρακτικὰ ἀναφέρουσιν ὅλως διόλου ἀλλοῖα γεγονότα ἐκείνων, τὰ ὁποῖα κατέθεσαν οἱ κύριοι Ὑπουργοὶ εἰς τὴν Βουλήν. Ἀναφέρουσι π. χ. ὅτι ὁ Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι ἐφονεύθη εἷς ἐν Πελλήνῃ, ὁ δὲ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι ἐτραυματίσθησαν καὶ πολλοί. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι διέταξεν ἀνακριτὴν νὰ μεταβῇ ἐκεῖ, ἐνῷ τὰ πρακτικὰ λέγουσιν, ὅτι εἶπεν, ὅτι ὁ ἀνακριτὴς ἀποβαίνει περιττός. Ἑπομένως καὶ ἄτοπον συμβαίνει καὶ ὅλαι αἱ λεπτομέρειαι δὲν δύνανται νὰ περιληφθῶσιν. Ὅθεν κρίνω ὀρθὸν νὰ μείνωμεν εἰς ὅ,τι μέχρι τοῦδε ἐγίνετο, ἤτοι νὰ ἀναγράφωσι τὰ πρακτικὰ περίληψιν τῶν κυρίων σημείων τῆς συνεδρίας.

§4ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἐγὼ προβαίνω καὶ ἔτι περαιτέρω. Ὁ κ. Βουλευτὴς φρονεῖ, ὅτι πρέπει νὰ ἀναγράφωνται ἐν τοῖς πρακτικοῖς μόνον τὰ κυριώτατα σημεῖα τῶν ἀπαντήσεων· ἐγὼ νομίζω, ὅτι καὶ τοῦτο δὲν δικαιολογεῖται. Πρέπει νὰ σημειῶται, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς ἀπήντησε καὶ κατέθεσεν ἔγγραφα, καὶ οὐδὲν πλέον τούτου. Ἐὰν εἰσέλθωμεν εἰς ἀναγραφὴν τῶν λεχθέντων, εἶναι ἀδύνατον νὰ συνοψίσωμεν αὐτά· διότι τοῦ καλῶς ὁμιλοῦντος ὁ λόγος εἶναι σύνοψις, μόνον δὲ τῶν κακῶς ὁμιλούντων εἶναι δεκτικὴ συνοψίσεως ἡ ἀγόρευσις, μηδόλως ἀδικουμένη ὑπ’ αὐτῆς. Ἐπειδὴ δὲ ὅλοι οἱ Βουλευταὶ καλῶς ὁμιλοῦσιν, ἀναγνώρισις τῆς ἀξίας τῶν λόγων των ἔσται ἡ ἀπόφασις, ὅπως μὴ ἀναγράφωνται αἱ συνόψεις αὐτῶν ἐν τοῖς πρακτικοῖς.

§5ΤΥΠΑΛΔΟΣ ΚΟΖΑΚΗΣ. Δύναμαι νὰ παραδεχθῶ τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ὑπαγορεύει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ παρατηροῦμεν ὅτι, ὅπως εἶναι συντεταγμένα τὰ πρακτικὰ, οὔτε τοῦτο γίνεται καθόσον ἀφορᾷ τοὺς Βουλευτὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως· διότι ἐπὶ ἑνὸς τῶν κυριωτάτων ἐπεισοδίων τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως, τῆς ἐπιστολῆς τοῦ Διαδόχου, τὰ πράγματα παρίστανται κατὰ τρόπον ἀλλοῖον. Τὰ πρακτικὰ ἔχουσι περίληψιν τῆς ὁμιλίας σας, ἡ ὁποία σᾶς ἀδικεῖ.

§6ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Καὶ ἐγὼ ζητῶ νὰ διαγραφῇ ἡ ὁμιλία μου ἐκ τῶν πρακτικῶν καὶ νὰ σημειωθῇ ἁπλῶς, ὅτι ἀπήντησα.

§7ΚΟΖΑΚΗΣ. Καὶ ἐγὼ ζητῶ νὰ μὴ ἀναφέρωσι τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ περὶ τῶν ἀγορευόντων, ὅτι ἠγόρευσεν ὁ Βουλευτὴς τοῦ δεῖνος νομοῦ, ἀλλὰ νὰ ἀναφέρωσιν ὡρισμένως τὸν Βουλευτήν.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τοῦ λοιποῦ θέλει γίνεσθαι ὅπως ἐπιθυμεῖ ἡ Βουλή· ἀλλ’ ὅταν κατατίθενται ἔγγραφα καὶ ζητῶνται παρ’ ἑνὸς Βουλευτοῦ, τὰ ζητεῖ δὲ καὶ ἕτερος, τί θέλει γίνεσθαι;

§9ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα φέρουσι γενικώτερον τύπον, θὰ τυπῶνται, τὰ λοιπὰ θὰ λαμβάνῃ ὁ ἐνδιαφερόμενος.

§10Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ὁ ἐπερωτῶν ἔχει καθῆκον νὰ ἀναλύσῃ τὴν ἐπερώτησίν του· ἀπευθύνει ἐρώτημα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, τὸ δὲ Ὑπουργεῖον ἀπαντᾷ εἴτε προφορικῶς, εἴτε δι’ ἐγγράφων πληροφοριῶν· αἱ ἔγγραφοι πληροφορίαι ἁρμόζει νὰ δίδωνται εἰς τὸν ἐπερωτῶντα, διὰ νὰ ἰδῇ, ἐὰν πρέπῃ νὰ λαλήσῃ ἢ ὄχι· ἀλλ’ ἐὰν ζητήσῃ τὸ ἔγγραφον καὶ ἕτερος Βουλευτής, τοῦ τὸ δίδετε κατόπιν.

§11ΡΑΛΛΗΣ. Οὐδεὶς Βουλευτὴς θέλει νὰ ἁρπάσῃ ἔγγραφα παρ’ ἑτέρου. Παρετήρησα ὅτι, ἐὰν ὑπάρχῃ δυσχέρεια περὶ τὴν ὑποβολὴν τῶν ἐγγράφων εἰς τοὺς κυρίους Βουλευτὰς, αὕτη προέρχεται ἐκ τοῦ Γραφείου τῆς Βουλῆς. Καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος ἔλαβον ἀφορμὴν νὰ παραπονεθῶ διὰ τὴν ἀγροικίαν τοῦ Γραφείου. Ὑμεῖς ἔχετε τόσην πεῖραν ὡς Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ὥστε δυνάμεθα νὰ ἀξιώσωμεν νὰ ἐπιβάλλητε περισσοτέραν τάξιν καὶ μεγαλειτέραν εὐσχημοσύνην· διότι θαυμάζω, ὅταν βλέπω, ὅτι ἔρχεται εἷς Βουλευτὴς καὶ ὑποβάλλει ἕνα ἰσχυρισμὸν, καὶ παρουσιάζεται εἷς γραφίσκος, ὁ ὁποῖος ἐκ τῶν ψυχίων τοῦ Προεδρείου τῆς Βουλῆς διατρέφεται, καὶ τὸν διαψεύδει κατ’ ἀντιμωλίαν. Ἡ τοιαύτη τακτικὴ δὲν συντελεῖ εἰς τὴν ἀξιοπρέπειαν τοῦ Βουλευτικοῦ σώματος. Ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῶν πρακτικῶν σήμερον ἔχομεν ὑπὲρ ἡμῶν τὴν πλειοψηφίαν, ὡς βλέπετε, κύριε Πρόεδρε, διότι ἔχομεν τὴν γνώμην ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ἐκπροσωπεῖ τὴν πλειοψηφίαν. Ἡ πλειοψηφία δὲ αὕτη, βλέπετε, ὅτι καταδικάζει τὸ Γραφεῖόν σας.

§12ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Δὲν καταδικάζω τὸ Γραφεῖον.

§13ΡΑΛΛΗΣ. Ἐγὼ ζητῶ νὰ ἀναγνωρισθῇ μία τάξις· διὰ τοῦτο θεωρῶ, ὅτι τὰ πρακτικὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπικυρωθῶσι, καὶ ζητῶ τὴν διαῤῥύθμισιν αὐτῶν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μέχρι τοῦδε δὲν ἔχετε δεῖγμα τοῦ μὴ σεβασμοῦ μου πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ πρὸς τὸ ἄτομον, καὶ ἄν τι ἔλαβε χώραν ἐν τῷ Γραφείῳ, δὲν εἶμαι αἴτιος, διότι δὲν μοὶ κατηγγέλθη τι· ἂν μοὶ κατηγγέλλετο καὶ δὲν ἔφερον θεραπείαν, εἴχετε δικαίωμα νὰ εἴπητε, ὅτι ὁ Πρόεδρος δὲν σέβεται τὴν Βουλήν· ἀλλὰ μέχρι τοῦδε οὐδεμία ἀφορμὴ μοὶ ἐδόθη. Αἱ παραγγελίαι μου εἶναι, καὶ σεβασμὸς καὶ προθυμία νὰ ὑπάρχῃ εἰς τὸ Γραφεῖον, πρὸς διευκόλυνσιν τῆς ἐργασίας τῶν κκ. Βουλευτῶν· ἐὰν λαμβάνῃ χώραν ἄτοπόν τι, παρακαλῶ τοὺς κκ. Βουλευτὰς νὰ τὸ ἀναγγέλλωσιν εἰς ἐμέ. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι μέχρι τοῦδε δὲν ἐδόθη τοιαύτη ἀφορμή.

§15ΡΑΛΛΗΣ. Ἐγὼ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον, ὁσάκις γίνεται ἀντίῤῥησις περὶ τοῦ Γραφείου, νὰ μὴ ζητῇ τὴν διάψευσιν. Τὸ Γραφεῖον τῆς Βουλῆς δυστυχῶς δὲν ἔχει τὴν ἀνεξαρτησίαν, ἣν ἔπρεπε νὰ ἔχῃ· ἀποτελεῖ γραφεῖον ὑπουργικόν. Καὶ ἐὰν δὲν θέλητε ν’ ἀκούητε δυσάρεστα πράγματα, τηρήσατε τὴν ἀνεξαρτησίαν τοῦ σώματος αὐτοῦ. Ἐδῶ ἔχομεν, ὡς βλέπετε, παράρτημα γραφείου ὑπουργικοῦ.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί ἐννοεῖ ἤδη ἡ Βουλὴ νὰ γίνῃ ἐπὶ τῶν πρακτικῶν;

§17ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Νὰ γίνωσι συνοπτικώτερα.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλουσι διορθωθῆ. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Κατσικόπουλος ὑπέβαλε τὴν ἑξῆς ἐπερώτησιν (ἀναγινώσκει): «Ἐκ τῶν ἐκλεχθέντων δημοτικῶν συμβούλων τοῦ δήμου Βρασιῶν τῆς Κυνουρίας, ὁ μὲν Σ. Καλοχρῆστος, ὀγδοηκοντούτης, ὑπηρετήσας ὡς τοιοῦτος ἐπὶ πολλὰς περιόδους, ἀρνεῖται ἤδη νὰ ὁρκισθῇ καὶ ἀναλάβῃ τὰ καθήκοντά του, ὁ δὲ Γ. Μέρικος, καὶ οὗτος ἐκλεχθεὶς δημοτικὸς σύμβουλος, ἀπεβίωσεν, ἡ δὲ ἕδρα του μένει εἰσέτι κενή· ἀνάγκη ἑπομένως νὰ διαταχθῶσι τὰ δέοντα πρὸς συμπλήρωσιν τῶν δύο τούτων ἑδρῶν. «Ὁ δημοτικὸς σύμβουλος Ἠλ. Μπερδαλῆς, διατελῶν τοιοῦτος, ἐδέχθη καὶ διορισμὸν πραγματογνώμονος, οὗτινος ἐκπληροῖ τὰ καθήκοντα συνάμα μὲ τὰ τοῦ δημοτικοῦ συμβούλου, ἐνῷ ὑπάρχει ἰδέα, ὅτι ὑπάρχει σύγκρουσις καθηκόντων. Ὅθεν παρακαλεῖται ὁ κύριος ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργὸς νὰ διατάξῃ τὰ δέοντα». Διάφοροι πολῖται ἐκ Ζαβέρδης διὰ τηλεγραφήματός των παρακαλοῦσι νὰ μὴ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ κατασκευῆς κρήνης ἐκ χρημάτων τοῦ λιμενικοῦ ταμείου, καθόσον ἀπαραίτητος ἀνάγκη παρίσταται προεκτάσεως τοῦ λιμένος. Οἱ ἐν ταῖς φυλακαῖς Πύλου κρατούμενοι κατάδικοι δι’ ἀναφορᾶς των ἐξαιτοῦνται νὰ χορηγηθῇ αὐτοῖς χάρις ἐπὶ τοῖς γάμοις τοῦ Διαδόχου.

§19Ι. ΓΕΩΡΓΑΝΤΑΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργὸν νὰ καταθέσῃ τὴν διαμειφθεῖσαν ἀλληλογραφίαν μεταξὺ τοῦ Δημάρχου Χαιρωνείας καὶ τοῦ Νομάρχου Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας, ὡς ἐπίσης καὶ τὴν διαμειφθεῖσαν μεταξὺ Νομάρχου Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας καὶ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργείων ἐπὶ παραπόνων τοῦ Δημάρχου Χαιρωνείας, ὅτι ὁ ὑποταμίας Χαιρωνείας δὲν ἐνεργεῖ τὰς πληρωμὰς τῶν μισθῶν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ δήμου. Ἐν Χαιρωνείᾳ δὲν ὑπάρχει δημοτικὸς εἰσπράκτωρ, ἀλλ’ ἀνετέθη ἡ εἴσπραξις τῶν ἐσόδων εἰς τὸν ἐκεῖ ὑποταμίαν. Δυστυχῶς ἡ διοικητικὴ ἀρχὴ δὲν θέλει νὰ διατάξῃ τὴν πληρωμὴν, ὁ δὲ Δήμαρχος Χαιρωνείας παραπονεῖται, ὅτι ἐπὶ ἕνδεκα μῆνας ὑστερεῖται τῆς μισθοδοσίας του καθὼς καὶ ὁ γραμματεὺς αὐτοῦ, ὁ κλητὴρ καὶ ὁ ταχυδρόμος, ἐπίσης δὲ ἐπὶ ἕνδεκα μῆνας δὲν ἐπληρώθη τὸ ἐνοίκιον τοῦ Δημαρχικοῦ καταστήματος. Οὕτω δὲ, λέγει ὁ Δήμαρχος, ὅτι θέλει ἐγκαταλειφθῆ ὁσονούπω ὑπὸ τῶν ὑπαλλήλων του. Ἀφοῦ δὲ μετ’ ὀλίγον πρόκειται νὰ ψηφισθῇ νόμος περὶ δημοτικῶν προσόδων, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἀφαιρεθῶσι τὰ ἀπομείναντα ἔτι εἰς τοὺς δήμους μικρὰ δικαιώματα, παρακαλῶ νὰ κατατεθῇ ἡ ἀλληλογραφία, ἣν ἐζήτησα, ὅπως ἀναπτύξω τὴν ἐπερώτησίν μου.

§20ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Καταθέτω τοὺς ζητηθέντας καταλόγους τῶν δυνάμει τοῦ νόμου 1883 ἐγκεκριμένων βοηθημάτων, περιέχοντας πάντα τὰ ὀνόματα τῶν βοηθουμένων καὶ τὰ ποσὰ τὰ διδόμενα εἰς αὐτούς. Ἐπὶ ἑκάστου καταλόγου ὑπάρχουσι σημειωμένα καὶ τὰ πρόσωπα τὰ ἀποβιώσαντα, εἰς τρόπον ὥστε νὰ δύναται νὰ γίνῃ ἡ ἐξέλεγξις τῶν προσώπων, ἅτινα ἀποβιώσαντα ἀφῆκαν τὰς οἰκογενείας αὐτῶν ἄνευ βοηθήματος. Νομίζω καλὸν, οἱ θέλοντες νὰ λάβωσι γνῶσιν τῶν καταλόγων νὰ ζητήσωσιν αὐτοὺς ἐκ τοῦ Προεδρείου, ὅπως ἀποφύγωμεν τὴν τύπωσιν, διότι δὲν εἶναι ἴσως εὐπρεπὲς νὰ ἐκτεθῶσιν εἰς τὸ δημόσιον τὰ ὀνόματα τῶν βοηθουμένων προσώπων.

§21ΡΙΚΑΚΗΣ. Εἰς μίαν τῶν παρελθουσῶν συνεδριάσεων παρεκάλεσα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ καταθέσῃ τὰ ἔγγραφα, τὰ ἀποβλέποντα εἰς τὴν μετατόπισιν τοῦ σταθμοῦ τοῦ σιδηροδρόμου Πατρῶν–Πύργου ἀπὸ σημείου ὡρισμένου εἰς τὴν παραλίαν, ὅπου ἤδη εὑρίσκεται. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ μοὶ εἴπῃ πῶς ἔλαβε χώραν ἡ μετατόπισις. Ἡ πληροφορία δὲν ἱκανοποιεῖ τὴν ἀξίωσιν, ἣν ἔχω, τοῦ νὰ λάβω γνῶσιν ὅλων τῶν ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα διημείφθησαν, διότι ἡ μετατόπισις, ὡς ἐγένετο, οὔτε εἰς τὸν νόμον στηρίζεται, οὔτε εἰς τὰ δικαιώματα τῆς Ἑταιρίας. Θὰ παρακαλέσω ἑπομένως νὰ κατατεθῶσι τὰ ἔγγραφα τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, ἐφ’ ἧς θὰ συζητήσω.

§22ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Σύνοδον εἶχεν ἀνακινηθῆ τὸ ζήτημα, ὅτι οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ἐφημερίδων ἐν τῇ Βουλῇ δὲν δύνανται ν’ ἀκούωσι τὸν ἀγορεύοντα καὶ νὰ κρατῶσι περίληψιν τῶν ἀγορεύσεων. Τὸ Προεδρεῖον τότε ἔλαβε πρόνοιαν νὰ τοποθετήσῃ αὐτοὺς εἰς ἄλλο θεωρεῖον, ἀλλὰ καὶ ἤδη παραπονοῦνται, ὅτι δὲν ἀντιλαμβάνονται τῶν ἀγορεύσεων. Ἐὰν δὲν ἦναι δυνατὸν, καὶ νομίζω ὅτι δὲν εἶναι, νὰ δοθῇ αὐτοῖς θέσις ἐντὸς τῆς αἰθούσης, τότε νὰ μετατεθῶσιν εἰς τὸ θεωρεῖον τὸ πρὸς τὰ ἀριστερά. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸ Προεδρεῖον νὰ ἐρωτήσῃ τὴν Βουλὴν, ἂν συναινῇ.

§23ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον ἐλήφθη πέρυσι, δὲν μετέβαλε τὰ πράγματα ὑπὲρ τῆς ἀκουστικῆς τῶν δημοσιογράφων. Ἐὰν ληφθῇ ἤδη νέον μέτρον, τοῦτο πρέπει νὰ ἦναι τελεσφόρον. Τὸ ἐπ’ ἐμοὶ, οὐδεμίαν ἔχω δυσκολίαν ν’ ἀποδεχθῶ, ὅπως ὁρισθῇ θέσις ἐντὸς τῆς αἰθούσης καὶ διὰ τοὺς δημοσιογράφους, ἀφ’ οὗ ὑπάρχει διὰ τόσους ἄλλους.

§24ΡΙΚΑΚΗΣ. Ἡ παρατήρησις μοὶ δίδει ἀφορμὴν νὰ ἐπαναλάβω ὅ,τι καὶ ἄλλοτε ἐλέχθη, ὅτι τὸ κτίριον εἶναι ἀκατάλληλον καὶ διὰ τὰ ἀκροατήρια καὶ διὰ τοὺς Βουλευτάς. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν νὰ ληφθῇ σπουδαιοτέρα πρόνοια. Ὑμεῖς, κύριε Πρόεδρε, ὁ ὁποῖος ἔχετε διαρκῆ τὴν θέσιν τοῦ Προέδρου, ἠδύνασθε νὰ συντελέσητε εἰς τοῦτο, ὥστε νὰ ἀφήσητε ἓν ἐνθύμημα τῆς μακρᾶς προεδρείας σας, τὴν οἰκοδόμησιν δηλαδὴ μιᾶς αἰθούσης καταλλήλου.

§25ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Εἰς ὅλα τὰ Κοινοβούλια ἔχουσι θέσιν ἐντὸς τῆς αἰθούσης τῶν συνεδριάσεων οἱ συντάκται τῶν ἐφημερίδων.

§26ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μόνον οἱ στενογράφοι.

§27ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἄλλως προσγίνεται καὶ μία ἀδικία, διότι ἐντὸς τῆς αἰθούσης ὑπάρχει εἰδικὸς συντάκτης τῆς «Παλιγγενεσίας», διὰ δὲ τὰς ἄλλας ἐφημερίδας δὲν ὑπάρχουσιν, ἐνῷ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἰσότης.

§28ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ὑποβάλλω, κατ’ αἴτησιν τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐκ Κεφαληνίας, πίνακα, ἐνδεικνύοντα τὴν κατὰ τὰ ἔτη 1887 καὶ 1888 εἰσαγωγὴν δημητριακῶν καρπῶν καὶ ζακχάρεως διὰ τοῦ τελωνείου Κεφαληνίας καὶ Ἰθάκης, ὡς καὶ τὰ πληρωθέντα τέλη ἐπ’ αὐτῶν. Κατ’ αἴτησιν τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐξ Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας ὑποβάλλω πίνακα, ἐμφαίνοντα τὰ νοσήματα, ἐξ ὧν ἔπασχον οἱ ἐν τῷ Στρατιωτικῷ Νοσοκομείῳ Ἀθηνῶν ἀπὸ 1ης Ὀκτωβρίου μέχρι 14ης Νοεμβρίου νοσηλευθέντες. Ἐπίσης καὶ κατάστασιν, ἐμφαίνουσαν τὴν δύναμιν τῶν σωμάτων καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐξ ἰλαρᾶς νοσηλευομένων. Ὑποβάλλω καὶ σημείωμα ἐκ τῆς ὑγειονομικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου, καταδεικνῦον ἐν ἄλλοις, ὅτι τὸ νόσημα τῆς ἰλαρᾶς ἐν τῷ στρατῷ δὲν εἶχε χαρακτῆρα ἐπιδημικὸν, ἀλλ’ εἶχε χαρακτῆρα καθαρῶς σποραδικὸν, μεταδοθὲν ἄλλοτε μὲν εἰς τοῦτο, ἄλλοτε δὲ εἰς ἐκεῖνο τὸ σῶμα ἐκ τῆς πόλεως καὶ μὴ ἀναπτυχθὲν ἐν τῷ στρατῶνι.

§29ΤΥΠΑΛΔΟΣ ΚΟΖΑΚΗΣ. Ἀναφέρουσιν αἱ πληροφορίαι, ὅτι ἡ νόσος ἰλαρὰ ἐν τῷ Νοσοκομείῳ ἔλαβεν ἐπίτασιν;

§30ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ὄχι, δὲν ἔλαβεν ἐπίτασιν ἐν τῷ Νοσοκομείῳ, οὐδ’ ἐν τοῖς στρατῶσι ἔλαβεν ἐπίτασιν. Τὸ σημείωμα, ὅπερ εἶναι λεπτομερέστατον, ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ ἰλαρὰ εἰς τὸν στρατὸν μετεδόθη πάντοτε ἐκ τῆς πόλεως.

§31ΤΥΠΑΛΔΟΣ ΚΟΖΑΚΗΣ. Ἐλάβετε μέτρα ἀπομονώσεως;

§32ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἐλάβομεν μέτρα ἀπομονώσεως. Ἐὰν, ὡς θέλετε ἀναγνώσει ἐν τῷ σημειώματι, δὲν διετελοῦμεν ἐν τῷ χειμῶνι, ἠθέλομεν λάβει καὶ ἄλλα μέτρα ἀραιώσεως, ἀλλ’ ἐν ὥρᾳ χειμῶνος μέτρα τινὰ, δυνάμενα νὰ ληφθῶσι κατὰ τὸ θέρος, δὲν ἐπιτρέπονται, ἐλήφθη ἑπομένως μόνον τὸ μέτρον τῆς ἀπομονώσεως ἐν κεχωρισμέναις αἰθούσαις καὶ προσέτι τὸ μέτρον τῆς ἀπολυμάνσεως τῶν στρατώνων, ὅπου ὁπωσδήποτε ὑπῆρξαν κρούσματα ἰλαρᾶς.

§33ΛΕΒΙΔΗΣ. Τί ἀπεφασίσατε, κύριε Πρόεδρε, διὰ τὸ θεωρεῖον τῶν δημοσιογράφων;

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅλη αὐτὴ ἡ πλευρὰ εἶναι εἰς τὴν αὐτὴν κατάστασιν ὅπου καὶ ἂν τοποθετηθῶσιν, εἶναι τὸ ἴδιον· μόνοι των ἐξέλεξαν τὸ θεωρεῖον αὐτό.

§35ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἐξέλεξαν, διότι αὐτὸ ἐτέθη μεταξὺ τοῦ προϋπάρχοντος, ἵνα ἓν ἐκ τῶν δύο ἐκλέξωσι.

§36ΛΕΒΙΔΗΣ. Οἱ δημοσιογράφοι εἶναι οἱ καταλληλότεροι νὰ κρίνωσι πόθεν ἀκούουσι καλλίτερον, ἀφοῦ δὲ αὐτοὶ λέγουσιν, ὅτι ἐκεῖθεν ἀκούουσι καλλίτερον, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ μικρὰ εὐκολία.

§37ΚΟΡΠΑΣ. Προτοῦ νὰ μετατεθῶσι τὰ γραφεῖά των, ἂς μεταβῶσιν εἰς τὸ ἄλλο θεωρεῖον καὶ ἂς δοκιμάσωσι, καὶ ἂν ἀκούωσιν ἐκεῖ καλλίτερον, ἂς μετατεθῶσι τὰ γραφεῖα.

§38ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Λοιπὸν αὔριον νὰ μεταβῶσιν εἰς τὸ ἄλλο θεωρεῖον.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἂς μεταβῶσι νὰ δοκιμάσωσι.

§40ΑΡ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ ἐπερωτήσει μου κατὰ μίαν τῶν προγενεστέρων συνεδριάσεων περὶ ἐργασιῶν τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς Μύλων–Καλαμῶν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔδωκε πληροφορίας, αἱ ὁποῖαι σημειοῦνται ἐν τοῖς πρακτικοῖς. Διὰ τῶν πληροφοριῶν τούτων ἀναιρεῖ τὰς πληροφορίας, ἃς ἐγὼ εἶχον καὶ διαβίβασα πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὴν Βουλήν. Βεβαίως, κύριε Πρόεδρε, χάριν εὐπρεπείας καὶ τῆς ἐπισημότητος τῆς Ἀρχῆς, ὑπὸ τῆς ὁποίας δίδονται αἱ τοιαῦται πληροφορίαι, δὲν θεωρῶ φρόνιμον, οὔτε συνετὸν, νὰ ἀντείπω καὶ νὰ μὴ παραδεχθῶ τὰς κατατεθείσας πληροφορίας ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ· διὰ τοῦτο θεωρῶ ἐμαυτὸν ὑποχρεωμένον νὰ σταματήσω τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεώς μου ταύτης ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου. Ἂς μοὶ ἐπιτρέψῃ ὅμως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐπειδὴ ἕτερόν τι ζήτημα συγγενὲς καὶ ἀναγόμενον εἰς τὴν συγκοινωνίαν εὑρίσκεται ὄχι ἐν καλῇ καταστάσει ἀπό τινος χρόνου, νὰ τῷ συστήσω τὴν ἄμεσον θεραπείαν τούτου, ὡς κατεπείγουσαν. Ἡ ὁδὸς, ἡ διήκουσα ἀπὸ Μύλων μέχρι Καλαμῶν, ἰδίως δὲ ἀπὸ Μύλων μέχρι Μεγαλοπόλεως, ἂν δὲν κατέστη ἄβατος καθ’ ὁλοκληρίαν, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν ξηρασίαν τοῦ καιροῦ· ἐὰν, ὡς ἄλλοτε, εἴχομεν τὸν φυσικὸν καιρὸν τοῦ φθινοπώρου καὶ τοῦ ἀρξαμένου χειμῶνος, διαβεβαιῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν, διότι καὶ ὁ ἴδιος ἀντελήφθην τούτου καὶ πληροφορίας ἔχω ἐκεῖθεν πολλὰς, ὅτι ἡ συγκοινωνία θὰ εἶχεν ἤδη σταματήσει, καὶ κινδυνεύει δὲ ἤδη νὰ σταματήσῃ, διότι ὅσον οὔπω βεβαίως θέλει παύσει ἡ ξηρασία αὕτη τοῦ καιροῦ. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ διατάξῃ τὰ δέοντα πρὸς ἐπισκευὴν τῶν ἀνωμάλων μερῶν, εἴτε τῶν καταστραφέντων μερῶν, διὰ νὰ προλάβωμεν τὴν ἐντελῆ διακοπὴν τῆς συγκοινωνίας, ἐκ τῆς ὁποίας βεβαίως θέλουσι παραβλαβῆ συμφέροντα σπουδαῖα, ἂν ὄχι ὁλοκλήρου τῆς Πελοποννήσου, ἰδίως τῶν δύο νομῶν Λακωνίας καὶ Ἀρκαδίας, διότι πάντα τὰ ἐμπορεύματα, τὰ διασπειρόμενα εἰς τὰς μεγαλειτέρας πόλεις καὶ κωμοπόλεις τῶν δύο νομῶν ἐκείνων, διέρχονται διὰ τῆς ὁδοῦ ταύτης, ἀφίνω δὲ, ὅτι θὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν πρὸ τοῦ 1845 κατάστασιν, νὰ διερχώμεθα ἀπὸ τῆς Μεγαλοπόλεως μέχρι Μύλων διὰ ζώων καὶ ὄχι δι’ ἁμάξης, τὸ δὲ ἐμπόριον θέλει σταματήσει, πρὸς βλάβην τῶν κατοίκων τῶν δύο νομῶν ἐκείνων. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, χωρὶς βεβαίως νὰ ἀξιῶ νὰ δαπανηθῶσι πολλὰ ποσὰ, καθόσον πρόκειται μέχρι τοῦ προσεχοῦς Αὐγούστου, ὡς ὁ ἴδιος εἶπε, νὰ γίνῃ ἔναρξις τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς, τοὐλάχιστον νὰ δαπανηθῶσι τόσα, ὥστε νὰ διατηρηθῇ ἡ ὁδὸς μέχρι τοῦ προσεχοῦς Αὐγούστου.

§41ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Κατὰ τὸν πρό τινων μηνῶν ἐγκριθέντα κανονισμὸν, τὸν ἤδη ἐν λειτουργίᾳ, καταρτίζονται συνεργεῖα δὶς τοῦ ἔτους· ἀκριβῶς δὲ τὴν ὥραν ταύτην τοῦ ἔτους καταρτίζονται συνεργεῖα πρὸς συντήρησιν τῶν ὁδῶν τοῦ Κράτους, ἐν οἷς καὶ τὸ συνεργεῖον τῆς ὁδοῦ ἀπὸ Μύλων εἰς Καλάμας. Ἔστε ἄρα βέβαιος, ὅτι τάχιστα θέλει ἐνεργηθῆ ἡ ἐπισκευὴ τῆς ὁδοῦ ταύτης.

§42ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Τί ἐννοεῖτε μὲ τὰ συνεργεῖα;

§43ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Ἄλλοτε ὑπῆρχον ὁδοστάται καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ ἔτους, ἀλλὰ μετὰ τὴν κατάργησιν τῶν ὁδοστατῶν καὶ τὴν ἐπὶ 2 ἢ 3 ἔτη ἀργίαν ἀπὸ πάσης πράξεως ἐπισκευῆς ὁδῶν ἐν γένει, πρό τινων μηνῶν διὰ Β. Διατάγματος συνεστήθη εἶδος ὁδοστασίας, οὐχὶ συνεχοῦς, ἀλλὰ δὶς τοῦ ἔτους καταρτιζομένης. Καθ’ ἕκαστον ἔαρ καὶ φθινόπωρον προσλαμβάνονται ἐργάται, οἵτινες ὑπὸ ἀρχιεργάτην καὶ ὑπὸ τὴν ἐπιτήρησιν ἐργοδηγῶν καὶ τῶν μηχανικῶν ἐπισκευάζουσι τὰς ὁδοὺς, ἀνὰ 2 χιλιόμετρα εἷς ἐργάτης. Τοιοῦτο συνεργεῖον συνιστᾶται σήμερον καὶ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Μύλων εἰς Καλάμας, ὡς καὶ διὰ πᾶσαν ἐπισκευὴν ὁδοῦ συντηρουμένης ἐν τῷ Κράτει.

§44ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἀνάγκη κατεπειγόντως νὰ γίνῃ ἡ ἐργασία αὕτη, διότι, ἂν ἀρχίσουν αἱ βροχαὶ, θὰ ἦναι ἀδύνατον.

§45ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Διετάχθη.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Τρίτη συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ νόμου ΩΜΑʹ καὶ εἰς ἄλλα λιμενικὰ ἔργα Πειραιῶς καὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου. (Ἀναγινώσκεται καὶ γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ἄνευ ἀντιῤῥήσεως).

§47ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Τὰ ἄλλα δύο νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἔρχονται κατόπιν, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀναβληθῶσι μέχρι τῆς ὑποβολῆς τῶν ζητηθεισῶν πληροφοριῶν.

§48ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐγὼ αὐτὸς ἐδήλωσα, ὅτι δέχομαι νὰ ἀναβληθῶσι, μέχρις οὗ προσαχθῶσιν αἱ ζητηθεῖσαι πληροφορίαι.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλονται τὰ ὑπ’ ἀριθμὸν 2 καὶ 3 ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει ἀναγεγραμμένα νομοσχέδια. Πρώτη συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ οἰνοπνευματοποιείων αʹ καὶ βʹ κατηγορίας. Ὁ κ. Νέγρης ἔχει τὸν λόγον.

§50ΝΕΓΡΗΣ. Ἐπ’ ὀλίγας μόνον στιγμὰς θὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν, ὅπως ἐξηγήσω τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους ἡ Ἐπιτροπὴ προέτεινε τροπολογίας τινὰς εἰς τὸ νομοσχέδιον. Ἡ πρώτη τροπολογία ἀφορᾷ εἰς τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν σύκων ἀπὸ τῆς πληρωμῆς τοῦ ἐγγείου φόρου, καθόσον τὰ σῦκα ταῦτα θέλουσι χρησιμοποιεῖσθαι εἰς τὰ οἰνοπνευματοποιεῖα πρὸς κατασκευὴν οἰνοπνεύματος. Πάντες γνωρίζομεν, ὅτι εἴς τινας ἐπαρχίας τῆς Ἑλλάδος, ἐκτὸς τῶν σύκων, τὰ ὁποῖα ἐξάγονται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, ὑπάρχουσι καὶ τὰ λεγόμενα ἀπόσυκα, τὰ ὁποῖα κατ’ ἔτος παράγονται καὶ κατὰ ἔτη τινὰ εἰς ποσότητας πολὺ σπουδαίας. Συνήθως τὰ ἀπόσυκα ταῦτα εἴτε ἀποῤῥίπτονται, εἴτε χρησιμοποιοῦνται πρὸς τροφὴν τῶν ζώων, ἐνῷ, ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθῶσι πρὸς κατασκευὴν οἰνοπνεύματος, ἠδύναντο νὰ ἀποδίδωσιν εἰσόδημα ὄχι εὐκαταφρόνητον εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας αὐτῶν. Ἕνεκα τοῦ λόγου τούτου ἡ Ἐπιτροπὴ ἐνόμισεν, ὅτι, καθ’ ἣν στιγμὴν παρουσιάζεται νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶναι εὐεργετικὸν διὰ τὰς σακχαρώδεις ἐν γένει ὕλας, δὲν ὤφειλε νὰ παραλειφθῇ καὶ τὸ εἶδος τοῦτο. Ἰδίως λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψιν, ὅτι διὰ τὰς σταφίδας ἡ μεταφορὰ ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἐντελῶς ἀτελής, ἐνόμισεν ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν θὰ εὕρισκε δυσκολίαν νὰ ἀπαλλάξῃ καὶ τὰ σῦκα τῆς φορολογίας, ἂν ὄχι ἐντελῶς διὰ πᾶσαν χρῆσιν, τοὐλάχιστον διὰ τὴν παραγωγὴν οἰνοπνεύματος. Τούτου δεδομένου, ὤφειλε βεβαίως νὰ προΐδῃ, ἂν κατάχρησις θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ λάβῃ χώραν. Ἡ Ἐπιτροπή, σκεφθεῖσα περὶ τούτου, ἐνόμισεν ὅτι, ἂν τὰ ἀπόσυκα ἐπλήρωνον τὸν ἔγγειον φόρον κατὰ τὴν μεταφορὰν ἐκ τοῦ τόπου τῆς παραγωγῆς εἰς τὰ οἰνοπνευματοποιεῖα, ὁ δὲ φόρος οὗτος ἐπεστρέφετο μόνον κατὰ τὴν εἰσαγωγὴν εἰς τὰ οἰνοπνευματοποιεῖα, κίνδυνος πρῶτον διὰ τὴν λαθραίαν ἐξαγωγὴν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ὑπεδείχθη εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι ἐκ τῶν οἰνοπνευματοποιείων εἶναι δυνατὸν τὰ σῦκα νὰ χρησιμοποιῶνται πρὸς ἄλλην χρῆσιν ἢ πρὸς κατασκευὴν οἰνοπνεύματος, ἤτοι νὰ πωλῶνται πρὸς βρῶσιν. Ἀλλ’ ἐὰν ἀναζητήσωμεν ποία εἶναι ἡ ζημία, ἡ δυναμένη νὰ προσγίνῃ εἰς τὸ Κράτος ἕνεκα τῆς καταχρήσεως ταύτης, θέλομεν πεισθῆ, ὅτι εἶναι ἐντελῶς ἀσήμαντος. Καὶ ναὶ μὲν βέβαια διδόμενα δὲν δύναμαι νὰ παρουσιάσω, ἀλλὰ ἐκ παραβολῆς τῶν τελευταίων προϋπολογισμῶν πρὸς τοὺς πίνακας, οὓς ἐκδίδει τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν περὶ ἐξαγωγῆς τῶν σύκων, δύναταί τις νὰ συμπεράνῃ μετ’ ἀρκετῆς ἀκριβείας, ὅτι ἡ κατανάλωσις, ἡ γενομένη ἐν τῷ τόπῳ, εἶναι ὅλως ἀσήμαντος. Τῷ ὄντι ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ τοῦ 1887 προϋπολογίζεται ὡς εἴσπραξις ἐκ τῶν σύκων τὸ ποσὸν τῶν 230,000 δραχμῶν, εἰς τὰς καταστάσεις δὲ τῆς ἐξαγωγῆς, τὰς ὁποίας ἐκδίδει τὸ τμῆμα τῆς στατιστικῆς ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Οἰκονομικῶν, βλέπομεν ὅτι εἰσεπράχθησαν ἐκ τῆς ἐξαγωγῆς 252,000, ἤτοι 22,000 περιπλέον τοῦ προϋπολογισθέντος μόνον ἐκ τῆς εἰσπράξεως τοῦ τέλους εἰς τὴν ἐξαγωγὴν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κατὰ τὸν Προϋπολογισμὸν τοῦ 1888 εἰσπρακτέον ἦτο 360,000 δραχμῶν· οἱ αὐτοὶ πίνακες παρουσιάζουσιν ὡς εἰσπραχθὲν κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν 402,000· κατὰ τὸν Προϋπολογισμὸν τοῦ 1889 εἰσπρακτέον ποσὸν εἶναι 236,000, ἐξετάσας δὲ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἐβεβαιώθην, ὅτι μέχρι τῆς 31 Ὀκτωβρίου ἐ. ἔ. ἔχει εἰσπραχθῆ ἐκ τῆς ἐξαγωγῆς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὸ ποσὸν τῶν 30,000. Ἐπειδὴ δὲ κατὰ τοὺς δύο τελευταίους μῆνας τοῦ παρελθόντος ἔτους εἰσεπράχθη τὸ ποσὸν τῶν 64,000 δραχμῶν, δυνάμεθα νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι καὶ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἡ ἐξαγωγὴ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν θέλει ὑπερβῆ τὸ προϋπολογισθὲν ποσόν. Βεβαίως, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἐξαγάγωμέν τι ἐξ ἑνὸς ἔτους, ἀκρίβειαν δὲν ἠδυνάμεθα νὰ ἔχωμεν· ἀλλ’ ἐπειδὴ τοῦτο παρουσιάζεται ἤδη κατὰ τὰ τρία τελευταῖα συνεχῆ ἔτη, νομίζομεν ὅτι δυνάμεθα νὰ ἐξαγάγωμεν τὸ συμπέρασμα, ὅτι τὸ καταναλισκόμενον ποσὸν σύκων ἐντὸς τοῦ Κράτους εἶναι ὅλως ἀσήμαντον, καὶ ἄνευ σπουδαίου λάθους δυνάμεθα νὰ ὑπολογίσωμεν, ὅτι θὰ ἀνέρχηται εἰς 2 ἢ 3%, ἤτοι εἰς χρῆμα εἰς 8,000 ἢ 12,000 δραχμῶν. Ἡ κατάχρησις λοιπὸν, ἡ ὁποία δύναται νὰ γίνῃ, δὲν δύναται νὰ ἀναφέρηται, παρὰ εἰς τὸ ἀσήμαντον τοῦτο ποσόν. Βεβαίως δὲ δὲν δυνάμεθα νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι ἐπὶ ὅλου τοῦ ποσοῦ θὰ συμβῇ κατάχρησις. Νομίζομεν λοιπὸν, ὅτι ἤθελεν εἶσθαι ὅλως ἄδικον, ἕνεκα τοῦ φόβου τοσούτῳ μικρᾶς καταχρήσεως, νὰ ἐμποδισθῇ ἐργασία, ἡ ὁποία τῷ ὄντι θὰ ἀποφέρῃ εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν ἀποσύκων σπουδαῖον ὄφελος, διότι πολλοὶ ἐκ τῶν συναδέλφων γνωρίζουσιν, ὅτι ἔρχονται ἔτη, καθ’ ἃ σχεδὸν ἡ ἡμίσεια ἢ ὁλόκληρος ἡ παραγωγὴ τῶν σύκων δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς μετατρεπομένη εἰς τὰ λεγόμενα ἀπόσυκα, δηλ. ὡς καταστρεφομένη. Καὶ ὑπεδείχθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν, ὅτι πρὸς ἀποφυγὴν πάσης καταχρήσεως καὶ ἐν τῷ ἐσωτερικῷ ὤφειλον τὰ σῦκα νὰ ὑφίστανται ἀλλοίωσίν τινα, ἥτις νὰ τὰ καθιστᾷ ἐντελῶς ἄχρηστα πρὸς πᾶσαν ἄλλην χρῆσιν ἢ τὴν παραγωγὴν οἰνοπνεύματος. Τὴν γνώμην ταύτην ἅπαντα τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς δὲν τὴν ἠσπάσθησαν, διότι μέχρι τῆς σήμερον δὲν ὑπάρχει τρόπος ἁπλοῦς νὰ ἀλλοιῶνται τοιουτοτρόπως τὰ σῦκα, ὥστε, καίτοι ἠλλοιωμένα, νὰ δύνανται νὰ χρησιμεύσωσι πρὸς τὴν κατασκευὴν οἰνοπνεύματος· πιθανὸν νὰ εὑρεθῇ τοιοῦτος τρόπος, ἀλλ’ ἀμφιβάλλομεν περὶ τούτου. Ἐπροτάθη ἐπίσης ἡ ἰδέα τοῦ νὰ κατακερματίζωνται τὰ σῦκα κατὰ τὴν εἰσαγωγὴν εἰς τὰ οἰνοπνευματοποιεῖα, ἀλλὰ ὡς πρὸς τοῦτο παρατηρῶ τὰ ἑξῆς· ὅτι πρῶτον ἡ ἐργασία τοῦ κατακερματισμοῦ βεβαίως ἀπαιτεῖ ἔξοδα, καθ’ ἣν στιγμὴν δὲ ἀκριβῶς προτείνομεν νὰ ἀφαιρεθῇ ἡ φορολογία τοῦ ἐγγείου φόρου, θέλει εἶσθαι ἄτοπον ἐξ ἄλλου μέρους νὰ προτείνωμεν νὰ γίνωνται νέα ἔξοδα· ἄλλως τοῦτο θὰ ἠνάγκαζε τοὺς ἐργοστασιάρχας νὰ χρησιμοποιῶσι ταῦτα ἀμέσως, ἐνῷ βεβαίως θὰ ἦτο πολὺ προτιμότερον δι’ αὐτοὺς νὰ τὰ ἀποθηκεύωσι καὶ νὰ τὰ χρησιμοποιῶσι κατὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ ἐργοστασίου. Μετὰ τὰς ὀλίγας ταύτας ἐξηγήσεις προτείνομεν εἰς τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τὸ εἰδικὸν τοῦτο ἄρθρον, ὅπως τὸ προτείνομεν, θὰ παρακαλέσωμεν δὲ καὶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν προσθήκην ταύτην, λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὸ Δημόσιον δὲν πρόκειται νὰ ζημιωθῇ, καὶ ἂν γίνῃ κατάχρησις, θὰ ἦναι ἐλαχίστη. Δεύτερον ζήτημα ἐτέθη, ἂν τὸ ἄρθρον τοῦτο ὤφειλε νὰ προστεθῇ εἰς τὸ προτεινόμενον νῦν νομοσχέδιον ἢ ἔπρεπε νὰ ληφθῇ μᾶλλον ὑπ’ ὄψει κατὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἐγγείου φόρου. Ἡ γνώμη μᾶλλον τῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι νὰ τεθῇ εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον, καθόσον ἡ προτεινομένη διάταξις εἶναι μὲν τελωνιακὴ, ἀλλ’ ἀφορᾷ ἀκριβῶς εἰς τὴν ἐργασίαν τῶν οἰνοπνευματοποιείων, ἔχομεν δὲ καὶ παραδείγματα, τὰ ὁποῖα δικαιολογοῦσι τὸν τρόπον τοῦτον τῆς καταχωρήσεως. Εἰς τὸν νόμον, τὸν ψηφισθέντα κατὰ τὸ 1883, περὶ οἰνοπνευμάτων ἐτέθησαν διατάξεις τελωνιακαὶ, ἀπαλλάττουσαι διάφορα εἴδη, εἰσαγόμενα εἰς τὰ οἰνοπνευματοποιεῖα· ἀλλὰ εἰς τοῦτο βεβαίως δὲν θὰ ἐπιμείνῃ ἡ Ἐπιτροπὴ, καὶ ἂν ἡ Κυβέρνησις νομίσῃ, ὅτι δύναται νὰ τεθῇ εἰς ἄλλον νόμον καταλληλότερον, οὐδεμίαν θὰ φέρῃ ἀντίῤῥησιν. Ἔρχομαι ἤδη νὰ ἐξετάσω τὴν δευτέραν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν προτείνει ἡ Ἐπιτροπὴ, εἰς τὸ ἄρθρον 4 τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ τελευταῖον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου τούτου ἐπιβάλλει εἰς τὸν οἰνοπνευματοποιὸν, τὸν ἐργασθέντα μὲ ζαχαρώδεις ὕλας, μὴ εὑρίσκοντα δὲ πλέον τοιαύτας καὶ θέλοντα νὰ ἐργασθῇ μὲ ἀμυλώδεις, διπλῆν φορολογίαν. Καὶ ἂν μὲν ἡ σκέψις τῆς Κυβερνήσεως ἦτο νὰ ἀπαγορεύσῃ ἐντελῶς τὴν κατασκευὴν οἰνοπνεύματος ἐξ ἀμυλωδῶν οὐσιῶν, νομίζω ὅτι τοῦτο ἔπρεπε νὰ πράξῃ διὰ διατάξεως εἰδικῆς καὶ σαφοῦς, καὶ τότε βεβαίως θὰ ἐπέφερε τοῦτο συνεπείας ἄλλας, ἤτοι τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ἐργοστασιαρχῶν τῶν ἐπεξεργαζομένων ἀμυλώδεις ὕλας διὰ τὰ μηχανήματα καὶ τὰ ἐργοστάσια, τὰ ὁποῖα κατεσκεύασαν. Διότι μὴ λησμονῶμεν, Κύριοι, ὅτι δὲν εἶναι ἴδιον πεπολιτισμένου Κράτους, δι’ ἑνὸς νομοθετήματος νὰ καταστρέφῃ τὴν περιουσίαν ἔστω ἑνὸς μόνου πολίτου· ὡς πρὸς τοῦτο μάλιστα δύναμαι νὰ ἀναφέρω τι, ὅπερ πρὸ ὀλίγων ἐτῶν ἔγεινεν εἰς ἓν ἐκ τῶν μᾶλλον εὐνομουμένων καὶ πεπολιτισμένων Κρατῶν τῆς Εὐρώπης, εἰς τὴν Γερμανίαν. Πρὸ τεσσάρων ἐτῶν νομίζω ἡ Γερμανία ἐμελέτησε τὸ ζήτημα τοῦ μονοπωλείου τοῦ οἰνοπνεύματος, ἡ Κυβέρνησις μάλιστα εἰσήγαγε νομοσχέδιον περὶ τούτου εἰς τὸ Ῥάϊσταγ· ἐν τῷ νομοσχεδίῳ αὐτῷ προεῖδεν, ὅτι ὤφειλε νὰ ἀποζημιώσῃ ὄχι μόνον τὰ ἐργοστάσια, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ προσωπικὸν, τὸ ὁποῖον εἰργάζετο πρὸ πολλῶν ἐτῶν, καθόσον δὲν ἦτο δυνατὸν, ἀπολυόμενον ἀπὸ τὸ ἐργοστάσιον, νὰ δυνηθῇ νὰ εὕρῃ εὐκόλως καὶ ταχέως ἐργασίαν· ὥστε ἐν τῷ νομοσχεδίῳ προεβλέπετο ἀποζημίωσις καὶ διὰ τὰ μηχανήματα τοῦ ἐργοστασίου καὶ διὰ τὴν οἰκοδομὴν καὶ διὰ τὸ ἀνώτερον προσωπικὸν τοῦ ἐργοστασίου καὶ δι’ αὐτοὺς τοὺς ἐργάτας αὐτοῦ, ἀνήρχετο δὲ ἡ ἀποζημίωσις, τὴν ὁποίαν προέτεινεν ἡ Κυβέρνησις, εἰς τὸ μέγα ποσὸν τῶν 600,000,000 μαρκῶν· τὸ νομοσχέδιον συνεζητήθη, ἐμελετήθη ἀπὸ τὸ Ῥάϊσταγ, τὸ ὁποῖον ὅμως ἀπεφάνθη ὅτι ἦτο ἀνεπαρκὴς ἡ ἀποζημίωσις, ἡ προτεινομένη παρὰ τῆς Κυβερνήσεως, καὶ τὴν ἀνύψωσεν εἰς τοσοῦτον μέγα ποσὸν, ὥστε πλέον ἦτο ἀδύνατον νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, καὶ ἀπεῤῥίφθη μόνον καὶ μόνον δι’ αὐτὸν τὸν λόγον. Ὅ,τι λοιπὸν ἐγένετο ἐν Γερμανίᾳ δύναται νὰ μᾶς ὑποδείξῃ τί πρέπει νὰ κάμωμεν ἡμεῖς εἰς ὁμοίας περιστάσεις. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι σήμερον στιγμὴ ν’ ἀπαγορευθῶσι τὰ οἰνοπνευματοποιεῖα, τὰ ἐπεξεργαζόμενα ἀμυλώδεις ὕλας, διότι ἐνδεχόμενον νὰ φανῶσι ταῦτα λίαν ὠφέλιμα ἀκόμη εἰς τὸ Κράτος. Μὴ λησμονῶμεν, ὅτι τὰ στέμφυλα δὲν ἀρκοῦσι πρὸς παραγωγὴν τοῦ οἰνοπνεύματος, διότι εἰς 3,000,000 ὀκάδας ὑπολογίζεται ἡ σοῦμα ἐκ στεμφύλων· ἐὰν παραδεχθῶμεν, ὅτι ἐκ 4 ὀκάδων παράγεται μία ὀκὰ οἰνοπνεύματος, ἔχομεν 750,000 ὀκάδας, καὶ βεβαίως τὸ ποσὸν τοῦτο δὲν εἶναι ἐπαρκὲς ἐν Ἑλλάδι. Ἀλλ’ ἐὰν ὑποθέσωμεν, ὅτι τὰ στέμφυλα ἐξηντλήθησαν, ὅτι ἡ σταφὶς πωλεῖται ἅπασα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, τότε ἢ πρέπει νὰ φέρωμεν οἰνόπνευμα ἐξ Εὐρώπης, τὸ ὁποῖον βεβαίως εἶναι ἐπιζήμιον, ἢ νὰ ἐργασθῶσι τὰ καταστήματα, τὰ ὁποῖα παράγουσιν οἰνόπνευμα ἐξ ἀμυλωδῶν οὐσιῶν. Θεωρῶ λοιπὸν ἐπάναγκες, τὰ ἐργοστάσια ταῦτα νὰ διατηρηθῶσιν, ἀλλ’ ἐννοεῖται, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ ἀπαγορευτικὰς διατάξεις, ὡς ἐκείνη τοῦ ἄρθρου 4. Τὴν γνώμην ταύτην ἀσπάζεται ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ προτείνει τροπολογίαν, καθ’ ἣν ἐκπίπτεται ἐκ τῆς κατ’ ὀκὰν φορολογίας τοῦ ἐξ ἀμυλωδῶν οὐσιῶν οἰνοπνεύματος ὁ φόρος, ὁ πληρονόμενος διὰ τὴν ἐπεξεργασίαν ζαχαρωδῶν ὑλῶν, ἂν ἀντὶ τοιαύτης ἐργασίας ἐγένετο ἡ τῶν ἀμυλωδῶν ὑλῶν. Οὕτω τὸ Δημόσιον εἶναι βέβαιον νὰ εἰσπράξῃ τουλάχιστον τὴν τῶν ζαχαρωδῶν ὑλῶν φορολογίαν, δὲν ἐπιβαρύνει δὲ τὰς ἀμυλώδεις ὕλας διὰ διπλῆς φορολογίας. Διὰ τῆς τρίτης τροπολογίας προτείνομεν ἁπλῶς, ὅπως ὁρισθῇ σαφέστερον ἡ ἐποχὴ, ἀφ’ ἧς ἰσχύει ἡ ἄδεια, ἡ χορηγουμένη εἰς τοὺς ἐργαζομένους οἰνοπνευματοποιοὺς πρὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος νόμου. Μετὰ τὰς τροπολογίας ταύτας προτείνομεν τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§51ΤΖΑΝΕΣ. Εἶναι ἀληθὲς, κύριοι Βουλευταὶ, ὅτι ἀπό τινος παρατηρεῖται καταδρομή τις εἰς τὰ ἐξαγόμενα ἑλληνικὰ προϊόντα ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ, ἐκτὸς δὲ τούτου εἶναι παρατηρημένον παρ’ ἡμῖν, ὅτι ἡ παραγωγὴ τοῦ προϊόντος τῶν σύκων δὲν εἶναι τοσοῦτον ἐντελὴς, διότι τὰ μέσα δὲν εἶναι πρόσφορα καὶ ἕνεκα τούτου πολλάκις τὰ σῦκα τίθενται ἐκτὸς ἐμπορίου καὶ ταῦτα πολλάκις δίδονται εἰς τοὺς χοίρους καὶ εἰς τοὺς βόας ὡς τροφή· τὸ παρελθὸν ἔτος μάλιστα τοῦτο συνέβη διὰ τὸ μεγαλείτερον μέρος τῆς ἐσοδείας. Εἶναι λοιπὸν ἀνάγκη μερίμνης ὑπὲρ τῆς παραγωγῆς ταύτης, ὥστε οὔτε τὸ Δημόσιον νὰ ζημιῶται καὶ συνάμα νὰ παράγωνται ὀφέλη ἐκ τῆς ἀλλοίας χρησιμοποιήσεως τῶν σύκων. Τοιοῦτον εὐτυχῶς ὄφελος προκύπτει σήμερον διὰ τῆς παραγωγῆς ἀποστάγματος καὶ ἐκ τοῦ προϊόντος τούτου. Μίαν παρατήρησιν, ἀνῆλθον τὸ βῆμα, ἵνα ἐπιφέρω ἐπὶ τῆς ἐκθέσεως τῆς Ἐπιτροπῆς, τὴν ἑξῆς. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δεχθῇ νὰ παράγηται ἀπόσταγμα ἐκ τῶν σύκων, τότε νὰ τεθῇ ὅρος γενικώτερος, διότι, ὡς προεῖπον, τὰ πλεῖστα τῶν σύκων καθίστανται ἀπόσυκα. Ἐὰν παραδεχθῇ ἡ Κυβέρνησις τοῦτο καὶ τεθῇ, ὅπως ὁ προληλήσας ἔντιμος συνάδελφος εἶπε, διάταξις ὡρισμένη ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, ὅτι δύνανται οἱ παραγωγοὶ τῶν οἰνοπνευμάτων νὰ λαμβάνωσιν οὐχὶ τὰ ἀπόσυκα, ἀλλὰ τὰ σῦκα, βεβαίως θέλομεν φθάσει εἰς τὸ ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς ἰδίως οἱ Βουλευταὶ τῆς Μεσηνίας ὀφείλομεν νὰ ὑποστηρίξωμεν. Ἴσως ἡ Κυβέρνησις ἢ ἄλλος τις ὑποθέσει, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῶσιν ἀπόσυκα, σῦκα, τὰ ὁποῖα εἶναι κατεσκευασμένα εἰς ὁρμαθοὺς, εἶναι, καθὼς λέγουν εἰς τὴν πατρίδα μας, τραπεζωμένα. Νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι δύσκολον νὰ εὕρῃ τρόπον τινὰ, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ μὴ λάβῃ χώραν κατάχρησις, δηλαδὴ οἱ οἰνοπνευματοποιοὶ, οἵτινες θ’ ἀγοράσωσιν αὐτὰ τὰ σῦκα, νὰ μὴ δύνανται νὰ κάμωσι χρῆσιν αὐτῶν πρὸς μεταπώλησιν. Ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ ὑποβάλω καὶ ἐγὼ ἕνα τινὰ τρόπον. Δυνάμεθα ν’ ἀποφύγωμεν τὸν κίνδυνον τοῦτον κόπτοντες τοὺς ὁρμαθοὺς, καὶ τοιουτοτρόπως λυτὰ τὰ σῦκα δὲν δύνανται πλέον νὰ μεταπωληθοῦν ὡς σῦκα ἐμπορεύσιμα, μολονότι, κύριοι Βουλευταὶ, καὶ ἐὰν θελήσωσιν ἔτι νὰ καταδολιευθῶσι τὸν νόμον οἱ ἀγορασταὶ τοιούτων σύκων, δὲν θὰ δυνηθῶσι, διότι, ὡς εἶπον, τὰ καλὰ σῦκα ὁ Μεσσήνιος δὲν τὰ πωλεῖ δι’ οἰνόπνευμα, τὰ πωλεῖ εἰς τὴν Ῥωσσίαν, τὴν Αὐστρίαν καὶ ἀλλαχοῦ. Ἕν δὲ πρᾶγμα ἀκόμη θὰ παρατηρήσω, ὅτι, ὅ,τι ἐλέχθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν, ὅτι πρέπει νὰ δίδεται τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς ἐργαζομένους τὴν τέχνην ταύτην νὰ ἐξάγωσιν ἀπόσταγμα (σοῦμαν) καὶ ἐκ τῶν ζαχαρωδῶν τούτων ἀντικειμένων, ἐργαζόμενοι μόνον ἐπὶ ἑξάμηνον π. χ., τοῦτο εἶναι καταδολίευσις, καὶ ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ τὸ προσέξῃ· διότι, ἐὰν διὰ τοῦ νόμου καθιερώσωμεν τοιοῦτόν τι, θέλομεν δώσει προνόμιον μονοπωλείου εἰς τοὺς ἐργάτας τῆς τοιαύτης τάξεως, καὶ θέλομεν ζημιώσει τοὺς καθ’ ὅλον τὸ ἔτος ἐργαζομένους εἰς τὸ ἔργον τοῦτο καὶ ἔχοντας τοῦτο ὡς κύριον ἐπάγγελμα.

§52ΡΙΚΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα, περὶ τοῦ ὁποίου ὁ ἔντιμος προαγορεύσας διεπραγματεύθη, νομίζω ὅτι ἐξαρτᾶται κυρίως ἀπὸ τὴν πληροφορίαν, ποῖον εἶναι τὸ ποσὸν, τὸ ὁποῖον τὸ Δημόσιον εἰσπράττει ἀπὸ τὸν ἔγγειον φόρον τῶν διὰ θαλάσσης εἰς τὸ ἐσωτερικὸν μεταφερομένων· διότι, ἐὰν ὁ ἔγγειος οὗτος φόρος ἦναι ὄχι ἄξιος λόγου, ὡς φρονῶ, θὰ προτιμήσω νὰ καταργηθῇ ἐντελῶς, καὶ ἑπομένως νὰ ἀφεθῇ ἐλευθέρα ἡ μεταποίησις τῶν σύκων αὐτῶν εἰς οἰνοπνεύματα, χωρὶς νὰ τεθῶσιν οἱ περιορισμοὶ, οἱ ὁποῖοι, κατ’ ἐμὲ, θὰ δώσουν ἀφορμὴν εἰς καταχρήσεις. Καθ’ ὅσον γνωρίζω, ἡ κατανάλωσις τῶν σύκων εἶναι ἐλαχίστη, τὸ δὲ εἰσόδημα τοῦ Δημοσίου εἶναι ἐπίσης μικροῦ λόγου ἄξιον. Ὑποθέτω ὅτι οὕτω καὶ τὸ Δημόσιον θὰ ὠφεληθῇ πολὺ περισσότερον, θὰ ἀποφύγωμεν δὲ καὶ τὰς καταχρήσεις καὶ τὰς καταπιέσεις, αἵτινες δύνανται νὰ λάβωσι χώραν, ὡς ἐκ τῆς προστασίας, τὴν ὁποίαν θέλομεν νὰ δώσωμεν εἰς τὸ προϊόν τοῦτο. Διὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω νὰ ὑποβληθῇ ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἡ πληροφορία, ποῖον εἶναι τὸ ποσὸν, τὸ ὁποῖον κατ’ ἔτος εἰσπράττει τὸ Δημόσιον ὡς ἔγγειον φόρον τῆς ἐν τῷ ἐσωτερικῷ καταναλώσεως τῶν σύκων, διότι ἀναλόγως τῆς πληροφορίας ταύτης θὰ δώσω τὴν ψῆφόν μου, ἐὰν θὰ παραδεχθῶ τὴν ἐντελῆ κατάργησιν τοῦ φόρου, ἢ τὴν γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς.

§53ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Καίτοι διατελοῦμεν ἐν τῷ σταδίῳ τῆς συζητήσεως τῆς ἀρχῆς, ἐν ᾗ δὲν χωρεῖ ἡ ἐξέτασις τῶν κατὰ μέρος, εἰμὴ ἐφ’ ὅσον αὕτη σχετίζεται πρὸς τὴν ἀρχὴν, ἀφοῦ περὶ τῆς ἀρχῆς οὐδὲν ἐλέχθη, ἐξ οὗ συνάγω ὅτι ἡ Βουλὴ εἶναι σύμφωνος εἰς ἀποδοχὴν αὐτῆς, ἐπελήφθησαν δὲ οἱ ἀγορεύσαντες τῶν κατὰ μέρος διατάξεων, ἔρχομαι περὶ αὐτῶν νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις. Καὶ ὡς πρὸς μὲν τὴν προτεινομένην τροπολογίαν εἰς τὸ νομοσχέδιον, τὴν ἀφορῶσαν εἰς τὰ σῦκα, νομίζω ὅτι αὕτη δὲν χωρεῖ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ τούτῳ· αὕτη εἶναι διάταξις, ὑπαγομένη εἰς τὸν νόμον περὶ ἐγγείου φορολογίας, ἀλλὰ κατ’ οὐσίαν ἔχει σχέσιν πρὸς τὰ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, τούτου δ’ ἕνεκα ὀφείλω νὰ εἴπω τὴν γνώμην μου. Φρονῶ δὲ, ὅτι εἶναι πρέπον νὰ ψηφίσωμεν διάταξίν τινα κατὰ τὰ ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς προτεινόμενα, διότι τὰ σῦκα, τὰ μὴ ἐξαγόμενα ἐκ τοῦ Κράτους, διατελοῦσι σήμερον ἐν φορολογικῇ καταστάσει οὐχὶ ὁμαλῇ. Τὰ σῦκα τὰ καταναλισκόμενα ἐντὸς τῆς χώρας, ἐφ’ ὅσον μὲν καταναλίσκονται ἐντὸς τῆς περιφερείας, ἔνθα παράγονται, ἢ ἐντὸς περιφερειῶν, εἰς ἃς μεταφέρονται διὰ ξηρᾶς, διατελοῦσιν ἀφορολόγητα, ἐφ’ ὅσον δὲ μεταφέρονται εἰς ἄλλα διαμερίσματα διὰ θαλάσσης, φορολογοῦνται. Τοῦτο ἐθεωρήθη ὡς μικροῦ λόγου ἐφ’ ὅσον πρόκειτο τῶν σύκων τούτων νὰ γένηται χρῆσις ἁπλῶς πρὸς βρῶσιν· ἐὰν ὅμως πρόκηται τὰ σῦκα νὰ χρησιμεύωσιν ὡς πρώτη ὕλη παραγωγῆς οἰνοπνεύματος, εἶναι ἄτοπον νὰ φορολογῶνται ἐν τῇ πρώτῃ ὕλῃ οἱ βιομήχανοι ἔν τινι διαμερίσματι τοῦ Κράτους, νὰ διατελῶσι δὲ ἀφορολόγητοι ἐν αὐτῇ ἐν ἑτέρῳ διαμερίσματι. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθορίσωμεν ἐπισήμως, κατὰ τὴν αἴτησιν τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐξ Ἀχαΐας καὶ Ἤλιδος, τὸ ποσὸν τὸ εἰσπραττόμενον ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἐκ τῆς φορολογίας τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως τῶν σύκων, διότι ἡ φορολογία τῶν σύκων γίγνεται κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν καὶ τὴν διὰ θαλάσσης μεταφοράν· διάκρισις δὲ μεταξὺ τῶν ἐξαγομένων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν σύκων καὶ τῶν μεταφερομένων διὰ θαλάσσης εἰς τὸ ἐσωτερικὸν δὲν γίνεται ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ ἐπὶ τῇ φορολογίᾳ, γίνεται μόνον ὡς πληροφορία στατιστικὴ, ἥτις μόνον κατὰ προσέγγισιν δύναται νὰ θεωρηθῇ ἀκριβής. Τὸ γνωστὸν εἰς πάντας ἡμᾶς εἶναι, ὅτι μεγάλη κατανάλωσις γίνεται σύκων ἐν Ἑλλάδι· διότι παρατηροῦντες ἐν τοῖς παντοπωλείοις καὶ τοῖς καταστήμασιν, ὅπου γίνεται πώλησις τοιούτων εἰδῶν, παντοῦ βλέπομεν σῦκα ὡς ἓν τῶν κυριωτέρων εἰδῶν τῶν ἐν αὐτοῖς πωλουμένων, ἐκ τούτου δὲ ἤθελεν ὑποτεθῇ τὸ ποσὸν, τὸ εἰσπραττόμενον ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἐκ τῶν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ καταναλισκομένων σύκων, οὐχὶ ἀνάξιον λόγου, καὶ ὅμως αἱ πληροφορίαι τῆς ὑπηρεσίας δὲν ὑποστηρίζουσι τὴν γνώμην ταύτην. Αἱ πληροφορίαι αὗται ἔχουσιν ἄμεσον σχέσιν πρὸς τὸ ζήτημα, ἐὰν πρέπῃ νὰ καταργήσωμεν ἐντελῶς τὴν φορολογίαν ἐπὶ τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως τῶν σύκων. Τὸ ζήτημα τοῦτο θέλομεν ἐξετάσει ἐν νομοσχεδίῳ περὶ ἐγγείου φορολογίας, λέγω ὅμως ἀπὸ τοῦδε, ὅτι πάντως τὰ σῦκα, τὰ προωρισμένα εἰς οἰνοπνευματοποιΐαν, πρέπει νὰ μένωσιν ἀφορολόγητα, καὶ τοῦτο ὄχι μόνον ὡς πρὸς τὰ καλούμενα ἀπόσυκα, δηλαδὴ τὰ μὴ χρήσιμα πρὸς βρῶσιν, ἀλλὰ καὶ ὡς πρὸς τὰ ἄλλα σῦκα. Τοιαύτη δὲ εἶναι καὶ ἡ πρότασις τῆς Ἐπιτροπῆς, ἥτις δὲν ποιεῖται διάκρισιν, καὶ πολὺ ὀρθῶς, διότι διάκρισις δὲν εἶναι ἐφικτή. Ἐξ αὐτοῦ καὶ μόνου, ὅτι γίνεται χρῆσις τῶν σύκων πρὸς οἰνοπνευματοποιΐαν, συνάγεται, ὅτι πρόκειται περὶ ἀποσύκων ἢ καὶ περὶ σύκων ἀφομοιοσίμων πρὸς ταῦτα φορολογικῶς. Ὥστε παραδεχόμεθα τὴν γνώμην τοῦ ἀξιοτίμου Βουλευτοῦ ἐκ Μεσσηνίας, ὅτι πάντα τὰ σῦκα, τὰ διατιθέμενα πρὸς οἰνοπνευματοποιΐαν, πρέπει νὰ μένωσιν ἀφορολόγητα· ἀλλ’ ἡ διάκρισις τῶν σύκων τῶν προωρισμένων εἰς οἰνοπνευματοποιΐαν εἶναι δυσχερής, διότι εἶναι κίνδυνος μὴ ὁ οἰνοπνευματοποιὸς, βεβαιῶν ὅτι παραλαμβάνει τὰ σῦκα ἵνα τὰ χρησιμοποιήσῃ πρὸς οἰνοπνευματοποιΐαν, πωλήσῃ αὐτὰ εἰς παντοπώλας ἢ εἰς ἄλλους, οἵτινες θέλουσι τὰ διαθέσει πρὸς βρῶσιν. Διὰ τοῦτο, ἐὰν δὲν καταργηθῇ ἡ φορολογία ἐπὶ πάντων τῶν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ καταναλισκομένων σύκων, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γενῇ σκέψις, ἐὰν, περιλαμβάνοντες τὴν διάταξιν, ὡς διετυπώθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς, ἐν τῷ νομοσχεδίῳ περὶ ἐγγείου φορολογίας, ἢ ἐν ἰδίῳ νομοσχεδίῳ, δὲν πρέπει νὰ προσθέσωμεν ἑτέραν, ἐπιτρέπουσαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος κανονίζῃ τὰ τῆς μετουσιώσεως ἢ τοῦ κερματισμοῦ τῶν σύκων πρὸς ἐξασφάλισιν, ὅτι δὲν θὰ γένηται ἄλλη αὐτῶν χρῆσις ἢ πρὸς οἰνοπνευματοποιΐαν. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ περιλάβωμεν τοιαύτην διάταξιν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ἐπιτακτικὴν, νομίζω ὅμως, ὅτι πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιβάλλῃ τοιαύτην ὑποχρέωσιν, ἐφ’ ὅσον ἔχει λόγους νὰ ὑποθέτῃ, ὅτι γίνεται κατάχρησις. Προτοῦ ὅμως συζητήσωμεν ἐν τῷ οἰκείῳ νομοσχεδίῳ τὰ τῆς προτεινομένης ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς διατάξεως καὶ τὰ τῆς συμπληρώσεως αὐτῆς, πρέπει ἀκριβέστερον νὰ μελετήσωμεν τὰ τῶν πληροφοριῶν τῆς ὑπηρεσίας περὶ τῆς προσόδου ἐκ τῆς φορολογίας τῶν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ καταναλισκομένων σύκων· διότι, ἐὰν δυνάμεθα νὰ καταργήσωμεν πᾶσαν φορολογίαν ἐπὶ τῆς ἐν τῇ χώρᾳ καταναλώσεως τῶν σύκων, εἴτε πρὸς οἰνοπνευματοποιΐαν, εἴτε πρὸς βρῶσιν, τοῦτο εἶναι ἁπλούστερον· ἀλλὰ δὲν θὰ ἦναι πρέπον νὰ παραδεχθῶμεν τὸ μέτρον, ἐὰν ἡ ζημία τοῦ Δημοσίου ἀποδειχθῇ σπουδαία. Νομίζω ἄρα καλὸν νὰ ἀναβάλωμεν τὴν συζήτησιν τῶν περὶ τούτου, ὅπως ἐπιληφθῶμεν αὐτῆς ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἐγγείου φορολογίας ἢ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ὑποβληθησομένου εἰδικοῦ νομοσχεδίου, ἀφοῦ ἐδόθησαν παρ’ ἡμῶν αἱ ἐξηγήσεις καὶ ἐξεδηλώθη ἡ γνώμη τῆς Βουλῆς περὶ τοῦ πνεύματος, ἐν ᾧ πρέπει νὰ μεταῤῥυθμισθῶσι τὰ τῆς φορολογίας τῶν σύκων, τοὐλάχιστον ἐν σχέσει πρὸς τὴν οἰνοπνευματοποιΐαν. Ἡ ἑτέρα πρότασις τῆς Ἐπιτροπῆς ἀφορᾷ εἰς πρόληψιν ἀδικήματος πρὸς τοὺς οἰνοπνευματοπαραγωγοὺς τῆς τρίτης κατηγορίας. Οὗτοι, κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ νομοσχεδίου, ὡς τοῦτο συνετάχθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, ὑποβάλλονται εἰς διπλῆν φορολογίαν, ἐν ᾗ περιπτώσει ἤθελον κατὰ περίοδόν τινα τοῦ ἔτους ἀποστάξει ζαχαρώδεις ὕλας, κατ’ ἄλλας δὲ ἐποχὰς ὕλας ἀμυλώδεις, διότι κατὰ τὸ νομοσχέδιον θέλουσι πληρώσει ὁλοκλήρου τοῦ ἔτους τὸν φόρον, ὡς ἀποστάζοντες ζαχαρώδεις ὕλας, θέλουσι δὲ πληρώσει διὰ τὴν ἀπόσταξιν τῶν ἀμυλωδῶν εἰδῶν τὸ ἀναλογοῦν εἰς τὴν κατ’ ὀκᾶν παραγωγήν. Τοῦτο περιελάβομεν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, φοβηθέντες τὴν κατάχρησιν, τουτέστι μήπως, ἐὰν ἐφορολογοῦντο οἱ τῆς τρίτης κατηγορίας οἰνοπνευματοπαραγωγοὶ μόνον διὰ τὴν παραγωγὴν ἐκ ζαχαρωδῶν εἰδῶν ἐφ’ ὅσον χρόνον εἰργάζετο τὸ κατάστημα αὐτῶν κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 7ου, ἤθελον οὗτοι ἐκπεραιώσει ἐντὸς βραχέος χρονικοῦ διαστήματος, ἐντείνοντες τὰς δυνάμεις τοῦ καταστήματος, πᾶσαν τὴν εἰς τὸ ἔτος προωρισμένην παραγωγὴν οἰνοπνεύματος ἐκ ζαχαρωδῶν ὑλῶν καὶ ἤθελον ἐπιτύχει οὕτω τὴν ἐπὶ τὸ λοιπὸν ἔτος ἀφορολόγητον παραγωγὴν οἰνοπνεύματος ἐξ ἀμυλωδῶν εἰδῶν. Ἡ τροπολογία, ἣν προτείνουσιν οἱ ἀξιότιμοι Βουλευταὶ, οἱ ἀπαρτίζοντες τὴν Ἐπιτροπὴν, νομίζω, ὅτι προλαμβάνει τὸ ἀτόπημα τοῦτο, καὶ ἑπομένως δὲν θέλομεν ἀντείπει εἰς τὴν τροποποίησιν τοῦ οἰκείου ἄρθρου κατὰ τὰ ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς προτεινόμενα. Ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν προτείνει, ὅπως ἀπαλλαγῇ ἀπολύτως ὁ οἰνοπνευματοποιὸς τῆς τρίτης κατηγορίας ἀπὸ τῆς διὰ τὸ ὑπόλοιπον τοῦ ἔτους πληρωμῆς, τῆς ἀναγομένης εἰς τὴν ἐργασίαν αὐτοῦ ὡς οἰνοπνευματοποιοῦ δευτέρας κατηγορίας, ἀλλὰ, ἐπιβάλλουσα εἰς αὐτὸν τὴν πληρωμὴν δι’ ὅλον τὸ ἔτος τοῦ φόρου τῶν οἰνοπνευματοποιῶν δευτέρας κατηγορίας, ἐκπίπτει τὸ πληρωθὲν ποσὸν ἐκ τῆς χρεώσεως ἐπὶ τῇ ἐντὸς τοῦ ἔτους παραγωγῇ οἰνοπνεύματος ἐξ ἀμυλωδῶν εἰδῶν. Οὕτω νομίζω, ὅτι τὸ ἀτόπημα πράγματι προλαμβάνεται. Ἡ ἑτέρα τροποποίησις, ἡ προτεινομένη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς, εἶναι λεκτική. Ἡμεῖς νομίζομεν, ὅτι τὸ ἄρθρον, ὡς ἔχει, δὲν δίδει χώραν εἰς ἀμφιβολίας· ἐπειδὴ ὅμως ὑπάρχουσιν οἱ φρονοῦντες τἀναντία, ἀπόδειξις δὲ, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ ἐνόμισεν ἀναγκαῖον νὰ τροποποιήσῃ τὸ ἄρθρον, ἵνα καταστῇ σαφέστερον, δὲν φέρομεν ἀντίῤῥησιν, ὅπως γένηται δεκτὴ ἡ τροπολογία.

§54ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ συζήτησις περιωρίσθη εἰς τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας προέτεινεν ἡ Ἐπιτροπὴ, καὶ, καθὼς ἠκούσατε, ὁ κ. Πρωθυπουργὸς παραδέχεται ὅλας τὰς τροποποιήσεις ταύτας. Διὰ τοῦτο ὀλίγα τινὰ θὰ εἴπω, μόνον καθόσον ἀφορᾷ εἰς τὸν ἔγγειον φόρον τῶν σύκων. Νομίζω ἐν πρώτοις, ὅτι δὲν εἶναι δύσκολον νὰ μάθωμεν πόσα σῦκα μεταφέρονται ἐντὸς τοῦ Κράτους, ἀρκεῖ νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει τὰς διασαφήσεις τοῦ τελωνείου Καλαμῶν καὶ τοῦ ὑποτελωνείου Μεσσήνης. Ἀλλ’ ἡ πληροφορία αὕτη δὲν θὰ μᾶς ὠφελήσῃ, καθόσον τὰ σῦκα, τὰ ὁποῖα μεταφέρονται ἐντὸς τοῦ Κράτους, δὲν χρησιμεύουσι μόνον πρὸς βρῶσιν, ἀλλὰ καὶ πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος. Ἑπομένως ἡ ἐξακρίβωσις τοῦ μεταφερομένου ποσοῦ δὲν θέλει μᾶς χρησιμεύσει, ἀφοῦ ὁ κ. Πρωθυπουργὸς παραδέχεται νὰ μείνωσιν ἀφορολόγητα τὰ σῦκα, τὰ ὁποῖα μεταφέρονται εἰς τὸ ἐσωτερικὸν πρὸς κατασκευὴν οἰνοπνεύματος. Ἀλλὰ παρετήρησα, ὅτι ὁ κ. Πρωθυπουργὸς διστάζει ν’ ἀποφανθῇ, ἐὰν ἦναι πρέπον ν’ ἀπαλλαγῶσι πάντα τὰ μεταφερόμενα ἐντὸς τοῦ Κράτους σῦκα ἀπὸ τὴν πληρωμὴν τοῦ ἐγγείου φόρου, καὶ διστάζει διότι φρονεῖ, ὅτι τὸ ποσὸν, τὸ ὁποῖον μεταφέρεται, οὐχὶ πρὸς κατασκευὴν οἰνοπνεύματος, ἀλλὰ πρὸς ἄλλην χρῆσιν, ἐνδέχεται νὰ ἦναι πολὺ μέγα καὶ τὸ Δημόσιον νὰ ὑποστῇ ζημίαν. Περὶ τούτου δὲν ἔχετε, εἰμὴ νὰ συμβουλευθῆτε τὴν ἰδίαν ὑμῶν πεῖραν, καὶ θὰ πεισθῆτε, ὅτι εἰς τὰς ἐπαρχίας ἐλαχίστη χρῆσις σύκων γίνεται. Ἴσως γίνεται ὁπωσοῦν μεγαλετέρα εἰς τὴν Πελοπόννησον, ἀλλ’ ἐκεῖ μεταφέρονται διὰ ξηρᾶς ἀπὸ τὴν μίαν ἐπαρχίαν εἰς τὴν ἄλλην καὶ δὲν φορολογοῦνται. Εἰς τὰς Ἀθήνας, εἰς τὴν Ἑπτάνησον, εἰς τὰς Κυκλάδας ἡ χρῆσις τῶν σύκων εἶναι λίαν περιωρισμένη. Ἔπειτα πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι πᾶσα φορολογία ἀπαιτεῖ ἔξοδα, συνεπάγεται καταθλίψεις καὶ καταπιέσεις τῶν φορολογουμένων, προκαλεῖ δὲ καὶ καταχρήσεις· διὰ τοῦτο, προκειμένου λόγου περὶ ἐπιβολῆς φόρου, ἢ καὶ περὶ ἀπαλλαγῆς, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ νομοθετῶμεν ἁπλῶς καὶ ὡς ἔτυχεν, ἀλλὰ νὰ λαμβάνωμεν ὑπ’ ὄψει τοὺς γνωστοὺς κανόνας, καθ’ οὓς δὲν ἐπιτρέπεται, χάριν ἀσημάντου ὠφελείας τοῦ Δημοσίου, νὰ ἐπιμένωμεν εἰς φορολογίαν, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖ ἔξοδα, ὑποβάλλει εἰς δαπάνας καὶ ἐνοχλήσεις τοὺς φορολογουμένους, καὶ ἔχει ὡς ἐπακολούθημα φοβερὰς καταχρήσεις. Ἐὰν παραδεχθῆτε νὰ μὴ φορολογῶνται μόνον τὰ σῦκα, τὰ ὁποῖα μεταφέρονται πρὸς κατασκευὴν οἰνοπνεύματος, πρέπει νὰ ἐπιβάλητε καὶ τὴν μεταποίησιν αὐτῶν εἰς τρόπον, ὥστε νὰ μὴ δύνανται νὰ χρησιμεύσωσι πρὸς βρῶσιν· ἀλλ’ ἡ μεταποίησις ἀπαιτεῖ ἔξοδα, δύναται δὲ νὰ ἐπιφέρῃ καὶ βλάβην εἰς τὰ σῦκα, ὥστε νὰ μὴ ἦναι χρήσιμα πρὸς ἐξαγωγὴν οἰνοπνεύματος. Καὶ ὅταν ἀκόμη ὁρισθῇ νὰ γίνηται ἡ μεταποίησις ἐντὸς τοῦ καταστήματος, θὰ ἔχῃ ὁ ἀγοραστὴς τὴν ὑποχρέωσιν διὰ πᾶσαν χρῆσιν νὰ προσφεύγῃ εἰς τὸν Οἰκονομικὸν Ἔφορον, καὶ ἐπειδὴ δὲν εἶναι παντοῦ Οἰκονομικοὶ Ἔφοροι, θὰ ἀνατεθῇ ἡ ἐπιτήρησις εἰς τὸν Δήμαρχον ἢ εἰς ἄλλα ὑποδεέστερα δημοτικὰ ἢ δημόσια ὄργανα καὶ θὰ συμβῶσι τοσαῦται καταχρήσεις, ὥστε ἡ ὠφέλεια τοῦ Δημοσίου θὰ καταντήσῃ μηδαμινή. Πρὸς τί λοιπὸν νὰ διατηρήσητε μίαν φορολογίαν, μηδεμίαν ὑποσχομένην διὰ τὸ Δημόσιον ὠφέλειαν, ὑπερμέτρως δὲ δυναμένην νὰ βαρύνῃ τοὺς οἰνοπνευματοποιούς, τοὺς ὁποίους ζητεῖτε νὰ ἐλαφρύνητε; Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν κ. Πρωθυπουργὸν νὰ δεχθῇ, ὥστε ὅλα τὰ σῦκα, τὰ ὁποῖα μεταφέρονται ἐντὸς τοῦ Κράτους, ν’ ἀπαλλαχθῶσιν ἀπὸ τὸν ἔγγειον φόρον. Ἐν τοιαύτῃ δὲ περιπτώσει, νομίζω, ὅτι ἡ κατάλληλος θέσις διὰ τὴν προσθήκην τῆς διατάξεως ταύτης εἶναι τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐγγείου φορολογίας, καὶ δυνάμεθα νὰ ἐπιφυλαχθῶμεν, ὅπως τὴν προσθέσωμεν εἰς αὐτό. Ἀλλ’ ἐὰν γίνῃ δεκτὸν τὸ ν’ ἀπαλλαχθῶσι τοῦ ἐγγείου φόρου μόνον τὰ σῦκα, τὰ ὁποῖα χρησιμεύουσι πρὸς κατασκευὴν οἰνοπνεύματος, ἡ διάταξις πρέπει νὰ περιληφθῇ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ τούτῳ, κανονιζομένου συνάμα καὶ τοῦ τρόπου, καθ’ ὃν θὰ διακρίνωνται τὰ τοιαῦτα σῦκα.

§55ΤΖΑΝΕΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως—ἂς μοὶ ἐπιτρέψῃ νὰ μεταχειρισθῶ τὴν λέξιν—ὀφείλει νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὴν γνώμην ἡμῶν, τῶν εἰδικωτέρων, διότι εἰς τὴν συγκομιδὴν τῶν σύκων χρειάζεται καὶ κἄποια εἰδικότης, ἣν γνωρίζομεν ἡμεῖς, οἱ ὁρμώμενοι ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν Καλαμῶν καὶ Μεσσήνης. Ὑπάρχει διαστολὴ μεταξὺ τῶν σύκων καὶ τῶν ἀποσύκων, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Πρόεδρος δὲν ἠδύνατο νὰ προΐδῃ, διότι βεβαίως δὲν εὑρέθη ποτὲ εἰς τὴν συλλογὴν σύκων. Ὅταν συλλέγωνται τὰ σῦκα ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Καλαμῶν καὶ Μεσσηνίας, τὰ καλὰ λεγόμενα σῦκα τίθενται χωριστὰ καὶ βουρλιάζονται, γίνονται ὁρμαθοί· τὰ κακὰ σῦκα εἶναι τὰ λεγόμενα ἀπόσυκα, τὰ ὁποῖα, ἐὰν δὲν εὑρεθῇ τις νὰ ἀγοράσῃ καὶ νὰ τὰ χρησιμοποιήσῃ εἰς ἀπόσταγμα, δίδονται εἰς τοὺς χοίρους καὶ βόας καὶ ἐνίοτε εἰς τὰς αἶγας. Τὰ καλὰ σῦκα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦσιν ὁρμαθοὺς, ἐὰν μείνωσιν 6 ἢ 7 μῆνας, ὅπως μένωσι πολλάκις, διότι οἱ φίλοι Αὐστριακοὶ ἐν Τεργέστῃ μεταχειρίζονται κἄτι τι, τὸ ὁποῖον ἀποκρούει τὸ προϊὸν τοῦτο, καθίστανται ἄχρηστα καὶ μὲ ὅλην τὴν μεγαλοπρέπειαν τοῦ μεγέθους των καταντῶσιν εἰς τὴν τάξιν τῶν ἀποσύκων. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ μὴ κάμῃ διάκρισιν μεταξὺ σύκων καὶ ἀποσύκων. Ὡς πρὸς τὸν κίνδυνον δὲ τῆς καταδολιεύσεως, ἐγὼ νομίζω, ὅτι εἶναι τὸ εὐκολώτερον εἰς τὸν ἰδιοκτήτην, ὅταν παραδίδῃ τὰ ἀπόσυκα ταῦτα πρὸς τὸν οἰνοπνευματοποιὸν, νὰ καταστρέφῃ τοὺς ὁρμαθούς.

§56ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Νομίζω ἀναγκαῖον νὰ εἴπω ὀλίγα ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἂν δὲ δὲν ἐζήτησα προτήτερα τὸν λόγον, ἔπραξα τοῦτο καὶ διότι ὁ εἰσηγητὴς τῆς Ἐπιτροπῆς εἰσῆλθεν ἀμέσως εἰς τὰς λεπτομερείας, καὶ διότι, ἂν καὶ θεωρῶ κακὴν τὴν ἀρχὴν, ἐφ’ ἧς στηρίζεται τὸ νομοσχέδιον, δὲν προτίθεμαι ὅμως νὰ καταψηφίσω αὐτοῦ, διότι αἱ τροποποιήσεις, ἃς εἰσάγει εἰς τὴν δρακόντειον νομοθεσίαν, ἥτις ἰσχύει ἐπὶ τῶν οἰνοπνευμάτων, φέρουσιν εἰς αὐτὴν βελτιώσεις, ἃς καὶ ἡμεῖς δὲν ἀποκρούομεν. Ἔχομεν ὅμως καθῆκον ἡμεῖς, οἱ ἀνήκοντες εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, νὰ ὑπενθυμίσωμεν ἐν ὀλίγοις τὰ λαβόντα χώραν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἰσχύοντος νόμου, τὸν ὁποῖον θεμελιωδῶς τροποποιεῖ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο. Ὅτε συνεζητεῖτο ὁ νόμος ΑΦΙΒʹ τῆς 28 Μαΐου 1887, πολλοὶ ἐκ τῆς πτέρυγος ταύτης καὶ ἐγὼ ἐπολεμήσαμεν τὰς διατάξεις αὐτοῦ, ἰσχυρισθέντες ὅτι οὐ μόνον δὲν θὰ φέρῃ τὴν πρόσοδον, ἣν ἡ Κυβέρνησις ἤλπιζεν, ἀλλὰ θὰ βλάψῃ οὐσιωδῶς σπουδαῖα συμφέροντα τοῦ τόπου, τὰ συμφέροντα τῆς ἀμπελουργίας καὶ τῆς σταφιδοφυτείας. Ἡ Κυβέρνησις ἐπολέμησε τότε τὴν γνώμην ἡμῶν καὶ ὑπεστήριξε τὸ ἐναντίον. Εἶναι καλὸν ἑπομένως νὰ ὑπενθυμίσωμεν εἰς τὴν Βουλὴν τὴν τότε ὑπάρξασαν διαφορὰν ἰδεῶν, ὅπως ἐννοήσῃ αὕτη τίνες εἰσὶν οἱ καλλίτερον σκεπτόμενοι καὶ οἱ κηδόμενοι πλειότερον τῶν συμφερόντων τοῦ τόπου, ὅπως δειχθῇ, ἐὰν ἡμεῖς, οἵτινες ἐπολεμοῦμεν τότε τὰ νομοσχέδια τῆς Κυβερνήσεως, ἐμφορούμενοι ἐκ τῶν γενικωτέρων συμφερόντων τοῦ τόπου, ἤμεθα ἐν τῇ ἀληθείᾳ, ἢ ἡ Κυβέρνησις, ἥτις μετὰ διετῆ ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου ΑΦΙΒʹ ἔρχεται νὰ ἐπαναλάβῃ σήμερον ὅσα ἡμεῖς ἐλέγομεν τότε, ὅτι δηλαδὴ καὶ ἡ ἀμπελοφυτεία καὶ ἡ σταφιδοφυτεία βλάπτονται ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου τούτου, καὶ ὅτι πρέπει νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὰς ῥιζικὰς μεταῤῥυθμίσεις, ὧν μέρος περιέχει τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, ὅπως ἐκλείψῃ ἡ κατάθλιψις καὶ ἡ πίεσις, εἰς ἣν ὑπόκεινται σήμερον αἱ δύο αὗται μεγάλαι ἐθνικαὶ παραγωγαί. Ἡ Κυβέρνησις, ἂν ἐνεφορεῖτο ἐκ τῶν γενικωτέρων συμφερόντων τοῦ τόπου, ἔπρεπε νὰ προΐδῃ ταῦτα ὅτε προέβαλλεν εἰς τὴν ψήφισιν τῆς Βουλῆς τὸν σήμερον τροποποιούμενον νόμον. Δὲν ἦτο δὲ καὶ τόσον δύσκολος ἡ πρόβλεψις αὐτῶν. Ἐὰν ἐξήταζε τὴν κατάστασιν τῆς Ἑλλάδος ἐν συγκρίσει πρὸς ἄλλα Ἔθνη, παράγοντα οἴνους, καὶ ἐλάμβανε συγχρόνως ὑπ’ ὄψει τὴν παρ’ ἡμῖν ὅλως ἐξαιρετικὴν παραγωγὴν τῆς σταφίδος, ἤθελεν ἐννοήσει τὴν ἁπλουστάτην ἀλήθειαν, ὅτι ἡ περὶ οἰνοπνευμάτων νομοθεσία, ἧς ἐπεδίωκε τὴν ἐφαρμογὴν, δὲν ἠδύνατο ἢ νὰ ἀπαντήσῃ ἀνυπερβλήτους δυσκολίας καὶ νὰ βλάψῃ τὸν τόπον. Δὲν εἶχεν ἀνάγκην νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν τοιαύτην νομοθεσίαν ἐπὶ ἔτη, ὅπως ἐννοήσῃ τὰ ἀποτελέσματα αὐτῆς. Τοῦτο πράξασα, ἔδειξεν ἀπρονοησίαν καὶ ἔβλαψεν ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὰς ἀμπελοφυτείας καὶ τὰς σταφιδοφυτείας, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τοὺς ἀνεγείραντας καταστήματα, παράγοντα οἰνόπνευμα ἐξ ἀμυλωδῶν οὐσιῶν, οὓς ἐνεθάῤῥυνεν εἰς τὴν ἀνέγερσιν αὐτῶν καὶ οἵτινες σήμερον ὑφίστανται σπουδαίας ζημίας. Ἀναγνωρίζω τὴν ἀνακούφισιν, ἣν θὰ παρέξῃ εἰς τοὺς ἀμπελοκτήμονας καὶ τοὺς σταφιδοκτήμονας ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου. Εὑρίσκω ὅμως, ὅτι καὶ τοῦτο στηρίζει ἐπὶ κακῆς βάσεως τὴν φορολογίαν ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος, φορολογοῦν αὐτὸ ἐπὶ τῆς παραγωγῆς. Ἡ ἐπιβαλλομένη ὑποστήριξις τῆς ἀμπέλου καὶ τῆς σταφίδος τότε ἔσεται τελειοτέρα, ὅταν ὁ φόρος ἐπιβληθῇ ἐπὶ τῆς καταναλώσεως. Διατηρῶν τὸν φόρον ἐπὶ τῆς παραγωγῆς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν ἠδυνήθη ν’ ἀποφύγῃ διατάξεις καταθλιπτικὰς διὰ τοὺς ἀμπελοκτήμονας ἢ σταφιδοκτήμονας, δὲν ἠδυνήθη ν’ ἀποφύγῃ τὸ νὰ ὑποβάλῃ τοὺς μικροὺς ἰδιοκτήτας, τοὺς ποιουμένους χρῆσιν ἀμβύκων χωρητικότητος 100 ὀκάδων, εἰς ὑποχρεώσεις καὶ διατυπώσεις ὀχληρὰς, αἵτινες θὰ δυσκολεύωσι τὴν χρησιμοποίησιν τῶν στεμφύλων καὶ τῶν ἀποσταφίδων. Καὶ αὐτὸ ἀκόμη τὸ ζήτημα τῶν σύκων, τὸ πρὸ ὀλίγου ἀναπτυχθὲν, μᾶς παρέχει πρόσθετον ἀπόδειξιν τῶν δυσκολιῶν, ἃς παρουσιάζει ἡ τοιαύτη φορολογία. Συνεζητήθη τὸ ζήτημα τοῦτο ὡς εἰ ἐπρόκειτο περὶ τῆς ὑποστηρίξεως παραγωγῆς οἰνοπνεύματος ἐξ ἀποσύκων, καὶ ἐξητήθησαν ἐγγυήσεις πρὸς τὴν τοιαύτην ἀποκλειστικὴν χρῆσιν αὐτῶν, ἐνῷ δὲν πρόκειται περὶ τούτου, ἀλλὰ περὶ τῆς ὑποστηρίξεως τῆς παραγωγῆς τῶν σύκων δι’ ἐπωφελοῦς καταναλώσεως μέρους αὐτῶν εἴτε πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος, εἴτε πρὸς οἱανδήποτε ἄλλην χρῆσιν. Ἐκ τῆς βάσεως δὲ, ἐφ’ ἧς ἐπιβάλλεται ἡ φορολογία, ἐπηρεαζόμενοι οἱ ἀξιότιμοι προλαλήσαντες, ἐξήτασαν τὰ τῆς παραγωγῆς οἰνοπνεύματος καὶ τὰς μετ’ αὐτῆς σχετιζομένας ἐγγυήσεις, ἀντὶ νὰ ἐξετάσωσι τοὺς λόγους καὶ τὸν τρόπον τῆς ὑποστηρίξεως τῆς παραγωγῆς τῶν σύκων, ἥτις ἦτο ὁ κύριος αὐτῶν σκοπός. Δὲν ἐξήτασαν, ἂν τὰ σῦκα, τὰ ἐν τῷ ἐσωτερικῷ μεταφερόμενα διὰ θαλάσσης καὶ καταναλισκόμενα, χρήζωσι καὶ δικαιοῦνται νὰ τύχωσι τοῦ ἐπ’ αὐτῶν ἐπιβαλλομένου φόρου, ἀλλὰ περιωρίσθησαν εἰς τὸ πρὸς κατασκευὴν οἰνοπνεύματος χρησιμοποιούμενον μικρὸν αὐτῶν ποσὸν, καὶ προτείνουσι διατάξεις, σχεδὸν ἀνεφαρμόστους, ἀντὶ νὰ ζητήσωσι καὶ διὰ τὰ σῦκα ὅ,τι γίνεται καὶ διὰ τὴν σταφίδα, τὴν ἀφορολόγητον δηλ. μεταφορὰν αὐτῶν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ, ἀσχέτως τῆς πρὸς βρῶσιν ἢ πρὸς κατασκευὴν οἰνοπνεύματος καταναλώσεως αὐτῶν. Νομίζω περιττὸν νὰ εἰσέλθω εἰς τὰς λεπτομερείας τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως δείξω τὰς ἐνοχλήσεις, ἃς ἀφίνει εἰς βάρος τῶν ἀμπελοκτημόνων καὶ τῶν σταφιδοκτημόνων καὶ αἵτινες εἰσὶν ἐξ ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι καθιστῶσι τὴν σήμερον ἰσχύουσαν νομοθεσίαν βαρυτέραν πλειότερον τοῦ φόρου, ὃν δι’ αὐτῆς εἰσπράττει τὸ Δημόσιον. Αἱ διατυπώσεις καὶ αἱ ἐπιβλέψεις πρὸς εὕρεσιν τῶν ἀδηλώτων ἀμβύκων, αἱ διάφοροι ποινικαὶ διατάξεις, αἵτινες διατηροῦνται καὶ καθ’ ἃς ὁ Οἰκονομικὸς Ἔφορος ἢ ὁ παρ’ αὐτοῦ διοριζόμενος εἰδήμων δύνανται νὰ εἰσέρχωνται εἰς τὴν οἰκίαν παντὸς κατόχου ἄμβυκος καὶ νὰ ἐξελέγχωσι τὴν χωρητικότητα καὶ τὴν χρῆσιν αὐτῶν, καθιστῶσι κατὰ μέγα μέρος ἄδωρον τὸ δῶρον, τὸ ὁποῖον διὰ τοῦ νομοσχεδίου προσφέρει ἐξ ἀνάγκης ἡ Κυβέρνησις εἰς τοὺς ἀμπελοκτήμονας καὶ τοὺς σταφιδοκτήμονας. Λαμβάνοντες ὑπ’ ὄψει τὴν σημασίαν τῶν παραγωγῶν, μεθ’ ὧν συνδέεται ἡ ἀποστάλαξις τῶν οἰνοπνευμάτων, ὀφείλετε ν’ ἀπαλλάξητε τοὺς ἀμπελοκτήμονας καὶ σταφιδοκτήμονας, τοὺς ἔχοντας ἀνάγκην νὰ χρησιμοποιήσωσι τὰ στέμφυλα καὶ τὰ ἀποστάφιδα, οὐ μόνον τοῦ φόρου, ἀλλὰ καὶ τῶν ἐνοχλήσεων, εἰς τὰς ὁποίας ὑποβάλλει αὐτοὺς ἡ ἰσχύουσα νομοθεσία.

§57ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ὀρθὰ ὅσα ὁ ἀξιότιμος προαγορεύσας εἶπε κατὰ θεωρίαν, ἀλλ’ ὡς πρὸς τὸ προκείμενον ζήτημα ἂς μοὶ συγχωρήσῃ νὰ παρατηρήσω, ὅτι δὲν ἐνόησεν ἀρκετὰ τὸν λόγον, ἐκ τοῦ ὁποίου ὡρμήθη ἡ μὲν Ἐπιτροπὴ νὰ προτείνῃ, ὅπως ἀπαλλαχθῶσι τοῦ ἐγγείου φόρου τὰ σῦκα, τὰ χρησιμεύοντα πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος, τινὲς δὲ ἐξ ἡμῶν ἐζήτησαν, ὅπως ἡ ἀπαλλαγὴ ἐπεκταθῇ εἰς ὅλα τὰ ἐντὸς τοῦ Κράτους μεταφερόμενα. Ὁ κύριος συνάδελφος ὑπέθεσεν, ὅτι ζητεῖται ἡ ἀπαλλαγὴ τοῦ φόρου πρὸς ἐμψύχωσιν τῆς παραγωγῆς τῶν σύκων, ἀλλ’ ἂς μάθῃ, ὅτι, ἐὰν τὰ σῦκα καταντήσωσι νὰ χρησιμεύωσι πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος, τότε οὐ μόνον δὲν θὰ φυτεύωνται νέαι συκαῖ, ἀλλὰ θὰ καταστραφῶσι καὶ αἱ ὑπάρχουσι, διότι, διὰ νὰ χρησιμεύωσι τὰ σῦκα πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος, πρέπει νὰ πωλῶνται εἰς ἐξευτελισμένην τιμὴν, εἰς κἀνένα δὲ ἰδιοκτήτην δὲν εἶναι συμφέρουσα ἡ φυτεία τῶν συκῶν, οὐδὲ ἡ διατήρησις τῶν ὑπαρχουσῶν. Ζητεῖται λοιπὸν ἡ ἀτέλεια, οὐχὶ ἵνα ἐμψυχωθῇ ἡ παραγωγή, ἀλλ’ ἵνα χρησιμοποιῆται μέρος αὐτῆς, τὸ ὁποῖον καταντᾷ ἄχρηστον.

§58ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Καὶ τοῦτο δὲν χρησιμεύει πρὸς ὑποστήριξιν τῆς παραγωγῆς;

§59ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Παντελῶς. Τὰ σῦκα παράγονται διὰ νὰ χρησιμεύωσι πρὸς βρῶσιν, καὶ ὡς τοιαῦτα ἔχουν ἀξίαν καὶ καθιστῶσι συμφέρουσαν τὴν ἐπέκτασιν τῆς καλλιεργείας. Ἅμα περισταλῇ ἡ χρῆσις αὐτῶν ὡς τοιούτων, θὰ περισταλῇ καὶ ἡ καλλιέργεια, ὅπως δὲν συμφέρει ἐπίσης εἰς τοὺς σταφιδοκτήμονας νὰ παράγωσι σταφίδα διὰ νὰ χρησιμεύῃ πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος. Ὅ,τι ἑπομένως ζητοῦσι καὶ οἱ παραγωγοὶ τῶν σύκων καὶ οἱ παραγωγοὶ τῆς σταφίδος εἶναι, νὰ δίδωνται εἰς τὰ οἰνοπνευματοποιεῖα τὰ σῦκα ἐκεῖνα καὶ αἱ σταφίδες, τὰ ὁποῖα ἕνεκα ἀτμοσφαιρικῶν περιστάσεων δὲν εἶναι κατάλληλα πρὸ βρῶσιν. Ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ τοιοῦτον δὲν συντελεῖ παντάπασιν εἰς τὴν ἐπέκτασιν τῆς παραγωγῆς. Διὰ τοῦτο, χωρὶς νὰ θίξωμεν τὸ ζήτημα, ἐὰν τὸ προτεινόμενον μέτρον θέλῃ χρησιμεύσει πρὸς ἀνάπτυξιν ἢ περιστολὴν τῆς παραγωγῆς, παρακαλῶ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἁπλῶς, ἐὰν συμφέρῃ εἰς τὸ Δημόσιον ἡ ἀπαλλαγὴ τῶν σύκων ἀπὸ τοῦ φόρου.

§60ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος εἶπον περίπου καὶ ἐγώ. Δὲν βλέπω ἑπομένως, ποῦ οὐσιαστικῶς διαφωνοῦμεν. Ἡ μόνη διαφωνία ἡμῶν κεῖται εἰς τὸ ὅτι ὁ μὲν ἀξιότιμος συνάδελφος νομίζει, ὅτι ἡ ἀπαλλαγὴ ἐκ τοῦ φόρου ὅλων τῶν ἐν Ἑλλάδι καταναλισκομένων σύκων καὶ οὐχὶ μόνον τῶν χρησιμευόντων εἰς κατασκευὴν οἰνοπνεύματος δὲν εἶναι ὑποστήριξις τῆς παραγωγῆς τῶν σύκων. Εἰς τοῦτο θὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ νὰ ἐμμείνω διαφωνῶν πρὸς αὐτὸν, διότι, ἐκτὸς τῆς ὑποστηρίξεως ταύτης, οὐδένα ἄλλον λόγον εὑρίσκω, δικαιολογοῦντα τὴν κατάργησιν τοῦ φόρου, τοῦ εἰσπραττομένου ἐπὶ τῶν σύκων, τῶν διὰ θαλάσσης μεταφερομένων ἐντὸς τοῦ Κράτους.

§61ΚΑΡΑΠΑΥΛΟΣ. Ἡ Ἐπιτροπὴ, κύριε Πρόεδρε, ὡρμήθη εἰς τὴν ἀπόφασίν της, στηριχθεῖσα εἰς ἀμφοτέρας τὰς ἰδέας. Κατὰ πρῶτον βεβαίως διὰ τῆς ἀτελείας τῶν σύκων παράγεται ἐμψύχωσις εἰς τὴν ἐγχώριον οἰνοπνευματοποιΐαν, καὶ ἀπόδειξις εἶναι, ὅτι δι’ ἐπανειλημμένων αἰτήσεων οἱ ἐγχώριοι οἰνοπνευματοποιοὶ ἐζήτησαν τοῦτο. Ἐφ’ ὅσον αὐξάνομεν τὰς ζαχαρώδεις ὕλας, τὰς παρεχομένας εἰς τὴν οἰνοπνευματοποιΐαν πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος, ἐπὶ τοσοῦτον βεβαίως ἐνισχύομεν αὐτήν. Σήμερον ἡ ἐγχώριος οἰνοπνευματοποιΐα στερεῖται τῆς ὕλης τῶν σύκων· τὴν στερεῖται διατί; διότι ὁ φόρος, ὁ ἐπιβαλλόμενος εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τῶν σύκων, καθιστᾷ ἀδύνατον τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν σύκων. Λοιπὸν κατὰ πρῶτον λόγον ἡ τροπολογία τῆς Ἐπιτροπῆς ἐνισχύει τὴν ἐγχώριον οἰνοπνευματοποιΐαν ἐν Ἑλλάδι, διότι παρέχει εἰς αὐτὴν ἀφθονωτέρας τὰς ζαχαρώδεις οὐσίας πρὸς κατασκευὴν οἰνοπνεύματος, καὶ αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἔχει κυρίως τὸ νομοσχέδιον, νὰ προστατεύσῃ τὴν ἐγχώριον οἰνοπνευματοποιΐαν ἀπέναντι τῶν ἀμυλωδῶν οὐσιῶν. Ἀλλ’ ὡς γνωμοδοτεῖ ἡ Ἐπιτροπὴ, ἐνισχύει καὶ τὴν παραγωγὴν, διότι τὰ σῦκα, τὰ μέλλοντα νὰ χρησιμεύσωσιν εἰς τὴν οἰνοπνευματοποιΐαν, καταντοῦν σήμερον ἄχρηστα, ὅπως σᾶς εἶπεν ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Καλαμῶν, τὰ πλεῖστα ἐξ αὐτῶν χρησιμεύουσιν εἰς βρῶσιν τῶν ζώων· παρέχομεν λοιπὸν εἰς τὸν ἰδιοκτήτην τὴν εὐκολίαν νὰ πωλῇ τὰ σῦκα ταῦτα εἰς τὴν οἰνοπνευματοποιΐαν, καὶ τὴν παρέχομεν καταργοῦντες τὸν ἔγγειον φόρον. Ἐννοεῖται λοιπὸν, ὅτι ἐνισχύομεν τὴν ἐγχώριον παραγωγήν. Ἀμφοτέρας τὰς ἰδέας εἶχεν ὑπ’ ὄψιν ἡ Ἐπιτροπή. Βεβαίως, ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ γνώμη, τὴν ὁποίαν ἐπρότεινεν ὁ φίλος μου Βουλευτὴς ἐκ Τριφυλίας, τοῦ νὰ καταστῇ ἐλευθέρα ἡ κυκλοφορία τῶν σύκων ἐν ὅλῳ τῷ Κράτει, τοῦτο θὰ ἦτο μεῖζον καλόν, καὶ εἶναι δεδικαιολογημένη ἡ γνώμη αὕτη, διότι τὴν αὐτὴν διάταξιν ἔχομεν εἰς τὴν σταφίδα, ἡ ὁποία δὲν πληρόνει φόρον, κυκλοφοροῦσα καθ’ ὅλον τὸ Κράτος, καὶ δὲν ἐννοῶ, διατὶ ἡ ἐξαίρεσις αὕτη νὰ μὴ ὑπάρχῃ καὶ εἰς τὰ σῦκα. Ἡ ἀμφιβολία, τὴν ὁποίαν προτείνει ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὡς πρὸς τὸ ποσὸν, τὸ καταναλισκόμενον διὰ τὴν βρῶσιν, δὲν πιστεύω, ὅτι εἶναι σπουδαία, διότι, ἐὰν ἐξετάσῃ τὸ ποσὸν τῶν σύκων, τὸ καταναλισκόμενον εἰς βρῶσιν, θὰ ἴδῃ, ὅτι εἶναι τόσῳ μικρὸν, καὶ τόσῳ μικρὰ ἡ φορολογία, ὥστε, καὶ ἂν ἀφεθῇ ἐντελῶς ἐλευθέρα ἡ κυκλοφορία τῶν σύκων, δὲν θὰ ἦναι μεγάλη ζημία εἰς τὸ Δημόσιον, καὶ δὲν θὰ ἔχωμεν ἀνάγκην ὅλων τῶν διατυπώσεων τῶν σύκων, αἱ ὁποῖαι θέλουσιν ἐμποδίσει τὴν κυκλοφορίαν αὐτῶν.

§62ΡΙΚΑΚΗΣ. Ἔχω ἓν παράπονον κατὰ τοῦ προλαλήσαντος, ὅτι ὅλην αὐτὴν τὴν ἀνάπτυξιν τὴν λογικὴν δὲν τὴν ἔκαμεν ἐντὸς τῆς Ἐπιτροπῆς ὡς πρόεδρος, ὥστε ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ προτείνῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐγὼ προέτεινα καὶ τὸ ὁποῖον πιστεύω ὅτι τότε ἤθελε παραδεχθῆ ὁ κ. Πρωθυπουργὸς, ὅστις, ὡς παρετήρησα, ἐφάνη λίαν εὐμενὴς ὡς πρὸς τὰς προτάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς. Ὥστε, ἐὰν ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Μεσσηνίας, ἀντὶ νὰ προτείνῃ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τὴν κατάργησιν τοῦ φόρου μόνον τῶν καταναλισκομένων εἰς τὴν οἰνοπνευματοποιΐαν σύκων, ἐπρότεινε ν’ ἀπαλλαγῶσιν ἐν γένει ἀπὸ τοῦ ἐγγείου φόρου τὰ μὴ ἐξαγόμενα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν σῦκα, ὡς ἐγὼ ἐπρότεινα, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ πρότασις θὰ ἐγίνετο δεκτή.

§63ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Μεσσηνίας, ὡς Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς, ὀρθῶς ἔπραξε, περιορίσας τὴν πρότασίν του εἰς τὸ προκείμενον, διότι, ἐὰν ἔπραττεν ὅπως συνιστᾷ ὁ κ. Βουλευτὴς ἐξ Ἀχαΐας, θὰ ἦτο ἐκτὸς τοῦ προκειμένου καὶ ἑπομένως θὰ ἠδύνατο νὰ λεχθῇ, ὅτι εἰσηγήσατο πρότασιν πρὸς δημοκοπίαν, δὲν θὰ ἠδύνατο ὅμως νὰ λεχθῇ, ὅτι εἰσηγήσατο πρότασιν σπουδαίαν, ὅπως γένηται αὕτη δεκτή. Ἐργασθεὶς ὅπως εἰργάσθη, ἐπέτυχε νὰ ἴδῃ τὴν πρότασιν αὐτοῦ γενομένην δεκτὴν, ἐνῷ, ἐὰν ἀντὶ τοιαύτης προτάσεως εἰσηγεῖτο πρότασιν ἄσχετον πρὸς τὸ προκείμενον,—διότι ἄσχετον πρὸς τὸ προκείμενον εἶναι τὸ ἀφορολόγητον τῶν πρὸς βρῶσιν σύκων—βεβαίως ἠθέλομεν εἰπεῖ, ὅτι τὰ προτεινόμενα παρὰ τῆς Ἐπιτροπῆς, τῆς πρόεδρον ἐχούσης τὸν κ. Βουλευτὴν ἐκ Μεσσηνίας, δύνανται νὰ ὑπαγορεύωνται ἐκ τοῦ τοπικοῦ συμφέροντος τοῦ Προέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς, δὲν ὑπαγορεύονται ὅμως ἐκ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἐκ σκέψεως περὶ βελτιώσεως αὐτοῦ. Ὁ κ. Βουλευτὴς κατώρθωσε νὰ ἐργασθῇ ὑπὲρ βελτιώσεως τοῦ νομοσχεδίου, ὠφελῶν συνάμα τοὺς ἐν τῇ περιφερείᾳ αὐτοῦ παραγωγὺς τῶν σύκων· ἀπέδειξεν ἑπομένως, ὅτι ἔχει τὸν πρακτικὸν ἐκεῖνον νοῦν, δι’ οὗ ἐπιτυγχάνονται ἀποτελέσματα, καὶ ταυτοχρόνως τὴν ἀξιοπρέπειαν, ὅπως ἀποφεύγῃ τὴν δημοκοπίαν. Ὁ δὲ κ. Βουλευτὴς ἐξ Ἄρτης ἐπεφυλάχθη, ὅπως ὁμιλήσῃ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, ἀφοῦ πλέον εἴχομεν εἰσέλθει εἰς τὰ καθέκαστα, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ἡ ἀρχὴ δὲν ἐψηφίσθη, ἔπραξεν ἐν τῷ δικαιώματί του, ὀφείλω ἄρα ν’ ἀπαντήσω τινὰ εἰς τὰ παρ’ αὐτοῦ λεχθέντα. Ὁ κ. Βουλευτὴς παρετήρησεν, ὅτι καταργοῦμεν ἤδη τὸν νόμον περὶ φόρου οἰνοπνευμάτων καὶ ἰδίᾳ τὸν νόμον τοῦ 1887.

§64ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἐν μέρει.

§65ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Τοὐναντίον διατηροῦμεν τὸν νόμον τοῦτον ἐν ταῖς κυριωτέραις αὐτοῦ διατάξεσι, καὶ ἰδίως ἐν ταῖς διατάξεσι ταῖς εὐεργετικαῖς εἰς τὴν ἔγγειον παραγωγὴν τῆς χώρας. Πάντοτε, ὁσάκις ὁ κ. Βουλευτὴς καὶ ἄλλοι τὰ αὐτὰ φρονοῦντες ἔλεγον, ὅτι πρέπει νὰ καταψηφισθῇ ὁ νόμος περὶ φόρου οἰνοπνευμάτων, ἐγὼ ἀπήντων, ὅτι ὁ νόμος περὶ φόρου οἰνοπνευμάτων παρέχει τῷ ὄντι μεγίστας δυσχερείας ἐν χώρᾳ παραγούσῃ οἶνον, ἀλλ’ ἦτο καὶ ἀπολύτως ἀναγκαῖος ὑπὲρ τῶν ἀμπελοκτημόνων τοιοῦτος νόμος περὶ φόρου οἰνοπνευμάτων, διότι ἄνευ τοιούτου νόμου δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ παράγηται οἰνόπνευμα ἐν Ἑλλάδι κατὰ τοὺς νεωτέρους οἰκονομικοὺς ὅρους τῆς παραγωγῆς οἰνοπνεύματος, ὁ δὲ νόμος τοῦ 1887 εἶναι ἀκριβῶς ὁ καταστήσας τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου περὶ φόρου ἐπὶ τῶν οἰνοπνευμάτων εὐεργετικὴν ὑπὲρ τῆς ἐγγείου παραγωγῆς· διότι, ἐνόσῳ δὲν εἴχομεν εἰσαγάγει τοὺς μηχανικοὺς μετρητὰς, πᾶσα περὶ φορολογίας διάταξις ἦτο ματαία. Ἡ πρακτικὴ ἡ προηγουμένη εἶχεν ἀποδείξει, ὅτι τὰ καταστήματα, τὰ παράγοντα οἰνόπνευμα ἐξ ἀμυλωδῶν εἰδῶν, ἅτινα ὁ κ. Βουλευτὴς ὑπέλαβεν ὡς προϊόντα τοῦ νόμου τοῦ 1887, ἐφ’ ᾧ καὶ ἔψεξε τὸν νόμον, τὰ καταστήματα ταῦτα, τὰ ἱδρυθέντα πρὸ τοῦ νόμου τοῦ 1887, ὅστις οὐδὲν τοιοῦτον κατάστημα παρήγαγεν, ὑπεβλήθησαν εἰς σπουδαίους περιορισμοὺς ἐκ τοῦ νόμου τοῦ 1887. Πρὸ τοῦ νόμου τοῦ 1887 ἡ λαθραία παραγωγὴ ἐν τοῖς καταστήμασι τούτοις εἶχε λάβει τοιαύτας διαστάσεις, ὥστε πράγματι φορολογία ἐπ’ αὐτῶν δὲν ὑφίστατο, ὁ δὲ νόμος τοῦ 1887 κατέστησεν ἀληθῆ τὸν φόρον ὡς πρὸς τὰ καταστήματα ταῦτα, ἅτινα σχεδὸν ἔπαυσαν ἐργαζόμενα ἀπὸ τῆς λειτουργίας τοῦ νόμου τοῦ 1887. Ὁ νόμος οὗτος εἶχε τ’ ἀντίθετα ἀποτελέσματα τῶν ἀποδοθέντων εἰς αὐτὸν ὑπὸ τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐξ Ἄρτης καὶ ἐφ’ οἷς ἔψεξε τὸν νόμον. Ὁ νόμος ἰδίως ἀφεώρα εἰς τὸν περιορισμὸν τῆς ἀθεμίτου παραγωγῆς τῶν καταστημάτων, τῶν παραγόντων οἰνόπνευμα ἐξ ἀμυλωδῶν οὐσιῶν, οὗτος δὲ ὁ περιορισμὸς τῆς παραγωγῆς οἰνοπνεύματος ἐξ ἀμυλωδῶν εἰδῶν καθιστᾷ ἐφικτὴν τὴν προτεινομένην σήμερον παρ’ ἡμῶν νομοθεσίαν, τὴν εὐεργετοῦσαν τοὺς παράγοντας οἰνόπνευμα ἐκ ζαχαρωδῶν ὑλῶν διὰ τῆς καταργήσεως ὡς πρὸς τινας πάσης φορολογίας, διὰ τοῦ ὡς πρὸς ἄλλους περιορισμοῦ τῆς ὑφισταμένης φορολογίας καὶ ἐπὶ πᾶσι διὰ τῆς βαρείας φορολογίας, τῆς ἐπιβαλλομένης εἰς τοὺς παράγοντας οἰνόπνευμα ἐξ ἀμυλωδῶν ὑλῶν. Τὰς εὐεργετικὰς ταύτας διατάξεις ὁ κ. Βουλευτὴς ἠθέλησε νὰ παραστήσῃ ὡς διατάξεις ἐπιβαρυνούσας τοὺς παράγοντας οἰνόπνευμα ἐκ ζαχαρωδῶν ὑλῶν. Μηδόλως κατανοήσας τὰ τοῦ νομοσχεδίου, ἤρξατο λέγων, ὅτι ἐπιβαρύνει τοῦτο διὰ φορολογίας καὶ διὰ διατυπώσεων τοὺς παράγοντας 100 ὀκάδας οἰνοπνεύματος. Εἶδε τὰς λέξεις 100 ὀκάδας καὶ ἐνόμισεν, ὅτι πρόκειται περὶ παραγωγῆς 100 ὀκάδων οἰνοπνεύματος, ἐνῷ πρόκειται περὶ ἄμβυκος, ἔχοντος χωρητικότητα ὀκάδων 100, ἀλλὰ δι’ αὐτοῦ δύνανται νὰ παραχθῶσι κατὰ τὸ διάστημα τοῦ ἔτους, ἐφ’ ᾧ ἡ ἑνιαία φορολογία ἐπιβάλλεται, πλεῖσται ἑκατοστύες ὀκάδων.

§66ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Καὶ 50 μόνον.

§67ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Καὶ οὐδὲ μία ὀκά· διότι, ὅταν τις δὲν ἐργασθῇ καὶ ἔχῃ κατάστημα μόνον πρὸς πολυτέλειαν καὶ ἵνα ὑποβάλληται εἰς τὸν φόρον, βεβαίως ἡ φορολογία δύναται νὰ παραστῇ ἐν πάσῃ ἀναλογίᾳ, ἀλλ’ ὁμιλοῦμεν περὶ τοῦ ἔχοντος τὸν ἄμβυκα, ἵνα ποιῆται χρῆσιν αὐτοῦ, καὶ λέγομεν, ὅτι ὁ ἔχων ἄμβυκα χωρητικότητος 100 ὀκάδων, δι’ οὗ πλείστας ἑκατοστύας ὀκάδων δύναται νὰ παραγάγῃ, δὲν ὑποβάλλεται εἰς φορολογίαν βαρεῖαν. Ἐξελέξαμεν διὰ τὸ ἀφορολόγητον τοῦ ἄμβυκος τὴν χωρητικότητα τῶν 100 ὀκάδων ἕνεκα λόγου οὐσιαστικοῦ ἐν γένει, καίτοι εἰς τὸν ἀκριβῆ ὁρισμὸν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὀκάδων παρομαρτεῖ ἀναγκαίως τὸ αὐθαίρετον, διότι τὸ σημεῖον τῆς διακρίσεως τῶν φορολογησίμων ἀμβύκων ἀπὸ τῶν μὴ φορολογησίμων δὲν συμπίπτει μετὰ ὡρισμένου μέχρι τῆς τελευταίας μονάδος ἀριθμοῦ ὀκάδων. Τὸ σημεῖον ἀνεζητήσαμεν ἐν τῇ διακρίσει μεταξὺ τοῦ βιομηχάνου καὶ τοῦ γεωργοῦ. Ἐβεβαιώθη, ἐξ ὧν ἐλάβομεν πληροφοριῶν, ὅτι οἱ γεωργοί, οἱ μετατρέποντες τὰ ἀποῤῥίμματα τοῦ προϊόντος τῶν ἀμπέλων αὐτῶν εἰς οἰνόπνευμα, ποιοῦνται συνήθως χρῆσιν ἄμβυκος χωρητικότητος πολὺ κατωτέρας τῶν 100 ὀκάδων, καὶ διὰ τοῦτο προσδιωρίσαμεν τὸ σημεῖον τῆς διακρίσεως εἰς τὰς 100 ὀκάδας, ὅπως ἠδυνάμεθα νὰ προσδιορίσωμεν αὐτὸ εἰς 80 ἢ εἰς 150 ἄνευ ἐπαισθητῆς διαφορᾶς περὶ τὴν ἐφαρμογήν, διότι οἱ μὲν τῶν γεωργῶν ἄμβυκες εἶναι κατωτέρας χωρητικότος οὐ μόνον τῶν 150 ὀκάδων, ἀλλὰ καὶ τῶν 80, οἱ δὲ ἄμβυκες τῶν βιομηχάνων συνήθως εἶναι πολὺ ἀνωτέρας χωρητικότητος καὶ τῶν 100 ὀκάδων καὶ τῶν 150. Ὁ πρὸς βιομηχανικὴν χρῆσιν κεκτημένος ἄμβυκα, δηλ. ὁ κεκτημένος ἄμβυκα, ἵνα δι’ αὐτοῦ ἀποστάζῃ οἰνόπνευμα ἐκ πρώτων ὑλῶν, ἀγοραζομένων παρ’ αὐτοῦ καὶ οὐχὶ παραγομένων ἐκ τῆς ἰδίας ἀμπέλου, συνήθως προεμηθεύθη αὐτὸν χωρητικότητος 500 ἢ 1000 ὀκάδων. Ὥστε ἡ χωρητικότης τῶν 100 ὀκάδων εἶναι ὑπερτέρα τῆς τῶν ἀμβύκων τῶν γεωργῶν καὶ κατωτέρα τῆς τῶν ἀμβύκων τῶν συστηματικῶν οἰνοπνευματοποιῶν. Ἀλλ’ ἐνῷ τοὺς παράγοντας οἰνόπνευμα γεωργοὺς ἀπαλλάσσομεν ἐντελῶς ἀπὸ πάσης φορολογίας καὶ ἀπὸ πάσης διατυπώσεως, τοὺς συστηματικοὺς οἰνοπνευματοποιοὺς ὑποβάλλομεν εἰς ἐλαφροτάτην φορολογίαν καὶ εἰς διατυπώσεις ὅλως ἀσημάντους, ταύτας δ’ ὁ κ. Βουλευτὴς ἠθέλησε νὰ παραστήσῃ ὡς σπουδαιοτάτας. Δὲν ἠδυνάμεθα ν’ ἀπαλλάξωμεν ἀπὸ πάσης φορολογίας καὶ τοὺς παράγοντας οἰνόπνευμα βιομηχάνους, διότι, ἐὰν τοῦτο ἐπράττομεν, δὲν θὰ ἐθέτομεν αὐτοὺς ἐν ἴσῃ μοίρᾳ πρὸς τοὺς ὑποβαλλομένους εἰς φόρον ἐπιτηδεύματος βιομηχάνους ἐν γένει καὶ θὰ καθιστῶμεν ἐξαιρετικὴν τὴν φορολογίαν τῶν ἐξ ἀμυλωδῶν ὑλῶν οἰνοπνευμάτων, εἰς ἣν ὑπάγονται καὶ τὰ οἰνοπνεύματα, τὰ εἰσαγόμενα ἐκ ξένων Κρατῶν, ἀπολαυόντων τῶν πλεονεκτημάτων τοῦ συμβατικοῦ δασμολογίου. Ἀλλ’ ἐνῷ διὰ τοὺς λόγους τούτους ἔπρεπε νὰ ὑποβάλωμεν εἰς φορολογίαν τὰ ἐκ ζαχαρωδῶν ὑλῶν ὑπὸ βιομηχάνων παραγόμενα οἰνοπνεύματα, τὴν φορολογίαν ταύτην ἀναγνωρίζομεν ὡς κανονιστέαν λίαν ἐλαφρὰν, ἀπηλλαγμένην ἐπαχθῶν διατυπώσεων καὶ ἐν ἁρμονίᾳ πρὸς τὴν ἄλλην φορολογίαν τοῦ Κράτους. Ἀφοῦ τοὺς γεωργοὺς, τοὺς ἐκ τῶν ἰδίων στεμφύλων παράγοντας οἰνόπνευμα, ἀπαλλάττομεν τῆς φορολογίας καὶ ἠθέλομεν νὰ ἐπιβάλωμεν φορολογίαν εἰς τοὺς βιομηχάνους, τοὺς ἐκ ζαχαρωδῶν ὑλῶν παράγοντας οἰνόπνευμα, ποῖον ἔπρεπε νὰ θέσωμεν κανόνα; Ἔπρεπε ν’ ἀρυσθῶμεν τὸν κανόνα ἐκ τῆς βιομηχανικῆς φορολογίας ἔπρεπεν, ἐν ᾧ μέτρῳ καὶ καθ’ ὃν τρόπον φορολογεῖται ἡ βιομηχανία παρ’ ἡμῖν, νὰ φορολογηθῶσι καὶ οἱ ἐκ ζαχαρωδῶν ὑλῶν παράγοντες οἰνόπνευμα βιομήχανοι. Ὁ κ. Βουλευτὴς ὡμίλησε περὶ τῆς φορολογίας ταύτης ὡς περὶ φορολογίας ἐπὶ τῆς παραγωγῆς. Καὶ βεβαίως εἶναι φορολογία ἐπὶ τῆς παραγωγῆς, οὐχὶ τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, διότι αὕτη ἀπαλλάσσεται, ἀλλ’ εἶναι φορολογία ἐπὶ τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς, κατὰ δὲ τὴν νομοθεσίαν ἡμῶν ἡ βιομηχανικὴ παραγωγὴ ὑποβάλλεται εἰς φόρον διὰ τοῦ νόμου περὶ φόρου ἐπὶ τῶν ἐπιτηδευμάτων. Ἀφοῦ λοιπὸν ἠθέλομεν τοὺς οὕτω παράγοντας πρὸς βιομηχανικοὺς σκοποὺς οἰνόπνευμα νὰ ὑποβάλωμεν εἰς φορολογίαν, τὴν ὑφισταμένην ἐν τῷ Κράτει, τίνα νόμον ἔπρεπε νὰ συμβουλευθῶμεν καὶ τίνος νόμου τοὺς κανόνας ἔπρεπε νὰ ἐφαρμόσωμεν; ἀναντιῤῥήτως ἔπρεπε νὰ συμβουλευθῶμεν τὰ διέποντα τὸν φόρον ἐπὶ τῶν ἐπιτηδευμάτων, καὶ τοῦτο ἐπράξαμεν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, ἐφαρμόσαντες τοὺς κανόνας αὐτοῦ ἐν μέτρῳ ἐπιεικεστάτῳ ὡς πρὸς τὸ ποσὸν τῆς φορολογίας, τοσούτῳ ἐλαφρᾶς, ὥστε οὐδεὶς λόγος δύναται νὰ γενῇ· διότι, ἂν οἱ ἄμβυκες τῶν βιομηχάνων ἦναι χωρητικότητος 500 ἢ 1000 ὀκάδων, τὸ ποσὸν τῆς φορολογίας θὰ ἦναι 50 ἢ 100 δραχμῶν κατ’ ἔτος· ἐπίσης καὶ ὡς πρὸς τὰς διατυπώσεις προσηρμόσαμεν τὰ διέποντα τὰ τοῦ φόρου ἐπὶ τῶν ἐπιτηδευμάτων. Ἐὰν εἴχομεν περιλάβει ἐν τῷ νομοσχεδίῳ εἰδικὰς διατυπώσεις ἐκ τῶν ἐν τοῖς νόμοις περὶ φόρου ἐπὶ τῶν οἰνοπνευμάτων, ἐννοῶ ὅτι θὰ ἠδύνατο νὰ προκληθῇ περὶ τούτου παρατήρησις· ὅταν ὅμως δὲν περιελάβομεν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, εἰμὴ τὰς συνήθεις διατυπώσεις, ἃς καὶ ἀπηρίθμησεν ὁ κ. Βουλευτής, εἰς ἀπόδειξιν ὅτι εἶναι βαρεῖαι, ἐμποιήσας διὰ τῆς ἀπαριθμήσεως εἰς πάντας τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι εἶναι ἐλαφρόταται καὶ ἀνάξιαι λόγου, ὅταν τοιαύτας περιελάβομεν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ διατυπώσεις, οὐδὲν παράπονον δύναται νὰ ὑπάρξῃ· οὐδὲ ὑπάρχει ἀφορμή, ὅπως κανονίσωμεν τὰ περὶ τούτου αὐστηρῶς. Τὰ τῶν διατυπώσεων κανονίζονται αὐστηρῶς ὅταν ἡ φορολογία ἦναι βαρεῖα, ἀλλ’ ὅταν πρόκηται περὶ ἐτησίου φόρου 50 ἢ 100 δραχμῶν, οὐδεὶς ὑπάρχει λόγος, ἵνα περιληφθῶσιν ἐν τῷ νόμῳ διατάξεις περὶ διατυπώσεων αὐστηραί. Ἐὰν τυχὸν τὸ νομοσχέδιον καθώριζε διατυπώσεις αὐστηρὰς, προθύμως ἠθέλομεν τὰς διαγράψει, διότι τὸ ποσὸν, τὸ εἰσπρακτέον ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἐκ τοῦ φόρου τούτου, εἶναι ἐλάχιστον, εἶναι πολλοστημόριον τῆς τέως ὑπαρχούσης φορολογίας. Τοιαύτην εἴσπραξιν δὲν ἔχομεν ἀνάγκην νὰ περιφρουρήσωμεν διὰ διατυπώσεων αὐστηρῶν, αἱ δὲ περιληφθεῖσαι ἐν τῷ νομοσχεδίῳ εἶναι ἁπλῶς τυπικαὶ, ἀφορῶσαι εἰς τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἰσότητος μεταξὺ τῶν φορολογουμένων, ἵνα μὴ φορολογῆται βαρύτερον ὁ ποιούμενος δήλωσιν εἰλικρινῆ, τοῦ μηδόλως ἢ ἀνειλικρινῶς δηλώσαντος· μάλιστα τοῦτο ἐγένετο χάριν αὐτῶν τῶν βιομηχάνων, ἵνα μὴ παραπονῶνται, ὅτι οἱ ἀποφεύγοντες τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεων αὐτῶν προτιμῶνται τῶν ἀνεπιφυλάκτως δηλούντων τὴν ὀφειλὴν αὐτῶν. Ἡ φορολογία εἶναι τοσοῦτον ἐλαφρὰ, ὥστε οὐδεὶς ὑπάρχει κίνδυνος, μὴ ἐκ τῆς χαλαρότητος τῶν διατυπώσεων περιορισθῇ σπουδαίως ἡ πρόσοδος τοῦ Δημοσίου. Τὸ νομοσχέδιον ἄρα, ὅσον μὲν ἀφορᾷ εἰς τὰς διατάξεις περὶ τῶν παραγόντων οἰνόπνευμα ἐκ ζαχαρωδῶν ὑλῶν, ἀναντιῤῥήτως εἶναι εὐεργετικόν· ὅσον δὲ ἀφορᾷ εἰς τὰς διατάξεις τὰς σχετιζομένας πρὸς τὸν νόμον τοῦ 1887, ὅστις διατηρεῖται ἐν πλήρει ἰσχύϊ, ὡς πρὸς τὴν παραγωγὴν οἰνοπνεύματος ἐξ ἀμυλωδῶν ὑλῶν, εἶναι ἐπαχθὲς πρὸς τοὺς κατεργαζομένους ἀμυλώδεις οὐσίας οἰνοπνευματοποιούς. Ἀλλὰ τὸ ἐπαχθὲς τοῦτο δὲν εἶναι καὶ ἄδικον. Τὴν διαφορὰν ταύτην τῆς φορολογίας δὲν ἀποκρούει ἡ συνταγματικὴ ἀρχὴ περὶ ἰσότητος τῶν νόμων, ἐπιτρέπουσα ὅπως εὐνοῆται ἡ βιομηχανία, ἡ ὠφέλιμος εἰς τὴν χώραν. Τοιαύτη εἶναι ἡ βιομηχανία, ἡ ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου εὐνοουμένη· ἀλλ’ ἡ εὔνοια αὕτη ἐμπράκτως δὲν ἐπάγεται ἀποτελέσματα ὡς πρὸς τὰ καταστήματα τὰ πρὸ τοῦ νόμου τοῦ 1887 ἱδρυθέντα. Ὁ νόμος τοῦ 1887, καταστήσας τὴν φορολογίαν ἐπὶ τῶν οἰνοπνευμάτων, τῶν παραγομένων ἐξ ἀμυλωδῶν εἰδῶν, ἀληθῆ πράγματι, ἔκλεισε τὰ καταστήματα ταῦτα, ὡς συντηρούμενα ἐν λειτουργίᾳ διὰ μόνης τῆς λαθραίας παραγωγῆς. Γινώσκομεν τοῦτο πάντες ἐνταῦθα, διότι ἡ λειτουργία τῶν καταστημάτων τούτων εἶχε γεννήσει παράπονα ἐν Φαλήρῳ, ὡς ἐκ τῶν ἀποῤῥιμμάτων αὐτῶν. Τὸ ζωτικὸν τοῦτο διὰ τὴν ὑγείαν τῶν κατοίκων τοῦ Φαλήρου ζήτημα τῆς ἐκροῆς τῶν ὑδάτων εἰς τὴν θάλασσαν διὰ τοῦ ἁλιπέδου, οὗτινος ἡ διαῤῥύθμισις ἦτο δυσχερεστάτη, ἐλύθη ἀφ’ ἑαυτοῦ μετὰ τὸ 1889, διότι ἔπαυσαν τὰ καταστήματα ἐργαζόμενα. Ἐκ τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου τὰ καταστήματα ταῦτα βεβαίως δὲν θέλουσιν ὠφεληθῆ ὡς πρὸς τὴν παραγωγὴν οἰνοπνεύματος ἐξ ἀμυλωδῶν ὑλῶν, ἀλλὰ θέλουσιν ὠφεληθῆ ὡς πρὸς τὴν παραγωγὴν οἰνοπνεύματος ἐκ σακχαρωδῶν εἰδῶν, διότι, ἐφ’ ὅσον παράγουσι ταῦτα οἰνόπνευμα ἐκ σακχαρωδῶν ὑλῶν, εὑρίσκονται ἐν σχέσει πρὸς ἄλλα ἐν κρείσσονι θέσει, ἕνεκα τῆς δυνάμεως τῶν μηχανημάτων, ἐπιτρεπόντων εἰς αὐτὰ παραγωγὴν ἐπὶ ὅροις συμφερωτέροις ἐν πολλοστημορίῳ τοῦ χρονικοῦ διαστήματος, τοῦ ἀναγκαίου εἰς τ’ ἄλλα ἀποστακτήρια. Ὑπὸ πάσας ἄρα τὰς ἐπόψεις τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εἶναι εὐεργετικόν· εἶναι εὐεργετικὸν πρὸς τὰ ἐκ σακχαρωδῶν ὑλῶν οἰνοπνευματοποιεῖα, εἶναι εὐεργετικὸν καὶ πρὸς αὐτὰ τὰ καταστήματα, τὰ παράγοντα οἰνόπνευμα ἐξ ἀμυλωδῶν ὑλῶν, ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατάστασιν, τὴν δημιουργηθεῖσαν αὐτοῖς ὑπὸ τοῦ νόμου τοῦ 1887, διότι ἐπιτρέπει εἰς αὐτὰ τὸ νομοσχέδιον τὴν παραγωγὴν οἰνοπνεύματος ἐκ σακχαρωδῶν ὑλῶν ἐπὶ φορολογικοῖς ὅροις, ἐφ’ οἷς δὲν ἠδύναντο νὰ παραγάγωσιν αὐτὸ μέχρι τοῦδε.

§68ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐπηρεασθεὶς ἐκ τῆς περὶ τὰς λεπτομερίας συζητήσεως, ἐθεώρησε καλὸν νὰ περιορίσῃ εἰς αὐτὰς τὴν ἀπάντησίν του καὶ νὰ μὴ θίξῃ τὴν ἀρχὴν, ἐφ’ ἧς στηρίζεται τὸ νομοσχέδιον. Διὰ τοῦτο ἀνέπτυξε πολλὴν εὐγλωττίαν ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν καταστημάτων, τῶν παραγόντων οἰνόπνευμα ἐξ ἀμυλωδῶν ὑλῶν, τὸ ὁποῖον ἁπλῶς ἀνέφερεν ὡς ἓν ἐκ τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς ὑφισταμένης νομοθεσίας. Ἀλλ’ ἐὰν ὁ νόμος τοῦ 1887 ἔφερε μᾶλλον δυσκολίας εἰς τὴν παραγωγὴν οἰνοπνεύματος ἐξ ἀμυλωδῶν ὑλῶν, δὲν ἔχει ὅμως οὕτω καὶ διὰ τὴν νομοθεσίαν τὴν πρὸ τοῦ 1887, τὴν ψηφισθεῖσαν κατ’ εἰσήγησιν τῆς ἰδίας Κυβερνήσεως. Αὕτη ἐνεθάῤῥυνε τὴν ἵδρυσιν καταστημάτων παραγόντων οἰνόπνευμα ἐξ ἀμυλωδῶν ὑλῶν. Δὲν εἶναι ὅμως τοῦτο τὸ κύριον ζήτημα, μήτε τὸ τῆς χωρητικότητος τῶν ἀμβύκων, οἵτινες θὰ μείνουν ἀφορολόγητοι. Τὸ κύριον ζήτημα εἶναι, ὅτι ἡ ἀρχή, ἐφ’ ἧς στηρίζεται καὶ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, ἐμπεριέχει πολλὰς ἐνοχλήσεις διὰ πάντας τοὺς παραγωγοὺς οἰνοπνεύματος. Πρὶν ὅμως εἰσέλθω καὶ πάλιν εἰς τὴν ἐξέτασιν τῆς ἀρχῆς ταύτης, νομίζω ἀναγκαῖον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἐπὶ ἐπιχειρήματος, οὗτινος καὶ νῦν καὶ ἄλλοτε ἐποιήσατο χρῆσιν ὁ κ. Πρωθυπουργός. Ἰσχυρίσθη ὅτι ἤμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ φορολογήσωμεν τὴν παραγωγὴν τοῦ οἰνοπνεύματος, διὰ νὰ μὴ γεννήσωμεν παράπονα εἰς τοὺς ἔξωθεν εἰσάγοντας οἰνοπνεύματα, προερχόμενα ἐκ Κρατῶν, ἐχόντων μεθ’ ἡμῶν συμβάσεις. Ἤθελεν εἶσθαι ὀλεθριώτατον διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ τόπου ἡμῶν, ἐὰν αἱ συμβάσεις ἐδέσμευον τὰς χεῖράς μας εἰς τὰς τροποποιήσεις τῆς ἐσωτερικῆς ἡμῶν φορολογικῆς νομοθεσίας.

§69ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Διὰ τῆς συμβάσεως μετὰ τῆς Γερμανίας, συμβάσεως, ὡς ἠξεύρετε, συνομολογηθείσης πρὸς ἐπίτευξιν ἐλαττώσεως τοῦ ἐπὶ τῆς σταφίδος φόρου ἀπὸ 24 μάρκων εἰς 8 μάρκα, ἐδέχθημεν ὅπως ὁ δασμὸς ὁ ἐπὶ τῶν γερμανικῶν οἰνοπνευμάτων μὴ ὑπερβαίνῃ τὸ ποσὸν τῶν 70 λεπτῶν καὶ τῆς 1 δραχμῆς, ἀναλόγως τῶν βαθμῶν τοῦ οἰνοπνεύματος· ἑπομένως, ἵνα ἐπιβάλωμεν φορολογίαν περαιτέραν εἰς τὰ γερμανικὰ οἰνοπνεύματα καὶ εἰς τ’ ἄλλα ξενικὰ οἰνοπνεύματα, τὰ πρὸς ταῦτα διὰ συνθηκῶν ἀφομοιούμενα δασμολογικῶς, πρέπει νὰ ἐπιβάλωμεν τὴν φορολογίαν ταύτην καὶ εἰς τὰ ἐντὸς τοῦ Κράτους παραγόμενα,

§70ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ὑπάρχει τοιαύτη διάταξις ἐν τῇ συμβάσει;

§71ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Βεβαίως. Ὅταν ἡ σύμβασις ὁρίζῃ ἐν τῷ εἰδικῷ δασμολογίῳ, τῷ εἰς αὐτὴν προσηρτημένῳ, ὅτι ἡ Ἑλλὰς θέλει ἐπιβάλει ἐπὶ τοῦ γερμανικῆς προελεύσεως οἰνοπνεύματος δασμὸν κατ’ ὀκᾶν 70 μὲν λεπτῶν μέχρι δυνάμεως 70°, δραχμῆς δὲ ἄνω τῆς δυνάμεως τῶν 70°, δὲν ἐπιτρέπεται ἡ εἴσπραξις τέλους εἰσαγωγῆς ἀνωτέρω, δυνάμει ὅμως ἑτέρας διατάξεως τῆς συμβάσεως, ὁριζούσης ὅτι πᾶσα φορολογία, ἐπιβαλλομένη ἐπὶ τῆς ἐσωτερικῆς παραγωγῆς, ἐπιβάλλεται καὶ ἐπὶ τῶν ἔξωθεν εἰσαγομένων ὁμοειδῶν προϊόντων, ἐπιτρέπεται ἡ ἐπὶ τῇ εἰσαγωγῇ τοῦ γερμανικοῦ οἰνοπνεύματος εἴσπραξις πρὸς τῷ τελωνιακῷ δασμῷ καὶ τοῦ ἐγχωρίου φόρου· ἐὰν ἄρα τὸ ἐντὸς τοῦ Κράτους παραγόμενον οἰνόπνευμα ἀφήσωμεν ἀφορολόγητον, δὲν ἐπιτρέπεται ἡ ἐπιβολὴ προσθέτου φόρου εἰς τὸν συμβατικὸν δασμὸν ἐπὶ τοῦ ἔξωθεν εἰσαγομένου.

§72ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἐὰν ἡ θεωρία αὕτη ἦναι ἀληθής, τότε πῶς ἀπαλλάττετε τοὺς μικροὺς παραγωγούς; Δὲν δυνάμεθα νὰ δεσμευθῶμεν ἀπέναντι τῆς τοπικῆς ἡμῶν παραγωγῆς.

§73ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Δυνάμεθα νὰ καταργήσωμεν τὸν φόρον ἐπὶ πάσης ἐσωτερικῆς παραγωγῆς, ἀλλὰ τότε δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπιβάλωμεν πρόσθετον φόρον ἐπὶ τοῦ ἔξωθεν εἰσαγομένου οἰνοπνεύματος, τὸ δὲ γερμανικὸν οἰνόπνευμα, ὑποβαλλόμενον εἰς μόνον τὸν δασμὸν μιᾶς δραχμῆς ἢ ἑβδομήκοντα λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν, θὰ κατακλύσῃ τὴν χώραν. Τὸ οἰνόπνευμα τὸ γερμανικὸν δύναται νὰ παραδοθῇ ἀντὶ 40 λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν ἐν Πειραιεῖ· εἰς ταῦτα τὰ 40 λεπτὰ προστίθεται μία δραχμὴ κατὰ τὸ δασμολόγιον, δι’ ἧς ἀναβιβάζεται ἡ ἀξία εἰς δραχ. 1,40. Ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι ἐνταῦθα τὸ οἰνόπνευμα μένει ἐντελῶς ἀφορολόγητον, θὰ παράγηται ἐπὶ τιμῇ οὐδέποτε κατωτέρᾳ τῆς δρ. 1, 50, ὥστε δὲν δύναται νὰ συναγωνισθῇ τὸ ἐσωτερικὸν οἰνόπνευμα πρὸς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐὰν ὅμως βαρύνωμεν τὸ ἐξ ἀμυλωδῶν ὑλῶν οἰνόπνευμα, μὴ ἐπιβαρύνοντες συνάμα καὶ τὸ ἐκ ζαχαρωδῶν ὑλῶν, τὸ οἰνόπνευμα τοῦτο θὰ δύναται νὰ συναγωνισθῇ οὐ μόνον πρὸς τὸ ἐγχώριον οἰνόπνευμα, τὸ ἐξ ἀμυλωδῶν ὑλῶν, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ ἔξωθεν εἰσαγόμενον, διότι καὶ τοῦτο, ὡς ἐξ ἀμυλωδῶν ὑλῶν παραγόμενον, θὰ ἐπιβαρυνθῇ ἐπιπροσθέτως διὰ φόρου μιᾶς καὶ ἡμισείας δραχμῆς κατ’ ὀκάν. Εἰς τοῦτο ἀπολήγει ὁ συνδυασμὸς τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου πρὸς τὰς συμβάσεις τὰς δασμολογικάς.

§74ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἦτο ὅλως περιττὴ ἡ θεωρία τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, τὴν ὁποίαν γνωρίζομεν. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι ἡ βάσις τοῦ νομοσχεδίου εἶναι κακή, διότι φορολογεῖ τὸ οἰνόπνευμα ἐπὶ τῆς παραγωγῆς. Ἀλλ’ ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἀπαντῶν ἀνέπτυξε τὴν θεωρίαν, τὴν ὁποίαν ἠκούσατε, ὡς ἐὰν ἐγὼ ἐζήτουν ν’ ἀπαλλάξωμεν πάσης φορολογίας τὰ οἰνοπνεύματα. Δυνάμεθα κάλλιστα νὰ φορολογήσωμεν τὸ οἰνόπνευμα τὸ παραγόμενον ἐξ ἀμυλωδῶν εἰδῶν, καὶ σεβασθῶμεν οὕτω τὰς διατάξεις τῶν συνομολογηθεισῶν συνθηκῶν. Οὐδόλως δ’ ἐγὼ ἐχαρακτήρισα ὡς ἐλαφρὰς τὰς διατυπώσεις, διὰ τῶν ὁποίων θέλετε νὰ εἰσπράξητε τὸν ἐπιβαλλόμενον φόρον, ἀπ’ ἐναντίας ἐχαρακτήρισα αὐτὰς ὡς ἐλαφροτέρας μὲν τῶν ὑφισταμένων, ἀλλ’ ὡς βαρείας καὶ διὰ τοὺς κατόχους ἀμβύκων χωρητικότητος κατωτέρας τῶν 100 ὀκάδων, τοὺς ὁποίους δὲν ἀφίνετε καθ’ ὁλοκληρίαν ἐλευθέρους, ἂν ὑποχρεώσητε αὐτοὺς νὰ κάμωσι δηλώσεις καὶ ὑπαχθῶσιν εἰς τὴν ἐπιτήρησιν τῶν οἰκονομικῶν ἀρχῶν.

§75ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§76ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Αὐτὸ λέγει τὸ νομοσχέδιον.

§77ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Ὄχι.

§78ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου εἰς αὐτὸ ἄγουσι.

§79ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Καὶ ὁ κ. Βαλσαμάκης σᾶς λέγει ὄχι.

§80ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Δὲν συμφωνῶ εἰς τοῦτο. Τὸ ἄρθρον 1 ῥητῶς διατάσσει: «Οἰνοπνευματοποιοὶ αʹ κατηγορίας, ἐργαζόμενοι δι’ ἁπλῶν ἀμβύκων (καζανίων) καὶ κατασκευάζοντες ἐκ στεμφύλων, σταφίδων, σταφυλῶν, σύκων καὶ ἄλλων σακχαρούχων καρπῶν κτλ.» Ἔλθετε εἰς τὸ 3ον ἄρθρον (ἀναγινώσκει): «Οἱ κατὰ τὸ ἐδάφιον αʹ τοῦ ἄρθρου 1 οἰνοπνευματοποιοὶ πρώτης κατηγορίας, οἱ οἰνοπνευματοποιοὶ δευτέρας κατηγορίας καὶ οἱ ποτοποιοὶ ὀφείλουσιν....». Τίνες εἶναι αὐτοί;

§81ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός.). Οἱ μὴ ἀπαλλαττόμενοι.

§82ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Δύναταί τις νὰ ἐκλάβῃ, ὅτι εἶναι οἱ ἐργαζόμενοι ἀνεξαρτήτως τῆς χωρητικότητος τοῦ ἄμβυκος.

§83ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἀκριβῶς διὰ τοῦτο ἐγράφη «τὸ ἐδάφιον αʹ» καὶ ὄχι «τὸ ἄρθρον 1ον», ὅπως ἐξαιρεθῶσιν ἀπὸ τῶν ὑποχρεώσεων οἱ ἀπαλλαττόμενοι ἀπὸ τοῦ φόρου.

§84ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Πρέπει νὰ τροποποιηθῇ ἡ ἔκφρασις. Τὸ ἄρθρον 6 δικαιολογεῖ τὴν ἐπιτήρησιν καὶ καταμέτρησιν τῶν ἀμβύκων. Τίς θὰ βεβαιώσῃ, ὅτι ὁ ἄμβυξ ἑνὸς ἀμπελοκτήμονος εἶναι χωρητικότητος 100 μόνον ὀκάδων καὶ ὄχι 110;

§85ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Τοῦτο εἶναι ἄλλο ζήτημα.

§86ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Δὲν εἶναι ἄλλο ζήτημα, εἶναι στενῶς συνδεδεμένον. Ὅπως ἀποφύγῃ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν τὰς τοιαύτας δυσχερείας, θὰ ζητήσῃ ἴσως, κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν, τὴν ἐξέτασιν ὅλων τῶν ἀμβύκων, ὥστε τὸ ἄρθρον 3, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται μόνον εἰς τὸ ἐδάφιον αʹ τοῦ ἄρθρου 1, δύναται νὰ συμπεριλάβῃ ὅλους τοὺς ἔχοντας ἄμβυκας. Πρέπει δὲ νὰ συνταχθῇ καθαρώτερον, ὅπως ἐξαιρέσῃ τῆς διατυπώσεως ταύτης τοὺς ἔχοντας ἄμβυκας χωρητικότητος κατωτέρας τῶν 100 ὀκάδων. Ἀλλὰ καὶ οὕτω δυσκόλως θὰ δυνηθῆτε νὰ πραγματοποιήσητε τὴν ἐξαίρεσιν ταύτην ἄνευ ἄλλων ἀτόπων κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου. Τίς θὰ ἀναγκάσῃ τὸν ἔχοντα ἄμβυκα 500 ὀκάδων νὰ δηλώσῃ αὐτόν; Ἐὰν ἐπιμείνητε νὰ ἐπιβάλητε τὸν φόρον ἐπὶ τῆς παραγωγῆς, δὲν δύνασθε νὰ ἀποφύγητε τὰ ἄτοπα ταῦτα· θὰ ἔχητε ὑπὸ διαρκῆ ἐπίβλεψιν ἢ ὑπὸ διαρκῆ ἀπειλὴν ποινικῆς καταδιώξεως ὅλους τοὺς παραγωγούς. Ἐὰν πράγματι θέλητε ν’ ἀπαλλάξητε τοὺς ἀμπελοκτήμονας καὶ τοὺς σταφιδοκτήμονας ἀπὸ τῶν τοιούτων ἀτοπημάτων, πρέπει νὰ σκεφθῆτε σπουδαίως περὶ τῆς βάσεως τῆς φορολογίας. Ἐπὶ τοῦ ζητήματος δὲ τούτου οὐδὲν ἀπηντήσατε εἰς τὰς παρατηρήσεις, ἃς ὑπέβαλον εἰς τὴν Βουλήν, ὁμιλήσας περὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου.

§87ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ὁ κ. Βουλευτὴς ἰσχυρίσθη, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν ἔχει τὴν ἔννοιαν, τὴν ὁποίαν ὑπέδειξα, ἀλλὰ καὶ ἡ αἰτιολογικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου ῥητῶς λέγει τοῦτο. Ἰδοὺ τί λέγει ἡ αἰτιολογικὴ ἔκθεσις (ἀναγινώσκει): «Κατὰ τὸ ἄρθρον 1ον τοῦ νομοσχεδίου, ἐκ τῶν οἰνοπνευματοποιῶν τῆς αʹ κατηγορίας οἱ δι’ ἁπλῶν ἀμβύκων, χωρητικότητος οὐχὶ ἀνωτέρας τῶν ἑκατὸν ὀκάδων, κατασκευάζοντες ἐκ σακχαρωδῶν ὑλῶν καὶ τῶν ἐκ τούτων προϊόντων οἰνοπνευματοῦχα ὑγρὰ ἢ καὶ ἐκ τούτων ποτὰ καὶ οἵτινες εἶναι συνήθως οἱ κατὰ περιόδους κατεργαζόμενοι τὰ ἐκ τῶν ἰδίων αὐτῶν κτημάτων σακχαροῦχα προϊόντα καὶ παράγοντες σοῦμαν, ἢ καὶ ἐκ ταύτης ποτὰ, ἀπαλλάσσονται πασῶν τῶν διατυπώσεων καὶ ὑποχρεώσεων, εἰς ἃς ὑπόκεινται κατὰ τὸν ΑΦΙΒʹ νόμον οἱ οἰνοπνευματοποιοὶ αʹ κατηγορίας.» Ὥστε βλέπετε, ὅτι αὐτὴ ἡ αἰτιολογικὴ ἔκθεσις ἐξηγεῖ τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἐπαγόμενον ἀπαλλαγὴν οὐ μόνον ἐκ τῆς ὑποχρεώσεως τῆς φορολογίας, ἀλλὰ καὶ ἐκ πάσης διατυπώσεως.

§88ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Τότε τροποποιήσατε τὸ ἄρθρον 1 καὶ ἀναφερθῆτε εἰς ὁλόκληρον τὸ ἄρθρον. Δὲν πράττετε ἴσως τοῦτο προβλέποντες, ὅτι ὁ νόμος καθίσταται οὕτως ἀνεφάρμοστος, καὶ προτιμᾶτε νὰ στενοχωρήσητε καὶ τοὺς μικροὺς παραγωγοὺς οἰνοπνεύματος.

§89ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Συμφωνῶ μετὰ τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, ὅτι πολὺ φρονίμως ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Μεσσηνίας ἐποίησε, θέσας τὴν ὑπογραφήν του οὐχὶ εἰς ὅ,τι ὤφειλε νὰ ὑποστηρίξῃ, ἀλλ’ εἰς ὅ,τι ἐκ τῶν προτέρων ἦτο βέβαιος ὅτι ἤθελεν ἀποδεχθῆ ἡ Κυβέρνησις· τὰ προηγούμενα ἴσως τὸν ἐδίδαξαν ν’ ἀποφύγῃ ὅ,τι ἠδύνατο νὰ τὸν κατατάξῃ μετ’ ἐκείνων, οἵτινες τὰς ὑποστηριχθείσας ἐν τῇ Βουλῇ προτάσεις των ὑπεχρεώθησαν κατόπιν νὰ καταψηφίσωσιν· ὅ,τι ὁ κ. Βουλευτὴς ἐφρόνει ὅτι ὁ Πρωθυπουργὸς δὲν ἤθελεν ἀποδεχθῆ, τὸ ἐπεφύλαξε διὰ τὴν Βουλήν, οὐχὶ βεβαίως κατὰ τὸν κ. Πρωθυπουργὸν διὰ νὰ δημοκοπήσῃ μετὰ τῶν ἑτέρων Βουλευτῶν ἐκ Μεσσηνίας καὶ Ἀχαϊοήλιδος, ἀλλὰ διότι καὶ αὐτοὶ ἐφρόνουν, ὅτι ὤφειλον νὰ ὑποστηρίξωσι τὴν ἀσυδοσίαν τῶν ἀποσύκων. Ἐγώ, Κύριοι, δὲν εἶμαι κατὰ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, τοὐναντίον μάλιστα, ἐν τῷ νομοσχεδίῳ τούτῳ βλέπω ἐν μέρει εὐδοκιμοῦσαν τὴν προσπάθειαν, τὴν ὁποίαν πρὸ δύο ἐτῶν κατέβαλον, καὶ ὤφειλον μάλιστα νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. Πρωθυπουργὸν, διότι οὐ μόνον ἀπεφάσισε νὰ μεταῤῥυθμίσῃ τὸν ἰσχύοντα νόμον, ἀλλὰ συνάμα νὰ ἐφαρμόσῃ ἐν μέρει καὶ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐγὼ ὑπεστήριξα ἐξ ὑπαρχῆς. Εἰσηγητὴς τοῦ παρόντος νομοσχεδίου εἶναι αὐτὸς ἐκεῖνος, ὅστις ὑπῆρξεν εἰσηγητὴς τοῦ νομοσχεδίου καὶ κατὰ τὸ 1887. Καὶ τότε ὑπεστήριξε μετὰ τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον συμβιβάζει τὸ ταμιευτικὸν καὶ τὸ προστατευτικὸν πνεῦμα, ἀλλὰ σήμερον ἔρχονται ἀμφότεροι, μετὰ πάροδον ὀλίγου χρόνου, νὰ ὁμολογήσωσιν, ὅτι ἀπέτυχον καθ’ ὁλοκληρίαν καὶ τοῦ ταμιευτικοῦ καὶ τοῦ προστατευτικοῦ σκοποῦ. Καὶ δὲν ἠδύναντο ἢ ν’ ἀποτύχωσιν, ὡς ἀποτυγχάνουσιν ἅπαντες σχεδὸν οἱ νόμοι, οἱ εἰσαγόμενοι ὑπὸ τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, διότι κατεργάζονται ὑπ’ ἐκείνων, οἵτινες λαμβάνουσι τὴν ἐντολὴν, ὡς ἀνήκοντες εἰς τὸ ἐργοστάσιον τῆς κατασκευῆς τῶν νόμων, νὰ νομοθετήσωσι, δὲν ἔχουσιν ὅμως τὴν ἀπαιτουμένην πεῖραν καὶ εἰδικότητα, ἀνοίγουσιν ἑπομένως τὸ τελευταῖον γαλλικὸν ἢ γερμανικὸν βιβλίον καὶ μεταφράζοντες τὸν νόμον εἰς νομοσχέδιον τὸ ῥίπτουσιν εἰς τὴν Βουλήν. Ἀδύνατον ὅθεν, Κύριοι, νὰ εὐδοκιμήσωσι νόμοι, οἵτινες ψηφίζονται καὶ ἐφαρμόζονται εἰς Ἔθνη, ἅτινα διῆλθον ὅλας τὰς ἡλικίας καὶ κατὰ βαθμίδας ἔφθασαν εἰς τὸ τέλειον. Ἡμεῖς εὑρισκόμεθα ἀκόμη εἰς τὴν νηπιώδη κατάστασιν, καὶ εἰς τὴν νηπιώδη ταύτην ἡλικίαν πρέπει ν’ ἀποβλέπωσιν οἱ καλούμενοι νὰ νομοθετῶσιν. Εἶναι δυνατὸν διὰ φορέματος κατασκευασθέντος δι’ ἄνδρα νὰ περιβάλλωμεν καλῶς ἓν νήπιον; Καὶ ὅμως τοῦτο συνέβη καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν. Ἐὰν λάβητε ὑπ’ ὄψει τὰς διαφόρους νομοθεσίας, θέλετε ἴδει, ὅτι τὰ λοιπὰ Ἔθνη ἤρχισαν ἀπὸ τοῦ σημείου, ἀπὸ τοῦ ὁποίου ἀρχόμεθα ἡμεῖς σήμερον, ἤτοι ἀπὸ τῆς φορολογίας τοῦ λέβητος κατὰ χωρητικότητα. Καὶ ἐὰν, Κύριοι, δὲν ἤθελον τελειοποιηθῆ τὰ ὄργανα τῆς παραγωγῆς εἰς τοιοῦτον βαθμὸν, εἰς ὃν ἔφθασαν σήμερον, καὶ ἑπομένως καὶ τὰ ἐργοστάσια νὰ ἐργάζωνται διὰ κοινῶν λεβήτων, ἡ παροῦσα φορολογία θὰ εἶχε πολὺ τὸ ἄνισον· καὶ διὰ νὰ πεισθῆτε περὶ τούτου, περιορίζομαι νὰ σᾶς παραπέμψω εἰς τὸν Μακόλεϋ, διὰ νὰ ἴδητε τί συνέβη κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν ἐν Σκωτία καὶ τί ἐφεῦρεν ἡ τέχνη πρὸς καταδολίευσιν τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου. Καὶ κατὰ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ σήμερον ἰσχύοντος νόμου, συζητουμένου μάλιστα τοῦ 4ου ἄρθρου αὐτοῦ, ἐλέγομεν πρὸς τὸν κ. Πρωθυπουργόν: «δὲν προστατεύετε διὰ τῶν μέτρων σας τὴν ἐγχώριον βιομηχανίαν»· ἀλλ’ ὁ κ. Πρωθυπουργός, στηριζόμενος ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4, ἐπέμενεν, ὅτι ἡ διαφορὰ τῆς φορολογίας μεταξὺ οἰνοπνεύματος παραγομένου ἐξ ἀμυλωδῶν οὐσιῶν καὶ οἰνοπνεύματος ἐκ ζαχαρωδῶν, εἶναι τοιαύτη, ὥστε βεβαίως θέλουσι προτιμήσει ἅπαντα τὰ ἐργοστάσια τὴν παραγωγὴν οἰνοπνεύματος ἐκ ζαχαρωδῶν ὑλῶν καὶ οὐχὶ ἐξ ἀμυλωδῶν. Δυστυχῶς, Κύριοι, ἀντὶ προστασίας ἐπῆλθεν ἡ καταστροφή, μὲ προφανῆ ζημίαν τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν σεβομένων τοὺς νόμους οἰνοπνευματοποιῶν, ἡ δὲ διόρθωσις ἐπῆλθε λίαν ἀργά, καὶ διὰ τοῦτο μέμφομαι τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν εἰσήγαγε προηγουμένως τοιοῦτο νομοσχέδιον ἐν τῇ Βουλῇ, ἐνῷ κατενόησε τὴν ἀποτυχίαν τοῦ νόμου ὑπό τε ταμιευτικὴν καὶ προστατευτικὴν ἔποψιν, δι’ ὃ καὶ εἰσήγαγε τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο, διὰ τοῦ ὁποίου ἀπήλλαττε τοὺς δήμους, ὅσοι ἐδέχοντο πρόσθετον φορολογίαν ἐπὶ τοῦ οἴνου 2 λεπτῶν κατ’ ὀκὰν, ἐκ τῶν διατυπώσεων τῆς παραγωγῆς οἰνοπνεύματος πρώτης κατηγορίας· πράττων δὲ τοῦτο ὁ κ. Πρωθυπουργὸς, ἀφ’ ἑνὸς ἀνήρει τὴν ἀρχὴν, ἐφ’ ἧς στηρίζει τὸ οἰκονομικὸν αὐτοῦ σύστημα, τὴν ἀρχὴν τοῦ πολλαπλοῦ τῶν φόρων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἐπεβάρυνε διὰ προσθέτου φόρου τὸν οἶνον, διὰ τὸν ὁποῖον σήμερον κόπτεται, διὰ νὰ σᾶς πείσῃ, ὅτι μεριμνᾷ ὑπὲρ τῆς οἰνοπαραγωγῆς. Ἀλλὰ, Κύριοι, οἱ Θεσσαλοὶ δὲν ἠδύναντο ν’ ἀποχωρισθῶσι τοῦ φιλτάτου αὑτῶν οὔζου καὶ εἶχον ἐξεγερθῆ, ὁ δὲ κ. Πρωθυπουργὸς εἶχεν ἀνάγκην νὰ περιποιηθῇ τοὺς ἐξεγερθέντας φίλους, καὶ εἰς τοιοῦτον λόγον ὀφείλομεν τὸν νόμον ἐκεῖνον καὶ τὰς ἀντιφατικὰς πρὸς ἑρμηνείαν ἐγκυκλίους, δι’ ὧν κατέστη ὁ νόμος ὡς πρὸς τοὺς οἰνοπνευματοποιοὺς τῆς πρώτης κατηγορίας ὑπὲρ τῶν εὐνοουμένων προνόμιον, καὶ ἐνθυμεῖσθε, ὅτι προσεκλήθη κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Σύνοδον νὰ ἐξηγήσῃ, πῶς συμβιβάζει τὰς διαφόρους διατάξεις τῶν ἐγκυκλίων πρὸς ἀλλήλας, καὶ ταύτας πρὸς τὸν νόμον, ἀπήντησε δὲ, ὅτι αἱ διατυπώσεις τοῦ νόμου ἀποβλέπουσιν εἰς τὴν στατιστικὴν καὶ δὲν προτίθενται νὰ ἐμποδίσωσι τὴν κατανάλωσιν, διότι μόνον ἡ πώλησις πιστοποιεῖται! Τὸ προκείμενον ὅθεν νομοσχέδιον, Κύριοι, ἐπιβάλλεται ἀπὸ τὰ καθεστῶτα, διότι μετὰ τὴν ἐγκύκλιον ἐκείνην καὶ τὴν τελευταίαν ἑρμηνείαν, τὴν ὁποίαν ἔδωκεν ὁ κ. Πρωθυπουργὸς, οἱ οἰνοπνευματοποιοὶ πρώτης κατηγορίας ἐδικαιοῦντο νὰ παραγάγωσι καὶ νὰ καταναλίσκωσιν ἐλευθέρως, ἀπορῶ δὲ, πῶς οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ἐπαρχιῶν, τῶν ὁποίων οἱ δῆμοι παρεδέχθησαν τὴν πρόσθετον φορολογίαν τῶν 2 λεπτῶν, ἐξηκολούθησαν νὰ ἀποδέχωνται τὴν φορολογίαν, ἀφοῦ δὲν εἶχον πλέον ἀνάγκην νὰ ὑποβάλλωνται εἰς αὐτήν. Ἀλλ’ ὁπωσδήποτε ὀφείλομεν νὰ εὐχαριστήσωμεν τὸν κ. Πρωθυπουργὸν, ὁ ὁποῖος ἐπὶ τέλους ηὐδόκησε καὶ διὰ νόμου νὰ κανονίσῃ ὅ,τι προηγουμένως ἐγένετο παρὰ τὸν νόμον καὶ ἐξηρτᾶτο ἐκ τῆς αὐθαιρεσίας τῆς Κυβερνήσεως, καὶ συνάμα νὰ μεριμνήσῃ διὰ τὸ προξενούμενον διὰ τοῦ νόμου εἰς τὸν τόπον καὶ τοὺς βιομηχάνους κακόν. Δὲν ἀνθίσταμαι ὅθεν κατὰ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, φρονῶ δὲ, ὅτι καὶ αἱ διατυπώσεις, εἰς τὰς ὁποίας ὑποβάλλονται οἱ οἰνοπνευματοποιοὶ τῆς αʹ κατηγορίας, εἶναι μηδαμιναὶ καὶ μικρὸν βάρος ἐπιβάλλουσιν εἰς αὐτούς. Καὶ ναὶ μὲν, ὡς ἰσχυρίσθη ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐξ Ἄρτης, τὸ νομοσχέδιον δύναται νὰ παρέχῃ ἀμφιβολίαν τινὰ καθ’ ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν ἑρμηνείαν ὡς πρὸς τὴν δήλωσιν, διότι τὸ λεκτικὸν αὐτοῦ δὲν εἶναι ὅσον ἔδει εὐκρινὲς, ἀλλ’ ἐὰν ἤθελε σκεφθῆ, ὅτι ὁ κατέχων λέβητα ἑκατὸν ὀκάδων, ἐν περιπτώσει, καθ’ ἣν δὲν δηλώσῃ, καὶ ὁ Ἔφορος μεταβὰς καὶ ἐξετάσας βεβαιωθῇ, ὅτι δὲν περιλαμβάνει ὁ λέβης πλέον τῶν ἑκατὸν ὀκάδων, δὲν ἔχει νὰ πάθῃ, οὐδὲ ὑποχρεοῦται νὰ πληρώσῃ, θὰ ἔφθανεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι οἱ ἔχοντες λέβητας χωρητικότητος κάτω τῶν ἑκατὸν ὀκάδων δὲν εἶναι ὑπόχρεοι οὔτε δήλωσιν νὰ κάμωσιν, οὔτε ν’ ἀναγγείλωσιν ἑπομένως τὴν ἔναρξιν τῆς παραγωγῆς. Καθ’ ὅσον δὲ ἀφορᾷ εἰς τοὺς λοιποὺς οἰνοπνευματοποιοὺς αʹ καὶ βʹ κατηγορίας, ἁπλῆ δήλωσις πρόκειται νὰ ἐκδοθῇ, ἐμπεριέχουσα τὰ ἐν τῷ ἄρθρῳ 3 ἀπαιτούμενα. Παρατηρῶ ὅμως, καὶ ἐπιφυλάττομαι, ὅταν ἔλθωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τῶν καθ’ ἕκαστα, νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὸ μέγεθος τῆς ποινῆς, ἐν ᾗ περιπτώσει ἀποδειχθῇ διαφορὰ χωρικότητος πλέον τοῦ 5 τοῖς ἑκατὸν εἰς τὴν δήλωσιν, ὅτε ἐπιβάλλεται ποινὴ ἀνερχομένη μέχρι 5,000 δραχμῶν....

§90ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Τίς δ’ ὁ κατώτατος ὅρος;

§91ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Μία δραχμή. Ἐννοεῖται, Κύριοι, ὅτι πολὺ εὐκόλως οἱ γεωργοὶ μάλιστα δύνανται νὰ ὑποπέσωσιν εἰς τοιοῦτον λᾶθος. Μοὶ ἔκαμε τὴν παρατήρησιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐρωτήσας ποῖος εἶναι ὁ κατώτατος ὅρος, καὶ τῷ ἀπήντησα: μία δραχμή· ἐν ἄλλαις λέξεσι μὲ εἰδοποίησεν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ φοβῶμαι τὴν ποινὴν, διότι ἡ Κυβέρνησις, κατὰ τὰς συνοδευούσας τὴν παράβασιν περιστάσεις, θὰ ἐφαρμόσῃ αὐτήν. Ἀλλὰ, Κύριοι, ὁμιλοῦμεν πρὸς Κοινοβούλιον Ἑλληνικὸν, καὶ γνωρίζομεν κατὰ πόσον οἱ νόμοι ἐφαρμόζονται κατὰ τὰς εἰς τὴν παράβασιν ἀναγομένας περιστάσεις· γνωρίζομεν ὅτι, ὄχι μόνον δὲν λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν αἱ περιστάσεις, ἀλλ’ ὅτι τὸ κανονίζον ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον τὴν διαγωγὴν τῶν Κυβερνήσεων εἶναι πρωτίστως τὸ πολιτικὸν συμφέρον. Καὶ ἐὰν, Κύριοι, δὲν παραδέχωμαι ὡς ὀρθὴν τὴν εὐρεῖαν κλίμακα εἰς αὐτὰ τὰ Δικαστήρια, τὰ ἐφαρμόζοντα τοὺς νόμους, πολὺ μᾶλλον δὲν δύναμαι νὰ παραδεχθῶ ταύτην προκειμένου περὶ τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς. Δικαιουμένης τῆς ἁρμοδίας ἀρχῆς νὰ ἐπιβάλλῃ ποινὴν μιᾶς μέχρι 5,000 δραχμῶν, ποία εἶναι ἡ θέσις ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ὑπέπεσεν εἰς παράβασιν; Ἄλλως τε δέον νὰ γίνῃ διάκρισις μεταξὺ ἐκείνων, οἵτινες εἶναι βιομήχανοι, ἐργαζόμενοι ἐπὶ κερδοσκοπίᾳ, καὶ ἐκείνων, οἵτινες εἶναι κτηματίαι, χρησιμοποιοῦντες τὰ προϊόντα των διὰ τὸ ὑπ’ αὐτῶν κατασκευαζόμενον οἰνόπνευμα καὶ διὰ τὰς ἰδίας αὐτῶν ἀνάγκας. Ἢ νὰ παραδεχθῆτε ὅθεν τὴν κλίμακα τῆς ποινῆς, ἢ νὰ παραδεχθῆτε τοὐλάχιστον ὑπέρβασιν 15 ἢ 20%. Κύριοι, καὶ τὸ πρῶτον νομοσχέδιον, ὅπερ κατέστη νόμος, ὁ ὁποῖος σήμερον μεταῤῥυθμίζεται, σκοπὸν εἶχεν, ὡς ὑπεστηρίζετο καὶ τότε καὶ νῦν, τὴν προστασίαν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Ἐκ τῆς συζητήσεως, τῆς γενομένης πρὸ ὀλίγου, προέκυψεν, ὅτι, ἕνεκεν τῆς ὑπαρχούσης μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γερμανίας συμβάσεως, τὸ ἐκ τῆς Γερμανίας εἰσερχόμενον οἰνόπνευμα δὲν δύναται νὰ φορολογηθῇ, εἰμὴ μόνον κατὰ ἑβδομήκοντα λεπτὰ κατ’ ὀκὰν καὶ ἐπὶ πλέον τοῦ φόρου, ὅστις ἐπιβάλλεται εἰς τὴν παραγωγὴν, ἤτοι ἑβδομήκοντα λεπτὰ κατ’ ὀκὰν καὶ 1 καὶ 50.

§92ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἑβδομήκοντα λεπτὰ, ἐὰν περιέχῃ δύναμιν μέχρις 70 βαθμῶν, μίαν δὲ δραχμὴν, ἄνω τῶν 70 βαθμῶν.

§93ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Ναὶ, ἀλλὰ πάντοτε προστίθεται καὶ ὁ φόρος. Ὁ κ. Πρωθυπουργὸς παρετήρησεν ὅτι, μὲ ὅλην τὴν διαφορὰν, δὲν δύναται τὸ ἐσωτερικὸν οἰνόπνευμα νὰ συναγωνισθῇ πρὸς τὸ ἐκ τῆς Γερμανίας, καὶ ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως δύναμαι νὰ βεβαιώσω τοῦτο· δυστυχῶς μετὰ τὸν νόμον οἱ ποτοποιοὶ χρῶνται ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον εἰς τὴν κατασκευὴν τῶν ποτῶν οἰνόπνευμα ἐξ ἀμυλωδῶν οὐσιῶν, εὑρίσκοντες συμφερώτερον νὰ προμηθεύωνται τοῦτο ἐκ Γερμανίας, διότι τὸ εὑρίσκουσι καὶ καταλληλότερον εἰς τὴν ἐργασίαν των καὶ συνάμα εὐθηνότερον· ὥστε, ἐὰν θέλωμεν νὰ ὑποστηρίξωμεν τὴν ἐγχώριον βιομηχανίαν καὶ προτιθέμεθα πράγματι νὰ καταστήσωμεν τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον προστατευτικὸν ὑπὲρ τοῦ οἰνοπνεύματος, τοῦ παραγομένου ἐκ τῶν ζαχαρωδῶν ὑλῶν, ὀφείλομεν ν’ αὐξήσωμεν τὸν φόρον ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος, τοῦ παραγομένου ἐξ ἀμυλωδῶν ὑλῶν, διότι τότε μόνον θὰ δύναται νὰ συναγωνισθῇ πρὸς τὸ ἐκ Γερμανίας εἰσαγόμενον οἰνόπνευμα τὸ ἐκ ζαχαρωδῶν οὐσιῶν ἐν τῷ τόπῳ παραγόμενον.

§94ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Τοῦτο ὑπάρχει, διότι σήμερον τὰ ἔξωθεν εἰσαγόμενα φορολογοῦνται πρὸς 1½ δραχμὴν, εἰς ἣν προστιθεμένη 1 δραχμὴ ἐκ τοῦ δασμοῦ, φέρει τὴν ἐπιβάρυνσιν εἰς 2½ δραχμὰς, ἥτις εἶναι ἀρκοῦσα.

§95ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Ὅ,τι δύναμαι νὰ βεβαιώσω ἐξ ἰδίας πάλιν ἀντιλήψεως, εἶναι ὅτι, μὲ ὅλην τὴν διαφορὰν, τὴν ὑπάρχουσαν ὡς πρὸς τὴν φορολογίαν μεταξὺ τῶν εἰδῶν, τὰ ἐργοστάσια, τὰ ὁποῖα ἐργάζονται εἰς τὴν τοιαύτην παραγωγὴν, δὲν εὑρίσκουσι συμφέρον εἰς τὴν παραγωγὴν οἰνοπνεύματος ἐκ ζαχαρωδῶν εἰδῶν· ὡς ἐκ τούτου ὅσοι ἐκερδοσκόπησαν ἐπὶ τῆς παραγωγῆς τῆς πρώτης ἀποστάξεως, τῆς σούμας, καίτοι ἠγόρασαν εἰς τιμὰς κατωτέρας τῶν πρὶν, διότι οἱ χωρικοί, μὴ δυνάμενοι νὰ χρησιμοποιήσωσιν αὐτὴν, εὑρέθησαν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ τὴν πωλήσωσιν εἰς τὰς προσφερθείσας ἀξίας, ὑπέστησαν σπουδαίαν ζημίαν, διότι τὰ ἐργοστάσια προσέφερον εὐτελεῖς τιμὰς, προτιμῶντα νὰ ἐργάζωνται δι’ ἀμυλωδῶν ὑλῶν...

§96ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Διότι ὑφίστατο ὁ βαρύνων αὐτὰ φόρος τῆς δραχμῆς κατ’ ὀκᾶν, ὅστις ἤδη καταργεῖται.

§97ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Δὲν καταργεῖται, ἀλλ’ ἀντικαθίσταται διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Ἑτέραν παρατήρησιν ἔχω νὰ ὑποβάλω, ἀφορῶσαν καὶ αὐτὴν εἰς τὴν προστασίαν, τὴν ὁποίαν φαίνεται ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε νὰ παραδεχθῇ εἰς τὰ οἰκονομικὰ αὐτῆς μέτρα, διότι ἐκ τῶν ὅσων καθ’ ἑκάστην ἀκούω ἀπὸ τοῦ βήματος δικαιοῦμαι νὰ ὑποθέσω, ὅτι ὁ κ. Πρωθυπουργὸς μετέβαλε σήμερον ἀρχὰς καὶ εἶναι μᾶλλον προστατευτικὸς ἢ ὀπαδὸς τῆς ἐλευθέρας ἐμπορίας. Παρ’ ἡμῖν ὑπάρχει βιομηχανία πνευματοποιΐας, τὰ κοινῶς καλούμενα ῥοζόλια, ἥτις καὶ ἀπὸ ἑνετοκρατίας διεκρίνετο, ἀλλ’ ὁ νόμος περὶ πνευματωδῶν ποτῶν καὶ ὁ φόρος ἐπὶ τῆς ζαχάρεως ἐπέφερε σχεδὸν τὴν καταστροφὴν, διότι μεγάλως μετεβλήθησαν οἱ ὅροι τῆς παραγωγῆς καὶ ὡς πρὸς τὴν ἀξίαν, καθότι αἱ πρῶται ὗλαι ὑπερετιμήθησαν ἐπὶ τοσοῦτον, ὥστε δὲν δύναται πλέον νὰ συναγωνισθῇ μὲ τὰ παραγόμενα εἰς ἄλλα Κράτη καὶ ὡς πρὸς τὴν ποιότητα, διότι κατέστη δυσχερὴς ἡ παραγωγὴ εὐγενῶν καὶ εὐόσμων πνευμάτων διὰ τὴν χρῆσιν τῶν παραγομένων ἐν τῷ τόπῳ. Διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου διορθοῦται τὸ ἀφορῶν εἰς τὴν παραγωγὴν τῶν πνευμάτων, ἀλλὰ δὲν διορθοῦται τὸ ἀφορῶν εἰς τὴν ζάχαριν. Ἐν τῷ ἰσχύοντι νόμῳ ὑπάρχει ῥητὴ διάταξις, καθ’ ἣν τὸ οἰνόπνευμα, ἐξαγόμενον τοῦ τόπου, λαμβάνει τὸν καταβληθέντα φόρον, ἔστω καὶ ἀναμεμιγμένον μετ’ οἴνου ἢ ἐμπεριεχόμενον εἰς ποτά. Αὐτὴν τὴν ἀρχὴν παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν ν’ ἀποδεχθῇ καὶ καθ’ ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν κατασκευὴν τῶν ἀνωτέρω ποτῶν, τῶν εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν ἀποστελλομένων, ἤτοι τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ καταβληθέντος φόρου ἐπὶ τῆς ζαχάρεως, ἥτις ἐχρησίμευσε διὰ τὴν κατασκευὴν αὐτῶν. Τοῦτο εἶναι εὐκολώτατον, διότι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον τὰ τοιαῦτα ποτὰ κατασκευάζονται διὰ ποσοῦ ζαχάρεως πάντοτε τῆς αὐτῆς ἀναλογίας, ἥτις, μὴ τηρουμένη, ζημιοῖ αὐτὰ κατὰ ποιότητα. Ἄλλως τε ἡ Κυβέρνησις δύναται νὰ τὸ πράξῃ, βεβαία οὖσα, ὅτι δὲν θὰ ἐπέλθῃ ζημία ἐπαισθητή, διότι ἡ ἐξαγωγὴ ἐν ἀρχῇ ἔσεται μικρὰ καὶ ἡ ζημία ὁπωσδήποτε ἀνεπαίσθητος.

§98ΝΕΓΡΗΣ. Ὁ προαγορεύσας ἀνέφερεν, ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νόμου τοῦ 1887 ἐσύστησα τὸ νομοσχέδιον ὡς ταμιευτικὸν καὶ εὐεργετικόν. Τοῦτο εἶναι ἀληθές, ἀλλὰ συγχρόνως ἔλεγον, ὅτι ἐθεώρουν σχεδὸν ἀδύνατον νὰ ἐπιτευχθῇ ὁ ταμιευτικὸς σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου, ἐὰν δὲν ἀπεφάσιζεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐνοικιάσῃ τὴν εἴσπραξιν τοῦ φόρου. Τοῦτο δὲ συνέβη καὶ τοῦτο βεβαιοῖ καὶ ἡ ἔκθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς. Ὥστε οὐδόλως ὑπάρχει ἀντίθεσις τῶν νῦν παρ’ ἐμοῦ λεγομένων πρὸς ὅσα εἶπον τὸ 1887.

§99ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν προλαλήσαντα, νὰ μὴ περιορισθῇ μόνον εἰς τὴν ἀνάγνωσιν τῆς ἀγορεύσεώς του κατὰ τὴν εἰσήγησιν τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ νὰ ἀναγνώσῃ καὶ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἐπεκαλέσθη κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἄρθρων καὶ ἰδίως τοῦ ἄρθρου 4, καὶ θὰ εὕρῃ, ὅτι ἰσχυρίσθη, ὅτι ἐγὼ ὑπεστήριξα ἀπὸ τοῦ βήματος, ὅτι δι’ αὐτοῦ τοῦ νόμου ἐξησφαλίζετο ἡ ὑποστήριξις τῆς παραγωγῆς οἰνοπνεύματος ἐκ ζαχαρωδῶν εἰδῶν καὶ ἑπομένως ἡ ἐγχώριος βιομηχανία.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ἀκολούθως ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ ἄνευ ἀντιῤῥήσεως τὰ ἄρθρα 1 καὶ 2).

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 3ον. (Ἀναγινώσκεται). Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου ἡ Ἐπιτροπὴ προτείνει τροπολογίαν.

§102ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν. (Γίνεται δεκτὸν καὶ τὸ ἄρθρον 3 ὡς ἔχει. Μεθ’ ὃ ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 4 καὶ 5).

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 6 (Ἀναγινώσκεται).

§104ΜΙΣΥΡΛΗΣ. Τὸ ἄρθρον τοῦτο, κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, διότι, ὅπως εἶναι συντεταγμένον, θὰ δώσῃ ἀφορμὴν εἰς μεγίστας καταπιέσεις. Ὑμεῖς ζητοῦμεν τὴν ἀπάλειψιν, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει τὴν ἀναβολήν, διὰ νὰ συζητηθῇ αὔριον εὐρύτερον.

§105ΡΑΛΛΗΣ. Ἡ ἰδέα εἶναι ἡ ἑξῆς, κύριε Πρόεδρε. Πρόκειται περὶ ἑνὸς ἄρθρου, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ διέλθωσιν ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ εἰδήμονες, τῶν ὁποίων τὴν ὄψιν ὅλοι ἡμεῖς γνωρίζομεν, μὲ τὰς καταχρήσεις καὶ τὰς καταπιέσεις των. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου διαφωνοῦμεν, καὶ ζητοῦμεν τὴν ἀπάλειψιν αὐτοῦ.

§106ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Καὶ ζητοῦμεν νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§107ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἄς ἀναβληθῇ, ὅπως συζητηθῇ αὔριον.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις. Ὥρᾳ 8 καὶ 15′ μ.μ.