1886.04.05

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 69

Τῆς 5 Ἀπριλίου 1886.

(Σάββατον)

Ὥρα 4 Μ. Μ. (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου, εὑρεθείσης τῆς Βουλῆς ἐν ἀπαρτίᾳ, ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως καὶ ἐπεκυρώθησαν ἄνευ ἀντιῤῥήσεως).

§1ΞΕΝΟΥΔΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταὶ, προτάσσω τὴν εἰλικρίνειαν εἰς ὅσα θέλω ὁμιλήσει σήμερον περὶ Κρήτης, καὶ θέλω ὁμιλήσει, διότι εἶναι ἴσως ἡ τελευταία συνεδρίασις. Ἐὰν ἤξευρον ὅτι θὰ εἴχομεν καὶ ἄλλην, ἤθελον σιωπήσει. Κύριοι, ἐδόθη ἀπάντησις, ὡς ἀνέγνωσα καὶ ὡς ἔμαθον, ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν τελευταίαν διακοίνωσιν, ἣν ἔστειλαν αἱ Δυνάμεις· ἀλλὰ παρετήρησα μετὰ βαθείας λύπης καὶ μετὰ ψυχικοῦ ἄλγους, τὸ ὁποῖον πιστεύω ὅτι θὰ συμμερισθῆτε καὶ ὑμεῖς, ὅτι ἡ ἀπάντησις ἰδίως περιορίζεται εἰς τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν θὰ ἀφοπλισθῇ—γενναῖον καὶ πατριωτικὸν τοῦτο—καὶ ἐὰν δὲν ἱκανοποιηθῇ συμφώνως μὲ ὅ,τι ἀπεφάσισαν αἱ Δυνάμεις ἐν Βερολίνῳ.

§2ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Μὲ δίδετε τὴν ἄδειαν νὰ σᾶς διακόψω; Ὁμιλεῖτε περὶ τοῦ περιεχομένου τῆς διακοινώσεως τῶν ἐν Ἀθήναις ἀντιπροσώπων τῶν μεγάλων Δυνάμεων, καὶ περὶ τῆς ἀπαντήσεως τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν διακοίνωσιν ταύτην; Γνωρίζετε τὰ ἔγγραφα ταῦτα;

§3ΞΕΝΟΥΔΑΚΗΣ. Καὶ ἂν δὲν ὦσιν ἀληθῆ ὅσα λέγω, ἐπιθυμῶ ὅμως νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰ ἑξῆς. Ἐπειδὴ πιθανὸν νὰ γίνωσι διαπραγματεύσεις χωρὶς νὰ γίνῃ πόλεμος, ἐπιθυμῶ ἡ Πατρίς μου, καὶ Πατρὶς ὅλων ὑμῶν, ἡ Κρήτη, ἥτις ἠγωνίσθη ἐπὶ τόσα ἔτη καὶ κατεστράφη, νὰ μὴ παραδοθῇ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Δὲν θέλω νὰ μεμφθῶ κανένα, ἀπ’ ἐναντίας ἐπιθυμῶ νὰ ἐνθαῤῥύνω πάντας ὅσοι θὰ ἔχωσιν αὐτὴν τὴν ἰδέαν· ἀλλὰ δὲν ἐννοῶ, ὅπως τὸ εἶπον καὶ ὅταν τὸ πρῶτον εἰσῆλθον εἰς τὴν Βουλὴν, καὶ ὅπως ἀνεγνώσατε εἰς τὰ δημοψηφίσματα τῆς Κρήτης καὶ τὰ ὑπομνήματα, νὰ παροραθῇ αὕτη, καὶ νὰ περιορισθῶσιν αἱ διαπραγματεύσεις μόνον ὡς πρὸς τὰ πρὸς βοῤῥᾶν ὅρια. Ὑπάρχουν λόγοι ἰσχυροὶ νὰ πεισθῇ ἡ Εὐρώπη, ὅτι ἡ Κρήτη δικαιοῦται νὰ ἑνωθῇ μετὰ τῆς Ἑλλάδος, καὶ εἰς τὸ Συνέδριον τοῦ Βερολίνου παρετηρήσατε, ὅτι ἐγένετο λόγος πρὸς τὸν Βικοσφήλδ ὅτι ἡ Κρήτη πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν διὰ τὴν ἕνωσιν, ἐπρόσθεσε δὲ ὁ αὐτὸς διπλωμάτης πρὸς τὸν Βικονσφήλδ ὅτι ἡ Τουρκία εἶναι σεσηπὸς μέλος, καὶ ἀπεδείχθη ὅτι ἡ Τουρκία δὲν δύναται νὰ καταβάλῃ τὴν Κρήτην ἄλλως παρὰ μὲ μεγάλην θυσίαν προσωρινῶς μόνον. Ἀπευθύνομαι λοιπὸν πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ σπουδαίως ὑπ’ ὄψιν τὸ ζήτημα, διότι καὶ ὑμεῖς αἰσθάνεσθε, νομίζω, ὁποῖα ὑπέστη ἀπὸ τὰ 1830 αὐτὸς ὁ Τόπος, καὶ δὲν πιστεύω ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἔδειξε μεγάλας καὶ ἐξαιρετικὰς προσπαθείας, — καὶ ὀφείλω νὰ τὸ εἴπω, διότι εἶναι γνωσταὶ καὶ εἰς ὅλας τὰς Ἐπαρχίας τῆς Κρήτης, — δὲν πιστεύω ὅτι θέλει παραλείψει νὰ ἐργασθῇ περὶ τῆς ἑνώσεως τῆς Κρήτης μετὰ τῆς Ἑλλάδος· μάθετε δὲ ὅτι ἂν ἡ Κρήτη δὲν ὑποστηριχθῇ, ὑμεῖς θὰ ὑποφέρητε, διότι δὲν θὰ παύσῃ ἀγωνιζομένη ὑπὲρ τῆς ἑνώσεως μετὰ τῆς Ἑλλάδος.

§4ΜΑΥΡΟΜΑΡΑΣ. Κύριοι, πρὸ τριῶν ἡμερῶν ἐζήτησα συμπληρωτικὴν πίστωσιν διὰ τὰς δαπάνας τῆς Ἐπιτροπῆς, ἀλλ’ ἐπειδὴ ἡ Λογιστικὴ Ἐπιτροπὴ δὲν ἐστάθη δυνατὸν νὰ συνέλθῃ, καὶ ἐπειδὴ καθυστεροῦνται 400 δραχμαὶ διὰ μισθοὺς τοῦ ἀρχειοφύλακος, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ χορηγήσῃ τὴν πίστωσιν ταύτην.

§5ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ποίας Ἐπιτροπῆς;

§6ΜΑΥΡΟΜΑΡΑΣ. Ἐκείνης, τὴν ὁποίαν συνέστησεν ἡ Βουλή.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραδέχεται ἡ Βουλὴ τὴν ζητουμένην πίστωσιν;

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§9ΤΖΑΝΕΣ. Γνωστὸν εἶναι ὅτι ὡς ἐκ τῶν τελευταίων πλημμυρῶν ὑπέστησαν ζημίας οἱ οἰνοπῶλαι. Οὗτοι δι’ ἀναφορᾶς των ἐζήτησαν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, εἰ δυνατόν, νὰ τοῖς χαρισθῇ ὁ φόρος, ἀλλὰ τοῦτο δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δεχθῇ τὸ Ὑπουργεῖον. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἂν εἶναι δυνατόν, νὰ ἐφεύρῃ κανὲν μέσον ἀναστολῆς τῆς εἰσπράξεως, διότι μεθ’ ὅσα ἔπαθον αὐτοὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταβάλωσι τὸν φόρον των.

§10ΜΑΡΓΕΛΛΟΣ. Ἔλαβον χθὲς ἐκ Λιδωρικίου τηλεγράφημα ἔχον ἐπὶ λέξεσιν ὡς ἑξῆς· «Ὑπομοίραρχος Παπαδόπουλος, Χολέβας, προφάσει καταδιώξεως φυγοδίκου Καραπλῆ, διαπράττουσιν ὄργια ἀνήκουστα, φρικώδεις βιαιοπραγίας κατὰ φιλησύχων πολιτῶν.» Πάντες ἔλαβον πλήρη διαβεβαίωσιν παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν ὅτι θέλει σπεύσει νὰ πράξῃ ὅ,τι ἐκ τῶν καθηκόντων του· ἐπειδὴ ὅμως αἱ βιαιοπραγίαι αὗται καὶ τὰ λαμβάνοντα χώραν εἶναι φύσεως τοιαύτης, ὥστε ἀνατρέπουσιν ἄρδην ὅλον τὸ ἀναγεγραμμένον ἐν τῷ Συντάγματι δημόσιον δίκαιον τῶν Ἑλλήνων, ἔρχομαι νὰ σᾶς κάμω λόγον, καὶ παρακαλέσω τὸν κ. Πρωθυπουργόν, ἀναπληροῦντα βεβαίως τὸν Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ἵνα σπεύσῃ πάραυτα νὰ ἀποστείλῃ στρατιωτικὸν ἀνακριτήν, διότι πρέπει νὰ μάθωσι τὰ ὄργανα τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐξουσίας νὰ σέβωνται τοὺς νόμους καὶ νὰ προστατεύωσι τὰ δικαιώματα τῶν πολιτῶν, καὶ καθ’ ὅσον μάλιστα φρονῶ, ὅτι ἡ Πολιτεία ἐφ’ ὅσον εἶνε ἀπαιτητικὴ εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν καθηκόντων των ἐκ μέρους τῶν πολιτῶν, ἐπὶ τοσοῦτον ὀφείλει νὰ μεριμνᾷ καὶ νὰ προνοῇ ἀείποτε προστατεύουσα τὰ δικαιώματα τῶν πολιτῶν.

§11ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν γνωρίζω ὁποῖοι εἶναι οἱ ὑπαξιωματικοὶ ἀποσπασματάρχαι, εἰς οὓς εἶναι ἀνατεθειμένη ἡ καταδίωξις τοῦ φυγοδίκου Καραπλῆ. Ἀλλὰ τοῦτο μόνον γνωρίζω ὅτι εἰς τὴν Ἐπαρχίαν Δωρίδος, ἣν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀντιπροσωπεύω, ὑπομοίραρχος ἄξιος παντὸς ἐπαίνου εἶναι ὁ Πανέτσος, ὅστις οὐδέποτε ἤθελεν ἐπιτρέψει νὰ τελεσθῶσι τοιαῦτα ὄργια, ὁποῖα ὅλως ἀνυποστάτως ἀνέφερεν ὁ ἔντιμος συνάδελφος. Ὁ Καραπλῆς εἶναι διαβόητος φυγόδικος, διὰ τὴν ἑκουσίαν προσέλευσιν τοῦ ὁποίου ὁ ὑπομοίραρχος ἐν ἀρχῇ μετεχειρίσθη διάφορα κατάλληλα μέσα, ἀλλ’ ἀπέτυχε δυστυχῶς, καὶ διὰ τοῦτο ἠγέρθησαν κατ’ αὐτοῦ ἐκ μέρους πολιτῶν ἀγνοούντων τὰς ἐνεργείας του παράπονα, ὅτι δῆθεν δὲν καταδιώκει ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος μαστίζει τὸν τόπον ἐκεῖνον· ἀποτυχόντων δὲ τῶν μέσων ἐκείνων, ἐλήφθησαν, ὡς μανθάνω, ἐσχάτως ὅλα τὰ ἔννομα, σύντονα καὶ δραστήρια μέτρα πρὸς σύλληψιν πλέον τοῦ διαβοήτου φυγοδίκου ἐκείνου, τοῦ ὁποίου τὴν προστασίαν, ὡς μὴ ὤφειλεν, ἀνέλαβεν ὁ ἔντιμος προλαλήσας συνάδελφος.

§12ΜΑΡΓΕΛΛΟΣ. Οὐδαμῶς ἠμφισβήτησα τὴν τιμὴν τοῦ ἐντίμου ὑπομοιράρχου Πανέτσου, ἀλλ’ ἐξέθηκα μόνον τὰ λαμβάνοντα χώραν κακοηθέστατα ὄργια ἐν Λιδωρικίῳ καὶ τὰ ὁποῖα ἐντρέπομαι ἐντεῦθεν νὰ σᾶς κατονομάσω, κακῶς δὲ ὑπέλαβεν ὁ κ. Ἀναγνωστόπουλος, ὅτι καταγγέλλων ταῦτα, ἔθηκα ὑπὸ τὴν προστασίαν μου τὸν περὶ οὗ ὁ λόγος φυγόδικον, καθόσον, ὡς οὗτος κάλλιστα γνωρίζει, οὐδέποτε ὑπῆρξα φίλος φυγοδίκων, καὶ ἐν τῇ Ἐπαρχίᾳ Δωρίδος πάντοτε, εἴτε Δήμαρχος τυγχάνων, εἴτε ἰδιώτης, ἰσχυρῶς ἀντετάχθην τόσον κατ’ αὐτῶν, ὅσον καὶ κατὰ τῆς ληστείας. Χωρὶς νὰ θέλω δὲ οὐδεμίαν νὰ ῥίψω εὐθύνην ἐπὶ τὸν κ. ὑπομοίραρχον ἐπὶ τοῖς πεπραγμένοις, παρεκάλεσα μόνον τὸν Ὑπουργὸν διὰ τοῦτο, ἵνα λάβῃ πρόνοιαν, ἀληθῶς ἐπιθυμῶν νὰ λάβω καταπατηθέντα δίκαια τῶν πολιτῶν ὑπὸ τὴν αἰγίδα μου καὶ τὴν προστασίαν μου.

§13ΑΘΑΝ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Λαμβάνω, κύριοι βουλευταὶ, τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, ἵνα ποιήσωμαι γνωστὰ τῇ Κυβερνήσει δυσάρεστά τινα, τὰ ὁποῖα συμβαίνουσιν ἐν τῷ τμήματι Φαρσάλου τῆς Ἐπαρχίας Δομοκοῦ καὶ Φαρσάλων καὶ ἰδίᾳ ἐν τῇ πόλει Φαρσάλῳ. Ὡσεὶ μὴ ἤρκουν τὰ ἐπὶ Τουρκοκρατίας δεινὰ, ἅτινα ὑπέστησαν οἱ κάτοικοι τῆς Ἐπαρχίας ἐκείνης· ὡσεὶ μὴ ἤρκουν τὰ δεινὰ, ἅτινα ὑφίστανται νῦν, τὸ μὲν ὡς ἐκ τῆς δεινῆς σιτοδείας, τὸ δὲ ὡς ἐκ τῆς ἐλλείψεως χειρῶν πρὸς ἐργασίαν ἕνεκα τῆς ἐπιστρατείας, ἐπέπρωτο νὰ ὑφίστανται καὶ ἄλλα ἕνεκα ὀλιγωρίας τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν. Ἀπὸ πολλοῦ ἤδη χρόνου συμβαίνουσιν ἐν τῇ πόλει Φαρσάλῳ πολλαὶ νυκτοκλοπαὶ, τὰς ὁποίας ἑκάστοτε οἱ ἐξ αὐτῶν πάσχοντες καταγγέλλουσιν εἰς τὸν Ἀστυνόμον τῆς πόλεως, ἀλλ’ οὗτος ἀπαντῶν λέγει: γινώσκω μὲν τοὺς δράστας, ἀλλ’ οὐδὲν δύναμαι νὰ πράξω κατ’ αὐτῶν. Ἐπὶ τούτῳ μάλιστα πρό τινος χρόνου ἐστάλη τηλεγράφημα πρὸς τὸν κύριον Πρωθυπουργὸν, δι’ οὗ κατηγγέλλετο ὁ Ἀστυνόμος ἐπὶ παραβάσει ἀστυνομικῶν καθηκόντων. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κύριον ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ μέτρον τι πρὸς ἀπαλλαγὴν τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων ἀπὸ τῶν τοιούτων κακῶν.

§14Ν. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πρώτην φορὰν ἀκούω τοιαύτην καταγγελίαν.

§15ΑΘ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Καὶ προηγουμένως εἶπον, ὅτι κατηγγέλθησαν πράξεις τοῦ Ἀστυνόμου τηλεγραφικῶς ἐκ Φαρσάλου πρὸς τὸν κύριον Πρωθυπουργὸν, παρ’ οὗ ὑποτίθεται, ὅτι ἐμάθετε ταύτας. Ἐκ τῶν διαῤῥηχθέντων, κύριοι, ἐμπορικῶν καταστημάτων ἐγένετο μάλιστα καὶ διάῤῥηξις ἐμπορικοῦ τινος καταστήματος, κειμένου ἀπέναντι ἀκριβῶς σταύλου τῶν ἵππων τοῦ πυροβολικοῦ, πρὸ τῆς θύρας τοῦ ὁποίου ὑπάρχει τὴν νύκτα φρουρός. Οἱ κλέπται εἰσελθόντες τὴν νύκτα ἐν αὐτῷ, ἐπειράθησαν τὸ κατ’ ἀρχὰς νὰ διαῤῥήξωσι τὸ χρηματοκιβώτιον, ἀλλὰ μὴ δυνηθέντες νὰ κατορθώσωσι τοῦτο, ἀφῄρεσαν πολλὰ πράγματα ἀξίας μεγάλης καὶ ἔφυγον χωρὶς κἂν νὰ ἐννοηθῶσιν, ἂν καὶ ἔκαμον κρότον μέγαν διαῤῥηγνύοντες τὸ χρηματοκιβώτιον. Ἕνεκα λοιπὸν ὅλων τούτων ἐπαναλαμβάνω ἵνα καὶ αὖθις παρακαλέσω τὸν κύριον ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργὸν, ἵνα ἀπαλλάξῃ τὴν πόλιν Φάρσαλον τοῦ ῥηθέντος Ἀστυνόμου. Ὡσαύτως παρακαλῶ τὸν αὐτὸν κύριον Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὴν αἴτησιν τῶν κατοίκων τῆς πόλεως Δομοκοῦ καὶ διατάξῃ, ἵνα γείνῃ διακλάδωσις τῆς ἀπὸ Λαμίας εἰς Λάρισσαν στρατιωτικῆς ὁδοῦ, ὅπως διέλθῃ διὰ τῆς πόλεως Δομοκοῦ.

§16ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (Πρωθυπουργός). Εἶνε ἀληθὲς, ὅτι ἔλαβον τηλεγράφημα, δι’ οὗ μοὶ ἀνηγγέλλετο ὅτι ἡ Ἀστυνομικὴ Ἀρχὴ Φαρσάλων καθυστέρει περὶ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν καθηκόντων, ἃ εἶχε πρὸς ἀνακάλυψιν τῶν αὐτουργῶν διαφόρων ἐγκληματικῶν πράξεων. Αἱ παραβάσεις δὲ αὗται τοῦ Ἀστυνόμου ἀνάγονται εἰς τὰ καθήκοντα τῆς δικαστικῆς Ἀστυνομίας, ἑπομένως τὸ τηλεγράφημα τὸ μεταβίβασα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος δὲν ἀμφιβάλλω, ὅτι θέλει ἐκπληρώσει τὰ προσήκοντα. (Κατόπιν ἡ Βουλὴ ἐψήφισεν εἰς τρίτην συζήτησιν τὰ νομοσχέδιον περὶ μεταφορᾶς ἐκτάκτου πιστώσεως ἀπὸ τῆς χρήσεως τοῦ 1884 εἰς τὴν τοῦ 1886. Ὡσαύτως εἰς τρίτην συζήτησιν ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον περὶ παραχωρήσεως προνομίου ἐφευρέσεως ἐλαιοεκσαρκιστικῆς μηχανῆς πρὸς τὸν ἐν Πειραιεῖ ἐργοστασιάρχην κ. Γεώργιον Βασιλειάδην. Κατόπιν ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς παρούσης συνεδριάσεως καὶ ἐπεκυρώθησαν· μεθ’ ὃ ἐλύθη ἡ συνεδρίασις περὶ ὥραν 11 π. μ.)