1882.04.14

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 48

τῆς 14 Ἀπριλίου 1882

Ὥρᾳ 2 μ. μ.

(Ἀπαρτίας γενομένης ἀνεγνώσθησαν καὶ ἐνεκρίθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§1Α. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἂν καὶ συνερχώμεθα τόσον ἀργὰ, ἤθελα παρακαλέσει τὴν Βουλὴν, ὥστε σήμερον ὅπου δυστυχῶς ἀνηγγέλθη ὁ θάνατος ἑνὸς τῶν κατὰ τὸ 1821 φιλελλήνων, ἀλλὰ μετὰ ταῦτα πολιτογραφηθέντος ἐν τῷ ἐθνικῷ μητρῴῳ καὶ κατέχοντος τὴν πρώτην θέσιν μεταξὺ τῶν σημερινῶν Ἑλλήνων, καὶ δικαίως, ν’ ἀποδώσῃ δίκαιον φόρον εὐγνωμοσύνης. Ὁ ἀνὴρ οὗτος διήνυσε τὸν βίον του ἀταράχως, καὶ ἀθορύβως ὑπηρέτησε καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τοῦ ἀγῶνος τοῦ 1821 καὶ ὡς στρατιώτης καὶ ὡς ἐπιστήμων. Πιστεύω, ὅτι κατανοεῖτε, κύριε Πρόεδρε, ὅτι πρόκειται περὶ τοῦ Ἑῤῥίκου Τράϊμπερ, ἀρχιάτρου, ὑποστρατήγου, ἀποθανόντος χθές. Ἤθελα παρακαλέσει τοὺς συναδέλφους κκ. βουλευτὰς νὰ συνοδεύσωμεν τὸν νεκρὸν τοῦ ἀοιδίμου Ἑῤῥίκου Τράϊμπερ, τοῦ φιλέλληνος, ὅστις κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ ἀγῶνος, ὅτε ἡ τύχη τῆς Ἑλλάδος ἦτο ἀπελπιστικὴ καὶ ἐμετροῦντο ἐν τῷ πεπολιτισμένῳ κόσμῳ εἰς τὰ δάκτυλα οἱ φιλέλληνες, ἦλθε καὶ ἀφιέρωσεν ὅλον του τὸν βίον, ἀποδυθεὶς εἰς τὸν ἀγῶνα καὶ ὡς στρατιώτης, καὶ διὰ τῆς ἐπιστήμης ὑπηρετήσας αὐτόν. Αὐτὴν τὴν πρότασιν ἔκαμα, καὶ ἐὰν ἡ Βουλὴ ἤθελεν ἀποδεχθῆ αὐτὴν, καλὸν ἦτο, καὶ ἂν ἐργασθῶμεν ἐπὶ ὀλίγην ὥραν, νὰ συνοδεύσωμεν κατόπιν τὸν νεκρὸν τοῦ Ἑῤῥίκου Τράϊμπερ.

§2ΔΟΥΖΙΝΑΣ. «Ἄφες τοὺς νεκροὺς θάπτειν τοὺς ἑαυτῶν νεκροὺς σὺ δὲ ἀπελθὼν κατάγγελε τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.» Ἔχομεν, κύριοι, ἔργα ὑψηλὰ καὶ κατεπείγοντα νὰ ἐκτελέσωμεν· τὸ θέρος εἶναι ἐπὶ θύραις καὶ ὁ πλεῖστος ἀριθμὸς τῶν βουλευτῶν προδήλως κατὰ τὰ τέλη τοῦ Μαΐου δὲν θέλει πλέον παρευρίσκεται εἰς τὰς συνεδριάσεις· ἐργασία πολλὴ καὶ σπουδαία ὑπάρχει, καὶ πρέπει νὰ λάβωμεν ἀποφάσεις νομοθετικὰς πολλὰς πρὸς εὐεργεσίαν τοῦ κοινοῦ, τοῦ προσμένοντος παρὰ τῆς Βουλῆς τὴν ἑαυτοῦ σωτηρίαν. Ἄφες τοὺς νεκροὺς θάπτειν τοὺς ἑαυτῶν νεκροὺς, εἶπεν ὁ Κύριος ἡμῶν, ὅτε εἷς τῶν ἐπιφορτισμένων τὴν ὑπὲρ τοῦ λαοῦ μέριμναν διὰ τοῦ κηρύγματος τοῦ θείου λόγου, ὅτε δηλ. εἷς τῶν μαθητῶν του ἐζήτησε τὴν ἄδειαν νὰ ἀσχοληθῇ πρὸς στιγμὴν ἀπὸ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ λαοῦ, ὅπως ἐκπληρώσῃ εὐσεβὲς νομιζόμενον καθῆκον, νὰ θάψῃ τὸν πατέρα του «Κύριε, ἐπίτρεψόν μοι πρῶτον ἀπελθεῖν καὶ θάψαι τὸν πατέρα μου» παρακαλεῖ τις τῶν μαθητῶν, καὶ τότε τῷ εἶπεν ὁ Κύριος ἡμῶν: δὲν ὑπάρχει ἀσχολία καὶ καθῆκον σοβαρώτερον παρὰ τὴν ὑπηρεσίαν ὑπὲρ τοῦ ζῶντος λαοῦ καὶ ἄφες τοὺς νεκροὺς θάπτειν τοὺς ἑαυτῶν νεκροὺς, καὶ χάριν τῶν νεκρῶν μὴ παραλείπῃς τὸ σαυτὸν καθῆκον, τοῦ καταγγέλλειν τὴν βασιλείαν τοῦ οὐρανοῦ. Φρονῶ λοιπὸν, ὅτι ἕνεκα τῶν διαφόρων ζητημάτων τῶν σπουδαίων, διὰ τὰ ὁποῖα ἅπας ὁ Ἑλληνισμὸς ἀτενίζει πρὸς ἡμᾶς, σήμερον δὲν δυνάμεθα οὔτε στιγμὴν νὰ σχολάσωμεν ἀπὸ τὰς ἐργασίας μας. Ἐγὼ δὲ μάλιστα προτείνω ὅπως συνερχώμεθα ἀπὸ τῆς 2ας μ. μ. ἀκριβῶς, διὰ νὰ ἐπαρκέσωμεν εἰς τὰς ἐργασίας.

§3ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἡ πρότασις, κ. Πρόεδρε, τὴν ὁποίαν ἔκαμον, δὲν ἐπιδέχεται ἀντίῤῥησιν. Ὁ κ. Δουζίνας τῳόντι ἀπὸ αἴσθημα ὅπως ἡ βουλὴ προβῇ εἰς τὰ ἔργα αὑτῆς ἔκαμεν αὐτὴν τὴν ἀντίῤῥησιν· ἀλλ’ ἂς μοὶ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Δουζίνας νὰ τῷ εἴπω, ὅτι αὐτὸς κατὰ τὸ ⅓ ἀπασχολεῖ τὴν Βουλὴν εἰς πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὰς σπουδαίας ἐργασίας αὐτῆς. Ὁ κ. Δουζίνας, κατὰ τὴν παρελθοῦσαν ἑβδομάδα, ὅτε συνηρχόμεθα ἐνταῦθα διὰ νὰ ἐπιτελέσωμεν τὰ καθήκοντά μας, ἀπουσίαζε· σήμερον δὲ λέγει «ἄφετε τοὺς νεκροὺς θάπτειν τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς.» Ἀλλὰ παρατηρῶ εἰς τὸν κ. Δουζίναν, ὅτι ἡ ἐμὴ πρότασις δὲν προβάλλετε περὶ νεκροῦ, ἀλλὰ περὶ ἀνδρὸς, ὅστις ζῇ καὶ θὰ ζήσῃ εἰς τὴν εὐγνωμοσύνην τοῦ ἔθνους, διότι τὸ ὄνομα αὐτοῦ θὰ τὸ ἀναγράψῃ ἐπισήμως ἡ Ἐθνικὴ ἱστορία.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί ἀποφασίζει λοιπὸν ἡ Βουλή;

§5ΠΟΛΛΟΙ. Ἂς ἐξακολουθήσωμεν, καὶ ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα πηγαίνομεν.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλά. — Τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν......

§7ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε.

§8ΠΟΛΛΟΙ. Ἐτελείωσε πλέον.

§9ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Διὰ νὰ εὐχαριστήσω καὶ τὸ ἓν μέρος καὶ τὸ ἄλλο, λέγω, ὅτι ἡ Βουλὴ ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ μίαν ἐπιτροπὴν, ἥτις νὰ ὑπάγῃ νὰ συλλυπηθῇ τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἀποθανόντος καὶ νὰ τελειώσῃ τὸ ζήτημα. Αὐτὸ εἶναι καλλίτερον παρὰ νὰ ὑπάγῃ ὁ ἕνας καὶ ὁ ἄλλος. Τοιουτοτρόπως δὲ καὶ ἡ Βουλὴ θὰ ἐξακολουθήσῃ τὰ ἔργα της, ὅπως εἶπεν καὶ ὁ κ. Δουζίνας.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συμφώνως μὲ τὴν πρότασιν τοῦ βουλευτοῦ Αἰγιαλείας κ. Μεσσηνέζη, τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν ἀποστέλλει εἰς τὴν Βουλὴν 1) τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐπὶ τῆς ἐμπορικῆς ναυτιλίας εἰσηγητικῆς ἐπιτροπῆς, 2) τὸ παρ’ αὐτῆς συνταχθὲν νομοσχέδιον περὶ μεταῤῥυθμίσεως διατάξεών τινων τῆς πολιτικῆς δικονομίας, 3) τὴν πρὸς τὸν πρόεδρον τῆς αὐτῆς ἐπιτροπῆς ἐπιστολὴν τοῦ μέλους αὐτῆς κ. Καραλιβάνου, καὶ 4) τὸ πρακτικὸν τῶν συνελθόντων μετὰ ταῦτα μελῶν καὶ ἀποδεξαμένων τὴν ἔκθεσιν τῆς εἰσηγητικῆς ἐπιτροπῆς. Πρὸς τούτοις ἀποστέλλει καὶ κατάλογον τῶν διορισθέντων μελῶν τῆς εἰρημένης ἐπιτροπῆς.

§11ΜΕΣΣΗΝΕΖΗΣ. Παρακαλῶ νὰ διατάξητε τὴν τύπωσιν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅλων τῶν ἐγγράφων;

§13ΜΕΣΣΗΝΕΖΗΣ. Τῆς ἐκθέσεως.

§14ΤΙΝΕΣ. Εἶναι τυπωμένη.

§15ΜΕΣΣΗΝΕΖΗΣ. Ἤθελον παρακαλέσει τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ καταθέσῃ τὰς ἀναφορὰς, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν εἰς αὐτὸν ἀπὸ κατοίκους τοῦ Πειραιῶς, Τήνου, Ἄνδρου, Σύρου καί...

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. πρωθυπουργὸς καὶ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὑποβάλλει κατάστασιν τῶν γενομένων δαπανῶν τῆς ὁδοποιΐας κατὰ τὸ 1880 καὶ 1881 πρὸς συντήρησιν τῶν ἐθνικῶν καὶ ἐπαρχιακῶν ὁδῶν. Παρακαλῶ τὸν κ. βουλευτὴν ἐκ Γόρτυνος νὰ τὴν λάβῃ ὑπ’ ὄψιν. (Ὅρα παράρτημα).

§17ΠΟΛΛΟΙ. Νὰ τυπωθῇ.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλὰ νὰ τυπωθῇ, ἀλλὰ τὸ τυπογραφεῖον ἔχει πολλὰς ἀσχολίας, ὥστε δὲν προφθάνει.

§19ΠΟΛΛΟΙ. Νὰ τυπωθῇ καὶ αὐτή.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλὰ — Ἀναφορὰ Λαμπρινῆς Βίσσελ, χήρας Ῥιχάρδου Φὸν Βίσσελ, κατοίκου Ἀθηνῶν, ἡ ὁποία ἐξαιτεῖται βοήθημα ἕνεκα τῆς κακῆς καταστάσεως, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται, ἀπωλέσασα τὸν ἕνα τῶν υἱῶν της εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, τοῦ δὲ ἄλλου ὄντος τρελλοῦ κτλ. Παραπέμπεται εἰς τὸ ὑπουργεῖον μετὰ συστάσεως.—Εἰσερχόμεθα ἤδη εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.

§21ΔΟΥΖΙΝΑΣ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε. — Πολλὰ καὶ σπουδαῖα μέτρα ἐλήφθησαν, κύριοι, περὶ τῶν ὑποχρεώσεων τῶν ἐπιστράτων, ἀλλ’ ἐρχόμεθα πλέον εἰς τὸ τελευταῖον, τὸ ὁποῖον θὰ ἦναι ἡ λῆξις τῶν δυστυχημάτων αὐτῶν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ σήμερον.

§23ΔΟΥΖΙΝΑΣ. Παρακαλῶ τὰ μέτρα τὰ τελευταῖα, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν παρὰ τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι τὰ ἑξῆς· οἱ προϋπηρετήσαντες, οἵτινες ὑπηρέτησαν καὶ ὡς ἐπίστρατοι, πολλοὶ ἐξ αὐτῶν ἐπὶ ἱκανὸν καιρὸν, τιμωροῦνται μὲ δίμηνον φυλάκισιν. Φρονῶ, ὅτι τοῦτο εἶναι σκληρόν· ἀφοῦ οἱ συμπολῖται ἡμῶν ἐκεῖνοι προϋπηρέτησαν ἄλλοτε ἐπὶ ἱκανὸν καιρὸν καὶ κατὰ τὴν ἐπιστρατείαν, διατί νὰ τιμωρῶνται; διότι ἐλειποτάκτησαν, θὰ εἴπητε. Ἀναγνωρίζω, ὅτι βεβαίως ὁ ὅρος τῆς λειποταξίας γαργαλίζει τὰ νεῦρα καὶ παρορμᾷ εἰς τιμωρίαν· ἀλλ’ ὅταν ἕκαστος ἡμῶν ἀπίδῃ εἰς τὰς πράξεις του, καὶ σταθῇ κριτὴς ἀδέκαστος ἑαυτοῦ, ἀμφιβάλλω ἐὰν θὰ εὑρεθῇ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐκ τῶν βουλευτῶν, δὲν θὰ ἔμβῃ μέσα εἰς τὸν Μενδεσέ. (Θόρυβος) Παρακαλῶ μὴ ταράττεσθε· ὅλοι αὐτοὶ οἱ οἰκογενειάρχαι, οἱ ὁποῖοι φέρουν τόσον βαρὺ φορτίον, δὲν πρέπει νὰ τιμωρηθῶσιν· πρὸ πάντων θὰ μὲ δικαιώσητε, ὅταν θὰ ἴδητε τί συμβαίνει ἐν συγκεκριμένῃ περιπτώσει. Εἰς πολλὰς οἰκογενείας ὑπεχρεώθησαν νὰ ὑπηρετήσωσι συγχρόνως πολλοὶ, ἰδίως ἀπὸ ποιμενικοὺς πληθυσμούς, οἱ ὁποῖοι ἀλλοῦ παραχειμάζουν, καὶ ἀλλοῦ τὸ θέρος ἀνέρχονται· γνωρίζετε δὲ ὅτι, κατὰ τὴν ἐποχὴν ταύτην, ἀπὸ τὰ χειμαδιὰ μέλλουν ν’ ἀναβῶσιν εἰς τὰ θερινὰ μέρη, τὰ ὀρεινὰ, καὶ εἶναι τρεῖς ἐκ μιᾶς οἰκογενείας ποιμενικῆς, οἱ ὁποῖοι ὑπάγονται εἰς τὴν αὐτὴν κατηγορίαν. Λοιπὸν τί μέλλει γενέσθαι; Τὸ ποίμνιον πρέπει νὰ μείνῃ εἰς τὸ χειμαδιό; Ἀφίνω, ὅτι ἕκαστος τῶν βουλευτῶν ἔχει τοιαύτας τινὰς ἀφορμὰς συμπαθείας καὶ ἐπιεικείας, καὶ ὀφείλει νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν προτεινομένην σκέψιν. Ἑπομένως φρονῶ, ὅτι πρέπει ν’ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή, ὅπως διὰ τοὺς προϋπηρετήσαντας καὶ μὴ συμπληρώσαντας τὸ δεκαοκτάμηνον διάστημα τῆς ἐπιστρατείας, φανῇ ἐπιεικὴς ἡ Βουλή, καὶ καταργήσῃ τὴν δίμηνον αὐτὴν φυλάκισιν, διότι παρουσιάζεται, ὡς προείπομεν, καὶ ἡ ἀμηχανία τοῦ τί γενήσονται ὅσοι εἶναι ἀδελφοί, μέλη μιᾶς οἰκογενείας, καὶ πρόκειται ἤδη νὰ ὑπαχθῶσιν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ποινῆς συγχρόνως ἅπαντες οὗτοι....

§24ΤΙΝΕΣ. Ὁ ἕνας νὰ τελειώσῃ τὴν ποινήν του κατόπιν τοῦ ἄλλου.

§25ΔΟΥΖΙΝΑΣ. Παρακαλῶ, κύριοι.—Ἐμὲ δὲν μὲ μέλλει, ἀλλὰ αὔριον τελειώνει ἡ προθεσμία, αὔριον εἶναι 15 τοῦ μηνός. Λοιπόν, κ. Πρωθυπουργέ, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι 3 ἀδελφοί, καὶ πρόκειται νὰ ὑποστῶσι τὴν ποινὴν συγχρόνως ὅλοι, περὶ αὐτῶν νὰ ληφθῇ ἓν μέτρον. Φρονῶ δὲ, ὅτι καὶ ἡ Βουλὴ θέλει φανῆ πρόθυμος εἰς τοῦτο, εἰς τὸ νὰ λάβῃ πρόνοιαν περὶ αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως μὴ καταστραφῶσι διὰ τῆς συγχρόνου φυλακίσεως· ἀλλὰ, ἐὰν μὴ αὕτη καταργηθῇ, νὰ ληφθῇ τοὐλάχιστον τὸ μέτρον, ὅπως, κατὰ τὴν ἔκφρασιν αὐτῶν τῶν ἐνδιαφερομένων ποιμενικῶν ἰδίως πληθυσμῶν, ἐκτελέσωσι τὴν ποινὴν ἀραδικῶς, ὁ εἷς κατόπιν τοῦ ἄλλου, ἵνα ὑπολείπηται τοὐλάχιστον εἷς προστάτης τῶν κατ’ ἀνάγκην ἐν τῇ παρούσῃ ἐποχῇ μεταναστευόντων ποιμνιοστασίων.

§26Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν γνωρίζω ἐὰν ἦναι εὔκολος ἢ δύσκολος ἡ σύνταξις τοῦ πίνακος, περὶ οὗ ἐλάλησεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἔχω ὅμως ἀνάγκην τῆς περὶ ἐκτάσεως κατὰ χιλιόμετρα τῶν κατασκευασθεισῶν ὁδῶν πληροφορίας, ἡ ὁποία δὲν ἐξάγεται ἐκ τῶν ἐγγράφων τῶν ὑποβληθέντων. Ἐδαπανήθησαν κατὰ τὸ 1880 πρὸς κατασκευὴν ὁδῶν 1557 χιλ. Πόσα χιλιόμετρα κατεσκευάσθησαν δι’ αὐτῶν; Αὐτὴν τὴν ἀπορίαν θέλει μᾶς λύσει ἡ εἰρημένη πληροφορία, καὶ διὰ τοῦτο ζητῶ αὐτήν.

§27ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἡ πληροφορία, τὴν ὁποίαν ζητεῖ ὁ ἀξιότιμος βουλευτής, δυσκόλως δύναται νὰ καταστρωθῇ ἐν πίνακι, διότι τῶν ὁδῶν ἡ κατασκευὴ δὲν ἄρχεται καὶ λήγει ἐντὸς τοῦ ἔτους. Ἐν ἑκάστῳ ἔτει συμπληροῦται ἡ κατασκευὴ ὁδοῦ, ἀρξαμένης πρότερον, ἢ ἄρχεται ἡ κατασκευὴ ὁδῶν, αἵτινες θὰ συμπληρωθῶσιν εἰς ἄλλο ἔτος, ἐξακολουθεῖ δὲ καὶ ἡ κατασκευὴ ὁδῶν, ἡ ὁποία δὲν θέλει συμπληρωθῆ ἐντὸς τοῦ ἔτους· ὥστε πίναξ, καθαρίζων τὰς ὁδοὺς ἐντὸς τοῦ ἔτους, δὲν δύναται νὰ καταρτισθῇ, ἔχων τινὰ ἔννοιαν· διότι ἐὰν μὲν βεβαιοῦται, ὅτι αἱ τοῦδε ὁδοὶ ἐτελείωσαν ἐντὸς τοῦ ἔτους, πρέπει νὰ μάθωμεν πότε ἤρχισαν καὶ εἰς ποῖον σημεῖον προόδου εὑρίσκετο ἡ κατασκευὴ κατὰ τὸ τέλος τοῦ παρῳχημένου ἔτους· ἂν πάλιν σημειωθῇ, ὅτι ἄλλων ὁδῶν ἐξακολουθεῖ ἡ κατασκευὴ δι’ ὅλον τὸ ἔτος, πρέπει νὰ καταδειχθῇ καὶ τὸ σημεῖον μέχρι τοῦ ὁποίου ἔφθασεν ἡ πρόοδος αὐτῶν· καὶ τοῦτο δὲν δύναται νὰ ἐξηγηθῇ ἐν πίνακι καθωρισμένῳ. Τὸ αὐτὸ καὶ περὶ τῶν ὁδῶν, αἵτινες ἤρξαντο ἐντὸς τοῦ ἔτους, εἴτε ἀρχομένου, εἴτε μεσοῦντος, εἴτε λήγοντος· ὁ χρόνος τῆς ἐνάρξεως καὶ ἡ γενομένη πρόοδος ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν ἐπιτρέπει ἀκρίβειαν ἐν ταῖς πληροφορίαις, παρέχουσαν ὅρους συγκρίσεως.

§28Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Δὲν ὑπάγονται εἰς αὐτὴν τὴν κατηγορίαν καὶ αἱ ὁδοί, αἱ ὁποῖαι κατεσκευάσθησαν κατεπειγόντως καὶ διὰ ἡμερομισθίων;

§29ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Καὶ αἱ ὁδοὶ αὐταὶ ὑπάγονται εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ζητουμένων πινάκων, διότι κατεσκευάσθησαν ὑπὸ τοῦ Ταμείου τῆς Ὁδοποιΐας· ὅσαι κατεσκευάσθησαν ὑπὸ τοῦ ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν, αὑταὶ δὲν σημειοῦνται. Ἀλλ’ ὅπως εἶπον δὲν δύναται νὰ σημειωθῇ ἡ πληροφορία, τὴν ὁποίαν ἐζήτησεν ὁ κ. βουλευτὴς τῆς Γόρτυνος μετὰ τῆς ἀκριβείας, ἣν ἀπαιτεῖ ἡ ἐν πίνακι κατάστρωσις. Δύναται ἔκθεσις περὶ τούτου νὰ ἐξηγήσῃ τὰ τῆς προόδου τῶν ὁδῶν, τὰ τῆς συντελέσεως τῶν πρώην ἀρξαμένων καὶ ἐκ τῆς ἀρχῆς τῶν νέων ὁδῶν· καὶ τοιαύτη ἔκθεσις θέλει δημοσιευθῆ συνάμα μετὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ταμείου τῆς Ὁδοποιΐας τὴν ὁποίαν θέλομεν ὑποβάλει ἐντὸς ὀλιγίστων ἡμερῶν.

§30ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐπιθυμοῦμεν νὰ ἔχωμεν τὰς περὶ ἐκτάσεως κατὰ χιλιόμετρα τῶν κατασκευασθεισῶν ὁδῶν· διότι αἱ μέχρι τοῦδε δημοσιευθέντες ἀπολογισμοὶ τοῦ Ταμείου τῆς Ὁδοποιΐας οὐδαμοῦ διέλαβον αὐτάς. Μᾶς εἶναι δὲ χρήσιμος ἡ πληροφορία αὕτη, διὰ νὰ κρίνωμεν ἐὰν δαπανῶμεν καὶ ἡμεῖς ἐν Ἑλλάδι τόσα ποσὰ κατὰ χιλιόμετρον, ὅσα δαπανῶσιν ἐν Εὐρώπῃ, ἢ ἂν δαπανῶμεν περισσότερα. Ἑπομένως δὲν μὲ ἐνδιαφέρει, ἂν διὰ πινάκων ἢ δι’ ἐκθέσεως θέλει ἀνακοινώσει τὰς πληροφορίας ταύτας εἰς τὴν Βουλὴν ὁ κ. ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπουργός, ἀλλὰ μὲ διαφέρει μόνον διὰ νὰ ἀνακοινώσῃ αὐτὰς ὅπως δήποτε, ἀφ’ οὗ, κατὰ τὰ ἐκτεθέντα, εἰσιν ἀναγκαῖαι.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. -Τρίτη συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ διορισμοῦ εἰδικοῦ ὑπαλλήλου παρὰ τῇ Ἐφορίᾳ Ἀττικῆς πρὸς διεξαγωγὴν δικῶν τοῦ Δημοσίου. (Ἀναγινώσκεται τὸ 1 ἄρθρον).

§32ΔΗΜΗΤΡΑΚΑΚΗΣ. Εἰς τὴν σύνταξιν αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου ὑπάρχει μία σύγχυσις, διότι ἕκαστον γραφεῖον πρέπει νὰ ἔχῃ διαγεγραμμένα τὰ καθήκοντά του. Ἡ Ἐφορία πρέπει νὰ ἔχῃ ὀργανισμὸν, καὶ πρέπει νὰ λυθῇ αὐτὸ τὸ ζήτημα.

§33ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Ἡ ἀνάγνωσις, κύριοι, τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ μοὶ ἤγειρεν ἀμφιβολίας τινὰς, τὰς ὁποίας θέλω ὑποβάλει ἰδίως εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ θέλω τὸν παρακαλέσει νὰ τὰς λάβῃ ὑπ’ ὄψιν καὶ νὰ δώσῃ τὰς ἀναγκαίας διασαφήσεις. Κατὰ τὸ Διάταγμα τοῦ 1858, τὸ ὁποῖον κανονίζει τὰ καθήκοντα τῶν Ἐφόρων, ὁρίζεται, ὅτι οἱ Ἔφοροι ἀντιπροσωπεύουσιν ἀμέσως ἢ ἐμμέσως τὸ Δημόσιον καὶ τὸ κεντρικὸν Ταμεῖον ἐνώπιον τῶν πολιτικῶν δικαστηρίων πρὸς ὑπεράσπισιν τῶν δικαιωμάτων των· ἐκ τῆς διατάξεως αὐτῆς ἐγεννήθησαν πολλαὶ καταχρήσεις, διότι Ἔφοροι εἴτε ἐν ἀγνοίᾳ, εἴτε συνεννοούμενοι μετὰ πολλῶν δικηγόρων, ἤγειραν πολλὰς δίκας τοῦ Δημοσίου, ἐποίουν χρῆσιν ἐνδίκων μέσων ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ ὑπουργείου, καὶ τούτου ἕνεκα τὸ Δημόσιον ἐζημιοῦτο μεγάλως. Διὰ τοῦτο κατὰ τὸ 1880 ἐξεδόθη ἕτερος νόμος, ὅστις ἀφῄρεσεν ἀπὸ τοὺς Ἐφόρους τὸ δικαίωμα τοῦ νὰ ἐγείρουν δίκας ἢ νὰ ποιῶσι χρῆσιν ἐνδίκων μέσων, ἄνευ ῥητῆς ἀδείας τοῦ Ὑπουργείου· ὥστε οἱ Ἔφοροι, κατὰ τὸν νόμον τοῦ 1880, δὲν δύνανται νὰ ἐνασκήσωσιν ἀπολύτως τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα εἶχον κατὰ τὸ Διάταγμα τοῦ 1858. Κατὰ τὸ πρῶτον ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου τούτου, τί γίνεται; Τὸ ἄρθρον λέγει «ἐπὶ τῆς διεξαγωγῆς τοῦ μέρους ἐκείνου τῶν καθηκόντων τῆς ἐφορίας Ἀττικῆς, ὅπερ ἀνάγεται εἰς δίκας τοῦ Δημοσίου ἢ τῆς περιουσίας τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ταμείου διορίζεται παρὰ τῇ Ἐφορίᾳ ταύτῃ εἰδικὸς ὑπάλληλος, φέρων τὸν τίτλον δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος τοῦ δημοσίου παρὰ τῇ Ἐφορίᾳ Ἀττικῆς». Τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἐννοεῖ τὰ καθήκοντα, τὰ ὁποῖα εἶχεν ὁ Ἔφορος κατὰ τὸ Διάταγμα τοῦ 1858, ἢ ἐννοεῖ τὰ περιωρισμένα, τὰ διὰ τοῦ Νόμου τοῦ 1880. Ὑποθέτων, ὅτι ἐπειδὴ αὐτὸς ὁ Νόμος εἶναι μεταγενέστερος καὶ τῶν δύω αὐτῶν Νόμων, βεβαίως θὰ θεωρῇ τὰ περιωρισμένα καθήκοντα κατὰ τὸν Νόμον ἐκεῖνα τοῦ 1880· ἀλλὰ τότε, ἐὰν ἐννοεῖ τὰ καθήκοντα, κατὰ τὸν Νόμον τοῦ 1880, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐκπληρώσῃ ὁ δικαστικὸς αὐτὸς λεγόμενος ἀντιπρόσωπος εἰμὴ τὰ καθήκοντα, τὰ ὁποῖα εἶχεν ὁ Ἔφορος, τουτέστι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐγείρῃ ἀγωγήν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ χρῆσιν οὐδενὸς ἐνδίκου μέσου, ἐὰν δὲν λάβῃ προηγουμένως τὴν ἐντολὴν τοῦ ὑπουργοῦ· καὶ ὅμως ἔχομεν κατόπιν τὸ ἄρθρον 3, τὸ ὁποῖον φαίνεται, ὅτι δίδει τὴν ἐντολὴν εἰς αὐτὸν τὸν ἀντιπρόσωπον ν’ ἀντιπροσωπεύῃ τὸ Δημόσιον ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων τῆς πρωτευούσης ἐπὶ πάσης ἐκκρεμοῦς ὑποθέσεως εἴτε κατὰ τοῦ Δημοσίου, εἴτε κατὰ τοῦ κεντρικοῦ Ταμείου. Ἐνταῦθα γεννᾶται ἡ ἀμφιβολία: ὅταν τὸ ἄρθρον 3 λέγει ν’ ἀντιπροσωπεύῃ τὸ δημόσιον ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων τῆς πρωτευούσης, τὸ Δημόσιον ἔχει δύω εἰδῶν δίκας, πραγματικὰς καὶ προσωπικάς· αἱ προσωπικαὶ ὅλαι φέρονται ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων τῆς πρωτευούσης· ἀντιπροσωπεύει λοιπὸν ὁ ἀντιπρόσωπος τὸ Δημόσιον δι’ ὅλας τὰς δίκας τὰς προσωπικάς, αἱ ὁποῖαι εἰσάγονται ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων τῆς πρωτευούσης, ἢ μόνον ἀντιπροσωπεύει τὰς δίκας τὰς ἀναφυομένας ἐν τῇ περιφερείᾳ μόνον τῆς Ἐφορίας Ἀττικῆς; διότι ὅπως εἶναι τὸ ἄρθρον αὐτό, ἐννοεῖ ὅλας τὰς δίκας· τοῦτο δὲ ἔτι μᾶλλον δύναται νὰ φέρῃ, τὴν ἀσάφειαν, καθόσον εἰς τὴν ἔκθεσιν τὴν αἰτιολογικὴν ἀναφέρεται «ἅπασαι, ὡς γνωστόν, αἱ προσωπικαὶ κατὰ τοῦ Δημοσίου ἀγωγαὶ εἰσάγονται εἰς τὰ δικαστήρια τῆς πρωτευούσης·» καὶ ἐὰν συνδυάσωμεν αὐτὸ μὲ τὴν πρώτην φράσιν τοῦ 3 ἄρθρου «ὁ ὑπάλληλος οὗτος ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀντιπροσωπεύῃ τὸ Δημόσιον, τὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸν, ὡς διαχειριζόμενον τὰ τῆς περιουσίας τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ταμείου, τὸν κεντρικὸν Ταμίαν καὶ τὸν Οἰκονομικὸν Ἔφορον Ἀττικῆς ἐπὶ δικῶν εἰσαγομένων ἢ ἐκκρεμῶν ἤδη ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων τῆς πρωτευούσης καὶ τοῦ Εἰρηνοδικείου Πειραιῶς», τότε δύναταί τις νὰ ὑποθέσῃ, ὅτι αὐτὸς ἀντιπροσωπεύει τὸ Δημόσιον δι’ ὅλας τὰς δίκας τοῦ Κράτους ὅλου. Λοιπὸν, ἐὰν ἦναι ἀληθές, ὅτι, κατὰ τὸ ἄρθρον 7, ἐκπληροῖ ἐκεῖνος μόνον τὰ καθήκοντα, τὰ ὁποῖα ἔχει ὁ Ἔφορος, κατὰ τὸν νόμον τοῦ 1880, τότε ῥητῶς πρέπει νὰ διαλάβῃ τὸ ἄρθρον, ὅτι ὁ ἀντιπρόσωπος αὐτὸς ἐκπληροῖ τὰ δυνάμει τοῦ Διατάγματος τοῦ 1858 καὶ τοῦ νόμου τοῦ 1880 καθήκοντα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀνατεθειμένα εἰς τὸν Ἔφορον. Τότε παύω, ἀφοῦ ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν μὲ ἀκούει...

§34ΚΑΛΛΙΓΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μὲ δεσμεύσητε.......

§35ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Ἐγὼ θέλω νὰ μὲ ἐννοήσητε.—Λοιπὸν λέγω ὅτι, διὰ νὰ μὴ ἐγείρωνται αὐταὶ αἱ ἀμφιβολίαι, καλὸν εἶναι νὰ ῥηθῇ ῥητῶς ὅτι ὁ ἀντιπρόσωπος αὐτὸς ἐκπληροῖ τὰ καθήκοντα, τὰ δυνάμει τοῦ Διατάγματος τοῦ 1858 καὶ τοῦ νόμου τοῦ 1880. Ἐὰν δὲ περιορίσητε τὴν ὑπηρεσίαν αὐτοῦ ὡς πρὸς τὰς δίκας· αἱ ὁποῖαι ἐγείρονται ἐν τῇ περιφερείᾳ τῆς Ἐφορίας Ἀττικῆς, πρέπει ἐν τῷ 3 ἄρθρῳ νὰ τεθῇ, ὅτι ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς ἀντιπροσωπεύει τὸ Δημόσιον, καθόσον ἀφορᾷ τὰς δίκας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐν τῇ περιφερείᾳ· διότι οὕτω πως τὸ νομοσχέδιον ἐννοεῖ ὅλας τὰς δίκας τοῦ Κράτους, αἱ ὁποῖαι εἰσάγονται ἐνώπιον τῶν Δικαστηρίων. Τὸ ἄρθρον 3 λέγει «νὰ ἐνεργῇ δὲ πᾶσαν ἄλλην ἀναγκαίαν πρὸς τοῦτο δικαστικὴν πρᾶξιν ἢ οἱανδήποτε ἄλλην, ἀφορῶσαν τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἐν Ἀθήναις καὶ ἐν Πειραιεῖ ἀκινήτου κτήσεως τοῦ Δημοσίου κλπ.» Αὐτὸ πάλιν εἶναι ὅλως διόλου περιττὸν, διότι ἀφοῦ ἐν τῷ πρώτῳ ἄρθρῳ λέγεται, ὅτι ἀναπληροῖ τὸν Ἔφορον, καθόσον ἔχει δικαίωμα ὁ Ἔφορος, τότε εἶναι ματαία αὐτὴ ἡ διάταξις. Ἑτέρα παρατήρησις «τὸ παρὰ τούτου ὑπογεγραμμένον ἔγγραφον χρησιμεύει καὶ ὡς πληρεξούσιον διὰ τὴν ἐπὶ ἀκροατηρίου παράστασιν.» Ἐδῶ δύναται νὰ ἐγερθῇ ἡ ἑξῆς ἀμφιβολία: Τί ἔγγραφον εἶναι αὐτό; Εἶναι τὸ ἔγγραφον, διὰ τοῦ ὁποίου δίδεται εἰς αὐτὸν ἐντολὴ νὰ ἐνεργήσῃ πρᾶξιν ἐξασφαλιστικὴν τοῦ Δημοσίου, ἢ εἶναι τὸ ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον δίδεται διὰ νὰ παραστῇ ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου; Ἐὰν ἦναι τὸ πρῶτον, εἶναι περιττόν· διότι ἄλλως δύναται νὰ ἐννοηθῇ ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ ἔγγραφον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ παραστῇ ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου πρὸς ὑπεράσπισιν ὅλων τῶν ὑποθέσεων, καὶ τότε τὸ πληρεξούσιον αὐτὸ, κατὰ τὴν παράγραφον αὐτὴν, τῷ δίδει μόνος ὁ δικαστικὸς Σύμβουλος τοῦ Ὑπουργείου. Ἐὰν δὲν ἐννοῇ αὐτὸ, τότε μοὶ φαίνεται λίαν παράξενον νὰ δώσωμεν τοιοῦτον δικαίωμα εἰς ἕνα ὑπάλληλον παρὰ τῇ Ἐφορίᾳ 300 δραχμῶν, ὅστις δὲν ἔχει ἄλλο προσὸν παρὰ ἓν πτυχίον καὶ 3 ἐτῶν δικηγορικὴν πεῖραν. Εἶναι ἀδύνατον καὶ διὰ τὴν ἔλλειψιν γνώσεων καὶ χρόνου τοιοῦτος ἄνθρωπος νὰ ὑπερασπίσῃ ὅλα τὰ μεγάλα συμφέροντα τοῦ Δημοσίου, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐκκρεμῆ, καὶ θὰ ἦναι ἐκκρεμῆ ἐνώπιον τῶν Δικαστηρίων τῆς Πρωτευούσης. Αὐταὶ εἶναι αἱ ἀμφιβολίαι μου, καὶ ἐν ἦναι ὀρθαὶ, φρονῶ, ὅτι δύναται νὰ διορθωθῇ τὸ νομοσχέδιον, διὰ νὰ ἦναι ἀκριβέστερον.

§36ΚΑΛΛΙΓΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Κύριοι, δύω εἰδῶν ἀντιῤῥήσεις ἤκουσα.

§37ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Διασαφήσεις.

§38ΚΑΛΛΙΓΑΣ. Ἀπορίας.

§39ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Μάλιστα.

§40ΚΑΛΛΙΓΑΣ. Ἡ μὲν περιστρέφεται εἰς τοῦτο: τί εἶναι αὐτὸς ὁ δικαστικὸς ὑπάλληλος; Εἶναι ἴσος πρὸς τὸν Ἔφορον; Παράπλευρος, ἀνώτερος, κατώτερος; Ὅλα αὐτὰ δὲν ἔχουν σκοπὸν, διότι, ὡς βλέπετε, τὰ καθήκοντα τοῦ Ἐφόρου μένουν τὰ αὐτὰ, ὁποῖα εἶναι ἡ Ἐφορία, ὅσον ἀφορᾷ τὰ καθήκοντά της, μένει ἡ αὐτὴ, ἀλλὰ μέρος τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἐφορίας ἀνατίθεται εἰς ὡρισμένον ὑπάλληλον, καὶ ἰδίως τὰ δικαστικὰ καθήκοντα, τὰ ἀφορῶντα τὰς δίκας. Δὲν λαμβάνει βέβαια ἀμέσως τὰ διαταγὰς ὁ δικαστικὸς ὑπάλληλος παρὰ τοῦ Ἐφόρου, ἀλλὰ προσκαλεῖται, ὁσάκις ὑπάρχει ζήτημα ἐπίδικον. Καὶ ὁ Ἔφορος καὶ ὁ ὑπάλληλος ἐν τῇ κεντρικῇ ὑπηρεσίᾳ—διότι δὲν πρόκειται περὶ ἄλλης Ἐφορίας—διατελεῖ πάντοτε ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐνεργεῖ κατ’ ἐντολὴν τοῦ ὑπουργοῦ δύναται νὰ ἐνεργήσῃ καὶ οἴκοθεν, ἀλλὰ πάντοτε δίδων πληροφορίας καὶ ὑπὸ τὴν ἄμεσον ἐπίβλεψιν τοῦ ὑπουργοῦ· ἄρα δὲν δύναται νὰ παρεκκλίνῃ οὐδὲ ἐπὶ στιγμήν. Τώρα ἐξέθεσεν ὁ ἔντιμος προλαλήσας ἄλλην ἀπορίαν, ὅτι μεταβάλλονται τὰ καθήκοντα δι’ αὐτοῦ τοῦ νόμου, ἐπανερχόμενα ἴσως εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου τοῦ 1858. Ἀλλὰ δὲν εἶχεν αἰτίαν νὰ ἐγείρῃ τοιαύτην ἀπορίαν· γνωρίζει κάλλιστα, ὅτι νεώτερος νόμος μεταβάλλει τὸν πρὸ αὐτοῦ, ὁσάκις ἀντίκειται. Ἐνταῦθα δὲν γίνεται λόγος περὶ τῶν καθηκόντων τοῦ Ἐφόρου, περὶ μεταβολῆς τῶν καθηκόντων· τὰ καθήκοντα μένουν ὅπως εἶναι καθωρισμένα διὰ τοῦ τελευταίου νόμου, καὶ ἑπομένως ὅπως ὁ τελευταῖος νόμος περιορίζει τὸν Ἔφορον, μὴ δυνάμενον νὰ ἐγείρῃ ἀγωγὰς ἄνευ ἐντολῆς τοῦ ὑπουργοῦ, κατ’ αὐτὸν τὸν λόγον καὶ ὁ δικαστικὸς οὗτος ἀντιπρόσωπος δὲν δύναται νὰ πράξῃ τοῦτο, εἰμὴ κατ’ ἐντολὴν τοῦ ὑπουργείου. Λέγει, ὅτι αὐτὴν τὴν ἀπορίαν δύναται νὰ διαθρέψῃ τὸ ἄρθρον 3, διότι δίδει τὸ δικαίωμα τοῦ παρίστασθαι ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων τῆς πρωτευούσης καὶ τοῦ εἰρηνοδικείου Πειραιῶς, καὶ ἐκ τούτου ἐνδέχεται νὰ συμπεράνῃ τις, ὅτι αὐτὸς ὄχι μόνον εἰς τὰ ἀναγόμενα εἰς τὴν Ἐφορίαν ἀλλὰ καὶ εἰς πᾶσαν δίκην δύναται νὰ παρίσταται αὐτοβούλως καὶ μὴ λαμβάνων ὁδηγίας. Μοὶ φαίνεται, ὅτι καὶ τοῦτο εἶναι ἐντελῶς πεπλανημένον· διότι οὐδόλως ἐξάγεται ἐκ τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου, καθ’ ἃς διατηροῦνται τὰ πράγματα ὅπως ὑπῆρχον διαγεγραμμένα καὶ μόνον προστίθεται ἓν ὄργανον ἐπὶ πλέον. Γνωρίζετε, ὅτι ὅστις δίδει πληρεξουσιότητα εἰς τὸν δικηγόρον πρὸς τὸ παρίστασθαι, δὲν ἕπεται ὅτι δίδει πληρεξουσιότητα πρὸς ἔγερσιν ἀγωγῆς. Αὐτὸ πολλάκις ἠρωτήσατε ἀποροῦντες, καὶ δὲν ἦτον ἀνάγκη νὰ προσέξω εἰς ὅλας τὰς ἐπαναλήψεις, ἀφοῦ τὸ ἤκουσα ἅπαξ. Εἴπατε, ὅτι δύναται νὰ ἐγείρῃ ἀγωγὰς οἴκοθεν χωρὶς νὰ λάβῃ ἐντολὴν παρὰ τοῦ ὑπουργείου. Σᾶς ἀπαντῶ λοιπόν, ὅτι διὰ νὰ ἐγείρῃ ἀγωγὴν, πρέπει νὰ ἔχῃ εἰδικὴν ἐντολήν· διότι ὁ ἔχων τὴν ἄδειαν τοῦ παρίστασθαι ἐν τῷ δικαστηρίῳ, δὲν ἔχει καὶ τὴν ἄδειαν τοῦ ἐγείρειν ἀγωγήν. Τώρα παρετηρήθη, ὅτι πλεονάζει ἡ τελευταία περικοπή. Δὲν πλεονάζει, διότι ὁ δικαστικὸς ὑπάλληλος εἶναι ὄργανον ἐπικουρικόν, ἡ δὲ ὑπηρεσία ἡ κεντρικὴ ἔχει ἐνίοτε ἀνάγκην τῆς βοηθείας αὐτοῦ, πρὸς ἀντίληψιν τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου. Ὁ δίδων ἐντολὴν δύναται νὰ ἀναθέσῃ εἰς αὐτὸν δίκας, αἵτινες δὲν ἀνάγονται εἰς τὰ τῆς Ἐφορίας, ἀλλὰ τὰς ὁποίας ἐντελλόμενος δύναται νὰ διεξαγάγῃ. Ἐπειδὴ δὲ αὐτὰς ἐνδέχεται νὰ ἔχῃ καιρὸν, καὶ ἐπειδὴ πολλάκις ὑπάρχουσι δίκαι τοῦ Δημοσίου, εἰς τὰς ὁποίας δὲν εἶναι ἀνάγκη πολλῆς μελέτης, δύναται ὁ δικαστικὸς σύμβουλος νὰ προσκαλέσῃ αὐτὸν νὰ παρασταθῇ καὶ εἰς αὐτὰς τὰς δίκας. Διὰ τοῦτο λέγομεν, ὅτι τὸ ἔγγραφον τοῦ δικαστικοῦ συμβούλου ἀποτελεῖ δι’ αὐτὸν πληρεξουσιότητα, ὅπως παρίσταται εἰς τοιαύτας δίκας.

§41ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Τῆς περιφερείας Ἀττικῆς;

§42ΚΑΛΛΙΓΑΣ. Πάσης περιφερείας. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τῆς ἐντολῆς. Εἶναι εἷς ἐπίκουρος. Ἀφοῦ δίδομεν εἰς αὐτὸν 300 δραχμὰς κατὰ μῆνα, πρέπει νὰ παράσχῃ ἀνάλογον ἐργασίαν. Ἡ Ἐφορία δὲν ἔχει ἴσως πολλὰς δίκας νὰ τὸν ἀπασχολήσῃ· τὸν ἀπασχολεῖ τότε ὁ δικαστικὸς σύμβουλος καὶ τῷ δίδει ἐντολήν· αὕτη δὲ ἀποτελεῖ πληρεξουσιότητα.

§43ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Αὐτὸ, τὸ ὁποῖον εἴπατε, ἀντιφάσκει εἰς τὸ προηγούμενον. Εἴπατε, πᾶσαν δίκην, καὶ μὴ ἀναφερομένην εἰς τὴν Ἐφορίαν τῆς Ἀττικῆς. Τοῦτο δὲν ἐξάγεται ἀπὸ τὸ κείμενον τοῦ ἄρθρου· διότι ἰδοὺ τί λέγει: «Νὰ ἐνεργῇ δὲ καὶ πᾶσαν ἄλλην ἀναγκαίαν πρὸς τοῦτο δικαστικὴν πρᾶξιν, ἢ οἱανδήποτε ἄλλην, ἀφορῶσαν τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἐν Ἀθήναις καὶ ἐν Πειραιεῖ ἀκινήτου κτήσεως τοῦ Δημοσίου». — Πρόκειται λοιπὸν περὶ τῆς ἐν Ἀθήναις καὶ ἐν Πειραιεῖ ἀκινήτου κτήσεως, ἢ τῆς περιουσίας τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ταμείου, «ὁσάκις ἤθελε δοθῆ εἰς αὐτὸν ἐντολή» Περὶ τίνος πράγματος;

§44ΚΑΛΛΙΓΑΣ. Διὰ τὰ ἐκκλησιαστικά.

§45ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. «Ἀπὸ τὸν παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Οἰκονομικῶν δικαστικὸν σύμβουλον. Τὸ παρὰ τούτου ὑπογεγραμμένον ἔγγραφον χρησιμεύει καὶ ὡς πληρεξούσιον διὰ τὴν ἐπ’ ἀκροατηρίῳ παράστασιν». Τὸ ἔγγραφον τῆς ἐντολῆς περιλαμβάνει τὰ κτήματα τῆς περιφερείας Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς καὶ δὲν περιλαμβάνει ἄλλο. Περὶ αὐτοῦ ἔχω μίαν ἀμφιβολίαν.

§46ΚΑΛΛΙΓΑΣ. Ἀμφιβολίαν παντοῦ δύναταί τις νὰ γεννήσῃ. Καὶ ἐγὼ σοῦ λέγω, ὅτι τὸ Ἄλφα εἶναι Ἄλφα, καὶ σεῖς ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἰπῆτε, ὅτι τὸ ἓν ἔχει μεγαλειτέραν οὐρὰν ἀπὸ τὸ ἄλλο.

§47ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Εἶμαι σύμφωνος νὰ γείνῃ αὐτὸ, ἀλλὰ νὰ τὸ διορθώσητε.

§48ΚΑΛΛΙΓΑΣ. Ἀλλὰ δὲν ἐννοῶ πῶς γίνονται αἱ διορθώσεις, ὅταν λέγετε ὅτι ἐδῶ εὑρίσκω αὐτὸ τὸ σφάλμα καὶ αὐτὴν τὴν ἔλλειψιν, χωρὶς νὰ προτείνετε καὶ τὸν τρόπον τῆς διορθώσεως. Σεῖς λέγετε «ἐδῶ ἔχω ἀμφιβολίαν, ἐκεῖ ἔχω ἀμφιβολίαν». Αὐτὸ εἶναι Πυῤῥωνισμός. Βλέπετε, ὅτι ἐδῶ συζητοῦμεν ἐν εἴδει διαλόγου.

§49ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Ἐγὼ παραιτοῦμαι, κύριε Πρόεδρε.

§50ΚΑΛΛΙΓΑΣ. Ἐγὼ ἠξεύρω, ὅτι αἱ συζητήσεις γίνονται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον: Λαμβάνει τις τὸν λόγον, ἐκθέτει τὰς ἰδέας του, ἔρχεται κατόπιν ὁ ἄλλος, ἐξετάζει αὐτάς, ἀντικρούει τὰ λεχθέντα, δεικνύει ὅτι τὸ συμπέρασμα δὲν εἶναι ὀρθόν. Ὑμεῖς συζητεῖτε μὲ διακοπὰς καὶ μὲ διαλόγους, καὶ θέλετε ὁ διάλογός σας νὰ ἔχῃ ἀποτέλεσμα, ὥστε νὰ παραδεχθῶ τὴν ἀμφιβολίαν σας. Καὶ ἔπειτα δυσαρεστεῖσθε καὶ λέγετε: «παραιτοῦμαι».

§51ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Διότι μεταφέρετε εἰς γελοίαν τὴν συζήτησιν.

§52ΚΑΛΛΙΓΑΣ. Ὁμιλῶ μετὰ τόσης σοβαρότητος, ὅση ἁρμόζει εἰς τοὺς σοβαροὺς λόγους σας. Συμπεραίνων ἐξάγω, ὅτι ἀντίφασις δὲν ὑπάρχει, ὅτι καθήκοντα δικαστικοῦ ὑπαλλήλου ὑπάρχουν, ὅτι αὐτὸς δύναται νὰ λάβῃ καὶ εὐρυτέραν πληρεξουσιότητα, κατ’ ἐντολὴν καὶ ὄχι οἴκοθεν. Ὅταν αἱ παρατηρήσεις αἱ γινόμεναι ἔχουν ὑπόστασιν, εὐχαρίστως τὰς παραδέχομαι. Χθὲς μάλιστα ὁ κ. Ζηνόπουλος μοὶ ἔκαμε παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν θεωρῶ ὀρθήν. Μοὶ εἶπε, διὰ ποίαν αἰτίαν ἀναφέρω μόνον τὸ Εἰρηνοδικεῖον Πειραιῶ; Ἡ παρατήρησις εἶναι ὀρθὴ καὶ διὰ τοῦτο προτείνω ἀντὶ τῶν λέξεων «τοῦ Εἰρηνοδικείου Πειραιῶς», νὰ τεθῇ, «τῶν Εἰρηνοδικείων τῆς Ἐφοριακῆς περιφερείας», διότι ἔχομεν πληθὺν Εἰρηνοδικείων. Ἐπίσης κατωτέρω, ὅπου ὁ λόγος «τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἐν Ἀθήναις καὶ ἐν Πειραιεῖ ἀκινήτου κτήσεως τοῦ Δημοσίου», ἀντὶ τῶν λέξεων «ἐν Ἀθήναις καὶ ἐν Πειραιεῖ» νὰ τεθῶσιν αἱ λέξεις τῇ «Ἀττικῇ». Ἐπίσης παραδέχομαι τὴν παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν μοὶ ἔκαμεν ὁ ἔντιμος βουλευτὴς Τριφυλλίας, νὰ ἀπαλειφθῇ τὸ ἄρθρον 5, ὅτι χορηγεῖται πίστωσις κτλ. διότι μετὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ προϋπολογισμοῦ πλεονάζει.

§53ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Αὐτὸς ὁ ὑπάλληλος ἑκατόγχειρ θὰ ἦναι ἢ Τιτάν; διότι ἔχει τὰς δίκας, αἱ ὁποῖαι ἐπισωρεύονται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, καὶ τὰς ὁποίας δύνανται νὰ ἐπιφορτίσωσιν εἰς αὐτόν. Ἐρωτῶ λοιπόν, θὰ διορίζωνται καὶ ἄλλοι δικηγόροι διὰ τὰς ἀπείρους καὶ πολυπλόκους δίκας; διότι, ἂν παραδεχθῶμεν αὐτόν, πρέπει νὰ τὸν ὑποθέσωμεν ἑκατόγχειρα.

§54ΚΑΛΛΙΓΑΣ. Δὲν λέγει τὸ νομοσχέδιον, ὅτι μόνος αὐτὸς θὰ διεξαγάγῃ τὰς δίκας· διότι τὸ Ὑπουργεῖον εἶναι ἐλεύθερον, ὅταν αὐτὸς δὲν ἀρκῇ, νὰ διορίζῃ καὶ ἄλλους. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνατεθῶσιν εἰς αὐτὸν ὅλαι αἱ δίκαι, ἀλλὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ εἷς τακτικὸς διὰ τὰς δίκας, αἵτινες ἀφορῶσι τὰ κτήματα.

§55ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν Ἔφορον, κωλυόμενον, τὸν ἀναπληροῖ ὁ γραμματεύς· αὐτὸν δέ, κωλυόμενον, τίς τὸν ἀντιπροσωπεύει;

§56ΚΑΛΛΙΓΑΣ. Τὸ ὑπουργεῖον διορίζει ἄλλον δικηγόρον, διότι κυρίως πρόκειται διὰ τὰ δικαστικά.

§57ΔΗΜΗΤΡΑΚΑΚΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐθεώρησε τὴν παρατήρησιν τὴν ἰδικήν μου ἐπιπόλαιον· ἀλλ’ ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Στεφανίδη καὶ ἄλλων τὸν ἔφεραν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἴδῃ ὅτι εἶναι σπουδαία· διότι ὁ κ. Στεφανίδης τὸν ἠρώτησε ἐὰν θὰ διορίσῃ καὶ ἄλλους δικηγόρους, καὶ εἶπεν ὅτι θὰ διορίσῃ καὶ ὅτι αὐτὸς ὁ ὑπάλληλος εἶναι παρὰ τῇ Ἐφορίᾳ ἐπὶ τῶν δικαστικῶν ὑποθέσεων, ἵνα μένῃ ἐλεύθερος ὁ Ἔφορος νὰ προσέχῃ εἰς τὰ ἄλλα τῆς Ἐφορίας καθήκοντα. Ἐγὼ δὲν θέλω νὰ εἴπω ποῖος θὰ διορισθῇ καὶ τί θὰ κάμῃ, διότι εἶμαι βέβαιος, ὅτι τοῦτο θὰ διευκολύνῃ τὴν ταχεῖαν διαρπαγὴν τῶν δημοσίων οἰκοπέδων, ἀλλὰ λυποῦμαι, διότι θὰ δείξωμεν, ὅτι δὲν γνωρίζομεν νὰ συντάξωμεν ἕνα Νόμον, καὶ δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ φουρνίζῃ εἰς τὴν Βουλὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅπως τῷ παρουσιάζωσι τὰ Νομοσχέδια.

§58ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Εἰς τὸ 1 ἄρθρον νὰ προστεθῇ: «κατὰ τὸν νόμον τοῦ 1880», διὰ νὰ ἦναι σαφέστερον.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπιμένετε νὰ προστεθῇ αὐτό;

§60ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Ὅταν τὸ θέλει τὸ ὑπουργεῖον.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν τὸ θέλει. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ 1 ἄρθρον παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται πλεῖστοι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§62ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. Ἄρθρον 2.

§63ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Μίαν παρατήρησιν μικρὰν θὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοῦ δευτέρου ἄρθρου. Κατὰ τὸ ἄρθρον τοῦτο, διορίζεται εἰς τὴν θέσιν Συμβούλου παρὰ τῇ Ἐφορίᾳ ὁ ὑπάρξας δημόσιος λειτουργὸς ἐν θέσει οὐχὶ κατωτέρᾳ τῆς τοῦ πρωτοδίκου, τοὐλάχιστον ἐπὶ διετίαν, ἢ ὡς δικηγόρος παρὰ πρωτοδίκαις καὶ ἐφέταις ἐπὶ τριετίαν. Νομίζω, ὅτι περιορίζεται οὕτω ὑπὲρ τὸ δέον ἡ ἐκλογὴ μόνον μεταξὺ τῶν δικηγόρων τῶν τεσσάρων ἢ πέντε πόλεων, ἐν αἷς ὑπάρχουσιν Ἐφετεῖα, παραβλεπομένου, ὅτι καὶ ἐν ἄλλαις πόλεσιν ὑπάρχουσι δικηγόροι ἱκανώτατοι εἰς ἐκπλήρωσιν τοιούτων καθηκόντων. Καὶ ἐν Σύρῳ καὶ ἐν Χαλκίδι καὶ ἐν Καλάμαις καὶ ἀλλαχοῦ ὑπάρχουσι δικηγόροι ἀξίας οὐχὶ κατωτέρας τῶν παρ’ ἐφέταις ὑπηρετούντων· τούτους δὲ ἀποκλείουμεν. Προτείνω λοιπὸν νὰ ἀφαιρεθῇ ὁ σύνδεσμος «καὶ», ἤτοι τὸ «καὶ ἐφέταις» καὶ νὰ προστεθῇ ἀντ’ αὐτοῦ ὁ σύνδεσμος «ἢ» ἤτοι «ἢ Ἐφέταις». Τούτου δὲ γενομένου δεκτοῦ, πρὸς μείζονα ἐγγύησιν δύναται νὰ αὐξηθῇ τὸ «ἐπὶ τετραετίαν» «εἰς ἑξαετίαν».

§64ΚΑΛΛΙΓΑΣ. «Ἐπὶ ἑξαετίαν».

§65ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. «Ἐπὶ ἑξαετίαν παρὰ πρωτοδίκαις ἢ ἐπὶ διετίαν παρ’ ἐφέταις».

§66ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (Ἀναγινώσκει).

§67ΔΗΜΗΤΡΑΚΑΚΗΣ. Διατί 2 ἔτη παρ’ ἐφέταις, ἀφοῦ δύναται νὰ διορισθῇ συνάμα παρὰ πρωτοδίκαις καὶ παρ’ ἐφέταις; (Θόρυβος). Διὰ νὰ ὑπάρχῃ ὑποτίμησις τῶν ἐν ταῖς ἐπαρχίαις δικηγόρων;

§68ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Μάλιστα. Διὰ νὰ διορισθῇ δικηγόρος παρ’ ἐφέταις, πρέπει νὰ ὑπηρετήσῃ 2 ἔτη....

§69ΚΑΛΛΙΓΑΣ. Τότε ἂς τεθῇ «ἐπὶ ἑξαετίαν παρὰ πρωτοδίκαις; ἢ τετραετίαν παρ’ ἐφέταις».

§70ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (Ἀναγινώσκει).

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 2, ὅπως ἐτροποποιήθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται πλεῖστοι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§72ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (Ἀναγινώσκει τὸ ἄρθρον 3).

§73ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Διὰ νὰ γείνῃ μία διάκρισις, ἐὰν αἱ δίκαι αὗται ἀφορῶσι τὰς δίκας τὰς ἐν τῇ περιφερείᾳ Ἀττικῆς, ἢ ὅλου τοῦ Κράτους, διότι νομίζω, ὅτι ὁ ὑπουργὸς ἐννοεῖ τὰς πρώτας....

§74ΚΑΛΛΙΓΑΣ. Πρέπει νὰ ἦναι ἐφοριακαὶ διὰ νὰ μὴν ἔχουν ἀνάγκην ἑτέρου πληρεξουσίου. Ἐὰν δὲ ἦναι ἄλλαι, πρέπει νὰ ἔχῃ εἰδικὴν ἐντολὴν, καὶ δι’ αὐτὸ εἶναι ἡ τελευταία περικοπή. (Θόρυβος καὶ διάλογοι).

§75ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Δὲν ἐξάγεται.

§76ΚΑΛΛΙΓΑΣ. Θέλετε νὰ σᾶς ἀποδείξω, ὅτι σκιαμαχοῦμεν; Ἔχω μίαν ἀπορίαν, μοὶ λέγετε. Ἀλλ’ ἐγὼ θὰ σᾶς ἀποδείξω, ὅτι σεῖς δύνασθε νὰ τὴν λύσετε. Αὐτὸς εἶναι δικηγόρος· ὅταν τοῦ ἀναθέσουν μίαν δίκην, δὲν δύναται νὰ τὴν διεξαγάγῃ;

§77ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Δὲν εἶναι δικηγόρος, εἶναι ὑπάλληλος.

§78ΚΑΛΛΙΓΑΣ. Ἔχει τὴν ἰδιότητα τοῦ παρίστασθαι.

§79ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Λοιπὸν θὰ πληρώνῃ καὶ ἐπιτήδευμα.

§80ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Ὁ ὑπάλληλος νὰ ἦναι δικηγόρος! Ποῦ τὸ ηὕρατε αὐτό! Αὐτὸ εἶναι ἔγγραφον ἐντολῆς· ὥστε πρέπει νὰ γείνῃ διάκρισις ἐν τῷ Νόμῳ.

§81ΔΗΜΗΤΡΑΚΑΚΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπε μίαν φράσιν, ὥστε ἐπιθυμοῦμεν νὰ μάθωμεν ἂν αὐτὸς ὁ ὑπάλληλος θὰ ἦναι καὶ δικηγόρος.

§82ΚΑΛΛΙΓΑΣ. Δι’ ἄλλας δίκας ὄχι μόνον διὰ τὰς τοῦ Δημοσίου.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν παραδέχεται. Ὥστε οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 3, ὅπως ἐτροποποιήθη, παρακαλοῦνται νά ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται πλεῖστοι) Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§84ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (Ἀναγινώσκει τὸ ἄρθρον 4).

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 4 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται πλεῖστοι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἤδη τὸ ἄρθρ. 5 διαγράφεται, ὥστε οἱ παραδεχόμενοι τὸ σύνολον παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται πλεῖστοι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Τὸ Τμῆμα ὑπέβαλε τὴν ἔκθεσίν του διὰ τὴν ἐπαναληπτικὴν ἐκλογὴν τοῦ δήμου Ληλαντίων. Θὰ τυπωθῇ, θὰ διανεμηθῇ καὶ θὰ ἔλθῃ εἰς συζήτησιν. (Ὅρα Παράρτημα). Τώρα ἔχομεν τὴν δευτέραν συζήτησιν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου περὶ ἐπισκευῆς καὶ ἐκκαθαρίσεως τοῦ Ληλαντίου πεδίου.

§86ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Φέρω μίαν τροπολογίαν, ἥτις συγχωνεύεται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ· ὥστε, ἐὰν συμφωνῶσιν οἱ προτείνοντες τὸ νομοσχέδιον, δυνάμεθα νὰ ἀναγνώσωμεν τὴν τροπολογίαν.

§87ΦΛΟΓΑΪΤΗΣ. Ἂς ἀναγνωσθῇ.

§88Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἠμπορεῖ νὰ ἀναγνωσθῇ εἰς δευτέραν συζήτησιν, ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω νὰ τυπωθῇ, ὥστε νὰ τὴν ἔχωμεν ὅλοι ὑπ’ ὄψιν μας κατὰ τὴν 3ην συζήτησιν.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. (Ὅρα Παράρτημα). (Ἀναγινώσκεται καὶ γίνεται δεκτὴ ἡ ὑποβληθεῖσα παρὰ τοῦ ὑπουργείου τροπολογία τοῦ νομοσχεδίου, κατ’ ἀρχὴν, ἄρθρον καὶ σύνολον εἰς βʹ συζήτησιν). Λύεται ἡ συνεδρίασις, ὥρᾳ 4 καὶ 35′ μ. μ.