1881.03.02

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 83

τῆς 2 Μαρτίου 1881.

Ὥρᾳ 3 μ. μ.

Ἀπαρτίας γενομένης, ἀναγινώσκονται καὶ ἐγκρίνονται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§1ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. (Πρωθυπουργός). Κύριοι, μετὰ θλίψεως ἀναγγέλλω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι φρικτὸν καὶ ἀποτρόπαιον κακούργημα ἔλαβε χώραν χθές· ἐδολοφονήθη ὁ φιλάνθρωπος καὶ μέγας αὐτοκράτωρ τῆς Ῥωσσίας. Ἡ Ἑλλὰς βεβαίως καλυφθήσεται ὑπὸ πένθους, συναισθανομένη τὸ μέγεθος τοῦ δυστυχήματος τούτου. Ὁ αὐτοκράτωρ καὶ οἱ προπάτορες αὐτοῦ δὲν ἔπαυσαν πληροῦντες εὐεργετημάτων τὴν Ἑλλάδα, καὶ μέχρι τῆς στιγμῆς ταύτης μία τῶν πρωτίστων μεριμνῶν τοῦ ἀοιδίμου αὐτοκράτορος ἦτο ἡ ἀπόδοσις δικαιοσύνης πρὸς τὴν Ἑλλάδα. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν, καὶ νομίζω, ὅτι παμψηφεὶ θέλει παραδεχθῆ τὴν πρότασίν μου, νὰ διακόψῃ τὴν συνεδρίασιν, νὰ ἐπιφορτίσωμεν τὸν κ. πρόεδρόν μας, ἵνα ἐκφράσῃ πρὸς τὸν νέον αὐτοκράτορα τὴν λύπην τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους, καὶ τελευταῖον νὰ ἐκλέξωμεν ἐπιτροπὴν, ἡ ὁποία νὰ παραστῇ αὔριον εἰς τὸ μνημόσυνον, τὸ ὁποῖον τελεῖται εἰς τὸν ἐνταῦθα ῥωσσικὸν ναόν. Ἐπισήμως, κύριοι, δὲν εἰδοποιήθην ἔτι· γνωρίζω ὅμως, ὅτι ἀμέσως ἀνεκηρύχθη ὁ νέος αὐτοκράτωρ. Ὁ νέος αὐτοκράτωρ, πεπροικισμένος μὲ ἔξοχον διάνοιαν, ῥέκτης καὶ φιλόπονος, ἐκληρονόμησε τὰ αὐτὰ περὶ Ἑλλάδος ἀγαθὰ αἰσθήματα τῶν προγόνων αὐτοῦ. Ἐλπίζω διὰ τοῦτο, ὅτι καὶ τῆς νέας βασιλείας, τῆς πλήρους ζωῆς καὶ δραστηριότητος, ἡ πολιτικὴ θέλει ἐξακολουθήσει οὖσα ἐπίσης εὔνους, ὡς μέχρι τοῦδε, ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῶν ἑλληνικῶν δικαιωμάτων.

§2Χ. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἡ πρότασις τοῦ κ. προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἔχω τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν ἐπιθυμίαν ἁπάντων. Τὸ στυγερὸν κακούργημα, τὸ ἐκτελεσθὲν ἐν Πετρουπόλει, οὐ μόνον τὴν Ῥωσσίαν ἐβύθισεν ἐν τῷ πένθει, ἀλλὰ συνετάραξε πάντα τὸν πεπολιτισμένον κόσμον. Δικαία εἶναι ἡ συντάραξις αὕτη, διότι ὁ αὐτοκράτωρ Ἀλέξανδρος μεγάλα ἐπετέλεσεν ἐν τῇ πατρίδι αὐτοῦ ἔργα ὑπὲρ τῆς προόδου τοῦ λαοῦ τῆς Ῥωσσίας ἐν τῇ ἐλευθερίᾳ, τὰ δ’ ἐπιτελεσθέντα δὲν ἦσαν μόνον ἔργα ὑπὲρ τοῦ ῥωσσικοῦ λαοῦ, ἀλλ’ ἦσαν ἐπιφανεῖς ὑπηρεσίαι πρὸς τὴν ἀνθρωπότητα, ἐφ’ αἷς ἡ μνήμη αὐτοῦ ἔσται ἀΐδιος. Ἡ συγκίνησις ὅμως ἡμῶν ἐν Ἑλλάδι ἔχει καὶ ἄλλον ἐγγύτερον λόγον. Ἡ Ῥωσσία καὶ ὁ αὐτοκρατορικὸς αὐτῆς οἶκος ἀνέγραψαν ἀνεξιτήλοις γράμμασι τοὺς τίτλους αὐτῶν ἐπὶ τὴν αἰωνίαν τοῦ ἑλληνισμοῦ εὐγνωμοσύνην ἐν τῇ ἱστορίᾳ τῆς ἐθνικῆς ἡμῶν παλιγγενεσίας. Εἶναι ἄρα δίκαιον ἡ Βουλὴ τῆς Ἑλλάδος καὶ δι’ οὓς λόγους πάντες οἱ λαοὶ τῆς Εὐρώπης, βδελυσσόμενοι τὸ ἀνοσιούργημα καὶ θρηνοῦντες τὸν μεγαλόφρονα αὐτοκράτορα, οὗ στερεῖται ἡ Ῥωσσία, θέλουσιν ἐκφράσει τὰ αἰσθήματα αὐτῶν ἐν τῇ περιστάσει ταύτῃ, εἶναι δίκαιον νὰ ἐκφράσῃ ταῦτα ἐντονώτερον τῶν ἄλλων καὶ διὰ λόγους συνδεομένους πρὸς τὴν ἐθνικὴν ἡμῶν ὕπαρξιν.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγκρίνει ἡ Βουλή, κατὰ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, νὰ διακόψῃ τὴν συνεδρίασιν, νὰ ἐκφρασθῇ πρὸς τὸν νέον Αὐτοκράτορα ἡ λύπη τοῦ ἔθνους, καὶ νὰ κληρωθῇ ἐπιτροπή, ὅπως παρασταθῇ αὔριον εἰς τὸ μνημόσυνον;

§4ΑΠΑΝΤΕΣ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα. (Γενομένης ὑπὸ τοῦ ἀντιπροέδρου κ. Κρίσπη κληρώσεως τῆς παρασταθησομένης εἰς τὸ μνημόσυνον ἐπιτροπῆς, λαγχάνουσιν οἱ ἑπόμενοι βουλευταί. 1) Γ. Παπαλεξόπουλος, 2) Τ Ῥούκης, 3) Δ. Ῥάλλης, 4) Σ. Ῥώμας, 5) Χριστόδουλος Δουζίνας, 6) Δ. Κυριακίδης, 7) Κ. Ἀναγνωστόπουλος, 8) Δ. Μελετόπουλος, 9) Δ. Τσαμόπουλος καὶ 10) Ἰάκωβος Πολυλᾶς. Ἀναγινώσκονται καὶ ἐγκρίνονται τὰ πρακτικά.) Λύεται ἡ συνεδρίασις ὥρᾳ 3½ μ. μ.