1878.11.29

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 51

τῆς 29 Νοεμβρίου 1878.

(Τετάρτη.)

Ὥρα 2 μ. μ.

Ἀπαρτίας γενομένης, ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προτεραίας καὶ ἐνεκρίθησαν.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθησαν ἀναφοραὶ, 1) τοῦ ἐν τῷ θεραπευτηρίῳ Τριγγέτα νοσηλευομένου καταδίκου, Κωνσταντίνου Ἰω. Κυβέλλου περὶ τῆς καταστάσεως τῶν φυλακῶν καὶ περὶ τῆς ὑποδικίας, ἰδίᾳ δὲ περὶ αὐτοῦ, 2) Ν. Α. Γεωργίου ἐξ Ἀνδριτσαίνης, ἐξαιτουμένου νὰ ζητηθῇ λόγος παρὰ τοῦ Βουλευτοῦ κ. Χ. Κανελλοπούλου ποίαν χρῆσιν ἔκαμε τῶν ὅπλων Γκρᾶ, τὰ ὁποῖα ἔλαβε κατὰ τὸν Φεβρουάριον τρ. ἔτους, 3) Κ. Παπαῤῥηγοπούλου, προτείνοντος τροποποιήσεις ἐπὶ τῆς μεταξὺ αὐτοῦ καὶ τοῦ Δημοσίου συμβάσεως περὶ συστάσεως ἰχθυοτροφικῆς σχολῆς, καὶ 4) Ἰω. Δαμιράλη, πρώην νομάρχου, ἐξαιτουμένου τὴν ἀναγνώρισιν τοῦ βαθμοῦ ἀξιωματικοῦ ἢ δοκίμου τοῦ ναυτικοῦ εἰς τὸν υἱόν του. Θὰ παραπεμφθῶσιν εἰς τὴν ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν Ἐπιτροπήν. Πολλοὶ Βουλευταὶ ὑποβάλλουσι πρότασιν νόμου, περὶ τροποποιήσεως τοῦ περὶ προσόντων τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων νόμου.

§2Α. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Εἴπατε, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὑπάρχει ἀναφορὰ, ἐν τῇ ὁποίᾳ γίνεται λόγος περὶ ὅπλων Γκρᾶ. Τί εἶναι; δὲν ἠμποροῦμεν τώρα νὰ διακόψωμεν τὴν συζήτησιν· ὅταν θέλητε, ἠμπορεῖτε νὰ τὴν ἀναγνώσητε.

§3ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Λαμβάνω τὴν τιμὴν ἐν ὀνόματι τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου νὰ προτείνω νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ ἄδεια νὰ συνομολογήσῃ ἡ Κυβέρνησις δάνειον ἐξ 60 ἑκατομμυρίων ὀνομαστικὸν κεφάλαιον, ὑπὸ ὅρους, τοὺς ὁποίους τὸ νομοσχέδιον περιλαμβάνει.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλει τυπωθῆ.

§5ΛΑΠΠΑΣ. Κύριοι Βουλευταὶ, σᾶς παρακαλῶ νὰ ψηφίσετε τὸ περὶ Βοιωτικοῦ πεδίου νομοσχέδιον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι σύμφωνος, καθόσον τὸ ἔργον τοῦτο θὰ παράσχῃ μεγάλας ὠφελείας εἰς τὸ Δημόσιον καὶ καμμίαν ζημίαν δὲν προξενεῖ εἰς αὐτό.

§6ΠΟΛΛΟΙ. Κατόπιν, κ. Λάππα.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐπαναληφθῇ ἡ ψηφοφορία, ἥτις χθὲς ἐματαιώθη δι’ ἔλλειψιν ἀπαρτίας.

§8ΣΤΡΑΤΟΣ. Ὡς πάντες γνωρίζετε, ὁ στρατὸς, ὁ προωρισμένος νὰ καταλάβῃ τὴν Ἤπειρον, συνεκεντρώθη ἅπας εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου, καὶ ἰδίως εἴς τινα χωρία τῶν δήμων αὐτῆς· ἔχων δ’ ἀνάγκην οἰκημάτων, τροφῆς καὶ ζώων πρὸς μεταφορὰν πολεμεφοδίων, ἐξέβαλε τῶν οἰκιῶν των πάντας τοὺς κατοίκους τῶν χωρίων τούτων, καὶ ταύτας μὲν κατεῖχεν ἐπὶ τρεῖς μῆνας, τὰ δὲ ζῶα ἐκράτησεν ἐπὶ 40 ἡμέρας, μέχρις οὗ τὸ Ὑπουργεῖον ἐδέησε νὰ διατάξῃ νὰ φύγωσιν ἀπὸ τὰ μέρη ἐκεῖνα. Ἀλλ’ ἐκ τῶν ζώων αὐτῶν πολλὰ ἐψόφησαν, οἱ δὲ ζημιωθέντες ᾐτήσαντο παρὰ τῆς Κυβερνήσεως τὴν δέουσαν ἀποζημίωσιν, οὐδεμία ὅμως ἀκρόασις ἐδόθη εἰς τὴν αἴτησίν των. Ἐπίσης οὐδεμία ἐδόθη ἀποζημίωσις πρὸς τοὺς κατοίκους τῶν χωρίων ἐκείνων, εἰς ὧν τὰς οἰκίας κατέλυσαν οἱ στρατιῶται, χωρὶς οὐδὲ λεπτὸν νὰ πληρώσωσι, μὲ ὅλας τὰς διαμαρτυρήσεις τῶν κατοίκων. Παρακαλῶ λοιπὸν τὴν Κυβέρνησιν ν’ ἀποζημιώσῃ τοὺς ἀδικηθέντας τούτους πολίτας, διὰ ν’ ἀποφύγῃ δικαστικὰς διενέξεις, αἱ ὁποῖαι θ’ ἀποβῶσιν ἀφεύκτως κατὰ τοῦ Δημοσίου. Ἐπειδὴ δὲ καὶ ἄλλοτε ἐγένετο πολὺς λόγος, ὅτι κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ μου ὁ ἔπαρχος Ἠλίας Κρομύδας, γνωστὸς, νομίζω, πρὸς ὅλους ὑμᾶς, πολλὰ διέπραξε κατὰ τὴν ἐξαίρεσιν τῶν ἐκτάκτων ἐφέδρων, ἐγένοντο δὲ ὁμολογουμένως πολλαὶ καταχρήσεις, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως διατάξῃ τὰς δεούσας ἀνακρίσεις. Ἐπίσης παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν, ἐὰν ἐμελέτησε τὰ κατὰ τοῦ εἰρηνοδίκου, περὶ οὗ ἄλλοτε εἶπον, ἔγγραφα, καὶ ἐὰν ὑπεβλήθη τὸ Διάταγμα τῆς ἀπολύσεώς του, διότι, ἂν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἰδιαιτέρως μοὶ εἶπεν, ὅτι ὑπεβλήθη τοιοῦτον Διάταγμα καὶ εἶναι ἕτοιμον πρὸς κοινοποίησιν, εἰσέτι ὅμως δὲν ἐκοινοποιήθη. Λέγω δὲ τοῦτο, διότι ὁ εἰρηνοδίκης αὐτὸς κατέστη ἀφόρητος. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ά ἂν θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὰ δίκαια παράπονα τῶν κατοίκων Βάλτου, βʹ νὰ διατάξῃ ἀνακρίσεις κατὰ τοῦ ἐπάρχου Ἠλία Κρομύδα.

§9ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ (Πρωθυπουργὸς καὶ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὑπάρχει καταμήνυσις;

§10ΣΤΡΑΤΟΣ. Μάλιστα. Ἀλλὰ καὶ ἂν δὲν ὑπάρχῃ, δύναται νὰ διαταχθῇ ἀνάκρισις, διότι τὸ ἔγκλημα τῆς δωροδοκίας καταδιώκεται ἐξ ἐπαγγέλματος. Παρακαλῶ δὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ μᾶς εἴπῃ τί ἔκαμε διὰ τὸν εἰρηνοδίκην αὐτὸν, θὰ τὸν παύσῃ ἢ ὄχι;

§11Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Κύριε Στράτε, πότε ἔγειναν αὐταὶ αἱ καταχρήσεις;

§12ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπουργίας σας, κ. Πετιμεζᾶ, τὸν Φεβρουάριον.

§13Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Διαβεβαιῶ τὴν Βουλὴν, ὅτι τότε οὐδὲν μοὶ ἐγένετο παράπονον, ὅτι ὁ ἐν Βάλτῳ στρατὸς ἔλαβεν αὐθαιρέτως ζῶα, οὔτ’ ἐξ ἄλλης ἐπαρχίας μοὶ κατηγγέλθη τοιοῦτόν τι. Πιθανὸν νὰ συνέβησαν καταχρήσεις, πιθανὸν νὰ μὴ ἐπληρώθησαν τὰ ἀγώγια τῶν ζώων, πιθανὸν νὰ κατελήφθησαν οἰκήματα καὶ νὰ μὴ ἐπληρώθησαν τὰ ἐνοίκια καὶ αἱ τροφαὶ, ἀλλὰ καμμία ἀναφορὰ, τότε τοὐλάχιστον, δι’ αὐτὰ δὲν ἔγεινε, διότι ἤθελα διατάξει αὐστηρὰν καταδίωξιν τῶν ἐνόχων. Βεβαίως οὐδὲν κωλύει νὰ καταδιωχθῶσι σήμερον αἱ παρεκτροπαὶ, ἐὰν τοιαῦται ἐγένοντο, διότι τὸ ἔγκλημα δὲν παρεγράφη, καὶ συμφωνῶ, ὅτι πρέπει νὰ καταδιωχθῇ, αὐστηρῶς μάλιστα

§14ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. Πετιμεζᾶν, ὅτι αἱ καταγγελίαι ἔφθασαν μέχρι τοῦ Βασιλέως· ἐγὼ ὁ ἴδιος, ὡς ἀντιπρόσωπος τῆς Ἐπαρχίας ἐκείνης, ἔκαμα ἀναφορὰν μέχρι τοῦ Βασιλέως, ἐκθέτων τὰς βιαιοπραγίας καὶ τὰς ἀδικίας τοῦ στρατοῦ ἐκείνου. Ἔπεμψα δὲ καὶ πρὸς τὸν κ. Δεληγεώργην ἀναφορὰν πρὸς τὴν Βουλὴν, ἀλλ’ ὁ κ. Δεληγεώργης τότε δὲν ἔκρινε καλὸν νὰ τὴν ὑποβάλῃ εἰς τὴν Βουλὴν, ἀλλὰ διὰ τοῦ τότε Προέδρου αὐτῆς καὶ νῦν Ὑπουργοῦ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν κ. Αὐγερινοῦ παρεκάλεσε τὸν κ. Κουμουνδοῦρον νὰ ἐπιφέρῃ θεραπείαν τῶν κακῶν τούτων. Ἐδόθη δὲ ἡ ἀπάντησις, ὅτι ἀναγνωρίζει τὸ Ὑπουργεῖον, ὅτι πρέπει νὰ ἀποζημιώσῃ τὴν Ἐπαρχίαν, ἀλλὰ δὲν δύναται, διότι δὲν εἶχε τὴν ἄδειαν ἀπὸ τὴν Βουλήν.

§15ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐκκλησιαστικῶν). Καθ’ ὃν χρόνον ἡ Βουλὴ δὲν εἰργάζετο, ὁ κ. Δεληγεώργης μοὶ ἔδωκε μίαν ἀναφορὰν πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, ὑπογεγραμμένην ἀπὸ τὸν κ. Στράτον. Εἶπον πρὸς τὸν κ. Δεληγεώργην, ὅτι, ἐπειδὴ σχολάζει ἡ Βουλὴ, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὰ ἐκτιθέμενα ἐν τῇ ἀναφορᾷ καὶ νὰ διατάξῃ τὰ δέοντα. Καὶ τῷ ὄντι εὗρον τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, τῷ ἐνεχείρισα τὴν ἀναφορὰν, τὴν ἐσύστησα εἰς αὐτὸν, τὸν παρεκάλεσα, καὶ ἐνώπιόν μου ἐκάλεσε τὸν ἁρμόδιον Εἰσηγητὴν καὶ διέταξε τὴν ἀποστολὴν ἀνακριτικοῦ ὑπαλλήλου· ὁ δὲ Εἰσηγητὴς μετέβη ἐκεῖ καὶ ἐνήργησεν ἀνακρίσεις. Βραδύτερον μοὶ ἔδωκε πληροφορίας ὁ κ. Πετιμεζᾶς περὶ τῶν ἐνεργειῶν αὐτοῦ καὶ ἀνεκοίνωσα προφορικῶς εἰς τὸν κ. Δεληγεώργην τὰς ἐνεργείας τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν. Περισσότερα δὲν γνωρίζω.

§16ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ὁ Εἰρηνοδίκης ἀπελύθη δὲν ἐκοινοποιήθη ἀκόμη ἡ παῦσίς του, διότι ἐγεννήθη μία ἀμφιβολία, ἀλλὰ τὸ Διάταγμα ὑπεγράφη.

§17ΡΙΚΑΚΗΣ. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπερώτησιν τοῦ κ. Στράτου, αὐτὴ ἀποβλέπει τὸν νόμον περὶ εἰσφορῶν, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς δὲν ἐξετελέσθη καλῶς. Ὁ νόμος οὗτος ἦτο ἀρκετὰ ἐπαχθὴς, καὶ ἡ Βουλὴ τὸν ἔδωκεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ κάμῃ χρῆσιν αὐτοῦ εἰς ἐκτάκτους καὶ κατεπειγούσας περιστάσεις καὶ ἀνάγκας. Ἐὰν ἔλαβον χώραν αἱ πράξεις αὗται, καὶ δὲν ἀπεζημιώθησαν οἱ ἰδιοκτῆται, παρεβιάσθη δὲ ὁ νόμος περὶ εἰσφορῶν, ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ τὸ μάθῃ. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ τὰς ἀπαιτουμένας πληροφορίας καὶ νὰ τὰς δώσῃ ἐν ὡρισμένῃ ἡμέρᾳ.

§18ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Νὰ μοὶ σταλῇ, κύριε πρόεδρε, ἀντίγραφον τῶν πρακτικῶν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, διὰ νὰ ἐνεργήσω τὰ δέοντα.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ χθὲς ματαιωθεῖσα ψηφοφορία ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ κυρώσεως τῆς μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης συνομολογηθείσης συμβάσεως ἀπὸ 16 Σεπτεμβρίου 1878. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου λέγουσι Ναί, οἱ μὴ παραδεχόμενοι λέγουσι Ὄχι. (Γίνεται ψηφοφορία κατ’ ὀνομαστικὴν κλῆσιν, ὑπὸ τοὺς ψηφολέκτας Γ. Ῥοῦφον καὶ Ῥουσσόπουλον).

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψηφοφόρησαν 115, ἐξ ὧν 74 εἶπον Ναί, 30 Ὄχι καὶ εἷς ἠρνήθη· ἑπομένως ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου εἰς ά ἀνάγνωσιν.

§21ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, πρέπει νὰ γείνῃ δεκτὴ δι’ ἀναστάσεως ἡ ἀρχὴ καὶ ἐπὶ τῆς ἑτέρας συμβάσεως τῆς 18 Μαΐου.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου περὶ κυρώσεως τῆς ἑτέρας συμβάσεως τῆς 18 Μαΐου νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι.) Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 1.

§23ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Πρέπει νὰ μᾶς εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν μετὰ τὰ νομοσχέδια ταῦτα θὰ ἐπιμένῃ καὶ εἰς τὸ δάνειον τῶν 60 ἑκατομμυρίων.

§24ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Βεβαιότατα.

§25ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε· παρατηρῶ, ὅτι μετὰ τὴν προσθήκην, ἡ ὁποία προῆλθεν ἐκ τῆς αὐξήσεως νέων φόρων, ἐπῆλθεν εὐτυχῶς τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ ἰσοζυγίου τῶν ἐσόδων πρὸς τὰ ἔξοδα· ἀφοῦ διὰ πολλοὺς χρόνους ὑπῆρχε τὸ ἀτόπημα ὁ προϋπολογισμὸς νὰ ἀφίνῃ πάντοτε ἔλλειμμα, διὰ τῆς προσθήκης τῶν νέων φόρων, τὴν ὁποίαν προσθήκην ἐκάμαμεν ἕνεκα τῶν περιστάσεων, ἦλθε τέλος πάντων αὔξησις εἰς τὰ ἔσοδα, ὥστε τὰ ἔξοδα εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ παρόντος ἔτους 1878 φαίνονται, ὅτι ὄχι μόνον ἀρκοῦσιν ὡς πρὸς τὰ ἔξοδα, ἀλλὰ ἀφίνουσι καὶ περίσσευμα. Ἀφοῦ λοιπὸν ἤλθομεν εἰς μίαν τακτικὴν κατάστασιν ἀπὸ τὴν κατάστασιν ἐκείνην τὴν ἀνώμαλον, εἰς τὴν ὁποίαν πρὸ πολλοῦ χρόνου εἴχομεν ὑποπέσει, διατί ἐρχόμεθα τώρα νὰ διαταράξωμεν ἐκ νέου τὴν κατάστασιν αὐτὴν τὴν κανονικὴν, εἰς τὴν ὁποίαν ἤδη ἐφθάσαμεν, διὰ τῆς προσθήκης δαπανῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν ὑπάρχουν; Προτείνω λοιπὸν νὰ μὴ γείνῃ καμμία προσθήκη.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τώρα πρόκειται περὶ συμβάσεως.

§27ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Διὰ τοῦτο ὁμιλῶ περὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ, διότι συνδέεται ἡ σύμβασις μὲ τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων. Λέγω λοιπὸν, ὅτι, ἀφοῦ τὰ ἔσοδα ἰσολογίζονται μὲ τὰ ἔξοδα, νὰ τὰ ἀφήσωμεν εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν, εἰς ἣν μέχρι τοῦδε ἦσαν. Ἡ αὔξησις προέρχεται ἐκ τῆς αὐξήσεως, τὴν ὁποίαν θέλομεν νὰ κάμωμεν εἰς τὸν στρατὸν, ἀλλ’ ἐγὼ λέγω νὰ μείνωμεν εἰς τὴν παροῦσαν δύναμιν, καὶ τότε τὸ ἔλλειμμα τῶν 5 ἑκατομμυρίων λείπει, καὶ εἴμεθα εἰς τὴν κανονικὴν καὶ ὁμαλὴν περίστασιν. Διατί θέλομεν νὰ παρεκβῶμεν ἀπὸ τὴν τακτικὴν ὁδόν; δὲν πρέπει νὰ τὸ κάμωμεν, διὰ νὰ μὴ χάσωμεν καὶ τὴν πίστιν· διότι πάντοτε παρουσιάζαμεν ἕνα προϋπολογισμὸν ἐλλειμματίαν. Ἀφοῦ λοιπὸν ἐφθάσαμεν εἰς ἓν ἰσοζύγιον, εἶναι περιττὴ ἡ προσθήκη.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ προϋπολογισμὸς περιέχει ἄρθρα καὶ κεφάλαια, καὶ ὅταν ἔλθωμεν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν, τότε λέγετε, πόσα θέλετε καὶ πόσα ὄχι. Οἱ παραδεχόμενοι λοιπὸν, κύριοι, τὸ πρῶτον ἄρθρον τῆς συμβάσεως, ὅπως ἀνεγνώσθη, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. «Ἄρθρον δεύτερον. (Ἀναγινώσκεται).

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Ἐπιτροπὴ προτείνει νὰ προστεθῇ τὸ ἑξῆς· «αἱ ὁμολογίαι αὗται, ἐπανερχόμεναι εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Κυβερνήσεως, ἀκυροῦνται».

§30ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Μάλιστα.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 2 παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι.) Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ σύνολον νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι.) Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου εἰς ά ἀνάγνωσιν. Τώρα ἄρχεται τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐντόκων γραμματίων εἰς ά ἀνάγνωσιν. (Ἀναγινώσκεται). Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§32ΡΙΚΑΚΗΣ. Ἤθελα παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μᾶς εἴπῃ πόσων χρημάτων ἐν ὅλῳ ἔχει ἀνάγκην ἡ Κυβέρνησις, διότι ἐδῶ εἶναι τρία δάνεια.

§33ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Λυποῦμαι, διότι δὲν μοὶ εἶναι δυνατὸν νὰ δώσω τὴν ζητουμένην πληροφορίαν εἰς τὸν κύριον Ῥικάκην. Ἐὰν μὲν πρόκηται περὶ τῶν ἐλλειμμάτων τοῦ 1878, εἶπον περὶ τούτων ἀγορεύων κατὰ τὴν ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ γενικὴν συζήτησιν. Ἐὰν δὲ πρόκηται περὶ τῶν ἐλλειμμάτων τοῦ 1879, εἶπον ὡσαύτως, ὅτι ταῦτα θέλουσιν ἐνδειχθῆ ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1879, ὅστις εἰσέτι δὲν ἐψηφίσθη, καὶ ἐκ τῶν νόμων περὶ κυρώσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων, οἵτινες εἰσέτι δὲν ἐψηφίσθησαν.

§34ΡΙΚΑΚΗΣ. Ἔχετε ἀνάγκην καὶ τῶν 16,000,000; εἰπέτε μας, διότι, ἂν ἦναι δι’ ὀλιγώτερα, θὰ κάμω παρατηρήσεις· ἐὰν ἦναι καὶ διὰ τὰ 16,000,000, δὲν ἔχω νὰ εἴπω τίποτε.

§35ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν γνωρίζω τί ἐννοεῖτε, ὁμιλοῦντες περὶ δέκα καὶ ἕξ ἑκατομμυρίων, διότι ἐγὼ δὲν γνωρίζω εἰμὴ τὸ ἐκ 5,000,000 δάνειον δι’ ἐντόκων γραμματίων, καὶ τὰς δύο μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης συμβάσεις· ἀλλὰ διὰ τῶν τριῶν τούτων νομοθετημάτων δὲν ζητοῦνται 16 ἑκατομμύρια.

§36ΡΙΚΑΚΗΣ. Λοιπὸν εἰς τὴν βʹ συζήτησιν ὑποβάλλω καὶ ἐγὼ τὰς παρατηρήσεις μου.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν, κύριοι, οἱ παραδεχόμενοι τὸ νομοσχέδιον........

§38ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κάμνει λόγον περὶ τόκου τὸ νομοσχέδιον;

§39ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι· δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ κάμῃ λόγον.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι λοιπὸν, κύριοι, τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐντόκων γραμματίων εἰς ά ἀνάγνωσιν, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§41ΣΟΥΤΣΟΣ. Προχθὲς, κύριε Πρόεδρε, εἴχομεν ἀποφασίσει νὰ γείνῃ ἡ ψηφοφορία διὰ τὴν σύνταξιν τῆς χήρας Σαχτούρη.

§42ΠΟΛΛΟΙ. Εἰς τὸν προϋπολογισμὸν, κ. Πρόεδρε.

§43Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐξωτερικῶν). Ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν ἐπηρεάζεται ἀπὸ τὰς συμβάσεις καὶ τὰ νομοσχέδια· δὲν δυνάμεθα νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἐπιψήφισιν αὐτοῦ, ἀλλ’ εἰς τοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μεταβαίνομεν λοιπὸν, κύριοι, εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν.

§45ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Μετὰ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, κ. Πρόεδρε, ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη σύμβασις μετὰ τῆς Ἰονικῆς Τραπέζης, συνομολογηθεῖσα κατὰ τὸ 1877 ἐκ δραχ. 320,000 διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν ἀτμοτελωνίδων, νομίζω ὅτι ἠμπορεῖ νὰ περάσῃ καὶ αὐτὴ εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν ἔφερεν ἔκθεσιν ἐπ’ αὐτῆς.

§47ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑποβάλλεται κατόπιν ἡ ἔκθεσις, δὲν πειράζει, ἂς ἀναγνωσθῇ εἰς ά ἀνάγνωσιν.

§48ΠΟΛΛΟΙ. Ὁ προϋπολογισμὸς, κ. Πρόεδρε....

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Ἐπιτροπὴ τῆς Δικαιοσύνης ὑποβάλλει ἔκθεσιν τῆς μειονοψηφίας ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 483 τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας. Θὰ τυπωθῇ. Ἐρχόμεθα λοιπὸν τώρα εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ κυρώσεως τῆς συνομολογηθείσης μετὰ τῆς Ἰονικῆς Τραπέζης συμβάσεως ἐκ δραχμῶν 320,000 εἰς ά ἀνάγνωσιν. (Ἀναγινώσκεται). Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀναγνωσθεῖσαν σύμβασιν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὶν μεταβῶμεν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, πρέπει νὰ συζητήσωμεν τὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἔχουν σχέσιν μὲ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦτον καὶ εἶναι ὥριμα εἰς τρίτην ἀνάγνωσιν. Πρῶτον εἶναι τὸ νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου ἀναβάλλεται ἡ ἰσχὺς τοῦ νόμου περὶ ὀργανισμοῦ τῶ, προξενικῶν ἀρχῶν μέχρι πρώτης Ἰανουαρίου τοῦ 1880.

§51ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (ἀναγινώσκει). «Τὸ ἄρθρον 276 τοῦ ΧΝΣΤʹ νόμου περὶ ὀργανισμοῦ τῶν προξενικῶν ἀρχῶν, δικαιοδοσίας αὐτῶν κτλ. τροποποιεῖται ὡς ἑξῆς· «Ἡ ἰσχὺς τοῦ νόμου τούτου ἄρχεται ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου 1880. Δύνανται ὅμως καὶ πρότερον νὰ τεθῶσι διὰ Β. Διατάγματος ἐν ἰσχύϊ εἰδικαὶ αὐτοῦ διατάξεις». Ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν Ἐξωτερικῶν, ἡ ὁποία ἐπεξειργάσθη αὐτὸ ὁ νομοσχέδιον, τὸ μεταῤῥυθμίζει ὡς ἀκολούθως· «Ἡ ἰσχὺς τοῦ ΧΝΣΤʹ νόμου περὶ ὀργανισμοῦ τῶν προξενικῶν ἀρχῶν, δικαιοδοσίας αὐτῶν κτλ. ἄρχεται ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου 1880 ἐκτὸς τῶν περὶ προσόντων, περὶ διορισμῶν καὶ περὶ προβιβασμῶν τῶν ἐμμίσθων προξενικῶν ὑπαλλήλων διατάξεων ἀπὸ τοῦ 30 ἄρθρου μέχρι τοῦ 50 περιλαμβανομένου, αἵτινες ἰσχύουσιν ἀπὸ τῆς 1 Ἰανουαρίου 1879. Δύνανται ὅμως διὰ Β. Διατάγματος νὰ τεθῶσιν ἐν ἰσχύϊ καὶ ἕτεραι εἰδικαὶ διατάξεις τοῦ εἰρημένου νόμου πρὸ τῆς 1 Ἰανουαρίου 1880».

§52ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ἠμπορῶ νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, διατί ἀναβάλλεται ἡ ἐκτέλεσις τοῦ νόμου αὐτοῦ;

§53ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν). Δύο λόγοι ἰδίως ὑπηγόρευσαν τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν ἔλαβον τὴν τιμὴν νὰ προτείνω εἰς τὴν Βουλήν· ὁ πρῶτος εἶναι, ὅτι ἡ πολιτικὴ κατάστασις τῆς Ἀνατολῆς μετὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ νόμου περὶ προξενικῶν ἀρχῶν μετεβλήθη· ἐπειδὴ δὲ, δὲν μετεβλήθη ἔτι ὁριστικῶς, οὐδὲ εἶναι ἔτι γνωστὴ ποία θέλει εἶσθαι ὁριστικῶς, ἐνεδείχθη εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἡ ἀνάγκη νὰ ἐπιθυμήσῃ νὰ ἀνασταλῇ ἡ ἐκτέλεσις τοῦ νόμου, τοῦ ὁποίου ἴδιον κεφάλαιον κανονίζει τὰ τῶν προξενικῶν περιφερειῶν καὶ τὰ τοῦ βαθμοῦ τῶν προξένων. Ὁ δεύτερος λόγος εἶναι ὁ τῆς οἰκονομίας, διότι ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου ἐπάγει αὔξησιν δαπανῶν, ὑπέλαβον δὲ, ὅτι θὰ ἦτο ὠφέλιμον εἰς τὰ δημόσια συμφέροντα, ἐὰν ἀνεβάλλετο εἰς τὸ ἐρχόμενον ἔτος, κατὰ τὸ ὁποῖον καὶ τὰ οἰκονομικὰ ἡμῶν εἶναι εἰς ἀνώμαλον κατάστασιν, καὶ κατὰ τὸ ὁποῖον αἱ ἄλλαι περιστάσεις ἡμῶν εἶναι ἐπὶ τοσοῦτον ἐκκρεμεῖς, ὥστε δὲν δυνάμεθα νὰ γνωρίζωμεν ἀκριβῶς τὰς ἀνάγκας καὶ τὰς ὑποχρεώσεις ἡμῶν. Διὰ τοῦτο προβάλλων τὴν ἀναβολὴν τῆς ἐνάρξεως τῆς ἐκτελέσεως τοῦ νόμου τούτου ἐπὶ ἓν ἔτος, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Ἐπιτροπὴν, ἡ ὁποία ἐξήτασε τὸ νομοσχέδιον, νὰ μὴ ἐπιμείνωσιν εἰς τὴν γνώμην, ἣν προέβαλε διὰ τῆς ἐκθέσεώς της. Ἐκτὸς τούτου ὁ νόμος ὁ περὶ προξενικῶν ἀρχῶν ἐψηφίσθη συγχρόνως μὲ τὸν νόμον περὶ προσωπικοῦ καὶ περὶ προσόντων τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν· ὁ τότε Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν μετὰ προνοίας διέκρινε τοὺς δύο τούτους νόμους ἀπ’ ἀλλήλων, καὶ ἐν μὲν τῷ νόμῳ περὶ ὀργανισμοῦ τῶν προξενικῶν ἀρχῶν περιέλαβεν διάταξιν, καθ’ ἣν ἡ ἰσχὺς τοῦ νόμου ἤθελεν ἀρχίσει ἀπὸ τῆς 1 Ἰανουαρίου 1879, διὰ δὲ τοῦ ἄλλου νόμου δὲν ἐζήτησε παραπλήσιόν τι, ἀλλ’ ἡ ἐκτέλεσις αὐτοῦ ἤρχετο ἀπὸ τῆς ἐκτελέσεώς του. Καὶ εἶχε δίκαιον διακρίνας τοὺς δύο τούτους νόμους ἀπ’ ἀλλήλων, διότι πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου περὶ διοργανισμοῦ τῶν προξενικῶν ἀρχῶν ἀπῃτοῦντο προπαρασκευαστικαὶ πράξεις καὶ ἐργασίαι. Οὕτω π. χ. ἀπῃτεῖτο νὰ κανονισθῶσι τὰ περὶ τοῦ τρόπου τῆς βεβαιώσεως καὶ εἰσπράξεως τῶν ἐξόδων τῶν προξενικῶν καὶ τῶν ναυτιλιακῶν δικαιωμάτων· προσέτι ὁ νόμος περὶ ὀργανισμοῦ τῶν προξενικῶν ἀρχῶν θέλει περιβάλει μὲ μονιμότητα τὰ πρόσωπα τὰ νῦν τυχόντα ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ, ἀναγκαῖον δ’ ἦτο νὰ βελτιωθῇ, πρὶν ἢ ἀρχίσῃ τοῦ νόμου τούτου ἡ ἐκτέλεσις, τὸ ὑπάρχον προσωπικόν, διὰ νὰ μὴ ἐπιφέρωσιν αἱ διατάξεις αὐτοῦ βλάβην εἰς τὰ δημόσια συμφέροντα· ἐὰν προέβαινον εἰς τὴν ἄμεσον ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου, ἤθελε μοὶ γίνει δυνατόν, ὡς ἀνθρώπῳ ἔχοντι ἀνθρωπίνους ἀτελείας, νὰ ὠφεληθῶ ἐκ τῶν διατάξεων τοῦ νόμου, νὰ τροποποιήσω τὸ προσωπικὸν τῶν προξενείων κατ’ ἐμὴν γνώμην καὶ περιβάλω διὰ τῆς μονιμότητος τὸ προσωπικὸν τῶν προξένων, ὡς ἐγὼ ἤθελον μορφώσει αὐτό· ἐνόμισα ὅμως, ὅτι τοῦτο δὲν συμβιβάζεται μετὰ δημόσια συμφέροντα, καὶ διὰ τοῦτο προέβαλον ν’ ἀνασταλῇ ἡ ἐκτέλεσις τοῦ νόμου μέχρι 1 Ἰαννουαρίου 1880, διὰ νὰ ἀφεθῇ εἰς τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν διάστημα χρόνου, ἱκανὸν ἵνα προλάβῃ τὰ ἀτοπήματα, τὰ ὁποῖα ἡ ἄμεσος ἐκτέλεσις τοῦ νόμου θέλει ἐπιφέρει. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὴν Ἐπιτροπὴν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν προτείνει, δηλονότι νὰ μὴ ἐπιμείνῃ νὰ ψηφίσῃ ἡ Βουλή, ὅτι αἱ διατάξεις περὶ διορισμῶν, περὶ προσόντων καὶ περὶ προβιβασμῶν τῶν ἐμμίσθων προξενικῶν ὑπαλλήλων τίθενται εἰς ἐνέργειαν ἀπὸ τῆς 1 Ἰαννουαρίου 1879, ἀλλὰ νὰ ἀφίνῃ εἰς τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν τὴν εὐκολίαν αὐτήν, τὴν ὁποίαν τὰ δημόσια συμφέροντα ὑπαγορεύουσι. Ἐπειδὴ δὲ ὁμιλῶ περὶ τῆς 1 Ἰαννουαρίου 1880, ἐποχῆς πολὺ μεμακρυσμένης ἀπὸ τῆς σήμερον, ὑποθέτω, ὅτι ἡ Βουλὴ θέλει μοὶ ἀποδώσει δικαιοσύνην, ἐὰν μὴ ὑπολάβῃ, ὅτι ἐκ πολιτικοῦ ἢ νεπωτικοῦ ὑπολογισμοῦ παρακινοῦμαι, διότι τὰ ἑλληνικὰ πράγματα εἶναι ἥκιστα ἀσφαλῆ καὶ σταθερά, ὥστε νὰ ὑπολαμβάνω, ὅτι θέλει γείνει δυνατὸν εἰς ἐμὲ νὰ ἐφαρμόσω τὸν νόμον τοῦτον. Εἶναι δὲ ἐν μέρει καὶ ἄδικος ἡ γνώμη τῆς Ἐπιτροπῆς, διότι αἱ διατάξεις περὶ προσόντων, προβιβασμῶν καὶ διορισμῶν συνδέονται στενῶς μετὰ τῶν διατάξεων τῆς μονιμότητος· ἑπομένως, ἐὰν τὰ ἄλλα μέρη δὲν τίθενται ἐν ἐνεργείᾳ, νομίζω, ὅτι ἤθελεν εἶσθαι ἄδικον νὰ τεθῇ μόνον τὸ μέρος περὶ προσόντων, διορισμῶν καὶ προβιβασμῶν.

§54ΡΙΚΑΚΗΣ. Ὀφείλω, κύριοι, νὰ ἐξηγήσω τοὺς λόγους, ἐκ τῶν ὁποίων ἡ Ἐπιτροπὴ ἠναγκάσθη νὰ προτείνῃ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἠκούσατε καὶ ἥτις ὑπάρχει ἐν τῇ ἐκθέσει αὐτῆς. Ἐνθυμεῖσθε, κύριοι, ὅτι κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Σύνοδον ἐν τῷ μέσῳ ἐκτάκτων περιστάσεων καὶ ἐργασιῶν σπουδαιοτάτων, αἱ ὁποῖαι ἀπησχόλουν τὸ Κοινοβούλιον, ἐθεωρήθη ἀναγκαῖον, καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀπῄτησεν ὡς ἔργον, δυνάμενον νὰ συντελέσῃ σπουδαίως εἰς τὴν διαῤῥύθμισιν τῆς προξενικῆς ὑπηρεσίας, νὰ ψηφίσωμεν τὸν νόμον περὶ προξενικῶν ἀρχῶν, διότι ἐνόμισεν, ὅτι ἦτο ἀναγκαῖον νὰ ληφθῇ ἓν μέτρον διὰ αὐτὸν τὸν κλάδον, ὅστις θεωρεῖται σπουδαιότατος. Ἔχουσαι ὑπ’ ὄψιν καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ τότε τὴν ἀπόλυτον ἀνάγκην καὶ τὸ μέγα καλὸν, τὸ ὁποῖον ἤθελεν ἐπιτευχθῆ διὰ τῆς ἐπιψηφίσεως αὐτοῦ τοῦ νόμου, καὶ ἐν τῷ μέσῳ τῶν σοβαρῶν καὶ δυσχερῶν ἐκείνων περιστάσεων προέβησαν εἰς τὴν ἐπιψήφισιν. Διὰ νὰ δικαιολογήσω, κύριοι, τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς, ἅτινα προέβησαν εἰς τὴν τροπολογίαν αὐτὴν, ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω καὶ τοὺς ἰσχυροὺς λόγους, ἕνεκα τῶν ὁποίων προέβημεν εἰς τὴν τροπολογίαν. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ, κύριοι, τον ὀργανισμὸν τῶν προξενείων καὶ τὴν δικαιοδοσίαν αὐτῶν παρατηρεῖ ἡ Ἐπιτροπὴ, ὅτι οἱ λόγοι, τοὺς ὁποίους ἐπρότεινεν ὁ κ. ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργὸς, θεωροῦνται δικαιολογημένοι, καὶ μάλιστα ἀπέναντι τοιαύτης καταστάσεως, τὴν ὁποίαν ἡ Ἀνατολὴ παρουσιάζει, καθῆκον ἔχομεν νὰ ἀναβάλωμεν τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου αὐτοῦ. Ἀλλά, κύριοι, ἐνόμισεν ἡ Ἐπιτροπὴ, ὅτι ἔπρεπε νὰ μείνῃ τὸ καλὸν, τὸ ὁποῖον ἠδύνατο νὰ προέλθῃ ἐκ τοῦ νόμου, ἤτοι νὰ κλείσωμεν τὴν θύραν εἰς τοὺς διορισμοὺς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν συμβιβάζονται μὲ τὰ προσόντα, τὰ ὁποῖα ὁ νόμος ὁ ἐν ἐνεργείᾳ δὲν ἠδύνατο νὰ προσδιορίσῃ. Καὶ τοῦτο λέγων δὲν ἐννοῶ, ὅτι ἔχω καμμίαν δυσπιστίαν εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς σήμερον ἢ τῆς αὔριον, ἀλλὰ φρονῶ, ὅτι, ὅταν ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία ἐψήφισεν ἕνα νόμον ὁρίζοντα, ὅτι ὁ διοριζόμενος ἢ προβιβαζόμενος πρέπει νὰ ἔχῃ τὰ δεῖνα προσόντα, δὲν πρέπει νὰ τεθῇ εἰς ἀχρηστίαν ἄνευ λόγου, ἀλλ’ ὀφείλει ἡ Βουλὴ νὰ σεβασθῇ τὸ ἔργον καὶ νὰ ἀπαιτήσῃ αὐτὸν τὸν σεβασμὸν καὶ ἀπὸ τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν. Ἕως τώρα δὲν μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν οὐδένα οὐσιώδη λόγον, διότι εἶπε μόνον, ὅτι, ἐὰν δεχθῶμεν τὴν πρότασιν τῆς Ἐπιτροπῆς, θέλομεν ἐπιφέρει βλάβην εἰς τὰ συμφέροντα τῆς ὑπηρεσίας, ὅπερ δὲν πιστεύω, διότι ὁ διοριζόμενος ἢ προβιβαζόμενος, κατὰ τὸν νόμον αὐτὸν, θὰ ἔχῃ τόσα προσόντα. Προσέτι εἶπεν, ὅτι ὁ διοριζόμενος κατ’ αὐτὸν τὸν νόμον θέλει λαμβάνει μικροτέραν μισθοδοσίαν· ἀλλὰ τοῦτο δὲν εἶναι λόγος, ὅπως ἐμποδισθῇ τις ἔχων ἓν ἁπλοῦν δίπλωμα νὰ διορισθῇ καὶ μετὰ παρέλευσιν ἑνὸς ἔτους νὰ μείνῃ, διότι ὁ νόμος ἔχει καὶ διάταξιν, καθ’ ἣν ὅστις διορισθῇ μὲ πτυχίου τοῦ Πανεπιστημίου δὲν δύναται νὰ παυθῇ.

§55ΡΟΥΦΟΣ. Ἐνθυμεῖσθε πότε ἐψηφίσαμεν τὸν νόμον αὐτὸν, εἰς ποίαν σύνοδον καὶ ὑπὸ ποίους ὅρους;

§56ΡΙΚΑΚΗΣ. Πέρυσι.

§57ΡΟΥΦΟΣ. Καὶ ἂν ἠθέλατε, μὴ τὸν ἐψηφίζατε.

§58ΡΙΚΑΚΗΣ. Ἐγὼ δὲν παραδέχομαι, ὅτι εἶναι κακός.

§59ΡΟΥΦΟΣ. Καὶ ἂν ἠθέλατε, μὴ τὸν ἐψηφίζατε· τὸ ἐπαναλέγω καὶ πάλιν.

§60ΡΙΚΑΚΗΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν μᾶς ὑπέβαλε τοὺς λόγους δι’ οὓς θεωρεῖ ἀναγκαίαν τὴν ἐπιψήφισιν αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου, δι’ αὐτὸ ὅμως τὸ μέρος, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐκτελεσθῇ, κατ’ ἐμὲ, δὲν μᾶς ἔφερε οὐδένα λόγον. Ἑπομένως ἡ Ἐπιτροπὴ σκεφθεῖσα ἐνόμισεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ μείνῃ ἀπὸ τοῦδε ἐν ἰσχύϊ τὸ μέρος, περὶ οὗ σᾶς ἐλάλησα, διότι περιέχει πολλὰς ἐγγυήσεις. Νομίζω, ὅτι οἱ λόγοι τῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι ἀρκετὰ δικαιολογημένοι, διότι ὁ νόμος θεωρεῖται ἀναγκαιότατος, καὶ διὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω τὸν κύριον Ὑπουργὸν νὰ συναινέσῃ, ὅστις δὲν πιστεύω νὰ ἔχῃ λόγους σπουδαίους νὰ ἐπιμένῃ, καθ’ ὅσον καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ μετὰ σκέψεις πολλὰς καὶ διὰ λόγους σπουδαίους, τοὺς ὁποίους σᾶς ἐξέθεσα, προερχομένους ἐξ αὐτῆς τῆς ὑπηρεσίας, προέβη εἰς αὐτὴν τὴν τροπολογίαν.

§61ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Οἱ δύο λόγοι, δι’ οὓς ὁ κύριος ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργὸς προτείνει εἰς τὴν Βουλὴν τὴν παράτασιν τῆς ἀναβολῆς τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου, τοῦ ψηφισθέντος κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Σύνοδον περὶ ὀργανισμοῦ τῶν Προξενείων, μοὶ φαίνονται ἐντελῶς ἀνυπόστατοι. Καὶ πρῶτον μὲν λόγον προέβαλε τὸν οἰκονομικόν· ἀλλ’ αἱ ἐξηγήσεις, αἵτινες ἐδόθησαν ἐν τῇ παρελθούσῃ Συνόδῳ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, καὶ ἡ αἰτιολογικὴ ἔκθεσις, ἥτις συνώδευε τὸ νομοσχέδιον, περιλαμβάνουσα καὶ τοὺς πίνακας τῶν δαπανῶν καὶ τῶν ἐσόδων, ἀποδεικνύει, ὅτι οὐχὶ μόνον δὲν ἐπέρχεται ἐκ τοῦ νόμου αὔξησις τῶν ἐξόδων, ἤτοι βάρος εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον, ἀλλ’ ἀπεναντίας ἐπέρχεται αὔξησις ἐσόδων, διότι τὰ ἔσοδα τὰ ἐκ τοῦ νόμου τούτου εἶναι ἀνώτερα ἐκ τοῦ παλαιοῦ νόμου καὶ ἀνώτερα τῶν ἐπηυξημένων ἐξόδων τοῦ νέου νόμου. Ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς δὲ τοῦ νόμου θέλει ἐπέλθει οὐχὶ βλάβη, ἀλλ’ ὠφέλεια οἰκονομικῶς. Ἕτερον λόγον ὑπὲρ τῆς ἀναβολῆς τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου ἔφερεν ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τὴν παροῦσαν ἀνώμαλον κατάστασιν τῆς Ἀνατολῆς, ἤτοι τὴν ἀβεβαιότητα περὶ τῆς ὁριστικῆς ἀποκαταστάσεως τμημάτων τινῶν τῆς Ὀθωμανικῆς χώρας. Ἀλλὰ, ἐξετάζοντες ἐν λεπτομερείᾳ τὴν ἀξίωσιν ταύτην, θέλετε ἰδεῖ, ὅτι καὶ αὕτη οὐδεμίαν ἔχει σπουδαιότητα. Τὰ προξενεῖα, ἅτινα θέλουσιν ἐπηρεασθῆ ἐκ τῆς λύσεως τῶν σήμερον ἐκκρεμῶν ζητημάτων, εἶναι ὀλίγα· πρὸς τὰ ζητήματα δὲ ταῦτα ἐλάχιστον σχετίζονται τὰ τῆς δικαιοδοσίας. Προϋπῆρχε τὸ περὶ δικαιοδοσίας ζήτημα ἐν Ῥουμουνίᾳ, ὅπου ἐλύθη διὰ τῆς ἐπιδεξίας καὶ ἀνδρικῆς πολιτικῆς τῆς Ῥουμουνικῆς Κυβερνήσεως, ἥτις εἶχε κατορθώσει νὰ ἀπαλλαγῇ τῶν ὑποχρεώσεων τῆς ἑτεροδικίας, καὶ πρὶν ἢ ἀναγνωρισθῇ ἀνεξάρτητος. Ὥστε σπουδαιότητα τινὰ δὲν δύναμαι νὰ εὕρω εἰς τοὺς λόγους τούτους τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, ὅπως ἕνεκα αὐτῶν ταχθῶ ὑπὲρ τῆς ἀναβολῆς. Καὶ ἐν τούτοις συμφωνῶ πρὸς τὴν πρότασιν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ διαφωνῶ πρὸς τὴν πρότασιν τῆς Ἐπιτροπῆς· συμφωνῶ δὲ πρὸς τὴν πρότασιν αὐτοῦ διὰ τὸν λόγον, δι’ ὃν ἀποῤῥίπτει οὗτος τὴν πρότασιν τῆς Ἐπιτροπῆς. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν εἶπεν, ὅτι ὁ νόμος περὶ ὀργανισμοῦ τῶν προξενείων ἀπαιτεῖ, ἵνα ἐφαρμοσθῇ, ὅπως ληφθῇ πρόνοια περὶ ἐκδόσεως Διαταγμάτων πολλῶν καὶ περὶ διαῤῥυθμίσεως τῆς ὑπηρεσίας, ἧς ἄνευ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου τούτου θέλει προσκόψει, διὰ τοῦτο δὲ καὶ ἐν τῷ νόμῳ ἐκείνῳ εἶχε περιληφθῆ διάταξις, καθ’ ἣν ἐχορηγεῖτο προθεσμία, εἰς ἔκδοσιν τῶν Διαταγμάτων καὶ διαῤῥύθμισιν τῆς ὑπηρεσίας. Ἀλλ’ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν δὲν ἔλαβε τὴν πρόνοιαν ταύτην· οὔτε τὰ Διατάγματα, περὶ ὧν ὁ νόμος προνοεῖ, ἐξέδωκεν, οὔτε τὴν ὑπηρεσίαν διεῤῥύθμισεν, ὅπως ὁ νόμος ἀπῄτει. Ἑπομένως σήμερον εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἀνάγκην ν’ ἀποδεχθῶμεν τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, περὶ ἀναβολῆς τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου, ἕως τῆς ἐκδόσεως τῶν Διαταγμάτων καὶ τῆς διαῤῥυθμίσεως τῆς ὑπηρεσίας. Ἀλλ’ ὀφείλομεν ν’ ἀποδεχθῶμεν τὴν πρότασιν, ὄχι διὰ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἐξέθηκεν ὁ κ. Ὑπουργὸς, ἀλλὰ διὰ τὴν ἔλλειψιν αὐτοῦ, διότι αὐτὸς ὡς ἐκ τῆς μὴ πραγματοποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ νόμου, ὡς ἐκ τῆς ἐλλείψεως αὐτοῦ περὶ τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ καθήκοντός του, κατέστησεν ἀναγκαίαν τὴν παράτασιν τῆς ἀναβολῆς τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου. Συμφωνῶ λοιπὸν μετ’ αὐτοῦ, καί τοι ἐπιτιμῶν αὐτόν.

§62Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ἔχετε δικαίωμα ἐπιτιμήσεως· ἠμπορεῖτε νὰ ἀποτείνησθε εἰς τὴν Βουλὴν, ὄχι ὅμως νὰ ἐπιτιμᾶτε, διότι δὲν εἶσθε Βουλή.

§63ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Διαφωνῶ, λέγω, καὶ πρὸς τὴν Ἐπιτροπὴν, διότι ἡ Ἐπιτροπὴ, ἀναγνωρίζουσα, ὅτι ὁ νόμος δὲν δύναται νὰ ἐφαρμοσθῇ ἀμέσως δι’ οἱουσδήποτε λόγους ἐκείνη θεωρεῖ ἰσχυροὺς πρὸς τὴν γνώμην ταύτην, προτείνει, ὅπως διατάξεις τινὲς τοῦ νόμου ἐφαρμοσθῶσιν εὐθὺς καὶ ὅπως ἰδίως ἐφαρμοσθῶσιν αἱ διατάξεις περὶ προσόντων καὶ μονιμότητος. Ἀλλὰ, ύριοι, νομίζω, ὅτι θὰ ἀποβῇ λίαν ἐπιβλαβὴς ἡ ἐφαρμογὴ τῶν διατάξεων ἐκείνων, ἐὰν δὲν ἐφαρμοσθῇ συγχρόνος καὶ ὁλόκληρος ὁ νόμος. Διότι ὡς πρὸς μὲν τὴν μονιμότητα, παραδεχόμενοι τὴν γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς, θέλομεν ἰδίως χορηγήσει τὴν μονιμότητα εἰς τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα σήμερον κατέχουσι τὰς θέσεις.

§64ΡΙΚΑΚΗΣ. Ἡμεῖς δὲν ἐκάμαμεν λόγον περὶ μονιμότητος, ἀλλὰ περὶ προσόντων, διορισμοῦ καὶ προβιβασμοῦ.

§65ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Τὸ περὶ μονιμότητος, καίτοι ἀποτελεῖ ἰδικίτερον κεφάλαιον, παρέπεμπται ταῖς διατάξεσι περὶ διορισμοῦ καὶ προβιβασμοῦ.

§66ΦΙΛΗΜΩΝ. Τὸ περὶ μονιμότητος ἀναφέρεται εἰς τοὺς ἔχοντας προσόντα διορισμοῦ.

§67ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Λοιπὸν, παραδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν τῆς μονιμότητος, τὴν παραδεχόμεθα δ’ ἐκείνους, οἵτινες διορίζονται δυνάμει τοῦ ὑπάρχοντος νόμου, ἀλλ’ ἐπειδὴ ἤδη δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διορισθῶσι πανταχοῦ τὰ κατάλληλα πρόσωπα, διότι δὲν θὰ δεχθῶσιν ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ ἔτι ἰσχύοντος νόμου, θὰ ἐξασφαλίσωμεν διὰ τῆς μονιμότητος τοὺς μὴ καταλλήλους. Ὅστις διετέλεσε Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν γινώσκει πόση δυσκολία ὑπάρχει εἰς εὕρεσιν καταλλήλων προσώπων δεχομένων προξενικὰς θέσεις, οἷαι κανονίζονται ὑπὸ τοῦ ἰσχύοντος νόμου· διότι ὁ νόμος οὗτος δὲν παρέχει εἰς τὰ πρόσωπα ταῦτα τὰς ὠφελείας, τὰς ὁποίας εὐλόγως ἀξιοῦσι. Ἐνόσῳ ἡ μισθοδοσία εἶναι γλίσχρος, δὲν δύναται ἡ ὑπηρεσία νὰ καταρτισθῇ πρεπόντως. Ταύτην δὲ τὴν κατάστασιν προτείνει ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ καταστήσωμεν μόνιμον.

§68ΦΙΛΗΜΩΝ. Αὐτὴν τὴν ἔννοιαν εἴχομεν καὶ ἡμεῖς.

§69ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ὡς πρὸς δὲ τὰ προσόντα τὰ θεωρῶ, ὅτι δὲν εἶναι πρέπον νὰ τεθῶσιν ἐν ἰσχύϊ κεχωρισμέναι αἱ διατάξεις αἱ ἀφορῶσαι εἰς αὐτὰ διὰ τὸν ἴδιον λόγον· διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλπίζωμεν, ὅτι τὰ πρόσωπα τὰ ἔχοντα τὰ προσόντα θέλουσι δεχθῆ τὰς θέσεις, ἐν ὅσῳ δὲν ἔχουσι ἀνόλογον μισθόν· Καὶ δὲν εἶναι τοῦτο μόνον, διότι τὰ πρόσωπα ταῦτα θὰ ἀποβλέψωσι καὶ εἰς τὸν βαθμὸν, προσέτι δὲ θέλουσι νὰ εὕρωσι καὶ συναδέλφους τῆς αὐτῆς κατηγορίας. Ὅταν ὑπάρχωσι ταῦτα κανονισθῶσι διὰ τῆς πλήρους ἰσχύος τοῦ νόμου, δυνάμεθα νὰ ἐλπίζωμεν, ὅτι οἱ ἔχοντες τὰ προσόντα θέλουσι δεχθῆ καὶ τὰς θέσεις· ἀλλ’ ἐὰν ἀπὸ τοῦδε καθιερώσωμεν τὰ προσόντα καὶ τὴν μονιμότητα ἄνευ τῶν ἄλλων διατάξεων τοῦ νόμου, ἀντὶ καλοῦ, θέλομεν προξενήσει κακὸν καὶ θέλομεν ἀνατρέψει τὸν ἐπιδιωχθέντα ὑπὸ τοῦ νόμου σκοπόν.

§70ΡΙΚΑΚΗΣ. Διὰ τῶν διατάξεων περὶ παύσεως καθιεροῦται ἡ μονιμότης, ἡ δὲ Ἐπιτροπὴ δὲν προτείνει νὰ τεθῶσιν εἰς ἐνέργειαν αἱ περὶ παύσεων διατάξεις. Νομίζω, ὅτι εἶναι μία παρεξήγησις τῆς γνώμης τῆς Ἐπιτροπῆς, καὶ ὡς ἐκ τούτου φρονῶ, ὅτι ἡ γνώμη αὕτη δὲν παρέχει τὴν δυσκολίαν ἐκείνην, τὴν ὁποίαν παρέχει τὸ ἀντίθετον σύστημα· διότι δὲν δύναμαι νὰ παραδεχθῶ, ὅτι ἕνας ὑπάλληλος, ὅστις ἔχει τὰ προσόντα, δὲν θὰ θελήσῃ νὰ δεχθῇ διορισμὸν ἕνεκα τῆς ἰδέας, ὅτι προσωρινῶς ἐπί τινας μῆνας θὰ στερηθῇ τῆς αὐξήσεως τοῦ μισθοῦ του, ἀλλὰ ἀπεναντίας θὰ δεχθῇ, καὶ ἕνεκα τούτου θέλομεν ἔχει καὶ μίαν ἐγγύησιν, ὅτι εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ 1880 δὲν θέλομεν εὑρεθῆ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐξασφαλίσωμεν ἐκείνους, οἵτινες θέλουσι διορισθῆ κατὰ τοῦ 1879, χωρὶς νὰ ἔχωσι τὰ προσόντα ἀκέραια, διότι ἀρκεῖ μόνον τὸ δίπλωμα τοῦ Πανεπιστημίου δι’ ἐκεῖνον, ὅστις εὑρεθῇ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, νὰ μὴ δύναται νὰ παυθῇ κατὰ τὸ 1880. Νομίζω λοιπὸν, ὅτι, ἀφοῦ ἡ μονιμότης δὲ ἐγγίζεται, ἡ ἀπαίτησις τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ νὰ ἔχωσιν οἱ διοριζόμενοι τὰ προσόντα τοῦ νόμου εἶναι ὀρθή.

§71Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν). Ὁ Βουλευτὴς ἐκ Μεσολογγίου ἀπέληξεν εἰς τὴν αὐτὴν γνώμην, εἰς τὴν ὁποίαν ἀπέληξα καὶ ἐγώ. Καὶ τῇ ἀληθείᾳ, ὅταν ἤκουσα, ὅτι ἔχει τὴν αὐτὴν γνώμην ὑπέλαβον, ὅτι ἴσως σφάλω, ἴσως σκέπτομαι κακῶς, διότι συνήθως αἱ γνῶμαι τοῦ Βουλευτοῦ ἐκ Μεσολογγίου εἶναι προϊὸν σφαλερᾶς σκέψεως καὶ πεπλανημένης κρίσεως. Ἀλλ’ ὁ Βουλευτὴς Μεσολογγίου σᾶς εἶπεν, ὅτι ἔχει μὲν τὴν γνώμην, τὴν ὁποίαν καὶ ἐγὼ εἶχον, ἀλλὰ δι’ ἄλλον λόγον παρὰ ἐκεῖνον, δι’ ὃν ἐγὼ εἶχον αὐτὴν τὴν γνώμην. Τοῦτο ἀληθῶς καθησύχασε τὴν ἀνησυχίαν μου καὶ μὲ ἔπεισεν, ὅτι δὲν πρεσβεύω ἐσφαλμένην γνώμην. Ὁ Βουλευτὴς ἐκ Μεσολογγίου σᾶς εἶπεν, ὅτι φρονεῖ καὶ αὐτός, ὅτι πρέπει ν’ ἀνασταλῇ δι’ ἓν ἔτος ἡ ἐκτέλεσις τοῦ νόμου, διατί; Διότι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν εἶναι ἀνίκανος, εἶναι ἀμαθής, οὐδὲ δύναται νὰ προσπελάσῃ τὰ ἑρμάρια ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα περικλείουσιν ὅλην τὴν σοφίαν, τὴν ὁποίαν ὁ Βουλευτὴς ἐκ Μεσολογγίου κατέχει καὶ ἥτις εἶναι ἀναποφεύκτως ἀναγκαία, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἐκδώσῃ τὰ Διατάγματα τὰ ἀφορῶντα εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου αὐτοῦ. Κύριοι, δὲν θὰ ἀρνηθῶ ποτὲ πρὸς τὸν Βουλευτὴν ἐκ Μεσολογγίου, ὅτι εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς ἕκαστον νὰ φρονῇ, ὅτι ὑπερέχει καθ’ ὅλους τοὺς κλάδους τῶν ἀνθρωπίνων γνώσεων ἀπὸ πάντας τοὺς ἄλλους. Ἀλλ’ ἐγὼ δὲν ζηλεύω τοὺς ἀνθρώπους, οἵτινες τοιαύτην ἔχουσι περὶ ἑαυτῶν γνώμην. Φρονῶ ὅμως, ὅτι ἐκεῖνοι, οἵτινες ἔχουσι τὸ θάῤῥος νὰ λέγωσιν ἐνώπιον τῶν ἀντιπροσώπων τῆς πατρίδος των καὶ νὰ ὑποστηρίζωσι τοιαύτην περὶ ἑαυτῶν γνώμην, πρέπει νὰ φέρωσι καὶ τὰς περγαμηνάς των, τὸ παρελθόν των πρὸς βεβαίωσιν καὶ ἀπόδειξιν τῆς σοφίας των. Θέλει ὁ Βουλευτὴς Μεσολογγίου νὰ παραβάλωμεν τὰς περγαμηνάς μας, διὰ νὰ ἴδωμεν, ἐὰν αἱ περγαμηναί, τὰς ὁποίας τὰς ὁποίας φέρει, εἶναι ἴσαι, ἀνώτεραι ἢ ὑποδεέστεραι ἐκείνων τὰς ὁποίας φέρω. Ἀλλ’ ἐγὼ δὲν σκοπῶ νὰ ἱστορήσω βιογραφίας, διότι ἡ βιογραφία ἑκάστου εἶναι γνωστή, ποῦ ἐσπούδασε, πῶς διῆλθε τὸ ἑαυτοῦ παρελθὸν καὶ πῶς ἔφθασεν ἐκεῖ ὅπου νῦν τυγχάνει. Ἐὰν δ’ ἐπιμένῃ τις νὰ τρέφηται καὶ νὰ ἐναβρύνηται διὰ τοσοῦτον περὶ ἑαυτοῦ κολακευτικῶν γνωμῶν, περὶ τῆς ἱκανότητος ἑαυτοῦ ἢ τῶν προσόντων του, γνωρίζει ὁ κόσμος πῶς χαρακτηρίζει τὸ ἐλάττωμα τοῦτο καὶ πῶς ὑπὸ τῶν ἄλλων κρίνονται οἱ τοιαῦτα περὶ ἑαυτῶν φρονοῦντες. Καὶ ποῖα ἦσαν αὐτὰ τὰ Διατάγματα περὶ ἐκτελέσεως τοῦ νόμου, τὰ ὁποῖα δὲν ἠδύναντο νὰ κατασταθῶσιν εἰμὴ ἀπὸ τὴν ἔκτακτον σοφίαν, τὴν ὁποίαν ὁ προκάτοχος Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν κατέχει; Κύριοι, εἶναι εὔκολον νὰ κατανοήσητε ταῦτα, διότι ὅλοι ἐψηφίσατε τὸν νόμον περὶ προξενείων, καὶ ἀρκεῖ νὰ τὸν ἀναγνώσητε, διὰ νὰ γνωρίσητε περὶ τίνος πρόκειται. Τοῦτο μόνον ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς δὲν εἶναι ἔργον τῆς σοφίας τοῦ προκατόχου Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, εἶναι ἔργον Ἐπιτροπῆς, ἥτις εἰργάσθη ἐπὶ τέσσαρα ἔτη καὶ συνέκειτο ἐκ τῶν καλλιτέρων προξενικῶν καὶ διπλωματικῶν ὑπαλλήλων, τῆς ὁποίας τὸ ἔργον εὑρὼν ὁ προκάτοχος ἕτοιμον προέβαλεν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐπεψηφίσθη. Ἑπομένως δὲν ὑπῆρχε πρὸς ἔκδοσιν τῶν Διαταγμάτων τῆς ἐκτελέσεως τοῦ νόμου, δὲν ὑπῆρχεν ἀνάγκη τῆς σοφίας τοῦ προκατόχου Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν, ἀφοῦ ὁ νόμος δὲν ἦτο προϊὸν τῆς σοφίας αὐτοῦ. Δὲν μὲ ἐξέπληξε δὲ ἡ γλῶσσα σήμερον τοῦ Βουλευτοῦ Μεσολογγίου, διότι ἐνεθυμήθην τὴν ἱστορίαν τῆς περιόδου ταύτης τῆς Βουλῆς. Εὐθὺς ὡς ἠρξάμεθα τῶν ἔργων ἡμῶν, συνέβησαν μεγαλεῖτερα ἀπὸ ἐκεῖνα τὸ ὁποῖα σήμερον, καὶ προεκάλεσαν κατ’ ἐπανάληψιν τὴν ἀγανάκτησιν ὅλων τῶν Βουλευτῶν, ἐγὼ δὲ προσήνεγκα τὴν συνδρομήν μου πρὸς κατάπαυσιν τῆς ἀγανακτήσεως αὐτῶν. Ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον μὲ ἐξέπληξε, εἶναι ὅτι ἤκουσα αὐτὸν ἀντιποιούμενον πάσης τῆς ἐξουσίας τῆς Βουλῆς. Ἐπετίμησε τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, ἀναλαβὼν οὕτω νὰ ἀντιπροσωπεύσῃ σύμπασαν τὴν Βουλὴν, καὶ ὡς Βουλευτὴς ἔρχεται νὰ ἐπιτιμήσῃ ἐμὲ, ἐνῷ ὡς Βουλευτὴς δὲν εἶναι εἰμὴ τὸ ἑκατοστὸν ἐννενηκοστὸν τῆς Βουλῆς!!! Ἐὰν ἕκαστος Βουλευτὴς εἶχε τὴν ἐξουσίαν νὰ ἐπιτιμᾷ τὴν Κυβέρνησιν, τότε τὸ πολίτευμα ἡμῶν ἤθελεν εἶσθαι ὅμοιον μὲ τὰ σχέδια τὰ πολιτικὰ, τὰ ὁποῖα ὁ Βουλευτὴς ἐκ Μεσολογγίου ἐξυφαίνει ἐν τῇ διανοίᾳ του.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ θέσω εἰς ψηφοφορίαν τὴν τροπολογίαν τῆς Ἐπιτροπῆς. Οἱ παραδεχόμενοι αὐτὴν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν’ (ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἡ Βουλὴ δὲν παρεδέχθη. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ νομοσχέδιον παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται πλεῖστοι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Μεταβαίνομεν εἰς τὴν τρίτην ἀνάγνωσιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ προξενικῆς ἀρχῆς τῆς Κύπρου, τὸ ὁποῖον ἔχει σχέσιν μὲ τὸν προϋπολογισμόν. (Γίνεται δεκτὴ ἡ ἀρχή.)

§73ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὑπάρχει διάταξις, ἀναφερομένη εἰς τὸν νόμον, ὅστις θὰ ἰσχύῃ. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ὁ νόμος, τὸν ὁποῖον πρὸ ὀλίγου ἐψηφίσαμεν, ἀναβάλλει τὴν ἰσχὺν μέχρι τοῦ 880, πρέπει νὰ τεθῇ διάταξις, ἥτις νὰ ἀντικαταστήσῃ τὴν ὑπάρχουσαν.

§74Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν περιελάβομεν διάταξιν, διὰ νὰ μὴ δυσκολεύσωμεν τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν, διότι ἐν τῷ μεταξὺ ἡ Βουλὴ θὰ ἦναι ἐν ἐνεργείᾳ.

§75ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἀλλ’ ἐὰν δὲν ἐργασθῇ;

§76Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ἔχω ἀντίῤῥησιν νὰ διορθωθῇ.

§77ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἰδοὺ πῶς πρέπει νὰ τροποποιηθῇ (ἀναγινώσκει).

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸ 1 ἄρθρον. (Γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 1–3.) Ἄρθρον 4.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διὰ τῆς τροπολογίας τῆς Ἐπιτροπῆς ἀφαιρεῖται ὁ γραμματεὺς τοῦ προξενείου.

§80ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν). Ἡ μέθοδος τῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι εὐκολωτάτη· λέγει, νομίζω, ὅτι ὁ γραμματεὺς δὲν εἶναι ἀναγκαῖος. Ἀλλὰ ποῦ στηρίζεται;

§81ΡΙΚΑΚΗΣ. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν τὸν προξενικὸν ὀργανισμὸν καὶ τὸν παλαιὸν καὶ τὸν νέον, καὶ παρετήρησεν, ὅτι εἰς πολλὰ προξενεῖα δὲν ὑπάρχουσι γραμματεῖς. Ἐνόμισε λοιπὸν, ὅτι εἰς τὴν Κύπρον, δὲν θὰ ὑπάρχῃ περισσοτέρα ἐργασία ἀπὸ τὰ προξενεῖα ἐκεῖνα, ἔνθα δὲν ὑπάρχη γραμματεὺς, ὡς π. χ. εἰς τὸ Ῥουτσούκιον, καὶ ὅτι δὲν πρέπει νὰ δημιουργήσωμεν θέσιν γραμματέως. Ἀλλ’ ἂν βραδύτερον ἀναγνωρισθῇ ἡ ἀνάγκη νὰ διορισθῇ τοιοῦτος, ἠμπορεῖ νὰ διορισθῇ.

§82ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν). Ὁ κ. Εἰσηγητὴς τῆς Ἐπιτροπῆς, νομίζω, ὅτι δὲν ἔχει νὰ φέρῃ οὐδὲν ἄλλο παράδειγμα προξενείου πρώτης τάξεως, μὴ ἔχοντος γραμματέα, εἰμὴ τὸ προξενεῖον τοῦ Ῥουτσουκίου· ὅλα τὰ ἄλλα προξενεῖα πρώτης τάξεως ἔχουσι γραμματέα, ὡς τὸ προξενεῖον τῆς Λαρίσσης, τῶν Ἰωαννίνων, τῆς Θεσσαλονίκης, τῶν Βιτωλίων. Διατί εἰς τὸ Ῥουτσούκιον δὲν ὑπάρχει γραμματεύς; διότι δὲν ἦτο πρώτης τάξεως· ὅταν δὲ ἡ Κυβέρνησις, κατὰ τὸ παρελθὸν, ἐνόμισεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχήν της ἐπὶ τοῦ Ῥουτσουκίου, ἀνεβίβασεν αὐτὸ εἰς πρώτης τάξεως προξενεῖον, μηδεμίαν ἔχον ἄλλην ἀποστολὴν, παρὰ μόνον τὴν πολιτικὴν ἐντολήν. Εἰς τὴν περιφέρειαν δὲ τοῦ προξενείου Ῥουτσουκίου ὑπάρχουσιν ὀλίγιστοι Ἕλληνες, ἐνῷ ἡ Κύπρος, ἡ νῆσος ὅλη, εἶναι Ἑλληνικὴ, τουλάχιστον κατὰ τὰ ¾ εἶναι Ἕλληνες, τῶν ὁποίων τὰ συμφέροντα δὲν μᾶς εἶναι ἀλλότρια. Διὰ τοῦτο ἡ ἐργασία τοῦ προξενείου τῆς Κύπρου εἶναι μεγαλειτέρα ἀπὸ ὅσον τὴν ἐφαντάζετο ἡ Ἐπιτροπὴ, προτείνουσα τὴν κατάργησιν τοῦ γραμματέως, καὶ νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν θέλει παραδεχθῆ τὴν πρότασιν τῆς Ἐπιτροπῆς, ὑπηρετοῦσα οὕτω τὸ Δημόσιον συμφέρον.

§83ΡΙΚΑΚΗΣ. Τὸ ζήτημα τοῦ γραμματέως εἶναι θέσις, ἡ ὁποία ὑπαγορεύεται ἀπὸ τὴν ἀνάγκην, ὄχι ἀπὸ τὰ συμφέροντα τῶν ὑπηκόων· ἡ Ἐπιτροπὴ εἶχεν ὑπ’ ὄψιν της, ὅτι ἐν Κύπρῳ μέχρι τοῦδε ὑπῆρχεν ἁπλοῦν ὑποπροξενεῖον· σήμερον δὲ, μόνον διότι ἡ διοίκησις μετεβλήθη, καὶ ὄχι τὰ συμφέροντα τῶν ὑπηκόων, ἀνεβιβάσθη εἰς τὸν βαθμὸν προξενείου, καὶ ἡ διοίκησις μετεβλήθη εἰς βαθμὸν τοιοῦτον, ὥστε τὰ συμφέροντα τῶν Ἑλλήνων εἶναι μᾶλλον ἠσφαλισμένα, ἀπὸ ὅ,τι ἦταν μέχρι τοῦδε· ἑπομένως ἡ Ἐπιτροπὴ ἐθεώρησεν, ὅτι, ἀφοῦ εὑρέθημεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ προβιβάσωμεν τὸ προξενεῖον καὶ νὰ τὸ μισθοδοτήσωμεν μὲ 700 δραχμὰς κατὰ μῆνα, ἡ δαπάνη αὕτη ἀρκεῖ ἐπὶ τοῦ παρόντος, διότι τὰ πράγματα δὲν μετεβλήθησαν ὡς πρὸς τὰ συμφέροντα τῶν ὑπηκόων· κρίνομεν δὲ εἰς τὸ μέλλον νὰ γείνῃ θέσις γραμματέως, ἐὰν κριθῇ ἀναγκαία· ἀλλὰ σήμερον, ἐν αἷς περιστάσεσι διατελοῦμεν, νομίζω, ὅτι ἡ προσθήκη τοῦ γραμματέως εἶναι ἀδικαιολόγητος.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῆς προτάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν αὐτῆς νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἡ Βουλὴ δὲν παρεδέχθη. (Γίνεται τὸ ἄρθρον δεκτὸν, ὡς ἔχει ἐν τῷ νομοσχεδίῳ. Εἶτα γίνονται δεκτὰ τὰ ὑπὸ τοῦ κ. Τρικούπη προταθέντα ἄρθρα, ὡς ἄρθρα 5 καὶ 6).

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχομεν δύω προσέτι ἄρθρα προτεινόμενα ὑπὸ τοῦ κ. Φιλήμονος, τὰ ὁποῖα, ἂν γείνουν δεκτὰ, θέλουν λάβει τὴν θέσιν 7 καὶ 8 ἄρθρου. Τὸ πρῶτον διαλαμβάνει. «Τὸ ἐν Χανίοις ὑποπροξενεῖον ἀναβιβάζεται εἰς προξενεῖον ά τάξεως».

§86ΦΙΛΗΜΩΝ. Δὲν ἠμπορεῖ ν’ ἀμφισβητηθῇ, ὅτι δύναται νὰ τεθῶσιν ἐντὸς τοῦ νόμου τούτου καὶ τὰ ἄρθρα αὐτὰ, καθόσον ἀφορῶσιν εἰς τὴν προξενικὴν ὑπηρεσίαν καὶ εἰς τὴν μεταβολὴν τῶν προξενικῶν ἀρχῶν ἐν τῇ Ἀνατολῇ.

§87ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν μοὶ φαίνεται παντελῶς ἀσύμφορος ὁ προβιβασμὸς τοῦ ὑποπροξενείου Χανίων· νομίζω μάλιστα, ὅτι συνδυάζεται μὲ τὴν νέαν πολιτικὴν κατάστασιν τῆς Κρήτης.

§88ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Τὴν υἱοθετοῦμεν.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν οἱ παραδεχόμενοι ὡς ἄρθρον 7...

§90Α. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Εἶναι δύσκολος ἡ θέσις παντὸς Βουλευτοῦ, διότι τὰ ζητήματα, καθὼς ἔρχονται, καθίστανται προσωπικά· ἡ πρότασις τοῦ κ. Φιλήμονος δύναται νὰ ἔλθῃ ὡς νόμος αὐτοτελής· αὐτὴ ἀφορᾷ εἰς ἄλλο προξενεῖον καὶ εἰς ἄλλην ἀνάγκην, καὶ ἑπομένως πρέπει νὰ ἔλθῃ νόμος αὐτοτελής· τί κοινὸν ὑπάρχει μεταξὺ τῆς δημιουργίας ἑνὸς Προξενείου ἐν Κύπρῳ καὶ τῆς αὐξήσεως τῆς μισθοδοσίας τοῦ Προξενείου τῶν Χανίων; Αὐτὰ εἶναι πράγματα ὅλως διόλου ἄσχετα· ἡ πρότασις τοῦ κ. Φιλήμονος δύναται νὰ ἦναι ὀρθὴ καὶ δικαία, δὲν δύναται ὅμως ποτὲ νὰ ἔλθῃ ὡς τροπολογία καὶ νὰ τὴν δεχθῇ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, καὶ νομίζω μάλιστα οὔτε καὶ ὑμεῖς, κ. Πρόεδρε, δύνασθε νὰ τὴν θέσητε εἰς ψηφοφορίαν. Μάλιστα, ἂς ἔλθῃ ὡς νομοσχέδιον καὶ ἂς ὑποστηριχθῇ, δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς φόβος, ὅτι θ’ ἀποῤῥιφθῇ.

§91ΦΙΛΗΜΩΝ. Ἡ μεταβολὴ τῶν προξενικῶν ἀρχῶν τῆς Κύπρου ἐγένετο συνεπείᾳ τῆς πολιτικῆς μεταβολῆς, τῆς πολιτικῆς καταστάσεως τῆς νήσου Κύπρου· ἀλλὰ καὶ ἡ πρότασίς μου ἔχει τὸν αὐτὸν λόγον. Ἡ Κρήτη σήμερον, κύριοι, δὲν εἶναι ἐπαρχία Τουρκικὴ, ὅπως ἦτο πρότερον· ἡ Κρήτη μετὰ τὸν τελευταῖον Ὀργανικὸν Νόμον, ὁ ὁποῖος συνεφωνήθη μεταξὺ τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Κρητικοῦ λαοῦ καὶ τῶν ἀπεσταλμένων τῆς Πύλης καὶ ὁ ὁποῖος ἐπεκυρώθη ὑπὸ τοῦ Σουλτάνου, ἐγένετο πολιτεία σχεδὸν ἀνεξάρτητος, καὶ ἐπὶ πᾶσι τούτοις πολιτεία ἑλληνικὴ, διότι εὐτυχῶς ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα ἀνεγνωρίσθη ὡς γλῶσσα ἐπίσημος καὶ τῆς Συνελεύσεως καὶ τῶν δικαστηρίων, καὶ γνωρίζετε κάλλιον ἐμοῦ, ὅτι κατὰ τὴν παροῦσαν ἐποχὴν δὲν εἶναι ἡ θρησκεία ἡ διακρίνουσα τὴν ἐθνικότητα, ἀλλ’ ἡ γλῶσσα. Ἡ μεταβολὴ, ἥτις ἐπῆλθε εἰς Κρήτην, μεταβάλλει καὶ τὰς ὑποχρεώσεις μας ἀπέναντι αὐτῆς καὶ τὰς διεθνεῖς σχέσεις μας· ὀφείλομεν ἐκ παντὸς τρόπου νὰ ὑποστηρίξωμεν τοὺς Κρῆτας εἰς τὸ ἔργον τῆς διοργανώσεως τῆς νέας αὐτῆς πολιτικῆς καταστάσεως, ὀφείλομεν νὰ δείξωμεν ἐμφαντικώτερον, ὅτι ἐκτελοῦμεν τὴν γενομένην πολιτικὴν μεταβολὴν, τὴν ὁποίαν θεωρῶ ἓν βῆμα πρὸς πραγμάτωσιν τῶν ἐθνικῶν πόθων ἐν προσεχεῖ μέλλοντι. Ὀφείλομεν νὰ τεθῶμεν ἀπέναντι τῆς Κρήτης εἰς τὴν αὐτὴν θέσιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρισκόμεθα ἀπέναντι τῆς Ἰονίου Πολιτείας πρὸ τῆς ἑνώσεως αὐτῆς μεθ’ ἡμῶν· ἐν Κερκύρᾳ, ἐφ’ ὅσον δὲν ηὐτύχει ν’ ἀποτελῇ μέρος τοῦ Βασιλείου, εἴχομεν γενικὸν Πρόξενον, ὁμοίως ὀφείλομεν νὰ ἔχωμεν γενικὸν Πρόξενον καὶ εἰς τὴν Κρήτην· ἀπορῶ δὲ πῶς ἡ Κυβέρνησις, ὑποβαλοῦσα τὸ περὶ Κύπρου νομοσχέδιον, δὲν ὑπέβαλε συγχρόνως καὶ περὶ τῆς Κρήτης.

§92ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Μᾶς προλαμβάνετε, τὸ εἴχομεν κατὰ νοῦν.

§93ΦΙΛΗΜΩΝ. Ἀλλ’ ἴσως τοῦτο προῆλθεν ἐξ ἄκρας ἀκριβείας καὶ λεπτότητος, διότι, καθ’ ὃν χρόνον συνετάσσετο τὸ περὶ Κύπρου νομοσχέδιον, τὸ ζήτημα τῆς Κρήτης ἦτο εἰς τὴν ἐποχὴν τῶν διαπραγματεύσεων, τότε οὐδεμία διοίκησις δὲν εἶχε μεταβληθῆ ἐν Κρήτῃ· σήμερον ὅμως τὸ πρᾶγμα εἶναι τετελεσμένον, οἱ λόγοι αὐτοὶ μὲ ἔπεισαν νὰ ὑποβάλω τὴν πρότασίν μου· νομίζω δὲ, ὅτι δὲν εἶναι ὅλως ἄσχετος, διότι πρόκειται περὶ μεταβολῆς προξενικῶν ἀρχῶν, ὡς γίνεται καὶ ἐν Κύπρῳ.

§94Α. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Δὲν πρόκειται ν’ ἀντικρούσω τὸν κ. Φιλήμονα, εἰς ὅλας τὰς παραστάσεις, τὰς ὁποίας ἔκαμε περὶ τῆς ἀνάγκης τοῦ νὰ προβιβάσωμεν τὸ προξενεῖον τῆς Κρήτης ὡς ἐκ τῆς μεταβολῆς, ἥτις ἐγένετο· τοῦτο εἶναι ζήτημα, τὸ ὁποῖον εἰς ἄλλην περίστασιν δυνάμεθα νὰ τὸ ἐξετάσωμεν· σήμερον πρόκειται νὰ ἐξετάσωμεν, ἔχει τὸ δικαίωμα καὶ ἡ Βουλὴ αὐτὴ, ὄχι ὁ Ὑπουργὸς, νὰ φέρῃ τὴν αὐτοτελῆ αὐτὴν πρότασιν ὡς τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ψηφισθέντος νόμου; αὐτὸ εἶναι καθαρῶς τὸ ζήτημα. Τώρα ὅλαι αὐταὶ αἱ θεωρίαι, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ὁ κ. Φιλήμων, εἰς τὴν πραγματικότητα δὲν ἔχουν οὐδεμίαν ἀξίαν· δὲν εἶναι οἱ ἐξωτερικοὶ τύποι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀνυψώσουν ποτὲ τὴν Ἑλλάδα· ἀλλὰ ποῦ ἔγκειται ὁ σάραξ; ὁ σάραξ δὲν ἔγκειται ἐν τῇ Κρήτῃ, ἀλλ’ ἐν τῇ Ἑλλάδι· καὶ ἂν κατορθωθῇ ποτὲ ἡ διόρθωσις τῶν πραγμάτων ἐν τῇ Ἑλλάδι, ἂς εἶναι βέβαιος ὁ κ. Φιλήμων, ὅτι καὶ ἐν Κύπρῳ καὶ ἐν Κρήτῃ καὶ ἀλλαχοῦ θὰ ἔχωμεν προξενεῖα· σήμερον ὅμως δὲν πρόκειται περὶ τούτου, ἀλλ’ ἡ πρότασις τοῦ κ. Φιλήμονος ἂν δύναται νὰ χρησιμεύσῃ ὡς τροπολογία καὶ νὰ προστεθῇ ὡς πρόσθετον ἄρθρον ἐν τῷ νομοσχεδίῳ.

§95ΦΙΛΗΜΩΝ. Τὴν ὑπέβαλον ἀπὸ τῆς πρώτης συζητήσεως, δὲν τὴν ὑπέβαλον σήμερον.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν προτείνεται ὁ χωρισμὸς τῆς προτάσεως τοῦ κ. Φιλήμονος ἀπὸ τοῦ τοῦ νομοσχεδίου, περὶ οὗ πρόκειται· αὐτὸ εἶναι προκαταρκτικὸν ζήτημα, περὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλήν. Λοιπὸν οἱ παραδεχόμενοι ὅτι ἡ πρότασις τοῦ κ. Φιλήμονος δὲν δύναται νὰ ἔλθῃ ὡς τροπολογία τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται πολλοί.) Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη ὅτι δὲν δύναται. (Ἐπομένως ἐγένετο δεκτὸν τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου εἰς γʹ συζήτησιν.)

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σιμόπουλος προτείνει νὰ προηγηθῇ ἡ ά ἀνάγνωσις τῆς προτάσεως περὶ «Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως» καθὸ ἐχούσης σχέσιν μὲ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν. Ὑποστηρίζεται ἡ πρότασις ὑπὸ 10; (Ἐγείρονταί τινες.)

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἠγέρθησαν 10. Λοιπὸν θὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλήν· οἱ παραδεχόμενοι νὰ προηγηθῇ ἡ ά ἀνάγνωσις τοῦ περὶ «Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως νομοσχεδίου» νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται ὀλίγοι.) Ἡ Βουλὴ δὲν παρεδέχθη. Προβαίνομεν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν.

§99ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑποστηρίζεται ἡ πρότασις ὑπὸ 15; (Ἐγείρονταί τινες)

§101Ι. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Καλλίτερα θὰ κάμουν νὰ φέρουν ἔνστασιν περὶ μὴ ἀπαρτίας.

§102Α. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Δὲν ἔχομεν ἀνάγκην νὰ μᾶς παραδόσητε τὰ μαθήματά σας (θόρυβος).

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τοῦ κ. Σιμοπούλου λέγουσι ναί.....

§104ΜΙΛΗΣΗΣ. Μὰ ἐπιμένετε ὅτι ἐσηκώθησαν 15; δὲν ἐσηκώθησαν 15.

§105ΡΩΜΑΙΟΣ. Δὲν εἶναι ἀπαρτία, κύριε Πρόεδρε· ἀφοῦ θέλετε αὐτὰ τὰ παιγνίδια νὰ τὰ παίξωμεν, ἐπιμένω καὶ ἐγώ, ὅτι δὲν εἶναι ἀπαρτία (θόρυβος).

§106Ι. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Περὶ τούτου πρόκειται, περὶ τῆς ἀναγνώσεως ἁπλῶς τοῦ καταλόγου (θόρυβος).

§107ΡΩΜΑΙΟΣ. Δὲν εἶναι ἀπαρτία.

§108ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. .... (θόρυβος).

§109ΡΩΜΑΙΟΣ. Μὰ ἐπιμένω, δὲν εἶναι ἀπαρτία.

§110ΘΕΟΔΩΡΟΥ. Ἂς ψηφοφορηθῇ λοιπὸν καὶ ἡ πρότασις τοῦ κ. Σιμοπούλου ὁμοῦ.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Λοιπὸν οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τοῦ κ. Σιμοπούλου λέγουσι ναί, οἱ μὴ παραδεχόμενοι ὄχι· (Ἐνταῦθα γίνεται ψηφοφορία κατ’ ὀνομαστικὴν κλῆσιν, καθ’ ἣν ἐψηφοφόρησαν ἐν συνόλῳ 106, ἐξ ὧν 20 μὲν ὑπὲρ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Σιμοπούλου, 83 δὲ κατ’ αὐτῆς, καὶ τρεῖς ἠρνήθησαν ψῆφον· ἡ πρότασις λοιπὸν ἀπεῤῥίφθη· ἡ Βουλὴ δὲ ἐν ἀπαρτίᾳ οὖσα προβαίνει εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν. Ψηφίζονται δι’ εἰδικῆς ἐφ’ ἑκάστου κεφαλαίου καὶ ἄρθρου δι’ ἀναστάσεως ψηφοφορίας, γίνονται δεκτὰ τὰ κεφάλαια Α, Β καὶ Γ ὡς ἔχουσι· καὶ τὸ 1 ἄρθρον τοῦ Δ, ἐπὶ δὲ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ αὐτοῦ κεφαλαίου ἐγένετο δεκτὴ ἄνευ ἀντιῤῥήσεως ἡ πρότασις τῆς Ἐπιτροπῆς καθ’ ἣν τὸ ἄρθρον τοῦτο «ἀπρόβλεπτα» ἀπὸ 80,000 ἀναβιβάζεται εἰς 500,000.) Κεφάλαιον ΣΤʹ. αʹ Ἀποστολαὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν».

§112ΡΙΚΑΚΗΣ. Ἐγὼ εἶμαι ὑπὲρ τῶν ἀποστολῶν, ἀλλ’ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, εἶναι νὰ δοθῇ πλειοτέρα προσοχὴ εἰς τοῦτο τὸ μέρος. Ἀπό τινος χρόνου τὸ μέρος τῆς ἀντιπροσωπεύσεως τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν παρεβλέφθη, καὶ μάλιστα εἰς περιστάσεις, εἰς τὰς ὁποίας παρά ποτε ἔχομεν ἀνάγκην νὰ δώσωμεν προσοχήν. Γνωρίζετε, ὅτι ἐγὼ εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐπρέσβευον ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ εἶναι ἂν ὄχι τὸ μόνον, ἀλλὰ τὸ σπουδαιότατον, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ ὑπηρετήσῃ εἰς τὴν ὑπόθεσιν, περὶ ἧς ὁποίας πρὸ καιροῦ φροντίζομεν· ἀλλ’ ἂν καὶ ἔπρεπε νὰ δοθῇ ἰδιαιτέρα προσοχὴ, δὲν ἐδόθη. Δὲν ἐννοῶ, κύριοι, νὰ μεμφθῶ τοὺς ἐπιτετραμμένους ἡμῶν εἰς τὸ ἐξωτερικόν· ἀπ’ ἐναντίας μάλιστα δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι ἀπέναντι τῶν μέσων, ἅπερ τοῖς παραχωροῦμεν, ἐφάνησαν ἀνώτεροι καὶ τοῦ ποσοῦ καὶ τῆς θέσεώς των. Ἀλλὰ, κύριοι, δὲν ἀρκεῖ τὸ πρόσωπον νὰ ἔχῃ τὴν ἱκανότητα, ἀλλὰ πρέπει νὰ τὸ περιβάλητε μὲ τὴν σπουδαιότητα ἐκείνην, διὰ νὰ δύναται νὰ ἀνταποκριθῇ πρὸς τὸν σκοπὸν, τὸν ὁποῖον ὑπηρετεῖ· ἑπομένως παρακαλῶ τὸν κύριον Ὑπουργὸν, ἐὰν νομίζῃ, ὅτι πρέπει νὰ αὐξήσωμεν τὸ ποσὸν, νὰ τὸ κάμωμεν ἐὰν δὲν εἶναι ἀρκετὸν νὰ δοθῇ ἡ δέουσα προσοχὴ, ὥστε νὰ ἀναπληρωθῇ ἡ σπουδαία αὐτὴ ἔλλειψις, καθ’ ὅσον αἱ περιστάσεις εἶναι σπουδαῖαι, καὶ πρέπει οἱ ἀντιπρόσωποι ἡμῶν ἐν τῷ ἐξωτερικῷ νὰ ἦναι ὅσον τὸ δυνατὸν εὐπρεπέστεροι καὶ ἐπισημότεροι. Θεωρῶ δὲ, ὅτι εἶναι ἀναγκαιότατον τοῦτο καὶ ἐπομένως πρέπει νὰ μὴ φειδώμεθα δαπανῶν καὶ ἐξόδων. Αὐτὰ νὰ προσθέσω ὡς πρὸς αὐτὸ τὸ κεφάλαιον.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§114ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν τὸ ἄρθρον παρεδέχθη ὡς ἔχει.

§116ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (Ἀναγινώσκει.) Κεφάλαιον Ζʹ «κεκλεισμέναι καὶ διαγεγραμμέναι χρήσεις» ἄρθρον 2. Ἔξοδα κεκλεισμένων χρήσεων 8,118.

§117Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐκεῖ ὑπάρχει δήλωσις περὶ προσθήκης, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλα εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἥτις ἐτυπώθη καὶ διενεμήθη. Ἐζητήθη διὰ τῆς δηλώσεως νὰ προσθέσωμεν εἰς τὰς δικαστικὰς ἀποζημιώσεις δραχ. 22,195 καὶ εἰς τὰς κεκλεισμένας χρήσεις πρέπει νὰ προστεθῇ τὸ ποσὸν 2627,55.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν εἰς τὸ ποσὸν τῶν κεκλεισμένων χρήσεων, τὸ ὁποῖον εἶναι 8118, θέλομεν προσθέσει τὸ ποσὸν τῶν 2627,55. Τὸ δὲ κεφάλαιον Ηʹ «δικαστικαὶ ἀποζημιώσεις» ἀντὶ 9144 θὰ γείνῃ 15,669, καὶ οὕτως ἐγένετο δεκτὸς ὁλόκληρος ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν. Τώρα ἔρχεται τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης. (Γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 1, 2 καὶ 3 τοῦ κεφαλαίου 1 ὡς ἔχουσιν· ἐπὶ δὲ τοῦ ἄρθρου 4 ἀναγινώσκεται τὸ σχετικὸν μέρος τῆς γνωμοδοτήσεως τῆς Ἐπιτροπῆς, ἔχον οὕτω «Ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τούτου ἡ Ἐπιτροπὴ ὀλίγας παρατηρήσεις ἔχει νὰ κάμῃ, διότι τὰ ἔξοδα τοῦ Ὑπουργείου τούτου εἶναι τὰ αὐτὰ τῆς χρήσεως τοῦ 1878. Καὶ ά) μέλη τινὰ προέτεινον, ὅτι ἡ ἐπὶ τοῦ Κεφαλ. 1, ἄρθρου 4 ἐκ δραχ. 4,800 ζητουμένη πίστωσις διὰ τὸν διορισμὸν ἑνὸς εἰσέτι Ἀντεισαγγελέως ἐν τῇ περιφερείᾳ τοῦ Ἐφετείου Ναυπλίας πρέπει ν’ ἀπαλειφθῇ, ὡς μὴ οὔσης ἀναγκαίας τῆς θέσεως ταύτης, ἄλλως δὲ πρέπει νὰ προηγηθῇ νόμος κανονίζων τὴν θέσιν ταύτην, καὶ ἡ ἀνάγκη αὕτη νὰ βεβαιωθῇ διὰ γνωμοδοτήσεως τῶν ἁρμοδίων Συμβουλίων, ἀλλ’ ἡ πλειονοψηφία τῆς Ἐπιτροπῆς προέτεινε νὰ μείνῃ ἡ πίστωσις ὡς ἔχει ἐν τῷ προϋπολογισμῷ, διότι κατὰ τὴν διαβεβαίωσιν τοῦ εἰσαγαγόντος τὸν προϋπολογισμὸν Ὑπουργοῦ εἶναι λίαν ἀναγκαία, διότι τὸ Ἐφετεῖον τοῦτο ἔχει ἐκτεταμένην περιφέρειαν καὶ πολλὴν ἐργασίαν καὶ δὲν ἐπαρκεῖ ὁ Εἰσαγγελεὺς καὶ Ἀντεισαγγελεὺς εἰς τὸ νὰ ἐκπληρῶσι καὶ τὸ λίαν σπουδαῖον καθῆκον τῆς ἐπιθεωρήσεως τῶν δικαστικῶν γραφείων.»

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἡ Βουλὴ δὲν παρεδέχθη, ὥστε τὸ ἄρθρον 4 μένει ὡς ἔχει.

§120ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ ποῖον λόγον ἐγένετο ἡ αὔξησις.

§121ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Συνεπείᾳ παραστάσεως τῶν ἀρχῶν.

§122ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς ποῖον ὀργανικὸν νόμον στηρίζεται;

§123ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὸν ὀργανικὸν νόμον, κύριοι, παρὰ τὸ ἐν Ναυπλίῳ ἐφετεῖον ὑπάρχουσι δύο ἀντεισαγγελεῖς, ἐνῷ πρότερον ὑπῆρχεν εἷς. Ἀπόκειται δὲ εἰς τὸν Ὑπουργὸν, ὅταν θελήσῃ νὰ ἔχῃ εἴτε ἕνα, εἴτε δύο· εἶναι δὲ τώρα ἀνάγκη νὰ ἦναι δύο.

§124ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι καὶ ἄλλοτε ἦσαν δύο, ἀλλ’ ὁ εἷς εἶχε ληφθῆ ἐκ τοῦ ἐν Ἀθήναις ἐφετείου, ὥστε πρέπει νὰ ἦναι βεβαιωμένον, ὅτι ὑπάρχει ὁ ὀργανικὸς νόμος.

§125ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα, ὑπάρχει. (Κατόπιν ἐγένοντο παραδεκτὰ τὰ ἄρθρα 5, 6, 7 καὶ 8, ἐπὶ δὲ τοῦ ἄρθρου 9 ἀνεγνώσθη τὸ σχετικὸν μέρος τῆς ἐκθέσεως τῆς ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ Ἐπιτροπῆς, ἔχον οὕτω· «Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ αὐτοῦ Κεφαλαίου μέλη τινὰ προέτειναν ν’ ἀπαλειφθῇ ἡ ἐκ δραχμῶν 4,080 ζητουμένη πίστωσις πρὸς σύστασιν δύω εἰρηνοδικείων τρίτης τάξεως, καὶ μάλιστα εὔχονται, ὅπως ληφθῇ πρόνοια νὰ περιορισθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰρηνοδικείων, ἅτινα θεωροῦσιν ὑπό τινας ἐπόψεις ἐπιβλαβῆ εἰς τὰς μικρὰς κοινωνίας· ἓν δὲ μέλος προέτεινε νὰ συστηθῶσι τοιαῦτα καὶ εἰς τὸν δῆμον Τριταίας; καὶ Ἐρινεῶν τοῦ δήμου Πατραίων, ὅπου ὑφίσταται ἀνάγκη· ἀλλ’ ἡ πλειονοψηφία συνεφώνησε κατόπιν καὶ προτείνει νὰ μείνωσι τόσα εἰρηνοδικεῖα, ὅσα εἶναι καὶ κατὰ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1878).

§126Δ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ ἔμεινε σύμφωνος ν’ ἀπαλειφθῇ ἡ πίστωσις ἐκ δραχμῶν 4,080, διότι αὐτὸ τὸ ὁποῖον γίνεται κατ’ ἔτος, ἵνα αὐξάνουν τὰ εἰρηνοδικεῖα, θέλει μᾶς καταντήσει εἰς τὸ ἄπειρον, ἐνῷ μάλιστα τὰ εἰρηνοδικεῖα εἰς τὰς μικρὰς περιφερείας εἶναι ἡ λύμη τῆς κοινωνίας, διὰ τοῦτο ἡ Ἐπιτροπὴ σύσσωμος ἐπρότεινε ν’ ἀπαλειφθῇ τὸ ποσὸν τοῦτο.

§127ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ, κύριοι, εἶμαι κατὰ τῆς συστάσεως πολλῶν εἰρηνοδικείων, διότι ἀληθῶς ταῦτα εἶναι ἡ λύμη τῆς κοινωνίας, καὶ διὰ τοῦτο μάλιστα, ἔχων αὐτὴν τὴν ἰδέαν, οὐδέποτε ἐζήτησα σύστασιν εἰρηνοδικείων ἢ θὰ ζητήσω, οὔτε δι’ αὐτὴν τὴν ἐπαρχίαν μου, ἀλλ’ ἐνταῦθα συμπεριέλαβον τὴν προσθήκην δύω εἰρηνοδικείων, ἓν καθόσον ἀφορᾷ εἰς τὰς ἐπαρχίας Καλαβρύτων καὶ Λιγικλείας, διότι πρότερον ὑπῆρχεν ἓν, τὸ ὁποῖον περιελάμβανε δήμους ἐξ ἀμφοτέρων τῶν ἐπαρχιῶν, καὶ ἕνεκα τούτου ἐθεωρήθη δίκαιον νὰ συστηθῇ εἰδικὸν εἰρηνοδικεῖον διὰ τοὺς δήμους τῆς μιᾶς ἐπαρχίας καὶ ἕτερον διὰ τοὺς δήμους τῆς ἄλλης. Συμπεριελήφθη δὲ πρὸς τούτοις ἡ δαπάνη καὶ ἑνὸς ἄλλου εἰρηνοδικείου ἐν Κυνουρίᾳ, διὰ τὸ ὁποῖον ἡ ὑπηρεσία εἶχε κάμει παραστάσεις. Αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι μὲ ἔπεισαν νὰ συμπεριλάβω τὴν δαπάνην διὰ τὰ δύω ταῦτα εἰρηνοδικεῖα.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀπάλειψιν τῆς πιστώσεως τῶν 4,080......

§129Α. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Πρὸ ὀλίγου ἀνέγνωσα τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ εἶδον, ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ ἀναφέρεται εἰς δύω νέα εἰρηνοδικεῖα τοῦ δήμου Τριταίας καὶ Ἐρινεῶν.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτῶν.

§131Α. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν ψηφίζωμεν, πρέπει νὰ γνωρίζωμεν, διότι ὁ κ. Παππαμιχαλόπουλος εἶπεν, ὅτι ἔκαμε τὴν προσθήκην, διὰ νὰ συμπληρώσῃ τὰς ἀνάγκας τοῦ δήμου Νωνάκριδος καὶ ἑνὸς ἄλλου, κατόπιν δὲ μᾶς ἐρωτᾶτε, ἂν παραδεχώμεθα τὰς 4,080· ποίας;

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πίστωσις αὕτη συμπεριελήφθη εἰς τὸ ἄρθρον, τινὲς ὅμως ἐπρότειναν τὴν ἀπάλειψιν τῶν δραχμῶν, τώρα δὲ εἷς Βουλευτὴς προτείνει νὰ συστηθοῦν ἄλλα εἰρηνοδικεῖα· περὶ αὐτοῦ θὰ σᾶς ἐρωτήσω.

§133Α. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Καὶ δι’ αὐτὸ, κύριε Πρόεδρε, σᾶς ἠρώτησα, διότι πρῶτον ἔπρεπε νὰ ἐρωτήσητε περὶ τῆς προσθήκης.

§134ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν τῇ αἰτιολογικῇ ἐκθέσει τοῦ Ὑπουργοῦ ἀναφέρεται ῥητῶς, ὅτι ἡ πίστωσις τῶν 4080 ζητεῖται διὰ τὴν σύστασιν αὐτῶν τῶν δύω εἰρηνοδικείων ἐν Αἰγιαλείᾳ καὶ Κυνουρίᾳ· τώρα τί ἄλλο προτείνουν οἱ Βουλευταὶ, δὲν ἠξεύρω.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τῆς Ἐπιτροπῆς, τοῦ ἑνὸς μέλους αὐτῆς περὶ τῆς συστάσεως τῶν δύω εἰρηνοδικείων παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἡ Βουλὴ δὲν παρεδέχθη. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀπάλειψιν τῆς πιστώσεως τῶν 4,080 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται ὀλίγοι.) Ἡ Βουλὴ δὲν παρεδέχθη· ἄρα μένει τὸ ἄρθρον, ὅπως ἔχει. (Κατόπιν ἐγένοντο παραδεκτὰ ἄνευ ἀντιῤῥήσεως ἅπαντα τὰ ἄρθρα τοῦ κεφ. 2 ὡς ἐπίσης τῶν κεφ. 3, 4 καὶ 5, ἐπὶ δὲ τοῦ κεφ. 6 πρὸς ἀνέγερσιν δικαστικοῦ καταστήματος ἐν Ἀθήναις ἐγένοντο αἱ ἑπόμεναι ἀντιῤῥήσεις καὶ παραστάσεις).

§136ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν τί σκέπτεται νὰ πράξῃ ἢ τί ἔπραξε διὰ τὴν ἀνέγερσιν δικαστικοῦ καταστήματος, καθ’ ὅσον ἡ Βουλὴ ἐνθυμεῖσθε, ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἐψήφισεν οὐχὶ μόνον ποσὸν, ἀλλὰ καὶ οἰκόπεδον ἠγόρασε· πρέπει δὲ νὰ γνωρίζωμεν ποῖαι εἶναι αἱ σκέψεις τῆς Κυβερνήσεως.

§137ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἠξεύρετε τὴν λαβοῦσαν χώραν δυσκολίαν καὶ ὅτι εἶχε προσδιορισθῆ θέσις, διὰ νὰ γείνῃ τὸ κατάστημα, ὅτι ἤρχισαν αἱ ἐργασίαι, ἀλλ’ ἀνεβλήθησαν καὶ ἐγένοντο ἔρευναι περὶ ἄλλου καταλλήλου οἰκοπέδου, ἡ δὲ ἱστορία αὐτὴ δὲν ἐλύθη ἀκόμη.

§138ΡΑΛΛΗΣ. Αὐτὸ, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Πρωθυπουργὸς, εἶναι προγενέστερον, ἀλλὰ κατόπιν, ὅτε διετέλει ὁ κ. Ζαΐμης Ὑπουργὸς, ἀντέλεξεν εἰς τὰς παραστάσεις τοῦ κ. Μαυροκορδάτου, καὶ ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὴν γνώμην τοῦ Ὑπουργείου καὶ ἐπέμενεν εἰς τὸ γείνῃ ἐκεῖ τὸ κατάστημα.

§139ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Κύριοι, δὲν ὑπάρχει νομικὸν κώλυμα διὰ νὰ γείνῃ ἐκεῖ τὸ κατάστημα, βεβαίως ὅμως μέχρι τοῦδε ὑπῆρξαν ἠθικὰ κωλύματα, διότι τῳόντι ἠγέρθησαν παράπονα κατὰ τῆς ἀνεγέρσεως, καὶ ἕνεκα τῶν παραπόνων αὐτῶν τὰ Ὑπουργεῖα ἐσταμάτησαν. Τώρα πρέπει νὰ γείνῃ σκέψις καὶ ἀπόφασις, ἂν πρέπῃ ἐκεῖ ν’ ἀνεγερθῶσι τὰ δικαστήρια, ὅπου αἱ νέαι ἀνατρέφονται καὶ σπουδάζουν.

§140ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ κώλυμα ἐλύθη ἐπὶ τῆς ὑπουργίας τοῦ κ. Ζαΐμη. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι τὸ κώλυμα προέρχεται ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἂν ἔχωμεν σκοπὸν νὰ κάμωμεν τὸ κατάστημα, πρέπει νὰ προϋπολογίσωμεν ὁλόκληρον τὴν δαπάνην ἅπαξ διὰ παντὸς καὶ νὰ τὴν ψηφίσωμεν καὶ ὄχι μὲ τὰ ψεύματα, καθὼς τώρα ὅπου ἐβάλλομεν 50,000.

§141ΦΙΛΗΜΩΝ. Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ σχεδίου τοῦ καταστήματος. Τὸ σχέδιον πρέπει νὰ μελετηθῇ καλῶς, διὰ νὰ μὴ ὑποπέσωμεν εἰς τὸ αὐτὸ σφάλμα, εἰς τὸ ὁποῖον ὑπεπέσαμεν μὲ τὸ Βουλευτήριον, τὸ ὁποῖον καταντᾷ νὰ ἦναι σχεδὸν ἄχρηστον.

§142ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟΣ. Δὲν ἤλπιζον, ὅτι ἤθελε γείνει συζήτησίς τις περὶ αὐτοῦ. Ἀναντιῤῥήτως ἡ Βουλὴ ἐπιθυμεῖ, ὅπως καὶ ἡμεῖς ὅλοι, ν’ ἀνεγερθῶσιν ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον τὰ δικαστικὰ καταστήματα, τὰ ὁποῖα εἶναι τόσον ἀναγκαῖα διὰ τὴν εὐπρέπειαν τῆς Δικαιοσύνης· ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαῖον οὔτε ἐνδιαφέρει τὴν Βουλὴν νὰ ἐγερθῶσιν εἰς τὸ σημεῖον Α ἢ Β. Διὰ τοῦτο νομίζω ὀρθὸν νὰ συστηθῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπισπεύσῃ τὸ ἔργον τοῦτο, ὅπως, ὅσον εἶναι δυνατὸν ταχύτερον, ἐγερθῶσι τὰ δικαστικὰ καταστήματα, συμφωνῶ δὲ καὶ μὲ τὴν πρότασιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ῥάλλη ν’ αὐξηθῇ ἐν ἀνάγκῃ τὸ ποσὸν ἢ νὰ συμπεριληφθῇ ὁλόκληρον τὸ ποσὸν τὸ ἀναγκαιοῦν διὰ τὴν ἀνέγερσιν, ἀλλὰ δὲν μοὶ φαίνεται, ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ ἐπεμβῇ εἰς τὴν ἐκλογὴν τοῦ τόπου, ἣν πρέπει ν’ ἀφήσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§143ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ μέρος ἐξελέχθη παρὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς. Ὅταν ὁ κ. Μαυροκορδάτος ἔφερεν ἀντίῤῥησιν, δὲν παρεδέχθη αὐτὴ, διότι οἱ δικηγόροι καὶ οἱ δικασταὶ δὲν εἶναι ἐργολάβοι. Ἐν τῇ Βουλῇ ἦλθε τὸ κώλυμα, καὶ ἡ Βουλὴ εἶπε νὰ προβῇ ἡ Κυβέρνησις. Ἐνθυμεῖσθε δὲ τότε, ὅτε ὁ κ. Ζαΐμης εἶπεν, ὅτι προσεφέρθη ν’ ἀγοράσῃ τὸ οἰκόπεδον, καὶ δὲν ἠθέλησεν ἡ ἑταιρία. Τώρα θέλουν τὸ Δημόσιον νὰ ζημιωθῇ καὶ νὰ τρέχῃ ἐδῶ καὶ ἐκεῖ νὰ ζητῇ ἄλλο οἰκόπεδον, διότι φρονοῦν, ὅτι ἡμεῖς οἱ δικηγόροι δὲν ἔχομεν ἄλλο τι νὰ κάμωμεν εἰμὴ νὰ ἐργολαβῶμεν τὰ κορίτσια.

§144ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει ν’ ἀφήσω τὰς παρατηρήσεις τοῦ κ. Ῥάλλη ἄνευ ἀπαντήσεως. Αἱ παραστάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο κατὰ τῆς ἐκλογῆς τοῦ οἰκοπέδου, ἐβασίζοντο εἰς δύο λόγους· πρῶτον, διότι δὲν ἐφαίνετο ὀρθὸν πλησίον ἑνὸς καθιδρύματος, εἰς τὸ ὁποῖον φοιτῶσι 1500 κοράσια, νὰ ὑπάρχῃ ἓν κατάστημα, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ συχνάζωσιν ὄχι μόνον οἱ δικηγόροι καὶ οἱ δικασταί, ἀλλὰ καὶ παντὸς φύλου καὶ εἴδους ἄνθρωποι καὶ ὑπόδικοι καὶ κατάδικοι· δεύτερον δὲ διότι ἐβεβαιώθη, ὅτι ἡ Φιλεκπαιδευτικὴ Ἑταιρία ἐπρότεινε ν’ ἀποζημιώσῃ τὸ Δημόσιον, καὶ περὶ τούτου ἠξεύρει ὅ τε κ. Πρωθυπουργὸς καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Παπαμιχαλόπουλος, ὅτι ἐγένετο ὁριστικὴ πρότασις. Δὲν εἶναι λοιπὸν ἀκριβές, ὅτι δὲν εἶναι διατεθειμένη ἡ Ἑταιρία ν’ ἀγοράσῃ αὐτὸ τὸ οἰκόπεδον. Ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Ζαΐμη ἀνεφέρθη ἴσως εἰς προηγουμένην ἐποχήν· ἀλλ’ ἡ προσφορά, εἰς ἣν ἀνεφέρετο ὁ κ. Ζαΐμης, ἐγένετο πρὸ πολλῶν ἐτῶν, ὅταν δὲν ὑφίστατο διὰ τὸ Ἀρσάκειον ἡ ἀνάγκη αὐτή.

§145ΚΟΡΩΝΑΙΟΣ. Καίτοι ἀναρμόδιος νὰ ἐκφέρω γνώμην ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου, μ’ ὅλα ταῦτα, ἐπειδὴ ἤκουσα μίαν γνώμην, ἡ ὁποία μοὶ ἐφάνη καλή, θέλω τὴν ὑποβάλει ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν. Μέρος, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ γείνωσι τὰ δικαστικὰ καταστήματα μοὶ εἶπον, ὅτι εἶναι καταλληλότατον ἐκεῖ ὅπου εἶναι τὸ Βαρβάκειον. Ἐπειδὴ δὲ πρόκειται νὰ οἰκοδομηθῇ σχολὴ ναυτική, τὸ κατάστημα αὐτὸ τὸ ἀγοράζει ἡ Κυβέρνησις, τὰ δὲ χρήματα θέλουσι χρησιμεύσει πρὸς ἀνέγερσιν τῆς σχολῆς. Τὸ μέρος αὐτὸ εἶναι κεντρικὸν καὶ εὐρύχωρον, καὶ δύνανται νὰ οἰκοδομηθῶσι καὶ παραπλεύρως καταστήματα.

§146ΤΙΝΕΣ. Πρέπει νὰ τὸ κρημνίσωμεν, διὰ νὰ τὸ ἀνεγείρωμεν.

§147ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ δὲν ἠμποροῦμεν τοιοῦτον κατάστημα ν’ ἀποφασίσωμεν νὰ κατασκευάσωμεν· πρέπει νὰ ὑποβληθῇ ἰδιαιτέρα πίστωσις καὶ σχέδιον, ὅταν δὲ καταρτισθῇ τὸ σχέδιον, τότε πρέπει νὰ γείνῃ ἔναρξις· ὅσα καὶ ἂν δώσητε διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ δὲν θὰ ἦναι ἀρκετὰ καὶ 200,000 ἂν δώσητε.

§148ΤΙΝΕΣ. Ν’ ἀπαλειφθῇ τὸ ποσὸν τῶν 30,000.

§149ΡΑΛΛΗΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει ν’ ἀπαλειφθῇ, διότι τότε θὰ τὸ λησμονήσωμεν.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον ὅπως ἔχει παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται πλεῖστοι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Κατόπιν ἐγένοντο παραδεκτὰ καὶ τὰ ἑπόμενα Κεφάλαια ἄνευ ἀντιῤῥήσεως).

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μεταβαίνομεν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἀλλὰ πρὸ τούτου θὰ ἀναγνώσωμεν τέσσαρα μικρὰ νομοσχέδια, καὶ πρῶτον ἔχομεν εἰς γʹ ἀνάγνωσιν τὸ νομοσχέδιον περὶ αὐξήσεως τῆς μισθοδοσίας τῆς μαίας τοῦ ἐν Ἀθήναις Μαιευτηρίου καὶ τοῦ βοηθοῦ αὐτοῦ θὰ τεθῇ 150, διότι εἶναι τυπογραφικὸν παρόραμα. (Ἀναγινώσκεται καὶ γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχὴν, ἄρθρον καὶ σύνολον).

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομοσχέδιον εἰς τρίτην συζήτησιν, περὶ συστάσεως θέσεως δημοσίου κτηνιάτρου. (Ἀναγινώσκεται καὶ γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν, ἄρθρον καὶ σύνολον).

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον περὶ συστάσεως θέσεως ἐπιθεωρητοῦ τῆς δημοσίας ὑγείας καὶ τῶν αὐτοφυῶν λουτρῶν. (Ἀναγινώσκεται).

§154ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Τὸ Συνέδριον παρέστησε τὴν ἀνάγκην ἑνὸς ἰατροῦ, διότι παρετηρήθη, ὅτι πολλοὶ ἔπαθον.

§155ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἐπαρκέσῃ εἰς ὅλον τὸ Κράτος εἷς.

§156ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Προσωρινῶς δὲν δυνάμεθα περισσότερον. Ὁ προϋπολογισμὸς περιλαμβάνει τὴν πίστωσιν αὐτήν.

§157Α. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἡ πίστωσις ἐσημειώθη πέρυσι, καὶ ἐπειδὴ ἐφέτος εἴπομεν, ὅτι διὰ νόμου πρέπει νὰ κανονίσωμεν τὰ ἔξοδα, τὰ ὁποῖα ἀναγράφομεν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν, ἦτο ἀνάγκη νὰ ἔλθῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο καὶ ἡ θέσις αὐτὴ εἶναι ἀναγκαιοτάτη, καὶ λέγω τοῦτο ἐκ πείρας, διότι ἐγὼ κατὰ δυστυχίαν ἀναγκάζομαι νὰ ἐπισκέπτωμαι κατ’ ἔτος τὰ λουτρά· καὶ βεβαιωθῆτε ὅτι, ἡ ἐπιθεώρησις τῶν λουτρῶν ἐκ μέρους ἰατροῦ εἶναι ἀναγκαιοτάτη, διότι ἀφήσαμεν ὅλον τὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος προσέρχεται εἰς τὰ λουτρὰ, ἄνευ τῆς παραμικρᾶς ἐπισκέψεως, καὶ ἀπέθανον πέρυσι εἰς τὰ λουτρὰ δύο ἄνθρωποι, χωρὶς ἰατρὸς νὰ τοὺς ἐπισκεφθῇ. Καὶ θὰ σᾶς ἀναφέρω ἓν παράδειγμα· ὁ κύριος Καραβάγκας ἐκ Γαλαξειδίου ἠσθένησεν εἰς τὰ λουτρὰ καὶ ἠναγκάσθη νὰ ἐξαποστείλῃ ἴδιον ἄνθρωπον εἰς Γαλαξείδιον, ὅπως φέρῃ ἰατρόν. Ἐκτὸς τούτων, πέρυσι κατὰ πρώτην φορὰν εἴδαμεν ὅτι ἐγένοντο στατιστικοὶ πίνακες, τοὺς ὁποίους καὶ ἐγὼ εἶδον, ἐκ τῶν ὁποίων ἔχει μεγάλην ὠφέλειαν ἡ ἐπιστήμη, διότι χρησιμεύουσι διὰ τὴν ἐξέτασιν τῶν ἐνταῦθα ὑδάτων, καταδεικνύοντες καὶ τὴν δύναμιν τῆς θεραπείας, τὴν ὁποίαν ἔχουν τὰ διάφορα ὕδατα. Τοῦτο δὲ εἶναι μέγα καλὸν καὶ εἰς τὴν κοινωνίαν καὶ εἰς τὴν ἐπιστήμην, καὶ διὰ τοῦτο νομίζω ἀναγκαιοτάτην αὐτὴν τὴν δαπάνην. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ νομοσχέδιον).

§158ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Εἷς θὰ ἐπαρκέσῃ; νὰ προσθέσωμεν καὶ βοηθούς.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν προσθήκην βοηθῶν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἡ Βουλὴ δὲν παρεδέχθη. Ἔχομεν ἐπίσης εἰς τρίτην συζήτησιν, τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀντιμισθίας τῶν φαρμακοποιῶν, μελῶν τοῦ Ἰατροσυνεδρίου. (Ἀναγινώσκεται καὶ γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν, ἄρθρον καὶ σύνολον ἄνευ ἀντιῤῥήσεως).

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει σχέσιν καὶ τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀποξηράνσεως τοῦ Βοιωτικοῦ πεδίου.

§161ΤΙΝΕΣ. Ὄχι, κύριε Πρόεδρε.

§162ΛΑΠΠΑΣ. Αὐτὸ, κύριε Πρόεδρε· δὲν ὑπάρχει καμμία ἀντίῤῥησις ὥστε νὰ ἀναγνωσθῇ.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὸν προϋπολογισμὸν πρέπει νὰ σημειωθῇ ἡ ἀναγκαία δαπάνη· ὡς βάσις δὲ ποῖον θὰ λάβωμεν, τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου ἢ τῆς Ἐπιτροπῆς;

§164ΤΙΝΕΣ. Τῆς Ἐπιτροπῆς.

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχήν... (θόρυβος)

§166ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Κύριοι, κατὰ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον δὶς ἐψηφίσατε, τὸ Δημόσιον ὀφείλει νὰ καταβάλῃ ἓν ποσὸν χρημάτων διὰ τόκον δανείου. Βλέπετε λοιπὸν, ὅτι ἔχει ἀκριβῆ σχέσιν μὲ τὸν προϋπολογισμόν. Ἐὰν δὲν ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, δὲν δύναται νὰ σημειωθῇ τὸ ποσὸν, ἐὰν δὲ ἡ Βουλὴ ἀποῤῥίψῃ τὸ νομοσχέδιον τότε δὲν θὰ προστεθῇ τίποτε· ἐὰν ὅμως τὸ παραδεχθῇ ἡ Βουλὴ, τότε εἶναι ἀνάγκη νὰ προστεθῇ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν καὶ τὸ διὰ τὸν τόκον ποσόν. Πρέπει δὲ νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον λαμβάνετε καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι εἰς βάρος τῶν κατοίκων, εἶναι λίαν οὐσιῶδες, ὠφέλιμον καὶ λίαν ἀναγκαῖον δι’ ἐπαρχίαν ὁλόκληρον καὶ δι’ αὐτὸ τὸ δημόσιον ταμεῖον. Ἑπομένως νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ ἀποφασίσῃ νὰ συζητήσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο. Ἐλπίζω δὲ, ὅτι οἱ κύριοι Βουλευταὶ, μέχρις οὗ ἀποχωρήσουν, θέλουν παραχωρήσει τὸν ἀναγκαῖον καιρὸν πρὸς συζήτησιν ὅλων τῶν νομοσχεδίων τῶν ἐκκρεμῶν, τὰ ὁποῖα ἀποβλέπουν εἰς σπουδαῖα συμφέροντα τοῦ τόπου.

§167ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κάμνω ἔνστασιν μὴ ἀπαρτίας καὶ παρακαλῶ νὰ ἀναγνωσθῇ ὁ κατάλογος.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ ἔγεινεν ἔνστασις περὶ μὴ ἀπαρτίας, θέλει ἀναγνωσθῇ ὁ κατάλογος. (Γίνεται ἐκφώνησις τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου.)

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τοῦ καταλόγου ἀποδεικνύεται, ὅτι εἶναι ἀπαρτία. Λοιπὸν ἔχει τις τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἀρχῆς;

§170ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε. Πρῶτον δὲν γνωρίζομεν τὰ ἔξοδα, ἅτινα ἀπαιτοῦνται, διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν. Ὀφείλει λοιπὸν νὰ μᾶς τὸ εἴπῃ. Καὶ δεύτερον δὲν εἴμεθα καὶ εἰς θέσιν νὰ συζητήσωμεν τὸ νομοσχέδιον αὐτό, διότι δὲν τὸ ἠξεύρομεν οὔτε τὶ λέγει· δὲν τὸ ἔχει κανείς.

§171ΛΑΠΠΑΣ. Τὸ νομοσχέδιον, κύριοι, τοῦτο συζητεῖται πρὸ ἑνὸς μηνὸς, καὶ σᾶς λέγω ὅτι τὸ Δημόσιον δὲν ἔχει νὰ πληρώσῃ τίποτε, οὔτε πεντάρα, διότι ἡμεῖς θὰ πληρώσωμεν τὸν παρᾶν αὐτὸν, τὸ δὲ Δημόσιον θὰ κάμῃ μόνον μίαν μικρὰν εὐκολίαν, καὶ δὲν ἤλπιζα ποτὲ ἀπὸ ἕναν ἄνθρωπον τοῦ τόπου νὰ φέρῃ τοιαῦτα προσκόμματα. Λυποῦμαι, κύριοι, πολὺ καὶ λυποῦμαι κατάκαρδα, διότι εὑρίσκεται ἕνας ἄνθρωπος τοῦ ἔθνους νὰ φέρῃ προσκόμματα εἰς ἓν ἔργον, τὸ ὁποῖον θὰ φέρῃ σπουδαίας ὠφελείας εἰς τὸ Δημόσιον.

§172ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ καμμία δαπάνη, τότε θὰ εἴπῃ ὅτι δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸν προϋπολογισμόν, ἑπομένως πρέπει νὰ ἀναβληθῇ.

§173ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ πάλιν ἐπαναλαμβάνεται, ὅτι τὸ νομοσχέδιον οὐδεμίαν ἔχει σχέσιν μὲ τὸν προϋπολογισμόν. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν παρετήρησεν, ὅτι ἔχει σχέσιν, διότι πρέπει εἰς τὸν προϋπολογισμὸν νὰ σημειωθῇ, ὄχι βέβαια τὸ ποσὸν τὸ προκαταβαλλόμενον ὑπὸ τοῦ Δημοσίου, ἀλλὰ τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἀνήκει διὰ τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν. Ἐν περιπτώσει, καθ’ ἣν αἱ εἰσπράξεις δὲν ἤθελον ἐπαρκέσει, τὸ Δημόσιον θέλει προκαταβάλλει τὸ ποσὸν τὸ ἀπαιτούμενον, καὶ μετὰ τὸ ἔτος τοῦτο ἐκ τῶν εἰσπράξεων θέλει κρατεῖ πρὸς ἐξόφλησιν. Ἡ ἐρώτησις δὲ τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου ἐκ Σπετσῶν Βουλευτοῦ ὁποῖα ἔσονται τὰ ἔξοδα, δὲν εἶναι ἀξία σπουδαίας ἀναιρέσεως, διότι, καθὼς ἐκ τοῦ νομοσχεδίου ἐξάγεται, τὸ Δημόσιον δὲν θέλει ὑποχρεωθῆ οὐδ’ εἰς ὀβολόν. Ἑπομένως πρέπει νὰ ἀποδοθῇ αὕτη ἡ εὐκολία εἰς μίαν ἐπαρχίαν, ἥτις ἐκ τῆς καταστάσεως αὐτῆς βλάπτεται λίαν σπουδαίως, ὡς καὶ τὸ Δημόσιον, διότι στερεῖται τῶν φόρων.

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις τοῦ κυρίου Θεοχάρη περὶ ἀναβολῆς ὑποστηρίζεται παρ’ ἄλλων δέκα; (ἐγείρονται δέκα.) Θὰ ἐρωτήσω λοιπὸν τὴν Βουλήν. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τοῦ κυρίου Θεοχάρη περὶ ἀναβολῆς τῆς συζητήσεως τοῦ περὶ οὗ πρόκειται νομοσχεδίου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἡ Βουλὴ δὲν παρεδέχθη.

§175ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Δι’ ὀνοματικῆς κλήσεως, κύριε Πρόεδρε. (Ἐγείρονταί τινες).

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ὁρισθῇ ἕως πότε.

§177ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Μετὰ τὸν προϋπολογισμόν.

§178ΛΑΠΠΑΣ. Τί κακὸν εἶναι αὐτὸ νὰ φέρητε αὐτὰ τὰ προσκόμματα.

§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν θὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλήν.

§180ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Σᾶς εἴπομεν δι’ ὀνοματικῆς κλήσεως, καὶ ἐσηκώθημεν 15.

§181Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ὁ λόγος, τὸν ὁποῖον φέρουσί τινες τῶν συναδέλφων, ὅτι δὲν ἔχουσιν ἀνὰ χεῖρας τὸ νομοσχέδιον, νομίζω, ὅτι θὰ πείσῃ καὶ τοὺς ὄντας ὑπὲρ τῆς συζητήσεως νὰ συναινέσουν νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις εἰς αὔριον.

§182ΤΙΝΕΣ. Μάλιστα.

§183ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Πρὸ τοῦ προϋπολογισμοῦ πρέπει νὰ συζητηθῇ.

§184ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Πρέπει νὰ εἴπουν διὰ τί νὰ ἀναβληθῇ;

§185ΡΟΥΦΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς ἐπιθυμοῦμεν τὴν ἀναβολὴν, διὰ νὰ ἦναί τινες ἐκ τῶν κυρίων εἰς τὰς συνεδριάσεις καὶ αὔριον καὶ μεθαύριον.

§186Α. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Παρατηρῶ εἰς τὸν κύριον Ῥοῦφον, ὁ ὁποῖος ἔκαμεν αὐτὴν τὴν παρατήρησιν, ὅτι προχθὲς τὸ ἑσπέρας, ὅτε ἐγένετο ψηφοφορία καὶ δὲν εὑρέθη ἡ Βουλὴ ἐν ἀπαρτίᾳ, οὗτος ἀπουσίαζεν, ἐνῷ ἡμεῖς ἤμεθα παρόντες.

§187ΡΟΥΦΟΣ. Ὁ κύριος Ῥοῦφος ἀπεχώρησε τὴν ἑβδόμην ἐντεῦθεν διὰ λόγους ὑγείας, ἀλλά τινες τῶν κυρίων Βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι εἰς προηγουμένας εἶχον ἀποχωρήσει εἰσὶν ἐδῶ, ἕως ὅτου ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ βοιωτικοῦ πεδίου, καὶ πάλιν κατόπιν θὰ ἀποχωρήσουν εἰς ἄλλην ψηφοφορίαν· ἐπιθυμοῦμεν λοιπὸν νὰ ἔχωμεν τοὺς κυρίους καὶ εἰς τὰς συνεδριάσεις.

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συναινεῖτε νὰ ἀναβληθῇ εἰς αὔριον;

§189ΤΙΝΕΣ. Ὄχι.

§190ΕΤΕΡΟΙ. Δι’ αὔριον· (θόρυβος).

§191ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Τὸ ζήτημα πρέπει νὰ λυθῇ μίαν φοράν, ἐὰν πρέπῃ νὰ συζητῶμεν τὰ νομοσχέδια τὰ ἔχοντα σχέσιν μὲ τὸν προϋπολογισμὸν καὶ πρέπει νὰ λάβωμεν ἓν μέτρον.

§192ΤΙΝΕΣ. Μάλιστα.

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀλλ’ εἷς τῶν κυρίων Βουλευτῶν ἐπρότεινε τὴν ἀναβολὴν, ὑπεστηρίχθη ὑπὸ 10 ἠρώτησα καὶ ἀπεῤῥίφθη. Ἀλλὰ 15 ἐζήτησαν τὴν ὀνομαστικὴν κλῆσιν. Ἐπιμένουν νὰ γείνῃ ὀνομαστικὴ κλῆσις;

§194ΤΙΝΕΣ. Ὄχι.

§195ΚΑΡΑΠΑΥΛΟΣ. Νομίζω πλέον, ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ ἀναβληθῇ, διότι ἡ ὥρα εἶναι προκεχωρημένη.

§196ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Πρέπει προηγουμένως νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα, διὰ νὰ ἠξεύρωμεν τὶ θὰ πράξωμεν αὔριον.

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν θὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλήν......

§198ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι 6½ ἡ ὥρα καὶ ἔγεινε τοσαύτη συζήτησις, ὥστε εἶναι καιρὸς ν’ ἀπέλθωμεν.

§199ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Κύριε Πετιμεζᾶ, ἐὰν δὲν λύσωμεν τώρα τὸ ζήτημα, αὔριον θὰ ἔχωμεν τὰ ἴδια. Λοιπὸν πρέπει νὰ ἀποφασίσωμεν.

§200ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ἂς τὸ ἀποφασίσωμεν ἄνευ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§201ΤΙΝΕΣ. Δὲν εἶναι κανεὶς ἐναντίος.

§202ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Πρόκειται τὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἔχουν σχέσιν μὲ τὸν προϋπολογισμὸν, ἂν θὰ τὰ συζητήσωμεν.

§203ΜΙΛΗΣΗΣ. Ἀπόκειται εἰς τὴν Βουλὴν ν’ ἀποφασίζῃ ἐπὶ ἑκάστου νομοσχεδίου, ἐὰν ἔχῃ ἢ ὄχι σχέσιν.

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μένει βέβαια πάντοτε τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Βουλὴν ν’ ἀποφασίζῃ, ἐὰν ἔχῃ ἢ ὄχι σχέσιν. Λοιπὸν δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως;

§205ΤΙΝΕΣ. Δὲν ἐπιμένουν.

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἀπέῤῥιψε τὴν πρότασιν τοῦ κυρίου Θεοχάρη περὶ ἀναβολῆς· τώρα θέλετε νὰ ἐπαναληφθῇ ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ἢ παραιτεῖσθε;

§207ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ἐπιμένετε σεῖς, κύριε Πρόεδρε, ὄχι ἡμεῖς.

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν προχωροῦμεν.

§209ΤΙΝΕΣ. Νὰ ἐξακολουθήσωμεν. (Γίνεται δεκτὸν εἰς τρίτην συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀποξηράνσεως τοῦ Βοιωτικοῦ πεδίου καὶ τὸ 1 ἄρθρον αὐτοῦ ἄνευ ἀντιῤῥήσεως). (Ἀναγινώσκεται τὸ 2 ἄρθρον. Ἐπὶ τοῦ 2 ἄρθρου τοῦ νομοσχεδίου ὁ Βουλευτὴς κύριος Λάππας προτείνει τροπολογίαν. (Ἀναγινώσκεται).

§210ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ εἶμαι Εἰσηγητὴς, ὀφείλω νὰ δώσω μερικὰς πληροφορίας καὶ νὰ ἀποδείξω, ὅτι ἡ τροπολογία παρέλκει, διότι ὅ,τι ζητεῖ ὁ κύριος Λάππας ἐμπεριέχεται εἰς τὸ νομοσχέδιον, διότι καὶ αἱ ἐθνικαὶ γαῖαι ὑποβάλλονται εἰς αὐτὸν τὸν φόρον· ὡς πρὸς δὲ τὰς ἄλλας παρατηρήσεις λέγω τὰ ἑξῆς· τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ κατηρτίσθη, κύριε Πρόεδρε, ἀφοῦ προηγουμένως ἐγένοντο διάφοροι ἐκθέσεις ὑπὸ διαφόρων ἀρχῶν, τοῦ Νομάρχου Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας, τῶν Δημοτικῶν Συμβουλίων καὶ τῶν Ἐπαρχιακῶν Συμβουλίων· ὅλαι δὲ αὐταὶ αἱ ἐκθέσεις προσδιώρισαν ἀκριβῶς τὴν ζώνην τῶν μερῶν, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ὠφεληθῶσιν, ἐπομένως, ἂν γείνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ κ. Λάππα, καθόσον ἀφορᾷ τὴν δευτέραν αὐτὴν παρατήρησιν τὸ νομοσχέδιον ὁλόκληρον ἀνατρέπεται, διότι τότε θὰ δοθῇ ἐξουσία εἰς τὰς ἀρχὰς νὰ ἐξετάσωσι ποῖα χωρία βλάπτονται καὶ ποῖα ὄχι.

§211ΛΑΠΠΑΣ. Εἶναι γνωστὸν αὐτό.

§212ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς πρὸς δὲ τὸ τρίτον μέρος τῆς τροπολογίας, παρατηρῶ, ὅτι καὶ τὰ ἐπαρχιακὰ συμβούλια καὶ τὰ δημοτικὰ συμβούλια καὶ αἱ ἀρχαὶ τῆς Λεβαδείας εἶπον καὶ δὲν εἶναι ὀρθὸν, ὅτι πρέπει νὰ ἐξαιρεθῇ μέρος τι, διότι τότε οἱ πόροι ἔσονται ἐλάχιστοι καὶ δὲν θέλει ἐπέλθει τὸ ποθούμενον ἀποτέλεσμα. Παρακαλῶ τὸν κ. Λάππαν, ὁ ὁποῖος ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὑδραυλικῶν ἔργων, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ διὰ νὰ μὴ ἀνατραπῇ ὁ σκοπός.

§213ΛΑΠΠΑΣ. Ἐγὼ ἐζήτησα ἓν πρᾶγμα δίκαιον, ὅτι πρέπει νὰ πληρώσουν κατ’ ἀναλογίαν, ἀλλὰ δὲν εἶναι καὶ δίκαιον ὅσοι ἔχουν βλάβην νὰ πληρώσουν, διότι εἶναι καὶ γαῖαι ἐθνικαί.

§214ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἔχει τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ, τὸ ὁποῖον θέλετε.

§215ΛΑΠΠΑΣ. Τώρα ἔρχομαι εἰς τὸ ἄλλο ζήτημα. Ὑπάρχουν, κύριοι, χωριὰ, τὰ ὁποῖα δὲν βλάπτονται ὁλοτελῶς, καὶ ἄλλα, τὰ ὁποῖα βλάπτονται. Πῶς θέλετε σεῖς τώρα, κ. Σιμόπουλε, ὅστις δὲν ἠξεύρεις αὐτὰ τὰ μέρη, νὰ βάλῃς φόρους; Καὶ ἐγὼ ἔχω 100 στρέμματα χωράφια καὶ θέλω νὰ πληρώσω καὶ διπλάσια καὶ τριπλάσια, ἀλλὰ δὲν θέλω νὰ ὑποχρεώσω καὶ τὸν ἄλλον, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει συμφέρον, νὰ πληρώσῃ, διότι πρέπει εἰς αὐτὸ νὰ ἦμαι καὶ δίκαιος. Τώρα ἔρχομαι ὡς πρὸς τὸν Ποταμὸν, διότι βλέπετε, ὅτι ἡ ἐργασία αὕτη εἶναι ἀνάγκη νὰ γείνῃ.

§216ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς πρὸς τὸ πρῶτον, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀρκετὸν νὰ σημειωθῇ, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐξήγησεν, ὅτι αἱ ἐθνικαὶ γαῖαι περιλαμβάνονται καὶ αὐταὶ, ἀλλὰ νὰ μὴ τεθῇ εἰς τὸ νομοσχέδιον, μόνον νὰ σημειωθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ, ὡς ἑρμηνεία τοῦ νόμου, διότι, ὅπως εἶναι τὸ ἄρθρον αὐτὸ, εἶναι σαφὲς, ὅτι ὅλαι αἱ γαῖαι ὑποβάλλονται εἰς τὸν φόρον. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον, παρατηρῶ εἰς τὸν κ. Λάππαν, ὅτι δὲν συνετάχθη ἐν Ἀθήναις τὸ νομοσχέδιον ἄνευ οὐδεμιᾶς βάσεως, ἀλλὰ συνετάχθη ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἐκθέσεων καὶ τῶν γνωμοδοτήσεων, αἵτινες ὥρισαν τὴν ζώνην τῶν γαιῶν αὐτῶν.

§217Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Νομίζω, ὅτι δὲν εἶνε ἀνάγκη τῆς ἑρμηνείας, διότι αἱ διατάξεις εἶνε σαφεῖς καὶ ἂν ὑπάρχωσι γαῖαι ἐθνικαὶ, βεβαίως θέλουσι καὶ αὐταὶ ὑποβληθῆ εἰς τὸν φόρον.

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐῤῥέθησαν ἀρκετά. Λοιπὸν θὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλὴν, καθόσον ἀφορᾷ εἰς ἄλλας ἀντιῤῥήσεις τοῦ κ. Λάππα. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Λάππα παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι. (ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἡ Βουλὴ δὲν παρεδέχθη.

§219ΛΑΠΠΑΣ. Πῶς δὲν παρεδέχθη, κ. Πρόεδρε; Εἶνε ἀδίκημα, κ. Πρόεδρε, νὰ μὴ ἐξαιρεθῶσιν αὐτὰ τὰ χωρία· τ’ ἀνάπαλιν, κ. Πρόεδρε, ἐρωτήσατε.

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη.

§221ΛΑΠΠΑΣ. Μὰ σὲ παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε!! (θόρυβος).

§222ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ δεύτερον ἄρθρον, ὅπως ἔχει, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται πλεῖστοι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Κατόπιν ἀνεγνώσθησαν καὶ ἐγένοντο παραδεκτὰ ἄνευ ἀντιῤῥήσεως καὶ τὰ ἑπόμενα ἄρθρα). (Ἐπίσης ἐγένετο παραδεκτὸν καὶ τὸ σύνολον ἄνευ ἀντιῤῥήσεως).

§223ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ὑποβάλλω νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου προβιβάζεται τὸ Προξενεῖον Κρήτης εἰς Γενικὸν Προξενεῖον.

§224ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὔριον, κύριοι, ἔχομεν συνεδρίασιν, καὶ σᾶς εἰδοποιῶ περὶ τούτου. (Λύεται ἡ συνεδρίασις, ὥρᾳ 7 μ. μ.).