1878.10.13

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 19

τῆς 13 Ὀκτωβρίου 1878.

(Παρασκευή.)

Ὥρα 2 μ. μ.

Ἀπαρτίας γενομένης, ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προτεραίας καὶ ἐνεκρίθησαν.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολλοὶ ἔφεδροι ἐκ Βονίτσης καὶ Βάλτου τηλεγραφοῦσιν, ὅτι κατεστράφησαν ὑπὲρ τοὺς 15 μῆνας ὑπηρετοῦντες ἐν τῷ στρατῷ, καὶ ἐπανερχόμενοι εἰς τὰς τάξεις των, ἃς ἐγκατέλιπον, ἐπικαλοῦνται σωτήρια μέτρα. Ὁ δὲ Εὐθ. Κωνσταντόπουλος, τηλεγραφικὸς ὑπάλληλος, ζητεῖ συνδρομὴν πρὸς πραγματοποίησιν ἀνακαλύψεών του. Ἀμφότεραι αἱ ἀναφοραὶ θὰ σταλῶσιν εἰς τὴν ἁρμοδίαν ἐπιτροπήν. Τὸ νομοσχέδιον, περὶ οὗ εἶπε χθὲς ὁ κ. Παραμιθιώτης, ἐστάλη μὲν πέρυσιν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν, ἀλλ’ αὕτη δὲν ὑπέβαλεν ἔλθεσιν. Τί ἀποφασίζει ἡ Βουλή;

§2ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΤΗΣ. Δὲν ἔχω ἀντίῤῥησιν νὰ σταλῇ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν· ἀλλὰ παρακαλῶ αὐτὴν νὰ τὸ προεξετάσῃ τάχιστα.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν θὰ σταλῇ εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης ἐπιτροπήν. Μεταβαίνομεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Ἀναγινώσκεται καὶ γίνεται δεκτὸν εἰς γʹ ἀνάγνωσιν τὸ νομοσχέδιον περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Πορτογαλλίας ἐμπορικῆς καὶ ναυτιλιακῆς συνθήκης. Ἔχομεν εἰς γʹ ἀνάγνωσιν τὸ νομοσχέδιον περὶ συνδρομῆς τῶν ἐκ τῆς ἐπιζωοτίας ζημιωθέντων γεωργῶν Λεβαδείας, Θηβῶν, καὶ Μεγαρίδος.

§4ΜΑΛΕΑΣ. Ἐπειδὴ ἡ ἐπαρχία, ἣν ἔχω τὴν τιμὴν ν’ ἀντιπροσωπεύω, ἐνδιαφέρεται, ἐπιτρέψατέ μοι νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις. Καὶ ἄλλοτε τὸ δημόσιον συνέδραμεν ἐπαρχίας παθούσας, καὶ ἤδη δίκαιον εἶναι νὰ συνδράμῃ, διότι ὁμολογουμένως πλεῖστοι τῶν κατοίκων ἐζημιώθησαν, ἕνεκα τῆς θεομηνίας, ἀπώλεσαν τοὺς βόας των καὶ δὲν ἔχουν τίποτε, εἶναι εἰς ἀπελπισίαν. Πρέπει λοιπὸν τὸ Δημόσιον νὰ μὴ ἀρνηθῇ τὴν ζητουμένην συνδρομὴν ἐξ 150 χιλ. δραχμῶν. Δὲν εἶναι δὲ ἡ ζημία μεγάλη, διότι ἐὰν αὐτὸ δανεισθῇ ἐκ μιᾶς τῶν Τραπεζῶν πρὸς 1%, ὅπως καὶ εἰς ἄλλα δάνεια ἔγεινε, θὰ πληρόνῃ κατ’ ἔτος 1500 δραχμὰς, καὶ ἐπὶ πενταετίαν 7½ χιλιάδας. Εἶναι τὸ ποσὸν, ὡς βλέπετε, μικρὸν, ἐνῷ θὰ σωθῶσι τετρακόσιαι οἰκογένειαι, καὶ διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Βουλὴν νὰ παραδεχθῶσι τὴν συζητουμένην πρότασιν.

§5ΚΑΤΡΙΒΑΝΟΣ. Φρονῶ, ὅτι πρέπει ν’ ἀναβληθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ἵνα ἡ Κυβέρνησις μᾶς πληροφορήσῃ, ἐὰν ἐκ τῆς ἐπιζωοτίας ἐζημιώθησαν μόναι αἱ τρεῖς αὐταὶ ἐπαρχίαι, ἢ καὶ ἄλλαι, ὡς πολλοὶ λέγουσι, πόσοι δὲ βόες κατεστράφησαν, καὶ πόση ἡ ζημία ἐκ τῆς θεομηνίας, διότι ἄλλως δὲν δυνάμεθα ν’ ἀποφασίσωμεν, ἀφοῦ μάλιστα ἡ πρότασις προέρχεται ἐκ Βουλευτῶν. Καὶ ἡ ἐπαρχία Μεγαλοπόλεως πάσχει, διότι οἱ κάτοικοι δὲν ἔχουσιν οὔτε σπόρον, καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ σκεφθῇ σπουδαίως. Δὲν πάσχει δὲ μόνον ἡ ἐπαρχία αὐτὴ, ἀλλὰ καὶ αἱ παρακείμεναι δὲν ἔχουσιν ἐπίσης οὔτε σπόρον, ὡς ἡ Γορτυνία καὶ ἄλλαι. Ἐὰν πρέπῃ νὰ δώσωμεν συνδρομὴν, νὰ τὴν δώσωμεν ἐν γνώσει τῆς ζημίας. Παρακαλῶ λοιπὸν τὴν Βουλὴν ν’ ἀναβάλῃ τὴν συζήτησιν, ἵνα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὑποβάλῃ τὰς πληροφορίας.

§6ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ. Πᾶσα ἀναβολὴ θὰ ματαιώσῃ τὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου, διότι ἡ καλλιέργεια ἤρχισεν ἤδη· ἄλλως, εἶναι γνωστὴ ἡ ζημία τῶν ἐπαρχιῶν αὐτῶν. Ἐὰν δὲ ὁ Βουλευτὴς Μεγαλουπόλεως φρονῇ, ὅτι θὰ προλάβῃ καταχρήσεις, τὸν παραπέμπω εἰς τ’ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου, τὰ ὁποῖα προνοοῦσιν, ὅπως μὴ συμβῇ κατάχρησις καὶ ἀδικία. Ὡς πρὸς τὴν ἑτέραν παρατήρησίν του, ὅτι καὶ εἰς ἄλλας ἐπαρχίας δὲν ὑπάρχει ἡ ἀναγκαία σπορὰ, αὐτὸ δὲν εἶναι σημερινὸν κακόν· πάντοτε οἱ χωρικοὶ εὑρίσκονται εἰς αὐτὴν τὴν ἀνάγκην, καὶ ὅπως πάντοτε, οὕτω καὶ ἐφέτος πάσχουσιν. Αὐτὸ εἶναι γενικὸν κακὸν, ἐνῷ ἡ ἐπιζωοτία ἐνέσκηψεν εἰς τρεῖς ἐπαρχίας καὶ ἀφῄρεσε τὰ μέσα πρὸς καλλιέργειαν.

§7ΛΑΠΠΑΣ. Ἐὰν ἔχητε σκοπὸν νὰ κάμητε μίαν εὐκολίαν εἰς τοὺς παθόντας, οἱ ὁποῖοι κατεστράφησαν, ἀποφασίσατε ἓν μικρὸν ποσὸν, διὰ νὰ ἠμπορέσουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι νὰ καλλιεργήσωσι τὰς γαίας των. Ὅ,τι λέγει ὁ κ. Κατριβάνος, ὅτι εἰς τὴν Μεγαλούπολιν λείπει ὁ σπόρος, δὲν ἔχει σχέσιν· διότι ἡ Κυβέρνησις ἐξώδευσε 15,000 δραχμὰς, διὰ νὰ θάψῃ τὰ βώδια. Ἐκατάλαβες; Ἂς ἔλθῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ μᾶς εἴπῃ, ἐὰν δὲν ἦναι ἀληθινόν. Θέλετε νὰ δώσητε μίαν μικρὰν συνδρομὴν εἰς αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι ἔπαθον καὶ ἐζημιώθησαν; Ἂν θέλετε, ἔχει καλῶς· ἂν δὲ δὲν θέλετε, εἴπατέ το, καὶ θὰ ἴδωμεν ἡ Κυβέρνησις τί θὰ πάρῃ, ἐὰν δὲν καλιεργήσωσιν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι τὰς γαίας των Ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ πάρῃ τὸ δέκατον· ἐὰν ὅμως δὲν σπείρουν, δὲν θὰ πάρῃ τίποτε. Θὰ σᾶς παρακαλέσω λοιπὸν ἐκ νέου νὰ μὴ φέρετε προσκόμματα (θόρυβος). Δὲν ἐζήτησα ποσὸν μεγάλον· σᾶς εἶπον, ὅτι, ὅταν ἐξακριβωθῇ ὅτι ἑνὸς ἐψόφησε τὸ βῶδι, θὰ δώσητε 100 δραχμὰς, ἐὰν δύω, 200, ἐὰν τρία 300. Πρέπει δὲ νὰ συγκατατεθῇ καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ μὴ θέλῃ νὰ κάμῃ αὐτὴν τὴν οἰκονομίαν, ἀφοῦ τόσα ἐδαπανήθησαν εἰς τὸν ἀέρα ἔτσι εἰς πετσώματα καὶ ἄλλα.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑποστηρίζεται λοιπὸν ἡ ἀναβολή: (Ἐγείρονται πλείονες τῶν δέκα.) Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀναβολὴν νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται πολλοί). Εἶναι ἀμφίβολον τὸ ἀποτέλεσμα, καὶ θὰ ἐρωτήσω τὸ ἐναντίον· οἱ μὴ παραδεχόμενοι τὴν ἀναβολὴν νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται πολλοί). Τὸ Προεδρεῖον εἶναι εἰς διαφωνίαν. Θὰ κάμωμεν λοιπὸν ὀνοματικὴν κλῆσιν. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀναβολὴν λέγουσι ναί, οἱ μὴ παραδεχόμενοι λέγουσιν ὄχι. Γίνεται ψηφοφορία κατ’ ὀνοματικὴν κλῆσιν, ὑπὸ τοὺς ψηφολέκτας Διαμάντην καὶ Δαρειώτην.

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΝ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ

ἐπὶ τοῦ ἑξῆς ζητήματος· Παραδέχεται ἡ Βουλὴ τὴν ἀναβολήν;

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψηφοφόρησαν 111· ὄχι εἶπον 77, ναὶ 31, καὶ ἠρνήθησαν τρεῖς, ὥστε ἀπεῤῥίφθη ἡ πρότασις τῆς ἀναβολῆς. Προβαίνομεν λοιπὸν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 1.

§10ΚΑΡΑΠΑΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι κανεὶς ἐναντίος τῆς ἀρχῆς, τὴν ὁποίαν ἐξέφερε χθὲς ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πατρῶν Βουλευτὴς, ἤτοι τῆς ὑποχρεώσεως τοῦ δημοσίου, ἵνα ἔρχεται ἀρωγὸν εἰς μίαν ἐπαρχίαν ἢ περισσοτέρας, παθούσας συμφορὰν γενικὴν καὶ ζημίαν μὴ δυναμένην νὰ ἀνορθωθῇ εἰμὴ διὰ τῆς ἀρωγῆς τοῦ δημοσίου. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὅμως δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ περίστασις, διότι, ὡς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος Μεγαλοπόλεως, δὲν ὑπάρχουν αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα προκαλοῦν ἀφεύκτως τὴν ὑποχρέωσιν τοῦ δημοσίου νὰ ἔλθῃ ἀρωγὸν εἰς τὰς ἐπαρχίας, ἃς ἀναφέρει τὸ νομοσχέδιον, διότι δὲν γνωρίζετε, κύριοι, πόσοι βόες εἶναι οἱ προσβληθέντες εἰς τὴν Λεβαδείαν ἢ Μεγαρίδα ἐκ τῆς ἀσθενείας, δὲν γνωρίζετε ἐὰν ἡ ἀσθένεια ἔλαβε τὸν χαρακτῆρα τῆς τοπικῆς συμφορᾶς, δὲν γνωρίζετε ἐὰν μόνον εἰς αὐτὰς τὰς ἐπαρχίας συνέβη τὸ κακὸν ἢ καὶ εἰς ἄλλας. Πῶς εἶναι δυνατὸν λοιπὸν, χωρὶς νὰ ἔχητε γνωστὰ αὐτὰ τὰ προαπαιτούμενα, χωρὶς ἡ Κυβέρνησις νὰ σᾶς δώσῃ οὐδεμίαν πληροφορίαν περὶ τοῦ μεγέθους καὶ τῆς ἐκτάσεως τοῦ κακοῦ, νὰ ψηφίσητε νομοσχέδιον καὶ ν’ ἀναγνωρίσητε δι’ αὐτοῦ ὅτι ὑπάρχει περίπτωσις, ὅπως ἔλθῃ εἰς ἀρωγὴν τὸ δημόσιον ταμεῖον τῆς Ἑλλάδος, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς ἐκτάκτους ἀνάγκας σήμερον; Καὶ δὲν νομίζετε, ὅτι ἡ παραδοχὴ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ὅλως μερικοῦ, γεννᾷ ἀπαιτήσεις καὶ ἄλλων ἐπαρχιῶν; Εἴμεθα ἕτοιμοι, ἐὰν παραδεχθῆτε τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου τούτου, νὰ ζητήτωμεν νὰ ἐκταθῇ καὶ εἰς ἑτέρας ἐπαρχίας, καὶ νὰ ζητήσωμεν νὰ μὴ περιορισθῇ μόνον εἰς τὸν λόγον τῆς ἐπιζωοτίας, διότι εἶναι καὶ ἄλλαι συμφοραὶ βαρύταται, αἱ ὁποῖαι πιέζουν τὰς ἐπαρχίας τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους· ἡ Μαντινεία σήμερον δὲν ἔχει τὰ μέσα τῆς σπορᾶς, μᾶς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος Μεγαλοπόλεως. Ὁ ἔντιμος ἐκ Πατρῶν συνάδελφος σᾶς εἶπεν, ὅτι τὰ ὄργανα τῆς καλλιεργείας κατεστράφησαν εἰς τὴν Λεβαδείαν καὶ Μεγαρίδα, καὶ ἔχει καθῆκον ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔλθῃ εἰς ἀρωγὴν τῶν κατοίκων. Ἀλλὰ τὸν ἐρωτῶ, ὅταν ἀλλαχοῦ οἱ γεωργοὶ δὲν ἔχουν καρποὺς πρὸς σπορὰν, δὲν πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔλθῃ ἐπίσης εἰς ἀρωγήν; εἰς τὴν Μαντινείαν λοιπὸν δὲν ἔχουν σπόρους, καὶ εἰς τὴν Κορινθίαν καὶ τὴν Ἀργολίδα σᾶς λέγουν ἡ κατάστασις εἶναι οἰκτρά, καὶ αἱ πλεῖσται ἐπαρχίαι τῆς Πελοποννήσου καὶ τῆς Μεσσηνίας ἐν γένει στεροῦνται τῶν μέσων καὶ τῆς ὑπάρξεως οἱ πλεῖστοι τῶν γεωργῶν (θόρυβος). Λοιπὸν δὲν νομίζετε ὅτι, ἐὰν πρέπῃ τὸ ταμεῖον τὸ δημόσιον νὰ ἔλθῃ εἰς ἀρωγὴν τῶν ἐκ θεομηνίας παθόντων, ὅτι πρέπει νὰ ἐπεκτείνωμεν τὸ εὐεργέτημα αὐτὸ καὶ εἰς ἄλλας ἐπαρχίας, αἱ ὁποῖαι πάσχουν δεινῶς; Ἄλλως τὸ νομοσχέδιον δὲν εἶναι καὶ ἀπόῤῥοια τῶν σκέψεων, ἃς σᾶς ἐξέθηκαν οἱ ὑποστηρικταί του· ἐὰν λάβητε ὑπ’ ὄψιν τὰς διατάξεις αὐτοῦ, αἵτινες ἐτέθησαν ὄχι ἀπὸ σκοποῦ, ἀλλὰ πιθανῶς ἐξ εἰλικρινείας, παρέχουν ἐν τούτοις ὅλας τὰς θύρας ἀνοικτὰς εἰς παντοίας καταχρήσεις. Δὲν πρόκειται ἐν αὐταῖς περὶ τῶν ὀργάνων τῆς καλλιεργείας, δὲν ἐλήφθη κἂν ἡ πρόνοια νὰ ὑποχρεώσουν τὸ δημόσιον ταμεῖον νὰ ἔλθῃ εἰς βοήθειαν, ἐὰν κατεστράφησαν ἀροτῆρες βόες· ἀλλὰ καὶ ἂν ἔπαθον ἁπλῶς βόες, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐχρησίμευον εἰς τὸ ἄροτρον, τὸ δημόσιον εἶναι ὑπόχρεον νὰ πληρώσῃ. Τὸ δημόσιον, καὶ ἐὰν εἶχέ τις βόας, μὴ χρησιμεύοντας εἰς καλλιέργειαν, παθόντας, πάλιν ὀφείλει νὰ καταβάλῃ. Δὲν ἐλήφθη κἂν πρόνοια ὅπως ἀποζημιωθῶσιν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι στεροῦνται τῶν μέσων τῆς ἀγορᾶς βοῶν, ἀλλὰ πάντες ὅσων οἱ βόες ἔπαθαν, ἀνεξετάστως εὔποροι ἢ πένητες, ἔχουν δικαίωμα ὁ πλουσιώτερος λοιπὸν ἄνθρωπος ἐν Λεβαδείᾳ, ἅμα ἔπαθεν ὁ βοῦς του, ἔχει τὸ δικαίωμα ν’ ἀποζημιωθῇ, κατὰ τὸ νομοσχέδιον, ἀπὸ τὸ δημόσιον. Ἀλλὰ, κύριοι, τί νὰ εἴπω περὶ τοῦ 2 ἄρθρου τοῦ Νομοσχεδίου; τοῦτο θεωρεῖ ὅτι ἐξασφαλίζει τὸ δημόσιον, διότι διατάσσει ὅτι οἱ ἀγοραζόμενοι βόες εἶναι συντηρητικῶς κατεσχεμένοι ἀπὸ τὸ δημόσιον. Ἀλλ’ ἡ διάταξις αὕτη ποίαν ἀσφάλειαν παρέχει ἀπέναντι τῶν τρίτων δανειστῶν, καὶ πῶς δικαιολογεῖται κατάσχεσις, ἄνευ οὐδενὸς τύπου ἀορίστως ὑπὸ τοῦ νόμου ἐπιβαλλομένη; Τοῦτο εἶναι ἐντελῶς ἀκατάληπτον, κύριοι, καὶ θαυμάζω πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ ἀπὸ τὴν Βουλὴν νόμος τοιοῦτος καὶ ποίας συνεπείας δύναται νὰ ἔχῃ. Προβαίνω εἰς τὸ 3ον ἄρθρον. Ἀρκεῖ, λέγει, ἡ βεβαίωσις τριῶν πολιτῶν Ἑλλήνων, διὰ νὰ δώσῃ δικαίωμα εἰς τὸν ζημιωθέντα πληρωμῆς. Ἐρωτῶ ὑμᾶς, οἱ ὁποῖοι ἠξεύρετε τὸν Ἑλληνικὸν κόσμον, ἐὰν δὲν ἦναι εὐκολώτατον πρᾶγμα νὰ εὕρῃ τις τρεῖς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι νὰ βεβαιώσουν ὅτι οἱουδήποτε οἱ βόες ἔπαθον ἐξ ἐπιζωοτίας.

§11ΡΟΥΚΗΣ. Μερικοὶ δικηγόροι τὸ νομίζουν αὐτό.

§12ΚΑΡΑΠΑΥΛΟΣ. Ἀκόμη πρὸ μικροῦ, κύριοι, σᾶς εἶπαν, ὅτι 15 χιλιάδας δραχμὰς ἐδαπάνησε τὸ δημόσιον μόνον εἰς τὴν ταφὴν τῶν βοῶν ἐν Λεβαδείᾳ. Φοβοῦμαι, ὅτι θὰ παρουσιασθῇ εἰς τὴν Λεβαδείαν ἀκένωτος πηγὴ δαπάνης διὰ τοῦ νομοσχεδίου, καὶ δὲν θὰ ὑπάρξῃ ὅριον εἰς αὐτὴν οὔτε κατὰ τὸ ποσὸν οὔτε κατὰ τὸν χρόνον· δι’ ἔτη ἀκόμη θὰ ἐξακολουθοῦν νὰ λέγουν ὅτι οἱ βόες των ἀποθνήσκουσιν ἐξ ἐπιζωοτίας, καὶ τὸ Δημόσιον θὰ πληρώνῃ. Μοὶ ἀντιτάσσουν, ὅτι ὑπάρχει ἓν ὅριον, ὅτι παρέχουν ἤδη τὰ μέσα εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον νὰ καταβάλῃ μόνον 150 χιλιάδας δραχμάς· ἀλλὰ νομίζετε ὅτι καὶ μὲ τὴν πίστωσιν ταύτην ἔκλεισεν ἡ θύρα τῆς καταχρήσεως, καὶ ἂν παρουσιασθοῦν 3,000, ὡς παθόντες, βόες, τὸ ποσὸν τῆς δαπάνης θ’ ἀναβῇ εἰς ἓν ἑκατομμύριον, καὶ δυνάμει τοῦ νόμου τούτου ἔχουν πλῆρες δικαίωμα ἀγωγῆς κατὰ τοῦ Δημοσίου οἱ παθόντες, χωρὶς διόλου νὰ ἐμποδίζωνται ἀπὸ τὴν δοθεῖσαν σήμερον πίστωσιν, διότι θὰ εἴπωσιν, ὅτι ὁ νόμος δίδει εἰς αὐτοὺς δικαίωμα ἀποζημιώσεως. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους λοιπὸν, ἀναγκάζομαι, κύριοι, νὰ ψηφοφορήσω κατὰ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου ὡς εἶναι συντεταγμένον.

§13ΛΑΠΠΑΣ. Ἐγὼ δὲν θὰ ὁμιλήσω ὡς δικηγόρος, ἀλλὰ μὲ τὴν γλῶσσαν τὴν ἰδικήν μου, πρακτικὰ πράγματα. Αἱ τρεῖς αὐταὶ ἐπαρχίαι ἔπαθαν, καὶ ζητοῦμεν νὰ δοθῇ μία βοήθεια. Τί ζητεῖς καὶ διατί περιέπλεξες τὰ πράγματα μὲ δικηγορικὸν τρόπον; Τὸ ζήτημα, κ. Καράπαυλε, εἶναι ἁπλούστατον· οἱ πτωχοὶ, ὄχι οἱ πλούσιοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν χρήματα νὰ πληρώσουν τὰ βώδια των, ὅσοι δὲν ἔχουν πεντάρα, θὰ πάρουν, ἐὰν τοὺς ἐψόφησεν ἓν βῶδι, 100 δραχμὰς, ἐὰν τοὺς ἐψόφησαν δύο, 200· δὲν ἔχει τίποτε νὰ ζημιωθῇ τὸ δημόσιον. Αὐτὸ λοιπὸν εἶναι κατάχρησις; αὐτὸ δὲν εἶναι μεγάλο πρᾶγμα. Πρώτην φορὰν παρουσιάσθη αὐτὸ εἰς τὴν Ἑλλάδα· πῶς θέλετε νὰ μὴ δώσητε μίαν μικρὰν συνδρομὴν εἰς αὐτὸν τὸν τόπον;

§14ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ. Τί ἐννοεῖτε, κ. Λάππα, ὡς δάνειον νὰ δοθῇ;

§15ΛΑΠΠΑΣ. Ὡς δάνειον μάλιστα· ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ αὐτὴν τὴν συνδρομὴν εἰς αὐτοὺς, διότι δὲν ἔχουν τίποτε (θόρυβος). Παρεκάλεσα τὴν Βουλὴν, παρακαλῶ καὶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μὴ κάμῃ οἰκονομίαν εἰς αὐτὸ, διότι ἐξώδευσε τόσα χρήματα εἰς ἄλλα πράγματα, καὶ δι’ αὐτὸ εἶναι δίκαιον. Διὰ νὰ δώσωμεν βοήθειαν εἰς τοὺς παθόντας, κάμνετε, κύριοι, τόσον θόρυβον; Παρακαλῶ καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Βουλὴν νὰ τὸ ἀποφασίσῃ· δὲν εἶναι μεγάλη θυσία, ἐνῷ θὰ σώσητε τόσον κόσμον.

§16ΡΙΚΑΚΗΣ. Κατὰ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου δὲν ἤκουσα ἢ δύο λόγους, ά) ὅτι εἶναι ἄγνωστον, ἂν πραγματικῶς συνέβη θεομηνία καὶ ἐπιζωοτία εἰς τὰς ἐπαρχίας ἐκείνας· νομίζω ὅτι τοῦτο δὲν ἔχω ἀνάγκην ν’ ἀντικρούσω, διότι πιστεύω ὅτι εἰς πάντα ἄλλον εἶναι ἐπιτετραμμένον ἢ εἰς τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν ἐπαρχιῶν ν’ ἀγνοοῦν ἓν γεγονὸς ἐπισήμως βεβαιωμένον βʹ) ὅτι εἰς ἄλλας ἐπαρχίας στεροῦνται σπορᾶς· δυστυχῶς συμβαίνει καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὅ,τι καὶ εἰς πᾶσαν παρομοίαν περίστασιν. Ὁσάκις, κύριοι, εἰσήχθη εἰς τὴν Βουλὴν πρότασις, ὅπως θεραπευθῇ δυστύχημά τι, ἀπεκρούσθη πάντοτε διὰ τοῦ ἐπιχειρήματος, θὰ ἔχωμεν καὶ ἄλλας ἀξιώσεις. Ἀλλὰ τίς ἀποκρούει, ἂν ἦτο δυνατὸν, νὰ ἐπαρκέσωμεν εἰς ὅλας τὰς ἀνάγκας τῶν ἐπαρχιῶν; Καὶ εἶναι ἐπιχείρημα ἰσχυρὸν, ἵν’ ἀποκρουσθῇ ἡ συνδρομή, ὅτι καὶ ἄλλαι ἐπαρχίαι ἔχουν ἀνάγκην; Σᾶς εἶπον καὶ χθὲς, ὅτι, προκειμένου περὶ θεομηνίας, ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὴν ἀρχὴν νὰ χορηγῇ συνδρομὴν ὑπὲρ τῶν παθόντων· ὁ τρόπος τῆς συνδρομῆς ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς, καὶ ἕκαστος ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ συζητῇ περὶ τῶν ἐγγυήσεων. Δὲν εἶναι ὀρθὸν ν’ ἀποκρούητε πρότασιν, ἥτις στηρίζεται εἰς λόγους φιλανθρωπίας καὶ δημοσίας ἀνάγκης, ἄνευ λόγου. Ὁ μόνος λόγος, ὅστις ἠδύνατο νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ἄρνησιν τῆς συνδρομῆς, θὰ ἦτο ὁ τῶν οἰκονομικῶν ἀναγκῶν τοῦ Κράτους, ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ μεγάλου ποσοῦ. Ποτὲ ὅμως δὲν μᾶς εἶνε ἐπιτετραμμένον νὰ εἴπωμεν ὅτι ἀδιαφοροῦμεν, δὲν δίδομεν συνδρομήν· τὸ δημόσιον ἔχει καθῆκον εἰς τοιαύτας περιστάσεις νὰ χορηγῇ συνδρομὴν, καὶ ἑπομένως οἱ λόγοι, οἱ προταθέντες μέχρι τοῦδε, δὲν μὲ πείθουν, ὅτι δύνανται νὰ δικαιολογήσουν ἀρνητικὴν ἀπόφασιν τοῦ Κοινοβουλίου· ἡ Κυβέρνησις, ἂν νομίζῃ ὅτι τὸ ποσὸν δὲν εἶναι ἀνάλογον μὲ τὸ δυστύχημα, ὡς ἔχουσα γνῶσιν ὅλων αὐτῶν τῶν στατιστικῶν πληροφοριῶν, δύναται νὰ ὁρίσῃ τὸ ποσὸν. Ἀλλ’ ἤθελεν εἶσθαι ἀδίκημα ἐκ μέρους τοῦ Κοινοβουλίου ν’ ἀποῤῥίψῃ τοιαύτην αἴτησιν.

§17ΖΕΓΓΕΛΗΣ. Εἰς τὴν οὐσίαν, κύριοι, δὲν εἰσέρχομαι καθόλου· ἂν τῷ ὄντι τὸ δυστύχημα συνέβη, ἀπόκειται εἰς τὴν Βουλὴν νὰ κρίνῃ. Νομίζω ὅμως ὅτι ὁ τύπος, ὑπὸ τὸν ὁποῖον ζητεῖται ἡ συνδρομὴ αὕτη, δὲν εἶνε ὁ κατάλληλος, ἢ μᾶλλον, κατ’ ἐμὲ, εἶνε λίαν ἐπισφαλὴς, καὶ ἀναγνωρίζω τὴν ὀρθότητα τοῦ τύπου, τὸν ὁποῖον ἔδωκεν ὁ κ. Πρωθυπουργός. Τῷ ὄντι, κύριοι, διὰ τοῦ τύπου, ὃν προτείνουσι, μεταβάλλεται ἡ Κυβέρνησις εἰς δανειστὴν, ἀλλὰ τοῦτο εἶνε ἐπικίνδυνον. Ὑποθέσατε, ὅτι καὶ εἰς ἄλλας ἐπαρχίας συμβαίνουσι δυστυχήματα· ποῦ θέλομεν καταλήξει τότε; Ὁ τύπος, ὃν προτείνει ὁ κ. Πρωθυπουργὸς, εἶνε ὁ καταλληλότερος, διότι δὲν ἀντιβαίνει εἰς τὴν ἰδιότητα, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἔχῃ, καὶ νὰ μὴ γίνεται δανειστής· δεύτερον θέλομεν γνωρίζει τὸ ποσὸν, διὰ τὸ ὁποῖον θέλει ἐγγυηθῆ, καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν παθόντων, οὕτω δὲ ἀποφεύγομεν ὅλους ἐκείνους τοὺς κινδύνους, τοὺς ὁποίους ὑπηνίξατο ὁ ἐκ Πύλου ἔντιμος Βουλευτὴς, καὶ ἡ ἀπόφασίς μας θὰ ἦναι δικαία, διότι θὰ δώσωμεν συνδρομὴν εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι πράγματι ὑπέστησαν τὸ δυστύχημα. Δι’ αὐτὸ, κύριοι, ἐνῷ κατ’ οὐσίαν ἀποκλίνω ὑπὲρ τῆς παραδοχῆς τοῦ νομοσχεδίου, κατὰ τύπους ἀποκρούω αὐτὸ, καὶ δυστυχῶς εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ καταψηφίσω.

§18ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. (Πρωθυπουργός). Κατὰ δυστυχίαν ἡ νόσος ἐξακολουθεῖ, ἂν καὶ ἐλήφθησαν ὅλα τὰ μέτρα· τελευταῖον ἐπῆλθεν ὕφεσις, ἀλλ’ ἡ νόσος δὲν ἐξέλιπε. Δὲν δύναμαι σήμερον οὐδεμίαν νὰ δώσω πληροφορίαν. Πρέπει βεβαίως νὰ ἐξετασθῇ, ἐὰν θ’ ἀποφασίσητε νὰ δώσητε πίστωσιν, πόση πρέπει νὰ ἦναι αὕτη, καὶ πῶς θὰ κατορθωθῇ νὰ μὴ προτιμηθῶσιν οἱ εὐνοούμενοι καὶ νὰ μὴ γεννηθῶσι παράπονα, νὰ μὴ συμβῇ δηλαδὴ ὅ,τι εἰς τὴν συνδρομὴν ὑπὲρ τῶν παθόντων ἐκ τῶν σεισμῶν καὶ τῶν πυρκαϊῶν. Δὲν πρέπει νὰ καθιερώσωμεν τὸ σύστημα τοῦ νὰ γίνεται δανειστὴς ἡ Κυβέρνησις. Τὸ σύστημα τοῦ νὰ γίνωνται οἱ πολῖται δανεισταὶ τῆς Κυβερνήσεως ἐγένετο παραδεκτόν· τὸ σύστημα ὅμως τοῦ νὰ δανείζῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τοὺς πολίτας εἰς οὐδὲν μέρος τοῦ κόσμου τὸ παρεδέχθησαν, καὶ δὲν εἶναι ὀρθόν. Φρονῶ, ὅτι πρέπει τῷ ὄντι νὰ ὑποστηρίξωμέν τινας ἐκ τῶν παθόντων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν νὰ ἀγοράσουν βόας, διὰ νὰ εὕρωμεν δὲ αὐτοὺς τοὺς παθόντας, τοὺς ἔχοντας ἀνάγκην, πρέπει νὰ τοὺς ἀφήσωμεν νὰ ἐκφράσουν τὴν ἀνάγκην αὐτήν· ἡμεῖς ὅμως δὲν θὰ κατορθώσωμεν νὰ ἐξακριβώσωμεν τίς ἔχει ἀνάγκην καὶ τίς δὲν ἔχει. Διὰ τοῦτο ἐπιμένω, ὅτι πρέπει μᾶλλον ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐγγυηθῇ, ἵνα δανεισθῶσιν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι· ἂν δὲ ἡ Βουλὴ νομίσῃ ὅτι πρέπει ν’ ἀναλάβῃ καὶ μέρος τοῦ τόκου τὸ Δημόσιον, ἔχει καλῶς. Ἀλλὰ νὰ μεταβάλωμεν τὴν Κυβέρνησιν εἰς δανειστὴν, αὐτὸ θὰ ἔχῃ ὀλεθρίας συνεπείας.

§19ΦΙΛΩΝΟΣ. Νὰ ἐγγυηθῇ τὸ Δημόσιον καὶ ν’ ἀναλάβῃ τοὐλάχιστον τὸ ἥμισυ τοῦ τόκου.

§20ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Τότε εἴμεθα σύμφωνοι ὡς πρὸς τὴν ἀρχὴν, καὶ προτείνω ν’ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις, ἵνα συνταχθῇ ἕτερον νομοσχέδιον ἐπ’ αὐτῇ τῇ βάσει.

§21ΡΕΒΕΛΑΚΗΣ. Ὑποβάλλω τὴν ἑξῆς σκέψιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι, ἐφ’ ὅσον διαρκεῖ ἡ ἐπιδημία, θὰ ἦτο ἄτοπον καὶ ἐπικίνδυνον νὰ εἰσαχθῶσι νέοι βόες, διότι, πρὶν τελειώσῃ ἡ ἐπιδημία, πᾶν μέτρον ὑπὲρ ἀντικαταστάσεως τῶν ζώων εἶναι μάταιον.

§22ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἔχετε δίκαιον.

§23ΛΑΠΠΑΣ. Οἱ ἄνθρωποι δὲν θ’ ἀγοράσουν τώρα βόας, διότι ὑποπτεύονται, θ’ ἀγοράσουν βουβάλια.

§24ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ὑποβάλλω νομοσχέδιον, κανονίζον τὰ περὶ ἐξετάσεως τῆς ἱκανότητος τῶν ἐφέδρων καὶ νεοσυλλέκτων. Νομίζω, ὅτι δι’ αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου δίδονται πληρέσταται ἐγγυήσεις, καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ τὸ ἐπισπεύσῃ, διότι ἤδη γίνεται ἡ νεοσυλλεξία.

«ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ τροποποιήσεως τοῦ ΧΘʹ νόμου περὶ ἐκτάκτου ἐφεδρείας τοῦ τακτικοῦ στρατοῦ. Ἄρθρον 1. Τὰ ἄρθρα 24, 25 καὶ 26 τοῦ ἀπὸ 18 Μαρτίου 1877, ὑπὸ στοιχ. ΧΘʹ νόμου τροποποιοῦνται ὡς ἑξῆς· Ἄρθρον 24. Οἱ πρὸς στράτευσιν καλούμενοι ἔφεδροι ἐξετάζονται ὑπὸ τοῦ κατὰ τοὺς κειμένους νόμους στρατολογικοῦ συμβουλίου τῆς οἰκείας ἐπαρχίας, ἐὰν κέκτηνται τὴν πρὸς στράτευσιν σωματικὴν ἱκανότητα. Τούτων οἱ καταφανῶς ἀνίκανοι, ἤτοι οἱ πάσχοντες τύφλωσιν κατ’ ἀμφοτέρους ἢ τὸν ἕτερον τῶν ὀφθαλμῶν ἢ ἀπώλειάν τινος τῶν κάτω ἢ τῶν ἄνω ἄκρων, ἀπολύονται ὑπὸ τοῦ στρατολογικοῦ συμβουλίου, ἐὰν ἡ γνώμη αὐτοῦ ὑπάρξῃ ὁμόφωνος, καὶ ἀντικαθίστανται ὑπὸ τῶν ἐπιλαχόντων· οἱ λοιποὶ πέμπονται εἰς τὸν στρατὸν πρὸς κατάταξιν· ἐκεῖ δὲ, πρὶν ὁρκισθῶσιν, ἐξετάζονται ὑπὸ τοῦ ἰατροῦ τῆς φρουρᾶς ἢ τοῦ σώματος, καὶ οἱ μὲν ὑπ’ αὐτοῦ κριθέντες ἱκανοὶ πρὸς στράτευσιν κατατάσσονται ὁριστικῶς καὶ ὁρκίζονται, οἱ δὲ ὡς ἀνίκανοι παραπέμπονται εἰς τὴν ἐξέτασιν τῆς ἁρμοδίας Στρατιωτικῆς Ὑγειονομικῆς Ἐπιτροπῆς, ὑπὸ τῆς ὁποίας κατατάσσονται, ἐὰν κριθῶσιν ἱκανοί, ἐὰν δὲ ἀνίκανοι, παραπέμπονται εἰς τὴν ἀνωτάτην Στρατιωτικὴν Ὑγειονομικὴν Ἐπιτροπὴν, ὑφ’ ἧς ἀπολύονται κριθέντες ἀνίκανοι· ἄλλως, κατατάσσονται ἐν τῷ στρατῷ. Εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν καταφανῶς ἀνικάνων ὑπάγονται καὶ ἐκεῖνοι, οἵτινες ἢ ἀποδεικνύουσι δι’ ἐπισήμων ἐγγράφων τὴν ἀνικανότητα ἢ ὑπερηλικιότητα αὐτῶν, ὡς πρὸς δὲ τὴν ὑπερηλικιότητα διὰ τῶν ἀρτίως συνταχθέντων ἐκλογικῶν καταλόγων ἢ ἐκ πρώτης ὄψεως καταφαίνονται τοιοῦτοι, ἤτοι ἔχοντες ἔλαττον τῶν 20 ἢ πλέον τῶν 30 ἐτῶν κατὰ τὸν χρόνον τῆς κληρώσεώς των. Ὁ ἐπιλαχὼν δύναται νὰ ζητήσῃ τὴν ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων στρατιωτικῶν ὑγειονομικῶν Ἐπιτροπῶν ἀναθεώρησιν τῶν ὑπὸ τῶν Στρατολογικῶν συμβουλίων ἐξαιρεθέντων λόγῳ ἡλικίας, μὴ στηριζομένης εἰς τὰ κατὰ τὴν προηγουμένην § ἔγγραφα, ἀλλ’ ὑποχρεοῦται νὰ καταβάλῃ τὰ ὁδοιπορικὰ ἔξοδα καὶ τὰς ἡμεραργίας τοῦ ἀναθεωρητέου, ὁριζόμενα ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἡ αἴτησις τῆς ἀναθεωρήσεως δὲν ἀναστέλλει τὴν κατάταξιν τοῦ ἐπιλαχόντος, ὅστις ἀπολύεται, ἐὰν ὁ ἀναθεωρηθεὶς κριθῇ ἱκανὸς καὶ καταταχθῇ ἐν τῷ στρατῷ. Περὶ τοῦ κατὰ τὰ ἄρθρα 22, 23, 27 καὶ 29 τοῦ ΧΘʹ. νόμου ἐξαιρέσεων ἀποφασίζει ὁριστικῶς ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἄρθρον 25. Ἐξαιροῦνται 1. Οἱ μονογενεῖς ὀρφανοὶ πατρὸς καὶ οἱ μονογενεῖς υἱοὶ πατρὸς τυφλοῦ, παραλύτου ἢ ἀποδεδειγμένως φρενοβλαβοῦς· περὶ τῶν ἐξαιρέσεων τούτων ἀποφασίζει ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερεκῶν μετὰ προηγουμένην περὶ τῆς ἀπολύτου ἀνικανότητος τοῦ πατρὸς γνωμοδότησιν τοῦ στρατολογικοῦ συμβουλίου τῆς οἰκείας ἐπαρχίας. 2. Ὁ πρεσβύτερος ὀρφανὸς πατρὸς, ὅταν δὲν ἔχῃ ἀδελφὸν ὑπερβάντα τὸ 14 ἔτος τῆς ἡλικίας αὑτοῦ καὶ μὴ ὄντα καταφανῶς ἀνίκανον σωματικῶς. Ἄρθρον 26. Ὁ κληρωθεὶς ἔκτατος ἔφεδρος, οὗ τινος ὁ ἀδελφὸς ὑπηρετεῖ ἐν τῷ στρατῷ ὡς τοιοῦτος ἢ ὡς τακτικὸς ἔφεδρος ἢ κληροῦχος προσωπικῶς ἢ ἐθελοντὴς, δὲν ὑποχρεοῦται νὰ ὑπηρετήσῃ πρὸ τῆς ἀφυπηρετήσεως τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ. Τὸ τελευταῖον ἐδάφιον τῆς Ϛ. § τοῦ ἀπὸ 17 Μαΐου 1867 νόμου περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ νόμου περὶ ἀπογραφῆς ἰσχύει καὶ ἐπὶ τῆς ἐφεδρείας. Ἄρθρον 2. Ὁ κληρωθεὶς καὶ μὴ προσελθὼν ἐνώπιον τῆς ἀρχῆς ἐντὸς τῶν ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ ΧΘʹ νόμου ὁριζομένων προθεσμιῶν καὶ ὁ ἀποδιδράσκων ἐκ τῶν χειρῶν τῆς ἐξουσίας πρὶν ἢ γίνῃ δεκτὸς εἰς τὴν στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν, τιμωρεῖται πρὸς τῇ προσθέτῳ ὑπηρεσίᾳ καὶ μὲ φυλάκισιν ἑνὸς μηνὸς μέχρις ἑνὸς ἔτους. Ἄρθρον 3. Ἐξαιρέσεις ἢ κατατάξεις ἐκτάκτων ἐφέδρων γινόμεναι κατὰ παράβασιν τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ ΧΘʹ νόμου, πλὴν τῆς ποινικῆς καταδιώξεως τῶν μελῶν τοῦ Στρατολογικοῦ συμβουλίου, παρέχουσι κατὰ τῶν μελῶν αὐτοῦ πρὸς τοὺς ἀδικηθέντας καὶ δικαίωμα ἀγωγῆς ἐνώπιον τῶν ἁρμοδίων πολιτικῶν δικαστηρίων, δι’ ἀποζημίωσιν αὐτῶν, ἐφ’ αἷς ὑπέστησαν ἐκ τῆς ἀδίκου κατατάξεώς των ζημίαις. Αἱ διατάξεις τοῦ παρόντος ἄρθρου καὶ αἱ τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ ΧΘʹ νόμου ἐφαρμόζονται καὶ εἰς τὴν στρατολογίαν τοῦ τρέχοντος καὶ τῶν παρελθόντων ἐτῶν. Ἄρθρον 4. Τὰ ἄρθρα 7, 8, 9 καὶ 10 τοῦ ἀπὸ 1 Νοεμβρίου 1851 ΡΛΓʹ νόμου περὶ στρατολογίας τε καὶ ναυτολογίας καὶ τὸ ἄρθρον 220 τῆς στρατιωτικῆς ποινικῆς νομοθεσίας ἐφαρμόζονται καὶ ἐπὶ τῆς στρατολογίας τῶν ἐκτάκτων ἐφέδρων. Ἄρθρον 5. Ἡ προτελευταία § τῆς τελευταίας διατάξεως τοῦ ΧΘʹ νόμου ἀκυροῦται. Οἱ Ὑπουργοὶ

τῶν Ἐσωτερικῶν

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ

τῶν Στρατιωτικῶν

Β. ΣΑΠΟΥΝΤΣΑΚΗΣ»

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ προϋπολογισμοῦ ὑπέβαλεν ἔκθεσιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως ἐκ δραχ. 75,000 ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν τοῦ 1878. Παραπέμπεται εἰς τύπωσιν. «Ἡ ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ Ἐπιτροπὴ τῆς Βουλῆς, συνελθοῦσα κατὰ πλειοψηφίαν ἐν τινι δωματίῳ τοῦ Βουλευτηρίου, σήμερον τὴν 9 8βρίου ε. ε. καὶ λαβοῦσα ὑπ’ ὄψιν τὸ περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τῆς χρήσεως 1878 τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείου ἐκ δρ. 75,000, ὡς καὶ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, καὶ συζητήσεως μακρᾶς γενομένης, μετ’ ἀκριβῆ ἐξέτασιν ἀποφαίνεται ὑπὲρ τῆς παραδοχῆς τοῦ νομοσχεδίου τούτου.

Ὁ πρόεδρος

Α. Α. ΚΟΝΤΟΣΤΑΥΛΟΣ.

Τὰ μέλη Λ. Β. Σιμόπουλος, Δ. Ζέγγελης, Γρ. Μαυρομαρᾶς, Α. Πετσάλης, Π. Ῥεβελάκης, Σπ. Ἀντωνόπουλος, Σ. Καραϊσκάκης, Χ. Α. Χρηστόπουλος, Π. Μανέτας, Ἰω. Δούμας. Ὁ εἰσηγητὴς Δ. Γ. Δημητριάδης.» Καθὼς ἀπεφάσισε χθὲς ἡ Βουλὴ, πρέπει νὰ γείνῃ ἡ βʹ συζήτησις δύω νομοσχεδίων, ὧν ἐγένετο μόνον ἡ ά, θέλουν δὲ συγχωνευθῆ, ὅσον εἶναι δυνατὸν, τὰ νομοσχέδια τῶν πιστώσεων καὶ θὰ εἰσαχθῶσιν εἰς γʹ συζήτησιν. (Ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ κατ’ ἀρχὴν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς χρήσεως τοῦ 1877 τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, ἐκ δραχ. 33,440, καὶ τὸ περὶ ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν τῆς χρήσεως τοῦ 1878, ἐκ δραχμῶν 8,213 καὶ 24 λεπτῶν. Ἀναγινώσκονται εἶτα καὶ γίνονται δεκτὰ εἰς βʹ ἐπίσης ἀνάγνωσιν κατ’ ἀρχὴν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀντικαταστάσεως τῶν δημοτικῶν εἰσπρακτόρων, καὶ ἡ πρότασις περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 208 τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας.) Ἐτυπώθη τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐπικυρώσεως τῆς συμβάσεως πρὸς ἀνάπτυξιν τῶν μέσων τῆς τηλεγραφικῆς συγκοινωνίας. Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπιτροπήν. Ἐτυπώθη ἡ ἔκθεσις τῆς ἐπιτροπῆς τῶν ἀναφορῶν· ἐγκρίνει ἡ Βουλὴ νὰ ἐγγραφῇ ὡς πρῶτον ἀντικείμενον εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς αὔριον;

§26ΤΙΝΕΣ. Μάλιστα.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δυστυχῶς αἱ τροπολογίαι τοῦ νομοσχεδίου περὶ πτωχεύσεως δὲν κατωρθώθη νὰ τυπωθῶσι.

§28ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ πτωχεύσεως ὑπεβλήθησαν καὶ νέαι τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι εἰσέτι δὲν ἐτυπώθησαν. Εἶναι δὲ πολὺ ἐνδεχόμενον νὰ ὑποβληθῶσι καὶ ἄλλαι κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Νομίζω, ὅτι ἤθελεν εἶσθαι προτιμότερον ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου τούτου ν’ ἀναβληθῇ μέχρι τῆς προσεχοῦς Δευτέρας, νὰ προσδιορισθῇ δὲ ὑπὸ τοῦ κυρίου Προέδρου ὥρα ἐντὸς τῆς αὔριον, καθ’ ἣν δύνανται νὰ συνέλθωσιν οἱ ὑποβαλόντες τροπολογίας, ἢ οἱ ἔχοντες ἐναντίαν γνώμην ἐπ’ αὐτῶν ἢ καὶ ἐπὶ ἄλλων μερῶν τοῦ νόμου, καὶ προσυζητήσωσιν οὕτω κατ’ ἰδίαν τὰς διαφόρους γνώμας αὑτῶν, διότι, ἄλλως, θὰ περιπλεχθῶμεν ἴσως εἰς συζητήσεις μακρὰς καὶ ἀδιεξόδους καὶ δὲν θὰ φθάσωμεν λίαν εὐχερῶς εἰς τὸ ποθητὸν ἀποτέλεσμα. Ὑποδεικνύω λοιπὸν εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ἀνάγκην τοῦ ν’ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις καὶ προκαλῶ αὐτὴν νὰ σκεφθῇ ἐπὶ ταύτης.

§29ΡΟΝΤΗΡΗΣ. Νομίζω, ὅτι εἶναι κανονικώτερον νὰ σταλῶσιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Δικαιοσύνης, καὶ ἐκεῖ νὰ προσκληθῶσιν οἱ ἔχοντες τὰς τροπολογίας νὰ προσέλθωσι καὶ νὰ συζητήσωσιν αὐτὰς ἀπὸ κοινοῦ.

§30ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἀδύνατον· θὰ ἐπέλθῃ βραδύτης, ἂν δὲν προσδιορισθῇ μία ὥρα, καθ’ ἣν νὰ συνέλθουν πάντες.

§31ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εὑρίσκω ὀρθὰς τὰς παρατηρήσεις τῶν ἐντίμων συναδέλφων, περὶ παραπομπῆς εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, ἐνώπιον τῆς ὁποίας νὰ προσέλθωσιν οἱ ὑποβαλόντες τροπολογίας, διὰ νὰ συζητηθῶσιν, οὕτως εἰπεῖν, οἰκογενειακῶς τὰ ζητήματα ἐπὶ τῶν ὁποίων ὑπάρχει διαφωνία. Εὐχαρίστως δὲ θὰ προσέλθω καὶ ἐγὼ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν, ἵνα χορηγήσω πᾶσαν πληροφορίαν ἀναγκαίαν, στηριζομένην βεβαίως εἰς τὰς παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας ὑπέβαλεν ὁ ἔντιμος καθηγητὴς κ. Ῥάλλης, ἐπὶ τῆς περυσινῆς ἐκθέσεως τῆς Ἐπιτροπῆς, καὶ περὶ τῶν προσθηκῶν, αἵτινες κατὰ τὴν ἐκτύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου ἐγένοντο. Οὕτω θὰ ὑποβληθῇ τὸ ἔργον πλῆρες εἰς τὴν Βουλὴν, διότι, ἂν ἀρχίσωμεν συζητήσεις, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐξέλθωμεν ἀπ’ αὐτὸν τὸν λαβύρινθον. Παρακαλεῖται ὅμως ὁ κ. Πρόεδρος νὰ ὁρίσῃ ἀπὸ τοῦδε μίαν ὥραν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὔριον εἰς τὰς 10.

§33ΤΙΝΕΣ. Πολὺ καλά.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναγγέλλω εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι αἱ Ἐπιτροπαὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, Στρατιωτικῶν καὶ Ναυτικῶν, εἰς τὰς ὁποίας παρεπέμφθη τὸ περὶ στρατολογίας νομοσχέδιον, ἐπεράτωσαν τὴν προεξέτασιν αὐτοῦ, ἀνετέθη δὲ εἰς τὸν Εἰσηγητὴν κ. Σοῦτσον νὰ συντάξῃ τὴν ἔκθεσιν, ἥτις αὔριον θὰ διανεμηθῇ. Ἐτυπώθη τὸ νομοσχέδιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, δι’ οὗ κυροῦται ἡ μεταξὺ αὐτοῦ καὶ τῶν μεταλλουργείων Λαυρίου σύμβασις, καὶ παρεπέμφθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν, ἥτις παρακαλεῖται νὰ φέρῃ τὴν ἔκθεσίν της ἐντὸς 8 ἡμερῶν. Παρακαλῶ τὰς Ἐπιτροπὰς, εἰς ἃς παρεπέμφθησαν νομοσχέδια, νὰ ὑποβάλωσι τὰς ἐκθέσεις των, διότι παρῆλθεν ὡς πρός τινα ἐξ αὐτῶν ἡ ὡρισμένη προθεσμία. Ἄλλο ἀντικείμενον δὲν ἔχομεν. Αὔριον δὲ θὰ συζητήσωμεν αʹ τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν ἐπιτροπῆς· βʹ εἰς αʹ ἀνάγνωσιν τὰ νομοσχέδια 1) περὶ ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως ἐκ δραχμῶν 75,000 ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν τῆς χρήσεως τοῦ 1878· καὶ 2) περὶ ἐκτάκτου ἐφεδρείας· γʹ εἰς γʹ ἀνάγνωσιν ὅσα νομοσχέδια ἐγένοντο ἤδη δεκτὰ εἰς βʹ. Λύεται ἡ συνεδρίασις. Ὥρα 4 Μ. Μ.