1877.06.01

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 10

Τῆς 1 Ἰουνίου 1877.

(Τετάρτη.)

Ὥρα 8 π. μ.

Ἐκφωνηθέντος τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου καὶ ἐν ἀπαρτία εὑρεθείσης τῆς Βουλῆς, ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως καὶ ἐνεκρίθησαν.

§1ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Παρατηρῶ, ὅτι εἰς τὰ πρακτικὰ δὲν γίνεται μνεία τῆς παρατηρήσεώς μου, ἥτις εἶναι σπουδαία, καὶ πρέπει οἱ γράφοντες τὰ πρακτικὰ νὰ ἦναι προσεκτικοὶ εἰς τὰς σπουδαίας παρατηρήσεις.

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ διορθωθῇ τὸ μέρος ἐκεῖνο τῶν πρακτικῶν σύμφωνα μὲ τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Μπούμπουλη. — Ἔχει τις ἄλλην ἀντίῤῥησιν ἐπὶ τῶν πρακτικῶν;

§3ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ πρακτικὰ ἐπικυροῦνται. Ἀντικείμενα τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως εἶναι ἡ βʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ τροποποιήσεως τῶν νόμων περὶ χαρτοσήμου· 2ον ὡσαύτως ἡ βʹ συζήτησις περὶ τροποποιήσεως τοῦ τελωνιακοῦ νόμου· καὶ 3ον ἡ τροποποίησις τοῦ ἀπὸ 25 Μαΐου 1842 Β. Δ. Ἀλλὰ πρὸ τούτων εἶναι ἄλλα ζητήματα, τὰ ὁποῖα προηγοῦνται. Εἷς πολίτης, Βασίλειος Μαυρογένης, ὑποβάλλει εἰς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰν ἀφορῶσαν τελωνιακήν τινα ὑπόθεσιν· ἡ Βουλὴ πιστεύω ὅτι ἐγκρίνει νὰ σταλῇ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῶν ἀναφορῶν. Ὡσαύτως πολλοὶ βουλευταὶ προτείνουσι πρότασιν νόμου περὶ ἀποδόσεως βαθμοῦ· θέλει τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ.

§5Α. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω μετὰ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κυρίου Βαλέττα νομοσχέδιον ἀφορῶν τὴν ἀπογραφήν. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εἶνε συντεταγμένον κατὰ τὸ πνεῦμα τῆς ἐρωτήσεως τὴν ὁποίαν χθὲς ἀπηύθυνα πρὸς τοὺς κυρίους ὑπουργούς. Ὁ νόμος περὶ ἀπογραφῆς εἶναι τοῦ 1838. Οἱ νόμοι, καθὼς ἠξεύρετε, τότε ἐγίνοντο ἐκ μέρους τῆς Ἀρχῆς τοῦ Βασιλέως, διότι τότε δὲν ὑπῆρχεν ἄλλη νομοθετικὴ ἀρχή. Κατὰ τὸ 1846, ὑπάρχοντος τοῦ Συντάγματος, οἱ τότε μακαρῖται ὑπουργοὶ τῶν Στρατιωτικῶν καὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, οἱ ἀείμνηστοι Κωλέττης καὶ Τζαβέλας, ὑπέβαλον διάταγμα εἰς τὴν Α. Μ. διὰ τοῦ ὁποίου ἐκτὸς τῶν ἐπιτροπῶν, αἵτινες ἦσαν ὑποχρεωμέναι διὰ τοῦ νόμου τοῦ 1838 νὰ ἐξετάζουν τοὺς ὑπαγομένους εἰς τὴν ἀπογραφὴν νέους, ἐκτός, λέγω, τῶν ἐπιτροπῶν αὐτῶν, ἐκανόνισαν καὶ ἄλλας ἐπιτροπάς, τοὐτέστι τὰς ἐπιτροπὰς τὰς συγκροτουμένας ἀπὸ τὴν διοικητικὴν ἀρχήν, ἀπὸ Ἰατρόν τινα, καὶ ἀπὸ ἕνα στρατιωτικὸν εἴτε Ὑπομοίραρχον εἴτε Ἐνωμοτάρχην, εὑρισκομένους εἰς τὴν ἐπαρχίαν των· Εἶνε περιττὸν νὰ σᾶς εἴπω ὅτι μέγισται καταχρήσεις ἐλάμβανον χώραν ἐν ταῖς ἐπαρχίαις ἀπὸ τὰς στρατολογικὰς αὐτὰς ἐπιτροπὰς, διότι πάντοτε οἱ Ἔπαρχοι εἶνε κατώτεροι ὑπάλληλοι, οἱ δὲ Ἐνωμοτάρχαι ἢ οἱ Ὑπομοίραρχοι, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν μέρος εἰς τὴν ἐπιτροπὴν, γνωρίζετε ὅτι δὲν παρέχουν ὅλας τὰς ἀπαιτουμένας ἐγγυήσεις· πρὸς δὲ προσλαμβάνονται Ἰατρίδιά τινα τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν μέρος τῆς ἐπιτροπῆς, καὶ ἡ ἐπιτροπὴ αὐτὴ κατέστη ἐπὶ τοῦ σπουδαιοτέρου φόρου τοῦ αἵματος μία μάστιξ. Νομίζω λοιπὸν ὅτι τὸ διάταγμα, τὸ καθιερῶσαν κατὰ τὸ 1846 τὰς ἐπιτροπὰς αὐτὰς, εἶνε ἀκόμη καὶ ἔκνομον, διότι ἀφορᾷ εἰς στρατολογικὴν ὑπόθεσιν, ὁ δὲ νόμος περὶ ἀπογραφῆς πρέπει νὰ ᾖνε νόμος τῆς πολιτείας, καὶ διὰ τοῦτο εἰς ὅλους τοὺς στρατιωτικοὺς νόμους τοὺς ὁποίους συζητοῦμεν δὲν ἠθελήσαμεν τὰς κυρίας βάσεις νὰ κανονίσῃ ἡ ὑπηρεσία, ἀλλ’ ἀπητήσαμεν ῥητῶς ὑποχρεώσεις ἐπιβάλλουσαι τόσα βάρη νὰ νομοθετῶνται ἀπὸ τὸ νομοθετικὸν σῶμα καὶ νὰ γίνωνται νόμοι τῆς πολιτείας. Νομίζω λοιπὸν ὅτι δικαιοῦμαι νὰ ζητήσω διὰ νομοσχεδίου τὴν κατάργησιν τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος Β. Δ. τοῦ 1846, τοῦ καθιεροῦντος τὰς στρατολογικὰς ἐπιτροπὰς περὶ τῶν ὁποίων σᾶς ἔκαμα λόγον. Συνέταξα λοιπὸν ἓν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον περιέχει 3 ἄρθρα περιληπτικώτατα πρὸς ἀντικατάστασιν τοῦ διατάγματος τοῦ 1846. Ἐὰν ἡ Βουλὴ νομίζῃ ὅτι τοῦτο δὲν πρέπει νὰ γείνῃ νομοθετικῶς ἀλλὰ διὰ Β. Δ, ἂς συστήσῃ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εἰς τὸ ὑπουργεῖον, ὅπως διὰ τῶν ἄρθρων τούτων προκαλέσωσι Β. Δ, διότι ἐγὼ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γείνῃ διὰ νομοσχεδίου. Τὰ ἄρθρα ἐπιτρέψατέ μοι νὰ τὰ ἀναγνώσω, διότι εἶνε συντομώτατα (ἀναγινώσκει). Διὰ τοῦτο γίνονται, κύριοι, δραπέται, δραπέτης δὲ δὲν θὰ γείνῃ, ἐὰν ἐφαρμόσωμεν τὸν νόμον αὐτὸν, διότι βεβαίως ὅταν τὸν ἕνα καταδιώκωμεν, τὸν ἄλλον ἀφίνομεν ἀκαταδίωκτον, βεβαίως οἱ καταδιωκόμενοι θὰ γίνωνται δραπέται. Παρακαλῶ νὰ τυπωθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ νὰ διανεμηθῇ.

§6Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ὑπάρχει νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἐπεψηφίσθη ἀπὸ τὴν Βουλὴν τρὶς, πρόκειται δὲ νὰ ἐπιψηφισθῇ καὶ τὸ σύνολον αὐτοῦ. Ἂς ἀποφασίσῃ ἡ Βουλὴ νὰ ἐπιψηφίσῃ καὶ αὐτὸ, καὶ τότε τελειώνουν ὅλα.

§7Α. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἡ Βουλὴ ἐπεψήφισε πολλὰ νομοσχέδια εἰς ἁ. καὶ β.ʹ ἀνάγνωσιν καὶ ὑπολείπεται ἡ γ.ʹ ἀνάγνωσις· ἐπῆλθον ὅμως περιστατικὰ, τὰ ὁποῖα μᾶς ἔφερον εἰς ἓν σημεῖον ὅπου δὲν ἠξεύρομεν ποῖον εἶναι τὸ νομοσχέδιον καὶ αἱ ἰδέαι αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἐπικρατήσωσι, διότι ὅλαι αἱ ἰδέαι ἐκεῖναι ἔπεσαν εἰς τὸ χωνευτήριον. Νομίζω ὅτι εἶναι ἀνάγκη διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς νὰ προλάβωμεν τὸ σήμερον συμβαῖνον κακόν. Ἐὰν αὔριον ἐπιψηφισθῇ ὁ νόμος, τότε δὲν βλαπτόμεθα, διότι πολὺ φοβοῦμαι μήπως μείνωμεν εἰς τὸ αὐτὸ σημεῖον, καὶ συμβῇ τὸ δὴ λεγόμενον, ὅτι, ὅταν ᾖναι καιρὸς νὰ φέρωμεν τὸν ἰατρόν, φέρομεν τὸν παππᾶ, καὶ ὅταν τὸν παππᾶ, τὸν ἰατρόν. Ἐκ τούτου παρακινούμενοι, ἐφέραμεν τὸν νόμον ἐκεῖνον.

§8ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ (ὑπουργὸς τῶν οἰκονομικῶν). Νομίζω, κύριοι, ὅτι δὲν πρέπει νὰ παραγνωρίσωμεν τὸν χαρακτῆρα τῆς συνόδου τὴν ὁποίαν ἀποτελοῦμεν σήμερον, διότι ἅμα τὴν παραγνωρίσωμεν, ἡ ἀποτυχία εἶναι πλήρης. Καὶ ἡ πρότασις τοῦ ἀξιοτίμου προλαλήσαντος καθὼς καὶ πολλῶν ἐξ ἡμῶν προτάσεις, ἀξιολογώταται ἠμποροῦν νὰ ᾖνε, ἀλλὰ νομίζω ὅτι δὲν δύνανται νὰ συζητηθοῦν ἤδη, εἰμὴ ἐὰν αἱ περιστάσεις τὸ ἐπιτρέψωσι. Ἠξεύρετε ὅτι τὰ νομοθετήματα τῶν ἐκτάκτων συνόδων τὰ προσδιορίζουσιν αἱ Κυβερνήσεις. Διὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ ἐνασχοληθῇ εἰς τὰ ὑποβληθέντα νομοσχέδια, καὶ ἐὰν μείνῃ καιρός, τότε ἀποφασίζομεν καὶ περὶ ἄλλων.

§9Α. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Θὰ παρατηρήσω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν οἰκονομικῶν, ὅτι, προτείνας τὸ νομοσχέδιον, δὲν εἶχα σκοπὸν νὰ παρεμβάλω προσκόματα. Ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ νομοσχέδια αὐτὰ θὰ περάσουν σήμερον εἰς βʹ. ἀνάγνωσιν, καὶ ἴσως καὶ τὸ ἄλλο τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη, εἰς αʹ. ἀνάγνωσιν, θὰ μείνῃ καιρὸς καὶ δι’ αὐτὰ. Δὲν ἐννοῶ νὰ παρεμβάλω πρόσκομμα εἰς τὴν ἰδέαν τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλ’ εὑρέθην εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ὑποβάλω αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, διότι ὁμολογῶ ὅτι ἡ πίεσις ἥτις γίνεται εἶναι φοβερά, καὶ ὡς ἀντιπρόσωπος μιᾶς ἐπαρχίας, ἔπρεπε νὰ ὑψώσω τὴν φωνήν μου.

§10ΧΟΪΔΑΣ. Ὑποβάλλω προτάσεις νόμων εἰς τὴν Βουλὴν· ἡ μία τῶν προτάσεων τούτων ἔχει πολλὴν τὴν συνάφειαν καὶ τὴν σχέσιν μὲ τὴν ἔκτακτον Σύνοδον καὶ μὲ τὰς ἐκτάκτους παρασκευὰς καὶ μὲ τὰ ἔκτακτα ἔργα τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιτελέσῃ ἡ Ἑλλάς, ἀφορᾷ εἰς τὴν κατάργησιν τῆς προσωπικῆς κρατήσεως. Πολλοὶ κρατοῦνται εἰς τὰς φυλακάς, οἵτινες ἐγένοντο θύματα τοκογλύφων αἰσχρῶν· εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀνακτήσωσι τὴν ἐλευθερίαν των, ὅπως προσδράμωσιν εἰς τὴν ἀπελευθέρωσιν τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν. Ὑποβάλλω τοιοῦτον νομοσχέδιον, καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ διατάξῃ τὴν τύπωσιν καὶ τὴν διανομὴν αὐτοῦ πρὸς τοὺς Βουλευτάς. Ἡ βʹ. πρότασίς μου ἀφορᾷ εἰς τὴν κατάργησιν τῆς κεφαλικῆς ποινῆς καὶ τῶν ἰσοβίων δεσμῶν. Ὅταν ἔλθῃ ὁ χρόνος τῆς ἀναπτύξεως τῶν ἰδεῶν τούτων, τότε ἐν πλάτει θέλω ἀναπτύξει τὰς ἰδέας ταύτας ὑπὸ νομικὴν, ἠθικὴν καὶ κοινωνικὴν ἔποψιν.

§11ΖΕΓΓΕΛΗΣ. Ἀναγνωρίζω, κύριοι, πληρέστατα τὴν ἀρχὴν τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ ἔντιμος καὶ ἀξιότιμος φίλος μου ὑπουργὸς τῶν οἰκονομικῶν, ὅτι τοὐτέστιν ἡ παροῦσα Σύνοδος πρέπει ν’ ἀπασχοληθῇ ἰδίως ἐπὶ τὰ σπουδαῖα ἔργα, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ἔφερε καὶ προετοιμάζει. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν παρατηρῶ εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι ἄλλοτε ἀπέδειξα πόσον ὠφέλιμος εἶναι καὶ διὰ τὰ κοινὰ, καὶ ἰδίως διὰ τὸ ἐμπόριον, ἡ ψήφισις τοῦ νόμου περὶ πτωχεύσεων (θόρυβος).

§12ΤΙΝΕΣ. Ἄνευ προοιμίων, κύριε Ζέγγελη.

§13ΕΤΕΡΟΙ. Δὲν εἶναι καιρὸς δι’ αὐτὰ τόρα (θόρυβος).

§14ΖΕΓΓΕΛΗΣ. Ἐγὼ καὶ πάλιν ἐπαναλαμβάνω τὴν παράκλησίν μου.

§15ΤΙΝΕΣ. Δὲν εἶναι παραδεκτή.

§16ΖΕΓΓΕΛΗΣ. Μοὶ φαίνεται ὅμως ὅτι δύναμαι πολὺ καλὰ νὰ ὑποστηρίξω τοῦτο, δι’ ὃ καὶ ἐννοῶ νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν τὸν νόμον αὐτὸν μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τῶν ἔργων τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἐννοῶ μάλιστα, ὅτι, ἐὰν εἴχατε τὴν ἐπιμονὴν, ἴσως ἄχρι τοῦδε ἤθελεν ἐπιψηφισθῆ, διότι δὲν εἴχομεν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ἄλλους νόμους παρὰ τοὺς τρεῖς. Σᾶς ἐρωτῶ, δὲν ἠδύνασθε κατὰ τάς τρεῖς παρελθούσας ἡμέρας νὰ κάμητε τὸν νόμον αὐτὸν;

§17Θ. ΖΑΪΜΗΣ (ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Κύριοι, αἱ παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας ἐξήνεγκεν ὁ κ. Ζέγγελης διὰ τὴν κατάθεσιν νομοσχεδίου περὶ πτωχεύσεων, βεβαίως εἶναι ὀρθαὶ, διότι τὰς πτωχεύσεις παρ’ ἡμῖν διέπει εἰσέτι νόμος Γαλλικὸς, ὅστις ἐν Γαλλίᾳ πρὸ πολλοῦ καιροῦ ἐθεωρήθη κακὸς, καὶ ἐτροποποιήθη· ἀλλὰ σήμερον δὲν εἶναι καιρὸς τακτικῆς νομοθετικῆς ἐργασίας καὶ τροποποιήσεως νόμων. Πρὸ παντὸς ἄλλου τὸ ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης ἔχει ἀνάγκην νὰ ὑποβάλῃ ἐνώπιον ὑμῶν διάφορα νομοσχέδια ἀπολύτως ἀναγκαῖα διὰ τὴν πορείαν τῆς δικαιοσύνης, διότι μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ περὶ εὐθύνης τῶν ὑπουργῶν νόμου καὶ αὐτὴ ἡ ἀνάκρισις χωλαίνει, ἰδίως εἰς τὴν Ἑπτάνησον· ἀλλὰ τὰ νομοσχέδια ταῦτα δὲν δύναμαι νὰ καταθέσω ἐνώπιον ὑμῶν, εἰμὴ ὅταν κατατεθῶσι καὶ ἐπιψηφισθῶσι τὰ νομοσχέδια ἐκεῖνα, διὰ τὰ ὁποῖα καὶ ἡ ἔκτακτος Σύνοδος ἐκλήθη, καὶ τὸ ὑπουργεῖον ἐσχηματίσθη ὁποῖον παρίσταται ἐνώπιον ὑμῶν. Ἐὰν τὰ νομοσχέδια ταῦτα δὲν παρουσιασθῶσι καὶ δὲν ἐπιψηφισθῶσι, καὶ ἡ ἀποστολὴ τῆς ἐκτάκτου Συνόδου, ὅπως εἶπε καὶ ὁ κ. Δεληγεώργης, ἀποτυγχάνει, καὶ ὁ σχηματισμὸς τοῦ ὑπουργείου, ὁποῖον τὸ ἀπῃτήσατε, ναυαγεῖ. Πρὸ πάσης ἐργασίας πρέπει νὰ ἐνασχοληθῶμεν εἰς τὰ νομοσχέδια ταῦτα· ἐὰν δὲ μετὰ ταῦτα μείνῃ χρόνος, βεβαίως δύναμαι νὰ καταθέσω τὸ νομοσχέδιον περὶ πτωχεύσεων, καὶ ἄλλα νομοσχέδια, τῶν ὁποίων ἡ ἐπιψήφισις εἶναι ἀναποφεύκτως ἀναγκαία. Ἀλλ’ ὡς πρὸς τοῦτο θέλει μᾶς ὁδηγήσει ὁ χρόνος· δὲν δύναμαι ὅμως σήμερον νὰ ὑποσχεθῶ, ὅτι θὰ τὰ καταθέσω, πρὶν κατατεθῶσιν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τὰ νομοσχέδια τῆς ἐποχῆς καὶ ἐπιψηφισθῶσι.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν ἐγκρίνῃ ἡ Βουλὴ, θὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἀ. ἀνάγνωσιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ διοικήσεως τῶν δασῶν διατάξεων.

§19ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα. Γίνεται παραδεκτὴ ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου ὡς καὶ τὰ ἄρθρα 1 ἕως 9 ἄνευ ἀντιῤῥήσεως. Ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 10.

§20ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ ἐξηγηθῇ ὁ κ. ὑπουργὸς, ἐὰν ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 10 δὲν ᾖναι καλλίτερον νὰ ᾖναι διοικητικὴ, τουτέστιν ἐὰν ἀποδειχθῇ ὅτι ὁ ἀριθμὸς οὗτος εἶναι ἀναγκαῖος, τότε νὰ ὑπάρχῃ, ἄλλως τε καὶ ὀλιγώτερος.

§21ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Αὐτὸ νομίζω, ὅτι εἶναι τὸ σπουδαιότερον· δὲν πρέπει ν’ ἀφεθῇ εἰς τὴν διοικητικὴν ἀρχὴν καὶ νὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ αὐτὴν ἡ αὔξησις ἢ ἐλάττωσις, ἀλλ’ ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ ὁρίσῃ τοῦτο. Ἐὰν ἡ Βουλὴ διὰ τοὺς τέσσαρας μῆνας, ὁπότε γίνονται αἱ μεγάλαι ζημίαι, θεωρεῖ ἀνεπαρκὲς τὸ ποσὸν, δύναται νὰ τὸ αὐξήσῃ, καὶ ἀντὶ 180, νὰ ᾖναι 400· πρέπει ὅμως νὰ τὸ ἐπιβάλῃ εἰς τὴν ἐξουσίαν, καὶ ὄχι ν’ ἀφήσῃ τὴν ἐλευθερίαν πότε νὰ τοὺς διορίζῃ καὶ πότε ὄχι. Ἐὰν δὲ ἤθελε γίνῃ μεταβολὴ εἰς τὰ ἤθη μας, τότε τὸ νομοθετικὸν σῶμα δύναται νὰ τὸ θεραπεύσῃ, ἀλλ’ ὡς πρὸς τὸ παρὸν πρέπει οὕτω νὰ γείνῃ.

§22Ν. ΜΕΤΑΞΑΣ. Δὲν εἶναι καταλληλότεροι οἱ πυροσβέσται;

§23ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ὁ κύριος Μεταξᾶς ἔκαμε μίαν παρατήρησιν, ἥτις εἶναι μὲν ὀρθὴ, ἀλλὰ δὲν δύναται νὰ ἐκτελεσθῇ· λέγει, ἀντὶ τῶν 180 χωροφυλάκων, οἵτινες θὰ προστεθῶσι, νὰ διορισθοῦν πυροσβέσται· ἀλλὰ τοὺς 180 χωροφύλακας ἠμπορεῖτε νὰ τοὺς λάβητε ἀπὸ σῶμα τὸ ὁποῖον ἔχει 1500 καὶ 1800, ἀλλ’ ἀπὸ ἓν σῶμα τόσον περιωρισμένον, ὁποῖον εἶναι τῶν πυροσβεστῶν, δὲν δύνασθε ν’ ἀφαιρέσητε ἕνα τόσον ἀριθμὸν, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀναγκαῖος διὰ τὰς πόλεις.

§24ΧΟΪΔΑΣ. Δὲν νομίζετε, ὅτι εἶναι ὀρθοτέρα ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Μεταξᾶ, ἀφοῦ μάλιστα ἐθεωρήθη ἀναγκαία ἡ αὔξησις τῶν λόχων τῶν σκαπανέων ἀπὸ 6 ἕως 12; Ἐὰν τοῦτο γείνῃ, δὲν νομίζετε, ὅτι ἡ ἀντικατάστασις διὰ τῶν πυροσβεστῶν εἶναι καταλληλοτέρα;

§25ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Κατὰ τὸν νόμον, τὸν ὁποῖον ἐψήφισεν ἡ Βουλὴ, περὶ ἐκτάκτου ἐφεδρείας, αὐξάνουσιν οἱ ἄνδρες τῶν σκαπανέων, ἀλλ’ ἡ αὔξησις αὕτη ἔχει ἄλλον σκοπόν· ὅπως γνωρίζετε, εἶναι ἔκτακτος ἐφεδρεία, τὴν ὁποίαν προεκάλεσεν ἡ ἐποχή. Γίνονται κατόπιν δεκτὰ τὰ ἄρθρα 10, 11 καὶ 12. Ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 13.

§26ΣΟΥΤΣΟΣ. Προκειμένου περὶ φυλάξεως δασῶν καὶ ὑλοτομίας, νομίζω, ὅτι οἱ δύο ἐπιθεωρηταὶ οἱ ξένοι δὲν χρησιμεύουν παντάπασι, καὶ προτείνω τὴν ἀπάλειψιν τῆς δευτέρας παραγράφου.

§27ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ἀπεναντίας, ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι σοβαρωτάτη.

§28ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ ἐπιθεωρηταὶ δὲν δύνανται νὰ ἐκδίδουν διαταγὰς εἰς τὴν χωροφυλακὴν, καὶ νομίζω καλὸν ν’ ἀντικατασταθῇ ἡ λέξις «διαταγαὶ» διὰ τῆς λέξεως «αἰτήσεις»,

§29ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Δὲν κατορθώνομεν τότε τίποτε. Πρέπει ὁ ἐπιθεωρητὴς νὰ διατάττῃ τὸν χωροφύλακα, καὶ τὸν μοίραρχον ἀκόμη.

§30ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ μοίραρχος εἶναι ὁ ἀνώτερος ὑπάλληλος τοῦ νομοῦ.

§31ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Διὰ τοῦ νόμου καθιεροῦμεν, ὅτι ὁ ἐπιθεωρητὴς τῶν δασῶν ἐξαιρετικῶς δύναται νὰ διατάξῃ τὸν μοίραρχον.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σοῦτσος προτείνει τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου.

§33ΣΟΥΤΣΟΣ. Ἀντίκειται εἰς τὸ Σύνταγμα ὁ διορισμὸς ξένων ἐπιθεωρητῶν.

§34ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Θὰ πολιτογραφηθοῦν.

§35ΧΟΪΔΑΣ. Ἐγὼ ἀντικρούω τὴν ἰδέαν τοῦ κ. Σούτσου, διότι τότε ἠθέλομεν ἀποκρούσει μίαν μεγαλοφυΐαν, μίαν ἔκτακτον ἱκανότητα. Ὑποθέσατε, ὅτι αὔριον ἡ Ἑλλὰς σύσσωμος ἐγείρεται καὶ ἔχει ἀνάγκην μεγαλοφυοῦς ἀρχιστρατήγου, καὶ δὲν τὸν εὑρίσκει μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων στρατηγῶν· ἔχει ἀνάγκην μεγαλοφυοῦς ἀρχηγοῦ τοῦ ἐπιτελείου, καὶ δὲν τὸν εὑρίσκει μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων· ἔχει ἀνάγκην ἀρχηγοῦ τοῦ πυροβολικοῦ, τοῦ μηχανικοῦ, καὶ δὲν τοὺς εὑρίσκει μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων. Νομίζετε λοιπὸν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν δικαιοῦται νὰ ἐκλέξῃ διὰ νόμου ἀρχιστράτηγον ξένον; Ἐγὼ νομίζω ναί. Λοιπὸν τὰ δάση τῆς Ἑλλάδος κατεστράφησαν καὶ πρέπει νὰ σώσωμεν αὐτὰ, ἐκλέγοντες ἀνθρώπους ἐπιστήμονας καὶ ἱκανούς. Ἐπιμένω λοιπὸν ἀντικρούων τὴν ἰδέαν τοῦ κ. Σούτσου, ὅτι δὲν δύναται ἡ Ἑλλὰς διὰ νόμου νὰ ἐκλέξῃ, ἔστω καὶ μεταξὺ τῶν Ἀράβων καὶ Μογγόλων, ἕνα ἐπιστήμονα ἄνδρα, ὁ ὁποῖος θὰ σώσῃ τὰ δάση τὰ πυρπολούμενα καθ’ ἑκάστην.

§36ΣΟΥΤΣΟΣ. Τὰ μεταλλουργεῖα τοῦ Λαυρίου, τοῦ Περικλέους, καὶ ὅλαι αἱ ἐργασίαι, αἱ ὁποῖαι διευθύνθησαν ἀπὸ ἐπιστήμονας ξένους, κατεστράφησαν.

§37ΧΟΪΔΑΣ. Σᾶς ἀπαντᾷ ὁ Daniel.

§38ΚΑΡΑΛΙΒΑΝΟΣ. Δύο ἔχομεν ἐπιστήμονας δασονόμους, τὸν Βαλσαμάκην καὶ τὸν Ὀριγώνην. Τὸ νομοσχέδιον διὰ τοῦτο αὐξάνει τοὺς ἐπιθεωρητάς· ἑπομένως ἔχομεν ἀνάγκην ἐπιστημόνων. Μεταξὺ ἡμῶν δὲν τοὺς ἔχομεν. Αὐτὸς καὶ μόνος ὁ λόγος εἶναι ἀρκετὸς, ὥστε νὰ ἐπιτρέψῃ εἰς ἡμᾶς νὰ παραδεχθῶμεν τὸ προτεινόμενον μέτρον. Γίνεται δεκτὸν τὸ 13 ἄρθρον. Ἀναγινώσκεται τὸ 14 ἄρθρον.

§39ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύω λέξεις. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εἶναι προωρισμένον νὰ φυλάξῃ τὰ δάση καὶ νὰ προλάβῃ τὰς καταχρήσεις, ἐκ τῶν ὁποίων αἱ μεγαλείτεραι συμβαίνουν κατὰ τὴν σφράγισιν τῆς ξυλείας, καὶ δὲν βλέπω ἄρθρον δυνάμενον νὰ προλάβῃ τὴν κατάχρησιν αὐτήν.

§40ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Εἶναι τῆς ἐκτελέσεως. Γίνεται δεκτὸν τὸ 14 ἄρθρον καὶ τὸ σύνολον.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προβαίνομεν εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου περὶ χαρτοσήμου. Γίνεται δεκτὴ ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ 1 ἄρθρον. Ἀναγινώσκεται τὸ 2 ἄρθρον.

§42ΣΟΥΤΣΟΣ. Ὑποβάλλω τροπολογίαν. «Τὸ τέλος τοῦ χαρτοσήμου τῆς ἀξίας ὁρίζεται εἰς λεπτὰ 10 διὰ πράξεις κατωτέρας τῶν 10 δραχμῶν, λεπτὰ δὲ 25 διὰ πράξεις ἀπὸ 10–50 δραχμάς, πέραν δὲ ὁρίζεται εἰς 40 κλάσεις κτλ.»

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλει τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. Γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 2, 3 καὶ 4. Ἀναγινώσκεται τὸ 5 ἄρθρον.

§44ΣΟΥΤΣΟΣ. Ἔχω τροπολογίαν περὶ εἰσιτηρίων τῶν θεάτρων.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλει τυπωθῆ καὶ συζητηθῆ κατὰ τὴν τρίτην ἀνάγνωσιν. Γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 5, 6, 7 καὶ 8. Ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 9.

§46ΣΟΥΤΣΟΣ. Παρακαλῶ, μίαν διασάφησιν. Διατί οἱ οἰκονομικοὶ ἔφοροι νὰ πέρνουν 3%, ἐνῷ ἡ ὑπηρεσία ἀφορᾷ τοὺς ταμίας;

§47ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Διότι οἱ ἔφοροι εἶναι ἐπιτετραμμένοι τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν κληρονομιῶν, τὴν ἀνεύρεσιν τῶν κληρονομικῶν πραγμάτων καὶ τὴν παραλαβὴν καὶ ἐπιμέλειαν αὐτῶν, ὡς ἀντιπρόσωποι τοῦ δημοσίου, ἐνῷ οἱ ταμίαι δὲν κάμνουν τίποτε.

§48ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Μάλιστα παρατηρῶ εἰς τὸν κ. Σοῦτσον, ὅτι εἶναι ἄδικον οἱ ἔφοροι, οἱ ὁποῖοι κάμνουν τὴν βεβαίωσιν, οἱ ὁποῖοι καθαρίζουσι τοὺς καταλόγους καὶ τοὺς στέλλουν εἰς τοὺς ταμίας, νὰ μὴ ἔχουν μέρος τῶν ποσοστῶν, τὰ ὁποῖα λαμβάνουν οἱ ταμίαι.

§49ΧΑΡ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δώσῃ τὴν ἑξῆς πληροφορίαν· ἐὰν τὰ τέλη τῆς σημάνσεως εἰσπράττωνται καὶ ἐκκαθαρίζωνται, διότι αἱ εἰσπράξεις αὗται ἠμποροῦν νὰ φθάσουν εἰς 500,000 δραχ. κατ’ ἔτος.

§50ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ὅσον οὔπω θὰ σᾶς παρουσιάσω νομοσχέδιον ἀφορῶν τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν τελῶν τῶν ποινικῶν ἀποφάσεων καὶ τῶν πολιτικῶν δικῶν, τὰς ὁποίας ἔχει τὸ δημόσιον, καὶ ἐντὸς αὐτοῦ ὑπάρχει καὶ ἡ διάταξις τῆς καταβολῆς τῶν τελῶν ἐπὶ ἀποδόσει. Γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 9, 10, 11 καὶ 12 καὶ ὁ πίναξ τῶν τελῶν τοῦ χαρτοσήμου.

§51ΧΑΡ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ συνόλου παρακαλῶ νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν, διὰ νὰ λάβῃ αὐτὴν ὑπ’ ὄψιν ὁ κ. ὑπουργὸς κατὰ τὴν τρίτην συζήτησιν, ἐὰν ἐγκρίνῃ. Διὰ τοῦ 5 ἄρθρου ἐπιβάλλεται τέλος χαρτοσήμου καὶ εἰς τὴν ἐγγραφὴν τῶν ὑποθέσεων εἰς τὰ πινάκια τῶν δικαστηρίων. Αὐτὸ θεωρῶ καλόν, διότι θὰ περιστείλῃ τὴν κατάχρησιν ἡ ὁποία γίνεται εἰς τὴν ἐγγραφὴν τῶν ὑποθέσεων, εἰς τὴν ἐκφώνησιν τῶν ὁποίων δαπανᾶται τὸ ἥμισυ τῶν συνεδριάσεων. Ἀλλ’ ὑπάρχει ἐν τῇ δικονομίᾳ ἡ διάταξις, ὅτι ὑπόθεσις ἐγγραφομένη εἰς τὸ πινάκιον δὲν διαγράφεται εἰμὴ ὅταν συζητηθῇ, ἢ ὅταν δὲν παρουσιασθῇ κανεὶς τῶν διαδίκων. Τώρα κατὰ τὸν νόμον αὐτὸν ἀπαιτεῖται νὰ γείνῃ πληρωμὴ διὰ πᾶσαν ἐγγραφὴν, ἀλλὰ πρέπει νὰ καθιερωθῇ καὶ μία διάταξις πῶς πρέπει νὰ διαγράφηται. Ὅταν ἦμαι ὑποχρεωμένος ἐκ τοῦ νόμου, ὀφείλω κατὰ τὴν βʹ. ἢ γʹ. ἐκφώνησιν τῆς ὑποθέσεως νὰ τὴν συζητήσω. Αὐτὴν τὴν ἰδέαν ἔχουσι πολλοὶ τῶν συναδέλφων δικηγόρων.

§52ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Νὰ ὁρισθῇ, ὅτι μετὰ δύω ἢ τρεῖς ἐκφωνήσεις ἡ ὑπόθεσις διαγράφεται.

§53ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Δύναται τοιαύτη διάταξις νὰ τεθῇ εἰς τὸν περὶ χαρτοσήμου νόμον;

§54ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀφοῦ ἐπιβάλλομεν τέλος χαρτοσήμου διὰ τὴν ἐγγραφὴν εἰς τὰ πινάκια, πρέπει νὰ κανονίσωμεν καὶ τὸν τρόπον τῆς διαγραφῆς. Νὰ γείνῃ διάκρισις, ὥστε τὸ δικαστήριον νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα μετὰ τὴν βʹ. ἐκφώνησιν νὰ διαγράφῃ.

§55ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Δύναται νὰ σχετισθῇ καὶ νὰ τεθῇ, ὅτι πᾶσα ὑπόθεσις μετὰ τὴν δευτέραν ἐγγραφὴν διαγράφεται.

§56ΧΟΪΔΑΣ. Ἐάν τις τῶν ἄλλων δικηγόρων, τῶν μὴ ἐπιμελῶν, ἀνήρχετο τὸ βῆμα καὶ προέβαλε τοιαύτην ἔνστασιν κατὰ τοῦ νόμου, δὲν ἤθελον ἀπορήσει, ἀλλ’ ἀπορῶ βλέπων τὸν εὐφυέστατον καὶ ἐπιμελέστατον κ. Χριστόπουλον τοιαύτας προβάλλοντα ἰδέας. Ἐγὼ ἐνόμιζον ὅτι ἤθελεν ἔλθει ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ μᾶς εἴπει, προβῆτε εἰς τὴν συζήτησιν τῆς διατάξεως, διότι ἐγὼ ἤθελον τιμωρήσει τοὺς ἀμελεῖς δικηγόρους τοὺς μὴ ἐπιμελουμένους τῶν ὑποθέσεων τῶν πελατῶν των· vigilantibus, non dormientibus jura subveniunt. Ὁ δικηγόρος ὁ ἐπιμελὴς, ὁ ἐγγράψας τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὸ πινάκιον πρὸς ταχυτέραν συζήτησιν καὶ διεξαγωγὴν, ἤθελε καταβάλει οὐχὶ 1 ἀλλὰ 10 δραχμάς. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου θὰ ἀναγκάσωμεν τοὺς δικηγόρους νὰ ἐπιμελῶνται τῶν ὑποθέσεών των, διότι πολλάκις παλαιοὶ δικηγόροι ἐγγράφουν τὰς ὑποθέσεις των εἴκοσι καὶ ἑκατὸν φοράς. Εἶναι λοιπὸν ὑποχρεωμένοι οἱ πολῖται ν’ ἀνέχωνται τοιούτους δικηγόρους; Ὁ ἐπιμελὴς δικηγόρος ἐγγράφει τὴν ὑπόθεσίν του, ὅταν ᾖναι ἑτοίμη, καὶ συντάσσει τὰς προτάσεις του, καὶ ὑποβάλλει τῷ γραμματεῖ πρὸ 24 ὡρῶν, καὶ συζητεῖ τὴν ὑπόθεσιν, καὶ οὐδαμῶς εἶναι ὑποχρεωμένον τὸ δικαστήριον νὰ τὴν ἀναβάλῃ ἐπὶ δύο συνεδριάσεις· ὑποχρεοῦται διὰ τοῦ νόμου νὰ ἐργάζηται, ὀφείλει νὰ ᾖναι ἐνήμερος, καὶ ὅταν σεῖς προβάλλετε τοιαύτας ἰδέας, ἐπιβάλλετε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἔχῃ τὰ πινάκιά του αἰωνίως ἀνοικτά. Ἀποδεχθῆτε λοιπὸν τὴν ἰδέαν τὴν ὁποίαν κατὰ πρῶτον συνέλαβεν ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι διὰ πᾶσαν ἐγγραφὴν ὀφείλει νὰ καταβάλῃ δραχμὴν, καὶ μετὰ τὴν πρώτην ἐκφώνησιν τῆς συζητήσεως, ἂν δὲν ᾖναι ἑτοίμη πρὸς συζήτησιν, νὰ διαγράφηται.

§57ΚΑΣΒΙΚΗΣ. Μίαν διασάφησιν θὰ ζητήσω· ἡ διάταξις περὶ ἐφαρμογῆς τῆς ἐγγραφῆς ἐν τοῖς πινακίοις ἀφορᾷ καὶ τὸ δημόσιον, καὶ τὰς δίκας τὰς ἐγγραφομένας παρὰ τῶν πληρεξουσίων τοῦ δημοσίου; Διότι ἂν δὲν ἀφορᾷ καὶ αὐτὸ καὶ ἐφαρμοσθῇ ἡ ἀρχὴ, ὅτι τὸ δημόσιον δὲν φορολογεῖται, τότε θὰ ὑπάρχῃ ἀνισότης μεταξὺ τῶν δικηγόρων, διότι πολλάκις οἱ δικηγόροι τοῦ δημοσίου ἀναβάλλουσι τὰς δίκας. Δι’ ὃ φρονῶ ὅτι καὶ τὸ δημόσιον πρέπει νὰ ὑποβάλληται εἰς τὴν φορολογίαν τῆς δραχμῆς.

§58ΧΟΪΔΑΣ. Νομίζω ὅτι ἡ πρότασις αὕτη εἶναι λίαν πρακτικὴ καὶ τὸ δημόσιον ὀφείλει νὰ πληρώνῃ διὰ τὴν ἐγγραφὴν, ἥτις νὰ βαρύνῃ τοὺς δικηγόρους τοὺς στρεψοδίκους καὶ ἀμελεῖς, διότι ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ὀφείλει νὰ καταβάλῃ τῷ ἀμελεῖ δικηγόρῳ τὴν γενομένην δαπάνην. Ἄλλως τε δὲ ἦτο δυνατὸν οἱ δικηγόροι τοῦ δημοσίου, οἱ ὁποῖοι ἔτυχον τῆς εὐνοίας τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργοῦ, συνεννοούμενοι μετὰ τῶν ἀντιδίκων, νὰ προσβάλωσι τὰ δικαιώματα τοῦ δημοσίου, ἐγγράφοντες πάντοτε οὗτοι τὴν ὑπόθεσιν ἐν τῷ πινακίῳ καὶ μὴ καταβάλλοντες τὸ δικαίωμα τῆς ἐγγραφῆς.

§59ΚΑΤΣΙΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἐγγραφὴ τῶν ὑποθέσεων εἰς τὰ πινάκια τῶν δικαστηρίων ὑποβάλλεται εἰς φορολογίαν μιᾶς δραχμῆς. Ὑπάρχει ὅμως καὶ εἶδος ὑποθέσεων, αἵτινες δὲν ἐγγράφονται εἰς τὰ πινάκια, π. χ. ἡ αἴτησις περὶ παρατάσεως προθεσμίας, περὶ ἀντικαταστάσεως εἰσηγητοῦ, καὶ αὗται εἶναι δίκαιον νὰ φορολογῶνται.

§60ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Δὲν δυνάμεθα νὰ μεταβάλωμεν τοὺς ὀργανισμοὺς τῶν δικαστηρίων· φέρομεν νόμον περὶ χαρτοσήμου, καὶ ὅπως εὑρίσκομεν τὸν ὀργανισμὸν, νὰ τὸν τακτοποιήσωμεν.

§61ΚΑΤΣΙΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκτὸς τούτου, κύριοι, πολλάκις εἰσάγονται ὑποθέσεις καὶ ἐκδικάζονται, ἀλλὰ πρὸ τῆς δημοσιεύσεως τῆς ἀποφάσεως ἐπέρχονται κωλύματα, καὶ αἱ ὑποθέσεις ἔρχονται πρὸς ἀνασυζήτησιν. Κατὰ τὸν νόμον, τότε πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἀμφοτέρων τῶν δικηγόρων ἡ συγκατάθεσις, καὶ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὸ πινάκιον· ἂν δὲ δὲν συγκατατεθῇ ὁ εἷς, τότε ὑπάρχει ἀνάγκη ἐγγραφῆς, τότε ὁ διάδικος, ὁ ὁποῖος ἐπλήρωσε ἅπαξ τὸ δικαίωμα τῆς ἐγγραφῆς, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ πληρώσῃ καὶ πάλιν; πρέπει νὰ γείνῃ ἡ παρατήρησις, ὅτι τὸ ἅπαξ πληρωθὲν ἰσχύει καὶ διὰ τὴν δευτέραν ἐγγραφήν.

§62ΤΙΝΕΣ. Βουλευταὶ εἰς τὴν τρίτην συζήτησιν.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Προβαίνομεν εἰς τὴν βʹ. συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ τελωνιακοῦ νόμου. Γίνεται δεκτὴ ἡ ἀρχή.

§64ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅρα παράρτημα Βʹ.

§65ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Κύριοι, χθὲς ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Ἀττικῆς ἔκαμε μίαν παρατήρησιν, περὶ συγκρούσεως δικαιοδοσίας ἕνεκα τῶν δύω ποινῶν, αἵτινες δύνανται νὰ ἐπιβληθῶσιν, ἡ μὲν δικαστικῶς, ἡ δὲ διοικητικῶς, καὶ μάλιστα ἐπὶ τῶν ἀποφάσεων τῶν ἀναγομένων ἐπὶ τῶν λαθρεμπορίων. Εἶναι ἀληθές, ὅτι, ὅσον καὶ ἂν ζητήσῃ τις διέξοδον ἐπὶ τοῦ προκειμένου, δὲν θὰ εὕρῃ· ἀλλ’ ὅταν θελήσωμεν νὰ παραδεχθῶμεν τὴν ἀρχὴν νὰ τίθεται ποινὴ προσωπική, διότι ἡ ποινὴ θὰ τεθῇ ὑπὸ τοῦ δικαστηρίου, καθ’ ὅσον τὸ διοικητικὸν δικαστήριον δὲν δύναται νὰ ἐπιβάλῃ ποινὰς προσωπικὰς ἐκτὸς τοῦ προστίμου· ὅταν παραδεχθῶμεν, λέγω, τὴν ἀρχὴν ταύτην, δὲν πρέπει νὰ προσέχωμεν εἰς τοῦτο. Ἐνθυμεῖται ὁ κ. Σιμόπουλος, ὁ ὁποῖος καὶ πεῖραν μεγάλην καὶ γνώσεις πολλὰς κέκτηται ἐπὶ τῆς τελωνιακῆς ὑπηρεσίας, ὅτι ὁ κ. Κεχαγιᾶς μοῦ εἶχε ζητήσει ἄλλοτε γνώμην, ἂν φρονῶ καλὸν νὰ ἐπιβληθῇ ποινὴ εἰς τοὺς πλοιάρχους προσωπικὴ, καθὼς καὶ εἰς τοὺς λαθρεμπόρους· ἐνόμιζον, ὅτι, διὰ τῆς ἐπιβαλλομένης ποινῆς εἰς τοὺς πλοιάρχους καὶ ὅλους τοὺς συναιτίους καὶ συνεργοὺς, θὰ κατασταλῇ πολὺ τὸ λαθρεμπόριον. Ἀλλὰ ποῖοι εἶναι οἱ αὐτουργοὶ καὶ ποῖοι οἱ συνεργοί; Ἐὰν ἐξετάσωμεν τὸ πρᾶγμα ὅπως παρουσιάζεται, θὰ ὑποθέσωμεν ὅτι αὐτουργὸς εἶναι ὁ πλοίαρχος καὶ συνεργὸς ὁ ἔμπορος, ὅτι ὁ πλοίαρχος καὶ ὁ ἔμπορος συνεννοούμενοι διαπράττουν τὸ ἔγκλημα· ἀλλὰ νομίζω ὅτι θὰ ὑποπέσωμεν εἰς ἄδικον ἐπιβολὴν ποινῆς, ἐὰν ὁ νομοθέτης ὑποθέσῃ ὅτι δύνανται νὰ θεωρηθῶσιν ὡς συνεργοὶ καὶ οἱ ναῦται. Ὑποθέσατε, ὅτι ἐγὼ εἶμαι πλοίαρχος, καὶ τὸ πλοῖόν μου περιέχει δύω κιβώτια, τὰ ὁποῖα δὲν τὰ ἔχω δηλώσει· διατάττω δύω ναύτας νὰ τὰ ἐξαγάγωσιν εἰς μέρος μὴ προσδιωρισμένον εἰς ἐξαγωγὴν ἐμπορευμάτων, οἱ ναῦται δ’ ὀφείλουν νὰ μὲ ὑπακούσουν· βεβαίως δὲν θὰ μοῦ ζητήσουν τὰ ἔγγραφα τὰ δηλωτικὰ, διὰ νὰ ὑπάγουν εἰς μίαν ἀκτὴν μὲ τὴν λέμβον νὰ τὰ ἐξάξουν· ἐν τούτοις αὐτοὶ εἶναι αὐτουργοὶ ἢ συνεργοί; νομικῶς ὑπεύθυνοι, καὶ ἐν τούτοις εἶναι ἀθῶοι.

§66ΡΟΥΚΗΣ. Δὲν ἠξεύρουν ὅτι εἶναι ἔγκλημα αὐτὸ, τὸ ὁποῖον κάμνουν;

§67ΜΙΛΗΣΗΣ. Αὐτὸ θὰ ἐξετασθῇ σύμφωνα μὲ τὰς γενικὰς ἀρχάς.

§68ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Θὰ συλληφθῇ ὁ ναύτης· θὰ περιμένῃ πότε θὰ ἀποφασίσῃ τὸ δικαστήριον, καὶ οὕτω θὰ τιμωρῶνται ἄνθρωποι ἀθῶοι.

§69ΜΙΛΗΣΗΣ. Αὐτὸ ἀναφέρεται εἰς τὰς γενικὰς ἀρχὰς τοῦ δικαίου.

§70ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Τουλάχιστον ἐγὼ δὲν βλέπω ἄλλον συνεργὸν παρὰ τοὺς ναύτας, ἐνῷ θὰ ᾖναι ὁ πλοίαρχος πάντοτε.

§71ΜΙΛΗΣΗΣ. Οἱ ναῦται, ἐὰν λείπῃ ἡ γνῶσις, ἥτις εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὴν σύστασιν, καὶ ἂν ὀφείλουν ὑπακοὴν, δὲν τιμωροῦνται.

§72ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Τοὐναντίον, ἐὰν δὲν ὑπακούσουν, τιμωροῦνται. Σκεφθῆτε αὐτὸ, ἐὰν ᾖναι δυνατὸν νὰ μείνῃ ὅπως ἔχει. Ἡ δευτέρα παράγραφος τοῦ ἄρθρου πρώτου ἔχει ὡς ἑξῆς ἀναγινώσκει)· ἡ παράγραφος αὕτη προϋποτίθησιν, ὅτι, ἅμα τελώνης τις κρίνῃ ὅτι ἐγένετο λαθρεμπόριον, μηνύει τὸν αὐτουργὸν καὶ τὸν συνεργὸν εἰς τὸν εἰσαγγελέα· αὐτὸ, νομίζω, ἐννοεῖ τὸ ἄρθρον. Ἐὰν, κύριοι, ἀφήσωμεν τὴν μήνυσιν εἰς τὴν ἐκτίμησιν τοῦ τελώνου, θὰ ἴδητε πόσας ἀποφάσεις πρωτοδίκους τῶν τελωνῶν θὰ ἀποῤῥίψῃ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ὡς μὴ ἐχούσας βάσιν· ἐγὼ νομίζω ὅτι 90%. Οἱ τελῶναι, διὰ νὰ ἀποδείξωσι ζῆλον περὶ τὴν ὑπηρεσίαν, τὸ παραμικρὸν παράπτωμα θὰ τὸ θεωροῦν ὡς λαθρεμπόριον, καὶ θὰ κατορθώσουν νὰ περιπλέξουν τὰς ἐμπορικὰς ἐργασίας· θὰ ἴδωμεν ὅτι θὰ γείνῃ σωρεία ἀποφάσεων κατὰ πλοιάρχων καὶ ἐμπόρων μὴ ἐχουσῶν καμμίαν βάσιν λαθρεμπορίου, αἱ ὁποῖαι κατόπιν, ἐξεταζόμεναι παρὰ τοῦ ὡς ἐφετείου δικάζοντος ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, θ’ ἀκυροῦνται. Νὰ σᾶς εἴπω ἓν καὶ μόνον παράδειγμα, διὰ νὰ ἴδητε κατὰ πόσον οἱ τελῶναι καὶ ὑποτελῶναι ἐκδίδουσιν ἀνοήτους ἀποφάσεις· ἦλθεν ἓν πλοῖον, τὸ ὁποῖον εἶχε δύω ἱστοὺς πλοίου, ἐκ Δουνάβεως, ὡς ἐμπόρευμα· τοὺς ἱστοὺς δὲν τοὺς φορτώνουν ἐντὸς τοῦ πλοίου, ἀλλὰ τοὺς δένουν ἀπ’ ἔξω, καὶ τοῦτο ἕνεκα τοῦ ὄγκου αὐτῶν· ἅμα ἐλλιμενίσθη τὸ πλοῖον, ἄφησεν αὐτοὺς νὰ πέσωσιν εἰς τὴν θάλασσαν διὰ νὰ ἀπαλλαγῇ τοῦ βάρους, κατόπιν τοὺς παρέσυρεν ὁ ἀὴρ εἰς μέρος μὴ προσδιωρισμένον δι’ ἐξαγωγὴν ἐμπορεύματος. Ὁ τελώνης, κύριοι, κατηγόρησε τὸν πλοίαρχον, ὅτι ἐξήγαγεν ἐμπόρευμα εἰς τόπον καὶ χρόνον μὴ προσδιωρισμένον. Ἐν τούτοις, ὅπως ἔχει νῦν ὁ νόμος, ὁ πλοίαρχος ἤθελε καταμηνυθῆ, καὶ ἐπειδὴ ἤθελεν ἐφαρμοσθῆ ὁ νόμος κατὰ γράμμα, ὁ εἰσαγγελεὺς ἤθελε τὸν καταδικάσει εἰς τριῶν μηνῶν φυλάκισιν. Τόσα τοιαῦτα παραδείγματα εἶναι μύρια· ἄλλοτε εἶδον ὅτι κατηγορήθη τις ὡς λαθρέμπορος διὰ πλάκας τῆς Μάλτας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν 20 λεπτὰ ἡ μία, καὶ τόσον ὄγκον, ὥστε ἀδύνατον νὰ κρυβῶσι καὶ νὰ λαθρεμπορευθῶσι. Λοιπὸν ἐνόμισα καλὸν, μόνον ὅταν ἐκδίδεται ἀπόφασις κατ’ ἔφεσιν, τότε νὰ μηνύεται ὁ πλοίαρχος ἢ ὁ λαθρέμπορος, καὶ ὄχι ὅταν ἐκδίδεται ἀπόφασις πρωτόδικος ἀπὸ τὸν τελώνην.

§73ΜΙΛΗΣΗΣ. Ἐννοεῖτε νὰ ἐξαρτήσητε τὴν ποινικὴν καταδίωξιν ἀπὸ τὴν διοικητικήν;

§74ΧΟΪΔΑΣ. Καὶ ἐὰν ὁ τελώνης ἦναι κακοῦργος; ἐὰν ὁ ὑπουργὸς ἦναι φαῦλος καὶ ἐκδώσῃ ἀπόφασιν κακοήθη; πρέπει νὰ ἀφήσητε εἰς τὰ δικαστήρια τὴν ἐξουσίαν, καὶ νὰ μὴ ἐξαρτᾶται ἡ μία ποινὴ ἀπὸ τὴν ἄλλην.

§75ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Νομίζω ὅτι ἡ δευτέρα παράγραφος ἠμπορεῖ νὰ διορθωθῇ οὕτω, νὰ ἐξασκῆται ἡ ποινικὴ καταδίωξις κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν.

§76ΜΙΛΗΣΗΣ. Διατυπώσατε τὴν πρότασίν σας.

§77ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Κατόπιν· ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου δὲν ἔχω παρὰ αὐτὰς τὰς δύο παρατηρήσεις, πρῶτον μήπως πάθωσιν ἀθῶοι ἄνθρωποι, οἱ ναῦται, καὶ δεύτερον, μετὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ λαμβάνῃ χώραν ἡ μήνυσις.

§78ΡΙΚΑΚΗΣ. Ὁ κ. Θεοχάρης, νομίζω, ὅτι περιέπεσεν εἰς μίαν σύγχυσιν· τὸ νομοσχέδιον λέγει, κατὰ τὰς περιστάσεις τοῦ ἄρθρου 88, παραγράφου πρώτης· αὐτὸ λέγει (ἀναγινώσκει). Λοιπὸν τὸ ἄρθρον 88 δὲν ἐννοεῖ τὰς παραβιάσεις τῶν πλοιάρχων· πάντα ἄλλον ἐννοεῖ παρὰ τὸν πλοίαρχον.

§79ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι· καὶ οἱ πλοίαρχοι, ὅταν κάμνωσι λαθρεμπόριον, ὑπάγονται εἰς τὴν διάταξιν· ἄλλο εἶναι νὰ μὴ δηλώσωσιν ἐμπορεύματα καὶ δὲν τὰ ἔχουν εἰς τὰ βιβλία των, καὶ ἄλλο ἐὰν τὰ ἐμπορεύματα, τὰ ὁποῖα εἴτε ἐδήλωσαν εἴτε μὴ, εἶναι λαθρεμπόρευμα.

§80ΡΙΚΑΚΗΣ. Ὡς πρὸς τὴν ποινὴν νομίζω, ὅτι, ἀφοῦ ἅπαξ ἀπεφασίσθη νὰ ὑπάρχῃ ποινικὴ καταδίωξις, νὰ ἦναι σπουδαιοτέρα, νὰ ἐπιβληθῇ ποινὴ ἀπὸ 1–6 μῆνας, νὰ ἀφεθῇ δὲ εἰς τὸν δικαστὴν νὰ ἐπιβάλῃ ποινὴν ἀνάλογον, διότι ἴσως δι’ αὐτοῦ δυνηθῶμεν ν’ ἀνταποκριθῶμεν πληρέστερον πρὸς τὸν σκοπὸν, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκομεν.

§81ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Αἱ βαρεῖαι ποιναὶ δὲν φέρουν ἀποτέλεσμα.

§82ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Σᾶς κάμνω τὴν παρατήρησιν, ὅτι εἰς τὴν Γαλλίαν τιμωροῦνται οἱ λαθρέμποροι, ὁσάκις ὁ ἀριθμὸς τῶν συμπραξάντων δὲν ὑπερβαίνει τοὺς 3, μὲ φυλάκισιν ἑνὸς μηνὸς, ὁσάκις δὲ ἡ ἕνωσις περιλαμβάνει πλέον τῶν 3, ἀπὸ 3–6 μῆνας.

§83ΡΙΚΑΚΗΣ. Βλέπετε, ὅτι ὑπάρχει ἐκεῖ καὶ μεγαλειτέρα ποινή.

§84ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ἠμποροῦμεν νὰ αὐξήσωμεν κατά τι τὴν ποινήν.

§85ΡΙΚΑΚΗΣ. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προστεθῇ καὶ τὸ ἑξῆς, διότι ὑπάρχουν πολλάκις καὶ συνεργοὶ δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ ὑπηρέται.....

§86ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Αὐτοὶ δὲν θὰ δικασθοῦν ὡς λαθρέμποροι, ἀλλὰ δι’ ἀπιστίαν.

§87ΡΙΚΑΚΗΣ. Ὡς πρὸς τὰς καταμηνύσεις, εἶμαι τῆς γνώμης νὰ μὴν ἀφήσωμεν μόνον εἰς τὸν τελώνην...

§88ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Καὶ αὐταπαγγέλτως γίνεται· πᾶς δύναται νὰ καταγγείλῃ.

§89ΡΙΚΑΚΗΣ. Τότε νὰ λείψῃ καὶ αὐτό.

§90ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ἐπιβάλλεται ὡς ὑποχρέωσις.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κασβίκης.

§92ΚΑΣΒΙΚΗΣ. Φρονῶ, κύριοι, ὅτι ἡ ποινὴ ἡ ἀναφερομένη, τῶν 3 ἡμερῶν ἕως ἑνὸς μηνὸς, εἶναι εὐτελεστάτη· ἐνῷ ὁ πταισματοδίκης ἐπιβάλλει δι’ ἓν ἁπλοῦν πταῖσμα 10 ἡμερῶν ἕως 30, πολὺ περισσότερον πρέπει νὰ τιμωρηθῇ ἐκεῖνος, ὅστις θέλει νὰ ἐλαττώσῃ τὴν περιουσίαν τοῦ δημοσίου· ἡ ποινὴ πρέπει νὰ ᾖναι ἀνάλογος.

§93ΤΙΝΕΣ. Ἡ παρατήρησις περὶ ποινῆς ἐγένετο, καὶ ἡ Κυβέρνησις εἶπεν, ὅτι θὰ τὴν λάβῃ ὑπ’ ὄψιν.

§94ΚΑΣΒΙΚΗΣ. Φρονῶ δυσανάλογον τὴν ποινὴν καὶ προτείνω ν’ ἀναβιβασθῇ ἀπὸ 1–6 μῆνας, νὰ μείνῃ δὲ ἐλεύθερον τὸ στάδιον τῆς ποινικῆς ἀναλογίας εἰς τὸ δικαστήριον· ἤθελον δὲ προτείνει καὶ ἔτι πλέον, ἐὰν ᾖναι πλοίαρχος νὰ τῷ ἀφαιρῆται τὸ δίπλωμα τοῦ πλοιάρχου ἢ νὰ στερῆται τῶν πολιτικῶν του δικαιωμάτων, καὶ τοῦτο διὰ νὰ σώσωμεν τὸν δημόσιον πλοῦτον. Αὐτὰ ἐγὼ προτείνω. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1 καὶ ἀναγινώσκεται τὸ 2.

§95ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Κύριε πρόεδρε, τὸν λόγον.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θεοχάρης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ 2. ἄρθρου.

§97ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ὁ κ. Σιμόπουλος ὡμίλησεν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, καὶ πολλοὶ ἀξιότιμοι συνάδελφοι, μεθ’ ὧν ἔκαμα λόγον περὶ τοῦ ἄρθρου τούτου, βλέπουσιν ὅτι τὸ ἄρθρον παρεμβάλλει μεγάλα προσκόμματα εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ναυτιλίαν καὶ εἰς ὁλόκληρον τὸ ἐμπόριον τὸ Ἑλληνικὸν, τὸ ὁποῖον εἴτε μετὰ τοῦ ἐσωτερικοῦ, εἴτε μετὰ τοῦ ἐξωτερικοῦ θὰ γίνεται. Τὸ ἐμπόριον, κύριοι, ὡς γνωρίζετε, ὅσον ἐλευθέρας ἔχει τὰς χεῖρας, τόσον καὶ πλουσιώτερα καὶ εὐκολώτερα δύναται νὰ ἐργάζεται· ἅμα τὸ περιορίσετε, δὲν δύναται νὰ συναγωνισθῇ πλέον μὲ τὸ ἐμπόριον τῶν ἄλλων ἐθνῶν. Ὁ συναγωνισμὸς εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος φέρει τὸν πλοῦτον εἰς ἓν Κράτος, ὅταν δὲ ὁ συναγωνισμὸς δύναται νὰ γίνεται τοιουτρόπως, ὥστε ἄνευ τῆς ἐλαχίστης παρακωλύσεως δύναται νὰ ἐργάζηται, τότε ἀναμφισβητήτως παράγει καρπούς· π. χ. τὸ ἐμπορικὸν ναυτικόν μας, συναγωνιζόμενον μετὰ τοῦ Ἀγγλικοῦ, τοῦ Γαλλικοῦ, τοῦ Ἰταλικοῦ καὶ τοῦ Αὐστριακοῦ, ἔχον τοιαύτην διάταξιν περιοριστικὴν εἰς τὴν νομοθεσίαν του, θὰ διστάσῃ πλέον νὰ ἐξακολουθήσῃ τὸν συναγωνισμὸν καὶ θὰ εὑρεθῇ εἰς ἥττονα θέσιν, ἐὰν οἱ πλοίαρχοι ᾖναι ἠναγκασμένοι νὰ συντάττωσι δηλωτικὰ καὶ ὑποβάλλωσιν ἀντίγραφα εἰς τὰ προξενεῖα συνοδευόμενα μὲ τὴν φορτωτικὴν· ὁ δὲ ἔμπορος, ὁ ὁποῖος θὰ ναυλώσῃ τὸ Ἑλληνικὸν πλοῖον, θὰ σκεφθῇ ἐὰν πρέπει νὰ τὸ ναυλώσῃ ἢ πρέπει νὰ προτιμήσῃ ἄλλο πλοῖον ξένης σημαίας. Θὰ σᾶς εἴπω ἓν παράδειγμα, κύριοι Ὑπουργοί· αἱ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται εἰς τὰς παραγράφους τοῦ ἄρθρου τούτου, εἶναι, κατ’ ἐμὲ, ἀνεφάρμοστοι, διότι ἂν ἓν πλοῖον Ἑλληνικὸν φορτώσῃ εἰς τὴν Βραΐλαν σῖτον καὶ ἄλλα ἐμπορεύματα, συντάξῃ τὸ δηλωτικὸν καὶ δώσῃ τὸ ἀντίγραφον εἰς τὸν πρόξενον, θὰ χάσῃ μίαν ἡμέραν κατόπιν, ὅταν ἔλθῃ εἰς Κωνσταντινούπολιν.

§98ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν δὲν θὰ κάμῃ τίποτε.

§99ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ἐγὼ δὲν εἶπα ὅτι ἐμειώθη τὸ φορτίον του εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν, ἀλλ’ ὅτι εἰς ἓν ἄλλο μέρος ἢ καὶ ἐκεῖ ἐμείωσε τὸ φορτίον του καὶ τὸ συνεπλήρωσεν ἀπὸ ἄλλο ἐμπόρευμα.

§100ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Θὰ πάρῃ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ Προξενεῖον.

§101ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Κατόπιν ἐκ Κωνσταντινουπόλεως δυνατὸν νὰ μεταβῇ εἰς Λάμψακον, εἰς Καλλίπολιν, ἢ εἰς ἄλλο μέρος ὅπου δὲν ὑπάρχει προξενεῖον.

§102ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Τὶ θὰ κάμετε τὴν σημείωσιν, ὅταν κάμετε ἐν τῇ μεταξὺ ἀποβιβάσεις; Εἰς δὲ τὰς περιστάσεις καθ’ ἃς ἡ φορτωτικὴ εἶνε ἀνάγκη νὰ παρουσιασθῇ;

§103ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Δὲν ἔχει κάμει σημείωσιν. Πρόκειται περὶ τοῦ δηλωτικοῦ· ὅταν θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Λάμψακον ἢ εἰς Καλλίπολιν, θὰ φορτώσῃ πέντε βαρέλια οἴνου, θὰ εὕρῃ δὲ ἕνα φάκελον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἐσφραγισμένον, ὁ ὁποῖος θὰ λέγῃ: ἐφόρτωσε σῖτον καὶ τὰ λοιπὰ ἐμπορεύματα· διὰ δὲ τὰ βαρέλια τῆς Λαμψάκου τί θὰ κάμῃ; θὰ ἔλθῃ νὰ καταδικασθῇ ἀμέσως εἰς πρόστιμον ἑκατὸν δραχμῶν. Σημειώσατε ὅτι εἰς ὅλην τὴν παραλίαν τῆς μικρᾶς Ἀσίας, ἥτις ἀρχίζει ἀπὸ τὴν Σμύρνην μέχρι τῆς Ἰόππης, πολλὰ μέρη ἐξαγωγῆς στεροῦνται προξενικῶν ἀρχῶν. Ἐγώ, κύριε Δεληγεώργη, ἐφόρτωσα εἰς Γάζαν, καὶ ἐπειδὴ ἐκεῖ δὲν ὑπῆρχε Προξενεῖον, ἐπανῆλθα εἰς τὴν Ἰόππην, διότι τὶ ἠδυνάμην νὰ κάμω εἰς Γάζαν, ἀφοῦ ὄχι μόνον Προξενικὴ ἀρχὴ δὲν ὑπῆρχεν ἀλλ’ οὔτε ὑγειονομεῖον, διὰ νὰ λάβω πιστοποίησιν; Ὑπάρχουν ἄπειρα μέρη τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν Προξένους· ποῦ λοιπὸν νὰ εὕρῃ τις τὴν Προξενικὴν ἀρχήν; Αὐτὴν λοιπὸν τὴν δυσκολίαν πρέπει νὰ τὴν ἀφαιρέσωμεν ἀπὸ τὸ ἐμπόριον, διότι εἶνε φοβερά· ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου θὰ καταντήσωμεν, δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου, οἱ Χωροφύλακες τῶν τελωνείων τῆς Τουρκίας. Εἰς πολλὰ ἄλλα Κράτη ὑποστηρίζονται μάλιστα αἱ τοιαῦται πράξεις, τὰς ὁποίας μετέρχεται τὸ Ἑλληνικὸν ἐμπόριον. Τὸ Γιβραλτὰρ π. χ. δὲν εἶναι μόνον φρούριον, εἶνε ἡ ἀποθήκη τοῦ Ἀγγλικοῦ ἐμπορίου, τὸ ὁποῖον εἰσάγεται λαθρεμπορικῶς εἰς τὴν Ἱσπανίαν, καὶ ὑποστηρίζεται μάλιστα ἀπὸ αὐτὴν τὴν Ἀγγλικὴν κυβέρνησιν. Ὅταν παραδεχθῶμεν τοιαύτην διάταξιν, καταστρέφομεν τὴν ἐμπορικήν μας ναυτιλίαν, καὶ διὰ τοῦτο, παρακαλῶ, ν’ ἀπαλειφθῇ τὸ ἄρθρον αὐτό.

§104ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ (ὑπουργὸς τῶν οἰκονομικῶν). Νομίζω, ὅτι ὅλα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα τείνουν εἰς τὸ νὰ ἐκριζώσουν συνηθείας καὶ ἐλαττώματα, ἅτινα ἐῤῥίζωσαν εἰς τὰ ἤθη, ἀπαντῶσι πάντοτε δυσκολίας. Ὡς τοιαύτην καινοτομίαν, μεγάλας δυσκολίας ἀπαντήσασαν, σᾶς ἀναφέρω τὴν τῶν libretti, τῶν βιβλιαρίων, τὰ ὁποῖα εἰσήχθησαν κατὰ τὰ 1852, νομίζω, νομοθετικῶς. Καὶ τότε ἠγέρθησαν ἐναντίον αὐτῆς τῆς καινοτομίας ἰσχυριζόμενοι, ὅτι οἱ Ἕλληνες πλοίαρχοι καὶ τὰ Ἑλληνικὰ πλοῖα θέλουν ὑποβληθῆ εἰς ὑποχρεώσεις, αἱ ὁποῖαι θέλουν καταστήσει αὐτὰ ὑποδεέστερα καὶ θέλουν ἐλαττώσει σφόδρα τὴν πρόοδον τῆς Ἑλληνικῆς ναυτιλίας, ὅσοι δὲ ἦσαν εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ἐνθυμοῦνται πολὺ καλῶς πόσον ἰσχυρὰ ὑπῆρξεν ἡ ἀντίῤῥησις. Ἐν τοσούτῳ αὐτὰ τὰ μέτρα ἔσωσαν τὴν Ἑλληνικὴν ναυτιλίαν. Μεγεθύνουν πολὺ τὰ βάρη, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλονται διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου εἰς τὸν πλοίαρχον, ἐνῷ εἶναι ἁπλούστατον τὸ πρᾶγμα. Ὁ πλοίαρχος ὀφείλει, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πιστοποιητικῶν, νὰ κάμῃ ἓν δηλωτικὸν εἰς τὸ ἑλληνικὸν προξενεῖον· ὁ πρόξενος θὰ σφραγίσῃ αὐτὸ ἐν φακέλλῳ, καὶ ἀντίγραφον θὰ στείλῃ εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν οἰκονομικῶν. Αὐτὸς ὁ νεωτερισμὸς θὰ ἀσφαλίσῃ τὰ δικαιώματα τοῦ δημοσίου καὶ θὰ ἔχῃ ἐπιῤῥοὴν εἰς καταστολὴν τῆς λαθρεμπορίας. Εἰς τὸ σχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶχον ἀποστείλει εἰς τοὺς προξένους, διὰ νὰ γνωμοδοτήσουν, ὑπῆρχε καὶ τὸ ἄρθρον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀφίνει κενόν, ὡς παρετήρησεν ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Σπετσῶν· τί θὰ γείνῃ εἰς τοὺς λιμένας, εἰς τοὺς ὁποίους δὲν ὑπάρχει πρόξενος Ἑλληνικός; Τὸ ἄρθρον ἐκεῖνο ἔλεγεν, ὅτι ὁ πλοίαρχος ὀφείλει ν’ ἀποστείλῃ ἀντίγραφον εἰς τὸν πλησιέστερον πρόξενον· ἀλλ’ ἐθεωρήθη προτιμότερον ν’ ἀφεθῇ αὐτὴ ἡ διάταξις, καὶ ὅτι κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν θὰ εὑρεθῇ ὁ προσφυέστερος τρόπος.

§105ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ἐὰν μείνῃ τὸ ἄρθρον, νὰ τροπολογηθῇ οὕτω πως· «νὰ ἐγχειρίζῃ εἰς τὸν ἑλληνικὸν πρόξενον, ὅπου τοιοῦτος ὑπάρχει.»

§106ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ἀκούσατε, διὰ νὰ ἐννοήσητε τὴν σημασίαν αὐτοῦ τοῦ θεσμοῦ, τί μοὶ συνέβη χθές· μοὶ ὑπεβλήθη νὰ δικάσω ἓν λαθρεμπόριον, τὸ ὁποῖον εἶχεν ὡς ἑξῆς Πλοῖον, προερχόμενον ἐκ Μελίτης, ἔφθασεν εἰς Ζάκυνθον, εἰς δὲ τὸν ἐλεγκτὴν τοῦ τελωνείου ἄγνωστος ἄνθρωπος κατήγγειλε λαθρεμπορίαν. Εἶπον ἄγνωστος ἄνθρωπος, διότι ἐπεβλήθη εἰς τὴν ἀρχὴν νὰ τηρήσῃ μυστικὸν τὸ ὄνομά του, καὶ διὰ τοῦτο καὶ λόγος γίνεται ἐντὸς τῆς ἀποφάσεως, ὅτι οὔτε ὁ τελώνης, οὔτε οἱ λοιποὶ ἀναφέρουν τὸ ὄνομά του, διότι ὁ ἄνθρωπος ἐφοβεῖτο. Ὁ πλοίαρχος καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ συνεννοημένοι κατώρθωσαν νὰ ἐκτελέσουν τὴν λαθρεμπορίαν. Αἱ τελωνιακαὶ ἀρχαὶ ἀπέστειλαν εἰς τὸ πλοῖον νὰ ποιήσωσιν ἔρευναν, διότι ἠρώτησαν τὸν πλοίαρχον τί ἔκαμε τὰς φορτωτικάς του, καὶ ἀπήντησεν ὅτι δὲν ἔλαβεν. Ἐγένετο λοιπὸν ἔρευνα, καὶ ἐν ᾧ ἠρεύνων, ἀνακαλύπτουν τὰς φορτωτικάς, αἱ ὁποῖαι ἦσαν δύο καὶ περιεῖχον ἐν ἄκρᾳ λεπτομερείᾳ ὅλα τὰ ἐμπορεύματα, τὰ ὁποῖα αὐτὸς λαθραίως ἐξήγαγεν, ἡ δὲ ζημία ἡ ἐπενεχθεῖσα εἰς τὸ δημόσιον ὑπερέβαινε τὰς 3,300 δραχμάς, καὶ διὰ τοῦτο καὶ ὁ τελώνης, θεωρήσας τὸ πρᾶγμα λαθρεμπόριον, ἐπέβαλεν ὅλας τὰς ποινάς, καὶ τὸ ὀκταπλοῦν καθὼς καὶ τὸ πρόστιμον, ὅλαι δὲ αὐταὶ αἱ ποιναὶ συνεποσώθησαν εἰς 25 ἢ 26 χιλιάδας δραχμῶν. Αὐτὸ τὸ παράδειγμα δεικνύει πόσην ἀξίαν ἔχει ὁ προκείμενος θεσμός, ὁ ὁποῖος δὲν ὑποβάλλει τὸν πλοίαρχον εἰς καμμίαν ἀπασχόλησιν καὶ εἰς καμμίαν πληρωμήν, οὔτε εἰς τέλος τὸν πρόξενον, ὁ ὁποῖος δαπανᾷ, διότι προτιμῶ νὰ δαπανήσῃ τὸ δημόσιον ἀπέναντι τῆς μεγάλης ὠφελείας. Δὲν θὰ ἐπιβάλωμεν λοιπὸν βάρος εἰς τὸν πλοίαρχον, οὔτε τὸν παραπέμπομεν εἰς τὸ δικαστήριον, οὔτε τῷ ἐπιβάλλομεν ποινάς· θέλομεν δι’ αὐτοῦ τοῦ μέσου νὰ σώσωμεν καὶ τὴν ὑπόληψιν τῆς ἐμπορίας διότι δὲν ἐπιθυμοῦμεν νὰ βλέπομεν ἐμπόρους κατέχοντας θέσιν ἐν τῇ κοινωνίᾳ συρομένους ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων, καὶ τὴν περιουσίαν των δημευομένην καὶ αὐτοὺς στηλιτευομένους· δὲν θέλομεν, τέλος πάντων, τὸ δημόσιον νὰ ὑπέχῃ αὐτὰς τὰς ζημίας τὰς ἀκαταπαύστους καὶ τὰς πασιγνώστους. Τὰ λαθρεμπόριον εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι πολλὰ ἐξηπλωμένον, καὶ ἠξεύρω ὅτι μεταξὺ τῶν λαθρεμπορίων τινὰ εἶναι οὐχὶ πρὸς μείωσιν τῶν δικαιωμάτων ἑτέρων ἐπικρατειῶν. Λοιπὸν αὐτὴ ἡ στενοχωρία περὶ τὸ λαθρεμπορεύεσθαι θὰ ἐλαττώσῃ αὐτὸ τὸ εἶδος τοῦ προσπορίζεσθαι πλοῦτον, ἀλλὰ τοῦτο εἶναι ὑποχρέωσις πάσης κυβερνήσεως· διότι τότε εἰς τὴν Ἑλλάδα ἠμπορούσαμεν νὰ περιποιηθῶμεν ἕνα ἄλλον πόρον σημαντικὸν καὶ μέγαν, τὸν τῆς πειρατείας, διότι εἶναι γενναιότατοι οἱ Ἕλληνες ναῦται, ἠμποροῦν νὰ ἀναπτύξουν μεγάλην ἀξιότητα εἰς τοῦτο, καὶ θὰ εἰσέλθουν πλούτη ἐκ τῶν ἄλλων Κρατῶν εἰς τὰ ἑλληνικὰ ταμεῖα. Νομίζω δέ, κύριοι, ὅτι ἡ ναυτιλία τόσῳ περισσότερον ὠφελεῖται καὶ τόσον περισσότερον αὐξάνει τὴν πίστιν αὐτῆς, ὅσῳ περισσότερον εἶναι ἐντιμοτέρα, καὶ καθόσον δύναται, νομίζω, ἔχει καὶ τὴν ὑποχρέωσιν ἡ πολιτεία, διὰ θεσμῶν, νὰ ἐνισχύῃ τὴν τιμιότητα τῆς ναυτιλίας. Σᾶς εἶπον καὶ ὅταν εἰσήγαγον τὸ νομοσχέδιον προχθὲς καὶ πρὸ μικροῦ, ὅτι αὐτὴν τὴν καινοτομίαν τὴν παρέπεμψα εἰς τὰ προξενεῖα τά τε ἐν Εὐρώπῃ καὶ τὰ ἐν τῇ Ἀνατολῇ, διὰ νὰ γνωμοδοτήσουν, καὶ τὰ προξενεῖα ὅλα ἀνεξαιρέτως παρεδέχθησαν τὸ μέτρον· μάλιστα οἱ Εὐρωπαῖοι πρόξενοι κηρύττουν καὶ τὸν ἐνθουσιασμόν των ὑπὲρ αὐτοῦ τοῦ μέτρου. Τινὲς μάλιστα ἀναφέρουν,—καὶ πρώτην φορὰν τὸ ἔμαθον,—ὅτι ὁ θεσμὸς αὐτὸς ὑπάρχει καὶ εἰς ἄλλα Κράτη· π. χ. ἐκ Νεαπόλεως γράφει ὁ πρόξενος, «παρατηρῶ ὡς ἐκ τῆς θέσεώς μου, ὅτι καὶ ἡ Ἱσπανία ἔχει τοιοῦτον νόμον.» Ὁ τοῦ Παλέρμου Πρόξενος λέγει «καὶ παρατηρῶ εἰς τὴν Ὑμετέραν ἐξοχότητα, ὅτι αἱ νέαι διατυπώσεις, τὰς ὁποίας περιέχει τὸ ὑποβληθὲν σχέδιον, εἶναι πολλὰ εὐκόλου ἐκτελέσεως καὶ συνάδουσι μὲ τὰς τελευταίας καινοτομίας, τὰς ὁποίας εἰς τὴν ναυτιλιακὴν ὑπηρεσίαν εἰσήγαγεν ἡ Ἰταλία.» Ὡς πρὸς τὰ λοιπὰ ἄρθρα, λέγει ὁ τοῦ Cadi τῆς Ἱσπανίας πρόξενος. «Tous sont conformes avec systême accepté par l’ Espagne.» Αὔριον ἠμπορῶ νὰ σᾶς δώσω πλείονας πληροφορίας ὡς πρὸς τοῦτο.

§107ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ἴσως ἐννοεῖ τὰς ποινικὰς διατάξεις.

§108ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Βεβαίως ὄχι, διότι δὲν ἐπεβλήθησαν εἰς τοὺς προξένους, παρὰ μόνον αἱ καινοτομίαι τοῦ δηλωτικοῦ αἱ περιεχόμεναι εἰς τὸ 2 ἄρθρον.

§109ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκτὸς τῆς Ἱσπανίας, τοιαύτη διάταξις εἰς τὰ ἄλλα Κράτη δὲν ὑπάρχει.

§110ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Τόσῳ καλλίτερον, ἐὰν λάβωμεν ἡμεῖς τὴν πρωτοβουλίαν νὰ βελτιώσωμεν τόσον πολὺ τὴν νομοθεσίαν.

§111ΝΕΖΕΡΙΤΗΣ. Διὰ τοῦ 2 ἄρθρου ἐπιβάλλεται ἡ ὑποχρέωσις αὐτὴ μόνον εἰς τοὺς Ἕλληνας πλοιάρχους. Εἶναι λοιπὸν ἓν μειονέκτημα τῶν ἑλληνικῶν πλοίων, καὶ πιθανὸν νὰ προστρέξουν εἰς ἄλλας σημαίας. Νὰ ἐπιβληθῇ ἡ ὑποχρέωσις ἢ εἰς τὸν φορτωτήν, ἢ τὸν ἐντολοδόχον τὸν θέλοντα νὰ φορτώσῃ ἐμπόρευμα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰς τὴν Ἑλλάδα, καὶ τότε ἀποφεύγομεν τὸ μειονέκτημα αὐτό.

§112ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Πῶς ἠμποροῦμεν νὰ καταπιέσωμεν εἰς τόσον βαθμὸν τὸ ἐμπόριο; Ὁ ἐντολοδόχος θεωρεῖται κύριος· δὲν ὑποτίθεται, ὅτι ὄπισθεν αὐτοῦ ὑπάρχει ἐντολεύς.

§113ΝΕΖΕΡΙΤΗΣ. Τὴν κατανάλωσιν θὰ κάμῃ ἐν Ἑλλάδι.

§114ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Δὲν ὑποβάλλομεν καὶ τὰ ξένα πλοῖα εἰς αὐτὴν τὴν ὑποχρέωσιν, διότι αὐτὰ δὲν εἶναι ὑποχρεωμένα νὰ θεωροῦν τὰ ἔγγραφά των ἀπὸ τὸν πρόξενον τῆς Ἑλλάδος. Διὰ τὰ ἑλληνικὰ πλοῖα ἔχομεν εἰς τοὺς πλείστους τῶν λιμένων τὴν Ἑλλάδα ὑπάρχουσαν καὶ ἀντιπροσωπεύουσαν πᾶσαν ἀρχήν.

§115ΚΟΛΙΑΤΣΟΣ. Ὁ πράκτωρ ὁ ἀναπληρῶν τὸν πρόξενον εἶναι ἔμπορος συνήθως ἢ ἰατρός, καὶ δὲν συμφέρει νὰ γνωρίζῃ τί ἀποστέλλει· τὸ ἐμπόριον ἔχει συμφέρον νὰ ὑπάρχῃ ἐχεμύθεια ἄκρα.

§116ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ὅλα τὰ ἐμπορεύματα, καὶ ἐκεῖ ἀκόμη ὅπου εἶναι ἐλευθέρα ἡ ἐξαγωγή, διὰ τὴν στατιστικὴν τοὐλάχιστον, θὰ δηλωθοῦν.

§117ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Θὰ ἀλλάξουν σημαίαν.

§118ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Διότι θὰ ὑποχρεωθῇ ὁ πλοίαρχος εἰς δηλωτικόν;

§119ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ὁ ἔμπορος θὰ καταφύγῃ εἰς πλοίαρχον ξένον.

§120ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Διατί;

§121ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς εἴπω σήμερον, ἀλλὰ θὰ ἀναγκασθῶ νὰ τὰ εἴπω αὔριον.

§122ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Τὴν ληστείαν καὶ τὴν πειρατείαν καὶ τὴν διαρπαγὴν θὰ τὴν ἐμποδίσωμεν· οὔτε δέχομαι, ἐγὼ τοὐλάχιστον, νὰ δώσω προστασίαν εἰς συμφέροντα τὰ ὁποῖα δὲν ἠμπορεῖ βουλευτὴς νὰ εἴπῃ ἀπὸ τοῦ βήματος. Τόσῳ περισσότερον μάλιστα μὲ ἐνισχύετε εἰς τὸ ἔργον καὶ τόσῳ ἐπιμονώτερον θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ τὸ παραδεχθῇ. Δὲν βλέπω τὸ ἐμπόριον νὰ ἔχῃ κανὲν συμφέρον εὐπρόσδεκτον, διὰ νὰ φεύγῃ ἀπὸ τὸν Ἕλληνα πλοίαρχον καὶ νὰ προσφεύγῃ εἰς τὸν ξένον. Κανεὶς φόρος, κανεὶς κόπος, κανὲν τέλος δὲν εἰσάγεται· δὲν ζητοῦμεν παρὰ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ζητοῦνται καὶ σήμερον, ἀλλὰ τὰ ζητοῦμεν ἐγκαίρως. Ὁ πλοίαρχος δὲν θὰ βαρυνθῇ, οὔτε ὁ ἔμπορος. Τὸ κάμνομεν μόνον, διότι ἠξεύρομεν, ὅτι ὁ πλοίαρχος, καὶ ἂν ἔχῃ τὴν κακὴν διάθεσιν, νὰ κάμῃ λαθρεμπορίαν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὴν παρασκευάσῃ ἀπὸ τὸν τόπον τῆς φορτώσεως· διότι τὴν λαθρεμπορίαν τὴν κάμνει κατὰ τὰς περιστάσεις, κατὰ τὴν ποιότητα τοῦ προσωπικοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὰ τελωνεῖα, καὶ κατὰ τὰς διαθέσεις τοῦ παραλήπτου, μὲ τὸν ὁποῖον ὀφείλει νὰ συνεννοηθῇ, καὶ τὸν ὁποῖον δὲν γνωρίζει πολλάκις. Ὑποθέτομεν, ὅτι εἶναι σπανιώταται αἱ περιστάσεις, κατὰ τὰς ὁποίας ὁ φορτωτὴς εἶναι συνεννοημένος μὲ τὸν παραλήπτην διὰ λαθρεμπορίαν, ὅτι ὑπὸ αὐτὸ τὸ φορτίον, τὸ ὁποῖον θὰ δώσῃ εἰς τὸ δημόσιον τῆς Ἑλλάδος 2,000 δραχ. νὰ ὠφεληθῇ τὰς 500 ὁ εἷς, τὰς 500 ὁ ἄλλος, καὶ τὰς 1000 ὁ πλοίαρχος καὶ οἱ λοιποὶ ὑπάλληλοι. Αὐτὰ τὰ ὀφέλη, διανεμόμενα εἰς τὸν τόπον, ὅπου ἐγένετο ἡ ἐκφόρτωσις, δὲν γίνονται συνεπείᾳ συνεννοήσεως μὲ τοὺς φορτωτάς· διὰ τοῦτο αἱ δηλώσεις θὰ ἦναι εἰλικρινεῖς. Τὸ πρᾶγμα λοιπόν, τὸ ὁποῖον ζητοῦμεν, εἶναι πολύτιμον διὰ τὰ δημόσια συμφέροντα, ἐνῷ δὲν παρέχει δυσκολίαν οὔτε εἰς τὸν πλοίαρχον, οὔτε εἰς τὸν ἔμπορον.

§123ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Βεβαίως δικαιοῦται πᾶς ἐκ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως νὰ περιμένῃ πεῖραν τῶν πραγμάτων περιστοτέραν ἀπὸ Κυβερνήσεως ἄλλης, καὶ νομίζω, ὅτι εἰς τὴν Κυβέρνησιν αὐτὴν ὑπάρχει ἡ ἱκανότης καὶ ἡ πεῖρα ἐνσαρκωμένη.

§124ΑΘ. Γ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἄφησε τὴν ἐνσάρκωσιν τώρα καὶ τοὺς προλόγους.

§125ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς ἐγνώριζε τὰ καθέκαστα τῆς ἐμπορίας, βεβαίως δὲν ἤθελε φθάσει εἰς τὸ συμπέρασμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἔφθασε· καὶ ἐξηγοῦμαι πρακτικῶς. Σᾶς ἔφερεν ὡς παράδειγμα τὸ libretto. Τὸ βιβλίον αὐτὸ ἔφερε πράγματι ἀγαθὰ ἀποτελέσματα, ἀλλὰ τοῦτο ὑπάρχει εἰς ὅλα τὰ Κράτη· αἱ διατάξεις ὅμως αὗται εἰς ποῖον ἄλλο εὐνομούμενον Κράτος εἰσήχθησαν; Ὡς νὰ μὴ ἀρκοῦσι τόσαι περιπέτειαι τῆς ναυτιλίας, φέρει καὶ τὸν τελευταῖον κτύπον διὰ τῶν διατάξεων αὐτῶν, καὶ ἐξηγοῦμαι. Τὰ ξένα πλοῖα θὰ ἔρχωνται ἄνευ τῶν διατάξεων αὐτῶν, καὶ ἑπομένως οἱ ἔμποροι θὰ προτιμῶσιν αὐτά, διὰ τὸν ἑξῆς λόγον. Τὰ πλοῖα, ὁσάκις φορτόνουσι διὰ τὴν Ἑλλάδα, ἰδίως τὰ ἐμπορικά, ἐμπορεύματα, φορτόνουσιν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον διάφορα ἀντικείμενα καὶ ἀπὸ διαφόρους φορτωτάς. Καθ’ ἣν στιγμὴν εἶναι ἕτοιμος ὁ πλοίαρχος ν’ ἀναχωρήσῃ, καὶ ἔχει καὶ τὸ δηλωτικὸν καὶ ὅλα τὰ ἔγγραφα, παρουσιάζεται ἕνας ἔμπορος, μὲ 4, 6 ἢ 8 κόλλα· εἶναι λοιπὸν ἠναγκασμένος ὁ πλοίαρχος νὰ ἐξέλθῃ, νὰ μεταβῇ εἰς τὸ προξενεῖον, νὰ κάμῃ ἄλλο δηλωτικόν· ἐπανέρχεται ν’ ἀναχωρήσῃ, ἀλλὰ τὴν τελευταίαν στιγμὴν ἔρχεται ἄλλος ἔμπορος μὲ ἄλλα κόλλα. Λοιπὸν ἐννοεῖτε τότε, ὅτι οἱ ἔμποροι, ἔχοντες αὐτὰς τὰς δυσκολίας, δὲν ἠμποροῦν νὰ προτιμήσουν τὰ Ἑλληνικὰ πλοῖα. Ἰδοὺ λοιπὸν ἡ Ἑλληνικὴ ναυτιλία κολοβωθεῖσα ἀπὸ τὰς διατάξεις αὐτάς. Τί δὲ συμβαίνει εἰς ἄλλας ἐπικρατείας, σᾶς εἶπον ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ τὰ εἴπω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου.

§126ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Κύριοι, παρατηρῶ τὴν ἐπιμονὴν τοῦ Κ. ὑπουργοῦ τῶν οἰκονομικῶν. Ἐγὼ εἶμαι ἐναντίος εἰς τὸ ἄρθρον αὐτό. Ἐν περιπτώσει δε, καθ’ ἣν γείνῃ δεκτὸν, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μεταβάλῃ διατάξεις τινὰς, καὶ δώσῃ εὐκολίας, διότι τὸ ἐμπόρευμα δὲν ἔρχεται ἀπὸ τὸν πρῶτον λιμένα, ὅπου φορτόνεται, μέχρι τοῦ Πειραιῶς λόγου χάριν. Τὸ φορτίον, κύριοι, ὑπόκειται εἰς μεταβολάς· ὁ πλοίαρχος δύναται νὰ φορτόνῃ εἰς Κωνσταντινούπολιν, εἰς Καλλίπολιν καὶ ἀλλαχοῦ, ὥστε πρέπει αἱ διατάξεις νὰ γίνουν οὕτως, ὥστε ὅταν ἔλθῃ, νὰ μὴ καταγγελθῇ καὶ πάθῃ ἡ ὑπόληψίς του.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον β.ʹ παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι). (Κατόπιν ἐπεψηφίσθησαν καὶ τὰ λοιπὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου ἄνευ ἀντιῤῥήσεως εἰς β.ʹ ἀνάγνωσιν.)

§128ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Νὰ προστεθῇ καὶ ἕτερον ἄρθρον ἀφορῶν τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ὀφείλει ὁ πλοίαρχος νὰ δίδῃ εἰς τὴν τελωνιακὴν ἀρχήν· καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς εὑρέθη σύμφωνος.

§129ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Δὲν ἔλαβον καιρὸν νὰ ἐρωτήσω οὐχὶ τὴν ὑπηρεσίαν, ἀλλ’ εἰδημονεστέρους ἀνθρώπους, ἂν καὶ ἔχω ἄπειρον ὑπόληψιν εἰς τὸν κ. Θεοχάρην. Τὸ ζήτημα θέλω τὸ ἐξετάσει ἕως αὔριον, διότι πρέπει νὰ προσέξωμεν μὴ τυχόν βλάψωμεν τὰ συμφέροντα τοῦ δημοσίου. Ἂν παραδεχθῆτε ὅμως τὸ ἄρθρον 2, ὅλαι νομίζω αἱ δυσκολίαι δύνανται νὰ ἐκλείψουν.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ὁ κ. Σωτηρόπουλος, ὁ κ. Ῥάλλης καὶ ἄλλοι τινὲς τῶν κ.κ. Βουλευτῶν ὑπέβαλον τροπολογίαν εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ τροποποιήσεως τοῦ Διατάγματος περὶ σχηματισμοῦ τῶν τελωνείων· θὰ τυπωθῇ καὶ θὰ διανεμηθῇ καὶ θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν κατὰ τὴν συνεδρίασιν. Διαλύεται ἡ συνεδρίασις τῇ μεσημβρίᾳ.