1874.03.15

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 22

Τῆς 15 Μαρτίου 1874.

(Παρασκευή).

Ὥρα 1 μ. μ.

Τὴν θέσιν τοῦ προέδρου κατέχει ὁ ἀντιπρόεδρος κύριος Τσιριμῶκος.

Ἀναγνωσθέντος τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου καὶ τῆς Βουλῆς ἐν ἀπαρτίᾳ εὑρεθείσης, ἤρξατο ἡ συνεδρίασις. Ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προτεραίας.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις κατὰ τῶν πρακτικῶν;

§2ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγκρίνονται.— Σᾶς παρακαλῶ, κύριοι, νὰ καθήσετε διότι ἡ ἀνάγνωσις τῶν πρακτικῶν ἐτελείωσε καὶ κατὰ συνέπειαν θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν.

§4ΑΡΓΥΡ. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε πρόεδρε, τὸν λόγον.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ. Ὁ βουλευτὴς κ. Κορυζῆς δι’ ἀναφορᾶς του ζητεῖ ἄδειαν διὰ νὰ μεταβῇ ὡς μάρτυς εἰς τὸ πλημμελειοδικεῖον τῆς Σύρου. Τὸ προεδρεῖον φρονεῖ, ὅτι ὁ λόγος οὗτος δὲν εἶναι ἀποχρῶν, διὰ νὰ δοθῇ ἄδεια. Ἡ Βουλὴ τί ἀποφασίζει;

§6ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, νὰ μὴ τῷ δοθῇ.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ τῶν οἰκονομικῶν κατέθεσεν εἰς τὸ προεδρεῖον τὴν ἔκθεσίν της· βεβαίως θέλετε νὰ τυπωθῇ καὶ διανεμηθῇ.

§8ΤΙΝΕΣ. Ἐπὶ ποίου ἀντικειμένου;

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τοῦ φορολογικοῦ.

§10ΤΙΝΕΣ. Ἀλλ’ αὐτὸ θὰ συζητηθῇ σήμερον διὰ τρίτην φοράν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ὅστις θέλει ἠμπορεῖ νὰ τὴν συμβουλευθῇ.

§12ΤΙΝΕΣ. Ν’ ἀναγνωσθῇ.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι πρέπει ν’ ἀναγνωσθῇ, ὅταν ἔλθῃ ἡ σειρὰ τοῦ νομοσχεδίου.

§14ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μέχρις οὗ ἔλθῃ ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ προτάξωμεν τὴν συζήτησιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς Βουλῆς. Ἀλλὰ καὶ πρὸ τούτου ἠμποροῦμεν νὰ προτάξωμεν τὸ νομοσχέδιον περὶ παρατάσεως τοῦ χρόνου πρὸς δήλωσιν καὶ ἀπαρίθμησιν τῶν ζώων τοῦ τρέχοντος ἔτους· εἶναι τρίτη συζήτησις.

§16ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα. (Ἀναγινώσκεται τὸ νομοσχέδιον). «Ἄρθρον μοναδικόν. Ὁ χρόνος τῆς δηλώσεως τῶν ζώων διὰ τὸ ἐνεστὼς ἔτος 1874 παρατείνεται μέχρι τῆς 20 τοῦ μηνὸς Ἀπριλίου, τῆς δὲ ἀπαριθμήσεως μέχρι τῆς 20 τοῦ μηνὸς Ἰουνίου.»

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησίς τις κατὰ τοῦ ἄρθρου;

§18ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρεδέχθη. — Ἀναγινώσκεται τὸ σύνολον· (ἀναγινώσκεται).

§20ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρεδέχθη εἰς τρίτην ἀνάγνωσιν, καὶ θὰ σταλῇ εἰς τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν. — Προχωροῦμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς Βουλῆς. Χθὲς ἡ συζήτησις ἐγκατελείφθη εἰς τὸ κεφάλαιον Γʹ. ἄρθρον 5, «μισθὸς 10 ἀντιγραφέων ἀνὰ δραχμὰς 70 κατὰ μῆνα ἐπὶ ἓξ μῆνας, τὸ ὅλον δραχμὰς 4,200·» Ἤδη προχωροῦμεν εἰς τὸ κεφάλαιον Δʹ. ἄρθρον 1. «μισθὸς εὐταξίου ἀνὰ δραχμὰς 120 κατὰ μῆνα ἐπὶ ἓν ἔτος, δραχ. 1440.»

§22ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ προηγούμενον ἄρθρον νὰ γείνῃ «μισθὸς βοηθητικοῦ προσωπικοῦ» καὶ τὸ ποσὸν νὰ μείνῃ τὸ ἴδιον.

§23ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ· ἐζήτησα τὸν λόγον.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε.

§25ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἄλλοτε, κύριοι Βουλευταὶ, εἰς παρελθοῦσάν τινα περίοδον τοῦ Κοινοβουλίου ἔλαβον τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω ἓν νομοσχέδιον ἀφορῶν τὴν καλλιτέρευσιν τοῦ ἐν Ἀθήναις Μαιευτηρίου. Σήμερον τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἐγένετο πλέον ἢ ὥριμον, διότι τὸ Μαιευτήριον, ὅπως ζῇ μέχρι τοῦδε, δὲν εἶναι κατάστημα νὰ χρησιμεύῃ εἰς τὴν προαγωγὴν τῆς μαιευτικῆς. Εὐτυχῶς ὁ νῦν ὑπουργὸς τῆς Παιδείας εἶναι καὶ ἰατρός. Ὑποθέτω ὅτι θέλει υἱοθετήσει τὸ ἔργον μου τοῦτο, διότι ὄχι μόνον τοῦτο συμφέρει πρὸς τὴν πρόοδον τῆς ἐπιστήμης, ἥτις ἀπαιτεῖ ὀργάνωσίν τινα τελειωτέραν τοῦ καταστήματος, ἀλλὰ παρουσιάζει καὶ διασκευὴν ὁμοίαν καὶ σύμφωνον πρὸς ἐκείνην τῶν ἐν Εὐρώπῃ μαιευτηρίων. Παρατηρῶ δὲ καὶ ὅτι προσθήκη τις εἰς τὰς δαπάνας δὲν γίνεται παρὰ ἐλαχίστη. Ὑποθέτω ἑπομένως, ὅτι διὰ τὸ καλὸν τῆς ἐπιστήμης ὁ κ. ὑπουργὸς θέλει λάβει τὴν καλωσύνην νὰ υἱοθετήσῃ τὸ ἔργον μου, τὸ ὁποῖον παρακαλῶ νὰ σταλῇ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ προϋπολογισμοῦ, διὰ νὰ τὸ ἐξελέγξῃ. Τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν περιττὸν νὰ τὴν ἀναπτύξω.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνον εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ προϋπολογισμοῦ; Αὐτὴ μόνον περὶ τῆς δαπάνης θὰ ἐξετάσῃ· ἀλλὰ περὶ τῆς ἰδιότητος τοῦ ἔργου ἀπαιτεῖται καὶ ἄλλη ἐπιτροπή.

§27ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ (ὑπουργ. Παιδείας). Πρῶτον νὰ σταλῇ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῆς Παιδείας, καὶ ἂν κριθῇ εὔλογον, τότε νὰ σταλῇ κατόπιν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ προϋπολογισμοῦ.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν πρῶτον εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῆς Παιδείας.

§29ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Μεταβαίνω εἰς ἄλλο ἀντικείμενον, καὶ τὸ σπουδαιότερον· δὲν θέλω νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ πολὺ, παρακαλῶ ὅμως πάντας τοὺς κυρίους συναδέλφους μου νὰ προσέξωσι πολὺ εἰς τὸ ἀντικείμενον τοῦτο, διότι εἶναι ἀντικείμενον, τὸ ὁποῖον θίγει οὐσιωδῶς τὰ συμφέροντα τοῦ λαοῦ, τὰ ὁποῖα ἐκλήθημεν ν’ ἀντιπροσωπεύσωμεν. — Εἰς ἅπαν τὸ Κράτος ὑποθέτω, ἀρυόμενος τὴν ἰδέαν ταύτην ἀπὸ τὰ ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Καλαβρύτων συμβαίνοντα ἀπὸ τῆς ἐποχῆς, καθ’ ἣν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ᾖμαι ἀντιπρόσωπος, ὅτι ὁ νόμος τῶν ἐπιτηδευμάτων δὲν ἐφαρμόζεται ὅπως πρέπει νὰ ἐφαρμόζηται· διότι ἀντὶ τοῦ νόμου ὑπεισῆλθεν ἡ Κυβερνητικὴ πίεσις. Λέγων Κυβερνητικὴν πίεσιν, δὲν ἐννοῶ βεβαίως τὴν κεντρικὴν Κυβερνητικὴν πίεσιν, ἀλλὰ τὴν πίεσιν, ἥτις ἐξασκῆται πολλάκις ἐν ταῖς ἐπαρχίαις ἀπὸ πνεῦμα, τὸ ὁποῖον εὐαρεστοῦνται εἰς τὰς ἐπαρχίας νὰ ὀνομάζουν ταμιευτικὸν πνεῦμα τῶν Οἰκονομικῶν ὑπαλλήλων.

§30ΑΘΑΝ. Γ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Εἶναι φατριαστικὸν πνεῦμα.

§31ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχει τὸ δικαίωμα ἕκαστος νὰ τὸ χαρακτηρήσῃ ὅπως θέλει. Μέχρι τινὸς ὁ νόμος ὁ περὶ ἐπιτηδευμάτων δὲν ἐφηρμόζετο καλῶς, διότι οὐδὲ ὁ πληθυσμὸς τῶν κατοίκων ἐλαμβάνετο ὑπ’ ὄψιν, οὐδὲ ὁ φυσικὸς νόμος τοῦ νὰ πληρόνῃ ὁ ἐπιτηδευματίας ἓν μόνον ἐπιτήδευμα. Ἀλλ’ ἐπὶ τῆς τελευταίας Κυβερνήσεως, τουλάχιστον ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Καλαβρύτων, τὰ πάντα ἦγον καὶ ἔφερον ὀλίγαι χεῖρες, αἱ ὁποῖαι εἶχον τὴν τιμὴν ν’ ἀνήκωσιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Οἱ ὑπάλληλοι τῆς Κυβερνήσεως καθ’ ὅλον τὸ δεκαοκτάμηνον διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον ἐκυβέρνησε τὴν Πατρίδα ὁ κ. Δεληγεώργης, ἐδείχθησαν χείρονες τῶν ληστῶν. Εἰς ὅλους τοὺς δήμους τῆς ἐπαρχίας τῶν Καλαβρύτων εἰσέπραξαν φόρους ἐπιτηδεύματος τριπλασίους· ὅστις ἀμφιβάλλει δύναται νὰ ἐρωτήσῃ τὸν ταμίαν Καλαβρύτων. Εἴς τινας μάλιστα δήμους, οἵτινες ἔλαβον τὸ ἀτύχημα νὰ ἀνήκωσιν εἰς ἀντιπολιτευομένους βουλευτὰς, οἱ κάτοικοι κατεδιώχθησαν φοβερῶς· ὡς παράδειγμα φέρω τὸν δῆμον Νωνάκριδος, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνήκω. Ἐκεῖ, κύριοι βουλευταὶ, πάντες χωρὶς ἐξαίρεσιν οἱ ἀνήκοντες εἰς τὴν μερίδα τὴν ἐδικήν μου, καὶ τὴν τοῦ κ. Ζαΐμη ἑπομένως, ἐπλήρωσαν διπλᾶ καὶ τριπλᾶ ἐπιτηδεύματα· οὐ μόνον δὲ ἐν αὐτῷ τούτῳ τῷ δήμῳ τῆς Νωνάκριδος, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς δήμους, εἰς τοὺς ὁποίους εἴτε παραχειμάζουν εἴτε προσωρινῶς μεταβαίνωσιν οἱ δημόται Νωνάκριδος, διὰ νὰ ἐξασκήσωσι τὰ ἐφήμερα ἐπαγγέλματά των, ἐνεγράφησαν μὲ φόρον ἐπιτηδεύματος. Ἔχω ἐνταῦθα ὑπὲρ τὰς 100 ἀναφορὰς, ἔλαβον δὲ καὶ τὴν πρόνοιαν νὰ ὑποκλέψω διὰ δωροδοκίας, ἃς μοὶ συγχωρηθῇ ἡ φράσις, ἀπὸ ἕνα εἰσπράκτορα ἀπόσπασμα καταλόγου, εἰς τὸν ὁποῖον ἐμφαίνονται οἱ καταδικασθέντες νὰ πληρώσωσι διπλᾶ καὶ τριπλᾶ ἐπιτηδεύματα ἐν τῷ δήμῳ Νωνάκριδος. Ἔχω ἀναφορὰς, εἰς τὰς ὁποίας θέλει εἰδεῖ μετὰ φρίκης ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς τὸν ὁποῖον ἐλπίζω νὰ παραπεμφθοῦν αὐτὰ τὰ χαρτιὰ, ὅτι ἐδημιουργήθησαν καὶ ἐγένοντό τινες ἔμποροι ἐγχωρίων προϊόντων καὶ.....

§32ΡΑΛΛΗΣ. Τί ἐννοεῖτε διπλᾶ καὶ τριπλᾶ ἐπιτηδεύματα;

§33ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ νὰ πληρώσῃ τις τρία ἐπιτηδεύματα, λ. χ. ὡς ἰατρὸς, τοκιστὴς καὶ σταφιδέμπορος.

§34ΡΑΛΛΗΣ. Ὑπάρχει διάταξις τοῦ νόμου;

§35ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει βεβαίως, ἀλλ’ εἶναι παλαιὰ διάταξις, ἀντικειμένη εἰς τὰ συμφέροντα τοῦ φατριασμοῦ.

§36ΡΑΛΛΗΣ. Διατί δὲν προστρέχουν εἰς τὰ δικαστήρια;

§37ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ τὸ εἴπω καὶ αὐτὸ, ἡσυχάσατε. Τὸ κακὸν εἶπα ὅτι δὲν ἤρχισεν ἐπὶ τῆς παρούσης κυβερνήσεως ἀλλὰ προτήτερα· ἔλαβεν ὅμως ἀνάπτυξιν μεγάλην ἐπὶ τῆς τελευταίας κυβερνήσεως, διότι καὶ ἐπίτασιν ἔλαβεν ὁ φατριασμὸς ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Καλαβρύτων. Πρὸ τριῶν ἢ τεσσάρων ἐτῶν εἶχον ζητήσει ἀπὸ τοῦ βήματος νὰ διορθώσω τὸν νόμον τοῦτον καὶ εἶχον προτείνει μέτρα τινὰ, διὰ τῶν ὁποίων ἐνόμιζον, ὅτι ἦτο κατορθωτὸν διὰ νόμου νὰ ὁρισθῇ νὰ πληρόνουν οἱ πολῖται ἓν καὶ μόνον ἐπιτήδευμα.

§38ΡΑΛΛΗΣ. Ὑπάρχει εἰς τὸν νόμον προτέρα διάταξις.

§39ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐφαρμόζεται.

§40ΡΑΛΛΗΣ. Διὰ τί πληρόνετε τότε;

§41ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τί νὰ κάμω; μὲ κρεμοῦν. Πιάνομαι ἀπὸ τὰ μαλλιά μου. Ἐν τούτοις, εἰς ἓν χωρίον π. χ. τὸ ὁποῖον ἔχει δέκα ἢ δεκαπέντε οἰκίας, ἔχουσι μὲ τὴν φαντασίαν των μπακάλιδες μὲ 30, 40 δραχμὰς φόρον ἐπιτηδεύματος· ἀδιαφορεῖ δὲ τὸ δημόσιον ἂν τὸ χωρίον τοῦτο δὲν κατοικῆται, διότι εἶναι ὀρεινὸν καὶ μὲ χιόνια κατὰ τὸ ἥμισυ τοῦ ἔτους, διότι οἱ κάτοικοί του ἀπουσιάζουν καθ’ ὅλον τὸ ἔτος καὶ μόνον δύω ἕως τρεῖς μῆνας κατοικοῦσιν ἐκεῖ. Ἐν τούτοις, ἐνῷ κατὰ τὸν νόμον τῶν ἐπιτηδευμάτων ὀφείλει νὰ συντάξῃ ὁ δήμαρχος κατάλογον καὶ ἀποστείλῃ αὐτὸν εἰς τὴν ἐφορίαν, πολλὰ ἤδη ἔτη τὸ δικαίωμα τοῦ δημάρχου ἀπεῤῥόφησεν ἡ οἰκονομικὴ ἐφορία, ἥτις φορολογεῖ κατ’ ἀρέσκειαν τοὺς πτωχοὺς χωρικούς. Αὐτοὶ λείπουν πολλάκις εἰς τὸ ἄλλο ἄκρον τοῦ κόσμου· δὲν εἰδοποιοῦνται διὰ νὰ ὑποβάλωσι τὰς νομίμους ἐνστάσεις των. Ἂν εἰδοποιηθῶσι, δὲν λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν αἱ ἐνστάσεις των, διότι οἱ δικάζοντες φατριάζουν.

§42ΡΑΛΛΗΣ. Ὁ εἰρηνοδίκης, ὁ πρόεδρος τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου σας τί κάμνουν;

§43ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ σᾶς εἴπω. Καλὰ κάμνετε, διότι μὲ βοηθεῖτε.

§44Ν. ΣΟΥΤΣΟΣ. Κύριε πρόεδρε, δὲν εἶναι κατάστασις αὐτή, δὲν εἶναι συζήτησις.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσαγωγὴν ἁπλῆν κάμνει ὁ κ. βουλευτής. Ἑπομένως παρακαλεῖσθε νὰ ἀκούσητε, διὰ νὰ τελειώσῃ μίαν ὥραν ἀρχήτερα.

§46ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν τούτοις, τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι οἱ ἔφοροι ἀπεῤῥόφησαν τὰ δικαιώματα τῶν δημάρχων (θόρυβος).

§47ΡΑΛΛΗΣ. Πταίετε σεῖς.

§48ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ εἶναι δικαίωμα τοῦ λαοῦ, ὅστις μᾶς ἐκλέγει βουλευτάς του καί τοι πταίοντας. Τὸ ζήτημα εἶναι τοῦτο, ὅτι ἕκαστος συμπολίτης μου πληρόνει 3 ἐπιτηδεύματα, καὶ ἅμα κάμει ἐνστάσεις, ἡ ἐπιτροπὴ δὲν δέχεται τὰς ἐνστάσεις του· καὶ ὁ νόμος δὲν προβλέπει τίποτε· οἱ δὲ συμπολῖταί μου δὲν εἶναι δικηγόροι ὡς σεῖς, κ. Ῥάλλη, νὰ τρέχουν εἰς τὰ δικαστήρια. Πῶς νὰ ὑπάγῃ ὁ χωρικὸς ἐκεῖ διὰ πέντε δραχμάς, νὰ διατρέξῃ ὅλας τὰς γνωστὰς βαθμίδας τοῦ νόμου διὰ πέντε δραχμάς, καὶ νὰ ἐξοδεύσῃ μέχρις ἀποπερατώσεως τῆς ὑποθέσεως 300; Τὸ συμπέρασμα ἄρα εἶναι, ὅτι ὁ πολίτης εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ πληρώσῃ τριπλᾶ ἐπιτηδεύματα, ἐπειδὴ ἢ ὁ νόμος εἶναι κακός, ἢ κακοὶ οἱ ἐφαρμόζοντες αὐτόν. Ἰδοὺ ὁ λόγος, δι’ ὃν ὑποβάλλω αὐτὰς τὰς ἀναφοράς, εἰς τὰς ὁποίας φαίνεται καταφανῶς.....

§49ΡΑΛΛΗΣ. Εὕρετε τὴν διόρθωσιν.

§50ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Διατί εἶσθε σεῖς ἐδῶ; Ἂν ἦτο δυνατὸν μόνος μου, μάλιστα. Τὸ ζήτημα εἶναι τοῦτο· ὑποβάλλω αὐτὰ τὰ χαρτιά, καὶ παρακαλῶ ὑμᾶς τοὺς βουλευτὰς νὰ διορθώσητε τὸ κακόν, ὡς ἄνδρες οἱ ὁποῖοι ἔχετε τὸ καθῆκον νὰ ὑποστηρίξητε τὰ δικαιώματα τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, ὅστις, ὅταν μᾶς φέρῃ ἐνταῦθα, νομίζει ὅτι στέλλει ἀληθεῖς ἀντιπροσώπους. Διὰ νὰ ᾖναί τις ἀληθὴς ἀντιπρόσωπος, πρέπει ἀληθῶς νὰ προστατεύῃ τὰ δικαιώματα τοῦ λαοῦ, καὶ ἰδίως νὰ διορθόνῃ τοὺς νόμους, ὅταν αὐτοὶ σφάλλουν.

§51ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Παραπονεῖσθε κατὰ τοῦ νόμου;

§52ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καλλίτερα τὸν νόμον ὅπου ἐκάμετε νὰ μὴ τὸν ἐκάμνετε.

§53ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Ἢ κατὰ τῆς κακῆς φορολογίας;

§54ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ κατὰ τῶν δύω· διὰ νὰ μὴ ἐφαρμόζεται ὁ νόμος, θὰ εἰπῇ ὅτι τὰ ἤθη μας δὲν εἶναι τοιαῦτα, ὥστε νὰ τὸν ἀνέχωνται.

§55ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Ἂν βλέπετε πλημμελήματα εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου, προτείνατε νὰ διορθωθοῦν. Ἂν βλέπετε κακὴν ἐφαρμογήν, κατακρίνατε τὴν Κυβέρνησιν διότι δὲν ἐφαρμόζει τὸν νόμον.

§56ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Βλέπω μίαν μόνην θεραπείαν ἐπὶ τοῦ παρόντος, διὰ τὸ ὁποῖον σᾶς ὑποβάλλω εἰδικὸν ἀδίκημα· αἱ ἀναφοραὶ μαζῆ μὲ τὸν κατάλογον ὅστις εἶναι τύπος ἀληθὴς τῶν γεγονότων, ν’ ἀποσταλῶσιν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἵνα ὁ ὑπουργὸς ἐν τῇ δικαιοσύνῃ καὶ φιλοπατρίᾳ του... (θόρυβος). Νὰ σᾶς εἴπω τὶ ζητῶ ἐγώ, καὶ κατόπιν ἔρχεσθε καὶ μὲ διαδέχεσθε εἰς τὸ βῆμα. Ἰδοὺ ἓν φάρμακον, τὸ ὁποῖον φέρω· νὰ ἀποσταλῶσιν αἱ ἀναφοραί, περὶ ὧν λαλῶ, εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν (θόρυβος), καὶ ὁ ὑπουργὸς νὰ στείλῃ εἰς τὴν ἐπαρχίαν τῶν Καλαβρύτων ἕνα ἀνακριτήν, ὅστις νὰ μεταβῇ ἐπιτοπίως — δὲν εἶναι δύσκολον τὸ πρᾶγμα — νὰ ἐνεργήσῃ ἀνακρίσεις, καὶ ὅσοι μὲν ἐνεγράφησαν νὰ πληρώσωσιν ἐπιτηδεύματα διπλᾶ ἢ τριπλᾶ δι’ ἐπαγγέλματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐξασκοῦσι, νὰ μείνωσιν ἐλεύθεροι, νὰ ἀπαλλαχθῶσιν· ὅσοι δὲ εἶναι πράγματι ἐπιτηδευματίαι, οὗτοι νὰ πληρώσουν τὸν φόρον των, διότι τὸ ἔθνος βέβαια δὲν ἠμπορεῖ νὰ σταθῇ ἄνευ φόρων. Συνιστῶ δὲ δεύτερον νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν καὶ ἓν ἄλλο. Ἐπειδὴ οἱ ἔφοροι κατέλαβον τὴν θέσιν τῶν δημάρχων διὰ τὴν σύνταξιν τῶν καταλόγων τῶν ἐπιτηδευμάτων, διὰ τοῦτο συνέβη, κύριοι, ὥστε τὸ ⅓ τῶν ἐπιτηδευματιῶν νὰ ᾖναι ἀποθαμμένοι πρὸ πολλῶν πολλάκις ἐτῶν. Ἀπέθανε, κύριοι, ὁ πατήρ μου· ἐν τούτοις πληρώνω ἐπιτήδευμα δι’ αὐτόν, διότι πλήρωσε, μοὶ λέγουν, δι’ αὐτόν. Ἀνταπόκρισις μεταξὺ ζώντων καὶ τεθνεώτων δὲν ὑπάρχει· ὁ μακαρίτης ὁ πατήρ μου δὲν ἠμπόρεσε νὰ κάμῃ ἐνστάσεις, καὶ τοιουτοτρόπως ἐγώ, ἐπειδὴ εἶμαι κληρονόμος τοῦ πατρός μου ἀποθανόντος πρὸ ἐτῶν, πρέπει νὰ πληρώσω.

§57ΚΟΛΙΑΤΣΟΣ. Ἀναφοραὶ εἶναι αὐταί;

§58ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀναφοραί, μάλιστα.

§59ΚΟΛΙΑΤΣΟΣ. Εἰς τὸ ὑπουργεῖον;

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί εἶναι αὐτά, κ. Διαμαντόπουλε; Αὐτὴ εἶναι συζήτησις. Σᾶς παρακαλῶ....

§61ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ (ὑπουργὸς Παιδείας). Νομίζω, ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ τὰ σταθμήσῃ αὐτά· ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἡ νομοθεσία μας εἶναι πλήρης κατὰ τοῦτο (θόρυβος).

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰς ἀναφορὰς λοιπὸν ταύτας, κύριοι, τὸ προεδρεῖον θὰ τὰς στείλῃ εἰς τὸ ὑπουργεῖον.

§63ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἀπὸ τὴν ὁμολογίαν αὐτὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἐλπίζω ὅτι θὰ ἐπέλθῃ θεραπεία.

§64ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ὑπουργεῖον δικάζει ἀνεκκλήτως ἐπ’ αὐτῶν τῶν παραπόνων· ὅταν ἀποδειχθῇ ὅτι ἕνας φόρος δὲν ὑπάρχει, δὲν εἶναι καλῶς ἐπιβεβλημένος καὶ κατὰ τὸν νόμον, τότε βεβαίως θὰ διατάξῃ τὴν ἀπάλειψίν του.

§65ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ δὲν εἶμαι οἰκονομολόγος, ἀλλ’ ἄλλοι λέγουν, ὄχι.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπόν, κύριοι, αἱ ἀναφοραὶ θὰ σταλῶσιν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τὸ ἁρμόδιον, μὲ τὴν ἀναγκαίαν σύστασιν νὰ φέρῃ θεραπείαν....

§67ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ ἔφερεν ὡς ἐπερώτησιν;

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, δὲν τὸ ἔφερεν ὡς ἐπερώτησιν.

§69ΡΑΛΛΗΣ. Τότε αὐτά, κ. Διαμαντόπουλε, ἔπρεπε νὰ τὰ εἴπητε εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ αὐτὸς νὰ φέρῃ τὴν θεραπείαν.

§70ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ εἶπα εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ νὰ φροντίσῃ νὰ φέρῃ θεραπείαν· ἀλλὰ σεῖς ὡς δικηγόροι τὰ ἐμπερδεύσατε· (καταθέτει τὰς ἀναφορὰς εἰς τὸ προεδρεῖον).

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπόν, κύριοι, προχωροῦμεν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῆς Βουλῆς, ὅστις εἶναι ὀλίγος.

§72ΤΙΝΕΣ. Ἦλθεν ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἦλθε μάλιστα· ἀλλὰ διὰ τὸν προϋπολογισμὸν τῆς Βουλῆς χρειάζεται ὀλίγος καιρός, καὶ κατόπιν θὰ ἔλθῃ ὁ κ. πρόεδρος νὰ καταλάβῃ τὴν ἕδραν του. — Ἐμείναμεν λοιπὸν, κύριοι εἰς τὸ «Μισθὸς 10 ἀντιγραφέων ἀνὰ 70 δραχ. ἐπὶ ἓξ μῆνας, δραχ. 4200». Ἔχει τις ἀντίῤῥησιν;

§74ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι.

§75ΡΟΥΚΗΣ. Εἶναι δι’ ὅλον τὸ ἔτος;

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅσων ἡ θέσις διὰ τοῦ κανονισμοῦ εἶναι δι’ ὅλον τὸ ἔτος, αὐτοὶ εἶναι δι’ ὅλον τὸ ἔτος· ἄλλως, ὄχι. Ἡ Βουλὴ λοιπὸν παρεδέχθη καὶ τὸ ἄρθρον 5ον. — «Κεφάλ. Δʹ. ἄρθρον 1. Μισθὸς εὐταξίου ἀνὰ δραχ. 120 κατὰ μῆνα ἐπὶ ἓν ἔτος, δραχ. 1440». Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§77ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρεδέχθη. — «Ἄρθρον 2. Μισθὸς ἀρχικλητῆρος ἀνὰ δραχ. 90 ὡσαύτως, δραχ. 1080.»

§79ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρεδέχθη. — «Ἄρθρον 3. Μισθὸς ἑνὸς κλητῆρος ἀνὰ δραχ. 70, ὡσαύτως δραχ. 840.»

§81ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρεδέχθη. — «Ἄρθρον 4. Μισθὸς προσωπικοῦ κλητήρων ἐπὶ ἓξ μῆνας, δραχ. 7140.»

§83ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§84ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πόσοι κλητῆρες εἶναι;

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ μισθὸς τῶν κλητήρων εἶναι 60 δραχμῶν· λοιπὸν ἐπὶ ἓξ μῆνας ἕκαστος κλητὴρ θὰ ἔχῃ 360 δραχμάς. Τώρα, ἀναλογίσατε νὰ εὕρητε, διότι δὲν ἀναφέρονται ὀνομαστί· τί νὰ σᾶς κάμω;

§86ΤΙΝΕΣ. Αὐτὸ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ προεδρεῖον.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀλλ’ ἂν δὲν ἀπατῶμαι, 10 ἢ 11 κλητῆρες προστίθενται· κατὰ δὲ τὸ παρελθὸν ἦσαν 20. Ἐὰν λοιπὸν ὑπάρχῃ ἀντίῤῥησίς τις....

§88ΡΑΛΛΗΣ. Ὁ κανονισμὸς λέγει ὅτι τὸ προεδρεῖον διορίζει ἕνα εὐταξίαν καὶ 15 κλητῆρας.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ 7140 δραχμαὶ εἶναι ἐκτὸς τοῦ μισθοῦ τοῦ εὐταξίου, τοῦ ἀρχικλητῆρος καὶ τοῦ κλητῆρος τοῦ ἑνός.

§90ΠΟΛΛΟΙ. Πολὺ καλά.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «Κεφ. Εʹ. Ἔξοδα γραφείου.

§92ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «Κεφ. Ϛʹ. Ἄρθρ. 1. Μισθοδοσία ἐργατῶν εἰς τὸ ἐθνικὸν Τυπογραφεῖον τῆς Βουλῆς ἐπὶ ἓξ μῆνας δρ. 2,000.»

§94ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟΣ. Ἐπὶ τούτου δὲν ἔχω ἀντίῤῥησιν, ἀλλὰ κάμνω μόνον τὴν παρατήρησιν, ἣν καὶ ἄλλοτε ἔκαμα, ὅτι τὸ τυπογραφεῖον πρέπει νὰ ᾖναι ἐνήμερον εἰς τὴν τύπωσιν τῶν στενογραφημένων πρακτικῶν τῆς Βουλῆς, διότι ἡ τύπωσις, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, εὑρίσκεται ἀκόμη εἰς τὰ πρακτικὰ τοῦ παρελθόντος ἔτους, τοῦτο δὲ μοὶ φαίνεται πολὺ ἄτοπον.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος πρόεδρος ἔλαβε περὶ τούτου πᾶσαν φροντίδα.

§96Α. Γ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἀπὸ πέρυσι, κύριοι, ἔληξεν ἡ Βουλή, εἰς τὰς 25 Ἰουνίου, καὶ μέχρι σήμερον τὰ στενογραφημένα πρακτικὰ δὲν ἐτυπώθησαν· ἂν τοῦτο ἐξακολουθῇ, δὲν μοὶ λέγετε εἰς τί χρησιμεύουν τὰ στενογραφημένα πρακτικά; Ἂν μᾶς χρησιμεύουν διὰ τοὺς ἐπερχομένους αἰῶνας, εἶναι ὅλως περιττά· ἡμεῖς τὰ θέλομεν διὰ τὸν παρόντα. Δεύτερον, δὲν πρέπει οἱ ἐκφωνοῦντες λόγους νὰ διορθόνουν αὐτοὺς ἀναλόγως τῶν ἀπαντήσεων τὰς ὁποίας ἔλαβον, ἀλλὰ πρέπει οἱ λόγοι νὰ περιέχουν ἀπαράλλακτα καὶ ἀκριβῶς τὴν ἔννοιαν, τὴν ὁποίαν ἕκαστος τῶν ῥητόρων εἶχε καθ’ ἣν στιγμὴν ὡμίλει, καὶ δὲν ἐννοῶ σήμερον νὰ διορθόνωνται λόγοι, οἱ ὁποῖοι τότε ἐλέχθησαν. Πρέπει δὲ ἢ πράγματι νὰ τυπώνωνται ἀμέσως τὰ στενογραφημένα πρακτικά, ἢ ἄλλως νὰ λείψῃ αὐτὴ ἡ δαπάνη.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ προεδρεῖον θέλει λάβει πᾶσαν φροντίδα. «Κεφάλαιον Ζʹ. Βιβλιοθήκη τῆς Βουλῆς.

§98ΣΟΥΤΣΟΣ. Ἕως τὸν Σεπτέμβριον θὰ ᾖναι ἕτοιμα δωμάτια εἰς τὸ νεόδμητον βουλευτήριον, ὅπως μεταφερθῇ ἐκεῖ ἡ βιβλιοθήκη τῆς Βουλῆς· ἑπομένως νομίζω, ὅτι τὸ ἐνοίκιον τῆς βιβλιοθήκης τῆς Βουλῆς πρέπει νὰ ἐγγραφῇ μόνον διὰ 4 μῆνας. Ἐγὼ ἐπῆγα μίαν ἡμέραν εἰς τὴν βιβλιοθήκην τῆς Βουλῆς, ὅπου εὗρον ἓν δωμάτιον ῥυπαρόν· ἐζήτησα τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς, ἀλλ’ οὔτε πρακτικὰ εὗρον, οὔτε τίποτε.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παρατήρησις αὕτη τοῦ κυρίου βουλευτοῦ θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, διότι εἶναι καὶ καλὴ καὶ συμφέρουσα. «Κεφάλ. Ηʹ. Συνδρομὴ ἀναγνωστηρίου Νικολοπούλου δρ. 720.» Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ τὸ κονδύλιον τοῦτο εἰς τὸν προϋπολογισμόν, (θόρυβος) καὶ πρέπει ν’ ἀπαλειφθῇ.

§100ΡΑΛΛΗΣ. Τί καθῆκον ἔχει ἡ Βουλή, νὰ δαπανᾷ εἰς τοιαῦτα πράγματα, ὅπως ἄλλοτε διὰ τοὺς παραλλήλους βίους τοῦ Γούδα; Ὅστις θέλει νὰ διαβάζῃ ἐφημερίδας, ἂς δαπανᾷ ἀπὸ τὴν τσέπην του.

§101Α. Γ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Δὲν ἐννοῶ καὶ ἐγὼ τὶ θέλει τὸ κονδύλιον αὐτὸ ἐντὸς τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς Βουλῆς. Ὅστις ἐξ ἡμῶν ἐπιθυμεῖ ν’ ἀναγνώσῃ ἐφημερίδας καὶ νὰ συνδράμῃ εἰς τὴν διατήρησιν ἑνὸς ἀναγνωστηρίου, ἂς δαπανήσῃ ἀπὸ τὴν σακκοῦλά του· καὶ εἶναι περιττὸν νὰ ἔρχηται ἐνταῦθα νὰ ὑποστηρίζῃ τοιαύτας δαπάνας δι’ ἀναγνωστήριον, τὸ ὁποῖον δὲν γνωρίζω ἂν ὑπάρχῃ καὶ ποῦ ὑπάρχει.

§102ΠΕΤΡΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι ἀληθές. Εἶναι τὸ ἐντελέστερον ἀναγνωστήριον, τὸ ὁποῖον ἔχομεν εἰς τὰς Ἀθήνας.

§103ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ὅσοι θέλουν νὰ δώσουν μίαν συνδρομήν, ἠμποροῦν αὐτὴν τὴν δαπάνην νὰ τὴν περάσουν εἰς τὸν γενικὸν προϋπολογισμὸν καὶ οὐχὶ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῆς Βουλῆς. Βάλετε τότε καὶ καβάσιδες, οἱ ὁποῖοι χρησιμεύουν διὰ τὸ προξενεῖον τῆς Νέας Ὑόρκης. Τὸ κονδύλιον αὐτὸ νομίζω, ὅτι εἶναι περιττὸν καὶ πρέπει ν’ ἀπαλειφθῇ, διότι ὅλα τὰ κονδύλια, τὰ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν πρέπει νὰ ἔχουν ἕνα λόγον.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κακῶς παρεισέφρυσε τὸ κονδύλιον αὐτὸ εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Τὸ ὑποστηρίζει κανείς;

§105ΤΙΝΕΣ. Μάλιστα.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλήν· μένει δὲ ἄλλως τε εἰς τὸ προεδρεῖον νὰ μὴ κάμῃ αὐτὴν τὴν δαπάνην.

§107ΤΙΝΕΣ. Δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§108ΖΩΧΙΟΣ. Εἶναι ἐντροπὴ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀπάλειψιν τῶν 720 δραχμῶν, διὰ τὸ ἀναγνωστήριον τοῦ κ. Νικολοπούλου, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὴν ἀπάλειψιν. «Κεφάλαιον Θʹ. Καθυστερουμένη ἀποζημίωσις τῆς τελευταίας δόσεως τῶν δραχμῶν 500 τῆς ἐκτάκτου συνόδου τοῦ 1866 εἰς τοὺς βουλευτὰς Σπ. Κοπανίτσαν, Γεράσιμον Λειβαδᾶν, Νικ. Καΐρην καὶ Δ. Παπαλουκᾶν δρ. 2,000.»

§110ΡΑΛΛΗΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ μάθω διατὶ καθυστεροῦνται.

§111ΛΑΠΑΣ. Διότι ὅλοι τὰς ἐπήραμεν καὶ αὐτοὶ δὲν τὰς ἐπῆραν.

§112ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Αὐτὸ τὸ σκάνδαλον πρέπει νὰ λείψῃ ἅπαξ διὰ παντός. Δὲν ἤμην εἰς τὴν Βουλὴν ἐκείνην, ἀλλ’ οὐχ ἧττον ὑπεστήριξα ὅτι ἡ αἴτησις αὐτῶν εἶναι δικαία· ἀλλ’ ἐπειδὴ εἰς διαφόρους συνόδους ἦλθε τὸ ζήτημα τοῦτο καὶ ἐζητήθη ἄλλοτε διὰ 10, ἄλλοτε διὰ 20, πρέπει, ἀφοῦ ἀπεφάσισεν ἡ Βουλὴ νὰ δοθῇ τὸ ἐπιχορήγημα αὐτὸ, ἅπαξ διὰ παντὸς νὰ γείνῃ ὁ προϋπολογισμὸς τῶν ὀφειλομένων. Διατί κατ’ ἔτος νὰ φέρεται τὸ ζήτημα;

§113ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟΣ. Εἶδον μὲ εὐχαρίστησίν μου, ὅτι ὁ κ. Πετιμεζᾶς δὲν πολεμεῖ τὴν ἀρχὴν τῆς ἀποζημιώσεως, καὶ ἐπειδὴ ἔτυχε νὰ γνωρίζω τὰ περὶ ἑνὸς τῶν ἀναφερομένων ἐνταῦθα, θὰ τῷ δώσω τὴν ἐξήγησιν, τὴν ὁποίαν ζητεῖ.

§114Α. Γ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Δὲν μὲ ἐνοήσατε.

§115ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟΣ. Ἰδοὺ τί συνέβη. Τινὲς ἐκ τῶν κυρίων αὐτῶν, εἴτε ἔλειπον εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν, εἴτε δὲν ἐπρόφθασαν νὰ ὑποβάλουν τὴν περὶ τούτου αἴτησίν των· ὅλοι δὲ ἐξηλέγχθησαν ἀπὸ τὸ προεδρεῖον καὶ ἀπεδείχθησαν, ὅτι ἔχουν λάβει τὴν πρώτην καὶ δευτέραν δόσιν καὶ δὲν ὑπολείπεται εἰμὴ νὰ λάβωσι τὴν τρίτην. Μοὶ φαίνεται δὲ, ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ πληρωθῶσι καὶ οὗτοι, ἀφοῦ πάντες οἱ ἄλλοι ἐπληρώθησαν.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μοὶ φαίνεται, ὅτι οἱ σημειούμενοι ἐνταῦθα εἶναι οἱ τελευταῖοι.

§117ΠΥΛΑΡΙΝΟΣ. Καὶ ἄλλοι ἂν ἦναι, ὑπάρχει περὶ τούτου ἀπόφασις τῆς Βουλῆς.

§118Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Εἰς τὰ πρακτικὰ τοῦ 1866 τοῦ Ἰανουαρίου μηνὸς, ὅτε συνετάχθη ὁ προϋπολογισμὸς, διὰ νὰ πληρωθῶσιν οἱ βουλευταὶ τῆς ἐκτάκτου συνόδου, ῥητῶς ἐσημειώθη, ὅτι ὀφείλεται τὸ ποσὸν τῶν 1500 δραχμῶν εἰς μόνους ἐκείνους, οἵτινες μέχρι τῆς τελευταίας ἡμέρας τῆς ἐκτάκτου συνόδου ἤθελον παρευρεθῆ εἰς τὰς συνεδριάσεις· ἐγένετο δὲ ἔρευνα καὶ ἀπεδείχθη, ὅτι οὐχὶ 190, ἀλλ’ ὀλιγώτεροι τῶν 150 εἶχον παρουσιασθῆ. Ὅλοι οἱ 150 ἀλληλοδιαδόχως ἐπληρώθησαν· πέρυσιν ἐπαρουσιάσθησαν 2 ἢ 3 ὀνόματα, τὰ ὁποῖα ἰσχυρίσθησαν, ὅτι παρελείφθησαν· ἡ Βουλὴ ἐσύστησεν ἐπιτροπὴν, διὰ νὰ ἐρευνήσῃ ἂν δικαιοῦνται νὰ πληρωθῶσι, δηλαδὴ νὰ ἴδωμεν, ἂν εἶχον παρουσιασθῆ. Ἐγένετο ἔρευνα καὶ εὑρέθη, ὅτι δὲν ἐπαρουσιάσθησαν, καὶ ἀπεφάσισεν ὁριστικῶς ἡ Βουλὴ νὰ μὴ πληρωθῶσι. Τώρα τί ἐξάγεται; παρουσιάζονται αὖθις, διὰ νὰ πληρωθῶσι. Δὲν ἐννοῶ νὰ παραβιάσωμεν τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς· ἂν ἐκεῖνοι ἐκ πλάνης ἐπληρώθησαν τὴν πρώτην δόσιν καὶ τὴν δευτέραν, δὲν ἀπέκτησαν δικαίωμα. Θέλει ἡ Βουλὴ νὰ τοὺς πληρώσῃ; ἂς τοὺς πληρώσῃ· ἀλλὰ τὸ βέβαιον εἶναι, ὅτι αὐτοὶ δὲν ἐπαρουσιάσθησαν κατὰ τὴν πρώτην σύνοδον.

§119ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἰδοὺ τί συνέβη εἰς τὴν προκειμένην ὑπόθεσιν. Τινὲς ἐκ τῶν σημειωμένων μετὰ τὰς ἐξηγήσεις τῆς λογιστικῆς ἐπιτροπῆς δὲν εὑρέθησαν ὡς παρόντες, ἀλλ’ οὐχ ἧττον ἔλαβον τὰς 1000 δραχμὰς, διότι ἀπεδείχθη, ὅτι ἦσαν εἰς τὰς Ἀθήνας· δὲν τοῖς ὑπελείποντο δὲ παρὰ αἱ πεντακόσιαι· διὰ τοῦτο ἡ ἐπιτροπὴ ἐθεώρησε δίκαιον νὰ λάβωσι καὶ ταύτας.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον φρονεῖ, ὅτι ὁ κ. Δημητριάδης ἔκαμεν ἔνστασιν· ὅτι, ἂν οἱ βουλευταὶ οὗτοι ἐκ πλάνης ἔλαβον τὴν πρώτην δόσιν, δὲν ἔλαβον καὶ τὴν δευτέραν... (θόρυβος).

§121ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι σημειωμένοι εἰς τοὺς καταλόγους, ὅτι ἦσαν; ...(θόρυβος).

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι· ἀλλ’ ἐπειδὴ ἔλαβον τὴν πρώτην καὶ τὴν δευτέραν δόσιν, νομίζουν, ὅτι ἔχουν δικαίωμα νὰ λάβουν καὶ τὴν τελευταίαν.

§123ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ἡ Βουλὴ τοῦ 1867 ἀπέῤῥιψε τὴν πρότασίν των.

§124ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ. Ἂν αὐτοὶ ἔλαβον παρανόμως τὸ πρῶτον ποσὸν, πρέπει νὰ τὸ ἐπιστρέψουν.

§125ΑΘ. Γ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Κύριοι, γνωρίζετε, ὅτι εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν δὲν ὑπάγομαι, ἀλλὰ τὰ πράγματα πρέπει νὰ τὰ ἐρευνήσωμεν καὶ νὰ τὰ ἐξετάσωμεν ὅπως πρέπει. Τὸ τότε ὑπουργεῖον ἐθεώρησε μίαν ὡρισμένην περίπτωσιν, τὴν τῆς Κωπαΐδος, τόσῳ κατεπείγουσαν, ὥστε νὰ συγκαλέσῃ εἰς ἔκτακτον σύνοδον τὴν Βουλὴν, καὶ ἐξεδόθη τὸ περὶ τούτου διάταγμα. Ἡ προθεσμία μεταξὺ τῆς συγκαλέσεως καὶ τοῦ διατάγματος ἦτον ἐλαχίστη, διότι, ὡς ἐνθυμεῖσθε, ἡ συγκάλεσις ἐγένετο ἀμέσως μετὰ τὴν παῦσιν τῆς τακτικῆς συνόδου. Οἱ προσκληθέντες τότε ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας ἡτοιμάσθησαν καὶ ἀνεχώρησαν, οἱ περισσότεροι δὲ εὑρέθησαν ἐδῶ καὶ ἤρχισαν τὰς ἐργασίας· πρὶν προφθάσωσι δὲ νὰ ἔλθωσιν ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας οἱ λοιποὶ βουλευταὶ, ἐκλείσθη ἡ σύνοδος. Νομίζετε ἤδη, ὅτι δὲν πρέπει οἱ ἐλθόντες ἐνταῦθα νὰ πληρωθῶσι; διότι τί πταίουσιν· ἅμα ἦλθον εἰς τὸν Πειραιᾶ, ἔμαθον, ὅτι ἓν διάταγμα ἐκήρυξε τὴν λῆξιν τῆς ἐκτάκτου συνόδου. Μὴ φανῆτε τόσον αὐστηροὶ εἰς τοὺς βουλευτὰς, τόσῳ δὲ περισσότερον, καθόσον, ἀφοῦ ἐδαπανήσατε 276,000, γίνεται σήμερον τόσος πάταγος διὰ 2000 δραχμάς.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπιμένει ὁ κύριος Δημητριάδης εἰς τὴν πρότασίν του;

§127ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ἐπιμένω.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέτω εἰς ψηφοφορίαν τὴν πρότασιν τοῦ κυρίου Δημητριάδου.

§129ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν δύνασθε· διότι ὑπάρχει περὶ τούτου ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, ὅτι ἂν δὲν ἦσαν παρόντες, δὲν πρέπει νὰ πληρωθῶσι (θόρυβος).

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει περὶ τούτου τελεσιδικία. Ἡ Βουλὴ δύναται νὰ ἀποφασίσῃ ἄλλως καὶ νὰ ψηφίσῃ τὸ ἀντίθετον. Οἱ παραδεχόμενοι λοιπὸν τὴν πληρωμὴν τῶν δραχμῶν δύω χιλιάδων, διὰ τοὺς ὀνομαστὶ ἀναφερομένους βουλευτὰς, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι....

§131ΡΑΛΛΗΣ. Ἔχω ἀντίῤῥησιν (θόρυβος).

§132ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Οἱ μὴ παραδεχόμενοι τὴν πληρωμὴν πρέπει νὰ ἐρωτήσητε.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, ἡ πρότασις αὕτη εἶναι ἀπωτέρα.

§134ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (ἐγειρόμενοι). Δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἀρνοῦμαι τὸ δικαίωμά σας, ἀλλὰ 15 νὰ τὸ ζητήσητε (ἐγείρονται πλείονες τῶν 15). Οἱ παραδεχόμενοι λοιπὸν τὴν ἀπάλειψιν λέγουν ναὶ, οἱ μὴ παραδεχόμενοι λέγουν ὄχι. Γίνεται ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, κατὰ τὸ ἑπόμενον πρωτόκολλον. Πρωτόκολλον ψηφοφορίας τῶν κυρίων Βουλευτῶν Ἐπὶ τοῦ ἑξῆς ζητήματος· Παραδέχεται ἡ Βουλὴ τὴν ἀπάλειψιν τοῦ κεφαλαίου 10 περὶ πληρωμῆς τῆς τρίτης δόσεως τῆς ἀποζημιώσεως τῶν τεσσάρων βουλευτῶν διὰ τὴν ἔκτακτον σύνοδον τοῦ 1866, ναὶ ἢ ὄχι;

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διὰ ψήφων 85 κατὰ 50 ἀπεῤῥίφθη ἡ πρότασις τοῦ κυρίου Δημητριάδου· ἑπομένως μένει τὸ ἄρθρον ὅπως ἔχει.

§137Ν. ΣΟΥΤΣΟΣ. Κύριοι, ἐψηφοφορήσαμεν τώρα νὰ πληρώσωμεν μισθοὺς εἰς πρόσωπα, τὰ ὁποῖα δὲν ἦλθον παντάπασιν εἰς τὴν Βουλὴν (θόρυβος). Ἐν τούτοις, πέρυσιν οἱ βουλευταὶ Μεσσήνης ὑπέστησαν τρεῖς ἐκλογὰς καὶ ἐναντίον τῆς θελήσεώς των δὲν ἔλαβον μέρος εἰς τὴν Βουλήν. Προτείνω νὰ σημειώσωμεν 6 χιλ. δραχμὰς δι’ ἀποζημίωσιν αὐτῶν τοῦ π. ε.

§138ΜΠΟΥΤΟΣ. Κύριε πρόεδρε, ἐπειδὴ γίνεται λόγος περὶ τῶν βουλευτῶν Μεσσήνης.........

§139ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἐκτὸς ἐμοῦ. Ἐγὼ δὲν ἔχω καμμίαν ἀπαίτησιν καὶ κἀνὲν δικαίωμα.

§140ΜΠΟΥΤΟΣ. Τὸ ζήτημα αὐτὸ ἦλθε πέρυσιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἔγεινεν ἀπόφασις, καὶ χθὲς ἀπεφασίσθη νὰ συστηθῇ ἐπιτροπὴ καὶ νὰ φέρῃ μίαν ἔκθεσιν· ὥστε νομίζω, ὅτι σήμερον ἡ πρότασις τοῦ κυρίου βουλευτοῦ Σύρου δὲν ἔχει κἀνένα λόγον.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος βουλευτὴς Σύρου φαίνεται ὅτι χθὲς δὲν ἦτον ἐδῶ. Λοιπὸν προχωροῦμεν· τὸ ἑπόμενον κονδύλιον εἶναι σπουδαιότερον. «Κεφάλαιον ΙΑʹ. Καθυστερουμένη μισθοδοσία εἰς τὰ ἑξῆς πρόσωπα, ἤτοι Ν. Τσάμην δραχ. 200, Θ. Καλμοῦχον δραχ. 500, Π. Μπενοῦκαν δραχ. 400, Εὐστάθιον Λαμψιάδην δραχ. 500, Π. Κοσσονάκον δραχ. 500, Γεώρ. Λ. Χρηστόπουλον δραχ. 560 καὶ Ἰω. Μητρόπουλον δραχ. 200. Ἐν ὅλῳ, πρὸς ἐξόφλησιν πάσης ἀπαιτήσεώς των κατὰ τοῦ δημοσίου ὡς ὑπηρετησάντων ἐν τῇ Βουλῇ συμφώνως μὲ τὴν περὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου ἔκθεσιν, δραχ. 2,860.» Κατόπιν αὐτῶν μοὶ ἐδόθησαν καὶ αὗται αἱ ἀναφοραί, τοῦ Βεργοπούλου ζητοῦντος δρ. 480, Πασπάλη δρ. 360, Σιγάλα δρ. 1330, (θόρυβος), Μπούτου δρ. 3440, (θόρυβος). Ἔχετε ὑπομονὴν θὰ ἀκούσητε καὶ ἄλλα. Κωνσταντινίδου δρ. 876, Δέτσου δρ. 510. Αὐταὶ εἶναι μέχρι τοῦδε γνωσταί.

§142Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν ἔχομεν τώρα νὰ ἀποφανθῶμεν ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν, αἱ ὁποῖαι σᾶς ὑπεβλήθησαν.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω καθῆκον ὡς πρόεδρος νὰ σᾶς εἴπω τὶ ζητοῦν.

§144ΡΑΛΛΗΣ. Ζητοῦν 2,860 δραχ. Δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ φέρητε καὶ ἄλλα.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω, διότι εἶναι ὅμοια.

§146ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκεῖνα θὰ ὑποβληθοῦν εἰς τὴν ἐπιτροπήν. Αὐτὰ ἐδῶ εἶναι ὥριμα.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε ὑπομονήν. Ἐγὼ χρεωστῶ νὰ ὑποβάλω τὰ πράγματα· ὑπεβλήθησαν αὗται αἱ ἀναφοραί, διότι φρονοῦν οἱ δικαιοῦχοι οὗτοι ὅτι ὑπάγονται εἰς τὴν κατηγορίαν ταύτην, καὶ ἑπομένως τὸ προεδρεῖον νομίζει, ὅτι εἶχε καθῆκον νὰ θέσῃ ζήτημα, ἐὰν παραδεχθῆτε τὸ ποσὸν τῶν δραχ. 2,860, νὰ παραδεχθῆτε καὶ τὸ ἄλλο ποσόν.

§148Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Αἱ ἀναφοραὶ πρέπει νὰ ὑποβληθοῦν εἰς τὴν ἐπιτροπήν, καὶ ἂν ἡ ἐπιτροπὴ νομίσῃ ὅτι αἱ ἀπαιτήσεις αὐτῶν εἶναι δίκαια, θὰ φέρῃ συμπληρωτικὸν προϋπολογισμόν· σήμερον δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ κάμητε μνείαν.

§149Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ὑπάρχει κανονισμὸς τῆς Βουλῆς, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὸν νόμον τῆς Βουλῆς, κατὰ τὸν ὁποῖον ὁρίζεται τὸ προσωπικόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἐργάζηται καὶ τὸ ὁποῖον δικαιοῦται νὰ ἀπαιτήσῃ ἀποζημίωσιν. Νομίζω, ὅτι εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ π. ε. ἐσημειώθησαν τὰ ὀνόματα ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν, διορισθέντες νομίμως.

§150Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Διορισθέντες παρανόμως.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε.

§152Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Λοιπὸν ὁ προϋπολογισμὸς τῆς Βουλῆς τοῦ π. ε. ὑπῆρξε πλήρης. Τώρα ἴσως διωρίσθησαν καὶ ἄλλοι ὄχι νομίμως, δὲν τὸ γνωρίζω ἀκριβῶς. Ἔρχεται ἡ ἐπιτροπή, τὴν ὁποίαν φαίνεται ὅτι ἠνόχλησαν αὐταὶ αἱ διάφοροι ἀπαιτήσεις, καὶ ἐνόμισεν, ὅτι ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐξετάσῃ τὸ παρελθὸν καὶ νὰ ἴδῃ ἐὰν δικαιοῦνται καὶ ἄλλοι νὰ πληρωθῶσι, καὶ φέρει αὐτὴν τὴν πίστωσιν· κατόπιν ὅμως ἀνεφέρθησαν καὶ ἄλλοι. Τώρα τὸ καθῆκον ἡμῶν εἶναι νὰ ἐξετάσωμεν τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ἡ ἐπιτροπὴ ὑπέβαλεν, εἶναι σύμφωνον μὲ τὸν κανονισμὸν τῆς Βουλῆς; Ἐὰν τὸ εὑρίσκῃ ἡ Βουλὴ σύμφωνον, ἔχει καθῆκον νὰ τὸ ἐπικυρώσῃ. Ἄλλως, δὲν δύναται νὰ τὸ ψηφίσῃ, διότι συνάπτει συμβιβαστικὰς πράξεις, διαλύει διαφοράς, αἱ ὁποῖαι ἀνάγονται εἰς τὰ δικαστήρια. Δύναται τώρα ἡ ἐπιτροπὴ νὰ φέρῃ πίστωσιν, νὰ καταργήσῃ τὴν ἀρξαμένην δίκην; Δύναται νὰ ἀποφασίσῃ ὅτι αὐτοὶ ἔχουν δικαίωμα νὰ πληρωθοῦν; Ἐγὼ ἔχω ἐναντίαν γνώμην καὶ προτείνω τὴν ἀπάλειψιν τοῦ κονδυλίου.

§153ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ ζήτημα δὲν εἶναι μήτε τόσον ἁπλοῦν, μήτε τόσον εὐτελές, ὡς ἠθέλησε νὰ τὸ παραστήσῃ ὁ κύριος Δημητριάδης· εἶναι ζήτημα κανονισμοῦ, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν Βουλήν. Τὶ συνέβη πέρυσι κατὰ τὴν ά. σύνοδον τῆς παρούσης περιόδου καὶ ἐπὶ τοῦ προσωρινοῦ προεδρείου τῆς Βουλῆς, δὲν εἶναι καιρὸς νὰ τὸ εἴπω τώρα· μετ’ ὀλίγον θὰ ἔχωμεν τὸν ἀπολογισμὸν τοῦ ἔτους ἐκείνου καὶ θὰ κρίνωμεν. Ἀλλ’ ἐξελέχθη τέλος τὸ ὁριστικὸν προεδρεῖον. Πρόεδρος ἦτον ὁ κύριος Ἰω. Δεληγιάννης. Κατὰ ῥητὸν ἄρθρον τοῦ κανονισμοῦ, τὸ ἄρθρον 75, τὸ προσωπικὸν τῆς Βουλῆς διορίζεται ὑπὸ τοῦ προεδρείου. Συνήλθομεν λοιπὸν εἰς τὸ προεδρεῖον, κατὰ πρόσκλησιν αὐτοῦ τοῦ κυρίου προέδρου, καὶ κατὰ πλειονοψηφίαν ἀπεφασίσαμεν, νὰ διατηρηθῇ ὁ τότε Διευθυντὴς τοῦ προεδρείου καὶ ἄλλα πρόσωπα. Ὁ κύριος πρόεδρος μᾶς εἶπε, δὲν τὸ κάμνω. Μὰ ὁ νόμος τῆς Βουλῆς σοῦ λέγει νὰ τὸ κάμῃς. Ἐὰν ἠμπορῆτε, μᾶς εἶπε, πιάστε μου τὸ χέρι καὶ βάλτε μου νὰ ὑπογράψω. Ἐννοεῖται ὅτι δὲν ἠμπορούσαμεν νὰ παίξωμεν ταῖς μπουνιαῖς μὲ τὸν πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Ἤμην καὶ ἐγὼ γραμματεὺς, καὶ πρὸς ἀποφυγὴν αὐτοῦ τοῦ δυσαρέστου ἠναγκάσθην νὰ δώσω τὴν παραίτησίν μου, ἡ ὁποία ἔμεινεν ἐκρεμὴς μέχρι τέλους τῆς συνόδου. Ἀφοῦ ὁ πρόεδρος τῆς Βουλῆς κύριος Δεληγιάννης προέβη εἰς τὴν παράνομον, παράνομον ἀπόλυσίν τινων ἐκ τῶν ὑπαλλήλων καὶ εἰς τὸν παράνομον διορισμὸν ἄλλων, βεβαίως ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἠδικήθησαν ἐκ τῆς παρανόμου αὐτῆς πράξεως, ἠναγκάσθησαν νὰ ἐγείρουν ἀγωγήν. Τὸ δημόσιον βεβαίως ἤθελε χάσει τὴν δίκην αὐτὴν, ἀλλ’ ἡ ἐπιτροπὴ τοῦ λογιστικοῦ ἐνόμισε καλὸν, πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ δημοσίου, νὰ προσκαλέσῃ ὅλους αὐτοὺς τοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἐγείρει ἀγωγὰς, καὶ οἱ ὁποῖοι ἔμελλον νὰ ἐγείρουν, καὶ νὰ τοὺς προτείνῃ ἕνα συμβιβασμὸν, τὸν ὁποῖον ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας σήμερον. Ὅταν λοιπὸν τόσον προφανὴς ὑπῆρξεν ἡ ἀδικία, ὅταν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι δὲν ἔπαυσαν νὰ ἐργάζωνται, διότι ἡ ἐπιτροπὴ ἔχει καὶ πιστοποιητικὰ τῶν διευθυντῶν τοῦ γραφείου, θέλετε νὰ ἀφαιρέσητε ἓν εὐτελέστατον ποσὸν ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς πτωχοὺς ἀνθρώπους; Νομίζω, ὅτι ἀδικωτέρα πρότασις δὲν ὑπάρχει.

§154ΜΠΟΥΤΟΣ. Εἶμαι σύμφωνος πρὸς ὅσα ὁ κύριος Ῥάλλης βουλευτὴς Ἀττικῆς εἶπεν, ὅσον ἀφορᾷ τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἐσημειώθησαν εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Δὲν συμφωνῶ ὅμως μὲ τὸν κύριον Δημητριάδην διὰ τὰς λοιπὰς αἰτήσεις, αἵτινες ἐδόθησαν εἰς τὸ προεδρεῖον καὶ αἵτινες πρέπει νὰ σταλῶσιν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ λογιστικοῦ τῆς Βουλῆς, διότι δὲν εἶναι δίκαιον, οὔτε πρέπον νὰ ἔλθωμεν σήμερον νὰ δεχθῶμεν αὐτὰς, χωρὶς προηγουμένως ἡ ἐπιτροπὴ νὰ τὰς βασανίσῃ, καὶ διότι δὲν ἐπιθυμῶ νὰ πιστεύσῃ οὐδεὶς ἐκ τῶν βουλευτῶν ὅτι ὅ,τι ζητοῦν διὰ τῶν αἰτήσεων αὐτῶν εἶναι ῥοσφέτια. Ἡ ἐπιτροπὴ ἂς ἐξετάσῃ, καὶ ἂν οἱ ἄνθρωποι διωρίσθησαν νομίμως, ἐὰν ὡρκίσθησαν, ὑπηρέτησαν καὶ δὲν ἐπληρώθησαν, βεβαίως πρέπει νὰ πληρωθῶσιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἐν τῷ προϋπολογισμῷ ἀναφερόμενα πρόσωπα, αὐτὰ εἶμαι σύμφωνος νὰ πληρωθῶσιν.

§155Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ὁ πρόεδρος νομίζω, ὅτι ἐξεπλήρωσε τὸ καθῆκόν του συμφώνως μὲ τὸν κανονισμὸν, διότι ὁ κανονισμὸς δὲν ἐπιτρέπει ἄνευ ῥητῆς ἀδείας τῆς Βουλῆς ὑπεράριθμον προσωπικόν.

§156Ι. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Τὸ ὑπεράριθμον προσωπικὸν τὸ διώρισεν αὐτὸς ὁ πρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Δεληγιάννης καὶ μόνος ὑπέγραψε τὸν διορισμόν.

§157ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Δὲν εὑρίσκω σύμφωνον μὲ τοὺς λογιστικοὺς τύπους νὰ φέρουν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῆς Βουλῆς τοῦ τρέχοντος ἔτους ἀπαιτήσεις προγενεστέρων χρήσεων, χωρὶς νὰ ἀποδείξουν ὅτι ὑπηρέτησαν, καὶ ἀφοῦ μάλιστα ἐπῆγαν εἰς τὰ δικαστήρια. Καί τινες ἐξ αὐτῶν οὔτε ἐπαρουσιάσθησαν εἰς τὸ γραφεῖον τῆς Βουλῆς πώποτε.

§158Ι. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Δὲν τοὺς ἐδέχθη ὁ πρόεδρος. Κύριε πρόεδρε, πρόκειται περὶ μιᾶς νομιμωτάτης ἀπαιτήσεως δικαιούχων, καὶ ἀπορῶ πῶς ὁ κύριος Δημητριάδης, νομομαθὴς ἄνθρωπος, προσεπάθησε νὰ τὴν ἀμφισβητήσῃ. Οἱ κύριοι, περὶ ὧν πρόκειται, καὶ ἄλλοι ἔχουν διορισθῆ συμφώνως πρὸς τὸν κανονισμὸν παρὰ τοῦ προεδρείου, τοὺς δὲ διορισμοὺς αὐτῶν ἔχει ὑπογράψει καὶ ὁ πρώην πρόεδρος κύριος Δεληγιάννης, ὁ ὁποῖος μέχρι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ἀνεγνώρισεν ὡς διατελοῦντα ἐν ἰσχύϊ τὸν κανονισμόν· μετὰ ταῦτα ὅμως ἀπεφάσισε νὰ τὸν καταργήσῃ, καὶ ἑπομένως ἄλλους ἔπαυσεν, ἄλλους διώρισεν. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔκαμον αἰτήσεις καὶ εἶπον πρὸς τὴν Βουλὴν, ὅτι ἐπειδὴ δὲν ἐπιθυμοῦμεν νὰ ἔλθωμεν εἰς δίκας παραιτούμεθα πάσης ἀξιώσεως νὰ μᾶς δώσητε, ὅσα καθυστεροῦνται. Νομίζω, ὅτι ἡ αἴτησις αὐτῶν εἶναι λογικὴ καὶ δικαία καὶ σύμφωνος πρὸς τὰ συμφέροντα τοῦ δημοσίου. Καὶ ἐὰν ἡ Βουλὴ ἀληθῶς φροντίζῃ περὶ τῶν συμφερόντων τοῦ δημοσίου, ὀφείλει νὰ ἐγκρίνῃ παμψηφεὶ τὰς αἰτήσεις ταύτας, αἵτινες εἶναι μηδαμιναί, διότι διὰ τῶν δικαστηρίων ἠμποροῦν νὰ λάβουν διπλάσια καὶ τριπλάσια ποσά. Ὅ,τι ἀπεφάσισεν ἡ ἐπιτροπὴ δὲν εἶναι οὔτε τὸ ἥμισυ τῶν ὅσων δικαιοῦνται νὰ λάβωσι.

§159ΜΑΥΡΟΜΑΡΑΣ. Κύριοι, ἐξ ὅσων εἶπον οἱ προλαλήσαντες νομίζω, ὅτι ἡ θέσις τῆς Βουλῆς ἦναι λίαν εὐχερής. Ὅλοι ὡμολόγησαν, ὅτι διὰ τὰς ἀξιώσεις των ἤγειραν ἀγωγὰς ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων· ἐὰν λοιπὸν αἱ διαφοραὶ ᾖναι ἐπίδικοι, ἡ Βουλὴ δὲν ἔχει ἁρμοδιότητα νὰ ἀποφανθῇ ἐπὶ ἐπιδίκων ἀπαιτήσεων, διότι ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι δικαστήριον.

§160Ι. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ ἐπιδίκων ἀπαιτήσεων.

§161ΜΑΥΡΟΜΑΡΑΣ. Λοιπὸν λέγω, ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι δικαστήριον· ἐὰν κάμῃ συμβιβασμὸν, θὰ εἴπῃ, ὅτι ἀναγνωρίζει δικαιώματα. Ἀφ’ οὗ λοιπὸν εἶναι ἐπίδικοι αἱ διαφοραὶ, δὲν εἶναι καθῆκον ἡμῶν νὰ ἐπέμβωμεν ἐπ’ αὐτῶν. Εἷς ἐκ τῶν προλαλησάντων εἶπεν, ὅτι οἱ ἐνδιαφερόμενοι αὐτοὶ ἀπευθύνθησαν εἰς τὸν πρόεδρον καὶ ἐπρότειναν συμβιβασμόν. Νομίζω, ὅτι πάλιν ἀναρμοδίως ἔπραξαν, διότι ὁ πρόεδρος τῆς Βουλῆς δὲν εἶναι ἀντιπρόσωπος τοῦ ταμείου· ὤφειλον νὰ ἀπευθυνθῶσι πρὸς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅστις εἶναι ἁρμόδιος νὰ δεχθῇ τὴν πρότασιν αὐτήν (Θόρυβος).

§162ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε πρόεδρε, τὸν λόγον.

§163ΜΑΥΡΟΜΑΡΑΣ. Εἶμαι εἰς θέσιν νὰ βεβαιώσω εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι οὐδὲν ἐκ τῶν ἀναφερομένων προσώπων ἐντὸς τῆς Βουλῆς εἰργάσθη παντάπασιν. Τώρα ἔρχονται αὐτοὶ καὶ λέγουν, ὅτι ἔχομεν διορισμὸν καὶ ὅτι ἡ παῦσις εἶναι παράνομος, ἀλλὰ πάλιν λέγω, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ γείνωμεν δικαστήριον. Δὲν εἶναι λοιπὸν ἔργον ἡμῶν νὰ ἀποφανθῶμεν τώρα, ἂν νομίμως ἀπελύθησαν, ἢ ὄχι· τὸ βέβαιον εἶναι ὅτι δὲν εἰργάσθησαν παντάπασιν καὶ ὅτι ὅλαι αἱ ἀξιώσεις των εἶναι ἄδικοι. Νομίζω λοιπὸν, ὅτι ἔργον φρονήσεως εἶναι νὰ ἐξαλειφθῇ ὁλόκληρον αὐτὸ τὸ ποσόν.

§164Ι. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Νομίζω, ὅτι εἶναι ὀλίγον ἀδικαιολόγητον, κ. πρόεδρε, διότι ἡ Βουλὴ εἶναι τὸ μόνον σῶμα τὸ ὁποῖον δύναται νὰ ἀποφασίσῃ ἐπὶ τοῦ προκειμένου· εἶναι ἀδιάφορον, ὅπως ἰσχυρίσθη ὁ κ. Μαυρομαρᾶς, εἰργάσθησαν ἢ δὲν εἰργάσθησαν· ἐὰν δὲν εἰργάσθησαν, δὲν ἠθέλησαν νὰ τοὺς δεχθοῦν, καὶ πρὸς ἀπόδειξιν, θέλω σᾶς φέρει ἐπίσημον ἔγγραφον, διότι δὲν ἠδύναντο νὰ ἔλθουν εἰς διαπληκτισμὸν μὲ τὸν πρόεδρον. Θέλω σᾶς ἀποδείξει, ὅτι δὲν ἠθέλησαν νὰ τοὺς δεχθοῦν καὶ τοὺς ἀπέπεμψαν δι’ ἑνὸς ἐγγράφου λίαν γλαφυροῦ (Θόρυβος). Λοιπὸν, κ. βουλευταὶ, εἶπον ὅτι εἷς ἐκ τῶν ὑπαλλήλων, περὶ ὧν πρόκειται, ἦλθε διὰ νὰ ἐργασθῇ, ὄχι διότι εἶχε ζῆλον, ἀλλὰ διότι ἠθέλησε νὰ ἐκτελέσῃ τὸ καθῆκόν του, καὶ ὅμως ἀπεμπέφθη· πρὸς ἀπόδειξιν, θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ ἔγγραφον τὸ ὁποῖον ἀπηύθυνε πρὸς ἕνα τῶν ὑπαλλήλων, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα δὲν ἀναφέρω, τὸ ὁποῖον διακρίνεται διὰ τὴν γλαφυρότητά του. (Ἀναγινώσκει). «Ἐπειδὴ καὶ ὁ ἀναπληρώσας με ἐν τῇ συνεδριάσει στιγμιαίως ἀντιπρόεδρος κ. Ν. Τσώκρης οὐδὲν δικαίωμα εἶχε νὰ διορίζῃ ἢ παύῃ ὑπαλλήλους, κατὰ συνέπειαν ὁ ἐξ αὐτοῦ γενόμενος πρὸς ὑμᾶς διορισμὸς τὴν 1 Ἰουνίου ε. ε. ὡς Διευθυντοῦ τοῦ γραφείου τῆς Βουλῆς ἐγένετο παρατύπως, σᾶς εἰδοποιοῦμεν, ὡς καὶ προφορικῶς σᾶς εἴπομεν, ὅτι δὲν ἀναγνωρίζομεν τὸν τοιοῦτον διορισμὸν καὶ θεωροῦμεν τοῦτον ὡς χάρτην ἄγραφον. Ταῦτα πρὸς γνῶσίν σας.» (Ἐνταῦθα καταλαμβάνει τὴν ἕδραν τοῦ προέδρου ὁ ἀντιπρόεδρος κ. Ν. Τσώκρης). Ὁ διορισθεὶς ἦλθεν εἰς τὸ γραφεῖον, ὁ δὲ κ. πρόεδρος, ἀφ’ οὗ τὸν ἀπέπεμψε προηγουμένως προφορικῶς, ἐνόμισεν ὅτι ἔπρεπε νὰ τὸν ἀποπέμψῃ διὰ τοῦ ἐγγράφου τούτου, τὸ ὁποῖον διακρίνεται, καθὼς σᾶς εἶπον, διὰ τὴν γλαφυρότητά του. Αὐτὸ τὸ ἔγγραφον, κύριοι, τὸ ἀνέγνωσα, διὰ νὰ σᾶς ἀποδείξω, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ διωρίσθησαν νομίμως, ἐζήτησαν νὰ ἐργασθῶσι, καὶ ὅσοι δὲν εἰργάσθησαν, δὲν εἰργάσθησαν, διότι ἀπεπέμφθησαν ἐκνόμως ὑπὸ τοῦ προέδρου.

§165Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Περὶ αὐτοῦ πρόκειται· ποῖος εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὑπάλληλος;

§166Ι. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Θὰ τὸ καταθέσω εἰς τὸ γραφεῖον, καὶ ἂν θέλητε, ἔλθετε νὰ τὸ ἀναγνώσητε (τὸ καταθέτει). Λοιπὸν ἐδῶ εἶναι τὸ ζήτημα, πρόκειται περὶ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ κανονισμοῦ, ὅστις παραδέχεται ὅτι ὅλοι οἱ διορισμοὶ καὶ αἱ παύσεις τῶν ὑπαλλήλων τῆς Βουλῆς γίνονται παρὰ τοῦ προεδρείου, διὰ νὰ μιμηθῶ τὸν φίλον μου κύριον Ζωχιόν· καὶ λέγω πᾶς ἄλλος διορισμὸς εἶναι ἔκνομος, ἡ δὲ Βουλή, ἡ διαφερομένη περὶ τοῦ κανονισμοῦ, πρέπει νὰ δικαιώσῃ τοὺς ἀνθρώπους τούτους ἀδικουμένους πασιφανῶς, πασιφανέστατα.

§167ΒΑΛΕΤΤΑΣ. Ἐκ τῆς ὁμιλίας ὅλων τῶν προλαλησάντων, ἐκ τῆς ἐκθέσεως τῆς ἐπιτροπῆς καὶ τῶν ἐν αὐτῇ ἀναφερομένων, εἶδον ὅτι πολλὰ πρόσωπα δὲν ὑπάγονται εἰς τὴν αὐτὴν κατηγορίαν· ἐπειδὴ λοιπὸν ἠγέρθη ἀμφισβήτησις, προτείνω νὰ παραπεμφθῶσιν ὅλαι αὐταὶ αἱ πιστώσεις εἰς τὴν ἐπιτροπὴν καὶ νὰ φέρῃ αὕτη ἐπὶ ἑκάστης αὐτῶν ἰδίαν κρίσιν.

§168Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε πρόεδρε, ἡ ἔκθεσις τῆς ἐπιτροπῆς ὑπάρχει· ἤδη πρόκειται ἡ ἰδία ἐπιτροπὴ νὰ ἀποφανθῇ ἐκ δευτέρου; Ἐννοῶ αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Βαλέττας, δύναται νὰ γείνῃ ἐπὶ τῶν αἰτήσεων τῶν νέων· καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἄλλας, ὑπάρχει ἔκθεσις. Δὲν ἐννοῶ δὲ διατὶ νὰ θέλωμεν νὰ ἀδικήσωμεν τρεῖς τέσσαρας ἀνθρώπους πτωχούς, οἵτινες δὲν ζητοῦν βοήθημα παρὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δικαιοῦνται νὰ λάβωσι, καὶ μάλιστα ὄχι ὅλον.

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐνῷ βεβαίως ἔχουν νὰ λάβουν ὁλόκληρον. (Τὴν ἕδραν τοῦ προέδρου λαμβάνει ὁ ἀντιπρόεδρος Τσιριμῶκος).

§170ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀλίγας λέξεις, κ. πρόεδρε.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μοὶ δίδετε τὴν ἄδειαν νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις, διότι μὲ κατέκριναν. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ὤφειλον νὰ ἀναγγείλω, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι αἰτήσεις.

§172Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν ὠφείλετε, ὠφείλετε νὰ ἐκτελέσητε τὸν κανονισμόν.

§173ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε πρόεδρε, τὰ προσωπικὰ ἀνάθεμά τα, εἶναι πάντοτε δυσάρεστα δυστυχῶς, καὶ μάλιστα ὅταν εἰς τὸ μέσον ᾖναι ἡ χρηματολογία. Ἡ Βουλὴ εἶναι εἰς ἓν στάδιον τώρα πολὺ σπουδαῖον, διότι πρόκειται νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα, ὁ πρόεδρος νὰ μὴ δύναται νὰ διορίζῃ καὶ παύῃ τοὺς ὑπαλλήλους μόνος του. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου, κύριοι, λαλῶ περὶ ἑνὸς μόνου ὑπαλλήλου, τὸν ὁποῖον γνωρίζω, ὅστις κατὰ δυστυχίαν ὑπῆρξεν ὑπάλληλος καὶ ὅστις ὑπηρέτησε καὶ ὑπηρετεῖ μέχρι σήμερον. Ὁ Καλμοῦχος εἶχε διορισθῆ ἀπὸ τὸν κ. Δεληγιάννην, πρόεδρον· μετὰ τινας ἡμέρας ἠσθένησεν ὁ κ. πρόεδρος καὶ κατὰ τὴν ἀπουσίαν του, ὁ κύριος ἀντιπρόεδρος μετὰ τῶν γραμματέων ἐπανέφερον εἰς τὴν θέσιν του τὸν Διευθυντήν. Ἐκ τούτου δυσηρεστήθη ὁ κ. πρόεδρος καὶ προέβη εἰς τὴν παῦσιν μεταξὺ ἄλλων καὶ τοῦ ὑπαλλήλου, τὸν ὁποῖον σᾶς ἀνέφερον. Ἀλλὰ τούτου γενομένου, κ. πρόεδρε, δὲν ἐκλείσθη ἡ θύρα τοῦ γραφείου τῆς Βουλῆς εἰς τὸν ὑπάλληλον αὐτόν, ἀλλ’ ἐξηκολούθει οὗτος νὰ ἐκτελῇ τὸ καθῆκόν του καὶ νὰ ἐργάζηται εἰς τὸ στενογραφικὸν γραφεῖον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δεικνύει, ὅτι ὑπῆρξε μεταμέλεια διὰ τὴν παῦσίν του. Κύριε πρόεδρε, ὅσοι τῶν ὑπαλλήλων ὑπάγονται εἰς τὴν κατηγορίαν τοῦ Καλμούχου προτείνω νὰ πληρωθοῦν, διότι, καθὼς σᾶς προεῖπον, ἡ θύρα δὲν ἐκλείσθη, δὲν ἀπεπέμφθη, δὲν τοῦ εἶπον, δὲν σοῦ ἐπιτρέπομεν νὰ ἐργάζησαι ἐντὸς τοῦ βουλευτηρίου. Κατὰ ποῖον κανόνα τῆς δικαιοσύνης ἠμπορεῖτε νὰ εἴπητε εἰς ἕνα ὑπάλληλον, εἰς τὸν ὁποῖον δὲν ἐκλείσθη ἡ θύρα καὶ ὁ ὁποῖος εἰργάσθη καὶ ἐργάζεται μέχρι σήμερον, ὅτι δὲν δικαιοῦσαι νὰ λάβῃς τὴν μισθοδοσίαν σου; Ὅτι δὲ εἰργάσθη ἀποδεικνύεται ἀπὸ αὐτὸ τὸ γραφεῖον τῆς Βουλῆς καὶ ἐκ τῶν ἔργων του, διότι εἰργάζετο μέχρι προχθὲς καὶ εἶναι καὶ σήμερον ὑπάλληλος. Σᾶς παρακαλῶ, δύνασθε εἰς τοιοῦτον πρόσωπον καὶ ἄλλα πρόσωπα παραπλήσια νὰ ἀρνηθῆτε τὸ δικαίωμά των, ἐνῷ, καθὼς σᾶς προεῖπον, ἡ θύρα τοῦ βουλευτηρίου δὲν ἐκλείσθη εἰς αὐτούς, ὅπως μὴ ἀποτελοῦν μέρος τοῦ προσωπικοῦ τῆς Βουλῆς; Ὅσοι λοιπὸν εἰργάσθησαν, κ. πρόεδρε, ἢ ἔχουσι διορισμὸν τακτικὸν καὶ ἐπαύθησαν ὑπὸ μόνου τοῦ προέδρου, ἐνῷ ὁ κανονισμὸς λέγει τὸ προεδρεῖον διορίζει καὶ παύει τοὺς ὑπαλλήλους, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖται ἀπὸ τὸν πρόεδρον καὶ δύω τουλάχιστον γραμματεῖς, δικαιοῦνται νὰ πληρωθῶσι. Τοιοῦτόν τι δὲν συνέβη ἐνταῦθα, εἶναι κἄτι τι εἰς τὴν προκειμένην ὑπόθεσιν, τὸ ὁποῖον εἶναι συμφέρον νὰ τὸ καλύψωμεν, διότι ὅσον περισσότερον θελήσωμεν νὰ ἐξετάσωμεν τὸ ζήτημα αὐτό, τόσον περισσότερον θέλομεν ἴδει, ὅτι δὲν ἐτηρήθη οὐδὲν σύμφωνον μὲ τὸν κανονισμόν.

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκτὸς τοῦ Καλμούχου ἠμπορεῖτε νὰ μὲ εἴπητε κανένα ἄλλον, διότι καὶ περὶ αὐτοῦ δὲν γνωρίζομεν.

§175ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα· οἱ στενογράφοι ἔχουν πιστοποιήσει, ὅτι ὁ Καλμοῦχος εἰργάσθη καὶ ἐργάζεται μέχρι σήμερον· αὐτὸ δὲν δύναμαι νὰ σᾶς βεβαιώσω καὶ περὶ ἄλλου τινός· δύνασθε νὰ πληροφορηθῆτε ἀπὸ τὸ γραφεῖον.

§176ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγώ, κύριοι, νομίζω, ὅτι καὶ διορισμὸς ἂν δὲν ὑπάρχῃ, ἀφοῦ ὑπηρέτησαν πρέπει νὰ ἀνταμειφθοῦν· ἡ ἀνοχὴ τοῦ προέδρου τῆς Βουλῆς εἶναι ἀρκετὴ νὰ δικαιώσῃ αὐτοὺς πρὸς ἀποζημίωσιν.

§177Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Τὸ βεβαιόνετε, ὅτι ὁ κύριος Χρηστόπουλος εἰργάσθη.

§178ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἠξεύρω ἐγὼ νὰ κάμω αὐτὰς τὰς διακρίσεις.

§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οὐδεμίαν ἀπόδειξιν ἔχει τὸ προεδρεῖον· δὲν ὑπάρχει ἄλλο δικαιολογητικὸν ἔγγραφον, πλὴν τῆς ἐκθέσεως τῆς λογιστικῆς ἐπιτροπῆς.

§180ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΤΣΩΚΡΗΣ. Ὑπάρχει πιστοποιητικὸν τῶν στενογράφων.

§181ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχομεν τόσους ἀξιοτίμους συναδέλφους, οἵτινες ὑπέγραψαν αὐτὴν τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐπιτροπῆς· ὑποτίθεται, ὅτι αὐτοὶ ἐξήτασαν. Ἐὰν ἐπρόκειτο καὶ ἐγὼ νὰ βεβαιώσω ὁ ἴδιος περί τινων προσώπων, ἤθελον εἰπεῖ, ὅτι τὰ ἔβλεπον πάντοτε. Νομίζω, ὅτι ἤθελεν εἶσθαι ἄδικον νὰ μὴ δοθῇ εἰς αὐτοὺς μέρος, ἂν ὄχι τὸ ὅλον τῆς μισθοδοσίας των.

§182ΜΑΥΡΟΜΑΡΑΣ. Παρατηρῶ, ὅτι ἡ Βουλὴ πλησιάζει νὰ γείνῃ Πρυτανεῖον, καὶ Πρυτανεῖον ἀέργων ἀνθρώπων, ἐπιδιωκόντων πόρον ζωῆς, χωρὶς νὰ ἔχουν κἀνὲν δικαίωμα. Ἀφοῦ δὲν ἔχομεν ἔκθεσιν δικαιολογητικὴν τῆς ἐπιτροπῆς νὰ ἴδωμεν κατὰ πόσον ἕκαστον πρόσωπον δικαιοῦται, θέλετε νὰ ὑποστηρίζητε τοῦτο· τότε κηρύξατε τὴν Βουλὴν Πρυτανεῖον. Καὶ ἂν ἀποδειχθῇ, κ. πρόεδρε, ὅτι ὅλα ὅσα εἶπον οἱ προλαλήσαντες εἶναι ὀρθά, καὶ ἂν ἀποδειχθῇ, ὅτι ἡ ἀπόλυσίς των ὑπῆρξεν ἄδικος, πάλιν δὲν δικαιούμεθα νὰ πράξωμεν τοῦτο, καὶ ὅταν τὸ πράξωμεν, θὰ πράξωμεν πρᾶξιν αὐθαίρετον, διότι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ γείνωμεν δικαστήριον....

§183ΛΕΩΤΣΑΚΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐσχημάτισεν ἐπιτροπήν, εἰς τὴν ὁποίαν ἐνεπιστεύθη νὰ φέρῃ τὴν ἐτυμηγορίαν της.

§184Χ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ σᾶς εἴπω εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τί συνέβη. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι εἶχον αἰτήσεις εἰς τὴν λογιστικὴν ἐπιτροπὴν καὶ ἐζήτησαν νὰ ἀποζημιωθῶσι μὲ μεγαλεῖτερα ποσά· ἡ λογιστικὴ ἐπιτροπὴ ἐξήτασεν αὐτά, ἐὰν ἐδιορίσθησαν καὶ πότε, καὶ ἀπεφάσισε νὰ πληρωθῶσιν ἕως ὅτου διήρκεσεν ἡ Βουλή, καὶ ὡς ἐκ τούτου ἐσημείωσεν αὐτὰ τὰ ποσά.

§185ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καθήσατε, κύριοι, νὰ ψηφοφορηθῇ ἡ πρότασις, κατὰ τῆς ὁποίας ἔγεινε τόση ἀντίῤῥησις. Ἐν πρώτοις, κύριοι, εἶσθε σύμφωνοι αἱ ἀναφοραὶ νὰ παραπεμφθῶσιν εἰς τὴν λογιστικὴν ἐπιτροπήν;

§186ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν θέλουν σταλῆ εἰς τὴν ἐπιτροπήν. Παρακαλῶ, κύριοι, θέτω τὸ ζήτημα, διὰ νὰ τὸ ἀντιληφθῆτε, προσέξατε· θὰ γείνῃ ψηφοφορία δι’ ἀναστάσεως. Λοιπόν, κύριοι, οἱ παραδεχόμενοι νὰ ἀφαιρεθῇ ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς Βουλῆς τὸ κεφάλαιον ΙΑʹ. παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν.

§188Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Εἶμαι τῆς γνώμης, ὅτι πρέπει νὰ διαιρεθῇ· διότι ὑποθέσατε, ὅτι ἐγὼ πείθομαι, ὅτι ὁ κ. Καλμοῦχος δικαιοῦται, ἠμπορεῖ ὅμως νὰ μὴ θέλω νὰ ψηφίσω καὶ ὑπὲρ τῶν ἄλλων· τότε διατί νὰ μὲ πιέσητε; Εἰς αὐτὸ τὸ κεφάλαιον περιέχονται ὑπηρεσίαι παρελθοῦσαι, ὄχι περυσιναί, τὸ τοῦ κ. Κοσονάκου, ὁ ὁποῖος δὲν ἠξεύρω ἂν ὑπηρέτησεν, εἶναι τοῦ κ. Χρηστοπούλου, δὲν ἠξεύρω τίνος ἔτους, τῆς προπαρελθούσης συνόδου.

§189Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐδῶ ὑπάρχουν δύω προτάσεις· πρῶτον ἡ ἀπωτέρα νὰ ψηφοφορηθῇ, ἂν πρέπῃ νὰ γείνῃ ἡ ἀπάλειψις, καὶ ὕστερα ἐρχόμεθα εἰς τὰ κατὰ μέρος.

§190ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Φρονῶ ὅτι ὁ κ. Ῥάλλης ἔχει δίκαιον. Καὶ ἡ πρότασις αὕτη εἶναι ἀπωτέρα καὶ αὐτὴν θὰ ψηφοφορήσωμεν. Ἐπειδὴ δὲ δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις ὡς πρὸς τοῦτο, θέτω τὸ ζήτημα· οἱ παραδεχόμενοι τὴν ὁλόκληρον ἀπάλειψιν τοῦ ΙΑʹ. κεφαλαίου τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς Βουλῆς παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἀπεῤῥίφθη. Τώρα πρέπει νὰ ψηφοφορήσωμεν κατ’ ὄνομα.

§191Ι. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γείνῃ τοῦτο κατ’ ὄνομα.

§192ΤΣΟΚΡΗΣ. Ὁ Κανονισμὸς λέγει, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι διορίζονται καὶ παύονται ὑπὸ τοῦ προεδρείου· πρέπει νὰ ἀποφανθῇ πρῶτον περὶ αὐτοῦ ἡ Βουλὴ καὶ κατόπιν θὰ ἔλθῃ ἡ πρότασις περὶ ἀπαλλείψεως ἢ μεταβολῆς τοῦ ἄρθρου τοῦ....

§193Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀφ’ οὗ ἀπεῤῥίφθη ἐν ὅλῳ ἡ ἀπάλειψις, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφοφορηθῇ ἐν μέρει; Ἐτελείωσε τὸ ζήτημα.

§194Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Θέλομεν νὰ συμπληρωθῇ.

§195ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, κύριοι, ὅτι δὲν ἔχετε δίκαιον· δὲν ἀντίκειται εἰς τὸν κανονισμόν· ἐγένετο ῥητὴ ἐξήγησις, ὅτι θέλομεν ψηφοφορήσει τὰ μέρη. Ἐπομένως πρέπει νὰ ἀκολουθήσωμεν αὐτὴν τὴν τακτικήν.

§196Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Ποῖος ἔκαμε τὴν ἐξήγησιν; ἐγὼ τὴν ἔκαμα.

§197Ι. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γείνῃ ἡ διαίρεσις.

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ σᾶς ἠρώτησα.

§199Ι. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Ἰδοὺ τί νὰ γείνῃ· νὰ ἀναβληθῇ, καὶ νὰ φέρῃ ἡ ἐπιτροπὴ ἔκθεσιν δι’ ὅλους, κατ’ ὄνομα καὶ κατηγορίαν.

§200ΒΑΛΕΤΤΑΣ. Εἶπον, ὅπως ἐκτίθενται τὰ δικαιώματα τῶν προσώπων ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφοφορήσωμεν, διότι ἡ Βουλὴ δὲν γνωρίζει εἰς ποίαν κατηγορίαν ὑπάγεται ἕκαστον· πρέπει νὰ σταματήσωμεν ἐδῶ, ἕως ὅτου ἡ ἐπιτροπὴ ἀποφανθῇ περὶ τοῦ δικαιώματος ἑκάστου προσώπου.

§201ΚΑΡΑΠΑΥΛΟΣ. Καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἀναφορῶν.

§202ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συμφωνεῖτε, κύριοι;

§203ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν μένει τὸ ΙΑʹ. κεφάλαιον.

§205ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «Κεφάλ. ΙΒʹ. Καθυστερούμενον ὑπόλοιπον τῆς ἀποζημιώσεως τοῦ βουλευτοῦ Π. Κωσταντᾶ διὰ τὴν γʹ. Σύνοδον γʹ. Περιόδου τοῦ 1871 ὑπὸ τοῦ δημοσίου, δραχ. 600.»

§207Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Εἶναι ἄτοπος ἡ καταχώρισις ἐντὸς τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ποσοῦ τούτου, διότι δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ὁ κ. Κωσταντᾶς ἔχει δικαίωμα εἰς τοῦτο. Ἰδοὺ δὲ τί ἔτρεξε· μέρος τῆς ἀποζημιώσεώς του κατεσχέθη... (θόρυβος).

§208ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§209ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ καταχωρισθῇ ἐδῶ μέσα ὅ,τι εἶναι εἰς ἄλλον προϋπολογισμὸν καταχωρημένον. Ἐὰν ἤρθη ἡ κατάσχεσις, ἔχει δικαίωμα νὰ λάβῃ τὰ χρήματά του.

§210ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα, νὰ τὰ λάβῃ.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν παρεδέχθη. «Κεφ. ΙΓʹ. καθυστερούμενα εἰς τὸ κατάστημα Ἀνδρέου Κορομηλᾶ, δι’ ἀγορὰν βιβλίων τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου καὶ τοῦ Συντάγματος, δραχμαὶ 172,50.» Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§212ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι.

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρεδέχθη. Κύριε Ῥωμαῖε, θέλετε τὴν ἀναφοράν σας νὰ τὴν ὑποβάλω;

§214ΡΩΜΑΙΟΣ. Μάλιστα· καὶ ἂν δὲν μοῦ τὰς δώσῃ ἡ Βουλὴ, μοῦ τὰς δίδει τὸ δικαστήριον.

§215ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἰδοὺ ἡ ἔκθεσις τῆς ἐπιτροπῆς. «Ἡ ἐπὶ τοῦ λογιστικοῦ τῆς Βουλῆς ἐπιτροπὴ, λαβοῦσα ὑπ’ ὄψιν τὴν αἴτησιν τοῦ Βουλευτοῦ Ὄρους Θ. Ῥωμαίου περὶ πληρωμῆς δραχ. χιλίων ἐκ τῆς βουλευτικῆς του ἀποζημιώσεως τῆς βʹ. συνόδου τῆς γʹ. περιόδου εἰς τὸν νόμιμον δικαιοῦχον, ὡς ἐπιβληθείσης κατασχέσεως ἐπὶ τοῦ ποσοῦ τούτου κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, καὶ παρατηρήσασα εἰς τὴν πρὸς τὴν Βουλὴν ἔκθεσιν τοῦ τότε ἐπιτετραμμένου τὴν λογιστικὴν τῆς Βουλῆς διαχείρισιν, ὅτι τὸ ποσὸν τοῦτο ὀφείλεται ὑπὸ τοῦ δημοσίου, καθ’ ὅτι οὔτε τὸ Ταμεῖον τῆς Βουλῆς τὸ ἔλαβεν, οὔτε τις τῶν δικαιούχων· προτείνει νὰ χορηγηθῇ πίστωσις δραχμῶν χιλίων εἰς τὸν ὑπὸ συζήτησιν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τῆς Βουλῆς τῆς ἐνεστώσης συνόδου, ὅπως πληρωθῇ τὸ ποσὸν τοῦτο εἰς τὸν νόμιμον δικαιοῦχον.»

§216ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἡ Βουλὴ ἐγκρίνει νὰ προστεθοῦν αἱ δραχμαὶ αὗται διὰ τὸν κ. Ῥωμαῖον. Καταλαμβάνει τὴν ἕδραν τοῦ Προέδρου ὁ κ. Ζαΐμης.

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λάβετε θέσεις, κύριοι. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν τρίτην συζήτησιν τοῦ φορολογικοῦ νομοσχεδίου.

§219ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Τὸ ἄλλο νομοσχέδιον, περὶ παρατάσεως τοῦ χρόνου πρὸς δήλωσιν καὶ ἀπαρίθμησιν τῶν ζώων, τί ἔγεινε κύριε πρόεδρε;

§220ΠΟΛΛΟΙ. Αὐτὸ ἐψηφίσθη.

§221ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Δὲν εἶναι δυνατὸν, κ. Πρόεδρε, νὰ ἀναγνωσθοῦν καὶ ἐπικυρωθοῦν τὰ πρακτικὰ τὰ ἀφορῶντα τὴν ἐπιψήφισιν αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν κύρωσιν τοῦ βασιλέως;

§222ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, νὰ συνταχθοῦν τὰ πρακτικά.—Λοιπὸν, κύριοι, ἔχει τις τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ φορολογικοῦ νομοσχεδίου;

§223ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι.

§224ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Μεταβαίνομεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. «Ἄρθρον 1. Διὰ τὸ ἔτος 1874 ὅ τε ἔγγειος φόρος καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἐπικαρπίας ὁρίζεται ὡς ἀκολούθως.» Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 1 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. «Ἄρθρον 2. Οἱ δι’ ἐνοικιάσεως διατιθέμενοι ὅ τε ἔγγειος φόρος καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἐπικαρπίας προσδιορίζονται α) ἐπὶ τῶν δημητριακῶν καρπῶν ἔγγειος φόρος 8%, δικαίωμα ἐπικαρπίας 15%.»

§225ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§226ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «β) Ἐπὶ τοῦ ἐλαίου καὶ τῶν ἐλαιῶν ἔγγειος φόρος ἐπὶ μὲν τοῦ ἐλαίου 10%, ἐπὶ δὲ τῶν ἐλαιῶν, ὅσαι χρησιμεύουσιν εἰς βρῶσιν ἢ παράγονται εἰς δήμους ἔνθα δὲν ὑπάρχουσιν ἐλαιοτριβεῖα, λεπτὰ 3 τὴν ὀκάν. Δικαίωμα ἐπικαρπίας 10% εἰς ἔλαιον καὶ λεπτὰ 3 τὴν ὀκὰν ἐπὶ τῶν εἰς βρῶσιν χρησίμων ἐλαιῶν. Ὅταν ὁ ἐπὶ τοῦ ἐλαίου ἔγγειος φόρος εἰσπράττεται διὰ λογαριασμὸν τοῦ δημοσίου, ὁρίζεται οὗτος εἰς λεπτὰ 12 τὴν ὀκάν.»

§227ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι 4 εἰδῶν ἐλαῖαι· ἐλαῖαι ἐκθλιβόμεναι καὶ βρώσιμοι, ἐλαῖαι αἱ ὁποῖαι δὲν ἐκθλίβονται δι’ ἔλλειψιν μηχανῆς. Εἰς τὸ βʹ. μέρος τὸ ἐδάφιον τοῦτο διαλαμβάνει περὶ τοῦ ἐλαίου καὶ τῶν εἰς βρῶσιν χρησίμων ἐλαιῶν. Ἀλλ’ εἰς περίπτωσιν, καθ’ ἣν ὅλαι χρησιμεύουν εἰς βρῶσιν;

§228ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Τὸ λέγει πάρα κάτω.

§229ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν τὸ λέγει· σᾶς παρακαλῶ, δὲν ἐννοήθημεν. Εἶναι ἐλαῖαι ἐκθλιβόμεναι καὶ μὴ ἐκθλιβόμεναι, ἀλλ’ εἶναι ἐλαῖαι, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐκθλίβονται ἕνεκα ἐλλείψεως ἐλαιοτριβείου· τί θὰ γείνῃ;

§230ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Τότε τὸ βʹ. ἐδάφιον νὰ γείνῃ ὡς τὸ πρῶτον· δηλ. «Δικαίωμα ἐπικαρπίας 10% εἰς ἔλαιον καὶ λεπτὰ 3 τὴν ὀκὰν ἐπὶ τῶν εἰς βρῶσιν χρησίμων ἐλαιῶν ἢ τῶν παραγομένων εἰς δήμους, ἔνθα δὲν ὑπάρχουσιν ἐλαιοτριβεῖα.»

§231ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὥστε λοιπόν, κύριοι, τὸ ἐδάφιον τοῦτο γίνεται ὅπως εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός. — «(γ) Δικαίωμα ἐπικαρπίας ἐπὶ τοῦ προϊόντος τῶν ἐθνικοϊδιοκτήτων σταφιδαμπέλων 10%.»

§232ΒΑΛΕΤΤΑΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε. Εἰς τὴν φορολογίαν τῶν δημητριακῶν καρπῶν γίνεται μία μεγάλη ἀδικία εἰς μίαν νῆσον τῆς ἐπαρχίας μου. Ἡ ἀδικία δὲ αὕτη γίνεται ἕνεκα τῆς καταστάσεως τοῦ ἐδάφους. Ὡς γινώσκετε, ἡ Θήρα εἶναι ἡφαιστειογενής, τὸ δ’ ἔδαφος ὁλόκληρον δὲν εἶναι, εἰμὴ χῶμα ἐκ λάβας. Ἀναγκάζονται λοιπὸν ἐντὸς τῶν ἀμπέλων νὰ σπείρωσι δημητριακοὺς καρποὺς κατὰ χρονικὰ διαστήματα, ὅπως διὰ τῶν ῥιζῶν τούτων συγκροτῆται τὸ ἀμμῶδες σχεδὸν ἔδαφος καὶ διατηρῆται μικρά τις ὑγρασία· συμβαίνει δὲ, ὥστε νὰ σπέρνουν 10 κοιλὰ καὶ νὰ θερίζουν πολλάκις 5. Ἡ σπορὰ αὕτη γίνεται, ὅπως συγκροτῆται καὶ διατηρῆται ὑγρότης τις, ὡς εἶπον, ἀπολύτως ἀναγκαία εἰς τὰς ἀμπέλους. Δυστυχῶς ὅμως οἱ δημητριακοὶ καρποὶ οὗτοι φορολογοῦνται, ἐνῷ εἰς οὐδὲν ἄλλο συντελοῦν ἢ εἰς τὴν διατήρησιν καὶ τὴν αὔξησιν τῶν ἀμπέλων, εἶναι δηλαδὴ ἓν εἶδος λιπάσματος. Προτείνω λοιπὸν εἰς τὴν Βουλὴν, καὶ πιστεύω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θέλει δεχθῆ, ὅπως οἱ εἰς τὰς ἀμπέλους τῆς Θήρας σπειρόμενοι δημητριακοὶ καρποὶ μὴ ὑποβάλλωνται εἰς φορολογίαν.

§233ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριε πρόεδρε, τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ ἄλλοτε ἐπροτάθη εἰς τὴν Βουλὴν, ἀλλὰ δὲν ἐγένετο δεκτὸν, διότι θὰ ἐπιφέρῃ ζημίαν εἰς τὸ δημόσιον. Αἱ ἄμπελοι πληρόνουν ἰδιαίτερον φόρον ὡς ἄμπελοι, ἀλλ’ ἐντὸς τῶν ἀμπέλων σπείρονται καὶ δημητριακοὶ καρποὶ ὑπαγόμενοι εἰς ἀλλοίαν φορολογίαν. Τοιαύτη διάταξις ὑπάρχει εἰς τὸν πάγιον φορολογικὸν νόμον, καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ τροποποιηθῇ τώρα. Ἠμπορεῖ νὰ ᾖναι δικαία ἡ παρατήρησις τοῦ ἐντίμου βουλευτοῦ Θήρας, ἀλλὰ, διὰ νὰ γείνῃ ἡ τροποποίησις αὕτη, πρέπει νὰ ἔλθῃ νομοσχέδιον τροποποιοῦν τὰς σχετικὰς διατάξεις τοῦ παγίου νόμου. Ἑπομένως ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ δεχθῶ τὴν πρότασιν αὐτήν. Συμβαίνει δὲ τοῦτο καὶ εἰς ἄλλας ἐπαρχίας, τουτέστιν ἐντὸς τῶν ἀμπέλων σπείρωνται καὶ καρποὶ ἄλλοι, φορολογούμενοι κατ’ ἄλλον τρόπον, διότι ὑπάρχει, ὡς εἶπον, τοιαύτη διάταξις εἰς τὸν πάγιον νόμον τοῦ 1855. Παρακαλῶ λοιπὸν, τὸν κ. βουλευτὴν Θήρας νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν πρότασίν του. Ἠμπορῶ νὰ ἐνασχοληθῶμεν καὶ ἐγὼ καὶ αὐτὸς εἰς ἓν νομοσχέδιον περὶ τροποποιήσεως τοῦ παγίου νόμου.

§234ΒΑΛΕΤΤΑΣ. Ὁ πάγιος νόμος δὲν ἀποβλέπει διόλου τὰς ἀμπέλους τῆς Θήρας, διότι φορολογοῦνται κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν, ὥστε δὲν πρόκειται νὰ φέρωμεν κᾀμμίαν μεταβολὴν εἰς τὴν φορολογίαν αὐτήν· ὅ,τι δὲ ἂν συμβαίνῃ εἰς ἄλλα μέρη τῆς Ἑλλάδος, δὲν συμβαίνει ὅμως ἕνεκα τοῦ αὐτοῦ λόγου. Εἰς ἄλλα μέρη συμβαίνει τοῦτο, διὰ νὰ πορίζωνται καὶ ἄλλα εἰσοδήματα· εἰς τὴν Θήραν ὅμως συμβαίνει μόνον διὰ τὸν λόγον, ὅπως συγκρατοῦν τὴν γῆν εἰς ὑγρασίαν καὶ ὅπως δίδωσι ζωὴν εἰς τὰς ἀμπέλους, διὰ νὰ παράγωσιν οἴνους. Ὥστε νομίζω, ὅτι οἱ λόγοι τοῦ κ. ὑπουργοῦ δὲν εἶναι βάσιμοι, καὶ ἐπιμένω εἰς τὴν πρότασίν μου.

§235ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ Νόμος φορολογεῖ τὰ προϊόντα τῆς γῆς· οἱ καρποὶ εἰς τὰς ἀμπέλους τῆς Θήρας εἶναι ἢ δὲν εἶναι προϊόν; Βεβαίως εἶναι προϊόν. Ἐὰν αἱ ἄμπελοι εἰς τὴν Θήραν ἦναι ὅπως ἀλλοῦ, δὲν ἤθελε λάβει τὸ δημόσιον περισσότερα, διὰ νὰ ἀνταποκρίνηται εἰς τὰς δαπάνας τὰς ὁποίας κάμνει; (θόρυβος). Ἐπαναλαμβάνω νὰ εἴπω, ὅτι ὁ νόμος φορολογεῖ τὰ προϊόντα τῆς γῆς. Εἰς τὰ μέρη μας ἔχομεν εἰς τὰς ἀμπέλους φασόλια, σαρώματα καὶ ἄλλα, καὶ φορολογοῦνται ὅλα. Ἐπροτάθη ἄλλοτε, ὅταν ἕνας ἀγρὸς ἔχῃ διπλᾶ προϊόντα συγχρόνως, νὰ φορολογῆται τὸ ἐπικρατέστερον· ἔγεινε δι’ ἓν ἔτος, καὶ ἔλαβον χώραν αἱ τολμηρότεραι καταχρήσεις, διότι πᾶς γεωργὸς ἰσχυρίζετο, ὅτι τὸ προϊόν τὸ ὁποῖον προήρχετο ἀπὸ ἀγρὸν ἀσκεπῆ, προήρχετο ἀπὸ ἄλλον μὴ τοιοῦτον. Τοῦτο θὰ συμβῇ καὶ ἐδῶ· δὲν θὰ ἦναι δυνατὸν νὰ γείνῃ διάκρισις... (θόρυβος).

§236ΒΑΛΕΤΤΑΣ. Ὀλιγώτερα στρέμματα ὑπάρχουσιν εἰς τὴν Θήραν, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀσκεπεῖς ἀγροὶ, ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι ἄμπελοι.

§237ΡΑΛΛΗΣ. Αἱ παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας ἔφερεν ὁ ἐξ Ἄργους βουλευτὴς, δὲν στηρίζονται εἰς τὸ δίκαιον, καθόσον καὶ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν παρεδέχθη ὡς ὀρθὴν τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. βουλευτοῦ Θήρας. Εἶπε τῷ ὄντι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι πράγματι συμβαίνει αὐτὸ, δηλ. νὰ σπείρουν 10 καὶ νὰ λαμβάνουν 5. Τώρα ἡ φορολογία δὲν στηρίζεται ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ κεφαλαίου, ἀλλὰ τῶν εἰσοδημάτων. Πρέπει λοιπὸν νὰ φορολογήσωμεν τὸ ἥμισυ· διὰ τοῦτο πρέπει νὰ φέρωμεν μίαν πρότασιν, ἥτις νὰ συμβιβάζῃ ὅλα τὰ ἄτοπα ὡς πρὸς τὴν φορολογίαν, τὰ ὁποῖα παρουσιάζει τὸ ἔδαφος τῆς Θήρας ὡς πρὸς τὰς ἀμπέλους. Νὰ ἐλαττώσωμεν λοιπὸν τὸν φόρον κατὰ τὸ ἥμισυ. Πιστεύω, ὅτι ὁ βουλευτὴς Θήρας δὲν ἀντιτείνει εἰς αὐτό.

§238ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναγινώσκεται, κύριοι, τὸ πρακτικὸν τῆς Βουλῆς τὸ ἀφορῶν τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νόμου περὶ παρατάσεως τοῦ χρόνου πρὸς δήλωσιν καὶ ἀπαρίθμησιν τῶν ζώων· (ἀναγινώσκεται). Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§239ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι.

§240ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ πρακτικὸν ἐπεκυρώθη. — Λοιπὸν, κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπιμένετε ἀποκρούοντες τὴν πρότασιν τοῦ κ. βουλευτοῦ Θήρας;

§241ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Εἶπον ἤδη τὴν γνώμην μου περὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου καὶ εἰς αὐτὴν ἐπιμένω.

§242ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἠκούσατε, κύριοι, τὴν πρότασιν τοῦ κ. Βαλέττα. Οἱ παραδεχόμενοι αὐτὴν νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται πολλοὶ). Τὸ γραφεῖον ἀμφιβάλλει. Θὰ ἐρωτήσω τὸ ἀντίστροφον· οἱ κύριοι βουλευταὶ νὰ ἐξέλθουν ἀπὸ τὰ δωμάτια. Καθήσατε, κύριοι. Ὁ κ. Βαλέττας ἐπρότεινεν, ὅπως οἱ σπειρόμενοι δημητριακοὶ καρποὶ ἐν ταῖς ἀμπέλοις τῆς Θήρας μὴ ὑποβάλλωνται εἰς τὸν ἔγγειον φόρον. Λοιπὸν ἐζητήθη ἡ γνώμη τῆς Βουλῆς, τὸ δὲ γραφεῖον ἀμφιβάλλει. Θὰ θέσω ἀντιστρόφως τὸ ζήτημα. Ἔθεσα τὸ ζήτημα προτήτερα οὕτως· οἱ παραδεχόμενοι τὴν γνώμην τοῦ κ. Βαλέττα νὰ ἐγερθῶσι. Τώρα θὰ θέσω ἄλλως τὸ ζήτημα.

§243ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε θὰ προτείνω καὶ ἐγὼ νὰ ἐξαιρεθοῦν καὶ ἄλλα.

§244ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ θέσω τὸ ζήτημα οὕτως· οἱ μὴ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τοῦ κ. Βαλέττα νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ ἀπέῤῥιψε τὴν πρότασιν τοῦ κ. Βαλέττα.

§245ΤΙΝΕΣ (ἀριστερόθεν). Παρεδέχθη ἡ πρότασις τοῦ κυρίου Βαλέττα.

§246ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπεῤῥίφθη· ἂν θέλετε ὀνομαστικὴν κλῆσιν, μάλιστα.

§247ΤΙΝΕΣ. (ἀριστερόθεν ἐγειρόμενοι ὑπὲρ τοὺς 15). Δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§248ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλά.

§249ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Κύριε πρόεδρε, παρακάτω.

§250ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί παρακάτω; Θὰ κάμωμεν ὀνομαστικὴν κλῆσιν.

§251ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Δὲν εἶναι ἐντροπή; Τί εἶναι αὐτά; ὀνομαστικὴ κλῆσις! (θόρυβος).

§252ΛΑΠΑΣ. Παρακαλῶ νὰ τεθῇ τὸ ζήτημα οὕτω πως· δι’ ὅλα τὰ ἀμπέλια τοῦ κράτους νὰ μὴ πληρόνουσι φόρους.

§253ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶναι καλλίτερον, κύριε πρόεδρε, νὰ φέρουν πρότασιν περὶ ἀσυδοσίας;

§254ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε πρόεδρε, νὰ δώσω μίαν διασάφησιν.

§255ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρατείνωμεν τὸ κακόν.

§256ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ. Ἴσως τινὲς τῶν κ. βουλευτῶν ὑποθέτουν, ὅτι αἱ ἄμπελοι τῆς Θήρας φορολογοῦνται κατὰ στρέμμα ὅπως εἰς τὰς ἄλλας ἐπαρχίας τοῦ κράτους, καὶ εὑρίσκουν ἴσως ἄδικον, ἀφοῦ φορολογοῦνται κατὰ στρέμμα, νὰ φορολογῶνται καὶ οἱ δημητριακοὶ καρποί, οἱ ὁποῖοι σπείρονται ἐντὸς τῶν ἀμπέλων. Παρακαλῶ τοὺς κκ. βουλευτὰς νὰ ἐνθυμηθοῦν, ὅτι αἱ ἄμπελοι τῆς Θήρας δὲν φορολογοῦνται κατὰ στρέμμα, ἀλλὰ μόνον ὁ οἶνος, ὁ παραγόμενος ἐκ τῶν ἀμπέλων, εἰς τὸ τελωνεῖον, καὶ ἑπομένως θὰ ᾖναι πολὺ ἄδικον, ἀφοῦ τὸ δημόσιον φορολογῇ μόνον τὸ προϊὸν, τὸ ὁποῖον ἐξάγεται, νὰ ἀφίσῃ ἀφορολόγητον τὸν καρπόν. Ἂν τὸ κάμῃ ἡ Βουλὴ διὰ τὴν Θήραν, πρέπει νὰ τὸ κάμῃ καὶ δι’ ὅλα τὰ ἄλλα μέρη.

§257ΒΑΛΕΤΤΑΣ. Ἐπειδὴ, κ. πρόεδρε, φωνάζουν περὶ ἀσυδοσίας καὶ τῶν τοιούτων, τοῖς λέγω, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ἀσυδοσίας· ἀνήκω εἰς ἐπαρχίαν, ἡ ὁποία πληρόνει σχετικῶς πολλῷ περισσότερα ἢ ἄλλαι ἐπαρχίαι. Ἐπρόκειτο νὰ ἐπανορθώσωμεν ἀδίκημα, τὸ ὁποῖον καὶ ὁ ἴδιος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν σᾶς εἶπεν, ὅτι ἀναγνωρίζει, ἀλλὰ διστάζει νὰ δεχθῇ τὴν πρότασιν. Ἀλλ’ ἐπειδὴ κατήντησεν οὕτω πως τὸ ζήτημα, μόνον δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δὲν ἀποφασίζομεν νὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὴν πρότασίν μας περὶ ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§258ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραιτηθέντος τοῦ κ. Βαλέττα τῆς προτάσεώς του, προβαίνομεν εἰς τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ ἐδαφίου τετάρτου. Ἐδάφιον δʹ. «Τὸ ἀπὸ σταφιδαμπέλων γλεῦκος (μοῦστος) φορολογεῖται τὸ μὲν ἐξ ἰδιοκτήτων πρὸς λεπτὰ 30, τὸ δὲ ἐξ ἐθνικοϊδιοκτήτων πρὸς λεπτὰ 60 ἀνὰ πᾶσαν βαρέλαν, ἐξ ὀκάδων 48 συγκειμένην. Καὶ ἡ μὲν διάθεσις τῆς προσόδου ταύτης γίνεται δι’ ἐνοικιάσεως, ἡ δὲ βεβαίωσις τοῦ ποσοῦ γίνεται ἐν τοῖς οἰνοδοχείοις διὰ καταμετρήσεως αὐτῶν· έ.). Ἐπὶ τῆς ῥητίνης, κατράμης, ἀσβέστου καὶ λοιπῶν δασικῶν προϊόντων, πλὴν τοῦ πρινοκοκκίου ἔγγειος φόρος 10%. Δικαίωμα ἐπικαρπίας ἐπὶ τῆς ἐξ ἐθνικῶν δασῶν παραγομένης ῥητίνης 15%. Ὁ κατὰ τὸ ἄρθρον 33 τοῦ ΣΟΖʹ. νόμου προσδιορισμὸς τῆς τιμῆς τῆς ῥητίνης γίνεται κατὰ μῆνα, τὸ δὲ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν δύναται ἐξ ἐπαγγέλματος ἢ κατ’ αἴτησιν τῶν ἐχόντων συμφέρον νὰ μεταῤῥυθμίσῃ τὴν τιμὴν ταύτην.» Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου δευτέρου; Οἱ παραδεχόμενοι νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Μεταβαίνομεν εἰς τὸ ἄρθρον 3, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη χθὲς, ἀλλ’ ὑπὸ τὸν ὅρον σήμερον ὁ ὑπουργὸς νὰ φέρῃ τροποποίησίν τινα. Τὸ ἀρχικὸν ἄρθρον εἶχεν ὡς ἑξῆς· «δὲν ὑποβάλλονται εἰς δικαίωμα ἐπικαρπίας αἱ ἀσκεπεῖς ἐθνικαὶ καὶ ἐκκλησιαστικαὶ γαῖαι, δι’ ἃς τὸ παραχωρητήριον παρεδόθη τοῖς δικαιούχοις πρὸ τῆς ά. Ἀπριλίου 1874.» Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου ἡ ἐπιτροπὴ ἡ ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν ὑπέβαλε τὴν ἑξῆς πρότασιν· «δὲν ὑποβάλλονται εἰς δικαίωμα ἐπικαρπίας αἱ μὴ πεφυτευμέναι ἐθνικαὶ καὶ ἐκκλησιαστικαὶ γαῖαι, δι’ ἃς τὸ παραχωρητήριον παρεδόθη τοῖς δικαιούχοις πρὸ τῆς 1 Ἀπριλίου 1874· β). αἱ πρὸ διετίας δηλωθεῖσαι κατὰ τὸν νόμον περὶ διανομῆς τῆς ἐθνικῆς γῆς ἐθνικαὶ καὶ ἐκκλησιαστικαὶ γαῖαι, δι’ ἃς ἐπληρώθη ἡ πρώτη δόσις τοῦ τιμήματος πρὸ τῆς 1 Ἀπριλίου 1874· καὶ γ). αἱ πρὸ διετίας δηλωθεῖσαι ἐθνικοϊδιόκτηται φυτεῖαι, δι’ ἃς ἐπληρώθη ἡ πρώτη δόσις ἢ παρεδόθη τὸ παραχωρητήριον πρὸ τῆς 15 Ἰουνίου 1874.»

§259ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι σύμφωνος.

§260ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἠκούσατε τὸ ἄρθρον τρίτον πῶς ἐτροποποιήθη· εἰς τὴν τροποποίησιν εἶναι σύμφωνος καὶ ὁ κύριος ὑπουργός.

§261ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι ἐμπεριέχονται αἱ διατάξεις αὗται εἰς τὸν νόμον περὶ διανομῆς τῆς ἐθνικῆς γῆς.

§262ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον ὡς ἐτροποποιήθη παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὸ ἄρθρον τρίτον. «Ἄρθρον 4. Ὁ φόρος ἐπὶ τῶν οἰκοδομῶν προσδιορίζεται εἰς 5%, ὁ φόρος ἐπὶ τῶν μεταλλείων 5%, ἐπὶ δὲ τῶν ὀρυχείων καὶ λατομείων 10%, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ΧΛʹ. νόμου τῆς 22 Αὐγούστου 1861 καὶ τοῦ ἀπὸ 15 8βρίου 1863 θεσπίσματος. Ὁ στρεμματικὸς φόρος τῶν λεπτῶν 3 πληρόνεται τὴν 31 Δβρίου ἑκάστου ἔτους· ὁ φόρος δὲ διὰ τὸ πρῶτον ἔτος τῆς παραχωρήσεως ὑπολογίζεται καὶ πληρόνεται ἀναλόγως τοῦ χρονικοῦ διαστήματος.» Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου ἔχουσι τροπολογίαν οἱ κύριοι Δρόσος, Πετσάλης καὶ Χατζόπουλος, λέγουσαν ὅτι εἰς τὸ ἄρθρον τέταρτον νὰ προστεθῇ «καὶ τῶν θεωρείων τοῦ θεάτρου.»

§263ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ἐπὶ τῶν θεωρείων τοῦ θεάτρου φόρος εἶναι τῳόντι καὶ κατὰ τὴν γνώμην μου ἄδικος καὶ λίαν ὑπερβολικὸς, διότι πληρόνουν οἱ ἰδιοκτῆται τῶν θεωρείων 50%, ὅπερ ἰσοδυναμεῖ μὲ δήμευσιν τῆς περιουσίας. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὅμως δὲν δύναται νὰ ἔλθῃ ἡ προτεινομένη τροπολογία, διότι ὑπάρχει εἰδικὸς νόμος κανονίζων τὰ περὶ τούτου καὶ ἔπρεπε δι’ εἰδικοῦ νόμου νὰ ἐπέλθῃ ἡ μεταβολή. Ἔπειτα, κύριοι, ὁ φόρος τῶν θεωρείων δὲν εἰσάγεται εἰς τὸ Κεντρικὸν Ταμεῖον, ἀλλ’ ἀποδίδεται εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ Θεάτρου· ἑπομένως τὸ δημόσιον δὲν ἀπολαμβάνει τίποτε. Εἶμαι σύμφωνος, ὅτι ὁ φόρος εἶναι ὑπερβολικός. Πρέπει ὅμως οἱ κύριοι βουλευταὶ νὰ φέρωσιν ἰδιαιτέραν πρότασιν νόμου, τὴν ὁποίαν θέλω ὑποστηρίξει καὶ ἐγὼ εἴτε ὡς ὑπουργὸς εἴτε ὡς βουλευτής.

§264ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 4 ὡς ἔχει παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Εἶτα παρεδέχθησαν τὰ ἄρθρα 5 καὶ 6 ἄνευ ἀντιῤῥήσεως καὶ δι’ εἰδικῆς ἐφ’ ἑκάστου αὐτῶν ψηφοφορίας ἔχοντα ὡς ἑξῆς·) «Ἄρθρον 5. Ὁ ἔγγειος φόρος καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἐπικαρπίας ἐπὶ τῶν κατὰ στρέμμα καὶ κατὰ δένδρον φορολογουμένων κτημάτων κανονίζεται ἀναλόγως τῆς κατὰ μέσον ὅρον ἐτησίας προσόδου ὡς ἑξῆς·

Ἄρθρον 6. Ἐὰν ἀποδειχθῇ διὰ πιστοποιητικοῦ τοῦ ἁρμοδίου δημάρχου ὅτι ἄμπελοι ἢ περιβόλια ἐσημειώθησαν ἐπ’ ὀνόματι ἄλλου ἢ τὸν πραγματικὸν ἰδιοκτήτην ἢ κάτοχον, τὰ πρωτόκολλα τῆς καταμετρήσεως καὶ τῆς κατατάξεως αὐτῶν θεωροῦνται ἰσχυρὰ καὶ ὑποχρεωτικὰ διὰ τὸν τελευταῖον τοῦτον.»

§265ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μεταβαίνομεν εἰς τὸ ἄρθρον 7. (Ἀναγινώσκεται) «Αἱ περὶ δηλώσεως διατάξεις τοῦ ΣΟΕʹ. παγίου νόμου ἐφαρμόζονται καὶ διὰ τὰ ἐξ ἐθνικῶν καὶ ἐκκλησιαστικῶν γαιῶν παραγόμενα βαμβάκια καὶ καπνά, ὡς καὶ ἐπὶ τῶν ἀμπέλων ὁμοίας ἰδιότητος τῶν νήσων Θήρας, Θηρασίας, Αἰγίνης, Κέας, Κύθνου, Μυκόνου, Σερίφου, Πάρου, Ἀντιπάρου καὶ Σκοπέλου ὡς πρὸς τὸ δικαίωμα τῆς ἐπικαρπίας.»

§266ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§267ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 8ον. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου ἡ ἐπιτροπὴ φέρει τροπολογίαν.

§268ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Ἰδοὺ τί λέγει ἡ ἐπιτροπή. «Ἡ φορολογία τοῦ καπνοῦ καὶ τῶν λεμονίων διατηρεῖται ὅπως καὶ κατὰ τὸ 1873· ἤτοι τοῦ καπνοῦ τῶν ἐπαρχιῶν Ναυπλίου καὶ Ἄργους εἰς λεπτὰ 7, τῶν δὲ λοιπῶν ἐπαρχιῶν εἰς λεπτὰ 12, τῶν δὲ λεμονίων εἰς δραχμὴν μίαν, καθόσον ἡ προτεινομένη αὔξησις ἀσύμφορος ἀποβαίνει εἰς τὸν παραγωγόν· διότι εἰς πλεῖστα μέρη μέγα μέρος καπνοῦ μένει ἀζήτητον, τὴν ἀζητησίαν θέλει αὐξήσει ἡ αὔξησις τοῦ φόρου. Οἱ δὲ λεμωνῶνες ὑπέστησαν ζημίας σπουδαίας ἕνεκα τοῦ ἐπικρατήσαντος ὑπερβολικοῦ χειμῶνος.» Ἐν τῷ αὐτῷ ἄρθρῳ ἡ ἐπιτροπὴ προτείνει τὴν εἰς ἓν μόνον λεπτὸν φορολογίαν τῶν σταφυλῶν κατ’ ὀκᾶν καὶ οὐχὶ εἰς 2.

§269ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Καὶ χθὲς ἔκαμα λόγον, ὅτι ἡ αὔξησις τῆς τιμῆς αὐτοῦ θ’ ἀποθαῤῥύνῃ τοὺς γεωργοὺς καὶ θέλει φέρει αὐτοὺς εἰς δυσχερῆ θέσιν. Εἶπον καὶ ἀπέδειξα χθὲς ὅτι αἱ πληροφορίαι, τὰς ὁποίας ἡ ὑπηρεσία ἔχει, δὲν εἶναι ἀκριβεῖς. Ἡ αὔξησις τοῦ φόρου τοῦ καπνοῦ εἶναι ἄδικος, καὶ ἐπὶ τούτου ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας, διότι θὰ καταστήσετε τοὺς γεωργοὺς δυστυχεῖς, θὰ τοὺς ἀποθαῤῥύνετε καὶ θὰ τοὺς ἀφαιρέσητε τὸ καλλίτερον προϊὸν, τὸ ὁποῖον δὲν ἔπρεπε μὲν νὰ ὑποστηρίζεται, διότι δὲν εἶναι τῆς ἀπολύτου ἀνάγκης, δυστυχῶς ὅμως τοσοῦτον ἐπεπόλασεν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὥστε ἂν λείψῃ, ἡ γεωργικὴ τάξις θὰ καταστραφῇ. Παρατηρῶ πρὸς τούτοις εἰς τὸν κύριον ὑπουργὸν τὸ ἑξῆς· ὅτι οἱ ἀπώλητοι εἰς τὰς ἀποθήκας καπνοὶ τοῦ 1871 καὶ 72 θὰ φορολογηθῶσιν μὲ τὰ 15 λεπτὰ ἐκ νέου, καὶ δίκαι ἐγέρθησαν περὶ τούτου· διότι οὗτοι ἐπλήρωσαν ἅπαξ τὸν στρεμματικὸν φόρον, ἤδη θὰ τοὺς ἀναγκάσητε νὰ πληρώσουν καὶ εἰς τὰ τελωνεῖα. Περὶ τούτου ἐγέρθη καὶ δίκη μεταξὺ τοῦ δημοσίου καὶ τοῦ ἐμπόρου Βασιλείου ........ ὅστις εἶχε 10,000 ὀκάδας καπνοῦ ἀπὸ τὴν ἐσοδείαν τοῦ 71, καὶ ἐζητεῖτο παρ’ αὐτοῦ νὰ φορολογηθῇ ἐκ νέου. Ἂν δὲ δὲν συγκατίθεται ὁ κ. ὑπουργὸς, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ συγκατατεθῇ νὰ μὴ δεχθῇ τὴν αὔξησιν τοῦ καπνοῦ κατὰ 3 λεπτὰ, καὶ ἂς ᾖναι βεβαία, ὅτι ἀπονέμει δικαιοσύνην. Δύναμαι δὲ δι’ ἀριθμῶν νὰ σᾶς ἀποδείξω, ὅτι τὸ 10% ἀντιστοιχεῖ πρὸς τὴν πραγματικὴν ἀξίαν τοῦ καπνοῦ, ἀλλὰ χάριν τοῦ κοινοῦ καλοῦ παραδέχομαι τὸ 12.

§270ΣΤΑΪΚΟΣ. Ἔρχομαι νὰ πληροφορήσω τὸν κύριον ὑπουργὸν καὶ ἐγὼ καὶ νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ τοῦ κυρίου Τσιριμώκου, ὅτι ἐν Ἀγρινίῳ ὑπάρχουν καπνὰ ἀπώλητα πλέον τῶν 100,000 ὀκάδων, καὶ τὰ ὁποῖα ἅμα ἐπικυρωθῇ ὁ νόμος καὶ ἀναβιβασθῇ ὁ φόρος, θὰ πάθουν οἱ ἰδιοκτῆται αὐτῶν μεγίστας ζημίας.

§271ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ χθὲς ἐξέθηκα τοὺς λόγους, δι’ οὓς δὲν συμφωνῶ ὡς πρὸς τὴν ἐλάττωσιν, καὶ εἶναι περιττὸν νὰ τοὺς ἐπαναλάβω. Ἡ ζημία, ἡ ὁποία θὰ προκύψῃ ἐκ τῆς αὐξήσεως διὰ τοὺς καπνοφυτευτὰς, εἶναι ἀνεπαίσθητος (θόρυβος).

§272ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Τί λέγετε! καὶ ἀμφιβάλλετε, ὅτι εἶναι Ἕλλην, ὁ ὁποῖος πεινᾷ οὐχὶ διότι τοῦ λείπουν 30 καὶ 50 δραχμαὶ, ἀλλὰ μόνον 5;

§273ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προτείνεται λοιπὸν ἵνα ὁ φόρος τοῦ καπνοῦ τῶν λοιπῶν ἐπαρχιῶν τοῦ κράτους, ἐκτὸς τῶν ἐπαρχιῶν Ναυπλίας καὶ Ἄργους ὡς ἐψηφίσατε χθὲς, νὰ ἐλαττωθῇ εἰς 12 λεπτὰ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἐλάττωσιν ἀπὸ 15 λεπτὰ εἰς 12 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν· (ἀμφίβολον τὸ ἀποτέλεσμα). Θὰ ἐρωτήσω τὸ ἀντίστροφον· οἱ μὴ παραδεχόμενοι νὰ ἐγερθῶσιν, (ἐγείρονται ὀλίγοι). Παρεδέχθη ἡ ἐλάττωσις. «Ἄρθρον. 8. Ὁ ἐπὶ τῶν κατωτέρω προϊόντων ἔγγειος φόρος καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἐπικαρπίας κανονίζεται κατὰ τοὺς ἑπομένους πίνακας· ά.) Προϊόντα φορολογούμενα κατὰ τὴν ἐξαγωγήν.

καὶ βʹ.) προϊόντα φορολογούμενα κατά τε τὴν ἐξαγωγὴν καὶ τὴν διὰ θαλάσσης μεταφοράν.

Τὰ μέχρι τέλους τοῦ παρελθόντος ἔτους 1873 ἰσχύοντα πρωτόκολλα ἐκτιμήσεως τῶν πραχθέντων ἀπὸ ἰδιόκτητα συκόδενδρα σύκων ἐν ταῖς ἐπαρχίαις Καλαμῶν καὶ Μεσσήνης, Ἐπιδαύρου Λιμηρᾶς καὶ Πυλίας εἰσὶν ἔγκυρα καὶ ὁριστικὰ καὶ διὰ τὴν φορολογίαν τρ. ε. 1874· ἐπιτρέπεται μ’ ὅλον τοῦτο τοῖς ἰδιοκτήταις νὰ ζητήσωσι νέαν ἐκτίμησιν ἀναφερόμενοι ἐνώπιον τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς ἀπὸ τῆς ά Μαΐου μέχρι τῆς 30 Ἰουνίου. Ἐντὸς τῆς αὐτῆς προθεσμίας ὑποχρεοῦνται καὶ οἱ νέοι ἰδιοκτῆται νὰ ζητήσωσι τὴν ἐκτίμησιν τῶν ἰδιοκτήτων συκοδένδρων των. Γενικὴν ἢ καὶ σποραδικὴν ἐκτίμησιν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐνεργήσῃ καὶ τὸ δημόσιον, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρ. 1 τοῦ ΡΜΑ νόμου τοῦ 1866 καὶ ἐντὸς τῆς ὁριζομένης ὑπ’ αὐτοῦ προθεσμίας, ἥτις ἐν ἀνάγκῃ, τῇ προτάσει τοῦ ἐφόρου, δύναται νὰ παραταθῇ δι’ ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Τὰ καπνὰ καὶ τὰ σαρώματα φορολογοῦνται καὶ κατὰ τὴν διὰ ξηρᾶς ἀπὸ τοῦ τόπου τῆς παραγωγῆς εἰς ἑτέραν ἐπαρχίαν μεταφορὰν των, ἥτις ἐπιτρέπεται μόνον τῇ ἐγγράφῳ ἀδείᾳ τοῦ ἁρμοδίου οἰκονομικοῦ ἐφόρου, ἐκδιδομένῃ μετὰ προηγουμένην πληρωμὴν τοῦ ἐγγείου φόρου εἰς τὸ ἁρμόδιον ταμεῖον καὶ ὁριζούσῃ τὸν χρόνον τῆς ἰσχύος αὐτῆς ἀναλόγως τῆς ἀποστάσεως τοῦ τόπου τῆς μεταφορᾶς. Ὁσάκις δὲ τὰ προϊόντα ταῦτα, πληρώσαντα ἤδη τὸν ἔγγειον φόρον, πρόκειται ν’ ἀποταμιευθῶσιν εἰς ἕτερον τῆς παραγωγῆς των τόπον πρὸς βραδυτέραν ἐκεῖθεν ἐξαγωγὴν ἢ μεταφορὰν, ἐφαρμόζονται ἀναλόγως αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 66 τοῦ τελωνειακοῦ νόμου.» Εἰς τὸ ἄρθρον τοῦτο προτείνετε μόνον ἡ μεταβολὴ, ἀντὶ τοῦ «μέχρι τῆς 30 Ἰουνίου» εἰς 30 Ἰουλίου.

§274ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§275ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «Ἄρθρον 9ον. Διὰ τὰ ἀποδίδοντα τὸν ἔγγειον φόρον εἰς τὰ τελωνεῖα κατὰ τὴν ἐκτὸς τοῦ κράτους ἐξαγωγὴν προϊόντων γῆς ἢ μεταλλείων δίδεται ὑπὸ τοῦ φορτωτοῦ ἐγγύησις ἀξιόχρεως, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ τελων. νόμου, ἐπὶ χαρτοσήμου τάξεως δραχμῆς, ὁσάκις μεταφέρωνται ταῦτα ἀφ’ ἑνὸς εἰς ἄλλον λιμένα τοῦ Βασιλείου· διὰ τὰ δασικὰ δὲ προϊόντα παραδίδεται εἰς τὴν τελων. ἀρχὴν καὶ ἡ περὶ ὑλοτομίας τούτων δασονομικὴ ἄδεια. Τὰ προϊόντα ταῦτα ὡς καὶ τ’ ἀποδίδοντα τὸν ἔγγειον φόρον, κατὰ τὴν μεταφορὰν λαθραίως ἐξαγόμενα εἴτε μεταφερόμενα ἢ καὶ μὲ ἄδειαν ἐκπρόθεσμον, ὑπόκεινται εἰς πληρωμὴν ὀκταπλοῦ ἐγγείου φόρου ἐπιβαλλομένου κατὰ τὰς σχετικὰς διατάξεις τοῦ τελωνειακοῦ νόμου ὑπὸ τοῦ πλησιεστέρου οἰκον. ἐφόρου ἢ τελων. ἀρχῆς. Ἐὰν δὲ κατὰ τὴν μεταφορὰν τῶν ἀνωτέρω προϊόντων παρουσιασθῇ διαφορὰ ἐπὶ πλέον ἢ ἔλαττον εἴτε κατὰ τὴν φόρτωσιν εἴτε κατὰ τὴν ἀποβίβασιν, ἐφαρμόζονται αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ἀπὸ 7 Αὐγούστου 1861 ΧΞΘ νόμου. Τὸ τρίτον τῆς ποινῆς ἀποδίδεται εἰς τὸν ἀνακαλυπτὴν τοῦ λαθρεμπορίου καὶ πάσης ἄλλης παραβιάσεως.»

§276ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§277ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «Ἄρθρον 10. Ἡ φορολογία ἐν Ἑπτανήσῳ διατηρεῖται οἵα κατὰ τὸ 1866· ἐπιβάλλεται δὲ δασμὸς εἰσπραττόμενος εἰς τὰ τελωνεῖα κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν καὶ τὴν διὰ θαλάσσης μεταφορὰν, α) ἐπὶ τοῦ σάπωνος πρὸς λ. 6 κατ’ ὀκᾶν καὶ β) ἐπὶ τῆς ἐλαιώδους ὕλης, ἥτις παράγεται δι’ ἀτμομηχανῶν ἀπὸ ἀρχήστους ἐλαιοπυρῆνας, πρὸς λεπ. 2 κατ’ ὀκάν.

§278ΖΩΧΙΟΣ. Ἔχω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου ἵνα ὑποστηρίξω τὴν προταθεῖσαν τροπολογίαν.

§279ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζωχιὸς ἔχει τὴν ἑξῆς τροπολογίαν· «Τὸ ἐξαγωγικὸν ὅμως τέλος τοῦ κερκυραϊκοῦ ἐλαίου, ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τοῦ παρόντος νόμου, ἐλαττοῦται καὶ περιορίζεται ἀπὸ 18 τοῖς ἑκατὸν εἰς 16 τοῖς ἑκατόν. Πρὸς ἐξίσωσιν δὲ τῆς ἐκ τῆς ἐλαττώσεως ταύτης προερχομένης ζημίας τοῦ δημοσίου ἐπιβάλλεται ἐν Κερκύρᾳ ἐπὶ μὲν τῶν ἐνοικιαζομένων οἰκιῶν ὁ φόρος τῶν οἰκοδομῶν, ἐπὶ δὲ τῶν ἐπιτηδευμάτων τοῦ τραπεζίτου, τοῦ ἐμπόρου, τοῦ ἰατροῦ, τοῦ δικηγόρου, ὁ φόρος τοῦ ἀντιστοιχοῦντος αὐτοῖς ἐπιτηδεύματος.»

§280ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ, κύριε πρόεδρε, νὰ ἀναβληθῇ τὸ ἄρθρον τοῦτο ἐπὶ τὴν αὔριον διὰ νὰ τὸ σκεφθῶμεν.

§281ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§282ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἂς προβῶμεν λοιπὸν εἰς τὰ ἑπόμενα.

§283ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προχωροῦμεν εἰς τὸ ἄρθρον 11ον. «Ὁ ἔγγειος φόρος ἐπὶ τῶν προϊόντων τῶν δύω ἐπαρχιῶν Οἰτύλου καὶ Γυθείου διατίθεται δι’ ἐνοικιάσεως καὶ βεβαιοῦται τῇ συμπράξει τοῦ ἐνοικιαστοῦ, κατὰ τὰς οἰκείας διατάξεις τοῦ ΣΟΖʹ. παγίου νόμου ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας τελων. ἀρχῆς, παρ’ ἧς καὶ εἰσπράττεται. Προσδιορίζεται δὲ ὡς ἑξῆς· Ἐπὶ τοῦ ἐλαίου λεπτὰ 12 τὴν ὀκᾶν καὶ 2 ἐπὶ τῶν λοιπῶν προϊόντων, συμπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ γλεύκους (μούστου) ἢ οἴνου 10% εἰς χρήματα, κατὰ τὴν ἀγοραίαν τιμήν. Ἐπὶ τῶν δημητριακῶν καρπῶν ὡσαύτως κατὰ τὴν ἀγοραίαν τιμὴν εἰς χρήματα 8%. Τὰ ἐκ τῶν λιμένων τῶν ἐπαρχιῶν Οἰτύλου καὶ Γυθείου ἐξαγόμενα ἢ μεταφερόμενα δέρματα ἀποδίδουσι τὸν φόρον ἄνευ διακρίσεως ἡλικίας τῶν ζώων, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ ΥΜʹ. νόμου περὶ βεβαιώσεως καὶ εἰσπράξεως τῶν ἐπὶ τῶν ζώων καὶ μελισσίων φόρων. Ἐὰν δὲ κατὰ τὴν δημοπρασίαν δὲν παρουσιασθῇ ἀνάλογον ἐνοίκιον, ἡ πρόσοδος εἰσπράττεται διὰ λ)σμὸν τοῦ δημοσίου.»

§284ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ· τὸ ἄρθρον τοῦτο νὰ τροποποιηθῇ ὡς ἑξῆς· «ὁ ἔγγειος φόρος ἐπὶ τῶν προϊόντων τῶν δύω ἐπαρχιῶν Οἰτύλου καὶ Γυθείου προσδιορίζεται ὡς ἑξῆς κτλ.» Ν’ ἀπαλειφθῇ δηλαδὴ ἡ τελευταία παράγραφος ἀπὸ τῆς λέξεως «διατίθεται δι’ ἐνοικιάσεως» μέχρι τέλους τῆς παραγράφου.

§285ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (ἀναγινώσκει ἐκ τοῦ ἄρθρου 11). «Προσδιορίζεται δὲ ὡς ἑξῆς· Ἐπὶ τοῦ ἐλαίου λεπτὰ 12 τὴν ὀκᾶν καὶ 2 ἐπὶ τῶν λοιπῶν προϊόντων, συμπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ γλεύκους (μούστου) ἢ οἴνου 10% εἰς χρήματα, κατὰ τὴν ἀγοραίαν τιμήν. Ἐπὶ τῶν δημητριακῶν καρπῶν ὡσαύτως κατὰ τὴν ἀγοραίαν τιμὴν εἰς χρήματα 8%. Τὰ ἐκ τῶν λιμένων τῶν ἐπαρχιῶν Οἰτύλου καὶ Γυθείου ἐξαγόμενα ἢ μεταφερόμενα δέρματα ἀποδίδουσι τὸν φόρον ἄνευ διακρίσεως ἡλικίας τῶν ζώων, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ ΥΜʹ. νόμου περὶ βεβαιώσεως καὶ εἰσπράξεως τῶν ἐπὶ τῶν ζώων καὶ μελισσίων φόρων. Ἐὰν δὲ κατὰ τὴν δημοπρασίαν δὲν παρουσιασθῇ ἀνάλογον ἐνοίκιον, ἡ πρόσοδος εἰσπράττεται διὰ λ)σμὸν τοῦ δημοσίου.»

§286ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον αὐτὸ θὰ ἀντικατασταθῇ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου τοῦ παγίου νόμου, ἑπομένως δὲν λέγει ὅτι εἰσπράττεται. Λοιπὸν ὅπως ἐτροποποιήθη κατ’ ἀρχὰς τὸ νομοσχέδιον, οἱ παραδεχόμειοι παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι.

§287ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§288ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (ἀναγινώσκει). «Γενικαὶ διατάξεις. Ἄρθρον 12. Τοὺς ἀγραμμάτους φορολογουμένους δι’ ὅλας τὰς ἐν τῷ ἄρθρῳ 10 τοῦ ΣΟΖʹ. νόμου περιπτώσεις ὡς καὶ τοὺς ἀρνουμένους νὰ ὑπογράψωσι τὰ στελέχη τῶν διπλοτύπων τῆς φορολογίας τῶν προϊόντων ἐν γένει ὑπογράφουσι δύω μάρτυρες, ἐξ ὧν ὁ εἷς πρέπει νὰ ᾖναι ὁ ἱερεὺς τοῦ οἰκείου χωρίου ἢ ἐν ἐλλείψει ἢ ἀπουσίᾳ τούτου, τοῦ πλησιεστέρου χωρίου, ἢ δημοτ. σύμβουλος ἢ δημαρχιακὸς ἢ εἰδικὸς ἢ εἰρηνοδικειακὸς πάρεδρος. Οἱ ἐνοικιασταὶ ἀποστέλλοντες τὰ στελέχη τῶν διπλοτύπων εἰς τὸν οἰκονομικὸν ἔφορον, κατὰ τὸ ἄρθρον 13 τοῦ ΣΟΖ. παγίου νόμου, ὑποχρεοῦνται νὰ συνοδεύωσι ταῦτα μὲ καταλόγους εἰς διπλοῦν, ἐξ ὧν τὸ ἓν ὁ οἰκονομικὸς ἔφορος ὀφείλει νὰ παραπέμψῃ ἐπὶ ἀποδείξει εἰς τὸν ἁρμόδιον δήμαρχον, ἵνα δημοσιεύηται ἀμέσως εἰς τὸ οἰκεῖον τμῆμα ἢ χωρίον πρὸς γνῶσιν τῶν φορολογουμένων.»

§289ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§290ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρεδέχθη.

§291ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (ἀναγινώσκει). «Ἄρθρον 13. Αἱ κατὰ τῆς διοικητικῆς ἐκτελέσεως τῶν περιεχόντων ἀντιῤῥήσεις καὶ ὡς πρὸς τὴν ἰδιότητα τῶν ἐθνικῶν καὶ ἐκκλησιαστικῶν ἀγρῶν διπλοτύπων ἀνακοπαὶ ἀπευθύνονται κατὰ τῶν ἐνοικιαστῶν· ἁρμόδια νὰ δικάσωσι τὰς ἀνακοπὰς εἰσὶ τὰ εἰρηνοδικεῖα τῆς περιφερείας ἔνθα κεῖνται οἱ ἀγροί, οἱ δὲ ἐνοικιασταὶ ὀφείλουσιν ἐν τῷ τόπῳ τῶν δικαστηρίων τούτων νὰ διορίσωσιν ἀντίκλητόν των, γνωστοποιοῦντες τοῦτον εἰς τὸν γραμματέα τοῦ ἁρμοδίου εἰρηνοδικείου· ἄλλως, θεωρεῖται τοιοῦτος ὁ γραμματεὺς τοῦ ἰδίου δικαστηρίου, πρὸς ὃν γίνονται αἱ κοινοποιήσεις. Ἡ ἐνώπιον τοῦ ἀνωτέρω δικαστηρίου διαδικασία μεταξὺ τῶν ἐνοικιαστῶν καὶ τῶν φορολογουμένων γίνεται ἐφ’ ἁπλοῦ χάρτου, ἡ δ’ ἐκδοθησομένη ἀπόφασις δὲν ἀποτελεῖ δεδικασμένον οὔτε ὑπὲρ, οὔτε κατὰ τοῦ δημοσίου.

§292ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ (ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Ἐπειδὴ τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἐθεωρήθη ὡς ἀσαφὲς, ὑποβάλλω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν· «Αἱ κατὰ τῆς διοικητικῆς ἐκτελέσεως τῶν φορολογικῶν διπλοτύπων ἐν γένει ὡς καὶ τῶν περιεχόντων ἀντιῤῥήσεις, εἴτε ὡς πρὸς τὸ εἶδος τοῦ καρποῦ, εἴτε ὡς πρὸς τὴν ἰδιότητα τοῦ κτήματος ἀνακοπαὶ ἀπευθύνονται κατὰ τῶν ἐνοικιαστῶν· ἁρμόδια νὰ δικάσωσι τὰς ἀνακοπὰς εἰσὶ τὰ εἰρηνοδικεῖα τῆς περιφερείας ἔνθα κεῖνται οἱ ἀγροὶ, οἱ δὲ ἐνοικιασταὶ ὀφείλουσιν ἐν τῷ τόπῳ τῶν δικαστηρίων τούτων νὰ διορίσωσιν ἀντίκλητόν των, γνωστοποιοῦντες τοῦτον εἰς τὸν γραμματέα τοῦ ἁρμοδίου εἰρηνοδικείου· ἄλλως, θεωρεῖται τοιοῦτος ὁ γραμματεὺς τοῦ ἰδίου δικαστηρίου, πρὸς ὃν γίνονται αἱ κοινοποιήσεις. Ἡ ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων διαδικασία μεταξὺ τῶν ἐνοικιαστῶν καὶ τῶν φορολογουμένων γίνεται ἐφ’ ἁπλοῦ χάρτου, ἡ δ’ ἐκδοθησομένη ἀπόφασις δὲν ἀποτελεῖ δεδικασμένον, οὔτε ὑπὲρ, οὔτε κατὰ τοῦ δημοσίου.»

§293ΚΑΡΑΠΑΥΛΟΣ. Ἐρωτῶ ἐὰν τὸ πρόσωπον τοῦ ἐφόρου εἶναι ἁρμόδιον.....

§294ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ (ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Σπανίως θὰ συμβαίνει. Ὅπως εἶναι τὸ ἄρθρον συντεταγμένον εἰς τὰ εἰρηνοδικεῖα θὰ γίνεται ὅλη ἡ διαδικασία ἐπὶ τῶν τοιούτων ἀνακοπῶν.

§295ΚΑΡΑΠΑΥΛΟΣ. Ἡ ἀπόφασις θὰ γείνῃ ἐφ’ ἁπλοῦ χάρτου;

§296ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ (ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Μάλιστα.

§297Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀφοῦ γίνεται ἡ διαδικασία ἐφ’ ἁπλοῦ χάρτου, καὶ ἡ ἀπόφασις θὰ γείνῃ ἐφ’ ἁπλοῦ χάρτου.

§298ΜΑΥΡΟΜΑΡΑΣ. Αἱ ὑποθέσεις, αἵτινες θὰ παραπέμπωνται εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον, θὰ πληρόνουν τὸ παράβολον;

§299ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ (ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Δὲν τροποποιεῖται ἡ πολιτικὴ δικονομία ὡς πρὸς τοῦτο· ἑπομένως τὸ παράβολον θὰ κατατίθεται.

§300ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Προτείνω ὅπως ὁ ἐνοικιαστὴς ᾖναι ὑπόχρεως νὰ ἐγείρῃ τὴν ἀγωγὴν του ἐντὸς ἓξ μηνῶν ἀπὸ τοῦ πέρατος τῆς συγκομιδῆς, διότι παρέρχεται ὁ χρόνος καὶ πληρόνουν περισσότερα οἱ φορολογούμενοι.

§301ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Κύριοι, δὲν ἠμπορεῖ νὰ γείνῃ δεκτὴ αὐτὴ ἡ προσθήκη τοῦ κ. Δανοπούλου, διότι ὁ φορολογούμενος τότε θὰ μένῃ ἀκαταδίωκτος, καὶ ἐνδεχόμενον μετὰ ἓν ἔτος νὰ γείνῃ τοῦτο.

§302ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶπα τοῦτο. Ὁ ἐνοικιαστὴς νὰ ἐγείρῃ ἐντὸς ἓξ μηνῶν τὴν ἀγωγὴν του, διότι ἀφίνει καὶ παρέρχεται πολὺς χρόνος καὶ ὑστερώτερον καταπιέζει τὸν φορολογούμενον.

§303Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Αὐτὴ ἡ ἐξήγησις πρέπει νὰ γείνῃ ὅτι ὁ ἐνοικιαστὴς ὀφείλει ἐντὸς ἓξ μηνῶν νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ἀπαίτησίν του.

§304ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Κύριοι, ἰδοὺ κατὰ τίνα τρόπον γίνεται ἡ βεβαίωσις καὶ εἴσπραξις. Οἱ ἐνοικιασταὶ, ὡς γνωρίζετε, βεβαιόνουν τοὺς φόρους, καὶ δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ εἰσπράξουν τὴν εἴσπραξιν τὴν κάμνει τὸ ταμεῖον, καὶ ἂν ὑπάρχῃ καθυστέρησις, αὕτη καταλογίζεται εἰς τοὺς ἐνοικιαστὰς· εἶναι προθεσμία, καθ’ ἣν γίνεται τοῦτο. Μετὰ τὴν προθεσμίαν ταύτην ὁ ἐνοικιαστὴς παραδίδει κατάλογον εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον διὰ τὰ καθυστερήματα, καὶ τὸ δημόσιον ἐνεργεῖ τὰς εἰσπράξεις εἰς λογαριασμὸν τοῦ ἐνοικιαστοῦ· ἐὰν δὲ ἐντὸς διαστήματος πέντε μηνῶν δὲν γείνουν αἱ εἰσπράξεις, τότε καταδιώκεται νὰ πληρώσῃ τὸ ἔλλειμμα. Δευτέρα περίπτωσις· ποτὲ ὁ ἐνοικιαστὴς δὲν ἔχει ἀφορμὴν νὰ κινήσῃ ἀγωγὴν κατὰ τοῦ φορολογουμένου, διότι δυστυχῶς κατὰ τὸν πάγιον νόμον, τὸν ὁποῖον δὲν δυνάμεθα νὰ τροποποιήσωμεν σήμερον, ὁ ἔφορος ἔχει τὸ δικαίωμα, κατὰ διάταξίν τινα αὐθαίρετον δίδουσαν εἰς αὐτὸν μεγάλην δικαιοδοσίαν, τὴν ὁποίαν δὲν ἔχουν οὔτε τὰ δικαστήρια, νὰ ἀποφανθῇ ὁπωσδήποτε, ὅτι ἡ ἀντίῤῥησις τοῦ φορολογουμένου δὲν στηρίζεται εἰς τὴν ἀλήθειαν. Αὐτὸ δύναται νὰ γείνῃ καὶ μετὰ 1 ἔτος καὶ 2 καὶ 3, ὅτε λαμβάνει γνῶσιν ὅτι καταδιώκεται ὁ φορολογούμενος· οὗτος καταδιωκόμενος τότε, εἶναι ἠναγκασμένος νὰ ὑπάγῃ εἰς τὰ δικαστήρια. Ἀλλ’ ὅταν θέσητε τὴν προθεσμίαν τῶν 6 μηνῶν, δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ πράξῃ τοῦτο· οἱ ἐνοικιασταὶ οὐδέποτε λαμβάνουν ἀφορμὴν νὰ ὑπάγουν εἰς τὰ δικαστήρια, ἐκτὸς ἐὰν ὁ ἔφορος παραδεχθῇ τὴν ἀντίῤῥησιν τοῦ φορολογουμένου, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ θὰ τὸ μάθῃ λίαν βραδέως. Δὲν εἶναι δίκαιον λοιπὸν νὰ τεθῇ διάταξίς τις· δυνάμεθα ὅμως νὰ προσδιορίσωμεν τὴν παραγραφὴν τοὐλάχιστον εἰς τρία ἔτη.

§305ΜΠΟΥΤΟΣ. Ἐγὼ νομίζω ἀναγκαῖον, ἀναγκαιότατον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπρότεινεν ὁ βουλευτὴς Ἄργους, ὄχι μόνον διὰ τὴν περίπτωσιν, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ καὶ δι’ ἄλλην. Γνωρίζετε, ὅτι ἐκτὸς τῶν περιπτώσεων αὐτῶν ὑπάρχει καὶ ἡ περίπτωσις ἡ ἑξῆς· οἱ ἐνοικιασταὶ μετὰ 4 ἢ 5 ἔτη κινοῦσιν ἀγωγὰς κατὰ τῶν φορολογουμένων καὶ κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην πιθανὸν νὰ λείπῃ, ἢ ν’ ἀπέθανεν ὁ γεωργὸς, καὶ τότε καταδιώκει τοὺς κληρονόμους. Νομίζω ἀναγκαίαν τὴν διάταξιν αὐτὴν τῆς παραγραφῆς, ἀλλ’ ὄχι εἰς ἓξ μῆνας· νομίζω, ὅτι δύω ἔτη εἶναι ἀρκετὰ καὶ νὰ τεθῇ οὕτω· «ἐντὸς δύω ἐτῶν παραγράφονται αἱ ἀπαιτήσεις τῶν ἐνοικιαστῶν κατὰ τῶν φορολογουμένων αἱ μὴ στηριζόμεναι εἰς διπλότυπα» διότι κατὰ τὸν νόμον τοῦ 1871, τὰ διπλότυπα δημοσιεύονται καὶ ὁ φορολογούμενος ἐὰν ἔχῃ ἀντιῤῥήσεις, δύναται νὰ τὰς κάμῃ.

§306ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἠκούσατε· πρόκειται εἰς τὸ 13 ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου νὰ προστεθῇ παράγραφος ἔχουσα οὕτως· «Αἱ παρὰ τῶν ἐνοικιαστῶν ἀπαιτήσεις κατὰ τῶν φορολογουμένων ἐπὶ μὴ διπλοτύπων.....»

§307ΜΠΟΥΤΟΣ. «Αἱ μὴ στηριζόμεναι εἰς διπλότυπα.»

§308ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. «Αἱ μὴ στηριζόμεναι εἰς διπλότυπα κατὰ φορολογουμένων ἀπαιτήσεις τῶν ἐνοικιαστῶν παραγράφονται ἐντὸς διετίας.»

§309ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Καλὰ, θέσατε ἐντὸς διετίας.

§310ΜΠΟΥΤΟΣ. «Ἀπὸ τοῦ πέρατος τῆς συγκομιδῆς.»

§311ΑΝΔΡΙΤΣΟΥ. «Μετὰ παρέλευσιν δύω ἐτῶν.»

§312Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Πῶς θὰ ὁρισθῇ τὸ πέρας τῆς συγκομιδῆς;

§313ΑΝΔΡΙΤΣΟΥ. Τὸ πέρας τῆς συγκομιδῆς τὸ προσδιορίζει ὁ πάγιος νόμος.

§314ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἀκούσατε τὴν προσθήκην.

§315ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (Ἀναγινώσκει). «Αἱ μὴ στηριζόμεναι εἰς διπλότυπα κατὰ τῶν φορολογουμένων ἀπαιτήσεις τῶν ἐνοικιαστῶν παραγράφονται ἐντὸς διετίας μετὰ τὸ πέρας τῆς συγκομιδῆς.»

§316ΠΑΠΑΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀναγνωρίζεται μία ἀρχὴ, ὅτι ὁ ἐνοικιαστὴς δὲν......... (θόρυβος).

§317ΜΙΛΗΣΗΣ. «Πᾶσα ἀπαίτησις τοῦ ἐνοικιαστοῦ κατὰ τοῦ φορολογουμένου, μὴ στηριζομένη ἐπὶ διπλοτύπου, παραγράφεται ἐντὸς διετίας ἀπὸ τῆς συγκομιδῆς.»

§318ΒΑΛΕΤΤΑΣ. Διατί νὰ παραγράφωνται αὗται αἱ ἀπαιτήσεις καὶ νὰ μὴ παραγράφωνται καὶ αἱ ἄλλαι; Διὰ τοιούτου τρόπου ὑποστηρίζεται τὸ ἀδίκημα· καὶ τί ἄλλο πράγμα τι πράττετε, τοῦτο προτείνοντες, ἢ νὰ ὑποστηρίζετε ἐκείνους οἵτινες κατορθόνουσι νὰ ἀποκρύπτωσι τὰ φορολογούμενα εἴδη;

§319ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ κακὸν σύστημα, τὸ νὰ προτείνωνται τροπολογίαι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Πρέπει νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἐπ’ αὐτοῦ συζήτησις, καὶ ὅποιος ἔχει τροπολογίαν νὰ τὴν καταθέσῃ εἰς τὸ προεδρεῖον.

§320ΤΙΝΕΣ. Αὔριον.

§321ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία νὰ μείνῃ, διὰ νὰ σκεφθῶμεν, καὶ νὰ ἔλθῃ ὡς ἰδιαίτερον ἄρθρον. Λοιπὸν τὸ ἄρθρον 13 παρεδέχθη.

§322ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (ἀναγινώσκει). «Ἄρθρον 14. Οἱ ταμίαι, οἰκονομικοὶ ἔφοροι καὶ εἰσπράκτορες ὀφείλουσι λογοδοσίαν πρὸς τοὺς ἐνοικιαστάς· οἱ ἐνοικιασταὶ θεωροῦνται ὑπεύθυνοι καὶ καταδιώκονται οὐ μόνον διὰ τὰ καθαρὰ ἐλλείμματά των, ἀλλὰ καὶ δι’ ὅσους φόρους δὲν πληρώσωσι μέχρι τοῦ πέρατος τῆς συγκομιδῆς οἱ φορολογούμενοι. Ἐν τούτοις πᾶς ἐνοικιαστὴς δημητριακῶν καρπῶν ἔχει τὸ δικαίωμη ἐντὸς δέκα πέντε ἡμερῶν ἀπὸ τοῦ πέρατος τῆς συγκομιδῆς νὰ παρουσιάσῃ εἰς τὸν οἰκονομικὸν ἔφορον ὀνομαστικὸν κατάλογον τῶν τοιούτων καθυστερημάτων καὶ νὰ ζητήσῃ ν’ ἀνατεθῇ ἡ εἴσπραξις εἰς αὐτὸν ἢ εἰς ἄλλο ἐγγράμματον πρόσωπον τῆς ἐκλογῆς του ὑπ’ εὐθύνην του. Ὁ κατάλογος ἐξελεγχθεὶς παρὰ τοῦ ἐφόρου, κηρύσσεται ἐκτελεστὸς καὶ διευθύνεται πρὸς τὸν ταμίαν, ὅστις ὀφείλει νὰ διορίσῃ εἰσπράκτορα τὸν ἐνοικιαστὴν ἢ τὸν παρ’ αὐτοῦ προταθέντα. Ὁ εἰσπράκτωρ οὗτος οὔτε μισθὸν λαμβάνει, οὔτε ποσοστά· θεωρεῖται δὲ ὡς δημόσιος ὑπόλογος καὶ ὀφείλει νὰ ἐμβάζῃ τακτικῶς τὰ εἰσπραττόμενα χρήματα εἰς τὸ ταμεῖον, κλπ.»

§323ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§324ΜΑΚΡΗΣ. Κατὰ τὰ 1868, νομίζω, εἶχον προτείνει εἰς τὴν Βουλὴν, καὶ ἦτον ὁ κ. Σίμος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ εἶχε παραδεχθῆ καὶ διήρκεσεν ἐπὶ 2 ἢ 3 ἔτη ἡ διάταξις αὕτη, καὶ ἔπειτα κατηργήθη. Εἶναι τὸ ἑξῆς· ἐὰν ἀπό τινα αἰτίαν εἷς φορολογούμενος δὲν ἠμποροῦσε νὰ πληρώσῃ τὸν 1ον μῆνα, τὸν 3ον, τὸν 4ον, τὸ δημόσιον νομίζω, ὅτι ἦτο δίκαιον νὰ εἰσπράττῃ τὰ καθυστερούμενα καὶ νὰ πληρόνῃ ὁ φορολογούμενος τόκον 12%, οὐχὶ δὲ νὰ ὑπόκηται εἰς τὸν φόβον αὐτὸν τῆς ποινικῆς ῥήτρας, ἥτις πολλάκις καταπιέζει τὸν φορολογούμενον· ἀρκεῖ τὸ πρωτόκολλον τοῦ Αὐγούστου εἰς τοῦτο· ὥστε, ἀντὶ νὰ πληρώσῃ ὁ γεωργὸς 100 δραχμὰς, πληρόνει 175 μὲ τὴν ποινικὴν ῥήτραν. Εἰς ποῖον κοινὸν δίκαιον δύναται νὰ στηριχθῇ ἡ διάταξις αὕτη; Εἶπον, ὅτι πρέπει νὰ ἐπισπεύδῃ ὁ φορολογούμενος, διὰ νὰ ἔχῃ καὶ αὐτὸν τὸν φόβον νὰ πληρόνῃ· αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπός. Νομίζω ὅμως, ὅτι τὰ ἀποτελέσματα δὲν ἦσαν πολὺ κακὰ διὰ τὴν εἴσπραξιν τοῦ φόρου, ὅτε ἐπεκράτησεν ἐπὶ 2 ἔτη ἡ διάταξις, νὰ πληρόνηται φόρος ἁπλοῦς, καὶ οὐχὶ νὰ πληρόνῃ ὁ φορολογούμενος ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ πρωτοκόλλου. Προτείνω διὰ πᾶσαν καθυστέρησιν νὰ πληρόνῃ τὸν νόμιμον τόκον ἐπὶ τῶν καθυστερουμένων· διότι ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ πρωτοκόλλου αὐτοῦ γίνεται μία μεγάλη καταπίεσις.

§325ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Κύριε Μακρῆ, ὁ ἐνοικιαστὴς καταλογίζεται ἀπὸ τὸ δημόσιον δυνάμει τοῦ τελευταίου πρωτοκόλλου, τὸ ὁποῖον συντάσσουν αἱ ἀρχαί. Πῶς θέλετε ὁ ἐνοικιαστὴς, ὁ ὁποῖος καταλογίζεται μὲ 40 λεπτὰ ἀπὸ τὸ δημόσιον, νὰ εἰσπράττῃ ἀπὸ τὸν φορολογούμενον 20 λεπτά;

§326ΜΑΚΡΗΣ. Σᾶς παρακαλῶ· δὲν ἐννοῶ νὰ ἐκπίπτῃ ἀπὸ τὸ πρωτόκολλον· αὐτὸ εἶναι ἐναντίον σας, κ. Πετιμεζᾶ. Ὑποθέσατε, ὅτι ἐκτιμᾶται 30 λεπτὰ τὴν ὀκάν, κατόπιν ἔρχεται τὸ πρωτόκολλον μετὰ δύω μῆνας καὶ λέγει 40 λεπτά· ὁ ἐνοικιαστὴς ἔχει χρεωθῆ.... (θόρυβος).

§327ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ἐνοικιαστὴς χρεοῦται μὲ τὸ τελευταῖον πρωτόκολλον.

§328ΜΑΚΡΗΣ. Διατί ἕνεκα τοῦ ἐμπορίου, ἕνεκα τῆς ὑπερτιμήσεως τῶν προϊόντων, νὰ ἐπέρχεται διπλασία ἡ φορολογία τοῦ φορολογουμένου;

§329ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅπως ἔκαμαν τὰς ἐνοικιάσεις... (θόρυβος). Ἡ ὑπόθεσις, τὴν ὁποίαν κάμνετε, εἶναι ἐσφαλμένη. Ὁ ἐνοικιαστὴς δὲν χρεοῦται... Ὁ ἐνοικιαστὴς δὲν καταθέτει καθ’ ἕκαστον μῆνα, ἀλλ’ ἀφ’ οὗ τελειώσῃ, τότε γίνεται ὁ λογαριασμός. Ἦτον ὑπόχρεως νὰ πληρώσῃ 1000 κοιλά· ἐπλήρωσαν οἱ φορολογούμενοι 800, μένουν 200· δι’ αὐτὰ, ἀδιάφορον εἰς ποῖον μῆνα ἐβεβαιώθησαν, καταλογίζεται νὰ πληρώσῃ· Τώρα ἂν ἀνατρέξητε νὰ εὕρητε τοὺς φορολογουμένους, πότε ἔγεινεν ἡ βεβαίωσις καὶ ποῖοι εἶναι αὐτοί, δὲν γίνεται τίποτε· θὰ πληρώσῃ ὁ ἐνοικιαστὴς.... (θόρυβος).

§330ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι λοιπὸν τὸ ἄρθρον 14 νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. —«Ἄρθρον 15. Τοὺς κατὰ παράβασιν τοῦ ἄρθρου 23 τοῦ ΣΟΖʹ. Νόμου εἰσπραχθέντας ὑπὸ τῶν ἐνοικιαστῶν ἀπ’ εὐθείας φόρους κατάσχει καὶ ἐκποιεῖ τὸ δημόσιον διοικητικῶς διὰ μονοημέρου δημοπρασίας διὰ λογαριασμὸν τοῦ ἐνοικιαστοῦ, ὑποχρέου εἰς τὴν πληρωμὴν τῶν σχετικῶν ἐξόδων· τὸ ἀποτέλεσμα τῆς δημοπρασίας ταύτης ἐγκρίνεται ὑπὸ τῆς ἐπιτοπίου διοικητικῆς ἀρχῆς, τοῦ ἐφόρου καὶ τοῦ ταμία.»

§331ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ γνωμοδοτεῖ ὑπὲρ τῆς ἀπαλείψεως τοῦ ἄρθρου τούτου διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους· «Ἡ ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν ἐπιτροπὴ τὴν διὰ διοικητικῆς διαδικασίας ἐκποίησιν τῶν ἄνευ ἀδείας ὑπὸ τῶν ἐνοικιαστῶν εἰσπραττομένων φόρων θεωρεῖ ἀσύμφορον καὶ δυναμένην νὰ ἐπιφέρῃ ζημίας εἰς τὸ δημόσιον, καθ’ ὅσον ἐνδέχεται νὰ προσβάλλωνται δικαιώματα τρίτων, οἵτινες ἀναγκαίως θέλουσι προστρέξει ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων, ζητοῦντες ἀποζημίωσιν παρὰ τοῦ δημοσίου.» Ἐνδέχεται ἑπομένως τρίτοι νὰ προσβάλλωνται, νὰ θεωρῶνται σιτηρά τινα ὡς φόροι καὶ νὰ ἐκποιῶνται· οἱ δὲ τρίτοι ποῦ θὰ προστρέξωσιν; ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων (θόρυβος)· (συνομιλίαι μεταξὺ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, Σωτηροπούλου καὶ Μπούτου).

§332ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Δὲν εἶναι νέα διάταξις· μόνον ὁ ὑπάλληλος τοῦ πλειστηριασμοῦ ἀντικαθίσταται· καὶ ἀντὶ νὰ ᾖναι ὁ εἰρηνοδίκης, εἶναι ἡ διοικητικὴ ἀρχή, ἥτις εὑρίσκεται εἰς περισσοτέραν συνάφειαν μὲ τὰ ὄργανα τῆς βεβαιώσεως καὶ εἰσπράξεως, καὶ ἀντὶ νὰ γίνεται ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας ἡ δημοπρασία, νὰ ἐνεργῆται ἐντὸς μιᾶς ἡμέρας. Ἀντὶ τοῦ εἰρηνοδίκου λοιπὸν, ἡ διοικητικὴ ἀρχὴ θὰ ἐνεργῇ τὸν πλειστηριασμόν, ἡ ὁποία δύναται εὐχερέστερον νὰ ἐκπληροῖ τὸ καθῆκον αὐτό.

§333ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ποία ἡ πρακτικὴ ὠφέλεια;

§334ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜ. Διότι, ὡς εἶπον, ἐκπληροῖ εὐχερέστερον τὸ καθῆκόν της ἡ διοικητικὴ ἀρχή. Συμφωνῶ μόνον νὰ προτεθῇ εἰς τὸ ἄρθρον τοῦτο ὅτι «ὁ πλειστηριασμὸς ἐνεργεῖται 10 ἡμέρας μετὰ τὴν περὶ αὐτῆς διακήρυξιν τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς.» (Θόρυβος). Διὰ τί συγχύζομεν τὰ πράγματα; τὸν πλειστηριασμὸν θὰ τὸν ἐνεργῇ ὁ ἔπαρχος· ἂν ἔχῃ τις λόγους ἀνακοπῆς, κάμνει ἀνακοπὴν κατὰ τὰς νομίμους διατάξεις ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου (θόρυβος)· αὐτὰ κανονίζονται ἀπὸ ἄλλους νόμους· δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ σημειωθοῦν ἐδῶ. Ὁ νόμος περὶ καταδιώξεως τῶν ὀφειλετῶν τοῦ δημοσίου τοῦ 1871 λέγει, ὅτι αἱ τοιαῦται ἀνακοπαὶ κοινοποιοῦνται εἰς τὸν ταμίαν, ὅστις εἶναι ὁ νόμιμος ἀντιπρόσωπος τοῦ δημοσίου· ἡ διαδικασία ὑπάρχει ὡρισμένη ἐν τῷ νόμῳ τοῦ 1871 καὶ ἐν τῇ Πολιτικῇ Δικονομίᾳ.

§335ΜΠΟΥΤΟΣ. Ἂς γείνῃ ἡ ἐξήγησις, ὅτι αἱ ἀνακοπαὶ ἐκδικάζονται ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου τοῦ τόπου τῆς κατασχέσεως.

§336ΡΑΛΛΗΣ (Γραμματεύων). Λοιπὸν, κύριοι, εἰς τὸ ἄρθρον 15 τίθεται ὡς δεύτερον ἐδάφιον τὸ ἑξῆς· «Ἡ δημοπρασία ἐνεργεῖται 15 ἡμέρας μετὰ τὴν περὶ αὐτῆς διακήρυξιν τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς.»

§337ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 15 μὲ τὴν προσθήκην, νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. «Ἄρθρον 16. Αἱ ἐπὶ τοῦ ἀπὸ 7 Ἀπριλίου 1855 ΣΟΖʹ. νόμου ἐπελθοῦσαι τροποποιήσεις διὰ τοῦ ἀπὸ 24 Μαΐου 1863 ψηφίσματος τῆς Ἐθνικῆς Συνελεύσεως, καὶ τοῦ ἀπὸ 8 Ἰανουαρίου 1866 νόμου διατηροῦνται ἐν ἰσχύϊ, καθόσον δὲν ἀντιβαίνουσιν εἰς τὸν παρόντα νόμον.» Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§338ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι.

§339ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρεδέχθη. «Ἄρθρον 17. Οἱ ἐνοικιασταὶ τιμωροῦνται μὲ πρόστιμον δρ. 50–200, ἐπιβαλλόμενον ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν δὲν ἀποστείλωσιν εἰς τὸν οἰκονομικὸν ἔφορον τὰ στελέχη τῶν διπλοτύπων βιβλίων ἐμπροθέσμως, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ ΣΟΖʹ. νόμου· ἀλλ’ ἐὰν ἐντὸς τριῶν ἡμερῶν ἀπὸ τῆς κοινοποιήσεως τῆς πειθαρχικῆς ἀποφάσεως δὲν παραδώσωσι τὰ ἀνωτέρω στελέχη, τιμωροῦνται μὲ χρηματικὴν ποινὴν δραχ. 200–500, ἐπιβαλλομένην ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου ποιν. δικαστηρίου.» Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§340Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Καλὸν εἶναι νὰ ἐλαττωθῇ ἡ χρηματικὴ ποινὴ ἀπὸ τῶν 200 δραχμῶν εἰς 100, διότι τὰ δικαστήρια βλέποντα ἕνα ἐνοικιαστὴν, ὅστις ἠμπορεῖ νὰ ὑποπέσῃ εἰς παραμικρόν τι παράπτωμα, δυσκολεύονται νὰ ἐπιβάλωσι 200 δρ. Νὰ περιορισθῇ λοιπὸν εἰς 100–500, καὶ διότι ἡ χρηματικὴ ποινὴ ἐπιβαρύνει καὶ ἀθώους, μὴ οὖσα ποινὴ καθαρῶς προσωπικὴ, ἀλλὰ κατὰ τῆς περιουσίας.

§341ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Ἂς ᾖναι καὶ αὐτό.

§342ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον, μὲ τὴν μεταβολὴν τῶν δραχμῶν 200 εἰς 100, νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. «Ἄρθρο 18. Τὸ δημόσιον οὐδόλως ἐνέχεται διὰ ζημίας τοῦ ἐνοικιαστοῦ τῶν δημοσίων προσόδων, συμβάσα, μετὰ τὸ πέρας δημοπρασίας ἐκ θεομηνίας ἢ ἄλλης τινὸς αἰτίας.»

§343ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ προτείνει τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, καθόσον ἡ προσθήκη τῆς διατάξεως ταύτης μεταβάλλει τὸν χαρακτηρισμὸν τῆς ἐνοικιάσεως ἀπὸ ἀγορᾶς (ἐκποιήσεως) εἰς μίσθωσιν, (χαρακτηρισμὸν, ὃν γενικῶς παρεδέχθησαν τὰ δικαστήρια), διότι μόνον ἐπὶ μισθώσεως ἰσχύουσιν αἱ περὶ θεομηνίας ἀρχαί. Ἄλλως τε ἀντιβαίνει εἰς τὰς γενικὰς ἀρχὰς τοῦ δικαίου, καθ’ ἃς οἱ κίνδυνοι τοῦ πράγματος ὁρῶσι τὸν κύριον, ὁ δὲ ἐνοικιαστὴς πρὸ τῆς κατακυρώσεως δὲν καθίσταται εἰσέτι κύριος τοῦ ἐλπιζομένου πράγματος.

§344ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Καὶ ἡ ἀπάλειψις ματαία εἶναι· τὸ δημόσιον θέλει νὰ διαθέτῃ τὴν περιουσίαν του καὶ θέλει νὰ ἐξασφαλισθῇ κατὰ τῶν δυστρόπων ἐνοικιαστῶν. Ἐγὼ τὴν διάταξιν αὐτὴν, καὶ ἂν τὴν ἀπαλείψετε, θὰ τὴν προσθέσω εἰς τὴν διακήρυξιν, ὅτι ὑπὸ τοιοῦτον ὅρον ἐνεργεῖται ἡ ἐνοικίασις. Εἶναι ὑποχρεωτικὸς αὐτὸς ὁ ὅρος, ἢ ὄχι; Λοιπὸν εἴτε τὸν θέσετε εἰς τὸν νόμον, εἴτε ὄχι, εἶναι τὸ αὐτό.

§345Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ἡ λέξις θεομενία, λέγομεν, ἐδῶ νὰ μὴ τεθῇ.

§346ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Λοιπὸν καὶ νὰ ἀπαλειφθῇ καὶ νὰ μὴ ἀπαλειφθῇ, εἶναι τὸ αὐτό. Ὅπως πᾶς ἰδιώτης, οὕτω καὶ τὸ δημόσιον εἶναι κύριον νὰ διαθέσῃ τὴν περιουσίαν του ὑπὸ τοιοῦτον ἢ τοιοῦτον ὅρον.

§347ΠΑΠΑΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δι’ αὐτῆς τῆς διατάξεως ἀνατρέπονται ὅλοι οἱ νόμοι περὶ ἀγοραπωλησίας.

§348ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Ἂν τεθῇ αὐτὸς ὁ ὅρος εἰς τὴν διακήρυξιν, εἶναι ὑποχρεωτικὸς ἢ ὄχι;

§349ΠΑΠΑΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς συμβουλεύω νὰ μὴ τὸν θέσητε.

§350ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Ἐγὼ θὰ τὸν θέσω (θόρυβος)· δὲν λαμβάνω κἀμμίαν νομολογίαν ὑπ’ ὄψιν· (συνομιλίαι μεταξὺ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, Παπαζαφειροπούλου, ὑπουργοῦ Παιδείας, Σωτηροπούλου καὶ Μπούτου).

§351ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν, κύριοι, τὸ ἄρθρον θὰ ἀπαλειφθῇ.

§352ΥΠΟΥΡΓ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Ἂς ἀπαλειφθῇ· μοὶ εἶναι ἀδιάφορον, ἀφοῦ, ὡς προεῖπον, τὸν ὅρον τοῦτον ἐγὼ θὰ θέσω ἐν τῇ διακηρύξει.

§353ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν, κύριοι, ὁ κ. ὑπουργὸς παραδέχεται τὴν ἀπάλειψιν.— «Ἄρθρον 19 (τὸ ὁποῖον γίνεται 18). Ὁ νόμος περὶ φόρου ἐπιτηδευμάτων δὲν ἐφαρμόζεται ἐν ταῖς Ἰονίοις νήσοις καὶ κατὰ τὸ 1874.»

§354ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Ἐπειδὴ εἶναι σχετικὸν μὲ τὸ ἄρθρον 10, ἀναβάλλεται δι’ αὔριον.

§355ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§356ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλά. — «Ἄρθρον 20. Ἐξαιροῦνται τοῦ ἐγγείου φόρου καὶ τοῦ δικαιώματος τῆς ἐπικαρπίας· 1) Αἱ ἄμπελοι μέχρι 5 ἐτῶν, συμπεπληρωμένων· 2) Αἱ μονοετῶς ἐνοικιαζόμεναι ἐθνικαὶ καὶ αἱ τῶν διελελυμένων μοναστηρίων καὶ ἐπισκοπῶν περιελθοῦσαι εἰς τὸ δημόσιον ἄμπελοι.» Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§357ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι.

§358ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραδέχθη. — «Ἄρθρον 21. Ἀπαλλάσσονται παντὸς δημοσίου φόρου· 1) Τὰ ἐξαγόμενα τοῦ Κράτους κίτρα συσκευασμένα δι’ ἅλμης ἢ σακχάρεως. 2). Αἱ βρώσιμαι ἐλαῖαι, ὅταν αὗται δὲν μεταφέρωνται διὰ ξηρᾶς ἢ διὰ θαλάσσης, κατὰ τὸ ΛΔʹ. ψήφισμα τῆς βʹ. ἐν Ἀθήναις Ἐθνικῆς Συνελεύσεως. 3). Τὰ ἄχυρα. 4). Οἱ λαχανόκηποι τῶν γεωργῶν μέχρις ἑνὸς στρέμματος, ὅπου καὶ ἂν κεῖνται, ἐκλογῇ τοῦ γεωργοῦ. Τὰ περιβόλια δὲν ὑπάγονται εἰς τὴν ἐξαίρεσιν ταύτην. 5). Τὰ σποράδην ὀπωροφόρα δένδρα τὰ ἐντὸς τοῦ ἀνωτέρω στρέμματος εἰς τὰς αὐλὰς, τοὺς ἰδιοκτήτους ἀγροὺς καὶ τὰς ἰδιοκτήτους ἢ ἐθνοϊοκτήτους ἀμπέλους ἢ σταφιδαμπέλους εὑρισκόμενα. 6). Τὰ ἀσταχολόγια ἀνὰ δύο μόνον κοιλὰ δι’ ἕκαστον ἀσταχολόγον. 7). Οἱ σπόροι τοῦ λιναρίου, καναβίου, ῥιζαρίου, τριφυλλίου, κρομμύου καὶ σαρωμάτων. 8). Τὰ φύλλα τῶν ἰδιοκτήτων συκαμινομωρεῶν, καὶ 9). Ἡ ῥόβη, ὁ βίκος καὶ τ’ ἀγριολάθουρα, ὅταν δὲν ἁλωνίζονται.» Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§359ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι.

§360ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρεδέχθη.—Αὔριον ἐξακολουθεῖ ἡ ἐπὶ τῶν δύω τροπολογιῶν τοῦ ἄρθρου 10 συζήτησις, καὶ δεύτερον, θὰ ᾖναι τὸ περὶ συστάσεως ταμείου τῶν ναυτικῶν ἀποστράτων ἀξιωματικῶν. Λύεται ἡ συνεδρίασις. (Ὥρα παρὰ 5|60 Μ. Μ).