1871.12.18

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 9.

Τῆς 18 Δεκεμβρίου 1871.

(Σάββατον)

Ὥρα 2¼ Μ. Μ. Ἐκφωνηθέντος τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου καὶ τῆς Βουλῆς ἐν ἀπαρτίᾳ εὑρεθείσης, ἀναγινώσκονται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως καὶ ἐπικυροῦνται.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὲ θλίψιν τῆς ψυχῆς μου Σᾶς ἀναγγέλλω, κύριοι, ὅτι ὁ συνάδελφος ἡμῶν Σπυρίδων Κοπανίτζας ἀπεδήμησε ἐν Κυρίῳ τὴν 15ην πρὸς τὴν 16ην ε. μ. Ἰδοὺ τὸ ἔγγραφον δι’ οὗ μᾶς γνωστοποιεῖ τὸ λυπηρὸν τοῦτο συμβὰν ὁ Κ. πρωθυπουργὸς (ἀναγινώσκει αὐτό). Εἰς τὰς ἐκλεχθείσας διαφόρους ἐπιτροπὰς τῆς Βουλῆς ἐδόθη διήμερος προθεσμία, ὅπως συνέλθωσι τὰ μέλη αὐτῶν, καὶ ἐκλέξωσιν τοὺς προέδρους καὶ γραμματεῖς. Κατὰ τὸν παλαιὸν κανονισμὸν ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἡ γνωστοποίησις εἰς τὴν Βουλὴν, τίνες εἶναι οἱ πρόεδροι καὶ οἱ γραμματεῖς αὐτῶν. Ὁ νέος κανονισμὸς δὲν κάμνει λόγον· ἐπιθυμεῖτε νὰ ἐρωτηθῶσι σήμερον;

§2ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅ,τι λέγει ὁ κανονισμός.

§3Λ. ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Ἐρωτήσατε τὰς ἐπιτροπάς.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ ποῖον ἐξέλεξε πρόεδρον καὶ γραμματέα;

§5ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀφοῦ δὲν τὸ λέγει ὁ κανονισμὸς, περιττὸν νὰ ἐρωτήσητε (θόρυβος).

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλά. Παρακαλοῦνται λοιπὸν ὅσαι τῶν ἐπιτροπῶν δὲν κατηρτίσθησαν εἰσέτι νὰ συμμορφωθῶσι μὲ τὸν κανονισμὸν πρὸς ἀποφυγὴν παντὸς προσκόμματος τῶν ἔργων τῆς Βουλῆς. Ἡ αὐτὴ προθεσμία ἐδόθη καὶ εἰς τὰ τμήματα ἐκεῖνα, εἰς τὰ ὁποῖα ἐπληρώθησαν αἱ ἐκλογαὶ τῶν Σπετσῶν, τῶν Πατρῶν καὶ τῆς Ὀλυμπίας. Παρακαλοῦνται οἱ κύριοι εἰσηγηταὶ, ἐὰν ἔχωσιν ἑτοίμους τὰς ἐκθέσεις, νὰ τὰς ἀναγνώσωσιν. Πρὸς τὴν ἐπιτροπὴν τῆς ἀπαντήσεως εἰς τὸν Β. λόγον ἐδόθη ἡ αὐτὴ προθεσμία· παρακαλεῖται ὁ κ. εἰσηγητὴς, ἐὰν ἔχῃ ἕτοιμον τὸ σχέδιον, νὰ τὸ ἀναγνώσῃ.

§7ΜΙΛΗΣΗΣ. Κύριε πρόεδρε, εἶμαι εἰσηγητὴς τῆς ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς ἀπαντήσεως εἰς τὸν Β. λόγον, καὶ ἔχω ἕτοιμον τὸ σχέδιον (ἀναγινώσκει). Βασιλεῦ! Οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους μετ’ ἀγαλλιάσεως εἶδον ἐν τῷ μέσῳ αὐτῶν τὴν Ὑμ. Μ. καὶ μετὰ συγκινήσεως ἤκουσαν τὸν θερμότατον πόθον Σου ὑπὲρ τῆς εὐημερίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἡ τελευταία ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ ἀπουσία Σου ἀφῆκε, Βασιλεῦ, κενὸν μέγα παρ’ ἡμῖν· ἀλλ’ ὁ λαός Σου εὕρισκε γλυκεῖαν παραμυθίαν ἐν τῇ ἀγάπῃ καὶ τῇ πίστει αὐτοῦ πρὸς τὴν σεπτὴν Βασίλισσαν, περιφανῶς ἐκπληροῦσαν τὰ ὑψηλὰ Αὐτῆς καθήκοντα, καὶ ἐν τῇ προσφιλεῖ παρουσίᾳ τῶν βασιλοπαίδων. Νῦν δὲ μετὰ τοῦ Βασιλέως αὐτῆς ἡ Ἑλλὰς σεμνύνεται φιλοξενοῦσα προσφιλῆ καὶ περίβλεπτον Οἶκον, τὸν τοῦ Βασιλέως πατρός Σου. Ἡ Βουλὴ, Βασιλεῦ, μετὰ ζήλου θέλει ἀσχοληθῆ εἰς τὴν μελέτην τῶν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεώς Σου εἰσαχθησομένων νομοσχεδίων, καὶ προθύμως θέλει ἐπιψηφίσει ὅσα ἐξ αὐτῶν ἤθελον κριθῆ λυσιτελῆ εἰς τὰ συμφέροντα τοῦ Κράτους, ἰδιαιτέρως δὲ εἰς τὴν ἐν τῷ δημοσίῳ προϋπολογισμῷ ἀποκατάστασιν τοῦ πρὸ πολλοῦ ἤδη ἐκλιπόντος ἰσοζυγίου τῶν ἐσόδων πρὸς τὰ ἔξοδα. Ἡ πρὸς τὴν φίλην Πατρίδα καὶ τὸν συνταγματικὸν καὶ δημοφιλῆ Θρόνον Σου θερμὴ καὶ εἰλικρινὴς ἀγάπη, καθοδηγοῦσα ἐνδελεχῶς ὅλων ἡμῶν τὰς σκέψεις καὶ τὰς πράξεις, θέλει προβιβάζει ὁσημέραι, Βασιλεῦ, τὴν ἐθνικὴν εὐημερίαν καὶ τὸ ἐθνικὸν μεγαλεῖον· ὁ δὲ Ὕψιστος περικαλύπτων τῇ θείᾳ Αὐτοῦ σκέπῃ τήν τε Πατρίδα καὶ τὸν Θρόνον, εἴθε ἐνισχύσοι ἄνωθεν τὰς ἀσθενεῖς ἡμῶν προσπαθείας, εἴθε εὐλογήσοι τὸ ἔργον ἡμῶν καὶ παρασκευάσοι περίβλεπτον τὸ μέλλον τοῦ ἔθνους. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 18 Δεκεμβρίου 1871. Τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς. Α. Σ. Δανόπουλος, Στ. Κολιάτσος, Κ. Εὐθυμιόπουλος. Ὁ Εἰσηγητὴς Γ. Μίλησης.» Αὐτὸ εἶναι τὸ σχέδιον.

§8Λ. ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Εἶναι ὑπογεγραμμένα ὅλα τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς;

§9ΜΙΛΗΣΗΣ. Εἶναι ὁ εἰσηγητὴς καὶ τρία τῶν μελῶν· διότι ὁ κ. Σαράβας δὲν ἦτο παρών.

§10Λ. ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Δὲν εἶναι πλειοψηφία.

§11ΜΙΛΗΣΗΣ. Θέλετε ἐξηγήσεις περὶ τούτου;

§12ΤΙΝΕΣ. Μάλιστα.

§13ΜΙΛΗΣΗΣ. Ἀκούσατε ἐν συνόψει τί συνέβη. Ἡ ἐπιτροπὴ συνελθοῦσα προχθὲς εἰς πρώτην συνεδρίασιν, μοὶ ἔκαμε τὴν τιμὴν νὰ μὲ διορίσῃ εἰσηγητήν. Κατὰ τὴν πρώτην ταύτην συνεδρίασιν διημείφθησαν ἰδέαι τινὲς περὶ τοῦ τρόπου τῆς καταρτίσεως τῆς ἀπαντήσεως καὶ ὡρίσθη ἡ χθὲς ἡμέρα πρὸς ὑποβολὴν τοῦ σχεδίου. Τὸ σχέδιον ὑπεβλήθη χθὲς καὶ σήμερον ἐπρόκειτο νὰ ὑπογραφῇ· ὑπεγράφη δὲ μόνον ὑπὸ τριῶν μελῶν καὶ παρ’ ἐμοῦ τοῦ εἰσηγητοῦ· διότι τὰ λοιπὰ δύο μέλη, δηλ. ὁ κ. Λεώπουλος καὶ ὁ κ. Α. Δημητριάδης ἦσαν μὲν ἐν τῇ ἐπιτροπῇ σύμφωνοι κατ’ ἀρχὴν ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς συντάξεως τῆς ἀπαντήσεως, ἀλλὰ σήμερον ὑπέβαλον τροπολογίαν ἐπὶ τῆς τρίτης παραγράφου, καὶ ἐζήτησαν νὰ ἀντικατασταθῇ αὕτη δι’ ἄλλης παραγράφου. Ἐπειδὴ δὲ δὲν συμφωνήσαμεν, ὑποβάλλω τὸ σχέδιόν μου εἰς τὴν Βουλὴν, τὰ δὲ δύο ἄλλα μέλη ἠμποροῦν νὰ ὑποβάλουν τροπολογίαν ἐπ’ αὐτοῦ, καὶ ἡ Βουλὴ ἂς ἀποφανθῇ, ὁποτέραν τῶν δύο παραγράφων θέλει νὰ παραδεχθῇ, τὴν τοῦ σχεδίου, ἢ τὴν τῆς τροπολογίας;

§14Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Τὸ ἱστορικὸν τῆς ὑποθέσεως, ὅπως τὸ ἀνέπτυξεν ὁ κ. εἰσηγητὴς, δὲν εἶναι ἐντελῶς ἀκριβές. Προχθὲς συνῆλθεν ἡ ἐπιτροπὴ συγκειμένη ἀπὸ 6 μέλη, ἤτοι ἀπὸ τὸν κ. Δανόπουλον, τὸν κ. Εὐθυμιόπουλον, τὸν κ. Λεώπουλον, τὸν κ. Βαλασσόπουλον, ἐμὲ, τὸν κ. Κολιάτσον καὶ τὸν κ. Μίλησην· ἔμενεν ὁ κ. Λομβάρδος ὅστις δὲν εἶχε φθάσει εἰσέτι ἐνταῦθα καὶ ὁ κ. Σαράβας, ὅστις ἢ δὲν ἐκλήθη, ἢ δὲν ἔλαβε καιρὸν νὰ ἔλθῃ Ἐν τῇ ἐπιτροπῇ, διημείφθησαν ἰδέαι τινὲς ὡς πρῶτον ἐσυζητήθη ἂν πρέπῃ νὰ γίνῃ ἀπάντησις τυπικὴ ἢ λεπτομερὴς ἐπὶ ἑκάστης παραγράφου τοῦ Β. λόγου. Τρία μέλη ἐθεώρησαν ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς ἐξαιρετικὴν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν εὑρέθη ἄλλοτε ἡ Βουλή. Ἡ κυβέρνησις νὰ φέρῃ ἕνα Β. λόγον καὶ νὰ μὴ προφθάσῃ νὰ λάβῃ ἀπάντησις τῆς Βουλῆς· μία ἄλλη νὰ ἔρχηται, καὶ αὐτὴ νὰ ψυχοῤῥαγῇ, νὰ καλῆται δὲ ἡ Βουλὴ ἐν τούτοις νὰ κάμῃ μίαν ἀπάντησιν, καὶ τί νὰ εἴπῃ; Ἐῤῥέθη ὅτι ἡ εἰς τὸν Βασιλ. λόγον ἀπάντησιν εἶναι ἑνὸς πολιτικοῦ προγράμματος ἡ συζήτησις, ἀλλὰ τίνος κυβερνήσεως, τῆς ἐκλειψάσης κυβερνήσεως ἢ τῆς ψυχοῤῥαγούσης, ἢ τίνος ἄλλης; Εἴπομεν, ὅτι δὲν εἶναι κακὸν νὰ κάμωμεν μίαν ἀπάντησιν τυπικὴν, χωρὶς νὰ ἀποφανθῶμεν ἐπὶ τῶν νομοσχεδίων τὰ ὁποῖα ἀναφέρει ὁ Β. λόγος, διότι δὲν ὑπάρχει ἐκείνη ἡ κυβέρνησις, ἡ δὲ κυβέρνησις ἡ ἐνεστῶσα δὲν υἱοθετεῖ, οὐδὲ ἀρνεῖται αὐτά. Ἐπομένως, εἴπομεν, πρέπει νὰ κάμωμεν μίαν ἀπάντησιν τυπικήν. Ἀντέστησαν οἱ ἄλλοι ἀξιοῦντες λεπτομερῆ ἀπάντησιν, καὶ διωρίσθη ὁ κ. Μίλησης εἰσηγητὴς, ὅπως φέρῃ σχέδιον ἀπαντήσεως τὴν παρασκευὴν καὶ σήμερον μὲ εἰδοποίησαν ὅτι ἔγεινε τὸ σχέδιον· ἤλθομεν νὰ ἴδωμεν τὸ σχέδιον, τὸ ὁποῖον εἴδομεν ὅτι δὲν εἶναι ἀπάντησις λεπτομερὲς παραγράφου πρὸς παράγραφον. Ἤλθομεν λοιπὸν εἰς τὸ γραφεῖον· εὑρέθη καὶ ὁ κύριος Λομβάρδος ὅστις ἔλαβε μέρος· τῷ ἀνεκοινώσαμεν τὰ λεχθέντα κατὰ τὴν πρώτην συνεδρίασιν. Εἶπεν ὅτι ἀμφιβάλλει ἂν πρέπῃ νὰ γίνῃ ἀπάντησις, τυπικὴ ἢ γενική. Ἔχει ἀνάγκη νὰ συνεννοηθῇ μετὰ φίλων καὶ ἐζήτησε τὴν ἀναβολὴν διὰ τὴν Δευτέραν. Τῷ παρετηρήσαμεν ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον εἶναι λελυμένον, διότι ἡ Βουλὴ ἐκλέξασα ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῆς ἀπαντήσεως σκοπεῖ νὰ ἀπαντήσῃ. Τόρα ἂν πρέπῃ νὰ γίνῃ ἀπάντησις τυπικῶς ἢ ἄλλως πως, εἶναι δευτερεῦον ζήτημα. Ἡ πλειοψηφία μᾶς ἐμήνυσεν ὅτι ἔκαμε τοιαύτην καὶ ὁ κ. εἰσηγητὴς μᾶς τὴν ἀνέγνωσεν. Ὁ κύριος Λομβάρδος ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ ἔλθῃ τὴν μίαν ὥραν μ. μ. διὰ νὰ γίνῃ μία νέα συζήτησις, ἀλλὰ δὲν ἦλθεν. Ἡμεῖς λοιπὸν ἠθελήσαμεν νὰ ἀκούσωμεν τὴν γνώμην τοῦ κ. Λομβάρδου, ἡ ὁποία εἰς ἓν ζήτημα σπουδαιότατον δὲν ἦτον ἀξία καταφρονήσεως, ἀλλ’ ἀναγκαία· εἴχομεν ἀνάγκην νὰ ἔλθωμεν εἰς μίαν λύσιν· ὁ κύριος Λομβάρδος δὲν ἤρχετο· ἡ ἐπιτροπὴ δὲν κατηρτίζετο· ὑπεβάλομεν μίαν τροπολογίαν δύο ἐκ τῶν μελῶν, καὶ ἐπὶ τέλους οἱ ἄλλοι μᾶς εἶπον δὲν τὴν παραδέχονται· ὁ κ. Μίλησης ἔφερε τὸ σχέδιον καὶ ἀνεγνώσθη. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἱστορία τῶν διατρεξάντων. Τώρα εὑρίσκετε ὅτι κατηρτίσθη σχέδιον συνελθούσης ἐπιτροπῆς, ναὶ ἢ ὄχι; Ἂν παραδέχεσθε ὅτι κατηρτίσθη δεόντως, τότε εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ φέρῃ ὁ κ. Μίλησης τὸ σχέδιόν του· ἔχομεν δὲ καὶ ἡμεῖς τὴν ἑξῆς τροποποίησιν. (ἀναγινώσκει). Ἀντὶ τῆς 3ης § τοῦ σχεδίου προτείνεται ἡ ἐφεξῆς τροποποίησις. Ἡ Βουλὴ, Βασιλεῦ, μετὰ ζήλου θέλει συμπράξει μετὰ τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας πρὸς λύσιν τῶν σπουδαίων ζητημάτων τῆς Διοικήσεως, ἐξ ὧν ἐξαρτᾶται ἡ εὐημερία καὶ ἡ πρόοδος τοῦ τόπου, καὶ θέλει δώσει πᾶσαν αὑτῆς τὴν συνδρομὴν πρὸς ἄρσιν παντὸς πρὸς τοῦτο προσκόμματος. Τὰ μειοψηφοῦντα μέλη Ἀναστ. Δημητριάδης, Ν. Θ. Λεώπουλος.»

§15ΔΑΓΡΕΣ. Νὰ τυπωθῇ καὶ αὐτή.

§16Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Εἶναι ὑπογεγραμμένος ὁ κ. Λεώπουλος καὶ ἐγώ. Ὁ κ. Λομβάρδος δὲν ἦτο παρών.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πότε προσδιορίζει ἡ Βουλὴ νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις;

§18Θ. ΖΑΪΜΗΣ ΚΑΙ ΕΤΕΡΟΙ. Τὴν Δευτέραν.

§19ΜΙΛΗΣΗΣ. Ὡς εἰσηγητὴς τοῦ ἕκτου τμήματος δηλῶ, ὅτι ἔχω ἕτοιμον τὴν περὶ τῆς ἐκλογῆς τῶν Πατρῶν ἔκθεσιν πρὸ τριῶν ἡμερῶν· ἀπόκειται εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ἀποφασίσῃ, ἂν θέλῃ νὰ τὴν ἀναγνώσω.

§20ΤΙΝΕΣ. Τίνος ἐκλογῆς;

§21ΜΙΛΗΣΗΣ. Πατρῶν.

§22ΠΟΛΛΟΙ. Ὅλων τῶν ἐκλογῶν αἱ ἐκθέσεις νὰ ὑποβληθοῦν μαζύ.

§23Λ. ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Καὶ ἐγὼ ὡς πρόεδρος τοῦ τμήματος λέγω ὅτι ἐπεραιώθη ἡ ἐξέλεγξις τῶν ἐκλογῶν Ὀλυμπίας, καὶ ἐκρίθη ὡς ἔχουσα ἐγκύρως, καὶ ὑπεγράψαμεν τὴν ἔκθεσιν· ἀλλ’ ἐγένετο παρατήρησις νὰ ἔλθῃ πρῶτον ἡ ἔκθεσις ἀπὸ τὸ πέμπτον τμῆμα, ἔπειτα ἀπὸ τὸ ἕκτον, καὶ κατόπιν ἀπὸ τὸ ἕβδομον.

§24ΛΕΚΚΑΣ. Ταυτοχρόνως νὰ ἔλθωσιν αἱ ἐκθέσεις ὅλαι (διάλογοι).

§25ΜΙΛΗΣΗΣ. Κ. πρόεδρε, παρακαλῶ. Ἐγὼ εἶχον χρέος νὰ δηλώσω εἰς τὸ σῶμα ὅτι εἶμαι ἕτοιμος νὰ ὑποβάλω τὴν ἔκθεσίν μου ὡς εἰσηγητὴς τοῦ ἕκτου τμήματος, διότι δὲν ἐπιθυμῶ νὰ μοῦ καταλογισθῇ ῥαθυμία τις περὶ τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ καθήκοντός μου. Ἂν ἡ Βουλὴ θέλῃ νὰ μὴν ἀναγνωσθῇ, δὲν τὴν ἀναγινώσκω.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἕκτον τμῆμα ἐδήλωσεν ὅτι εἶναι ἕτοιμον νὰ ὑποβάλῃ τὴν ἔκθεσιν· τὸ ἕβδομον ἐπίσης· τοῦ πέμπτου ποῦ εἶναι ὁ εἰσηγητής;

§27Μ. Ε. ΠΑΡΙΣΣΗΣ. Εἶναι ἐντὸς ἑνὸς τετάρτου ἑτοίμη ἡ ἔκθεσις.

§28ΠΟΛΛΟΙ. Ὅλαι νὰ ὑποβληθοῦν μαζῆ.

§29ΜΙΛΗΣΗΣ. Καὶ νὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὸ πέμπτον, διότι προηγεῖται τοῦ ἕκτου καὶ τοῦτο τοῦ ἑβδόμου κατὰ τὸν κ. Κρεστενίτην.

§30ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§31Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὀφείλω, Κύριοι, νὰ σᾶς εἰσαγάγω νομοσχέδια ἀναπληρωτικῶν τινων καὶ ἐκτάκτων πιστώσεων. Διὰ τῶν διαταγμάτων τῶν 20 Ἰουλίου, 17 Αὐγούστου, 6 Σεπτεμβρίου, 13 Σεπτεμβρίου καὶ 19 Σεπτεμβρίου, ἐχορηγήθησαν, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ περὶ δημοσίου λογιστικοῦ νόμου, εἰς τὸ προκάτοχον ὑπουργεῖον ἀναπληρωτικαὶ πιστώσεις ἐκ δραχμῶν 540,552 ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς χρήσεως τοῦ 1870· τῶν διαταγμάτων τούτων τὴν

ἐπικύρωσιν σκοπεῖ τὸ προκείμενον νομοσχέδιον· (ἀναγινώσκει)

ΕΚΘΕΣΙΣ

Ἐπὶ τοῦ Νομοσχεδίου περὶ κυρώσεως ἀναπληρωτικῶν πιστώσεων, χορηγηθεισῶν ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς ἐπὶ τῆς χρήσεως 1870 ἐκ δραχμῶν 540,552. Πρὸς τὴν Βουλήν. Κύριοι, Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ εἰσαγάγω εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῆς Βουλῆς τὸ ἐσώκλειστον σχέδιον Νόμου περὶ κυρώσεως τῶν ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς κατὰ τοὺς ὅρους τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ Νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ χορηγηθεισῶν διὰ Β. Διαταγμάτων ἀναπληρωτικῶν πιστώσεων ἐκ δραχ. 540,552 ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς χρήσεως 1870. Ἀπόκειται δὲ εἰς τὴν Βουλὴν, λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψιν τὰς συναπτομένας ἐκθέσεις τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν, τὰς πράξεις τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου καὶ τὰ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν ἐκδοθέντα Β. Διατάγματα νὰ ἐπιφέρῃ τὴν ἀπόφασίν της. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 18 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸς

ΘΕΟΔΩΡΟΣ Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ κυρώσεως ἀναπληρωτικῶν πιστώσεων ἐκ δραχ. 540 552 χορηγηθεισῶν διὰ Β. Διαταγμάτων ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τῆς χρήσεως 1870. Ἄρθρον μοναδικόν. Ἐπικυροῦνται αἱ ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς κατὰ τοὺς ὁρισμοὺς τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ Νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ χορηγηθεῖσαι διὰ Β. Διαταγμάτων ἀναπληρωτικαὶ πιστώσεις ἐκ δραχμῶν πεντακοσίων τεσσαράκοντα χιλιάδων πεντακοσίων πεντήκοντα δύο ἀριθ. 540,552 καταλογιζόμεναι εἰς τὰ ἐν τῷ συναπτομένῳ πίνακι σημειούμενα εἰδικὰ κεφάλαια καὶ ἄρθρα τῶν ἑξῆς γενικῶν κεφαλαίων τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς χρήσεως 1870.

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸς

ΘΕΟΔΩΡΟΣ Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος ΠΙΝΑΞ ἀναπληρωτικῶν πιστώσεων τῆς χρήσεως 1870 χορηγηθεισῶν διὰ Β. Διαταγμάτων ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς

Ἐν Ἀθήναις, τῇ 18 Δεκεμβρίου 1871. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργός, Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος

Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

Ἐν τούτῳ συνάπτονται τὰ Βασιλικὰ διατάγματα διὰ τῶν ὁποίων ἐχορηγήθησαν ἐπὶ τῇ προτάσει τοῦ προκατόχου ὑπουργείου αἱ πιστώσεις αὗται, ὡς καὶ αἱ πράξεις τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου. Διὰ Β. διατάγματος ἀπὸ 9 Σεπτεμβρίου ἐχορηγήθη εἰς τὸ προκάτοχον ὑπουργεῖον, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ περὶ δημοσίου λογιστικοῦ νόμου, πίστωσις ἀναπληρωτικὴ ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1871, ἐκ δρ. 110,000 ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ γενικὰ μέτρα ἀσφαλείας. Ὁ δὲ πρῴην ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης ὑπουργὸς δι’ ἐκθέσεώς του πρὸς τὸ ὑπουργικὸν συμβούλιον ἐζήτησεν ὡσαύτως πίστωσιν ἀναπληρωτικὴν ἐκ δραχμῶν 247,000 ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1871· τὸ προκείμενον νομοσχέδιον σκοπεῖ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν βασιλικῶν διαταγμάτων δι’ ὧν ἐχορηγήθησαν αἱ ἀναπληρωτικαὶ αὗται πιστώσεις ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1871, συγκεφαλαιούμεναι εἰς δραχμὰς 357,000. (Ἀναγινώσκει).

ΕΚΘΕΣΙΣ

Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ κυρώσεως ἀναπληρωτικῶν πιστώσεων χορηγηθεισῶν ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς ἐπὶ τῆς χρήσεως 1871 ἐκ δραχμῶν 357,000. Πρὸς τὴν Βουλήν. Κύριοι, Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ εἰσαγάγω εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῆς Βουλῆς σχέδιον νόμου περὶ κυρώσεως ἀναπληρωτικῶν πιστώσεων ἐκ δραχμῶν τριακοσίων πεντήκοντα ἑπτὰ χιλιάδων, ἀριθμὸς 357,000, χορηγηθεισῶν ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς διὰ Βασιλικῶν Διαταγμάτων, κατὰ τοὺς ὅρους τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ. Οἱ κύριοι ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης καὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπουργοὶ ἐν ταῖς πρὸς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἐκθέσεσιν αὑτῶν, ἃς ἐπισυνάπτω μετὰ τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ τῶν σχετικῶν Βασ. Διαταγμάτων, ἀναπτύσσουσι τοὺς προκαλέσαντας τὴν χορηγίαν τῶν προκειμένων πιστώσεων λόγους, παρακαλῶ δὲ τὴν Βουλὴν, λαμβάνουσα τοὺς λόγους τούτους ὑπ’ ὄψιν, νὰ ἐπιψηφίσῃ τὸ εἰσαγόμενον νομοσχέδιον. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 18 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸς

ΘΕΟΔ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ κυρώσεως ἀναπληρωτικῶν πιστώσεων ἐκ δραχμῶν 357,000 ἐπὶ τῆς χρήσεως 1871 χορηγηθεισῶν διὰ Βασιλικῶν Διαταγμάτων. Ἄρθρον μοναδικόν. Ἐπικυροῦνται αἱ ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς κατὰ τοὺς ὁρισμοὺς τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ χορηγηθεῖσαι διὰ Βασιλ. Διαταγμάτων ἀναπληρωτικαὶ πιστώσεις ἐκ δραχμ. τριακοσίων πεντήκοντα ἑπτὰ χιλιάδων, ἀριθ. 357,000, καταλογιζόμεναι εἰς τὰ ἐν τῷ συναπτομένῳ πίνακι σημειούμενα εἰδικὰ κεφάλαια καὶ ἄρθρα τῶν ἑπομένων γενικῶν κεφαλαίων τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς χρήσεως 1871.

Ἐν Ἀθήναις, τῇ 18 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸς

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος. ΠΙΝΑΞ ἀναπληρωτικῶν πιστώσεων τῆς χρήσεως 1871 χορηγηθεισῶν διὰ Βασ. Διαταγμάτων ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς.

Ἐν Ἀθήναις, τῇ 18 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς

ΘΕΟΔ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος. Διὰ βασιλικοῦ διατάγματος ἀπὸ 24 Αὐγούστου 1871 ἐχορηγήθη εἰς τὸ προκάτοχον ὑπουργεῖον πίστωσις δραχ. 28,000 ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν τῆς χρήσεως τοῦ 1871, πρὸς ἀνέγερσιν καταστήματος ἐν Λαυρίῳ. Δι’ ἑτέρου ἐχορηγήθη εἰς τὸ εἰρημένον ὑπουργεῖον ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν τῆς αὐτῆς χρήσεως πίστωσις ἐκ δραχ. 30,000. Τῶν πιστώσεων τούτων, συγκεφαλαιουμένων εἰς δραχ. 58,000, τὴν κύρωσιν σκοπεῖ τὸ εἰσαγόμενον νομοσχέδιον. (Ἀναγινώσκει).

ΕΚΘΕΣΙΣ

Ἐπὶ τοῦ Νομοσχεδίου περὶ κυρώσεως ἐκτάκτων πιστώσεων τῆς χρήσεως 1871 χορηγηθεισῶν διὰ Β. Διαταγμάτων κατὰ τὴν ἀπουσίαν τῆς Βουλῆς. Πρὸς τὴν Βουλήν. Κύριοι, Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ εἰσαγάγω εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῆς Βουλῆς σχέδιον Νόμου περὶ κυρώσεως ἐκτάκτων πιστώσεων τῆς χρήσεως 1871 ἐκ δραχμῶν πεντήκοντα ὀκτὼ χιλιάδων, ἀριθμ. 58,000, χορηγηθεισῶν κατὰ τὴν ἀπουσίαν τῆς Βουλῆς διὰ Β. Διαταγμάτων δυνάμει τοῦ ἄρθρου 18 τοῦ Νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ. Οἱ προκαλέσαντες τὰς ἐκτάκτους ταύτας πιστώσεις λόγοι ἀναπτύσσονται ἐν ταῖς πρὸς τὸ ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἐκθέσεσι τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν, ἃς ἐπισυνάπτω μετὰ τῶν πράξεων τοῦ ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ τῶν σχετικῶν Β. Διαταγμάτων, ἐναπόκειται δὲ εἰς τὴν Βουλὴν, ἔχουσα ὑπ’ ὄψιν τοὺς λόγους τούτους, νὰ ἐπιφέρῃ τὴν ψῆφόν της. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 18 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς

ΘΕΟΔΩΡΟΣ Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ κυρώσεως ἐκτάκτων πιστώσεων τῆς χρήσεως 1871 ἐκ δραχμῶν 58,000 χορηγηθεισῶν ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς διὰ Β. Διαταγμάτων. Ἄρθρον μοναδικόν. Ἐπικυροῦνται αἱ ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς κατὰ τοὺς ὁρισμοὺς τοῦ ἄρθρου 18 τοῦ Νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ χορηγηθεῖσαι διὰ τῶν ἀπὸ 24 Αὐγούστου καὶ 13 Σεπτεμβρίου ε. ε. Β. Διαταγμάτων ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1871 ἔκτακτοι πιστώσεις ἐκ δραχμῶν πεντήκοντα ὀκτὼ χιλιάδων, ἀριθ. 58,000, καταλογιζόμεναι ἐπὶ τῶν ἑξῆς κεφαλαίων τῶν εἰδικῶν προϋπολογισμῶν τῶν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργείων. Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν. «Σύστασις τεσσάρων ἐκτάκτων λοιμοκαθαρτηρίων καὶ λοιπὰ ἔξοδα πρὸς ἀπόκρουσιν τῆς χολέρας» δραχ. 30,000 Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν. «Ἀνέγερσις δημοσίου καταστήματος ἐν Λαυρίῳ» δραχ. 28,000 Ἐν ὅλῳ δραχ. 58,000 Ἐν Ἀθήναις, τῇ 18 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς

ΘΕΟΔΩΡΟΣ Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος. Ὁ πρώην ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν ὑπουργὸς συνεβλήθη μετὰ τοῦ καλλιτέχνου Ι. Κόσσου πρὸς ἀγορὰν δύο προτομῶν τῶν Α. Α. Μεγαλειοτήτων ἐκ λίθου Πεντελικοῦ, ἐκτεθεισῶν καὶ βραβευθεισῶν ἐν τῇ γενομένῃ ἐνταῦθα ἐκθέσει. Πρὸς ἐκτέλεσιν τῆς συμφωνίας ταύτης, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ εἰσαγάγω νομοσχέδιον, δι’ οὗ ζητεῖται πίστωσις ἐκ δραχ. 3,000. (Ἀναγινώσκει).

ΕΚΘΕΣΙΣ

Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ χορηγίας ἐκτάκτου πιστώσεως ἐκ δραχ. 3,000 ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1871. Πρὸς τὴν Βουλήν. Κύριοι, Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ εἰσαγάγω πρὸς τὴν Βουλὴν σχέδιον νόμου περὶ χορηγίας ἐκτάκτου πιστώσεως ἐκ δραχ. τριῶν χιλιάδων, ἀριθ. 3,000, ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1871, πρὸς ἀγορὰν τῶν ὑπὸ τοῦ καλλιτέχνου Ἰωάννου Κόσσου ἐν τῇ ἐκθέσει τῶν Ὀλυμπίων ἐκτεθεισῶν καὶ βραβευθεισῶν δύο προτομῶν τῶν Α.Α. Μ.Μ- τοῦ Βασιλέως καὶ τῆς Βασιλίσσης ἡμῶν. Ἐν τῇ συναπτομένῃ ἐκθέσει τοῦ κυρίου ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν ὑπουργοῦ καὶ τοῖς ἐν αὐτῇ συνημμένοις ἐξηγοῦνται ἀναλυτικώτερον οἱ λόγοι οἱ προκαλοῦντες τὴν προκειμένην πίστωσιν, ἣν παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἐπιψηφίσῃ. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 18 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ χορηγίας ἐκτάκτου πιστώσεως ἐκ δραχ. 3,000 ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1871. Ἄρθρον μοναδικόν. Πρὸς ἀγορὰν τῶν ὑπὸ τοῦ καλλιτέχνου Ἰωάννου Κόσσου ἐν τῇ τελευταίᾳ ἐκθέσει τῶν Ὀλυμπίων ἐκτεθεισῶν καὶ βραβευθεισῶν δύο προτομῶν τῶν Α.Α. Μ.Μ. τοῦ Βασιλέως καὶ τῆς Βασιλίσσης, χορηγεῖται ἔκτακτος πίστωσις ἐκ δραχ. τριῶν χιλιάδων, ἀριθ. 3,000, ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1871, καταλογιζομένη εἰς ἴδιον κεφάλαιον τοῦ εἰρημένου προϋπολογισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 18 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος. Ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1871, κατὰ τὴν ἐν τῇ Βουλῇ συζήτησιν αὐτοῦ, ἀφῃρέθησαν 38,000 ἐκ τοῦ κεφαλαίου τῆς χωροφυλακῆς τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν, διότι ἐσκέφθη ἡ διοίκησις ἐκείνη νὰ πέμψῃ εἰς ἄδειαν 100 χωροφύλακας· ἀλλ’ οἱ ἑκατὸν χωροφύλακες δὲν παρεπέμφθησαν εἰς ἄδειαν μέχρι τοῦ Ἰουνίου, μετὰ δὲ τὸν Ἰούνιον παρεπέμφθησαν εἰς ἄδειαν τοιοῦτοι ἀλλ’ οὐχὶ πλείους τῶν 40· ἑπομένως αἱ δαπάναι κατεβλήθησαν καὶ εἶναι ἀνάγκη πιστώσεως ἀναπληρωτικῆς ἐκ δραχμῶν 30,000. (Ἀναγινώσκει).

ΕΚΘΕΣΙΣ

Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως ἐκ δραχ. 30,000 ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1871. Πρὸς τὴν Βουλήν. Κύριοι, Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ εἰσαγάγω νομοσχέδιον περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως ἐκ δραχ. 30,000 ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1871. Ἐπισυνάπτων δὲ ἀντίγραφον τοῦ πρός με ἐγγράφου τοῦ Κ. ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργοῦ, ἐξηγοῦντος ἐν αὐτῷ τοὺς προκαλοῦντας τὴν προκειμένην πίστωσιν λόγους, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ ἐπιψηφίσῃ τὸ προκείμενον νομοσχέδιον. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 18 Δεκεμβρίου 1871. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸς

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος

ΘΕΟΔ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως ἐκ δραχ. 30,000 ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1871. Ἄρθρον μόνον. Ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1871 χορηγεῖται ἀναπληρωτικὴ πίστωσις ἐκ δραχμῶν τριάκοντα χιλιάδων ἀριθ. 30,000 καταλογιζομένη εἰς τὸ κεφάλαιον 9ον μόνον (χωροφυλακή). Ἐν Ἀθήναις, τὴν 18 Δεκεμβρίου 1871. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸς

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος

ΘΕΟΔ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

Τὸ ὑφεστὼς ὑπουργεῖον, Κύριοι, ἀνέλαβε τὴν διοίκησιν κατὰ τὰ τέλη τοῦ μηνὸς 8βρίου, ἀλλὰ πολλαὶ τῶν χορηγηθεισῶν διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ πιστώσεων τῶν διαφόρων ὑπουργείων ἦσαν ἐξηντλημέναι· ἑπομένως διὰ τὰς μέχρι τέλους τοῦ ἔτους δαπάνας εἶχεν ἀνάγκην ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως ἐκ δραχ. 904,720· ταύτης δὲ τὴν χορηγίαν σκοπεῖ τὸ εἰσαγόμενον νομοσχέδιον. (Ἀναγινώσκει).

ΕΚΘΕΣΙΣ

Ἐπὶ τοῦ Νομοσχεδίου περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῶν πιστώσεων ἐπὶ τῆς χρήσεως 1871 ἐκ δραχμῶν 904,720. Πρὸς τὴν Βουλήν. Κύριοι, Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ εἰσαγάγω εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῆς Βουλῆς σχέδιον Νόμου περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῶν πιστώσεων ἐπὶ τῆς χρήσεως 1871 ἐκ δραχμῶν ἐννεακοσίων τεσσάρων χιλιάδων ἑπτακοσίων εἴκοσιν, ἀριθμὸς 904,720. Ἐν ταῖς συνημμέναις εἰδικαῖς ἐκθέσεσι τῶν Κυρίων συναδέλφων μου καὶ ἐμοῦ ἀναπτύσσονται οἱ προκαλοῦντες τὰς αἰτουμένας πιστώσεις λόγοι, τούτους δὲ λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψιν ἡ Βουλὴ, παρακαλεῖται νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ ἐπιψηφίσῃ τὸ εἰσαγόμενον Νομοσχέδιον. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 18 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸς

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῶν πιστώσεων ἐπὶ τῆς χρήσεως 1871 ἐκ δραχ. 904,720. Ἄρθρον μοναδικόν. Ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ Κράτους τῆς χρήσεως 1871 χορηγεῖται ἀναπληρωτικὴ πίστωσις ἐκ δραχμῶν ἐννεακοσίων τεσσάρων χιλιάδων ἑπτακοσίων εἴκοσιν, ἀριθμὸς 904,720, καταλογιζομένη εἰς τὰ ἐν τῷ συναπτομένῳ πίνακι σημειούμενα εἰδικὰ κεφάλαια καὶ ἄρθρα τῶν ἑξῆς γενικῶν κεφαλαίων τοῦ εἰρημένου προϋπολογισμοῦ.

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸς

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος. ΠΙΝΑΞ τῶν ἀπαιτουμένων ἀναπληρωτικῶν πιστώσεων τῆς χρήσεως 1871.

Ἐν Ἀθήναις, τὴν 18 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργός

ΘΕΟΔ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος. Ὅθεν ἐκ τῶν εἰρημένων συνάγεται ὅτι ἐπὶ μὲν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1870 ζητοῦνται πιστώσεις ἐκ δρ. 540,552· ἐπὶ δὲ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1871 ἐκ δραχ. 1,352,720. Μετὰ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν νομοσχεδίων τούτων περὶ πιστώσεων, ἐκπληρῶ καθῆκον, εἰσάγων εἰς ὑμᾶς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1872. Γνωρίζετε τὴν ὑποχρέωσιν τὴν ὁποίαν εἰς τὴν κυβέρνησιν ἐπιβάλλει τὸ Σύνταγμα, τοῦ νὰ εἰσάγῃ τὸν ἐτήσιον προϋπολογισμὸν ἐντὸς τῶν δύω πρώτων μηνῶν ἑκάστης βουλευτικῆς συνόδου· τὴν ὑποχρέωσιν ταύτην ἔρχομαι νὰ ἐκπληρώσω νῦν. Σκοπῶ δὲ, ἀκολουθῶν τὸ παράδειγμα τοῦ ἐντίμου προκατόχου μου κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, ἀντὶ αἰτιολογικῆς ἐκθέσεως νὰ συνοδεύσω τὸν προϋπολογισμὸν μὲ σκέψεις καὶ μελέτας, διὰ τῶν ὁποίων προτίθεμαι ν’ ἀποδείξω, ὅτι κατὰ τὴν σύνταξιν αὐτοῦ δὲν εἴχομεν ὑπ’ ὄψιν ἄλλο τι εἰμὴ νὰ παραστήσωμεν ὑμῖν τὰς ἀνάγκας τῆς δημοσίας διοικήσεως, καὶ τὰ μέσα τὰ ὁποῖα ἔχομεν πρὸς θεραπείαν αὐτῶν, ἤτοι τὰ ἔσοδα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θέλουσι κατὰ πᾶσαν πιθανότητα εἰσπραχθῆ. Καὶ πρῶτον ἄρχομαι ἀπὸ τὰ ἔσοδα. Ὁ προϋπολογισμὸς τῶν ἐσόδων συνετάχθη ἐπὶ τῇ βάσει τῶν εἰσπραχθέντων ἐσόδων κατὰ τὰ ἔτη 1867, 1868, 1869 καὶ 1870 ἔλαβον δὲ τὰ τέσσαρα τελευταῖα ταῦτα ἔτη, διότι δὲν ἠδυνάμην νὰ στηριχθῶ καὶ ἐπὶ τοῦ ἔτους 1866, τὸ ὁποῖον διῆλθε πρὸ τῆς κατὰ τὸ 1867 γενομένης διὰ τῶν φορολογικῶν νόμων τοῦ ἔτους ἐκείνου αὐξήσεως τῶν φόρων. Ἐκτὸς δὲ τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς εἰσπράξεως κατὰ τὰ εἰρημένα τέσσαρα ἔτη, ἔλαβον ὑπ’ ὄψιν καὶ τὴν κατάστασιν τῶν εἰσπραχθέντων ἐσόδων κατὰ τὸ 1871 ἀπὸ τῆς πρώτης Ἰανουαρίου μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου, καὶ τὰς ἰδιαιτέρας περιστάσεις, αἱ ὁποῖαι συνοδεύουσι κατὰ τὸ ἔτος 1872 εἴτε τὴν παραγωγὴν ἑκάστου προϊόντος, εἴτε τὴν βεβαίωσιν καὶ τὴν εἴσπραξιν ἑκάστου τῶν ἐσόδων. Κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ πρϋπολογισμοῦ δύναταί τις, προϋπολογίζων τὰ κατὰ τὸ μέλλον δυνάμενα νὰ εἰσπραχθῶσιν ἔσοδα, νὰ ἀκολουθήσῃ ἄλλην γραμμὴν, τὴν γραμμὴν τὴν ὁποίαν πολλοὶ προϋπολογισμοὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἐτήρησαν. Ἐπειδὴ ἡ μεγαλειτέρα ἀρετὴ τῶν προϋπολογισμῶν εἶναι νὰ παριστῶσιν ἰσοζύγιον τῶν ἐσόδων πρὸς τὰ ἔξοδα, παρετηρήθη, ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν κατὰ τὴν σύνταξιν τῶν προϋπολογισμῶν τῶν ἐσόδων, καὶ τῶν προϋπολογισμῶν τῶν ἐξόδων, ἐφήδρευσεν ἡ ἐπιθυμία τοῦ νὰ κατορθοῦται οἱ συντασσόμενοι οὗτοι προϋπολογισμοὶ νὰ περιέχωσι τὴν ἀρετὴν αὐτήν. Διὰ τοῦτο παρετηρήθη, ὅτι πολλάκις προϋπελογίσθησαν τόσα ἔσοδα, ὅσα δὲν ἦσαν πιθανότητες ὅτι ἠδύναντο νὰ εἰσπραχθῶσιν ὅλα, καὶ ἑπομένως ὁ προϋπολογισμὸς τῶν ἐσόδων παρέστησε ποσὰ μεγαλείτερα ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἠδύναντο νὰ εἰσπραχθῶσιν, ἢ προϋπελογίσθησαν ἔξοδα ὑποδεέστερα ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἤθελον ἀπαιτηθῆ πρὸς θεραπείαν τῶν ἀναγκῶν τῆς δημοσίας διοικήσεως, τὰ ὁποῖα κατὰ πιθανὸν λόγον δὲν ἤθελον ἐπαρκέσει εἰς τὰς ἀνάγκας αὐτῆς· οὕτω δὲ κατωρθοῦτο τὰ προϋπολογισθέντα ἔξοδα νὰ φαίνωνται ὑποδεέστερα τῶν προϋπολογισθέντων ἐσόδων, ὁ δὲ προϋπολογισμὸς εἰσαγόμενος νὰ παριστᾷ εἴτε μικρὸν περίσσευμα, εἴτε ἰσοζύγιον, εἴτε καὶ ἀποτέλεσμα ἐλλειμματικὸν μὲν ἀλλ’ ἐγγὺς τοῦ ἰσοζυγίου. Ἀλλ’ οἱ προϋπολογισμοὶ οὕτω πως συντασσόμενοι δὲν παριστῶσιν ἀλήθειαν, δὲν διαφωτίζουσι τὴν κοινωνίαν, πλανῶσι τὸ δημόσιον φρόνημα, καὶ οὐδὲ λαμβάνονται ἐγκαίρως τὰ πρὸς θεραπείαν ἀναγκαῖα μέσα, οὐδέ τις τῶν πολιτευομένων δύναται νὰ ἔχῃ ἀληθῆ καὶ πλήρη γνῶσιν τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ κράτους. Συντάσσων τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1872 προσεπάθησα ν’ ἀπαλλάξω αὐτὸν ἀπὸ τὸ ψεῦδος τοῦτο, νὰ καταστήσω αὐτὸν τοιοῦτον, ὥστε νὰ ἀπεικονίζῃ τὴν ἀληθῆ οἰκονομικὴν κατάστασιν τοῦ κράτους· οὐδὲ ὠλίσθησα τῆς γραμμῆς τῆς ἀληθείας, προϋπολογίζων ὀλιγώτερα ἔσοδα ἀφ’ ὅσα εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσπραχθῶσιν, ἢ περισσότερα ἔξοδα. Ἐτέθην ἐπὶ τῆς γραμμῆς τῆς ἀληθείας, διὰ τοῦτο ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1872 θέλει παραστήσει ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα εἶναι πολὺ πιθανὸν νὰ σᾶς ἐκπλήξωσιν. Σᾶς παρακαλῶ ὅμως νὰ μὴ ἐκπλαγῆτε ἐκ τῆς ἀληθείας τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1872· ἂν δὲ τὰ ἀποτελέσματα ταῦτα σᾶς ἐκπλήξωσι, δὲν θέλουν σᾶς ἐκπλήξει, διότι οἱ συντάξαντες αὐτὸν ἤθελον νὰ σᾶς ἐκπλήξωσιν, ἀλλὰ διότι δὲν ἠδύναντο νὰ ἀποφύγωσι τοῦτο, ἐκτελοῦντες εἰλικρινῶς τὸ καθῆκόν των καὶ παριστῶντες τὴν ἀληθῆ οἰκονομικὴν κατάστασιν τοῦ κράτους. Τὰ ἔσοδα, τὰ ὁποῖα προϋπελογίσαμεν διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1872, στηρίζονται ἐπὶ τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα σᾶς εἶπον, δηλ. ἐπὶ τῶν ἀποτελεσμάτων τῶν εἰσπραχθέντων ἐσόδων κατὰ τὰ ἔτη 1867, 1868, 1869 καὶ 1870, ἐπὶ τῶν ἀποτελεσμάτων τῶν εἰσπραχθέντων ἐσόδων ἀπὸ πρώτης Ἰανουαρίου μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου 1871, ἐπὶ τῶν ἰδιαιτέρων περιστάσεων τῶν συνοδευουσῶν τὴν παραγωγὴν ἑκάστου προϊόντος κατὰ τὸ ἔτος 1872 καὶ τὴν κατ’ αὐτὸ βεβαίωσιν καὶ εἴσπραξιν ἑκάστου τῶν δημοσίων ἐσόδων. Τὰ προϋπολογισθέντα ἔσοδα ἀναβαίνουσιν εἰς δραχμὰς 33,269,200. Ὁ ἔντιμος προκάτοχός μου, εἰσάγων τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1871, παρέδωκε πρὸς γνῶσίν σας καὶ τὴν προσωρινὴν κατάστασιν τοῦ ἔτους 1870· κατὰ ταύτην δὲ ἐβεβαιώθησαν ἔσοδα κατὰ τὸ 1870 ἐκ δραχ. 34,103,000, ἐξ αὐτῶν δὲ μέχρι τῆς 31 Δεκεμβρίου 1870 εἶχον εἰσπραχθῆ μόνον δραχ. 30,850,476 καὶ ἔμεινε καθυστέρημα ἐκ δραχ. 4,961,778· ἑπομένως ὁ προϋπολογισμὸς τῶν ἐσόδων, τὸν ὁποῖον σᾶς εἰσάγω, εἶναι ὑποδεέστερος τοῦ ποσοῦ τῶν κατὰ τὸ 1870 βεβαιωθέντων ἐντὸς τοῦ ἔτους ἐσόδων κατὰ δραχ. 833,800, εἶναι δ’ ἀνώτερος τῶν ἐντὸς τοῦ 1870 εἰσπραχθέντων κατὰ δραχ. 2,418,724. Ὁ ἔντιμος προκάτοχός μου προϋπελόγισε τὰ ἔσοδα τοῦ 1871 εἰς δραχ. 32,576,000· ἑπομένως τὰ προϋπολογισθέντα ἔσοδα τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1872 ὑπερέχουσι τῶν προϋπολογισθέντων κατὰ τὸ 1871 ἐσόδων κατὰ δραχμὰς 753,200. Ἀλλ’ ἡ Βουλὴ δὲν ἐτήρησεν ἀλώβητον τὸν ἀριθμὸν εἰς τὸν ὁποῖον προϋπελόγισε τὰ ἔσοδα ὁ κ. Σωτηρόπουλος, ἀλλὰ μετέβαλεν αὐτὸν προϋπολογίσασα τὰ ἔσοδα εἰς δραχ. 33,991,000, δηλ. περισσότερα κατὰ 1,475,000, διότι προσετέθη εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐσόδων 1,000,000 ἐκ τῶν προκαταβολῶν τῶν ἐκ τῆς ἐκτελέσεως τῶν νόμων περὶ φυτειῶν καὶ περὶ διανομῆς τῆς ἐθνικῆς γῆς, καὶ 500 χιλιάδες ἐκ τῆς διαφορᾶς τῆς ἀξίας τῶν ἐκποιηθεισῶν μετοχῶν τῆς ἐθνικῆς Τραπέζης· ὥστε τὸ ποσὸν τῶν ἐσόδων, τὸ ὁποῖον προϋπελόγισα ἐγὼ κατὰ τὸ 1872, εἶναι μὲν ὑπέρτερον τῶν προϋπολογισθέντων ἀπὸ τὸν κ. Σωτηρόπουλον ἐσόδων κατὰ δρ. 753,200, εἶναι ὅμως ἔλασσον τοῦ ποσοῦ εἰς τὸ ὁποῖον προϋπελόγισεν ἡ Βουλὴ τὰ ἔσοδα κατὰ δρ. 721, 800. Τὴν παραβολὴν ταύτην ἠθέλησα νὰ κάμω ἵνα δώσω ἐκ τοῦ προχείρου τὴν εἴδησιν, ὅτι, κατὰ τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐσόδων, ἐπεκράτησεν ἐν ἐμοὶ ἀκραιφνὴς ἐπιθυμία νὰ ἀνευρεθῶσι τὰ ἀληθῆ ποσὰ, τὰ ὁποῖα μέλλουσι νὰ εἰσπραχθῶσιν, ὅτι δὲν ἐπεκράτησεν οὐδεμία πλαγία σκέψις, πρὸς ἐλάττωσιν τῶν πιθανῶν ἐσόδων ἢ πρὸς ἐξόγκωσιν αὐτῶν. Μετὰ τὸν νόμον περὶ κυρώσεως τῶν ἐσόδων, σᾶς εἰσάγω τὸν πίνακα τῶν εἰσπραχθέντων κατὰ τὰ τέσσαρα τελευταῖα ἔτη καὶ τὴν κατάστασιν τὴν δηλοῦσαν τὰ ἔσοδα ἀπὸ ἁ. Ἰανουαρίου μέχρι Σεπτεμβρίου 1871. Εἰς τὸν πίνακα δὲ τῶν ἐσόδων καὶ τὴν στήλην τῶν παρατηρήσεων ἐξέθηκα ὅλας τὰς σκέψεις, αἱ ὁποῖα δηλοῦσι τὰς ἰδιαιτέρας περιστάσεις, τὰς συνοδευούσας τὴν παραγωγὴν ἑκάστου προϊόντος καὶ τὴν βεβαίωσιν καὶ εἴσπραξιν ἑκάστου τῶν δημοσίων ἐσόδων. Ἐτελείωσα ὅσα εἶχον νὰ εἴπω ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐσόδων, μεταβαίνω δὲ εἰς τὰ ἔξοδα. Τὰ ἔξοδα τοῦ 1871 προϋπελογίσθησαν ἐπὶ τῇ βάσει οὐχὶ τῶν προϋπολογισμῶν τῶν παρελθόντων ἐτῶν, ἀλλ’ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δαπανηθέντων κατὰ τὰ παρελθόντα ἔτη· διότι, ὡς εἶπον, παρετηρήθη ὅτι πρὸς ἐπιζήτησιν εἰκονικοῦ ἰσοζυγίου, φαινομενικῆς ἰσοῤῥοπίας τῶν ἐσόδων πρὸς τὰ ἔξοδα, ἐν τοῖς προϋπολογισμοῖς τῶν παρελθόντων ἐτῶν προϋπελογίζοντο ἔξοδα ὑποδεέστερα τῶν πραγματικῶν· ἀλλὰ κατόπιν αἱ ἀναπληρωματικαὶ πιστώσεις ἐπερχόμεναι κατέστρεφον τὸ εἰκονικὸν τοῦτο ἰσοζύγιον καὶ ἀπεκάλυπτον τὰ ἐλλείμματα. Ἐπιτρέψατέ μοι, κύριοι, νὰ κάμω τὴν παραβολὴν τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ 1872 πρὸς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ 1871. Διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ 1871, ὡς εἰσήχθη εἰς τὴν Βουλὴν, ἐζητήθη πίστωσις δραχ. 33,197,385, ἀλλ’ ἡ Βουλὴ μετέβαλεν αὐτὸν, καὶ ἀνεβίβασε τὸ ποσὸν εἰς δραχ. 34,498,262, δῆλον ὅτι ηὔξησε τὰ ἔξοδα κατὰ δραχ. 1,300,877. Ἀλλ’ ἐκτὸς τῶν ὑπὸ τῆς Βουλῆς ψηφισθέντων ἐξόδων, ἐχορηγήθησαν μετὰ ταῦτα δι’ εἰδικῶν νόμων καὶ διαταγμάτων καὶ ζητοῦνται καὶ ἤδη, πιστώσεις διὰ τῶν εἰσαχθέντων νομοσχεδίων ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ 1871, τῶν ὁποίων τὸ ἄθροισμα ἀναβαίνει, τῶν μὲν ἀναπληρωματικῶν πιστώσεων εἰς δραχ. 2,474,484 τῶν δὲ ἐκτάκτων εἰς δραχ. 2,486,178, τὸ ὅλον τῶν ἐξόδων τοῦ 1871 λοιπὸν ἀνεβιβάσθη ἀπὸ δραχ. 34,498,262 ὅσα ἐψήφισεν ἡ Βουλὴ εἰς δραχ. 39,458,924. (Ταραχή). Ὁ εἰσαγόμενος προϋπολογισμὸς τοῦ 1872, κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ ὁποίου ἐπεκράτησεν ἡ συνείδησις τοῦ καθήκοντος, ὅπερ εἶχον νὰ ἀποφύγω, ὅσον εἶναι δυνατὸν, τὴν ἀνάγκην τῶν ἀναπληρωτικῶν πιστώσεων, προσδιώρισε τὰ ἔξοδα τοῦ κράτους εἰς δραχ. 36,378,675. Ὅταν φθάσητε, κύριοι, εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν κατὰ μέρος ἄρθρων καὶ κεφαλαίων τῶν προϋπολογισμῶν τῶν διαφόρων ὑπουργείων, θέλετε πεισθῆ ὅτι ἔλαβα ὑπ’ ὄψιν οὐχὶ τὰ προϋπολογισθέντα ἀλλὰ τὰ δαπανηθέντα ποσὰ, πρὸς δαπάνην τῶν ὁποίων ἐχορηγήθησαν πιστώσεις ὑπὸ τοῦ κοινοβουλίου, ὥστε, ἂν δὲν προκύψωσιν ἀπρόβλεπτοι περιστάσεις, ὑποθέτω ὅτι μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1872, θέλουσιν ὑπάρχει ὀλιγώτεραι πιθανότητες ἀνάγκης ἀναπληρωτικῶν πιστώσεων παρὰ ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι ὑπῆρχον κατὰ τὴν ψήφισιν τῶν προϋπολογισμῶν τῶν παρελθόντων ἐτῶν. Ἔχω καὶ θέλω ἀφήσει εἰς τὸ προεδρεῖον λεπτομερῆ κατάστασιν τῶν ζητηθεισῶν πιστώσεων καὶ τῶν ποσῶν, διὰ τὰ ὁποῖα ἑκάστη ἐζητήθη, τῶν νόμων καὶ διαταγμάτων διὰ τῶν ὁποίων ἐχορηγήθη. Ὁ εἰσαγόμενος λοιπὸν προϋπολογισμὸς, ὡς βλέπετε, ἔχει ἔλλειμμα καταφανὲς, ἔλλειμμα ἀκάλυπτον, δρ. 3,109,478 Διὰ τοῦτο σᾶς εἶπον, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1872 δὲν φέρει τὰς ἀρετὰς, τὰς ὁποίας φέρουσιν οἱ προϋπολογισμοὶ τῶν παρελθόντων ἐτῶν· ἐξ ἐναντίας παρουσιάζει ἔλλειμμα 3,109,478, καὶ σᾶς βεβαιῶ ὅτι τὸ ἔλλειμμα τοῦτο δὲν εἶναι τὸ μόνον τὸ ὁποῖον παρουσιάζει ἡ ὑφεστῶσα οἰκονομικὴ ἐτησία κατάστασις, διότι διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων δὲν θεραπεύονται ὅλαι αἱ ἀνάγκαι τῆς διοικήσεως. Καὶ ἀληθῶς, κύριοι, ὑπάρχουσιν ἀνάγκαι αἱ ὁποῖαι ἐντελῶς παρημελήθησαν ἐν τῷ εἰσαγομένῳ προϋπολογισμῷ, διότι τὰ μέσα τὰ ἐτήσια τοῦ κράτους δὲν ἐπέτρεπον τὴν περὶ αὐτῶν μέριμναν· ὑπάρχουσι δ’ ἄλλαι ἀνάγκαι τῆς δημοσίας διοικήσεως, αἱ ὁποῖαι θεραπεύονται διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων ἀλλ’ ἀτελῶς. Ἐπομένως σᾶς παρακαλῶ νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν καὶ τὴν περίστασιν ταύτην, ἵνα ἐννοήσητε ὅτι τὸ ἔλλειμμα τοῦτο δὲν εἶναι τὸ μόνον. Σᾶς εἶπον ὅτι ὑπάρχουσιν ἀνάγκαι τῆς δημοσίας διοικήσεως, αἱ ὁποῖαι θεραπεύονται διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἀτελῶς· σᾶς φέρω δὲ παράδειγμα ἵνα ἐξηγήσω τὸν ἰσχυρισμόν μου, παράδειγμα τὸ ὁποῖον εἶναι γνωστὸν εἰς πλείστους ἐξ ὑμῶν. Ὑπάρχει ταμεῖον τῶν συντάξεων τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων· εἰς τὸ ταμεῖον αὐτὸ ἡ πολιτεία χορηγεῖ μίαν χορηγίαν, τὴν ὁποίαν ἑκάστοτε οἱ ἐτήσιοι προϋπολογισμοὶ προσδιορίζουσι, καὶ ἄλλοι μὲν προσδιώρισαν τὸ ποσὸν εἰς 150,000, ἄλλοι εἰς 100,000 ἄλλοι εἰς 120,000 καὶ ἄλλοι εἰς 270,000. Ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1871 προσδιώρισεν εἰς 270,000 τὸ ποσὸν τοῦτο, τὸ δὲ δημόσιον ἐπλήρωσε ἐκτὸς τούτων καὶ 700,000 δραχμῶν ἵνα ἐξοφλήσῃ ὁμολογίας τοῦ δανείου τῶν 6 ἑκατομμυρίων, τῶν ὁποίων ἦτον κάτοχον τὸ εἰρημένον ταμεῖον τῶν συντάξεων, ὅπως παράσχῃ αὐτῷ τὰ κεφάλαιά του. Μ’ ὅλα ταῦτα τὸ ταμεῖον τῶν συντάξεων δὲν ἔχει χρήματα νὰ πληρώσῃ τὰς συντάξεις τῶν μηνῶν Νοεμβρίου καὶ Δεκεμβρίου. Ἡ κατάστασις αὕτη τοῦ ταμείου τῶν συντάξεων δὲν εἶναι ἐλάττωμα ἐγκείμενον εἰς τὸν ὀργανισμὸν αὐτοῦ, εἶναι ἀποτέλεσμα ἀδικήματος τὸ ὁποῖον ἐγένετο κατὰ τὸ παρελθὸν, καὶ τοῦ ὁποίου ὑπαίτιος εἶναι ἡ πολιτεία· διότι ἐπεβάρυνε αὐτὸ δι’ ὑποχρεώσεων τὰς ὁποίας δὲν εἶχον οἱ συντηροῦντες τὸ ταμεῖον τῶν συντάξεων διὰ τῆς κρατήσεως τῶν μισθῶν των, ἀλλ’ ἡ πολιτεία ἐπεβάρυνεν αὐτὸ διὰ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ ἀγῶνος αἵτινες ἐπεβάρυναν τὴν πολιτείαν, καὶ διὰ τῶν συντάξεων τῶν Ἑπτανησίων αἵτινες κατὰ τὴν σύμβασιν ἐπεβάρυναν τὴν πολιτείαν, καὶ τὰ ἐκ τούτων βάρη εἶναι πολὺ ὑπέρτερα τῶν ὠφελειῶν τὰς ὁποίας διὰ τῶν ἐτησίων ἐκ τοῦ δημοσίου ταμείου χορηγιῶν εἶχεν· ἐφέτος ἐν τῷ προϋπολογισμῷ περιέλαβον τὸ αὐτὸ ποσὸν, τὸ ὁποῖον καὶ ὁ προκάτοχος περιέλαβε τῶν 270,000 δραχμῶν, ἀλλὰ μετὰ τὴν σύνταξιν τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐπείσθην ὅτι ἡ πολιτεία ἔπραξε ἀδίκημα τὸ ὁποῖον δέον νὰ θεραπευθῇ. Ὅθεν συνέταξα νομοσχέδιον περὶ συγχωνεύσεως τοῦ ταμείου τούτου μὲ τὸ δημόσιον ταμεῖον· ἡ ἐφαρμογὴ δὲ τοῦ νομοσχεδίου τούτου θέλει ἐπιβαρύνει τὸ ταμεῖον μὲ 200,000 δραχμῶν. Ὥστε εἰς τὸ ἔλλειμα τῶν 3,109,478 δραχμῶν πρέπει νὰ προσθέσητε καὶ δραχμὰς 200,000. Εἶπον ὅτι ὑπάρχουσιν ἀνάγκαι τῆς δημοσίας διοικήσεως, αἱ ὁποῖαι δὲν θεραπεύονται παντάπασι διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἐπιτρέψατέ μοι δ’ ἤδη νὰ σᾶς φέρω παράδειγμα καὶ τῶν ἀναγκῶν τούτων αἱ ὁποῖαι δὲν θεραπεύονται ποσῶς. Γνωρίζετε ὅτι ὑπάρχει ὑποχρέωσις βαρύνουσα τὴν ἑλλην. πολιτείαν, πηγάζουσα ἐκ δανείων συνομολογηθέντων εἰς ἐποχὰς ἀπωτάτας, ὅτε τὸ Ἑλληνικὸν Βασίλειον ἀκόμη δὲν εἶχε σχηματισθῆ· ἡ ὑποχρέωσις συνίσταται εἰς δάνεια, τὰ ὁποῖα συνωμολογήθησαν τότε καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐπληρώθησαν μὲν μία ἢ δύο δόσεις κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς συμβάσεως ἀπὸ τὰ ἴδια κεφάλαια τοῦ δανείου, μετέπειτα δὲ δὲν ἐπληρώθησαν τίποτε. Ἡ καθυστέρησις τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεων τὰς ὁποίας ἀνέλαβε διὰ τῆς συνομολογήσεως τῶν εἰρημένων δανείων ἔφερεν ἀποτελέσματα λίαν δυσάρεστα, τὰ ὁποῖα ἐπηρεάζουσι τὴν κατάστασιν τῆς πολιτείας· διότι τούτου ἕνεκα τὰ χρηματιστήρια τῆς Εὐρώπης ἐκλείσθησαν εἰς τὰ Ἑλληνικὰ χρεώγραφα, ἡ Ἑλληνικὴ πίστις ἐν Εὐρώπῃ θεωρεῖται ἀμφίβολος· ἀποτέλεσμα δὲ τῆς δυσαρέστου ταύτης καταστάσεως ἦτο, ὅτι δυσκόλως τὰ ξένα κεφάλαια ἑλκύονται εἰς τὴν Ἑλλάδα, καὶ κατὰ διαφόρους ἐποχὰς, ὅτε ὑπῆρχεν ἐν Εὐρώπῃ ἀφθονία ἀργῶν κεφαλαίων, ζητούντων ἐνασχόλησιν, τὸ ἑλληνικὸν ἔδαφος, τὸ ὁποῖον ἠδύνατο νὰ παράσχῃ εἰς αὐτὰ μεγάλην ἐργασίαν, δὲν ἦτον ἱκανὸν νὰ ἑλκύσῃ αὐτά. Ἐὰν ἀναλογισθῇ τις τὰ ἀποτελέσματα ταῦτα, ἐὰν σκεφθῇ ὅτι ἡ ἐτησία παραγωγὴ θέλει εἶσθαι ἀφθονωτέρα, ὅταν ἐκτὸς τῶν ἐγχωρίων κεφαλαίων προσελκυσθῶσι καὶ ξένα κεφάλαια, τότε θέλει πεισθῆ ὅτι ἔχομεν ἀνάγκην νὰ ἐνισχύσωμεν τὴν ἐγχώριον παραγωγὴν διὰ τῆς προσκλήσεως νέων κεφαλαίων, ἑπομένως θέλει πεισθῆ ὅτι εἶναι ἀνάγκη ἡ ἑλληνικὴ κυβέρνησις νὰ δώσῃ πέρας εἰς τὴν ὑπόθεσιν ταύτην. Δὲν ἀρνοῦμαι ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ ἴσως πρὸ πενταετίας ἡ σκέψις αὕτη ἤρχισε νὰ ἐπασχολῇ τοὺς πολιτευομένους ἐν Ἑλλάδι, ὅτι ἡ κυβέρνησις, ἡ ὑπὸ τὴν προεδρείαν τοῦ ἐντίμου βουλευτοῦ ἐκ Μεσσήνης ἠσχολήθη περὶ τοῦτο, καὶ ὅτι ἡ διάδοχος ἐκείνης κυβέρνησις ἐσκέφθη νὰ φθάσῃ εἰς ὁριστικὴν λύσιν τῶν ὑπαρχουσῶν δυσκολιῶν. Ἀλλ’ αἱ ἐνέργειαι αὗται δὲν ἀπέληξαν εἰς ἀποτελέσματα, ἀργὰ ὅμως ἢ ὀγλήγωρα πρέπει νὰ ἀπολήξωσι καὶ ἵνα ἀπολήξωσι πρέπει νὰ προσθέσητε εἰς τὰ ἔξοδα τοῦ κράτους ποσὸν, τὸ ὁποῖον ἀμφιβάλλω ἂν δὲν θὰ ἔχῃ μίαν ἀξιόλογον θέσιν εἰς τὸν ἑλληνικὸν προϋπολογισμὸν, τοῦ ὁποίου τὸ ὑπάρχον ἔλλειμμα ἀνέρχεται εἰς δραχ. 3,309,478. Ὥστε δὲν πρέπει νὰ σκεφθῶμεν μόνον περὶ τοῦ ὑπάρχοντος ἐλλείμματος, ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν ἀναγκῶν εἰς τὰς ὁποίας διατελοῦμεν, ὀφείλοντες νὰ προνοήσωμεν περὶ τῆς θεραπείας τῶν εἰρημένων ἀναγκῶν τῆς ἐπικρατείας. Ἂς ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ ἔλλειμμα τῶν δρ. 3,109,478. Φοβοῦμαι ὅτι ὁ σεβαστὸς συνάδελφος, ὁ ὁποῖος πολλάκις διετέλεσεν ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ μεγάλην ἐκτήσατο πεῖραν πεφωτισμένην ἐπὶ τῆς διοικήσεως τῶν οἰκονομικῶν τοῦ κράτους, θέλει ἐκπλαγῆ ἀκούων ὅτι παρουσιάζομεν προϋπολογισμὸν ἔχοντα τόσον μέγα ἔλλειμμα, καὶ φοβοῦμαι μήπως, ἐὰν συμβῇ νὰ ἔλθῃ ἐποχὴ ὁμοία ἐκείνῃ εἰς ἣν εὑρέθημεν ἀμφότεροι κατὰ τὸ ἔτος 1868, μήπως λέγω ἐπιπέσῃ πάλιν κατ’ ἐμοῦ ὡς κατὰ τὰ 1868 μοῦ ἐπετέθη καὶ μὲ ἀποκαλέσῃ σπάταλον. Ὅθεν πρέπει νὰ ἀποκρούσω τὰς ἐνδεχομένας αἰτιάσεις ἀποδεικνύων ἀπὸ τοῦδε ὅτι κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων ἐφήδρευσε καὶ ἐν ἐμοὶ ἡ αὐτὴ καὶ ἴσως μεγαλειτέρα διακαὴς ἐπιθυμία νὰ προϋπολογίσω τὰ ἔξοδα μετὰ πάσης φειδοῦς. Ἀλλ’ ἵνα καταδείξω ὅτι τὸ ἔλλειμμα τῶν 3,109,000 δὲν εἶναι ἔλλειμμα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀποδοθῇ εἰς ἐμὲ, εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ παραβάλω τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1872 πρὸς τὸν τοῦ 1871. Ὁ ἔντιμος συνάδελφός μου καὶ πρώην ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν, παρουσιάσας τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1871, παρέστησεν ὅτι ἐκεῖνος εἶχεν ἔλλειμμα μόνον 600,000 δραχμῶν· ὑποθέσατε δὲ πόσον δίκαιον θέλει ἔχει ὁ ἔντιμος ἐκ Σύρου βουλευτὴς νὰ ἀγανακτήσῃ κατ’ ἐμοῦ, διότι ὁ ὑπ’ ἐμοῦ συνταχθεὶς προϋπολογισμὸς ἔχει ἔλλειμμα 3,109,478. Ὁ ἔντιμος προκάτοχός μου ἤλπιζεν ὅτι τὸ ἔλλειμμα τῶν 600,000 δραχμῶν ἔμελλε νὰ καλυφθῇ, διὰ τῆς ἐπιμελεστέρας εἰσπράξεως τῶν ἐσόδων καὶ διὰ τῶν προκαταβολῶν ἐκ τῆς ἐκτελέσεως τῶν νόμων περὶ ἐθνικοϊδιοκτήτων φυτειῶν καὶ περὶ διανομῆς τῆς ἐθνικῆς γῆς. Ταῦτα εἰσὶν ἐπαγγελίαι τὰς ὁποίας ῥητῶς περιέχει ἡ ἀγόρευσίς του ἡ τυπωθεῖσα ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1871. Ὁ προκάτοχός μου προσέτι ἐπηγγέλθη διὰ τῆς ἀγορεύσεως ἐκείνης, ὅτι τάχιστα τότε ἔμελλε νὰ εἰσαγάγῃ εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον, μεταβάλλον ῥιζηδὸν τὸ φορολογικὸν σύστημα, καὶ ὅτι εἶχεν ὑπ’ ὄψιν ἓν σύστημα φορολογίας, τὸ ὁποῖον ὁ ἔντιμος πρόεδρος τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως ὡς ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κατὰ τὸ 1859 εἰσήγαγεν εἰς τὴν Βουλὴν, δηλαδὴ ὅτι ὁ κύριος Σωτηρόπουλος ἐμελέτα νὰ εἰσαγάγῃ εἰς τὴν Βουλὴν Νομοσχέδιον περὶ τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ διανεμητικοῦ συστήματος τῆς φορολογίας. Ἐγὼ δὲν παρευρισκόμην πέρυσιν εἰς τὰς συνεδριάσεις τοῦ Κοινοβουλίου, ἐπληροφορήθην ὅμως καὶ ἐκ τῶν ἐφημερίδων καὶ ἐκ τῆς Ἐφημερίδος τῶν Συζητήσεων τῆς Βουλῆς ὅτι τοιοῦτον νομοσχέδιον δὲν εἰσήχθη παρ’ αὐτοῦ καθ’ ὅλην τὴν παρελθοῦσαν σύνοδον. Ἀφ’ ἑτέρου ὁ Βασιλικὸς λόγος κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς παρούσης Συνόδου ὑπεσχέθη τὴν κατάργησιν τῆς δεκάτης, καὶ δὲν ἠμπόρεσα νὰ γνωρίσω θετικῶς καὶ αὐθεντικῶς, ἐὰν ἡ κατάργησις τῆς δεκάτης ἤθελεν ἐπιτευχθῇ διὰ τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ φορολογικοῦ συστήματος τὸ ὁποῖον ὑπέσχετο νὰ εἰσαγάγῃ ὁ κύριος Σωτηρόπουλος, ἢ δι’ ἄλλου συστήματος περὶ τοῦ ὁποίου πολὺν ἤκουσα λόγον, τῆς ἐπιβολῆς τοῦ ἐγγείου φόρου ἐπὶ τῶν μύλων. Δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ὑποσχεθῶ εἰς τὸ κοινοβούλιον ὅτι θέλω δυνηθῆ, ἐὰν μείνω ὑπουργὸς ἐννοεῖται, ὅτι θέλω δυνηθῆ νὰ εἰσαγάγω ἓν φορολογικὸν σύστημα ἐντὸς τῆς συνόδου τοῦ 1872· καὶ ἂν μάλιστα εἶχον ἕτοιμον τὸ σύστημα τοῦτο, ἤθελα δυστάσει νὰ τὸ εἰσαγάγω, ὅταν εἶχον ὑπ’ ὄψιν μου ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς τὸν ὁποῖον συνέταξα ἔχει ἔλλειμμα 3,109,478 δραχμῶν, διότι εἶχον καθῆκον νὰ προσπαθήσω νὰ μὴ ἐλαττώσω τὰς πιθανότητας αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουσι νὰ διατηρήσω κἂν τὸ ποσὸν τῶν ἐσόδων τὰ ὁποῖα τανῦν ὑπάρχουσι· τὸ καθῆκον δὲ τοῦτο ἠθέτουν καὶ παρέβαινον ἂν παρέδιδον τὰ δημόσια ἔσοδα εἰς δοκιμὰς συστημάτων φορολογικῶν νέων. Ἐπανέρχομαι εἰς τὴν παραβολὴν τῶν δύω προϋπολογισμῶν· ὁ προκάτοχός μου προϋπελόγισε τὰ ἔξοδα εἰς 33,197,385 δραχμὰς, ἡ δὲ Βουλὴ ἀνεβίβασεν αὐτὰ εἰς 34,498,262, ἤτοι ἐπὶ πλέον προσέθηκεν εἰς τὰ ἔξοδα 1,300,877· ἐπειδὴ δὲ ηὔξησεν ἡ Βουλὴ καὶ τὰ ἔσοδα, τὸ ἔλλειμμα τὸ ὁποῖον ὁ εἰσαχθεὶς ὑπὸ τοῦ κ. Σωτηροπούλου προϋπολογισμὸς περιεῖχεν ἐξ 600,000 δραχμῶν μετεβλήθη καὶ ὑπεβιβάσθη ὑπὸ τῆς βουλῆς εἰς 507,262 δραχμάς. Ἀλλὰ σᾶς εἶπον, ὅτι τὰ ἔξοδα τοῦ κράτους δὲν ἔμειναν ὅπως ὁ προϋπολογισμὸς προσδιώρισε, διότι ἀπὸ 34,498,262, αἱ ἀνάγκαι τῆς ἐπικρατείας τὰ ἀνεβίβασαν εἰς 39,458,924, διὰ τῶν χορηγηθεισῶν καὶ τῶν ζητουμένων νῦν πιστώσεων· ὥστε δὲν ἔμεινε τὸ ἔλλειμμα τῶν 600,000 δραχμῶν, τὸ ὁποῖον προέβλεπεν ὁ κ. Σωτηρόπουλος, οὔτε τὸ ἔλλειμμα τῶν 507,262 δραχμῶν, τὸ ὁποῖον προέβλεπεν ἡ Βουλὴ ὅταν ἐψήφιζε τὸν προϋπολογισμὸν, ἀλλ’ ἀνεβιβάσθη εἰς ἔλλειμμα δραχμ. 5,467,924. Διὰ νὰ ἦμαι ὅμως ἀκριβὴς εἰς τοὺς ἀριθμοὺς ἢ κάλλιον εἰπεῖν διὰ νὰ μὴ δυσχεράνω πολὺ τοὺς προκατόχους μου, συναινῶ νὰ κάμω μίαν διάκρισιν· ὄχι διότι φρονῶ πεποιθότως, ὅτε ὁ ἰσχυρισμὸς τὸν ὁποῖον ὁ Κ. Σωτηρόπουλος ὑπέβαλε εἰς τὸ κοινοβούλιον, προτείνας νὰ χωρίσητε τὸ τακτικὸν ἔξοδον ἀπὸ τὸ ἀναγκαιοῦν πρὸς ἐκπλήρωσιν παλαιῶν τινων ὑποχρεώσεων, ὄχι διότι εἶμαι πεπεισμένος ὅτι ὁ ἰσχυρισμὸς οὗτος εἶναι ὀρθὸς, ὅταν πρόκειται περὶ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ κράτους· διότι ἡ ἀνερεύνησις τῶν ὑποχρεώσεων τοῦ δημοσίου ἐπιβάλλει τὸ καθῆκον νὰ ἀνεύρῃ καὶ θεραπεύῃ τις καὶ τὰς τρεχούσας καὶ τὰς πρὸ τῶν τρεχουσῶν συνωμολογημένας· ἀλλὰ ἐπιθυμῶν νὰ μὴ δυσχεράνω τὸν προκάτοχον παραχωρῶ εἰς τὸν κ. Σωτηρόπουλον παραδεχόμενος καὶ τὴν διάκρισιν ταύτην. Ὁ κ. Σωτηρόπουλος λοιπὸν ἐζήτησε πέρυσιν ἓν δάνειον εἰδικὸν ἐκ δραχμῶν 4,000,000, καὶ σᾶς εἶπεν, ὅτι θέλει διατεθῆ εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν εἰδικῶν τινων προγενεστέρων ὑποχρεώσεων. Τοῦτο ἠννόει πρὸ μικροῦ ὁ κ. βουλευτὴς ἐκ Μεσσήνης, ὅταν διακόψας με εἶπεν, ὅτι ἀπὸ τὸ ἔλλειμμα τῶν ἐξόδων τῶν 39,458,924 νὰ ἀφαιρέσω τὰς παλαιὰς ὑποχρεώσεις. Δάνειον ἀληθῶς συνωμολογήθη ὑπὸ τοῦ ἐντίμου προκατόχου μου καὶ ἐπραγματοποιήθη ἐξ αὐτοῦ εἰσαχθὲν εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον ποσὸν ἐκ δραχμῶν 3,586,464 τὰς ὁποίας εἰσέπραξεν ἡ διοίκησις τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Ἐκ τῶν τεσσάρων λοιπὸν ἑκατομμυρίων εἰσεπράχθησαν 3,586,464 καὶ ἔμεινε ποσὸν διαθέσιμον ἵνα εἰσπράξῃ ἡ ἐνεστῶσα κυβέρνησις δραχ. 436,536. Ἐκ τοῦ ποσοῦ τούτου τῶν εἰσπραχθεισῶν ἐπὶ τοῦ προκατόχου ὑπουργείου δραχ. 3,586,464 ἐχορηγήθησαν πιστώσεις 122,764 δραχ. εἰς πληρωμὴν ἐξόδων κεκλεισμένων χρήσεων τῶν προϋπολογισμῶν τῶν διαφόρων ὑπουργείων· εἰς πληρωμὴν 1,000,000 πρὸς ἐξόφλησιν δικαστ. ἀποφάσεων, εἰς πληρωμὴν δραχ. 700,000 πρὸς ἐξόφλησιν τῶν ὁμολογιῶν τοῦ δανείου τῶν 6,000,000, τὰς ὁποίας εἶχε τὸ ταμεῖον τῶν συντάξεων τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων, εἰς πληρωμὴν δραχ. 800,000 τῆς ἀτμοπλοϊκῆς ἑταιρίας, εἰς πληρωμὴν δραχ. 605,177 εἰς ἐξόφλησιν ἐξόδων διαγεγραμμένων χρήσεων· ὥστε τὸ ποσὸν διὰ τὸ ὁποῖον ἐχορηγήθησαν πιστώσεις ἐκ τοῦ δανείου εἰς ἐξόφλησιν παλαιῶν ὑποχρεώσεων ἀνῆλθεν εἰς δραχμὰς 3,227,941. Ὅθεν ἔκαμα τὴν χάριν εἰς τὸν ἔντιμον συνάδελφον ἐκ Τριφυλίας νὰ ἀφαιρέσω ἐκ τοῦ ἐλλείμματος τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1871 τὰ πληρωθέντα εἰς ἐκπλήρωσιν παλαιῶν ὑποχρεώσεων, καὶ πάλιν τὸ ἔλλειμα, τὸ ἐκ δραχμῶν 5,467,924, περιορίζεται μὲν, ἀλλ’ ἐξακολουθεῖ ὑφιστάμενον ἔλλειμμα τοῦ προϋπολισμοῦ τοῦ 1871 ἐκ δραχ. 2,239,983, καὶ δὲν ἦτο οὐδὲ ὁπόσον τὸ προϋπελόγισε τὸ ἴδιον ὑπουργεῖον, ἤτοι δραχ. 600,000, οὐδὲ ὁπόσον τὸ ἐψήφισεν ἡ Βουλὴ, ἤτοι 507,262. Ἡ παραβολὴ αὕτη ἐγένετο πρὸς ἕνα σκοπὸν, πρὸς δικαιολογίαν τοῦ ἐλλείμματος τοῦ προϋπολογισμοῦ ὃν εἰσάγω. Καὶ ἐνδέχεται μὲν ἡ προκάτοχος κυβέρνησις νὰ μὴ ᾐσθάνθη τὸ ἔλλειμμα τοῦτο· ἡ προκάτοχος κυβέρνησις διῴκησε καθ’ ὅλην ἐκείνην τὴν περίοδον τοῦ ἔτους, ἡ ὁποία εἶναι ἡ γόνιμος περίοδος τοῦ τόπου, ἑπομένως τὸ δημόσιον ταμεῖον εἰσέπραξε τότε ὅλα τὰ ἔσοδα, τὰ ὁποῖα εἰσάγονται κατὰ τοὺς μῆνας αὐτούς· προσέτι εἶχε καὶ τὴν ἄλλην εὐχάριστον σύμπτωσιν, ὅτι διέθηκεν εἰς τὰς τακτικὰς ἀνάγκας τοῦ κράτους ἐκ τοῦ δανείου τῶν τεσσάρων ἑκατομμυρίων, μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον, ὡς ἐξέθηκα, ἐπλήρωσεν εἰς τὰς παλαιὰς λεγομένας ὑποχρεώσεις, διέθηκε, λέγω, εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ κράτους 972,614 δραχμὰς· ἀλλὰ διὰ τὴν διάδοχον κυβέρνησιν τὸ ἔλλειμμα τοῦ 1871, ἐννοεῖται, θέλει εἶσθαι λίαν ἐπαισθητὸν, διότι ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ πληρώσῃ ὅλα τὰ μὴ πληρωθέντα τακτικὰ ἔξοδα τῆς διοικήσεως καὶ προσέτι ὅλα τὰ μὴ ἐκπληρωθέντα ἀκόμη ἐκ τῶν παλαιῶν λεγομένων ὑποχρεώσεων, ἀφ’ οὗ τὸ δι’ αὐτὰ ποσὸν διετέθη εἰς τὰς ἀνάγκας τοῦ κράτους, χωρὶς νὰ ἔχῃ ἄλλο τι εἰμὴ τὸ ὑπόλοιπον ποσὸν τοῦ δανείου τῶν δραχ. 436,536 ἀφ’ οὗ παρῆλθεν ἤδη ἡ πρόσοδος ἡ ἐκ τῶν γονίμων μηνῶν. Ὥστε φοβοῦμαι, ὅτι τὸ 1871 δὲν θέλει δυνηθῆ νὰ παρέλθῃ ἄνευ δανείων, ἂν καὶ εἰς τὰς ἀνάγκας τοῦ 1871 ἐδαπανήθη ποσὸν δραχ. 450,000, ἡ πραγματικὴ ἀξία τῶν ἐκποιηθεισῶν 450 μετοχῶν τῆς ἐθνικῆς Τραπέζης, καὶ τὸ ποσὸν δραχ. 500,000 ἐπὶ πλέον, ἡ διαφορὰ τῆς ὑπερτιμήσεως αὐτῶν, ἤτοι ἐν ὅλῳ δραχ. 950,000, τὸ ὁποῖον ἦτο ἀπαλλοτρίωσις δημοσίας περιουσίας μὴ ὑπαρχούσης πλέον· ὅθεν ἡ διοίκησις τοῦ 1871 θέλει εὑρεθῆ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ κάμῃ ἄλλο δάνειον διὰ νὰ ἐπαρκέσῃ εἰς τὰς ἀνάγκας. Ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1872 ἄλλως εὑρίσκεται εἰς χειροτέραν ἢ ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1871 θέσιν. Τὸ ἔλλειμμα εἶναι τοσοῦτον μικρότερον ἢ μεγαλείτερον ἐφ’ ὅσον τὰ ἔξοδα εἶναι κατὰ τὸ ἧττον ἢ κατὰ τὸ μᾶλλον ὑπέρτερα τῶν ἐσόδων· ἀλλὰ εἰς τὰ ἔσοδα τοῦ 1872 δὲν δυνάμεθα νὰ περιλάβωμεν τὰς 950,000, τὸ ἀντίτιμον τῶν μετοχῶν τῆς Τραπέζης, τὸ ὁποῖον περιέλαβεν ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1871· δὲν ἔχομεν νὰ περιλάβωμεν ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ 1872 οὐδὲ τὸ 1,000,000 τοῦ περυσινοῦ προϋπολογισμοῦ, τὸ ἐκ τῶν προκαταβολῶν τῆς ἐκτελέσεως τοῦ νόμου περὶ ἐθνικοϊδιοκτήτων φυτειῶν καὶ περὶ διαθέσεως τῶν ἐθνικῶν γαιῶν. Ἂν δὲ εἰς τὰ ἔσοδα τοῦ 1872 προσθέσητε τὸ ποσὸν τῶν 950,000 τῶν μετοχῶν, καὶ 600,000 ἐκ τοῦ 1,000,000 τῶν προκαταβολῶν, διότι 400,000 μόνον δραχμὰς περιέλαβον ἐκ τούτου εἰς τὰ ἔσοδα, τότε τὰ ἔσοδα τοῦ 1872 ἤθελον εἶσθαι ὑπέρτερα κατὰ δραχμὰς 1,550,000, καὶ ἑπομένως τὸ ἔλλειμμα τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1872, συνιστάμενον εἰς δραχμὰς 3,109,478, ἤθελε περιορισθῆ εἰς δραχμὰς 1,559,478· ὅπερ ἐστὶ τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἡμετέρου προϋπολογισμοῦ ἤθελεν εἶσθαι ὑποδεέστερον τοῦ ἐλλείμματος τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ προκατόχου ὑπουργείου κατὰ δραχ. 3,908,446, ἢ, ἐὰν κατὰ τὴν ἀξίωσιν τοῦ κ. Σωτηροπούλου ἀφαιρέσωμεν τὰ πληρωθέντα εἰς ἐξόφλησιν παλαιῶν ὑποχρεώσεων, κατὰ δραχ. 680,505. Ταῦτα πάντα σᾶς ἐξέθηκα, κύριοι, οὐχὶ ἵνα διαβάλω τινὰ, διότι δὲν θέλω νὰ ὁμοιάσω πρὸς ἐκείνους οἵτινες κατὰ τὸ παρελθὸν μετεχειρίσθησαν τὸ οἰκονομικὸν ζήτημα ὡς ὅπλον δι’ οὗ ἐπειράθησαν νὰ ἐπιτεθῶσι ὁ εἷς κατὰ τοῦ ἄλλου· ἀλλὰ μόνον διὰ νὰ ὑπερασπισθῶ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1872, καὶ προσέτι διὰ νὰ σᾶς παραστήσω κατὰ καθῆκον ὅτι δὲν δύναται κατὰ τὸ 1872 νὰ διοικηθῇ ὁ τόπος ἄνευ νέων δανείων. Κατανοεῖτε, κύριοι, ὅτι εἶμαι εἰς πολὺ χειροτέραν θέσιν ἀπὸ τοὺς προκατόχους μου. Εἶπον ὅτι δὲν ἔρχομαι νὰ διαβάλω τινὰ, διότι δὲν διϊσχυρίζομαι ὡς ἄλλοι, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ Κράτους εἶναι ἀποτέλεσμα ὑπαιτιότητός τινος ἐκ τῶν πολιτικῶν ἢ ἐκ τῶν κομμάτων· εἶναι ἀποτέλεσμα πολιτικῶν περιστάσεων, αἱ ὁποῖαι χρονολογοῦνται ἀπὸ τοῦ 1861. Μέχρι τοῦ 1860 οἱ ἀπολογισμοὶ τοῦ Κράτους ἐπαρουσίαζον περίσσευμα· ἀπὸ τοῦ 1861 ὅμως ἤρχισαν νὰ παρουσιάζωσιν ἐλλείμματα. Τοῦτο ἦτο φυσικὴ συνέπεια τῶν πολιτικῶν ἀνωμαλιῶν, αἱ ὁποῖαι τότε ἀνεφάνησαν. Τὸ ἔλλειμα τοῦ 1861 ἐγένετο μεγαλείτερον κατὰ τὸ 1862, διότι αἱ πολιτικαὶ ἀνωμαλίαι ἐπετάθησαν κατὰ τὸ 1862, καὶ ἐπιταθεῖσαι ἐπήνεγκον τὴν ἐλάττωσιν τῶν εἰσπράξεων τῶν δημοσίων ἐσόδων καὶ τὴν αὔξησιν τῶν ἐξόδων. Τὸ ἔλλειμμα τοῦ 1862 διετηρήθη κατὰ τὸ 1863, διότι δὲν προσετέθησαν οὐδὲ ἐπεψηφίσθησαν νέοι πόροι, ἀλλὰ μάλιστα ἐψήφισαν ἐλάττωσιν ἐσόδων. Κατὰ τὸ 1863 ἐτελέσθη ἡ περίεργος ἐκείνη καὶ πρωτοφανὴς ἐλάττωσις τῆς ἐγγείου φορολογίας, εἶπα δ’ αὐτὴν περίεργον, διότι ἐτελέσθη καθ’ ἣν ἐποχὴν ἡ Ἑλλὰς εἶχεν ἀνάγκην πλειόνων ἐσόδων ἵνα ἐπαρκέσῃ εἰς τὰ μεγαλείτερα ἔξοδα τὰ ὁποῖα ἡ ἀνάγκη παρήγαγε. Τὸ ἔλλειμα τοῦ 1863 αὐξηθὲν διὰ τῆς ἐλαττώσεως τῶν φόρων ἐπῆλθεν τὸ 1864 καὶ διετηρήθη καὶ κατὰ τὸ 1865, κατὰ δὲ τὰ 1866, ὅτε ἤμην μέλος ἑνὸς ἄλλου Σώματος καὶ ἀνέλαβον τὴν ἐξέτασιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1866, εἶχον πεισθῆ περὶ τῆς ἀνάγκης τῆς αὐξήσεως τῶν φόρων. Τὴν πεποίθησίν μου ἐκείνην ἐξέφρασα τότε εἰς τοὺς συναδέλφους μου, δύο τῶν ὁποίων ὑπάρχουσιν ἐν τῷ κοινοβουλίῳ τούτῳ, οἱ κύριοι Χρηστίδης καὶ Ζαΐμης. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι εἰς τὴν κυβέρνησιν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης πράγματι ἦτο δύσκολον νὰ προβῇ εἰς αὔξησιν φόρων· διότι ὁ ἀρχηγὸς αὐτῆς εἶχε προτείνει τὴν κατὰ τὰ 1863 ἐλάττωσιν αὐτῶν· ἀλλ’ εὐφυέστατον ἐπινόημα ἡ σύστασις εἰδικοῦ ταμείου ὁδοποιΐας ἀνεκούφισε κάπως τὴν θέσιν της. Λέγω εὐφυέστατον, διότι ἀφῄρεσεν ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ κράτους τὰ πληρονόμενα τότε εἰς τὴν ἀτμοπλοϊκὴν ἑταιρίαν ἐκ δραχ. 300,000, καὶ τὰ δαπανώμενα εἰς κατασκευὴν μέσων συγκοινωνίας ἐκ δραχ. 800,000 καὶ ἀνεκούφισε τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων κατὰ ἓν ἑκατομμύριον περίπου. Ἡ ἐποχὴ τοῦ 1867, ἡ ὁποία ἐπαρουσίασε πολιτικὰς ἀνάγκας ἄλλας, ὑπῆρξεν ἀφορμὴ πρὸς δικαιολόγησιν τῆς αὐξήσεως τῶν φόρων· ἀλλὰ καὶ ἄνευ τῶν ἀναγκῶν ἐκείνων ἡ αὔξησις τῶν φόρων ἤθελεν ἐπέλθει· ὅσοι δ’ ἠθέλησαν νὰ ἀδικήσωσιν ἄλλους, αἰτιώμενοι αὐτῶν διὰ τὴν αὔξησιν τῶν φόρων, ἔπραξαν ἔργον προφανῶς ἄδικον. Ἀλλὰ διὰ τί ἡ αὔξησις τῶν φόρων ἡ γενομένη κατὰ τὸ 1867, ἡ ὁποία ἐπέφερεν αὔξησιν τῶν δημοσίων ἐσόδων, δὲν ἐβελτίωσε τὴν κατάστασιν τοῦ κράτους; ἂν θελήσητε νὰ παραβάλητε τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1866, τοῦ τελευταίου ἔτους πρὸ τῆς αὐξήσεως τῶν φόρων, πρὸς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1868 τοῦ πρώτου ἔτους μετὰ τὴν αὔξησιν τῶν φόρων, θέλετε ἰδεῖ, ὅτι ἡ αὔξησις τῶν φόρων ἔφερεν αὔξησιν ἐσόδων τοῦ κράτους κατὰ δραχμὰς 6,163,339 καὶ 43|00. Ἐνῷ λοιπὸν τὰ ἔσοδα ηὔξησαν κατὰ τὸ ποσὸν τοῦτο, ηὔξησαν ὅμως κατὰ μεῖζον ποσὸν τὰ ἔξοδα διὰ τῆς ὑπηρεσίας τῶν δανείων, διότι τὰ συνομολογηθέντα δάνεια ἐπήνεγκον τὴν πληρωμὴν τόκων καὶ χρεωλύτρων, διὰ τὴν ἀνάγκην δὲ ταύτην πληρόνομεν 7 περίπου ἑκατομμύρια κατ’ ἔτος· ὥστε τὸ ἐκ τῆς αὐξήσεως τῶν φόρων ἔσοδον δὲν ἦλθεν ἀντίστοιχον πρὸς τὴν ἕνεκα τῶν δανείων δαπάνην, ἥτις ἐπεβάρυνε τοὺς προϋπολογισμοὺς καὶ διὰ τοῦτο κατὰ τὸ 1871 εὑρισκόμεθα εἰς τὴν αὐτὴν θέσιν, εἰς ἣν καὶ κατὰ τὸ 1866. Λέγων ταῦτα, κύριοι, δὲν σκοπῶ νὰ ἀπελπίσω τινὰ περὶ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ κράτους· εἶναι δυσχερὴς ἀλλὰ οὐχὶ καὶ ἀπελπιστική· ἀπαιτεῖ μέριμναν ἀδιάλειπτον, ἀλλὰ δὲν εἶναι τοιαύτη ὥστε νὰ ἀποθαῤῥύνῃ ὑμᾶς· ἐξ ἐναντίας τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ἔχει πόρους πολλοὺς καὶ ποικίλους, ἡ ἀνάπτυξις τῶν ὁποίων δύναται νὰ φέρῃ τὸ ἰσοζύγιον εἰς τὸν ἐτήσιον προϋπολογισμόν. Τὸ παρὸν ὑπουργεῖον, τοῦ ὁποίου ἡ ζωὴ χρονολογεῖται πρὸ 40 ἡμερῶν, δὲν ἦτο εἰς κατάστασιν νὰ παρασκευάσῃ ἔργα τοσαῦτα, ὥστε δι’ αὐτῶν νὰ σᾶς προτείνῃ τὴν ἀνάπτυξιν πόρων τοιούτων· ἔχει ὅμως ὑπὸ συζήτησιν σύστημά τι, διὰ τοῦ ὁποίου πρόκειται νὰ ἐπιβαρυνθῇ ἡ κατανάλωσις τοῦ καπνοῦ, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ παραβλαβῇ παντάπασιν ἡ παραγωγὴ τοῦ προϊόντος τούτου. Τὸ σύστημα τοῦτο ὑπὸ τρεῖς ποικίλας μορφὰς βασανίζεται, καὶ ἄν ποτε παρ’ ἡμῶν παρασκευασθῇ, θέλομεν ἐλθεῖ νὰ τὸ εἰσαγάγωμεν εἰς τὴν Βουλὴν, ἡ δὲ Βουλὴ θέλει λάβει τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐκφέρῃ τὴν γνώμην της· ἀλλὰ καὶ ἂν εἰσαχθῇ ἐντὸς τῆς τρεχούσης Συνόδου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραγάγῃ τὰ ἀποτελέσματά του ἐντὸς τοῦ 1872, διότι ἡ παραγωγὴ τοῦ καπνοῦ εἶναι πολὺ βραδεῖα, καὶ διότι ὅλαι αἱ ἐργασίαι αἱ ὁποῖαι θέλουσι προηγηθῆ μέχρι τῆς ὥρας τῆς εἰσπράξεως χρημάτων θέλουσιν ἀπαιτήσει τὴν παρέλευσιν τοῦ ὑπολοίπου χρόνου τοῦ 1872. Διὰ τοῦτο ἀμφιβάλλω ἂν θέλῃ γείνει δυνατὸν εἴτε παρ’ ἡμῶν εἴτε παρὰ τῶν διαδόχων νὰ προταθῶσιν εἰς τὴν Βουλὴν τὰ ἀποτελέσματα τῶν νέων πόρων, καὶ νὰ καταλογισθῶσι ταῦτα ὡς ἔσοδα τοῦ 1872, ὥστε νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἰσοῤῥοπία τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1872. Διὰ τοῦτο, ἂν μείνωμεν εἰς τὴν ἀρχὴν, προαναγγέλλω ἀπὸ τοῦδε ὅτι, διὰ νὰ καλύψωμεν τὸ ἔλλειμμα τοῦ 1872, θέλομεν εὑρεθῆ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ζητήσωμεν τὴν ἄδειαν συνομολογήσεως νέων δανείων. Καταθέτω εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς τὰ νομοσχέδια τῶν ἐσόδων τοῦ 1872 καὶ τῶν ἐξόδων μετὰ τῶν σχετικῶν πινάκων. Ἐλπίζω δὲ ὅτι οἱ ἀναλυτικοὶ πίνακες καὶ τὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα παρεπέμφθησαν εἰς τὸ Τυπογραφεῖον, θέλουσιν ἐν τάχει ἐκτυπωθῆ, καὶ ἐντὸς ἴσως 4 ἡμερῶν θέλουσι διανεμηθῆ εἰς τὴν Βουλήν.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ κυρώσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐσόδων τοῦ Κράτους τῆς χρήσεως 1872. Ἄρθον 1. Τὰ ἔσοδα τοῦ Κράτους διὰ τὴν χρῆσιν 1872 ὑπολογίζονται εἰς δραχμὰς τριάκοντα τρία ἑκατομμύρια, διακοσίας ἑξήκοντα ἐννέα χιλιάδας, διακοσίας, ἀριθ. 33,269,200· κατὰ τὰ εἰδικῶς ἐνδιαλαμβανόμενα ἐν τῷ πίνακι τῶν ἐσόδων καὶ τὰ ἐν αὐτῷ προσηρτημένα ἀναλυτικὰ φύλλα. Ἄρθρον 2. Ἡ εἴσπραξις τῶν ἐν τῷ προηγουμένῳ ἄρθρῳ ἐσόδων τῆς χρήσεως 1872 θέλει ἐνεργεῖσθαι ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κειμένων νόμων. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 17 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ Ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ κυρώσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ Κράτους τῆς χρήσεως 1872. Ἄρθρον 1. Τὰ ἔξοδα τοῦ Κράτους διὰ τὴν χρῆσιν 1872 ὑπολογίζονται εἰς δραχμὰς τριάκοντα ἓξ ἑκατομμύρια, τριακοσίας ἑβδομήκοντα ὀκτὼ χιλιάδας, ἑξακοσίας ἑβδομήκοντα πέντε, ἀριθ. 36,378,675. Ἄρθρον 2. Διὰ τὴν ἀνωτέρω ποσότητα χορηγοῦνται τοῖς Ὑπουργοῖς πιστώσεις, καταλογιζόμεναι κατὰ τὸν συναπτόμενον γενικὸν πίνακα τῶν ἐξόδων, καὶ ὑπὸ τὰ κεφάλαια καὶ ἄρθρα τῶν προσηρτημένων αὐτῷ ἀναλυτικῶν φύλλων, ὡς ἑξῆς·

Ἄρθρον 3. Ἐὰν αἱ διὰ τοῦ παρόντος Νόμου χορηγούμεναι πιστώσεις, ἄνευ ἐπεκτάσεως τῆς ὑπηρεσίας, δὲν ἐξαρκέσωσι πρὸς πληρωμὴν τῶν ἐξόδων, ἐπιτρέπεται, ἵνα ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς χορηγηθῶσι διὰ Β. Διαταγμάτων ἀναπληρωτικαὶ πιστώσεις, ἐπὶ τῇ γνωμοδοτήσει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ μόνον ἐπὶ τῶν ἐφεξῆς ἄρθρων τῶν εἰδικῶν προϋπολογισμῶν τῶν Ὑπουργείων Αʹ. Τοῦ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης. Διὰ διατροφὴν ὑποδίκων. Δι’ ἀποζημιώσεις συνέδρων. Δι’ ἀποζημιώσεις μαρτύρων. Δι’ ἔξοδα μεταγωγῆς ὑποδίκων. γραφείου καὶ ἀποσκευῆς Κακουργιοδικείων. μεταφορᾶς ἀνακριτῶν. ἐκτελέσεως θανατικῶν ἀποφάσεων. Βʹ. Τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν. Διὰ γενικὰ μέτρα ἀσφαλείας. Διὰ διατήρησιν τῶν καταδίκων. Δι’ ἀπόδοσιν διεθνῶν ταχυδρομικῶν δικαιωμάτων. Δι’ ἀπόδοσιν διεθνῶν τηλεγραφικῶν τελῶν. Γʹ. Τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν. Διὰ ποσοστὰ εἰσπράξεων. Διὰ ποσοστὰ φόρων ἐπιτηδευμάτων καὶ οἰκοδομῶν. Δι’ ἀποδοχὰς χαρτοσήμου. Διὰ ποσοστὰ γραμματοσήμου. Δι’ ἔξοδα ἐξορύξεως ὀρυκτῶν. Δι’ ἔξοδα καλλιεργείας καὶ μεταφορᾶς ἁλάτων. Δι’ ἐπιστροφὰς χρημάτων. Δι’ ἀντιμισθίαν δικηγόρων. Δι’ ἀπόδοσιν κεφαλαίων ὁδοποιΐας. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 17 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς

Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

ΓΕΝΙΚΟΣ ΠΙΝΑΞ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐσόδων καὶ τῶν ἐξόδων τοῦ Κράτους διὰ τὴν χρῆσιν 1872.

α) Εἰς τὸ ποσὸν τοῦτο συμπεριλαμβάνονται καὶ δρχ. 100,000 δι’ ἔξοδα κεκλεισμένων χρήσεων. β) Μεταξὺ τῶν ἀναπληρωτικῶν πιστώσεων συμπεριλαμβάνονται καὶ αἱ διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν ἐξόδων κεκλεισμένων χρήσεων

Ἐκτὸς τούτων λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ εἰσαγάγω εἰς τὴν Βουλὴν τοὺς δύω φορολογικοὺς νόμους τοῦ 1872. Καὶ τὸ μὲν νομοσχέδιον περὶ φόρου ἐπὶ τῶν ζώων καὶ μελισσίων οὐδόλως διαφέρει τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσατε πέρυσι, τὸ δὲ περὶ φορολογίας τῶν προϊόντων τῆς γῆς διαφέρει ἀπὸ τὸ ψηφισθὲν πέρυσι, πρῶτον ὅτι ὑπάγει εἰς τὴν φορολογίαν εἰς ἣν εἰσὶν ὑποβεβλημένοι οἱ οἶνοι τῆς Θήρας καὶ τῆς Θηρασίας, ὑπάγει λέγω εἰς τὴν αὐτὴν κατηγορίαν καὶ τοὺς οἴνους τῆς Πάρου καὶ τῆς Κέας, καὶ δεύτερον διότι περιέλαβε διατάξεις τινὰς δικονομικὰς, αἱ ὁποῖαι ἐκρίθησαν ἀναγκαῖαι πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς ἐκτελέσεως τοῦ νόμου. Ταῦτα ἔχουσιν ὡς ἑξῆς· Πρὸς τὴν Βουλήν. Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ εἰσαγάγω εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον περὶ προσδιορισμοῦ τῶν φόρων ἐν γένει καὶ τῶν λοιπῶν δικαιωμάτων τοῦ δημοσίου ἐπὶ τῶν προϊόντων τῆς γῆς διὰ τὸ ἔτος 1872. Ἐν τῷ νομοσχεδίῳ τούτῳ ἐκρίθη ἀναγκαῖον νὰ περιληφθῶσι νέαι τινὲς διατάξεις καὶ προσθῆκαι, ἵνα ἀρθῶσι κωλύματά τινα παρουσιασθέντα κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν καὶ ἐξασφαλισθῶσιν ἔτι περισσότερον οἱ φόροι τοῦ δημοσίου κατά τε τὴν βεβαίωσιν καὶ τὴν εἴσπραξιν αὐτῶν. 1) Ἐθεωρήθη ἀναγκαῖον νὰ μετενεχθῇ ὁλόκληρος ἐκ τοῦ ἀπὸ 24 Μαΐου 1863 ψηφίσματος ἡ περὶ φορολογίας τοῦ ἀπὸ σταφιδαμπέλων γλεύκους διάταξις, τιθεμένη ἐν ἰσχύϊ διὰ τῶν ἐπετείων νόμων ἐλλειπῶς, καὶ τοῦτο πρὸς ἄρσιν πάσης ἀμφιβολίας, ὅτι καὶ τὸ γλεῦκος αὐτὸ ὑπόκειται εἰς φορολογίαν. 2) Ἐθεωρήθη ὡσαύτως ἀναγκαῖον κατὰ τὰς παραστάσεις τῆς ὑπηρεσίας νὰ τροποποιηθῇ καὶ συμπληρωθῇ ἀκριβέστερον ἡ ἐν τῷ περυσινῷ νόμῳ σχετικὴ διάταξις περὶ προσδιορισμοῦ τῆς ἀγοραίας τιμῆς τῆς ῥητίνης. 3) Ἐσημειώθη ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, ὅτι ἡ ἐνεργηθεῖσα πρώτην φορὰν πέρυσιν ἐκτίμησις τῶν παραχθέντων ἀπὸ ἰδιόκτητα συκόδενδρα σύκων κατὰ τὴν Ἐπαρχίαν Πυλίαν ἰσχύει καὶ διὰ τὸ 1872, ὡς προγενεστέρως τοιαύτη διάταξις, συμφέρουσα εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, καθιερώθη καὶ κατὰ τὰς λοιπὰς ἐπαρχίας τῆς αὐτῆς κατηγορίας ἀπὸ τοῦ 1868 ἔτους. 4) Ἡ εἰς τὸ ἄρθρον 10 γενομένη προσθήκη περὶ τῆς ὑπογραφῆς τῶν διπλοτύπων ἐθεωρήθη ἀναγκαία, διότι εἰς πλεῖστα χωρία ἢ συμβαίνει νὰ διατελῶσιν ἀπόντες οἱ ἐν αὐτοῖς ἱερεῖς ἢ οὐδόλως ὑπάρχουσι τοιοῦτοι, καὶ διὰ τῆς προσθήκης ταύτης δίδεται πλειοτέρα εὐκολία πρὸς τοὺς ἐνοικιαστὰς εἰς τὴν τακτικὴν ἔκδοσιν τῶν διπλοτύπων τῆς βεβαιώσεως τῶν φόρων. 5) Εἰς τὸ τέλος τοῦ ἰδίου ἄρθρου ἐθεωρήθη ἀναγκαῖον νὰ προστεθῇ ὁλόκληρος παράγραφος, καθιστῶσα προθυμοτέρους τοὺς ἐνοικιαστὰς εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεών των, καὶ παρέχουσα ἀσφαλεστέρας ἐγγυήσεις εἰς τὸ δημόσιον πρὸς ἐξασφάλισιν καὶ εἴσπραξιν τῶν δημοσίων ἐσόδων. 6) Ἡ γενομένη προσθήκη εἰς τὴν βʹ. § τοῦ ἄρθρου 12 αἴρει πᾶσαν ἀμφιβολίαν περὶ τῆς ἀρχῆς, ἥτις ὑποχρεοῦται νὰ καταδιώξῃ τὸ λαθρεμπόριον τῶν καπνῶν τῶν Ἐπαρχιῶν Ναυπλίας καὶ Ἄργους. 7) Ἡ 13 νέα διάταξις ἐθεωρήθη ἀναγκαία, διότι τὸ δημόσιον εὑρέθη πολλάκις εἰς ἀμηχανίαν κατὰ τὴν εἴσπραξιν, καὶ ἐστερήθη φόρων ἐκ τῶν γενομένων μεταβιβάσεων, καθόσον ὁ πρῶτος ἰδιοκτήτης ἐτύγχανεν ἄπορος, ὁ δὲ νέος δὲν ὑπεχρεοῦτο ἐκ τοῦ νόμου νὰ δεχθῇ τὰς φορολογικὰς ὑποχρεώσεις αὐτοῦ. 8) Ἡ 14 νέα διάταξις ἐθεωρήθη ἐπίσης ἀναγκαία, διότι κτήματα φορολογήσιμα ἀνεκαλύφθησαν μεταγενεστέρως, ὅτι δὲν ὑπήχθησαν εἰς φορολογίαν προηγουμένων ἐτῶν. Ἐπειδὴ ὅμως δὲν εἶναι δίκαιον ἐπ’ ἄπειρον οἱ φορολογούμενοι νὰ μένωσι βεβαρυμένοι μὲ τὴν ἐν τῇ διατάξει ταύτῃ ὑποχρέωσιν, περιωρίσθη αὕτη μέχρι πέντε προηγουμένων ἐτῶν ἀπὸ τῆς ὑπάρξεως νομίμου φορολογικοῦ τίτλου. 9) Ἡ 15 νέα διάταξις συμπεριελήφθη ὡς ἀναγκαιοτάτη, διότι κατὰ τὸ παρελθὸν ἐπαρουσιάσθησαν πολλὰ ἐνοικιαστῶν παράπονα, ὅτι μὴ δυνάμενοι οὗτοι νὰ ἐξασφαλίσωσι κατὰ τῶν ἀλλοδαπῶν καὶ τῶν ἀπόρων γεωργῶν τὰ δικαιώματά των, ἀπώλεσαν ταῦτα καὶ ἐζημιώθησαν, καθόσον κατὰ τὴν ἰσχύουσαν διάταξιν τοῦ ἀπὸ 24 Μαΐου 1863 ψηφίσματος ἡ πληρωμὴ τῶν φόρων ὑπὸ τῶν φορολογουμένων εἶναι προαιρετικὴ ἐπὶ 15 ἡμέρας ἀπὸ τῆς βεβαιώσεως τούτων, καὶ μετὰ παρέλευσιν τῆς προθεσμίας ταύτης οἱ καθυστεροῦντες φορολογούμενοι καταδιώκονται διὰ τῶν ἀναγκαστικῶν μέσων τοῦ νόμου, ὥστε κατὰ τὸ δεκαπενθήμερον αὐτὸ διάστημα οἱ τοιοῦτοι φορολογούμενοι ἢ ἀπέρχονται, ἢ δὲν ἀπομένει αὐτοῖς ἄλλη περιουσία, καὶ τοιουτοτρόπως οὗτοι μὲν ἀποκαθίστανται ἀνίκανοι νὰ ἐκπληρώσωσι τὰς ὑποχρεώσεις των, οἱ δὲ ἐνοικιασταὶ ζημιοῦνται, στερούμενοι τῶν δικαιωμάτων των καί 10) Ἡ στρεμματικὴ φορολογία τῶν ἀμπέλων τῶν νήσων Κέας καὶ Πάρου καταργεῖται· ἀντ’ αὐτῆς δὲ ἐπιβάλλεται ἔγγειος φόρος ἐκ δρ. 1 καὶ λ. 20 ἐφ’ ἑκάστης βαρέλας, συγκειμένης ἐκ 48 ὀκάδων, εἰσπραττόμενος εἰς τὰ τελωνεῖα κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν ἢ τὴν διὰ θαλάσσης μεταφορὰν τοῦ οἴνου τῶν νήσων τούτων. Ἀπεφάσισα δὲ νὰ πράξω τοῦτο, διότι, καθ’ ἃς ἔχω πληροφορίας, ὁ οἶνος οὗτος κατὰ μέγιστον ποσὸν καταναλίσκεται ἐκτὸς τοῦ τόπου τῆς παραγωγῆς του, ἑπομένως πέποιθα, ὅτι τὸ δημόσιον θέλει εἰσπράττει εἰς τὰ τελωνεῖα πλειότερα, ἢ ὅσα ἄχρι τοῦδε εἰσέπραττεν ὑπὸ τὸ σύστημα τῆς στρεμματικῆς φορολογίας, ἀπέναντι τοῦ ἐτησίως βεβαιουμένου ἐγγείου φόρου, ἀνερχομένου τῆς μὲν νήσου Κέας εἰς δραχ. 3,350, τῆς δὲ νήσου Πάρου εἰς δραχ. 5,190, καθὼς συνέβη τοῦτο διὰ τὸν οἶνον τῶν νήσων Θήρας καὶ Θηρασίας, ὁ ἔγγειος φόρος τῶν ἀμπέλων τῶν ὁποίων ἐβεβαιόνετο διὰ τῆς στρεμματικῆς φορολογίας περὶ τὰς δραχ. 52,000 ἐτησίως, καὶ ἤδη τὸ δημόσιον εἰσπράττει εἰς τὰ τελωνεῖα κατὰ μέσον ὅρον περὶ τὰς δρ. 70,000

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸς

Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ φορολογίας τῶν προϊόντων τῆς γῆς διὰ τὸ ἔτος 1872. Ἄρθρον 1. Διὰ τὸ ἔτος 1872, ὅ,τε ἔγγειος φόρος καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἐπικαρπίας ὁρίζονται ὡς ἀκολούθως· Περὶ τῶν δι’ ἐνοικιάσεως διατιθεμένων. Ἄρθρον 2. Οἱ δι’ ἐνοικιάσεως διατιθέμενοι ὅ,τε ἔγγειος φόρος καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἐπικαρπίας προσδιορίζονται. ά.) Ἐπὶ τῶν δημητριακῶν καρπῶν ἔγγειος φόρος 8%, δικαίωμα ἐπικαρπίας 15%. βʹ.) Ἐπὶ τοῦ ἐλαίου καὶ τῶν ἐλαιῶν ἔγγειος φόρος, ἐπὶ μὲν τοῦ ἐλαίου 10%, ἐπὶ δὲ τῶν ἐλαιῶν, ὅσαι χρησιμεύουσιν εἰς βρῶσιν ἢ παράγονται εἰς δήμους, ἔνθα δὲν ὑπάρχουσιν ἐλαιοτριβεῖα, λεπτὰ 3 τὴν ὀκάν. Δικαίωμα ἐπικαρπίας 10% εἰς ἔλαιον, καὶ λεπτὰ 3 τὴν ὀκὰν ἐπὶ τῶν εἰς βρῶσιν χρησίμων ἐλαιῶν. Ὅταν ὁ ἐπὶ τοῦ ἐλαίου ἔγγειος φόρος εἰσπράττηται διὰ λογαριασμὸν τοῦ δημοσίου, ὁρίζεται οὗτος εἰς λεπτὰ 12 τὴν ὀκάν. γʹ.) Δικαίωμα ἐπικαρπίας ἐπὶ τοῦ προϊόντος τῶν ἐθνικοϊδιοκτήτων σταφιδαμπέλων 10%. δʹ.) Δικαίωμα ἐπικαρπίας ἐπὶ τοῦ προϊόντος τῶν ἐθνικοϊδιοκτήτων συκοδένδρων τῶν ἐπαρχιῶν Καλαμῶν, Μεσσήνης, Πυλίας καὶ Ἐπιδαύρου Λιμηρᾶς πρὸς δραχ. 1 καὶ λεπτὰ 50 κατὰ στατῆρα (καντάριον), εἰσπραττόμενον εἰς τὰ Τελωνεῖα κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν ἢ τὴν διὰ θαλάσσης μεταφοράν. Ἡ ἐνεργηθεῖσα κατὰ τὸ 1867 ἐκτίμησις τῶν παραχθέντων ἀπὸ ἰδιόκτητα συκόδενδρα σύκων κατὰ τὰς ἐπαρχίας Καλαμῶν, Μεσσήνης καὶ Ἐπιδαύρου Λιμηρᾶς ἰσχύει καὶ διὰ τὸ 1872, διὰ δὲ τὴν ἐπαρχίαν Πυλίας ἡ γενομένη κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος 1871. Ἐπιτρέπεται μ’ ὅλον τοῦτο τοῖς ἰδιοκτήταις νὰ ζητήσωσι νέαν ἐκτίμησιν, ἀναφερόμενοι ἐνώπιον τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς μέχρι τῆς 30 Ἰουνίου. Γενικὴν ἢ καὶ σποραδικὴν ἐκτίμησιν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐνεργήσῃ καὶ τὸ δημόσιον κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ΡΜΑʹ νόμου καὶ ἐντὸς τῆς ὁριζομένης ὑπ’ αὐτοῦ προθεσμίας, ἥτις ἐν ἀνάγκῃ, τῇ προτάσει τοῦ ἐφόρου, δύναται νὰ παραταθῇ δι’ ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. έ.) Τὸ ἀπὸ σταφιδαμπέλων γλεῦκος φορολογεῖται τὸ μὲν ἐξ ἰδιοκτήτων πρὸς λεπτὰ 20, τὸ δὲ ἐξ ἐθνικοϊδιοκτήτων πρὸς λεπτὰ 50 ἀνὰ πᾶσαν βαρέλαν ἐκ 48 ὀκάδων συγκειμένην, ἡ δὲ βεβαίωσις τοῦ ποσοῦ γίνεται ἐν τοῖς οἰνοδοχείοις μέχρι τῆς 10 Σεπτεμβρίου. ϛʹ.) Ἐπὶ τῆς ῥητίνης, κατράμης, ἀσβέστου καὶ λοιπῶν δασικῶν προϊόντων, πλὴν τοῦ πρινοκοκκίου, ἔγγειος φόρος 10%. Δικαίωμα ἐπικαρπίας ἐπὶ τῆς ἐξ ἐθνικῶν δασῶν παραγομένης ῥητίνης 15%. Ὁ κατὰ τὸ ἄρθρον 33 τοῦ ΣΟΖʹ νόμου προσδιορισμὸς τῆς τιμῆς τῆς ῥητίνης γίνεται κατὰ μῆνα. Ἐπιτροπὴ δὲ συγκειμένη ὑπὸ τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς, τοῦ οἰκον. ἐφόρου, τοῦ εἰρηνοδίκου τῆς πρωτευούσης, τοῦ οἰκείου δημάρχου καὶ τοῦ δασονόμου, συνέρχεται τὴν πρώτην ἑκάστου μηνὸς ἐν τῷ καταστήματι τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς καὶ προσδιορίζει ταύτην διὰ πρωτοκόλλου· κωλυομένων τῶν οἰκείων δημάρχων, ἢ μὴ ἐμφανιζομένων, ἀναπληροῖ αὐτοὺς ὁ τῆς πρωτευούσης, καὶ τούτου μὴ ἐμφανιζομένου, καί περ προσκληθέντος ὑπὸ τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς, ἀποφασίζουσι τὰ λοιπὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς. Τὸ πρωτόκολλον τοῦτο κοινοποιεῖται ἀμέσως εἰς τὰς ἁρμοδίας δημοτικὰς ἀρχάς· ἐντὸς δὲ ἓξ ἡμερῶν ὀφείλουσιν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἐνοικιασταὶ καὶ φορολογούμενοι ἀπὸ τῆς συντάξεώς του νὰ ὑποβάλωσιν εἰς τὸν δασονόμον τὰς ἐνστάσεις των. Μετὰ παρέλευσιν τῆς προθεσμίας ταύτης ὁ δασονόμος ὑποβάλλει τὸ πρωτόκολον καὶ τὰς τυχὸν δοθείσας ἐνστάσεις εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν οἰκονομικῶν, ὅπερ ἀποφαίνεται ὁριστικῶς. Ἡ ἀπόφασις τοῦ ὑπουργείου κοινοποιεῖται παρὰ τοῦ δασονόμου διὰ τῆς ἁρμοδίας δημοτικῆς ἀρχῆς εἰς τοὺς ἐνοικιαστὰς καὶ τοὺς φορολογουμένους, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὁποίας πληρόνεται ὁ ἔγγειος φόρος καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἐπικαρπίας. ζʹ.) Ὁ φόρος ἐπὶ τῶν οἰκοδομῶν προσδιορίζεται εἰς 5%. ηʹ.) Ἐπὶ τῶν μεταλλείων 5%, ἐπὶ δὲ τῶν ὀρυχείων καὶ λατομείων 10%, ἁπάντων δὲ ἐπὶ τῆς καθαρᾶς προσόδου κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ΧΗʹ νόμου τῆς 22 Αὐγούστου 1861. Ὁ προσδιορισμὸς τῆς καθαρᾶς προσόδου, ἐφ’ ἧς ἐπιβάλλεται ὁ φόρος, κανονίζεται διὰ Β. Διατάγματος. Περὶ τῆς κατὰ δένδρον εἰσπραττομένης ἐπικαρπίας. Ἄρθρον 3. Τὸ δικαίωμα τῆς ἐπικαρπίας τῶν ἐθνικοϊδιοκτήτων μωρεοδένδρων, τῶν συμπληρωσάντων τὸ 5 ἔτος τῆς ἡλικίας, ὁρίζεται εἰς λεπτὰ 5 κατὰ δένδρον. Περὶ τῶν κατὰ στρέμμα φορολογουμένων κτημάτων. Ἄρθρον 4. Ὁ ἔγγειος φόρος καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἐπικαρπίας ἐπὶ τῶν κατὰ στρέμμα φορολογουμένων κτημάτων κανονίζεται ἀναλόγως τῆς κατὰ μέσον ὅρον ἐτησίας προσόδου ὡς ἑξῆς.

Περὶ τῶν εἰς τὰ τελωνεῖα εἰσπραττομένων φόρων. Ἄρθρ. 5. Ὁ ἐπὶ τῶν κατωτέρω προϊόντων ἔγγειος φόρος καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἐπικαρπίας κανονίζονται κατὰ τὸν ἑπόμενον πίνακα·

Ὁ ἔγγειος φόρος ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω οἴνου εἰσπράττεται κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν ἢ τὴν διὰ θαλάσσης μεταφοράν, ἀπὸ τῆς 1 Νοεμβρίου 1872, καταργουμένης τῆς στρεμματικῆς φορολογίας τῶν ἀμπέλων τῶν νήσων τούτων. Περὶ τῶν Λακωνικῶν προϊόντων. Ἄρθρον 6. Ὁ ἔγγειος φόρος ἐπὶ τῶν προϊόντων τῶν δύω ἐπαρχιῶν Οἰτύλου καὶ Γυθείου προσδιορίζεται ὡς ἐφεξῆς· 1. Ἐπὶ τοῦ ἐλαίου λεπτὰ 12 τὴν ὀκᾶν καὶ 2. Ἐπὶ τῶν λοιπῶν προϊόντων, συμπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ γλεύκους (μούστου) ἢ οἴνου, 10% εἰς χρήματα κατὰ τὴν ἀγοραίαν τιμήν. Ἐπὶ τῶν δημητριακῶν καρπῶν ὡσαύτως κατὰ τὴν ἀγοραίαν τιμὴν εἰς χρήματα 8%. Ἄρθρον 7. Ἐξαιροῦνται τοῦ ἐγγείου φόρου καὶ τοῦ δικαιώματος τῆς ἐπικαρπίας· 1. Αἱ ἄμπελοι μέχρι 5 ἐτῶν συμπεπληρωμένων. 2. Αἱ μονοετῶς ἐνοικιαζόμεναι ἐθνικαὶ καὶ αἱ τῶν διαλελυμένων μοναστηρίων καὶ ἐπισκοπῶν περιελθοῦσαι εἰς τὸ δημόσιον ἄμπελοι. Ἄρθρον 8. Ἀπαλλάσσονται παντὸς ἐγγείου φόρου καὶ δικαιώματος ἐπικαρπίας· 1. Τὰ ἄχυρα. 2. Οἱ λαχανόκηποι τῶν γεωργῶν μέχρις ἑνὸς στρέμματος, ὅπου καὶ ἂν κεῖνται, τῇ ἐκλογῇ τοῦ γεωργοῦ. Τὰ περιβόλια δὲν ὑπάγονται εἰς τὴν ἐξαίρεσιν ταύτην. 3. Τὰ σποράδην ὀπωροφόρα δένδρα, τὰ ἐντὸς τοῦ ἀνωτέρω στρέμματος, εἰς τὰς αὐλὰς, τοὺς ἰδιοκτήτους ἀγροὺς καὶ τὰς ἰδιοκτήτους ἢ ἐθνικοϊδιοκτήτους ἀμπέλους ἢ σταφιδαμπέλους εὑρισκόμενα. 4. Τὰ ἀσταχολόγια ἀνὰ δύο μόνον κοιλὰ δι’ ἕκαστον ἀσταχολόγον. 5. Οἱ σπόροι τοῦ λιναρίου, καναβίου, ῥιζαρίου, τριφυλλίου καὶ κρομμύου. 6. Τὰ φύλλα τῶν ἰδιοκτήτων συκαμινομωρεῶν. 7. Ἡ ῥόβη, ὁ βίκος καὶ τὰ ἀγριολάθουρα, ὅταν δὲν ἁλωνίζωνται. Ἄρθρον 9. Δὲν ὑποβάλλονται εἰς δικαίωμα ἐπικαρπίας οἱ ἀγοράσαντες παρὰ τοῦ δημοσίου ἐθνικὰ κτήματα ἢ γαίας, ἂν παρεδόθη εἰς αὐτοὺς τὸ παραχωρητήριον πρὸ τῆς πρώτης Ἀπριλίου 1872. Ἄρθρον 10. Τοὺς ἀγραμμάτους φορολογουμένους δι’ ὅλας τὰς ἐν τῷ ἄρθρῳ 10 τοῦ ΣΟΖʹ. νόμου περιπτώσεις, ὡς καὶ τοὺς ἀρνουμένους νὰ ὑπογράψωσι τὰ στελέχη τῶν διπλοτύπων τῆς φορολογίας τῶν προϊόντων ἐν γένει, ὑπογράφουσι δύο μάρτυρες, ἐξ ὧν ὁ εἷς πρέπει νὰ ἦναι ὁ ἱερεὺς τοῦ οἰκείου, ἢ ἐν ἐλλείψει ἢ ἀπουσίᾳ τούτου, τοῦ πλησιεστέρου χωρίου ἢ δημοτικὸς σύμβουλος ἢ δημαρχικὸς ἢ εἰδικὸς ἢ εἰρηνοδικειακὸς πάρεδρος. Οἱ ἐνοικιασταὶ, ἀποστέλλοντες τά στελέχη τῶν διπλοτύπων εἰς τὸν οἰκον. ἔφορον κατὰ τὸ ἄρθρον 13 τοῦ ΣΟΖʹ. παγίου νόμου, ὑποχρεοῦνται νὰ συνοδεύωσι ταῦτα μὲ καταλόγους εἰς διπλοῦν, ἐξ ὧν τὸν ἕνα ὁ οἰκον. ἔφορος ὀφείλει νὰ παραπέμψῃ ἐπὶ ἀποδείξει εἰς τὸν ἁρμόδιον δήμαρχον, ἵνα δημοσιεύηται ἀμέσως εἰς τὸ οἰκεῖον τμῆμα ἢ χωρίον πρὸς γνῶσιν τῶν φορολογουμένων. Αἱ κατὰ τῆς διοικητικῆς ἐκτελέσεως τῶν διπλοτύπων ἀνακοπαὶ ἀπευθύνονται κατὰ τῶν ἐνοικιαστῶν. Ἁρμόδια νὰ δικάσωσι τὰς ἀνακοπὰς εἰσὶ τὰ εἰρηνοδικεῖα τῆς περιφερείας, ἔνθα κεῖνται οἱ ἀγροὶ, οἱ δὲ ἐνοικιασταὶ ὀφείλουσιν ἐν τῷ τόπῳ τῶν δικαστηρίων τούτων νὰ διορίσωσιν ἀντίκλητόν των, γνωστοποιοῦντες τοῦτον εἰς τὸν γραμματέα τοῦ ἁρμοδίου εἰρηνοδικείου, ἄλλως θεωρεῖται τοιοῦτος ὁ γραμματεὺς τοῦ ἰδίου δικαστηρίου. Ἡ ἐνώπιον τοῦ ἀνωτέρω δικαστηρίου διαδικασία, μεταξὺ τῶν ἐνοικιαστῶν καὶ τῶν φορολογουμένων, γίνεται ἐφ’ ἁπλοῦ χάρτου· ἡ δ’ ἐκδοθησομένη ἀπόφασις δὲν ἀποτελεῖ δεδικασμένον οὔτε ὑπὲρ, οὔτε κατὰ τοῦ δημοσίου. Οἱ ταμίαι, οἰκον. ἔφοροι καὶ εἰσπράκτορες ὀφείλουσι λογοδοσίαν πρὸς τοὺς ἐνοικιαστάς. Οἱ ἐνοικιασταὶ θεωροῦνται ὑπεύθυνοι καὶ καταδιώκονται οὐ μόνον διὰ τὰ καθαρὰ ἐλλείμματά των, ἀλλὰ καὶ δι’ ὅσους φόρους δὲν πληρώσωσι μέχρι τοῦ πέρατος τῆς συγκομιδῆς οἱ φορολογούμενοι. Ἐν τούτοις πᾶς ἐνοικιαστὴς δημητριακῶν καρπῶν ἔχει τὸ δικαίωμα ἐντὸς 15 ἡμερῶν ἀπὸ τοῦ πέρατος τῆς συγκομιδῆς νὰ παρουσιάσῃ εἰς τὸν οἰκον. ἔφορον ὀνομαστικὸν κατάλογον τῶν τοιούτων καθυστερημάτων καὶ νὰ ζητήσῃ νὰ ἀνατεθῇ ἡ εἴσπραξις εἰς αὐτὸν ἢ εἰς ἄλλο ἐγγράμματον πρόσωπον τῆς ἐκλογῆς του ὑπ’ εὐθύνην του. Ὁ κατάλογος ἐξελεγχθεὶς παρὰ τοῦ ἐφόρου κηρύσσεται ἐκτελεστὸς καὶ διευθύνεται πρὸς τὸν ταμίαν, ὅστις ὀφείλει νὰ διορίσῃ εἰσπράκτορα τὸν ἐνοικιαστὴν ἢ τὸν παρ’ αὐτοῦ προταθέντα. Ὁ εἰσπράκτωρ οὗτος οὔτε μισθὸν λαμβάνει οὔτε ποσοστὰ, θεωρεῖται δὲ ὡς δημόσιος ὑπόλογος καὶ ὀφείλει νὰ ἐμβάζῃ τακτικῶς τὰ εἰσπραττόμενα χρήματα εἰς τὸ ταμεῖον, ὑποκείμενος διὰ πᾶσαν κατακράτησιν χρημάτων ἢ ἄλλην παράβασιν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ περὶ δημοσίου λογιστικοῦ νόμου. Διὰ τὰ τοιαῦτα καθυστερήματα χρεοῦνται οἱ φορολογούμενοι ὡς καὶ οἱ ἐνοικιασταὶ διὰ τὰ καθαρὰ ἐλλείμματα, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἰσχύοντος μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ πέρατος τῆς συγκομιδῆς πρωτοκόλλου τῆς τιμῆς τῶν σιτηρῶν καὶ ὑπόκεινται ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ταύτης εἰς τὸν τῆς ὑπερημερίας τόκον. Διὰ τὰ καθυστερήματα τῶν φορολογουμένων, διὰ τὰ ὁποῖα ἀπεστάλη ὀνομαστικὸς κατάλογος εἰς τὸν ταμίαν, ἀναστέλλεται ἡ καταδίωξις κατὰ τοῦ ἐνοικιαστοῦ ἐπὶ πέντε μῆνας. Ἐὰν δὲ οὗτος ἢ ὁ παρ’ αὐτοῦ προταθεὶς δὲν κατορθώσῃ εἰς τὸ διάστημα τοῦτο νὰ τὰ εἰσπράξῃ καὶ παραδώσῃ ὁλοσχερῶς εἰς τὸ Ταμεῖον, καταδιώκεται διὰ τὸ ὑπόλοιπον. Ἐὰν ὅμως ὁ ἐνοικιαστὴς δὲν αἰτήσῃ ἐντὸς 15 ἡμερῶν, ἢ αἰτήσας δὲν ἐπιληφθῇ τῆς εἰσπράξεως τῶν καθυστερημάτων ἐντὸς ἐμμήνου προθεσμίας ἀπὸ τοῦ διορισμοῦ του, ἐκπίπτει οὗτος τοῦ δικαιώματος τούτου καὶ, θεωρούμενος προσωπικῶς ὑπεύθυνος, καταδιώκεται καὶ διὰ τὰ καθυστερήματα τῶν φορολογουμένων, Ἄρθρον. 11. Ἐὰν ἀποδειχθῇ διὰ πιστοποιητικοῦ τοῦ ἁρμοδίου δημάρχου, ὅτι ἄμπελοι ἢ περιβόλια ἐσημειώθησαν ἐπ’ ὀνόματι ἄλλου ἢ τὸν πραγματικὸν ἰδιοκτήτην ἢ κάτοχον, τὰ πρωτόκολλα τῆς καταμετρήσεως καὶ τῆς κατατάξεως αὐτῶν θεωροῦνται ἰσχυρὰ καὶ ὑποχρεωτικὰ διὰ τὸν τελευταῖον τοῦτον. Ἄρθρον 12. Αἱ περὶ δηλώσεως διατάξεις τοῦ ΣΟΖʹ. νόμου ἐφαρμόζονται καὶ διὰ τὰ ἐξ ἐθνικῶν γαιῶν παραγόμενα καπνὰ τῶν ἐπαρχιῶν Ναυπλίας καὶ Ἄργους ὡς πρὸς τὸ δικαίωμα τῆς ἐπικαρπίας. Ἡ διὰ ξηρᾶς μεταφορὰ τοῦ καπνοῦ ἐκτὸς τῶν ἐπαρχιῶν τούτων ἐπιτρέπεται μόνον τῇ ἐγγράφῳ ἀδείᾳ τοῦ οἰκ. ἐφόρου καὶ τῇ προηγουμένῃ πληρωμῇ τοῦ ἐγγείου φόρου. Πᾶσα παράβασις τιμωρεῖται κατὰ τὸ ἄρθρον 47 τοῦ ἀπὸ 7 Ἀπριλίου 1855 ΣΟΖʹ. νόμου, ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας τοῦ τόπου τελωνιακῆς ἀρχῆς. Ἄρθρον 13. Ἡ ἐπὶ τὸ μέλλον μεταβίβασις τῆς ἰδιοκτησίας οἱουδήποτε φορολογήσιμου κτήματος συνεπάγεται καὶ τὰς φορολογικὰς ὑποχρεώσεις τούτου εἰς βάρος τοῦ νέου ἰδιοκτήτου δι’ ὅσα προηγούμενα ἔτη ὀφείλονται ὑπὸ τοῦ πρώτου ἰδιοκτήτου φόροι. Ἄρθρον 14. Κτήματα ἀνακαλυπτόμενα ἀφορολόγητα, φορολογήσιμα ἄλλως κατὰ νόμον, ὑπόκεινται εἰς φορολογίαν, ἐπὶ τῇ βάσει καταρτισθέντος νομίμου τίτλου, μέχρι πέντε προηγουμένων ἐτῶν. Ἄρθρον 15. Οἱ μὴ προσφέροντες ἐγγύησιν ἀλλοδαποὶ περὶ τῆς πληρωμῆς τῶν ἐπὶ τῶν δημητριακῶν καρπῶν φόρων, ἢ οἱ μὴ ἔχοντες ἄλλην περιουσίαν γεωργοί, ὑποχρεοῦνται νὰ πληρόνωσι τούτους ἅμα μετὰ τὴν μέτρησιν τῶν καρπῶν ἐπὶ τῶν ἁλωνίων· ἄλλως ἐφαρμόζονται αἱ διατάξεις τοῦ περὶ εἰσπράξεως τῶν δημοσίων ἐσόδων ΥΛϚʹ. νόμου Π. Ε. Ἡ κατάσχεσις ἐνεργεῖται καὶ ὑπὸ τῶν ἐνοικιαστῶν, ἀδείᾳ τοῦ οἰκον. ἐφόρου, ἡ δὲ ἐκποίησις τῶν κατασχεθέντων ἐνεργεῖται κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ μνησθέντος νόμου. Ἄρθρον 16. Αἱ ἐπὶ τοῦ ἀπὸ 7 Ἀπριλίου 1855 ΣΟΖʹ. νόμου ἐπελθοῦσαι τροποποιήσεις διὰ τοῦ ἀπὸ 24 Μαΐου 1863 ψηφίσματος τῆς ἐθνικῆς Συνελεύσεως καὶ τοῦ ἀπὸ 8 Ἰανουαρίου 1866 νόμου διατηροῦνται ἐν ἰσχύϊ, καθόσον δὲν ἀντιβαίνουσιν εἰς τὸν παρόντα νόμον. Ἄρθρον 17. Ἡ ἔγγειος φορολογία ἐν Ἑπτανήσῳ διατηρεῖται οἵα κατὰ τὸ 1866. Ἐπιβάλλεται δὲ δασμὸς εἰσπραττόμενος εἰς τὰ τελωνεῖα κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν καὶ τὴν διὰ θαλάσσης μεταφορὰν ά.) ἐπὶ τοῦ σάπωνος πρὸς λεπτὰ 6 κατ’ ὀκάν· βʹ.) ἐπὶ τῆς ἐλαιώδους ὕλης, ἥτις παράγεται δι’ ἀτμομηχανῶν ἀπὸ ἀχρήστους ἐλαιοπυρῆνας πρὸς λεπτὰ 2 κατ’ ὀκάν. Ἄρθρον 18. Ὁ ἀπὸ 14 Ἀπριλίου 1867 ΣΙΓʹ. νόμος περὶ φόρου ἐπὶ τοῦ μολύβδου καὶ τῶν σκωριῶν τοῦ Λαυρίου ἰσχύει καὶ διὰ τὸ 1872. Ἄρθρον 19. Ὁ νόμος περὶ φόρου ἐπιτηδευμάτων δὲν ἐφαρμόζεται ἐν ταῖς Ἰονίοις νήσοις καὶ κατὰ τὸ 1872.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

Πρὸς τὴν Βουλήν. Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ εἰσαγάγω εἰς τὴν Βουλὴν Νομοσχέδιον περὶ προσδιορισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν ζώων καὶ τῶν μελισσίων φόρου διὰ τὸ 1872 ἔτος, καὶ παρακαλῶ αὐτὴν νὰ τὸ ἐπιψηφίσῃ. Ἐπειδὴ δὲ δὲν μεταβάλλονται τὸ παράπαν αἱ διατάξεις τοῦ πέρυσιν (1871) ἐκδοθέντος Νόμου, δὲν εἶναι ἀναγκαῖον νὰ προβῶ εἰς αἰτιολογίαν τινα τῶν διατάξεων τοῦ εἰσαγομένου Νομοσχεδίου. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 18 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς

ΘΕΟΔ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ φορολογίας τῶν ζώων καὶ μελισσίων διὰ τὸ 1872. Ἄρθρον 1. Ὁ ἐπὶ τῶν ζώων φόρος καὶ τῶν μελισσίων διὰ τὸ ἔτος 1872 προσδιορίζεται, 1.) Ἐπὶ τῶν αἰγῶν καὶ προβάτων πρὸς λεπτὰ 30 κατὰ κεφαλήν. 2.) Ἐπὶ τῶν ὄνων πρὸς λεπτὰ 70 κατὰ κεφαλήν. 3.) Ἐπὶ τῶν μεγάλων ζώων καὶ χοίρων πρὸς δραχμὴν 1 καὶ λεπτὰ 20 κατὰ κεφαλήν. 4.) Ἐπὶ τῶν μελισσίων πρὸς λεπτὰ 25 κατὰ κυψέλην. Ἄρθρον 2. Δὲν ὑπάγονται εἰς φόρον· 1.) Τὰ θηλάζοντα τῶν αἰγῶν, προβάτων καὶ χοίρων. 2.) Οἱ πῶλοι τῶν ὄνων, ἵππων, καμήλων, οἱ μόσχοι τῶν βοῶν καὶ τῶν βουβαλίων μέχρις ἡλικίας δύω ἐτῶν συμπεπληρωμένων, εἴτε θηλάζουσιν εἴτε ὄχι. 3.) Τὰ ἀροτριῶντα κτήνη ἐν γένει. 4.) Εἷς οἰκόσιτος χοῖρος δι’ ἑκάστην οἰκογένειαν, ὅπου καὶ ἂν διαιτᾶται. 5.) Τὰ ζῶα ἐν γένει καὶ τὰ μελίσσια τῶν Ἰονίων νήσων. Ἄρθρον 3. Ὁ ἀριθμὸς τῶν συνοδευόντων τὸν ἐπὶ τῆς ἀπαριθμήσεως οἰκονομικὸν ὑπάλληλον ὁπλοφόρων κανονίζεται ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Ὁ Δήμαρχος παραπέμπων τὰ στελέχη τῶν δηλώσεων ὀφείλει νὰ διορίζῃ καὶ κοινοποιῇ ταὐτοχρόνως εἰς τὸν ἔφορον, τὸν πάρεδρον ἢ τὸν δημοτικὸν σύμβουλον, ὅστις μέλλει νὰ συμπράξῃ εἰς τὴν ἀπαρίθμησιν κατὰ τὸ ἄρθρον 6 τοῦ ΥΜʹ. Νόμου. Ἐὰν ὁ Δήμαρχος ἀμελήσῃ νὰ κάμῃ τὴν γνωστοποίησιν ἢ ὁ διορισθεὶς πάρεδρος ἢ ὁ δημοτικὸς σύμβουλος ἀρνηθῇ ἢ ἀναβάλῃ τὴν σύμπραξίν του, ὁ ἔφορος ἢ ὁ ἀντιπρόσωπός του προσκαλεῖ ἐπὶ ἀποδείξει τὸν εἰδικὸν πάρεδρον ἑκάστου χωρίου καὶ προβαίνει εἰς τὴν ἀπαρίθμησιν, τὰ δὲ πρωτόκολλα, ὑπογεγραμμένα παρ’ αὐτοῦ καὶ τοῦ κτηνοτρόφου ἢ μελισσοκόμου, ἔχουσιν ἰσχὺν δημοσίου ἐγγράφου καὶ ἐκτελοῦνται διοικητικῶς, καθόσον ἀφορᾷ τὸν ἁπλοῦν φόρον καὶ τὰ ἔξοδα τῆς ἀπαριθμήσεως. Ἐὰν ὁ κτηνοτρόφος ἢ ὁ μελισσοκόμος ᾖναι ἀγράμματοι, τόσον δὲ οὗτοι καθὼς καὶ ὁ συμπράττων δημοτικὸς ὑπάλληλος ἀρνηθῶσι νὰ ὑπογράψωσι, γίνεται περὶ τούτου μνεία εἰς τὸ πρωτόκολλον. Ἄρθρον 4. Αἱ ἀντιβαίνουσαι εἰς τὸν παρόντα νόμον διατάξεις ἀκυροῦνται.

ΘΕΟΔ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι περιττὸν νὰ σᾶς ἀναγγείλω, ὅτι ἐκτὸς τῶν νομοσχεδίων αὐτῶν προβαίνω νὰ εἰσαγάγω διάφορα νομοσχέδια ἄλλα, τῶν ὁποίων τινὰ μὲν τείνουσι πρὸς διευκόλυνσιν τῆς ἐκτελέσεως τῶν ὑπαρχόντων νόμων, τινὰ δὲ πρὸς ἀποτροπὴν ζημιῶν τοῦ δημοσίου ταμείου, καὶ ἄλλα τείνουσι πρὸς βελτίωσιν τῆς διοικήσεως. Σᾶς παρακαλῶ δὲ νὰ παρατείνετε τὴν ἀνοχήν Σας, καὶ Αʹ.) Νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου τροποποιεῖται ὁ ψηφισθεὶς νόμος περὶ ἐμφυτεύσεων ἐπὶ ἐθνικῶν, ἐπισκοπικῶν ἢ μοναστηριακῶν γαιῶν. Ὁ νόμος ἐκεῖνος ἔταξε προθεσμίαν ἐντὸς τῆς ὁποίας προσεκάλει ὅλους νὰ δηλώσωσι τὰς ὑπ’ αὐτῶν φυτευθείσας γαίας. Ἂν καὶ ὁ νόμος ἐδημοσιεύθη ἐγκαίρως καὶ περιῆλθον αἱ διατάξεις αὐτοῦ εἰς γνῶσιν τῶν ἐμφυτευτῶν, πολλὰ ὀλίγοι ὑπέβαλον τὰς δηλώσεις των κατὰ τὸ ά. στάδιον τῆς προθεσμίας, ἣν ἔταξε· περὶ τὸ τέλος δὲ αὐτῆς ὀλίγοι ὑπέβαλον τοιαύτας εἰς τὰς οἰκονομικὰς ἀρχὰς, πλεῖστοι δὲ, ἢ μᾶλλον πάμπολοι ἐδήλωσαν μετὰ τὸ τέλος τῆς προθεσμίας. Ἐνόμισα λοιπὸν ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ παραταθῇ ἡ προθεσμία, καὶ περὶ τῆς παρατάσεως ταύτης πραγματεύεται τὸ εἰσαγόμενον νομοσχέδιον. Τὸ νομοσχέδιον ὅμως τοῦτο ἔχει καὶ ἄλλας διατάξεις. 1) Μίαν ἐξηγηματικὴν, ἂν καὶ ἠδύνατο νὰ εἰκασθῇ ἐκ τῶν διατάξεων τοῦ νόμου, ὅτι αἱ γαῖαι αἱ μὴ ἐμφυτευθεῖσαι ἀλλὰ χρησιμεύσασαι ὡς ἁλώνια δέον νὰ δηλωθῶσιν ὡς φυτεῖαι. 2) Ἐνόμισα ἀναγκαίαν μίαν ἄλλην διάταξιν διὰ τῆς ὁποίας ἠθέλησα νὰ προλάβω κατάχρησίν τινα. Εἶναι βέβαιον, καὶ ἀναγνωρίζω καὶ ἐγὼ ὅτι εἶναι δύσκολος ὁ χαρακτηρισμὸς τῶν φυτειῶν τῶν σταφιδαμπέλων· ἂν τὰ χαρακτηριστικὰ τῶν φυτειῶν ᾖναι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐν αὐταῖς κλημάτων ἀμπέλων ἢ σταφιδαμπέλων, ἡ καταμέτρησις καὶ βεβαίωσις ἤθελεν εἶσθαι δύσκολον ἔργον. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν παρουσιάζεται εἰς τὰς δενδροφυτείας, διότι εἶναι πολὺ εὔκολον νὰ βεβαιωθῇ ἡ ὕπαρξις ὡρισμένου ἀριθμοῦ δένδρων ἐπὶ ὡρισμένης ἐκτάσεως γαιῶν, τῶν ὁποίων γίνεται ἡ παραχώρησις ὡς πεφυτευμένων φυτειῶν. Περιέχει λοιπὸν διάταξιν διὰ τῆς ὁποίας χαρακτηρίζεται, τί ἔστι δενδροφυτεία, καὶ προσδιορίζεται ὁ ἀριθμὸς τῶν δένδρων. Ἔχει δὲ χρησιμότητα ἡ διάταξις αὕτη, διότι κατὰ τὸν περὶ ἐθνικοϊδιοκτήτων φυτειῶν νόμον ὁ παρουσιασθεὶς ὡς ἐμφυτευτὴς ἔχει δικαίωμα νὰ ζητήσῃ νὰ τῷ παραχωρηθῶσι γαῖαι ἐκτάσεως ἀπροσδιορίστου, ἐν ᾧ ἂν δηλωθῶσιν ὡς γαῖαι καὶ διατεθῶσι κατὰ τὸν νόμον περὶ ἐθνικῶν γαιῶν, ἡ ἔκτασίς των εἶναι προσδιωρισμένη. Τελευταίαν διάταξιν περιέχει τὸ νομοσχέδιον τὴν ἐπὶ τὸ μέλλον ἀπαγόρευσιν τῆς ἐμφυτεύσεως ἐπὶ ἐθνικῶν, ἐκκλησιαστικῶν ἢ ἐπισκοπικῶν γαιῶν. Ἐνόμισα ὅτι ὅσον ἐπιεικεῖς ἦσαν αἱ διατάξεις τοῦ περυσινοῦ νόμου ἐδύναντο νὰ εὕρωσι συνηγορίαν τινὰ καὶ νὰ παρισταθῶσι δεδικαιολογημέναι, ἀλλ’ ὅτι ἡ μὴ ῥητὴ ἀπαγόρευσις τῶν ἐμφυτεύσεων ἐπὶ τὸ μέλλον, ἤτοι ἡ ἀνοχὴ τῆς ἐξακολουθήσεως τῆς ἀρνήσεως ταύτης πρὸς τὴν ἐξουσίαν τῶν νόμων τῆς ἐπικρατείας, εἶναι κατάχρησις, καὶ ὅτι ἡ περιστολὴ αὐτῆς πρέπει νὰ γείνῃ διὰ μιᾶς ῥητῆς διατάξεως. — Τὰς διατάξεις ταύτας περιέχει τὸ εἰσαγόμενον νομοσχέδιον. «Αἰτιολογικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου περὶ τροποποιήσεως τοῦ περὶ ἐμφυτεύσεων ἐπὶ ἐθνικῶν, ἐπισκοπικῶν ἢ μοναστηριακῶν γαιῶν Νόμου. Πρὸς τὴν Βουλήν. Κατὰ τὸν ΤΠϚʹ. Νόμον περὶ τῶν γενομένων ἐμφυτεύσεων ἐπὶ ἐθνικῶν ἢ Ἐκκλησιαστικῶν γαιῶν, καίτοι δημοσιευθέντα καθ’ ὅλον τὸ Κράτος ἐντὸς τῶν μηνῶν Ἰουλίου καὶ Αὐγούστου ε. ε. ὀλίγαι δηλώσεις ἐδόθησαν ἐντὸς τῆς ταχθείσης δι’ αὐτοῦ τριμήνου προθεσμίας, καὶ αὗται περὶ τὸ τέλος αὐτῆς, εἴτε διότι οἱ κάτοχοι φυτειῶν βραδέως ἐννόησαν τὸ συμφέρον των, εἴτε δι’ ἔλλειψιν τῶν διὰ τὴν προκαταβολὴν ἀπαιτουμένων χρημάτων· πλεῖσται δὲ ἢ μᾶλλον εἰπεῖν αἱ περισσότεραι δηλώσεις ἐδόθησαν μετὰ τὴν ἔκπνευσιν τῆς τριμήνου προθεσμίας, κατὰ διαταγὴν δὲ τοῦ Ὑπουργείου ἐγένοντο μὲν δεκταὶ, ἀλλὰ κατεχωρίσθησαν ἐν τῷ δι’ ἕκαστον χωρίον προσδιωρισμένῳ βιβλίῳ ὡς ἐκπρόθεσμοι, καὶ κάτωθι τῆς πράξεως δι’ ἧς ἐκλείσθη τὸ βιβλίον τῶν ἐμπροθέσμων. Ἀλλαχοῦ δὲ καθ’ ἃς ἔλαβον πληροφορίας δὲν ἐδόθησαν οὔτε ἐντὸς οὔτε μετὰ τὴν λῆξιν τῆς προθεσμίας δηλώσεις, διότι βραδυνάσης τῆς ἐκτιμήσεως τῶν πεφυτευμένων γαιῶν οἱ κάτοχοι αὐτῶν ἐδίστασαν νὰ δηλώσωσι τὰς φυτείας των, ἀφ’ οὗ δὲν ἐγίνωσκον προηγουμένως πόσον κατὰ στρέμμα θέλουσι πληρώσει. Πρὸς ἐπίτευξιν τοῦ διὰ τοῦ εἰρημένου Νόμου ἐπιδιωκομένου σκοποῦ κρίνω ἀπολύτως ἀναγκαῖον νὰ δοθῇ ἡ δέουσα εὐκολία εἰς αὐτούς, διὰ τῆς παρατάσεως τῆς πρὸς δήλωσιν προθεσμίας· ἀλλ’ ἡ λῆξις τῆς παρατάσεως λογιζομένης ἀπὸ τῆς ἐκπνεύσεως τῆς τριμήνου νὰ τεθῇ ῥητῶς ἐν τῷ νόμῳ, αἱ δὲ δοθεῖσαι εἰς τὸ διάστημα τοῦτο δηλώσεις νὰ θεωρηθῶσιν ὡς ἔγκυροι. Διὸ εἰσάγων Νομοσχέδιον περὶ παρατάσεως τῆς πρὸς δήλωσιν προθεσμίας, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ἵνα εὐαρεστηθῇ νὰ ἐπιψηφίσῃ αὐτό. Ἐπειδὴ δὲ διὰ τοῦ ἐδαφίου 1 τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ ΤΠϚʹ. Νόμου διὰ τὰς δηλώσεις τῶν ἐνυποθήκων δανειστῶν ἐτάχθη δίμηνος προθεσμία λογιζομένη ἀπὸ τῆς λήξεως τῆς ἐν ἐν τῷ ἄρθρῳ 7 ἐνδιαλαμβανομένης, προσέθηκα ἐν τῷ εἰσαγομένῳ Νομοσχεδίῳ διάταξιν, καθ’ ἣν ἡ δίμηνος προθεσμία τῶν ἐνυποθήκων δανειστῶν λογίζεται ἀπὸ τῆς λήξεως τῆς παραταθείσης. Αἱ σταφιδάμπελοι ὡς γνωστὸν περιέχουσι καὶ ἔκτασίν τινα ἀσκεπῆ γῆς ἥτις χρησιμεύει ὡς ἁλώνιον πρὸς ἀποξήρανσιν τοῦ σταφιδοκάρπου, περὶ τῆς ἐκτάσεως ταύτης ὁ ΤΠϚʹ. νόμος οὐδόλως προέβλεψεν, ἀλλὰ τὸ ὑπουργεῖον ἐπὶ τῶν ὑποβληθεισῶν αὐτῷ ἐρωτήσεων περὶ τοῦ πῶς διατίθεται ἡ χρησιμεύουσα ὡς ἁλώνιον ἔκτασις, διέταξεν ἵνα καὶ ἡ ἔκτασις αὕτη δηλωθῇ ὡς σταφιδάμπελος, διότι θεωρεῖται παρακολούθημα καὶ ἀναπόσπαστον μέρος αὐτῆς· συμφώνως δὲ πρὸς τὰς ὑπὸ τοῦ ὑπουργείου δοθείσας ἐξηγήσεις οἱ κάτοχοι σταφιδαμπέλων ἔσπευσαν ἄνευ ἀντιῤῥήσεως νὰ δώσωσι τοιαύτας δηλώσεις· ἐπειδὴ δ’ ἐν τῷ νόμῳ δὲν γίνεται ῥητὴ μνεία περὶ τούτου ἔκρινα ἀναγκαῖον νὰ προσθέσω ἐν τῷ εἰσαγομένῳ Νομοσχεδίῳ εἰδικὴν διάταξιν, δι’ ἧς τὰ ἁλώνια τῶν σταφιδαμπέλων δηλοῦνται καὶ παραχωροῦνται ὡς σταφιδάμπελοι· πέπεισμαι δὲ ὅτι ἡ διάταξις αὕτη ὡς δικαία καὶ συμφέρουσα διά τε τὸ δημόσιον καὶ τοὺς κατόχους θέλει ἐπιψηφισθῆ. Ὁ ἀπὸ 24 Μαρτίου ε. ε. ΤΠϚʹ. νόμος περὶ ἐθνικοϊδιοκτήτων φυτειῶν ἐσκόπει νὰ ἀποκαταστήσῃ ἰδιοκτήτας τῶν φυτειῶν ἐκείνους, οἵτινες, καταβαλόντες πολλὰ κεφάλαια, ἐξεχέρσωσαν καὶ ἐνεφύτευσαν πράγματι γαίας τοῦ δημοσίου, οὐχὶ δὲ ἐκείνους, οἵτινες κατέλαβον γαίας μεγάλης ἐκτάσεως, διὰ σμικροτάτης δὲ δαπάνης ἐμφυτεύσαντες σποραδικῶς δένδρα τινὰ οὐ μόνον πολλὰ δὲν κατέβαλον κεφάλαια, ἀλλὰ προσωδεύθησαν καὶ τοὺς καρποὺς τῶν γαιῶν. Ἀλλ’ ἐπὶ τῶν ἀμπέλων καὶ σταφιδαμπέλων ὁ προσδιορισμὸς, τί ἐστὶ φυτεία, εἶναι δύσκολος, διότι ἡ ἀρίθμησις τῶν κλημάτων ἀποβαίνει σχεδὸν ἀδύνατος· ἄλλως τε αἱ φυτεῖαι συνήθως δὲν εἶναι μεγάλης ἐκτάσεως καὶ δὲν ὑπάρχουσι πολλοὶ οἱ ἐπιχειρήσαντες νὰ καταλάβωσι γαίας μεγάλης ἐκτάσεως καὶ καταβαλόντες τὰ πρὸς ἐμφύτευσιν εἰ καὶ ἀτελῆ καὶ καλλιέργειαν αὐτῶν ἀναγκαῖα κεφάλαια πρὸς μόνον τὸν σκοπὸν νὰ καταλάβωσι τὰς γαίας ταύτας. Ὅθεν περὶ τῶν τοιούτων φυτειῶν οὐδεὶς γίνεται λόγος ἐν τῷ Νομοσχεδίῳ. Περὶ τῶν δενδροφυτειῶν ὅμως, δι’ ὧν κατελήφθησαν μεγάλαι ἐκτάσεις γαιῶν, οὐχὶ πρὸς τὸν σκοπὸν ἀποκαταστάσεως φυτειῶν, ἔκρινα ἀπαραίτητον τὸν προσδιορισμὸν χαρακτηρισμοῦ, ἵνα προληφθῇ ἡ διαστροφὴ τοῦ Νόμου· πρὸς τοῦτο περιέλαβον τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Νομοσχεδίου. Ὁ σκοπὸς τῆς ἀπαγορευτικῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 4 εἶναι καταφανής· συναφὴς δὲ μετὰ τῆς διατάξεως ταύτης εἶναι ἡ ἐν τῷ εἰσαγομένῳ ὡσαύτως Νομοσχεδίῳ περὶ τροποποιήσεως τοῦ περὶ διαθέσεως τῆς ἐθνικῆς γῆς νόμου διάταξις, καθ’ ἣν ἀπαγορεύεται ἡ διάθεσις τῶν περισσευουσῶν γαιῶν μετὰ τὴν παραχώρησιν τῶν δηλωθησομένων εἰς ἀπόκτησιν, καὶ τῶν δηλωθησομένων εἰς κατοχήν. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 18 Δεκεμβρίου 1871. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸς, βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος,

Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.»

«ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ τροποποιήσεως τοῦ περὶ ἐμφυτεύσεων ἐπὶ ἐθνικῶν, ἐπισκοπικῶν ἢ μοναστηριακῶν γαιῶν νόμου. Ἄρθρον 1. Ἡ ἐν τοῖς ἄρθροις 7 καὶ 10 τοῦ ΤΠΣΤ. νόμου ὁριζομένη τρίμηνος προθεσμία παρατείνεται μέχρι τέλους Ὀκτωβρίου 1872, αἱ δὲ δοθεῖσαι δηλώσεις μετὰ τὴν ἔκπνευσιν τῆς τριμήνου προθεσμίας εἰσὶν ἔγκυροι. Ἡ δίμηνος προθεσμία πρὸς δήλωσιν τῶν ἐνυποθήκων δανειστῶν κατὰ τὸ ἄρθρον 10 τοῦ ἀνωτέρω νόμου λογίζεται μέχρι τέλους Δεκεμβρίου 1872. Ἄρθρον 2. Τὰ μέχρι τοῦδε χρησιμεύοντα διὰ τὰς σταφιδαμπέλους ἁλώνια δηλοῦνται καὶ παραχωροῦνται ὡς σταφιδάμπελοι. Ἄρθρον 3. Ἐπὶ τῶν δενδροφυτειῶν, οἱ ἐμφυτευταὶ τότε μόνον δύνανται νὰ μετάσχωσι τῶν ὠφελημάτων τοῦ ἀπὸ 24 Μαρτίου 1871 ΤΠΣΤʹ. νόμου, ὅταν αἱ ὑπ’ αὐτὸν γενόμεναι φυτεῖαι ἦναι πλήρεις. Εἶναι δὲ πλήρεις αἱ δενδροφυτεῖαι, ὅταν ἐν ἑκάστῳ στρέμματι γῆς ὑπάρχωσι πεφυτευμένα κατ’ ἐλάχιστον ὅρον καρποφόρα δένδρα δέκα καὶ πέντε. Αἱ ἀγριελαῖαι δὲν ὑπάγονται εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν καρποφόρων δένδρων. Ὁ ἁρμόδιος οἰκονομικὸς ἔφορος καὶ γεωμέτρης βεβαιοῦσιν ἐν καιρῷ τῆς καταμετρήσεως τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐν ἑκάστῳ στρέμματι περιεχομένων δένδρων κατ’ εἶδος, καὶ σημειόνουσιν αὐτὰ ἐν τῷ πρωτοκόλλῳ τῆς καταμετρήσεως. Ἄρθρον 4. Ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος νόμου ἀπαγορεύεται ἡ ἐμφύτευσις ἐπὶ ἐθνικῶν, ἐκκλησιαστικῶν ἢ ἐπισκοπικῶν γαιῶν, πᾶσα δὲ φυτεία γενομένη αὐθαιρέτως θεωρεῖται ὡς δημόσιον κτῆμα καὶ διατίθεται κατὰ τοὺς κειμένους νόμους, χωρὶς νὰ ἔχῃ ὁ ἐμφυτευτὴς δικαίωμα κατοχῆς ἢ ἀποζημιώσεως διὰ τὰς βελτιώσεις. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργός,

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος,

ΘΕΟΔ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.»

Νομοσχέδιον ἄλλο λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ εἰσαγάγω εἰς τὴν Βουλὴν, διὰ τοῦ ὁποίου προτείνεται τροποποίησις τῶν διατάξεων τοῦ περὶ διαθέσεως καὶ διανομῆς τῆς ἐθνικῆς γῆς νόμου. Κατὰ τὸν ψηφισθέντα νόμον οἱ κάτοχοι ἐθνικῶν γαιῶν ὀφείλουσι νὰ δηλώσωσιν ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας τὴν ἔκτασιν τῶν γαιῶν, τὰς ὁποίας κατέχουσι, καὶ συμμορφούμενοι μὲ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου ἐκείνου νὰ ἀποκτήσωσιν αὐτὰς ὡς ἰδιοκτησίαν των. Πλεῖστοι τῶν κατόχων δὲν ἐδήλωσαν τὰς γαίας των, ἡ προθεσμία παρῆλθε, μετὰ τοῦτο δέ τινες ἐδήλωσάν τινας. Ἡ μὴ δήλωσις τῶν κατόχων εἶναι ἀποτέλεσμα δύο αἰτιῶν· 1) δισταγμῶν τινῶν, οἱ ὁποῖοι ἠγέρθησαν κατ’ αὐτοῦ ἕνεκα τῆς ἀγνοίας τῆς τιμῆς αὐτῶν, μὴ προηγηθείσης τῆς ἐκτιμήσεώς των· 2) ἡ ἔλλειψις κεφαλαίων διὰ νὰ κάμωσι τὴν ἀπαιτουμένην προκαταβολὴν καὶ συμμορφωθῶσι μὲ τὸν νόμον. Ἐνόμισα ὅτι εἶναι ἐπιεικὲς νὰ παραταθῇ ἡ προθεσμία αὕτη, καὶ τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας ταύτης ἀποβλέπει τὸ νομοσχέδιον. Ἐνόμισα ὅμως ὅτι εἶναι σκληρὸν καὶ ἀντιβαῖνον ἀκόμη εἰς τὸν σκοπὸν τοῦ νόμου καὶ εἰς τὸ συμφέρον τῆς κοινωνίας νὰ ἀποδιωχθῶσιν οἱ κάτοχοι τῶν γαιῶν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι μὴ ἔχοντες τὰ ἀναγκαῖα κεφάλαια ἵνα συμμορφωθῶσι μὲ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου δὲν ἐδυνήθησαν νὰ δηλώσωσι καὶ νὰ συμμορφωθῶσι μὲ τὰς διατάξεις αὐτοῦ· ἑπομένως ἐνόμισα ὅτι ἦτο ἀνάγκη ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν θέλουσι νὰ γείνωσιν ἰδιοκτῆται τῶν γαιῶν, εἰς τὴν κατοχὴν τῶν ὁποίων σήμερον εἶναι, νὰ μὴ ἀποβληθῶσι τῆς κατοχῆς αὐτῶν, καθ’ ἃ διατάσσει ὁ πέρυσιν ἐκδοθεὶς νόμος. Ὅθεν κατὰ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο οἱ δηλώσαντες τὰς γαίας καὶ ἀποκτήσαντες αὐτὰς κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου θέλουσι γίνει κύριοι αὐτῶν· ἀλλ’ ἐκτὸς τούτων, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουσι τὰ μέσα, ἵνα δηλώσωσι καὶ συμμορφωθῶσι μὲ τὰς διατάξεις τοῦ περυσινοῦ νόμου, θέλουσιν οὗτοι ἐξακολουθήσει νὰ ἦναι κάτοχοι. Κατὰ τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας ἔχω ὡς ἰδιώτης, καὶ αἱ ὁποῖαι δὲν ἀντιτίθενται εἰς τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας ἔχω καὶ ὡς ὑπουργὸς, εἰς ὁλοκλήρους ἐπαρχίας ἡ γεωργικὴ τάξις περιῆλθεν εἰς τὴν ἐσχάτην ἀμηχανίαν, ἀναλογιζομένη ὅτι, ἂν δὲν δηλώσωσι τὰς γαίας των κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου περὶ διαθέσεως καὶ διανομῆς τῆς ἐθνικῆς γῆς, ἄλλοι μὴ κατέχοντες θέλουσι δηλώσει καὶ ἀποκτήσει τὰς ὑπ’ αὐτῶν κατεχομένας γαίας, ἀποβάλλοντες αὐτοὺς, ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι οὗτοι θέλουσιν ἀποδιωχθῇ ἀπὸ τὴν κατοχὴν τῶν γαιῶν· ἐνόμισα, ὅτι, ἂν διαταχθῇ ἡ ἀποδίωξις τῶν κατόχων τούτων ἀπὸ τὰς γαίας, θέλει ἐπέλθει βλάβη μεγάλη κοινωνικὴ, ἀθετηθῆ δὲ ὁ σκοπὸς τοῦ νόμου. Ἄλλως τε ἐνόμισα ὅτι ὁ νόμος περὶ διαθέσεως καὶ διανομῆς τῆς ἐθνικῆς γῆς εἶχε καὶ ἓν ἄλλο ἐλαττωματικὸν ἀποτέλεσμα· θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἐκθέσω διὰ βραχέων τὴν ἐπὶ τούτου γνώμην μου. Δὲν πρόκειται νὰ συζητήσωμεν σήμερον ἐπὶ τῶν ἐψηφισμένων νόμων, διότι εἶναι νόμοι τῆς ἐπικρατείας, καὶ ὀφείλω νὰ τοὺς σεβασθῶ, ἀλλ’ ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ψηφοφορήσω σήμερον ἐπ’ αὐτῶν ἤθελον διστάσει νὰ ῥίψω ὅλους τούτους τοὺς νόμους εἰς τὴν κοινωνίαν. Τὰ κεφάλαια, τὰ ὁποῖα προορίζονται εἰς γαιοκτησίαν, δὲν εἶναι τὸ ἄθροισμα ὅλων τῶν ἀποταμιευμάτων τῶν ἐτησίων παραγωγῶν, ἀλλὰ πολλοστημόριον αὐτῶν, τῶν ἄλλων πολλοστημορίων, προοριζομένων εἰς ἄλλας ἐπιχειρήσεις. Τὸ πολλοστημόριον τοῦτο τῶν ἀποταμιευμάτων τὸ ἀπεῤῥόφησεν ἤδη ὁ νόμος περὶ ἐκποιήσεως ἐθνικῶν φθαρτῶν κτημάτων, ὁ ὁποῖος εἰσήγαγε 15 ἑκατομμύρια μέχρι τοῦδε εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον, ὁ νόμος περὶ διαθέσεως ἐθνικοϊδιοκτήτων φυτειῶν, ὁ ὁποῖος διὰ τῶν προκαταβολῶν καὶ τῶν ἐτησίων δόσεων δεκατίζει τὸ πολλοστημόριον τοῦτο, ἐρχόμεθα τώρα νὰ ἀποῤῥοφήσωμεν καὶ ἄλλα ἐκ τοῦ πολλοστημορίου διὰ τοῦ νόμου περὶ διαθέσεως τῆς ἐθνικῆς γῆς, ἐπιτρέποντες τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τῶν ὑπολοίπων γαιῶν. Ἀλλὰ δὲν θέλουσιν ὑπάρχει πλέον κεφάλαια πρὸς τοῦτο διαθέσιμα, καὶ ἂν δὲν ὑπάρχωσι θέλομεν ὠθήσει τὴν γεωργικὴν τάξιν νὰ δανεισθῇ χρήματα μὲ ὑπέρογκον τόκον, ὥστε ἢ θέλομεν καταστρέψει αὐτὴν, ἢ αἱ γαῖαι θέλουσι περιέλθει εἰς χεῖρας τῶν ὀλίγων κατεχόντων κεφάλαια, καὶ θέλομεν στερήσει τὴν γεωργικὴν τάξιν ἀπὸ τὰς γαίας, καὶ οὐ μόνον τὴν ὑπάρχουσαν ἀλλὰ καὶ τὴν διάδοχον αὐτῆς γενεάν. Ὥστε καὶ κατὰ τοῦτο τὸ εἰσαγόμενον νομοσχέδιον τροποποιεῖ τὰς διατάξεις τοῦ περὶ διαθέσεως καὶ διανομῆς τῆς ἐθνικῆς γῆς νόμου.

«ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΣ

Τοῦ Νομοσχεδίου περὶ τροποποιήσεως τοῦ περὶ διαθέσεως καὶ διανομῆς τῆς ἐθνικῆς γῆς Νόμου. Πρὸς τὴν Βουλήν. Ὁ περὶ διανομῆς καὶ διαθέσεως τῆς ἐθνικῆς γῆς νόμος ἐδημοσιεύθη περὶ τὰ τέλη τοῦ μηνὸς Ἰουνίου λήγοντος ἔτους. Καὶ μ’ ὅλον ὅτι μέχρι σήμερον παρῆλθον πέντε μῆνες, καὶ ἤρξατο ὁ ἕκτος, ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νόμου τούτου, λήγει δὲ κατ’ αὐτὸν ἡ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ ΥΛΑʹ. νόμου ὁρισθεῖσα ἑξάμηνος προθεσμία, καθ’ ἣν οἱ κάτοχοι ἐθνικῶν γαιῶν ὤφειλον νὰ δηλώσωσι τὰς παρ’ αὐτῶν κατεχομένας γαίας τοῦ Δημοσίου, μ’ ὅλα ταῦτα, καθ’ ἃς ἔχω πληροφορίας, εὐάριθμοι ἐδήλωσαν γαίας ἐκτάσεως ἐλαχίστης. Οἱ λόγοι, ὧν ἕνεκα δὲν ἐδηλώθησαν αἱ κατεχόμεναι καὶ καλλιεργούμεναι γαῖαι τοῦ δημοσίου, εἰσὶ διάφοροι, ἐξ ὧν οἱ κυριώτεροι εἰσὶν οἱ ἐφεξῆς. α) Ἡ ἐφετεινὴ ἀφορία ἐπὶ τῶν δημητριακῶν καρπῶν ἕνεκα τῆς ὁποίας ἡ γεωργικὴ τάξις, στερουμένη χρημάτων, δὲν ἠδυνήθη νὰ οἰκονομήσῃ τὴν χρηματικὴν προκαταβολὴν, ἥτις καταβάλλεται μὲ τὴν δήλωσιν κατὰ τὴν ἀπαίτησιν τοῦ νόμου. β) Ἡ ἄγνοια τῆς ἀξίας τῶν γαιῶν, τὴν ὁποίαν ἤθελον ὑποχρεωθῆ νὰ καταβάλωσι, διότι δὲν ἐγένετο δυνατὸν νὰ ἐνεργηθῇ ἡ ἐκτίμησις αὐτῶν καὶ δι’ αὐτῆς νὰ ὁρισθῇ ἡ ἀξία τῶν γαιῶν, καταναλωθέντος ὅλου τοῦ μέχρι τοῦδε χρόνου εἰς τὴν προηγουμένην κατὰ τὸν νόμον διαίρεσιν τῶν γαιῶν ἑκάστου χωρίου εἰς τοποθεσίας. Ἐπειδὴ οἱ ἀνωτέρω λόγοι εἰσὶν εὔλογα κωλύματα ἕνεκα τῶν ὁποίων δὲν ἠδυνήθησαν οἱ ἐπιθυμοῦντες νὰ προσκτήσωσι τὰς παρ’ αὐτῶν δι’ ἁδρᾶς δαπάνης ἐκχερσωθείσας γαίας, τὰς ὁποίας καλλιεργοῦσι, προτείνεται διὰ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ εἰσαγομένου νομοσχεδίου νὰ παραταθῇ ἡ ὑπὲρ τῶν κατόχων προθεσμία μέχρι τέλους τοῦ ἐπιόντος ἔτους, μετὰ δὲ τὴν λῆξιν τῆς προθεσμίας αὐτῆς ἄρχονται αἱ ἕτεραι προθεσμίαι τῶν μὴ κατόχων, περὶ ὧν διέλαβον τὰ ἄρθρα 20 καὶ 26 τοῦ ΥΛΑʹ. νόμου. Ἐπειδὴ δ’ ἔν τισι τῶν ἐπαρχιῶν οἱ κάτοχοι καὶ οἱ καλλιεργηταὶ τῶν γαιῶν τοῦ δημοσίου, εἴτε διότι μὴ εὐποροῦντες χρημάτων δὲν δύνανται τὴν ἅμα τῇ δηλώσει ἀπαιτουμένην χρηματικὴν προκαταβολὴν, εἴτε διότι κρίνουσι μᾶλλον ἐπωφελῆ τὴν ἀπόδοσιν τοῦ νενομισμένου φόρου ἐπικαρπίας ἐκ τῶν παραγομένων προϊόντων, τὴν ὁποίαν πρὸ πολλῶν ἐτῶν πληρόνουσιν, ἐὰν αἱ γαῖαι ἀποφέρωσι καρποὺς, δὲν δέχονται τὰ εὐεργετήματα τοῦ νόμου περὶ διανομῆς τῆς ἐθνικῆς γῆς, ἔκρινα δίκαιον νὰ μὴ στερηθῇ ἡ τάξις αὕτη τὰς γαίας, διὰ τὰς ὁποίας ὁμολογουμένως ἐδαπάνησε καὶ ἀπὸ τῶν ὁποίων συντηρεῖται· ἑπομένως διὰ τῶν ἄρθρων 2–4 τοῦ νομοσχεδίου προτείνεται νὰ ἀναγνωρίζωνται καὶ ἐπὶ τὸ μέλλον κατὰ παράκλησιν κάτοχοι γαιῶν ἐκτάσεως ἴσης, τὴν ὁποίαν ὁ νόμος περὶ διανομῆς τῆς ἐθνικῆς γῆς ἐθεώρησεν ἀρκοῦσαν δι’ ἕκαστον καλλιεργητὴν καὶ ὑποχρεοῦνται νὰ πληρόνωσι καὶ ἐφεξῆς τὸ διὰ τῶν ἐπετείων φορολογικῶν νόμων κανονιζόμενον δικαίωμα ἐπικαρπίας. Ἐνῷ ἐκπληροῦται ὁ πόθος καὶ ἐξασφαλίζεται τὸ δικαίωμα τῶν τοιούτων κατόχων ἐπὶ τῆς κατοχῆς τῶν γαιῶν, ἐπιβάλλεται συνάμα εἰς αὐτοὺς ἡ δικαία ὑποχρέωσις νὰ δηλώσωσι μέχρι τέλους τοῦ ἐλευσομένου ἔτους τὰς παρ’ αὐτῶν καλλιεργουμένας ἐθνικὰς γαίας. Ὁ λόγος τῆς τοιαύτης ἁπλῆς καὶ ἀνεξόδου ὑποχρεώσεως τῶν κατόχων γαιῶν οὐ μόνον ἐξασφαλίζει αὐτοὺς κατὰ παντὸς ἔχοντος τὸ δικαίωμα νὰ προσκτήσηται ἐθνικὰς γαίας, δυνάμει πιστωτικῶν γραμματίων ἢ ἄλλων νομίμων δικαιωμάτων, ἀλλὰ καὶ τὸ δημόσιον διὰ τῶν δηλώσεων αὐτῶν θέλει δύνασθαι ἐπὶ τὸ μέλλον νὰ γνωρίζῃ τὰς καλλιεργουμένας ἐθνικὰς γαίας καὶ νὰ λάβῃ τὸ ἀπαιτούμενον μέτρον περὶ τῶν γαιῶν ἐκείνων, αἵτινες δὲν ἤθελον δηλωθῆ εἴτε κατὰ τὸν πρῶτον τρόπον ὃν ἐκανόνισεν ὁ νόμος περὶ διανομῆς τῆς ἐθνικῆς γῆς, εἴτε κατὰ τὸν δεύτερον τρόπον, ὃν προσδιορίζει τὸ εἰσαγόμενον νομοσχέδιον. Πᾶς ὁ μὴ θέλων νὰ ἀποκτήσῃ τὰς παρ’ αὐτοῦ κατεχομένας καὶ καλλιεργουμένας γαίας τοῦ δημοσίου, καὶ ὁ μὴ συναινῶν νὰ δώσῃ τοὐλάχιστον ἁπλῆν δήλωσιν αὐτῶν, ἀναντιῤῥήτως εἶναι κακῆς πίστεως· διὸ τὸ ἄρθρον 5 τοῦ νομοσχεδίου τοὺς τοιούτους κακῆς πίστεως κατόχους στερεῖ τοῦ δικαιώματος τοῦ κατὰ παράκλησιν κατόχου καὶ διατάσει τὴν κατὰ τὸ συμφέρον τοῦ ἰδιοκτήτου τῆς γῆς, ὅπερ ἐστὶ τὸ δημόσιον, διάθεσιν τῶν τοιούτων γαιῶν, συνῳδὰ πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου περὶ διανομῆς τῆς ἐθνικῆς γῆς. Ὁ ΥΛΑʹ. νόμος εὐκόλως διὰ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 15 ἐκήρυξε τὸ δημόσιον ἀνέθυνον, ἐὰν αἱ δηλωθεῖσαι ὡς ἐθνικαὶ γαῖαι ἐκνικηθῶσιν ὑπὸ τρίτου, διότι τὸ δημόσιον ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἐνεργεῖ καλῇ τῇ πίστει στερούμενον κτηματολογίου ἐκ τοῦ ὁποίου ἠδύνατο νὰ ἀρυσθῇ πληροφορίας. Τὸ αὐτὸ δὲν δύναται νὰ λεχθῇ καὶ ἐπὶ τῶν ὑπαρχουσῶν ἐπιδίκων γαιῶν τῶν ὁποίων τὴν κυριότητα διεκδικοῦσι τρίτοι, ὄντος τοῦ δημοσίου ἐναγομένου. Γαίας τοῦ δημοσίου κατέχουσι καὶ καλλιεργοῦσι διάφοροι ἀποδίδοντες τὰ νενομισμένα· καί τοι δ’ ἐπιθυμοῦντες νὰ προσκτήσωνται αὐτὰς, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου περὶ διανομῆς τῆς ἐθνικῆς γῆς, εὐλόγως διστάζουσι φοβούμενοι τὴν ἔκβασιν τῶν δικῶν, καθόσον, ὡς εἴρηται, ὑποχρεοῦνται εἰς τὴν πληρωμὴν τοῦ συμπεφωνημένου τιμήματος καὶ ἂν τὰς γαίας ἀπολέσωσιν. Εὔλογον λοιπὸν ἔκρινα διὰ τὰς τοιαύτας ἐπιδίκους γαίας, ἐν περιπτώσει ἥττης τοῦ δημοσίου νὰ ἐπιστρέφωνται πρὸς τοὺς δηλώσαντας ὅσα ἤθελον πληρώσει ἀπέναντι τῶν γαιῶν αὐτῶν εἰς τὸ δημόσιον. Ταύτην δὲ τὴν περίπτωσιν κανονίζει τὸ ἄρθρον 6 τοῦ εἰσαγομένου νομοσχεδίου. Διὰ τοῦ ἄρθρου 7 τὰ χρέη τοῦ ἐπάρχου, ὅπου τοιοῦτος δὲν ὑπάρχει, τοῦ ἐφόρου ἔν τισι τῶν ἐπαρχιῶν ἑδρεύοντος ἐν πόλει ἄλλῃ ἢ ἐν τῇ ἕδρᾳ τοῦ ἐπαρχείου, ἢ ὅταν κωλύηται, ἀνατίθενται εἰς τοὺς εἰρηνοδίκας διὰ μόνας τὰς περιπτώσεις τῶν ἄρθρων 21 καὶ 24 τοῦ ΥΛΑʹ. νόμου, ἤτοι διὰ τὴν καθ’ ἡμέραν ὑπογραφὴν τοῦ βιβλίου τῶν δηλώσεων καὶ διὰ τὴν κλήρωσιν τῶν γαιῶν, ὅσαι τυχὸν ἤθελον δηλωθῆ τὴν αὐτὴν ἡμέραν παρὰ δύο ἢ καὶ πλειόνων. Κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον, ὡς γνωστὸν, ἐκποιοῦμεν τὰ φθαρτὰ τοῦ δημοσίου κτήματα καὶ διατίθεμεν τὰς ἐθνικοϊδιοκτήτους φυτείας ὡς καὶ τὴν ἐθνικὴν γῆν. Διὰ τὴν πρόσκλησιν ὅλης αὐτῆς τῆς περιουσίας τοῦ δημοσίου οἱ πολῖται, ἐκτὸς τῶν χρηματικῶν προκαταβολῶν εἰσὶν ὑπόχρεοι νὰ πληρώσωσιν ἐπὶ πολλὰ εἰσέτι τὰς ἐτησίας δόσεις πρὸς ἐξαγορὰν καὶ νὰ καταβάλωσι μεγάλα ποσὰ πρὸς ἀποκατάστασιν ἢ βελτίωσιν τῶν κτημάτων, ἕνεκα δὲ τούτου ἔκρινα συμφέρον διά τε τὸ δημόσιον καὶ τοὺς πολίτας, ἵνα αἱ γαῖαι τοῦ δημοσίου, ὅσαι δὲν ἤθελον διατεθῆ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου περὶ διανομῆς τῆς ἐθνικῆς γῆς, μὴ ἀπαλλοτριωθῶσιν, ἀλλὰ χρησιμεύσωσι διά τε τὴν ἐξόφλησιν τῶν πιστωτικῶν γραμματίων καὶ ἄλλων νομίμων ὀφειλῶν τοῦ δημοσίου, καὶ διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ἐπερχομένης γενεᾶς, ὡς καὶ δι’ ἐκείνους, οἵτινες ἤθελον προσφύγει εἰς τὴν πατρῴαν γῆν πρὸς ἀποκατάστασιν. Διὰ τοῦ νόμου περὶ διανομῆς τῆς ἐθνικῆς γῆς καὶ διὰ τοῦ εἰσαγομένου νομοσχεδίου χορηγεῖται πᾶσα δυνατὴ εὐκολία εἰς τοὺς πολίτας νὰ προσκτήσωνται γαίας τοῦ δημοσίου εἴτε ὡς ἰδιοκτῆται εἴτε ὡς κατὰ παράκλησιν κάτοχοι. Ἐὰν λοιπὸν μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῶν ἤθελον μείνει γαῖαι περισσεύουσαι ἀναντίῤῥητον ἀποβαίνει εἴτε ὅτι ἡ γαιωκτητικὴ ἐνέργεια δὲν ἔχει πλέον ἀνάγκην ἄλλων γαιῶν, εἴτε ὅτι τὰ πρὸς γαιωκτητικὰς ἐπιχειρήσεις προωρισμένα κεφάλαια ἐξηντλήθησαν καὶ δὲν ὑπάρχουσι τοιαῦτα πρὸς ἀπόκτησιν τῶν γαιῶν αὐτῶν. Ἂν λοιπὸν ἐπιδιωχθῇ ἀμέσως ἡ ἀπαλλοτρίωσις καὶ τῶν γαιῶν, αἵτινες δὲν ἤθελον διατεθῆ, ὡς ἀνωτέρω ἐῤῥέθη, ἡ μὲν διάθεσις αὐτῶν δὲν θεραπεύει κοινωνικήν τινα ἀνάγκην, ἡ δὲ σύγχρονος αὕτη προσφορὰ ἤθελεν ὑπερβάλει ὑπὲρ τὸ δέον τὴν ζήτησιν, ἤθελε δὲ φέρει τοιαύτην ὑποτίμησιν, ὥστε αἱ γαῖαι αὗται ἤθελον εὑρεῖ ἀγοραστὰς τότε μόνον, ὅταν ἡ δι’ αὐτὰς διάθεσις τῶν πρὸς ἀγορὰν τῶν κεφαλαίων ἤθελεν εἶσθαι ἐπικερδεστέρα πάσης ἄλλης ἐπιχειρήσεως· συνέπεια δὲ τούτου ἤθελεν εἶσθαι ἡ μεταβίβασις τῶν γαιῶν τούτων ἐν ἐσχάτῃ ὑποτιμήσει εἰς τὴν κτῆσιν τῶν κατόχων τῶν κεφαλαίων καὶ ἡ ἀφαίρεσις αὐτῶν ἀπὸ τὴν σχηματισθησομένην μετ’ οὐ πολὺ νέαν ἡλικίαν τῆς γεωργικῆς τάξεως. Τοῦτο δύναται νὰ συμβῇ ἀμέσως, δύναται δὲ νὰ συμβῇ καὶ ἐμμέσως, ἐὰν οἱ περὶ τὴν γεωπονίαν ἀσχολούμενοι, καίτοι ἐξαντλήσαντες τὰ πρὸς ἐπιχειρήσεις τοιαύτας κεφάλαιά των, ἁμιλληθῶσιν οὐχ ἧττον νὰ προσκτήσωνται τὰς γαίας ταύτας· διότι εἴτε θέλουσι καταφύγει εἰς δάνεια, πρὸς πληρωμὴν δὲ τῶν ὑποχρεώσεων τῶν διὰ τοιούτου τρόπου ἐπιχειρήσεων γνωστὸν εἶναι ὅτι παρ’ ἡμῖν, ἔνθα τὰ κεφάλαια εἶναι ἀκριβὰ, δὲν ἐπαρκοῦσι τὰ ἐκ τῶν γεωπονικῶν ἐπιχειρήσεων ὀφέλη· εἴτε θέλουσι καθυστερήσει τὴν ἀπότισιν τοῦ τιμήματος ἕνεκα τῆς ἀνεπαρκείας τῶν εἰσοδημάτων, ἀμφότεραι δὲ αἱ περιπτώσεις διαταράσσουσι τὴν οἰκονομικὴν ἁρμονίαν ἐν τῇ κοινωνίᾳ. Τὸν ἐπιζήμιον αὐτὸν τρόπον τῆς ἀπαλλοτριώσεως τῆς ἐθνικῆς γῆς προλαμβάνει τὸ ἄρθρον 8 τοῦ εἰσαγομένου νομοσχεδίου. Τὸ τελευταῖον ἄρθρον 9 τίθησιν εἰς ἰσχὺν τὰς διατάξεις τῶν νόμων περὶ πολιτικῆς προικοδοτήσεως, καθ’ ἃς παραχωρεῖται εἰς τοὺς δήμους δωρεὰν ἐθνικὴ γῆ καὶ οἰκόπεδα. Εἰσάγων τὸ νομοσχέδιον τοῦτο περὶ τροποποιήσεως τοῦ ΥΛΑʹ. νόμου, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ μελετήσῃ αὐτὸ, ὅπως ἀρθῶσιν αἱ παρεμβληθεῖσαι δυσχέρειαι πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ εἰρημένου νόμου. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 18 Δεκεμβρίου 1871. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς, βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος,

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.»

«ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ τροποποιήσεως τοῦ περὶ διαθέσεως τῆς ἐθνικῆς γῆς Νόμου. Ἄρθρον 1. Ἡ διὰ τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ ΥΛΑʹ. νόμου, περὶ διανομῆς καὶ διαθέσεως τῶν ἐθνικῶν, τῶν ἐπισκοπικῶν καὶ τῶν εἰς τὰς διαλελυμένας Μονὰς ἀνηκουσῶν γαιῶν, προθεσμία παρατείνεται μέχρι τέλους Δεκεμβρίου τοῦ ἔτους 1872, ἀπὸ τῆς ἐκθέσεως δὲ τῶν βιβλίων κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 12 καὶ 24 τοῦ ἀνωτέρω νόμου ἄρχονται αἱ προθεσμίαι περὶ ὧν διαλαμβάνει τὰ ἄρθρα 20 καὶ 26 τοῦ νόμου τούτου. Ἄρθρον 2. Πᾶς κάτοχος ἐκ τῶν ἀνωτέρω γαιῶν, μὴ θέλων νὰ μετάσχῃ τῶν ὠφελημάτων, ἅτινα παρέχει ὁ προμνησθεὶς νόμος, ὀφείλει μέχρι τέλους Δεκεμβρίου τοῦ ἔτους 1872 νὰ ὑποβάλῃ εἰς τὸν Οἰκονομικὸν ἔφορον τῆς ἐπαρχίας, ἐν ᾗ κεῖνται αἱ παρ’ αὐτοῦ κατεχόμεναι γαῖαι, δήλωσιν εἰς διπλοῦν ἐφ’ ἁπλοῦ χάρτου περιέχουσαν· α) Τὸ ὄνομα, τὸ ἐπώνυμον τοῦ κατόχου, τὸν δῆμον εἰς ὃν ἀνήκει καὶ τὸν τόπον τῆς κατοικίας του· β) Τὸ χωρίον, τὴν θέσιν, τὰ ὅρια καὶ τὴν ὡς ἔγγιστα ἔκτασιν εἰς βασιλικὰ στρέμματα τῶν παρ’ αὐτοῦ κατεχομένων γαιῶν, καί γ) Ἐὰν ἡ γῆ ᾖναι ποτιστικὴ ἢ ξηρική. Ἡ μία τῶν δηλώσεων ἐπιστρέφεται ἀμέσως πρὸς τὸν κάτοχον ἀφ’ οὗ ὑπογραφῇ παρὰ τοῦ ἐφόρου καὶ καταχωρισθῇ ἐν τῷ οἰκείῳ βιβλίῳ, ὅπερ τὴν ἐπιοῦσαν τῆς λήξεως τῆς προθεσμίας κλείεται διὰ πράξεως ὑπογεγραμμένης παρὰ τοῦ ἐφόρου καὶ τοῦ ἐπάρχου, καὶ τούτου κωλυομένου παρὰ τοῦ Εἰρηνοδίκου τοῦ τόπου ἔνθα ἑδρεύει ὁ ἔφορος. Ἀντίγραφον τοῦ βιβλίου ἐκτίθεται ἐν τῷ οἰκείῳ δημαρχείῳ καὶ ἀποσπάσματα εἰς τὰ σχετικὰ παρεδρεῖα. Ἐὰν ὁ δηλῶν ᾖναι ἀγράμματος ὑπογράφει ἄλλος τῆς ἐκλογῆς του· ὁ δὲ δήμαρχος τῆς κατοικίας τοῦ δηλοῦντος ἢ ὁ εἰρηνοδίκης βεβαιοῖ τὴν ταυτότητα καὶ τὸ γνήσιον τῆς ὑπογραφῆς αὐτοῦ. Ἄρθρον 3. Ὡς μέγιστος ὅρος κατοχῆς γαιῶν δι’ ἕκαστον προσωπικῶς καλλιεργητὴν ὁρίζεται εἰς ὀγδοήκοντα στρέμματα ξηρικῶν γαιῶν· αἱ ποτιστικαὶ λογίζονται ἀντὶ ξηρικῶν διπλασίας ἐκτάσεως. Ἄρθρον 4. Οἱ δηλώσαντες τὰς παρ’ αὐτῶν κατεχομένας γαίας, ἐντὸς τῆς προθεσμίας τῆς ὁρισθείσης διὰ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ παρόντος νόμου, ἀναγνωρίζονται ὡς κατὰ παράκλησιν κάτοχοι τῶν γαιῶν, τῶν ὁποίων ἡ διάθεσις δὲν ἐπιτρέπεται ἀπέναντι πιστωτικῶν γραμματίων τοῦ δημοσίου ἢ ἄλλων νομίμων δικαιωμάτων, θέλουσι δὲ πληρόνει τὰ νόμιμα κατὰ τοὺς ἐπετείους φορολογικοὺς νόμους. Ἄρθρον 5. Οἱ μὴ δηλώσαντες τὰς παρ’ αὐτῶν κατεχομένας γαίας, ἐντὸς τῆς ὁρισθείσης διὰ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νόμου προθεσμίας, θεωροῦνται ὡς παρῃτημένοι τοῦ δικαιώματος τῆς κατοχῆς. Ἄρθρον 6. Εἰς τοὺς δηλώσαντας ἐθνικάς, ἐκκλησιαστικὰς ἢ ἐπισκοπικὰς γαίας διὰ τὰς ὁποίας ὑπάρχουσιν ἐκκρεμεῖς ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων δίκαι, ἐὰν τὸ δημόσιον ἡττηθῇ καὶ αἱ γαῖαι περιέλθωσιν ὁριστικῶς εἰς τρίτους, ἐπιστρέφεται ἀτόκως ἡ προκαταβολὴ καὶ αἱ ἐτήσιαι δόσεις, ὅσας ἐπλήρωσαν εἰς τὸ δημόσιον καὶ ἀκυροῦνται αἱ χρεωστικαὶ ὁμολογίαι τῶν ὑπολειπομένων δόσεων. Ἄρθρον 7. Τὰ ὑπὸ τῶν ἄρθρων 10, 21 καὶ 24 τοῦ νόμου περὶ διανομῆς τῆς ἐθνικῆς γῆς ἀνατεθειμένα εἰς τὸν ἔπαρχον καθήκοντα, ὅπου τοιοῦτος δὲν ὑπάρχει, ἢ ὅταν κωλύηται ἐκπληροῖ ὁ εἰρηνοδίκης τοῦ τόπου, ἔνθα ἑδρεύει ἡ ἐφορία, ὁ δὲ δήμαρχος τοῦ αὐτοῦ τόπου ἀναπληροῖ τὸν εἰρηνοδίκην εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ ἄρθρου 22, ὅταν αὐτὸς ἐκπληροῖ τὰ καθήκοντα τοῦ ἐπάρχου. Ἄρθρον 8. Ἡ διάταξις τῶν ἄρθρων 29 καὶ 31 τοῦ περὶ διαθέσεως καὶ διανομῆς τῆς ἐθνικῆς γῆς νόμου καταργεῖται· αἱ δὲ μετὰ τὴν πλήρη ἐφαρμογὴν τοῦ εἰρημένου καὶ τοῦ παρόντος νόμου μείνασαι ἀδιάθετοι γαῖαι διατίθενται ὑπὸ τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργοῦ εἴτε πρὸς παραχώρησιν κατοχῆς εἰς γεωργοὺς, μὴ κατέχοντας γαίας ἄλλας, μηδὲ προσκτησαμένους τοιαύτας ὡς ἰδιοκτησίαν, ὀφείλοντας νὰ δώσωσι δήλωσιν συμφώνως μὲ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νόμου, ἐν ᾗ θέλουσιν ἐπισυνάπτει πιστοποιητικὸν ἐφ’ ἁπλοῦ χάρτου τοῦ ἁρμοδίου δημάρχου βεβαιοῦντος τὰ ἐν τῷ ἄρθρῳ τούτῳ διαλαμβανόμενα προσόντα, εἴτε πρὸς πραγματοποίησιν πιστωτικῶν γραμματίων τοῦ κράτους, οἱουδήποτε εἴδους ἢ ἄλλων νομίμων δικαιωμάτων. Ἡ ἔκτασις τῶν πρὸς κατοχὴν παραχωρηθησομένων εἰς γεωργοὺς γαιῶν κατὰ τὸ ἀνωτέρω ἄρθρον δὲν θέλει ὑπερβαίνει τὰ τεσσαράκοντα στρέμματα εἰς ποτιστικὰ ἢ τὰ ὀγδοήκοντα εἰς ξηρικά. Ἡ ἐπὶ τοιούτων γαιῶν πραγματοποίησις πιστωτικῶν γραμματίων θέλει γίνεσθαι κατὰ τὰς μέχρι τῆς ἐκδόσεως τοῦ περὶ διανομῆς καὶ διαθέσεως τῆς ἐθνικῆς γῆς ἰσχυούσας διατάξεις· ἂν δὲ πρὸς πραγματοποίησιν ἀπαιτεῖται ἐνέργεια δημοπρασίας, αὕτη θέλει γίνεσθαι κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ περὶ ἐκποιήσεως ἐθνικῶν φθαρτῶν κτημάτων νόμου. Ἄρθρον 9. Αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 27 τοῦ ἀπὸ 26 Μαΐου 1835 νόμου, περὶ προικοδοτήσεως τῶν ἑλληνικῶν οἰκογενειῶν καὶ τοῦ ἀπὸ 12 8βρίου 1869 ΤΚΣΤʹ. νόμου περὶ παραχωρήσεως ἐθνικῶν οἰκοπέδων εἰς τοὺς δήμους, ἰσχύουσιν. Πᾶσα προλαβοῦσα διάταξις ἀντικειμένη εἰς τὸν παρόντα νόμον καταργεῖται. Ὁ ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν ὑπουργός, βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος,

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.»

Ἕτερον νομοσχέδιον. Διὰ νόμου κατὰ τὸ 1855 εἶχεν ἐπιτραπῆ εἰς τοὺς ἀνεγείραντας μέχρι τοῦ ἔτους 1853 ἐπὶ ἐθνικῆς γῆς οἰκίας, ἐργαστήρια, ξενοδοχεῖα ἢ ἀνεμοκινήτους μύλους, νὰ πληρώσωσι τὸ τίμημα τῶν γηπέδων ὡς καὶ τῶν κατεχομένων περιοχῶν δι’ ἐκτιμήσεως προσδιοριζόμενον, εἰς 7 ἐτησίας δόσεις ἀτόκως, ἀφ’ οὗ προηγουμένως ὑποβάλωσι δήλωσιν ἐντὸς ἓξ μηνῶν ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νόμου· διὰ δὲ τοῦ ἀπὸ 26 Μαΐου 1859 ὑπὸ στοιχεῖον ΦΛΕʹ. παρετάθη ἡ προθεσμία τῆς δηλώσεως ἐπὶ ἓν ἔτος ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τούτου, καὶ διὰ τοῦ ἀπὸ 22 10βρίου 1865 ὑπὸ στοιχεῖον ΡΚʹ. Νόμου ἐπεξετάθησαν τὰ εὐεργετήματα τοῦ πρώτου νόμου εἰς τοὺς μέχρι τέλους Νοεμβρίου 1865 οἰκοδομήσαντας, καὶ ἐτάχθη νέα προθεσμία ἓξ μηνῶν ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως πρὸς ὑποβολὴν δηλώσεων. Ἡ προθεσμία παρῆλθε καὶ εἶναι πολλοὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἐδήλωσαν. Ἐπομένως τὸ εἰσαγόμενον νομοσχέδιον ὑπάγει εἰς τὰς διατάξεις τοῦ αὐτοῦ νόμου καὶ τοὺς μέχρι τέλους Νοεμβρίου 1871 καταλαβόντας ἐθνικὰς ἢ ἐκκλησιαστικὰς γαίας πρὸς τὸν εἰρημένον σκοπόν.

«ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΣ

Περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τῶν ΣΠΖʹ. καὶ ΡΚʹ. νόμων περὶ τῶν ἐπὶ ἐθνικῆς ἢ Ἐκκλησιαστικῆς γῆς ἀνεγερθεισῶν αὐθαιρέτως οἰκοδομῶν. Πρὸς τὴν Βουλήν. Διὰ τοῦ ΣΠΖʹ. τῆς 11 Μαΐου 1855 Νόμου ἐνεκρίθη, ἵνα οἱ ἀνεγείραντες μέχρι τοῦ ἔτους 1853 ἐπὶ ἐθνικῆς γῆς οἰκίας, ἐργαστήρια, ξενοδοχεῖα, ἢ ἀνεμοκινήτους μύλους, πληρώσωσι τὸ τίμημα τῶν γηπέδων ὡς καὶ τῆς κατεχομένης περιοχῆς, δι’ ἐκτιμήσεως προσδιοριζόμενον, εἰς ἑπτὰ ἐτησίας δόσεις ἀτόκως, ἀφ’ οὗ προηγουμένως ὑποβάλωσι δήλωσιν ἐντὸς ἓξ μηνῶν ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Νόμου· διὰ δὲ τοῦ ἀπὸ 26 Μαΐου 1859 ὑπὸ στοιχεῖον ΦΛΕʹ. παρετάθη ἡ προθεσμία τῆς δηλώσεως ἐπὶ ἓν ἔτος ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τούτου, καὶ διὰ τοῦ ἀπὸ 22 Δεκεμβρίου 1865 ὑπὸ στοιχεῖον ΡΚʹ. Νόμου ἐπεξετάθησαν τὰ εὐεργετήματα τοῦ ΣΠΖʹ. Νόμου εἰς τοὺς μέχρι τέλους Νοεμβρίου 1865 οἰκοδομήσαντας, καὶ ἐτάχθη νέα προθεσμία ἓξ μηνῶν ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως πρὸς ὑποβολὴν δηλώσεων. Συνεπείᾳ τῶν εἰρημένων Νόμων ἐξεδόθησαν μέχρι τοῦδε 922 παραχωρητήρια ἐκτάσεως στρεμμάτων 237 μετρ. 146 καὶ ἀξίας δραχμῶν 197,505 καὶ λεπτ. 15. Καὶ μετὰ τὰς παραχωρήσεις ταύτας, γενομένας ἐπὶ τῇ βάσει δηλώσεων, πληροφοροῦμαι ἐν τούτοις ὅτι πολλαχοῦ τοῦ Κράτους πολλαὶ οἰκοδομαί, καίτοι ἀνεγερθεῖσαι αὐθαιρέτως ἐπὶ ἐθνικῆς ἢ ἐκκλησιαστικῆς γῆς ἐντὸς τῆς ὑπὸ τῶν ἀνωτέρω Νόμων ὁρισθείσης προθεσμίας, δὲν ἐδηλώθησαν ὅμως, εἴτε ἐξ ἀγνοίας τῶν ἀνεγειράντων τοιαύτας, εἴτε πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ νὰ ἀποκρύψωσιν αὐτὰς καὶ ἀποφύγωσι τὴν πληρωμὴν τοῦ τιμήματος. Εἰς ἄλλα δὲ μέρη, μ’ ὅλας τὰς ἀπαγορευτικὰς περὶ ἀνεγέρσεως αὐθαιρέτων οἰκοδομῶν διαταγὰς τοῦ Ὑπουργείου, καὶ μ’ ὅλην τὴν ἐπίβλεψιν τῶν ὀργάνων τῆς Κυβερνήσεως, ἀνηγέρθησαν μέχρι τοῦδε πολλαὶ οἰκοδομαὶ αὐθαιρέτως καὶ λάθρα τῶν ἀρχῶν. Τὸ δημόσιον ἐπὶ τῇ καταγγελίᾳ τῶν Οἰκονομικῶν Ἐφόρων ἐκίνησε μὲν ἀγωγὰς κατά τινων μὴ δηλωσάντων ποσῶς ὡς καὶ κατά τινων ἀνεγειράντων μετὰ τὴν ἔκπνευσιν τῆς διὰ τοῦ ΡΚʹ. ταχθείσης προθεσμίας, ἀλλ’ αἱ οἰκοδομαί εἰσι τοσαῦται, ὥστε ἐν ᾧ ἀφ’ ἑνὸς καθίσταται δύσκολος, ἵνα μὴ εἴπω ἀδύνατος, ἡ ἐξεύρεσις αὐτῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲν συμφέρει ποσῶς εἰς τὸ δημόσιον νὰ ἐπιχειρήσῃ ἀδιέξοδον δικαστικὸν ἀγῶνα καθ’ ὅλων ἐν γένει, καὶ νὰ ὑποβληθῇ εἰς δαπάνας, αἵτινες κατὰ πᾶσαν πιθανότητα (καὶ ἂν ἡ δίκη ἀποβῇ ὑπὲρ τοῦ δημοσίου) θέλουσιν εἶσθαι ἀνώτεραι τῆς ἀξίας τῶν ἐπιδίκων οἰκοπέδων. Διὰ νὰ δοθῇ ἑπομένως εἰς τοὺς τοιούτους κατόχους εὐκολία πρὸς δήλωσιν τῶν γηπέδων, ἐφ’ ὧν ἀνήγειραν οἰκοδομὰς, καὶ διὰ νὰ ἀποφύγῃ τὸ δημόσιον τὰς δίκας καὶ τὰς ἐκ τούτου δαπάνας, ἐσκέφθην ὅτι συμφέρει εἴς τε τὸ δημόσιον καὶ τοὺς κατόχους νὰ ὑπαχθῶσιν εἰς τὰ εὐεργετήματα καὶ τὰς ὑποχρεώσεις τῶν ἀνωτέρω νόμων οἱ μέχρι τέλους Νοεμβρίου 1871 οἰκοδομήσαντες αὐθαιρέτως ἐπὶ ἐθνικῆς γῆς· ἐφ’ ᾧ συνέταξα τὸ εἰσαγόμενον Νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἐπιψηφίσῃ. Ἐπειδὴ δὲ ἡ τάσις πρὸς κατάληψιν τῶν ἐθνικῶν καὶ ἀνέγερσιν παρομοίων αὐθαιρέτων οἰκοδομῶν ἐξακολουθεῖ δυστυχῶς, προσέθηκα ἐν τῷ εἰσαγομένῳ νομοσχεδίῳ αὐστηρὰν μὲν ἀλλ’ ἀναγκαίαν διάταξιν περὶ ἐκποιήσεως πρὸς ὄφελος τοῦ δημοσίου τῶν μὴ δηλωθεισῶν τυχὸν ἐντὸς τῆς τασσομένης προθεσμίας οἰκοδομῶν, ὡς καὶ πάσης ἀνεγερθησομένης ἐφεξῆς, πέπεισμαι δὲ ὅτι ἡ Βουλὴ ἀναγνωρίζουσα τὴν ἀνάγκην τῆς καταστολῆς τῶν τοιούτων αὐθαιρέτων καταλήψεων θέλει ἐπιψηφίσει καὶ τὴν διάταξιν ταύτην. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 18 Ὀκτωβρίου 1871. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸς,

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος,

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.»

«ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τῶν ΣΠΖʹ. καὶ ΡΚʹ. νόμων περὶ τῶν ἐπ’ ἐθνικῆς ἢ ἐκκλησιαστικῆς γῆς ἀνεγερθεισῶν οἰκοδομῶν. Ἄρθρον 1. Οἱ μέχρι τέλους Νοεμβρίου 1871 ἀνεγείραντες ἐκ θεμελίων ἐπὶ ἐρειπίων ἢ ἐπισκευάσαντες οἰκίας, ἐργαστήρια, ἀποθήκας, ξενοδοχεῖα ἢ ἀνεμοκινήτους μύλους ἐπὶ ἐθνικῆς, ἐπισκοπικῆς ἢ εἰς διαλελυμένας μονὰς ἀνηκούσης γῆς, ἀπολαμβάνουσι τῶν ὠφελημάτων τῶν ἀπὸ 11 Μαΐου 1855 ΣΠΖʹ. καὶ ἀπὸ 22 Δεκεμβρίου 1865 ΡΚʹ. νόμων καὶ ὑπόκεινται εἰς τὰς ὑπ’ αὐτῶν ἐπιβαλλομένας ὑποχρεώσεις, ἐὰν ἐντὸς τοῦ μηνὸς Ἰουνίου 1872 ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος Νόμου ὑποβάλωσιν εἰς τὸν Οἰκονομικὸν Ἔφορον τῆς ἐπαρχίας, ἐν ᾗ κεῖται τὸ κτῆμα, διὰ δικαστικοῦ κλητῆρος αἴτησιν ἐπὶ ἁπλοῦ χάρτου. Ἄρθρον 2. Ἐὰν ἐντὸς τῆς διὰ τοῦ προηγουμένου ἄρθρου ὁριζομένης προθεσμίας δὲν δοθῇ αἴτησις, αἱ οἰκοδομαὶ περὶ ὧν πρόκειται ὡς καὶ αἱ ἀνεγερθεῖσαι μετὰ τὴν ά. Ἰανουαρίου 1872 ἐπ’ ἐθνικῆς ἢ ἐκκλησιαστικῆς γῆς θεωροῦνται ὡς ἐθνικὸν κτῆμα καὶ ἐκποιοῦνται μετὰ τῆς περιοχῆς των πρὸς ὄφελος τοῦ δημοσίου κατὰ τὸν ΙΖʹ. νόμον ἄνευ ἀποζημιώσεως τοῦ κατόχου διὰ τὰς καταβληθείσας δαπάνας του. Ἄρθρον 3. Αἱ διατάξεις τῶν ΣΠΖʹ. ΡΚʹ. καὶ ΡϞϚʹ. νόμων ἰσχύουν καθόσον δὲν ἀντιβαίνουν εἰς τὸν παρόντα. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸς,

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος,

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.»

Νομοσχέδιον ἄλλο, τὸ ὁποῖον Σᾶς εἰσάγω, ἀμέσως σκοπεῖ νὰ ἀποτρέψῃ ζημίαν τοῦ δημοσίου ταμείου. Ὑπάρχει νόμος τῆς Ἐπικρατείας, καθ’ ὃν ἐπιτρέπεται εἰς τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν νὰ διορίσῃ τελωνοφύλακας καὶ δεκάρχας. Κατὰ τὸ 1868 ἐψηφίσθη νόμος διὰ τοῦ ὁποίου ἐπεβλήθη εἰς τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν νὰ ἐλαττώσῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν δεκαρχῶν καὶ τελωνοφυλάκων. Ὁ τότε ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἔντιμος βουλευτὴς ἐκ Λακεδαίμονος, ἐφαρμόζων τὸν νόμον, καὶ νομίζω ὅτι δὲν παρέβη παντάπασι τὸ γράμμα καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ νόμου, ἀπέλυσεν ἐκ τῆς τελωνιακῆς ὑπηρεσίας ἐκείνους τῶν δεκαρχῶν καὶ τελωνοφυλάκων τοὺς ὁποίους ἐνόμιζεν ὀλιγώτερον ἱκανούς. Ἐκινήθησαν λοιπὸν πολλαὶ κατὰ τοῦ δημοσίου ἀγωγαί, καὶ ἐπὶ μιᾷ, ἐξ αὐτῶν ὁ Ἄρειος Πάγος ἐξέδωκεν ἀπόφασιν, διὰ τῆς ὁποίας εἶπεν, ὅτι ὁ ὑπουργὸς ὤφειλε νὰ παύσῃ τοὺς νεωτέρους ἐκ τῶν τελωνοφυλάκων καὶ δεκαρχῶν. Ἡ ἑρμηνεία αὕτη τοῦ Ἀρείου Πάγου μοὶ φαίνεται ὅτι εἶναι ἐναντία τοῦ γράμματος καὶ τοῦ πνεύματος τοῦ νόμου, ἀφοῦ μάλιστα μεταξὺ τῶν διατάξεων αὐτοῦ εὑρίσκεται καί τις, καθ’ ἣν διὰ νὰ προβιβασθῇ τις ἀπαιτεῖται διετὴς ὑπηρεσία εἰς τὴν μικροτέραν θέσιν. Νομίζω λοιπὸν ὅτι πρέπει νὰ ἑρμηνευθῇ ὁ νόμος τοῦ 1868, ὅπως διαταχθῇ ὅτι ὁ νόμος ἄφινε κύριον τὸν ὑπουργὸν νὰ ἀπολύσῃ ἐκείνους οὓς ἐνέκρινεν ὡς χείρονας. Τὸν σκοπὸν τοῦτον ἐπιδιώκει τὸ εἰσαγόμενον νομοσχέδιον, ἡ ἐπιψήφισις τοῦ ὁποίου θέλει προλάβει ζημίαν ἑκατὸν ἢ καὶ ἑκατὸν πεντήκοντα χιλιάδων δραχμῶν. «Ἔκθεσις αἰτιολογικὴ τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἑρμηνείας τοῦ νόμου ΤΓʹ. τῆς 15 Δεκεμβρίου 1868. Πρὸς τὴν Βουλήν. Τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ΤΓʹ. νόμου ἔδωκαν τὰ ἡμέτερα δικαστήρια διάφορον ἑρμηνείαν· μία ἐκ τῶν ἑρμηνειῶν εἶναι καὶ αὕτη· ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἠδύνατο μὲν νὰ παύσῃ τοὺς πλεονάζοντας τῶν δεκαρχῶν καὶ τελωνοφυλάκων, ἀλλ’ ὤφειλε νὰ τηρήσῃ τὴν ἀρχαιότητα καὶ νὰ παύσῃ ὡς πλεονάζοντας τοὺς νεωτέρους. Ἡ ἑρμηνεία αὕτη δὲν φαίνεται ἡμῖν ὀρθή, μήτε εἰς τὸ γράμμα τοῦ νόμου ΤΓʹ. δυναμένη πως νὰ στηριχθῇ, μήτε εἰς τὸ πνεῦμα αὐτοῦ. Κατὰ μὲν τὸ γράμμα τοῦ ἄρθρου 2 πρέπει νὰ παυθῶσιν οἱ πλεονάζοντες· πλεονάζοντες δὲ εἶναι πάντες οἱ πέραν τοῦ ὑπὸ τοῦ νόμου διατηρηθέντος ἀριθμοῦ. Ἀλλ’ ὁ νόμος δὲν ὥρισε πόθεν πρέπει ν’ ἀρχίσῃ τὴν ἀρίθμησιν ὁ ὑπουργός, ἵνα εὑρεθῶσιν οἱ πέραν τοῦ νομίμου ἀριθμοῦ ὄντες· ἄρα ἀφῆκεν εἰς τὴν ἐκτίμησιν καὶ κρίσιν αὐτοῦ τοῦτο. Ἔπειτα ἀφοῦ δι’ ἀνάγκην οἰκονομικὴν ἀπεφασίσθη νὰ περιορισθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν δεκαρχῶν καὶ τελωνοφυλάκων, εὐλογώτερον εἶναι νὰ παραδεχθῇ τις, ὅτι ὁ νομοθέτης ἠθέλησε νὰ παυθῶσιν οἱ χείρονες τῶν δεκαρχῶν καὶ τῶν τελωνοφυλάκων, καίτοι ἀρχαιότεροι, ἢ τὸ ἐναντίον, νὰ τηρηθῶσι δηλαδὴ οἱ χείρονες ὡς ἀρχαιότεροι. Κατὰ τὸν περὶ ὀργανισμοῦ τῆς τελωνοφυλακῆς νόμον τῆς 15 Σεπτεμβρίου 1861 ἡ ἀρχαιότης δὲν παρέχει προτίμησιν ἐν τῷ σώματι τῆς τελωνοφυλακῆς, διότι τὸ ἄρθρον 6 αὐτοῦ ὁρίζει μόνον, ὅτι οὐδεὶς διορίζεται εἰς ἀνωτέραν θέσιν ἂν δὲν ὑπηρέτησε δύω ἔτη τοὐλάχιστον εἰς τὴν ἀμέσως κατωτέραν. Ἑπομένως δύναται κατὰ τὸ ἄρθρον τοῦτο νὰ προβιβασθῇ ὁ νεώτερος τελωνοφύλαξ ἢ ὁ νεώτερος δεκάρχης μετὰ διετῆ ὑπηρεσίαν, χωρὶς διὰ τοιούτου προβιβασμοῦ νὰ προσβάλληται δικαίωμά τι τελωνοφύλακος ἢ δεκάρχου ἀρχαιοτέρου. Ὅθεν καὶ ἐκ τοῦ πνεύματος τοῦ νόμου ΤΓʹ. ἡ διαληφθεῖσα ἑρμηνεία δὲν ὑποστηρίζεται. Διὰ τοὺς λόγους τούτους εἰσάγω εἰς τὴν ὑμετέραν σκέψιν τὸ προκείμενον νομοσχέδιον, παρακαλῶν ὑμᾶς νὰ ἐγκρίνητε αὐτό. Παρατηρῶ δὲ ὑμῖν, ὅτι ὁ τότε ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐφαρμόσας τὸν νόμον κατὰ τὴν ὀρθὴν αὐτοῦ ἔννοιαν, ἔπαυσε πολλοὺς ἐκ τῶν ἀρχαιοτέρων δεκαρχῶν καὶ τελωνοφυλάκων, οἵτινες μετὰ τὴν ἄνω ἐκτεθεῖσαν ἐσφαλμένην κατ’ ἐμὲ ἑρμηνείαν τοῦ νόμου ἐπέδωκαν αἰτήσεις θεραπείας, ζητοῦντες ἀποζημίωσιν καὶ ἐπάνοδον εἰς τὰς θέσεις των. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 18 Δεκεμβρίου 1871. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργός,

βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος,

ΘΕΟΔ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.»

«ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νόμου ΤΓʹ. τῆς 15 Δεκεμβρίου 1868. Ἄρθρον 1. Ἡ διὰ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ΤΓʹ. νόμου τῆς 15ης Δεκεμβρίου 1868 δοθεῖσα ἐξουσία εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν τοῦ ν’ ἀπολύσῃ τοὺς πλεονάζοντας τῶν δεκαρχῶν καὶ τελωνοφυλάκων, παρεῖχεν αὐτῷ τὸ δικαίωμα νὰ παύσῃ κατ’ ἀρέσκειαν οἱουσδήποτε ἐκ τῶν ὑπαρχόντων τότε δεκαρχῶν καὶ τελωνοφυλάκων ἤθελε κρίνει συμφερώτερον διὰ τὴν δημοσίαν ὑπηρεσίαν. Ἄρθρον 2. Ὁ παρὼν νόμος ὡς ἑρμηνευτικὸς ἔχει ἀναδρομικὴν δύναμιν καὶ ἰσχύει ἀφοῦ χρόνου καὶ ὁ ἑρμηνευόμενος ΤΓʹ. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργός,

βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος,

ΘΕΟΔ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.»

Πρὸ μικροῦ, κύριοι, ἀπεβίωσεν εἷς ἔντιμος στρατιωτικός, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα συνδέεται μὲ τὴν ἱστορίαν τοῦ μεγάλου ἀγῶνος, ὅστις, ἀνήκων εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ, εἰς ἃς πολλὰς δεκάδας ἐνιαυτῶν ὑπηρέτησεν, εἶχεν ἐπιδράμει πρὸ δεκαπενταετίας εἰς τὰς τάξεις τῶν πολιτευομένων. Ἐγκατέλειπε δὲ οἰκογένειαν ἄνευ τῶν μέσων πρὸς τὸ ζῆν, ἀποτελουμένην ἐξ ἐννέα μελῶν. Ὁ μακαρίτης Δημήτριος Βότσαρης ὑπηρέτησεν ἐν τῷ Ἑλληνικῷ στρατῷ λίαν ἐντίμως, προβιβασθεὶς μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ συνταγματάρχου. Τὸ ὑπουργεῖον, κύριοι, ἐνόμισεν ὅτι εἶναι ἄξιον τῆς ἐλευθεριότητος τοῦ Ἑλληνικοῦ ἔθνους νὰ εἰσαγάγῃ νομοσχέδιον περὶ συντάξεως τῆς χήρας αὐτοῦ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ κατατίθεται.

«ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΣ

Τοῦ Νομοσχεδίου περὶ συντάξεως τῆς χήρας τοῦ Συνταγματάρχου μακαρίτου Δημητρίου Μ. Βότσαρη. Πρὸς τὴν Βουλήν. Ἡ οἰκογένεια τοῦ πρὸ μικροῦ ἀποβιώσαντος Συνταγματάρχου Δημητρίου Μ. Βότσαρη ἀποτελεῖται ἐξ ἐννέα μελῶν· ἤτοι ἐκ τῆς συζύγου αὐτοῦ, ἐκ τεσσάρων θυγατέρων, ἡλικίας εἴκοσι, δέκα καὶ ὀκτὼ, δέκα καὶ τεσσάρων καὶ πέντε ἐτῶν, καὶ ἐκ τεσσάρων υἱῶν ἡλικίας δέκα καὶ ἑπτὰ, δώδεκα, δέκα, καὶ τοῦ νεωτάτου ὀκτὼ ἐτῶν. Ἡ δὲ περιουσία ἣν ἐγκατέλιπεν εἰς αὐτὴν ὁ ἀποθανὼν ἀρχηγὸς τῆς οἰκογενείας ταύτης εἶναι εὐτελεστάτη, οὐδ’ ἀρκεῖ ἡ ἐκ ταύτης μικροτάτη πρόσοδος καὶ ἡ ἐκ δραχ. 120 περίπου ἀπονεμητέα εἰς τὴν οἰκογένειαν ταύτην σύνταξις κατὰ τὸν περὶ συντάξεων τοῦ στρατοῦ νόμον εἰς τὴν συντήρησιν τῆς οἰκογενείας καὶ εἰς τὴν ἀνατροφὴν καὶ ἐκπαίδευσιν τῶν χρῃζόντων αὐτῆς τέκνων. Ὁ μακαρίτης Δημ. Μ. Βότσαρης εἶναι υἱὸς τοῦ ἀειμνήστου Μάρκου Βότσαρη τοῦ τοσοῦτον ἐνδόξως συνενώσαντος τὸ ἑαυτοῦ ὄνομα μετὰ τῆς ἡρωϊκῆς πτώσεως τοῦ Μεσολογγίου· δὲν εἶναι ὅμως τοῦτο ὁ μόνος τίτλος, ὃν ἡ οἰκογένεια αὐτοῦ ἔχει ἵνα τύχῃ τῆς συνδρομῆς τοῦ δημοσίου. Ὁ Δημήτριος Μ. Βότσαρης ὑπηρέτησεν ἐν τῷ τακτικῷ στρατῷ μετὰ τὴν ἀναγνώρισιν τῆς Ἑλληνικῆς ἐθνικότητος λίαν ἐντίμως, ἀρξάμενος τοῦ σταδίου του ἀπὸ τῆς κατωτάτης τάξεως τοῦ μικροῦ βαθμοφόρου καὶ ἀναβιβασθεὶς μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ Συνταγματάρχου, ὃν ἔλαβε μικρὸν πρὸ τοῦ θανάτου του. Ἐκτὸς δὲ τούτου ὑπηρέτησε καὶ ἄλλως τὴν πολιτείαν, ἐκδραμὼν ἀπὸ τῶν στρατιωτικῶν τάξεων εἰς τὰς τῶν πολιτευομένων καὶ ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ἀφιερώσας ἐν ταῖς τάξεσι ταύταις τὰς εἰλικρινεῖς προσπαθείας του εἰς τὰς πρὸς Κυβέρνησιν τοῦ τόπου ποικίλας καὶ ἀτελευτήτους μερίμνας. Οἱ εἰς τοιαύτας μερίμνας τραπέντες οὐδ’ εὐχερὲς ἢ εὔχαρι διεξάγουσιν ἔργον, εἰς ἀδιάλειπτον πάλην πρὸς τὰ ἐπιπροσθοῦντα προσκόμματα ἀποδυόμενοι καὶ πολλάκις τὰς προσπαθείας των καθορῶντες ματαιουμένας, οὐδὲ ἀμείβονται ἐπαρκῶς ὅσον οἱ ἐπὶ τὰ βιοποριστικὰ ἔργα τρεπόμενοι, διὰ τοῦτο συνήθως πενέστεροι ἀπέρχονται τῶν δημοσίων πραγμάτων ἢ ὅσον ἦσαν ὅτε εἰσῆλθον εἰς αὐτά. Τοῦ κανόνος τούτου δὲν ὑπῆρξεν ἐξαίρεσις ἐπὶ τοῦ Δημητρίου Μ. Βότσαρη. Ὅθεν καὶ ἐγὼ καὶ οἱ συνάδελφοί μου ἐκρίναμεν δίκαιον νὰ δαψιλεύσῃ ἡ πολιτεία τὴν συνδρομήν της εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ συμπολίτου ἡμῶν τούτου, παρέχουσα αὐτῇ τὰ μέσα ὅσα ἀναγκαιοῦσι πρὸς συντήρησιν αὐτῆς καὶ πρὸς ἀνατροφὴν καὶ ἐκπαίδευσιν τῶν τέκνων της· συνεπεία δὲ τούτου συνέταξα καὶ εἰσάγω εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τὴν οἰκογένειαν ταύτην, τοῦ ὁποίου αἱ κατὰ μέρος διατάξεις δὲν χρήζουσι διασαφήσεως ἢ ἀναλύσεώς τινος, καὶ διὰ τοῦτο δὲν προβαίνω εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ὑπαγορευσάντων αὐτὰς λόγων. Παρακαλῶ δὲ τὴν Βουλὴν νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ ψηφίσῃ αὐτό. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 18 Δεκεμβρίου 1871. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργός,

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος,

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.»

«ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ συντάξεως τῆς χήρας τοῦ Συνταγματάρχου μακαρίτου Δημητρίου Μ. Βότσαρη. Ἄρθρον 1. Χορηγεῖται σύνταξις ἐκ δραχμῶν τριακοσίων κατὰ μῆνα εἰς τὴν χήραν τοῦ Συνταγματάρχου μακαρίτου Δημητρ. Μ. Βότσαρη. Ἄρθρον 2. Ἂν ἡ χήρα ἀποθάνῃ, ἢ ἄλλως ἀπολέσῃ, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου τῆς 19 Αὐγούστου 1852, τὸ πρὸς σύνταξιν δικαίωμα, ἡ ἀνωτέρω σύνταξις θέλει ἀποδίδοσθαι εἰς τὰς θυγατέρας αὐτῆς Αἰκατερίνην, Χρυσούλαν, Ἀθηνᾶν καὶ Εὐφροσύνην. Ἑκάστη τῶν θυγατέρων τούτων ἔχει δικαίωμα ἐπὶ τοῦ τετάρτου τῆς συντάξεως· ἑπομένως ὅταν τις τούτων ἔλθῃ εἰς γάμον, ἢ ἐὰν ἀποθάνῃ ἄγαμος, τότε τὸ δικαίωμα αὐτῆς παύει, ἐλαττουμένου ἀναλόγως τοῦ κατὰ τὸ ἄρθρον 1 τοῦ παρόντος νόμου ποσοῦ τῆς περιελθούσης εἰς αὐτὰς συντάξεως. Ἄρθρον 3. Τὸ κατὰ τὸ ἀνωτέρω 1 ἄρθρον ποσὸν τῆς συντάξεως προστίθεται εἰς τὸ ποσὸν τῆς συντάξεως, τὴν ὁποίαν κατὰ τὸ ἄρθρον 19 τοῦ περὶ συντάξεων τοῦ στρατοῦ νόμου, ἔχουσι δικαίωμα νὰ λαμβάνωσιν ἡ χήρα καὶ τὰ ὀρφανὰ τοῦ εἰρημένου Συνταγματάρχου.

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸς»

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

Ἡ ὑπηρεσία, κύριοι, τοῦ τελωνείου Πειραιῶς ἕνεκα τῆς αὐξήσεως τῆς εἰσαγωγῆς τῶν σιτηρῶν, ἀνελθούσης εἰς 700,000 κοιλὰ, ἥτις προῆλθεν ἕνεκα τῆς αὐξήσεως τῶν ἀτμομύλων, κατέδειξε τὴν ἀνάγκην τῆς αὐξήσεως τῶν εὐκολιῶν τῶν πρὸς ἀποβίβασιν καὶ καταμέτρησιν τῶν σιτηρῶν. Ὁ ἔντιμος προκάτοχός μου, ἐπιθυμῶν νὰ παράσχῃ τὰς ἀναγκαίας εὐκολίας εἰς τὸ ἐμπόριον, διέταξε τὴν ἀνέγερσιν σκιάδος ἐπὶ τῆς μεγάλης τοῦ λιμένος ἀποβάθρας, ἥτις, ὡς γνωστὸν, ἀπέχει τοῦ τελωνειακοῦ καταστήματος εἰς ἱκανὸν διάστημα. Αἱ προπαρασκευαστικαὶ ἐργασίαι ἐπεραιώθησαν, καὶ ὁ ἔντιμος προκάτοχός μου προσδιώρισε τὸ μέρος ἐπὶ τῆς προβολῆς τοῦ λιμένος, ὥστε ἐντὸς ὀλίγου ἐπὶ τῆς προκυμαίας τοῦ λιμένος Πειραιῶς θέλει ἐγερθῆ σκιὰς εἰς τὴν ὁποίαν θέλουν ἀποβιβάζεσθαι καὶ καταμετρεῖσθαι τὰ σιτηρά. Ἀλλ’ ὅσον ἦτο ἀναγκαῖον τοῦτο εἰς τὸ ἐμπόριον, τοσοῦτον ἔχομεν καὶ τὸ καθῆκον νὰ προνοήσωμεν περὶ τῆς ἐξασφαλίσεως τῶν δημοσίων εἰσοδημάτων, ἐπειδὴ τὸ μέρος ἔνθα μέλλει ν’ ἀνεγερθῇ ἡ σκιὰς ἀπέχει τοῦ τελωνιακοῦ καταστήματος. Ὅθεν ἐπέρχεται ἡ ἀνάγκη ἀνωτέρων ὑπαλλήλων, τοῦ τελώνου καὶ τοῦ ἐλεγκτοῦ τοῦ τελωνείου μόλις ἐπαρκούντων διὰ τὴν λοιπὴν ὑπηρεσίαν. Διὰ νὰ μὴ ἀφεθῇ δὲ ὁ τελωνισμὸς τῶν σιτηρῶν εἰς χεῖρας τῶν κατωτέρων τελωνιακῶν ὀργάνων, τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται νὰ παράσχωσι τάς ἀποχρώσας ἐγγυήσεις, ἐνόμισα ὅτι πρέπει νὰ ἀφειδήσωμεν 2736 δρ. δι’ ἕνα ἀνώτερον ὑπάλληλον, καὶ τὴν προσθήκην τοιούτου μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ ἐλεγκτοῦ σκοπεῖ τὸ εἰσαγόμενον νομοσχέδιον. «Αἰτιολογικὴ ἔκθεσις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ προσθήκης βʹ. ἐλεγκτοῦ εἰς τὸ τελωνεῖον Πειραιῶς. Πρὸς τὴν Βουλὴν. Ἡ ὑπηρεσία τοῦ τελωνείου Πειραιῶς πρὸ τριῶν ἤδη ἐτῶν προβαίνει καθ’ ἑκάστην αὐξομένη, ἕνεκα τῆς μεγαλειτέρας κινήσεως τοῦ ἐμπορίου· ὁ δὲ ἀριθμὸς τῶν πρὸς διεξαγωγὴν αὐτῆς τεταγμένων ὀργάνων καταδείκνυται ὑποδεέστερος τῆς προβαινούσης ταύτης αὐξήσεως. Τὴν ἀνεπάρκειαν ὅμως ταύτην τῶν εἰς τὴν εἰρημένην ὑπηρεσίαν τεταγμένων ὀργάνων καθιστᾷ μᾶλλον ἐπαισθητὴν ἡ εἰσαγωγὴ τῶν σιτηρῶν, ὧν ἡ ποσότης ἀνέρχεται κατ’ ἐλάχιστον ὅρον ἐτησίως εἰς 700,000 κοιλά. Ἡ ἵδρυσις ἀτμομύλων ἐν Ἀθήναις τε καὶ ἐν Πειραιεῖ ἐπήνεγκε τὴν αὔξησιν ταύτην τῆς εἰσαγωγῆς τῶν σιτηρῶν, ἡ δὲ προσδοκωμένη ἀνάπτυξις τοῦ κλάδου τούτου τῆς βιομηχανίας θέλει ἐπιφέρει τὴν ἐπὶ μᾶλλον αὔξησιν τῆς εἰσαγωγῆς. Ὁ προκάτοχός μου εἶχεν ἐγκρίνει διὰ τὴν ὅσον οἷόν τε ἀσφαλεστέραν βεβαίωσιν τοῦ δημοσίου ἐπὶ τῆς εἰσαγωγῆς τῶν σιτηρῶν φόρου τὴν ἀνέγερσιν σκιάδος ἐπὶ τῆς μεγάλης τοῦ λιμένος ἀποβάθρας, ἀπεχούσης ὡς γνωστὸν τοῦ τελωνειακοῦ καταστήματος εἰς ἱκανὸν διάστημα, πρὸς τελωνισμὸν τῶν σιτηρῶν ἐν γένει καὶ τῶν λοιπῶν ὀγκωδῶν ἐμπορευμάτων. Τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου τούτου δὲν εἶχον ἀφορμήν τινα ἵνα ἀναστείλω, ἀλλὰ τὸ μέτρον τοῦτο, σκοποῦν νὰ παράσχῃ ἱκανὰς εἰς τὸ ἐμπόριον τῶν σιτηρῶν εὐκολίας, πρέπει νὰ συνδυασθῇ μετὰ τῆς ἐπιτηρήσεως τῆς εἰσαγωγῆς, ἀφ’ οὗ τὸ μέρος, ἔνθα ἀνεγείρεται ἡ σκιάς, ἀπέχει τοῦ τελωνιακοῦ καταστήματος· ἐντεῦθεν ἐπέρχεται ἡ ἀνάγκη ἀνωτέρου ὑπαλήλου, τοῦ τελώνου καὶ ἐλεγκτοῦ τοῦ τελωνείου μόλις ἐπαρκούντων εἰς τὸν ἐντὸς τοῦ τελωνειακοῦ καταστήματος τελωνισμὸν, ἵνα μὴ ἀφεθῇ ὁ τελωνισμὸς τῶν σιτηρῶν εἰς χεῖρας τῶν κατωτάτων ὀργάνων τῆς τελωνειακῆς ὑπηρεσίας, μὴ παρεχόντων τὰς πρὸς ἐξασφάλισιν τῶν δικαιωμάτων τοῦ δημοσίου ἀναγκαίας ἐγγυήσεις. Πρὸς θεραπείαν λοιπὸν τῆς ἀνάγκης ταύτης συνέταξα τὸ εἰσαγόμενον νομοσχέδιον περὶ τῆς προσθήκης ἑνὸς ἑτέρου ἐλεγκτοῦ ἐν τῷ τελωνείῳ Πειραιῶς. Ἡ ἕνεκα τῆς προσθήκης ταύτης δαπάνη συνισταμένη εἰς τὸν ἐτήσιον μισθὸν αὐτοῦ ἐκ δραχμῶν 2736 εἶναι ὑποδεεστέρα τῆς ὠφελείας, τὴν ὁποίαν τὸ δημόσιον θέλει ἔχει ἐκ τῆς ἐξασφαλίσεως τῶν ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων σιτηρῶν δικαιωμάτων του. Ἄλλως τε ὁ πρόσθετος οὗτος ὑπάλληλος θέλει ἀναλάβει καὶ τὴν ἐποπτείαν ἐν γένει τῶν ὀγκωδῶν ἐμπορευμάτων, ἅπερ ὡς ἐκ τοῦ εἴδους των καὶ ἤδη εἰς τὴν μεγάλην ἀποβάθραν ἀποβιβαζόμενα τελωνίζονται. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 18 Δεκεμβρίου 1871. Ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν,

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος,

ΘΕΟΔ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.»

ΣΧΕΔΙΟΝ ΝΟΜΟΥ

Περὶ προσθήκης ἑνὸς εἰσέτι Ἐλεγκτοῦ εἰς τὸ τελωνεῖον Πειραιῶς. Ἄρθρον μοναδικόν. Εἰς τὸ κατὰ τοὺς ἀπὸ 25 Μαΐου 1842 καὶ ἀπὸ 17 Μαρτίου 1858 νόμους προσωπικὸν τοῦ τελωνείου Πειραιῶς προστίθεται εἷς Ἐλεγκτὴς ἔχων τὸν μισθὸν καὶ τὸν βαθμὸν τοῦ Ἐλεγκτοῦ τοῦ αὐτοῦ τελωνείου. Ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν,

Βουλευτὴς Γόρτυνος,

ΘΕΟΔ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.»

Ἀρχαιοτάτη διάταξις, κύριοι, ἐν τῇ νομοθεσίᾳ τῆς Ἑλλάδος καθιέρωσε τὴν ἀρχὴν, ὅτι ὁ διαχειριζόμενος τὰ δημόσια πρέπει νὰ παρέχῃ τὰς ἀποχρώσας ἐγγυήσεις. Τὴν ἀρχὴν ταύτην ἐφήρμοσε μόνον ὁ νόμος τοῦ 1853 περὶ τῶν ταμιῶν, ὅστις ἀπῄτησεν ἐγγυήσεις διὰ τοὺς ταμίας τῆς πρώτης τάξεως 8000 δραχμῶν, διὰ τοὺς ταμίας δευτέρας τάξεως 6000, καὶ διὰ τοὺς ταμίας τρίτης τάξεως 4000 δραχμῶν. Ἀλλὰ μία τάξις, ἥτις δὲν ἐκπληροῖ μόνον τὰ ἔργα τοῦ ταμία, ἀλλὰ καὶ βεβαιοῖ καὶ εἰσπράττει συγχρόνως τὰ δημόσια ἔσοδα, εἶναι ἡ τάξις τῶν τελωνῶν. Ἐνόμισα λοιπὸν ὅτι σύμφωνα μὲ τὴν ἀρχὴν αὐτὴν πρέπει ν’ ἀπαιτηθῶσιν ἐγγυήσεις καὶ παρ’ αὐτῶν τῶν προσώπων. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο περὶ βαθμολογίας τῶν τελωνιακῶν ὑπαλλήλων καὶ περὶ ἐγγυοδοσίας αὐτῶν ἔχει ὡς ἑξῆς. (Τὸ ἀναγινώσκει.) «Αἰτιολογικὴ ἔκθεσις τοῦ Νομοσχεδίου περὶ βαθμολογίας καὶ ἐγγυοδοσίας τῶν τελωνιακῶν ὑπαλλήλων. Πρὸς τὴν Βουλήν. Κατὰ τὸ ἀπὸ 25 Μαΐου (6 Ἰουνίου) 1842 Β. διάταγμα, οἱ ἐπιστάται τῶν Τελωνείων ά. τάξεως ἔχουσι βαθμὸν ὑπουργικοῦ Γραμματέως ά. τάξεως, οἱ δὲ ἐπιστάται τῶν Τελωνείων βʹ. καὶ γʹ. τάξεως βαθμὸν ὑπουργικοῦ Γραμματέως βʹ. τάξεως, ἀλλ’ οἱ μὲν προηγοῦνται οἱ δ’ ἕπονται τοῖς ὑπουργικοῖς γραμματεῦσι βʹ. τάξεως. Εἰς δὲ τοὺς ἐλεγκτὰς τῶν Τελωνείων τὸ εἰρημένον διάταγμα ἀπένειμε τὸν αὐτὸν βαθμὸν, ὃν ἀπένειμε καὶ εἰς τοὺς Τελώνας. Ἡ βαθμολογία αὕτη διαφέρει τῆς βαθμολογίας, ἣν ὁ ἀπὸ 24 8βρίου 1853 περὶ Ταμιῶν νόμος ἀπένειμεν εἰς τοὺς Ταμίας· διότι κατ’ αὐτὸν οἱ Ταμίαι ά. τάξεως ἔχουσι βαθμὸν Τμηματάρχου βʹ. τάξεως, οἱ δὲ Ταμίαι βʹ. τάξεως, βαθμὸν Γραμματέως ά. τάξεως καὶ οἱ Ταμίαι γʹ. τάξεως βαθμὸν Γραμματέως βʹ. τάξεως. Ἡ ὑπηρεσία, ἥτις εἶναι ἀνατεθειμένη εἰς τὰ εἰρημένα ὄργανα τοῦ τελωνειακοῦ κλάδου, δὲν μοὶ φαίνεται παντάπασιν ὑποδεεστέρα τῆς τῶν Ταμιῶν, οὐδὲ κατὰ λόγον τῶν ποσῶν, τὰ ὁποῖα εἰσὶν ἐμπεπιστευμένα εἰς τὴν διαχείρισίν των, οὐδὲ κατὰ λόγον τῆς εὐθύνης, ἥτις βαρύνει αὐτά. Ἄλλως τε ἡ εἰς τοὺς Τελώνας ἀνατεθειμένη ἡνωμένη ἐνέργεια καὶ τῆς βεβαιώσεως καὶ τῆς εἰσπράξεως τῶν δικαιωμάτων τούτων τοῦ δημοσίου ἀπαιτεῖ ἴσως ἰδιότητας πλείους ἢ ὅσας ἀπαιτεῖ τὸ κεχωρισμένον ἔργον τῆς εἰσπράξεως. Διὰ ταῦτα ἔκρινα ἀναγκαῖον νὰ μεταβληθῶσιν αἱ ἰσχύουσαι περὶ βαθμολογίας τῶν τελωνειακῶν ὑπαλλήλων εἰρημέναι διατάξεις διὰ τῶν περιεχομένων ἐν τῷ 1 ἄρθρῳ τοῦ εἰσαγομένου νομοσχεδίου, στηριζομένων ἐπὶ τῶν αὐτῶν βάσεων, ἐφ’ ὧν ἐστηρίχθη καὶ ἡ ἰσχύουσα βαθμολογία τῶν Ταμιῶν. Δὲν σκοπεῖ ὅμως μόνην τὴν μεταβολὴν ταύτην τὸ εἰσαγόμενον νομοσχέδιον· αἱ ἑπόμεναι διατάξεις αὐτοῦ προτίθενται νὰ πληρώσωσι κενὸν ὑπάρχον, τοῦ ὁποίου τὴν πλήρωσιν καταδείκνυσιν ἀναπόφευκτον καὶ ἀναγκαιοτάτην ἡ μέχρι τοῦδε πεῖρα τῶν πραγμάτων. Κατὰ τὴν γενικὴν ἀρχὴν, τὴν ὁποίαν ἀνέγραψε τὸ ἄρθρον 1 τοῦ ἀπὸ 24 Αὐγούστου 1836 Β. διατάγματος, ἐφ’ ἧς ἐστηρίχθησαν αἱ διατάξεις τῶν ἄρθρ. 24 καὶ ἑπομένων τοῦ περὶ Ταμείων νόμου τῆς 24 8βρίου 1853, πᾶς ὑπάλληλος, κεκλημένος νὰ φυλάξῃ μέρος τῆς δημοσίας περιουσίας, ἢ ἐπιτετραμμένος εἴσπραξιν δημοσίου ἐσόδου, ταμεῖον ἢ ἐπιστασίαν ὑλικοῦ, ὤφειλε νὰ δώσῃ ἐγγύησιν· οὐδεμία δὲ διάταξις νομοθετικὴ ἐφήρμοσε μέχρι τοῦδε τὴν γενικὴν ταύτην διάταξιν ἐπὶ τῶν Τελωνῶν καί τοι εἰσπραττόντων δικαιώματα τοῦ δημοσίου. Ὅθεν ἔκρινα ἀναγκαῖον νὰ ὑπαχθῶσι καὶ οἱ τελωνιακοὶ ὑπάλληλοι εἰς τὰς περὶ ἐγγυήσεως τῶν Ταμιῶν διατάξεις, ἀφ’ οὗ οὐδεὶς ὑπάρχει λόγος δικαιολογῶν τὴν μέχρι τοῦδε ἀπαλλαγήν των ἀπ’ αὐτῶν· πρὸς τοῦτο δὲ προσέθηκα τὰ ἑπόμενα ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ μετὰ μιᾶς ἐξαιρέσεως τῶν περὶ ἐγγυοδοσίας τῶν Ταμιῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων, τὴν περὶ τοῦ ποσοστοῦ τῆς ἐγγυήσεως, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ κατατίθεται εἰς μετρητὰ ἢ εἰς ὁμολογίας δημοσίων χρεῶν, καὶ τὴν ὁποίαν κρίνω περιττὸν νὰ αἰτιολογήσω ἰδίᾳ. Ὅθεν εἰσάγων τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εἰς τὴν Βουλὴν συνιστῶ αὐτὸ εἰς τὴν μελέτην αὐτῆς. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 18 Δεκεμβρίου 1871. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸς,

βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος,

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.»

«ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ βαθμολογίας καὶ ἐγγυοδοσίας τῶν τελωνειακῶν ὑπαλλήλων. Ἄρθρον. 1. Οἱ Τελῶναι πρώτης τάξεως ἔχουσι βαθμὸν τμηματάρχου βʹ. τάξεως, οἱ δὲ τῆς δευτέρας βαθμὸν ὑπουργικοῦ Γραμματέως ά. τάξεως, καὶ οἱ τῆς τρίτης βαθμὸν ὑπουργικοῦ γραμματέως βʹ. τάξεως. Οἱ ἐλεγκταὶ τῶν τελωνείων ἔχουσι βαθμὸν οἱ μὲν τῆς ά. τάξεως, ὑπουργικοῦ γραμματέως ά. τάξεως, οἱ δὲ τῆς βʹ. ὑπουργικοῦ γραμματέως βʹ. τάξεως καὶ ὁ τῆς γʹ. ὑπουργικοῦ γραφέως ά. τάξεως. Οἱ ἐπὶ τῆς διαμετακομίσεως ἐπιστάται καὶ οἱ γραμματεῖς τῶν τελωνείων ά. τάξεως βαθμὸν ὑπουργικοῦ γραμματέως βʹ. τάξεως. Ἄρθρον 2. Οἱ Τελῶναι καὶ οἱ ὑποτελῶναι δίδουσιν ἐγγύησιν εἴτε εἰς χρήματα, εἴτε εἰς μετοχὰς τῆς ἐθνικῆς Τραπέζης, εἴτε εἰς ὁμολογίας τῶν ἀπὸ τοῦ 1862 συνωμολογημένων ἐθνικῶν δανείων, εἴτε εἰς ἀκίνητα κτήματα κατὰ τὰ ὡρισμένα ἐν τῷ νόμῳ τῆς 24 Αὐγούστου 1836. Ἄρθρον 3. Ἡ εἰς χρήματα, εἰς μετοχὰς τῆς ἐθνικῆς Τραπέζης, ἢ εἰς ὁμόλογα τῶν ἐθνικῶν δανείων ἐγγύησις προσδιορίζεται ὡς ἑξῆς τοῦ Τελώνου ά. τάξεως εἰς δραχ. ὀκτακισχιλίας, τῶν τῆς βʹ. εἰς δρ. ἑξακισχιλίας, τοῦ δὲ τῆς τρίτης ὡς καὶ τοῦ ὑποτελώνου εἰς δρ. τετρακισχιλίας. Ὅταν ὅμως ἡ ἐγγύησις δίδηται εἰς κτήματα ἀκίνητα, ἡ ἀξία αὐτῶν πρέπει νὰ ᾖναι διπλασία τοῦ ἀνωτέρω ποσοῦ τῆς ἐγγυήσεως. Ἐὰν προσενεχθῶσιν εἰς ἐγγύησιν κτήματα ἀκίνητα, τότε ἀναγκαίως τὸ τρίτον τουλάχιστον τοῦ ποσοῦ τῆς ἐγγυήσεως πρέπει νὰ ᾖναι εἰς χρήματα ἢ εἰς μετοχὰς τῆς ἐθνικῆς Τραπέζης ἢ εἰς ὁμολογίας τῶν ἐθνικῶν δανείων. Ἄρθρον 4. Οἱ ἐπιστάται τῆς διαμετακομίσεως, οἱ ἀποθηκάριοι καὶ οἱ εἰσπράκτορες τῶν τελωνείων δίδουσιν ἐγγύησιν ἴσην πρὸς τὴν τῶν τελωνῶν γʹ. τάξεως. Ἄρθρον 5. Ἡ ἐγγύησις θεωρεῖται λελυμένη μετὰ παρέλευσιν τριετίας ἀπὸ τῆς ἀποχωρήσεως τοῦ ὑπολόγου ἐκ τῆς ὑπηρεσίας δι’ ἣν ἔδωκεν αὐτὴν, καὶ ἐν ᾗ περιπτώσει δὲν ἤθελε τυχὸν ἐκδοθῆ ὑπὸ τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου ἡ ἐπὶ τῆς διαχειρίσεώς του ἀπόφασις, ἐὰν ὅμως ὑπέβαλε τὸν λογαριασμὸν τῆς διαχειρίσεώς του εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον ἐντὸς τῶν ὑπὸ τῶν ἰσχυουσῶν τεταγμένων προθεσμιῶν. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸς, βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος,

ΘΕΟΔΩΡΟΣ Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.»

Ἀρχαιοτάτη διάταξις, κύριοι, ἐκδοθεῖσα κατὰ τὸ 1833 καθιέρωσε μονοπώλιον τοῦ ἅλατος· διέταξε δὲ αὐστηροτάτας ποινὰς κατὰ τῶν εἰσαγόντων ξενικὸν ἅλας. Ἡ αὐστηρότης ὅμως τῶν ποινῶν τούτων διὰ τὸ δύσκολον τῆς ἀποδείξεως ἐπέφερε τὸ ἀποτέλεσμα, ὥστε οὐδέποτε νὰ ἐπιβληθῶσιν αἱ ποιναὶ αὗται. Ἐνόμισα λοιπὸν ὅτι εἶναι ἀναγκαῖον πρὸς ἐξασφάλισιν τῶν συμφερόντων τοῦ δημοσίου, καὶ διὰ νὰ τεθῇ φραγμὸς εἰς τοὺς ἐμπορευομένους ξενικὸν ἅλας πλοιάρχους, νὰ φέρω τροποποιήσεις τινὰς ἐπὶ τοῦ νόμου αὐτοῦ, καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον σᾶς ὑποβάλλω τὸ ἑξῆς νομοσχέδιον. (Τὸ ἀναγινώσκει.) «Αἰτιολογικὴ ἔκθεσις ἐπὶ τοῦ Νομοσχεδίου περὶ ἀπαγορεύσεως εἰσαγωγῆς ξενικοῦ ἅλατος. Πρὸς τὴν Βουλήν. Ἡ λαθραία εἰσαγωγὴ ξενικοῦ ἅλατος εἰς τὴν ἐπικράτειαν ἔλαβεν ἀπό τινος ἀξιοπαρατήρητον ἐπίτασιν. Εἰ καὶ τὰ ἐν ἰσχύϊ μέτρα ἀείποτε ἦσαν εἰς χρῆσιν, μόλον τοῦτο ἐστάθη ἀδύνατον νὰ τεθῇ φραγμὸς εἰς τοὺς ἐμπορευομένους τὸ ξενικὸν ἅλας πλοιάρχους, οἵτινες καταπλέοντες εἰς Ἑλληνικοὺς λιμένας ἐπὶ διαφόροις προφάσεσι, καὶ πρὸ πάντων λόγῳ ἀνωτέρας βίας ἢ προμηθείας τροφῶν, κατώρθουν τοὺς λιμένας ἐπὶ τούτῳ παραλλάττοντες ν’ ἀποβιβάζωσι λαθραίως τὸ ἅλας, φάσμα τὸν νόμον περὶ μονοπωλίου τοῦ ἅλατος καθισάντες καὶ τὴν ἰσοτιμίαν αὐτοῦ παρὰ τοῖς ἀναλωταῖς καθόλου καταστρέφοντες. Πολλοί εἰσιν οἱ λόγοι τῆς τοιαύτης ἐκρύθμου καταστάσεως, ἰδίως δὲ ἡ ἔλλειψις καταμηνυτῶν τῶν τοιούτων λαθρεμπορίων καὶ τὸ βαρὺ τῆς ποινῆς τῆς ὑπὸ τοῦ ἀπὸ 11/23 Ἀπριλίου 1833 περὶ διοικήσεως τῶν ἐθνικῶν ἁλυκῶν Β. Διατάγματος προβλεπομένης. Ἡ κατὰ τὸν Νόμον τοῦτον ἐπιβαλλομένη τοῖς λαθραίως εἰσάγουσι τὸ ἅλας ποινὴ, συνισταμένη εἰς τὴν ἀπώλειαν τοῦ πλοίου καὶ τοῦ ἅλατος, καὶ εἰς πρόστιμον ἴσον μὲ τὴν ἀξίαν αὐτοῦ, ἐξισοῦτο πρὸς καταστροφὴν, καὶ εὐλόγως δὲν ἐτύγχανεν ὅσης ἔπρεπεν ὑποδοχῆς, εἴποτε κατωρθοῦτο ἡ εἰς τὰ ποινικὰ δικαστήρια παραπομπὴ πλοιάρχου τινός· ἄλλως δὲ τὰ δικαστήρια, ἐπαναλαμβάνοντα τὰς διοικητικὰς ἀνακρίσεις, καὶ εἰς ἄλλας δαπανώμενα δικονομικὰς διατυπώσεις, μετὰ μακρὸν χρόνον ἔφερον εἰς πέρας καὶ πάντοτε ὑπὲρ τῶν πλοιάρχων τὴν ἀπόφασίν των, διὰ τὴν ἔλλειψιν βεβαίως ἀποχρώσης τῆς πράξεως βεβαιώσεως ὡς ἐκ τῆς ἀποβιώσεως ἢ τῆς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διαμονῆς τῶν ἐξεταστέων προσώπων. Ὁ τελωνειακὸς Νόμος ἱκανῶς προενόησε περὶ τῆς βεβαιώσεως τῶν λαθρεμπορίων· κατὰ τὰ κείμενα αὐτοῦ, ἂν βεβαιῶνται καὶ αἱ παραβάσεις τοῦ Νόμου περὶ ἀπαγορεύσεως τῆς εἰσαγωγῆς ξενικοῦ ἅλατος, ἡ ἐγγύησις εἶναι πλήρης καὶ οὐδεμία θέλει ὑπάρξει, ὡς μέχρι τοῦδε δὲν ὑπῆρξεν, ἀντίῤῥησις· ἂν δὲ ἀντὶ τῶν δικαστηρίων δικάζῃ κατ’ ἔφεσιν, ὡς ἐπὶ τῶν λαθρεμπορίων, τὸ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργεῖον, ἡ δὲ τοῦ ὑπὸ τοῦ Νόμου τοῦ 1833 εἰς ἄκρον βαρεῖα ποινὴ μετριασθῇ, τὸ ἀποτέλεσμα θέλει ἐπέρχεσθαι εὐθὺς μετὰ τὴν πρᾶξιν, ἐπιτυγχανομένου οὕτως τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ. Δὲν ἀπομακρυνόμεθα φρονῶ ἐπὶ πολὺ τῆς αὐστηρότητος τοῦ Νόμου τοῦ 1833 οὔτε εἰς ἄκρον ἐπιεικεῖς δεικνύμεθα, ἂν ἀντὶ τῶν ποινῶν ἐκείνων παραδεχθῶμεν τὴν ἀπώλειαν τοῦ εἰσαγομένου λαθραίως ἅλατος καὶ τὴν ἐπιβολὴν προστίμου ἴσου τῷ τετραπλῷ τῆς ἀξίας τοῦ ποσοῦ τοῦ ἅλατος κατὰ τὴν διατίμησιν καθ’ ἣν πωλεῖται εἰς τὰς μερικὰς ἁλαταποθήκας τοῦ Κράτους· ἡ ποινὴ αὕτη φαίνεταί μοι καὶ αὐστηρὰ καὶ ἐφαρμόσιμος. Ἐκ τῶν σκέψεων τούτων ὁρμώμενος συνέταξα τὸ συνημμένον σχέδιον Νόμου, ἐν ᾧ προσδιορίζεται καὶ ἀμοιβὴ τῶν καταμηνυτῶν. Εἰσάγων δὲ τοῦτο εἰς τὴν Βουλὴν ἐπικαλοῦμαι τὴν ὑπὲρ αὐτοῦ ψῆφον Αὐτῆς. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 18 Δεκεμβρίου 1871. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸς,

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος,

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.»

«ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ ἀπαγορεύσεως τῆς εἰσαγωγῆς ξενικοῦ ἅλατος. Ἄρθρον 1. Ἀπαγορεύεται ἐν γένει ἡ εἰσαγωγὴ ξενικοῦ ἅλατος εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἐπικράτειαν. Ἄρθρον 2. Τοῦ εἰσαγομένου ξενικοῦ ἅλατος ἐνεργεῖται ἀμέσως κατάσχεσις καὶ κηρύσσεται τοῦτο περιουσία τοῦ δημοσίου διατιθέμενον κατὰ τοὺς περὶ ἁλάτων νόμους. Ὁ δὲ εἰσαγαγὼν τὸ ἅλας τιμωρεῖται μὲ πρόστιμον ἴσον τῷ τετραπλῷ τῆς ἀξίας αὐτοῦ. Ἡ ἀξία τοῦ ἅλατος θέλει εἶσθαι ἴση τῇ ἀξίᾳ τοῦ εἰς τὰς μερικὰς ἁλαταποθήκας τοῦ Κράτους πωλουμένου. Εἰς τὸν καταμηνυτὴν τῆς λαθραίας εἰσαγωγῆς τοῦ ξενικοῦ ἅλατος ἀποδίδεται τὸ τρίτον τοῦ προστίμου. Ἄρθρον 3. Ὡς πρὸς τὴν βεβαίωσιν τῆς λαθραίας εἰσαγωγῆς τοῦ ἅλατος καὶ τὴν ἐπιβολὴν τῆς ποινῆς ἰσχύουσιν αἱ σχετικαὶ διατάξεις τοῦ τελωνειακοῦ νόμου. Ἄρθρον 4. Ἀκυροῦνται ἡ § 17 τοῦ ἀπὸ 11/23 Ἀπριλίου 1833 περὶ διοικήσεως τῶν ἐθνικῶν ἁλυκῶν Διατάγματος καθὼς καὶ αἱ ἀντιβαίνουσαι εἰς τὸν παρόντα Νόμον σχετικαὶ διατάξεις. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸς,

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος,

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.»

Προηγγέλθη εἰς ὑμᾶς, κύριοι, κατὰ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1872, ὅτι συνετάχθη νομοσχέδιον περὶ συγχωνεύσεως τοῦ ταμείου τῶν πολιτικῶν συντάξεων μετὰ τοῦ δημοσίου ταμείου. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο συνετάχθη πρὸς θεραπείαν τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως, τὴν ὁποίαν σᾶς προανέφερον, τοῦ ταμείου τῶν πολ. συντάξεων, καὶ ἀναγινώσκω αὐτὸ εἰς ὑμᾶς ὡς ἑξῆς.

«ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΣ

Τοῦ νομοσχεδίου περὶ συγχωνεύσεως τοῦ ταμείου τῶν πολιτ. συντάξεων μετὰ τοῦ δημοσίου. Ἐγένετο γνωστὴ εἰς τὴν Βουλὴν καθ’ ἑκατέρων τῶν προηγηθεισῶν Συνόδων ἡ κατάστασις, εἰς ἣν περιῆλθε τὸ ταμεῖον τῶν συντάξεων τῶν πολ. ὑπαλλήλων, ἰδίως μάλιστα κατὰ τὴν τελευταίαν, ὁπότε ἡ Βουλὴ, ἀναγνωρίζουσα τὴν ἀθλίαν τοῦ ταμείου τούτου κατάστασιν, καὶ τὰ δίκαια τῶν συνταξιούχων, προέτρεψεν ἐπιμόνως τὸν προκάτοχόν μου, νὰ προσαυξήσῃ τὴν ἐκ τοῦ δημοσίου χρηματικὴν χορηγίαν, πρὸς ἀῤῥωγὴν πληρεστέραν τοῦ ταμείου τῶν συντάξεων. Ἀλλ’ ἐπίσης γνωστὸν ἦτον ἔκτοτε, ὅτι καὶ μετὰ τ’ ἀποφασισθέντα κατὰ τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην, τὸ εἰρημένον ταμεῖον δὲν ἤθελε δυνηθῇ νὰ ἐπαρκέσῃ εἰς πληρωμὴν πασῶν τῶν τοῦ τρέχοντος ἔτους συντάξεων, διότι αἱ ἐτήσιαι ἀνάγκαι τοῦ εἰρημένου ταμείου ἦσαν ἀνώτεραι τῆς ἐγκριθείσης αὐξήσεως τῆς ἐκ τοῦ δημοσίου ταμείου χορηγίας. Ἐκ τῆς συνημμένης ὅμως ἐκθέσεως τῆς ἐπιτροπῆς τοῦ ταμείου, καὶ ἐκ τοῦ ἐν αὐτῇ πίνακος τῆς μέχρι τέλους τοῦ παρελθόντος Νοεμβρίου διαχειρίσεώς της, βεβαιοῦται ἀναντιῤῥήτως, ὅτι ἐξηντλήθησαν εἰς πληρωμὰς καὶ τὰ εἰς τὸ δάνειον τῶν 6,000,000 κεφάλαια τοῦ ταμείου καὶ τὰ μέχρι τέλους 9βρίου εἰσαχθέντα εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἔσοδα τοῦ τρέχοντος ἔτους, καὶ ὅτι, κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῆς ἐπιτροπῆς, ἀμφιβάλλεται ἂν τὰ μήπω εἰσαχθέντα εἰς αὐτὴν ἔσοδα τῶν μηνῶν Νοεμβρίου καὶ τοῦ τρέχοντος Δεκεμβρίου θέλουν ἐπαρκέσει πρὸς ἀπότισιν τῶν καθυστερουσῶν συντάξεων τοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου εἰς τοὺς ἐν ταῖς ἐπαρχίαις συνταξιούχους, οἵτινες διὰ τὸν μῆνα τοῦτον δὲν ἐπληρώθησαν· βεβαίως δὲ θέλουσι μείνει καθυστεροῦσαι αἱ συντάξεις τῶν δύο τελευταίων τοῦ ἔτους τούτου μηνῶν πρός τε τοὺς ἐν τῇ πρωτευούσῃ καὶ τοὺς ἐν ταῖς λοιπαῖς ἐπαρχίαις τοῦ κράτους συνταξιούχους ἕνεκα τῆς τῶν ἐσόδων ἀνεπαρκείας. Καὶ ἔχει μὲν τὸ ταμεῖον τῶν συντάξεων διαθέσιμόν τινα περιουσίαν, συνισταμένην εἰς ἓν τοκοφόρον ὁμόλογον τῆς ἐγχωρίου διαχειρίσεως Κερκύρας, καὶ εἰς μετοχάς τινας τῆς ἐθνικῆς Τραπέζης, ὡς γίνεται δῆλον ἐν τῇ ἐκθέσει τῆς ἐπιτροπῆς· ἀλλ’ ἡ περιουσία αὕτη, τῆς ὁποίας τὸ ἀντίτιμον ἠδύνατο νὰ προσεγγίσῃ εἰς τὸ πρὸς ἐξόφλησιν τῶν συντάξεων τῶν δύο μηνῶν ἀπαιτούμενον ποσὸν, δὲν κατορθοῦται ἐν συντόμῳ νὰ πραγματοποιηθῇ εἰς χρήματα, ἰδίως διὰ τὸν λόγον, ὅτι ὑπάρχουσι δυσχέρειαι πρὸς ἐκδίκησιν τῆς ἐξαργυρώσεως τοῦ τοκοφόρου ὁμολόγου τῆς Κερκύρας ἀπὸ περιουσίαν τῆς κοινότητος ἐκείνης· ἑπομένως θέλει μείνει ἐπὶ πολὺν χρόνον καθυστεροῦσα ἡ πληρωμὴ τῶν συντάξεων τῶν δύο τούτων μηνῶν, ἐκτὸς δὲ τούτου κατὰ τὰ ἑπόμενα ἔτη οὐ μόνον θέλει εἶσθαι βεβαία ἡ ἐκ τῆς ἀνεπαρκείας τῶν ἐσόδων τοῦ ταμείου καθυστέρησις τῶν συντάξεων τῶν δύο μηνιαίων, ἀλλὰ καὶ ἡ πρὸς πληρωμὴν τῶν συντάξεων τῶν ἄλλων δέκα μηνῶν ἀνεπάρκεια αὐτοῦ, ἐξαντληθέντος ἤδη κατὰ τὸ τρέχον ἔτος τοῦ ἐκ μετοχῶν δανείου τῶν 6,000,000 κεφαλαίου τοῦ ταμείου. Ἡ καθυστέρησις αὕτη ἀποτελεῖ ἀδίκημα πρὸς τοὺς συνταξιούχους τούτους, ἀλγεινὸν μάλιστα, διότι οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν πένονται καὶ δυσπραγοῦσι, εἰς δὲ τὰς χήρας καὶ τὰ ὀρφανὰ ἡ σύνταξις εἶναι ὁ ἐπιούσιος αὐτῶν ἄρτος, τὸ ἀδίκημα δὲ τοῦτο προάγει τὰ παράπονα τὰ ἐπασχολοῦντα καὶ τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ ταμείου καὶ τὸ ὑπουργεῖον μὴ δυνάμενον νὰ θεραπεύῃ τὴν κατάστασιν. Ἐὰν τὸ ταμεῖον τῶν συντάξεων ἀφίνετο ὑπὸ τῆς πολιτείας εἰς τὰ παραχωρηθέντα αὐτῷ διὰ τοῦ περὶ συστάσεώς του νόμου μέσα καὶ τὰς ἐπιβαρυνούσας αὐτὸ ὑποχρεώσεις, ἤθελεν βεβαίως, οὐ μόνον ἐπαρκεῖ εἰς τὰς ἀνάγκας του, ἀλλὰ ἤθελε εὐπορεῖ, νῦν ὅμως περιῆλθεν εἰς τὴν ἀμηχανίαν ταύτην, διότι ἡ πολιτεία μετήνεγκεν ἐπ’ αὐτοῦ ὑποχρεώσεις αἵτινες φύσει ἐπεβάρυναν αὐτήν. Καὶ ἀληθῶς α) ἐπεβλήθησαν εἰς τὸ ταμεῖον τῶν συντάξεων αἱ ἀποκτηθεῖσαι προσθήκῃ τῶν ἐτῶν τοῦ ἀγῶνος συντάξεις, ἐν ᾧ τὸ δημόσιον ταμεῖον ἦτον ἰδίως ὑπόχρεον ν’ ἀνταμείψῃ τὴν ἐκ τοῦ δημοσίου ταμείου χορηγίαν πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον, ἀλλ’ αὕτη δὲν εἶναι ἀνάλογος καὶ ἐπαρκὴς πρὸς ἀπότισιν ὅλων τῶν συντάξεων τῆς κατηγορίας ταύτης· β) ἐπεβλήθησαν ὡσαύτως εἰς τὸ ταμεῖον τοῦτο αἱ δι’ ὑπηρεσίας τῶν Ἑπτανησίων ἐπὶ τῆς πρώην Ἰονίου πολιτείας συντάξεις, καὶ πληρόνονται ἤδη ἀπὸ τὰ ἔσοδά του 260,000 δραχμῶν κατ’ ἔτος εἰς Ἑπτανησίους τοὺς ὁποίους κατὰ συνέπειαν τῆς ἑνώσεως καὶ τῶν συνθηκῶν τὸ δημόσιον ὤφειλε νὰ συνταξιοδοτήσῃ, ἀντὶ νὰ ἐπιβαρύνῃ μὲ τοιαύτην ὑποχρέωσιν τὰ ἔσοδα τοῦ ταμείου τούτου πρὸς βλάβην τῶν ἄλλων συνταξιούχων καὶ τῶν ἐν ὑπηρεσίᾳ ὑπαλλήλων. γ) Παραλείπω νὰ μνημονεύσω ἀξιώσεώς τινος, τὴν ὁποίαν ἴσως εὐλόγως ἠδύνατο νὰ ἔχῃ τὸ ταμεῖον τῶν συντάξεων, ἵνα ἀποδοθῶσιν εἰς αὐτὸ ἐκ τοῦ δημοσίου ταμείου αἱ ἐκ τοῦ μισθοῦ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων πραγματοποιηθεῖσαι κρατήσεις, ἀπὸ τοῦ 1843 μέχρι τοῦ 1850 ἔτους, ἃς τὸ δημόσιον ταμεῖον ἔχει εἰσπεπραγμένας καὶ τὰς ὁποίας κατὰ τοὺς διέποντας αὐτὰς νόμους, ὤφειλε τὸ δημόσιον νὰ ἔχῃ πρὸ πολλοῦ ἀποδεδομένας εἰς τὸ ταμεῖον τῶν συντάξεων. Ἂν τὸ ταμεῖον τοῦτο ἐλάμβανεν ἀνάλογον τὴν χορηγίαν τοῦ δημοσίου πρὸς τὸ ποσὸν τῶν διὰ τῆς προσθήκης τῶν ὑπηρεσιῶν τῶν κατὰ τὰ ἔτη τοῦ ἀγῶνος ἀποκτηθεισῶν συντάξεων ἀναβαῖνον ἤδη εἰς δραχμὰς 310,000 κατ’ ἔτος, ἂν δὲν ἐπεβαρύνετο μὲ τὰς συντάξεις τῶν Ἑπτανησίων, διὰ τὰς ὁποίας δαπανᾷ ὡς εἴρηται κατ’ ἔτος δραχμὰς 260,000, καὶ ἐὰν ἐλάμβανεν ἐν καιρῷ τὰ ἐκ κρατήσεως ἀπὸ τῶν μισθῶν τῶν ὑπαλλήλων κατὰ τὰ ἔτη 1843 μέχρι τοῦ 1850 εἰσπραχθέντα, τὰ ἐτήσια ταῦτα ἔσοδα αὐτοῦ ἤθελον ἐπαρκεῖ εἰς θεραπείαν τῶν ἀναγκῶν του καὶ ἤθελε βεβαίως ἔχει κατ’ ἔτος περίσσευμα ἀντὶ ἐλλείμματος. Τῆς ἀνικανότητος λοιπὸν τοῦ ταμείου τῶν συντάξεων πρὸς ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεών του αἰτία κυρίως εἶναι αὐτὴ ἡ πολιτεία, ἡ μετενεγκοῦσα εἰς βάρος αὐτοῦ τὰς ἰδίας ἑαυτῆς ὑποχρεώσεις· ἡ πολιτεία ἑπομένως ὀφείλει νὰ ἀνορθώσῃ τὴν κατάστασιν ταύτην τοῦ εἰρημένου ταμείου, οὐ μόνον διὰ τοὺς γενικοὺς λόγους οἵτινες καθιστῶσι πολιτικῶς συμφέρουσαν τὴν συντήρησιν αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸν εἰδικὸν τοῦτον λόγον τῆς ὑπαιτιότητος, ὃν προλαβὼν ἐξέθηκα. Δύω δέ εἰσιν οἱ τρόποι καθ’ οὓς ἡ πολιτεία δύναται καὶ ὀφείλει νὰ ἀνορθώσῃ τὴν κατάστασιν τοῦ ταμείου τῶν πολιτικῶν συντάξεων, εἴτε αὐξάνουσα τὴν ἐκ τοῦ δημοσίου ταμείου ἀπονεμομένην εἰς αὐτὸ χορηγίαν, μέχρι τοῦ ὅρου ὅστις ἀπαιτεῖται, ἵνα τοῦτο ἐπαρκῇ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις του, εἴτε συγχωνεύουσα αὐτὸ μετὰ τοῦ δημοσίου ταμείου. Καὶ χορηγεῖται μὲν κατ’ ἔτος ἐκ τοῦ δημοσίου ταμείου εἰς τὸ τῶν πολιτικῶν συντάξεων ποσόν τι, τὸ ὁποῖον διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1871 ἀνεβιβάσθη εἰς δραχ. 270,000, διὰ δὲ τοῦ συνταχθέντος προυπολογισμοῦ τοῦ 1872 δὲν μετεβλήθη, ἀλλά, τούτου μὴ ἀναδειχθέντος ἀρκοῦντος πρὸς θεραπείαν ὅλων τῶν ἀναγκῶν τοῦ ταμείου τῶν συντάξεων, εὑρεθέντος ὡς εἴρηται πάλιν εἰς καθυστερήσεις τῶν συντάξεων τῶν μηνῶν Νοεμβρίου καὶ Δεκεμβρίου, εἵπετο, ὅτι πρὸς ἀνόρθωσιν τῆς τοιαύτης καταστάσεως τοῦ ταμείου τούτου, ἔπρεπε νὰ αὐξηθῇ ἡ χορηγία αὕτη κατὰ διακοσίας ἔτι χιλιάδας δραχμῶν, ἤτοι νὰ καταβάλληται κατ’ ἔτος ἐκ τοῦ δημοσίου ταμείου ποσὸν τετρακοσίων ἑβδομήκοντα περίπου χιλιάδων δραχμῶν. Ἀλλ’ ὁ τρόπος οὗτος δὲν μοὶ φαίνεται συμφέρων εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον· διότι ἂν καὶ τὸ ταμεῖον τῶν συντάξεων δὲν ἐπαρκῇ εἰς ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεών του, μετά τινα ἔτη ὅμως οὐ μόνον θέλει ἐπαρκεῖ, ἀλλὰ καὶ θέλει εὑρεθῆ εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ ἔχῃ ἐτήσιον τι περίσσευμα· διότι γνωστὸν εἶναι ὅτι τὰ ἔξοδα αὐτοῦ θέλουσιν ἐλαττωθῆ οὐ μόνον ἐκ τοῦ θανάτου ἐκείνων τῶν ὁποίων αἱ κατὰ τὸν ἀγῶνα ὑπηρεσίαι ἐπεβάρυνον αὐτό, ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς βαθμιαίας ἐλαττώσεως τοῦ ἐκ τῶν συντάξεων τῶν Ἑπτανησίων ἐπιτεθέντος αὐτῷ βάρους, τῶν συντάξεων τούτων οὐσῶν ἰδίως προσωπικῶν καὶ ἰσοβίων. Ὑπέλαβον λοιπὸν συμφερώτερον εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον, τὸ ὁποῖον ἐξ ἅπαντος πρέπει νὰ ἀναδεχθῇ ὑποχρεώσεις τινάς, νὰ πορισθῇ τὰς μετὰ τὴν παρέλευσιν τῶν ἀναγκῶν τούτων τοῦ ταμείου τῶν συντάξεων προκυψούσας ὠφελείας. Διὰ ταῦτα προτιμῶ μᾶλλον τὴν συγχώνευσιν τοῦ ταμείου τῶν συντάξεων μετὰ τοῦ δημοσίου ταμείου, ἢ τὸν δι’ ἐτησίων χορηγιῶν ἐξακολουθοῦντα τρόπον τῆς θεραπείας τῶν ἀναγκῶν αὐτοῦ. Ἄλλως διὰ τῆς συγχωνεύσεως τοῦ ταμείου των οἱ πολιτικοὶ συνταξιοῦχοι θέλουσιν ὑπαχθῆ εἰς τὴν κατηγορίαν εἰς ἣν διατελοῦσιν οἱ στρατιωτικοὶ καὶ οἱ ἄλλοι πολιτικοὶ συνταξιοῦχοι οἱ ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τοῦ δημοσίου καὶ ἐκ τῶν δημοσίων ἐσόδων πληρονόμενοι· ἀποδίδεται δ’ οὕτω πρὸς πάντας ἐξ ἴσου ἡ δικαιοσύνη, ἄνευ διακρίσεων, ὡς ἀπαιτεῖ ἡ καλῶς ἐννοουμένη διοίκησις εὐνομουμένου Κράτους· προσγίνεται ἄλλως τε καὶ μεγίστη ἠθικὴ ὠφέλεια εἰς τὴν δημοσίαν ὑπηρεσίαν, διότι ἐπενεργεῖ σπουδαίως εἰς τὰς συνειδήσεις τῶν ἐν ὑπηρεσίᾳ διατελούντων ὑπαλλήλων, τῶν συνεισφερόντων τὰς ἐκ τοῦ μισθοῦ των κρατήσεις, ἡ περὶ τοῦ μέλλοντος αὐτῶν βεβαιότης, τὸ ὅτι δηλ. θέλουσι λάβει ἐν καιρῷ τὴν σύνταξίν των ἀπὸ τὸ δημόσιον, καὶ διαγείρεται καὶ κρατύνεται ὅσον οἷόν τε ἁγνότερος καὶ ἀκραιφνέστερος ὁ πρὸς τὴν δημοσίαν ὑπηρεσίαν ζῆλος αὐτῶν. Διὰ τοὺς λόγους τούτους συνέταξα καὶ εἰσάγω εἰς τὴν Βουλὴν τὸ ἀναγκαῖον νομοσχέδιον. Τὸ 1 ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου τούτου περιλαμβάνει τὴν διάταξιν τῆς συγχωνεύσεως τοῦ ταμείου τῶν συντάξεων μετὰ τοῦ δημοσίου, ἥτις αἰτιολογεῖται διὰ τῶν ἀνωτέρω ἐκτεθέντων λόγων. Τοῦ 2 ἄρθρου ἡ διάταξις περιέλαβε τὴν κατάργησιν τῆς διὰ § 1 τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ ΧΝΒʹ. νόμου συσταθείσης ἐπιτροπῆς τοῦ ταμείου, διότι ἡ διατήρησις αὐτῆς μετὰ τὴν μετάβασιν τῆς χρηματικῆς διαχειρίσεως εἰς τὸ δημόσιον καθίσταται περιττή. Διατάσσεται ὅμως ἡ διατήρησις ἑνὸς ὑπαλλήλου διὰ νὰ τηρῇ τὸ μητρῷον τῶν συνταξιούχων καὶ τ’ ἄλλα βοηθητικὰ βιβλία, βεβαιοῖ κατὰ μῆνα τὰ πληρωτέα ποσὰ, ἐκκαθαρίζῃ τὰ πρὸς τὸ δημόσιον χρέη τῶν συνταξιούχων καὶ ὑπαλλήλων, καὶ ἐκπληρῇ ἐν γένει ἐκτὸς τῆς χρηματικῆς διαχειρίσεως ὅλα τὰ λοιπὰ ἀνατεθειμένα εἰς τὴν ἐπιτροπὴν καθήκοντα. Διὰ τοῦ τρίτου ἄρθρου ἐθεώρησα ἐπάναγκες ν’ ἀπαγορευθῶσιν αἱ ἐκχωρήσεις καὶ αἱ δικαστικαὶ κατασχέσεις τῶν συντάξεων, τὸ μὲν διότι αὗται προσθέτουσι βαρείας ἐνασχολήσεις ἐργασίας καὶ εὐθύνας εἰς τοὺς διαχειριζομένους τὴν πληρωμὴν τῶν συντάξεων ὑπαλλήλους, τὸ δὲ διότι δίδεται τροφὴ εἰς τοὺς κερδοσκόπους νὰ ἐμπορεύωνται τὰς συντάξεις, ἐν ᾧ ἀφ’ ἑτέρου ἀποστεροῦνται οἱ συνταξιοῦχοι μέγα μέρος τῆς συντάξεως, ἥτις εἰς πολλοὺς ἐξ αὐτῶν εἶναι ὁ ἐπιούσιος ἄρτος. Τοιαύτη ἀπαγόρευσις ὑπάρχει καὶ εἰς τὸν ἑπτανησιακὸν νόμον τῶν συντάξεων, ἰσχύουσα ἔτι καὶ νῦν ἐπὶ τῶν ἑπτανησίων, ὡς καὶ διὰ τὰς στρατιωτικὰς καὶ ναυτικὰς συντάξεις. Γενομένης ἀποδεκτῆς τῆς διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου προτεινομένης συγχωνεύσεως τῶν δύο ταμείων, ἕπεται, ὅτι τὰ μέχρι τοῦδε ἔσοδα τοῦ ταμείου τῶν συντάξεων θέλουσιν εἰσάγεσθαι τοῦ λοιποῦ ἐν τῷ δημοσίῳ ταμείῳ καὶ πρὸς ὠφέλειαν αὐτοῦ· ἐπειδὴ δὲ μεταξὺ τῶν ἐσόδων τούτων εἶναι καὶ αἱ ἐπὶ τῶν μισθῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων κρατήσεις, ἔπεται ὅτι, ἀφοῦ τὸ ἐκ τούτων ποσὸν θέλει συγχωνεύεσθαι μετὰ τῶν ἄλλων δημοσίων ἐσόδων, εὔκολον ἀποβαίνει νὰ κανονισθῇ διὰ νέου μισθολογίου ὁ μισθὸς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἐλάσσων τοῦ νῦν πληρονομένου κατὰ τὸ ποσὸν τῶν κρατήσεων τούτων, ὥστε νὰ ἐπιτευχθῇ πλέον καὶ ἡ ἀποφυγὴ τῶν περιπλοκῶν τὰς ὁποίας ἐπάγει νῦν ἡ καταχώρισις διαφόρων κρατήσεων ἐπὶ τῶν μισθῶν, καὶ ἁπλοποιηθῇ κατὰ τοῦτο ἡ ἐν τοῖς γραφείοις τῶν ἐντελλομένων τὰς πληρωμὰς καὶ τῶν ἐνεργούντων αὐτὰς κατασταθεῖσα πολύπλοκος αὕτη ὑπηρεσία. Ὅθεν μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου θέλω εἰσαγάγει εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον κανονίζον τὸ πραγματικὸν μισθολόγιον τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 17 δεκεμβρίου 1871. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργός, βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος,

Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.»

«ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ.

Ἄρθρον 1. Τὸ ταμεῖον τῶν συντάξεων τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων, τὸ διὰ τῶν νόμων ΧΝΒʹ. καὶ ΡΛΘʹ. καθιδρυθὲν, συγχωνεύεται μετὰ τοῦ δημοσίου, ὅπερ καὶ ἀναλαμβάνει ἀπὸ τῆς 1 Ἰανουαρίου 1872 τὴν ἀπ’ εὐθείας πληρωμὴν τῶν συντάξεων. Τὰ δὲ νενομοθετημένα διὰ τῶν εἰρημένων νόμων ἔσοδα τοῦ συγχωνευομένου ταμείου τῶν συντάξεων, ὡς καὶ αἱ νομοθετηθεῖσαι διὰ τοῦ ΤΠΗʹ. νόμου τῆς 26 Ἀπριλίου 1871 κρατήσεις ἀπέναντι τῶν χρεῶν τῶν συνταξιούχων, θέλουσιν εἰσπράττεσθαι ἀπὸ τῆς 1 Ἰανουαρίου 1872 διὰ λογαριασμὸν τοῦ δημοσίου. Ἄρθρον 2. Ἡ νομοθετηθεῖσα διὰ τοῦ § 1 τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ ΧΝΒʹ. νόμου ἐπιτροπὴ τοῦ ταμείου τῶν συντάξεων καταργεῖται, τὰ καθήκοντα δὲ αὐτῆς, ἐκτὸς τῆς χρηματικῆς διαχειρίσεως ἥτις μεταβιβάζεται εἰς τὰ ὑπὸ τοῦ δημοσίου τεταγμένα ὄργανα, ἐκπληροῖ εἷς ὑπάλληλος τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν παρὰ τοῦ ὑπουργοῦ προσδιοριζόμενος. Ἄρθρον 3. Αἱ ἐκχωρήσεις καὶ αἱ κατασχέσεις τῶν συντάξεων ἀπαγορεύονται. Ἄρθρον 4. Διὰ Βασιλικοῦ διατάγματος θέλουσιν κανονισθῇ τὰ πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ παρόντος νόμου, ὡς καὶ κατὰ τοῦ ἐλέγχου τῆς διαχειρίσεως τῶν ταμείων κατὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν ἐσόδων, καὶ τὴν πληρωμὴν τῶν συντάξεων. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 17 Δεκεμβρίου 1871. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος,

Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.»

Ὁ κύριος Ἰωάννης Κοντογιαννάκης, κατοικῶν ἐν Πετρουπόλει καὶ τιμῶν τὸ Ἑλληνικὸν ὄνομα διὰ τῆς ἐντίμου φιλοπονίας του, προσήνεγκε 11,500 δραχμὰς διὰ νὰ χρησιμεύσωσι πρὸς διδασκαλίαν τῆς δραματικῆς. Αἱ δραχμαὶ αὗται κατετέθησαν εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον κατὰ τὸ 1860. Ἀλλὰ κατὰ λάθος ἀντὶ νὰ ἐκδοθῇ γραμμάτιον παρακαταθήκης, σύμφωνα πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς καταθέσεως, ἐξεδόθη χρηματικὸν γραμμάτιον, τοῦ ὁποίου τὴν ἐξόφλησιν δὲν δύναται νὰ ἐνεργήσῃ νῦν τὸ δημόσιον ταμεῖον, ἐμποδιζόμενον ἀπὸ τὸν νόμον περὶ δημοσίου λογιστικοῦ. Τώρα συνεστήθη ἡ δραματικὴ ἑταιρία, ἀλλ’ ἄνευ ἰδιαιτέρου νόμου δὲν δύναται νὰ παραχωρηθῇ εἰς αὐτὴν τὸ εἰρημένον ποσόν. Τὸν σκοπὸν τοῦτον ἐπιδιώκει τὸ παρὸν νομοσχέδιον. (Τὸ καταθέτει).

«ΕΚΘΕΣΙΣ

Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀποδόσεως δραχμῶν 11,500, δωρηθεισῶν ὑπὸ τοῦ φιλογενοῦς κυρίου Κοντογιαννάκη. Πρὸς τὴν Βουλήν. Κύριοι, Ὁ φιλογενὴς κύριος Κοντογιαννάκης ἐδωρήσατο πρὸ ἐτῶν εἰς τὸ ἔθνος ποσὸν δραχμῶν 11,500, ἵνα χρησιμεύσῃ πρὸς ἄλλους τε σκοποὺς καὶ διὰ τὴν διδασκαλίαν τῆς δραματικῆς. Ἐκπληρουμένου ἤδη τοῦ σκοποῦ τοῦ δωρητοῦ διὰ τοῦ ἀρτίως συσταθέντος μουσικοῦ καὶ δραματικοῦ συλλόγου, ζητεῖται ἡ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον διάθεσις τῆς δωρεᾶς· ἀλλ’ ὅμως παρουσιάζεται τὸ ἀκόλουθον τυπικὸν κώλυμα· Διὰ τὴν εἰς τὸ Κεντρικὸν Ταμεῖον κατάθεσιν τῆς ἐν λόγῳ ποσότητος ἔπρεπε νὰ ἐκδοθῇ γραμμάτιον παρακαταθήκης, συμφώνως πρὸς τὴν φύσιν καὶ τὸν σκοπὸν τῆς δωρεᾶς· ἀντὶ τούτου ὅμως τὸ Κεντρικὸν Ταμεῖον ἐσφαλμένως ἐξέδοτο χρηματικὸν γραμμάτιον, τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 2,991 τῆς 22 Ὀκτωβρίου 1860, οὗτινος τὴν ἐξόφλησιν ἀδυνατεῖ νὰ ἐνεργήσῃ ἤδη τὸ Κεντρικὸν Ταμεῖον, ἀπειργόμενον ἐκ τῶν διατάξεων τῶν ἄρθρων 84 καὶ 85 τοῦ νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ, καθ’ ἃς τὰ διὰ χρηματικῶν γραμματίων κατατιθέμενα εἰς τὰ ταμεῖα τοῦ Κράτους ποσά, ἐάν, μετὰ παρέλευσιν πενταετίας ἀπὸ τῆς καταθέσεώς των, δὲν ἀναζητηθῶσιν ἀπὸ τοὺς ἔχοντας δικαίωμα ἐπ’ αὐτῶν, μεταβαίνουσιν ὁριστικῶς εἰς τὴν κυριότητα τοῦ δημοσίου. Πρὸς ἄρσιν τοῦ κωλύματος τούτου συνετάχθη τὸ εἰσαγόμενον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἐπιψηφίσῃ. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 18 Δεκεμβρίου 1871. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργός,

βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος,

Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.»

«ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ.

Ἄρθρον 1. Αἱ διατάξεις τῶν ἄρθρων 84 καὶ 85 τοῦ νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ δὲν ἔχουσιν ἐφαρμογὴν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν 2,991 τῆς 22 Ὀκτωβρίου 1860 χρηματικοῦ γραμματίου, ἐκδοθέντος ὑπὸ τοῦ Κεντρικοῦ Ταμείου διὰ τὴν κατάθεσιν δραχμῶν 11,500. Ἄρθρον 2. Ἐπιτρέπεται ἡ ἐξόφλησις τοῦ εἰρημένου χρηματικοῦ γραμματίου καὶ ἡ ἀπόδοσις τῆς δι’ αὐτοῦ κατατεθείσης ποσότητος, ὁψέποτε ἤθελε κριθῆ εὔλογον, πρὸς ἐκπλήρωσιν τοῦ σκοποῦ, δι’ ὃν ἐδωρήθη ὑπὸ τοῦ φιλογενοῦς Κοντογιαννάκη. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 18 Δεκεμβρίου 1871. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργός,

βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος,

Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.»

Μία ἐκ τῶν ἀναγκῶν, τὰς ὁποίας ἡ πόλις τῶν Ἀθηνῶν ἔχει, εἶναι ἡ ἵδρυσις δικαστικῶν καταστημάτων. Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι φοιτῶσιν εἰς τὰ δικαστήρια, καὶ μεταξὺ αὐτῶν ἔλαβον τὴν τύχην νὰ εἶμαι καὶ ἐγὼ τελευταῖον, εἶδον ὅτι ἡ κατάστασις τῶν ἰδιωτικῶν αὐτῶν καταστημάτων εἶναι ἀνεπαρκὴς εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς δικαιοσύνης. Τὸ ὑπουργεῖον, κύριοι, σύνοιδε τὴν ἀνάγκην τῆς ἀνεγέρσεως πρὸς τοῦτο δημοσίων καταστημάτων καὶ ἀπέβλεψεν ἰδίως εἰς δύο μέρη. Ἐσκέφθη ὅτι δύνανται νὰ οἰκοδομηθῶσιν εἴτε ἐπὶ τοῦ γηπέδου, ἔνθα εἰσὶ νῦν οἱ ἀνακτορικοὶ σταῦλοι, μετατιθέμενοι ὄπισθεν τῶν ἀνακτόρων ἐπὶ τοῦ γηπέδου τοῦ λαχανοκήπου, εἴτε ἐπὶ τοῦ γηπέδου ἔνθα ὑπάρχει τὸ ἐθνικὸν τυπογραφεῖον. Ἀλλὰ διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ἀνέγερσις τῶν καταστημάτων τούτων πρέπει νὰ ἐκποιηθῶσι τὰ περὶ τὴν πλατείαν τῆς ἐμπορικῆς ἀγορᾶς ἐθνικὰ οἰκόπεδα, τὸ δὲ ἀντίτιμον αὐτῶν νὰ χρησιμεύσῃ πρὸς μεταφορὰν καὶ ἀνέγερσιν τῶν ἀνακτορικῶν σταύλων ὄπισθεν τῶν ἀνακτόρων, εἴτε πρὸς πρόσκτησιν τῶν παρὰ τὸ ἐθνικὸν τυπογραφεῖον ἰδιοκτήτων γηπέδων. Ἐπειδὴ δὲ ἡ ἐκποίησις ἔπρεπε νὰ γείνῃ κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου περὶ ἐκποιήσεως ἐθνικῶν φθαρτῶν κτημάτων, ὅστις ἔχει βάσιν τὴν εἰς δέκα ἔτη πληρωμὴν τοῦ τιμήματος τῶν ἐκποιουμένων κτημάτων, αὐτὸ δὲ δὲν παρέχει εἰς τὴν κυβέρνησιν τὰ μέσα πρὸς πραγματοποίησιν τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ, διὰ τοῦτο συνετάχθη τὸ παρὸν νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιτρέπεται ἡ ἐκποίησις καὶ ἡ εἴσπραξις τοῦ τιμήματος τοῖς μετρητοῖς εἰς τρία ἔτη (Τὸ καταθέτει.). «Αἰτιολογικὴ ἔκθεσις τοῦ Νομοσχεδίου περὶ ἐκποιήσεως τῶν περὶ τὴν πλατείαν τῆς ἐμπορικῆς ἀγορᾶς κειμένων ἐθνικῶν οἰκοπέδων. Πρὸς τὴν Βουλήν. Τὰ περὶ τὴν πλατείαν τῆς ἐμπορικῆς ἀγορᾶς Ἀθηνῶν ἐθνικὰ οἰκόπεδα ἐκ μέτρων τετραγωνικῶν 2410, ἐφ’ ὧν διὰ τοῦ ἀπὸ 28 Σεπτεμβρίου 1858 Β. διατάγματος ἐνεκρίθη ἡ ἀνέγερσις οἰκοδομῆς διὰ τὰ δικαστήρια τῆς Πρωτευούσης, δὲν θεωροῦνται κατάλληλα ὑπὸ τῆς ἐπὶ τούτῳ συσταθείσης ἐπιτροπῆς οὐ μόνον ἕνεκα τῆς τοποθεσίας αὐτῶν, ἀλλὰ καὶ ἕνεκα τῆς ἐκτάσεώς των μὴ ἐπαρκούσης πρὸς ἀνέγερσιν καταστήματος περιλαμβάνοντος ἅπαντα τὰ ἐν Ἀθήναις δικαστικὰ γραφεῖα. Ἐγένετο δὲ σκέψις ν’ ἀνεγερθῶσι ταῦτα εἴτε ἐπὶ τοῦ οἰκοπέδου, ἔνθα σήμερον κεῖνται οἱ Β. σταῦλοι, τούτων ἀνοικοδομηθησομένων ὄπισθεν τῶν Ἀνακτόρων ἐπὶ τοῦ λαχανοκήπου, εἴτε ἐπὶ τοῦ οἰκοπέδου ἔνθα νῦν κεῖται τὸ ἐθνικὸν τυπογραφεῖον. Ἀλλ’ ἵνα πραγματοποιηθῇ ἡ ἀνάγκη τῆς ἀνεγέρσεως δικαστικῶν καταστημάτων, δέον νὰ ἐκποιηθῶσι τὰ περὶ τὴν πλατείαν τῆς ἐμπορικῆς ἀγορᾶς ἐθνικὰ οἰκόπεδα, τὸ δὲ ἀντίτιμον αὐτῶν νὰ χρησιμεύσῃ εἴτε πρὸς ἀνέγερσιν Β. Σταύλων ὄπισθεν τῶν Ἀνακτόρων, ἵνα οὕτω μείνῃ ἐλεύθερον τὸ ὑπὸ τῶν Ἀνακτορικῶν σταύλων κατειλημμένον νῦν οἰκόπεδον, εἴτε πρὸς ἀγορὰν καὶ τῶν παρὰ τῷ Ἐθνικῷ Τυπογραφείῳ κειμένων οἰκοπέδων ὅπως ἐπὶ τοῦ ὅλου τετραγώνου ἀνεγερθῶσι τὰ δικαστικὰ καταστήματα. Ἐπειδὴ δὲ ὁ ΙΖʹ. Νόμος περὶ ἐκποιήσεως ἐθνικῶν καὶ ἐκκλησιαστικῶν φθαρτῶν κτημάτων ἐπιτρέπων τὴν εἰς δέκα ἔτη πληρωμὴν τοῦ τιμήματος τῶν ἐκποιουμένων κτημάτων καὶ διὰ πιστωτικῶν Γραμματίων δὲν παρέχει εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὰ μέσα τῆς πραγματοποιήσεως τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ, συνέταξα Νομοσχέδιον, δι’ οὗ ἐπιτρέπεται ἡ ἐκποίησις τῶν περὶ ὧν πρόκειται ἐθνικῶν οἰκοπέδων τοῖς μετρητοῖς εἰς τρεῖς ἐτησίας δόσεις. Εἰσάγων τὸ εἰρημένον νομοσχέδιον παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ἵνα εὐαρεστηθῇ νὰ ἐπιψηφίσῃ αὐτό. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 18 Δεκεμβρίου 1871. Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργός,

Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος,

ΘΕΟΔ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.»

«ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ ἐκποιήσεως τῶν περὶ τὴν πλατείαν τῆς ἐμπορικῆς ἀγορᾶς Ἀθηνῶν κειμένων ἐθνικῶν οἰκοπέδων. Ἄρθρον 1. Ἐπιτρέπεται ἡ διὰ δημοπρασίας ἐκποίησις τῶν διὰ τοῦ ἀπὸ 28 Σεπτεμβρίου 1858 Β. Διατάγματος προσδιορισθέντων πρὸς ἀνέγερσιν δικαστικῶν καταστημάτων ἐθνικῶν γηπέδων, τῶν περὶ τὴν πλατείαν τῆς ἐμπορικῆς ἀγορᾶς Ἀθηνῶν κειμένων, ὧν τὸ τίμημα θέλει πληρωθῆ τοῖς μετρητοῖς εἰς τρεῖς ἐτησίας ἴσας δόσεις· καὶ ἡ μὲν πρώτη μετὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ παραχωρητηρίου καὶ πρὸ τῆς παραδόσεως τούτου εἰς τὸν ἀγοραστὴν ἐντὸς δέκα ἡμερῶν, ἀφ’ ἧς οὗτος εἰδοποιηθῇ ἐπισήμως ἀπὸ τὸν Οἰκονομικὸν ἔφορον, ἡ δευτέρα καὶ ἡ τρίτη κατὰ τὴν αὐτὴν ἡμερομηνίαν τοῦ δευτέρου καὶ τρίτου ἔτους καθ’ ἣν ἐπληρώθη ἡ πρώτη. Τὸ τίμημα τῶν οἰκοπέδων τούτων ὡς καὶ τὸ ἕνεκα ῥυμοτομίας αὐτῶν ποσὸν ἀποζημιώσεως τοῦ δημοσίου ἐκ μέρους τῶν ὑποχρέων, θέλει κατατεθῆ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν καὶ θέλει χρησιμεύσει διὰ τὰς ἕνεκα τῆς ἀνεγέρσεως τῶν δικαστικῶν καταστημάτων Ἀθηνῶν ἀπαιτουμένας δαπάνας. Οἱ συναγωνιζόμενοι εἰς τὰς δημοπρασίας ὑποχρεοῦνται νὰ προκαταβάλωσι τὸ δεκατημόριον τῆς ἐκτιμήσεως τῶν οἰκοπέδων, εἰς δὲ τὰς περιπτώσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ΙΖʹ. Νόμου ὁ μὲν τελευταῖος πλειοδότης ἀπόλλυσι τὸ δεκατημόριον, αἱ δὲ προενεργηθεῖσαι δημοπρασίαι θεωροῦνται ὡς μὴ γενόμεναι. Ἄρθρον 2. Αἱ διατάξεις τῶν νόμων ΙΖʹ. καὶ ΡΞΘʹ. ἐφαρμόζονται ἐπὶ τοῦ προκειμένου, καθόσον δὲν ἀντιβαίνουσιν εἰς τὸν παρόντα.» Διὰ δύω νόμων, κύριοι, γενικῶν, τοῦ μὲν ἑνὸς ψηφισθέντος κατὰ τὸ 1861, τοῦ δὲ κατὰ τὸ 1864 ἐλήφθη πρόνοια περὶ μιᾶς τάξεως ἀνθρώπων ὑπηρετησάντων τὴν πολιτείαν· ὁ νόμος τοῦ 1861 προέβλεψε καὶ ἀπένειμε συντάξεις εἰς τὰς χήρας καὶ τὰς οἰκογενείας τῶν γερουσιαστῶν, ὁ δὲ τοῦ 1864 εἰς τοὺς γερουσιαστάς. Ἐκτὸς δὲ τῶν γενικῶν τούτων νόμων διάφοροι ἄλλοι εἰδικοὶ νόμοι ἀπένειμον συντάξεις εἰς διαφόρους ἀνθρώπους ὑπηρετήσαντες τὴν πατρίδα, καὶ τώρα ὑπάρχουσιν πολλαὶ οἰκογένειαι ἀπολαμβάνουσαι συντάξεις δυνάμει τῶν κειμένων νόμων. Αἱ συντάξεις αὗται, αἱ διδόμεναι εἰς τὰς χήρας καὶ εἰς τὰ τέκνα αὐτῶν, παύουσιν ἐπὶ τῶν τέκνων, ἐὰν εἶναι ἄῤῥενα ὅταν ἐνηλικιωθῶσιν, ἐὰν δὲ θήλεα ὅταν ἔλθωσιν εἰς γάμον. Ἐπειδὴ ὅμως ἡ ἀνάπτυξις τῶν ἀναγκῶν τοῦ κοινωνικοῦ βίου καθιστᾷ δύσκολον εἰς τὰς οἰκογενείας ταύτας νὰ ἐκδώσωσι τὰς θυγατέρας των εἰς γάμον, ἐπειδὴ ἡ περιουσία των δὲν εἶναι πρὸς τοῦτο ἐπαρκής, πολλαὶ θυγατέρες συνταξιούχων ὑπερέβησαν τὴν ἡλικίαν τοῦ γάμου καὶ θέλομεν χορηγεῖ τὴν σύνταξιν εἰς αὐτὰς μέχρι θανάτου. Δύναμαι νὰ σᾶς ἀναφέρω ὅτι ὑπάρχει τις, ἡ ὁποία θέλει λάβει, ἐὰν ὁ ὕψιστος διαφυλάξῃ αὐτὴν μέχρι τοῦ 70ου ἔτους, ὑπὲρ τὰς 100,000 δραχμῶν. Αἱ οἰκογένειαι αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀγάμους θυγατέρας εἶναι 20, αἱ δὲ ἄγαμοι θυγατέρες των 34, καὶ ἐὰν δὲν ἔλθωσιν εἰς γάμον, θέλομεν πληρώσει δι’ αὐτὰς 1,500,000 περίπου δραχμάς. Ἐνόμισα λοιπὸν ὅτι ἤθελε συντελέσει ὑπὲρ τοῦ συμφέροντος τοῦ δημοσίου ταμείου ἐὰν παρεχωρεῖτο εὐκολία τις πρὸς ἀποκατάστασίν των. Ἡ εὐκολία, τὴν ὁποίαν προτείνει τὸ προκείμενον νομοσχέδιον, εἶναι ὅτι ὑπόσχεται ἡ πολιτεία νὰ δοθῇ χρηματικὴ ποσότης εἰς τὰς ἀγάμους ὀρφανὰς πολιτικὰς συνταξιούχους, ὅταν ἔλθωσιν εἰς γάμον, ἴσην μὲ τὸ ποσὸν τῆς συντάξεως τὸ ὁποῖον ἤθελον λάβει ἐπὶ πέντε ἔτη. Ἐὰν τοῦτο γείνῃ, νομίζομεν ὅτι θέλει κατασταθῇ εὐκολώτερος ὁ γάμος εἰς θυγατέρας ἀνδρῶν προσενεγκόντων ὑπηρεσίας εἰς τὴν πατρίδα καὶ εὐκολωτέρα ἡ ἀπαλλαγὴ τοῦ δημοσίου ἀπὸ τοῦ βάρους τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλει εἰς τὸ ταμεῖον ἡ μέχρι τοῦ θανάτου συνταξιοδότησίς των (Τὸ καταθέτει).

«ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΣ

τοῦ Νομοσχεδίου περὶ προικίσεως τῶν ἀγάμων θυγατέρων τῶν συνταξιούχων. Πρὸς τὴν Βουλήν. Συνεπείᾳ δύο γενικῶν νόμων, τοῦ ἀπὸ 18 Αὐγούστου 1861 καὶ τοῦ ἀπὸ 30 Ἰανουαρίου 1864 ἀπενεμήθησαν συντάξεις εἴς τινας οἰκογενείας Γερουσιαστῶν ἀποβιωσάντων καὶ εἰς τοὺς ἔχοντας τὸ πρὸς σύνταξιν δικαίωμα πρῴην Γερουσιαστάς· αἱ δὲ πρὸς τοὺς τελευταίους ἀπονεμηθεῖσαι μετηνέχθησαν κατὰ μέγα μέρος εἰς τὰς οἰκογενείας αὐτῶν, ἅμα τῇ ἀποβιώσει τῶν πατέρων κατὰ τοὺς ὅρους τοῦ περὶ τούτων νόμου. Αἱ πρὸς τὰς εἰρημένας οἰκογενείας ἀπονεμηθεῖσαι συντάξεις θέλουσιν ἐξακολουθεῖ πληρονόμεναι οὐ μόνον ἐνόσῳ ζῶσιν αἱ χῆραι τῶν Γερουσιαστῶν, ἢ ἐν ὅσῳ εἰσὶν ἀνήλικοι οἱ τυχὸν ὑπάρχοντες υἱοὶ αὐτῶν, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον μένουσιν ἄγαμοι καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῶν, εἰς τὰς ὁποίας μετὰ τὴν ἐνηλικιότητα τῶν υἱῶν καὶ τὸν θάνατον τῶν μητέρων μεταβιβάζονται αἱ συντάξεις αὗται ἐλαχίστας τινὰς ὡς πρὸς τὰ ποσὰ ὑφιστάμεναι μεταβολάς. Ἐκτὸς δὲ τῶν δυνάμει τῶν εἰρημένων νόμων ἀπονεμημένων συντάξεων εἰσὶ καὶ ἄλλαι τινὲς δι’ εἰδικῶν νόμων χορηγηθεῖσαι εἴς τινας οἰκογενείας ἀνδρῶν, πολιτικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὴν πατρίδα προσενεγκόντων. Καὶ αἱ συντάξεις δὲ αὗται κατὰ μερίδας μεταβαίνουσιν ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους εἰς τὰς ἀγάμους θυγατέρας τῶν εἰρημένων οἰκογενειῶν καὶ ἐξακολουθοῦσιν ἀποδιδόμεναι εἰς αὐτὰς ἐν ὅσῳ εἰσὶν ἄγαμοι. Εἰσὶ δ’ οἰκογένειαι συνταξιοδοτούμεναι κατὰ τοὺς εἰρημένους νόμους, ἔχουσαι θυγατέρας ἀγάμους τὸ ὅλον κατ’ ἀριθμὸν εἴκοσιν· ὁ δὲ ἀριθμὸς τῶν ἀνηκουσῶν εἰς ταύτας θυγατέρων ἀνέρχεται εἰς τριάκοντα τέσσαρας. Τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουσι παρὰ ταῖς εἰρημέναις οἰκογενείαις πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν θυγατέρων των εἰσὶν, ὡς πάντες κατανοοῦσι, πενιχρὰ καὶ εὐτελῆ, ὅλως δὲ δυσανάλογα πρὸς τὰς ἀνάγκας, αἵτινες πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ἀγάμων θυγατέρων παρουσιάζονται· ἡ δὲ δυσαναλογία αὕτη εἶναι συνέπεια ἀφ’ ἑνὸς μὲν τῆς ἐνδείας εἰς ἣν περιέρχονται οἱ εἰς τὴν περὶ τῶν πολιτειακῶν πραγμάτων μέριμναν τρεπόμενοι καὶ τῆς πενίας εἰς ἣν συνήθως ἐγκαταλιμπάνουσι τὰς ἑαυτῶν οἰκογενείας, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τῆς ἀναπτύξεως καὶ τοῦ πολλαπλασιασμοῦ τῶν βιωτικῶν ἀναγκῶν, ὅστις καθιστᾷ βαρυτέρας τὰς ἐκ τοῦ γάμου ἐπιγιγνομένας ὑποχρεώσεις. Ὅθεν ἔκρινα, ὅτι μέριμνά τις τῆς πολιτείας πρὸς διευκόλυνσιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν τοιούτων νεανίδων εἶναι οὐ μόνον εὔλογος, ἀλλ’ ἀπαιτουμένη· ἐπικουρία δέ τις, τὴν ὁποίαν ἡ πολιτεία ἤθελε παράσχει εἰς τὰς τοιαύτας οἰκογενείας πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν θυγατέρων των εἶναι ἀπότισις ἀξιέπαινος ὀφειλῆς ὡμολογημένης. Τὴν μέριμναν ὅμως ταύτην κρίνω προσέτι συνδυαζομένην καὶ μετὰ τοῦ συμφέροντος τοῦ δημοσίου ταμείου, ἢ μᾶλλον εἰπεῖν ἐπιβαλλομένην καὶ ὑπαγορευμένην ὑπ’ αὐτοῦ· διότι, ἂν ἡ πολιτεία δὲν ἐπέλθῃ ἐπίκουρος εἰς τὰς οἰκογενείας ταύτας πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν θυγατέρων των, ἐλάχισται θέλουσιν ὑπάρχει αἱ πιθανότητες, ὅτι θέλει κατορθωθῇ ἵνα διὰ τῶν ἰδίων μέσων ἔλθωσιν αὗται εἰς γάμον· ἐν ὅσῳ δὲ ἐξακολουθοῦσι μένουσαι ἄγαμοι αἱ νεάνιδες αὗται, θέλει ἐξακολουθεῖ τὸ δημόσιον ταμεῖον συνταξιοδοτοῦν αὐτάς. Ἐγένετο μάλιστα ὑπολογισμός τις, καθ’ ὃν ἐὰν αἱ εἰς οἰκογενείας τοιαύτας συνταξιούχους ἄγαμοι θυγατέρες δὲν γένηται δυνατὸν νὰ ἔλθωσιν εἰς γάμον, ὅτι θέλουσι συνταξιοδοτεῖσθαι ἰσοβίως, καὶ ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι αἱ νέαι αὗται θέλουσι ζήσει τὸν ἐλάχιστον ὅρον τῆς ζωῆς, ἤτοι ἑξήκοντα μόνα ἔτη, τὸ δημόσιον θέλει πληρόνει εἰς συντάξεις αὐτῶν ἀπὸ ά. Ἰανουαρίου 1872 διὰ τὸ ὑπόλοιπον διάστημα, μέχρις οὗ ἑκάστη αὐτῶν συμπληρώσῃ τὸ ἑξηκοστὸν ἔτος, τὸ ποσὸν 1,133,734,04. Καὶ τοῦτο ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν μόνον τὸ ἀπονεμόμενον νῦν εἴς τινας αὐτῶν ποσὸν συντάξεως, ἐν τῇ ζωῇ ἔτι ὑπαρχουσῶν τῶν μητέρων τινῶν αὐτῶν, ἐν ᾧ μετὰ τὸν θάνατον τῶν ἐπιζωσῶν ἔτι μητέρων, τὸ εἰς τὰς θυγατέρας πληρωθησόμενον ποσὸν μηνιαίας συντάξεως θέλει αὐξήσει, καὶ ἑπομένως τὰ ὑπὸ τοῦ δημοσίου ταμείου πληρωθησόμενα, μέχρις οὗ ἑκάστη φθάσει εἰς τὸ ἑξηκοστὸν ἔτος θέλουσιν εἶσθαι περισσότερα τοῦ 1,133,734,04. Οὕτω φέρ’ εἰπεῖν, ἐὰν ἡ εἰκοσαετὴς θυγάτηρ ἀποβιώσαντος Γερουσιαστοῦ, ἡ νῦν λαμβάνουσα σύνταξιν δραχμὰς 147,75 κατὰ μῆνα, δὲν ἔλθῃ εἰς γάμον καὶ βιώσῃ τοὐλάχιστον ἑξήκοντα ἔτη, τὸ δημόσιον θέλει πληρώσει εἰς σύνταξιν αὐτῇ, ἀπὸ τοῦδε μέχρι τέλους δραχ. 70,290. Καὶ τούτου λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν τοῦ ποσοῦ τῆς συντάξεως τὸ ὁποῖον νῦν, ζώσης ἔτι τῆς μητρὸς, λαμβάνει· ἀλλὰ μετὰ τὸν θάνατον τῆς μητρὸς ἡ θυγάτηρ θέλει λαμβάνει σύνταξιν μηνιαίαν δραχ. 197, ἤτοι κατὰ δραχ. 49,25 ὑπερτέραν ἐκείνης, τὴν ὁποίαν νῦν λαμβάνει, ἑπομένως τὰ μέχρι τοῦ ἑξηκοστοῦ ἔτους πληρωθησόμενα εἰς αὐτὴν θέλουσιν εἶσθαι περισσότερα τῶν ἄνω ὑπολογισθεισῶν δραχ. 70,290. Ὅθεν καὶ εἰς τὸ δημόσιον συμφέρει νὰ προσέλθῃ ἐπίκουρος εἰς τὰς οἰκογενείας ταύτας· διὸ δὲν ἐδίστασα νὰ φροντίσω νὰ παρασκευασθῇ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς εἰσαγάγω. Κατὰ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο χορηγεῖται ἐκ τοῦ δημοσίου ταμείου εἰς ἑκάστην τῶν εἰς τὰς εἰρημένας κατηγορίας ὑπαγομένων ἀγάμων συνταξιούχων χρηματικὸν ποσὸν ἴσον μὲ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ἔμελλον νὰ λαμβάνωσιν ἐκ τοῦ δημοσίου ταμείου ὡς σύνταξιν ἐπὶ μίαν πενταετίαν· ἑπομένως ἐπειδὴ νῦν τὸ δημόσιον πληρόνει εἰς συντάξεις τῶν εἰς τὰς εἰρημένας οἰκογενείας ἀνηκουσῶν θυγατέρων δραχ. 3,187,13 κατὰ μῆνα, ἤτοι δραχ. 38,245,56, ἐὰν ὑπετίθετο, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ἔλθωσιν εἰς γάμον ὅλαι ἐντὸς τοῦ 1872, τὸ δημόσιον ἤθελε πληρώσει τὸ πενταπλοῦν, ἤτοι δραχ. 191,227,80 καὶ ἤθελεν ἀπαλλαγῆ τῆς πληρωμῆς δραχμῶν 1,133, 734,04, τὰς ὁποίας μέλλει νὰ πληρώσῃ ἕως ἂν συμπληρωθῇ τὸ 60 ἔτος τῆς ἡλικίας ἑκάστης, ἤτοι ὁ ὑποτεθεὶς ἐλάχιστος ὅρος τῆς ζωῆς. Ἡ κατὰ τὸ εἰσαγόμενον Νομοσχέδιον προσδιοριζομένη προίκισις θέλει ἀποδίδοσθαι εἰς τὰς ὑπανδρευομένας μετὰ τὴν πραγματοποίησιν τοῦ γάμου· ἑπομένως, ἐὰν συμβῇ νὰ μὴ ἔλθωσιν εἰς γάμον, τὸ δημόσιον δὲν θέλει διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου ζημιωθῆ τὸ παράπαν, διότι δὲν θέλει ἀποδοθῆ τι εἰς αὐτὰς ἐκ τοῦ δημοσίου ταμείου. Δὲν ἀμφιβάλλω, ὅτι ἡ Βουλὴ θέλει πεισθῆ ὅτι ἡ μέριμνα, τὴν ὁποίαν τὸ Νομοσχέδιον ἐνδεικνύει, εἶναι ἁρμόζουσα εἰς τὸ φρόνημά της καὶ εἰς τὰς περὶ τῶν διαπραττόντων τὰ πράγματα τῆς πολιτείας κρίσεις της, καὶ ὅτι θέλει ἐπιδοκιμάσει αὐτὴν, ἀφ’ οὗ τοσοῦτον προφανῶς συνηγορεῖ ὑπὲρ αὐτῆς καὶ αὐτὸ τὸ συμφέρον τοῦ δημοσίου ταμείου. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 18 Δεκεμβρίου 1871. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, Βουλευτὴς ἐκ Γόρτυνος,

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.»

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

περὶ προικίσεως τῶν ὀρφανῶν ἀγάμων πολιτικῶν συνταξιούχων. Ἄρθρον 1. Χορηγεῖται ἐκ τοῦ δημοσίου ταμείου χρηματικὴ προίκισις εἰς τὰς ἀγάμους ὀρφανὰς τῶν οἰκογενειῶν, αἵτινες λαμβάνουσι πολιτικὴν σύνταξιν, εἴτε δυνάμει τοῦ ἀπὸ 18 Αὐγούστου 1861 περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τὰς οἰκογενείας περὶ ἀποβιούντων γερουσιαστῶν νόμου, εἴτε δυνάμει τοῦ ἀπὸ 30 Ἰανουαρίου 1864 περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τοὺς πρώην Γερουσιαστὰς νόμου, εἴτε δυνάμει τῶν εἰδικῶν νόμων, οἵτινες ἀπένειμαν συντάξεις πολιτικὰς εἰς οἰκογενείας ἀνδρῶν ὑπηρετησάντων τὴν πατρίδα. Ἄρθρον 2. Ἡ χρηματικὴ αὕτη προίκισις θέλει ἀποδίδοσθαι ἐκ τοῦ δημοσίου ταμείου εἰς τὰς κατὰ τὸ ἀνωτέρω ἄρθρον δικαιουμένας εἰς αὐτὴν ἐντὸς τοῦ πρώτου ἑξαμήνου ἀπὸ τῆς τελέσεως τοῦ γάμου των, καὶ μετὰ τὴν προσαγωγὴν τῶν βεβαιούντων τὴν τέλεσιν νομίμου γάμου ἐγγράφων. Ἄρθρον 3. Τὸ ποσὸν τῆς εἰς ἑκάστην τῶν κατὰ τὸ ἄρθρον 1 τοῦ παρόντος νόμου συνταξιούχων ὀρφανῶν ἀποδοτέας χρηματικῆς προικίσεως θέλει εἶσθαι ἴσον μὲ τὸ ποσὸν, τὸ ὁποῖον ἡ εἰς γάμον ἐλθοῦσα καὶ προικιζομένη ὀρφανὴ συνταξιοῦχος ἔμελλε νὰ λάβῃ ὡς σύνταξιν ἐπὶ πενταετίαν, ἐὰν δὲν συνήρχετο εἰς γάμον, ἢ μὲ τὸ ποσὸν, εἰς τὸ ὁποῖον συγκεφαλαιοῦται ἐπὶ πέντε ἔτη τὸ κατὰ μῆνα ἀναλογοῦν εἰς τὴν προικιζομένην ἐκ τῆς χορηγουμένης συντάξεως εἰς τὴν οἰκογένειαν εἰς ἣν ἡ προικιζομένη ἀνήκει.» Ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δυνάμει τοῦ νόμου περὶ τῶν δανείων τῶν 9,000,000 καὶ τῶν 4,000,000 φράγκων ὑπεχρεώθη νὰ ὑπογράψῃ τὰς ἐκδοθησομένας ὁμολογίας, πρὸς τούτοις εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ὑπογράψῃ τὰ ἔντοκα γραμμάτια, τὰ ἐκδιδόμενα ἐντάλματα πρὸς πληρωμὴν ἐξόδων καὶ προσέτι ὅλας τὰς μεταβολὰς, αἱ ὁποῖαι γίνονται ἐπὶ τῆς βεβαιώσεως τῶν δημοσίων ἐσόδων. Ἑπομένως εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ θέσω κατ’ αὐτὰς πολλὰς δεκάδας χιλιάδων ὑπογραφῶν. Βεβαιωθῆτε ὅτι ἡ ἐπασχόλησις αὕτη ἀρκεῖ νὰ ἀποτρέψῃ τὸν ὑπουργὸν ἀπὸ πᾶσαν ἄλλην ἐργασίαν ἐπὶ πολὺν χρόνον. Ἐνόμισα λοιπὸν ὅτι πρέπει καὶ εἶναι συμφέρον νὰ προνοήσωμεν περὶ αὐτῶν. Καὶ καθ’ ὅσον μὲν ἀφορᾷ τὰς ὁμολογίας τῶν δανείων τὸ εἰσαγόμενον νομοσχέδιον ἐπιτρέπει νὰ τεθῇ διὰ σφραγιστῆρος ἡ ὑπογραφὴ τοῦ ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν ὑπουργοῦ, προσυπογράφοντος ἰδιοχείρως τοῦ διευθυντοῦ τοῦ γενικοῦ λογιστηρίου, ἢ τοῦ νομίμου ἀναπληρωτοῦ αὐτοῦ. Τὸ αὐτὸ δὲ δύναται νὰ γίνηται καὶ ἐπὶ τῶν ἐντόκων γραμματίων. Τοῦτο σκοπεῖ τὸ εἰσαγόμενον νομοσχέδιον. (Τὸ ἀναγινώσκει).

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΣ

Ἐπὶ τοῦ Νομοσχεδίου περὶ ἐπιθέσεως τῆς ὑπογραφῆς τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν διὰ σφραγιστῆρος ἐπὶ δημοσίων τίτλων κλπ. Πρὸς τὴν Βουλήν. Κύριοι, Ἡ δυνάμει τοῦ Νόμου ΤΙΘʹ. τῆς 29 Ἰουλίου 1869 συνομολογηθεῖσα τῇ 14 Μαρτίου 1870 σύμβασις περὶ τοῦ δανείου τῶν 9,000,000 φράγκων, ἥτις ἐπεκυρώθη διὰ Β. Διατάγματος τῆς αὐτῆς χρονολογίας, ἀπαιτεῖ διὰ τοῦ ἄρθρου Γʹ. ἵνα Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐκδώσῃ τὰς ὁμολογίας τοῦ δυνάμει τοῦ μνησθέντος Νόμου συνομολογηθέντος δανείου· παρασκευασθεῖσαι δὲ μένουσι πρὸς ὑπογραφὴν, ὡς μήπω ὑπογράψαντος τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ, ὁμολογίαι τὸν ἀριθμὸν 12,750. Κατὰ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ ὑπὸ τοιχεῖον ΥΓʹ. Νόμου τῆς 29 Μαΐου 1871, τὸ δάνειον τῶν 4,000,000 φράγκων, ἢ δραχ. 4,480,000, διαιρεῖται εἰς ὁμολογίας 16,000, αἵτινες ἀπαιτεῖται νὰ ἐκδοθῶσιν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, κατὰ τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Νόμου τῆς 12 Ἀπριλίου 1867 περὶ τοῦ δανείου τῶν 28,000,000, αἱ διατάξεις τοῦ ὁποίου ἰσχύουσι καὶ διὰ τὸ προκείμενον δάνειον· ἐκ τῶν ὁμολογιῶν αὐτῶν, παρασκευασθεισῶν ἤδη, μένουσι πρὸς ὑπογραφὴν, μόνον διὰ τὸ μέχρι τοῦδε πραγματοποιηθὲν ποσὸν τοῦ εἰρημένου δανείου, ὡς μὴ ὑπογράψαντος τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ, ὁμολογίαι τὸν ἀριθμὸν 14,000. Τὰ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν Νόμων τῆς 3 φεβρουαρίου 1864 καὶ 7 Αὐγούστου 1865 ἐκδιδόμενα ἐτησίως πρὸς ἀνανέωσιν ληξιπροθέσμων, ἢ πρὸς πραγματοποίησιν νέων καταθέσεων, ἔντοκα γραμμάτια τοῦ δημοσίου, τὰ ὁποῖα πρὸς τοῖς ἄλλοις ἀπαιτεῖται νὰ φέρωσι καὶ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, κατὰ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ τελευταίου τῶν ἀνωτέρω μνημονευθέντων Νόμων, ἀνέρχονται εἰς τὸν ἀριθμὸν 2000· ὥστε εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ θέτῃ 4,000 ὑπογραφάς. Ὁ Νόμος περὶ δημοσίου λογιστικοῦ (ἄρθρ. 36) ἀπαιτεῖ νὰ ἐκδίδωνται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ, καὶ ἐν ταῖς ἐπαρχίαις παρὰ τοῦ Ἐπιτρόπου αὐτοῦ, τὰ ἀπαιτούμενα ἐντάλματα πρὸς πληρωμὴν ἐξόδων εἰς λογαριασμὸν τοῦ δημοσίου. Τὰ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐκδιδόμενα ἐτησίως ἐντάλματα ἐπὶ τῶν δύω ἐν ἐνεργείᾳ χρήσεων, ἀνερχόμενα ὡς ἔγγιστα εἰς 14,000 καὶ ἀπαιτοῦντα διὰ τοῦτο 28,000 ὑπογραφὰς, στηρίζονται εἰς ἰσαρίθμους ἐντολὰς, ὑπογραφομένας προηγουμένως ὑπ’ αὐτοῦ, κατὰ τὸ ἄρθρον 17 τοῦ πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ εἰρημένου Νόμου ἐκδοθέντος Β. Διατάγματος τῆς 15 Ὀκτωβρίου 1852. Διὰ πᾶσαν τακτοποίησιν ἐσφαλμένων καταλογισμῶν, ὡς καὶ διὰ πᾶσαν ἐπιγιγνομένην εἰς τὰ εἰσπρακτέα ἔσοδα μεταβολὴν, ἕνεκα πλημμελῶν χρεώσεων καὶ διπλῶν ἐγγραφῶν, ἐκδίδεται ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἄδεια ἀποκοπτομένη ἀπὸ ἐπὶ τούτῳ τηρούμενον διπλότυπον βιβλίον, ἀλλὰ προηγουμένως ὑπογράφεται παρ’ αὐτοῦ ἐντολὴ, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὁποίας ἐκδίδοται ἡ ἐν λόγῳ ἄδεια. Ὅθεν ἵνα ἀπαλλαγῇ ὁ ὑπουργὸς ἐργασίας ἐντελῶς ὑλικῆς, εἰς ἣν ὀφείλει νὰ καταναλίσκῃ ὥρας πολλὰς, τὰς ὁποίας δύναται καὶ συμφερώτερον εἶναι νὰ διαθέτῃ εἰς τὴν διοίκησιν τῆς ὑπηρεσίας τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, νομίζω, ὅτι ἄνευ ἐλαττώσεως τῶν ὑπαρχουσῶν ἐγγυήσεων, δύναται νὰ ἐπιτραπῇ ἵνα τὴν μὲν ὑπογραφὴν ἐπὶ τῶν δυνάμει τῶν νόμων ΤΙΘʹ. τῆς 29 Ἰουλίου 1869 καὶ ΥΓʹ. τῆς 19 Μαΐου 1871 περὶ δανείων, ἐκδοθεισῶν ἢ ἐκδοθησομένων ὁμολογιῶν, καὶ ἐπὶ τῶν δυνάμει τῶν νόμων τῆς 3 Φεβρουαρίου 1864 καὶ 7 Αὐγούστου 1865 ἐκδιδομένων ἐντόκων γραμματίων, θέτῃ διὰ σφραγιστῆρος, ἐν δὲ τοῖς ἐντάλμασι τίθηται ἀντὶ τῆς ὑπογραφῆς τοῦ ὑπουργοῦ ἢ τοῦ τμηματάρχου τοῦ εἰδικοῦ λογιστηρίου τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργείου, καὶ ἐν ταῖς ἀδείαις περὶ τῶν εἰς τὰ εἰσπρακτέα ἔσοδα ἐπιγιγνομένων μεταβολῶν ἢ τοῦ διευθυντοῦ τοῦ γενικοῦ λογιστηρίου. Εἶπον ἀνωτέρω, ὅτι ἡ καινοτομία αὕτη, ἡ χάριν εὐκολίας τῆς ὑπηρεσίας προτεινομένη, δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ ἄνευ ἐλαττώσεως τῶν ὑπαρχουσῶν ἐγγυήσεων διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους. α) Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπογραφὴν τῶν ὁμολογιῶν τῶν δανείων, λαμβάνεται πρόνοια ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου ἵνα γράφωνται ἰδιοχείρως καὶ ὑπὸ τοῦ διευθυντοῦ τοῦ γενικοῦ λογιστηρίου, μολονότι καὶ πρὶν ἐτίθετο ἡ ὑπογραφὴ αὐτοῦ, διότι εἰς αὐτὸν ἀνετέθη ἡ φροντὶς καὶ ἡ εὐθύνη τῆς προπαρασκευῆς τῆς διὰ τῶν ταμιῶν ἢ ἀπ’ εὐθείας διανομῆς, καὶ τοῦ ἐλέγχου περὶ τῆς εἰς τοὺς οἰκείους δικαιούχους παραδόσεως αὐτῶν. β) Ὡς πρὸς τὰ ἔντοκα γραμμάτια. Ταῦτα πλὴν τῆς ὑπογραφῆς τοῦ ὑπουργοῦ φέρουσι καὶ τὰς τοῦ προέδρου τοῦ ἐλεγκτικοῦ συνεδρίου, τοῦ διευθυντοῦ τοῦ γενικοῦ λογιστηρίου καὶ τοῦ κεντρικοῦ ταμείου, κατὰ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ σχετικοῦ νόμου, ὥστε ὑπάρχει πλήρης ἡ ἀπαιτουμένη ἐγγύησις. γ) Ὡς πρὸς τὰ χρηματικὰ ἐντάλματα καὶ τὰς ἀδείας περὶ τῶν εἰς τὰ εἰσπρακτέα ἐπιγιγνομένων μεταβολῶν. Ἐπειδὴ τὰ μὲν ἐντάλματα ἐκδίδονται ἐπὶ τῇ βάσει προηγουμένης ἐντολῆς ἢ θεωρήσεως τῶν μισθοδοτικῶν καταστάσεων, ὑπογραφομένης ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ, αἱ δὲ ἄδειαι ἐπίσης ἐπὶ τῇ βάσει προηγουμένης ἐνυπογράφου ἐντολῆς, ὑπάρχει πλήρης ἡ ἐγγύησις διὰ τῆς προσαρτήσεως εἰς μὲν τὸ ἔνταλμα τῆς ἐντολῆς ἢ τῆς ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ θεωρηθείσης καταστάσεως, εἰς δὲ τὸ στέλεχος τῆς ἀδείας, τῆς πρὸς ἔκδοσιν αὐτῆς ἐντολῆς. Μὴ ἀμφιβάλλων, ὅτι τὴν ἀνάγκην τῆς προτεινομένης θεραπείας θέλει ἀναγνωρίσει καὶ ἡ Βουλὴ, παρακαλῶ νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ ἐπιψηφίσῃ τὸ εἰσαγόμενον νομοσχέδιον. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 18 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν ὑπουργὸς,

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.»

«ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ.

Ἄρθρον 1. Ἐπὶ τῶν δυνάμει τῶν νόμων ΤΙΘʹ. τῆς 29 Ἰουλίου 1869 περὶ τοῦ δανείου τῶν 9,000,000 φράγκων, καὶ ΥΓʹ. τῆς 29 Μαΐου 1871 περὶ τοῦ δανείου τῶν τεσσάρων ἑκατομμυρίων φράγκων, ἐκδοθεισῶν ἢ ἐκδοθησομένων ὁμολογιῶν, δύναται νὰ τεθῇ διὰ σφραγιστῆρος ἡ ὑπογραφὴ τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργοῦ. Τὰς ὁμολογίας ταύτας προσυπογράφει ἰδιοχείρως ὁ διευθυντὴς τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἢ ὁ νόμιμος αὐτοῦ ἀναπληρωτής. Ἐπίσης δύναται νὰ τεθῇ διὰ σφραγιστῆρος ἡ ὑπογραφὴ τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν δυνάμει τῶν νόμων τῆς 3 Φεβρουαρίου 1864 καὶ 7 Αὐγούστου 1865 ἐκδιδομένων ἐντόκων γραμματίων. Ἄρθρον 2. Ἐπιτρέπεται ἵνα τὰ μὲν χρηματικὰ ἐντάλματα» τὰ δυνάμει τοῦ ἄρθρου 36 τοῦ νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ ἐκδιδόμενα, ὑπογράφωνται ἀντὶ τοῦ ὑπουργοῦ, παρὰ τοῦ τμηματάρχου τοῦ εἰδικοῦ λογιστηρίου τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργείου, αἱ δὲ ἄδειαι περὶ τῶν εἰς τὰ εἰσπρακτέα ἔσοδα ἐπιγιγνομένων μεταβολῶν, παρὰ τοῦ διευθυντοῦ τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἢ τοῦ νομίμου αὐτοῦ ἀναπληρωτοῦ. Ἀλλ’ εἰς μὲν τὰ χρηματικὰ ἐντάλματα προσαρτᾶται ἡ κατὰ τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Β. διατάγματος περὶ ἐκτελέσεως τοῦ νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ ἐντολὴ, ἢ ἡ φέρουσα τὴν ὑπογραφὴν τοῦ ὑπουργοῦ μισθοδοτικὴ κατάστασις, εἰς δὲ τὸ στέλεχος τῆς ἀδείας περὶ μεταβολῆς εἰσπρακτέου, ἡ πρὸς ἔκδοσιν αὐτῆς ἐντολὴ, ὑπογεγραμμένη παρὰ τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 3. Οἱ μὲν ἀνωτέρω ὑπάλληλοι καθίστανται προσωπικῶς ὑπεύθυνοι ἀπέναντι τοῦ δημοσίου διὰ πᾶσαν ἔκδοσιν ἐντάλματος ἢ ἀδείας μὴ στηριζομένων εἰς ἐνυπόγραφον τοῦ ὑπουργοῦ ἐντολὴν ἢ θεώρησιν τῶν καταστάσεων, οἱ δὲ Ταμίαι ὑπόκεινται καὶ εἰς ἀποζημίωσιν, ἐὰν ἐξοφλήσωσιν ἐντάλματα, μὴ φέροντα τὰ κατὰ τὸ προηγούμενον ἄρθρον δικαιολογητικά.

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸς

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.»

Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτων ὁ συνάδελφός μου ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ἀσθενῶν μοὶ ἐνετείλατο νὰ εἰσαγάγω ἀντ’ αὐτοῦ τὰ ἑξῆς νομοσχέδια· Αʹ. Νομοσχέδιον περὶ τῆς δυνάμεως τοῦ κατὰ γῆν στρατοῦ διὰ τὸ ἔτος 1872. Διαφέρει τοῦ περυσινοῦ, διότι προσδιορίζει οὐ μόνον τὸν ἀριθμὸν ἀλλὰ καὶ τὴν βαθμολογίαν ἑκάστου. Βʹ. Νομοσχέδιον περὶ τοῦ τρόπου τῆς πληρώσεως τῶν χηρευουσῶν θέσεων ἀνθυπασπιστῶν. Γʹ. Νομοσχέδιον, κανονίζον τὸν τρόπον τῆς τοποθετήσεως τῶν ἄνευ θέσεων ἀνθυπασπιστῶν. Δʹ. Νομοσχέδιον περὶ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν. Εʹ. Νομοσχέδιον περὶ συμπληρώσεως τοῦ περὶ καταστάσεως τῶν ἀξιωματικῶν ΡΟΗʹ. νόμου. ΣΤʹ. Νομοσχέδιον περὶ τῶν ἀριθμῶν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ καὶ διαθεσιμότητι ἀξιωματικῶν τοῦ κατὰ γῆν στρατοῦ. Ζʹ. Νομοσχέδιον περὶ μεταθέσεως ἀξιωματικῶν ἀπὸ σώματος εἰς σῶμα. Καὶ Ηʹ. Νομοσχέδιον περὶ πληρώσεως χηρευουσῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐν τῷ στρατῷ. Ταῦτα ἔχουσιν ὡς ἕπονται· Ἔκθεσις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου περὶ τῆς δυνάμεως τοῦ κατὰ γῆν Στρατοῦ διὰ τὸ ἔτος 1872. Πρὸς τὴν Βουλήν. Ἐν τοῖς ψηφιζομένοις κατ’ ἔτος νόμοις περὶ τῆς ἐτησίας δυνάμεως τοῦ κατὰ γῆν Στρατοῦ ὡρίζετο ἁπλῶς ὁ ὁλικὸς ἀριθμὸς τῶν ἀνδρῶν, ἄνευ τινὸς διακρίσεως βαθμολογικῆς τάξεως, καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν πρὸς συμπλήρωσιν τοῦ ἀριθμοῦ τούτου κληρωτῶν. Θεωρῶν σκοπιμώτερον, ὅπως ἡ Βουλὴ ᾖ κατ’ ἔτος ἐν γνώσει περὶ τοῦ τρόπου, καθ’ ὃν ἀπαρτίζεται ἡ δύναμις αὕτη ἐκ τῶν ἀξιωματικῶν, ὑπαξιωματικῶν καὶ λοιπῶν, ἐν τῷ ὑποβαλλομένῳ εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῆς Βουλῆς νομοσχεδίῳ ὥρισα χωριστὰ τὸν ἀριθμὸν ἑκάστης τῶν ἀνωτέρω κατηγοριῶν. Διὰ τῆς τοιαύτης ψηφίσεως τοῦ περὶ δυνάμεως νόμου καὶ διὰ τοῦ προσαρτωμένου εἰς τὸν προϋπολογισμὸν πίνακος, ἐνδεικνύοντος τὸν καθ’ ἕκαστον τῶν βαθμῶν καὶ καθ’ ὅπλον ἢ σῶμα ἀριθμὸν ἁπάντων τῶν βαθμολόγων, ἡ Βουλὴ θέλει ψηφίζει τὸν κατ’ ἔτος ἀριθμὸν, θέτουσα οἱονδήποτε κρίνῃ ἀναγκαῖον ὅριον κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ὑποβληθέντος περὶ ἀριθμοῦ τῶν ἀξιωματικῶν παγίου νόμου. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ζητουμένων κληρωτῶν εἶναι κατὰ 500 ἄνδρας ὑπέρτερος τῶν πέρυσι ψηφισθέντων, διότι, μετασχηματιζομένων τῶν Εὐζωνικῶν ταγμάτων εἰς ἀκροβολιστῶν τάγματα, ἐκ τῶν ἐν ἐκείνοις ὑπηρετούντων ἐθελοντῶν οἱ πλεῖστοι ἀφεθήσονται, τὸ δὲ κενὸν δέον ὅπως πληρωθῇ διὰ κληρωτῶν· ἵνα δὲ μὴ γείνῃ ἔτι μείζων ἡ αὔξησις τῶν ἀναγκαίων κληρωτῶν, θέλω ὑποχρεώσει καὶ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἐξυπηρετοῦντας ἄνδρας νὰ διανύσωσι μέρος τῆς ἐφεδρείας των ἐν τῷ ἐνεργῷ στρατῷ. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 16 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν

Χ. ΖΥΜΒΡΑΚΑΚΗΣ.

ΣΧΕΔΙΟΝ ΝΟΜΟΥ

Περὶ τῆς δυνάμεως τοῦ κατὰ γῆν στρατοῦ διὰ τὸ ἔτος 1872. Ἄρθρον 1. Ἡ τακτικὴ δύναμις τοῦ κατὰ γῆν στρατοῦ ὁρίζεται διὰ τὸ ἔτος 1872 εἰς δώδεκα χιλιάδας τριακοσίους ἐννενήκοντα ἐννέα ἄνδρας, ἤτοι

Ἄρθρον 2. Ἡ πρὸς συμπλήρωσιν τῆς τακτικῆς δυνάμεως στρατολογία διὰ τὸ ἔτος 1872 προσδιορίζεται εἰς τρεῖς χιλιάδας ἄνδρας. Οἱ κληροῦχοι διανεμηθήσονται κατ’ ἀναλογίαν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δημοτῶν ὑπὸ μὲν τῶν Νομαρχῶν εἰς τὰς ἐπαρχίας, ὑπὸ δὲ τῶν ἐπάρχων εἰς τοὺς δήμους τοῦ κράτους. Ἄρθρον 3. Αἱ ἐν τοῖς ἄρθροις 3 μέχρις 11, συμπεριλαμβανομένου καὶ τούτου, διατάξεις τοῦ περὶ στρατολογίας καὶ ναυτολογίας νόμου ΡΛΓʹ. τοῦ 1851 ἔτους ἰσχύουσι καὶ διὰ τὴν στρατολογίαν τοῦ 1872, καθόσον δὲν ἀντιβαίνουσιν εἰς τὸν περὶ στρατιωτικῆς ποινικῆς Νομοθεσίας ΦϞΒʹ. νόμον τῆς 19 Μαΐου 1860. Ἰσχύουσι πρὸς τούτοις καὶ διὰ τὸ 1872 ἔτος αἱ διὰ τὸν καταρτισμὸν τῆς ἐκτάκτου δυνάμεως διατάξεις τοῦ ΡΟΑʹ. νόμου τῆς 30 Ἰανουαρίου 1867 περὶ τῆς δυνάμεως τοῦ στρατοῦ καὶ τῆς στρατολογίας. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 16 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν

Χ. ΖΥΜΒΡΑΚΑΚΗΣ.

ΕΚΘΕΣΙΣ

Ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου περὶ τοῦ τρόπου τῆς πληρώσεως χηρευουσῶν θέσεων ἀνθυπασπιστῶν. Πρὸς τὴν Βουλήν. Κατὰ τὸ ἄρθρον 6 τοῦ ΥΙʹ. νόμου, περὶ τοποθετήσεως ἀνθυπασπιστῶν, αἱ χηρεύουσαι θέσεις ἀνθυπασπιστῶν εἰς τὸν στρατὸν πληροῦνται ὑπὸ τῶν μᾶλλον εὐδοκιμησάντων ἐν ταῖς ἀπολυτηρίοις ἐξετάσεσι μαθητῶν τῆς στρατιωτικῆς σχολῆς, ὧν οἱ τυχὸν πλεονάζοντες κέκτηνται τὸ δικαίωμα ἐπὶ πενταετίαν νὰ καταταχθῶσιν ἐν τῷ στρατῷ, ἅμα κενωθῶσι θέσεις. Κατὰ τὴν διάταξιν ταύτην ἅπαντες οἱ ὑπαξιωματικοὶ τοῦ στρατοῦ ἀποκλείονταί πως τοῦ προβιβασμοῦ πρὸς πλήρωσιν θέσεων ἀνθυπασπιστῶν, ὅπερ εἶναι προφανῶς ἄδικον καὶ μαραίνει τὸν ζῆλον αὐτῶν, στερουμένων πάσης προόδου. Πρὸς διόρθωσιν τοῦ ἀτόπου τούτου συνέταξα τὸ εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῆς Βουλῆς ὑποβαλλόμενον σχέδιον νόμου, δι’ οὗ ὁρίζεται κατὰ ποίαν ἀναλογίαν αἱ χηρεύουσαι θέσεις ἀνθυπασπιστῶν ἐν τοῖς διαφόροις ὅπλοις καὶ σώμασιν ἀπονέμονται εἴς τε τοὺς ὑπαξιωματικοὺς καὶ τοὺς ἀποφοιτῶντας ἐκ τοῦ σχολείου μαθητάς. Ἐν μὲν τῷ Πεζικῷ καὶ τῷ Ἱππικῷ, ἔνθα πλείονες ὑπάρχουσι οἱ τὰ πρὸς προβιβασμὸν προσόντα κεκτημένοι ὑπαξιωματικοί, ἀπενεμήθησαν αὐτοῖς τὰ ⅔ τῶν θέσεων, ἐν δὲ τῷ Πυροβολικῷ καὶ τῷ Μηχανικῷ, ἔνθα οἱ ὑπαξιωματικοὶ δυσκολώτερον δύνανται νὰ προσκτήσωσι τὰς πρὸς προβιβασμὸν ἀπαιτουμένας γνώσεις τὸ ¼, ἐν δὲ τῷ ὑλικῷ τοῦ Πυροβολικοῦ, ἔνθα διὰ τὸ ὅλως μηχανικὸν τῆς ὑπηρεσίας δὲν ἀπαιτεῖται ἐπιστημονικὴ ἐκπαίδευσις, ἅπασαι αἱ θέσεις ἀπενεμήθησαν τοῖς ὑπαξιωματικοῖς· ἐπρονοήθη δὲ, ὅπως ἐν περιπτώσει, καθ’ ἣν δὲν ὑπάρχωσιν ὑπαξιωματικοὶ κεκτημένοι τὰ προσόντα ἵνα πληρώσωσι τὰς εἰς αὐτοὺς ἀναλογούσας θέσεις, πληρῶνται καὶ αὗται διὰ μαθητῶν, ἢ μὴ ἐπαρκούντων τῶν εὐδοκιμησάντων μαθητῶν πρὸς πλήρωσιν τῶν εἰς αὐτοὺς ἀνηκουσῶν θέσεων, πληροῦνται καὶ αὗται δι’ ὑπαξιωματικῶν. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 16 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν

Χ. ΖΥΜΒΡΑΚΑΚΗΣ.

ΣΧΕΔΙΟΝ ΝΟΜΟΥ

Περὶ τοῦ τρόπου τῆς πληρώσεως τῶν χηρευουσῶν θέσεων Ἀνθυπασπιστῶν. Ἄρθρον 1. Ἐκ τῶν χηρευουσῶν θέσεων ἀνθυπασπιστῶν τῶν τε ὅπλων καὶ τῶν σωμάτων τῶν εἰς ἕκαστον τούτων ἀνηκουσῶν γενικῶν θέσεων πληροῦνται ἐν μὲν τῷ Πεζικῷ καὶ τῷ Ἱππικῷ τὰ ⅔ διὰ προβιβασμοῦ ὑπαξιωματικῶν, τὸ δὲ ⅓ ὑπὸ τῶν εὐδοκιμούντων ἐν ταῖς ἀπολυτηρίοις ἐξετάσεσι μαθητῶν τοῦ ἐν Ἑλλάδι ἢ ἄλλου στρατιωτικοῦ σχολείου, ἐν δὲ τῷ Πυροβολικῷ καὶ τῷ Μηχανικῷ τὸ ¼ διὰ προβιβασμοῦ ὑπαξιωματικῶν καὶ τὰ ¾ ὑπὸ τῶν εἰρημένων μαθητῶν, ἐν δὲ τῷ ὑλικῷ τοῦ Πυροβολικοῦ ἅπασαι διὰ προβιβασμοῦ ὑπαξιωματικῶν. Ἄρθρον 2. Μὴ ὑπαρχόντων ὑπαξιωματικῶν, κεκτημένων τὰ πρὸς προβιβασμὸν προσόντα, καὶ αἱ εἰς τούτους ἀνήκουσαι χηρεύουσαι θέσεις Ἀνθυπασπιστῶν ἐν τῷ Πεζικῷ, Ἱππικῷ, Πυροβολικῷ καὶ Μηχανικῷ πληροῦνται ὑπὸ τῶν εὐδοκιμούντων ἐν ταῖς ἀπολυτηρίοις ἐξετάσεσι μαθητῶν τῶν στρατιωτικῶν σχολείων· καὶ τ’ ἀνάπαλιν, μὴ ὑπαρχόντων μαθητῶν ἐκ τῶν στρατιωτικῶν σχολείων, καὶ αἱ εἰς τούτους ἀνήκουσαι χηρεύουσαι θέσεις ἀνθυπασπιστῶν πληροῦνται διὰ προβιβασμοῦ ὑπαξιωματικῶν κεκτημένων τὰ πρὸς τοῦτο προσόντα. Τὸ ἄρθρον 6 τοῦ ὑπὸ στοιχ. ΥΙʹ. Νόμου καταργεῖται. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 16 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν

Χ. ΖΥΜΒΡΑΚΑΚΗΣ.

ΕΚΘΕΣΙΣ

Ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου περὶ τοποθετήσεως τῶν ἄνευ θέσεως Ἀνθυπασπιστῶν. Πρὸς τὴν Βουλήν. Κατὰ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ ὑπὸ στοιχ. ΥΙʹ. νόμου περὶ τοποθετήσεως ἀνθυπασπιστῶν, οἱ μένοντες ἄνευ θέσεως μετὰ τὴν τοποθέτησιν τῶν ἀναγκαίων διὰ τὴν στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν καὶ τὴν τοῦ ὑπουργείου τῆς δημοσίας ἐκπαιδεύσεως ἀνθυπασπιστῶν, μετατίθενται εἰς ἀποστρατείαν. Τὸ μέτρον τοῦτο ἐφηρμόσθη ἐν μέρει· ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις ἔχουσα ὑπ’ ὄψιν, ὅτι, ἕνεκα τῆς ὑπαρξάσης διαφωνίας μεταξὺ τῶν κληθεισῶν ἵνα ἐξελέγξωσι τὴν σχετικὴν ἱκανότητα τῶν ἀνθυπασπιστῶν ἐπιτροπῶν, εἶναι δίκαιον νὰ ὑποβληθῶσιν εἰς νέον ἔλεγχον αἱ πράξεις ἀμφοτέρων τῶν ἐπιτροπῶν, ἵνα μὴ ἀδικηθῶσιν ἄτομα, ἐπὶ πολλὰ ἔτη ὑπηρετήσαντα ἐν τῷ στρατῷ· πρὸς δὲ ὅτι πολλοὶ τῶν ἀνθυπασπιστῶν τούτων δύνανται εὐδοκίμως νὰ χρησιμεύσωσι καὶ μάλιστα ἐν τῇ παρούσῃ τῆς δημοσίας ἀσφαλείας καταστάσει τιθέμενοι ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ἐκ πολιτῶν συγκροτουμένων ἀποσπασμάτων πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν μεταβατικῶν, καθὸ κεκτημένοι πεῖραν περὶ τὸ εἶδος τοῦτο τῆς ὑπηρεσίας καὶ ἐμφορούμενοι ὑπὸ τοῦ πνεύματος τῆς πειθαρχίας, ἔκρινεν ἀναγκαῖον ν’ ἀνασταλῇ ἐπὶ ἓν ἔτος ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ἄνω μνημονευθέντος ἄρθρου τοῦ ἐν λόγῳ νόμου, χρησιμοποιουμένων κατὰ τὸ διάστημα τοῦτο εἰς τὴν μεταβατικὴν ὑπηρεσίαν τῶν ἐν λόγῳ ἀνθυπασπιστῶν. Διὰ τοῦ τρόπου τούτου παρέχεται αὐτοῖς ἡ εὐκαιρία νὰ προσενέγκωσι σπουδαίας ὑπηρεσίας εἰς τὴν δημόσιον ἀσφάλειαν, νὰ βελτιώσωσι δὲ καὶ τὴν ἑαυτῶν τύχην, ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν ὅτι διαπρέψαντες ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ ταύτῃ δύνανται νὰ καθέξωσιν ὀργανικὰς θέσεις ἐν τῷ στρατῷ. Ἐλήφθη ἐν τούτοις ἡ πρόνοια, ὅπως μὴ παραβλαφθῇ καὶ ἡ προαγωγὴ τῶν ὑπαξιωματικῶν, χορηγουμένου εἰς τοὺς διαπρέψαντας ἐπὶ ἀνδραγαθήματι μόνον τοῦ ½ τῶν εἰς τούτους ἀνηκουσῶν θέσεων. Ἐπὶ ταῖς βάσεσι ταύταις συντάξας τὸ συνημμένον σχέδιον νόμου λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω αὐτὸ εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῆς Βουλῆς. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 16 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν

Χ. ΖΙΜΒΡΑΚΑΚΗΣ.

ΣΧΕΔΙΟΝ ΝΟΜΟΥ

Περὶ τοποθετήσεως τῶν ἄνευ θέσεως ἀνθυπασπιστῶν. Ἄρθρον 1ον. Ἐκ τῶν κατὰ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ ΥΙʹ. νόμου μενόντων ἄνευ θέσεως ἀνθυπασπιστῶν, οἱ μήπω τεθέντες εἰς ἀποστρατείαν, διορίζονται εἰς τὴν μεταβατικὴν ὑπηρεσίαν ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, τοποθετούμενοι ὑπὸ τοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ὅσοι τούτων διαπρέψωσιν ἐν αὐτῇ, διὰ πασιφανῶς ἀποδεδειγμένου ἀνδραγαθήματος, καλοῦνται, ἅμα τῇ βεβαιώσει τούτου, πρὸς πλήρωσιν τοῦ ἡμίσεως ἐκ τῶν κατὰ τὸν ὑπὸ στοιχ..... νόμον εἰς τοὺς ὑπαξιωματικοὺς χορηγηθεισῶν χηρευουσῶν ὀργανικῶν θέσεων ἀνθυπασπιστῶν εἴς τε τὴν στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν, ἐν τῷ ὅπλῳ ἢ σώματι, εἰς ὃ ἕκαστος τούτων ἀνήκει, καὶ εἰς τὴν ἄσκησιν τῶν ἐν τοῖς γυμνασίοις καὶ σχολαρχείοις ἐκπαιδευομένων νέων. Ἄρθρον 2ον. Οἱ κατὰ τὸ προηγούμενον ἄρθρον ἐν τῇ μεταβατικῇ ὑπηρεσίᾳ διατελοῦντες ἀνθυπασπισταὶ λαμβάνουσιν ἀποδοχὰς ἀνθυπασπιστοῦ τοῦ πεζικοῦ ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἄρθρον 3ον. Οἱ διαπρέψαντες κατὰ τὸ 1ον ἄρθρον ἀνθυπασπισταὶ, μὴ τοποθετηθέντες δὲ, διαρκούσης τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος νόμου δι’ ἔλλειψιν θέσεως, ἐξακολουθοῦσι μένοντες ἐν τῇ μεταβατικῇ ὑπηρεσίᾳ, ἐπιφυλασσομένης διὰ Β. Διατάγματος, ἐκδιδομένου ἅμα τῇ βεβαιώσει τοῦ ἀνδραγαθήματος, τῆς εἰς χηρεύουσαν θέσιν τοποθετήσεως αὐτῶν. Ὁ παρὼν νόμος ἰσχύει ἐπὶ ἓν ἔτος, ἀρχόμενον ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 16 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν

Χ. ΖΙΜΒΡΑΚΑΚΗΣ.

Ἔκθεσις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου περὶ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν. Πρὸς τὴν Βουλήν. Ἅπαντες οἱ περὶ προσωπικοῦ τοῦ ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν ψηφισθέντες νόμοι περιωρίσθησαν εἰς μόνον τὸν προσδιορισμὸν τοῦ ὁλικοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐν αὐτῷ ὑπηρετούντων, μηδόλως προνοήσαντες περὶ τοῦ εἰς τὰ διάφορα τμήματα καὶ γραφεῖα καταμερισμοῦ αὐτοῦ· ὁρίζοντες δὲ προσωπικὸν κατώτερον τοῦ ἀπαιτουμένου ὑπὸ τῶν ἀληθῶν ἀναγκῶν τῆς ὑπηρεσίας, παρήγαγον τὸ ἄτοπον τῆς προσκολλήσεως παρὰ τῷ ὑπουργείῳ οὐκ ὀλίγων ἀξιωματικῶν ἐκ τῶν σωμάτων, καὶ τῆς προσλήψεως ἐξ αὐτῶν πολλῶν ὑπαξιωματικῶν, πρὸς μεγίστην βλάβην τῆς ἐν τοῖς σώμασιν ὑπηρεσίας. Οὕτως ἀπὸ πολλοῦ διατελοῦσιν ἐν αὐτῷ προσκολλημένοι, πλὴν τοῦ διὰ τοῦ νόμου ὡρισμένου προσωπικοῦ, οἱ διευθύνοντες τὸ γραφεῖον τοῦ μηχανικοῦ, τὴν ὑπηρεσίαν τῶν ἐν τῷ δικαστικῷ γραφείῳ ἀρχαίων ἀπαιτήσεων καὶ συντάξεων, τὰ τῆς στρατολογίας κτλ. κτλ. ἀξιωματικοί. Ὁ διὰ τοῦ ὑποβαλλομένου εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῆς Βουλῆς σχεδίου νόμου ὁριζόμενος ἀριθμὸς τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ὑπουργείου ἐκανονίσθη κατὰ τὰς πραγματικὰς ἀνάγκας τῆς ὑπηρεσίας, μὴ ὢν ὑπέρτερος τοῦ ἀείποτε ἐν αὐτῷ ὑπηρετοῦντος, διανέμεται δὲ εἰς τὰ διάφορα τμήματα καὶ γραφεῖα, ἅτινα ἅπαντα καθιερώθησαν ὑπὸ πολυχρονίου πείρας ὡς ἀπαραιτήτως ἀναγκαῖα. Προσετέθη δὲ μόνον, δι’ ἐνδεχομένας ἀνάγκας, τὸ γραφεῖον τῶν χωρογραφικῶν, τῶν στατιστικῶν ἐργασιῶν καὶ τῆς τηλεγραφικῆς ὑπηρεσίας, τὸ ὁποῖον ἡ πρόοδος τῆς στρατιωτικῆς τέχνης καὶ ἡ ὑπηρεσία τῆς δημοσίας ἀσφαλείας καθιστᾷ τὰ μέγιστα χρήσιμον, αὐξάνει δὲ μόνον κατὰ ἕνα ὑποδεέστερον ἀξιωματικὸν τὸ προσωπικὸν, καὶ τοῦτο ἐν μέλλοντι χρόνῳ. Ἵνα δὲ μὴ προσλαμβανομένων ἐν τῷ ὑπουργείῳ ὑπαξιωματικῶν ἐκ τῶν σωμάτων, καὶ πληρουμένων τῶν θέσεων τούτων ἐν αὐτοῖς, προκύπτῃ αὔξησις δαπάνης, ὡρίσθη ὅπως οἱ ὑπαξιωματικοὶ οὗτοι λαμβάνωνται ἐκ τῶν ὑπεραρίθμων. Ἐκ τῶν σκέψεων τούτων ὁρμώμενος ὑποβάλλω εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῆς Βουλῆς τὸ συνημμένον σχέδιον νόμου. Ἀθήνῃσι, τῇ 16 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν

Χ. ΖΙΜΒΡΑΚΑΚΗΣ.

ΣΧΕΔΙΟΝ ΝΟΜΟΥ

Περὶ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν. Ἄρθρον 1. Τὸ προσωπικὸν τοῦ ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν ἀποτελεῖται ἐκ ά) πέντε ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν· βʹ) εἴκοσι πέντε ὑποδεεστέρων ἀξιωματικῶν· γʹ ἑπτὰ ἀνθυπασπιστῶν· δʹ) εἴκοσιν ὑπαξιωματικῶν καὶ έ) δύω κλητήρων, διανεμομένων ἐν αὐτῷ ὡς ἑξῆς· Ὑπασπιστὴς τοῦ ὑπουργοῦ. Εἷς ὑποδεέστερος ἀξιωματικός. Τμῆμα τῶν προσωπικῶν καὶ τῆς δημοσίου ἀσφαλείας. Εἷς ἀνώτερος ἀξιωματικὸς, τμηματάρχης· τέσσαρες ὑποδεέστεροι ἀξιωματικοὶ, εἰσηγηταί· εἷς ἀνθυπασπιστής. Τμῆμα τῶν τοῦ Πυροβολικοῦ. Εἷς ἀνώτερος ἀξιωματικὸς, τμηματάρχης· εἷς ὑποδεέστερος ἀξιωματικὸς, εἰσηγητής· εἷς ἀνθυπασπιστής. Τμῆμα τῶν Οἰκονομικῶν. Εἷς ἀνώτερος ἀξιωματικὸς, τμηματάρχης· δύω ὑποδεέστεροι ἀξιωματικοὶ, εἰσηγηταί· εἷς ἀνθυπασπιστής. Τμῆμα τῶν Ὑγειονομικῶν. Εἷς ἀνώτερος ἀξιωματικὸς, τμηματάρχης. Στρατιωτικὸν Λογιστήριον. Εἷς ἀνώτερος ἀξιωματικός, διευθυντής· ἕνδεκα ὑποδεέστεροι ἀξιωματικοί, ἐπεξεργασταὶ καὶ ἐπὶ τῆς συγκεντρώσεως τῶν λογαριασμῶν· εἷς ἀνθυπασπιστής. Γραφεῖον τῶν δικαστικῶν. Δύω ὑποδεέστεροι ἀξιωματικοί· εἷς ἀνθυπασπιστής. Γραφεῖον τοῦ Μηχανικοῦ. Εἷς ὑποδεέστερος ἀξιωματικός. Γραφεῖον τῶν στατιστικῶν, χωρογραφικῶν καὶ τῆς τηλεγραφικῆς ὑπηρεσίας. Εἷς ὑποδεέστερος ἀξιωματικός. Γραφεῖον τῆς Διεκπεραιώσεως. Εἷς ὑποδεέστερος ἀξιωματικός· εἷς ἀνθυπασπιστής. Γραφεῖον τῆς Καταχωρίσεως. Εἷς ὑποδεέστερος ἀξιωματικός· εἷς ἀνθυπασπιστής. Ἄρθρον 2. Οἱ ὑπαξιωματικοὶ διανέμονται εἰς τὰ διάφορα τμήματα καὶ τὰ γραφεῖα ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 3. Γενικὸς Γραμματεὺς ἐν τῷ ὑπουργείῳ δὲν διορίζεται. Ἄρθρον 4. Οἱ ὑπὸ στοιχ. ΨΚΣ καὶ ΥΙΑ νόμοι καταργοῦνται· τοῦ δὲ ὑπὸ στοιχ. ΛΓ νόμου μένουσιν ἐν ἰσχύϊ ἅπασαι αἱ μὴ ἀντιβαίνουσαι εἰς τὸν παρόντα νόμον διατάξεις. Προσωριναὶ διατάξεις. Οἱ ὑπαξιωματικοὶ γραφεῖς λαμβάνονται ἐκ τῶν ὑπεραρίθμων ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουσι τοιοῦτοι. Ἐν τῷ γραφείῳ τῆς Καταχωρίσεως θέλει διορισθῆ ὑποδεέστερος ἀξιωματικός, ὅταν ὁ νῦν μὲ βαθμὸν ὑπουργικοῦ γραμματέως ὑπάρχων ἐν αὐτῷ πολιτικὸς ὑπάλληλος ἐκλείψῃ. Ἐν Ἀθήναις τῇ, 16 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν

Χ. ΖΙΜΒΡΑΚΑΚΗΣ.

ΕΚΘΕΣΙΣ

Ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου περὶ συμπληρώσεως τοῦ περὶ καταστάσεως τῶν ἀξιωματικῶν ΡΟΗʹ. νόμου. Πρὸς τὴν Βουλὴν. Ὁ περὶ καταστάσεως τῶν ἀξιωματικῶν ὑπὸ στοιχ. ΡΟΗʹ νόμος τῆς 7 Μαρτίου 1851 οὐδὲν ἐπρονόησε περὶ τῶν θέσεων τῶν διοριζομένων εἰς πολιτικὴν ὑπηρεσίαν ἢ ἔκτακτον πολιτικὴν ἢ στρατιωτικὴν ἀποστολὴν ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ, οὐδὲ περὶ τῶν παρὰ τοῖς διαφόροις ὑπουργείοις ὑπηρετούντων ἀξιωματικῶν τοῦ μηχανικοῦ, ἐν περιπτώσει καταργήσεως θέσεως μὴ ἀνηκούσης εἰς τὰς ὀργανικὰς θέσεις τοῦ στρατοῦ, οὐδὲ περὶ τῶν ἐν ἀργίᾳ διὰ προσκαίρου παύσεως ἢ δι’ ἀπολύσεως διατελούντων ἀξιωματικῶν, ἐν περιπτώσει καθ’ ἣν ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἤθελε κρίνει αὐτοὺς ἐπανορθωθέντας, ἢ θεωρήσει ἐπαρκῆ τὴν τοιαύτην ποινὴν αὐτῶν, δὲν ὑπάρχει δὲ χηρεύουσα θέσις ἵνα καθέξωσι ταύτην. Ἐντεῦθεν δὲ προέκυψαν ἀγωγαὶ κατὰ τοῦ δημοσίου ἀποβᾶσαι ἐπιζήμιοι εἰς αὐτό. Πρὸς πλήρωσιν τοῦ κενοῦ τούτου λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῆς Βουλῆς τὸ συνημμένον σχέδιον νόμου. Ἀθήνησι, τῇ 16 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν

Χ. ΖΙΜΒΡΑΚΑΚΗΣ.

ΣΧΕΔΙΟΝ ΝΟΜΟΥ

Περὶ συμπληρώσεως τοῦ περὶ καταστάσεως τῶν ἀξιωματικῶν ΡΟΗʹ. νόμου. Ἄρθρον 1. Ὁσάκις ἀξιωματικὸς διορισθῇ διὰ Βασιλ. διατάγματος εἰς πολιτικὴν ὑπηρεσίαν, ἢ ἔκτακτον πολιτικὴν ἢ στρατιωτικὴν ἀποστολὴν, ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ, διατηρεῖται ἐν τῷ στρατῷ χηρεύουσα μία ὀργανικὴ θέσις τοῦ αὐτοῦ βαθμοῦ καὶ ὅπλου ἐπὶ δύω ἔτη. Ἐὰν δὲ ἡ εἰς τὴν τοιαύτην εἰδικὴν ὑπηρεσίαν ἐπασχόλησις τοῦ ἀξιωματικοῦ παραταθῇ πέραν τῶν δύω ἐτῶν, ἡ θέσις αὕτη δύναται νὰ πληρωθῇ, ὁ δὲ ἀξιωματικὸς, ἐπανερχόμενος, τίθεται εἰς διαθεσιμότητα. Ἄρθρον 2. Οἱ ἀξιωματικοὶ τοῦ μηχανικοῦ, οἱ ἐκτελοῦντες κατὰ ὀργανικὰ Βασιλικὰ διατάγματα, παρὰ τοῖς διαφόροις ὑπουργείοις, ὑπηρεσίας, ἀναγομένας εἰς τὴν εἰδικότητα αὐτῶν, ἀπαλλασσόμενοι τῶν ὑπηρεσιῶν τούτων, ἀντικαθίστανται δι’ ἄλλων ὁμοιοβάθμων, λαμβανομένων ἐκ τῶν εἰς ὀργανικὰς θέσεις τοῦ στρατοῦ ἀνηκόντων, ὧν καταλαμβάνουσιν οὗτοι τὰς θέσεις. Καταργουμένης δὲ διὰ Βασιλικοῦ διατάγματος τῆς θέσεως, ἣν ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ τῶν ὑπουργείων τούτων κατέχουσι, τίθενται οὗτοι εἰς ἀργίαν ἕνεκα καταργήσεως θέσεως. Ἄρθρον 3. Οἱ ἐν ἀργίᾳ διὰ προσκαίρου παύσεως, ἢ δι’ ἀπολύσεως ἀπὸ τῆς θέσεως διατελοῦντες ἀξιωματικοὶ, ὁψέποτε ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἤθελε κρίνει αὐτοὺς ἐπανορθωθέντας, ἢ θεωρήσει ἐπαρκῆ ποινὴν τὴν μέχρι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ἐν ἀργίᾳ διαμονήν των, μετατίθενται εἰς τὴν κατάστασιν τῆς ἀργίας ἕνεκα καταργήσεως θέσεως. Ἀθήνῃσι, τῇ 16 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν

Χ. ΖΙΜΒΡΑΚΑΚΗΣ.

ΕΚΘΕΣΙΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΟΜΟΥ

περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ καὶ διαθεσιμότητι ἀξιωματικῶν τοῦ κατὰ γῆν στρατοῦ. Πρὸς τὴν Βουλήν. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ στρατοῦ ὁ ὁρισθεὶς διὰ τοῦ ὑπὸ στοιχ. ΥΘʹ τῆς 27 Μαΐου 1871 παγίου νόμου, ὡς καὶ ὁ ἐν τῷ εἰς τοῦτον συνημμένῳ πίνακι καταμερισμὸς αὐτῶν, καθ’ ὅπλα, σώματα καὶ βαθμοὺς, οὐ μόνον δὲν προνοεῖ περὶ ἐνδεχομένων ἀναγκῶν τῆς ὑπηρεσίας, ἀλλ’ οὐδὲ πρὸς τὰς παρούσας αὐτῆς ἀνάγκας ἀνταποκρίνεται, διότι λ. χ. παρελείφθησαν ἐν αὐτῷ ἀξιωματικοὶ ὑπάρχοντες ἀπαραιτήτως δὲ ἀναγκαῖοι ὄντες, οἷον οἱ κτηνίατροι, οἱ τοῦ ὑλικοῦ τοῦ πυροβολικοῦ, οἱ κατὰ τὴν ἔκδοσιν αὐτοῦ ἐν ἀργίᾳ ὄντες, οἵτινες τάχιον ἢ βράδιον θέλουσιν ἀνακληθῇ δι’ ἀνάγκας τῆς ὑπηρεσίας κτλ. Ἐντεῦθεν ἡ ἀνάγκη τῆς συντάξεως τοῦ ὑποβαλλομένου νῦν ὑπὸ τὴν ἐπιψήφισιν τῆς Βουλῆς σχεδίου νόμου, ἐν ᾧ ἐλήφθη πρόνοια, ὅπως πληρωθῶσιν ἅπασαι αἱ ἀνάγκαι τῆς ὑπηρεσίας, ἐξασφαλισθῶσι δὲ καὶ τὰ δικαιώματα δι’ ἀναλόγου εἰς ἅπαντα τὰ ὅπλα καὶ σώματα προαγωγῆς. Ὁ ἐν αὐτῷ ἀριθμὸς φαίνεται πως μεγαλείτερος τοῦ ὑπὸ τῆς Βουλῆς πέρυσι ψηφισθέντος, ἀλλ’ ἡ τοιαύτη αὔξησις δὲν ἠδύνατο ἢ νὰ ὑπάρχῃ ἐν αὐτῷ διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους. Ὁ νόμος οὗτος εἶναι πάγιος καὶ ὤφειλε νὰ ὁρίσῃ τὸ ἀνώτατον ὅριον τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀξιωματικῶν, ἡ δὲ Βουλὴ διὰ τοῦ κατ’ ἔτος ἐκδιδομένου νόμου περὶ τῆς δυνάμεως τοῦ στρατοῦ, καὶ τοῦ ἐπισυναπτομένου εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν λεπτομεροῦς πίνακος, θέλει ὁρίζει ἐνιαυσίως τὸν διὰ τὸ ἔτος ἐκεῖνο ἀριθμὸν τῶν ἀξιωματικῶν, κατὰ βαθμὸν, ὅπλον καὶ σῶμα. Ἐν τῷ ἀριθμῷ τούτῳ συμπεριελήφθησαν καὶ οἱ νῦν ἐν ἀργίᾳ διατελοῦντες, πρὸς δὲ καί τινες ἀξιωματικοί, ὧν ἅμα ἐκλειψάντων θέλουσι καταργηθῆ αἱ θέσεις, οἷον τοῦ στρατηγοῦ, δύω ἀντιστρατήγων, τριῶν ἀντισυνταγματαρχῶν τοῦ μηχανικοῦ, ἑνὸς τοῦ εἰδικοῦ πυροβολικοῦ, τῶν εἰδικῶν οἰκονομικῶν ἀξιωματικῶν, ἔτι δὲ διεφυλάχθησαν καί τινες θέσεις, αἵτινες ἐν λίαν προσεχεῖ μέλλοντι κατ’ ἀνάγκην θέλουσι πληρωθῆ, οἷον αἱ καταληφθησόμεναι ὑπὸ τῶν πρὸς ἐκπαίδευσιν ἀποσταλησομένων ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ κτηνιάτρων κτλ. Ἀθήνησι, τῇ 16 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν

Χ. ΖΥΜΒΡΑΚΑΚΗΣ.

ΣΧΕΔΙΟΝ ΝΟΜΟΥ

Περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ καὶ διαθεσιμότητι ἀξιωματικῶν τοῦ κατὰ γῆν στρατοῦ. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐν ἐνεργείᾳ καὶ διαθεσιμότητι ἀξιωματικῶν παντὸς βαθμοῦ τοῦ κατὰ γῆν στρατοῦ ἐν εἰρήνῃ ὁρίζεται, κατ’ ἀνώτατον ὅρον, εἰς ἑπτακοσίους ἑβδομήκοντα ὀκτὼ, ὡς ἐν τῷ ἀμέσως κατωτέρω πίνακι ἐμφαίνεται.

Ἄρθρον 2. Εἰς τὸν ἀνωτέρω ἀριθμὸν τῶν ἀξιωματικῶν δὲν συμπεριλαμβάνονται οἱ κατὰ τὸ ἄρθρον 71 τοῦ συντάγματος διαθέσιμοι ἀξιωματικοί. Οἱ ὑπὸ στοιχ. ΧΟΓʹ. τῆς 8 Αὐγούστου 1861, ΣΛΑʹ. τῆς 29 Ἀπριλίου 1867 καὶ ΥΘʹ. τῆς 27 Μαΐου 1871 νόμοι, καθ’ ὅσον ἀντιβαίνουσιν εἰς τὸν παρόντα, καταργοῦνται. Προσωριναὶ διατάξεις. Ἡ θέσις τοῦ στρατηγοῦ, τῶν ἀντιστρατήγων καὶ ἡ τοῦ ἀντισυνταγματάρχου τοῦ ὑλικοῦ τοῦ πυροβολικοῦ καταργοῦνται, ἅμα ἐκλείψωσιν οἱ κατέχοντες ταύτας. Ἐκ τῶν ἑπτὰ θέσεων ἀντισυνταγματάρχου τοῦ μηχανικοῦ καταργοῦνται αἱ τρεῖς, ἅμα ἐκλείψωσιν οἱ κατέχοντες ταύτας, περιοριζομένων τῶν θέσεων τούτων εἰς τέσσαρας. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 16 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν

Χ. ΖΥΜΒΡΑΚΑΚΗΣ.

Ἔκθεσις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου περὶ μεταθέσεως ἀξιωματικῶν ἀπὸ σώματος εἰς σῶμα. Πρὸς τὴν Βουλὴν. Οὐδεὶς νόμος ὁρίζει περὶ μεταθέσεως ἀξιωματικῶν ἀπὸ σώματος εἰς σῶμα, ὁσάκις τὸ συμφέρον τῆς ὑπηρεσίας ἤθελεν ἀπαιτήσει τοῦτο. Καὶ ὅμως ἐν τῷ ἐκτελεστικῷ διατάγματι τοῦ περὶ στρατιωτικῶν προβιβασμῶν νόμου ἀναφέρονται διατάξεις περὶ μεταθέσεως ἀπὸ ὅπλου εἰς ὅπλον ἢ σῶμα, αἵτινες δὲν δύνανται νὰ ἔχωσι νομικὸν κῦρος, μηδὲ μίαν μνείαν ποιουμένου τοῦ νόμου πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ ὁποίου ἐξεδόθη τὸ ἐν λόγῳ διάταγμα. Διὰ τοῦ ὑποβαλλομένου νῦν εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῆς Βουλῆς σχεδίου νόμου κανονίζονται τὰ περὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου ἐπὶ βάσεων δικαίων καὶ πρὸς τὸ συμφέρον τῆς ὑπηρεσίας, ἐξασφαλίζονται δὲ ἐν αὐτῷ καὶ τὰ ἀτομικὰ συμφέροντα διὰ τοῦ προσδιορισμοῦ τῆς διὰ μεταθέσεως πληρουμένης μοίρας τῶν χηρευουσῶν θέσεων ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ ταγματάρχου καὶ κατωτέρω. Ἵνα δὲ ὑπάρχῃ πᾶν ἐχέγγυον, ὅτι θέλουσιν εὐδοκιμήσει εἰς τὴν νέαν ὑπηρεσίαν, εἰς ἣν καλοῦνται οἱ μετατιθέμενοι ἀπὸ σώματος εἰς σῶμα, ἐλήφθη ἡ πρόνοια ὅπως οὗτοι κέκτηνται ἅπαντα τὰ προσόντα τὰ ἀπαιτούμενα διὰ τὸ ὅπλον, παρ’ ᾧ καλοῦνται νὰ ὑπηρετήσωσιν, οὕτως εἰς τὸ ἱππικὸν μετατίθενται μόνον ἀξιωματικοὶ ἐξ ἐφίππων σωμάτων, εἰς τὴν χωροφυλακὴν ἐκ τῶν ἐνασχοληθέντων εἰς τὴν μεταβατικὴν ὑπηρεσίαν κτλ. καὶ ὡρίσθη βαθμὸς ὃν δύνανται νὰ ἀποκτήσωσιν οἱ ἀξιωματικοὶ τοῦ ἡμετέρου στρατοῦ ἐν ἡλικίᾳ ἐπιτρεπούσῃ τὴν μόρφωσιν αὐτῶν. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω σκέψεων ὁρμώμενος λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῆς Βουλῆς τὸ συνημμένον σχέδιον νόμου. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 16 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν

Χ. ΖΙΜΒΡΑΚΑΚΗΣ.

ΣΧΕΔΙΟΝ ΝΟΜΟΥ

Περὶ μεταθέσεως ἀξιωματικῶν ἀπὸ σώματος εἰς σῶμα. Ἄρθρον 1. Τῶν εἰς τὸν προβιβασμὸν ἀνηκουσῶν χηρευουσῶν θέσεων ταγματάρχου ἐν τῷ πεζικῷ τὸ ⅕ δύναται νὰ πληρωθῇ διὰ μεταθέσεως ταγματαρχῶν τῶν ἄλλων δύω ὅπλων καὶ τῶν γενικῶν ἐπιτελῶν, τῶν τελευταίων τούτων ἐκ τῶν ὑπηρετησάντων ἐπὶ διετίαν εἰς ἓν ἢ πλείονα ὅπλα, ἐν τῷ βαθμῷ τοῦ ὑπολοχαγοῦ ἢ τοῦ λοχαγοῦ. Ἄρθρον 2. Τῶν εἰς τὸν προβιβασμὸν ἀνηκουσῶν χηρευουσῶν θέσεων λοχαγοῦ καὶ ὑπολοχαγοῦ, μοιράρχου καὶ ὑπομοιράρχου, τὸ ⅐ δύναται νὰ πληρωθῇ· Ἐν μὲν τῷ πεζικῷ, διὰ μεταθέσεως ὁμοιοβάθμων, Τοῦ σώματος τῶν γενικῶν ἐπιτελῶν, οἵτινες, προσκολληθέντες, ὑπηρέτησαν ἐπὶ ἓν ἔτος παρά τινι τάγματι τοῦ πεζικοῦ· Τοῦ πυροβολικοῦ, οἵτινες ὑπηρέτησαν ἐπὶ διετίαν εἰς τὸ τάγμα τοῦ πυροβολικοῦ· Τοῦ μηχανικοῦ, οἵτινες ὑπηρέτησαν ἐπὶ διετίαν εἰς τὸ τάγμα τῶν σκαπανέων. Ἐν δὲ τῷ ἱππικῷ· διὰ μεταθέσεως ὁμοιοβάθμων ἀξιωματικῶν, Τοῦ σώματος τῶν γενικῶν ἐπιτελῶν, οἵτινες, προσκολληθέντες, ὑπηρέτησαν ἐπὶ ἓν ἔτος ἐν τῇ ἱππαρχίᾳ τῶν ἀκροβολιστῶν· Καὶ τοῦ πυροβολικοῦ, οἵτινες ὑπηρέτησαν ἐπὶ διετίαν ἐν τῷ τάγματι τοῦ πυροβολικοῦ. Ἐν δὲ τῇ χωροφυλακῇ· διὰ μεταθέσεως ὁμοιοβάθμων ἀξιωματικῶν τοῦ πεζικοῦ, οἵτινες ὑπηρέτησαν ἐπὶ διετίαν εἰς τὴν μεταβατικὴν ὑπηρεσίαν, πρὸς δὲ καὶ ἐπὶ ἓν ἔτος ἔν τινι τάγματι τοῦ πεζικοῦ. Ἄρθρον 3. Ἅπασαι αἱ χηρεύουσαι θέσεις ὑπολοχαγῶν ἐν τῷ σώματι τῶν γενικῶν ἐπιτελῶν πληροῦνται διὰ μεταθέσεως ὑπολοχαγῶν τοῦ πυροβολικοῦ, τοῦ μηχανικοῦ, τοῦ πεζικοῦ καὶ τοῦ ἱππικοῦ, οἵτινες, συμπληρώσαντες διετῆ ὑπηρεσίαν ἐν τῷ βαθμῷ τούτῳ, εἰσὶ νεώτεροι τῶν ἐν τῷ σώματι τῶν γενικῶν ἐπιτελῶν ὑπαρχόντων ὑπολοχαγῶν. Ἄρθρον 4. Ἅπαντες οἱ οὕτω μετατιθέμενοι ἀξιωματικοὶ λαμβάνουσιν, ἐν οἷς σώμασι μετατίθενται, σειρὰν ἀρχαιότητος μεταξὺ τῶν ὁμοιοβάθμων των, κατὰ τὴν ἀρχαιότητα τοῦ βαθμοῦ, ὃν κέκτηνται. Ἄρθρον 5. Ὑπολοχαγοὶ καὶ ἀνθυπολοχαγοὶ τοῦ πυροβολικοῦ καὶ τοῦ μηχανικοῦ δύνανται νὰ μετατεθῶσιν ἀμοιβαίως, τῇ αἰτήσει αὐτῶν, ἀπὸ τοῦ πυροβολικοῦ εἰς τὸ μηχανικὸν καὶ τ’ ἀνάπαλιν, ἀλλ’ οἱ οὕτω ἀμοιβαίως μετατιθέμενοι ὁμοιόβαθμοι ἀνταλλάσσουσι καὶ τὴν ἀρχαιότητα αὐτῶν. Οἱ οὕτω ἀμοιβαίως μετατιθέμενοι ἐκ τοῦ πυροβολικοῦ καὶ τοῦ μηχανικοῦ δὲν δύνανται νὰ ἐπανέλθωσιν εἰς τὸ σῶμα, ἐξ οὗ μετετέθησαν. Ἄρθρον 6. Διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος ὁρισθήσονται αἱ γνώσεις καὶ τὰ λοιπὰ προσόντα, ἅτινα πρέπει νὰ κέκτηνται οἱ ἐκ τοῦ πεζικοῦ καὶ τοῦ ἱππικοῦ εἰς τὸ σῶμα τῶν γενικῶν ἐπιτελῶν, καὶ ἐκ τῆς χωροφυλακῆς εἰς τὸ πεζικόν, μετατιθέμενοι κατὰ τὰ ἄρθρα 2 καὶ 3 ἀξιωματικοί. Ἄρθρον 7. Πᾶσα ἄλλη μετάθεσις ἀξιωματικῶν ἀπὸ σώματος εἰς σῶμα, μὴ προβλεπομένη ὑπὸ τοῦ παρόντος νόμου, ἀπαγορεύεται Ἐν Ἀθήναις, τῇ 16 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν

Χ. ΖΙΜΒΡΑΚΑΚΗΣ.

Ἔκθεσις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου Περὶ πληρώσεως χηρευουσῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐν τῷ στρατῷ. Πρὸς τὴν Βουλήν. Κατὰ τοὺς περὶ προβιβασμῶν καὶ καταστάσεως τῶν ἀξιωματικῶν νόμους συνδυαζομένους αἱ χηρεύουσαι ἐν ἑκάστῳ ὅπλῳ, σώματι ἢ κλάδῳ ὀργανικαὶ θέσεις πληροῦνται ἐξ ἡμισείας δι’ ἀνακλήσεως ἐκ τῶν διατελούντων ἐν ἀργίᾳ ἕνεκα διαλύσεως σώματος, καταργήσεως θέσεως καὶ ἐπανόδου ἐξ αἰχμαλωσίας, οὐδὲν δὲ ἐπρονοήθη περὶ τῆς πληρώσεως τῶν χηρευουσῶν ὀργανικῶν γενικῶν θέσεων, οἷον παρὰ τοῖς στρατοδικείοις, τῷ ὑπουργείῳ κλπ. ἐκ τούτου δὲ προκύπτει τὸ ἄτοπον, ὅτι ὁ ὑπουργὸς δύναται κατὰ βούλησιν μεταθέτων εἰς τὰς θέσεις ταύτας ἐκ τοῦ αὐτοῦ πάντοτε ὅπλου ἢ σώματος ἀξιωματικοὺς νὰ ἐνεργῇ μονομερεῖς προβιβασμοὺς ἐν τῷ ὅπλῳ ἢ σώματι προάγων τούτους κατ’ ἀναλογίαν παραβλάπτουσαν τὴν πρόοδον τῶν ἀνηκόντων εἰς τὰ λοιπὰ σώματα. Διὰ τοῦ ὑποβαλλομένου εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῆς Βουλῆς νομοσχεδίου τὸ ἄτοπον τοῦτο θεραπεύεται, ὁριζομένης δικαίας ἀναλογίας κατὰ τὴν ἀπονομὴν τῶν γενικῶν θέσεων εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς τῶν διαφόρων ὅπλων καὶ σωμάτων, μὴ δεσμευομένου δὲ τοῦ ὑπουργοῦ διὰ τῆς ἀπονομῆς ὡρισμένης θέσεως εἰς ὡρισμένον ὅπλον, ἀλλ’ ἀφιεμένου τούτου ἐλευθέρου νὰ διαθέτῃ ταύτας κατὰ τὴν εἰδικότητα τῶν ἀτόμων. Ἐν τούτοις ὑπαρχόντων ἀξιωματικῶν ἐν ἀργίᾳ ἕνεκα καταργήσεως θέσεως κλπ. καὶ μὴ δυναμένων τούτων νὰ καταλάβωσιν ἁπάσας τὰς χηρευούσας θέσεις, ἀλλ’ ὄντος ὑποχρεωμένου τοῦ ὑπουργοῦ νὰ ἀπονέμῃ τὰς ἡμισείας τῶν θέσεων εἰς τούτους, τὰς δὲ ἡμισείας νὰ πληροῖ διὰ προβιβασμῶν, παρέπεται πολλαπλασιασμὸς βαθμοφόρων ἐπιζήμιος εἰς τὸ δημόσιον, βιαζόμενον νὰ προβιβάζῃ ἀξιωματικούς, ἐνῷ μισθοδοτεῖ ἄλλους ὁμοιοβάθμους ἀργοῦντας, ἀδίκημα δὲ εἰς αὐτούς, οἵτινες οὐχὶ διὰ παράπτωμα, ἀλλὰ διὰ λόγους ὑπηρεσίας ἐτέθησαν εἰς ἀργίαν. Ἐν τοῖς εἰρημένοις νόμοις οὐδὲν ἐπίσης ἐπρονοήθη περὶ ἐπιφυλάξεως θέσεων πρὸς διορισμὸν τῶν ἐν διαθεσιμότητι διατελούντων ἀξιωματικῶν καὶ πρὸς ἀνάκλησιν τῶν ἐν ἀργίᾳ ἕνεκα χρονίου νοσήματος, ὅταν οὗτοι ἤθελον ἀναῤῥώσει, οὐδὲ τῶν ἐν ἀργίᾳ διὰ προσκαίρου παύσεως, ἢ δι’ ἀπολύσεως ἀπὸ τῆς θέσεως, ὅταν ὁ ὑπουργὸς θεωρήσῃ αὐτοὺς ἐπανορθωθέντας, οὐδὲ περὶ τῆς σειρᾶς καθ’ ἣν ἀπονέμονται αἱ χηρεύουσαι θέσεις εἰς αὐτούς. Τὸ συνημμένον σχέδιον νόμου πληροῖ τὰ κενὰ ταῦτα, ὧν ἡ ὕπαρξις οὐκ ὀλίγας δίκας ἤγειρε κατὰ τοῦ δημοσίου, ὁρίζον ὅτι ἅπαντες οἱ τῶν ἀνωτέρων κατηγοριῶν ἀξιωματικοί, κατὰ σειρὰν ἐπὶ δικαίων βάσεων στηριζομένην, καταλαμβάνουσιν ἁπάσας τὰς χηρευούσας θέσεις, μόνον δὲ μετὰ τὴν ἐξάντλησιν πάντων τούτων πληροῦνται αἱ θέσεις διὰ προβιβασμῶν, ἀπονεμομένου τοῦ ⅒ εἰς τοὺς κατατασσομένους ὡς ἀνθυπολοχαγοὺς ἐν τῷ στρατῷ, ἐκπαιδευθέντας δὲ ἔν τινι στρατιωτικῷ σχολείῳ καὶ ὑπηρετήσαντας ἀδείᾳ τῆς κυβερνήσεως ἐν ξένῳ στρατῷ, περὶ ὧν μέχρι τοῦδε ὑπάρχει ὡρισμένη ἀναλογία. Ἀθήνῃσι, τῇ 16 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν

Χ. ΖΥΜΒΡΑΚΑΚΗΣ.

ΣΧΕΔΙΟΝ ΝΟΜΟΥ

Περὶ πληρώσεως χηρευουσῶν θέσεων ἐν τῷ στρατῷ. Ἄρθρον 1. Αἱ ἐν τῷ στρατῷ γενικαὶ θέσεις, ἤτοι τῶν ὑπασπιστῶν καὶ διαγγελέων τοῦ Βασιλέως, αἱ ἐν τῷ ὑπουργείῳ τῶν Στρατιωκῶν, τοῖς στρατοδικείοις, τῷ ἀρχηγείῳ τῆς Ἑπτανήσου, τοῖς μονίμοις φρουραρχείοις, τῷ στρατιωτικῷ σχολείῳ, τῷ σχολείῳ τῆς ῥιπῆς τῶν φορητῶν πυροβόλων, τῇ κεντρικῇ ἀποθήκῃ, πλὴν τῶν διὰ ὑποστρατήγους καὶ συνταγματάρχας κεκανονισμένων, καὶ τῶν ὑπὸ ὑγειονομικῶν καὶ εἰδικῶν οἰκονομικῶν ἀξιωματικῶν κατεχομένων, ἀπονέμονται εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς τῶν διαφόρων ὅπλων καὶ σωμάτων τοῦ στρατοῦ, κατ’ ἀνώτατον ὅρον, κατὰ τὰ ἐν τῷ κάτωθι πίνακι ὁριζόμενα.

Ἐφ’ ὅσον ἐκλείπουσιν οἱ εἰδικοὶ οἰκονομικοὶ ἀξιωματικοί, αἱ χηρεύουσαι θέσεις ὑπολοχαγῶν, καὶ τούτων ἐξαντληθεισῶν, αἱ χηρεύουσαι θέσεις λοχαγῶν τῆς οἰκονομίας, ἐν μὲν τοῖς σώμασι προστίθενται εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν θέσεων, τοῦ αὐτοῦ βαθμοῦ, τῶν σωμάτων, παρ’ οἷς ὑπηρέτουν οἱ ἐκλιπόντες, αἱ δὲ γενικαὶ, ἃς κατεῖχον οὗτοι, προστίθενται εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν κατὰ τὸν ἀνωτέρω πίνακα εἰς ἕκαστον τῶν τριῶν ὅπλων καὶ τὸ ὑλικὸν τοῦ πυροβολικοῦ ἀπονεμομένων τοῦ αὐτοῦ βαθμοῦ θέσεων κατὰ τὴν ἑξῆς ἀναλογίαν καὶ σειράν· τὰ ⅖ εἰς τὸ Πεζικὸν, τὸ ⅕ εἰς τὸ ἱππικὸν, τὸ ⅕ εἰς τὸ Πυροβολικὸν καὶ τὸ ⅕ εἰς τὸ ὑλικὸν τοῦ πυροβολικοῦ. Οἱ ἤδη καθ’ ὑπέρβασιν τῶν ἀριθμῶν τοῦ ἀνωτέρω πίνακος κατέχοντες γενικὰς θέσεις ἀξιωματικοὶ θέλουσι διατελεῖ εἰς τὰς θέσεις ταύτας ἕως ἂν διὰ μεταθέσεως εἰς ὀργανικὰς θέσεις τοῦ στρατοῦ ἢ ἄλλως ἐκλείψωσιν. Ἄρθρον 2. Αἱ χηρεύουσαι θέσεις ἐν ἑκάστῳ σώματι, ὅπλῳ ἢ κλάδῳ, ὡς καὶ αἱ χηρεύουσαι γενικαὶ θέσεις ἐκ τῶν εἰς ἕκαστον ὅπλον ἢ σῶμα κατὰ τὸν ἐν τῷ 1ῳ ἄρθρῳ πίνακα ἀπονεμομένων, πληροῦνται διοριζομένων εἰς αὐτὰς κατὰ τὴν ἑξῆς τάξιν προτιμήσεως, τῶν ἐν ταῖς ἑπομέναις κατηγορίαις ἀξιωματικῶν τοῦ οἰκείου ὅπλου σώματος ἢ κλάδου. 1) Τῶν ἐν διαθεσιμότητι ἀξιωματικῶν, τῶν ἐχόντων βαθμὸν κατώτερον τοῦ τοῦ συνταγματάρχου, καλουμένων κατὰ σειρὰν ἀρχαιότητος. 2) Τῶν ἐν ἀργίᾳ ἕνεκα ἐπανόδου ἐξ αἰχμαλωσίας, καλουμένων κατὰ τὴν προτεραιότητα τῆς ἐποχῆς τῆς αἰχμαλωσίας αὐτῶν. 3) Τῶν ἐν ἀργίᾳ ἕνεκα διαλύσεως σώματος ἢ καταργήσεως θέσεως, καλουμένων κατὰ τὴν προτεραιότητα τῆς ἐποχῆς τῆς εἰς ἀργίαν θέσεως αὐτῶν, ἐν συμπτώσει δὲ τῆς αὐτῆς ἐποχῆς, κατ’ ἀρχαιότητα. 4) Τῶν ἐν ἀργίᾳ ἕνεκα χρονίου νοσήματος, καλουμένων κατὰ τὴν προτεραιότητα τῆς ἐποχῆς, καθ’ ἣν, τῇ αἰτήσει αὐτῶν, ἐβεβαιώθη ὑπὸ τῆς ἀνωτάτης ὑγειονομικῆς ἐπιτροπῆς, ὅτι κατέστησαν ἐκ νέου ἱκανοὶ διὰ τὴν στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν. 5) Τῶν μετατεθέντων εἰς τὴν κατάστασιν τῆς ἀργίας ἕνεκα καταργήσεως θέσεως ἐκ τῶν ἐξ ἀργίας διὰ προσκαίρου παύσεως ἢ ἀπολύσεως, καλουμένων κατὰ πρῶτον λόγον τῶν ἐξ ἀργίας διὰ προσκαίρου παύσεως, καὶ κατὰ δεύτερον τῶν ἐξ ἀργίας δι’ ἀπολύσεως, προτιμωμένων δ’ ἐξ ἑκάστης κατηγορίας τῶν ἥττονα χρόνον διατελεσάντων ἐν ἀργίᾳ διὰ προσκαίρου παύσεως ἢ δι’ ἀπολύσεως ἀπὸ τῆς θέσεως. Ἄρθρον 3. Μὴ ὑπαρχόντων ἀξιωματικῶν ἀνηκόντων εἰς τὰς ἀνωτέρω κατηγορίας, ἅπασαι αἱ χηρεύουσαι θέσεις πληροῦνται κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ περὶ προβιβασμῶν νόμου ὑπὸ στοιχεῖον ΧϞΕʹ. ἀπονεμομένου τοῦ ⅒ τῶν ἐν ἑκάστῳ σώματι χηρευουσῶν θέσεων ἀνθυπολοχαγῶν εἰς τοὺς ἐν τῷ 5ῳ ἄρθρῳ τοῦ εἰρημένου νόμου ἀναφερομένους. Ἅπασαι αἱ ἀντιβαίνουσαι εἰς τὸν παρόντα νόμον προγενέστεραι διατάξεις καταργοῦνται. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 16 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ ὑπουργὸς τῶν στρατιωτικῶν

Χ. ΖΥΜΒΡΑΚΑΚΗΣ.

Ὁ δὲ ὑπουργὸς τῶν ναυτικῶν μὲ ἐπεφόρτισε νὰ σᾶς εἰσαγάγω τὸ ἑξῆς νομοσχέδιον περὶ τοῦ προσδιορισμοῦ τῆς ἐτησίας ναυτικῆς δυνάμεως κατὰ τὸ ἔτος 1872. Πρὸς τὴν Βουλήν. Ἐσώκλειστον ὑποβάλλω εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῆς Βουλῆς νομοσχέδιον περὶ τῆς ναυτικῆς δυνάμεως τοῦ ἐπιόντος ἔτους 1872, συνισταμένης ἐξ ἀνδρῶν ἐν ὅλῳ χιλίων ἑκατὸν πεντήκοντα ὀκτὼ, ἀριθ. 1158. Ἡ ναυτολογία ὡρίσθη καὶ διὰ τὸ ἐπιὸν ἔτος εἰς πεντήκοντα ἄνδρας, ὅπως καὶ κατὰ τὸ λῆγον, διότι πολλοὶ κληροῦχοι παρελθόντων ἐτῶν καθυστεροῦνται καὶ ἀναμένονται νὰ καταταχθῶσιν εἰς τὰς κενὰς τοῦ στόλου θέσεις. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 10 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν

Α. Δ. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ τῆς ναυτικῆς δυνάμεως κατὰ τὸ ἔτος 1872. Ἄρθρον 1. Ἡ δύναμις τοῦ κατὰ θάλασσαν στρατοῦ ὁρίζεται διὰ τὸ ἐπιὸν ἔτος 1872 εἰς χιλίους ἑκατὸν πεντήκοντα ὀκτὼ, ἀριθ. 1158 ἄνδρας, ἤτοι 154 ἀξιωματικοὺς, 27 δοκίμους, 156 ὑπαξιωματικοὺς, 28 μηχανικοὺς, 64 θερμαστὰς, 570 ναύτας καὶ παῖδας, 102 τεχνίτας καὶ μαθητευομένους, καὶ 55 ὑπολογιστὰς καὶ πολιτικοὺς ὑπαλλήλους. Ἄρθρον 2. Ἡ ναυτολογία διὰ τὸ ἔτος 1872 προσδιορίζεται εἰς πεντήκοντα (ἀριθ. 50) ἄνδρας. Ἄρθρον 3. Αἱ κεναὶ τάξεις τῶν ναυτῶν τοῦ πολεμικοῦ ναυτικοῦ θέλουσι πληρωθῆ κατὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ὑπηρεσίας ἐξ ἐθελοντῶν καὶ ἐκ κληρούχων ναυτῶν, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῶν ἄρθρων 1 καὶ 8 τοῦ περὶ ναυτικῆς ἀπογραφῆς νόμου τῆς 20 Ἀπριλίου 1867.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ τυπωθῶσι κατὰ τὸν κανονισμὸν καὶ θὰ παραπεμφθῶσιν εἰς τὰς ἁρμοδίας ἐπιτροπάς.

§33ΤΙΝΕΣ. Ν’ ἀναγνωσθῶσιν αἱ ἐκθέσεις, κ. πρόεδρε, ἐπὶ τῶν ἐκλογῶν.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρώτη εἶναι ἡ ἔκθεσις ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς Σπετσῶν.

§35Δ. ΣΑΡΡΗΓΙΑΝΝΗΣ. (εἰσηγητὴς ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς Σπετσῶν ἀναγινώσκει τὴν ἔκθεσιν). «Πρὸς τὴν Βουλήν. Τὸ Εʹ. τμῆμα τῆς Βουλῆς, εἰς ὃ ἐκληρώθη ἡ ἐπαναληπτικὴ ἐκλογὴ Σπετσῶν πρὸς ἀντικατάστασιν τοῦ ἀποβιώσαντος βουλευτοῦ Γ. Κούτση, λαβὸν ὑπ’ ὄψιν τὰ πρακτικὰ τῆς ψηφοφορίας καὶ διεξελθὸν αὐτὰ μετ’ ἐπιστασίας, παρατηρεῖ· ά) Ὅτι ἀπεδύθησαν εἰς τὸν ἐκλογικὸν ἀγῶνα οἱ κύριοι Δημήτριος Θεοχάρης καὶ Νικόλαος Χ. Ἰω. Μέξης, ὧν ὁ μὲν πρῶτος κατὰ τὰ πρακτικὰ τῆς διαλογῆς ἔλαβε ψήφους εἰς τὸ ναὶ 615, εἰς δὲ τὸ ὄχι 439, ὁ δὲ δεύτερος εἰς τὸ ναὶ 547, εἰς δὲ τὸ ὄχι 507 ἐκ τοῦ ὅλου τῶν ψηφοφορησάντων ἀνερχομένων εἰς χιλίους πεντήκοντα τέσσαρας (1054). βʹ) Ὅσον μὲν ἀφορᾷ τὰς τυπικὰς ἐνεργείας τῆς προκειμένης ἐκλογῆς, ἤτοι τὰς νομίμους διατυπώσεις, αὗται ἐτηρήθησαν, ὡς ἐμφαίνεται ἔκ τε τῶν ἐγγράφων καὶ ἐκ τῆς ἐλλείψεως ἐνστάσεως περὶ τούτου. γʹ) Ὅτι κατὰ τὴν ἐνέργειαν τῆς ἐκλογῆς ἐγένετο ἡ ἑξῆς ἔνστασις, ἥτις καὶ κατεχωρήθη ἐν τοῖς πρακτικοῖς τῆς ψηφοφορίας ὑπ’ ἀριθ. 5, ἤτοι ὅτι ἡ ἀστυνομικὴ ἀρχὴ Σπετσῶν ἐπενέβη κατὰ τὴν ἐκλογὴν καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τῆς ψηφοφορίας, πιέζουσα διὰ τῶν ὀργάνων της τοὺς ἐκλογεῖς καὶ τρέχουσα δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ πρὸς τοῦτο κτλ. καὶ ἰδίως «τὴν δευτέραν ἡμέραν τῆς ἐκλογῆς ὅτι διέταξεν ἀπὸ τῆς πρωΐας δέκα ἀστυνομικοὺς κλητῆρας καὶ ἐκάθηντο εἰς τὴν θέσιν γεφύρι Στρατήγι, διεγείροντες τοὺς πρὸς ψηφοφορίαν διαβαίνοντας πολίτας, καὶ τὸ κυριώτερον ὅτι μέχρι τῆς θύρας τῆς ἔξω τοῦ καταστήματος τῆς ψηφοφορίας συνοδεύονται ὑπὸ ἑνὸς, δύο ἢ καὶ περισσοτέρων ἐκ τῶν κλητήρων του, οἵτινες διὰ τῆς παρουσίας των καὶ τῆς ὁπλοφορίας των ἐπηρεάζουσι τὴν διάθεσιν ἑκάστου πολίτου κτλ. κτλ.» Ἡ δὲ ἐφορευτικὴ ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῆς ἐνστάσεως ταύτης ἀπεφάνθη, ὅτι δὲν ἔχει μὲν καμμίαν δικαιοδοσίαν ἵνα φέρῃ τὴν δέουσαν θεραπείαν, ἀλλ’ ὅτι ἐπειδὴ δύο ἐκ τῶν μελῶν της εἶδον πράγματι συνοδευομένους ἐκλογεῖς μέχρι τῆς ἔξω θύρας τοῦ καταστήματος ὑπὸ ἀστυνομικῶν κλητήρων, καὶ τὸν εἰς Γεφύρι σταθμὸν πολλῶν τοιούτων κτλ. κρίνει εὔλογον νὰ ἐκδώσῃ ὡς καὶ ἐξέδωκε διὰ τῆς ἐν τοῖς πρακτικοῖς ὑπ’ ἀριθ. 6 πράξεώς της ἔγγραφον πρὸς τὸν Ἔπαρχον Σπετζῶν, δι’ οὗ παρακαλεῖ αὐτὸν ἵνα συνεννοούμενος μετὰ τῆς ὑπομοιραρχίας διατάξῃ τὴν διάλυσιν τοῦ ἐν τῇ θέσει Γεφύρι σταθμεύοντος ἀποσπάσματος ἀστυνομικῶν κλητήρων κτλ. Ἐκ δὲ τῶν ἐγγράφων δὲν ἐξάγεται ἂν ὑπὸ τοῦ Ἐπάρχου καὶ τῆς στρατιωτικῆς ἀρχῆς ἐγένετο ἡ διάλυσις τοῦ ἀποσπάσματος τούτου ἢ ὄχι. δʹ.) Ὅτι μετὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς ψηφοφορίας καὶ διαλογῆς ἐγένοντο καὶ ἐπεδόθησαν ὑπὸ τοῦ ἀποτυχόντος ὑποψηφίου Ν. Χ. Ι. Μέξη δύω ἔγγραφα ἐνστάσεις περιέχοντα, τὰ ἀπὸ 15 8βρίου ε. ε. καὶ τὸ ἀπὸ 16 8βρίου ἰδίου ἔτους. Ἐν τῇ πρώτῃ τῶν ἐνστάσεων τούτων ὑπάρχουσι διάφοροι αἰτιάσεις κατὰ τῆς προκειμένης ἐκλογῆς, οἷον ὅτι καὶ πρὸ τῆς ἐκλογῆς ἔτι ὁ Ἔπαρχος Σπετζῶν ἤρχισε νὰ ἐργάζηται διαφοροτρόπως ὑπὲρ τοῦ ἐπιτυχόντος ὑποψηφίου ὡς σημαιοφόρος αὐτοῦ ἀναφανδόν, καλῶν εἰς τὸ ἐπαρχιακὸν κατάστημα τοὺς πολίτας καὶ ἄλλους μὲν νουθετῶν, ἄλλους δὲ ἀπειλῶν καὶ εἰς ἄλλους ὑποσχόμενος θέσεις κτλ. κτλ. Ὅτι ἡ δημοτικὴ ἀρχὴ καὶ ἡ ἀστυνομία Σπετζῶν ἐπίσης εἰργάζοντο διαφοροτρόπως ὑπὲρ τοῦ ἐπιτυχόντος ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς, ὅτι ὥπλισαν ῥοπαλοφόρους, ἐνῷ ὑπῆρχεν ἀρκοῦσα στρατιωτικὴ δύναμις, ὅτι ὁ δήμαρχος ὑπεσχέθη εἰς πολλοὺς ξυλευτὰς νὰ παραχωρήσῃ αὐτοῖς νὰ ξυλεύωνται δωρεὰν τὸ ἐν Σπετζοπούλᾳ δημοτικὸν δάσος χάριν τῆς ψήφου των ὑπὲρ τοῦ Θεοχάρη, ὅτι ἡ ἀστυνομία διὰ τῶν κλητήρων της κατέλαβε τὸν δρόμον τὸν ἄγοντα εἰς τὸ κατάστημα τῆς ψηφοφορίας καὶ ἐπενήργει ἐπὶ τῶν ἐκλογέων διὰ τῶν ἀπειλῶν κλπ., ὅτι ταῦτα ἔγειναν γνωστὰ διὰ τηλεγραφήματος εἰς τὸ ὑπουργεῖον ὑπὸ δέκα οἰκοκυραίων τῆς Νήσου, ὅπερ ἔστειλε τὸν Ἀνακριτὴν καὶ τὸν Νομάρχην, ἀλλὰ ἀργά, ἤτοι τὴν τελευταίαν τῆς ἐκλογῆς ἡμέραν. Ἐν δὲ τῇ ἀπὸ 16 8βρίου ἐγγράφῳ ἐνστάσει περιέχεται ἡ αἰτίασις ὅτι πλέον τῶν 400 ψηφοφόρων ἐδωροδοκήθησαν πρὸς ἐξώνησιν τῆς ψήφου των ὑπὸ τῆς ἐπιτυχούσης μερίδος καὶ τὰ χρήματα ἐδίδοντο ὑπὸ πολλῶν κομματαρχῶν αὐτῆς, ἰδίως δὲ ὑπὸ τοῦ Παν. Α. Τζορώνη, ὅστις μὲ τὸν χρυσὸν καὶ τὰ τραπ. γραμμάτια εἰς χεῖρας περιφερόμενος ἀπὸ ἐργαστηρίου εἰς ἐργαστήριον, καὶ ἀπὸ οἰκίας εἰς οἰκίαν διέφθειρε τὰς συνειδήσεις τῶν ἐκλογέων. Ἰδίως δὲ ἀναφέρει ὁ ἐνιστάμενος ἐν τῷ ἰδίῳ ἐγγράφῳ ῥητῶς καὶ ὀνομαστὶ κατ’ ὄνομα καὶ ἐπώνυμον καὶ κατ’ αὔξοντα τοῦ ἐκλογικοῦ καταλόγου ἀριθμὸν ἑκατὸν εἴκοσι πέντε ἐκλογεῖς, ὡς δωροδοκηθέντας, ἀπὸ 15 μέχρι 40 δραχμῶν ἕκαστος λαβόντες. έ). Ὅτι τὸ τμῆμα διεξελθὸν μετ’ ἐπιστασίας τὰ ἔγγραφα πάντα καὶ τὰς ἐνστάσεις, ἐζήτησε παρὰ τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν τὸ πρὸς τὸν πρόεδρον τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου τηλεγράφημα τῶν δέκα πολιτῶν τῆς νήσου, περὶ οὗ ἀναφέρει ἡ ἔνστασις τοῦ ἀποτυχόντος, τὴν ἐνέργειαν τοῦ ὑπουργείου μετὰ τὴν λῆψιν τοῦ τηλεγραφήματος τούτου καὶ πᾶν ἄλλο σχετικόν, πρὸς φωτισμὸν τοῦ τμήματος, τὸ δὲ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν ἔπεμψεν ὅσα εἶχεν ἔγγραφα ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου, τὰ ὁποῖα τὸ τμῆμα ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν· κατόπιν δὲ ἐκάλεσε τόν τε ἐπιτυχόντα Δ. Θεοχάρην καὶ τὸν ἐνιστάμενον Ν. Χ. Ι. Μέξην ἐνώπιόν του, οἵτινες ἐξέθηκαν τοὺς ὑπὲρ καὶ κατὰ τῆς ἐκλογῆς λόγους των, καὶ ἀνέπτυξαν προφορικῶς πάντα τὰ κατὰ καὶ ὑπὲρ ἐπιχειρήματά των, ἅπερ ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν τὸ τμῆμα. Τὸ τμῆμα προσεκάλεσε καὶ μάρτυρας τοὺς συναδέλφους βουλευτὰς κ. Ν. Παπαμιχαλόπουλον καὶ Καπιτζίνην, ὑποδειχθέντας παρὰ τοῦ ἐνισταμένου Ν. Μέξη, ὡς γινώσκοντας τὰ πράγματα περὶ ὧν αἱ ἐνστάσεις καθὸ αὐτόπτας, ἀλλ’ οὗτοι καί τοι προσκληθέντες δὲν προσῆλθον ἐνώπιον τοῦ Τμήματος. Παρατηρῆσαν, ὅτι ἐκ τῶν γενομένων ἐνστάσεων οὐδεμία ἀποδεικνύεται βάσιμος, (ἑνὸς μέλους ἐξαιρουμένου, καθὸ προτείναντος τὴν ἀποστολὴν ἐπιτροπῆς, ἵνα ἐξελεγχθῶσιν ἀληθεῖς ἢ μὴ αἱ ἐνστάσεις) θεωρεῖ ἔγκυρον τὴν ἐκλογὴν καὶ νόμιμον Βουλευτὴν αὐτῆς τὸν λαβόντα τὴν νόμιμον πλειοψηφίαν Δ. Θεοχάρην, ἔχοντα καὶ τὰ νόμιμα προσόντα. Ὁ Πρόεδρος Δ. Χρηστίδης. Τὰ Μέλη Α. Γαΐτας Φωσκάρδης, Νικόλαος Καρύδης, Ἰωάν. Σαφάκας, Γ. Δρακονταΐδης, Στυλ. Κολιάτσος, Δ. Σαράβας, Α. Καπετανάκης, Ἀθ. Ἴσκος, Δ. Τσιτσάρας, Ν. Καΐρης. Ὁ Εἰσηγητὴς Δ. Σαῤῥιγιάννης.»

§36ΜΙΛΗΣΗΣ. (εἰσηγητὴς ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς Πατρῶν ἀναγινώσκει τὴν ἔκθεσιν). «Πρὸς τὴν Βουλήν. Τὸ ΣΤʹ. Τμῆμα λαβὸν ὑπ’ ὄψιν καὶ διεξελθὸν μετ’ ἐπιστασίας ἅπαντα τὰ σχετικὰ ἔγγραφα τῆς ἐκλογῆς διὰ τὴν χηρεύσασαν θέσιν τοῦ βουλευτοῦ τῆς ἐπαρχίας Πατρῶν, παρατηρεῖ· Ὅτι ἅπασαι αἱ ὑπὸ τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου διατασσόμεναι προκαταρκτικαὶ τῆς ἐκλογῆς πράξεις ἐγένοντο τακτικῶς καὶ προσηκόντως. Ὅτι ἡ ψηφοφορία εἴς τε τὰ τρία ἐκλογικὰ τμήματα τοῦ δήμου Πατρῶν καὶ εἰς τοὺς λοιποὺς τέσσαρας δήμους διενηργήθη ἐν πληρεστάτῃ τάξει καὶ νομιμότητι. Ὅτι ἐψηφοφόρησαν ἐν συνόλῳ εἰς ἅπαντας τοὺς δήμους τῆς ἐκλογικῆς περιφερείας 3,352 ψηφοφόροι, ἐκ δὲ τῶν νομίμως προταθέντων καὶ ἀνακηρυχθέντων δύω ὑποψηφίων ὁ μὲν Ἰωάννης Ἀντωνόπουλος ἔλαβεν ἐν ὅλῳ ψήφους 2,883 εἰς τὸ ναὶ καὶ 469 εἰς τὸ ὄχι, ὁ δὲ Νικόλαος Νεζερίτης 715 εἰς τὸ ναὶ καὶ 2,637 εἰς τὸ ὄχι, σύμφωνα μὲ τὴν τακτικῶς καὶ νομίμως γενομένην διαλογήν. Ἑπομένως ὁ πρῶτος, λαβὼν οὐ μόνον τὴν σχετικὴν ἀλλὰ καὶ τὴν ἀπόλυτον πλειονοψηφίαν τῶν ψηφοφορησάντων, ἀνεκηρύχθη κανονικῶς βουλευτὴς τῆς ἐπαρχίας κατὰ τὸ ἄρθρον 58 τοῦ βουλευτικοῦ νόμου, καὶ Ὅτι οὐδεμία παρ’ οὐδενὸς ἐγένετο ἔνστασις οὔτε κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ψηφοφορίας, οὔτε κατὰ τὴν διαλογὴν ἢ μετ’ αὐτὴν, οὔτε ἐνώπιον τοῦ τμήματος, κατὰ τοῦ κύρους τῆς ἐκλογῆς ταύτης, εἴτε ἐν γένει εἴτε ἐν μέρει. Διὰ τοὺς λόγους τούτους γνωμοδοτεῖ· Νὰ κηρυχθῇ ἔγκυρος ἡ γενομένη ἐκλογὴ καὶ ν’ ἀναγνωρισθῇ νόμιμος βουλευτὴς τῆς ἐπαρχίας Πατρῶν ὁ Ἰωάννης Ἀντωνόπουλος, ἔχων τὰ πρὸς τοῦτο νόμιμα προσόντα. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 16 Δεβρίου 1871. Ὁ πρόεδρος Π. Καλαμογδάρτης, Τὰ μέλη τοῦ τμήματος Θ. Δαραλέξης, Κ. Μ. Κρίσπης, Α. Α. Κατριβάνος, Α. Ῥοντήρης, Ι. Δεστούνης, Θ. Κανακάρης, Γ. Πράτσικας, Κ. Δαγρὲς, Ἰω. Προβελέγιος. Ὁ εἰσηγητὴς Γ. Μίλησης.»

§37ΜΠΟΥΤΟΣ. (εἰσηγητὴς ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς Ὀλυμπίας ἀναγινώσκει τὴν ἔκθεσιν). «Πρὸς τὴν Βουλήν. Τὸ Ζʹ. Τμῆμα λαβὸν ὑπ’ ὄψιν τὰ πρακτικὰ τῆς ἐνεργηθείσης βουλευτικῆς ἐκλογῆς Ὀλυμπίας εἰς ἀντικατάστασιν τῶν ἀποβιωσάντων δύο βουλευτῶν, Παρατηρεῖ· Ἡ ἐπαρχία Ὀλυμπίας σύγκειται ἐξ ἓξ δήμων· τὸν τῆς Ἀνδριτζαίνης, Ἀρήνης, Βώλακος, Φυγαλείας, Ἀλειφήρας καὶ Σκυλλοῦντος, ἐκ δὲ τῶν ὑπ’ ὄψιν τοῦ τμήματος κατὰ δήμους πρακτικῶν τῆς ψηφοφορίας προκύπτουσι τὰ ἑξῆς περιστατικά. Δῆμος Ἀνδριτζαίνης. Ἐν τῷ δήμῳ τούτῳ, οὗ ὁ βουλευτικὸς κατάλογος περιέχει ἐκλογεῖς 2221, ἐξ ὧν ἐψηφοφόρησαν 1522, ἡ ἐκλογὴ ἤρξατο τὴν 19 Νοεμβρίου καὶ ἐπερατώθη ἄνευ διακοπῆς τὴν 22 ἰδίου, ἐν τοῖς πρακτικοῖς δὲ φαίνονται αἱ ἑξῆς ἐνστάσεις. Τὴν 19 Νοεμβρίου ἠγέρθη ἔνστασις ὑπὸ τῶν ἀποτυχόντων ὑποψηφίων, ὅτι οἱ ἐκλογεῖς εἰσέρχονται εἰς τὸν τόπον τῆς ψηφοφορίας ἀπὸ δύο θύρας καὶ οὕτω παραβιάζεται ἡ μυστικότης· ὁμοία ἔνστασις ἐγένετο παρὰ τῶν ἰδίων τὴν ἑπομένην ἡμέραν τῆς ψηφοφορίας· ὅτι οἱ ἐπιτυχόντες, τυγχάνοντες φίλοι τῆς Κυβερνήσεως, ὑπεστηρίχθησαν παρ’ αὐτῆς, διαθεσάσης ὑπὲρ αὐτῶν ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους τῆς ἐπαρχίας, ὧν οἱ διορισμοὶ καθὼς καὶ αἱ παύσεις τὸ πλεῖστον τηλεγραφικῶς ἔφθανον ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ, καὶ ὅτι κατ’ αὐτὴν καὶ τὰς ἑπομένας ἡμέρας, καθ’ ἃς ἐπανέλαβον τὴν ἰδίαν ἔνστασίν των, ὅτι εἰσῆλθον οἱ ἐκλογεῖς ἀπὸ δύο θύρας τῇ ἐπιμόνῳ ἀπαιτήσει τῶν ἐπιτυχόντων, καὶ εἰς τὴν ἐπιμονὴν τῶν ὁποίων ἡ ἐφορευτικὴ ἐπιτροπὴ, καί τοι ἀνήκουσα εἰς τοὺς ἀποτυχόντας, δὲν ἠδύνατο νὰ ἀντισταθῇ πιεζομένη παρὰ τῶν κακούργων καὶ φυγοδίκων, οὓς διέθετον οἱ ἐπιτυχόντες, ἠπειλήθησαν καὶ ᾐκίσθησαν φίλοι αὐτῶν ἔν τε τῷ τόπῳ τῆς ψηφοφορίας καὶ τοῖς πέριξ αὐτοῦ, καὶ τέλος ἐν τοῖς πρακτικοῖς φαίνεται ἔγγραφον τῆς ἐπιτροπῆς πρὸς τὸν ἀρχηγὸν Κ. Δράκον, παρ’ οὗ ζητεῖ στρατιωτικὴν δύναμιν πρὸς τήρησιν τῆς τάξεως, συμβάσης ταραχῆς ἐν τῷ τόπῳ τῆς ψηφοφορίας, ἀλλ’ ὁποία τις ταραχὴ ἔλαβε χώραν ἡ ἐπιτροπὴ δὲν τὴν ἐκθέτει· τὰ πρακτικὰ μόλον τοῦτο τῆς ἐκλογῆς φαίνονται ὑπογεγραμμένα παρ’ ὅλων τῶν ἐνδιαφερομένων μέχρι τοῦ πέρατος καὶ αὐτῆς τῆς διαλογῆς. Δῆμος Ἀρήνης. Εἰς τὸν δῆμον τοῦτον ἡ ἐφορευτικὴ ἐπιτροπὴ ἀνῆκε τοῖς ἀποτυχοῦσιν, ἡ δὲ ψηφοφορία ἀρξαμένη τὴν 19 Νοεμβρίου, ἀφοῦ ἀπεῤῥίφθη ὑπὸ τῆς πλειονοψηφίας τῆς ἐπιτροπῆς ἡ ἔνστασις τῶν ἀντιπροσώπων τῶν ἐπιτυχόντων περὶ τοῦ μὴ διορισμοῦ σφαιριδιοδοτῶν προσώπων μὴ ὄντων δημοσίων ὑπαλλήλων, ἀλλὰ δικαστικῶν ὑπηρετῶν, τοὐτέστι κλητήρων, ἐπεραιώθη τὴν πρώτην ἡμέραν ἐν τάξει· ἐπαναληφθεῖσα δὲ τὴν ἑπομένην, 20 Νοεμβρίου, ἠγέρθη μεταξὺ τῶν διαμαχομένων ἔρις ἐκ τῆς ἀποπομπῆς ἑνὸς ἀτόμου, κατ’ ἀπόφασιν τῆς πλειοψηφίας τῆς ἐπιτροπῆς, τῇ ἐνστάσει τῶν ἀντιπροσώπων τῶν ἀποτυχόντων, καθ’ ἣν, τῆς πλειοψηφίας τῆς ἐπιτροπῆς, κατὰ τὰ πρακτικὰ, ἠπειλήθη παρὰ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν ἐπιτυχόντων ἡ ζωὴ, καὶ ἐνῷ ἐπεραιώθη ἡ ψηφοφορία τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἄνευ τινὸς ἀπευκταίου, τὴν ἑσπέραν, μετὰ τὴν λῆξιν αὐτῆς, ἡ πλειοψηφία τῆς ἐπιτροπῆς, καθ’ ἧς ἡ μειοψηφία ἀντετάσσετο, ἀνέβαλεν ἀορίστως τὴν περαιτέρω ἐξακολούθησιν τῆς ψηφοφορίας διὰ προγράμματός της, ὅπερ ἀπέστειλε τῷ Δημάρχῳ πρὸς δημοσίευσιν, ἰσχυρισαμένη, ὅτι ἠπειλήθη ἡ ζωὴ αὐτῆς παρὰ τῆς μειοψηφίας, διαθετούσης ἐν τῷ Δήμῳ ἐκείνῳ τὴν Δημοτικὴν ἀρχὴν, ἥτις διὰ τῶν φίλων της πολλὰς οἰκίας πέριξ τοῦ τόπου τῆς ψηφοφορίας εἶχε καταλάβει, καὶ ἡ εἰς τὸν δῆμον σταλεῖσα ἐπὶ τούτῳ στρατιωτικὴ δύναμις ἦτον ἀνεπαρκὴς, καὶ ὁ κίνδυνος προφανὴς ἔκ τε τῶν δεδομένων καὶ διότι κατὰ τὰς δημοτικὰς ἐκλογὰς τοῦ 1866 ἐν τῷ δήμῳ ἐκείνῳ δι’ ὁμοίαν περίστασιν ἔλαβε χώραν σύγκρουσις, ἐξ ἧς δεκαπέντε περίπου ἐφονεύθησαν καὶ ἐπληγώθησαν· καὶ ταῦτα ἐκτίθησιν ἡ πλειοψηφία τῆς ἐπιτροπῆς, ἅτινα ἀποκρούει ἡ μειοψηφία. Ἐν τούτοις αἱ κάλπαι σφραγισθεῖσαι ἀφέθησαν εἰς τὴν φύλαξιν τῆς παραμενούσης τῷ δήμῳ ἐκείνῳ στρατιωτικῆς δυνάμεως. Οὕτως ἡ τρίτη ἡμέρα τῆς ψηφοφορίας, ἥτις συνέπεσε νὰ ᾖναι Κυριακὴ, παρῆλθεν ἄνευ ψηφοφορίας, τὴν δὲ ἐπιοῦσαν, 22 Νοεμβρίου, ἐπανελήφθη ἡ ψηφοφορία, τῇ ἀνωτέρᾳ, ὡς λέγει ἡ πλειοψηφία τῆς ἐπιτροπῆς, διαταγῇ τοῦ ἐπάρχου, ἐξηκολούθησε δὲ καὶ τὴν ἐπιοῦσαν 23 ἰδίου πρὸς συμπλήρωσιν τῶν τεσσάρων ἡμερῶν ἐν τάξει. Πρὸ τῆς διαλογῆς δὲ ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ ἀποτυχόντος ὑποψηφίου Χρηστοπούλου ἤγειρεν ἔνστασιν, ζητῶν τὴν ἀκύρωσιν τῆς ἐκλογῆς, διότι δὲν ἐμεσολάβησε κατὰ τὸν νόμον εἰς τὰς τέσσαρας τῆς ψηφοφορίας ἡμέρας Κυριακὴ, διότι ἐκ τούτου ἔμειναν ἀψηφοφόρητοι 200 ψηφοφόροι, ἐλθόντες καὶ φυγόντες κατὰ τὴν Κυριακὴν, ὅτε διεκόπη ἡ ψηφοφορία, καὶ διότι ἐψηφοφόρησαν 150 ἀνήλικες ἀνήκοντες εἰς τοὺς ἐπιτυχόντας· καὶ ταῦτα ἐν τῷ Δήμῳ Ἀρήνης, οὗ ὁ βουλευτικὸς κατάλογος περιέχει ἐκλογεῖς 1184, ἐξ ὧν ἐψηφοφόρησαν 934, τὰ πρακτικὰ δὲ τῆς ἐκλογῆς καὶ διαλογῆς εἰσὶν ὑπογεγραμμένα παρ’ ὅλων τῶν ἐνδιαφερομένων. Δῆμοι Φυγαλείας, Ἀλειφήρας, Βώλακος καὶ Σκυλλοῦντος. Κατὰ τὰ πρακτικὰ τῆς ψηφοφορίας τοῦ Δήμου Φυγαλείας, ἡ ἐκλογὴ ἐνηργήθη ἐν τάξει, καὶ μόνον ἐξ αὐτῶν φαίνεται ὅτι ὁ Γραμματεὺς τῆς ἐπαρχίας Ὀλυμπίας ἀπὸ τὴν παραμονὴν τῆς ἐκλογῆς μετέβη καὶ παρέμεινεν ἐν τῇ πρωτευούσῃ τοῦ Δήμου μέχρι τοῦ πέρατος τῆς ψηφοφορίας, ἐφ’ ᾧ καὶ ἡ ἐπιτροπὴ ἀπηύθυνεν ἔγγραφον πρὸς αὐτὸν ἵνα ἀναχωρήσῃ· κατὰ τὰ λοιπὰ ἡ ψηφοφορία οὐδὲν παρουσιάζει παράπονον, ἐπίσης καὶ εἰς τοὺς λοιποὺς δήμους, ὧν τὰ πρακτικὰ τῆς ἐκλογῆς εἶναι παρ’ ὅλων ὑπογεγραμμένα. Αἱ κατὰ δήμους ψηφοφορίαι οὐδὲν σπουδαῖον παράπονον παρουσιάζουσιν· οὕτως εἰς μὲν τὸν δῆμον Φυγαλείας, οὗ ὁ βουλευτικὸς κατάλογος ἀγνοεῖται πόσους ἐκλογεῖς περιέχει, διότι τοιοῦτος δὲν εὑρέθη εἰς τὸν φάκελλον τῶν πρακτικῶν, ἐψηφοφόρησαν 1067 ψηφοφόροι, εἰς δὲ τὸν δῆμον Ἀλειφήρας, τοῦ ὁποίου ὁ κατάλογος περιέχει 1198 ἐκλογεῖς ἐψηφοφόρησαν 874, εἰς δὲ τὸν Δῆμον Βώλακος, τοῦ ὁποίου ὁ κατάλογος περιέχει ἐκλογεῖς 1021, ἐψηφοφόρησαν 870, καὶ εἰς τὸν δῆμον Σκυλλοῦντος ἐψηφοφόρησαν 1011 ἀπέναντι 1225 ἐκλογέων, οὓς περιέχει ὁ βουλευτικὸς κατάλογος. Ἐν συνόλῳ δὲ κατὰ τοὺς ἓξ δήμους τῆς ἐπαρχίας ἐπὶ ψηφοφορησάντων ἐκλογέων 6278, ἔλαβον ἕκαστος τῶν τεσσάρων ἐκτεθέντων ὑποψηφίων, ὁ μὲν,

ἐξ ὧν ἀνεκηρύχθησαν βουλευταὶ οἱ δύο πλειοψηφήσαντες πρῶτοι Κανελλόπουλος καὶ Κατσούρας. Μετὰ δὲ τὴν ἀνακήρυξιν, καὶ ἐντὸς τῆς νομίμου προθεσμίας, ἐπεδόθη τῷ Ἐπάρχῳ Ὀλυμπίας μία ἔγγραφος κατὰ τοῦ κύρους τῆς ἐκλογῆς ἔνστασις ὑπὸ τῶν ἀποτυχόντων Π. Παπαλέξη καὶ Α. Χρηστοπούλου τὴν 27 9βρίου, δι’ ἧς ἐνστάσεως αἰτοῦσι τὴν ἐν γένει ἀκύρωσιν τῆς ἐκλογῆς, ἀναφερόμενοι εἰς τὰς ἐνστάσεις τὰς κατὰ δήμους ἐγερθείσας καὶ ἐν τοῖς πρακτικοῖς καταχωρηθείσας, καὶ διότι γενικῶς μὲν, ὅτι ἡ ἐκλογὴ καθ’ ὅλην τὴν ἐπαρχίαν ἐνηργήθη ὑπὸ τὸ κράτος τῆς ἐκφοβίσεως καὶ τοῦ ἀποκλεισμοῦ ψηφοφόρων, τῆς ἀπαραδειγματίστου ἐπεμβάσεως τῆς ἐξουσίας, μὴ φεισθείσης οὐδενὸς μέσου πρὸς ὑποστήριξιν τῶν ἐπιτυχόντων, ἀπολυθέντων ὅλων τῶν ὑπαλλήλων ἀπὸ τοῦ ἐπάρχου μέχρι κλητῆρος πρὸ τῆς ἐκλογῆς, καὶ ἀντικατασταθέντων διὰ συγγενῶν τὸ πλεῖστον τοῦ βουλευτοῦ Ζαρειφοπούλου, ἐνδιαφερομένου ὑπὲρ τῶν ἐπιτυχόντων, ἀντικατασταθέντων ὅλων τῶν ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ στρατιωτικῶν ἀπὸ ὑπομοιράρχου μέχρι στρατιώτου διὰ φίλων τῶν ἐπιτυχόντων καὶ τῆς ψηφοφορίας πολλῶν ἀνηλίκων. Εἰδικῶς δὲ κατὰ δήμους προέβαλον τὰ ἑξῆς. Ὅτι εἰς τὸν δῆμον Ἀνδριτσαίνης οἱ ἐπιτυχόντες τῇ διαταγῇ τοῦ ἐπάρχου πρὸς τὸν δήμαρχον, τυγχάνοντα φίλον των, ὥπλισαν τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα καὶ ἄλλους πολίτας ὡς ἐθνοφύλακας, ἐνισχυθέντας καὶ ἀπὸ φυγοδίκους φίλους των, οἵτινες, ἡγουμένου τοῦ δημάρχου, διέχυσαν τὸν φόβον καὶ ἐνέσπειραν τὸν τρόμον καθ’ ἅπασαν τὴν πόλιν, ἐτραυμάτισαν ψηφοφόρους ἐν μέσῃ ἀγορᾷ καὶ ἄλλους κατεκράτησαν. Οἱ ἴδιοι δὲ ἐπίεσαν τὴν ἐπιτροπὴν καὶ ἐδέχθη ψηφοφορήσαντα 150 ἀνήλικα ἄτομα, ὧν ἡ ταυτότης ἠμφισβητεῖτο ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς, πλέον δὲ τῶν 500 ἐκλογέων ἢ δὲν προσῆλθον, ἢ προσελθόντες βίᾳ ἐψηφοφόρησαν ὑπὲρ τῶν ἐπιτυχόντων. Ὅτι εἰς τὸν δῆμον Ἀλειφήρας ἀντικατεστάθη ὑπὸ τῆς ἐξουσίας τὸ στρατιωτικὸν ἀπόσπασμα, καὶ ὅτι οἱ ἐπιτυχόντες, ἔχοντες ἐκεῖ φίλον Κωτσάκην τινὰ διαβόητον κακοῦργον, κατώρθωσαν δι’ αὐτοῦ νὰ ἀποκλεισθῶσι 250 φίλοι των ψηφοφόροι· τοῦτο ἐγένετο γνωστὸν ταῖς ἐν τῇ ἕδρᾳ τῆς ἐπαρχίας ἀνωτέραις ἀρχαῖς, πλὴν οὐδὲν μέτρον ἔλαβον (ἔγγραφα τοιαῦτα ἐν τοῖς πρακτικοῖς δὲν ὑπάρχουσιν). Ὅτι εἰς τὸν δῆμον Φυγαλείας ὁ γραμματεὺς τοῦ ἐπαρχείου Καλόκος διορισθεὶς ὀλίγας ἡμέρας πρὸ τῆς ἐκλογῆς μετέβη ἐκεῖσε ἀπὸ τὴν παραμονὴν τῆς ἐκλογῆς καὶ ἔμεινε καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς ἐκλογῆς ἀπειλῶν καὶ ἐπιδεικνύμενος ὑπὲρ τῶν ἐπιτυχόντων· τούτου ἕνεκα 200 ψηφοφόροι, φίλοι τῶν ἀποτυχόντων, ἀπέσχον τῆς ψηφοφορίας· περὶ τούτου ἐγένετο καταγγελία ἐνώπιον τοῦ ἀνακριτοῦ. Ὅτι εἰς τὸν δῆμον Ἀρήνης οἱ φίλοι τῶν ἐπιτυχόντων εἶχον καταλάβει τὰς πέριξ τοῦ τόπου τῆς ψηφοφορίας οἰκίας, ἄλλοι δὲ ἐκ τούτων ἠπείλησαν τὴν πλειονοψηφίαν τῆς ἐπιτροπῆς καὶ τὴν ἐξηνάγκασαν νὰ δεχθῇ εἰς ψηφοφορίαν πρόσωπα μὴ ἐγγεγραμμένα ἐν τῷ καταλόγῳ. Ὅτι ἀνεβλήθη ἡ ἐκλογὴ καὶ ἐματαιώθη ἡ ψηφοφορία κατὰ τὴν Κυριακὴν, ἣν ἀπαιτεῖ ὁ βουλευτικὸς νόμος, καὶ τούτου ἕνεκεν 300 ψηφοφόροι κατ’ αὐτὴν ἐλθόντες δὲν ἐψηφοφόρησαν, καὶ 150 ἀνήλικες ἐψηφοφόρησαν ὑπὲρ τῶν ἐπιτυχόντων. Ὅτι εἰς τὸν δῆμον Σκυλλοῦντος ἡ πλειονοψηφία τῆς ἐπιτροπῆς ἀνήκουσα εἰς τοὺς ἐπιτυχόντας, ἧς ἀπετέλει μέρος καὶ ὁ δήμαρχος τοῦ δήμου ἐκείνου, ἀπέκλεισεν 150 ψηφοφόρους ἀνήκοντας εἰς τοὺς ἀποτυχόντας, ἐδέχθη καὶ ἐψηφοφόρησαν 200 ἀνήλικες ὑπὲρ τῶν ἐπιτυχόντων. Ὁ αὐτὸς δήμαρχος ἠπείλει τοὺς ψηφοφόρους καὶ τέλος ἐκτύπησεν ἐν τῷ τόπῳ τῆς ψηφοφορίας ἐκλογεῖς, ὧν ἕνεκα κατηγγέλθη ἁρμοδίως· ἀπομακρύνουσα δὲ ἡ ἐπιτροπὴ τὴν στρατιωτικὴν δύναμιν, συνέστησε συνεπείᾳ διαταγῆς τοῦ ἐπάρχου πρὸς τὸν ἀνωτέρω δήμαρχον, σῶμα ἀτάκτων ἐξ ἀστυνομικῶν κλητήρων καὶ ἐθνοφυλάκων, εἰς οὓς ἀνετέθη ἡ τήρησις τῆς τάξεως καὶ ἡ φρούρησις τῶν καλπῶν. Ὅτι εἰς τὸν δῆμον Βώλακος, ἔχοντα πληθυσμὸν 2,500 ψυχῶν, ὁ κατάλογος παραδόξως περιέχει 1020 ἐκλογεῖς, ἐξ ὧν οἱ ἡμίσεις εἰσὶν ἀνήλικες ἐγγραφέντες ἀπὸ τὸν δήμαρχον τυγχάνοντα φίλον τῶν ἐπιτυχόντων, οἵτινες καὶ ἐψηφοφόρησαν ὑπὲρ αὐτῶν· πρὸς τούτοις δὲ αἱ κάλπαι μετεσχηματίσθησαν, πρὸς βλάβην τῶν ἀποτυχόντων, παρὰ τοῦ δημάρχου τοῦ αὐτοῦ δήμου· καὶ Σκεφθὲν Ἐπειδὴ ἡ ἔνστασις τῶν ἀποτυχόντων, ὅτι ἐν τῷ δήμῳ Ἀνδριτζαίνης οἱ ἐκλογεῖς εἰσήρχοντο εἰς τὸν τόπον τῆς ψηφοφορίας ἀπὸ δύο θύρας καὶ οὕτω παρεβιάσθη ἡ μυστικότης τῆς ἐκλογῆς, δὲν εἶναι ὀρθὴ, διότι ὁ τρόπος τῆς ψηφοφορίας ἐξασφαλίζει ἀρκούντως τὴν μυστικότητα, ἣν ἀπαιτεῖ ὁ νόμος. Ἐπειδὴ ἡ ἔνστασις τῶν ἰδίων, ὅτι καθ’ ὅλους τοὺς δήμους τῆς ἐπαρχίας ἐψηφοφόρησαν ἀνήλικοι ὑπὲρ τῶν ἐπιτυχόντων καὶ ἀπεκλείσθησαν τῆς ψηφοφορίας φίλοι τῶν ψηφοφόροι, οὓς ἀναβιβάζουσιν εἰς μέγιστον ἀριθμὸν, ὡς πρὸς μὲν τοὺς ψηφοφορήσαντας ἀνήλικους δὲν φαίνεται ὑποστατὴ, διότι ἅπαντες οἱ ψηφοφορήσαντες εἶνε ἐγγεγραμμένοι ἐν τοῖς ἐκλογικοῖς καταλόγοις καὶ οὐδὲν παράπονον ἐν τοῖς κατὰ δήμους πρακτικοῖς φαίνεται περὶ τούτου· ὡς πρὸς δὲ τοὺς δῆθεν ἀποκλεισθέντας ἐπίσης ἀβάσιμος καὶ ἀνυπόστατος ἐξελέγχεται, διότι σχετικῶς πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐκλογέων, οὓς περιέχουσιν οἱ βουλευτικοὶ κατάλογοι, ἐψηφοφόρησαν ἐξ ἀναλογίας τὰ ⅘ ἢ ⅚ τῶν ἐκλογέων, μόνον δὲ ἐν τῇ πρωτευούσῃ τῆς ἐπαρχίας ἐψηφοφόρησαν ὀλιγώτεροι τῆς ἀνωτέρω ἀναλογίας, πλὴν ἐν τῷ δήμῳ αὐτῷ ἢ ἀπέσχον οἰκειοθελῶς ἢ ἀπεδήμουν κατὰ τὸν χρόνον τῆς ψηφοφορίας. Ἐπειδὴ ἡ ἔνστασις τῶν ἰδίων, ὅτι ἀντικατεστάθη ἡ ὑπαλληλία καθ’ ὅλην τὴν ἐπαρχίαν καθὼς καὶ ἡ στρατιωτικὴ δύναμις, καὶ ἀληθὴς ἂν ὑποτεθῇ, τὸ τμῆμα φρονεῖ, ὅτι τοῦτο εἶναι δικαίωμα ἀδιαφιλονείκητον τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας, ἥτις φέρει τὴν ἠθικὴν εὐθύνην διὰ τὴν πορείαν της κατά τε τὰς γενικὰς καὶ μερικὰς ἐκλογάς. Ἐπειδὴ ἡ ἔνστασις ὅτι εἰς τὸν δῆμον Ἀρήνης διακοπείσης τῆς ψηφοφορίας δὲν ἐμεσολάβησεν εἰς τὰς τέσσαρας ἡμέρας τῆς ψηφοφορίας ἡ Κυριακὴ, ἣν ἀπαιτεῖ ὁ νόμος, εἶναι μὲν ἰσχυρὰ ἵνα προκαλέσῃ τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς, ἀλλ’ ἐκ τῶν ἐν τῷ ἱστορικῷ τῆς παρούσης ἐκτιθεμένων ἡ ἀναβολὴ προῆλθεν ἐκ τῆς πλειοψηφίας τῆς ἐπιτροπῆς, ἀνηκούσης εἰς τοὺς ἀποτυχόντας καὶ προϊδούσης, κατὰ τὴν κρίσιν της, ἄφευκτον ῥῆξιν· κατὰ συνέπειαν ὀρθῶς καὶ δικαίως διετάχθη ἡ ἐξακολούθησις τῆς ψηφοφορίας κατὰ τὰς ἑπομένας ἡμέρας, καθ’ ὅσον, ἂν ἀνεβάλλετο ἡ ψηφοφορία, διὰ νὰ φθάσῃ ἡ ἑπομένη Κυριακὴ, ἤθελε γνωσθῆ τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἄλλων δήμων καὶ οἱ ἐκλογεῖς ἠδύναντο νὰ ἐπηρεασθῶσιν ὁπωσδήποτε· ἐκτὸς δὲ τούτου παρετείνετο ὁ ἐκλογικὸς ἀγὼν, ὅστις, διότι τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἄλλων δήμων θὰ ἦσαν γνωστὰ τοῖς ἐνδιαφερομένοις, θὰ ἦτον πεισματωδέστερος, καὶ προσέτι ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἡ τυπικὴ αὕτη ἔλλειψις κατ’ οὐσίαν δὲν ἔχει ἀξίαν τινὰ, καθ’ ὅσον εἰς τὸν δῆμον αὐτὸν ἐψηφοφόρησαν ἐξ ἀναλογίας περισσότεροι τῶν ἄλλων δήμων. Ἐπειδὴ αἱ λοιπαὶ ἐνστάσεις οὐδεμίαν βασιμότητα ἔχουσι, διότι ὁ συναγωνισμὸς ὑπῆρξε καθ’ ὅλους τοὺς δήμους πλήρης, οἱ δὲ ἐπιτυχόντες ἐπλειοψήφησαν ὁ μὲν 1220, ὁ δὲ 800 ψήφους τοῦ πρώτου ἐπιλαχόντος, ἀριθμὸς ὅστις δὲν καλύπτεται ἀπὸ τὰς ἐκτεθείσας περιστάσεις. Ἐπειδὴ οἱ πλειονοψηφήσαντες ἔχουσι τὰ ἀπὸ τὸν βουλευτικὸν νόμον ἀπαιτούμενα προσόντα. Διὰ ταῦτα· Τὸ τμῆμα γνωμοδοτεῖ παμψηφεὶ νὰ ἐπικυρωθῇ ἡ ἐκλογὴ τῆς ἐπαρχίας Ὀλυμπίας καὶ νὰ ἀναγνωρισθῶσι νόμιμοι βουλευταὶ οἱ πλειονοψηφήσαντες Κ. Κ. Χαράλαμπος Δ. Κανελλόπουλος καὶ Νικόλαος Κατσούρας. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 15 Δεκεμβρίου 1871.

Ὁ πρόεδρος

ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ.

Τὰ μέλη Ἀλ. Σταματόπουλος, Μ. Ε. Παρίσης, Ν. Πιπῖνος, Π. Πετράκης, Ν. Κοζαδῖνος, Α. Κοντόσταυλος, Σ. Σωτηρόπουλος, Δ. Τσαμόπουλος, Ἰω. Τοπάλης, Ἐπ. Καμπερόπουλος, Α. Διαμαντόπουλος, Χ, Ῥηγόπουλος, Ἰω. Βαλασόπουλος, Εὐθ. Γουβέλης, Κ. Κοκκινόρης. Ὁ εἰσηγητὴς Π. Μποῦτος.»

§38ΤΙΝΕΣ. Προτιμῶνται, κ. πρόεδρε, αἱ ἐκλογαί· περιττὴ ἡ τύπωσις· νὰ συζητηθῶσιν ἀμέσως.

§39ΕΤΕΡΟΙ. Ὄχι.

§40Λ. ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Ἀναγνώσατε, κ. πρόεδρε, τὸν κανονισμόν.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἰδοὺ τί λέγει ὁ κανονισμός· (ἀναγινώσκει τὸ σχετικὸν ἄρθρον). Ἐπομένως δὲν δύναται νὰ συζητηθῇ ἐκλογή τις, ἐὰν δὲν τυπωθῇ πρὸ 24 ὡρῶν ἡ ἔκθεσις. Ὅθεν μένουν διὰ τὴν Δευτέραν.

§42Λ. ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Τί θὰ γείνῃ, κ. πρόεδρε;

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν δευτέραν θὰ γείνῃ ἡ συζήτησις.

§44Κ. ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Κύριοι, δὲν ἤμην κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς συνεδριάσεως. Ἡ ἔλλειψις καὶ ἡ εὐθύνη εἶναι βέβαια ὅλη ἐδική μου. Ἀλλὰ κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς συνεδριάσεως εἰσήχθη σχέδιον ἀπαντήσεως πρὸς τὸν Βασιλικὸν λόγον καὶ ἐῤῥέθη καὶ κάτι τι περὶ ἐμοῦ. Δὲν γνωρίζω τὰ καθέκαστα. Εὐχαριστῶ ἂν ἐῤῥέθησαν λόγοι καλοὶ, δὲν μνησικακῶ ἂν ἐῤῥέθησαν λόγοι κακοί. Τὸ συμπέρασμα ὅμως ἦτο, καὶ εἶναι ἀληθὲς, ὅτι κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν τῆς ἐπιτροπῆς περευρεθεὶς ἐγὼ δὲν ἐξέφρασα γνώμην, ἐζήτησα τὴν ἀναβολὴν μέχρι δευτέρας. Δὲν ἤμην τάχα, κύριοι, προητοιμασμένος εἰς τὸ νὰ ἐκφέρω μίαν γνώμην ἐπὶ τῆς ἀπαντήσεως; Βεβαίως ὄχι· ἀλλ’ εἰς τὰς εἰδικὰς περιπτώσεις, εἰς τὰς ὁποίας ὁλονὲν εὑρισκόμεθα, ἐνόμισα ὅτι δὲν εἰμποροῦσα ἀκόμη νὰ ἐργασθῶ, διότι ἐσκεπτόμην, ὅτι πανταχόθεν ἀκούομεν διαβεβαιούμενον ὅτι διατελοῦμεν ὑπὸ ὑπουργικὴν κρίσιν, ὅτι ἡ τωρινὴ Κυβέρνησις κατέθεσε τὴν παραίτησίν της ἐνώπιον τοῦ Βασιλέως, προφορικῶς μὲν πρὸ 4, 5 ἡμερῶν, ἐγγράφως δὲ χθὲς τὸ ἑσπέρας. Δύναται λοιπὸν νὰ συνέλθῃ ἡ Βουλὴ χωρὶς νὰ ἔχῃ Κυβέρνησιν, μετὰ τὰς ὁποίας νὰ συζητήσῃ; Δύναται συνερχομένη, ἐνῷ ὑπάρχει ὑπουργικὴ κρίσις, νὰ μὴ ζητήσῃ νὰ φωτίσῃ τὸν τόπον; Ἀλλ’ ὑπάρχει ἢ ὄχι ὑπουργικὴ κρίσις; Διὰ τοῦτο εἶπον ἐν τῇ ἐπιτροπῇ, ὅτι εἴχομεν καιρὸν νὰ σκεφθῶμεν περὶ ἀπαντήσεως. Διὰ τοῦτο ἐπίστευα ὅτι συνεδρίασις οὐδέποτε ἤθελε γείνει σήμερον καὶ τόσον ἐκτεταμένη. Εἶπον τινὲς, καὶ τοῦτο εἶναι δίκαιον, πρέπει νὰ γείνῃ ἡ ἀπάντησις. Ὀφείλομεν, λέγω καὶ ἐγὼ, ν’ ἀπαντήσωμεν· ἀλλ’ ὀφείλομεν νὰ ἀπαντήσωμεν σήμερον: Ὀφείλομεν νὰ ἀπαντήσωμεν ὑπαρχούσης τῆς ὑπουργικῆς κρίσεως; Ἄλλος λόγος ἂν μετὰ τὴν ὑπουργικὴν κρίσιν ἐπέλθῃ νέα κυβέρνησις, ἥτις καὶ ἂν ἔλθῃ μὲ τὴν ἰδέαν τῆς διαλύσεως τῆς Βουλῆς, καὶ τότε ἀκόμη θέλει γείνει ἀπάντησις· ἡ νέα κυβέρνησις ὅ,τι, δήποτε ἂν σκέπτεται, καὶ περὶ διαλύσεως ἂν ἀποφασίσῃ, θὰ παρουσιασθῇ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ θὰ εἴπῃ· ἀπεφάσισα νὰ διαλύσω τὴν Βουλὴν, προϋπολογισμὸν καὶ φορολογικοὺς νόμους δὲν ἔχω, ἢ ψηφίσατε τούτους, ἢ δότε μοι πίστωσιν ὅπως κυβερνήσω τὸν τόπον ἕως οὗ ἔλθῃ ἡ νέα Βουλή, διότι ἀπόλυτον τὸ δικαίωμα τῆς διαλύσεως εἰς τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν, ἀλλὰ ἀπόλυτον καὶ τὸ δικαίωμα τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ τῶν φορολογικῶν νόμων, καὶ δὲν πιστεύω νὰ ὑποστηριχθῇ ἀπὸ κανένα πλέον, ὅτι προκειμένου περὶ διαλύσεως τῆς Βουλῆς, εἶναι τόσον ἀπόλυτον τὸ δικαίωμα τοῦτο, ὥστε οὐδὲν δικαίωμα τῆς Βουλῆς δύναται νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν. Ὥστε θέλει ἔλθει καὶ ἐν περιπτώσει διαλύσεως τὸ νέον ὑπουργεῖον εἰς τὴν Βουλὴν, καὶ θέλει ζητήσει τὴν ἐπιψήφισιν τῶν φορολογικῶν νόμων καὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἢ πιστώσεων, καὶ κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ ἔχομεν ὅλον τὸν καιρὸν νὰ προβῶμεν εἰς τὴν συζήτησιν τῆς ἀπαντήσεως εἰς τὸν Βασιλικὸν λόγον. Ἐπίστευα λοιπὸν ὅτι σήμερον δὲν ἤθελε γείνει συνεδρίασις, ἀλλὰ γίνεται συνεδρίασις καὶ ὁ ὑπουργὸς τῶν οἰκονομικῶν εἰσάγει τόσα νομοσχέδια καὶ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1872. Νομίζω ὅτι καθῆκον ἔχομεν, κύριοι, νὰ ζητήσωμεν ἐπισήμως πληροφορίας, διὰ νὰ ἐξαγάγωμεν τὸν τόπον ἀπὸ τὴν ἀμφιβολίαν, ἔχομεν ἢ ὄχι Κυβέρνησιν; ἡ παροῦσα Κυβέρνησις θέλει ὑποστηρίξει τὰ παρ’ αὐτῆς εἰσαχθέντα νομοσχέδια καὶ τὸν προϋπολογισμόν; δὲν θὰ ἦμαι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ πενθηφορήσω ἂν μείνῃ ἡ παροῦσα κυβέρνησις ἢ χειροκροτήσω ἂν πέσῃ, ἀλλὰ δικαιοῦμαι νὰ μάθω, ἔχει ὁ τόπος Κυβέρνησιν; Πιστεύω ὅτι μοὶ ἐπιβάλλεται ὑπὸ τοῦ καθήκοντός μου νὰ ἀπευθύνω αὐτὴν τὴν ἐπερώτησιν· αὐτὸς μάλιστα ὁ ἀξιότιμος Πρωθυπουργὸς εἶπεν ἄλλοτε, ἄλλο δὲν βλάπτει περισσότερον τὸν τόπον, τὰς εἰσπράξεις, τὴν ἡσυχίαν, παρὰ τὴ ἀμφιβολίαν, ἂν ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἢ ὄχι ἑδραία. Πρὸ 5, 6 ἡμερῶν ἀκούεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατέθεσε τὴν ἐξουσίαν προφορικῶς· ἀπὸ χθὲς ἐπαναλαμβάνεται ὅτι ἔδωκεν ἐγγράφως τὴν παραίτησίν της. Πρέπει λοιπὸν νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα· οἱοςδήποτε δισταγμὸς ἀπ’ ὅθεν καὶ ἂν προέρχηται, πρέπει νὰ παύσῃ· ὀφείλομεν νὰ μάθωμεν ἂν ὑπάρχῃ Κυβέρνησις ἢ ὄχι. Ἀπευθύνω λοιπὸν τὴν ἐρώτησιν, εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἔδωκε τὴν παραίτησίν της ἡ Κυβέρνησις, ναὶ ἢ ὄχι; Δὲν ἐπεθύμουν νὰ προβῶ εἰς τοιοῦτον ζήτημα· διὰ τοῦτο εἶπον εἰς τὴν ἐπιτροπὴν, μὴ προχωρῆτε. Ἀλλ’ ἤδη ἡ Βουλὴ συνεδριάζει. Εἶχον πεποίθησιν, τὸ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ἤθελε γείνει συνεδρίασις· ἀλλ’ αἴφνης ἔμαθον ὅτι γίνεται συνεδρίασις· ἀφοῦ τοῦτο ἐγένετο, δὲν εἰμποροῦμεν νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν πρὶν λάβωμεν πληροφορίας ἐπὶ τοῦ ζωτικωτέρου τῶν ζητημάτων, ἂν δηλαδὴ ὑπάρχῃ Κυβέρνησις εἰς τὸν τόπον ἢ ὄχι.