1871.02.26

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 41

Τῆς 26 Φεβρουαρίου 1871.

(Παρασκευή)

Ὥρᾳ 2 Μ. Μ. Ἐκφωνηθέντος τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου, εὑρέθη ἐν ἀπαρτίᾳ ἡ Βουλὴ παρόντων τῶν ἑξῆς βουλευτῶν.

Ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προτεραίας συνεδριάσεως καὶ ἐπεκυρώθησαν ἄνευ ἀντιῤῥήσεως.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταὶ, ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος κύριος Τσιριμῶκος ζητεῖ ἄδειαν δεκαπενθήμερον· ὑποθέτω ὅμως ὅτι ἀνεχώρησεν. Ὁ δήμαρχος Γαυρίου τῆς ἐπαρχίας Ἄνδρου ζητεῖ νὰ τοῦ χορηγηθῶσι τὰ μέσα ὅπως συστηθῶσιν εἰς τὸν δῆμον αὑτὸν δύω ἔτη δημοτικὰ σχολεῖα.

§2ΜΙΛΗΣΗΣ. Κύριε πρόεδρε, ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τοῦ δημάρχου Γαυρίου. Γινώσκετε ὅτι ὁ δῆμος οὗτος κατοικεῖται ὑπὸ Ἀλβανῶν, καὶ διὰ τοῦτο ἔχει ὑπὲρ πάντα ἄλλον ἀνάγκην τῆς πρώτης ἐκπαιδεύσεως, καὶ ὅμως μόνον ἓν σχολεῖον ὑπάρχει εἰς τὴν Πρωτεύουσαν τοῦ δήμου, τ’ ἄλλα δὲ χωρία μένουν ἐστερημένα τοῦ ἐπιουσίου πνευματικοῦ ἄρτου, τὸν ὁποῖον ὀφείλει ἡ πολιτεία εἰς τοὺς πολίτας. Σημειώσατε δὲ ὅτι τὰ χωρία ἀπέχουν ἀπὸ τὴν Πρωτεύουσαν ὀκτὼ ἕως δέκα ὥρας, ὥστε οἱ δυστυχεῖς κάτοικοι τῶν χωρίων μένουν ἐντελῶς ἐστερημένοι τῆς πρώτης ἐκπαιδεύσεως, ὅπερ καὶ ἄδικον καὶ ὀλέθριον εἶναι. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ συστήσῃ στενῶς τὴν ἀναφορὰν εἰς τὸ ὑπουργεῖον διὰ νὰ μὴ διέλθῃ καὶ αὕτη ἀπαρατήρητος, ὅπως συνήθως συμβαίνει.

§3ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ σταλῇ εἰς τὸ ὑπουργεῖον.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συστένεται λοιπὸν ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς παιδείας. Ἡ χήρα Παναγιώτου Κακλαμάνου ἀντισυνταγματάρχου τῆς Φάλαγγος ζητεῖ προικοδότησιν τῶν δύω ἀνηλίκων θυγατέρων της.

§5ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῶν ἀναφορῶν.

§6ΔΑΓΡΕΣ. Κύριοι, ὁ Παναγιώτης Κακλαμάνος ἀπέθανε πρὸ καιροῦ καὶ ἄφησε τῳόντι δύω κόρας εἰς πενεστάτην κατάστασιν, καὶ αὗται εἰσὶν ἤδη ἐν ὥρᾳ γάμου, καλλίτερον θὰ ἦτο νὰ ἐστέλλετο ἡ ἀναφορὰ εἰς καμμίαν ἄλλην ἐπιτροπὴν, ἢ ἀπ’ εὐθείας εἰς τὸ ὑπουργεῖον ὅπως δοθῇ περίθαλψίς τις. Ὁ Κακλαμάνος ἔχει κύριοι, δικαιώματα εἰς τὸ ἔθνος, καθόσον ὑπηρέτησε στρατιωτικῶς καὶ πολυειδῶς τὴν πατρίδα.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλετε νὰ σταλῇ ἀπευθείας εἰς τὸ ὑπουργεῖον;

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§9ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Σᾶς ὑποβάλλω κύριοι, νομοσχέδιον ἢ μᾶλλον τροποποίησιν νομοσχεδίου περὶ ἀποξηράνσεως λιμνῶν, τελμάτων, καθὼς καὶ ἐπὶ περιοδικῶς κατακλυζομένων γαιῶν, Παρακαλῶ λοιπὸν τὴν Βουλὴν νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ.

§10ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ ἀποξηράνσεως τελματωδῶν τόπων, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. πρωθυπουργὸν νὰ μᾶς δώσῃ ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώτερα, τὰς ἑξῆς πληροφορίας 1) ὁποῖα ἀπὸ 12 ἡ αὐξομείωσις τοῦ πληθυσμοῦ ἐν τῷ δήμῳ Καλαβρύτων, καὶ 2) ὁποῖα τὰ εἰσοδήματα ἀπὸ 12 ἐκ τοῦ ἐγγείου φόρου ἐκ Καλαβρύτων. Ὅταν μᾶς ἔλθουν αὐταὶ αἱ πληροφορίαι θέλω σᾶς ὁμιλήσει περὶ πράγματος λίαν ἀλγεινοῦ διὰ τὸν τόπον, ὅτι ἐκφυλλίζονται οἱ κάτοικοι τῆς Ἑλλάδος· παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. πρόεδρον νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν ἔλευσιν τῶν πληροφοριῶν αὐτῶν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ στείλωμεν τὰς σημειώσεις αὐτὰς εἰς τὸ ὑπουργεῖον. Ὁ βουλευτὴς Τήνου κ. Ζαλώνης καθυπέβαλλε τὴν ἑξῆς πρότασιν. «Ἐπειδὴ ὅπως ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ περὶ τῶν Λαυριακῶν ἐν ἐπιγνώσει τῆς ἀληθείας, κρίνῃ δὲ περὶ τοῦ δικαίου τοῦ δημοσίου ἢ τῆς ἑταιρίας μετὰ δικαιοσύνης αὐστηρᾶς καὶ ἀμερολήπτου, δέον νὰ μελετηθῶσι καὶ ἐξακριβωθῶσι τὰ περὶ τοῦ μεταλλείου ἐπιστημονικῶς ὅσον ἔνεστι τελειότερον. Προτείνω. Ν’ ἀναβληθῇ τὸ ἐπιστημονικὸν μέρος τῆς περὶ Λαυριακῶν διασκέψεως τῆς διορισθείσης ἐπιτροπῆς καὶ ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, καὶ νὰ κληθῶσιν ὅσον τὸ ἐφικτὸν ταχύτερον ἐκ τῆς ἑσπερίας Εὐρώπης δημοσίᾳ δαπάνῃ δύο τῶν ἐπιφανεστάτων ὀρυκτολόγων καὶ δύο χημικῶν εἰς οὓς ν’ ἀνατεθῇ ἡ ἐπιτόπιος ἐπιστημονικὴ ἔρευνα τοῦ μεταλλείου καὶ ἡ δι’ αἰτιολογημένης ἐκθέσεως διαφώτισις τῆς Βουλῆς. Νὰ παύσῃ δὲ πρὸς τὸ παρὸν πᾶσα χρῆσις ἐπὶ τῶν μεταλλειούχων χωμάτων. Μετὰ τοῦτο, νομίζω, δυνάμεθα νὰ ἐκπληρώσωμεν τὸ καθῆκον ἡμῶν συμφώνως πρὸς τὸ δίκαιον καὶ τὸ συμφέρον τοῦ ἔθνους. Ἐν Ἀθήναις τὴν 26 Φεβρουαρίου 1871.

Ὁ βουλευτὴς Τήνου

ΙΩ. ΖΑΛΩΝΗΣ.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σταλῇ ἡ πρότασις εἰς τὴν ἐπιτροπὴν, ἡ ὁποία καταγίνεται περὶ τῶν Λαυριακῶν.

§13ΛΕΚΚΑΣ. Ὅποιος εἶχε τὴν ὄρεξιν νὰ μάθῃ, ἐμάνθανε. Καὶ ἂν ἐρωτήσητε τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς σήμερον ἐμάθαμεν χίλια πράγματα ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον ἐπιστήμονα, καὶ τοῦτο διότι εἴχαμεν τὴν ὄρεξιν (θόρυβος).

§14ΖΑΛΩΝΗΣ. Προτείνω, ἂν ἡ Βουλὴ θέλῃ νὰ κηρύξῃ αὐτὴν κατεπείγουσαν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πεποίθησίς μου.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διὰ νὰ συζητηθῇ σήμερον ἀμέσως.

§16ΖΑΛΩΝΗΣ. Ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώτερον.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ὁ κ. Μιχαλόπουλος προτείνει ἄρθρα τινὰ εἰς τὸν περὶ Λαυριακῶν νόμον· εἶναι τὰ ἑξῆς· Πρὸς τὴν περὶ τῶν Λαυριακῶν ἔντιμον Ἐπιτροπὴν τῆς Βουλῆς. Εἰς συμπλήρωσιν, κύριοι συνάδελφοι, τῆς ἐνώπιον ἡμῶν ἐντύπου προτάσεώς μου πρὸς ἐξέτασιν, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ συνυποβάλλω ὑπὸ τὴν σκέψιν καὶ ἀπόφασίν σας τὰ κάτωθι πρόσθετα ἄρθρα ὅπως ἀπαρτίσωσι μέρος ἀναγκαῖον τῆς προτάσεώς μου. Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς ἵνα λάβητε ἀμφότερα ὑπὸ τὴν πατριωτικὴν σκέψιν ὑμῶν μετὰ τῶν πρώτων ἐν δέοντι. Ὑποσημειούμενος μετὰ τῆς προσηκούσης ὑπολήψεως. Ἐν Ἀθήναις τὴν 26 Φεβρουαρίου 1871.

Α. ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ.

Ἄρθρ. 4. Πρὸς ἐξασφάλισιν τῶν τοῦ δημοσίου συμφερόντων τε καὶ δικαιωμάτων ἡ Βουλὴ ἐντέλλεται ὡσαύτως τὴν κατὰ τῶν κατόχων ἀντιδίκων του αἴτησιν προσωρινῶν μέτρων δικαστικῶς, τὴν ἀπαγόρευσιν ἀπὸ πάσης ἐργασίας καὶ, ἐν ὑποτροπῇ, ποινικὴν ῥήτραν καὶ συντηρητικὴν κατάσχεσιν τοῦ ἐξαχθησομένου ἐκκαμινευτικοῦ προϊόντος. Ἄρθρ. 5. Ἀνατίθεται ὡσαύτως εἰς τὴν κυβέρνησιν ἡ διὰ τῶν νόμων ἐπιδίωξις ἀποζημιώσεως διὰ τοὺς μέχρι σήμερον ἐξαχθέντας καὶ ἐκκαμινευθέντας κατὰ τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐπιτοπίως ἀποσταλείσης ἐπιτροπῆς τριάκοντα καὶ πλέον χιλιάδων τόνους ἐπὶ τῇ βάσει τῆς γνωμοδοτήσεως τῆς ἰδίας ἐκθέσεως περὶ τῆς κατὰ τόνον ἀξίας τοῦ περιεχομένου ἀργύρου τε καὶ μολύβδου.

Α. ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ.

§18ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ σταλῶσιν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ Λαυρίου.

§19ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ τελώνης Λαυρίου Ἀρνόπουλος ὑπέβαλεν ἀναφορὰν δι’ ἧς ζητεῖ νὰ τῷ δοθῇ ἱκανοποίησις· ὁ κ. Μιχαλόπουλος τὴν παρουσίασεν εἰς τὸ Προεδρεῖον. Παρακαλῶ καὶ ἡ ἀναφορὰ αὕτη νὰ σταλῇ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν, διότι ἔχομεν σκοπὸν νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ τὸν πρώην ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος εὐτυχῶς εἶναι καὶ βουλευτὴς, διατί ἐπαύθη.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραδέχεται ἡ Βουλὴ νὰ σταλῇ εἰς τὴν ἐπιτροπήν;

§21ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζαλώνης ἀναγγέλλει ὅτι παρουσίασεν ἵνα διανεμηθῶσιν εἰς τὴν Βουλὴν ἀντίτυπά τινα αὐτοῦ περὶ Γάμου. — Πρῶτον ἀντικείμενον εἶναι ἡ γʹ. συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ χορηγίας βοηθείας πρὸς τοὺς ἐκ σιτοδείας πάσχοντας κατοίκους τῶν ἐπαρχιῶν Βονίτσης, Ξηρομέρου καὶ Βάλτου.

§23ΓΟΥΒΕΛΗΣ. Ὑποβάλλω μετὰ τοῦ συναδέλφου μου κ. Γιολδάση εἰς τὸ σεβαστὸν Σῶμα τῆς Βουλῆς τὴν τροπολογίαν «τοῦ νὰ προστεθῶσιν 20,000 δραχμαὶ διὰ νὰ διανεμηθῶσιν εἰς τοὺς πάσχοντας ἀπὸ σιτοδείαν κατοίκους τῆς Εὐρυτανίας (θόρυβος)· διότι πάσχουν, κύριοι, δεινῶς (θόρυβος). Φρονῶ, κύριοι, ὅτι τὸ ἱερώτερον καθῆκον τῆς Βουλῆς εἶναι οὐχὶ ἐκ προκαταβολῆς ν’ ἀποφαίνηται, καὶ πρὶν ἀκούσῃ ἐκεῖνον, ὅστις ἀναβαίνει τὸ βῆμα καὶ ἀγορεύει, ἀλλ’ ἀφοῦ ἀκούσῃ αὐτὸν νὰ σκεφθῇ καὶ ἢ νὰ παραδεχθῇ ἢ ν’ ἀποῤῥίψῃ τὴν πρότασίν του, ἂν δὲν τὴν ἐγκρίνῃ. Μὴ μὲ διακόπτητε λοιπὸν ἐκ προκαταβολῆς, διότι δὲν ἔχετε τοιοῦτον δικαίωμα. Λυποῦμαι, διότι μὲ ἀναγκάζετε νὰ σᾶς διδάξω τὸ ἀναγκαῖον καὶ διδακτικὸν τοῦτο μάθημα χάριν τῆς ἀξιοπρεπείας τῆς Βουλῆς. Κύριοι, τοῖς πᾶσιν εἶναι γνωστὸν, ὅτι ἡ ἐπαρχία Εὐρυτανίας, τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν ν’ ἀντιπροσωπεύω, πάσχει συνήθως ἀπὸ σιτοδείαν, διότι εἶναι ἐπαρχία ὀρεινή. Εἰς τὴν ἐπαρχίαν αὐτὴν, κύριοι, ἡ φύσις ἐφάνη πολὺ φειδωλὴ ὅπως ἐφάνη γενναία εἰς ἄλλας ἐπαρχίας δαψιλεύσασα τὰ δῶρά της ἀφειδῶς. Ἐνῷ λοιπὸν ἐτησίως πάσχει ἀπὸ σιτοδείαν τὸ κακὸν αὐτὸ ἔτι ἐδεινώθη καὶ ηὔξησεν ἐκ τῆς σιτοδείας, ἡ ὁποία ἐπῆλθε μαστίζουσα αὐτὴν κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος· ἀφοῦ ἅπαξ ἡ κυβέρνησις ἠθέλησεν ἐν τῇ φιλανθρωπίᾳ αὐτῆς κρίνουσα νὰ χορηγήσῃ συνδρομὴν εἰς τὰς ἄλλας ἐπαρχίας ὑπαγομένας εἰς τὴν αὐτὴν κατηγορίαν, βεβαίως ἀπὸ τὰ αὐτὰ αἰσθήματα τῆς φιλανθρωπίας ἐλαυνομένη πρέπει ἐπίσης νὰ παραχωρήσῃ καὶ ἡ Βουλὴ βοήθειαν εἰς τὴν ἐπαρχίαν Εὐρυτανίας. Τίς ἐξ ἡμῶν, κύριοι, δὲν γνωρίζει, ὅτι ἀδιακόπως ἡ ἐπαρχία Εὐρυτανίας μαστίζεται ἀπὸ ἀνάγκας, καὶ μὲ πολὺν κίνδυνον τῆς ζωῆς των, μὲ θυσίαν τῆς ὑπάρξεώς των, οἱ κάτοικοι καταφεύγουσιν εἰς ἄλλας ἐπαρχίας ἀγοράζοντες μὲ ἁδρὰν τιμὴν τὸν ἐπιούσιον ἄρτον των· ἀφοῦ, κύριοι, περιστοιχίζεται ἀπὸ τὰς δεινὰς περιστάσεις ὡς αἱ λοιπαὶ ἐπαρχίαι, νομίζω, ὅτι καὶ αἴσθημα φιλανθρωπίας καὶ αἴσθημα δικαιοσύνης πρέπει νὰ ὑπαγορεύσῃ ὑμῖν τὸ ἀσήμαντον αὐτὸ ποσὸν νὰ ψηφισθῇ καὶ διανεμηθῇ εἰς τοὺς ἐνδεεῖς κατοίκους τῆς Εὐρυτανίας, οἱ ὁποῖοι πάσχουσιν ὅπως καὶ οἱ λοιποὶ κάτοικοι τῆς Στερεᾶς. Διότι, κύριοι, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ δώσητε εἰς τοὺς ἄλλους δὲν ὠφελεῖ τοὺς κατοίκους αὐτοὺς, οὔτε πληρόνει καὶ γεμίζει τὸν στόμαχόν των.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει καὶ ἑτέρα πρότασις τοῦ κ. Στεργιαλοπούλου, περὶ τῆς ἐπαρχίας Τριχωνίας.

§25ΚΟΛΙΑΤΣΟΣ. Δι’ αὐτῶν τῶν προτάσεων δὲν θὰ κάμωμεν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ματαιώσωμεν τὴν βοήθειαν, τὴν ὁποίαν ἡ κυβέρνησις ἀπεφάσισε νὰ δώσῃ εἰς τὰς ἐπαρχίας Βονίτσης, Ξηρομέρου καὶ Βάλτου· ἂν ἡ κυβέρνησις ἐνόμιζεν ὅτι καὶ ἄλλαι ἐπαρχίαι ἐστεροῦντο καὶ αὐταὶ τοῦ ἐπιουσίου ἄρτου, θὰ ἔφερε πρότασιν· ἡμεῖς ὅμως νὰ ἐρχώμεθα νὰ ὑποβάλλωμεν τοιαύτας προτάσεις εἶναι ἄτοπον.

§26ΣΤΕΡΓΙΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ λόγοι, κύριοι, οἱ ὁποῖοι ἐπροκάλεσαν τὴν βοήθειαν διὰ τὰς ἐπαρχίας αὐτὰς εἶναι οἱ αὐτοὶ καὶ διὰ τὴν ἐπαρχίαν τῆς Τριχωνίας, διότι καὶ ἡ ἐπαρχία αὐτὴ ἐζημιώθη ἀπὸ τὰ μεταβατικά.

§27Α. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ὁ Κύριος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἠναγκάσθη νὰ ὑποβάλῃ νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ἐπικαλεσθῇ τὴν συνδρομὴν τοῦ δημοσίου ὑπὲρ τῶν πασχόντων αὐτῶν κατοίκων, συνεπεία πληροφοριῶν τὰς ὁποίας εἶχε ἐκ τῶν διαφόρων ἀρχῶν καὶ ἐκ τῆς θέσεως εἰς τὴν ὁποίαν περιῆλθον οἱ διάφοροι κάτοικοι τῶν δυτικῶν ἐπαρχιῶν τῆς Στερεᾶς Ἑλλάδος· σήμερον οἱ κύριοι Βουλευταὶ βλέπω ὅτι θέλουν νὰ εὐρύνωσι τὸν κύκλον τῶν ἀπαιτήσεων καὶ νὰ περιλάβωσιν καὶ τὰς ἄλλας ἐπαρχίας. Τοῦτο εἶναι ἀδύνατον· ἡμεῖς δὲν δυνάμεθα παρὰ νὰ ὑποστηρίξωμεν τὸ νομοσχέδιον ὅπως τὸ ὑπέβαλεν ὁ Κύριος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν συνεπεία τῶν πληροφοριῶν τὰς ὁποίας ἔλαβε περὶ τῆς καταστάσεως τῶν δυτικῶν μερῶν τῆς Στερεᾶς Ἑλλάδος. Παρεδέχθημεν μόνον τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἔφερεν ὁ κύριος Γουλιμῆς, διότι πραγματικῶς αὐτὴ ἦτο ὀρθὴ ὀρθοτάτη, καθ’ ὅσον, ὡς γνωρίζετε, τὰ χωριὰ τοῦ Μεσολογγίου ὁμοιάζουν μὲ τὰ λοιπὰ χωριὰ τῆς Ἀκαρνανίας, συνάμα δὲ παρεδέχθημεν καὶ ἓν χωρίον ἐκ τῆς ἐπαρχίας Βονίτσης, τὰ Καλύβια, διότι καὶ αὐτὸ ὑπέστη τὰς αὐτὰς σκληρὰς δοκιμασίας, τὰς ὁποίας καὶ ἄλλαι ἐπαρχίαι καὶ εὑρίσκεται εἰς τὴν αὐτὴν ἀνάγκην· δὲν δύναται ἑπομένως ἡ κυβέρνησις ἐπὶ τῇ προτάσει τῶν κυρίων Βουλευτῶν νὰ παρουσιάσῃ νομοσχέδιον, καὶ νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν βοήθειαν αὐτὴν, διότι τοιαύτας πληροφορίας ἀπὸ τὰς διοικητικὰς ἀρχὰς περὶ τῆς καταστάσεως τῶν τόπων ἐκείνων δὲν ἔχομεν. Παρακαλῶ λοιπὸν νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, ὅπως ἔχει, μὲ τὴν προσθήκην ὅτι αἱ 80000 δραχμαὶ ν’ αὐξηθῶσι εἰς 100,000.

§28ΓΟΥΒΕΛΗΣ. Νομίζω, κύριοι, ὅτι ὁ καλλίτερος μάρτυς τῶν ἀναγκῶν ἑκάστης ἐπαρχίας εἶναι ἡ κυβέρνησις, δὲν ἔχομεν ἀνάγκην νὰ καταφύγωμεν εἰς πληροφορίας ἀρχῶν, διότι ἡ κυβέρνησις πρέπει νὰ ᾖναι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζῃ τὰς ἀνάγκας ἑκάστης ἐπαρχίας, καὶ μάλιστα ἐκείνων αἱ ὁποῖαι ὑποφέρουν ἀπὸ ἔλλειψιν ἄρτου, καὶ νὰ σπεύδῃ πρὸς θεραπείαν· ὅταν παρουσιάζωνται οἱ βουλευταὶ οἱ ὁποῖοι αἰσθάνονται τὰς ἐλλείψεις αὐτὰς καὶ στερήσεις εἰς τὰς ἐπαρχίας πρέπει νὰ ᾖναι πιστευτοὶ, διότι οὗτοί εἰσιν οἱ καταλληλότεροι διερμηνεῖς. Τίς ἡ ἀνάγκη νὰ καταφύγωμεν εἰς ξένας πληροφορίας, ἀφοῦ ἕκαστος γνωρίζει ποῦ κεῖται ἡ ἐπαρχία Εὐρυτανίας; Τίς ἡ ἀνάγκη νὰ πληροφορηθῶμεν ἀπὸ τὰς ἀρχὰς τῆς κυβερνήσεως περὶ τῆς ἀνάγκης τῆς ἐπαρχίας, ὅταν ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν ποῖα εἶναι τὰ εἰσοδήματά της; Τίς ἡ ἀνάγκη νὰ ζητήσωμεν πληροφορίας τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου, τοῦ Ἐπάρχου καὶ ἄλλων ἀρχῶν, ὅταν γνωρίζωμεν ὅτι ἡ ἐπαρχία Εὐρυτανίας εἶναι ἡ μᾶλλον ἀπόκεντρος καὶ ὀρεινὴ, καὶ τὴν μαστίζει ἡ πεῖνα καὶ ἡ δυστυχία; καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν αὐτοῦ τοῦ ἰδίου ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ γινώσκῃ τὰς ἀνάγκας ἑκάστης ἐπαρχίας, διότι δὲν ἀνήκει ἡ κυβέρνησις εἰς ὡρισμένα πρόσωπα ἢ ὡρισμένας ἐπαρχίας, εἶναι κυβέρνησις ὁλοκλήρου τοῦ ἔθνους· ὀφείλει δὲ νὰ πιστεύῃ τὰς ἀνάγκας τῶν ἐπαρχιῶν αὐτῶν, ὅταν περιγράφωνται ἀπὸ τοῦ στόματος τῶν βουλευτῶν, ἄλλως τε δὲ, κύριοι, καὶ τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ζητεῖται εἶναι εὐτελὲς καὶ ἀσήμαντον.

§29ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἐκτὸς τῶν ὅσων εἶπον προηγουμένως, ἀπορῶ πῶς ἤδη γίνεται τοιαύτη πρότασις περὶ ἑνὸς τόσον μικροῦ ποσοῦ, δὲν ἐννοῶ κατὰ τί θὰ συντελέσῃ ν’ ἀνακουφίσῃ τὴν ἐπαρχίαν τῆς Εὐρυτανίας.

§30ΓΟΥΒΕΛΗΣ. Ἐν μέρει.

§31Α. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἀφοῦ ἡ ἐπαρχία Εὐρυτανίας κατοικεῖται ἀπὸ 35,000 κατοίκους. Οἱ κάτοικοι τῶν ἐπαρχιῶν περὶ ὧν προβλέπει τὸ νομοσχέδιον πραγματικῶς εὑρίσκονται σήμερον εἰς δεινὴν ἀνάγκην. Μὴ θέλωμεν λοιπὸν σήμερον διὰ τῆς ἐκτάσεως νὰ ματαιώσωμεν τὸν σκοπὸν διὰ τὸν ὁποῖον ἦλθε τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ νὰ σπεύσωμεν νὰ τὸ ψηφίσωμεν, ὅπως ἔλθωμεν εἰς ἀρωγὴν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἵτινες πάσχουν. Ἡ δ’ ἐπαρχία Εὐρυτανίας ἀπὸ 20 χιλ. δὲν θὰ ὠφεληθῇ.

§32ΓΙΟΛΔΑΣΗΣ. Ἡ βοήθεια, κύριοι, τὴν ὁποίαν ἐζητήσαμεν δὲν ἀφορᾷ ὁλόκληρον τὴν ἐπαρχίαν Εὐρυτανίας, εἶναι μόνον μέρη τινὰ καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τοῦ κυρίου βουλευτοῦ Μεσολογγίου Γουλιμῆ νὰ μᾶς πληροφορήσῃ, ἂν οἱ κάτοικοι τῆς ἐπαρχίας τῆς ἰδικῆς μας δὲν μεταβαίνουν ἐτησίως καὶ σιτίζονται εἰς τὴν ἐπαρχίαν αὐτοῦ, εἰς τὰς ἐπαρχίας τῆς Ἀκαρνανίας, τῆς Τριχωνίας ἐπὶ ὀκτὼ μῆνας ὁλοκλήρους. Δὲν πρόκειται λοιπὸν νὰ δοθῇ βοήθεια εἰς ὅλην τὴν ἐπαρχίαν, ἀλλ’ εἰς ἐκείνους μόνον, οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται νὰ μεταβοῦν. Ἡ Εὐρυτανία δὲν ἐζήτησε ποτὲ βοήθειαν. Οὔτε τώρα ἤθελον καταδεχθῆ νὰ ζητήσουν βοήθειαν, οὔτε πρὶν ἐγεννήθη ἡ ἰδέα αὐτὴ, διότι ἐλογάριασε πᾶς τις ὅτι τὸ δημόσιον δὲν ἔχει. Ἤδη εἶναι οἰκογένειαι εἰς τὸν δῆμον Ἀπεραντίων, αἱ ὁποῖαι ἐπὶ ὀκτὼ μῆνας δὲν ἔχουν ψωμὶ νὰ φάγουν. Καὶ ἀφοῦ εἰς τὰς ἐπαρχίας αὐτὰς, εἰς τὰς ὁποίας ἔχουν πολλὰς καὶ εὐφόρους γαίας, ἐπῆλθε σιτοδεία, καὶ ἔχουν ἀνάγκην ἀπὸ ψωμί, λογάριασε τὰς ἄλλας. Εἶναι εἰδικὰ μέρη εἰς τὰ ὁποῖα ἐπὶ ἓξ μῆνας δὲν ἔχουν ψωμί. Καὶ διὰ τοῦτο παρακαλῶ, εἰδικῶς διὰ τὸν δῆμον Ἀπεραντίων, ὅστις πεθαίνει τῆς πείνης ὁλόκληρος.

§33ΠΙΠΙΝΟΣ. Ἐφέτος συμβαίνει αὐτὸ ἢ πάντοτε;

§34ΓΙΟΛΔΑΣΗΣ. Ἐφέτος.

§35ΠΙΠΙΝΟΣ. Ἂς πᾶνε νὰ ἐργασθοῦν νὰ ζήσουν. (θόρυβος).

§36ΓΙΟΛΔΑΣΗΣ. Ἐκ τῆς ἀνωμάλου ἀνάγκης τῆς ληστείας δὲν ἠδυνήθησαν οὔτε νὰ σπείρουν οὔτε νὰ θερίσουν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔχουν.

§37ΚΑΤΣΙΚΑΠΗΣ. Μίαν ἀναγκαίαν διασάφησιν παρακαλῶ νὰ κάμω. Μήτε ἀποκρούω, μήτε ὑποστηρίζω τὰς προτάσεις τῶν κ. Γουβέλη καὶ Στεργιαλοπούλου, μολονότι ὁμολογῶ ὅτι ὁποία εἶναι ἡ κατάστασις τῶν ἐπαρχιῶν ἐκείνων εἰς τὰς ὁποίας ἐρχόμεθα νὰ δώσωμεν συνδρομὴν εἶναι ἡ αὐτὴ καὶ τῆς Τριχωνίας καὶ τῆς Εὐρυτανίας, ἀλλὰ τοῦτο ἀπόκειται εἰς τὴν κυβέρνησιν νὰ πληροφορηθῇ καὶ φέρῃ νέαν πίστωσιν πρὸς ἱκανοποίησιν καὶ αὐτῶν. Ἀλλά, κύριοι, ἂν τῳόντι θέλωμεν ὥστε νὰ χρησιμεύσῃ διὰ τὰς πασχούσας ἀληθῶς οἰκογενείας, πρέπει νὰ ὁρίσωμεν, ὥστε νὰ διατεθῇ εἰς τὰ χωρία τῶν ἐπαρχιῶν καὶ οὐχὶ τῶν πόλεων π. χ. τοῦ Μεσολογγίου, μήτε χωρικοὶ εἶναι οἱ κάτοικοι, μήτε ὑπέστησαν ζημίας ἀπὸ τὴν καταδίωξιν τῆς λῃστείας, αὐτοὶ εἶναι ναυτικοί· οὔτε ἀποσπάσματα κατέλυσαν εἰς τὰς οἰκίας των. Τὸ ἴδιον λέγω καὶ περὶ τῶν κατοίκων τῆς πόλεως Ἀστακοῦ καὶ Βονίτσης. Λοιπὸν πλὴν Μεσολογγίου, Ἀστακοῦ, Βονίτσης, Κραβασαρᾶ ὅλα τ’ ἄλλα νὰ λάβουν, διότι ἄλλως θὰ διατεθῇ τὸ ποσὸν ὑπὲρ τῶν κατοίκων αὐτῶν τῶν πόλεων καὶ διὰ τοὺς ἄλλους οἱ ὁποῖοι εἶναι πράγματι ἄξιοι νὰ λάβουν, διότι πράγματι ὑπέφεραν καὶ πολὺ, δὲν θὰ μείνῃ νὰ λάβουν τίποτε.

§38ΠΟΛΛΟΙ. Βέβαια.

§39ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ. Αὐτὸ ἐννοεῖ καὶ τὸ νομοσχέδιον.

§40ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγώ, κύριε πρόεδρε, νομίζω πῶς εἰμπορεῖ νὰ συμβιβασθῇ τὸ πρᾶγμα ἂν εἴπωμεν νὰ διατεθῇ τὸ ποσὸν εἰς ὅλην τὴν Στερεὰν, ἐπειδὴ οἱ ὑπουργοὶ εἶπον διὰ νὰ ἐπουλωθοῦν μερικὰ πράγματα ἐπελθόντα ὡς ἐκ τῆς καταδιώξεως τῆς ληστείας καὶ τῆς διατριβῆς τῶν ἀποσπασμάτων εἰς τὰ μέρη τῆς Στερεᾶς. Λοιπὸν δυνάμεθα ἀξιόλογα νὰ συμβιβάσωμεν τὸ πρᾶγμα προσθέτοντες ὅτι διατίθενται 100 χιλιάδες δραχμῶν πρὸς ὅλην τὴν Στερεὰν διὰ τὸν λιμὸν τὸν ἐκ τῶν στρατιωτικῶν ἀποσπασμάτων προελθόντα. Οὕτω πως συμβιβάζομεν ἀξιόλογα τὸ πρᾶγμα. (διάλογοι θορυβώδεις).

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὶν προβῶμεν εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῶν ἄρθρων, ν’ ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν Γουβέλη καὶ Στεργιαλοπούλου. Λοιπὸν τίθεται εἰς ψηφοφορίαν ἡ τροπολογία τοῦ κ. Γουβέλη. Οἱ παραδεχόμενοι αὐτὴν νὰ ἐγερθῶσι (ἐγείρεται εἷς). Ἀπεῤῥίφθη. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Στεργιαλοπούλου νὰ ἐγερθῶσι (ἐγείρονται δύο, τρεῖς). Ἀπεῤῥίφθη. Ἐρχόμεθα εἰς τὸ νομοσχέδιον ἐπὶ τῆς ἀρχῆς· ζητεῖ τις τὸν λόγον;

§42ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι· δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρα γίνεται δεκτὴ ἡ ἀρχή. (ἀναγινώσκει). «Περὶ χορηγίας βοηθείας πρὸς τοὺς ἐκ σιτοδείας πάσχοντας κατοίκους τῶν ἐπαρχιῶν Βονίτσης, Ξηρομέρου καὶ Βάλτου. Ἄρθρον 1. Χορηγεῖται ἔκτακτος πίστωσις ἐκ δραχ. ὀγδοήκοντα χιλιάδων, καταλογισθησομένη ἐν εἰδικῷ κεφαλαίῳ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἔτους 1871 τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργείου». Ἐδὼ εἶναι ἡ τροπολογία τοῦ κ. Γουλεμῆ, ἀντὶ 80 νὰ εἴπωμεν 100 χιλιάδας.

§44ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ. 100, μάλιστα· τὸ παρεδέχθημεν· καὶ τότε θὰ προσθέσητε.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν προσθήκην 20 ἔτι χιλιάδων νὰ ἐγερθῶσι (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη.

§46ΤΙΝΕΣ. Δὲν παρεδέχθη.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἂς ἦναι τὸ ἀντίστροφον. Οἱ μὴ παραδεχόμενοι νὰ προστεθῶσιν 20 χιλιάδες δραχμῶν ἔτι νὰ ἐγερθῶσι (οὐδεὶς ἐγείρεται· γέλως). Λοιπὸν τὸ ἄρθρον γίνεται δεκτὸν οὕτω «χορηγεῖται ἔκτακτος πίστωσις ἐκ δραχμῶν 100 χιλιάδων καταλογισθησομένη ἐν εἰδικῷ κεφαλαίῳ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἔτους 1871 τοῦ ἐπὶ τῶν ἐσωτερικῶν ὑπουργείου.» Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τρίτην ἀνάγνωσιν.

§48ΔΑΓΡΕΣ. Κύριοι, ἂν νομίζητε ὅτι δὲν πρέπει νὰ ῥηθοῦν πολλὰ, τοῦτο εἶναι καλόν, ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς πρέπει νὰ ἐκθέσωμέν τινα πράγματα πῶς ἐννοοῦμεν αὐτὰ (θόρυβος). Θέλω νὰ ὑποβάλω μίαν ἰδέαν πῶς ἐννοῶ ἐγὼ ὁ δίδων τὴν ψῆφόν μου νὰ διανεμηθῶσι μεταξὺ τῶν κατοίκων, διότι ἐκ τῆς διανομῆς ἐξήρτηται πολὺ (διάλογοι θορυβώδεις, οἵτινες διακόπτουν τὸν ῥήτορα).

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπόν, κύριοι, τί θέλετε; Ἀκούσατε τὸ 2ον ἄρθρον (Ἀναγινώσκει). «Ἄρθρον 2. Τὸ ποσὸν τοῦτο θέλει διανεμηθῆ πρὸς βοήθειαν τῶν ἐκ σιτοδείας πασχόντων ἐνδεῶν κατοίκων τῶν ἐπαρχιῶν Βονίτσης, Ξηρομέρου καὶ Βάλτου.»

§50ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μεταβαίνομεν εἰς τὸ 3ον ἄρθρον (ἀναγινώσκεται ὡς ἕπεται). «Ἄρθρον 3. Εἰς ἕκαστον ἀρχηγὸν οἰκογενείας χορηγεῖται βοήθεια ἐκ δρ. δώδεκα μετὰ προσθήκης δρ. τεσάρων δι’ ἕκαστον τῶν ἀνηλίκων μελῶν τῆς οἰκογενείας.»

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γουλεμῆς φέρει τροπολογίαν (ἀναγινώσκει). «Ἡ ἀρχὴ τοῦ 2 ἄρθρου τροποποιεῖται ὡς ἑξῆς· «Ἐκ τοῦ ποσοῦ τούτου αἱ ἑβδομήκοντα πέντε χιλιάδες θέλουσι κτλ.» Ἐν δὲ τῷ τέλει τοῦ ἄρθρου νὰ προστεθῇ. «Αἱ δὲ λοιπαὶ 25,000 θέλουσι διανεμηθῆ παρὰ τοῦ Νομάρχου καὶ τῶν οἰκείων δημάρχων εἰς τὰ χωρία τῆς ἐπαρχίας Μεσολογγίου ὡς καὶ εἰς τὸ χωρίον Καλύβια τοῦ δήμου Ἀγρινίου, ὅπως χρησιμεύσωσιν εἰς σποράν.»

§53ΠΟΛΛΟΙ. Αὐτὸ ἀπεῤῥίφθη.

§54ΓΟΥΛΙΜΗΣ. Συνεχωνεύθη αὐτό.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλά.

§56ΔΑΓΡΕΣ. Θέλω νὰ ἀκούσω πῶς ἐννοεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ διανεμηθῇ αὐτὸ τὸ ποσόν.

§57ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ. Εἰς ἕκαστον ἀρχηγὸν οἰκογενείας εἴπομεν. Διὰ Β. διατάγματος θέλουσι κανονισθῆ τὰ περὶ συστάσεως ἐπιτροπῶν πρὸς διανομήν.

§58ΔΑΓΡΕΣ. Ποίους θεωρεῖτε καταλλήλους νὰ συντάξωσι τὸν κατάλογον;

§59ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ. Οἱ ἄνθρωποι τοῦ τόπου οἱ εὐϋποληπτότεροι θὰ κρίνουν ποῖοι ἔχουν ἀνάγκην. Ἂς ἀκούσωμεν πῶς ἐννοεῖτε σεῖς;

§60ΔΑΓΡΕΣ. Κύριοι βουλευταὶ, ὅταν δίδητε 100 χιλιάδες δρ. εἰς τὴν Κυβέρνησιν, οἱαδήποτε καὶ ἂν ᾖναι, ἵνα τὰς διανείμῃ εἰς κατοίκους πάσχοντας, ἐνδεεῖς, ὑποστάντας ζημίαν καὶ βλάβην ἐξ ἐκείνης ἢ ἄλλης αἰτίας, νομίζω ὅτι ἔχετε καθῆκον καὶ δικαίωμα νὰ μεριμνήσητε πῶς ἠμποροῦν νὰ διατεθοῦν καλλίτερον αὐτὰ τὰ χρήματα, διότι ἡ βοήθεια αὕτη κακῶς ἢ ἀνεπιτυχῶς διαχειριζομένη ἀντὶ νὰ θεραπεύσῃ παράπονα, ἐξεγείρει τὴν εὐλογίαν ὑπὲρ τοῦ ἔθνους ἐκ μέρου, αὐτῶν, ὑπὲρ τοῦ ἔθνους, λέγω, τὸ ὁποῖον καίτοι εὑρισκόμενον εἰς τόσας δυσχερείας προνοεῖ ὑπὲρ αὐτῶν, θέλει ἐξεγείρει κατάρας καὶ βλασφημίας· πρέπει νὰ εὑρεθῇ ὁ καταλληλότερος τρόπος ὅπως δοθῇ ἡ δωρεὰ αὕτη εἰς τοὺς δικαιουμένους νὰ λάβωσι. Νομίζω λοιπὸν ὅτι δι’ ἑνὸς διατάγματος ἢ ἀφῃρημένων ἰδεῶν, ὅπως ὁ ὑπουργὸς μᾶς εἶπε τώρα, ἀρχαὶ τοῦ τόπου, ἄνθρωποι τοῦ τόπου θέλουν προσδιορίσει τὰς οἰκογενείας, αἱ ὁποῖαι δικαιοῦνται πρὸς περίθαλψιν, μοὶ φαίνεται ἐμὲ, ὅστις πρόκειται νὰ δώσω τὴν ψῆφόν μου ὅτι δὲν μὲ ἐπαναπαύει. Φρονῶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ εὕρῃ ἕνα τρόπον ἐκ τῶν προτέρων πῶς ἐννοεῖ νὰ διανείμῃ αὐτὰ, καὶ διὰ τίνων ἀρχῶν διοικητικῶν, στρατιωτικῶν, δικαστικῶν, θέλει συνταχθῆ ὁ κατάλογος; Καὶ ἂν λάβουν χώραν ἀδικήματα, δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἓν μέσον προσφυγῆς; Λοιπὸν νομίζω, κύριε πρόεδρε, ὅτι δι’ ἕκαστον δῆμον, ὁ ὁποῖος δικαιοῦται νὰ συμμεθέξῃ τῆς ἀποζημιώσεως αὐτῆς, πρέπει νὰ συνέλθῃ ὁ δήμαρχος καὶ ὁ ἐπιλαγὼν κατὰ τὰς παρελθούσας δημοτικὰς ἐκλογὰς, διότι γνωρίζομεν ὅλοι, ὅτι οἱ κάτοικοι τῶν διαφόρων δήμων διαιροῦνται εἰς δύω κόμματα· ὁ δήμαρχος θὰ κρίνῃ ὑπὲρ τῶν φίλων του, πρέπει νὰ ἔλθῃ καὶ ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς ἐναντίας μερίδος, ὅστις εἶναι ὁ πρῶτος τῶν ἐπιλαχόντων κατὰ τὰς τελευταίας δημοτικὰς ἐκλογάς. Οἱ δύω αὐτοὶ ἐπὶ παρουσίᾳ καὶ τοῦ ἀρχιεπισκόπου, ἂν θέλητε νὰ πάρουν καὶ τὸν ἔπαρχον......

§61ΤΙΝΕΣ. Καὶ οἱ ἐφημέριοι.

§62ΔΑΓΡΕΣ. Αὐτοὶ εἶναι πολλοὶ, καὶ νὰ συντάξουν ἕνα κατάλογον, ὅπως μὴ λάβουν χώραν ἀδικήματα. Τὴν ἰδέαν αὐτὴν ἤθελον νὰ ἐκθέσω, καὶ ἡ Βουλὴ ἂς ἀποφασίσῃ ἢ νὰ τὴν διατυπώσῃ διὰ νόμου, ἢ διὰ διατάγματος, ὅπως θέλει.

§63Α. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. (ὑπουργὸς Παιδείας). Ἐννοεῖτε καλλίτερά μου, ὅτι αὐτὰ τὰ πράγματα ἠμποροῦν νὰ γείνουν, ἀλλά νὰ τὰ διατυπώσουν εἶναι πρᾶγμα ἀδύνατον, διότι μᾶς εἶπε νὰ βάλλωμεν τὸν δήμαρχον καὶ τὸν πρῶτον ἐπιλαχόντα· ἀλλ’ ἂν συμπέσῃ νὰ ᾖναι δύω οἱ ἐπιλαχόντες καὶ εἶχον ἰσοψηφίαν, τί νὰ γείνῃ; Νὰ προβλέψωμεν καὶ περὶ τούτου; Τὸ Β. Διάταγμα θέλει κανονίσει τὰ περὶ διανομῆς· ἐννοεῖται ὅτι ἐκεῖνοι ὅπου θὰ σχηματίσουν ἐπιτροπάς, πάντοτε θὰ φροντίσουν νὰ σχηματίσουν αὐτὰς ἀπὸ τοὺς εὐυποληπτοτέρους, καθὼς ἐγένετο καὶ διὰ τοὺς ἀπὸ τὸν σεισμὸν παθόντας καὶ ἔχομεν τόσα παραδείγματα εἰς τὴν Αἰγιαλείαν, εἰς τὴν Λευκάδα, εἰς τὴν Ἄμφισσαν καὶ καθεξῆς. Εἶναι ἀδύνατον πραγματικῶς νὰ μὴ γείνῃ παράπονον καὶ νὰ γείνῃ τὸ τέλειον· ἠμπορεῖ νὰ ἐγερθοῦν παράπονα, ἀλλὰ τοῦτο εἶναι ἀδύνατον νὰ τὸ ἀποφύγητε, καὶ ἂν θέλητε νὰ κάμητε ἕνα νόμον ἀπὸ 200 ἄρθρα.

§64ΔΑΓΡΕΣ. Ἐπειδὴ εἶναι μία ἀρχὴ, τὴν ὁποίαν ἐξέθεσα καὶ εἶναι ἀρχὴ, τὴν ὁποίαν αὐτὴ ἡ Βουλὴ καθιέρωσε, ἡ ἀρχὴ νὰ ἀντιπροσωπεύηται καὶ ἡ μειονοψηφία, καὶ ἴσως θὰ σᾶς ἔλθουν νομοσχέδια παρ’ αὐτῆς τῆς κυβερνήσεως ἀφορῶντα τὸ σύστημα τῆς ἀποκεντρώσεως, εἰς τὰ ὁποῖα νὰ παρεμβάλληται ἡ ἰδέα αὐτὴ, διότι δὲν γίνεται ἀποκέντρωσις χωρὶς ν’ ἀντιπροσωπεύηται καὶ ἡ μειοψηφία, ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ τούτου τώρα. Μοὶ φαίνεται ὅτι εἶναι τὸ ἐξασφαλιστικώτερον διὰ ν’ ἀντιπροσωπεύηται καὶ ἡ μειονοψηφία τοῦ δήμου παρὰ τοῦ ἐκλεκτοῦ αὐτῆς, καὶ τοιοῦτος εἶναι ἐκεῖνος, τὸν ὁποῖον ὑπεστήριξεν κατὰ τὴν παρελθοῦσαν δημοτικὴν ἐκλογὴν, ἀφοῦ μάλιστα δὲν παρῆλθεν ἔτος ἀπ’ αὐτῆς. Ἂν συμπέσῃ νὰ ᾖναι δύω οἱ τοιοῦτοι δὲν βλάπτει νὰ ἔλθουν καὶ οἱ δύω, διότι καὶ ὁ ἕτερος ἀντιπροσωπεύει τρίτην μερίδα. Δὲν ἐπιμένω νὰ διατυπωθῇ ἡ ἰδέα μου ὡς ἄρθρον εἰς τὸν νόμον, ἀλλὰ χρεωστεῖ ἡ κυβέρνησις νὰ τὴν συμπεριλάβῃ εἰς τὸ διάταγμα, ὅπερ θὰ ἐκδώσῃ.

§65ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ἐπειδὴ ὁ σκοπὸς εἶναι νὰ διανεμηθοῦν ἐπ’ ἀκριβῶς τὰ χρήματα αὐτὰ, διότι πολλάκις ἠγέρθησαν παράπονα διὰ τοιαύτας διανομὰς, φρονῶ ὅτι πρέπει νὰ σημειωθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ νὰ τὸ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν ἡ κυβέρνησις, διὰ νὰ ᾖναι μέσα εἰς τὰς ἐπιτροπὰς ὁ ἀρχιερεὺς ἢ οἱ ἐπισκοπικοὶ ἐπίτροποι. Ἄλλως ἡ ἐπιτροπὴ θὰ σύγκηται ἐκ τῶν εὐυποληπτοτέρων, αὐτὸ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὸ προσδιορίσωμεν εἰς τὸν νόμον, ἀλλὰ πάντοτε ἡ ἐκκλησιαστικὴ ἀρχὴ πρέπει νὰ ἔχῃ μέρος.

§66ΠΑΠΑΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Μίαν ἄλλην παρατήρησιν. Διὰ τοῦ τρίτου ἄρθρου καθιεροῦται, ὅτι εἰς ἕκαστον ἀρχηγὸν οἰκογενείας χορηγεῖται βοήθεια ἐκ δραχμῶν 12 μετὰ προσθήκης δραχμῶν 4 δι’ ἕκαστον τῶν ἀνηλίκων μελῶν τῆς οἰκογενείας· Τὸ ποσὸν δύναται νὰ φθάσῃ καὶ τὰς 20 δραχμάς. Φρονῶ ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ, ὅτι εἰς ἕκαστον ἀρχηγὸν χορηγεῖται κατ’ ἀνώτατον ὅρον μέχρι δρ. 12, διότι ἄλλως δὲν θὰ ἐπαρκέσῃ τὸ ποσὸν καὶ ἄλλοι θὰ λάβουν καὶ ἄλλοι δὲν θὰ λάβουν.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὴ ἡ παρατήρησις αὐτὴ, «ἀντὶ ἐκ δραχμῶν 12», νὰ εἴπωμεν «μέχρι»;

§68ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§69ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἄλλη παρατήρησις. Κατὰ τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἐξαιροῦνται οἱ ἐνήλικες.........

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε, κύριοι, πρέπει αὐτὸ τὸ μέχρι νὰ προστεθῇ καὶ εἰς τὸ τεσσάρων.

§71ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§72ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κάμνω τὴν παρατήρησιν, καὶ παρακαλῶ τὸν ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ τὴν ἑξῆς σκέψιν. Δίδεται βοήθεια εἰς πᾶσαν οἰκογένειαν μέχρι 12 δραχμῶν καὶ εἰς ἕκαστον μέλος ἀνὰ 4, ἐξαιροῦνται οἱ ἐνήλικες, ἀλλὰ νομίζω πῶς αὐτὸ δὲν εἶναι σωστόν. Λέγω νὰ γείνῃ ἡ παρατήρησις, ὅτι ἡ ἐξαίρεσις αὕτη περιορίζεται εἰς τὸ γένος τῶν ἀῤῥένων, ὄχι τῶν θηλέων; διότι ἂν ᾖναι κοράσιον 20 καὶ 25 ἐτῶν, εἶναι εἰς θέσιν ἐκεῖνο διὰ νὰ ὑποστῇ αὐτὸ τὸ βάρος, ἐννοῶ τὴν ἐξαίρεσιν διὰ τοὺς ἄῤῥενας ἐνηλίκους, διότι αὐτοὶ εἰμπορεῖ νὰ ᾖναι 20 καὶ 25 ἐτῶν ἄνδρες...

§73ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ. Βέβαια νὰ τεθῇ δι’ ἕκαστον τῶν μελῶν πάσης οἰκογενείας, πλὴν τῶν ἐνηλίκων ἀῤῥένων.

§74ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἄλλη παρατήρησις;

§76ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν τὸ 3ον ἄρθρον γίνεται δεκτὸν ὅπως ἐτροποποιήθη. Ἀκούσατε τὸ 4ον. «Διὰ διατάγματος θέλουν κανονισθῆ τὰ περὶ συστάσεως ἐπιτροπῶν πρὸς διανομὴν». Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§78ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλομεν συναρμολογήσει τὸ σύνολον καὶ αὔριον θέλομεν τὸ ψηφίσει. — Τώρα ἐρχόμεθα εἰς τὴν ἐπανάληψιν τῆς ψηφοφορίας τῆς χθεσινῆς (διάλογοι θορυβώδεις).

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἰδοὺ λοιπόν, κύριοι, πῶς ἔχει τὸ ἄρθρον 3ον. «Ἐὰν ἐντὸς ὀκτὼ ἡμερῶν ἀπὸ τῆς παραδόσεως τῶν γενικῶν προσκλήσεων εἰς τὴν δημοτικὴν ἀρχὴν κτλ.»: ἡ τροπολογία εἶναι «ἀπὸ τῆς κατὰ τὸ ἄρθρον 1ον κοινοποιήσεως τῶν γενικῶν προσκλήσεων».

§81ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ. Τὸ ἄρθρον δὲν εἶναι ὅπως τὸ ἐδιαβάσατε, εἶναι οὕτω τροποποιημένον: «ἂν ἐντὸς 15 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς παραδόσεως τῶν γενικῶν προσκλήσεων εἰς τὴν δημοτικὴν ἀρχὴν καὶ ὀκτὼ ἀπὸ τῆς ἐπιδόσεως πρὸς τοὺς λοιποὺς ὀφειλέτας κτλ.».

§82ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΕΤΕΡΟΙ. Ἔτσι ἔγεινε, μάλιστα.

§83ΚΑΤΣΙΚΑΠΗΣ. Πιστεύω πῶς δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἀντίῤῥησις, ὅπως τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἔγεινε ..... (διάλογοι παρατεταμμένοι). Εἷς ἀτακτεῖ εἰς τὸ θεωρεῖον τῶν ἀνωτέρων ὑπαλλήλων, καὶ διατάττεται ὑπὸ τοῦ προέδρου ἡ ἀπ’ αὐτοῦ ἔξοδός του.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπόν, κύριοι, ἰδοὺ πῶς γίνεται τὸ ἄρθρον· «Ἂν ἐντὸς δεκαπέντε ἡμερῶν ἀπὸ τῆς παραδόσεως τῶν γενικῶν προσκλήσεων εἰς τὴν δημοτικὴν ἀρχὴν καὶ ὀκτὼ ἀπὸ τῆς ἐπιδόσεως εἰς τοὺς λοιποὺς ὀφειλέτας τῶν εἰδικῶν κτλ., ἐὰν δὲν ἐκτίσωσι τὸ χρέος των, ἐφαρμόζονται κατ’ αὐτῶν τὰ καταναγκαστικὰ μέτρα κτλ.».

§85ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἐὰν τὸ δεύτερον εἶναι περιττόν.

§86ΠΟΛΛΟΙ. Βέβαια.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν αὐτὸ πρόκειται νὰ ψηφισθῇ, κύριοι.

§88ΜΙΛΗΣΗΣ. Δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ πρότασίς μου, κ. πρόεδρε.

§89ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κ. πρόεδρε, τὸ πρῶτον μέρος τοῦ ἄρθρου ἐψηφίσθη, διὰ τὸ δεύτερον εἶναι ὁ λόγος.

§90ΜΙΛΗΣΗΣ. Ἡμεῖς θέλομεν αἱ προσκλήσεις νὰ ᾖναι πραγματικαὶ, καὶ ὄχι εἰκονικαί. Τοῦτο δ’ ἐπιδιώκει ἡ τροπολογία μου.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλετε λοιπὸν νὰ ψηφοφορηθῇ ὡς εἶναι «ἐὰν ἐντὸς 8 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς κατὰ τὸ ἄρθρον 1 δημοσιεύσεως τῆς γενικῆς προσκλήσεως;»

§92ΜΙΛΗΣΗΣ. Μάλιστα.

§93ΠΑΠΑΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡμεῖς ἐνοοῦμεν, ὅτι διὰ νὰ πληρώσῃ κανεὶς τὸ χρέος του, πρέπει νὰ προσκληθῇ, καὶ πρέπει νὰ προσκληθῇ πραγματικῶς, ἐνῷ ἡ πρότασις τοῦ κ. ὑπουργοῦ λέγει μόνον, ὅτι ἡ προθεσμία ἄρχεται, ἀφ’ ὅτου προσκληθῇ ὁ δήμαρχος.

§94ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Δὲν ἔχει δίκαιον ὁ κ. Παπαζαφειρόπουλος, ἀπεναντίας ὅπως ἤδη διετυπώθη τὸ ἄρθρον «ἐντὸς 15 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς παραδόσεως τῶν γενικῶν προσκλήσεων εἰς τὴν δημοτικὴν ἀρχὴν,» ἡ παράτασις αὕτη δίδει μεγαλειτέραν εὐκολίαν εἰς τοὺς φορολογουμένους εἰς τὸ νὰ μάθωσιν, ὅτι προσκαλοῦνται νὰ πληρώσουν, καὶ νὰ μάθωσιν καὶ τὴν ἡμέραν τῆς λήξεως τῆς προθεσμίας κατὰ τὴν ὁποίαν ὀφείλουν νὰ πληρώσουν· διότι τὸ ἄρθρον αὐτὸ εἶναι συνδεδεμένον καὶ συσχετισμένον μὲ τὸ πρῶτον ἄρθρον, τὸ ὁποῖον λέγει, ἡ πρόσκλησις αὐτὴ ἀποστέλλεται εἰς τὸν δήμαρχον, ὅστις ὀφείλει νὰ δημοσιεύσῃ αὐτὴ, παραχρῆμα.

§95ΜΙΛΗΣΗΣ. Ἐὰν δὲν τὴν δημοσιεύσῃ; Εἶναι ἢ ὄχι εἰκονικὴ ἡ πρόσκλησις;

§96ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Μὰ, κύριοι, μὴ διακόπτητε! Ἐὰν δὲν τὴν δημοσιεύσῃ, εἶναι τὸ ἄρθρον 56, τὸ ὁποῖον λέγει· «ὅταν δημόσιοι καὶ δημοτικοὶ ὑπάλληλοι δὲν ἐκπληρώσουν τὸ καθῆκόν των κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος νόμου, τιμωροῦνται μὲ πρόστιμον 25–200 δραχμῶν (Τώρα ἐὰν θέλητε νὰ ὑποβάλωμεν μεγαλειτέραν τιμωρίαν εἰς τὸν δήμαρχον διὰ τὴν παράλειψιν τοῦ καθήκοντός του, τὸ ἐννοῶ· ἀλλὰ λέγετε τοῦτο ὑποθέτοντες, ὅτι ἐκ συστήματος εἷς ἢ περισσότεροι δήμαρχοι δὲν θὰ θέλουν νὰ δημοσιεύσουν καθόλου.

§97ΤΙΝΕΣ. Παύσατέ τον!

§98ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἐν τούτοις καθυστερεῖ ἡ εἴσπραξις τῶν φόρων. Νομίζετε, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀρκετὴ ἐγγύησις τῶν 15 ἡμερῶν;

§99ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Δὲν ὑπάρχει.

§100ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Κ. Καλλιφρονᾶ, ἄνθρωπος, ὡς ὑμεῖς, ἔμπειρος δὲν ἔπρεπε νὰ φέρῃ τοιαύτας ἀντιῤῥήσεις· διότι αὗται δὲν ἔχουν καμμίαν ἐφαρμογὴν εἰς τὴν πραγματικότητα. Φέρετέ μου ἓν παράδειγμα, ὅταν δὲν ὑπῆρχον αὗται αἱ διατυπώσεις, πόσοι φορολογούμενοι ἐπλήρωσαν καὶ πόσοι ἐπροσωποκρατήθησαν; Αἱ προσωπικαὶ κρατήσεις ἐγένοντο ἰδίως κατὰ τῶν μεγάλων ὀφειλετῶν, κατὰ τῶν ἐνοικιαστῶν· ἀλλὰ τώρα, ἐπειδὴ εἷς δήμαρχος δὲν θὰ θελήσῃ νὰ δημοσιεύσῃ τὴν πρόσκλησιν, διὰ τοῦτο τὸ δημόσιον πρέπει νὰ μένῃ αἰωνίως δεδεμένον ἀπὸ τοῦ νὰ εἰσπράξῃ τοὺς φόρους;

§101ΜΙΛΗΣΗΣ. Θέλομεν νὰ ἐνδιαφέρηται ἡ ἐξουσία εἰς τὸ νὰ γίνηται ἡ δημοσίευσις τῶν προσκλήσεων, ὥστε αἱ διοικητικαὶ ἀρχαὶ νὰ μὴ ἀφίνουν τοὺς δημάρχους νὰ μὴ κοινοποιοῦν τὰς προσκλήσεις. Θέλομεν νὰ ἐνδιαφέρωνται οἱ ἔπαρχοι εἰς τὸ νὰ γίνωνται πράγματι αἱ προσκλήσεις, καὶ θὰ ἐνδιαφέρωνται, ὅταν ἡ προθεσμία τῶν 8 ἡμερῶν ἄρχεται ἀπὸ τῆς πραγματικῆς κοινοποιήσεως τῆς προσκλήσεως. Ἰδοὺ ὁ σκοπός μας.

§102ΠΟΛΛΟΙ. Ἐτελείωσεν ἡ συζήτησις. Ψηφοφορία.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν τίθεται εἰς ψηφοφορίαν πρῶτον ἡ τροπολογία τῶν κκ. Μίληση καὶ Σαράβα, ἡ ὁποία λέγει· «Ἐὰν ἐντὸς 8 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς κατὰ τὸ ἄρθρον 1 κοινοποιήσεως τῶν γενικῶν προσκλήσεων εἰς τὴν δημοτικὴν ἀρχὴν κτλ.». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν ταύτην παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται πολλοί). Οἱ δύο γραμματεῖς λέγουν, ὅτι ἀπεῤῥίφθη, οἱ ἄλλοι δύο ἀμφιβάλλουν.

§104ΠΟΛΛΟΙ. Τὸ ἐναντίον.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ μὴ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Μίληση παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται πολλοί). Πρέπει νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν ὀνομαστικὴν κλῆσιν, διότι ὑπάρχει ἀμφιβολία. Λοιπὸν οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Μίληση λέγουν ναὶ, οἱ μὴ παραδεχόμενοι λέγουν ὄχι. Δύο ψηφολέκται. Ὁ κ. Ῥηγόπουλος καὶ ὁ κ. Κατσικαπῆς. (Ἐνταῦθα γίνεται ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως). Πρωτόκολλον ψηφοφορίας τῶν Βουλευτῶν. Ἐπὶ τοῦ ἑξῆς ζητήματος· Παραδέχεται ἡ Βουλὴ τὴν τροπολογίαν τοῦ κυρίου Μίληση, ναὶ ἢ ὄχι;

Ἐψηφοφόρησαν ἐν ὅλῳ 117. Ἐκ τούτων 52 εἶπον ναὶ, 61 εἶπον ὄχι, 4 ἠρνήθησαν ψῆφον. Ἡ πρότασις λοιπὸν ἀπεῤῥίφθη διὰ ψήφων 61 κατὰ 52, ἀρνηθέντων 4. Προβαίνομεν τώρα εἰς τὴν ψηφοφορίαν τῆς τροπολογίας τοῦ κ. ὑπουργοῦ. «Ἐὰν ἐντὸς 15 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς παραδόσεως τῶν γενικῶν προσκλήσεων εἰς τὴν δημοτικὴν ἀρχὴν, καὶ 8 ἀπὸ τῆς ἐπιδόσεως πρὸς τοὺς λοιποὺς ὀφειλέτας δὲν ἐκτίσωσι τὸ χρέος των».

§106ΚΟΛΙΑΤΣΟΣ. Ὄχι πρὸς τοὺς λοιποὺς ὀφειλέτας ἀλλὰ νὰ τεθῇ· «τῶν εἰδικῶν προσκλήσεων» ὅπως ἔχει τὸ νομοσχέδιον.

§107ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Καλὰ, ἂς ᾖναι.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν αὐτὴν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι). Παρεδέχθη. Εἰς τὸ δεύτερον ἐδάφιον μετὰ τὴν λέξιν «διὰ πλειονοψηφίας σχηματιζομένης», ὁ κ. Δημητριάδης βουλευτὴς Ναυπλίας, προσθέτει· «καὶ προσηκόντως ᾐτιολογημένης περὶ τῆς αἰτίας καὶ τοῦ ποσοῦ τῆς ὀφειλῆς».

§109ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Αὐτὸ ἐννοεῖται· ἔτσι γίνεται.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν αὐτὴν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἀπεῤῥίφθη. Ἔχει ἑτέραν τροπολογίαν ὁ κ. Δημητριάδης. Μετὰ τὴν τελευταίαν λέξιν «ἀπὸ τῆς ἐπιδόσεως αὐτῆς» προσθέτει· «ἀντίγραφον δὲ τῆς ἀποφάσεως κοινοποιεῖται εἰς τὸν ὀφειλέτην κατὰ τὴν σύλληψίν του».

§111ΖΕΓΓΕΛΗΣ. Ἡ ἰδική μου τροπολογία προηγεῖται, διότι ἐγὼ λέγω, νὰ μὴ γείνῃ προσωπικὴ κράτησις.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. «Ἐφαρμόζονται κατ’ αὐτοῦ καταναγκαστικὰ μέσα κατὰ τοὺς ὁρισμοὺς τοῦ ἑπομένου κεφαλαίου πλὴν τῆς προσωπικῆς κρατήσεως.» Οἱ παραδεχόμενοι τὴν προσθήκην ταύτην τοῦ κ. Ζέγγελη παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι.) Ἀπεῤῥίφθη. Ἐρχόμεθα εἰς τὴν προσθήκην τοῦ κ. Δημητριάδου. Οἱ παραδεχόμενοι αὐτὴν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ὀλίγοι.) Ἀπεῤῥίφθη.

§113ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Τώρα εἶναι ἡ τροπολογία μου ἡ χθεσινή. Ἐὰν προβῇ εἰς τὴν χρῆσιν τῶν καταναγκαστικῶν μέτρων καὶ ἄνευ προηγουμένης προσκλήσεως ἀπὸ τῆς παρελεύσεως τῆς νομίμου προθεσμίας, ἐὰν ὁ ὀφειλέτης δώσῃ ἀξιόχρεων ἐγγυητήν, ἀπαλάσσεται.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου αἱ λέξεις, «πρὸ τῆς παρελεύσεως τῶν 8 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς ἐπιδόσεως» μεταβάλλονται οὕτω· «πρὸ τῆς παρελεύσεως τῆς νομίμου προθεσμίας· ἐὰν δὲ ὁ ὀφειλέτης δώσῃ ἀξιόχρεων ἐγγυητήν, ἐξαιρεῖται τὸ μέτρον τῆς προσωπικῆς κρατήσεως.» Γίνεται δεκτόν;

§115ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα!

§116ΚΑΤΣΙΚΑΠΗΣ. Τότε ἀποσύρεται ἡ τροπολογία μου.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνηρμολογήθη τὸ σύνολον τοῦ νόμου περὶ βοηθείας εἰς τοὺς κατοίκους τῆς Στερεᾶς. Θέλετε νὰ τὸ ἀναγνώσωμεν;

§118ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα! Ἀναγινώσκεται. Ἄρθρον 1. Χορηγεῖται ἔκτακτος πίστωσις ἐκ δραχ. ἑκατὸν χιλιάδων, καταλογισθησομένη ἐν εἰδικῷ κεφαλαίῳ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἔτους 1871 τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπουργείου. Ἄρθρον 2. Τὸ ποσὸν τοῦτο θέλει διανεμηθῆ πρὸς βοήθειαν τῶν ἐκ σιτοδείας πασχόντων ἐνδεῶν κατοίκων τῶν ἐπαρχιῶν Βονίτσης, Ξηρομέρου καὶ Βάλτου, Μεσολογγίου καὶ Καλυβίων Τριχωνίας, ἐξαιρουμένων τῶν πόλεων Ἀστακοῦ, Βονίτζης, Μεσολογγίου, Αἰτωλικοῦ καὶ Κραβασαρᾶ. Ἄρθρον 3. Εἰς ἕκαστον ἀρχηγὸν οἰκογενείας χορηγεῖται βοήθεια ἐκ δραχ. δώδεκα μετὰ προσθήκης δρ. τεσσάρων δι’ ἕκαστον τῶν ἀνηλίκων μελῶν τῆς οἰκογενείας πλὴν τῶν ἐνηλίκων ἀῤῥένων. Ἄρθρον 4. Διὰ Β. Διατάγματος θέλουν κανονισθῆ τὰ περὶ συστάσεως ἐπιτροπῶν πρὸς διανομήν.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις κατὰ τοῦ συνόλου;

§120ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτόν. Λοιπὸν προχωροῦμεν εἰς τὸ 4 ἄρθρον. Ἀναγινώσκεται τὸ 4 ἄρθρον. Ἄρθρον 4. Ἐὰν διὰ τῆς γενομένης μετὰ τὴν πρόσκλησιν καταδιώξεως δὲν ἐπιτευχθῇ ἡ τοῦ ὅλου χρέους εἴσπραξις, ἐπαναλαμβάνεται ἑκάστοτε ἡ καταδίωξις ἄνευ ἄλλης προσκλήσεως.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι παρατηρήσεις;

§123ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι!

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 5. Ἀναγινώσκεται τὸ 5 ἄρθρον. «Ἄρθρον 5. Οἱ ἐκ ποινικῶν ἐξόδων ὀφειλέται μετὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ποινῆς των μεταφέρονται εἰς τὰς πολιτικὰς φυλακὰς πρὸς ἀπότισιν τοῦ χρέους των, ἐὰν δὲν ἀποδείξωσιν ὅτι ἐπλήρωσαν ἤδη αὐτό. Ἐὰν ἡ καταδικαστικὴ ἀπόφασις ἐπιβάλῃ πρόστιμον ἢ χρηματικὴν ποινήν, δύναται ὁ κατάδικος νὰ συλληφθῇ ἀμέσως μετὰ τὴν ἀπαγγελίαν τῆς καταδικαστικῆς ἀποφάσεως, καὶ νὰ ὑπαχθῇ εἰς προσωπικὴν κράτησιν πρὸς πληρωμὴν τῆς ποινῆς καὶ τῶν ἐξόδων. Διὰ τὴν καταδίωξιν τῶν ἐν τῷ παρόντι ἄρθρῳ διαλαμβανομένων ὀφειλετῶν δὲν ἀπαιτεῖται προηγουμένη πρόσκλησις κατὰ τὸ ἄρθρον 2».

§125ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Κύριε πρόεδρε, ζητοῦμεν νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ δευτέρα παράγραφος. «Ἐὰν ἡ καταδικαστικὴ ἀπόφασις ἐπιβάλῃ κτλ.» νὰ λείψῃ αὐτό.

§126ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι ἠμπορεῖ νὰ μὴ ᾖναι τελεσίδικος.

§127ΚΟΛΙΑΤΣΟΣ. Τότε πρόστιμον καὶ χρηματικὴν ποινὴν ποτὲ δὲν θὰ εἰσπράξητε· διὰ τοῦτο ἐγὼ ἐπιμένω εἰς τὴν μὴ ἀπάλειψιν τῆς παραγράφου. Ἠμπορεῖτε μόνον εἰς τοῦτο νὰ κάμητε τροπολογίαν, ἐὰν ἡ ἀπόφασις τοῦ δικαστηρίου ὑπόκηται εἰς ἔφεσιν, τοῦτο γίνεται καὶ σήμερον, τότε βεβαίως δὲν ἐκτελεῖται· ἀλλ’ ἐὰν ἐπιβάλῃ πρόστιμον μέχρι 9 δραχμῶν, πότε θὰ τὰ εἰσπράξητε;

§128ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Τὰ εἰσπράττει κατόπιν.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄλλος ὑποστηρίζει τὴν πρότασιν τοῦ κυρίου Κολιάτσου;

§130ΤΙΝΕΣ. Ὄχι.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἀπαλείφεται κατὰ τὴν πρότασιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἄλλη παρατήρησις εἶναι εἰς τὸ ἄρθρον;

§132ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 6. Ἀναγινώσκεται τὸ 6 ἄρθρον. «Ἄρθρον 6. Πρὸς εἴσπραξιν τῶν ὀφειλομένων τῷ δημοσίῳ ἐφαρμόζονται τὰ ἑξῆς καταναγκαστικὰ μέσα. 1. Κατάσχεσις κινητῶν. 2. Κατάσχεσις ἀκινήτων. 3. Κατάσχεσις κινητῶν εἰς χεῖρας τρίτων. 4, Προσωπικὴ κράτησις.»

§134ΓΡ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Τὴν προσωπικὴν κράτησιν ὡς αὐστηρὸν μέτρον, φρονῶ, νὰ μὴ τὴν μεταχειριζώμεθα κατὰ τὴν ἑβδομάδα τῶν Παθῶν καὶ τοῦ Πάσχα. Πρὸς τούτοις φρονῶ, ὅτι εἶναι καλὸν διὰ τοὺς γεωργοὺς κατὰ τὸν καιρὸν τῆς σπορᾶς καὶ τοῦ θερισμοῦ νὰ μὴ συλλαμβάνωνται, νὰ προηγῆται ἡ κατάσχεσις. Εἶδον, κύριοι, πολλάκις γεωργοὺς θερίζοντας νὰ φέρωνται ἀπὸ τοὺς ἀγρούς των εἰς τὰς φυλακάς, ἐνῷ παρεκάλεσαν τὸν εἰσπράκτορα νὰ τοὺς κάμῃ κατάσχεσιν εἰς τὸ σιτάρι των, εἰς τὸ κριθάρι, εἰς τὸν ἀγρόν των. Διατί ἐνῷ πρόκειται περὶ παράδων καὶ εἶναι βεβαία ἡ περιουσία του νὰ μὴ κατάσχητε τὴν περιουσίαν του; Λοιπὸν κατὰ τὸν καιρὸν τῆς σπορᾶς, τὸν Ἰούνιον, προτείνω νὰ μὴ δύναται νὰ συλληφθῇ ὁ γεωργός, ἀλλὰ νὰ προτιμᾶται ἡ κατάσχεσις.

§135ΚΑΠΕΤΑΝΑΚΗΣ. Ἐὰν ᾖναι κατασχεμένη ἀπὸ ἄλλους;

§136ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Δύναται κατὰ τὸν νόμον αὐτὸν καὶ πρὸ 8 ἑβδομάδων νὰ ἐπιβάλῃ κατάσχεσιν. Μέχρις 25 δραχμῶν νὰ μὴ φυλακίζωνται, ἂν ᾖναι γεωργοί, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴ εὕρῃ 25 δραχ. περιουσίαν τὸ δημόσιον (θόρυβος καὶ διάλογοι).

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί προτείνετε; διατυπώσατε τὴν ἰδέαν σας.

§138Α. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Δημητριάδη εἶναι ἐναντία τοῦ Συντάγματος, διότι εἶναι ἄνισος· διότι λέγει, ὅταν ὀφείλω 1000 δραχμὰς νὰ προσωποκρατῶμαι, ὅταν δὲ ὀφείλω 25, ὄχι· διότι ἡ νομοθεσία δὲν πρέπει νὰ ᾖναι ἄνισος. Κατόπιν ὁ κ. Δημητριάδης ἔρχεται καὶ μᾶς λέγει, ὅτι πρέπει ν’ ἀφήσωμεν τὸν γεωργὸν ἐλεύθερον κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς σπορᾶς καὶ τοῦ θερισμοῦ· ἀλλά, κύριοι, ἡ σπορὰ καὶ ὁ θερισμὸς ὅταν ἐξαιρεθῇ, τότε ἐξαιρεῖται ὁ χρόνος ὁλόκληρος· διότι ἡ σπορὰ ἀρχίζει ἀπὸ τὸν Αὔγουστον μέχρι τέλους τοῦ Μαρτίου· ὁ δὲ θερισμὸς ἀπὸ τὸν Ἰούνιον μέχρι τέλους Αὐγούστου, ἄρα δὲν πρέπει νὰ τοὺς φυλακίσωμεν. Τώρα σεῖς εἶσθε ὅλοι ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας, εἴπατε ὅτι θέλομεν νὰ καταργήσωμεν τὴν προσωπικὴν κράτησιν, καὶ μὴ λέγετε καταργοῦμεν τὴν προσωπικὴν κράτησιν διὰ τὴν σπορὰν καὶ τὸν θερισμόν. Σᾶς ἐρωτῶ νὰ μοὶ εἴπητε ποῖος ἐκ τῶν πολιτῶν δὲν εἶναι γεωργός; ὅλοι εἶναι γεωργοί, μηδενὸς ἐξαιρουμένου, καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν σας. Λοιπὸν εἶναι ὡσὰν νὰ εἴπωμεν, ὅτι οὐδεὶς προσωποκρατεῖται. Αὐτὰ εἶναι πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν τὸν τόπον των.

§139ΓΡ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ἐγώ, κύριοι, ἐπρότεινα τὴν ἐξαίρεσιν τὴν ὁποίαν ἐπρότεινα περὶ τῆς σπορᾶς καὶ τοῦ θερισμοῦ, καὶ ἐνόουν μόνον τὸν μῆνα Νοέμβριον κατὰ τὸν ὁποῖον γίνεται ἡ μεγίστη σπορὰ καὶ τὸν μῆνα Ἰούνιον, ὅτε γίνεται ὁ θερισμός· θέλω δὲ νὰ γείνῃ αὐτὴ ἡ εὐκολία διὰ τὸν γεωργὸν ὅστις χρεωστεῖ 15, 20 μέχρις 100 δραχμῶν· αὐτὸν νὰ τὸν ἀφήσητε νὰ τελειώσῃ τὴν ἐργασίαν του, διότι θεωρῶ ἀδικώτατον πρᾶγμα, καθ’ ὃν καιρὸν πρόκειται νὰ σπείρῃ ἢ νὰ θερίσῃ τὸ προϊὸν τοῦ κόπου του, νὰ τὸν προσωποκρατῆτε καὶ οὕτω νὰ τὸν ἐμποδίζητε καὶ νὰ ὠφεληθῇ ἀπὸ τοῦ κόπου του καὶ νὰ σᾶς πληρώσῃ. Ἐὰν ἡ Βουλὴ δὲν θελήσῃ νὰ δείξῃ αὐτὴν τὴν ἐπιείκειαν ἐνταῦθα τοὐλάχιστον πρέπει νὰ παραδεχθῇ τοῦτο κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ Πάσχα καὶ τῶν Παθῶν τοῦ Σωτῆρος. Προσέτι δὲ θεωρῶ αὐστηρότατον πολὺ δι’ εἰκοσιπέντε δραχμάς νὰ ὑποκύψῃ ἡ προσωπικὴ ἐλευθερία. Ἠξεύρετε, κύριοι, ὅτι πολλοὶ συγγραφεῖς τὸ ἐθεώρησαν πολὺ βαρὺ, ἀλλ’ ἀφίνω τοῦτο, καὶ σᾶς λέγω μόνον, ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴ εὕρητε περιουσίαν τινὰ διὰ νὰ ἐξασφαλίσητε τὸ δημόσιον, ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου καὶ ἂν ὑποθέσωμεν, ὅτι θὰ εὑρεθῶσιν ἄνθρωποι ἀπὸ τοὺς ὁποίους νὰ μὴ δύναται νὰ ἐξασφαλισθῇ τὸ δημόσιον, αὐτοὺς καλλίτερον εἶναι νὰ τοὺς ἀφήσωμεν παρὰ νὰ τοὺς στενοχωρήσωμεν καὶ νὰ τοὺς θέσωμεν εἰς τὰς φυλακάς. Τὸ ἔθνος πρέπει νὰ ᾖναι ἀνώτερον τῶν πολιτῶν, ὄχι μόνον κατὰ τὴν δικαιοσύνην, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν φιλανθρωπίαν. Ἐὰν εἷς πολίτης δὲν ἔχῃ εἰκοσιπέντε δραχμὰς ἢ τινὲς τῶν πολιτῶν, δὲν εἶναι ἀξιοπρεπέστερον, ἐὰν εὑρεθοῦν ἑκατὸν λ. χ. ἄνθρωποι οἵτινες νὰ ὀφείλον ἀπὸ 25 δραχμὰς νὰ χάσωμεν 25 χιλ. δραχμὰς παρὰ νὰ στείλωμεν εἰς τὰς φυλακὰς 100 ἀνθρώπους; Ἐγὼ νομίζω ὅτι ἠμποροῦμεν καὶ πρέπει νὰ στηριζώμεθα εἰς ἀρχὰς ἀνωτέρας, καὶ δὲν πρέπει πάντοτε ν’ ἀναχωρῶμεν ἀπὸ ταμιευτικὸν πνεῦμα. Θεωρῶ, κύριοι, σκληρὸν νὰ πάρητε ἕναν πολίτην καὶ νὰ τὸν σύρητε εἰς τὰς φυλακὰς καὶ νὰ τὸν καταστρέψητε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον διὰ νὰ σᾶς πληρώσῃ 25 δραχμάς.

§140ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί· Ἐὰν πρέπῃ νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας τὴν φιλανθρωπίαν εἰς τὴν φορολογίαν, οἱ φορολογούμενοι δὲν πρέπει νὰ πληρώνουν τίποτε, ἀλλὰ ἵνα γείνῃ τοῦτο, καὶ ἡμεῖς δὲν πρέπει νὰ λαμβάνωμεν τίποτε· ἀλλὰ ὅταν πληρώνωμεν μισθοὺς, ἀλλ’ ὅταν λαμβάνωμεν ὅ,τι μᾶς ἀνήκει, πρέπει καὶ νὰ εἰσπράττωμεν, καὶ πῶς θέλομεν εἰσπράξει, ἐὰν οἱ φόροι δὲν πληρώνονται; Νομοθετήσατε λοιπὸν νὰ μὴ λαμβάνωμεν φόρους ἀλλὰ συγχρόνως νομοθετήσατε νὰ μὴ λαμβάνωμεν καὶ μισθούς. Ἐὰν ζητῶμεν μισθοὺς, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἔχωμεν καὶ φόρους· κατὰ δυστυχίαν, κύριοι, ἐνόσῳ κάμνομεν ἔξοδα, ἔχομεν ἀνάγκην καὶ ἐσόδων, δηλαδὴ φόρων, καὶ τοὺς φόρους θὰ τοὺς πληρώνουν ὅσοι ἔχουσιν ἔσοδα. Κύριοι· εἰς αὐτὸ τὸ ζήτημα δὲν χωρεῖ οὔτε ἐπιείκεια, οὔτε φιλανθρωπία· εἶναι δὲ ἄδικον, κύριοι, εἷς ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος παράγει νὰ μὴ πληρώνῃ, ἐνῷ ὀφείλει νὰ πληρώνῃ. Ἐὰν ἐξώδευσε τὰ χρήματά του, τὸ ἔθνος δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὰ χαρίσῃ τὰ ἰδικά του. Κύριοι, μέχρι τοῦδε ἡ προσωπικὴ κράτησις ὑπῆρξε τὸ συντελεστικώτερον μέσον καὶ πιστεύω ὅτι τὸ συντελεστικώτερον μέσον θὰ ᾖναι ἐπὶ πολύ. Κύριοι, προτείνεται ἡ κατάσχεσις τῆς κινητῆς περιουσίας τοῦ φορολογουμένου. Τὸ σύστημα αὐτὸ ἀντεγράφη ἀπὸ τὸν παλαιὸν νόμον· αὐτὸ δὲ ἐγένετο διὰ νὰ ἀπαλλαχθῇ ὁ φορολογούμενος τῆς προσωπικῆς κρατήσεως, ἥτις δὲν ἐφαρμόζεται πάντοτε πράγματι. Ἀλλά, κύριοι, ἐπαναλαμβάνω, διατὶ θέλομεν νὰ καταστρέψωμεν ὅ,τι ὑπάρχει καὶ μετεφέρθη εἰς αὐτὸν τὸν νόμον; Ὅστις θέλει τὴν βελτίωσιν αὐτοῦ τοῦ νόμου, ἂς κάμῃ τροποποιήσεις εἰς τὰς νέας διατάξεις τὰς αὐστηροτέρας. Ἐδῶ δὲν πρόκειται νὰ ἀφαιρέσωμεν ὅ,τι ὑπάρχει, οὔτε νὰ καταστρέψωμεν ὅ,τι ὠφελίμως ἐλειτούργησε, διότι κανεὶς δὲν θέλει τὴν τάξιν νὰ διαδεχθῇ ἀταξία καὶ τὴν πληρωμὴν τῶν φόρων καθυστέρησις. Νομίζω ὅτι συμφέρον εἶναι καὶ διὰ τὸ δημόσιον καὶ διὰ τοὺς φορολογουμένους νὰ μένουν τὰ πράγματα ὅπως ἔχουσι, διότι μάλιστα δὲν καθιεροῦνται τώρα, ἀλλὰ ὑπῆρχον καὶ ἔκπαλαι.

§141ΔΑΓΡΕΣ. Θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε ὁσάκις δίδεται ἀφορμὴ νὰ ὁμιλῶ καὶ νὰ ἐπαναλαμβάνω τὰ ἴδια· τοσούτῳ δὲ μᾶλλον δικαιοῦμαι νὰ πράττω τοῦτο, καθόσον τὸ προκείμενον νομοσχέδιον ἀποβλέπει σύστημα τὸ ὁποῖον, προτοῦ νὰ ἐξετασθῇ ὁ φορολογικὸς νόμος, εἰσάγεται. Δὲν συμφωνῶ μετὰ τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ, καὶ δὲν ἐννοῶ ἐὰν εἷς ὀφειλέτης ᾖναι κακῆς πίστεως καὶ ἐὰν θεωρῆται ἀναγκαία ἡ προσωπικὴ κράτησις, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐφαρμόζηται, ἀλλὰ εἶπον καὶ ἄλλοτε, καὶ θὰ ἐπαναλάβω καὶ τώρα, ὅτι δύναται ἡ ἐξουσία νὰ μεταχειρισθῇ τὸ αὐστηρὸν τοῦτο μέτρον ἄνευ τῆς παραμικρᾶς ἀνάγκης, καὶ διὰ τοῦτο εἶπον ὅτι πρέπει νὰ σκεφθῶμεν πῶς ἠμποροῦμεν νὰ μεταβάλωμεν τὸ σύστημα αὐτὸ εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ συμβαίνουν αὐτά. Ὅταν, κύριοι, ἡ βάσις τῆς φορολογίας ᾖναι σαθρὰ, καὶ σᾶς φορολογοῦν τὰ κεφάλαια καὶ τὴν ἐργασίαν τὴν ὁποίαν καταβάλλετε, τότε μοὶ φαίνεται ὅτι δὲν πρέπει νὰ παραξενεύησθε ὅταν ἀντιπρόσωποι τῶν ἐπαρχιῶν σᾶς λέγουν ὅτι δὲν πρέπει νὰ προσωποκρατῶνται οἱ μέχρις εἰκοσιπέντε δραχμῶν ὀφειλέται. Κύριοι, σᾶς εἶπον καὶ ἄλλοτε, ὅτι ἐνίοτε πολλοὶ χωρικοὶ ἀπέρχονται ἀπὸ τὸ ἁλῶνί τους μὲ τὸ πτυάριον εἰς τὰς χεῖρας, χωρὶς νὰ ὑπάγουν οὐδὲ ἓν φόρτωμα εἰς τὴν οἰκίαν των. Αὐτοὺς, κύριοι, δίδετε τὸ δικαίωμα νὰ τοὺς ἀπαγάγωσιν εἰς τὰς φυλακάς. Νομίζετε ὅτι εἶσθε δίκαιοι οὕτω νομοθετοῦντες; πρέπει νὰ φέρητε ἓν σύστημα νομοθετικὸν, τὸ ὁποῖον νὰ ᾖναι ἀληθὲς, στηριζόμενον ἐπὶ τῆς καθαρᾶς προσόδου καὶ οὐχὶ τοῦ κόπου καὶ τῶν κεφαλαίων, τὰ ὁποῖα ὁ ἐργάτης κατέβαλεν. Ἀλλὰ, κύριοι, ἓν ἄλλο ἔχει τὸ νομοσχέδιον αὐτό· προσφέρει τὴν προσωπικήν σας ἐλευθερίαν εἰς τὸν ταμίαν, ὅστις διὰ διαφόρους λόγους, διὰ τοῦ παρ’ αὐτοῦ διοριζομένου εἰσπράκτορος, δύναται νὰ σᾶς σύρῃ εἰς τὰς φυλακάς.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἄλλη παρατήρησις;

§143ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Δημητριάδου εἶναι «προσωπικὴ κράτησις δὲν ἐνεργεῖται κατὰ τὴν ἑβδομάδα τῶν Παθῶν καὶ τὰς ἡμέρας τοῦ Πάσχα μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 25 δραχμῶν».

§145ΓΡ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Χωριστὰ τὴν μίαν καὶ χωριστὰ τὴν ἄλλην νὰ ψηφίσωμεν.

§146ΤΙΝΕΣ. Ἂς μένῃ αὐτὸ εἰς τὸ σχετικὸν μέρος.

§147ΓΡ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ἂς τὸ ἀφήσωμεν εἰς τὸ σχετικὸν μέρος τὸ περὶ προσωπικῆς κρατήσεως.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἂς ᾖναι. Ἔχετε ἄλλην παρατήρησιν;

§149ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν παρεδέχθη ἄρθρον 7. (Ὁ γραμματεὺς ἀναγινώσκει.) «Ἄρθρον 7. Ἡ χρῆσις τῶν καταναγκαστικῶν μέσων ἐναπόκειται εἰς τὴν ἐλευθέραν ἐκλογὴν τοῦ καταδιώκοντος, ταμίου ἢ εἰσπράκτορος, δυναμένου νὰ ἐφαρμόσῃ εἴτε ὅλα ὁμοῦ εἴτε ἓν ἕκαστον τούτων, κατὰ τὸ δοκοῦν αὐτῷ.»

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι παρατήρησις ἐπὶ τοῦ 7 ἄρθρου;

§152ΚΑΤΡΙΒΑΝΟΣ. Ἐδῶ νὰ γείνῃ διασάφισις· ὅ,τι παρακάτω λέγει τὸ ἄρθρον 32, νὰ γείνῃ καὶ ἐδῶ, ὅτι δηλαδὴ ὁ εἰσπράκτωρ δὲν δύναται νὰ κάμῃ προσωπικὴν κράτησιν ἄνευ ἐντάλματος· διότι ἐδῶ λέγει (ἀναγινώσκει τὸ ἄρθρον 7). Ἐν τούτοις πρέπει νὰ σημειωθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ὅτι πρέπει νὰ γείνῃ τοῦτο, τηρουμένου τοῦ ἄρθρου 42.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ γείνῃ παρατήρησις εἰς τὰ πρακτικά;

§154ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον, μὲ τὴν παρατήρησιν.

§156ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε πρόεδρε νὰ προστεθῇ εἰς τὸ ἄρθρον αὐτὸ «ἐφαρμοζομένης τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 42 ὡς πρὸς τὴν προσωπικὴν κράτησιν.»

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλά.

§158ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὸν παρόντα νόμον καὶ τὸν νόμον τοῦ ὑπουργείου περὶ φορολογίας τῶν προϊόντων τῆς γῆς θὰ ἔχωμεν ἐπὶ τῆς καταδιώξεως ὑπαλλήλους διαφόρους, καθὼς καὶ συμφέροντα. Ἐὰν συγχρόνως ἀπὸ τὸν αὐτὸν ὀφειλέτην ζητήσουν πολλοὶ τὰ δικαιώματά των καὶ θέλουν νὰ κατασχέσουν, ἐνώπιον ποίας ἀρχῆς θὰ διαλυθοῦν αἱ ἔριδές των; Εἰς τὴν αὐτὴν ἡμέραν καὶ ὥραν ἔρχεται ὁ ἐργολάβος, ἔρχεται ἕτερος ἔχων δικαιώματα νὰ εἰσπράξῃ, ἐπίσης ἄλλος καὶ καθεξῆς· ὅλοι ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ἐπαγάγουν προσωπικὴν κράτησιν καὶ νὰ κατασχέσουν τὴν κινητὴν περιουσίαν, τότε θὰ γεννηθοῦν ἔριδες· ἐνώπιον ποίας ἀρχῆς θὰ διαλυθοῦν αἱ ἔριδες; Αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ διαλαμβάνῃ ὁ νόμος, πρέπει νὰ γείνῃ μία διασάφησις, πρέπει νὰ ᾖναι μία ἀρχὴ, ἥτις νὰ λύσῃ τὰς διαφορὰς αὐτάς.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί προτείνετε;

§160ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει αἱ ἔριδες αὗται νὰ διαλύωνται ἀπὸ τὰ ἁρμόδια δικαστήρια.

§161ΚΟΛΙΑΤΣΟΣ. Δὲν εἶναι ζήτημα αὐτὸ ὅτι θὰ τρέξουν εἰς τὰ ἁρμόδια δικαστήρια· τὰ προβλέπει ἡ πολιτικὴ δικονομία αὐτὰ ὅλα τὰ ζητήματα.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Δανόπουλε, ἐὰν νομίζητε ὅτι αἱ διατάξεις τῆς πολιτ. δικονομίας δὲν ἀρκοῦν, τότε κάμετε μίαν πρότασιν.

§163ΚΑΤΡΙΒΑΝΟΣ. Ἐγὼ φρονῶ, ὅτι αὐτὸ τὸ ζήτημα εἶναι λελυμένον. Ὑποθέσατε ὅτι ὑπάρχει εἷς κατὰ τοῦ ὁποίου ὑπάρχουν τέσσαρες καταδικαστικαὶ ἀποφάσεις· ὁ εἷς θὰ ἐνεργήσῃ τὴν προσωπικὴν κράτησιν τοῦ ὀφειλέτου καὶ θὰ τὸν θέσῃ εἰς τὰς φυλακὰς, ὁ ἄλλος δὲν ἔχει ἄλλο δικαίωμα, παρὰ νὰ κάμῃ ἐπίσχεσιν, νὰ τὴν δώσῃ εἰς τὸν ἐπιστάτην τῶν φυλακῶν ὅτι δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐξέλθῃ, καὶ ἐὰν πληρώσῃ τὸν πρῶτον χωρὶς νὰ πληρώσῃ καὶ αὐτόν. Καθόσον δ’ ἀφορᾷ τὴν κατάσχεσιν, ὁ ἄλλος δὲν ἔχει νὰ κάμῃ πάλιν ὅ,τι λέγει ἡ Πολιτ. Δικονομία.

§164ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Γνωρίζω ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγει ἡ πολιτικὴ δικονομία, ἀλλὰ λέγω περὶ αὐτῆς τῆς περιπτώσεως ἥτις θὰ συμβῇ ἐνταῦθα, διότι δὲν εἶναι ἁρμόδια τὰ δικαστήρια νὰ λύουν τοιαῦτα ζητήματα.

§165ΚΟΛΙΑΤΣΟΣ. Εἰς τὰς γενικὰς διατάξεις προστίθεται αὐτὸ, ἐὰν νομίζετε ὅτι εἶναι ἀναγκαῖον.

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἀντιῤῥήσεις ἐπὶ τοῦ 7 ἄρθρου;

§167ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρεδέχθη. — Ἄρθρ. 8.

§169ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (ἀναγινώσκει). Ἄρθρον 8. ά. Κατάσχεσις κινητῶν. «Ἄρθρον 8. Ἡ κατάσχεσις τῶν κινητῶν ἐνεργεῖται κατὰ παραγγελίαν τοῦ ταμίου παρὰ τῶν εἰσπρακτόρων, τῶν δικαστικῶν κλητήρων, τῶν δημοσίων ἐν γένει ὑπηρετῶν ἢ παρ’ εἰδικῶν κατασχετῶν, διοριζομένων παρὰ τοῦ ταμίου καὶ ὁρκιζομένων ἐνώπιον αὐτοῦ. Προκειμένου περὶ φόρων ἢ ἄλλων ἐσόδων, ὧν ἡ εἴσπραξις εἶναι ἀνατεθειμένη εἰς εἰσπράκτορας, ἐνεργοῦσι τὴν κατάσχεσιν οὗτοι αὐτοπροσώπως ἢ διὰ τῶν ἀνωτέρω σημειωθέντων ὀργάνων ἄνευ παραγγελίας τοῦ ταμίου.»

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι παρατηρήσεις;

§171ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρεδέχθη. — Ἄρθρον 9.

§173ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (ἀναγινώσκει). Ἄρθρον 9. «Ἄρθρον 9. Ἐξαιροῦνται τῆς κατασχέσεως. ά) Τὰ ἀναγκαῖα ἱμάτια καὶ στρώματα τοῦ ὀφειλέτου, τῆς γυναικὸς καὶ τῶν τέκνων αὐτοῦ, ὡς καὶ ἡ ἐπὶ ὀκτὼ ἡμέρας διὰ τὸν ὀφειλέτην καὶ διὰ τὴν οἰκογένειαν αὐτοῦ ἀναγκαία διατροφή. βʹ) Ἐπὶ χειροτεχνῶν, τὰ πρὸς τὸ μετέρχεσθαι τὸ ἐπιτήδευμα αὐτῶν ἀπαραιτήτως ἀναγκαῖα ἐργαλεῖα. γʹ) Ἐπὶ λογίων, τὰ βιβλία των, τὰ ἐργαλεῖα ἢ ἄλλα ἀφορῶντα τὴν ἀσχολίαν των σκεύη μέχρι τῆς τιμῆς τῶν 500 δραχμῶν κατ’ ἐκλογὴν τοῦ ὀφειλέτου. δʹ) Ἐπὶ γεωργῶν, εἷς βοῦς ἢ μία δάμαλις ἢ τρία πρόβατα ἢ τρεῖς αἶγες ἢ εἷς ὄνος, κατ’ ἐκλογὴν τοῦ ὀφειλέτου. έ) Ὅλος ὁ μισθὸς τῶν ὑπαξιωματικῶν, στρατιωτῶν, καὶ ναυτῶν καὶ τὸ ἥμισυ τοῦ κανονικοῦ μισθοῦ καὶ τῶν ἐπιμισθίων παντὸς ἀπὸ τοῦ δημοσίου μισθοδοτουμένου ὑπαλλήλου.

§174ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Λυποῦμαι πολὺ τῇ ἀληθείᾳ, διότι εἰς τὴν διάταξιν περὶ ἐξαιρέσεων εἰς τὴν τάξιν αὐτὴν ὑπάρχει μία ἐξαίρεσις, ἥτις ἔπρεπε νὰ κινήσῃ τὸν γέλωτα. Ὡς πρὸς τοὺς γεωργοὺς, κύριοι, τί λέγει; Ἐξαιροῦνται μία δάμαλις, τρία πρόβατα, τρεῖς αἶγες καὶ εἷς ὄνος. Ἀναφέρομαι εἰς τὴν συνείδησίν σας νὰ μοὶ εἴπητε ποίαν ἀξίαν ἔχουν τρία πρόβατα, μία δάμαλις· αὐτὰ, κύριοι, δύνανται νὰ συντηρήσουν μίαν γεωργικὴν οἰκογένειαν; πιθανὸν ἀλλοῦ αὐτὰ νὰ ἔχουν ἀξίαν, ἀλλ’ ἐνταῦθα δὲν δύνανται νὰ χρησιμεύσουν. Προτείνω τὸ ἑξῆς λοιπόν, ἵνα μὴ μακρηγορῶ καὶ μὴ ἔμβω εἰς λεπτομερείας περὶ τοῦ πῶς φερόμεθα εἰς τὸν γεωργὸν, καὶ πῶς ἡμεῖς, τὸ δημόσιον, ἐκπληροῦμεν τὰς πρὸς αὐτὸν ὑποχρεώσεις μας. Περὶ τούτων θὰ γείνῃ λόγος κατόπιν. Προτείνω λοιπὸν νὰ ἐξαιρῶνται τὰ ἀροτριῶντα ζῶα, διότι εἰς πολλὰ μέρη δὲν μεταχειρίζονται μόνον βόας πρὸς ἄρωσιν, ἀλλὰ καὶ ἵππους καὶ ἡμιόνους, νὰ ἐξαιρῶνται λοιπὸν τὰ ἀροτριῶντα ζῶα, 10 πρόβατα ἢ 10 αἶγες καὶ ἓν φορτηγὸν ζῶον κατ’ ἐκλογὴν τοῦ ὀφειλέτου.

§175ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ὁ ἀναγκαῖος σπόρος.

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἠκούσατε τὴν τροπολογίαν τοῦ κυρίου Δανοπούλου; Τί λέγουν οἱ κύριοι ὑπουργοὶ ὡς πρὸς τὴν τροπολογίαν τοῦ κυρίου Ῥηγοπούλου;

§177ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀναγκάζομαι, κύριοι, καί τοι πάσχων κατὰ τὸν λαιμὸν καὶ μὴ δυνάμενος νὰ ὁμιλήσω, νὰ σᾶς παρακαλέσω θερμῶς νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὅσον ἐπιεικέστερος θελήσητε νὰ φανῆτε εἰς τοὺς γεωργοὺς, τόσῳ περισσότερον τοὺς καταστρέφετε καὶ διαιωνίζετε τὴν ἀθλιότητα εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται. Πρέπει νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν ὅτι ὁ φόρος, τὸν ὁποῖον ὀφείλουν οἱ πολῖται νὰ πληρώνουν, εἶναι ὑποχρέωσις ἱερὰ καὶ ὅτι ἄνευ τῆς πληρωμῆς αὐτῆς τὸ κράτος δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ. Διὰ τοῦτο βλέπετε, ὅτι τὰ ἔθνη εἰς τὴν πρώτην αὐτῶν ἀποκατάστασιν μεταχειρίζονται τὴν εἰς εἶδος φορολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας ὁ φόρος λαμβάνεται ἀμέσως κατὰ τὴν συγκομιδὴν, χωρὶς νὰ ἐξετάζῃ ὁ φορολογῶν ἂν ὁ γεωργὸς ἔχῃ τὸν σπόρον, βόας, πρόβατα ἢ αἶγας, διότι λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν πρὸ παντὸς ἄλλου, ὅτι πρέπει νὰ πληρώσῃ τὸ μέρος ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀναγκαῖον καὶ ἀπαραίτητον διὰ τὴν ὕπαρξιν τῆς ἐπικρατείας. Μὲ τὸν καιρὸν ὅμως εἶδον οἱ λαοὶ, ὅτι τὸ σύστημα τῆς εἰς εἶδος φορολογίας ἀποβαίνει ὀλέθριον καὶ διὰ τοῦτο παρεδέχθησαν τὴν φορολογίαν εἰς χρήματα. Ἀλλ’ ἡ εἰς χρήματα φορολογία προϋποθέτει μίαν τοιαύτην συναίσθησιν ἐκ μέρους τῶν φορολογουμένων, ὥστε ἕκαστος ἐξ ἡμῶν νὰ θεωρῇ ὡς ἱερὰν τὴν ὑποχρέωσίν του καὶ νὰ προπληρώνῃ πρὸ παντὸς ἄλλου τὸν φόρον του. Ἄνευ τῆς συναισθήσεως ταύτης τὰ ἔθνη εἶναι ἠναγκασμένα νὰ μένουν αἰωνίως εἰς τὴν εἰς εἶδος φορολογίαν καὶ νὰ ὑποφέρουν ὅλα τὰ κακὰ, τὰ ὁποῖα καθημερινῶς ἐπαναλαμβάνονται ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἀλλ’ ἐνῷ τὰ ἐπαναλαμβάνομεν, ἐξ ἑτέρου προσπαθοῦμεν νὰ τὰ διαιωνίζωμεν, διότι ἐνόσῳ δὲν συνειθίσωμεν τοὺς φορολογουμένους νὰ πληρώνωσιν εἰς χρήματα τοὺς φόρους των καὶ νὰ τοὺς κάμωμεν νὰ αἰσθανθοῦν ὅτι πρὸ πάσης ἄλλης ὑποχρεώσεως χρεωστοῦν νὰ πληρώνωσι τὸν φόρον των, μὴ ἐλπίζητε τίποτε καλὸν εἰς τὴν κοινωνίαν. Δύναμαι νὰ σᾶς διαβεβαιώσω ὅτι οὔτε ἐγὼ, οὔτε ἄλλος τις ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ τολμήσῃ ποτὲ νὰ προτείνῃ τὴν μεταβολὴν τοῦ φορολογικοῦ συστήματος, διότι κυριωτέρα ἔνστασις κατὰ πάσης μεταβολῆς εἶναι αἱ καθυστερήσεις, καὶ ὁ λόγος αὐτὸς τρομάζει ὅλους τοὺς ἐνασχολουμένους εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο. Ὁ φόρος τῶν ἀμπέλων εἰς τὸν ὁποῖον ἐφηρμόσθη ἡ κατὰ στρέμμα φορολογία ἀφίνει καθυστερήματα 40–60%, ὁ φόρος τῶν οἰκοδομῶν μ’ ὅλην αὐτοῦ τὴν μικρότητα ἀφίνει καθυστέρημα 30–40%, ὁ φόρος τῶν ἐπιτηδευμάτων ἐπίσης. Εἰς τοιαύτην κατάστασιν πραγμάτων, κύριοι, ποῖος θὰ τολμήσῃ νὰ προτείνῃ τὴν ῥιζικὴν μεταβολὴν τοῦ φορολογικοῦ συστήματος; Βεβαιωθῆτε, ὅτι, ἂν δὲν λείψῃ ἡ κατάστασις αὐτὴ, αἰωνίως θὰ ἔχωμεν τοὺς ἐνοικιαστὰς εἰς τὴν κεφαλήν μας, καὶ ὀλίγον κατ’ ὀλίγον θὰ ἐπαναφέρωμεν τὴν εἰς εἶδος φορολογίαν, καὶ ἐπὶ τῶν ἀντικειμένων ἐκείνων τὰ ὁποῖα παρεδέχθημεν νὰ φορολογῶνται εἰς χρήματα· πρὸ παντὸς ἄλλου, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ φροντίσωμεν ὥστε οἱ φορολογούμενοι νὰ πληρώνουν ἀνελλιπῶς, καὶ τὸν σκοπὸν τοῦτον ἠθέλησα νὰ ἐπιδιώξω διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νόμου. Ἐνῷ ἠθέλησα νὰ κάμω ἓν ἔργον ὁπωσοῦν τέλειον, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ περιλάβω καὶ πολλὰς διατάξεις ὑπὲρ τῶν ὀφειλετῶν, καὶ νὰ θέσω κάπως εἰς ἁρμονίαν ὅλας τὰς διατάξεις τῶν καταδιωκτικῶν νόμων, παρατηρῶ μὲ λύπην μου ὅτι πολλοὶ τῶν κυρίων βουλευτῶν, ἀντὶ νὰ ἐπιστήσωσι τὴν προσοχήν των εἰς τὰ μέρη ἐκεῖνα τοῦ νόμου, ἅτινα εἶναι αὐστηρότερα τῶν ὑπαρχόντων νόμων καὶ ἐπ’ αὐτῶν νὰ περιορίσωσι τὴν συζήτησιν, θέλουσι τώρα νὰ καταστρέψωσι καὶ ὅ,τι τέλειον ὑπάρχει καὶ ὅ,τι περιελάμβανον οἱ ὑπάρχοντες νόμοι, χωρὶς νὰ συλλογίζωνται, ὅτι ἀφοῦ διὰ ὑπαρχόντων νόμων δὲν ἠδυνάμεθα νὰ φθάσωμεν εἰς ἓν ἀποτέλεσμα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βελτιώσωμεν τὴν κατάστασιν τῆς εἰσπράξεως, καταστρέφοντες καὶ ὅ,τι ὑπάρχει. Θὰ παρακαλέσω τοὺς κυρίους βουλευτὰς θερμῶς νὰ μὴ θελήσουν, ὠφελούμενοι ἀπὸ τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν, νὰ καταστρέψωσι τὰ ὑπάρχοντα, ἀλλὰ νὰ περιορισθῶσιν εἰς τὴν ἐξέτασιν μόνον τῶν νέων καὶ αὐστηροτέρων διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐπ’ αὐτῶν νὰ περιορίσωσι τὴν συζήτησιν. Ἄλλως, κύριοι, θέλομεν κάμει ὥστε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἢ νὰ μὴ κυρωθῇ ἢ καὶ κυρούμενον ν’ ἀποτύχῃ εἰς τὴν ἐφαρμογήν του.

§178ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν πιστεύω νὰ ἔχητε ἕως τώρα παράπονον.

§179ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐξῃρέσατε τοὺς βόας καὶ τὰ ἀροτριῶντα ζῶα, καὶ τὰς αἶγας καὶ τοῦτο καὶ ἐκεῖνο· διὰ τί νὰ τὰ ἐξαιρέσητε; μήπως καὶ αὐτὰ δὲν ἔχουν ἀξίαν; Ἔπειτα, κύριοι, αὐτὰ τὰ ὁποῖα διαλαμβάνει τὸ νομοσχέδιον τὰ μετεφέραμεν ἐκ τῆς πολιτικῆς δικονομίας, δὲν εἶναι νέα πράγματα.

§180ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δέχομαι τὰς παρατηρήσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἂν μᾶς ἐγγυηθῇ ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπὸ τοῦδε, ὅτι μετὰ τὸν νόμον αὐτὸν τὸν ὁποῖον συζητοῦμεν, θέλει ἐπέλθει ἡ τροποποίησις ἢ μεταβολὴ τοῦ φορολογικοῦ συστήματος, τὸ ὁποῖον εἶναι ἡ πηγὴ ὅλων τῶν κακῶν, καὶ τὸ ὁποῖον μᾶς ἀναγκάζει νὰ νομοθετῶμεν σήμερον. Ζητῶ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τὴν προϋπόσχεσιν αὐτὴν, καὶ ἅμα τὴν λάβω, θὰ ψηφίσω τὸν νόμον, ὡς ἔχει· διότι ἄλλως, κύριοι, ἔλεγον οἱ ἀρχαῖοι «μὴ κίνει κακὸν εὖ κείμενον,» καὶ ὅστις φέρει παρ’ ἡμῖν νόμον ἔπρεπε ὡς εἰς τὸν ἀρχαῖον καιρὸν νὰ ἔρχεται μὲ τὸν βρόχον εἰς τὸν λαιμόν. Οὐδέποτε θὰ λείψουν τὰ καθυστεροῦντα, ἐνόσῳ μᾶς διέπει αὐτὸ τὸ φορολογικὸν σύστημα.

§181ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἐντὸς τῆς ἐρχομένης ἑβδομάδος σᾶς παρουσιάζομεν τὸ νομοσχέδιον.

§182ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε εἶναι ἀνάγκη νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἔχει, ἀφοῦ εἰς αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον συμπεριλαμβάνονται εἰς ἴσην μοῖραν καὶ αἱ μεγάλαι ὠφέλειαι.

§183ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Παραδεχόμεθα τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Δανοπούλου.

§184ΚΑΤΡΙΒΑΝΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ γνώμη τοῦ κ. Δανοπούλου δὲν ἀπέχει πολὺ ἀπὸ τὴν γνώμην τοῦ ὑπουργείου. Ὁ κ. Δανόπουλος λέγει νὰ ἐξαιρεθῶσιν οἱ ἀροτῆρες βόες καὶ ἐννοεῖ δύω βόας ἢ μίαν δάμαλιν, ἀντὶ τῶν τριῶν προβάτων, ὁ κ. Δανόπουλος προτείνει 10 καὶ ἀντὶ τῶν τριῶν αἰγῶν 10. Ἡ διαφορὰ εἶναι ἑπτὰ πρόβατα καὶ ἑπτὰ αἶγες. Αἱ ἐξαιρέσεις αἱ ὑπάρχουσαι εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἐὰν πρόκηται νὰ γείνουν δεκταί, εἶναι περιτταί, διότι ἐλήφθησαν ἀπὸ τὴν πολιτικὴν δικονομίαν, τὴν ὁποίαν παρελάβομεν ἀπὸ τοὺς Γερμανούς, εἰς αὐτοὺς δὲ αἱ ἐξαιρέσεις αὗται ἔχουν μεγάλην σημασίαν, διότι μία δάμαλις εἰς Γερμανικὴν οἰκίαν σημαίνει πολὺ, διότι ἔχει τὸ γάλα ὁ χωρικός, μεταφέρει τὰ πράγματα εἰς τὴν χώραν, ζευγαρόνει, φρονῶ λοιπὸν, ὅτι ἡ τροπολογία πρέπει νὰ γείνῃ δεκτή.

§185ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Δὲν ζητοῦμεν ν’ ἀφαιρέσωμεν τὰ μέσα τῆς εἰσπράξεως, μήτε νὰ κάμωμεν καθυστερήσεις, ἀπεναντίας ζητοῦμεν νὰ κάμωμεν εὐκολίας τινας πλέον ἀποτελεσματικάς, διὰ τοὺς φορολογουμένους, δὲν πρέπει ὅμως νὰ καταστήσωμεν καὶ τοὺς ἀνθρώπους ἀνικάνους, διότι ἂν ἀπὸ τὸν γεωργὸν ἀφαιρέσητε τὰ ἀροτριῶντα ζῶα, θὰ τὸν καταστήσητε ἀνίκανον, δὲν θὰ ἔχητε τίποτε νὰ ἐλπίζετε.

§186ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ γείνῃ φυγόδικος.

§187ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Καὶ ὀρθῶς εἶπεν ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι τὸ κράτος εἶναι πλούσιον, ὅταν τὸ βαλάντιον τῶν πολιτῶν ᾖναι πλῆρες, ἀλλὰ πρέπει νὰ τὸ ἀφίνετε νὰ γεμίζῃ· ὅταν ὅμως τοῦ πάρετε τὸν ἀροτῆρα βοὰ καὶ τὰ ζῶά του, δὲν θὰ ᾖναι πλέον εἰς κατάστασιν νὰ τὰ ἀποκαταστήσῃ, θὰ μείνῃ ἀργός, καὶ ἀπὸ ἀργοὺς πάσχει ἡ κοινωνία· πρέπει νὰ προτρέπωμεν τὸν πολίτην εἰς τὰ ἔργα του, διότι ὅταν ἐργάζεται, καὶ ἐκεῖνος καλῶς ζῇ, καὶ πρὸς τὸ δημόσιον γίνεται χρήσιμος (θόρυβος καὶ διάλογοι μεταξὺ τῶν βουλευτῶν). Ἔπρεπεν ὅμως, κύριοι, νὰ ἔχωμεν περισσοτέρας πληροφορίας, διότι τώρα ἐμάθομεν ὅτι ἀπὸ τὸν φόρον τῶν ἀμπέλων γίνονται καθυστερήσεις 40 ἕως 80%. Αὐτὸ εἶναι τρομακτικόν, ἀγαθῇ τύχῃ γεωργοὶ δὲν καθυστεροῦν τόσα.

§188ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι οἱ ἐνοικιασταί.

§189ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Ἐκ τῶν 35,000,000 καθυστεροῦνται κατ’ ἔτος 2,000,000. Εἰς τὰ 1865 καθυστερήθησαν 2,400,000. Εἰς τὰ 1866 2,600,000.

§190ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Μὴ λογαριάζετε τοὺς ἐμμέσους φόρους, ἐπειδὴ ἐκεῖ δὲν ὑπάρχουν καθυστερήματα.

§191ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Διὰ τὶ δὲν ἐφέρατε καταλόγους διὰ νὰ ἴδωμεν ποῦ εἶναι ἡ ἔλλειψις; διότι οὕτως ὅλα τὰ παίρνομεν μαζύ. Προχθὲς ἀκόμη ἐπῆγα πεντάκις, (ἦτον ὑπουργὸς ὁ κ. Αὐγερινὸς) νὰ παρακαλέσω δι’ ἕνα κτηνοτρόφον, ὁ ὁποῖος εἶχε κάμει τὴν δήλωσίν του διὰ 300 ζῶα καὶ εἶχε πληρώσει τὸν φόρον.

§192ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ εἴπατε καὶ ἄλλοτε αὐτά.

§193ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Τὰ εἶπα καὶ θὰ τὰ ξαναειπῶ. Τί μᾶς ἀπήντησαν; Εἶναι ὁριστικοὶ οἱ κατάλογοι. Ἠξεύρετε, κύριοι, ὅτι αἱ περισσότεραι καθυστερήσεις εἶναι ἰδανικαὶ, διότι δὲν ἔλαβον μέτρον νὰ καθαρίσουν τὰ πραγματικὰ ἀπὸ τὰ ἰδανικὰ, τὰ ἔννομα ἀπὸ τὰ ἄνομα (θόρυβος). Ἰδοὺ διὰ ποῖον λόγον εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἀμφιβολίαν, διότι βλέπομεν ἀπὸ τὸ ἓν μέρος μίαν βίαν καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο ἓν ἀδίκημα, ὀφείλομεν λοιπὸν νὰ προλάβωμεν τὸ ἀδίκημα καὶ νὰ φροντίσωμεν νὰ γίνεται ἡ εἴσπραξις τακτικωτέρα καὶ νὰ μὴ ἀδικοῦνται οἱ φορολογούμενοι (θόρυβος).

§194ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Θὰ ἔλθῃ ἄλλος νόμος νὰ κανονίσῃ αὐτά.

§195ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Τὸ περὶ βεβαιώσεως. Τότε θὰ καταλάβωμεν, ἂν τὰ καθυστερούμενα αὐτὰ ἦναι πραγματικά, ἢ ἰδανικά.

§196ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω νὰ ὑποβάλω μίαν παρατήρησιν τόσον εἰς ὑμᾶς, καθὼς καὶ εἰς τὴν Βουλήν. Εἶμαι ἰδιότροπος, θέλω νὰ ταξειδεύσω· ὑπάγω εἰς οἰκίαν γεωργοῦ· λέγετε νὰ τοῦ ἀφήσετε 10 αἶγας ἢ 3 πρόβατα .... (διάλογοι θορυβώδεις).

§197ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Δύο .......

§198ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ σημειωθῇ ὅτι ὁ κ. Καλλιφρονᾶς ἔκαμε τὰ τρία, δύω (γέλως).

§199ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Λοιπὸν ἂν ἀφήσωμεν τὸν ἵππον, τὸν ἡμίονον, τὰ 10 πρόβατα, τοὺς ἀροτῆρας βόας, τί θὰ τοὺς πάρωμεν; Ἠξεύρετε ποῦ θὰ καταντήσωμεν; νὰ τοὺς πάρωμεν ὅ,τι δὲν ἔχουν. Ἐμένα μοῦ ἐφάνηκαν πολὺ φρόνιμοι οἱ λόγοι τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Δὲν πρέπει, κύριοι, νὰ πωλῶμεν ψευδῆ φιλοπατρίαν, διότι ψευδὴς εἶναι ἐκείνη ......

§200ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΕΤΕΡΟΙ. Νὰ τὸ ἀνακαλέσητε αὐτό, διότι προσβάλλει ...... (θόρυβος)

§201ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν προσβάλλω κανένα. Ἀφῆστέ τους τοῦτο, ἀφῆστέ τους ἐκεῖνο καὶ ἔπειτα τί νὰ τους πάρωμεν; Νὰ μείνῃ λοιπὸν ὁ νόμος ὅπως ἔχει. (διάλογοι).

§202ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μίαν φορὰν, κ. πρόεδρε, εἰς συνέλευσιν τῶν ἀρχαίων Σπαρτιατῶν, νέος τις, εὐγενὴς καὶ φιλόπατρις, ὡς ὁ προαγορεύσας κ. βουλευτὴς, εἶπε σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ τὸ ἑξῆς· «διὰ νὰ ᾖναι τίς καλὸς στρατηγὸς, πρέπει νὰ ᾖναι φιλόσοφος». Γέρων δέ τις στρατηγὸς (ὁ Κολοκοτρώνης τῆς ἐποχῆς), ἀκροώμενος τὸν νέον εἶπεν· «οὐ περισεσάλπικται ὁ ῥήτωρ», εἶπε δηλαδὴ ἄφετέ τον διότι δὲν ἤκουσε σάλπιγγα πολέμου· ἄφετε σᾶς λέγω καὶ ἐγὼ, τὸν προαγορεύσαντα ἰατρὸν, διότι δὲν ἤκουσε τὴν φωνὴν τοῦ εἰσπράκτορος εἰς τὴν οἰκίαν του· ὁ προαγορεύσας ἰατρὸς ἀπεκάλεσε τὴν ὑπὲρ τῶν γεωργῶν μέριμναν, ψευδῆ πατριωτισμόν· κρίνετε ὑμεῖς, κύριοι βουλευταὶ, ἐὰν ἡ πρότασις τοῦ νὰ μὴ ὑπόκηται εἰς κατάσχεσιν τὰ μέσα τῆς ὑπάρξεως τῶν γεωργῶν, ἔχει τὸν χαρακτῆρα τοῦ ψευδοῦς πατριωτισμοῦ! Ἀφοῦ ἀφίνωμεν εἰς τὸν βιομήχανον τὰ ἐργαλεῖα, καὶ εἰς τὸν λόγιον 500 δραχμῶν βιβλία, ὅπως ἐξακολουθῶσιν ἐργαζόμενοι, θέλει ὁ ἰατρὸς νὰ μὴ ἀφήσωμεν εἰς τὸν γεωργὸν τὰ ἀναγκαῖα ζῶα, διὰ νὰ καλλιεργῇ καὶ μᾶς δίδῃ φόρους! Δὲν εἴμεθα ἔνοχοι ψευδοῦς πατριωτισμοῦ, οὐδὲ πρόκειται νὰ προσκαλέσωμεν τὰ πλήθη διὰ τὴν Ἤπειρον καὶ τὴν Θεσσαλίαν. Ἐπειδὴ δὲ καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μᾶς ἔδωκε πολλὰς περὶ ἐγκαίρου πληρωμῆς τῶν φόρων συμβουλὰς, εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ συμβουλεύσω καὶ ἐγὼ τὴν Κυβέρνησιν νὰ γίνῃ ἀκριβὴς εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεών της· παρὰ τὰς ἄλλας μεγάλας ἐλλείψεις, περὶ ὧν θέλω λαλήσει προσεχῶς, δὲν πληρώνει τοὺς ὑπηρετήσαντας εἰς τὴν βεβαίωσιν τῶν φόρων, καὶ τὸ χείριστον, δὲν ἐξοφλεῖ τὰς τελεσιδίκους δικαστικὰς ἀποφάσεις, οὐδὲ δέχεται κἂν αὐτὰς εἰς συμψηφισμὸν χρέους.

§203ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν ἠνώχλησαν οἱ λόγοι αὐτοί. Δὲν ἠθέλησα νὰ τοὺς ἐξελέγξω ὅτι ἔχουν ψευδῆ πατριωτισμὸν· ὁ λόγος μου εἶναι νὰ εἴπω ὅτι ἡ περιποίησις ἐκείνη τὴν ὁποίαν κάμνουν δὲν εἶναι ἡ πεφωτισμένη φιλοπατρία. Ὁ λαὸς πρέπει νὰ πληρώσῃ τοὺς φόρους του. Διατί νὰ μὴ μοῦ ἀφήτητε καὶ ἐμένα μερικὰ κλήματα ἀφορολόγητα; (θόρυβος). Καὶ τί θὰ τὸν ὠφελήσουν πέντε πρόβατα; (διάλογοι)

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἡ ὑποτροπολογία τοῦ κ. Δανοπούλου εἶναι δύω ἀροτριῶντα ζῶα, 10 πρόβατα ἢ 10 αἶγας ...... (διάλογοι). Λοιπὸν, κύριοι, γίνεται δεκτὴ ἡ ὑποτροπολογία τοῦ κ. Δανοπούλου; Οἱ παραδεχόμενοι αὐτὴν νὰ ἐγερθῶσι (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. — Εἶναι ἡ προσθήκη τοῦ κ. Ῥηγοπούλου «καὶ τὸν ἀναγκαιοῦντα σπόρον».

§205Χ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ εἶναι ἀόριστον αὐτὸ, νὰ προστεθῇ πέντε κοιλά.

§206ΔΑΓΡΕΣ. Ἀφοῦ τοὺς ἀφήσατε ἀροτριῶντας βόας, πρέπει νὰ τοὺς ἀφήσητε καὶ σπόρον.

§207ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἓν ποσὸν πατάτες, ἓν ποσὸν κοκκινογούλια, ν’ ἀφήσωμεν ἀπὸ ὅλα (γέλως διάλογοι παρατεταμένοι).

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν θέλετε νὰ μείνῃ ἀόριστον τὸ ποσὸν τοῦ σπόρου;

§209ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι· μέχρι πέντε κοιλῶν.

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν προσθήκην «καὶ πέντε κοιλὰ σπόρου» παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη.

§211ΣΑΡΑΒΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει φρονῶ εἰς τὸ τελευταῖον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου μία παράλειψις ἐπὶ τῆς ὁποίας θεωρῶ καθῆκόν μου νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς. Τὸ τελευταῖον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 9, ἔχει οὕτω· «ὅλος ὁ μισθὸς τῶν ὑπαξιωματικῶν, στρατιωτῶν καὶ ναυτῶν καὶ τὸ ἥμισυ τοῦ κανονικοῦ μισθοῦ καὶ τῶν ἐπιμισθίων παντὸς ἀπὸ τοῦ δημοσίου μισθοδοτουμένου ὑπαλλήλου.» Δὲν γίνεται, ὡς παρατηρεῖτε ἐν αὐτῷ, διόλου λόγος περὶ συντάξεων. Ἐπιθυμῶ νὰ μάθω ἂν ἐννοῇ τὸ ὑπουργεῖον αἱ συντάξεις νὰ κατάσχωνται ἐν ὁλοκλήρῳ, χωρὶς νὰ ἐξαιρῆται τίποτε. Κατὰ τὴν σχετικὴν διάταξιν τῆς Πολιτ. δικονομίας τὰ ¾ δὲν ἠμποροῦν νὰ κατασχεθῶσι. Φρονῶ, ὅτι δὲν εἶναι διόλου δίκαιον ἡ εὐεργετικὴ διάταξις τοῦ ἐν λόγῳ ἄρθρου νὰ μὴ ἐπεκταθῇ καὶ ἐπὶ τῶν συντάξεων. Ὑποθέτω ὅτι θὰ ἦναι ἁπλῆ παράλειψις, οὐδέποτε δὲ σκοπὸς νὰ ὑπαχθῶσιν εἰς τὴν καθολοκληρίαν κατάσχεσιν αἱ συντάξεις τῶν ὑπαλλήλων, καθὼς καὶ τῶν χηρῶν καὶ ὀρφανῶν.

§212ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Δὲν ἔχομεν ἰδέαν ἄλλην, παρὰ ἐννοούσαμεν τὰ ¾ νὰ ἐξαιρεθοῦν.

§213Α. ΚΑΤΡΙΒΑΝΟΣ. Τὸ ἥμισυ· ἂς πληρώνουν νὰ μὴ χρεωστοῦν.

§214ΣΑΡΑΒΑΣ. Τὰ ¾, κ. Πρόεδρε, τῆς συντάξεως ὅλων τῶν ὑπαλλήλων, καθὼς καὶ τῶν χηρῶν καὶ ὀρφανῶν.

§215ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πάσης συντάξεως ἐν γένει.

§216ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Πάσης συντάξεως, μάλιστα.

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν, «καὶ τὰ ¾ τῶν συντάξεων ἐν γένει.» Εἶναι ἀντίῤῥησις;

§218ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§219ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρα γίνεται δεκτόν. Ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ ἄνευ ἀντιῤῥήσεως διὰ τρίτην φορὰν τὰ ἄρθρα 10 καὶ 11, ἔχοντα ὡς ἑξῆς· «Ἄρθρον 10. Ἡ κατάσχεσις ἐνεργεῖται ἐπὶ παρουσίᾳ δημοτικοῦ τινὸς ὑπαλλήλου ἢ ἑνὸς μάρτυρος, συντάσσεται δὲ ἐπὶ τούτῳ ἔκθεσις, ἥτις ὑπογράφεται παρ’ αὐτοῦ, τοῦ ἐνεργήσαντος τὴν κατάσχεσιν καὶ τοῦ ὀφειλέτου, ἐὰν ἦναι παρὼν καὶ θέλῃ νὰ ὑπογράψῃ.» «Ἄρθρον 11. Ἐὰν ὁ κατασχετὴς εὕρῃ κεκλεισμένας τὰς θύρας ἢ τὰ ἀποδοχεῖα, τῶν ὁποίων τὸ ἄνοιγμα ἀρνοῦνται οἱ διακάτοχοι, δύναται νὰ τὰ ἐκβιάσῃ μόνον ἐπὶ παρουσίᾳ τοῦ εἰρηνοδίκου ἢ ἀστυνόμου ἢ δημάρχου, ἢ ἐλλείψει τοιούτων, τοῦ δημαρχικοῦ ἢ εἰδικοῦ παρέδρου.» Ἀναγινώσκεται τὸ 12 ἔχον ὡς ἕπεται· Ἄρθρον 12. Τὰ κατασχεθέντα κινητὰ μεταφέρονται παραχρῆμα καὶ παραδίδονται εἰς τὸν συμβολαιογράφον, ἐν ἐλλείψει δὲ τοιούτου εἰς τὸν δήμαρχον. Ἐὰν ὁ συμβολαιογράφος ἢ ὁ δήμαρχος ἀρνηθῶσι τὴν παραλαβὴν, ὁ κατασχετὴς διορίζει εἰδικὸν φύλακα ὑπ’ εὐθύνην τῶν ἀρνηθέντων· ὁ φύλαξ διορίζεται, καὶ ὅταν ἡ κατάσχεσις ἀφορᾷ ἀσυγκομίστους καρποὺς, ἢ ὅταν τὸ κατασχεθὲν ἀντικείμενον δὲν δύναται ἄνευ βλάβης νὰ μετατοπισθῇ ἢ νὰ κατατεθῇ εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ συμβολαιογράφου ἢ τοῦ δημάρχου, ἐκτὸς ἐὰν οὗτοι ἀναλάβωσι τὴν φύλαξίν του ὑπ’ εὐθύνην των. Ἡ κατάσχεσις τῶν ἀσυγκομίστων καρπῶν δὲν δύναται νὰ ἐνεργηθῇ εἰμὴ ἐντὸς ὀκτὼ ἑβδομάδων πρὸ τῆς συνήθους ὡριμάνσεως αὐτῶν.»

§220ΓΟΥΒΕΛΗΣ. Ὑποθέσατε, ὅτι ὑπάλληλός τις ἀπὸ ἐπιθυμίαν νὰ ὑπηρετήσῃ τὸ συμφέρον τοῦ δημοσίου, εἴτε ταμίας, εἴτε εἰσπράκτωρ ἢ ἄλλος, κάμνει κατάσχεσιν καὶ ἐπὶ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ὁ νόμος ἐξαιρεῖ· ποῖος θὰ ἀποφασίσῃ περὶ τούτου;

§221ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Ἀλοίμονον ἀπὸ τὸν ὑπάλληλον αὐτόν, καὶ θὰ παυθῇ καὶ θὰ καταδιωχθῇ. (διάλογοι).

§222ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἄλλη τις ἀντίῤῥησις;

§223ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§224ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρα γίνεται δεκτὸν καὶ τὸ 12 ἄρθρον, ὡς ἔχει. Ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ εἰς τρίτην συζήτησιν ἄνευ ἀντιῤῥήσεως τὰ ἄρθρα 13, 14, 15, 16, 17 καὶ 18 ἔχοντα ὡς ἕπονται. «Ἄρθρον 13. Ἀμέσως μετὰ τὴν κατάσχεσιν ὁ ταμίας ἢ ὁ κατασχετὴς ἐκδίδει διακήρυξιν περὶ πλειστηριασμοῦ τῶν κατασχεθέντων. Ἐν αὐτῇ σημειοῦται τὸ ὄνομα καὶ ἡ κατοικία τοῦ ὀφειλέτου, τὸ εἶδος καὶ τὸ ποσὸν τῶν κατασχεθέντων, ὁ τόπος ἔνθα φυλάσσονται, ἡ ἡμέρα, ἡ ὥρα, ὁ τόπος καὶ ὁ ὑπάλληλος τοῦ πλειστηριασμοῦ. Ἡ διακήρυξις τοιχοκολλᾶται διά τινος τῶν ἐν τῷ ἄρθρῳ 2 μνημονευομένων προσώπων εἰς τὸν τόπον τοῦ πλειστηριασμοῦ τρεῖς τοὐλάχιστον ἡμέρας πρὸ αὐτοῦ καὶ κοινοποιεῖται εἰς τὸν ὀφειλέτην. Ἄρθρον 14. Ὁ πλειστηριασμὸς ἐνεργεῖται εἰς τὴν πρωτεύουσαν τοῦ δήμου παρὰ τοῦ συμβολαιογράφου ἢ ἐν ἐλλείψει τοιούτου παρὰ τοῦ δημάρχου, ἐπὶ παρουσίᾳ τοῦ ταμίου ἢ ἑνὸς τῶν ὑπαλλήλων αὐτοῦ. Εἰς τὸν ἐπὶ τοῦ πλειστηριαστοῦ πρέπει νὰ προσαχθῇ πρότερον, ά) πιστοποιητικὸν τοῦ ταμίου ὅτι ἀπεστάλη πρὸς τὸν δήμαρχον ἡ γενικὴ πρόσκλησις· βʹ) τὸ ἐπιδοτήριον τῆς πρὸς πληρωμὴν προσκλήσεως τοῦ ὀφειλέτου κατὰ τὸ ἄρθρον 3· γʹ) ἡ περὶ τῆς κατασχέσεως συνταχθεῖσα ἔκθεσις καὶ δʹ) ἡ περὶ τοιχοκολλήσεως τῆς διακηρύξεως ἀπόδειξις κατὰ τὸ ἄρθρον 13. Ἄρθρον 15. Ἐὰν τὸ χρέος δὲν ὑπερβαίνῃ τὰς δραχμὰς ἑκατόν, ἡ κατακύρωσις γίνεται ἀμέσως παρὰ τοῦ ἐνεργήσαντος τὸν πλειστηριασμὸν ὑπαλλήλου εἰς τὸν πλειοδοτήσαντα, ὅστις ὀφείλει νὰ ὑπογράψῃ τὰ πρακτικά, νὰ καταθέσῃ πάραυτα τὸ τίμημα καὶ νὰ παραλάβῃ τὸ πρᾶγμα. Ἐν περιπτώσει ἀρνήσεως γίνεται παραχρῆμα ἐπὶ τῶν ἰδίων πρακτικῶν ἀναπλειστηριασμός. Ἄρθρον 15. Ἐὰν τὸ χρέος ᾖναι ἀνώτερον τῶν δραχμῶν ἑκατόν, τὰ πρακτικὰ τοῦ πλειστηριασμοῦ ὑποβάλλονται παραχρῆμα παρὰ τοῦ ἐνεργήσαντος αὐτὸν ὑπαλλήλου εἰς τὸν ταμίαν, ὅστις ὑποχρεοῦται ἐντὸς τριῶν ἡμερῶν ἀπὸ τῆς παραλαβῆς των ἢ νὰ ἐγκρίνῃ τὸ ἀποτέλεσμα ἢ νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐπανάληψιν τοῦ πλειστηριασμοῦ· ἄλλως θεωρεῖται ὁ πλειστηριασμὸς ὡς μὴ ἐγκριθείς. Ὁ πλειστηριασμὸς ἐπαναλαμβάνεται καὶ ἐὰν ὁ ὀφειλέτης τὸ ζητήσῃ, ἐντὸς τῆς αὐτῆς τριημέρου προθεσμίας. Ἄρθρον 17. Πρὸς ἐπανάληψιν τοῦ πλειστηριασμοῦ ἐκδίδεται παρὰ τοῦ ταμίου διακήρυξις, ἥτις κοινοποιεῖται εἰς τὸν ὀφειλέτην καὶ δημοσιεύεται κατὰ τὸ ἄρθρον 13 ἐν τῇ πρωτευούσῃ τῆς ἐπαρχίας καὶ τοῦ δήμου, ἔνθα ἐγένετο ὁ πρῶτος πλειστηριασμός. Ὁ νέος πλειστηριασμὸς ἐνεργεῖται ἔνθα καὶ ὁ πρῶτος. Δύναται ὅμως τῇ ἐγκρίσει τοῦ ταμίου ἢ τῇ αἰτήσει τοῦ ὀφειλέτου, νὰ ἐνεργηθῇ ἐν τῇ πρωτευούσῃ τῆς ἐπαρχίας, ὅπου δύνανται, ἐὰν κριθῇ συμφερώτερον, νὰ μεταφερθῶσι καὶ τὰ ὑπὸ κατάσχεσιν ἀντικείμενα. Ἐν τῇ πρωτευούσῃ τῆς ἐπαρχίας τὸν ἐπαναληπτικὸν πλειστηριασμὸν ἐνεργεῖ ὁ συμβολαιογράφος ἐπὶ παρουσίᾳ τοῦ ταμίου. Ἄρθρον 18. Ὁ ταμίας ἐγκρίνει τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ πλειστηριασμοῦ τούτου ἐντὸς τριῶν ἡμερῶν ἀπὸ τῆς παραλαβῆς τῶν πρακτικῶν. Ἀλλ’ ἐὰν πρόκηται περὶ πραγμάτων, τὰ ὁποῖα ἔχουν κατὰ τὴν κρίσιν τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς καὶ τοῦ ταμίου ἀξίαν ἀνωτέραν τῶν χιλίων δραχμῶν, αἱ ἀρχαὶ αὗται δύνανται ν’ ἀναβάλλωσι τὴν ἐκποίησιν. Ἀναγινώσκεται τὸ 19 ἄρθρον, ἔχον ὡς ἕπεται. Ἄρθρον 19. Ἐὰν ἐκ τοῦ ἀναπλειστηριασμοῦ προκύψῃ ζημία, διὰ τὴν ἀπότισιν αὐτῆς τε καὶ παντὸς ἐξόδου τοῦ πλειστηριασμοῦ, συντηρήσεως καὶ φυλάξεως τῶν πλειστηριαζομένων πραγμάτων, καταδιώκεται ὁ πρῶτος ἀγοραστὴς κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος νόμου.

§225ΔΑΓΡΕΣ. Κύριε πρόεδρε, ἐδῶ εἶναι μία ἀντίφασις ἢ μία διάταξις ὅλως διόλου ἄδικος. Εἰς τὸ 15 ἄρθρον, (τὸ ὁποῖον παρεδέχθημεν ἢ μᾶλλον εἰς τὸ 16 λέγετε ὅτι.... (ἀναγινώσκει τὸ 16 ἄρθρον). Λοιπὸν κατὰ τὸ ἄρθρον αὐτὸ δύναται ὁ ταμίας νὰ ἐπαναλάβῃ τὸν πλειστηριασμὸν καὶ ὑποχρεοῦται νὰ τὸν ἐπαναλάβῃ, ἂν ὁ ὀφειλέτης, τὰ πράγματα τοῦ ὁποίου ἐκποιοῦνται, τὸ ζητήσῃ. Ὥστε κατὰ τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἐπαναλαμβάνεται ὁ πλειστηριασμὸς ὄχι τῇ θελήσει τοῦ ἀγοραστοῦ· ἀλλὰ πρόκειται περὶ τῶν συμφερόντων τοῦ δημοσίου ἢ τοῦ ὀφειλέτου. Τὸ ἄρθρον, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν λέγει (τὸ ἀναγινώσκει).

§226ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Ἀναπλειστηριασμὸς δὲν εἶναι ὁ ὑποχρεωτικὸς πλειστηριασμός. (διάλογοι).

§227ΔΑΓΡΕΣ. Αὐτὸ ἐξηγήσατέ το.

§228ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Αὐτὸ ἐννοοῦμεν.

§229ΔΑΓΡΕΣ. Λοιπὸν ἐννοεῖτε, ὅτι ἀρνηθέντος τοῦ ἀγοραστοῦ νὰ πληρώσῃ......(διάλογοι).

§230ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ σημειωθῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§231ΠΟΛΛΟΙ. Περιττὸν, ἀφοῦ λέγει ἀναπλειστηριασμὸς τὸ ἄρθρον.

§232ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν εἶναι ἄλλη ἀντίῤῥησις;

§233ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§234ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἆρα γίνεται δεκτὸν καὶ τὸ 19 ἄρθρον. Τὴν στιγμὴν ταύτην, κύριοι, λαμβάνω ἓν ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον κατὰ τὸν κανονισμὸν ὀφείλω νὰ τὸ κοινοποιήσω εἰς τὴν Βουλὴν (Ἀναγινώσκει) Πρὸς τὸν Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Κύριε Πρόεδρε, Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπὸ χθεσινὴν ἡμερομηνίαν ὑμετέρου ἐγγράφου λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ γνωστοποιήσω ὑμῖν καὶ δι’ ὑμῶν καὶ τὴν Βουλὴν ὅτι δὲν δύναμαι νὰ λάβω μέρος κατὰ τὴν ἐν αὐτῷ μνημονευομένην ἐπιτροπήν. Ἀπόκειται ὅθεν εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ἐνεργήσῃ περὶ τῆς ἀντικαταστάσεώς μου. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 25 Φεβρουαρίου 1871. Ὑποσημειοῦμαι μὲ τὴν προσήκουσαν ὑπόληψιν.

Ὁ βουλευτὴς

Δ. Γ. ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ.

§235ΠΟΛΛΟΙ. Καλὰ.

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Ἀναγινώσκεται τὸ 20 ἄρθρον καὶ γίνεται δεκτὸν ἄνευ ἀντιῤῥήσεως εἰς τρίτην ἀνάγωσιν ἔχον ὡς ἕπεται.) Ἄρθρον 20. Ἐὰν τὰ ὑπὸ κατάσχεσιν ἀντικείμενα ᾖναι ἐπιδεκτικὰ διαιρέσεως, ἐκποιεῖται τόσον μόνον μέρος αὐτῶν, ὅσον ἀρκεῖ διὰ τὴν πληρωμὴν τοῦ χρέους καὶ τῶν ἐξόδων ἐν γένει, ἐκκαθαριζομένων κατὰ τὸ ἄρθρον 22. Ἐὰν ὅμως ᾖναι ἀνεπίδεκτα διαιρέσεως, τὸ μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τοῦ χρέους καὶ τῶν ἐξόδων πλεόνασμα ἀποδίδοται τῷ ὀφειλέτῃ.

§237ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. Ἀναγινώσκει «ἄρθρον 21». Ἄρθρον 21. Πράγματα, ὑποκείμενα εἰς φθοράν, πλειστηριάζονται δημοσίως παραχρῆμα, ἢ ἐντὸς βραχείας, κατ’ ἀναλογίαν τοῦ κινδύνου, προσδιοριστέας προθεσμίας παρὰ τοῦ ἐπὶ τοῦ πλειστηριασμοῦ εἰρηνοδίκου, συμβολαιογράφου ἢ δημάρχου. Τοῦ πλειστηριασμοῦ προηγεῖται πάντοτε κοινοποίησις διὰ κηρύξεως, καὶ ἂν ὁ χρόνος τὸ ἐπιτρέπῃ, δημοσιεύεται αὕτη καὶ διὰ τοιχοκολλήσεως.

§238ΔΑΓΡΕΣ. Ποῖος θὰ γνωμοδοτήσῃ;

§239ΥΠΟΥΡΓΟΣ. Οἰκονομικῶν. Ὁ ἐπὶ τοῦ πλειστηριασμοῦ ὑπάλληλος.

§240ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἄλλη παρατήρησις;

§241ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§242ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. Ἀναγινώσκει «ἄρθρον 22». Ἄρθρον 22. Τὰ ἔγγραφα τῶν κατασχέσεων, διακηρύξεων, πλειστηριασμῶν καὶ κοινοποιήσεων συντάσσονται ἐφ’ ἁπλοῦ χάρτου. Οἱ ἐνεργοῦντες τὸν πλειστηριασμὸν συμβολαιογράφοι ἢ δήμαρχοι λαμβάνουσι λεπτὰ 15 διὰ πᾶσαν ἑκατοντάδα δραχμῶν ἐπὶ τοῦ ἐκπλειστηριάσματος· οἱ δὲ ἐνεργοῦντες τὴν κατάσχεσιν δημόσιοι ὑπηρέται ἢ εἰδικοὶ κατασχέται λαμβάνουσι δικαίωμα κατασχέσεως 50 μὲν λεπτά, ὅταν τὸ διὰ τοῦ πλειστηριασμοῦ τῶν κατασχεθέντων εἰδῶν πληρωθὲν ποσὸν χρέους ᾖναι κατώτερον τῶν δραχμῶν ἑκατόν, 25 δὲ λεπτὰ διὰ πᾶσαν ἑκατοντάδα ὑπερβαίνουσαν τὴν ποσότητα ταύτην. Τὰ δικαιώματα τῶν συμβολαιογράφων καὶ κατασχετῶν, ἡ ἀντιμισθία τῶν φυλάκων καὶ τὰ ἔξοδα τῆς μεταφορᾶς καὶ τῆς διατηρήσεως τῶν κατασχεθέντων ἐκκαθαρίζονται εἰς βάρος τοῦ ὀφειλέτου παρὰ τοῦ ἐπὶ τοῦ πλειστηριασμοῦ ὑπαλλήλου καὶ κρατοῦνται ἀπὸ τὸ ἐκπλειστηρίασμα. Κατὰ τῆς ἐκκαθαρίσεως ταύτης ἐπιτρέπεται προσφυγὴ ἐνώπιον ἐπιτροπῆς, συγκειμένης ὑπὸ τοῦ νομάρχου ἢ ἐπάρχου, τοῦ οἰκονομικοῦ ἐφόρου καὶ τοῦ ταμίου, οἵτινες ἀποφασίζουσιν ὁριστικῶς. Ἐὰν δὲ λάβῃ χώραν ὁ πλειστηριασμὸς τὰ δικαιώματα τῶν κατασχετῶν ὑπολογίζονται ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ πρὸς ἄρσιν τῆς κατασχέσεως πληρωθέντος ποσοῦ.

§243ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐμποδισθῶ ἀπὸ τὴν ἰδέαν ὅτι ἔρχομαι νὰ λαλήσω κατά τινος, τὸ ὁποῖον ἐπιθυμεῖ ἐκεῖνος, καθ’ οὗ ἐπίκειται ἡ κατάσχεσις. Δὲν ἐννοῶ πῶς ἕνας ὑπάλληλος ἠμπορεῖ νὰ προσέλθῃ εἰς τὸν πλειστηριασμόν, ἐνῷ ἔχει εὐθύνην νὰ μείνῃ ὥρας, καὶ τί θὰ πάρῃ: 15 λεπτὰ· καὶ ἂν ἀξίζῃ τὸ πρᾶγμα 100 δραχ. τὸν ἐπιφορτίζεται νὰ ὑπάγῃ νὰ παρευρεθῇ, νὰ συντάξῃ ἐκθέσεις, νὰ πωλήσῃ ἓν κτῆμα, τοῦ ἀναθέτετε καὶ τὴν εὐθύνην νὰ μένουν εἰς χεῖράς του τὰ κατασχεθέντα καὶ ἔπειτα νὰ τοῦ λέγετε πάρε 15 λεπτὰ καὶ πήγαινε εἰς τὴν δουλειά σου· (διάλογοι). Προτείνω νὰ γείνῃ μία κλῖμαξ μέχρι τινός· ἂν ὑπερβαίνῃ τὰς 500 δραχμὰς τὸ ἐκπλειστηρίασμα, 15 λεπτὰ κατὰ πᾶσαν ἑκατοντάδα. Ἂν ὅμως ᾖναι μικρὸν νὰ πάρῃ τοὐλάχιστον μίαν δραχμήν. Πρέπει νὰ ἤμεθα δίκαιοι καὶ λογικοί. Προτείνω λοιπὸν διὰ πάντα πλειστηριασμὸν νὰ πάρῃ μίαν δραχμήν. Ἂν ὑπερβαίνῃ τὰς 500 δραχμὰς νὰ παίρνῃ κατὰ πᾶσαν ἑκατοντάδα 15 λεπτά.

§244ΒΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν πρόνοιαν, κύριε πρόεδρε, τὴν ὁποίαν λαμβάνει ὁ κ. Δανόπουλος ὑπὲρ τῶν γεωργῶν, βλέπετε, ὅτι τοῦτο ὅπου λέγει ἐναντιώνεται· διότι αὐτὰ τὰ χρήματα θὰ πληρωθῶσιν ἀπὸ τὸν γεωργόν. Ἂν ὁ συμβολαιογράφος, ὁ ὁποῖος ἔχει συμφέρον δὲν τοῦ ἀρέσῃ, πρέπει νὰ παραιτηθῇ.

§245ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τόσον καλὰ τὰ ἠξεύρει αὐτὰ τὰ πράγματα ὁ κ. Βακαλόπουλος, ὥστε λέγει ὅτι πρέπει νὰ παραιτηθῇ· καὶ ἔχει δικαίωμα νὰ παραιτηθῇ;

§246ΒΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπὸ τοῦ νὰ ᾖναι συμβολαιογράφος· αὐτὸ λέγω. (διάλογοι).

§247ΚΑΤΡΙΒΑΝΟΣ. Ἐκτὸς τούτου βλέπω ἐδῶ ὅτι λέγει «ἡ ἀντιμισθία τῶν φυλάκων κτλ. εἰς βάρος τοῦ ὀφειλέτου ο. Αὐτὴ ἡ ἀντιμισθία ἐπιθυμῶ νὰ προσδιορισθῇ· διότι πιθανὸν τὸ ἐκπλειστηρίασμα νὰ τὸ φάγῃ ἡ ἀντιμισθία τοῦ φύλακος, διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ καταπίεσις κατὰ τοῦ ὀφειλέτου· (διάλογοι μεταξὺ τινῶν βουλευτῶν καὶ τοῦ ὑπουργοῦ).

§248ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω πῶς παραδέχεται ἡ Βουλή, ὅτι παρατηρήσεις δὲν δύναμαι νὰ θέτω εἰς ψηφοφορίαν. Ὅστις ἀγαπᾷ ἂς φέρῃ γραπτὴν τὴν τροπολογίαν.

§249ΠΟΛΛΟΙ. Βέβαια.

§250ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἄλλη ἀντίῤῥησις ἐπὶ τοῦ 22 ἄρθρου;

§251ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι. Ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 23, ἔχον ὡς ἕπεται· Ἄρθρον 23. Ἀνακοπὴ κατὰ τῆς ἐκτελέσεως ἐπὶ τῆς κατασχέσεως κινητῶν δὲν εἶναι δεκτὴ ἐκ μέρους τοῦ ὀφειλέτου ἐνώπιον τῶν τακτικῶν δικαστηρίων, εἰμὴ μόνον ἐὰν ὁ ἀνακόπτων ἰσχυρίζεται ὅτι δὲν ὑπάρχει τὸ χρέος, δι’ ὃ ἐπισπεύδεται ἡ ἐκτέλεσις, ἢ ὅτι ἐξωφλήθη· ἀλλὰ καὶ τότε δὲν δύνανται τὰ δικαστήρια νὰ διατάξωσι τὴν ἀναστολὴν τῆς ἐκτελέσεως.

§252ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. (ἀναβαίνει τὸ βῆμα).

§253Ι. ΦΛΕΣΣΑΣ. Δὲν εἶναι ἀπαρτία, κ. πρόεδρε.

§254ΤΙΝΕΣ. Εἶναι ἀπαρτία.

§255ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ἐξέλθωσιν οἱ κ. βουλευταί. (Ἐξέρχονταί τινὲς τῶν βουλευτῶν ἐκ τῶν δωματίων).

§256ΤΙΝΕΣ. Εἶναι ἀπαρτία.

§257ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. ὑπουργὲ, καὶ ἐὰν ἐπιμείνῃ ὁ κ. Φλέσσας, θὰ ἀναγνώσωμεν τὸν κατάλογον.

§258ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι, τὸ ἄρθρον αὐτὸ δὲν εἶναι νέον· μεταφέρεται ἀπὸ τὸν παλαιὸν περὶ καταδιώξεως νόμον καὶ ἔχει σκοπὸν νὰ ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τοὺς στρεψοδίκους ὀφειλέτας τὸ μέσον τοῦ νὰ ματαιόνουν τὴν κατάσχεσιν, ἥτις ἐνεργεῖται πρὸς εἴσπραξιν τῶν χρημάτων τοῦ δημοσίου. Ἐὰν ἐδίδαμεν τὸ δικαίωμα εἰς πάντα ὀφειλέτην νὰ καταφεύγῃ εἰς τὰ δικαστήρια, ὁσάκις τὸ δημόσιον ἐνεργῇ κατάσχεσιν τῆς περιουσίας του καὶ νὰ ζητῇ τὴν ἀναστολὴν τῆς κατασχέσεως, ἀφίνομεν δὲ τὸν δικαστὴν ἐλεύθερον νὰ διατάττῃ τὴν ἀναστολὴν, ἐννοεῖται ὅτι ἤθελον διακινδυνεύει τὰ συμφέροντα τοῦ δημοσίου καὶ ἠθέλομεν ἔχει πολλὰ προσκόμματα.

§259ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπιτρέψατέ μοι, κ. ὑπουργὲ, νὰ σᾶς διακόψω. Εἴμεθα ὑπὲρ τοὺς ἑκατὸν, κ. Φλέσσα. Ὁρίστε, κ. ὑπουργέ.

§260ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τοῦτο, κύριοι, ὁ παλαιὸς νόμος ἀποφαίνεται καθαρῶς καὶ αὐθεντικῶς, ὅτι προσφυγὴ εἰς τὰ δικαστήρια δὲν ἐπιτρέπεται διὰ τὰ βίαια μέτρα τῶν ἐπὶ τῆς καταδιώξεως ὑπαλλήλων. Εἰς ἐμὲ ἐφάνη αὐστηρὰ ἡ διάταξις αὕτη καὶ διὰ τοῦτο ἠθέλησα νὰ δώσω εἰς τὸν ἀνακόπτοντα τὸ δικαίωμα νὰ καταφεύγῃ καὶ εἰς τὰ δικαστήρια, ἀλλὰ μόνον εἰς δύο περιστάσεις· ά. ὅταν δὲν ὀφείλῃ καὶ βʹ. ὅταν ἐξώφλησε τὸ χρέος του. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἦτον ἐνδεχόμενον καὶ ἐκ τῆς ἐπιεικείας ταύτης νὰ προκύψουν ἀτοπήματα, διότι οἱ πλεῖστοι τῶν ὀφειλετῶν ἠμποροῦν νὰ ἰσχυρισθοῦν ἢ ὅτι δὲν ὀφείλουν ἢ ὅτι ἐξώφλησαν τὸ χρέος των καὶ νὰ ζητήσουν τὴν ἀναστολὴν ἀπὸ τὸν πρόεδρον τῶν πρωτοδικῶν, διὰ τοῦτο ἡ τελευταία παράγραφος διαλαμβάνει, ὅτι δὲν ἀναστέλλεται ἡ ἐκτέλεσις· ἐὰν ὅμως θεωρῆται τοῦτο αὐστηρὸν, ἐγὼ παραδέχομαι νὰ γίνηται ἀναστολὴ τῆς ἐκτελέσεως, οὐχὶ ἀπὸ τὸν πρόεδρον τοῦ πρωτοδικείου, ἀλλ’ ἀπὸ τὸ δικαστήριον· κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον συμβιβάζονται ὅλα.

§261ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὄχι ἐν δημοσίᾳ συνεδριάσει, ἀλλ’ ἐν συμβουλίῳ.

§262ΓΟΥΒΕΛΗΣ. Ἐὰν πρόκηται περὶ ἀντικειμένου τὸ ὁποῖον δὲν ὑπόκειται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν πρωτοδικείων, τότε θὰ ἀποφασίσῃ ὁ εἰρηνοδίκης.

§263ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, ἀντὶ τῶν λέξεων «ἀλλὰ καὶ τότε δὲν δύνανται τὰ δικαστήρια νὰ διατάξουν τὴν ἀναστολὴν....» προστίθενται αἱ λέξεις «τὸ δικαστήριον δύναται νὰ διατάξῃ τὴν ἀναστολὴν τῆς διατάξεως, ἀφοῦ προσκληθῇ καὶ ὁ ταμίας.»

§264ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ταμίας δὲν θέλει νὰ παρουσιασθῇ εἰς τὸ δικαστήριον, τότε τί γίνεται;

§265ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ Σάββατον κοινοποιεῖται ἡ ἀνακοπὴ, ὁ πλειστηριασμὸς θὰ γείνῃ τὴν Κυριακήν;

§266ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε παρατηρήσεις;

§267ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν δὲν παρευρεθῇ ὁ ταμίας, τί θὰ γείνῃ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει;

§268ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Θὰ δικασθῇ ἐρήμην.

§269ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐρήμην θὰ δικασθῇ, κ. Ῥηγόπουλε.

§270ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ σημειωθῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§271ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γείνῃ δι’ ὅλα τὰ μέρη τοῦ κράτους, διότι πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ κάτοικος ἑνὸς χωρίου νὰ ὑπάγῃ εἰς τὴν πρωτεύουσαν νὰ ζητήσῃ τὴν ἀνακοπὴν, νὰ καλέσουν τὸν ταμίαν, καὶ ὁ ταμίας νὰ δώσῃ πληροφορίας, παρὰ νὰ χάσῃ αὐτὰ τὰ ἔξοδα τὰ ὁποῖα θέλουν κάμει, προτιμότερον εἶναι εἰς τὸν χωρικὸν αὐτὸν νὰ χάσῃ τὰς ὀλίγας δραχμὰς τὰς ὁποίας χωρὶς νὰ ὀφείλῃ ζητεῖ ἀπὸ αὐτὸν τὸ δημόσιον. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι καλλίτερον εἶναι νὰ ἀφήσητε τὸ ἄρθρον αὐτὸ, ὅπως ἔχει, ἀλλὰ τὰ χρήματα αὐτὰ τὰ εἰσπραχθέντα ἐκ τοιούτων ἀντικειμένων νὰ μὴ ἐγγράφωνται εἰς τὰ βιβλία τῶν εἰσπράξεων, ἀλλὰ νὰ παρακατατίθενται, ὡς παρακαταθήκη, διὰ νὰ ᾖναι εἰς κατάστασιν ὁ ταμίας κατόπιν νὰ τὰ ἐπιστρέψῃ.

§272ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ δέχομαι.

§273ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Κύριοι. Ὅταν εἷς δὲν ᾖναι ὀφειλέτης, τί σοῦ χρεωστεῖ νὰ τοῦ γίνῃς φόρτωμα, νὰ τοῦ ἐκποιήσῃς τὴν περιουσίαν του, νὰ τὸν ἐνοχλήσῃς; Τὶ πολιτεία εἶναι αὐτή; εἶναι συνταγματικὴ πολιτεία; Δὲν εἶναι οὐδὲ τὸ Μαρόκον. Δὲν χρεωστεῖ, ἢ χρεωστῶν ἐξώφλησε τὸ χρέος του· ποῦ συνίσταται ἡ δικαιοσύνη τῆς Κυβερνήσεως; οὕτω διοικοῦνται τὰ ἔθνη; οὕτω διοικεῖται ὁ τόπος; αὐταὶ εἶναι αἱ ἐγγυήσεις; τὸ ἄρθρον αὐτὸ, εἰς τὸ πρῶτον μέρος δὲν τὸ διαφιλονεικῶ· ἀλλὰ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος δὲν χρεωστεῖ, ἢ ὁ ὁποῖος ἐξώφλησε τὸ χρέος του, διατὶ νὰ μὴ καταφεύγῃ εἰς τὰ δικαστήρια; εἶναι ἄδικα τὰ δικαστήρια; διατὶ νὰ πωλῇς τὴν περιουσίαν τοῦ ἀνθρώπου εἰς τὴν δημοπρασίαν παρατιμῆς, καὶ ὕστερα νὰ τοῦ εἴπωμεν λάβε τὰ χρήματα καὶ χάσε τὴν περιουσίαν σου; Ἅμα ὑπάρχει αὐτὸς ὁ πραγματικὸς λόγος, δὲν πρέπει νὰ πωλῇς τὸ πρᾶγμα. Ἡ δικαιοσύνη ἀπαιτεῖ νὰ πάρῃς ἂν σοῦ χρεωστῇ, καὶ νὰ μεταχειρισθῇς ὅλα αὐτὰ τὰ αὐστηρὰ μέσα τὰ ὁποῖα εἴπαμεν. Ὅταν ὅμως δὲν ὀφείλῃ, ἢ ἐὰν ποτὲ ὤφειλεν, ἐξώφλησε τὴν ὑποχρέωσίν του, δὲν ἔχει καμμίαν ὑποχρέωσιν, ἡ περιουσία του δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐκποιηθῇ.

§274ΤΙΝΕΣ. Τὶ ζητεῖτε, κύριε Καλλιφρονᾶ; εἶσαι σύμφωνος μὲ τὸ νομοσχέδιον;

§275ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Ζητῶ τὴν ἀπάλειψιν τὴν ὁποίαν ἐζήτησεν ὁ κ. ὑπουργὸς, ἀλλ’ ἄνευ τῶν ἐπεμβάσεων ἀπολύτως, «ἀνακοπὴ ἐπὶ τῆς κατασχέσεως δὲν εἶναι δεκτὴ ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων, εἰμὴ μόνον ἐὰν ὁ ἀνακόπτων ἰσχυρίζεται ὅτι δὲν ὑπάρχει τὸ χρέος δι’ ὃ ἐπισπεύδεται ἡ ἐκτέλεσις, ἢ ὅτι ἐξωφλήθη.» ἕως ἐδῶ. Διότι ἐγὼ λέγω, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι χρεώστης, ἢ ὁ ὁποῖος ἐξώφλησε τὸ χρέος του, ὄχι μόνον ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ εἴπῃ ὅτι ἀδικεῖται, ἀλλὰ καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν τιμωρίαν ἐκείνου ὁ ὁποῖος τὸν ἠπείλησε.

§276ΚΑΤΣΙΚΑΠΗΣ. Καὶ ἂν ὅλοι εἴπουν ὅτι δὲν χρεωστοῦν ἢ ὅτι ἐξώφλησαν......;

§277ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Εἶναι παράλογον, καὶ δὲν τὸ δέχομαι.

§278ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί προτείνετε; ν’ ἀπαλειφθῇ;

§279ΚΑΡΑΛΙΒΑΝΟΣ. Μοὶ φαίνεται, κύριε Καλλιφρονᾶ, ὅτι ἐλάβατε τὸν λόγον διὰ νὰ ζητήσητε ἐξασφάλισιν τῶν τυχαίων ἀδικημάτων, καὶ ἐκεῖ ἔπρεπε νὰ καταλήξητε. Εἴπατε τοῦτο, ὅτι, ὅταν ἕνας δὲν χρεωστῇ εἰς τὸ δημόσιον, ἑπομένως τὰ πράγματα αὐτοῦ κατάσχονται, πωλοῦνται καὶ καθεξῆς, αὐτὸς εἴπατε ζημιοῦται· λοιπὸν δὲν πρέπει νὰ ζημιοῦται αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος, ἀφοῦ εἶναι ἀθῶος. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ ἀπέβλεπεν ὁ λόγος σας, καὶ ἐκεῖ ἔπρεπε νὰ καταλήξητε.

§280ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ. Αὐτὸ ἦτο τὸ φυσικὸν, ἀλλὰ ἐγὼ δὲν ἔφθασα ἕως ἐκεῖ.

§281ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι, διὰ νὰ συμβιβάσωμεν ὅλα αὐτὰ, ἂς δώσωμεν εἰς τὸ δικαστήριον τὸ δικαίωμα, τοῦ νὰ ἀναστέλλῃ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ πλειστηριασμοῦ, ὄχι τὴν κατάσχεσιν· κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ τὸ δημόσιον ἐξασφαλίζομεν, διότι κρατεῖ τὰ πράγματα, καὶ ὁ ὀφειλέτης δὲν βλάπτεται, διότι δὲν ἐκποιοῦνται.

§282ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὰ ἔξοδα ποῖος τὰ χάνει;

§283ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ ἔξοδα εἶναι εἰς βάρος ἐκείνου, ὅστις χάσῃ τὴν δίκην, αὐτὸ ἐννοεῖται. Λοιπὸν, «τὸ δικαστήριον δύναται νὰ διατάξῃ μόνον τὴν ἀναστολὴν τοῦ πλειστηριασμοῦ».

§284ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Μένει ἡ κατάσχεσις;

§285ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἕως ὅτου ἀποφασίσῃ τὸ δικαστήριον, ὁ πολίτης δὲν παθαίνει τίποτε.

§286ΔΑΓΡΕΣ. Διατυπώσατε, κύριε ὑπουργὲ, τὴν ἰδέαν σας ν’ ἀκούσωμεν (θόρυβος).

§287ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρῶτον, κύριοι, εἶναι ἡ πρότασις τοῦ κ. Καλλιφρονᾶ, ὅστις προτείνει τὴν ἀπάλειψιν τῆς τελευταίας περιόδου.

§288ΤΙΝΕΣ. Τὴν ἐσυγχώνευσε μὲ τὴν τοῦ ὑπουργοῦ.

§289ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἡ πρότασις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅστις λέγει, «τὸ δικαστήριον δύναται νὰ διατάττῃ μόνον τὴν ἀναστολὴν τοῦ πλειστηριασμοῦ».

§290ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Ἐὰν εἷς ᾖναι ἢ δὲν ᾖναι ὀφειλέτης, ποῖος θὰ τὸ δικάσῃ; Ἐὰν δὲν θέλητε νὰ τὸ διορθώσητε, ἐπιμένω εἰς τὴν ἰδέαν μου.

§291ΔΑΓΡΕΣ. Ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κυρίου Καλλιφρονᾶ εἶναι ὀρθός· ὁ ζητῶν τὴν ἀναστολὴν θὰ ἔχῃ τὴν βεβαιότητα ὅτι θὰ συζητηθῇ ἀπὸ τὸ δικαστήριον, καὶ θὰ ἐπιφορτισθῇ ὁ ὀφειλέτης ν’ ἀποδείξῃ· ὅταν ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ σκέψις, μοὶ φαίνεται, ὅτι εἶναι περιττὸν νὰ κάμωμεν καμμίαν διαστολὴν. Ὑποθέσατε ὅτι εἷς ἄνθρωπος ἐπλήρωσε τὸ χρέος του, καὶ ὁ εἰσπράκτωρ παρουσιάζεται εἰς αὐτὸν καὶ τοῦ ζητεῖ χρήματα, αὐτὸς δὲ τοῦ λέγει, ἐπλήρωσα τὸ χρέος μου, καὶ ἰδοὺ ἔγγραφος ἀπόδειξις, καὶ ὅμως ὁ εἰσπράκτωρ εἴτε ἀπὸ φατριαστικοὺς λόγους, εἴτε ἀπὸ ἄλλους κινούμενος, ἐπιλαμβάνεται τῆς κατασχέσεως· σᾶς παρακαλῶ, τοῦ μένει καιρὸς νὰ δανεισθῇ 15 ἢ 18 δραχμὰς διὰ νὰ πληρώσῃ;

§292ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Οὕτω γίνεται τώρα.

§293ΔΑΓΡΕΣ. Ἀναφέρομαι εἰς τὴν διάταξιν, ἥτις λέγει, ὅτι δὲν δέχομαι συμψηφισμὸν· λέγετε, ὅτι ὑπῆρχεν ὅταν σᾶς εἴπωμεν, ὅτι δὲν ὀφείλομεν, καὶ μᾶς κατάσχητε τὴν περιουσίαν, καὶ ὑποβάλλετε εἰς δαπάνας, μᾶς λέγετε ὅτι, τότε δύνασθε νὰ ζητήσητε τὴν ἀναστολὴν τοῦ πλειστηριασμοῦ ἐκ τοῦ δικαστηρίου. Ὅταν λοιπὸν, κύριοι, σᾶς φέρῃ τὸν ἰσχυρισμὸν ὁ ὀφειλέτης, ὅτι δὲν χρεωστεῖ, ἢ ὅτι ἐξώφλησε τὸ χρέος του, τότε δεχθῆτε τὴν ἀναστολὴν ὅπως εἶναι εἰς τὴν πολιτικὴν δικονομίαν. Διατί νὰ κάμητε μίαν ἐξαίρεσιν ὅσον ἀφορᾷ ἡμᾶς τὸ δημόσιον, διατί δυσπιστεῖτε εἰς τὰς ἀρχάς; πιστεύετε ὅτι ὁ πρόεδρος, ὁ ἰσόβιος, τοῦ δικαστηρίου ἐμφορεῖται ἀπὸ πνεῦμα κακῆς πίστεως; νομίζετε ὅτι δὲν ἐνδιαφέρετε καὶ δὲν αἰσθάνεται τὸ καθῆκόν του πρὸς ἐξασφάλισιν τῶν συμφερόντων τοῦ δημοσίου; νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπιμείνωμεν, ἀλλὰ νὰ εὐχαριστηθῶμεν εἰς τὴν ἀπάλειψιν, ὅταν δεχθῶμεν μάλιστα τὸ πρῶτον μέρος, τὸ ὁποῖον ἀπομακρύνει πᾶσαν ἀναστολήν.

§294ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Κατὰ τὴν πολιτικὴν δικονομίαν, ὁ πρόεδρος ἀναστέλλει τὸν πλειστηριασμόν, ἀλλ’ ὁ κύριος ὑπουργὸς, καλῶς ποιῶν, θέλει τὸ δικαστήριον, καὶ ἐγὼ συμφωνῶ.

§295ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταὶ, ἰδοὺ τί ἐννοῶ ἐγὼ, ὅταν γίνεται ἀνακοπὴ διὰ τοὺς δύω προεκτεθέντας λόγους, εἴτε διότι δὲν ὑπάρχει τὸ χρέος, εἴτε διότι ἐξωφλήθη, ἐννοεῖται ὅτι ἡ ἀνακοπὴ αὕτη θὰ δικασθῇ τακτικῶς ἀπὸ τὸ δικαστήριον, καὶ ἐὰν ἀποδείξῃ ὁ ὀφειλέτης τοὺς ἰσχυρισμούς του, δὲν εἶναι ὑπόχρεως νὰ κάμῃ πληρωμήν· ἀλλὰ θέλω, ὥστε πρὶν ἀκόμη δικασθῇ ἡ ἀνακοπὴ, νὰ δύναται τὸ δικαστήριον νὰ διατάττῃ τὴν ἀναστολὴν τοῦ πλειστηριασμοῦ· αἱ διατάξεις αὗται εἶναι ὑπὲρ τῶν ὀφειλετῶν, καὶ δὲν ὑπάρχουν εἰς τὸν παλαιὸν νόμον. Λοιπὸν καὶ τὴν ἀνακοπὴν συγχωρῶ καὶ τὴν ἀνακοπὴν τοῦ πλειστηριασμοῦ, ὅταν ὁλόκληρον τὸ δικαστήριον τὴν διατάξῃ. Ἄλλως, κύριοι, ἠξεύρετε τί ἠμπορεῖ νὰ συμβῇ; κατεσχέθη π. χ. ὁ σταφιδοκαρπὸς ὀφειλέτου τινος χρεωστοῦντος 10–20,000 δραχμῶν, διὰ μιᾶς ἀναστολῆς ἠμπορεῖ νὰ ἄρῃ τὴν κατάσχεσιν, νὰ πωλήσῃ τὴν σταφίδα, καὶ ἔπειτα τὸ δημόσιον νὰ μὴ εὕρῃ τίποτε.

§296ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν, ἐπιμένετε, κ. Καλλιφρονᾶ;

§297ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Ὄχι.

§298ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σεῖς, κ. Δαγρέ;

§299ΔΑΓΡΕΣ. Ἐγὼ ἐπιμένω, μάλιστα.

§300ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. «Τὸ ἁρμόδιον δικαστήριον» νὰ τεθῇ.

§301ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀπόλυτον ἀπάλειψιν τῆς τελευταίας φράσεως τοῦ ἄρθρου, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι (ἐγείρονται ὀλίγοι)· ἀπεῤῥίφθη. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν, ὅπως τὴν ἐπρότεινεν ὁ κ. ὑπουργὸς, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι (ἐγείρονται πλεῖστοι). Παρεδέχθη. Εἴμεθα εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον.

§302ΠΟΛΛΟΙ. Αὔριον.

§303ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλὰ, ἀλλὰ σᾶς παρακαλῶ καὶ αὔριον νὰ ἤμεθα ἐξ ἴσου ἐπιμελεῖς, καὶ νὰ μὴ φεύγωμεν καὶ ματαιόνωμεν τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις. Ὥρα 6 Μ. Μ.