1871.02.03

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 26

τῆς 3 Φευρουαρίου 1871.

(Τετάρτη.)

Ὥρα 1. μ. μ.

Ἐκφωνηθέντος τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου εὑρέθησαν παρόντες οἱ ἑξῆς βουλευταί.

Ἀναγινώσκονται τὰ πρακτικά. Εἰσέρχεται ὁ κ. Μίλησης.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι παρατήρησις ἐπὶ τῶν πρακτικῶν;

§2ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται.— Ὁ κ. πρόεδρος τῆς κυβερνήσεως ἀναγγέλλει, ὅτι εἰς τὸ κενὸν ὑπουργεῖον τῶν στρατιωτικῶν προσεκλήθη ὁ ὑποστράτηγος κ. Σμόλενς, εἰς δὲ τὸ κενὸν ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας καὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν ὁ βουλευτὴς κ. Ἀθ. Πετιμεζᾶς. Ἔχομεν ἕνα νόμον περὶ ἐπιπροσθέτων ἄρθρων εἰς τὴν σύμβασιν μεταξὺ κυβερνήσεως καὶ ἑταιρίας τοῦ σιδηροδρόμου. Νὰ τυπωθῇ καὶ διανεμηθῇ. Ἔχομεν ἀναφορὰν ἀπὸ τὴν φιλελεήμονα ἑταιρίαν, ἡ ὁποία ζητεῖ παραχώρησιν ἐδάφους, ὅπως ἀνεγείρῃ κτίριον. Νὰ σταλῇ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῶν ἀναφορῶν.

§4ΛΕΚΚΑΣ. Ὄχι, νὰ σταλῇ εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ νὰ συστηθῇ στενῶς, διότι εἶναι κοινωφελὲς πρᾶγμα.

§5ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλά, εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν. Ὁ κ. Δρακονταειδὴς εἰσάγει ἀναφορὰν τῶν ὑποδικηγόρων Κεφαλληνίας· θὰ σταλῇ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῆς Δικαιοσύνης. Εἰσερχόμεθα εἰς τὰ ἀντικείμενα τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§7ΒΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε πρόεδρε, ἔχω τροπολογίαν τινὰ εἰς τὸ περὶ προσόντων τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ τὴν δώσητε νὰ τυπωθῇ καὶ διανεμηθῇ. Πρῶτον ἀντικείμενον εἶναι ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Μιχαλοπούλου περὶ Λαυρίου.

§9ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν.). Ἐπειδὴ ἡ ἐπιτροπὴ, ἡ ὁποία εἶναι ἐπιφορτισμένη ν’ ἀναλύσῃ τὰ χώματα, τὰ ὁποῖα μετεφέρθησαν ἀπὸ τὸ Λαύριον, δὲν κατώρθωσε μ’ ὅλην τὴν προσπάθειαν νὰ μοὶ παραδώσῃ ἀκόμη τὴν ἔκθεσίν της, διὰ τοῦτο δὲν εἶμαι εἰς κατάστασιν οὔτε σήμερον νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Βουλὴν πληροφορίας περὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου. Θὰ παρακαλέσω δὲ τὴν Βουλὴν νὰ μὴ βιασθῇ παραπολὺ, διότι δὲν ἀρκεῖ μόνον νὰ φέρωμεν τὰ ἔγγραφα καὶ τὴν ἔκθεσιν καὶ νὰ δώσωμεν πληροφορίας, ἀλλ’ ἀπαιτεῖται συγχρόνως νὰ γείνῃ πρότασις ὡρισμένη περὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου. Εἰς τοῦτο καταγίνομαι, βεβαιωθῆτε, ἀνενδότως, διότι τὸ ἀντικείμενον εἶναι λίαν οὐσιῶδες, οὐσιωδέστερον παρ’ ὅ,τι δύναται ἕκαστος νὰ φαντασθῇ. Παρακαλῶ λοιπὸν τὴν Βουλὴν, ὥστε ἐντὸς τῆς ἐρχομένης ἑβδομάδος εἴτε εἰς τὴν ἀρχὴν, εἴτε περὶ τὰ μέσα.

§10ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι ἐναντίος τῆς ἐπ’ ἀόριστον ἀναβολῆς, διότι ἀντιστρατεύεται καθ’ ἡμῶν καὶ εἰς τὰ συμφέροντα τοῦ Κράτους· διὰ τοῦτο θέλω ὡρισμένην ἡμέραν.

§11ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ ὑπεσχέθη νὰ παραδώσῃ αὔριον τὴν ἔκθεσίν της. Εἶχεν ὑποσχεθῆ νὰ τὴν παραδώσῃ τὸ παρελθὸν Σάββατον, ἀλλὰ δὲν τὸ κατώρθωσε, καὶ θὰ τὸ κατορθώσῃ αὔριον, ἀλλὰ τότε ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀνάγκην νὰ μεσολαβήσουν τρεῖς, τέσσαρες, πέντε ἡμέραι διὰ νὰ σκεφθῇ ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου, νὰ φέρῃ πρότασιν τὴν ἐρχομένην ἑβδομάδα ἐξάπαντος.

§12ΤΙΝΕΣ. Τὸ Σάββατον. Ἐνταῦθα εἰσέρχεται ὁ ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν.

§13ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε πρόεδρε, μετὰ πέντε μηνῶν ἐργασίαν ἡ ἐπιτροπὴ αὕτη δὲν εἶναι εἰς κατάστασιν νὰ μᾶς φέρῃ μίαν ἔκθεσιν καίτοι ὑποσχεθεῖσα νὰ τὴν φέρῃ σήμερον· τόρα ἀπὸ ἀναβολὴν εἰς ἀναβολήν· ἐννοεῖται ὅτι αἱ ἀόριστοι ἀναβολαὶ εἶναι ἴσαι μὲ τὴν παραγραφὴν, ὥστε δὲν τὰς ἐννοῶ, ἑπομένως ἂς ἦναι μία ἀναβολὴ διὰ τὴν τετάρτην.

§14ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔστω τὴν πέμπτην, κ. πρόεδρε, τῆς ἐρχομένης ἑβδομάδος.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλά.

§16ΛΕΚΚΑΣ. Ἐπεριμέναμεν τόσα ἔτη, τόρα διὰ δύω ἡμέρας δὲν ἐχάλασεν ὁ κόσμος· ἂς ἀναμένωμεν καὶ μέχρι τῆς προσεχοῦς ἑβδομάδος.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν διὰ τὴν πέμπτην 11 Φεβρουαρίου. Ἐξακολουθεῖ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νόμου περὶ ληστείας· εἴμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 22ον.

§18ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἔχομεν τὸ ἄρθρον, τὸ ὁποῖον ἀφήσαμεν.

§19ΣΜΟΛΕΝΤΣ. (Ὑπουργὸς Στρατιωτικῶν) Μίαν τροποποίησιν ὑποβάλλω, κύριε πρόεδρε. Ἐπειδὴ, κύριοι, αἱ διατάξεις τοῦ 9 ἄρθρου περὶ καταδιώξεως τῆς ληστείας μᾶς φαίνονται ὅτι δύνανται νὰ χαλαρώσουν τὴν καταδίωξιν, διὰ τοῦτο ἐπιθυμοῦντες ἀφ’ ἑνὸς νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν καταδίωξιν, καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἡ ἀπαιτουμένη προστασία τῶν πολιτῶν κατὰ τῶν παρεκτροπῶν τῶν μεταβατικῶν ἀποσπασμάτων, διὰ τοῦτο σᾶς ὑποβάλλομεν τὴν ἑξῆς τροποποίησιν, ἡ ὁποία ἔγεινεν ἐκ συμφώνου ἐν τῷ ὑπουργικῷ συμβουλίῳ. Ἄρθρ. 9. Διοικητικοὶ, δικαστικοὶ καὶ στρατιωτικοὶ ἢ ἄλλοι ὑπάλληλοι δημόσιοι ἢ ὑπηρέται, ἐπιτετραμμένοι τὴν καταδίωξιν τῆς ληστείας, ἢ καλούμενοι ἁρμοδίως εἰς ἐνέργειαν μέτρων ἀναγομένων εἰς τὴν καταδίωξιν αὐτῆς, καὶ ὀλιγωροῦντες περὶ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν καθηκόντων τούτων, τιμωροῦνται μὲ φυλάκισιν τοὐλάχιστον τριῶν μηνῶν. Ἡ καταδίκη συνεπάγει τὴν ἀπὸ τῆς ὑπηρεσίας ἔκπτωσιν καὶ τὴν πρόσκαιρον ἀνικανότητα πρὸς ἀνάκτησιν ἀρχῆς ἢ ἄλλης δημοσίας ὑπηρεσίας ἐπὶ τρία ἕως ἓξ ἔτη. Ἡ καταδίκη τῶν στρατιωτικῶν συνεπάγει τὴν εἰς ἀργίαν μετάθεσιν δι’ ἀπολύσεως ἐκ τῆς θέσεως. Αἱ ποιναὶ αὗται καταγινώσκονται ὑπὸ ἁρμοδίου δικαστηρίου, καὶ ὅταν ἀκόμη οἱ ἀνωτέρω δημόσιοι λειτουργοὶ ἤθελον τιμωρηθῆ πειθαρχικῶς ὑπὸ τῶν προϊσταμένων αὐτῶν. Τὰ περὶ στρατιωτικῶν πειθαρχικῶν ποινῶν νενομοθετημένα διατηροῦνται ἐν πλήρει ἰσχύϊ, ἀλλ’ ὁ ὑπουργὸς τῶν στρατιωτικῶν ὀφείλει ἐπὶ τῶν ἐν τῇ § αῃ τοῦ παρόντος ἄρθρου παραπτωμάτων νὰ ὑποβάλῃ εὐθὺς μετὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεως αὐτοῦ τὰ ἔγγραφα εἰς τὸ ὑπουργικὸν συμβούλιον, εἰς τὸ ὁποῖον ἀπόκειται νὰ διατάξῃ, ἂν ἐγκρίνῃ, περαιτέρω ἀνάκρισιν, ὡς καὶ τὴν εἰσαγωγὴν εἰς δίκην τοῦ κατηγορουμένου στρατιωτικοῦ. Πρέπει νὰ ὑφίσταται καὶ παρ’ ἡμῖν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχουν ὅλα τὰ εὐνομούμενα κράτη δηλ. ὁ στρατιώτης, ἐνῷ διατελεῖ ὑπὸ τὰς σημαίας, νὰ ὑπάγηται εἰς τοὺς φυσικοὺς αὑτοῦ δικαστὰς τοὐτέστιν εἰς τὸ στρατοδικεῖον.

§20ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Κύριε πρόεδρε, νὰ σημειωθῇ καὶ ἡ ἄλλη τροπολογία ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ τοῦ 9ου. Ὁ νόμος λέγει «ἡ καταδίκη τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ στρατοῦ συνεπάγει τὴν ἀπόταξιν.»

§21ΣΜΟΛΕΝΤΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γείνῃ ἀπόταξις, διότι ἐκ τῆς ἀποτάξεως δὲν ἐπανέρχεται πλέον.

§22ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Λοιπὸν ἀντὶ τῆς ἀποτάξεως λέγομεν «τὴν εἰς ἀργίαν μετάθεσιν δι’ ἀπολύσεως ἐκ τῆς θέσεως.»

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἡ καταδίκη τῶν ἀξιωματικῶν......

§24ΣΜΟΛΕΝΤΣ. Ὄχι τῶν ἀξιωματικῶν, τῶν στρατιωτικῶν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν «ἡ καταδίκη τῶν στρατιωτικῶν συνεπάγει τὴν εἰς ἀργίαν μετάθεσιν δι’ ἀπολύσεως ἐκ τῆς θέσεως·»

§26ΛΕΚΚΑΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ εἰς τὴν τροπολογίαν της ἔχει τὴν ἰδίαν διάταξιν, ὁμοίαν σχεδὸν μὲ τὴν ζητουμένην.

§27ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Πολὺ καλά.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 22ον.

§29Δ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 21ου ζητῶ μίαν ἐξήγησιν. Μεταξὺ τῶν συγγενῶν οἱ ὁποῖοι ἐκτοπίζονται ἀναφέρονται καὶ οἱ ἀδελφοί. Ἐννοοῦνται καὶ αἱ ἀδελφαὶ ἢ μόνον οἱ ἀδελφοί;

§30ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ὅλοι ἐννοοῦνται, δὲν ὑπάρχει λόγος ἐξαιρέσεως.

§31ΣΑΡΑΒΑΣ. Τὸ ἀρσενικὸν περιλαμβάνει καὶ τὸ θῆλυ γένος.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 22ον. «Ἡ ἐκτόπισις διατάσσεται ὑπὸ τῆς διοικητικῆς καὶ στρατιωτικῆς ἀρχῆς»....

§33ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Διατί ἀναγινώσκετε; Ἀπαντῶ εἰς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι εἰς τὸ ἀρσενικὸν περιλαμβάνεται καὶ τὸ θηλυκὸν, ὅτι ἡ 14η διάταξις λέγει ἀδελφὸν καὶ ἀδελφὴν, πενθερὸν καὶ πενθεράν. Ὥστε δὲν εἶναι ἀκριβὲς, καὶ νομίζω ὅτι εἶμαι συνεπὴς εἰς ὅσα εἶπον, ὅτι ἐπὶ τοῦ προκειμένου εἶναι φιλάνθρωπον ν’ ἀφαιρέσητε νεάνιδας, αἱ ὁποῖαι εἶναι 14 καὶ 15 ἐτῶν, καὶ αἱ ὁποῖαι δὲν ἠμποροῦν ὡς ἐκ τοῦ φύλου των νὰ παρέξουν συνδρομὴν εἰς τὸν λῃστήν.

§34ΣΑΡΑΒΑΣ. Κύριε πρόεδρε, τὴν ἐξήγησιν τὴν ὁποίαν ζητεῖ ὁ κ. Οἰκονόμου τὴν θεωρῶ πολλὰ οὐσιώδη, διότι, ὡς γνωρίζετε, οἱ ποινικοὶ νόμοι κατὰ κανόνα ἑρμηνεύονται στενῶς· ὁπόταν ἑπομένως ὁ δικαστὴς προσκληθῇ νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν διάταξιν ταύτην τοῦ νόμου, ἐπειδὴ μάλιστα εἶναι πολὺ αὐστηρὰ, θὰ τὴν ἐφαρμόσῃ ἀκριβῶς κατὰ γράμμα. Ὥστε, ἐὰν ἡ βουλὴ θέλῃ νὰ συμπεριλαμβάνωνται καὶ αἱ ἀδελφαὶ, ἢ πρέπει νὰ προστεθῇ καὶ αἱ ἀδελφαὶ ἢ πρέπει νὰ γείνῃ σημείωσις εἰς τὰ πρακτικά. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον, ὅτι τὸ ἀρσενικὸν περιλαμβάνει καὶ τὰ δύο γένη, τὸ εἶπον παίζων, καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ τὸ κάμητε ἀντικείμενον συζητήσεως, κ. Τσιριμῶκε.

§35ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἐγὼ αὐτὸ ἐννοοῦσα ἀδελφοὶ καὶ ἀδελφαὶ.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Κυβέρνησις ἐννοεῖ ἀδελφοὺς καὶ ἀδελφάς.

§37ΛΑΠΑΣ. Μάλιστα, ὑπανδρευμένας καὶ ἀνυπάνδρους.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν, κύριοι, τίθεται τὸ ζήτημα, ἐὰν ἐννοούσατε νὰ ψηφίσητε ἀδελφοὺς καὶ ἀδελφάς.

§39ΤΙΝΕΣ. Νὰ τεθῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§40ΕΤΕΡΟΙ. Νὰ προστεθῇ εἰς τὸν νόμον.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἂς ἐρωτήσω διαφορετικά. Εἶναι ἄλλος, ὁ ὁποῖος ὑποστηρίζει τὴν ἔνστασιν αὐτήν;

§42ΛΑΠΑΣ. Αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ τὸ ἀφήσωμεν ἔτσι· διότι ἐὰν πάρῃς τὴν γυναῖκα, πρέπει νὰ πάρῃς καὶ τὸν ἄνδρα ἀπὸ κοντὰ (ἱλαρότης). Ἐκείνη ἡ ὁποία εἶναι ὑπανδρευμένη θὰ πάρῃ καὶ τὸν ἄνδρα καὶ τὰ παιδιά της, καὶ θὰ γείνῃ ἄλλη μετανάστευσις. Πρέπει νὰ τὸ ἐξετάσητε.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὰ αὐτὸ ἐξετάζομεν. Ὁ κ. Τσιριμῶκος φέρει τὴν ἀμφιβολίαν ἐὰν ἐννοούσατε νὰ ψηφίσητε καὶ τὰς ἀδελφάς. Ὁ κ. Τσιριμῶκος λέγει ὅτι δὲν ἐννοεῖ τὰς ἀδελφάς. Εἶναι ἄλλος σύμφωνος μαζύ του;

§44ΜΙΛΗΣΗΣ. Ὑποστηρίζω καὶ ἐγώ· πάντα περιορισμὸν αὐτοῦ τοῦ μέτρου θεωρῶ ὡς σωτήριον.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ ἐὰν ᾖναι καὶ ἄλλοι διὰ νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν. Εἶναι ἄλλος;

§46ΤΙΝΕΣ. Μάλιστα, ὅλοι ὑποστηρίζομεν.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅσοι παραδέχονται τὴν ἰδέαν τοῦ κ. Τσιριμώκου νὰ ἐγερθῶσι (Ἐγείρονται ὀλιγώτεροι, ἀπεῤῥίφθη). Λοιπὸν ἂς σημειωθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ὅτι ἡ βουλὴ ἐννοεῖ ἀδελφοὺς καὶ ἀδελφάς. Ἄρθρον. 22. Ἡ ἐκτόπισις διατάσσεται ὑπὸ τῆς διοικητικῆς καὶ στρατιωτικῆς ἀρχῆς. Τριάκοντα δὲ ἡμέρας πρὸ τῆς ἐκτοπίσεως κοινοποιεῖται ἡ διαταγὴ εἰς τοὺς ἐκτοπιστέους διὰ δικαστικοῦ κλητῆρος· παρελθούσης τῆς προθεσμίας ταύτης, πραγματοποιεῖται ἡ ἐκτόπισις ἀνυπερθέτως, πλὴν ἂν ἐκλείψῃ ἐν τοσούτῳ ὁ λόγος τῆς ἐκτοπίσεως. Ὁ ἐκτοπιστέος δύναται ν’ ἀνακόψῃ τὴν διαταγὴν ταύτην, ἧς ἐν τούτοις δὲν ἀναστέλλεται ἡ ἐκτέλεσις, ἐνώπιον παντὸς εἰρηνοδίκου, προτείνων ἐν τῇ ἀνακοπῇ τὸν λόγον αὐτῆς καὶ τὰ πρὸς ἀπόδειξιν αὐτοῦ μέσα· ὁ εἰρηνοδίκης διευθύνει τὴν ἀνακοπὴν ἄνευ ἀναβολῆς εἰς τὴν ἐκδοῦσαν τὴν διαταγὴν διοικητικὴν ἀρχὴν, ἥτις διαβιβάζει αὐτὴν ἀνυπερθέτως εἰς τὸν ἁρμόδιον εἰσαγγελέα μετὰ τῶν ἀναγκαίων πληροφοριῶν. Ὁ εἰσαγγελεὺς ὀφείλει, ἐντὸς τριῶν ἡμερῶν ἀπὸ τῆς παραλαβῆς τῆς ἀνακοπῆς, νὰ ἐκδώσῃ τὰς ἀπαιτουμένας κλήσεις πρὸς τὸν ἀνακόπτοντα καὶ τοὺς προταθέντας τυχὸν παρ’ αὐτοῦ μάρτυρας, ὧν ὁ ἀριθμὸς δὲν δύναται νὰ ᾖ ἀνώτερος τῶν τριῶν, ἑπομένως εἰσάγει τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὸ δικαστήριον τῶν πλημμελειοδικῶν. Τὸ δικαστήριον ἀποφασίζει ἐπὶ τῆς ἀνακοπῆς μετὰ συζήτησιν, καθ’ ἣν εἶναι παραδεκτὸν πᾶν μέσον ἀποδείξεως τῶν ἰσχυρισμῶν τοῦ ἀνακόπτοντος. Ἡ ἀπόφασις εἰς οὐδὲν ἔνδικον μέσον ὑπόκειται, μὴ ἐξαιρουμένου οὐδὲ τοῦ τῆς ἀνακοπῆς.

§48ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Εἶναι μερικαὶ τροποποιήσεις τῆς ἐπιτροπῆς τὰς ὁποίας παραδεχόμεθα. Ἀναγινώσκονται αἱ παρατηρήσεις τῆς ἐπιτροπῆς. Ἐπὶ τοῦ κεφαλαίου Γʹ. αἱ ἐπιτροπαὶ ἐν πρώτοις ἔκριναν ἀναγκαῖον νὰ ὁρίσωσι τὴν βάσιν, ἐφ’ ἧς θέλει στηριχθῇ ἡ περὶ ἐκτοπίσεως διαταγὴ περὶ ἧς οὐδεμίαν ποιεῖται μνείαν τὸ νομοσχέδιον, καὶ ἀναθέσωσιν αὐτὴν εἰς μόνην τὴν διοικητικὴν ἀρχὴν, δεύτερον δὲ ἐνόμισαν δίκαιον νὰ ὑποχρεώσωσι τὸν Εἰσαγγελέα ὅπως εἰσάγῃ τὴν κατὰ τῆς περὶ ἐκτοπίσεως διαταγῆς τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς ἐπιτρεπομένην ἀνακοπὴν, τὴν πρώτην δικάσιμον μετὰ παρέλευσιν τῶν νομίμων προθεσμιῶν ἵνα τὸ ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου χορηγούμενον τοῦτο δικαίωμα καταστῇ πραγματικὸν, καὶ αἱ κατὰ τῆς περὶ ἐκτοπίσεως διαταγῆς ἀντιῤῥήσεις τοῦ ἐκτοπιζομένου δύνανται νὰ συζητηθῶσι πρὶν τῆς ἐκτελέσεως τῆς ἐκτοπίσεως, ἐν ᾧ κατὰ τὸ νομοσχέδιον ὁ Εἰσαγγελεὺς ἠδύνατο νὰ εἰσαγάγῃ τὴν ὑπόθεσιν καὶ μετὰ τὴν πραγματοποίησιν τῆς ἐκτοπίσεως, ὅτε ὁ ἐκτοπισθεὶς ἢ θέλει ἐγκαταλείψει αὐτὴν ἢ θέλει ὑποβληθῇ εἰς ὑπερβολικὰς δαπάνας καὶ κόπους, ἐρχόμενος ἐκ τῆς Στερεᾶς Ἑλλάδος ἢ τῶν νήσων εἰς τὴν Πελοπόννησον καὶ τ’ ἀνάπαλιν, ὅπως ὑποστηρίξῃ τὴν ἀνακοπήν του· ὅπερ ἤδη δύναται νὰ πάθῃ, ἐὰν δὲν ἤθελε σπεύσει ν’ ἀνακόψῃ τὴν διαταγὴν ταύτην ἀμέσως. Αἱ ἐπιτροπαὶ δὲν ἐδίστασαν νὰ ἐπιτρέψωσι τὸ τῆς ἀνακοπῆς ἔνδικον μέσον κατὰ τῶν κατὰ τὸ ἄρθρον τοῦτο ὡς καὶ τὸ ἑπόμενον 26 τοῦ νομοσχεδίου ἐκδιδομένων ἀποφάσεων, μὴ ἐγκρίνασαι τὴν ἀποστέρησιν τοῦ ἱεροῦ τῆς ὑπερασπίσεως δικαιώματος καὶ τὴν ἀναπολόγητον καταδίκην, ἣν καὶ τὸ νομοσχέδιον ἀποκρούει μὲν ἐν τῷ ἐδαφ. τοῦ 26 ἄρθρου αὐτοῦ καθιεροῦν τὴν κατ’ ἀντιμωλίαν συζήτησιν, ἀλλὰ διὰ τοῦ 2 ἐδαφίου ἀπαγορεύει τὸ τῆς ἀνακοπῆς ἔνδικον μέσον.

§49ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἀναγνώσατε τὸ ἄρθρον τῆς ἐπιτροπῆς. Ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον τῆς ἐπιτροπῆς. Ἄρθρον 19. Ἡ ἐκτόπισις διατάσσεται ὑπὸ τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς ἐπὶ τῇ βάσει πρωτοκόλλου συντεταγμένου κατὰ τὰ ἐν τῷ ἄρθρῳ 23 διατεταγμένα. Τριάκοντα δὲ ἡμέρας πρὸ τῆς ἐκτοπίσεως κοινοποιεῖται ἡ διαταγὴ πρὸς τοὺς ἐκτοπιστέους διὰ δικαστικοῦ κλητῆρος, παρελθούσης τῆς προθεσμίας ταύτης, πραγματοποιεῖται ἡ ἐκτόπισις ἀνυπερθέτως, πλὴν ἂν ἐκλείψῃ ἐν τῷ μεταξὺ ὁ λόγος τῆς ἐκτοπίσεως. Ὁ ἐκτοπιστέος δύναται ν’ ἀνακόψῃ τὴν διαταγὴν ταύτην, ἧς ἐν τούτοις δὲν ἀναστέλλεται ἡ ἐκτέλεσις, ἐνώπιον παντὸς εἰρηνοδίκου, προτείνων ἐν τῇ ἀνακοπῇ τὸν λόγον αὐτῆς καὶ τὰ πρὸς ἀπόδειξιν αὐτοῦ μέσα· ὁ εἰρηνοδίκης διευθύνει τὴν ἀνακοπὴν ἄνευ ἀναβολῆς εἰς τὴν ἐκδοῦσαν τὴν διαταγὴν διοικητικὴν ἀρχὴν, ἥτις διαβιβάζει αὐτὴν ἀνυπερθέτως πρὸς τὸν ἁρμόδιον εἰσαγγελέα μετὰ τῶν ἀναγκαίων πληροφοριῶν. Ὁ εἰσαγγελεὺς ὀφείλει ἐντὸς τριῶν ἡμερῶν ἀπὸ τῆς παραλαβῆς τῆς ἀνακοπῆς νὰ ἐκδώσῃ τὰς ἀπαιτουμένας κλήσεις πρὸς τὸν ἀνακόπτοντα καὶ τοὺς προταθέντας τυχὸν παρ’ αὐτοῦ μάρτυρας, ὧν ὁ ἀριθμὸς δὲν δύναται νὰ ᾖ ἀνώτερος τῶν τριῶν, καὶ εἰσάγει τὴν ὑπόθεσιν ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου τῶν πλημμελειοδικῶν τὴν πρώτην δικάσιμον μετὰ παρέλευσιν τῶν νομίμων προθεσμιῶν. Τὸ δικαστήριον ἀποφασίζει ἐπὶ τῆς ἀνακοπῆς μετὰ συζήτησιν καθ’ ἣν εἶναι παραδεκτὸν πᾶν μέσον ἀποδείξεως τῶν ἰσχυρισμῶν τοῦ ἀνακόπτοντος. Ἡ ἀπόφασις εἰς οὐδὲν ἔνδικον μέσον ὑπόκειται πλὴν τῆς ἀνακοπῆς.

§50ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Πρὸς τὴν τροπολογίαν τοῦ πρώτου ἐδαφίου διαφωνῶ, διότι νομίζω ὅτι εἶναι περιττὴ, καὶ θὰ γεννήσῃ δυσκολίας· δὲν πιστεύω ἡ ἐπιτροπὴ νὰ ἐπιμένῃ. Τὴν τροπολογίαν τοῦ δευτέρου ἐδαφίου τὴν παραδεχόμεθα.

§51ΣΑΡΑΒΑΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐνόμισεν ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐπιφέρῃ τροποποίησιν εἰς τὸ πρῶτον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου ἀναφορικῶς πρὸς τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἀποφασίζουν περὶ τῆς ἐκτοπίσεως, παραδεχθεῖσα ὅτι διὰ νὰ γείνῃ ἐκτόπισις, ἔπρεπε νὰ συνταχθῇ ἓν πρωτόκολλον ἀπαραλλάκτως ὅπως συντάσσηται, προκειμένου νὰ καταγγελθῇ ὁ εἰς ἀστυνομικὴν ἐπιτήρησιν ὑποβλητέος. Ὁ κ. πρόεδρος ὅμως τῆς κυβερνήσεως φρονεῖ ὅτι τοῦτο εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ φέρῃ δυσκολίας· ἐπειδὴ δὲ πρόκειται μόνον νὰ βεβαιωθῇ ἡ συγγένεια, ἡ ἐπιτροπὴ δὲν ἔχει λόγον νὰ ἐπιμένῃ. Τὸ οὐσιῶδες, τὸ ὁποῖον ἡ ἐπιτροπὴ ἐσύστησε καὶ τὸ ὁποῖον παραδέχεται ἡ κυβέρνησις εἶναι νὰ μὴ δικάζηταί τις, χωρὶς ν’ ἀκουσθῇ.

§52ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Μάλιστα αὐτὸ τὸ παραδεχόμεθα.

§53ΛΑΠΑΣ. Παρακαλῶ νὰ σημειωθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ «αἱ ἀδελφαὶ καὶ οἱ σύζυγοι αὐτῶν».

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τώρα ἐτελείωσεν αὐτό. Λοιπὸν μένει ἡ πρώτη παράγραφος τοῦ ἄρθρου ὡς ἔχει.

§55ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Μάλιστα· ἡ δὲ δευτέρα γίνεται ὅπως προτείνει ἡ ἐπιτροπή.

§56ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κ. πρόεδρε, μὴ τὸ δέχεσθε ὡς τετελεσμένον, θὰ ζητήσω μίαν ἐξήγησιν.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε.

§58ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Θὰ ἐρωτήσω τὴν ἐπιτροπήν. Πρὸς τί ἔδωκε τὸ ἔνδικον μέσον εἰς τὸ δικαστήριον, εἰς τί ὠφελεῖ; ἀφοῦ συλλαμβάνομεν τὸν πατέρα καὶ τὸν φέρομεν διὰ πρωτοκόλλου ἐνώπιον δικαστηρίου; Ποίους λόγους νομίζετε ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ἡ ὑπεράσπισις ἀφοῦ μόνη ἡ συγγένεια ἀρκεῖ νὰ τὸν ἐκτοπίσῃ;

§59ΓΟΥΒΕΛΗΣ. Διὰ ν’ ἀποδειχθῇ ἡ ταυτότης.

§60ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Αὐτὸ θέλω νὰ ἐννοήσω· ἄλλον δηλαδὴ δὲν ἔχομεν σκοπὸν εἰμὴ τὴν ταυτότητα ν’ ἀποδείξωμεν, ἐὰν τυχὸν ἔγινε λάθος.

§61ΓΟΥΒΕΛΗΣ. Μάλιστα, ἐκ πλάνης ἠμπορεῖ νὰ γείνῃ.

§62ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἀλλὰ καὶ μολαταῦτα ὑποθέσατε ἐγὼ, ἐπὶ παραδείγματι, συλλαμβάνομαι ὡς συγγενὴς ἢ πατὴρ ἑνὸς λῃστοῦ, καὶ δὲν μὲ δίδετε τὸ δικαίωμα νὰ κάμω ἀνακοπὴν τῆς διοικητικῆς πράξεως νὰ ἀποδείξω ὅτι δὲν εἶμαι τοιοῦτος. Δὲν φρονεῖτε τουλάχιστον ὅτι, ἐὰν συμβῇ τοιοῦτον ἀδίκημα, εἶναι εὐλογώτατον νὰ ἔχῃ ἀναστολήν;

§63ΓΟΥΒΕΛΗΣ. Πρέπει νὰ σοῦ ἀφαιρέσω εὐκολώτερον τὰ μέσα νὰ διαπράξῃς ἐγκλήματα συνεννοούμενος μὲ τοὺς συγγενεῖς σου λῃστάς.

§64ΣΑΡΑΒΑΣ. Εὐχαρίστως ἀπαντῶ εἰς τὸν ἔντιμον βουλευτὴν Φθιώτιδος. Ἁπλουστάτη εἶναι ἡ ἀπάντησις. Ὅταν εἷς κατηγορούμενος ὑπερασπίζηται, ἡ ὑπεράσπισις συνίσταται εἰς τοῦτο, εἰς τὸ νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι ἡ ἀποδιδομένη εἰς αὐτὸν κατηγορία δὲν εἶναι ἀληθής. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἡ ὑπεράσπισις εἶναι ἀνάλογος μὲ τὴν κατηγορίαν. Δὲν πρέπει δὲ νὰ ἀπορῆτε διὰ τὸ περιωρισμένον στάδιον εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἡ ὑπεράσπισις· διότι τοιοῦτον ἐνταῦθα εἶναι τὸ εἶδος τῆς κατηγορίας. Ἀποδίδεται ἐνταῦθα εἰς τὸν ἐκτοπιζόμενον ἡ κατηγορία, ὅτι εἶναι συγγενὴς ἑνὸς ἐπικεκηρυγμένου λῃστοῦ, εἰς τοῦτο ἑπομένως θὰ περιορισθῇ καὶ ἡ ὑπεράσπισις· θὰ ἀποδείξῃ δηλαδὴ, ἢ ὅτι δὲν εἶναι συγγενὴς εἰς βαθμὸν ὁ ὁποῖος ἐπιτρέπει τὴν ἐκτόπισιν, ἢ ὅτι ὁ συγγενής του δὲν εἶναι ἐπικεκηρυγμένος· εἰς αὐτὰ τὰ δύω θὰ περιορισθῇ ἀναγκαίως ἡ ὑπεράσπισίς του· ἔπρεπε δὲ νὰ τοῦ δοθῇ τὸ δικαίωμα τῆς ὑπερασπίσεως, διότι δυνατὸν νὰ συμβῇ ἐκ πλάνης νὰ ὑποληφθῇ τις χωρὶς νὰ ᾖναι συγγενής. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον δὲ, λέγω, ὅτι ἦτο περιττὸν ν’ ἀποτείνῃ τὴν ἐρώτησιν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν, διότι αὕτη δὲν ἐπέφερε καινοτομίας, μᾶλλον ἔπρεπε ν’ ἀπευθυνθῇ εἰς τὸν ὑπουργόν, οὐχ ἧττον ἀπαντῶ, ἀφοῦ ἡ ἐπιτροπὴ παρεδέχθη τὸ ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν εἶναι ἀληθὲς ὅτι ὁ ἐκτοπιστέος εὑρίσκεται πάντοτε ἀνυπεράσπιστος, διότι δίδεται προθεσμία ἑνὸς μηνὸς ἀφ’ ἧς κοινοποιηθῇ αὐτῷ τὸ ἔγγραφον τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς, ὥστε αὐτὸς δύναται, ἂν νομίζῃ ὅτι δὲν ὑπάρχει περίστασις νὰ ἐκτοπισθῇ, ν’ ἀνακόψῃ ἐγκαίρως τὴν ἀπόφασιν τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς· ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔκαμεν ἡ ἐπιτροπὴ ἦτο ν’ ἀφαιρέσῃ ἐνταῦθα πᾶν μέσον, τεῖνον εἰς τὴν ἐπ’ ἄπειρον ἀναβολὴν τῆς δίκης, ὑποχρεώσασα τὸν εἰσαγγελέα, ἵνα ἐντὸς τριῶν ἡμερῶν ἀπὸ τῆς παραλαβῆς τῆς ἀνακοπῆς εἰσαγάγῃ τὴν ὑπόθεσιν τὴν πρώτην δικάσιμον μετὰ παρέλευσιν τῶν νομίμων προθεσμιῶν. Ἰδοὺ ποία εἶναι ἡ διαδικασία κατὰ τὴν ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς ἐπενεχθεῖσαν τροπολογίαν. Ἅμα ὡς κοινοποιηθῇ εἴς τινα ἡ ἀπόφασις τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς ὅτι εἶναι ἐκτοπιστέος, δύναται ἐντὸς τριῶν ἡμερῶν νὰ ἀνακόψῃ τὴν ἀπόφασιν ἐνώπιον τοῦ εἰρηνοδίκου, ὅστις ὀφείλει νὰ διευθύνῃ τὴν ἀνακοπὴν ἀμέσως εἰς τὸν εἰσαγγελέα. Οὗτος προσκαλεῖ κατηγορουμένους μάρτυρας ἐντὸς τριῶν ἡμερῶν καὶ εἰσάγει τὴν ὑπόθεσιν ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου τὴν πρώτην δικάσιμον τηρουμένων τῶν νομίμων προθεσμιῶν. Κατὰ τὴν διαδικασίαν ταύτην ὁ κατηγορούμενος δὲν δύναται ποτὲ νὰ φοβηθῇ, ὅτι θὰ παραταθῇ ἡ ἐκδίκασις τῆς ἀνακοπῆς, ὥστε νὰ ἐκτοπισθῇ πρὶν ἢ λάβῃ καιρὸν νὰ ὑπερασπίσῃ ἑαυτόν. Βλέπετε, ὅτι ὅλα τὰ μέτρα ἐλήφθησαν ὅπως τὸ δρακόντειον τοῦτο μέτρον μετριασθῇ.

§65ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Εὐχαριστῶ διὰ τὴν ἐξήγησιν, ἐπαναλαμβάνω ὅτι, κοινοποιηθείσης εἴς τινα τῆς διαταγῆς τῆς ἐκτοπίσεως, ὀφείλει ἐντὸς τριῶν ἡμερῶν νὰ ἀνακόψῃ τὴν διαταγὴν εἰς τὸν εἰρηνοδίκην· ἐντούτοις, ταύτης λέγει τὸ νομοσχέδιον δὲν ἀναστέλλεται ἡ ἐκτέλεσις. Γίνεται ἡ ἀνακοπὴ ἐντούτοις καὶ ὁ ἄνθρωπος ἀπάγεται.

§66ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Μετὰ ἕνα μῆνα.

§67ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἐκτὸς τούτου, ἐὰν παρέλθῃ ἐπὶ ματαίῳ τὸ χρονικὸν διάστημα, θὰ δικασθῇ ἐρήμην, καὶ ἐν τούτοις δικαίωμα ἀνακοπῆς δὲν ἔχει.

§68ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἂς σπεύσῃ.

§69ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Εἰς τὸ προηγούμενον ἄρθρον δεχόμεθα, ὅτι ὁ ἐκτοπιστέος ἔχει δικαίωμα νὰ ἐκλέξῃ τόπον διαμονῆς», ὀλίγον κατωτέρω τί βλέπετε; ὅτι ἀντὶ τοῦ πρὸς τοῦτο συντασσομένου πρωτοκόλλου ὑμεῖς λέγετε «διαταγὴ», ἐννοεῖται ὅτι ἡ διαταγὴ θὰ ἐκδοθῇ ὑπ’ ἀμφοτέρων τῶν ἀρχῶν, καὶ θὰ περιέχῃ καὶ τὸν λόγον τῆς ἐκτοπίσεως· διατί καὶ ἐνταῦθα νὰ μὴ ὑπάρχῃ πρωτόκολλον, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ βεβαιοῦται ὁ λόγος τῆς ἐκτοπίσεως καὶ νὰ προνοήσωμεν ὥστε, ἐν τῇ περιπτώσει καθ’ ἣν ἐντὸς τριάκοντα ἡμερῶν παραδεχθῇ τις ὅτι πρέπει νὰ ἐκτοπισθῇ νὰ δηλώσῃ ποῦ θέλει, καὶ νὰ τοῦ δώσωμεν καὶ χρονικὸν διάστημα;

§70ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἡμεῖς θὰ τῷ εἴπωμεν, θὰ ἐκτοπισθῇς εἰς τὴν Πελοπόννησον, ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ καιρὸς, αὐτὸς θὰ δηλώσῃ εἰς ποίαν ἐπαρχίαν θέλει.

§71ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Διατί νὰ μὴ τὸ ὁρίσωμεν ἐντὸς τριάκοντα ἡμερῶν, ἂν θέλῃ νὰ δηλώσῃ ποῦ νὰ ὑπάγῃ;

§72ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Διότι, ἂν μεταβάλῃ γνώμην, πρέπει νὰ κάμωμεν νέαν δήλωσιν;

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἄλλη ἀντίῤῥησις;

§74ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν γίνεται δεκτὴ ἡ πρώτη παράγραφος τοῦ νομοσχεδίου τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἡ δευτέρα καὶ ἡ τρίτη τοῦ σχεδίου τῆς ἐπιτροπῆς. Μεταβαίνομεν εἰς τὸ ἄρθρον 23. (Ἀναγινώσκεται ὡς ἑξῆς.) Ἄρθρον 23. Ὁ ἐκτοπισθεὶς, ἐπανερχόμενος αὐτογνωμόνως ὅθεν ἐξετοπίσθη, τιμωρεῖται μὲ φυλάκισιν μέχρις ἓξ μηνῶν, καὶ ἐν ὑποτροπῇ, μὲ φυλάκισιν ἀπὸ τριῶν μηνῶν μέχρις ἑνὸς ἔτους.

§76ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτόν. Μεταβαίνομεν εἰς τὸ ἄρθρον 24. (Ἀναγινώσκεται ὡς ἑξῆς.) Ἄρθρον 24. Ἀποθανόντος, φονευθέντος, συλληφθέντος, προσελθόντος ἢ προσφυγόντος τοῦ λῃστοῦ εἰς ἄλλο Κράτος, ἐπανέρχονται εἰς τὰ ἴδια, δυνάμει ἀδείας τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπουργοῦ, οἱ ἐκτοπισθέντες συγγενεῖς αὐτοῦ. Ἐν ἐλλείψει πραγματικῶν ἀποδείξεων περὶ τοῦ θανάτου ἢ τῆς προσφυγῆς τοῦ λῃστοῦ εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν, ἡ ἐκτίμησις τῶν περὶ τούτων ἐνδείξεων ἀπόκειται εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν.

§78ΣΟΥΤΣΟΣ. Ὑπάρχει εἰς τὴν ἐπιτροπὴν κἄτι τι τὸ «ἐκτὸς τῶν μεθορίων ἐπαρχιῶν.»

§79ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Δὲν δυνάμεθα νὰ τὸ δεχθῶμεν, διότι θὰ ἔχωμεν παράπονα, ἀφοῦ ὑπάρχει κοινὴ συνθήκη, ἡ ὁποία κηρύττει αὐτοὺς κοινοὺς ἐχθρούς.

§80ΣΑΡΑΒΑΣ. Δὲν ἐννοοῦμεν αὐτό· κατὰ τὸ ἄρθρον ἡ ἐκτόπισις παύει, ἅμα ὁ ἐπικηρυγμένος λῃστὴς προσφύγῃ εἰς ξένον κράτος· εἴπομεν δὲ ὅτι πρέπει νὰ ἐξαιρέσωμεν τὰς ὁμόρους τοῦ γείτονος κράτους ἐπαρχίας, διότι ἦτο εὔκολον νὰ παίξωσι μὲ αὐτὴν τὴν διάταξιν πολλοὶ ἐκτοπιστέοι.

§81ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Συνεπείᾳ τῶν προσυμπεφωνημένων μετὰ τῆς γείτονος δυνάμεως, δὲν δυνάμεθα νὰ τὸ εἴπωμεν, διότι θὰ γεννήσῃ δυσκολίας καὶ ἄτοπα, καὶ ἀντίκειται εἰς τὴν διάταξιν διὰ τῆς ὁποίας δίδεται εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν τὸ δικαίωμα νὰ ἐκτιμᾷ τὰς ἐνδείξεις περὶ τοῦ θανάτου ἢ τῆς προσφυγῆς τοῦ λῃστοῦ εἰς τὴν ἀλλοδαπήν.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἄλλη ἀντίῤῥησις;

§83ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν γίνεται δεκτόν. Μεταβαίνομεν εἰς τὸ ἄρθρον 25. «Ἄρθρον 25. Εἰς τοὺς βλαχοποιμένας καὶ τοὺς πρὸς αὐτοὺς ἐξομοιουμένους σκηνίτας ἐκ τῶν κτηνοτρόφων, ὡς καὶ εἰς τοὺς συγγενεῖς τῶν κεκηρυγμένων λῃστῶν, πλὴν τῶν ἀνωτέρω, μέχρι τετάρτου βαθμοῦ συμπεριλαμβανομένου, περὶ ὧν βαρεῖαι περὶ λησταποδοχῆς ὑπάρχουσιν ὑπόνοιαι, ἐπιβάλλεται ἀστυνομικὴ ἐπιτήρησις καὶ ἀπαγορεύεται ἡ ἐντὸς ὡρισμένου τόπου διαμονὴ ἐπὶ ἓξ μῆνας μέχρις ἑνὸς ἔτους· ἡ αὐτὴ ποινὴ ἐπιβάλλεται καὶ εἰς τοὺς ἁπλοὺς ποιμένας καὶ ἀγροφύλακας κοινότητός τινος, ἐὰν εἰς τὴν περιφέρειαν αὐτῆς συμβῇ ληστεία καὶ ὑπάρχωσιν βαρεῖαι κατ’ αὐτῶν ὑπόνοιαι συνεργείας.» Εἰς τοῦτο ἔχει παρατηρήσεις ἡ ἐπιτροπή· ἄρθρον 22 τῆς ἐπιτροπῆς. «Ἄρθρον 22. Εἰς τοὺς βλαχοποιμένας καὶ τοὺς πρὸς αὐτοὺς ἐξομοιουμένους σκηνίτας ἐκ τῶν κτηνοτρόφων, ὡς καὶ εἰς τοὺς συγγενεῖς τῶν κεκηρυγμένων λῃστῶν, πλὴν τῶν ἀνωτέρω, μέχρι τετάρτου βαθμοῦ συμπεριλαμβανομένου, καθ’ ὧν ὑπάρχουσι βαρεῖαι ἐπὶ λησταποδοχῇ ὑπόνοιαι, ἐπιβάλλεται ἀστυνομικὴ ἐπιτήρησις· ἡ αὐτὴ ποινὴ ἐπιβάλλεται καὶ εἰς τοὺς ποιμένας καὶ ἀγροφύλακας κοινότητός τινος, ἐὰν εἰς τὴν περιφέρειαν αὐτῆς συμβῇ ληστεία, καὶ ὑπάρχωσι κατ’ αὐτῆς βαρεῖαι ἐπὶ συνεργείᾳ ὑπόνοιαι.» Ἡ ἐπιτροπὴ ἀφαιρεῖ αὐτὰς τὰς λέξεις «καὶ ἀπαγορεύεται ἡ ἐντὸς ὡρισμένου τόπου διαμονὴ ἐπὶ ἓξ μῆνας μέχρις ἑνὸς ἔτους.»

§85ΣΑΡΑΒΑΣ. Ἰδοὺ διὰ τὶ ἡ ἐπιτροπὴ ἐνόμισεν ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀφαιρέσῃ τὸ μέρος αὐτὸ ἐκ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρου τοῦ νομοσχεδίου. Εἰς τὸν ποινικὸν νόμον ὑπάρχει ῥητὴ διάταξις ἡ ὁποία ὁρίζει τὶ ἐστὶ ἀστυνομικὴ ἐπιτήρησις, ἑπομένως εἶναι περιττὸν νὰ ἐπαναληφθῇ ὁ ὁρισμὸς αὐτῆς καὶ μάλιστα ἀτελῶς. Τὸ περὶ διαρκείας δύναται νὰ μείνῃ.

§86ΔΑΓΡΕΣ. Καλλίτερον εἶναι νὰ μείνῃ, ὡς ἔχει, διὰ νὰ τὸ ἐννοήσῃ ὁ κόσμος.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν νὰ μείνῃ;

§88ΣΑΡΑΒΑΣ. Ὅταν πρόκηται νὰ νομοθετήσωμεν καὶ τὸ ἀντικείμενον εἶναι προνενομοθετημένον, δὲν πρέπει νὰ τὸ μεταφέρωμεν εἰς τὸν νέον νόμον, διότι γεννᾶται ἡ ἀμφιβολία ἂν ἐσκόπει ἡ Βουλὴ νὰ καινοτομήσῃ ἢ ἤθελε νὰ διατηρῇ τὸ καθεστώς· δὲν πρέπει νὰ ἐπαναλαμβάνωνται ἀσκόπως διατάξεις τὰς ὁποίας δὲν σκοποῦμεν νὰ μεταβάλωμεν. Τοσοῦτον δὲ μᾶλλον πρέπει τὴν ἀρχὴν ταύτην νὰ παραδεχθῶμεν ἐνταῦθα, καθ’ ὅσον ἔχομεν ἐν τῷ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρῳ τοῦ νομοσχεδίου τὸν ὁρισμὸν τῆς ἀστυνομικῆς ἐπιτηρήσεως ἀτελῆ· διότι ἀστυνομικὴ ἐπιτήρησις δὲν εἶναι μόνον, ὡς παρετήρησαν βεβαίως οἱ ἀναγνώσαντες τὴν σχετικὴν διάταξιν τοῦ ποιν. νόμου, ἡ ἀπαγόρευσις τῆς διατριβῆς εἰς ὡρισμένον τινὰ τόπον, ἀλλ’ εἶναι καὶ ἕτεροί τινες περιορισμοὶ, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὸ σχετικὸν ἄρθρον τοῦ ποιν. νόμου. Διατί λοιπὸν νὰ μεταφέρωμεν ἐνταῦθα ἓν μέρος, καὶ νὰ καταστήσωμεν τὸ ἄρθρον ἐντελῶς ἀνεφάρμοστον; Λέγω ὅτι τὸ περὶ διαρκείας πρέπει νὰ μείνῃ, διότι εἰς τὸν ποιν. νόμον δὲν ὁρίζεται γενικῶς ὁ ἀνώτατος καὶ κατώτατος ὅρος τῆς διαρκείας. Κάμνω δὲ καὶ ἑτέραν παρατήρησιν ἡ ὁποία δὲν εὑρίσκεται εἰς τὴν τροπολογίαν τῆς ἐπιτροπῆς. Τὸ ἄρθρον λέγει «κεκηρυγμένων λῃστῶν», ἐν ᾧ πρέπει νὰ μεταχειρισθῶμεν τὸν κατάλληλον ὅρον «ἐπικεκηρυγμένων».

§89ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Μάλιστα.

§90ΔΑΓΡΕΣ. Ὁ νόμος αὐτὸς, ὅπως ἐῤῥέθη πολλάκις, εἶναι ἔκτακτος, εἰς αὐτὸν καθιεροῦνται πρωτότυποι καὶ δρακόντειοι διατάξεις, νομίζω ὅτι ἡ κυβέρνησις πρέπει νὰ ἐργασθῇ δι’ ὅλων τῶν μέσων, νὰ τὸν δημοσιεύσῃ πολλάκις, δι’ ὅλων τῶν μέσων· ὥστε αἱ διατάξεις αὗται νὰ γείνουν γνωσταὶ εἰς ὅλον τὸν κόσμον καὶ εἰς τὰ μικρὰ παιδιὰ, διότι περισσότερον ἀποτέλεσμα περιμένει ἐκ τούτου παρὰ ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου. Πρέπει νὰ μάθῃ ὁ βλαχοποιμὴν, ὁ συγγενὴς αὐτοῦ, ποία θέλει εἶσθαι ἡ συνέπεια τῆς διαγωγῆς του εἰς τὸ μέλλον, ἂν παραβῇ ἑκάστην διάταξιν τοῦ προκειμένου νόμου· καὶ διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι πρέπει τὸ νομοσχέδιον νὰ κατασταθῇ εὔληπτον εἰς πάντα, καὶ οὐχὶ νὰ παραπέμπῃ εἰς ἄλλας διατάξεις ἄλλων νόμων. Βλέπετε ὅτι τὸ νομοσχέδιον ὁρίζει διὰ τὴν ἀστυνομικὴν ἐπιτήρησιν ἓξ μῆνας, ὁ δὲ ποινικὸς νόμος τρεῖς μόνον, αὐτὰ λοιπὸν πρέπει νὰ λείψουν· πρέπει ὁ ποιμὴν νὰ μάθῃ καὶ ἀπ’ ἀρχῆς καθαρῶς ὅλας τὰς διατάξεις. Ὁ νόμος πρέπει νὰ διανεμηθῇ εἰς μύρια ἀντίτυπα, καὶ νὰ διανεμηθῇ εἰς ὅλας τὰς συνοικίας, νὰ φροντίσῃ δὲ ἡ Κυβέρνησις ὥστε νὰ μεταβῶσιν ἐπίτηδες ἄνθρωποι ἐν ἀνάγκῃ, οἱ ὁποῖοι νὰ καταστήσουν γνωστὸν εἰς τοὺς κατοίκους τῶν μερῶν εἰς τὰ ὁποῖα ἐπιπολάζει ἡ λῃστεία, τὸν νόμον, καὶ νὰ τοὺς κάμουν νὰ ἐνοήσουν τὰ ἀποτελέσματα τῆς παραβάσεώς του· νομίζω ὅτι καὶ ἕτεραι διατάξεις ἂν παρεντεθῶσιν δὲν βλάπτουν, καθόσον ὁ νόμος εἶναι προσωρινὸς καὶ θὰ ἰσχύῃ μέχρις οὗ ὑπάρχει τὸ κακὸν τῆς λῃστείας.

§91ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Τὸ προκείμενον ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου καθιεροῖ μερικὴν ἐκτόπισιν ὅλων ἐκείνων, ὅσοι ἔμειναν ἀπὸ τὸ ἄρθρον 21· ἐνταῦθα περιλαμβάνει τοὺς συγγενεῖς 4ου βαθμοῦ καὶ τοὺς ὑπόπτους λῃσταποδοχῆς, τοὐτέστι θέλετε νὰ ἐκτοπισθῶσι δύο ὁλόκληροι ἐπαρχίαι. Ὅ,τι ἀφῆκε τὸ ἄρθρον 21 περιλαμβάνει ἤδη τὸ παρόν· ἀλλὰ κατ’ ἄλλον τρόπον «εἰς τοὺς βλαχοποιμένας, λέγει, καὶ τοὺς πρὸς αὐτοὺς ἐξομοιουμένους σκηνίτας ἐκ τῶν κτηνοτρόφων....» ἠξεύρετε ποῖοι εἶναι οἱ σκηνῖται; ὅλοι οἱ κάτοικοι τῆς Στερεᾶς, «ὡς καὶ εἰς τοὺς συγγενεῖς τῶν ἐπικεκηρυγμένων λῃστῶν μέχρι τετάρτου βαθμοῦ, περὶ ὧν βαρεῖαι ὑπόνοιαι ὑπάρχουσι.» Οὗτοι θὰ καταγγελθῶσιν· ἀπὸ ποῖον; ἀπὸ τὸν Νομάρχην, ἀπὸ τὸν διοικητὴν τοῦ μεταβατικοῦ, τοὐτέστι ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὄργανα εἰς τὰ ὁποῖα δὲν ἐνεπιστεύθημεν εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 21, καὶ εἴπομεν ὅτι θὰ γίνει κατάχρησις. Καὶ περὶ μὲν τῶν βλαχοποιμένων ἐπειδὴ ἐξακολουθῶ νὰ ἐκφράσω τὸ πάθος τῆς καρδίας μου, ὅτι πρέπει νὰ συνοικισθῶσι, δὲν κάμνω λόγον, ὁ συνοικισμὸς πολὺ ἀπέχει ἀπὸ τοῦ εἶναι ἐκτόπισις, ὁ συνοικισμὸς εἶναι ἀποκατάστασις καὶ περιέχει μύρια πλεονεκτήματα. Θέλω κάμει λόγον μόνον περὶ τῶν συγγενῶν, καὶ θὰ παρακαλέσω τοὺς κυρίους βουλευτὰς τῆς Στερεᾶς τὸν κύριον Τζιτζάραν, τὸν κύριον Γουβέλην νὰ εἴπωσι τὶ θὰ κάμωσι τοὺς Κρικελιώτας μὲ αὐτὴν τὴν διάταξιν; θὰ παρακαλέσω τοὺς βουλευτὰς τῆς Δωρίδος ὅλους τοὺς ἄλλους ἐκείνων τῶν μερῶν, τὶ θὰ γείνουν οἱ ὀρεινοὶ δῆμοι τῆς Φθιώτιδος οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν πληθυσμὸν τετρακοσίων οἰκογενειῶν, καὶ ποῖος δὲν εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος δὲν παρέχει ὑπονοίας λῃσταποδοχῆς; Ἡ διάταξις, κύριοι, αὕτη τοῦ νομοσχεδίου εἶναι βαρυτέρα καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 21 καὶ δὲν ἀφίνει οὐδὲ ἕνα κάτοικον εἰς τὰς ἐπαρχίας, ἂν ἡ Βουλὴ θέλῃ νὰ τὴν καθιερώσῃ, ὅπως τὴν καθιέρωσε καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 21· ἂς τὴν καθιερώσῃ, ἐγὼ οὔτε ἐκείνην παρεδέχθην, οὔτε ταύτην ἀποδέχομαι, καθόσον δὲ ἀφορᾷ τοὺς ἀγροφύλακας, περὶ ὧν κάμνει ὡσαύτως τὸ ἄρθρον λόγον, νομίζω, ὅτι καὶ οὗτοι δὲν εἶναι ἔνοχοι διότι δύναται νὰ διαπραχθῇ λῃστεία εἰς ἕνα μέρος καὶ ὁ ἀγροφύλαξ νὰ εὑρεθῇ ἐκεῖ ἐξ ἀνάγκης ἀλλὰ νὰ μὴ εἶναι ἔνοχος.

§92ΛΑΠΑΣ. Κύριοι βουλευταὶ, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἀγροφύλακας, ἐγὼ εἶμαι τῆς γνώμης μόνον οἱ ἐντόπιοι νὰ διορίζωνται ἀπὸ τὸ ἴδιον χωριὸ, νὰ ἔχουν διαγωγὴν καλὴν, καὶ νὰ μὴ κατεδικάσθησαν ποτὲ ἀπὸ τὸ κακουργοδικεῖον.

§93ΓΟΥΒΕΛΗΣ. Ὑπάρχει νόμος.

§94ΛΑΠΑΣ. Καὶ μόλα ταῦτα, κύριε Γουβέλη, οἱ ἀγροφύλακες εἶναι ὅλοι ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν, εἶναι οἱ πλέον κακοῦργοι καὶ οἱ πλέον χειρότεροι κλέπται· εἰς τὴν Στερεὰν ὅλοι οἱ ἀγροφύλακες εἶναι οἱ πλέον λῃσταπαδόχοι, καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γείνῃ μνεία εἰς τὸν νόμον ὅτι οἱ ἀγροφύλακες πρέπει νὰ διορίζωνται ἀπὸ τὸ ἴδιον τὸ χωριό.

§95ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Πολλάκις, κύριοι, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἤκουσα παράπονα καὶ φωνὰς ἀγανακτήσεως διὰ τὰ κακὰ τὰ ὁποῖα πάσχει ὁ τόπος ἕνεκα τῆς ληστείας, μόλις δὲ ἓν μέτρον λαμβάνεται καὶ ἀμέσως ἐγείρονται παράπονα καὶ φωναὶ· διατί; καὶ δίδεται ὑποστήριξις ὑπὲρ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι γεννοῦν καὶ ὑποθάλπουν τὴν ληστείαν. Εἶναι ἀκατανόητον τοῦτο. Δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ὁμοιότης μεταξὺ τοῦ ἄρθρου, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη, καὶ τοῦ ἄρθρου, περὶ οὗ πρόκειται· εἰς τὸ ἄρθρον ἐκεῖνο ἐπρόκειτο περὶ συγγενῶν, οἱ ὁποῖοι παραδεχόμεθα ὅτι ἤθελον περιθάλψει ἀφεύκτως τοὺς ληστὰς, καὶ διὰ τοῦτο ὁ νόμος διέταξε τὴν ἐκτόπισίν των καὶ οὐχὶ κατ’ ἐκλογὴν τῶν ἀρχῶν, διότι ἠδύνατο ἡ ἐκλογὴ νὰ ᾖναι μεροληπτική. Ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ τούτου, ἀλλὰ περὶ ἑτέρας τάξεως ἀνθρώπων λίαν ἐπιῤῥεπῶν εἰς τὸ νὰ ὑποστηρίζωσι καὶ ὑποθάλπωσι τοὺς ληστὰς, δὲν ἐξομοιώνομεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς μὲ τοὺς τῆς προηγουμένης κατηγορίας. Ἀλλ’ εἴπομεν ὅτι, ὅταν ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου στηριχθῶσι βαρεῖαι ὑπόνοιαι, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ὑποθάλπουν τοὺς ληστὰς, εἶναι λησταποδόχοι, δίδοντες σπουδαίαν βοήθειαν καὶ ὄχι ὅταν ἀναγκάζωνταί ποτε νὰ δίδωσι τυχαίως ἄρτον εἰς τοὺς ληστάς· οἱ ἄνθρωποι οὗτοι πρέπει νὰ ἐκτοπίζωνται, καὶ περὶ τούτου θὰ ἀποφασίζῃ τὸ δικαστήριον, ὡς εἶπον, ἐπὶ τῇ καταγγελίᾳ τοῦ νομάρχου καὶ μοιράρχου· καὶ γνωρίζετε ὅτι οἱ ποιμένες διέτρεφον ἐπὶ 40 ἡμέρας πέριξ τῶν Ἀθηνῶν τὸν Τάκον, δὲν πρέπει αὐτοὶ νὰ τιμωρηθῶσι; καὶ ἐπαναλαμβάνω, ἡ ποινὴ αὕτη ἐπιβάλλεται ἀπὸ τὸ δικαστήριον ἀρχὰς, ἀφοῦ ἀκούσῃ καὶ τὴν ὑπεράσπισιν τῶν κατηγορουμένων.

§96ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Ἤμην εἰς τὸ παρακείμενον δωμάτιον, καὶ ἤκουσα τὸ ὄνομά μου, νὰ προκαλοῦμαι ὡς μάρτυς διὰ νὰ βεβαιώσω τὰς σκέψεις καὶ παρατηρήσεις τοῦ κ. Τσιριμώκου, καὶ μολονότι δὲν ἤκουσα τὴν ὅλην ὁμιλίαν του, παρατηρῶ εἰς τὸν προλαλήσαντα, ὅτι δύναται καὶ αὐτὸς καὶ πᾶς τις νὰ ἐκθέτῃ τὰς ἰδέας του, τὰς πεποιθήσεις του, ἀλλὰ τὸ νὰ ἐπικαλῆται μάρτυρας ἄλλους ἐκ τῶν συναδέλφων του, ἄνευ τοὐλάχιστον προηγουμένης συνεννοήσεως μετ’ ἐκείνων, εἶναι κἄπως καὶ ἄτακτον καὶ μὴ ἐπιτετραμμένον. Ἂν, κύριοι, ἐπρόκειτο νὰ ἐκτοπισθῶσιν οἱ κάτοικοι τῆς Φθιώτιδος, οἱ κάτοικοι τῆς Στερεᾶς Ἑλλάδος, ἠθέλομεν τῳόντι, καὶ ἐγὼ καὶ ἄλλοι, ὑψώσει φωνὴν περὶ μέτρου ἀτόπου, ἀδίκου καὶ τοῦ τελευταίου βαθμοῦ τοῦ παραλογισμοῦ· ἀλλ’ εὐτυχῶς δὲν πρόκειται τοῦτο· πρόκειται νὰ ἐκτοπισθῶσιν αἱ οἰκογένειαι ἐκεῖναι αἵτινες ἔσχον τὴν ἀτυχίαν νὰ ἔχουν ληστὰς, καὶ αἱ ἔχουσαι τοιαῦτα τέρατα γεννήσει καὶ ἀναθρέψει πρέπει νὰ ἀπομακρυνθῶσι διὰ νὰ ἐκκαθαρισθῇ ἡ ὡραία καὶ φιλήσυχος πατρίς μας, τοσοῦτον μᾶλλον, καθόσον καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν εἶναι ὀλίγιστος, διότι οἱ πολλοὶ λησταὶ δὲν εἶναι Ἕλληνες, ἀλλὰ ξένοι, ὡς ἀπεδείχθη καὶ ἄλλοτε τρανότατα. Τὸ μέτρον τοῦτο τῆς ἐκτοπίσεως, κύριοι, εἶναι συνέπεια μέτρων σπουδαιοτέρων καὶ σοβαροτέρων προγενεστέρων, καὶ ἰδοὺ πῶς ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία ὁλόκληρος ἀπῄτησε κατὰ τὸ 1864 διὰ τῆς Ἐθνοσυνελεύσεως ν’ ἀφαιρεθῇ ἀπὸ τὰς χεῖρας τῶν ὑπουργῶν τὸ ἡγεμονικὸν προνόμιον, ἡ ἀμνηστεία, ὡς ἐκ τῆς κακῆς χρήσεως τοῦ προνομίου τούτου· ἡ δὲ Συνέλευσις τὸ ἀπεφάσισε ὁριστικῶς καὶ ἀμετακλήτως· ἔρχεται ἤδη ἡ αὐτὴ ἑλληνικὴ κοινωνία καὶ ἀπαιτεῖ θάνατον εἰς αὐτὸ ἀκόμη τὸ ἐπάγγελμα τοῦ λῃστοῦ, καὶ ἡ Βουλὴ τὸ ἀπεφάσισε διὰ τοῦ ά. καὶ βʹ. ἄρθρου τοῦ προκειμένου νόμου· τὶ σχέσιν ἔχει τώρα ἡ ἐπαρχία τῆς Φθιώτιδος; ἡ Στερεὰ Ἑλλὰς; Ἡ Στερεὰ Ἑλλὰς, κύριοι, κατεπολέμησε πάντοτε τὴν ληστείαν καὶ ἐνίσχυσεν ἀείποτε τὴν Κυβέρνησιν, ἡ Στερεὰ Ἑλλὰς κατοικεῖται ἀπὸ φιλησύχους καὶ ἀνδρείους πολίτας, ἑπομένως εὐλόγως πρέπει ν’ ἀπομακρυνθῶσιν οἱ ὀλίγοι στενοὶ συγγενεῖς τῶν τεράτων ἐκείνων. Τοιαύτη εἶναι ἡ θέλησις τοῦ ἔθνους, τοιαύτη εἶναι ἡ θέλησις τῆς Στερεᾶς Ἑλλάδος.

§97ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Τῳόντι ὕψωσα πολλάκις φωνὴν ὑπὲρ ἀθώων, ἀλλὰ ποτὲ ὑπὲρ λῃστῶν, ἀλλὰ κατ’ αὐτῶν καὶ ὑπὲρ τοῦ λαοῦ. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου λοιπὸν οὐδόλως ὑπερασπίζομαι τοὺς λῃστάς. Ὑπερασπίζομαι καὶ θέλω ὑπερασπισθῆ πάντοτε τοὺς συγγενεῖς, ὄντας ἀπὸ τούτους ἀθώους. Θέλω νὰ εὕρῃ ὑπεράσπισιν ἡ ἀθωότης, δὲν θέλω νὰ μείνουν ἀνυπεράσπιστοι. Ὁ λόγος τοῦ ὅτι δὲν ὑπάρχουν συγγενεῖς εἶναι μὴ ἀκριβής. Ὑπάρχουν ἐντόπιοι λῃσταὶ καὶ αὐτοὶ εἶναι οἱ συγγενεῖς. Τοὺς ἀθώους λοιπὸν πάντοτε ὑπερασπίσθην, καὶ εἶμαι συνεπέστατος εἰς τὸ πρόγραμμά μου. Ἂς μὴν ἀγανακτοῦν λοιπὸν, διότι λέγω ἀληθῆ. Δὲν ἀποκρούω τοὺς λόγους οὐδενὸς, ἀλλὰ δὲν ἐπηρεάζομαι βεβαίως ἀπὸ τὰς διαθέσεις οὐδενὸς νὰ ἐκφράσω τὰς ἰδέας μου. Εἶπον, καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὁμιλῶ περὶ τῆς τάξεως τῶν βλαχοποιμένων, διότι φρονῶ, ὅτι οὗτοι δύνανται κατ’ ἄλλον τρόπον νὰ περιορισθοῦν. Κατὰ τῶν βλαχοποιμένων, οἵτινες ὑπερησπίσθησαν τὴν συμμορίαν τοῦ Τάκου, ἂν εἴχομεν τὸν νόμον περὶ ἐκτοπισμοῦ δὲν ἠθέλομεν ὑποκύψει εἰς αὐτὸ τὸ δυστύχημα. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς συγγενεῖς, φρονῶ, ὅτι τὸ ἄρθρον ἐμπεριλαμβάνει πολλὰς τάξεις ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὰ ἐννέα δέκατα εἶναι ἀθῷοι. Αὐτὴν τὴν τάξιν φρονῶ, ὅτι ὑπερασπίζομαι, καὶ αἱ ὑπάρχουσαι διατάξεις τοῦ ποινικοῦ νόμου εἶναι ἀρκοῦσαι νὰ τὴν περιστείλουν· τοὺς ἐξομοιοῦμεν μὲ τοὺς σκηνίτας κτηνοτρόφους καθ’ ὧν ὑπάρχουσιν ὑπόνοιαι· ἀλλ’ εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἐγείρωνται ὑπόνοιαι, ἀφοῦ οἱ πέριξ λῃσταὶ περιφέρονται.....

§98ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἂν δὲν θέλουν οἱ βλαχοποιμένες, λῃσταὶ δὲν ἔρχονται ἐδῶ.

§99ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Σέβομαι τὴν πεποίθησίν σας, ἔχω ὅμως ἀφορμὰς νὰ πιστεύω, ὅτι οἱ πλεῖστοι αὐτῶν τῶν βλαχοποιμένων εἶναι ἀθῷοι, καὶ, ἄν ποτε ἔδωκαν καὶ ἁπλῆν τροφὴν, τὰ ἔκαμαν ἐξ ἀνάγκης καὶ ὄχι κατὰ θέλησιν.

§100ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Περὶ αὐτῶν δὲν πρόκειται παρὰ περὶ λῃσταποδόχων.

§101ΓΟΥΒΕΛΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἐξασφαλίζει τὰς ὑπονοίας τοῦ κ. βουλευτοῦ τὸ ἄρθρον 26· διότι οὐδεμία ἀρχὴ δύναται νὰ ἐπιβάλῃ τὴν ποινὴν αὐτὴν, ἂν δὲν ἐπέλθῃ μία δικαστικὴ ἀπόφασις. Ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων τὸ στάδιον εἶναι ἀνοικτόν· προσέρχονται καὶ ἀποδεικνύουν τὴν ἀθωότητά των. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου λοιπὸν τοῦ νὰ πάθωσιν οἱ ἀθῶοι δὲν τρέχει κίνδυνον ἡ κοινωνία· διότι διὰ νὰ τιμωρηθοῦν, θὰ ἀποδειχθῇ πρῶτον ἡ ἐνοχή των. Πρόκειται λοιπὸν περὶ ἐκείνων κατὰ τῶν ὁποίων ὑπάρχουν ὑπόνοιαι ἀποδεδειγμέναι.

§102ΜΙΛΗΣΗΣ. Τότε τί κάμνομεν τὰς διατάξεις τοῦ ποινικοῦ νόμου περὶ συνεργῶν; Ἂν ὑπάρχουν τοιαῦται ἐνδείξεις, οἱ ἔνοχοι πρέπει νὰ παραπεμφθοῦν εἰς τὸ κακουργιοδικεῖον ἐπὶ συνεργείᾳ λῃστείας.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τίθεται εἰς ψηφοφορίαν ἡ πρότασις τοῦ κυρίου Τσιριμώκου περὶ ἀπαλείψεως τοῦ ἄρθρου. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου 25 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται ὀλίγοι)· ἀπεῤῥίφθη. Τὸ ἄρθρον πρόκειται νὰ διορθωθῇ ἀφαιρουμένων τῶν λέξεων «καὶ ἀπαγορεύεται ἡ ἐντὸς ὡρισμένου τόπου διαμονή»

§104ΔΑΓΡΕΣ. Κατ’ αὐτῆς τῆς ἀπαλείψεως εἶναι ἔνστασις.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα· δὲν ἐτελείωσα ἀκόμη. Κατ’ αὐτῆς ἀνθίσταται ὁ κ. Δαγρές. Οἱ παραδεχόμενοι νὰ μὴ ἀπαλειφθῶσιν αὐταὶ αἱ λέξεις «ἀπαγορεύεται ἡ ἐντὸς ὡρισμένου τόπου διαμονή» παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται ὀλίγοι) ἀπεῤῥίφθη. Λοιπὸν διαγράφονται αἱ λέξεις αὗται.

§106ΣΑΡΑΒΑΣ. Καὶ ἡ λέξις «κεκηρυγμένων» εἴπομεν νὰ ἀντικατασταθῇ διὰ τοῦ «ἐπικεκηρυγμένων».

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα καὶ αὐτὴ ἡ διόρθωσις ἐγένετο. Λοιπὸν εἶναι ἀντίῤῥησις ὡς συνετάχθη καὶ ἐτροποποιήθη τώρα τὸ ἄρθρον 25;

§108ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτόν. Ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 26, ἔχον ὡς ἕπεται· «Ἄρθρον 26. Ἡ Κυβέρνησις θέλει προνοήσει ὑπὲρ τῆς προσωρινῆς συντηρήσεως τῶν ἐκτοπιζομένων, ὡς καὶ τῶν εἰς ἀστυνομικὴν ἐπιτήρησιν ὑποβαλλομένων.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ διαγράφει τὸ περὶ ἀνακοπῆς, καὶ προσθέτει, ἀστυνομικὴ ἐπιτήρησις. Τὸ παραδέχεσθε;

§111ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν γίνεται δεκτὸν καθὼς εἶναι συντεταγμένον ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς. Ἔχει δὲ ὡς ἑξῆς· «Ἄρθρον 23. Ἡ κατὰ τὸ προηγούμενον ἄρθρον ἀστυνομικὴ ἐπιτήρησις ἐπιβάλλεται παρὰ τοῦ ἁρμοδίου δικαστηρίου τῶν πλημμελειοδικῶν, τῇ καταγγελίᾳ συμβουλίου, συγκειμένου ἐκ τοῦ νομάρχου ἢ ἐπάρχου προεδρεύοντος, τοῦ διοικητοῦ τοῦ μεταβατικοῦ, τοῦ διοικητοῦ τῆς μοίρας ἢ ὑπομοιραρχίας καὶ τοῦ σχετικοῦ δημάρχου, συντασσομένου ἐπὶ τούτῳ πρωτοκόλλου. Ἀποθανόντος, φονευθέντος, συλληφθέντος, προσελθόντος ἢ προσφυγόντος εἰς ἄλλο κράτος τοῦ λῃστοῦ, ἐπὶ ὑποθάλψει τοῦ ὁποίου ὑπῆρχον ὑπόνοιαι, αἴρεται κατὰ τὸν ἐν τῷ ἄρθρῳ 21 ὁριζόμενον τρόπον ἡ ἐπιβληθεῖσα ἀστυνομικὴ ἐπιτήρησις, καίτοι μὴ παρελθόντος τοῦ διὰ τῆς ἀποφάσεως τοῦ πλημμελειοδικείου ὁρισθέντος χρόνου. Παρατείνεται δὲ καὶ ἐπαναλαμβάνεται ἕνεκα τῶν αὐτῶν λόγων καὶ κατὰ τὸν ἀνωτέρω ὁριζόμενον τρόπον.»

§113ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Μετὰ συζήτησιν κατ’ ἀντιμωλίαν.

§114ΣΑΡΑΒΑΣ. Εἶναι περιττὸν αὐτό, καθ’ ὅσον δὲν ἔχει καμμίαν ἔννοιαν· μάλιστα φέρει εἰς ἀντίφασιν τὸ ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου, διότι ἐνῷ ἐξ ἑνὸς δὲν ἐπιτρέπει τὴν ἀνακοπήν, ἐξ ἄλλου ἀπαιτεῖ, ὅπως ἡ δίκη συζητηθῇ κατ’ ἀντιμωλίαν. Ἡμεῖς ἀφωμοιώσαμεν τὴν περίπτωσιν ταύτην τῆς ἀστυνομικῆς ἐπιτηρήσεως μὲ τὴν τῆς ἐκτοπίσεως, ἡ ὁποία εἶναι μία καὶ ἡ αὐτή, ἀλλ’ αἱ λέξεις ἀλλάσσουν. Διὰ τοῦτο εἴπομεν ὅτι δὲν ὑπῆρχε λόγος νὰ ἀπαγορευθῇ οὐδ’ ἐνταῦθα τὸ ἔνδικον μέσον τῆς ἀνακοπῆς.

§115ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Καλά.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν παραδέχεται ἡ Κυβέρνησις τὴν τροπολογίαν τῆς ἐπιτροπῆς· εἶναι ἔνστασις;

§117ΜΙΛΗΣΗΣ. Μίαν διασάφισιν, παρακαλῶ. Τὸ πρωτόκολλον, διὰ νὰ χρησιμεύσῃ ὡς βάσις πρὸς εἰσαγωγὴν τῆς προκειμένης δίκης, πρέπει νὰ ᾖναι ἀναγκαίως ὑπογεγραμμένον παρ’ ὅλων τῶν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ἀρχῶν, δηλαδὴ παρά τε τοῦ Νομάρχου, τοῦ διοικητοῦ τοῦ Μεταβατικοῦ, τοῦ Μοιράρχου καὶ τοῦ σχετικοῦ δημάρχου;

§118ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Παρ’ ὅλων, ἀλλ’ ἐὰν εἷς δυστροπῇ.... (διάλογοι).

§119ΜΙΛΗΣΗΣ. Λοιπὸν ἠμπορεῖ νὰ ἐπιβληθῇ ἡ ἀστυνομικὴ ἐπιτήρησις καὶ ἐπὶ τῇ βάσει πρωτοκόλλου ὑπογεγραμμένου ὑπὸ μόνης τῆς πλειονοψηφίας.

§120ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἄν τις δυστροπῇ καὶ δὲν θέλῃ νὰ ὑπογράψῃ, καὶ δὲν ἠμπορῇ νὰ μεταπεισθῇ, οἱ ἄλλοι δὲν θὰ σταματήσουν.

§121ΜΙΛΗΣΗΣ. Αὐτὸ ὅμως δὲν τὸ λέγει τὸ ἄρθρον. Νομοθετεῖτε τὸ αὐθαίρετον· ὁρίσατε τοὐλάχιστον ἀκριβῶς τὰ ὅριά του.

§122ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἂν ᾖναι ἀνάγκη νὰ προστεθῇ, τὸ προσθέτομεν.

§123ΔΑΓΡΕΣ. Προτείνω νὰ μὴ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος οὗτος κατὰ τὰς ἐκλογάς (γέλια).

§124ΜΙΛΗΣΗΣ. Διατί γελᾷς, κ. Δαγρέ; αὐτὸ τὸ ὁποῖον προτείνεις εἶναι σπουδαιότατον. Ὅταν, κύριοι, ἄνθρωποι θέτουν ἀδίκους νόμους, ὁ Θεὸς τοὺς κάμνει δικαίους, τιμωρῶν δι’ αὐτῶν τῶν ἀδίκων νόμων ἐκείνους οἱ ὁποῖοι τοὺς ἔθεσαν. Κατὰ τὰς ἐκλογὰς θὰ ἴδητε οἱ ἐπιτηρηταὶ τοῦ νόμου τούτου τοὺς φίλους σας μεταφερομένους ἀγεληδὸν ἀπὸ τῆς Στερεᾶς εἰς τὴν Πελοπόννησον καὶ ἐναλλάξ. Τοιαῦτα εἶναι, κύριοι, τὰ ἄφευκτα ἀποτελέσματα τοῦ αὐθαιρέτου, καὶ διὰ τοῦτο ποτὲ ἡ πολιτεία δὲν πρέπει νὰ ζητῇ εἰς τὸ αὐθαίρετον τὴν σωτηρίαν της. Θέσατε τοὐλάχιστον κατὰ τὰς ἐκλογὰς ἕνα τινα περιορισμὸν, διὰ νὰ μὴ μετανοήσητε αὔριον.

§125ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Αὐτὸ τὸ ἀποκρούω, διότι μοὶ φαίνεται λίαν ἀβάσιμον. Δὲν πιστεύω μία Κυβέρνησις οἱαδήποτε καὶ ἂν ᾖναι, ὅτι, διὰ νὰ ἐνεργήσῃ ἐκλογὰς, θὰ μεταχειρισθῇ τὸν νόμον περὶ λῃστείας (γέλως).

§126ΜΙΛΗΣΗΣ. Ζαρνάταν δὲν τὴν εἴχετε ποτὲ εἰς τὸν νοῦν σας, κ. Πρόεδρε, καὶ ὅμως τὴν εἴδετε μὲ τὰ μάτια σας.

§127ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Δὲν πιστεύω καμμία Κυβέρνησις, ἡ ὁποία θέλει νὰ ἐπεμβῇ, νὰ μεταχειρισθῇ εἰς τοῦτο τὸν νόμον τοῦτον, καὶ τοσοῦτον μᾶλλον καθ’ ὅσον ἂν ὑπάρχῃ κακοήθης τις Κυβέρνησις ἡ ὁποία θέλει νὰ ἐπεμβῇ, δὲν ἔχει ἀνάγκην αὐτοῦ τοῦ νόμου· κατὰ δυστυχίαν τοιαύτη εἶναι ἡ κατάστασις μας ἀρκεῖ μόνον νὰ ᾖναι τοσοῦτον κακοήθης.

§128ΜΙΛΗΣΗΣ. Ἠμπορεῖ οὐχ ἧττον νὰ χρησιμεύσῃ ὡς φοβερώτατον ὅπλον εἰς μίαν αὐθαίρετον Κυβέρνησιν.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἄλλη παρατήρησις;

§130ΣΑΡΑΒΑΣ. Νὰ συμπληρωθῇ τὸ ἄρθρον, τοὐτέστι νὰ προστεθῇ «Κατὰ τῆς ἀποφάσεως οὐδὲν ἔνδικον μέσον ἐπιτρέπεται πλὴν τοῦ τῆς ἀνακοπῆς.» Νομίζω πῶς εἶσθε σύμφωνοι ὅλοι.

§131ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Σύμφωνοι.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποῦ θέλετε νὰ προστεθῇ αὐτό;

§133ΣΑΡΑΒΑΣ. Μεταξὺ τῆς πρώτης καὶ δευτέρας παραγράφου.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν γίνεται δεκτὸν ἀντὶ τοῦ 26 ἄρθρου τοῦ νομοσχεδίου τὸ 23 τῆς ἐπιτροπῆς.

§135ΣΑΡΑΒΑΣ. Μὲ αὐτὴν τὴν προσθήκην, ἡ ὁποία δὲν ὑπάρχει εἰς τὸ ἄρθρον καὶ τὴν ὁποίαν προέτεινα καὶ εἶναι ὅλοι σύμφωνοι.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, μάλιστα. Ἀναγινώσκεται τὸ 27 ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου ἔχον ὡς ἕπεται. Ἄρθρον 27. Λῃσταὶ οὐχὶ ἐπέκεινα τῶν τριῶν, συλλαβόντες καὶ προσαγαγόντες ἀρχιλῃστὴν ἢ φονεύσαντες αὐτὸν, ἐὰν προσέλθωσιν ἐντὸς δέκα ἡμερῶν ἀπὸ τοῦ φόνου εἰς μίαν τῶν ἀρχῶν τοῦ κράτους δημοσίαν ἢ δημοτικὴν, τιμωροῦνται μὲ εἱρκτὴν δι’ ὅλας τὰς ἐγκληματικὰς πράξεις, ὧν κατέστησαν ἔνοχοι. Ταῦτα κρατοῦσι καὶ περὶ παντὸς λῃστοῦ, ὅστις ἤθελε συλλάβει καὶ προσαγάγει ἢ φονεύσει λῃστὴν ἐπικεκηρυγμένον καὶ προσέλθει ἐντὸς δέκα ἡμερῶν εἰς μίαν τῶν ἀρχῶν τοῦ κράτους. Ἡ προκειμένη διάταξις δὲν ἰσχύει ἐπέκεινα τῶν ἓξ μηνῶν ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος νόμου, οὐδ’ ἐφαρμόζεται εἰς τοὺς μετ’ αὐτὴν ἐπιδοθησομένους εἰς τὸν λῃστρικὸν βίον, ὡς καὶ εἰς τοὺς φονεῖς, οἵτινες μετὰ τὸν φόνον κατέστησαν λῃσταί. Διὰ Β. Διατάγματος δύνανται νὰ ἐξαιρῶνται τῆς διατάξεως ταύτης ἀρχιλῃσταὶ καὶ λῃσταὶ ἐκ τῶν ἐπικεκηρυγμένων.

§137Λ. ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Ἡ λέξις «Παραχειμάζουσι» δὲν εἶναι τόσον καθαρά.

§138ΣΑΡΑΒΑΣ. Τὸ παραθερίζω δὲν εἶναι λέξις ἑλληνική· τὸ παραχειμάζω μάλιστα. Τὸ «παραθερίζω» ἔχει ἄλλην σημασίαν.

§139ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Αὐτὴ ἡ λέξις εἶναι ἐν χρήσει (διάλογοι).

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἄλλη παρατήρησις;

§141ΤΙΝΕΣ. Ἔχει παρατήρησιν ἡ ἐπιτροπή. Ἀναγινώσκεται τὸ 24ον ἄρθρον τῆς ἐπιτροπῆς ἔχον ὡς ἕπεται· Ἄρθρ. 24. Ἑκάστη τῶν ἔν τινι δήμῳ παραθεριζουσῶν ἢ παραχειμαζουσῶν ποιμενικῶν ὁμάδων (τσελιγκάτων) εὐθύνεται μέχρι τοῦ ποσοῦ 6,000 δραχμῶν εἰς ἀποζημίωσιν παντὸς ὑπὸ λῃστῶν ζημιωθέντος ὁπωσδήποτε. Ἐπὶ τούτῳ εἰς τὸ τέλος τῆς θερινῆς ἢ χειμερινῆς ἑξαμηνίας, πρὶν ἀπέλθωσιν ἀπὸ τῶν θερινῶν εἰς τὰς χειμερινὰς νομὰς καὶ τ’ ἀνάπαλιν, ἑκάστη ὁμὰς προσφέρει ἀξιόχρεων ἐγγυητὴν ἐνώπιον τοῦ συμβολαιογράφου, ὑπόχρεων πρὸς ἀπότισιν τῆς ζημίας, καὶ μὴ δικαιούμενον νὰ ἐπικαλεσθῇ τὸ εὐεργέτημα τῆς διζήσεως. Εἰς τὴν ἀρνηθεῖσαν ἢ μὴ δυνηθεῖσαν νὰ παράσχῃ ἐγγυητὴν ὁμάδα ἀπαγορεύεται ἡ μετάβασις ἀπὸ τῶν θερινῶν εἰς τὰς χειμερινὰς βοσκὰς καὶ τ’ ἀνάπαλιν. Τὸ ποσὸν τῆς ἐγγυήσεως καὶ τὸ ἀξιόχρεων αὐτῆς ἀποφασίζονται ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας διοικητικῆς ἀρχῆς. Ὡς ἐγγυητὴς γίνεται δεκτὸς καὶ ὁ ἀρχηγὸς τῆς ποιμενικῆς ὁμάδος (τσέλιγκας). Ἀπαλλάττονται τῆς προκειμένης εὐθύνης αἱ λοιπαὶ ὁμάδες, ὅταν ἤθελεν ἀποδειχθῆ, ὅτι μέλη μιᾶς ἢ πλειόνων ἐκ τῶν ἐν τῷ δήμῳ ὁμάδων συνήργησαν ὁπωσδήποτε εἰς τὴν ἐπιζήμιον λῃστρικὴν πρᾶξιν, καὶ ἂν μόνον ἐτροφοδότησαν τοὺς διαπράξαντας αὐτὴν λῃστάς. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει εὐθύνεται εἰς πλήρη ἀποζημίωσιν τοῦ παθόντος μόνη ἡ ὁμάς, εἰς τὴν ὁποίαν τὰ μέλη ταῦτα ἀνήκουσιν.

§142ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἡ τροποποίησις αὐτὴ μοὶ φαίνεται λίαν αὐστηρά· διότι ὑποθέσατε ὅτι εἰς ἕνα δῆμον ἔρχονται πέντε, δέκα ὁμάδες· ἂν εἰς ὅλους ἐπιβάλητε...... (διάλογοι).

§143ΣΑΡΑΒΑΣ. Ἀπὸ ἕκαστον τσελιγκάτον ἀπαιτεῖται ἐγγύησις.

§144ΓΟΥΒΕΛΗΣ. Κύριοι, ὅλων ἡμῶν.......

§145ΣΑΡΑΒΑΣ. Παρακαλῶ, κύριε Γουβέλη, ὅπως εἶναι συντεταγμένον τὸ ἄρθρον, ἡ ἐπιτροπὴ τοὐλάχιστον ὑπέλαβεν, ὅτι ἅπασαι αἱ ὁμάδες, αἱ ἔν τινι δήμῳ παραθερίζουσαι ἢ παραχειμάζουσαι, διὰ νὰ μεταχειρισθῶ τὰς λέξεις τοῦ νομοσχεδίου, εὐθύνονται μέχρι 3,000 εἰς ἀποζημίωσιν τοῦ ζημιωθέντος ὑπὸ λῃστῶν. Τὸ ποσὸν τὸ ἐθεώρησεν ἡ ἐπιτροπὴ λίαν σμικρὸν καὶ μὴ ἐπιτυγχάνον τὸν σκοπόν· διότι, ὅταν ὅλα τὰ τσελιγκάτα εὐθύνωνται μέχρις αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ, ἐννοεῖται ἡ ἐγγύησις ἀποβαίνει ὅλως ματαία· εἶναι ἓν μέτρον τὸ ὁποῖον λαμβάνετε, ἀλλὰ δὲν ἐπιτυγχάνεται ὁ σκοπὸς. Παρεδέχθη ἑπομένως ἡ ἐπιτροπὴ καὶ ἵνα ἕκαστον τσελιγκέτον εὐθύνηται μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 6,000 δραχμῶν. Ἂν νομίζῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι εἶναι ὑπερβάλλον, βέβαια δύναται νὰ ἐλαττωθῇ, ἀλλ’ ἡ ἔκφρασις πρέπει νὰ τροποποιηθῇ εἴτε νὰ μὴ ἐννοηθῇ, ὅτι ὅλαι ὁμοῦ αἱ ὁμάδες θέλουν πληρώσει αὐτὸ τὸ ποσόν, διότι ἡ ἐγγύησις τότε οὐδένα ἔχει σκοπὸν. Δευτέρα παρατήρησις εἶναι, ὅτι ἔπρεπε νὰ χαρακτηρίσητε ἀκριβέστερον τὸν ἐγγυητὴν, ἐκφράζοντες, ὅτι δὲν εἶναι ἐκεῖνος τὸν ὁποῖον κατὰ τὸ κοινὸν δίκαιον ἐννοοῦμεν ἐγγυητὴν, ἀλλ’ εἶναι ὁ ἀμέσως ὑπόχρεως.

§146ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Δὲν μοὶ μέλει καὶ αὐτό.

§147ΣΑΡΑΒΑΣ. Καὶ κατὰ τρίτον λόγον, ἡ ἐπιτροπὴ προσδιώρισε τὴν ἀρχὴν ἐνώπιον τῆς ὁποίας ἔπρεπε νὰ δοθῇ ἐγγύησις καὶ ἥτις εἶναι ἁρμοδία ν’ ἀποφασίσῃ περὶ τοῦ ἀξιοχρέου αὐτῆς. Ὡς πρὸς τὸ πρῶτον, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις νομίζῃ, ὅτι εἶναι ἐπαρκὴς ἡ ἐγγύησις 3,000 δραχμῶν, ἡ ἐπιτροπὴ δὲν ἔχει κανένα λόγον νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν γνώμην της, διότι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἁρμοδία νὰ κρίνῃ περὶ τοῦ ἐπαρκοῦς καὶ τελεσιουργοῦ τῆς ἐγγυήσεως σχετικῶς πρὸς τὸ μέγεθος αὐτῆς.

§148ΚΟΛΙΑΤΣΟΣ. Τὸ μέτρον τῆς ἐγγυήσεως εἶχε ἐφαρμόσει τὸ ὑπουργεῖον Δεληγιώργη· ἀλλὰ τὸ ὑπουργεῖον ἐκεῖνο δὲν ἐθεώρησεν ὑποχρέους τὰς ποιμενικὰς ὁμάδας διὰ τὰς λῃστρικὰς πράξεις, αἱ ὁποῖαι θὰ συμβοῦν εἰς δῆμον τινὰ, ἀλλ’ εἰς ὅλην τὴν ἐπαρχίαν, καὶ φρονῶ, ὅτι εἶχε δίκαιον. Ἐὰν περιορίσωμεν τὴν ὑποχρέωσιν τῶν τσελιγγάτων αὐτῶν εἰς μόνας τὰς πραττομένας εἴς τινα δῆμον ληστρικὰς πράξεις, τότε τὶ θὰ συμβῇ; Ἓν τσελιγγάτον τρέφει τοὺς λῃστὰς, καὶ ἐπειδὴ γνωρίζει ὅτι θὰ ᾖναι ὑπεύθυνον διὰ τὰς ληστείας τὰς πραττομένας εἰς ὃν μένει δῆμον, καὶ ἐπειδὴ οἱ δῆμοι δὲν χωρίζονται διὰ μακρυνῆς ἀποστάσεως, ἀλλὰ εἶναι περιωρισμένοι, θὰ ὑποχρεώσῃ τοὺς λῃστὰς νὰ πράξωσι λῃστρικὰς πράξεις εἰς ἄλλον δῆμον. Ὥστε διὰ νὰ ᾖναι τὸ μέτρον αὐτὸ τελεσφόρον πρέπει νὰ κατασταθῇ ὑπόχρεως ἡ ὁμὰς ὄχι μόνον διὰ τὰ πραττόμενα εἰς τὸν αὐτὸν δῆμον λῃστρικὰ ἔργα, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰ πραττόμενα εἰς ἄλλους δήμους παρακειμένους, ὅταν δὲν χωρίζωνται δι’ ὁρίων φυσικῶν, διότι ἄλλως δὲν θὰ ἔχωμεν ἐγγύησιν. Οἱ ποιμένες π. χ. θὰ τρέφωσι τοὺς λῃστὰς εἰς ἕνα δῆμον πολλὰ πλησίον τῶν Ἀθηνῶν καὶ θὰ τοὺς λέγουν «ληστεύσατε εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ δήμου τῶν Ἀθηναίων.» Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ θέσωμεν δι’ ὁλόκληρον τὴν ἐπαρχίαν, διὰ πολλοὺς λόγους.

§149ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ. Ἐὰν παραδεχθῶμεν αὐτὸ, τότε πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν τὴν εὐθύνην καὶ ἀπὸ τὴν μίαν ἐπαρχίαν εἰς τὴν ἄλλην, καὶ ἑπομένως εἰς ὁλόκληρον τὸ κράτος νὰ ᾖναι ὑπεύθυνοι αἱ ὁμάδες, διότι ἐνδέχεται ὁ ποιμὴν νὰ παραχειμάζῃ εἰς τὰ ὅρια τῆς Ἀττικῆς καὶ ἡ ληστεία νὰ γείνῃ εἰς τὰς Θήβας· οὔτε δυνάμεθα νὰ ἀξιῶμεν τὴν εὐθύνην δι’ ὁλόκληρον τὸν Νομὸν καὶ καθεξῆς. Κατ’ ἐμὲ δὲν ἔχω καμμίαν πεποίθησιν εἰς τὸ εἶδος τῆς ἐγγυήσεως, αὐτὸ ἐτέθη μόνον δι’ ἀπειλήν· τσελιγγάτα δὲν ὑπάρχουσι παντοῦ, ἀλλ’ ὡς ὁμάδες ἁπλαῖ εἰς διάφορα μέρη τῆς Ἑλλάδος. Ὑποθέσατε ὅτι ὑπάρχουν τρεῖς, τέσσαρες ὁμάδες εἰς ἕνα δῆμον καὶ συνέβη εἰς αὐτὸν τὸν δῆμον νὰ λάβουν χώραν λῃστρικαὶ πράξεις· ἐὰν ἑκάστην τῶν ὁμάδων ὑποχρεώσητε νὰ πληρώσῃ, ὄχι μόνον τὰ πρόβατα ἐὰν πωλήσουν, ἀλλὰ καὶ τὰ παιδιὰ των, δὲν θὰ δυνηθοῦν. Διὰ τοῦτο ἐνομίσαμεν ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐπιβάλωμεν τὴν ἀμοιβὴν διὰ νὰ τοὺς ὑποχρεώσωμεν εἰς ἐγγύησιν. Διὰ τοῦτο, νομίζω, ὅτι καλλίτερον εἶναι νὰ προτιμηθῇ τὸ ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου, καθ’ ὃ ὅλαι αἱ ὁμάδες αἱ παραχειμάζουσαι νὰ δίδουν ἐγγύησιν τριῶν χιλιάδων δραχμῶν.

§150ΣΑΡΑΒΑΣ. Τόσον κατὰ τὸ ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου, ὡς καὶ κατὰ τὸ ἄρθρον τῆς ἐπιτροπῆς προσδιορίζεται ὁ ἀνώτατος ὅρος μέχρι τοῦ ὁποίου εὐθύνονται εἴτε πᾶσαι εἴτε ἑκάστη ποιμενικὴ ὁμάς. Ἐπειδὴ δὲ τὸ ποσὸν τῆς ἐγγυήσεως καὶ τὸ ἀξιόχρεων αὐτῆς ἀπόκειται εἰς τὴν διοικητικὴν ἀρχὴν νὰ τὸ ἀποφασίσῃ, νομίζω ὅτι οὐδεὶς κίνδυνος νὰ ἐπέλθῃ τὸ ἀποτέλεσμα, ὅπερ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως φοβεῖται.

§151ΜΙΛΗΣΗΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ διέγραψε τὸ τελευταῖον ἐδάφιον τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρου ἔχον ὡς ἑξῆς «Ἡ διάταξις τοῦ προηγουμένου ἐδαφίου οὐδόλως ἐπηρεάζει τὰ ἐπὶ τοῦ ποσοῦ τῆς ἐγγυήσεως ἑκάστης τῶν ποιμενικῶν ὁμάδων δικαιώματα τοῦ παθόντος.» Διότι, ἂν καὶ ἐγένετο ἱκανὴ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἐδαφίου τούτου, οὐδεὶς ὅμως, ἂν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, κατώρθωσε νὰ κατανοήσῃ τὴν ἔννοιαν αὐτοῦ καὶ πολὺ ὀλιγώτερον τὴν σχέσιν του πρὸς τὸ προηγούμενον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν ἀξιότιμον Πρωθυπουργὸν νὰ σαφηνίσῃ τὴν ἔννοιαν τοῦ ἐδαφίου τούτου, διὰ νὰ ἴδωμεν ἂν ᾖναι ἀναγκαῖον νὰ μείνῃ, ἢ ἂν πρέπῃ νὰ διαγραφῇ, ὅπως ἀπεφάνθη ἡ ἐπιτροπὴ, ἥτις δὲν ἠμπόρεσε νὰ τὸ ἐννοήσῃ.

§152ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ. Εἶναι κακῶς ἐκπεφρασμένον, καὶ δὲν ἠξεύρω, ἐὰν ἔχωμεν τὸ κείμενον, ἠθέλομεν ἴδει τὴν διαφοράν. Ὁ σκοπὸς τῆς διατάξεως εἶναι, ὅτι ἡ ἐγγύησις, τὴν ὁποίαν δίδουν αἱ ποιμενικαὶ ὁμάδες, δὲν ἐπηρεάζουν τὰ δικαιώματα τοῦ παθόντος ἐκ τῆς ληστείας. Αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἔχει ἡ διάταξις αὕτη, ἥτις καὶ ἠμπορεῖ νὰ λείψῃ.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν νὰ λείψῃ.

§154ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπὸ τὸ σχέδιον τῆς Κυβερνήσεως διαγράφεται ἡ τελευταία παράγραφος. Τώρα ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τῆς ἐπιτροπῆς ἡ ἐπιτροπὴ ἐπιμένει;

§156ΜΙΛΗΣΗΣ. Κατὰ τὰ ἄλλα ἡ ἐπιτροπὴ δὲν ἐπιμένει.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μένουν ἄλλαι παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τῆς Κυβερνήσεως;

§158ΣΑΡΑΒΑΣ. Εἶναι δύο ἄλλαι παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας ἀπεδέχθη ἡ Κυβέρνησις, ὧν ἡ μὲν ἀφορᾷ τὴν διευκρίνησιν τοῦ ὅρου τῆς ἐγγυήσεως καὶ ἡ δευτέρα τὴν ἀρχὴν, ἥτις δύναται νὰ ἀμφισβητήσῃ τὸ ποσὸν καὶ τὸ ἀξιόχρεων αὐτῆς.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διατυπώσατε τὴν ἰδέαν σας.

§160ΜΙΛΗΣΗΣ. Εἶναι εἰς τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποίαν διάταξιν θέλετε νὰ συμπεριληφθῇ, κύριε Σαράβα;

§162ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ. Ἡμεῖς ὅ,τι ἐνδιαφερόμεθα νὰ μείνῃ εἶναι τὸ ἑξῆς «Πᾶσαι αἱ ἐντὸς τοῦ δήμου... ὁμάδες εὐθύνονται ἀναλόγως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ποιμνίων καὶ μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 3000 δραχμῶν εἰς ἀποζημίωσιν....»

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀκούσατε, κύριοι, τὸ ἄρθρον ὅπως κατηρτίσθη ὑπὸ τοῦ κυρίου Σαράβα καὶ Μίληση. Ἀντὶ τῆς 1ης παραγράφου θὰ τεθῇ τὸ ἑξῆς· «ἄρθρον 27. Πᾶσαι αἱ ἐντὸς τοῦ δήμου παραθερίζουσαι ἢ παραχειμάζουσαι ποιμενικαὶ ὁμάδες (τσελιγκάτα) εὐθύνονται ἀναλόγως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ποιμνίων καὶ μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν τριῶν χιλιάδων δραχμῶν εἰς ἀποζημίωσιν παντὸς ὑπὸ λῃστῶν ζημιωθέντος, ὁπωσδήποτε. Ἐπὶ τούτῳ εἰς τὸ τέλος τῆς θερινῆς ἢ χειμερινῆς ἑξαμηνίας πρὶν ἀπέλθωσιν ἀπὸ τῶν θερινῶν εἰς τὰς χειμερινὰς νομὰς καὶ τ’ ἀνάπαλιν, ἑκάστη ὁμὰς προσφέρει ἀξιόχρεων ἐγγυητὴν ἐνώπιον τοῦ συμβολαιογράφου πρὸς ἀπότισιν τῆς ζημίας καὶ μὴ δυνάμενον νὰ ἐπικαλεσθῇ τὸ εὐεργέτημα τῆς διζήσεως· εἰς τὴν ἀρνηθεῖσαν ἢ μὴ δυνηθεῖσαν νὰ παράσχῃ ἐγγυητὴν ὁμάδα ἀπαγορεύεται ἡ μετάβασις ἀπὸ τῶν θερινῶν εἰς τὰς χειμερινὰς νομάς, καὶ τ’ ἀνάπαλιν. Τὸ ποσὸν τῆς ἐγγυήσεως καὶ τὸ ἀξιόχρεων αὐτῆς ἀποφασίζονται ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας διοικητικῆς ἀρχῆς. Ὡς ἐγγυητὴς γίνεται δεκτὸς καὶ ὁ ἀρχηγὸς τῆς ποιμενικῆς ὁμάδος (τσέλιγκας). Ἀπαλλάττονται τῆς προκειμένης εὐθύνης αἱ λοιπαὶ ὁμάδες, ὅταν ἀποδειχθῇ, ὅτι μέλη μιᾶς ἢ πλειόνων ἐκ τῶν ἐν τῷ δήμῳ ὁμάδων, συνήργησαν ὁπωσδήποτε εἰς τὴν ἐπιζήμιον λῃστρικὴν πρᾶξιν καὶ ἂν μόνον ἐτροφοδότησαν τοὺς διαπράξαντας αὐτὴν λῃστάς. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει εὐθύνεται εἰς πλήρη ἀποζημίωσιν τοῦ παθόντος μόνη ἡ ὁμὰς, εἰς τὴν ὁποίαν τὰ μέλη ταῦτα ἀνήκουσι». Τώρα θὰ προστεθῇ ἡ δευτέρα καὶ τρίτη παράγραφος καὶ θὰ ἀπαλειφθῇ ἡ τελευταία· ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§164ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν παρεδέχθη τὸ ἄρθρον ὅπως συνετάχθη. Ἄρθρον 28.

§166ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (Ἀναγινώσκει). «Ἄρθρ. 28. Δὲν ὑπάγονται εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν σκηνιτῶν Βλαχοποιμένων, ὅσοι ἐξ αὐτῶν ἀποκατασταθῶσιν ἔν τινι χωρίῳ καὶ κατοικήσωσιν αὐτόθι μονίμως καὶ διαρκῶς τὴν οἰκογένειάν των».

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι σύμφωνος καὶ ἡ ἐπιτροπὴ εἰς αὐτό, εἶναι ἄλλη παρατήρησις;

§168ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Διὰ νὰ μὴ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν, ἀναπτύσσων τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἔφερα, ἐρωτῶ τὴν Κυδένησιν, ἐὰν φρονῇ νὰ εἰσαγάγῃ νόμον περὶ συνοικισμοῦ ὁριστικῶς, διότι ῥίπτεται ἰδέα συνοικισμοῦ, ἐὰν αἱ περιστάσεις τὸ ἐπιτρέπουν, διότι εἰς τοιαύτην περίστασιν εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ ἀποσύρω τὴν πρότασίν μου.

§169ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ. Ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν εἴμεθα εἰς κατάστασιν νὰ συζητήσωμεν αὐτὸ τὸ ἀντικείμενον, ἑπομένως πρέπει νὰ συλλεχθῶσιν ὅλαι αἱ πληροφορίαι, αἵτινες εἰσὶν ἀναγκαῖαι. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ τῷ ὄντι, ὅτι πρέπει ἓν ὁριστικὸν μέτρον νὰ ληφθῇ περὶ συνοικισμοῦ. Ἐπὶ τοῦ παρόντος ὅμως φρονῶ, ὅτι πρέπει ν’ ἀναβληθῇ τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ νὰ ὑποβληθῇ ἰδιαιτέρως.

§170ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ.........

§171ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ἤθελες τὸν ἐκτοπισμόν.

§172ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὅταν ἀφίνεται τὸ ἄτομον ἐλεύθερον νὰ κατοικήσῃ ὅπου θέλει καὶ δὲν εἶναι ἠναγκασμένον εἰς τοῦτο, αὐτὸ διαφέρει ὅλως διόλου τῆς ἐκτοπίσεως.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἄλλη παρατήρησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου;

§174ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἀποσύρω τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἔφερον περὶ συνοικισμοῦ, πειθόμενος εἰς τοὺς λόγους τῆς Κυβερνήσεως.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 29;

§176ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§177ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρεδέχθη. Ἄρθρον 28.

§178ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (Ἀναγινώσκει), «Ἄρθρον 29. Ἡ Κυβέρνησις θέλει φροντίσει ὑπὲρ τῆς προσωρινῆς συντηρήσεως τῶν ἐκτοπιζομένων, ὡς καὶ τῶν εἰς ἐπιτήρησιν ἐπιβαλλομένων.»

§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ ἔχει ἀντὶ «εἰς ἐπιτήρησιν» «εἰς ἀστυνομικὴν ἐπιτήρησιν.»

§180ΣΑΡΑΒΑΣ. Διὰ νὰ γείνῃ γνωστὸν, ὅτι πρόκειται περὶ τῆς ἐπιτηρήσεως, περὶ τῆς ὁποίας ἔγεινεν ἀνωτέρω λόγος.

§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν νὰ προστεθῇ τὸ «Ἀστυνομικήν.»

§182ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν παρεδέχθη «Ἀστυνομικὴν ἐπιτήρησιν.» Εἶναι ἄλλη παρατήρησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ;

§184ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§185ΤΙΝΕΣ. Νὰ φύγωμεν.

§186ΕΤΕΡΟΙ. Νὰ τελειώσωμεν.

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον. Εἶναι παρατήρησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 29;

§188ΓΟΥΒΕΛΗΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐρωτήσω τὸν πρόεδρον τοῦ ὑπουργείου εἶναι δυνητικὴ ἢ ὑποχρεωτική;

§189ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἠθικῶς ὑποχρεωτική.

§190ΜΙΛΗΣΗΣ. Ἠθικὴ ὑποχρέωσις δὲν τίθεται εἰς τὸν Νόμον.

§191ΓΟΥΒΕΛΗΣ. Ἐγὼ φρονῶ ὅτι ἡ δυνητικὴ ὑποχρέωσις, ἡ ὁποία....

§192ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ὑποχρεωτικὴ εἶναι.

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἄλλη παρατήρησις;

§194ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§195ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτόν. — Κεφάλαιον 4ον.

§196ΣΑΡΑΒΑΣ. Ἐξ αὐτοῦ τοῦ κεφαλαίου ἐνόμισεν ἡ ἐπιτροπὴ ὅτι μόνον ἔπρεπε νὰ τηρήσῃ τὸ ἄρθρον κατὰ τὸ ὁποῖον ὁ χωρισμὸς τῆς δίκης τῶν συνεργῶν λῃσταποδοχῆς, εἰς βαθμὸν πλημμελήματος ἐπέρχεται δυνάμει τοῦ νόμου.

§197ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Τὸ 30ον ἄρθρον τὸ δέχεσθε;

§198ΣΑΡΑΒΑΣ. Ὄχι. Ἰδιαίτεραι συνομιλίαι μεταξὺ τῶν βουλευτῶν καὶ τοῦ πρωθυπουργοῦ.

§199ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, ν’ ἀναγνώσωμεν τὸ ἄρθρον.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δʹ.

Ἐκδίκασις τοῦ ἐγκλήματος τῆς λῃστείας. Ἄρθρ. 30. Πᾶς λῃστὴς εἰς συμμορίαν ἀνήκων ἐπικεκηρυγμένος ὡς καὶ πᾶς λῃστὴς συλλαμβανόμενος ἐν συμπλοκῇ, ἤτοι κατόπιν ἀντιστάσεως, προσάγεται ἐνώπιον τοῦ ἁρμοδίου εἰσαγγελέως καὶ δικάζεται ἐπὶ ἑνώσει ἢ ἀντιστάσει ἀμέσως ἐνώπιον κακουργιοδικείου· διώκεται δὲ ἡ κατηγορία δι’ ἀπευθείας κλήσεως κατὰ τὰ ἄρθρα 162 καὶ 163 τῆς ποινικῆς δικονομίας.

§200ΡΟΝΤΗΡΗΣ. Ἐγὼ προτείνω ὅτι ἡ βουλὴ δὲν εἶναι εἰς ἀριθμόν.

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, μὴ ἀναχωρεῖτε· ἐγένετο ἔνστασις περὶ ἀπαρτίας.

§202ΡΟΝΤΗΡΗΣ. Τὸ σπουδαιότερον μέρος τοῦ νόμου αὐτοῦ εἶναι τοῦτο. Λοιπὸν θέλω νὰ ἐξαντλήσω τὴν συζήτησιν.

§203ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἕνα κατάλογον.

§204ΛΑΠΑΣ. Μὰ διὰ ποῖον σκοπὸν γίνεται αὐτὴ ἡ ἔνστασις;

§205ΦΛΕΣΣΑΣ. Διότι δὲν εἶναι ἀπαρτία.

§206ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Κύριε πρόεδρε, ἡμεῖς παραιτούμεθα ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἄρθρα.

§207ΣΑΡΑΒΑΣ. Τότε ὁ κ. Ῥοντήρης ἐπιμένει ἀκόμη;

§208ΡΟΝΤΗΡΗΣ. Μάλιστα, ἐπιμένω.

§209ΓΟΥΒΕΛΗΣ. Νομοσχέδιον δὲν ὑπάρχει· ἐπὶ τίνος θὰ συζητήσωμεν;

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί λέγετε λοιπόν;

§211ΛΑΠΑΣ. Μὰ ὅταν βγαίνῃ ἕνας ἄνθρωπος, ἕνας νομικός, ἕνας βουλευτὴς καὶ λέγει δὲν εἶναι πλήρης ἡ βουλὴ, τί θὰ συζητήσωμεν;

§212ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ῥοντήρη, ἐκάματε πρότασιν ἀναβολῆς ἢ μὴ ἀπαρτίας;

§213ΡΟΝΤΗΡΗΣ. Πρότασιν ὅτι δὲν εἴμεθα εἰς ἀριθμόν. Ἀναγινώσκεται ὁ ὀνομαστικὸς κατάλογος.

§214ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι ἀπαρτία.

§215ΠΟΛΛΟΙ. Αὔριον.

§216ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὔριον εἶναι συνεδρίασις. Λύεται ἡ συνεδρίασις ὥρᾳ 5 παρὰ τέταρτον.