1869.07.21

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 32.

Τῆς 21 Ἰουλίου 1869.

(Δευτέρα.)

Ὥρα 8 π. μ.

Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου, ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§1Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (ὑπουργὸς ἐξωτερικῶν). Ἐπὶ τῶν πρακτικῶν. Ἤκουσα, ὅτι ἡ Βουλὴ παρεδέχθη πρότασίν τινα τῶν συναδέλφων μου βουλευτῶν, καθ’ ἣν........

§2ΤΙΝΕΣ. Τὸν κανονισμόν.

§3ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (ὑπουρ. ἐξωτερικῶν). Καθ’ ἣν, λέγω, οἱ ὑπουργοὶ θέλουσιν εἰδοποιηθῆ διὰ νὰ προσαγάγωσιν εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἀπαντήσεως εἰς τὸν Β. λόγον, ὅλα τὰ διαμειφθέντα ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ Κρητικοῦ ἀγῶνος μέχρι τῆς ὑπογραφῆς τοῦ πρωτοκόλλου. Ἐνόμισα, ὅτι ἔπρεπε νὰ ζητήσω μίαν ἐξήγησιν διὰ νὰ δυνηθῶ νὰ ἐκπληρώσω τὴν ἐπιθυμίαν τῆς Βουλῆς. Ὁ προκάτοχος ὑπουργὸς ἐδημοσίευσεν εἰς δύω τεύχη, τὴν ἀλληλογραφίαν τὴν λαβοῦσαν χώραν ἀπὸ τοῦ μηνὸς Αὐγούστου μέχρι τῆς στιγμῆς τῆς ὑπογραφῆς τοῦ πρωτοκόλλου. Καὶ τὰ δύω ταῦτα τεύχη διενεμήθησαν ἐν καιρῷ καὶ δύνανται νὰ ᾖναι ὑπ’ ὄψιν τῶν κυρίων βουλευτῶν. Ὁ προτείνας βουλευτὴς καὶ ἡ παραδεχθεῖσα Βουλὴ, ἐννοεῖ ἐκτὸς τῶν δημοσιευθέντων ἐγγράφων νὰ προσαγάγῃ τὸ ὑπουργεῖον καὶ τὰ ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ Κρητικοῦ ἀγῶνος μέχρι τοῦ χρόνου τῆς ἐκδόσεως τῶν ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα ἐδημοσιεύθησαν; Τὸ τοιοῦτον, κύριοι, εἶναι λίαν δύσκολον, διότι ὑπάρχει πληθὺς ἐγγράφων καὶ ἂν ἤθελον προσαχθῆ, δὲν ἦτον εὔκολον εἰς τοὺς κυρίους βουλευτὰς οὐδὲ νὰ ἀναγνώσωσιν, οὐδὲ νὰ συναρμολογήσωσιν, οὐδ’ ἄλλην νὰ κάμωσι χρῆσιν αὐτῶν.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν προσβάλλονται λοιπὸν τὰ πρακτικὰ, ἀλλὰ μόνον γίνεται μικρὰ ἐξήγησις. Τὰ πρακτικὰ ἔχουσι καλῶς. (Εἷς τῶν κυρίων βουλευτῶν παρουσίασεν ἀναφορὰν καὶ παρεκάλεσε ν’ ἀναγνωσθῇ).

§5ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Αἱ ἀναφοραὶ εἰσάγονται ἁπλῶς, δὲν ἀναγινώσκονται. Νὰ μᾶς εἴπητε ἐν συνόψει τὸ περιεχόμενον.

§6ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ν’ ἀναγνωσθῇ.

§7ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. Ἀναγινώσκει ἀναφορὰν τῆς χήρας Πρωτοπαπᾶ, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ σύνταξιν παρὰ τῆς κυβερνήσεως.

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ συστηθῇ εἰς τὴν κυβέρνησιν. Ὁ βουλευτὴς Γιαννουλίδης ζητεῖ ἄδειαν ἀπουσίας τριάκοντα ἡμερῶν.

§9ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μετὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἀπαντήσεως.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ εἰσηγητὴς ἐπὶ τῆς ἀπαντήσεως εἰς τὸν Β. λόγον ἔχει ν’ ἀναγνώσῃ τὴν ἔκθεσιν. Ὁ εἰσηγητὴς κ. Παππαζαφειρόπουλος ἀναγινώσκει τὸ κείμενον τῆς πλειοψηφίας ἔχον ὡς ἑξῆς. Βασιλεῦ, Οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους μετ’ εὐφροσύνης εἶδον ἐν μέσῳ αὐτῶν τὴν Ὑμ. Μεγαλειότητα. Ἡ Κυβέρνησις τῆς Ὑμ. Μεγαλειότητος κληθεῖσα ὑπὸ τῶν Μεγάλων Δυνάμεων τῆς Εὐρώπης ν’ ἀποφανθῇ ἐντὸς βραχυτάτης προθεσμίας, ἂν ἀποδέχηται τὰς ὑπ’ αὐτῶν ὁμοφώνως ἀνακηρυχθείσας ἀρχὰς τοῦ μεταξὺ Ἐθνῶν δικαίου, τὰς ἐγγραφείσας ἐν τῷ ὑπὸ τῶν Δυνάμεων τούτων συνταχθέντι ἐν Παρισίοις κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ ἐνεστῶτος ἔτους πρωτοκόλλῳ, ἔπραξε συμφώνως πρὸς τὸ καλῶς ἐννοούμενον συμφέρον τοῦ ἔθνους, παραδεχθεῖσα τὰς ἀρχὰς ταύτας, αἵτινες, εἰ καὶ στενὴν εἶχον συνάφειαν μετὰ καρτερικοῦ ἀγῶνος δεινοπαθούντων ἀδελφῶν, ὑπὲρ ὧν οὐδέποτε παύσεται ἡ Ἑλλὰς ἐνδιαφερομένη καὶ μεριμνῶσα, καὶ ἡ παραγνώρισις τῶν δικαιωμάτων τῶν ὁποίων ἀλγεινὴν ἐντύπωσιν ἐνεποίησεν εἰς τὰς καρδίας πάντων ἡμῶν, οὐχ ἧττον καθίσταντο σεβασταὶ μετὰ τὴν ὁμόφωνον ἀνακήρυξιν αὐτῶν ὑπὸ τῶν ῥηθεισῶν Δυνάμεων. Πεποίθαμεν δὲ, ὅτι ἡ ὑπὸ τῆς Ἑλλάδος ἀποδοχὴ τῆς ὁμοψήφου γνώμης τῶν Δυνάμεων τούτων ἐκτιμηθήσεται δεόντως ὑπ’ αὐτῶν καὶ καταστήσει αὐτὰς εἰς τὸ μέλλον εὐμενεῖς πρὸς τὸν ἱερὸν πόθον τῶν Ἑλλήνων. Ἡ Ὑμ. Μ. συνετὴν ἐποιήσατο χρῆσιν τοῦ ὑπὸ τοῦ Συντάγματος χορηγουμένου Αὐτῇ δικαιώματος, θελήσασα νὰ γνωρίσῃ τὴν ψῆφον τοῦ Ἔθνους ἐπὶ τῆς ἀνωτέρω πράξεως τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ πάλιν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀπέδειξε διὰ τῆς τάξεως καὶ ἡσυχίας, μεθ’ ὧν διεξήχθησαν αἱ ἐκλογαὶ, ὅτι ἀσπάζεται τὴν ἀρχὴν, καθ’ ἣν σώφρων ἐλευθερία ἑδραιόνει τὴν τάξιν καὶ κρατύνει τὸ φρόνημα ἁπάντων ὑπὲρ τῶν συνταγματικῶν θεσμῶν, ὑπὲρ ὧν οὗτος πολλὰ ἐμόχθησε καὶ ὑπὲρ τῶν ὁποίων σπουδαίως ἐνδιαφέρεται. Ἡ δὲ Βουλὴ ἐξελέγχουσα τὰς ἐκλογὰς, ὁδηγὸν εἶχεν εἰς τὰς ἀποφάσεις αὐτῆς τὴν αὐστηρότητα καὶ τὸ δίκαιον, φρονοῦσα ὅτι οὕτως ἐνισχύει τὴν ἐπ’ αὐτὴν πεποίθησιν τοῦ Ἔθνους. Χαίρομεν, Βασιλεῦ, πληροφορούμενοι ὅτι αἱ μετὰ τῶν ξένων Δυνάμεων σχέσεις τῆς Ὑμ. Μεγαλειότητος διατηροῦνται φιλικαί. Ἡ λῃστεία ἀπὸ πολλοῦ ἤδη θρασυνθεῖσα, δικαίως ἐφείλκυσε τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως. Πεποίθαμεν δ’ ὅτι ἡ ἀποκλειστικὴ ἀνάθεσις τῆς καταδιώξεως τοῦ κακοῦ τούτου εἰς τὸν τακτικὸν στρατὸν καὶ τὴν χωροφυλακὴν καὶ ἡ συνδρομὴ τῶν πολιτῶν ἕξουσιν εὐάρεστα ἀποτελέσματα· ἀλλὰ ταῦτα ὡς ἐκ τοῦ ἀκαταλλήλου τῆς μεθορίου γραμμῆς ἔσονται μικρὰ, ἐὰν μὴ ἐκτελεσθῇ ἀκριβῶς ὑπὸ τῆς γείτονος Δυνάμεως ἡ μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Τουρκίας σύμβασις περὶ καταστολῆς τῆς λῃστείας. Ἐν τούτοις ἡ Βουλὴ αἰσθανομένη τὴν ἀνάγκην νομοθετικῶν τινων μέτρων, χρησίμων εἰς τὴν ἀποτελεσματικὴν καταδίωξιν τῆς λῃστείας, θέλει ἐξετάσει μετὰ προθυμίας καὶ προσοχῆς τὰ εἰς τὴν ἀπόφασιν αὐτῆς ὑποβληθησόμενα περὶ τούτου νομοσχέδια. Ἀναντιῤῥήτως δὲ ἡ ἀδυσώπητος τιμωρία τῶν ὑποθαλπόντων τὴν λῃστείαν συντελέσει τὰ μέγιστα εἰς τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ τόπου ἀπὸ τῆς μάστιγος ταύτης. Ἡ Βουλὴ, ὁδηγὸν ἔχουσα τὴν φειδὼ ἄνευ βλάβης τῶν ἀναγκῶν τῆς δημοσίου ὑπηρεσίας καὶ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τοῦ λαοῦ, ἐπιληφθήσεται μετὰ προσοχῆς τῆς ἐξετάσεως καὶ ἐπιψηφίσεως τοῦ εἰς τὴν ἀπόφασιν αὐτῆς ὑποβληθησομένου προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων καὶ ἐσόδων τοῦ ἔτους 1870. Ἀναγνωρίζουσα δ’ ὅτι σειρὰ γεγονότων καὶ τὸ ἱερὸν καθῆκον τῆς περιθάλψεως τῶν προσφυγόντων εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀδελφῶν διετάραξαν τὴν ἰσοῤῥοπίαν τῶν οἰκονομικῶν τοῦ Κράτους καὶ ἐπήνεγκον τὴν βλαπτικὴν διὰ τὸν τόπον ἀναγκαστικὴν κυκλοφορίαν τῶν τραπεζικῶν γραμματίων, εὔχεται ὅπως αὕτη μὲν ἀρθῇ, ἡ δὲ ἰσοῤῥοπία τῶν οἰκονομικῶν ἐπανέλθῃ ταχέως, διότι οὕτω δυνάμεθα νὰ ἐκπληρώσωμεν μετά τινα χρόνον καὶ ἄλλας ὑποχρεώσεις ἡμῶν, ἐν αἷς πρώτην βεβαίως θέσιν κατέχει ἡ ἀνάπτυξις τῶν ὑλικῶν δυνάμεων τοῦ Κράτους, ὑπὲρ ἧς ἀναντιῤῥήτως συντελέσει καὶ ὁ πατριωτισμὸς τῶν Ἑλλήνων. Θεωροῦντες ὅτι ἡ εὐθύνη τῶν ὑπουργῶν καθίσταται πληρεστέρα διὰ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ ἀνήκοντος περὶ εὐθύνης τῶν ὑπουργῶν νόμου, μετὰ προθυμίας ἐπιληφθησόμεθα τοῦ εἰς τὴν ἀπόφασιν ἡμῶν ὑποβληθησομένου περὶ τούτου Νομοσχεδίου. Ἡ ἐξασφάλισις τῆς τύχης τῶν λειτουργῶν τῆς ἐπικρατείας ὑπισχνουμένη τὴν βελτίωσιν τῆς διοικήσεως τοῦ Κράτους, πρὸ πολλοῦ κατέστη ἀνάγκη δημοσία. Διὸ καὶ ἡ Βουλὴ θέλει ἐξετάσει ἐπιμελῶς τὸ εἰς αὐτὴν εἰσαχθησόμενον νομοσχέδιον περὶ προσόντων τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Μετ’ ἐπιστασίας ἐπίσης ἐπιληφθήσεται ἡ Βουλὴ τῆς ἐξετάσεως καὶ ἐπιψηφίσεως τῶν εἰς τὴν ἀπόφασιν αὐτῆς ὑποβληθησομένων νομοσχεδίων περὶ ὁριστικοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ Πανεπιστημίου καὶ ἁρμονικωτέρας πρὸς τὴν κατάστασιν τοῦ τόπου διοργανώσεως τῆς στρατιωτικῆς σχολῆς τῶν Εὐελπίδων. Τὰ ὑποβληθησόμενα εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς νομοσχέδια περὶ διατηρήσεως ἀκεραίου τοῦ θεσμοῦ τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ περὶ τροποποιήσεως τῶν ἀποδειχθεισῶν ἀκαταλλήλων διατάξεων τοῦ ἐμπορικοῦ νόμου, περὶ τῶν πτωχεύσεων καὶ χρεωκοπιῶν, ἐξετασθήσονται παρ’ ἡμῶν μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς καὶ προθυμίας. Ἡ Βουλὴ ἀναγνωρίζουσα τὸ ἀτελὲς τῶν παρ’ ἡμῖν μέσων τῆς συγκοινωνίας καὶ αἰσθανομένη τὴν ἀναπόφευκτον ἀνάγκην τῆς βελτιώσεως αὐτῶν, προθύμως θέλει ὑποστηρίξει τό τε νομοσχέδιον περὶ τομῆς τοῦ Ἰσθμοῦ τῆς Κορίνθου, καθὼς καὶ πᾶσαν ἄλλην πρότασιν ἀφορῶσαν τὴν τελειοποίησιν τῶν μέσων τῆς συγκοινωνίας ἡμῶν, διότι οὕτως ἀναπτύσσεται ἡ ὑλικὴ πρόοδος τοῦ τόπου, τὸ ἀναπόσπαστον τοῦτο στοιχεῖον τοῦ πολιτισμοῦ αὐτοῦ. Ἡ ἀπόκτησις καὶ δευτέρου Βασιλικοῦ Πρίγκηπος κρατύνουσα ἐπὶ μᾶλλον τὸν μετὰ τοῦ ἔθνους δεσμὸν τῆς Υ. Μ. ἐνέπλησε χαρᾶς τὴν Βουλήν. Περιφρουρείη ὁ Θεὸς τὸν Βασιλέα καὶ τὴν Βασιλικὴν οἰκογένειαν καὶ τηρείη αὐτοὺς ὑπὸ τὴν σκέπην Του. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 20 Ἰουλίου 1869.

Ὁ πρόεδρος

Δ. ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ.

Τὰ Μέλη

Ι. ΠΑΞΙΜΑΔΗΣ, Α. ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ, Ι. ΤΟΠΑΛΗΣ,

Θ. ΚΑΝΑΚΑΡΗΣ.

Ὁ Εἰσηγητὴς

Ι. ΠΑΠΠΑΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ.

§11Π. ΑΝΑΡΓ. ΠΕΤΡΑΚΗΣ (εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας). Κύριοι, ἐξελέχθη ἡ ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῆς ἀπαντήσεως εἰς τὸν Β. λόγον, εἰς ἣν ἔλαβε μέρος καὶ ἡ μειοψηφία. Εἰς τὴν πρώτην συνεδρίασιν ἀντηλλάχθησαν μεταξὺ τῶν μελῶν ἰδέαι τινὲς ἐν γένει περὶ τῆς ἀπαντήσεως, διωρίσθη ὁ κ. Παπαζαφειρόπουλος εἰσηγητὴς καὶ παρεκλήθη νὰ συντάξῃ σχέδιον, τὸ ὁποῖον νὰ ἴδωμεν καὶ μελετήσωμεν, καὶ ἂν ἤμεθα σύμφωνοι νὰ τὸ ὑπογράψωμεν, ἄλλως νὰ φέρωμεν τὰς τροπολογίας μας, ἢ νὰ κάμωμεν ἰδιαίτερον σχέδιον. Ἀληθῶς ὁ κ. Παππαζαφειρόπουλος, τὸ σάββατον περὶ τὴν 11, ὑπέβαλε σχέδιον. Ἐπειδὴ ὅμως ἡ ὥρα εἶχε παρέλθει καὶ ἀπῃτεῖτο χρόνος πολὺς πρὸς συζήτησιν τοῦ σχεδίου, ἐμείναμεν σύμφωνοι νὰ μᾶς ὑπαγορεύσῃ ὁ ἴδιος νὰ λάβωμεν ἀντίγραφον τοῦ σχεδίου καὶ νὰ τὸ μελετήσωμεν, καὶ τὴν ἑπομένην ἡμέραν νὰ συνέλθωμεν νὰ φέρωμεν, εἴτε παρατηρήσεις, εἴτε τροπολογίας, εἴτε νὰ συμφωνήσωμεν νὰ κάμωμεν ἕτερον σχέδιον. Ἤρξατο ἡ ἀντιγραφὴ καὶ μόλις εἴχομεν τελειώσει τὴν πρώτην παράγραφον, ὅτε παραδόξως πως ἀρνεῖται νὰ μᾶς δώσῃ τὸ ὑποσχεθὲν ἀντίγραφον. Διὰ τοῦτο θέλετε ἰδεῖ, ὅτι ἡ μειοψηφία ἔφερε μίαν τροπολογίαν ἐπὶ τῆς πρώτης παραγράφου τοῦ σχεδίου τῆς ἀπαντήσεως, τὸ ὁποῖον ὁ κ. Παππαζαφειρόπουλος σᾶς ἀνέγνωσε. Δὲν ἠδυνάμεθα δὲ νὰ φέρωμεν παρατηρήσεις ἐπὶ τῶν λοιπῶν παραγράφων, διότι δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ κρίνωμεν. Ὅταν ἐκλέγητε ἐπιτροπήν, εἰς τὴν ὁποίαν λαμβάνει μέρος ἡ πλειοψηφία καὶ ἡ μειοψηφία, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἐν συνόλῳ μία ἐνέργεια. Διορίζεται δὲ εἰσηγητής, ὁ ὁποῖος ὑποβάλλει σχέδιον καὶ ἐπ’ αὐτοῦ φέρονται αἱ παρατηρήσεις. Ἡ μειοψηφία, κύριοι, σᾶς φέρει λοιπὸν τροπολογίαν ἐπὶ τῆς πρώτης καὶ δευτέρας παραγράφου. Τροπολογία (Ἐπὶ τοῦ σχεδίου τῆς ἀπαντήσεως εἰς τὸν Β. λόγον). Μεγαλειότατε, Μετὰ ψυχικοῦ ἄλγους εἶδεν ἡ Ἑλλάς, ὅτι ἡ κυβέρνησις τῆς Υ. Μ. εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ δηλώσῃ τὴν ἑαυτῆς συναίνεσιν εἰς τὸ πρωτόκολλον τῆς τελευταίας ἐν Παρισίοις συνδιασκέψεως τῶν μεγάλων Δυνάμεων, δι’ οὗ κατεδικάσθη συμπάθεια καὶ συνδρομὴ ἐθνική, ὀφειλομένη πρὸς ἱερὸν καὶ καρτερικὸν ἀγῶνα Ἑλλήνων, ὑπὲρ ὧν ἡ Ἑλλὰς δὲν δύναται φύσει νὰ μὴ μεριμνᾷ. Οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ ἔθνους, Μεγαλειότατε, πιστοὶ διερμηνεῖς τῆς δικαίας ἀγανακτήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, δὲν δύνανται ἢ νὰ μεμφθῶσι τοῦ προκατόχου ὑπουργείου, ὅπερ δι’ ἀκατονομάστου πολιτικῆς πορείας ἐσωτερικῆς τε καὶ ἐξωτερικῆς περιήγαγε τὴν πατρίδα εἰς τὴν ὀδυνηρὰν θέσιν νὰ ἴδῃ τὴν μὲν χώραν καὶ τοὺς νόμους αὐτῆς παραβιαζομένους ἐνόπλως ὑπὸ ξένων, ἱερὰ δὲ δίκαια παρορώμενα ἐπισήμως, καὶ ἀδελφὸν λαὸν κύπτοντα ἐκ νέου ὑπὸ σκληρὰν δουλείαν. Ἡ Ἑλλὰς πέποιθεν, ὅτι αἱ μεγάλαι δυνάμεις, ἐκτιμῶσαι προσηκόντως τὴν ἐν τῇ ἀνατολῇ θέσιν τῶν Ἑλλήνων, θέλουσιν ἐν τῷ μέλλοντι εὐμενέστερον κρίνει περὶ τῶν ἀπαραγράπτων αὐτῶν δικαίων.

Π. Α. ΠΕΤΡΑΚΗΣ.

ΙΑΚΩΒΟΣ ΠΟΛΥΛΑΣ.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἀπάντησις μετὰ τῆς τροπολογίας θὰ τυπωθῶσιν. Ἡ Βουλὴ δὲ ἂς προσδιορίσῃ τὴν ἡμέραν τῆς ἀπαντήσεως.

§13ΖΑΙΜΗΣ. Τὴν τετάρτην.

§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§15ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Μὲ ἀπορίαν μου ἤκουσα μομφὴν κατὰ τῆς ἐπιτροπῆς τῆς συνταξάσης τὸ σχέδιον τῆς ἀπαντήσεως, ὅτι δὲν ἔλαβεν ἀντίγραφον ἡ μειοψηφία. Τί νὰ τὸ κάμῃ τὸ ἀντίγραφον; ἐπρόκειτο νὰ κάμῃ ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἀπαντήσεως; Ἡ Βουλὴ διώρισεν ἐπιτροπὴν νὰ κάμῃ τὴν ἀπάντησιν, συνῆλθε καὶ ἔβαλε τὰς βάσεις καὶ διώρισεν εἰσηγητὴν νὰ συντάξῃ τὸ σχέδιον, ὅπερ καὶ ὑπέβαλεν· ἡ μειοψηφία ἦτο παροῦσα καὶ ἠδύνατο νὰ κάμῃ τὰς παρατηρήσεις της, εἶχε δὲ καὶ αὐτὴ τὸν Β. λόγον ὑπ’ ὄψιν, ὥστε νὰ κάμῃ ἐπ’ αὐτοῦ ἰδίαν ἀπάντησιν. Ὁ εἰσηγητὴς δὲν εἶχε καιρὸν νὰ τοὺς περιμένῃ. Βεβαίως αὐτοὶ δὲν ἐπρόκειτο νὰ κάμουν ἀνταπάντησιν.

§16ΠΕΤΡΑΚΗΣ. Εὐτυχῶς ὁ κ. πρόεδρος τῆς Βουλῆς δύναται νὰ μαρτυρήσῃ τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα συνέβησαν· ἂν ἡ πλειοψηφία παραδέχεται, ὅτι δὲν ἔχομεν δικαίωμα, πρὸς τί συνέργεια μεταξὺ πλειοψηφίας καὶ μειοψηφίας; ἠδυνάμεθα χωριστοὶ νὰ κάμωμεν σχέδιον, χωρὶς ν’ ἀνταλλάξωμεν ἰδέας. Διατὶ δὲ δὲν ἐδέχθητε νὰ μᾶς δώσητε ἀντίγραφον; ἀλλὰ δὲν ἠξεύρω πῶς, δὲν θέλω νὰ τ’ ἀναφέρω, μετέβαλον γνώμην.

§17ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Παρακαλῶ· πάντα γίνονται ἐν καιρῷ· ὅταν συνεργώμεθα τὴν πρώτην ἡμέραν καὶ θέτωμεν τὰς βάσεις, ἐκεῖ ἠμποροῦσεν ἕκαστος νὰ εἴπῃ ὅτι δὲν εἶναι σύμφωνος εἰς αὐτὰς τὰς βάσεις· τὴν ἀκόλουθον ἡμέραν ὅταν ἔφερε συντεταγμένην ὁ εἰσηγητὴς τὴν ἔκθεσιν σύμφωνα μὲ τὰς βάσεις, τὰς ὁποίας ἐθέσαμεν, οἱ μὴ εὐχαριστημένοι ἠμποροῦσαν νὰ φέρουν εἴτε λόγους εἴτε παρατηρήσεις, ἀλλὰ δὲν ἔφεραν τίποτε, ἀλλ’ εἶπον δόσατέ μας ἓν ἀντίγραφον· τοῖς ἐδόσαμεν κατ’ ἀρχὰς τὸν καιρὸν, ἀλλὰ δὲν εἶχον οὔτε ἀντιγραφεῖς, οὔτε κονδύλια (γέλωτες). Ἀφ’ οὗ ἐπὶ πολὺ ἔμεινεν ὁ κύριος εἰσηγητὴς, δὲν ἠμποροῦσε νὰ κάθηται ὅλην τὴν ἡμέραν· ἐπῆρε τὸ σχέδιον καὶ μοὶ τὸ παρέδωκε, ὡς πρόεδρος τῆς ἐπιτροπῆς· ὕστερον μοῦ τὸ ἐζήτησαν, καὶ εἶπον ὅτι, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λάβητε ἀντίγραφον, μήτε εἶναι τῆς τάξεως, διότι ἡ ἀπάντησις γίνεται καὶ ἀναγινώσκεται εἰς τὴν Βουλὴν· ἂν πάρετε ὁλόκληρον ἀντίγραφον πρὶν ἀναγνωσθῇ εἰς τὴν Βουλὴν, εἶναι ἄτοπον· διότι δὲν ἠξεύρω ποία χρῆσις ἠμπορεῖ νὰ γείνῃ· θὰ τὸ δώσητε ἴσως εἰς τὰς ἐφημερίδας, καὶ θὰ ἴδουν ὅτι ἡ ἀπάντησις εἶναι δημοσιευμένη, ἐν ᾧ εἰς τὴν Βουλὴν δὲν ἀνεγνώσθη. (θόρυβος). Αὕτη εἶναι ἡ τάξις (θόρυβος).

§18ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ (ὑπουργὸς οἰκονομικῶν). Λαμβάνω τὴν τιμὴν, κύριοι, νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῆς Βουλῆς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ 1870. Κατ’ αὐτὸν τὰ μὲν ἔσοδα ἀναβαίνουν εἰς 34 σχεδὸν ἑκατομμύρια, τὰ δὲ ἔξοδα εἰς 33,833,000. Ἡ κυβέρνησις προσεπάθησε, κύριοι, δι’ ὅλων τῶν δυνατῶν μέσων νὰ περιορίσῃ ὅσον τὸ δυνατὸν τὰς δαπάνας τοῦ κράτους, περιστρεφομένη πάντοτε ἐντὸς τοῦ καλῶς ἐννοουμένου συμφέροντος τοῦ δημοσίου. Ἐκ τῆς ἐκθέσεως τῆς γενικῆς καὶ ἐκ τῶν μερικῶν ἐκθέσεων τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν θέλει εὑρεθῆ ἡ Βουλὴ εἰς θέσιν νὰ κατανοήσῃ τὰς βάσεις, ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζεται ὁ προϋπολογισμὸς τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ ἔτους τούτου. Ἐλπίζω αὔριον ἢ μεθαύριον νὰ διανεμηθῇ εἰς τοὺς κυρίους βουλευτὰς τὸ βιβλιάριον, τὸ ὁποῖον εἶναι εἰσέτι εἰς τύπωσιν.

§19ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν τὰ ἀποτελέσματα τῶν δημοπρασιῶν;

§20ΥΠΟΥΡΓ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Μάλιστα, αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἂν θέλετε· θὰ σᾶς ὁμιλήσω κατόπιν. Ὑποβάλλω ἐπίσης εἰς τὴν ἐπιψήφισίν σας τὸν φορολογικὸν νόμον καὶ τὸ νομοσχέδιον περὶ μελισσίων καὶ ζώων. Εἰς τὸν πρῶτον γίνεται μικρά τις τροπολογία λίαν ἀσήμαντος· ἡ φορολογία τῶν οἴνων Θήρας καὶ Θηρασίας περιωρίσθη κατὰ 20 λεπτὰ, δηλ. 1,20 ἀντὶ 1,40.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί θὰ γίνουν αὐτά;

§22ΠΟΛΛΟΙ. Θὰ τυπωθοῦν.

§23ΥΠΟΥΡΓ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Ὑποβάλλω εἰς τὴν Βουλὴν τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐλαττώσεως τῶν μισθῶν τῶν ὑπαλλήλων κατὰ τὸ εἰωθός.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ αὐτὸ θὰ τυπωθῇ.

§25ΥΠΟΥΡΓ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Κύριοι, ὁ περὶ προικοδοτήσεως τῶν Ἑλληνικῶν οἰκογενειῶν νόμος δὲν προέβλεψε σπουδαίας τινὰς περιστάσεις, κατὰ τὰς ὁποίας ἡ κυβέρνησις ὀφείλει, κατ’ ἐμὲ τοὐλάχιστον, νὰ συντρέξῃ· καθ’ ὑπόθεσιν προσδιώρισε μόνον νὰ χορηγῶνται ὑπὸ τοῦ δημοσίου ἐθνικὰ οἰκόπεδα δι’ ἀνέγερσιν σχολείων, δημοτικῶν καταστημάτων, δημοτικῶν ἱδρυμάτων κτλ. Ἐνόμισε λοιπὸν ἡ κυβέρνησις καλὸν νὰ ὑποβάλῃ νομοσχέδιον, κατὰ τὸ ὁποῖον ὁσάκις παρουσιάζεται τοιαύτη ἀνάγκη, διὰ πράξεως τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου νὰ χορηγῶνται τὰ τοιαῦτα.

§26ΠΟΛΛΟΙ. Καλὸν εἶναι.

§27ΥΠΟΥΡΓ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Προχθὲς, κύριοι, ὁ ἀξιότιμος φίλος μου κύριος Κατσικαπῆς σὺν τοῖς ἄλλοις ἔκαμε λόγον καὶ περὶ τῆς κακῆς καταστάσεως τῆς ἐμπορίας καὶ τῆς κλονίσεως τῶν συναλλαγῶν ἐν τῷ Κράτει· τῷ ὄντι ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι ὅστις δὲν εἶναι ἐντὸς τῶν πραγμάτων, δὲν δύναται νὰ γνωρίζῃ τὰς λεπτομερείας, καὶ ἑπομένως πολλάκις ἐξ ἀκουσμάτων ἡ ἀλήθεια παρεμορφώθη. Ἐνόμισα καθῆκόν μου νὰ φωτίσω τὴν Βουλὴν ὡς πρὸς τὴν κατάστασιν ἰδίως τῶν τελωνιακῶν εἰσπράξεων, ἐπειδὴ ὁμολογουμένως τὸν πρῶτον μῆνα, ὅτε ἀνελάβομεν τὴν ἐξουσίαν, καὶ ἐγὼ ἐπτοήθην καὶ ἐφοβούμην ἀπὸ τὴν κατάστασιν αὐτήν· καὶ ἂν εὐαρεστηθῇ ἡ Βουλὴ, ἂς ἀκούσῃ ἐπ’ ὀλίγον.

§28ΠΟΛΛΟΙ. Θὰ τυπωθῇ αὐτὸς ὁ πίναξ.

§29ΥΠΟΥΡΓ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Δέκα λόγια ἔχω, σᾶς παρακαλῶ. Γνωρίζετε ὅτι ἀνελάβομεν τὴν ἐξουσίαν περὶ τὸ τέλος Ἰανουαρίου, ἑπομένως ὑποθέτω ὅτι....

§30ΚΑΤΣΙΚΑΠΗΣ. Τὸν λόγον, κύριε πρόεδρε.

§31ΥΠΟΥΡΓ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Ἀκούσατε, κύριε Κατσικαπῆ· ἐγὼ θέλω νὰ φωτίσω τὴν Βουλήν· δὲν μοὶ ἀρέσκει νὰ ἀπευθύνωμαι εἰς τὴν δημοσιογραφίαν κατὰ πρῶτον, πρὶν ἢ μάθῃ ἡ Βουλὴ τί τρέχει, διότι ἐν τῇ δημοσιογραφίᾳ οὐδὲν κανεὶς βλέπει. Λοιπὸν ἐγὼ, χάριν τῆς ἰδικῆς μου εὐθύνης, θέλω νὰ λάβῃ γνῶσιν ἡ Βουλὴ τῆς καταστάσεως αὐτῆς. Λοιπὸν, κατὰ μὲν τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1868, ἔχομεν εἰσπράξεις 661,047, κατὰ δὲ τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1869 ἔχομεν 451,130, τουτέστι διαφορὰν ἐπὶ ἔλαττον 286,000. Κατὰ τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1868 εἰσεπράχθησαν 598,396, ἐφέτος δὲ 492,006, τουτέστι διαφορὰ ἐπὶ ἔλαττον 91,997. Ὁ Μάρτιος τοῦ 1868 παρουσίασε 495,241, ὁ δὲ τοῦ 1869, 524,000 τουτέστι πλεόνασμα. Ὁ Ἀπρίλιος τοῦ 1868 παρουσίασε 540,000, ὁ δὲ τοῦ 1869 549,000 τουτέστι πλεόνασμα. Ὁ Μάϊος τοῦ 1868 παρουσίασε 530,408, ὁ δὲ Μάϊος τοῦ ε. ε. 570,600. Ὁ Ἰούνιος τοῦ 1868 παρουσίασε 484,440, ὁ δὲ τοῦ 1869 παρουσίασε 631,448. Ἐν συνόλῳ δὲ τὸ ἔλλειμμα τῶν μηνῶν Ἰανουαρίου καὶ Φεβρουαρίου καλύπτεται καὶ παρουσιάζεται περίσσευμα 442,925. Ἰδοὺ λοιπὸν ὅτι αἱ πληροφορίαι, τὰς ὁποίας ἔφερεν ὁ κ. Κατσικαπῆς, καὶ διὰ τὰς ὁποίας δὲν τὸν αἰτιῶμαι, δὲν εἶναι ἀκριβεῖς. Ἐὰν θὰ βραδύνῃ ὀλίγον ἡ Βουλὴ, νὰ φέρω τ’ ἀποτελέσματα τῶν προσόδων καὶ τοῦ ποιμνιακοῦ φόρου.

§32ΠΟΛΛΟΙ. Αὔριον, αὔριον.

§33ΖΑΪΜΗΣ (Πρωθυπουργός). Κύριοι, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ παρουσιάσω εἰς τὴν Βουλὴν 3 νομοσχέδια ἀφορῶντα τὴν τηλεγραφικὴν ὑπηρεσίαν τοῦ κράτους, ἡ ὁποία, ὡς γνωρίζετε, δὲν εἶναι λίαν εὐάρεστος. Ἔχομεν λοιπὸν γενικὸν συμφέρον ὄχι μόνον διὰ τὸ ἐσωτερικὸν, ἀλλ’ ἰδίως, διότι εἴμεθα δεσμευμένοι δι’ ἐξωτερικῶν συμβάσεων, αἵτινες ἐγένοντο κατὰ τὰ 1865 καὶ 1867, νὰ διατηρήσωμεν, ὅσον εἶναι δυνατὸν, εἰς καλλιτέραν κατάστασιν τὴν τηλεγραφικὴν ὑπηρεσίαν τοῦ κράτους. Πρὸς τοῦτον τὸν σκοπὸν θέλω σᾶς ἀναγνώσει δύο νομοσχέδια· Ἄρθρον μόνον. Κυροῦται τὸ ἀπὸ 20 Ἰανουαρίου ε. ε. Β. Διάταγμα ἔχον οὕτως· «Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὸ ἄρθρον 56 τῆς διὰ τοῦ ἀπὸ 13 Δεκεμβρίου 1865 Νόμου ἐγκριθείσης διεθνοῦς τηλεγραφικῆς συμβάσεως τῶν Παρισίων, δι’ οὗ ἐπιτρέπεται ἡ ἀναθεώρησις τῆς συμβάσεως ταύτης, ἐγκρίνομεν τὰς ὑπὸ τῆς ἐν Βιέννῃ τηλεγραφικῆς συνόδου ἐπενεχθείσας ἐπ’ αὐτῆς τροποποιήσεις καὶ διατάσσομεν τὴν δημοσίευσιν τοῦ τροποποιηθέντος κειμένου τῆς συμβάσεως τῶν Παρισίων ὡς ἕπεται, διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως». Ὁ παρὼν νόμος ψηφισθεὶς ὑπὸ τῆς βουλῆς καὶ παρ’ Ἡμῶν σήμερον κυρωθεὶς, θέλει δημοσιευθῆ διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐκτελεσθῆ ὡς νόμος τοῦ Κράτους. Οἱ ὑπουργοὶ

Ἐσωτερικῶν

Θ. Α. ΖΑΪΜΗΣ.

Ἐξωτερικῶν

ΘΕΟΔ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.

Συνοδεύεται μὲ ἔκθεσιν, ἥτις θέλει φωτίσει τὴν Βουλὴν περὶ τῆς ἀνάγκης ταύτης· εἶναι ἡ ἑξῆς· Πρὸς τὴν Βουλὴν. Ἡ ἐν Παρισίοις συναφθεῖσα κατὰ τὸ 1865 ἔτος διεθνὴς τηλεγραφικὴ σύμβασις καὶ ὑπὸ τῆς Βουλῆς ἐγκριθεῖσα διὰ τοῦ ἀπὸ 13 Δεκεμβρίου 1865 νόμου, ἀνεθεωρήθη ἐν Βιέννῃ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ὑπὸ τῆς ἐπὶ τούτῳ συγκροτηθείσης κατὰ τὴν ῥητὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 56 τηλεγραφικῆς συνόδου, εἰς ἣν διώρισε καὶ ἡ Ἑλλ. Κυβέρνησις ἀντιπρόσωπόν της τὸν ἐν Βιέννῃ Γεν. Πρόξενον τῆς Ἑλλάδος κ. Θεμιστ. Μεταξᾶν. Ἡ σύνοδος αὕτη ἐπήνεγκεν ἐπὶ τῆς συμβάσεως τῶν Παρισίων διαφόρους τροποποιήσεις, τὰς ὁποίας ἡ πεῖρα ἀπέδειξεν ἀναγκαίας καὶ ὠφελίμους εἰς τὴν τηλεγραφικὴν ὑπηρεσίαν, ἀλλ’ αἱ ὁποῖαι, εἰρήσθω ἐν παρόδῳ, δὲν ἀντίκεινται εἰς τὰς οὐσιώδεις διατάξεις τῆς συμβάσεως ταύτης· τὰ δὲ συμβαλλόμενα κράτη ἀπεδέξαντο τὰς τοιαύτας τροποποιήσεις καὶ τὴν ἀπόφασιν τῆς συνόδου καὶ ἰσχύει ἡ ἀναθεωρηθεῖσα σύμβασις ἀπὸ τῆς 1 Ἰανουαρίου ε. ε. Κατὰ συνέπειαν ὁ προκάτοχος ὑπουργὸς προεκάλεσεν ἐν ἐλλείψει τῆς Βουλῆς τὸ ἀπὸ 20 Ἰανουαρίου ε. ε. Β. Διάταγμα δι’ οὗ ἐνεκρίθησαν αἱ ἐπενεχθεῖσαι τροποποιήσεις καὶ διετάχθη ἡ δημοσίευσις καὶ ἐφαρμογὴ τῆς οὕτω τροποποιηθείσης συμβάσεως. Ἐπειδὴ δὲ τὸ διάταγμα τοῦτο πρέπει νὰ κυρωθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλωμεν τὸ ἀπαιτούμενον περὶ τούτου νομοσχέδιον καὶ παρακαλοῦμεν τὴν Βουλὴν ἵνα εὐαρεστηθῇ νὰ ἐπιψηφίσῃ αὐτό. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 21 Ἰουλίου 1869. Οἱ ὑπουργοὶ

Τῶν Ἐσωτερικῶν

Θ. Α. ΖΑΪΜΗΣ

Τῶν Ἐξωτερικῶν

ΘΕΟΔ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ

Τὸ δεύτερον νομοσχέδιον ἀποβλέπει τὴν φύλαξιν ἢ τήρησιν τῶν τηλεγραφικῶν γραμμῶν τοῦ Κράτους, διότι κατὰ δυστυχίαν τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ἀπεδέχθη ὁ νόμος τῆς 26 Ἰανουαρίου 1867, περὶ τῆς φυλάξεως καὶ τηρήσεως τῶν τηλεγραφικῶν γραμμῶν τοῦ Κράτους δι’ ἐργολάβου, ἀπέτυχεν ὁλοσχερῶς καὶ ὁ ἐργολάβος ἐκηρύχθη ἔκπτωτος τοῦ προνομίου τούτου, διότι παρεβίασε τὸ μεταξὺ αὐτοῦ καὶ τῆς κυβερνήσεως συμβόλαιον. Τὸ νομοσχέδιον σύγκειται ἐκ 16 ἄρθρων καὶ νομίζω εἶναι περιττὸν νὰ τὸ ἀναγνώσω, διότι θὰ τυπωθῇ μαζὺ μὲ τὴν ἔκθεσιν· εἶναι τὸ ἑξῆς. Πρὸς τὴν Βουλὴν. Ἡ ἀνάγκη τῆς ἐφαρμογῆς καταλλήλου συστήματος διὰ τὴν φύλαξιν καὶ συντήρησιν τῶν τηλεγραφικῶν γραμμῶν τοῦ Κράτους κατεδείχθη ἀπὸ πολλοῦ, δὲν ἐπιτρέπει δὲ ἀπό τινος οὐδὲ τὴν ἐλαχίστην ἀναβολήν. Πρὸς θεραπείαν τῆς ἀνάγκης ταύτης δύο τρόποι ὑπεδείχθησαν· ἢ ἡ μονιμοποίησις τῶν τηλεγραφικῶν φυλάκων διὰ τοῦ προσδιορισμοῦ προσόντων καὶ θητείας, ἢ ἡ δι’ ἐργολαβίας ἐκτέλεσις τῆς τοιαύτης ὑπηρεσίας· καὶ προετιμήθη μὲν ὁ δεύτερος, διότι ἐθεωρήθη πρακτικώτερος καὶ ἀσφαλέστερος, ἀλλὰ δυστυχῶς τὰ πράγματα ἀπέδειξαν, ὅτι ἡ ἐργολαβία κατέστρεψε τὸν τηλέγραφον, διότι ὁ ἐργολάβος πᾶν ἄλλο διενοήθη ἢ νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὁποίας ἀνέλαβεν ὑποχρεώσεις, καὶ διὰ τοῦτο ἐκηρύχθη ἔκπτωτος τῆς ἐργολαβίας. Κρίνομεν περιττὸν νὰ ἐξηγήσωμεν ὁποίαν ἔλαβεν ἤδη ἀνάπτυξιν καὶ παρ’ ἡμῖν ἡ τηλεγραφικὴ συγκοινωνία, διότι τοῦτο εἶναι τοῖς πᾶσι γνωστόν· ἀναφέρομεν μόνον ὅτι τὰ τηλεγραφεῖα ἀναβιβάζονται ἤδη εἰς 37, ἡ δὲ ἀπόστασις τῶν ἐναερίων τηλεγραφικῶν γραμμῶν εἰς χιλιόμετρα 1600 περίπου· καὶ μόλον τοῦτο τὰ ἀγαθὰ τῆς τηλεγραφικῆς συγκοινωνίας, τόσῳ ὠφέλιμα εἰς τὸν τόπον, ματαιοῦνται ἕνεκα τῆς κακῆς καταστάσεως τῶν γραμμῶν καὶ τῆς ἐλλείψεως τῆς ἀναγκαίας ἐπιτηρήσεως καὶ συντηρήσεως. Αἱ τηλεγραφικαὶ γραμμαὶ πλημμελῶς κατασκευασθεῖσαι καὶ πλημμελέστερον συντηρηθεῖσαι, ἔχουσιν ἀνάγκην γενικῆς ἐπισκευῆς καὶ δὲν ἐπιδέχονται οὐδὲ τῆς ἐλαχίστης ἀναβολῆς, διότι ἡ κατάπτωσις αὐτῶν παριστᾶται ὡς βεβαιοτάτη μετ’ ὀλίγον. Ὅπως μέχρι τοῦδε κατασκευάζονται καὶ ἐπισκευάζονται παρ’ ἡμῖν αἱ τηλεγραφικαὶ γραμμαί, τὸ δημόσιον ὑφίσταται μεγάλας δαπάνας ἄνευ πρακτικῆς τινος ὠφελείας. Τοῦτο ὡς καταφανὲς δὲν ἔχει ἀνάγκην ἀποδείξεως, οὐδὲ συζητήσεως, ὑπηγόρευσε δὲ εἰς τὴν κυβέρνησιν τοῦ Βασιλέως νὰ σκεφθῇ σπουδαίως ἐπὶ τοῦ οὐσιωδεστάτου τούτου ἀντικειμένου, ἐλάβομεν δὲ ἤδη πρόνοιαν νὰ μεταφέρωμεν ἐκ τῆς Εὐρώπης στύλους προπαρεσκευασμένους, δι’ ὧν νὰ ἐπισκευάσωμεν τὰς τηλεγραφικὰς γραμμὰς καὶ δυνηθῶμεν ν’ ἀνταποκριθῶμεν ἐπιτυχῶς εἴς τε τὰς δικαίας ἀπαιτήσεις τῆς κοινωνίας καὶ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις, τὰς ὁποίας ἐπιβάλλει ἡμῖν ἡ διεθνὴς σύμβασις. Ἀλλ’ ἡ τοιαύτη πρόνοια κατ’ οὐδὲν βεβαίως θέλει ὠφελήσει, ἐὰν μὴ ληφθῇ ταχέως τοιαύτη καὶ περὶ τῆς δεούσης ἐπιτηρήσεως καὶ συντηρήσεως τῶν τηλεγραφικῶν γραμμῶν. Τοῦτο δὲ δὲν δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ ὡς ἀπέδειξε μέχρι τοῦδε πεῖρα πολυετὴς ἢ διὰ τῆς μονιμοποιήσεως τῶν τηλεγραφικῶν φυλάκων καταλλήλως διοργανιζομένων καὶ δυναμένων ν’ ἀνταποκριθῶσιν εἰς τὰς μεγάλας ἀνάγκας τῆς τηλεγραφικῆς ὑπηρεσίας διὰ τῆς ἀσκήσεως καὶ μορφώσεώς των. Διὰ τοῦ τοιούτου συστήματος τὸ δημόσιον θέλει δαπανᾷ κατ’ ἔτος δραχ. 58,000, διὰ δὲ τοῦ καταργηθέντος ὑποχρεοῦτο νὰ δαπανᾷ κατ’ ἔτος δραχ. 63,600, ἤτοι ἐπὶ πλέον δραχ. 5,600 περίπου· διότι ὁ ἐργολάβος ἀνέλαβε τὴν φύλαξιν καὶ συντήρησιν τῶν τηλεγραφικῶν γραμμῶν ἀντὶ δραχ. 39 καὶ 75/00 τὸ χιλιόμετρον, ὅλη δὲ ἡ περιφέρεια αὐτῶν ἀναβαίνει νῦν εἰς 1600 χιλιόμετρα. Πρὸς ἐφαρμογὴν δὲ τοῦ συστήματος τούτου συνέταξα τὸ ἀνῆκον νομοσχέδιον, ὅπερ ὑποβάλλω εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῆς Βουλῆς. Αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου τούτου εἰσὶ σαφέσταται καὶ δὲν χρῄζουν ἐξηγήσεως. Εἰσήγαγον δὲ τὴν τοῦ ἄρθρ. 9 ἐξαιρετικὴν διάταξιν, ἧς ἀπολαύουσι κατὰ τὴν ἡμετέραν νομοθεσίαν καὶ ἕτεροι δημόσιοι ὑπηρέται, ἐν οἷς τάσσονται καὶ οἱ τηλεγραφικοὶ φύλακες. Κατὰ τὸ ἄρθρον 8 τοῦ περὶ θητείας τελωνοφυλάκων ἀπὸ 21 7βρίου 1861 νόμου, οἱ τελωνοφύλακες ἀπολαύουσι τοῦ αὐτοῦ δικαιώματος. Τὴν τοιαύτην διάταξιν δικαιολογεῖ ὁ σκοπὸς τῆς μονιμότητος τῶν φυλάκων καὶ τὸ συμφέρον, τὸ ὁποῖον ἔχει τὸ δημόσιον νὰ μένωσιν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν οἱ οἰκειωθέντες μὲ αὐτήν.

Ὁ ἐπὶ τῶν ἐσωτερικῶν ὑπουργὸς

Θ. Α. ΖΑΪΜΗΣ.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ φυλάξεως καὶ συντηρήσεως τηλεγραφικῶν γραμμῶν τοῦ Κράτους. Ἄρθρον 1. Ὁ ἀπὸ 26 Ἰανουαρίου 1867 ὑπὸ στοιχ. ΡΟʹ νόμος ἀκυροῦται. Ἄρθρον 2. Πρὸς φύλαξιν καὶ συντήρησιν τῶν ἐναερίων τηλεγραφικῶν γραμμῶν τοῦ Κράτους, διορίζεται ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν ἐσωτερικῶν, διὰ μὲν τὰς γραμμὰς, τῶν ὁποίων ἡ μεταξὺ δύο γειτνιαζόντων τηλεγραφείων ἀπόστασις δὲν ὑπερβαίνει τὰς ὥρας 4 πεζοὶ φύλακες, διὰ δὲ τὰς ἐχούσας μεγαλειτέραν ἀπόστασιν ἔφιπποι τοιοῦτοι. Ἄρθρον 3. Ὁ ἀριθμὸς τῶν τηλεγραφικῶν φυλάκων ὁρίζεται, διὰ τὰς διατηρουμένας ἤδη γραμμὰς εἰς ἑξήκοντα καὶ δύο, ἤτοι 9 πεζοὺς καὶ 54 ἐφίππους, ὁ δὲ μισθὸς κατ’ ἀνώτατον ὅρον, τῶν μὲν ἐφίππων ὁρίζεται εἰς δραχ. 80, τῶν δὲ πεζῶν εἰς δραχ. 50 κατὰ μῆνα. Ἐν περιπτώσει συστάσεως νέων γραμμῶν, ὁ ἀριθμὸς τῶν φυλάκων αὐξάνει ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ προηγουμένου ἄρθρου. Ἄρθρον 4. Ἡ ὑπηρεσία τῶν τηλεγραφικῶν φυλάκων προσδιορίζεται τετραετὴς ἀπὸ τῆς ὁρκοδοσίας αὐτῶν, οἱ δὲ πρὸ τοῦ τέλους τῆς τετραετίας καταλιμπάνοντες αὐτογνωμόνως τὴν θέσιν των καὶ μὴ ἐπανερχόμενοι εἰς τὸ καθῆκον ἐντὸς τριῶν ἡμερῶν, τιμωροῦνται μὲ φυλάκισιν ἑνὸς μέχρι τριῶν μηνῶν, καὶ ἀποβαλλόμενοι τῆς ὑπηρεσίας δὲν διορίζονται εἰς αὐτήν. Εἰς τὴν αὐτὴν ποινὴν καὶ τὰς αὐτὰς συνεπείας ὑπόκεινται καὶ ὅσοι, μετὰ τὴν λῆξιν τῆς χορηγηθείσης αὐτοῖς ἀδείας, παρατείνωσι τὴν ἀπουσίαν των ἐπὶ πέντε ἡμέρας. Ἐὰν ὁ ἐγκαταλιπὼν τὴν θέσιν του ἔπραξε τοῦτο καθ’ ὃν χρόνον διετάχθη νὰ ἐκτελέσῃ ὑπηρεσίαν ἀναγομένην εἰς τὰ καθήκοντά του, τιμωρεῖται μὲ τὸν ἀνώτατον ὅρον τῆς ποινῆς. Τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς θέσεως καὶ τὴν παράτασιν τῆς ἀπουσίας βεβαιοῦσι διὰ πρωτοκόλλου ἡ διοικητικὴ ἀρχὴ καὶ ὁ προϊστάμενος τοῦ τηλεγραφείου. Κατ’ ἀμφοτέρας τὰς ἐν τῇ § 1 τοῦ παρόντος ἄρθρου περιπτώσεις προσλαμβάνεται ὑπὸ τοῦ τηλεγραφείου ἀναπληρωτὴς μὲ τὸν μισθὸν τοῦ ἀπόντος. Ἄρθρον 5. Διὰ νὰ διορισθῇ τις εἰς θέσιν τηλεγραφικοῦ φύλακος, ἀπαιτεῖται ά) νὰ ᾖναι πολίτης Ἕλλην· βʹ) νὰ ἔχῃ ἡλικίαν 20–45 ἐτῶν· γʹ) νὰ ᾖναι ἀρτιμελὴς καὶ κράσεως ὑγιοῦς κατ’ ἀνάλογον πρὸς τοὺς κόπους τοὺς ὁποίους ἀπαιτεῖ ἡ ὑπηρεσία του· δʹ) νὰ γνωρίζῃ νὰ γράφῃ καὶ ἀναγινώσκῃ, καὶ έ) νὰ μὴ κατεδικάσθη ἐπὶ κακουργήματι ἢ πλημμελήματί τινι ἐκ τῶν ἐν τῷ ἄρθρῳ 22 τοῦ ποιν. νόμου καὶ τῷ διατάγματι τῆς 20 Μαΐου 1836 ὁριζομένων. Προτιμῶνται, ἐὰν ἔχωσι τὰ λοιπὰ προσόντα· 1) Οἱ ὑπηρετήσαντες μέχρι τοῦδε ὡς κλητῆρες τηλεγραφείων ἢ τηλεγραφικοὶ φύλακες, ἐὰν προσαγάγωσιν ἔγγραφα τῶν ἁρμοδίων ἀρχῶν βεβαιοῦντα ὅτι ἐξεπλήρωσαν ἀκριβῶς καὶ ἀνεπιλήπτως τὸ καθῆκον αὐτῶν. 2) Οἱ φέροντες ἄφεσιν ἀμέμπτου ἢ ἐξαιρέτου διαγωγῆς ἄνδρες τῆς χωροφυλακῆς ἢ τοῦ τακτικοῦ στρατοῦ τῆς ξηρᾶς ἢ τῆς θαλάσσης, καὶ 3) Οἱ εὐδοκίμως ὑπηρετήσαντες ὡς ἐθνοφύλακες εἰς τὴν καταδίωξιν τῆς ληστείας. Ἄρθρον 6. Τὰ ἐν τοῖς ἐδ. ά. βʹ. τοῦ προηγουμένου ἄρθρου προσόντα ἀποδεικνύονται διὰ πιστοποιήσεως τῆς ἁρμοδίας δημοτικῆς ἀρχῆς· τὰ ἐν τῷ ἐδ. γʹ. δι’ ἐξετάσεώς του ἐνώπιον τοῦ στρατολογ. συμβουλίου τῆς οἰκείας ἐπαρχίας· τὰ ἐν τῷ ἐδ. δʹ. διὰ προχείρου ἐξετάσεώς του ὑπὸ τῆς διοικητ. ἀρχῆς ἢ τοῦ προϊσταμένου τοῦ τηλεγραφείου, καὶ τὰ ἐν τῷ ἐδ. έ. διὰ πιστοποιητικοῦ τῆς ἁρμοδίας δικαστικῆς ἀρχῆς. Ἄρθρον 7. Οἱ διανύσαντες τὴν τετραετῆ θητείαν των ἔχουσι δικαίωμα νὰ καταταχθῶσιν ἐκ νέου, ἐὰν δὲν ὑπερέβησαν τὸ 50 ἔτος τῆς ἡλικίας των, καὶ δὲν ὑπέστησαν σωματικήν τινα βλάβην καθιστῶσαν αὐτοὺς ἀκαταλλήλους διὰ τοιαύτην ὑπηρεσίαν. Ἄρθρον 8. Κατὰ πᾶσαν νέαν κατάταξιν αὐξάνει κατὰ πέντε δραχμὰς ὁ μηνιαῖος μισθὸς τῶν φυλάκων ἐκείνων, ὅσοι καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τῆς προηγουμένης τετραετίας δὲν ὑπέπεσαν εἰς παράπτωμά τι τιμωρηθὲν πειθαρχικῶς· ἀλλ’ ἡ αὔξησις αὕτη δὲν δύναται νὰ ὑπερβῇ τὸν ἀνώτατον ὅρον τῶν δραχμῶν 60 διὰ τοὺς πεζοὺς καὶ τῶν δραχμ. 100 διὰ τοὺς ἐφίππους. Ἄρθρον 9. Οἱ εἴκοσι τοὐλάχιστον ἔτη ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος νόμου ὑπηρετήσαντες καὶ μὴ δυνάμενοι νὰ ἐξακολουθήσωσι τὴν ἐν τῷ σώματι ὑπηρεσίαν των, ὑπερβάντες δὲ τὴν ἡλικίαν τῶν 50 ἐτῶν, λαμβάνουσι σύνταξιν ἴσην μὲ τόσα πεντηκοστὰ τοῦ μέσου ὅρου τοῦ μισθοῦ τῶν τῶν τεσσάρων τελευταίων ἐτῶν, ὅσα εἰσὶ τὰ ἔτη τῆς ὑπηρεσίας των. Τὸ αὐτὸ δικαίωμα ἔχουσι καὶ ὅσοι ἐκ τῆς ὑπηρεσίας περιπέσωσιν εἰς σωματικὴν βλάβην ἢ νόσον συνεπαγομένην ἀνικανότητα πρὸς τὸ ὑπηρετεῖν, ἐφ’ ὅσον διαρκεῖ ἡ ἀνικανότης αὕτη· ἀλλὰ τὸ ποσὸν τῆς συντάξεως τούτων δὲν δύναται νὰ ᾖναι κατώτερον τῶν δέκα πεντηκοστῶν τοῦ μέσου ὅρου τοῦ μισθοῦ τῶν τεσσάρων τελευταίων ἐτῶν τῆς ὑπηρεσίας των. Ἄρθρον 10. Γενικὰ καθήκοντα τῶν τηλεγραφικῶν φυλάκων εἰσὶ, 1) ἡ ἐν καλῇ καταστάσει διατήρησις τῆς γραμμῆς τῆς περιφερείας των, 2) ἡ ἐπιθεώρησις αὐτῆς καὶ 3) ἡ ἐκτέλεσις τῶν μικρῶν ἐπισκευῶν. Διὰ Β. Διατάγματος θέλουσι κανονισθῆ ἀκριβέστερον τὰ τοιαῦτα καθήκοντα καὶ τὸ ὁμοιόμορφον τῆς στολῆς τῶν τηλεγραφικῶν φυλάκων· τὰ δὲ ἔξοδα τῆς κατασκευῆς αὐτῆς ἐπιβαρύνουσιν αὐτούς. Ἄρθρον 11. Οἱ τηλεγραφικοὶ φύλακες πρέπει νὰ ἔχωσι τ’ ἀναγκαιοῦντα διὰ τὴν ὑπηρεσίαν των ἐργαλεῖα, τὰ ὁποῖα χορηγεῖ εἰς αὐτοὺς τὸ δημόσιον. Ἄρθρον 12. Οἱ τηλεγραφικοὶ φύλακες δὲν δύνανται ν’ ἀπολυθῶσι τῆς ὑπηρεσίας εἰμὴ· 1) ἐὰν διὰ τελεσιδίκου δικαστικῆς ἀποφάσεως καταδικασθῶσιν ἐπὶ κακουργήματι ἢ πλημμελήματί τινι ἐκ τῶν ἐν τοῖς ἄρθροις 22 καὶ 24 τοῦ Ποιν. Νόμου ὁριζομένων, ἢ ἐὰν παραπεμφθῶσι δι’ ὁριστικοῦ Βουλεύματος ἐπὶ ἐγκληματικῇ πράξει, καὶ 2) ἐὰν τρὶς τιμωρηθέντες ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν δι’ ἀμέλειαν περὶ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν καθηκόντων των αὐτῶν, ἢ δι’ ἀπείθειαν πρὸς τοὺς ἀνωτέρους των κατὰ τὴν ὑπηρεσίαν κατασταθῶσιν ἐκ νέου ἄξιοι πειθαρχικῆς ποινῆς. Ἄρθρον 13. Πᾶσα παράβασις ἢ παραμέλησις τῶν καθηκόντων τῶν τηλεγραφικῶν φυλάκων τιμωρεῖται πειθαρχικῶς δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν· 1) Μὲ ἐπίπληξιν. 2) Μὲ πρόστιμον 5–30 δραχμῶν καὶ 3) Μὲ προσωρινὴν παῦσιν ἑνὸς μέχρι τριῶν μηνῶν. Ἐν τῇ τελευταίᾳ περιπτώσει προσλαμβάνεται, ἐγκρίσει τοῦ εἰρημένου Ὑπουργοῦ, ἀναπληρωτὴς τοῦ προσωρινῶς παυθέντος, μὲ τὴν χορηγουμένην εἰς τοῦτον μισθοδοσίαν. Ἄρθρον 14. Εἰς πάντα νεωστὶ κατατασσόμενον ἔφιππον φύλακα, δύνανται νὰ δοθῶσιν ὑπὸ τοῦ δημοσίου προκαταβολικῶς δραχ. 150 δι’ ἀγορὰν ἵππου, πρὸς ἐξόφλησιν τῶν ὁποίων θέλουσι κρατεῖσθε κατὰ μῆνα ἐκ τοῦ μισθοῦ του δραχμαὶ 20. Ἄρθρον 15. Ὁ παρὼν Νόμος τίθεται εἰς ἐνέργειαν τρεῖς μῆνας μετὰ τὴν ἐν τῇ ἐφημερίδι τῆς Κυβερνήσεως δημοσίευσιν αὐτοῦ. Μέχρι δὲ τῆς ἐφαρμογῆς αὐτοῦ ἡ φύλαξις καὶ συντήρησις τῶν τηλεγραφικῶν γραμμῶν τοῦ Κράτους θέλει ἐνεργεῖται διὰ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ φυλάκων. Ἄρθρον 16. Πᾶσα διάταξις ἀντιβαίνουσα εἰς τὸν παρόντα Νόμον καταργεῖται.

Ὁ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργὸς

Θ. Α. ΖΑΪΜΗΣ.

Τρίτον νομοσχέδιον, κύριοι· ἀποβλέπει ἀναπληρωτικὴν πίστωσιν, ἥτις ζητεῖται ἐπὶ τοῦ οἰκείου κεφαλαίου τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ὑπουργείου τῶν ἐσωτερικῶν, δι’ ἔξοδα διευθύνσεως, διαφύλαξιν καὶ συντήρησιν τῶν ἐναερίων τηλεγραφικῶν γραμμῶν καὶ διὰ κατασκευὴν νέων τηλεγραφικῶν γραμμῶν καὶ σύστασιν τηλεγραφείων. Γνωρίζετε, ὅτι κατὰ τὰ 1867 ἡ Κυβέρνησις εἶχε σύμβασιν μὲ τὴν ἑταιρίαν τοῦ Ῥάλλη καὶ Μπίνεϋ, δι’ ἧς ἡ ἑταιρία αὕτη ὑπεχρεώθη νὰ συνδέσῃ διὰ καλωδίων διαφόρους ἐπαρχίας καὶ νήσους τῆς Ἑλλάδος· τὰ καλώδια ἐτέθησαν· ὑπάρχει λοιπὸν ἀνάγκη νὰ κατασκευασθῶσιν ἐναέριοι γραμμαὶ καὶ ἐπισκευασθῶσιν ἐξ ὁλοκλήρου ἄλλαι τηλεγραφικαὶ γραμμαί, αἱ ὁποῖαι ἔχουν κατασκευασθῆ κακῶς, καὶ αἱ ὁποῖαι συντείνουν εἰς τὴν ἄτακτον ἐνέργειαν τῆς τηλεγραφικῆς ὑπηρεσίας. Ἡ ἀνάγκη αὕτη ἐπροκάλεσε τὸ μοναδικὸν αὐτὸ ἄρθρον.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως Δρ. 137,500 εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν ἐπὶ τῆς χρήσεως 1869, Ἄρθρον μοναδικόν. Ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1869, χορηγεῖται ἀναπληρωτικὴ πίστωσις δραχμῶν ἑκατὸν τριάκοντα ἑπτὰ χιλιάδων πεντακοσίων, ἀριθ. 137,500, καταλογιζομένη ὑπὸ τὰ ἑπόμενα ἄρθρα τοῦ κεφαλαίου 8 τοῦ προϋπολογισμοῦ αὐτοῦ.

Ἐν Ἀθήναις, τῇ 21 Ἰουλίου 1869. Οἱ Ὑπουργοὶ

Ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν

Θ. Α. ΖΑΪΜΗΣ.

Ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν

Α. Δ. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ.

Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο συνοδεύει λίαν ἐκτεταμένη ἔκθεσις, εἰς τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ θέλει κατίδει τὴν ἀνάγκην τῆς ταχείας χορηγίας τῆς πιστώσεως ταύτης· διότι, ἂν ἐγκαίρως δὲν ληφθῶσι μέτρα, ὥστε αἱ γραμμαὶ νὰ ἐπισκευασθῶσι πρὸ τοῦ 8βρίου, τρέχομεν τὸν κίνδυνον κατὰ τὸν χειμῶνα νὰ μὴ ἔχωμεν ἴσως παρὰ δύω τηλεγραφικὰς γραμμάς. Πρὸς τὴν Βουλήν. Πρὸς κατασκευὴν νέων ἐναερίων τηλεγραφικῶν γραμμῶν καὶ σύστασιν νέων τηλεγραφείων, ἐχορηγήθη διὰ τοῦ ἐφετεινοῦ προϋπολογισμοῦ πίστωσις δραχ. εἴκοσι χιλιάδων, ἀριθ. 20,000. Ὁ προκάτοχός μου ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν συνεπείᾳ παραστάσεων τοῦ τότε ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν συναδέλφου του, προεκάλεσε δυνάμει τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ἀπὸ 2 Αὐγούστου 1861 ὑπὸ στοιχ. ΧΝΔʹ. Νόμου τὰ ἀπὸ 8 Δεκεμβρίου 1868 Β. Διατάγματα, δι’ ὧν ἐνεκρίθη ά) νὰ συσταθῇ ἐν Στυλίδι Τηλεγραφεῖον καὶ βʹ) νὰ ἐπεκταθῶσιν αἱ τηλεγραφικαὶ γραμμαί, 1, ἀπὸ Κερκύρας μέχρι τοῦ ἀκρωτηρίου Λευκίμμης. 2, ἀπὸ Βονίτζης μέχρι Λευκάδος. 3, ἀπὸ Λαμίας μέχρις Ὑπάτης καὶ Καρπενησίου. 4, ἀπὸ Σπάρτης μέχρι Γυθείου καὶ 5, ἀπὸ Νησίου μέχρι Πύλου. Ἡ ἐκτέλεσις ὅλων τούτων τῶν ἔργων, πολλὰ τῶν ὁποίων εὗρον τεθειμένα εἰς ἐνέργειαν, ἀπῄτει μεγάλας χρηματικὰς δαπάνας, ἡ δὲ χορηγηθεῖσα διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ πίστωσις ἐδαπανήθη εἰς ἀγορὰν ἐν Ἀγγλίᾳ μονωτήρων καὶ κεφαλομονωτήρων, ὧν ἐστερεῖτο ἡ κεντρικὴ ἀποθήκη τοῦ ὑλικοῦ τῶν τηλεγράφων, καὶ ἔμενεν ὑπόλοιπον πληρωτέον ἐκ δραχμῶν 2,094 καὶ 50|00. Ὁ προκάτοχος ὑπουργὸς στηριζόμενος εἰς τὸ 1 ἄρθρον τοῦ ἀπὸ 10 Δεκεμβρίου 1868 Νόμου περὶ τῆς πιστώσεως τῶν ἑκατὸν ἑκατομμυρίων ἐπεκαλέσατο τὴν ἔγκρισιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου νὰ προκαλέσῃ Β. Διάταγμα, δι’ οὗ νὰ χορηγηθῇ εἰς τὸ ἐπὶ τῶν ἐσωτερικῶν ὑπουργεῖον ἐπὶ τοῦ Κεφ. 8, ἄρθρου 6 τοῦ ἐφετεινοῦ προϋπολογισμοῦ πίστωσις δραχμῶν ἑκατὸν χιλιάδων πρὸς ἐκτέλεσιν τῶν ἀποφασισθέντων διὰ τοῦ μνησθέντος Β. Διατάγματος, τὸ δὲ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον παρεδέξατο τὴν περὶ τούτου αἴτησίν του. Ἀναλαβὼν τὴν διεύθυνσιν τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν παρετήρησα, ὅτι πολλὰ τῶν ἔργων ἐξετελοῦντο καὶ δὲν ἠδυνάμην ν’ ἀναστείλω πλέον αὐτὰ, διότι τὸ δημόσιον ἀνέλαβεν ἀπέναντι τρίτων ὑποχρεώσεις, τὰς ὁποίας δὲν ἠδύνατο ἀνευθύνως νὰ παραβῇ. Βραδύτερον προέκυψεν ἡ ἀνάγκη τῆς ἐκτελέσεως ἄλλων ὑποχρεώσεων, τὰς ὁποίας ἐπήνεγκεν ἡ μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἑταιρίας Ῥάλλη καὶ Μπίνεϋ συνομολογηθεῖσα τηλεγραφικὴ σύμβασις, τὴν ὁποίαν ἐκύρωσεν ὁ ἀπὸ 23 Φεβρουαρίου 1867 Νόμος ὑπὸ στοιχ. ΡΠʹ. Κατὰ τὴν σύμβασιν ταύτην, ἡ μὲν ἑταιρία ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ κατασκευάσῃ ὑποβρυχίους γραμμάς. 1, ἀπὸ Σύρου μέχρι Σουνίου. 2, ἀπὸ Λευκάδος μέχρι Κερκύρας. 3, ἀπὸ Λευκάδος μέχρις Ἰθάκης καὶ Κεφαλληνίας. 4, ἀπὸ Κεφαλληνίας μέχρι Ζακύνθου, καὶ 5, ἀπὸ Σπετσῶν μέχρι Ναυπλίας· ἡ δὲ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις νὰ κατασκευάσῃ τὰς ἐναερίους γραμμὰς, τὴν μὲν ἀπ’ Ἀθηνῶν μέχρι Σουνίου ἐντὸς τριῶν μηνῶν, τὰς δὲ ἄλλας ἐντὸς τεσσάρων ἀπὸ τῆς ἐγκαταθέσεως τῶν καλωδίων. Ἡ εἰρημένη ἑταιρία κατέδυσε τὰ καλώδιά της εἰς τὰς εἰρημένας ὑποβρυχίους γραμμὰς, ἐγὼ δὲ διέταξα τὰ πρὸς κατασκευὴν τῶν ἐναερίων γραμμῶν. Τὰ πρὸς σύστασιν καὶ διατήρησιν τῶν νέων τούτων γραμμῶν καὶ τηλεγραφείων ἐπληρώθησαν καὶ πληρόνονται ἐκ τῆς πιστώσεως τῶν δραχμῶν ἑκατὸν χιλιάδων, κατὰ τὰ εἰδικώτερον ἀναλυόμενα ἐν τῇ ὑποβαλλομένῃ ἐσωκλείστως καταστάσει περὶ τῆς διαχειρίσεώς της. Κατ’ αὐτὴν, ἐπληρώθησαν μέχρι τῆς 25 παρελθόντος Ἰουνίου Δραχμαὶ 61,783 καὶ ἀπαιτοῦνται μέχρι τέλους τοῦ ἔτους δραχμαὶ 56,562 τὸ ὅλον δραχ. 118,345· ἀφαιρουμένης τῆς πιστώσεως τῶν δραχμῶν 100,000 ὑπολείπεται ὑπόλοιπον πληρωτέον δραχ. 18,345 ἀπέναντι τῶν ὁποίων δύνανται νὰ πληρωθῶσιν ἐκ τῶν οἰκείων ἄρθρων τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1869 5,400 καὶ οὕτω τὸ ὑπόλοιπον περιορίζεται εἰς δραχ. 12,945 δι’ ἃς εἶναι ἀνάγκη νὰ χορηγηθῇ ἀναπληρωτικὴ πίστωσις, ἐπὶ τοῦ Κεφ. 8, ἄρθρον 6. Ἐνταῦθα ὀφείλω νὰ προσθέσω, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1869 ἐπὶ τοῦ ἄρθρ. 3 «Προσωπικὸν τῶν τηλεγραφείων» περιέχει προφανῶς τὸ λογιστικὸν λάθος τοῦ νὰ χορηγῇ πίστωσιν ἐπὶ ἔλαττον δραχ. 4,449, διότι εἰς τὸν προσδιορισμὸν τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ τῶν ἐξόδων περιελήφθησαν αὐταὶ ἐκεῖναι αἱ αἰτιολογίαι, τὰς ὁποίας περιέχει ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1868 καὶ διὰ τῶν ὁποίων ἐδικαιολογεῖτο ἡ ἕνεκα τῆς ἀνάγκης τῆς ὑπηρεσίας προσθήκη ἀπὸ τῆς βʹ. ἑξαμηνίας τοῦ 1868 δύο τηλεγραφητῶν βʹ. τάξεως καὶ 5 βοηθῶν βʹ. τάξεως. Ἡ ἐπέκτασις τῶν τηλεγραφικῶν γραμμῶν καὶ ἡ σύστασις νέων τηλεγραφείων, ἐπιβάλλει κατὰ φυσικὸν λόγον καὶ πολλὰς ἄλλας δαπάνας, τὰς ὁποίας δὲν ἠδύνατο νὰ προΐδῃ ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1869, στηριζόμενος ἐπὶ τῶν γνωστῶν ἀναγκῶν τῶν ὑπαρχόντων 26 τηλεγραφείων, ἅτινα ἀναβιβάζονται νῦν εἰς 37. Αἱ δαπάναι δὲ αὗται ὁρῶσι τὴν προμήθειαν τῶν ἀναγκαίων σκευῶν καί λοιπῶν ἐργαλείων τηλεγραφικῶν καὶ ὑλικῶν. Παρηγγέλθησαν εἰς τὰ ἐργοστάσια τῆς Βέρνης καὶ τῶν Παρισίων καὶ ἤρχισαν ν’ ἀποστέλλωνται καὶ διανέμωνται εἰς τὰ νέα τηλεγραφεῖα πρὸς καταρτισμόν των. 1. Εἴκοσι συσκευαὶ, ἐξ ὧν αἱ δέκα μετὰ ὑποβρυχίων ἠλεκτρονόμων. 2. 42 Γαλβανόμετρα. 3. 30 Ἀλεξικέραυνα. 4. 12 Χειριστήρια. 5. 12 Ὡρολόγια. 6. 20,000 βίδαι, καὶ 7. 10,000 πήλινα διαφράγματα.

Μέχρι τέλους τοῦ ἔτους ἀπαιτοῦνται διὰ τὰς ἀνάγκας τὰς σημειουμένας ἐν τῷ κεφ. 8, ἄρθρῳ 2 τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1869.

Δι’ ἃς εἶναι ἀνάγκη νὰ χορηγηθῇ ἀναπληρωτικὴ πίστωσις. Διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῶν ἐναερίων τηλεγραφικῶν γραμμῶν τοῦ κράτους ἐχορηγήθη διὰ τοῦ ἐφετεινοῦ προϋπολογισμοῦ πίστωσις δραχ. 31,000. Κατὰ τὰς ὑπ’ ὄψιν τοῦ ὑπουργείου ἐκθέσεις τῶν τηλεγραφείων καὶ τῶν ἐπὶ τούτῳ ἀπὸ πέρυσιν εἰδικῶς ἀποσταλέντων ἀνωτέρων τηλεγραφικῶν ὑπαλλήλων νὰ ἐπιθεωρήσωσι τὴν κατάστασιν τῶν τηλεγραφικῶν γραμμῶν, λίαν κατεπείγουσα παρίστατο ἔκτοτε ἡ ἀνάγκη τῆς ἐπισκευῆς αὐτῶν. Ἐφ’ ᾧ καὶ συνωμολογήθησαν ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου καὶ Αὐγούστου παρελθόντος ἔτους συμφωνίαι περὶ τῆς γενικῆς ἐπισκευῆς αὐτῶν, ἤτοι ἀπὸ Ἐλευσῖνος μέχρι Καλαμῶν καὶ ἀπὸ Ἐλευσῖνος μέχρι Βονίτζης. Συνεπείᾳ τῶν συμφωνιῶν τούτων ἐπεσκευάσθησαν αἱ τηλεγραφικαὶ γραμμαί, τῆς μὲν Πελοποννήσου ἀπὸ Καλαμῶν μέχρι Μεγαλοπόλεως, τῆς δὲ Στερεᾶς, ἀπὸ Βονίτζης μέχρις Ἀμφίσσης· διὰ τὰς ἐκτελεσθείσας δὲ ταύτας ἐργασίας καὶ τὴν ἐπισκευὴν τῆς γραμμῆς ἀπὸ Θηβῶν μέχρι Χαλκίδος, ἣν ἀπ’ εὐθείας ἐνήργησε τὸ δημόσιον δι’ εὐτελοῦς δαπάνης, θέλει ἐξαρκέσει ἡ χορηγηθεῖσα, ὡς εἴρηται, πίστωσις, οὐχὶ δὲ καὶ διὰ τὰς ἐκτελουμένας ἀπὸ Μεγαλοπόλεως μέχρι Τριπόλεως καὶ ἀπὸ Ἀμφίσσης μέχρι Λεβαδείας. Ἡ ἐπισκευὴ τῶν τηλεγραφικῶν γραμμῶν ἀπὸ Ἐλευσῖνος ἀφ’ ἑνὸς μέχρι Λεβαδείας, καὶ ἐκεῖθεν μέχρι Λαμίας, καὶ ἀφ’ ἑτέρου μέχρι Τριπόλεως, καὶ ἀπὸ Μεγαλοπόλεως μέχρι Σπάρτης θεωρεῖται ἀνεπίδεκτος ἀναβολῆς, ἀλλὰ δι’ ἔλλειψιν πιστώσεως οὐδὲν δυνάμεθα μέχρι τοῦδε νὰ ἐνεργήσωμεν. Τὴν ἐργασίαν ταύτην δυνάμεθα ἤδη νὰ κάμωμεν οὐχὶ δυνάμει τῶν εἰρημένων συμφωνιῶν, ἐπιβλαβῶν ἄλλως εἰς τὸ δημόσιον, ὡς ἀπεδείχθη ἐκ τῶν πραγμάτων, διότι ταύτας, ἐπωφεληθέντες τοῦ δικαιώματος, ὅπερ εἴχομεν ἐκ τῶν συμβολαίων, διεῤῥήξαμεν, ἀλλὰ κατὰ τὸ συμφέρον ἡμῶν, καὶ εἰς τρόπον ὥστε ν’ ἀσφαλισθῶσιν αἱ τηλεγραφικαὶ γραμμαὶ ἐπὶ πολλὰ ἔτη ὡς καὶ ἐν Εὐρώπῃ, ν’ ἀνταποκριθῶμεν δὲ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας ἐπιβάλλει ἡμῖν ἡ μετὰ τῶν Εὐρωπαϊκῶν κρατῶν καὶ τῆς Τουρκίας διεθνὴς σύμβασις καὶ ἡ μετὰ τῆς Ἑταιρίας Ῥάλλη καὶ Μπίνεϋ τηλεγραφικὴ τοιαύτη. Μέχρι τοῦδε αἱ τηλεγραφικαὶ γραμμαὶ κατεσκευάζοντο παρ’ ἡμῖν οὐχὶ κατὰ τὸ ἐπικρατοῦν ἐν Εὐρώπῃ σύστημα ἢ κατ’ ἄλλο ἀσφαλίζον τὴν διάρκειαν αὐτῶν, ἀλλὰ δι’ ἐγχωρίων ἀπροπαρασκευάστων στύλων, καὶ τούτων πλημμελῶν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, καὶ δι’ ἐργολάβων, οἵτινες ἥκιστα ἐξεπλήρουν τὰς ὑποχρεώσεις των, εἰ καὶ τὸ δημόσιον ὑφίστατο ἁδρὰς δαπάνας. Διὰ τοῦτο ἡ διάρκεια τῶν γραμμῶν ἀπεδείχθη ἐλαχίστη παρ’ ἡμῖν, οἱ δὲ στύλοι μετὰ δύο ἢ τρία τὸ πολὺ ἔτη κατέπιπτον, καὶ τὸ δημόσιον ἐν τῷ μεταξὺ ὑφίστατο νέας δαπάνας εἰς ἐπισκευὰς τῶν πρὸ μικροῦ κατασκευασθεισῶν γραμμῶν. Ἀποτέλεσμα φυσικὸν τῆς τοιαύτης καταστάσεως καὶ τῆς πλημμελοῦς οὐχ ἧττον φυλάξεως καὶ συντηρήσεως τῶν τηλεγραφικῶν γραμμῶν ὑπῆρξε τὸ δυσάρεστον, ὑπὸ πᾶσαν ἔποψιν ἐξεταζομένου τοῦ πράγματος, φαινόμενον, νὰ ἔχωμεν συνεχεῖς καὶ παρατεταμένας διακοπὰς μὲ βλάβην τῶν συμφερόντων τοῦ τε δημοσίου καὶ τῶν πολιτῶν καὶ αὐτῆς ἔτι τῆς ἐθνικῆς ὑπολήψεως. Ἀναντίῤῥητον εἶναι, ὅτι ἐκ τῆς καλῆς ἢ κακῆς καταστάσεως τῶν τηλεγραφικῶν γραμμῶν ἐξαρτᾶται οὐσιωδῶς ἡ καλὴ ἢ κακὴ ἐν γένει κατάστασις τοῦ Τηλεγράφου, ὅστις ὑπέστη παρ’ ἡμῖν μεγάλην κατάπτωσιν. Μεταξὺ τῶν ἐγχωρίων καὶ ξένων πασσάλων θεωρῶ προτιμητέους ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὺς ξένους, ἰδίως διὰ τὰς κεντρικωτέρας γραμμάς, αἵτινες ὑποβαστάζουσι πλείονα τοῦ ἑνὸς σύρματα, διότι οὔτε ἡ μεταφορὰ τῶν ἐχόντων τὰς ἀπαιτουμέναις διαστάσεις ἐγχωρίων ἀπὸ τῶν δασῶν εἰς τὰ παράλια εἶναι εὔκολος παρ’ ἡμῖν, οὔτε ἡ προπαρασκευή των, σύμφωνα πρὸς τὰ ἐν Εὐρώπῃ γενόμενα, εἶναι ἐφικτὴ ἐπὶ τοῦ παρόντος. Περὶ τούτου γίνεται σκέψις καὶ θέλει ληφθῆ σπουδαία πρόνοια, ὅπως ἐφεξῆς προπαρασκευάζωνται καὶ παρ’ ἡμῖν οἱ τοιοῦτοι πάσσαλοι. Διὰ τῶν ἐργολαβιῶν οἱ ἐργολάβοι ἀνελάμβανον μὲν τὴν τυπικὴν ὑποχρέωσιν νὰ προμηθεύωσι πασσάλους ἐκ δρυὸς ὡρισμένων διαστάσεων, ἀλλὰ πράγματι ἐπρομήθευον βλαστοὺς δένδρων, καὶ τούτους φέροντας πολλὰς καμπὰς καὶ πολλῷ μικροτέρας τῶν συμφωνηθεισῶν διαστάσεις. Ἡ διάρκεια τῶν προπαρεσκευασμένων στύλων ὑπολογίζεται κατὰ τὰς πληροφορίας τῶν διαφόρων τηλεγραφικῶν Διευθύνσεων τῆς Εὐρώπης κατ’ ἐλάχιστον ὅρον εἰς δώδεκα ἔτη, ἡ δὲ τῶν ἐγχωρίων, ὧν ἐγίγνετο παρ’ ἡμῖν χρῆσις, κατὰ μέσον ὅρον οὐχὶ πλέον τῶν τριῶν ἐτῶν, ὥστε ἡ δαπάνη τὴν ὁποίαν ὑφίστατο τὸ δημόσιον, ἦτο τετραπλασία τῆς ἀπαιτουμένης δι’ ἀγορὰν τῶν πρώτων, μὴ λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν τῆς δαπάνης, ἥτις ἀπαιτεῖται ἐν τῷ μεταξὺ διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῶν γραμμῶν.

Ἐνταῦθα ὀφείλω νὰ προσθέσω πρὸς πληροφορίαν τῆς Βουλῆς, ὅτι, ἐὰν κατὰ τὰ ἀνωτέρω ἐκτεθέντα, δὲν ἐκήρυσσον ἔκπτωτον τὸν ἐργολάβον, οὗτος ἤθελεν ἐπισκευάσει τὰς γραμμὰς κατὰ τὰς συναφθείσας μεταξὺ αὐτοῦ καὶ τοῦ δημοσίου συμφωνίας, τὰς ὁποίας σκανδαλωδῶς ἀπεδείχθη παραβιάζων, τὸ δὲ δημόσιον ἤθελε πληρώσει αὐτῷ δραχ. 66,000· ὥστε δὲν ζητοῦνται διὰ τοῦ ὑποβαλλομένου νομοσχεδίου περιπλέον ἢ δραχμαὶ 24,000 δι’ ἀγορὰν πασσάλων προπαρεσκευασμένων ἢ ἐκ καστανέας, τῆς ὁποίας γίνεται χρῆσις ἐν Ἰταλίᾳ, καὶ τῆς ὁποίας ἡ διάρκεια ὑπολογίζεται κατ’ ἐλάχιστον ὅρον εἰς δέκα ἔτη· εἶναι δὲ βέβαιον ὅτι θέλομεν ἐξασφαλίσει διὰ τοῦ μέτρου τούτου τὰς τηλεγραφικὰς γραμμὰς ἐπὶ δεκαετίαν τοὐλάχιστον καὶ οὐχὶ ὡς μέχρι τοῦδε νὰ δαπανᾷ μὲν τὸ δημόσιον ἁδρῶς ἄνευ ὠφελείας ὑλικῆς ἢ ἠθικῆς, νὰ παρουσιάζηται δὲ συνήθως μετὰ διετίαν ἡ ἀνάγκη τῆς ἐπισκευῆς αὐτῶν καὶ κατὰ τετραετίαν τὸ πολὺ ἡ τῆς ἀνανεώσεώς των, ἤτοι νὰ δαπανᾷ τὸ δημόσιον πολλαπλάσια τῶν ὅσων ἤθελε δαπανήσει ἐὰν ἀρχικῶς ἐλαμβάνετο μέτρον νὰ γίνηται χρῆσις καταλλήλων πασσάλων. Τὸ ἔξοδον λοιπὸν τῶν δραχ. 24,000 δὲν εἶναι κατ’ οὐσίαν παρὰ κέρδος διὰ τὸ δημόσιον. Συμφώνως πρὸς τὰ ἀνωτέρω λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω ἐσωκλείστως νομοσχέδιον περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως ἐπὶ τοῦ κεφ. 8, ἄρθρ. 2, 5 καὶ 6 τοῦ ἐφετεινοῦ προϋπολογισμοῦ. Πέποιθα δὲ ὅτι ἡ Βουλὴ ἀναγνωρίζουσα τὸ κατεπεῖγον τῆς ὑποθέσεως, μὴ ἐπιδεχομένης περαιτέρω ἀναβολῆς, θέλει εὐαρεστηθῆ νὰ ἐπιψηφίσῃ αὐτά.

Ὁ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργὸς

Θ. Α. ΖΑΪΜΗΣ.

§34ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἀφοῦ ἐκηρύχθη ἔκπτωτος ὁ ἐργολάβος ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος δὲν ἐτήρησε τὰς γραμμὰς, ἐκινήθη ἀγωγὴ διὰ τὴν ἔλλειψίν του αὐτὴν ἢ διὰ τὴν ἀπότισιν τῆς ποινικῆς ῥήτρας;

§35ΖΑΪΜΗΣ. Δὲν ὑπάρχει ποινικὴ ῥήτρα· τὸ συμβόλαιον καθιεροῖ πρόστιμα, τὰ ὁποῖα ἐπληρώθεν ὅλα, ἀλλ’ ἐπὶ τέλους δὲν ἠδυνήθη νὰ τηρήσῃ τὰς τηλεγραφικὰς γραμμὰς καὶ ἔπρεπε νὰ κηρυχθῇ ἔκπτωτος· ἐκηρύχθη δὲ καθ’ ὅλους τοὺς τύπους, τοὺς ὁποίους διαγράφει τὸ μεταξὺ αὐτοῦ καὶ τοῦ κ. Κουμουνδούρου, ὑπουργοῦ, τότε συμβόλαιον.

§36ΚΑΤΣΙΚΑΠΗΣ. Εἰς δύο παρελθούσας συνεδριάσεις, κύριοι, ἔλαβα τὴν τιμὴν νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι ἡ λῃστεία ἐπιπολάζει εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ ἑπομένως ἐπέφερε πολλὰ κακὰ, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι τὸ νὰ ἐμποδίζῃ τὰς συναλλαγὰς καὶ νὰ παραβλάπτῃ τὸ ἐμπόριον. Ὁ Κ. ὑπουργὸς οὐχ’ ἧττον ὅ,τι ἔκαμε εἶναι λίαν καλόν.

§37ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. (ὑπουργὸς οἰκονομικῶν). Δὲν σᾶς ἐμέμφθην.

§38ΚΑΤΣΙΚΑΠΗΣ. Οὔτε ἐγὼ τὸ ἐνόμισα ὡς μομφήν· ἀλλὰ νομίζω, ὅτι τὸ ἀντικείμενον τῆς λῃστείας πρέπει νὰ ᾖναι ἐκ τῶν πρώτων τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολήσουν· ἑπομένως θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ παρουσιάσῃ ὅσον τὸ δυνατὸν προτήτερα πίστωσιν διὰ τὴν σύστασιν τῶν ἐπαρχείων, διότι μεταξὺ τῶν ἄλλων αἰτίων φρονῶ, ὅτι ἡ μὴ σύστασις ἐπαρχείων εἶναι ἓν ἀπὸ τὰ μεγαλείτερα αἴτια, καθ’ ὅσον εἰς τὰς περισσοτέρας ἐπαρχίας διοικοῦν γραμματεῖς. Παρακαλῶ τὸν Κ. ὑπουργὸν νὰ φέρῃ, ἂν ᾖναι δυνατὸν, αὔριον τὴν αἴτησιν ἀναπληρωματικῆς πιστώσεως διὰ τὴν σύστασιν τῶν ἐπαρχείων. Συνάμα δὲ τὸν παρακαλῶ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν καὶ παρατηρήσεις τινὰς αἱ ὁποῖαι ἀπηυθύνθησαν χθὲς ἀπὸ ἕνα σύλλογον τῶν κυρίων βουλευτῶν ἐκ τῆς Στερεᾶς καὶ Πελοποννήσου, ὅπου ἀντεμείφθησαν ἰδέαι ἄξιαι πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς τάξεως εἰς τὴν κοινωνίαν. Παρακαλῶ νὰ ληφθοῦν μέτρα δραστηριώτατα καὶ ταχύτατα, διότι αἱ ἐπαρχίαι κινδυνεύουν.

§39ΖΑΪΜΗΣ (πρωθυπουργός). Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς λῃστείας νομίζω, ὅτι εἶναι ὀλίγον πρόωρον καὶ δὲν ἔχω σκοπὸν σήμερον νὰ ἐνδιατρίψω περὶ τούτου· διότι ἐκτενεστέρα συζήτησις μετ’ ὀλίγον θέλει λάβει χώραν περὶ τούτου· ἀπαντῶ μόνον ὡς πρὸς τὰς παρατηρήσεις τὰς ὁποίας ὁ ἔντιμος βουλευτὴς Δωρίδος ἐπήνεγκεν ὡς πρὸς τὴν σύστασιν ἐπαρχείων, καὶ ὁμολογῶ, ὅτι αἱ παρατηρήσεις του εἶναι ὀρθόταται, ὅτι εἶναι ἀναγκαῖα αὐτὰ πρὸ πάντων, ἀλλὰ χωρὶς νὰ γίνῃ ὑπέρβασις εἰς τὸν προϋπολογισμὸν δὲν ἦτον εὔκολον νὰ ἐπαναφέρωμεν τὰς ἐπαρχιακὰς ἀρχὰς, αἵτινες εἶχον καταργηθῆ κατὰ τὸ τέλος τοῦ 1868. Ἀλλ’ εἶμαι πεπεισμένος ὅτι εἶναι ἀδύνατον ἡ διοίκησις νὰ ὑπάρξῃ διὰ τοιαύτης κολοβωμένης διοικητικῆς ὑπηρεσίας. Διὰ τοῦτο ἂν ὄχι αὔριον, ἀλλὰ μεθαύριον εἰς τὴν πρώτην συνεδρίασιν θέλω παρουσιάσει νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου θέλω ζητήσει παρὰ τῆς Βουλῆς ἀναπληρωτικήν τινα πίστωσιν διὰ νὰ ἱδρυθῶσιν ἐκ νέου ἐπαρχεῖά τινα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀναγκαῖα.

§40ΤΙΝΕΣ. Ὄχι, ὅλα.

§41ΖΑΪΜΗΣ. Ἓξ μόνον.

§42ΛΕΚΚΑΣ. Διὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀπαντήσεως τοῦ Β. λόγου, ἔχω ἐγὼ ἀνάγκην, καὶ πιστεύω, ὅτι καὶ οἱ λοιποὶ συνάδελφοί μου πρέπει νὰ εὑρεθῶσιν εἰς τὴν αὐτὴν ἀνάγκην, τῶν ἑξῆς πληροφοριῶν. Θὰ παρακαλέσω θερμῶς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν στρατιωτικῶν νὰ μὲ πληροφορήσῃ, ὁ λοχαγὸς κ. Φουντουκλῆς καὶ ὁ ἀντισυνταγματάρχης κ. Μάνος, εὑρισκόμενοι ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ, ἐὰν εὑρίσκωνται διὰ λόγους ὑπηρεσίας, ἐὰν ὁ λόγος τῆς ὑπηρεσίας αὐτῶν ἐκτείνεται εἰς προμήθειαν ὑλικοῦ, καὶ ἐὰν ἡ προμήθεια αὕτη ἐγένετο ἐντολῇ τῆς παρούσης κυβερνήσεως ἢ καμμιᾶς ἄλλης καὶ ὁποία. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν νὰ παρέξῃ τὰς πληροφορίας, τὸ πλοῖον Ἀμφιτρίτη ὁποίου εἴδους πλοῖον εἶναι, πολεμικὸν ἢ ταχύπλουν, ἐὰν ἐναυπηγήθη καὶ τί ἠδύνατο νὰ χρησιμεύσῃ εἰς πολεμικὴν ἐθνικὴν χρῆσιν, ὅταν διὰ τὴν ὑπόθεσιν τῆς Κρήτης εἴχομεν τὴν Ἕνωσιν καὶ τὴν Κρήτην. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν στρατιωτικῶν μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν ἐσωτερικῶν νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ δώσῃ τὰς πληροφορίας, ἀφοῦ ἐστείλαμεν εἰς τὰς ἑστίας των τοὺς στρατιώτας, τοὺς κληρούχους τῆς δευτέρας κληρώσεως, ἀφοῦ ἐπεστρέψαμεν τοὺς ἐφέδρους, ὄχι τῆς τακτικῆς ἐφεδρείας, ἀλλὰ καὶ τῆς ἑξαμήνου, ἀφοῦ πολὺ φρονίμως παρεχωρήθησαν ἄδειαι εἰς τὸν στρατὸν δι’ οἰκονομικοὺς λόγους, καὶ ἐκερδήσαμεν διὰ κάθε στρατιώτην ἀπὸ δώδεκα δραχμὰς τὸν μῆνα, διατί κατόπιν εὑρέθημεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ συνάξωμεν ἀπὸ τὰς ὁδοὺς γυμνόποδας πολίτας, ἀκριβῶς εἰς τὴν σημασίαν τῆς τουρκικῆς λέξεως μπουζουξῆδες, διὰ τὴν ἐνέργειαν τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας. Αὐτῶν τῶν πληροφοριῶν ἔχω ἀνάγκην.

§43ΖΑΪΜΗΣ (πρωθυπουργός). Αὐτὰ θὰ δοθοῦν κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἀπαντήσεως.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄλλο ἀντικείμενον, κύριοι, δὲν ἔχομεν.

§45ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Παρεδέχθη ἡ πρότασις τοῦ ὑπουργοῦ τῶν ἐσωτερικῶν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν τετάρτην λοιπὸν ἄρχεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀπαντήσεως· δὲν ἔχετε ἀνάγκην νέας προσκλήσεως νὰ ἔλθητε ἐν καιρῷ. Λύεται ἡ συνεδρίασις. (ὥρᾳ 10 καὶ 10 Π. Μ.)