1868.10.02

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 65

Τῆς 2 Ὀκτωβρίου 1868.

(Τετάρτη)

Ὥρα 3 Μ. Μ. Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου, εὑρεθείσης ἐν ἀπαρτίᾳ τῆς Βουλῆς, ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προτεραίας συνεδριάσεως καὶ ἐπεκυρώθησαν.

§1ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν καὶ πιστεύω, ὅτι κανεὶς δὲν ἀντιλέγει νὰ συστήσῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ τυπώσῃ μετὰ τοῦ νόμου περὶ ἐκτιμήσεως τοῦ ἐλαιοκάρπου καὶ τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ τὰ περιέχοντα τὰς περὶ αὐτοῦ συζητήσεις, διότι πρόκειται νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐν Κερκύρᾳ, ὅπου δὲν δύνανται νὰ ἐννοήσουν, τί ἠννόει ἡ Βουλὴ μὲ ἑκάστην διάταξιν, θέλει δὲ χρησιμεύσει καὶ διὰ τοὺς εἰρηνοδίκας τὸ τοιοῦτον. Ἐννοῶ δὲ νὰ τυπωθῇ εἰς ἓν χωριστὸν βιβλίον.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§3ΣΑΡΑΒΑΣ. Ἐπειδὴ ἐνδέχεται νὰ μὴ προφθάσῃ ἡ Βουλὴ νὰ ἐπιψηφίσῃ τὸν νόμον περὶ προσόντων τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων, ἐνόμισα, ὅτι ἀναπληρῶ τὴν ἔλλειψιν ταύτην ὑποβάλλων εἰς τὴν ὑμετέραν ἐπιψήφισιν νόμον μεταβατικὸν, ὁ ὁποῖος δὲν θέλει ἔμβει εἰς ἐνέργειαν, εἰμὴ ἂν ὁ νόμος περὶ προσόντων τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων δὲν ψηφισθῇ· εἶναι σύντομος καὶ σᾶς τὸν ἀναγινώσκω.

ΠΡΟΤΑΣΙΣ ΝΟΜΟΥ.

Ἄρθρον 1. Μέχρις οὗ ἐκδοθῇ ὁ κατὰ τὸ 89 ἄρθρον τοῦ Συντάγματος νόμος περὶ προσόντων τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων, οὐδεὶς διορίζεται πρόεδρος ἐφετῶν, ἐφέτης ἢ ἀρειοπαγίτης, ἂν μὴ προηγηθῇ γνωμοδότησις ἐπιτροπῆς, συγκροτουμένης ἐκ τοῦ προέδρου καὶ ἀντιπροέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ τοῦ παρ’ αὐτῷ εἰσαγγελέως. Ἡ αὐτὴ γνωμοδότησις ἀπαιτεῖται καὶ περὶ τῶν τῆς ἀνωτέρω κατηγορίας δικαστικῶν ὑπαλλήλων, τῶν νῦν ἐν ὑπηρεσίᾳ διατελούντων. Ἄρθρον 2. Πᾶς πρόεδρος ἐφετῶν, ἐφέτης ἢ ἀρειοπαγίτης, ὑπὲρ τοῦ ὁποίου μέχρι τῆς 15 Νοεμβρίου 1868 δὲν ἤθελεν ὑπάρχει γνωμοδότησις τῆς ἀνωτέρω ἐπιτροπῆς, θεωρεῖται αὐτοδικαίως πεπαυμένος. Ἄρθρον 3. Τὰ περὶ τῶν ἐργασιῶν τῆς ἐπιτροπῆς θέλουν κανονισθῆ διὰ Β. Διατάγματος.

Ὁ βουλευτὴς Οἰτύλου

Δ. ΣΑΡΑΒΑΣ.

Ὁ νόμος σκοπὸν ἔχει νὰ προλάβῃ τὸ κακὸν, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπέλθῃ, ἂν ἡ ἰσοβιότης γίνῃ χωρὶς νὰ προηγηθῇ νόμος περὶ προσόντων, χωρὶς νὰ γίνῃ ἡ ἀναγκαία ἐκκαθάρισις τοῦ προσωπικοῦ.

§4ΣΠ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἡ Κυβέρνησις ἐνασχολεῖται εἰς τὴν κατάρτισιν νομοσχεδίου περὶ τῶν προσόντων τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων, καὶ θέλει φροντίσει νὰ εἰσαγάγῃ τοῦτο, ὥστε ἡ πρότασις, τὴν ὁποίαν παρουσίασεν ὁ κ. Σαράβας, νομίζω, ὅτι εἶναι ὅλως διόλου περιττή· νόμος μεταβατικὸς περὶ προσόντων, κατ’ ἐμὲ, δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ, ὁ νόμος περὶ προσόντων πρέπει νὰ ᾖναι διαρκὴς, τέλος εἰς ὑμᾶς ἐναπόκειται νὰ κάμητε ὅ,τι θέλετε.

§5ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ τυπωθῇ.

§6ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἕως πότε νομίζετε, ὅτι δύνασθε νὰ φέρητε τὸν νόμον;

§7Σ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν δύναται νὰ τεθῇ ὅριον, ἐγὼ σᾶς εἶπον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐνασχολεῖται νὰ φέρῃ νόμον.

§8ΖΕΡΒΑΣ. Νὰ σταλῇ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἡ πρότασις τοῦ κ. Σαράβα διὰ νὰ φέρῃ γνώμην καὶ μετὰ ταῦτα νὰ τυπωθῇ.

§9ΔΗΜΗΤΡΑΚΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι διόλου σωστὸν νὰ εἴπητε νὰ σταλῇ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν νομοσχέδιον ἀφορῶν τὴν ζωὴν καὶ τὴν ἡσυχίαν τοῦ λαοῦ. Ἂν δὲν κάμωμεν τὸν νόμον, τὴν 17 Νοεμβρίου θὰ ἔχωμεν ταραχάς. Ἐπειδὴ δὲ ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι ἐσύστησεν ἐπιτροπὴν, καὶ ὅτι θὰ φέρῃ ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν νομοσχέδιον, εἶναι περιττὸν νὰ σταλῇ εἰς τὴν ἐπιτροπήν. «Εἰς τὴν ἐπιτροπὴν» θὰ εἰπῇ «ζῆσε μαῦρέ μου νὰ φᾶς τριφύλλι». Σᾶς λέγω δὲ ὅτι ἡ ἐπανάστασις τοῦ 1848 εἰς τὴν Γαλλίαν πρώτην ἀφορμὴν εἶχε τὴν ἰσοβιότητα τῶν δικαστῶν.

§10ΓΛΑΡΑΚΗΣ. Ἤμην πάντοτε ὑπὲρ τῶν προσόντων τῶν ὑπαλλήλων καὶ ἠγωνίσθην ὑπὲρ αὐτοῦ τοῦ σκοποῦ. Ἐδῶ ὅμως τὸ πολὺ κατεπεῖγον δὲν τὸ βλέπω. Πρόκειται περὶ τῶν ἐφετῶν καὶ ἀρειοπαγιτῶν, οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ καὶ μέχρι τοῦδε ὑπῆρξαν ἰσόβιοι σχεδόν· μόνον ἀνὰ τρία ἢ τέσσαρα ἔτη βλέπομεν μίαν παῦσιν ἢ ἕνα διορισμόν. Ἑπομένως δὲν βλέπω τὸν ἀπόλυτον κίνδυνον, ὁ ὁποῖος ἀπειλεῖ τὸ κράτος καὶ ἐν γένει τὴν ἡσυχίαν τῆς Ἑλλάδος.

§11ΣΩΤ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Πρέπει νὰ μεταβῶμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.

§12ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Τὸ Σύνταγμα διατάττει ἐντὸς τριῶν συνόδων νὰ ᾖναι ὁ νόμος περὶ προσόντων τετελεσμένος καὶ τώρα...

§13ΣΠΗΛ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἔπρεπε νὰ τὸ ἐνθυμηθῆτε, ὅτε εἶσθε ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης.

§14ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Ἐγὼ ἔφερα τὸν νόμον τὴν ά. σύνοδον καὶ ἔπρεπε νὰ ἐπιμείνουν εἰς τὴν συζήτησιν.

§15ΣΠ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅ,τι δὲν ἔκαμαν ὅλοι, ἔπρεπε νὰ τὸ κάμω ἐγὼ εἰς 5 ἡμέρας;

§16ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Εἰς τὴν ά. σύνοδον, ὅτε ἤμην ὑπουργὸς, τὸ ἔφερα. Ἔπειτα παρῃτήθην, δὲν ἐφρόντισαν οἱ διάδοχοι. Λέγω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν, ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ ἡ διορισθεῖσα διὰ νὰ κάμῃ τὸ νομοσχέδιον ὡς πρὸς τὰ ψῆφον ἔχοντα μέλη τοῦ ἐλεγκτικοῦ συνεδρίου πρὸ πέντε ἡμερῶν ἐπεραίωσε τὸ ἔργον της. Ἔχομεν τόσας ἐργασίας, ἔχομεν τὰ Κερκυραϊκὰ νομοσχέδια, ἔχομεν τὸν προϋπολογισμὸν, δὲν γνωρίζω τί θὰ πρωτοπροφθάσωμεν. Θὰ ἔλθῃ ὁ καιρὸς καὶ αὐτοδικαίως θὰ γείνουν ἰσόβιοι καὶ δὲν θὰ ἔχωμεν καλοὺς δικαστάς. Ἐδῶ ὁ καθ’ ἕνας κάθηται καὶ λέγει ὅ,τι θέλει· ὁ Κρεστενίτης γνωρίζει τὸ καθῆκόν του καὶ τὸν νόμον σέβεται. Τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ τυπωθῇ, καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ὅποτε θέλει ἂς φέρῃ τὰ νομοσχέδια.

§17ΣΑΡΑΒΑΣ. Κ. πρόεδρε, ἐρωτήσατε ἂν πρέπῃ νὰ τυπωθῇ ἢ νὰ σταλῇ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν πρότερον.

§18ΚΑΤΣΑΝΔΡΗΣ. Κύριοι, δὲν πρόκειται περὶ παρωνυχίδος, ὡς παριστάνουν τινὲς ἐξ ὑμῶν, πρόκειται περὶ τῶν ἀνωτάτων δικαστηρίων, πρόκειται ν’ ἀσφαλίσητε πράγματι ἢ ν’ ἀκυρώσητε τὸ πολίτευμα, πρόκειται νὰ καταστήσητε ἰσοβίους τοὺς δικαστὰς, οἵτινες προστατεύουν τὴν τιμὴν, τὴν ἰδιοκτησίαν καὶ ἐξασφαλίζουν τὰ δικαιώματά μας. Πλησιάζει ὁ χρόνος κατὰ τὸν ὁποῖον οἱ δικασταὶ αὐτοὶ γίνονται ἰσόβιοι, καὶ μ’ ὅλα ταῦτα ἡ Κυβέρνησις μέχρις αὐτῆς τῆς στιγμῆς δὲν παρουσίασε κανένα νόμον, διὰ τοῦ ὁποίου ν’ ἀποδεικνύῃ ποῖα εἶναι τὰ προσόντα τοῦ ὑπαλλήλου ἐκείνου, τὸν ὁποῖον θέλει ἰσόβιον. Εἷς ἐξ ἡμῶν ἤθελε νὰ προλάβῃ τὸ κακὸν, ἵνα μὴ ἐπερχόμενος ὁ χρόνος τῆς ἰσοβιότητος εὕρῃ ἀναδιοργάνιστα τα δικαστήρια. Καὶ δὲν θέλω νὰ σᾶς ἀναφέρω εἰς ποίαν θέσιν εἶναι τὰ δικαστήρια, ὅλοι τὰ γνωρίζετε. Ἂν ὁ κύριος ὑπουργὸς δὲν τὸ γνωρίζῃ, τὸν διαβεβαιῶ ἐγὼ ὡς δικηγόρος· δὲν εἶναι δὲ ἀξιοκατάκριτος, διότι μόλις ἀνέβη τὸ ὑπουργεῖον τῆς δικαιοσύνης. Πιστεύω δὲ, ὅτι θέλει φροντίσει νὰ φέρῃ τακτοποίησίν τινα πρὶν ἐπέλθῃ ἡ ἰσοβιότης, διότι κατόπιν θὰ ᾖναι τὸ «κατόπιν ἑορτῆς», καὶ οὐδεμίαν δύναται νὰ ἐπιφέρῃ μεταβολήν. Ἀπέναντι τοιούτων σκέψεων τίς δύναται νὰ εἴπῃ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν εἶναι κατεπεῖγον; καὶ ποῦ εὑρίσκετε ἀλλοῦ ἀσφάλειαν; Μήπω δὲν ὑπῆρξαν ἐξουσίαι, αἱ ὁποῖαι κατεδίωξαν διοικητικῶς ἀνθρώπους καὶ δὲν ὑπῆρξαν δικασταὶ τίμιοι, οἱ ὁποῖοι μὲ θυσίαν τῆς ζωῆς των ὑπερασπίσθησαν καὶ τὴν τιμὴν καὶ τὴν ζωὴν τοῦ πολίτου; Καὶ τί θέλει ὁ Κ. Σαράβας; ἀντὶ νὰ τὸν ἐπαινέσητε, διότι προλαμβάνει ἓν ἐνδεχόμενον μέγα κακόν, ἔρχεσθε τώρα καὶ τί τοῦ λέγετε; αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον δὲν θέλω νὰ τὸ λάβω ὑπ’ ὄψιν. Πιστεύω, ὅτι κανεὶς ἐξ ὑμῶν δὲν εἶναι ξεσκούφωτος .... (θόρυβος). Ἐδῶ ὅλοι ἔχομεν τὸ συμφέρον νὰ προστατεύσωμεν τὰ συμφέροντα τοῦ δημοσίου καὶ ἐν γένει ὅλου τοῦ κράτους· σᾶς λέγω λοιπὸν, ὅτι τὰ δικαστήρια εἶναι ἡ μόνη ἄγκυρα, τὸ ἀκρωτήριον τῆς καλῆς ἐλπίδος, καὶ πρέπει νὰ σπεύσωμεν νὰ σκεφθῶμεν περὶ τούτου ....

§19ΣΠ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ζητεῖτε εἰς μίαν ἡμέραν νὰ τελειώσουν ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα.

§20ΚΑΤΣΑΝΔΡΗΣ. Ζητοῦμεν νὰ κηρυχθῇ κατεπεῖγον ὅπως καὶ τὰ Κερκυραϊκά. Ἂν τὸ διὰ τὸν ἐλαιοκαρπὸν τῆς Κερκύρας νομοσχέδιον ἐζητήσατε νὰ κηρυχθῇ κατεπεῖγον, καὶ μᾶς ἐβιάσατε νὰ συζητῶμεν 8 ἡμέρας, τώρα θέλετε νὰ μὴ θεωρήσωμεν κατεπεῖγον τὸ νομοσχέδιον τοῦτο τὸ ἀφορῶν τὴν ἀσφάλειαν τῆς Ἑλλάδος; Ὁ συλλογισμός σας δὲν εἶναι καθόλου ὀρθός· Πιστεύω λοιπὸν, ὅτι θέλετε θεωρήσει κατεπεῖγον τὸ νομοσχέδιον καὶ συζητήσωμεν μετὰ τὸν προϋπολογισμόν.

§21Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Κύριοι, ὠφελοῦμαι ἀπὸ ὅλους τοὺς λόγους τοῦ κατεπείγοντος, ὅσους οἱ προαγορεύσαντες εἶπον. Τί παρέστησαν; ὅτι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα εἶναι σπουδαιότατον· τί εἶπεν ὁ κύριος Λυκοῦργος Κρεστενίτης; ὅτι τὸ ἀντικείμενον ὑπεβλήθη, ἐπεξειργάσθη εἰς τὴν κυβέρνησιν, ὑπεβλήθη εἰς τὸ συμβούλιον τῆς ἐπικρατείας, λοιπὸν αὐτὸ τὸ τόσον σπουδαῖον ζήτημα ἐπεξειργάσθη, καὶ εἶναι τῳόντι σπουδαῖον, ἀλλ’ ὅλην τὴν σπουδαιότητα ρίπτετε, διότι λέγετε εἰς τὴν στιγμὴν νὰ τὸ συζητήσωμεν.

§22ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (Ἐκ δεξιῶν). Ὄχι, ὄχι. Πρόκειται μόνον περὶ τοῦ κατεπείγοντος.

§23Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἐπειδὴ τὸ ἀντικείμενον εἶναι σπουδαῖον, αἱ διατάξεις τοῦ νόμου πρέπει νὰ ᾖναι σοφαί· καὶ ἔχετε πεποίθησιν ὅτι νόμον πρέπει νὰ ψηφίσητε ἢ τὸν κατάλληλον νόμον; Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ψηφίσητε σωστὸν νόμον διότι εἶναι δύσκολον πρᾶγμα τὸ ἀντικείμενον αὐτό. Καὶ ποῦ ἔχομεν τὴν ἐγγύησιν, ὅτι τὸ προκείμενον νομοσχέδιον περιέχει ὅλα τὰ στοιχεῖα; Εἶναι ἄτοπον νὰ ἐπεξεργασθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ νὰ συμπαραβληθῇ μὲ ὅλας τὰς κρίσεις, τὰς ὁποίας ἔκαμε τὸ συμβούλιον τῆς ἐπικρατείας, ἢ μὲ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὑπέβαλεν ἄλλοτε ἡ κυβέρνησις; εἶναι ἄτοπον νὰ ἐξετασθῇ ἀπὸ μίαν ἐπιτροπὴν ὑφ’ ὅλας τὰς ἐπόψεις, ἥτις κατόπιν νὰ τὸ φέρῃ ἐνώπιόν σας; Εἶναι σπουδαῖον, μὰ διότι εἶναι σπουδαῖον, διότι τὰ ἀποτελέσματα θὰ ᾖναι φοβερὰ, διὰ τοῦτο πρέπει νὰ τὸ ἐξετάσωμεν. Νομίζω, κύριοι, ὅτι καλούμενοι νὰ ἐκτελέσωμεν ἓν καθῆκον, ποσῶς δὲν ἐκτελοῦμεν αὐτὸ, ἂν δὲν τὸ ἐκτελέσωμεν μετ’ ἐμβριθείας. Διὰ τοῦτο ἐγὼ, ὁ ὁποῖος δὲν εἶμαι ἐγκρατὴς ὅλων τῶν πραγμάτων, ὡς ἕτεροι, καὶ δὲν δύναμαι ν’ ἀντιληφθῶ τόσον ταχέως ὡς ἕτεροι, οἱ ὁποῖοι ἀπέρασαν τὴν ζωήν των ἀναμιγνυόμενοι εἰς τὰ δικαστήρια, πρέπει νὰ πεισθῶ ὅπως φέρω τὴν ψῆφόν μου ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, πρέπει νὰ ἴδω τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς δικαιοσύνης, καθὼς νομίζω καὶ πάντες ὑμεῖς, ὅπως γνωρίζωμεν ποῦ εὑρισκόμεθα. Ἐγὼ δὲν τρομάζω τὴν ἰσοβιότητα τῶν δικαστῶν, εὔχομαι ἡ Συνέλευσις νὰ τὴν ἐψήφιζεν ἔκτοτε, διότι γνωρίζετε, ὅτι ἡ παράτασις τοῦ χρόνου δὲν θέλει γεννήσει νέους δικαστάς. Ζητεῖτε τὸ τέλειον ἐντὸς τῶν πολιτῶν, δὲν ἠξεύρω ποῖος δύναται νὰ τὸ ἐπιτύχῃ. Ἡ μεγαλειτέρα ἀσφάλεια διὰ τὴν δικαιοσύνην εἶναι τὰ δικαστήρια νὰ κατασταθῶσιν ἀρχὴ ἀνεξάρτητος ἐντὸς τοῦ κράτους. Ηὐχόμην μ’ ὅλα τὰ ἐλαττώματα, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ ἔχουν οἱ δικασταὶ νὰ καθίσταντο πρὸ καιροῦ ἰσόβιοι, διότι ἠθέλομεν ἔχει ἄχρι τοῦδε μέγα κέρδος· ηὐχόμην καὶ τὰ προσόντα τῶν λοιπῶν ὑπαλλήλων νὰ ἦσαν κανονισμένα. Καὶ πέρυσιν, ὅτε ἡ κυβέρνησις ἔφερεν ἓν τοιοῦτον νομοσχέδιον, ἐμείναμεν σύμφωνοι νὰ ἐπιψηφισθῇ, ἵνα λείψουν τὰ ἄτοπα ὅσα γνωρίζετε, ὅτι συμβαίνουσι. Δὲν ἀντίκειμαι εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου, ἂς μοὶ συγχωρήσουν ὅμως οἱ κύριοι νὰ τοὺς παρακαλέσω νὰ ἐμμένω εἰς τὴν ἐξέτασιν τῆς προτάσεως, διότι θεωρῶ τὸ πρᾶγμα σπουδαῖον καὶ θέλω ἡ ἐπιτροπὴ νὰ τὸ μελετήσῃ καλῶς, καὶ οὕτω νὰ φωτισθῶμεν καὶ ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχομεν γνῶσιν τοῦ πράγματος ἀκριβῶς.

§24ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ. Ὅσα λέγονται ἤδη εἶναι ξένα τοῦ προκειμένου. Πρόκειται περὶ ἐφαρμογῆς διατάξεως τοῦ κανονισμοῦ. Ἐπροτάθη ἡ τύπωσις, αὕτη προβλέπεται ῥητῶς ἐν τῷ κανονισμῷ.

§25Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Δὲν ἔχομεν ἀντίῤῥησιν ὡς πρὸς τὸν τύπωσιν.

§26ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ. Πολὺ καλὰ ἔρχομαι εἰς τὴν πρότασιν τοῦ κατεπείγοντος. Ὁ προαγορεύσας ἐθεώρησε τὸ νομοσχέδιον ἀτελές· ἀλλὰ διὰ τοῦτο προκαλεῖται συζήτησις ἵνα καταρτισθῇ τελειότερον. Ὑποθέτω δὲ, ὅτι θέλει εἶσθαι μεγάλη ματαιοπονία νὰ θελήσω ν’ ἀποκρούσω τὴν ἰδέαν τοῦ ὅτι δὲν ὑπάρχει κατεπεῖγον ἓν νομοσχέδιον ὁρίζον προσόντα δικαστικῶν ὑπαλλήλων εἰς τὰς παραμονὰς εὑρισκομένων τῆς προθεσμίας, καθ’ ἣν θέλουν κατασταθῆ ἰσόβιοι. Μὴ λησμονεῖτε, ὅτι δὲν εἶναι ἡ ἰσοβιότης, ἡ ὁποία καθιστᾷ τοὺς δικαστικοὺς ὑπαλλήλους καὶ πάντα δημόσιον ἄνθρωπον ἄξιον τῆς ἀποστολῆς του, εἶναι καὶ ἕτερόν τι. Ἂν τὴν ἰσοβιότητα δώσητε εἰς πρόσωπα μὴ φέροντα ἐχέγγυα ἄλλα, τίποτε δὲν ἐπράξατε· εἶναι τὸ ἴδιον ὡς ἂν θέσῃ τις τοὺς λῃστὰς εἰς τὰς ἀνωτάτας δημοσίας θέσεις. Ὁ κύριος πρόεδρος, ὅταν ἤκουσε τὴν κυβέρνησιν λέγουσαν, ὅτι θὰ φέρῃ νόμον, ἐπηρεάσθη· ἀλλὰ μήπως ἡ πρότασις αὕτη φέρει πρόσκομμά τι; Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους παρακαλῶ καὶ ἐγὼ νὰ δεχθῆτε τὸ κατεπεῖγον τῆς προτάσεως καὶ νὰ συζητηθῇ μετὰ τὰ Κερκυραϊκά.

§27ΣΑΡΑΒΑΣ. Οὐδεμίαν ἤθελον φέρει ἀντίῤῥησιν ἐπὶ τοῦ προκειμένου Νομοσχεδίου ἂν ἤθελον λάβει τὸν κόπον νὰ ἐξετάσουν καὶ ἐννοήσουν περὶ τίνος πρόκειται· ἀλλέως ἔρχονται καὶ ὁμιλοῦν περὶ ἀντικειμένων περὶ τῶν ὁποίων δὲν ἐγένετο διόλου λόγος. Ὁ ἀξιότιμος κ. Πετιμεζᾶς ὑπέλαβεν, ὅτι εἰσήχθη νομοσχέδιον περὶ προσόντων τῶν ὑπαλλήλων καὶ ἐπὶ τούτου στηριζόμενος ἐσχημάτισε τὴν ἰδέαν, ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ καιρὸς κτλ. Ἂν ἤθελε λάβει τὸν κόπον νὰ ἀκούσῃ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ νομοσχεδίου, ἤθελεν ἐννοήσει, ὡς καὶ διὰ βραχέων τὸ ἐξήγησα, ὅτι περὶ ἄλλου πρόκειται παρὰ περὶ τούτου. Τὸ προκείμενον νομοσχέδιον ἔρχεται ὅπως προλάβῃ μίαν ἔλλειψιν ἐνδεχομένην τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νόμου περὶ προσόντων καὶ δὲν θὰ ἔχῃ καμμίαν ἀξίαν ἂν εἰσαχθῇ τοιοῦτος νόμος καὶ ψηφισθῇ· ἀλλ’ ἂν τοιοῦτος νόμος δὲν εἰσαχθῇ, ἢ καὶ ἂν εἰσαχθῇ, ἀλλὰ δὲν μείνῃ ὁ ἀνάλογος καιρὸς διὰ νὰ τὸν συζητήσῃ ἡ Βουλὴ καὶ τὸν καταρτίσῃ, νομίζετε, κύριοι, ὅτι εἶναι καλὸν νὰ μείνωσι τὰ πράγματα, ὅπως ἔχουσι σήμερον; νομίζετε, ὅτι τὰ δικαστήρια τὰ ἀνώτερα, ὅπως εἶναι σήμερον συγκεκροτημένα, μολονότι περιλαμβάνουν πρόσωπα ἄξια σεβασμοῦ καὶ ὑπολήψεως, νομίζετε, ὅτι δὲν ὑπάρχουν καὶ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα, ἂν μονιμοποιηθῶσι, θέλουσιν εἶσθαι ἓν μόνιμον κακὸν εἰς τὴν κοινωνίαν; Πρέπει λοιπὸν νὰ ἔλθῃ μία θεραπεία καὶ ἡ θεραπεία, τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἠδυνήθην νὰ εὕρω, παραδέχομαι δὲ οἱανδήποτε ἄλλην ἤθελέ τις παρουσιάσει, εἶναι νὰ μὴ μονιμοποιηθῇ ἓν κακόν. Ὑπάρχει ἁπλούστερον τούτου θεραπευτικὸν μέσον, ἐν περιπτώσει καθ’ ἣν ὁ νόμος περὶ προσόντων δὲν ψηφισθῇ; Ἡ Κυβέρνησις δύναται ἀξιολογώτατα νὰ εἰσαγάγῃ τὸν περὶ προσόντων νόμον, νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν ἐπιψήφισίν του καὶ ματαιώσῃ καθ’ ὁλοκληρίαν τὴν πρότασίν μου, ἀλλ’ ἂν τοῦτο δὲν γείνῃ, θεραπεύει τὴν ἔλλειψιν ἡ πρότασίς μου αὕτη. Ἐγώ, κύριοι, ἔχω ὅλην τὴν ὑπόληψιν εἰς τοὺς κυρίους ὑπουργοὺς καὶ ἐλπίζω, ὅτι θέλουν ἐπισπεύσει τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ νόμου περὶ προσόντων, ἀλλ’ ἂς μᾶς συγχωρήσουν νὰ τοῖς εἴπωμεν, ὅτι τὰ προηγούμενά των μᾶς θέτουν εἰς πολλὴν ὑποψίαν, διότι εἰσήχθησαν καὶ ἐπροτιμήθησαν νομοσχέδια, ἀφορῶντα μίαν ἐπαρχίαν, καὶ νομοσχέδια ἄλλα σπουδαιότερα, ἀφορῶντα ὅλον τὸ Κράτος, δὲν εἰσήχθησαν καὶ δὲν μένουν παρὰ 20 ἡμέραι, ἐνῷ κατὰ τὸ Σύνταγμα αὐτὰ κατὰ προτίμησιν ἔπρεπε νὰ εἰσάγωνται. Λοιπὸν, ἐπαναλέγω, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἔρχεται ἐπιβοηθητικῶς μέχρις οὗ εἰσαχθῇ καὶ ἐπιψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ προσόντων.

§28ΣΩΤ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ποῖον εἶναι τὸ ἀντικείμενον........ (Θόρυβος). Λοιπὸν μὲ συγχωρεῖτε.

§29ΣΑΡΑΒΑΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, ἂν θέλετε νὰ μοῦ ζητῆτε πάντοτε ἐξηγήσεις διὰ νὰ λέγητε λόγια, μὲ συγχωρεῖτε νὰ μὴ σᾶς ἀπαντήσω.

§30ΣΩΤ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Νὰ τυπωθῇ καὶ διανεμηθῇ καὶ τότε βλέπομεν ἂν ᾖναι κατεπεῖγον.

§31ΣΠ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. (ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἐκτιμῶ τὰς καλὰς διαθέσεις καὶ τὴν πρόνοιαν τοῦ ἐντίμου βουλευτοῦ κ. Σαράβα περὶ τῆς ἐξασφαλίσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ἐφετείων καὶ τοῦ Ἀρείου Πάγου· κατὰ τοῦτο δὲν ἔχω νὰ εἴπω τι, σᾶς λέγω ὅμως, ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀφ’ ἑτέρου συναισθανομένη τὸ καθῆκόν της, ἐφρόντισε νὰ ἐργασθῇ σπουδαίως ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ἀντικειμένου, καὶ πιστεύω, ὅτι τάχιστα θέλει τὸ φέρει. Ὁ κ. Σαράβας ἓν μόνον ἔκαμεν, ὅτι ἀπέδωκεν ἀμέλειαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν· εἰς τοῦτο φρονῶ, ὅτι δὲν ἔχει δίκαιον, ἂν ἀναλογισθῇ τὰς ἐργασίας καὶ τὴν ἐποχὴν, ἀπὸ τῆς ὁποίας κατηρτίσθη ἡ Βουλή. (ψιθυρισμοὶ καὶ θόρυβος). Ἡσυχάσατε, ἂν θέλετε νὰ ἀκούσητε· ἂν θέλετε νὰ διακόπτητε, εἰπέτε ὅσα θέλετε.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡσυχία, κύριοι.

§33ΣΠ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. (ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἀπὸ τὴν ἐποχὴν, κατὰ τὴν ὁποίαν κατηρτίσθη ἡ Βουλὴ, ἐγὼ βέβαια, καθὼς γνωρίζετε, πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἀνέλαβον τὴν διεύθυνσιν τοῦ ὑπουργείου καὶ ἔπραξα ὅ,τι ἠδυνάμην. Ἀλλ’ ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι καὶ ὁ προκάτοχός μου δὲν παρέλειψε τὸ ἀντικείμενον τοῦτο, διότι εἶχε διορίσει μίαν ἐπιτροπὴν ἡ ὁποία ἐνησχολήθη· τὸ ἀντικείμενον ὅμως δὲν ἦτο ἐξ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα δύναταί τις νὰ ἀποφασίσῃ καὶ παραδεχθῇ ἐπιπολαίως, καθόσον διάφοροι γνῶμαι εἶχον ἀναπτυχθῆ, διάφορα νομοσχέδια κατὰ καιροὺς εἶχον ὑποβληθῆ καὶ ἑπομένως ἡ ἐπιτροπὴ ἔπρεπε νὰ τὰ ἐπεξεργασθῇ καὶ ἐπιφέρῃ τὴν γνώμην της. Ὥστε ἡ μομφὴ, τὴν ὁποίαν ἀπέδωκεν, εἶναι ὅλως διόλου ἄδικος. Ἔφερε μίαν πρότασιν, τὸ νὰ συζητηθῇ ἡ πρότασις αὐτὴ ποτὲ, κανεὶς δὲν δύναται νὰ ᾖναι ἐναντίος· τοῦτο εἶναι δικαίωμα τοῦ Βουλευτοῦ καὶ μάλιστα ὅταν πρόκηται περὶ σπουδαίου ἀντικειμένου· ἂν ἐγὼ κατ’ ἀρχὰς ἀντέκρουσα, ἀντέκρουσα μόνον τὸ κατεπεῖγον, διότι, ἐπειδὴ ὑπάρχει σπουδαῖον ἀντικείμενον, ὁποιασδήποτε διατάξεις καὶ ἂν περιέχῃ αὐτὸ, ἀπαιτεῖται νὰ δοθῇ ὑλικὸς καιρὸς διὰ νὰ τὸ ἐπεξεργασθῇ ἡ Βουλὴ εἴτε κατ’ ἰδίαν, εἴτε νὰ τὸ στείλῃ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν, ἀλλὰ πάντοτε, ἐννοεῖται, ὅτι δὲν πρέπει νὰ θεωρηθῇ τόσον κατεπεῖγον, ὥστε αὔριον νὰ συζητηθῇ· ἀλλ’ ἂν θέλετε μετὰ τὸν προϋπολογισμόν.

§34ΦΩΝΑΙ (δεξιόθεν). Ἄ! ἄ!

§35ΤΙΝΕΣ. Νὰ τυπωθῇ καὶ αὔριον συζητοῦμεν τὸ κατεπεῖγον.

§36ΣΠ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΕΤΕΡΟΙ. Πολὺ καλά.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μεταβαίνομεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Ἔχομεν τὸν μεταβατικὸν νόμον περὶ κατασχέσεων καὶ πλειστηριασμοῦ ἀκινήτων ἐν Ἑπτανήσῳ διὰ τρίτην φοράν.—Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις ἐπί της ἀρχῆς;

§38ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν μεταβαίνομεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ ἄνευ ἀντιῤῥήσεως τὰ ἄρθρα 1 καὶ 2 ἔχοντα ὡς ἑξῆς. Μεταβατικὸς νόμος περὶ κατασχέσεως καὶ πλειστηριασμοῦ ἀκινήτων ἐν ταῖς Ἰονίοις Νήσοις. Ἄρθρον 1. Ἡ κατάσχεσις καὶ ὁ πλειστηριασμὸς ἀκινήτων ἐν ταῖς Ἰονίοις Νήσοις γίνεται ἐξαιρετικῶς κατὰ τοὺς ὁρισμοὺς τοῦ παρόντος νόμου. ά. Ὅταν ἐπὶ τῶν ἀκινήτων ὑπάρχῃ προνόμιόν τι ἤ ὑποθήκη συσταθεῖσα πρὸ τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ ἐν ἰσχύϊ περὶ ὑποθηκῶν νόμου. βʹ. Ὅταν πρόκηται περὶ πληρωμῆς δανείου συνομολογηθέντος πρὸ τῆς αὐτόθι εἰσαγωγῆς τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας. Ἄρθρον 2. Ὁ πιστωτὴς κατάσχει τὰ ἀκίνητα τοῦ ὀφειλέτου κατὰ τὰ ἐν τοῖς ἄρθροις 954–956, 961–964 τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας ὁριζόμενα. Ἀναγινώσκεται τὸ 3 ἄρθρον, ἔχον ὡς ἑξῆς. Ἄρθρον 3. Ἡ κατάσχεσις γίνεται παρὰ κλητῆρος. Τὰ κατασχεθέντα ἀκίνητα περιγράφονται ἀκριβῶς κατὰ τὴν θέσιν των, κατὰ τὰ συγκροτοῦντα αὐτὰ μέρη, κατὰ τὰ εἰς αὐτὰ ἐπικείμενα βάρη, καὶ ἐν γένει καθ’ ὅλας τὰς διὰ τὸν ἀγοραστὴν ἀξίας λόγου σχέσεις. Τῆς κατασχέσεως συντάσσεται ἔκθεσις, ἧς ἀντίγραφον κοινοποιεῖται εἰς τὸν μὴ παρευρεθέντα ὀφειλέτην, τὸ δὲ πρωτότυπον αὐτῆς μετ’ ἀντιγραφῆς τῶν τίτλων, ἐφ’ ὧν στηρίζεται ἡ ἀπαίτησις τοῦ ἐπισπεύδοντος δανειστοῦ, κατατίθεται εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ εἰρηνοδικείου τοῦ ἑδρεύοντος εἰς πόλιν πλησιεστέραν τοῦ τόπου, ἔνθα κεῖνται τὰ κατασχεθέντα κτήματα.

§40ΑΘ. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Ἔχω μίαν ἀντίῤῥησιν. Μοὶ φαίνεται, ὅτι ἐνταῦθα ὑπάρχει εἷς ὅρος, ὅστις δὲν εἶναι ὀρθὸς ἤ τοὐλάχιστον δὲν εἶναι ἐκτελέσιμος· τὸ ἀκίνητον νὰ περιγράφηται κατὰ τὰ βάρη, εἰς τὰ ὁποῖα ὑπόκειται, τὰ βάρη αὐτὰ εἶναι αἱ δουλεῖαι· πόθεν θὰ τὰ ἠξεύρῃ ὁ ἐπισπεύδων, ὁ κλητὴρ ὅστις θὰ κατάσχῃ; αὐτὸ δὲν ὑπάρχει οὔτε εἰς τὴν δικονομίαν μας. Εἶναι ἡ δουλεία π. χ. νὰ διέρχηταί τις ἀπὸ τοῦ κτήματος ἢ νὰ λαμβάνῃ τὰ νερὰ ἀπὸ τὸ κτῆμα τὸ κατασχόμενον καὶ ἄλλα τοιαῦτα, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ γνωρίζῃ ὁ κλητήρ; Ἐντεῦθεν ἠμποροῦν νὰ γεννηθοῦν δίκαι. Λέγω λοιπὸν νὰ διαγραφῇ αὐτὴ ἡ φράσις.

§41Γ. Τ. ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Μόνον νὰ χαρακτηρίζηται τὸ κτῆμα, ὥστε νὰ μὴ συγχέηται μὲ ἄλλα.

§42ΑΘ. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Πρόκειται λοιπὸν νὰ ἐξαλειφθῇ τὸ «κατὰ τὰ εἰς αὐτὰ ἐπικείμενα βάρη.»

§43ΣΠ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Πετσάλης ἔχει δίκαιον, διότι θὰ δοθῇ ἀφορμὴ εἰς ἀκύρωσιν τῶν κατασχέσεων. Λοιπὸν νὰ διαγραφῇ.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραδέχεται ἡ Βουλή;

§45ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§46ΣΑΡΑΒΑΣ. Κύριε πρόεδρε, μία ἐξήγησις νομίζω πῶς πρέπει νὰ γείνῃ, ὑπὸ ποίαν ἔννοιαν παρεδέχθη αὐτὴ ἡ πρότασις· διότι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ παρεξηγηθῇ. Πιστεύω, ὅτι ὁ κ. Πετσάλης προτείνας τὴν ἀπάλειψιν αὐτὴν, δὲν ἠννόησε ν’ ἀπαγορεύσῃ τὴν ἐγγραφὴν τῶν βαρῶν, ὁποῖα εἶναι δυνατὸν ν’ ἀντιληφθῶσιν ὑπὸ τοῦ κλητῆρος, ἀλλ’ ἤθελε νὰ προλάβῃ τὴν ἐνδεχομένην στρεψοδικίαν. Ὥστε νὰ γείνῃ ἡ ἐξήγησις, ὅτι δὲν εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ σημείωσις τῶν βαρῶν.

§47ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ εἶναι περιττόν.

§48ΠΟΛΛΟΙ. Βέβαια.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ 3 ἄρθρον μὲ τὴν ἀπάλειψιν αὐτὴν νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι.) Παρεδέχθη. Ἐνταῦθα ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ τὰ ἑπόμενα ἄρθρα 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 καὶ 13 ἄνευ ἀντιῤῥήσεως, ἔχοντα ὡς ἑξῆς. Ἄρθρ. 4. Ἐντὸς 30 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς καταθέσεως ταύτης ὁ πιστωτὴς προσκαλεῖ πάντας τοὺς ἔχοντας δικαιώματα ὑποθήκης ἢ προνόμιον ἐπὶ τῆς ἀκινήτου περιουσίας τοῦ ὀφειλέτου, ὅπως λάβωσι γνῶσιν τῆς γενομένης κατασχέσεως καὶ ἀναγγείλῃ ἕκαστος τὰς ἀξιώσεις αὑτοῦ. Παρελθούσης ἀπράκτου τῆς προθεσμίας ταύτης, ἡ γινομένη προδικασία ἀκυροῦται. Ἡ πρόσκλησις περιέχει. ά. Τὸ ὄνομα τοῦ πιστωτοῦ καὶ ὀφειλέτου. βʹ. Τὴν χρονολογίαν τῆς κατασχέσεως καὶ τὴν τῆς καταθέσεως αὐτῆς παρὰ τῷ γραφείῳ τοῦ εἰρηνοδικείου, τὰ δὲ κτήματα δὲν περιγράφονται ἐν τῇ προσκλήσει. Ἄρθρ. 5. Ἡ πρόσκλησις κοινοποιεῖται δι’ ἐπιδόσεως. ά. Πρὸς πάντας τοὺς πρὸ τοῦ ἐπισπεύδοντος ἐγγεγραμμένους δανειστὰς, ἐὰν κατοικῶσιν ἐντὸς τοῦ κράτους ἢ εἰς τοὺς ἐκδοχεῖς τῶν πιστώσεών των. βʹ. Εἰς τοὺς τρίτους κατόχους τῶν κατασχεθέντων καὶ ἐνυποθήκων κτημάτων. γʹ. Εἰς τὴν σύζυγον τοῦ ὀφειλέτου. Δημοσιεύεται δὲ προσέτι διὰ τοὺς ἀπόντας ἐκτὸς τοῦ Κράτους ἢ ἔχοντας ὑποθήκην ἢ προνόμιον μὴ ἐγγεγραμμένον. ά. Διὰ τοιχοκολλήσεως ἀντιγράφου εἰς τὸ ἀκροατήριον εἰρηνοδικείου εἰς μίαν τῶν ἐκκλησιῶν τοῦ χωρίου ἢ τῆς πόλεως, ὅπου κατοικεῖ ὁ ὀφειλέτης, καὶ εἰς τὴν πλατεῖαν τῆς πόλεως, ἔνθα ἑδρεύει ὁ εἰρηνοδίκης. Περὶ τῶν τοιχοκολλήσεων τούτων συντάσσεται πιστοποιητικὸν παρὰ τοῦ κλητῆρος. βʹ. Διὰ τῆς καταχωρίσεως εἴς τινα τῶν ἐφημερίδων τῆς πόλεως, ἔνθα ἑδρεύει ὁ εἰρηνοδίκης, ἐὰν ἐκδίδεται τοιαύτη, ἄλλως διὰ τῆς καταχωρίσεως εἰς μίαν τῶν ἐφημερίδων τῆς πλησιεστέρας πόλεως. Ἄρθρ. 6. Ἐντὸς 15 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς τελευταίας κοινοποιήσεως ἢ ἀπ’ τῆς εἰς τὴν ἐφημερίδα καταχωρίσεως, ἐὰν αὕτη ἔγεινε μεταγενεστέρως, πᾶς πιστωτὴς τοῦ ὀφειλέτου ἔχων δικαίωμά τι ἢ προνόμιον ἐπὶ τῶν κατασχεθέντων ἀκινήτων, ἀναγγέλλει ἑαυτὸν ἐγγράφως. Ἡ ἀναγγελία περιέχει· ά. Λεπτομερῆ προσδιορισμὸν τῆς πιστώσεως, διὰ τὴν ὁποίαν ἀναγγέλλεται ὁ πιστωτής. βʹ. Τὸ εἶδος τοῦ προνομίου ἢ ὑποθήκης τῆς πιστώσεως. γʹ. Ἐὰν τὸ δάνειον δὲν εἶναι δεδικασμένον, τὴν αἴτησιν ἐπιδικάσεως. Ἐὰν πρόκηται περὶ ὑπάνδρου γυναικὸς διὰ τῆς ἀναγγελίας ζητεῖται ὁ χωρισμὸς κτημάτων, ὅπως ἐξασφαλισθῇ ἡ εἰς κτήματα ἢ εἰς κινητὰ συνισταμένη προίξ. Ἡ ἀναγγελία αὕτη κατατίθεται εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ εἰρηνοδικείου. Ἐντὸς τῆς αὐτῆς προθεσμίας ἐπιτρέπεται εἰς τὸν ὀφειλέτην κατὰ τῆς κατασχέσεως ἀνακοπὴ, βραδύτερον δὲ εἶναι ἀπαράδεκτος. Ἄρθρ. 7. Ἕκαστος πιστωτὴς δικαιοῦται νὰ συμπληρώσῃ τὴν παρὰ τοῦ ἐπισπεύδοντος γενομένην κατάσχεσιν, διὰ τῆς κατασχέσεως καὶ ἄλλων ἐνυποθήκων κτημάτων κατεχομένων παρὰ τοῦ ὀφειλέτου ἢ παρὰ τρίτων. Ἡ πρόσθετος αὕτη κατάσχεσις περιέχουσα καὶ τὴν ἀναγγελίαν γίνεται καὶ κοινοποιεῖται κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον καθ’ ὃν καὶ ἡ πρώτη. Ἄρθρ. 8. Ὁ μὴ ἀναγγείλας ἑαυτὸν πιστωτὴς κατὰ τὴν πρώτην κατάσχεσιν δύναται νὰ πράξῃ τοῦτο ἐντὸς 15 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς κοινοποιήσεως καὶ τῆς προσθέτου κατασχέσεως· ἀλλ’ οἱ ἤδη ἀναγγελθέντες θεωροῦνται ὡς τοιοῦτοι καὶ διὰ τὰ κτήματα τῆς προσθέτου κατασχέσεως. Ἄρθρ. 9. Παρελθούσης τῆς δεκαπενθημερίας ἀπὸ τῆς τελευταίας κοινοποιήσεως τῆς πρώτης ἀγγελίας ἢ τῆς δεκαπενθημερίας ἀπὸ τῆς τελευταίας κοινοποιήσεως τῆς προσθέτου κατασχέσεως, τὰ κατασχεθέντα κτήματα θεωροῦνται ἐλεύθερα παντὸς μὴ ἀναγγελθέντος προνομίου ἢ δικαιώματος ὑποθήκης ὡς πρὸς τὸν ἐπισπεύδοντα καὶ ὡς πρὸς τοὺς ἔχοντας ἐπικρατέστερον αὐτοῦ δικαίωμα ὑποθήκης ἢ προνομίου. Ἡ μετὰ τὴν δεκαπενθημερίαν ἀναγγελία εἶναι μόνη δεκτὴ μέχρι τῆς ἡμέρας τοῦ πλειστηριασμοῦ παρὰ τοῦ ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ ἀποδημοῦντος, ἤ τοῦ ἔχοντος προνόμιον ἢ ὑποθήκην μὴ ἐγγεγραμμένα. Ἄρθρ. 10. Διὰ τῶν προσκλήσεων καὶ ἀναγγελιῶν οἱ πιστωταὶ διορίζουσιν ἀντικλήτους ἐκ τῶν ἐντὸς τῆς πόλεως, ἔνθα ἑδρεύει ὁ εἰρηνοδίκης, κατοικούντων. Ὁ δὲ ὀφειλέτης καὶ ὁ τρίτος κάτοχος ἐντὸς ὀκτὼ ἡμερῶν ἀπὸ τῆς πρώτης πράξεως τῆς πρὸς αὐτοὺς ἐπιδοθείσης κοινοποιοῦσι διὰ κλητῆρος πρὸς ὅλους τοὺς ἐνδιαφερομένους τὸν διορισμὸν τοῦ ἀντικλήτου. Ἐὰν δὲν διορισθῶσιν ἀντίκλητοι, οἱ δὲ ἐνδιαφερόμενοι δὲν κατοικῶσιν ἐν τῇ πόλει, αἱ δι’ αὐτοὺς ἐπιδόσεις γίνονται εἰς τὸν γραμματέα τοῦ εἰρηνοδικείου. Ἄρθρ. 11. Διὰ τὰς ἐν τῷ παρόντι νόμῳ ὁριζομένας προθεσμίας οὐδεμία παράτασις λαμβάνει χώραν λόγῳ ἀποστάσεως. Ἄρθρ. 12. Μετὰ τὴν παρέλευσιν τῶν πρὸς ἀναγγελίαν προθεσμιῶν ὁ ἐπισπεύδων πιστωτὴς προσάγει εἰς τὸν εἰρηνοδίκην. ά. Πιστοποιητικὸν τοῦ ὑποθηκοφύλακος περιέχον τοὺς πρὸ αὐτοῦ (τοῦ ἐπισπεύδοντος δανειστοῦ) ἐγγεγραμμένους πιστωτὰς, ἢ τοὺς ἐγγεγραμμένους πρὸ τῆς κατασχέσεως, ἐὰν ἡ πίστωσίς του δὲν ᾖναι ἐγγεγραμμένη. βʹ. Τὰς προσηκούσας ἀποδείξεις, ὅτι προσεκλήθησαν οἱ πιστωταὶ οὗτοι. γʹ. Τὰ πιστοποιητικὰ, ὅτι ἐγένοντο αἱ κατὰ τὸ ἄρθρον 5 ἀπαιτούμεναι τοιχοκολλήσεις καὶ τὸ περιέχον τὴν δημοσίευσιν φύλλον τῆς ἐφημερίδος. Ἐὰν ὁ εἰρηνοδίκης κρίνῃ, ὅτι ἐγένοντο τακτικῶς πᾶσαι αἱ προσκλήσεις καὶ τοιχοκολλήσεις, προσδιορίζει παραχρῆμα τὴν ἡμέραν καθ’ ἣν θέλει λάβει χώραν ἡ περὶ κατατάξεως συζήτησις διὰ πράξεως, ἐν ᾗ ἀναφέρει, ὅτι ἐτηρήθησαν οἱ ἀνωτέρω τύποι. Ἐὰν ὅμως παρελείφθη ἡ κοινοποίησις πρός τινα τῶν πιστωτῶν ἢ ἡ τοιχοκόλλησις καὶ δημοσίευσις δὲν ἔγεινε προσηκόντως, ὁ εἰρηνοδίκης προσκαλεῖ τὸν ἐπισπεύδοντα πιστωτὴν νὰ συμπληρώσῃ πᾶσαν ἔλλειψιν. Ἄρθρ. 13. Δεκαπέντε ἡμέρας πρὸ τῆς ὁρισθείσης παρὰ τοῦ εἰρηνοδίκου πρὸς συζήτησιν ἡμέρας, ὁ γραμματεὺς ἐκθέτει δελτίον περιέχον πάντα τὰ ὀνόματα τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ τὴν ὁρισθεῖσαν ἡμέραν πρὸς συζήτησιν. Ἀναγινώσκεται τὸ 14 ἄρθρον, ἔχον ὡς ἑξῆς. Ἄρθρον 14. Ἐντὸς εἴκοσιν ἡμερῶν τὸ βραδύτερον μετὰ τὴν συζήτησιν ὁ εἰρηνοδίκης ἐκδίδει τὴν ἀπόφασίν του, δι’ ἧς ἐκδικάζει πρῶτον τὰς μὴ δεδικασμένας πιστώσεις· μετὰ δὲ τοῦτο ὁρίζει τὴν τάξιν τῶν προνομίων καὶ ὑποθηκῶν ἑνὸς ἑκάστου τῶν πιστωτῶν. Ὁ εἰρηνοδίκης εἶναι πάντοτε ἁρμόδιος πρὸς ἐκδίκασιν τῶν πιστώσεων, καὶ ἂν τὸ ποσὸν αὐτῶν ὑπερβαίνῃ τὴν ἁρμοδιότητα αὐτοῦ.

§50ΑΘ. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Κύριοι, ἐπειδὴ νομοθετοῦμεν πρέπει νὰ νομοθετῶμεν ὀρθῶς. Οἱ ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι ἐπεξεργάσθησαν καὶ συνέταξαν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ, ἐξεπλήρωσαν τῳόντι μέγιστον ἔργον καὶ τὸ ἐξεπλήρωσαν ὅσον ἔνεστι τελειότερον. Τὸ ἔργον δὲν ἦτο τόσον εὔκολον καὶ τόσον ἁπλοῦν· ἀλλ’ ὑπάρχει ἡ ἀνθρωπίνη ἀτέλεια, καὶ ὁσάκις τις ἐνορᾷ ἐν νέου τὸ ἀντικείμενον δύναται νὰ εὕρῃ ἐλλείψεις, τὰς ὁποίας δύναταί τις τρίτος νὰ τὰς ἀνακαλύψῃ παρὰ ὁ ἴδιος· διότι ἐκεῖνος ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν ἰδεῶν, τὰς ὁποίας σπεύδει νὰ διατυπώσῃ καὶ δὲν βλέπει τὴν ἔλλειψιν, ἂν ᾖναι μικρὰ αὐτὴ ἡ ἔλλειψις, ἡ ὁποία τὸν διέφευγε. Τὸ νομοσχέδιον, ὡς εἶπον, εἶναι ὅσον ἔνεστι τέλειον καὶ δίκαιον καὶ ὀρθῶς συντεταγμένον, προλαμβάνει τὰ πάντα, διευκολύνει τὴν ἀποπεράτωσιν ὅλων τῶν δικῶν, ἀλλ’ ἓν μόνον ἀντικείμενον εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον διέφυγε τοὺς συντάκτας, ὅτι εἰς τὰς δίκας περὶ κατατάξεως ἀναφύονται συνήθως ξένα ζητήματα καὶ ἀναφύονται πολλάκις συγχύσεις μάλιστα ἐπὶ τῶν κατασχέσεων ἀκινήτων, τουτέστι τοῦ νὰ ἀμφισβητῆται ἡ κυριότης τοιούτων κτημάτων. Τότε πῶς ἠμπορεῖ νὰ προχωρήσῃ ὁ εἰρηνοδίκης διὰ νὰ φέρῃ εἰς πέρας τὴν δίκην; Παρουσιάζεται ἓν κώλυμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ δικασθῇ προηγουμένως ἀνεκκλήτως. Διὰ τοῦτο λέγω, ὅτι πρέπει νὰ προνοήσωμεν περὶ τούτου καὶ ν’ ἀναθέσωμεν καὶ τὴν ἐκδίκασιν τῶν τοιούτων ζητημάτων εἰς τὸν εἰρηνοδίκην, ὅταν θέλωμεν ν’ ἀποπερατωθῇ μετὰ ταχύτητος ἡ διαδικασία· ἀλλ’ ἀφ’ ἑτέρου νομίζω, ὅτι ἀφαιροῦμεν ἐγγυήσεις ἀπὸ τὸν ἔχοντα δικαίωμα, διότι αἱ ἐγγυήσεις, αἱ ὁποῖαι προσφέρονται ἀπὸ ἀνώτερον δικαστήριον, εἶναι ἀνώτεραι, εἶναι μεγαλείτεραι. Ἢ πρέπει, λέγω νὰ προχωρήσῃ καὶ νὰ εἴπῃ ἡ Βουλὴ εἰς τὴν σύνταξιν τοῦ νόμου αὐτοῦ διὰ μιᾶς ἐξαιρέσεως, ὅτι ὁσάκις παρουσιάζεται ἀμφισβήτησις περὶ τῆς κατοχῆς, εἴτε τῆς κυριότητος, αὕτη ὑπάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ πρωτοδικείου καὶ δικάζεται προκαταρκτικῶς καὶ μετὰ ταῦτα προβαίνει ὁ εἰρηνοδίκης. Αὐτὰ δὲν εἶναι μόνον θεωρίαι, ἀλλ’ εἶναι καὶ πράγματα, διότι πολλάκις συνέβησαν καὶ ἐδῶ ὑπάρχουν καὶ διατάξεις ῥηταὶ εἰς τὴν πολ. δικονομίαν. Τί θὰ γείνῃ λοιπόν; Τὸ νομοσχέδιον δὲν προβλέπει. Διὰ τοῦτο ἐγὼ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προστεθῇ μία ἐξαίρεσις, καὶ νὰ εἴπωμεν ἐδῶ εἰς αὐτὸ τὸ ἄρθρον, κατ’ ἐμὲ, «ἂν παρεμπέσωσι ζητήματα περὶ κατοχῆς ἢ περὶ κυριότητος, ταῦτα ὑπάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ πρωτοδικείου, ἐνώπιον τοῦ ὁποίου ὁ ἔχων τήν ἀπαίτησιν ὀφείλει ἐντὸς 15 ἡμερῶν, ἀφ’ ἧς προτείνει τὴν ἔνστασίν του, νὰ εἰσαγάγῃ τὴν ὑπόθεσιν ἀναστελλομένης τῆς περὶ κατατάξεως διαδικασίας. Μετὰ παρέλευσιν τῆς προθεσμίας ταύτης, ἡ πρόοδος τῆς περὶ κατατάξεως διαδικασίας δὲν ἀναστέλλεται». Τὸ θεωρῶ τοῦτο οὐσιωδέστατον· ἂν δὲν προστεθῇ, θὰ ὑπάρχῃ ἓν κενὸν οὐσιῶδες εἰς τὸ νομοσχέδιον, καὶ οἱ διάδικοι καὶ ὁ δικαστὴς θὰ εὑρεθοῦν εἰς ἀμηχανίαν. Λοιπὸν αὐτὴ εἶναι ἡ πρότασίς μου.

§51ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ. Τὸ ἄρθρον 14 προβλέπει μόνον περὶ τούτου· τὰ λοιπὰ ζητήματα περὶ κυριότητος τὰ ἀφίνει εἰς τὴν κοινὴν διαδικασίαν· εἶναι ταῦτα ἀντικείμενα τῆς πολιτικῆς δικονομίας, ὑπάγονται εἰς τὴν κοινὴν δικαιοσύνην· ὥστε εἶναι περιττὸν νὰ τὸ ἀναφέρωμεν ἐδῶ.

§52ΣΑΡΑΒΑΣ. Μὲ αὐτὴν λοιπὸν τὴν ἐξήγησιν ἔχει καλῶς.

§53ΑΘ. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Τὸ ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ κτήματα μένουν ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὰς διατάξεις αὐτὰς, τοῦτο εἶναι φανερόν, ἀλλ’ οὐχ ἧττον ἐδῶ φέρεται μία διάταξις τοῦ νομοθέτου, ἡ ὁποία θέλει νὰ φθάσῃ ταχέως εἰς ἓν πέρας· καὶ ἐν ᾧ προνοεῖ ὅλα τὰ ἐμπόδια, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ παρουσιασθοῦν, περὶ τοῦ ἐμποδίου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι τόσον σοβαρὸν καὶ τόσον συνεχές, δὲν λέγει τίποτε καὶ ἀφ’ οὗ δὲν λέγῃ τίποτε, θέλω νὰ μοὶ εἴπῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς δικαιοσύνης, τί θὰ γείνῃ λοιπὸν τότε, ὅταν ὑπάρξῃ τοιαύτη περίπτωσις; πρέπει νὰ συνοδευθῇ αὐτὸς ὁ νόμος μὲ τὰς νομικὰς αὐτὰς διατάξεις, ὅπου παραπέμπει ἡ δικονομία μας, ἐν ᾧ ἔχει διατάξεις περὶ ἁρμοδιότητος τῶν δικαστηρίων, κατὰ τὰς ὁποίας τὰ ἀντικείμενα αὐτὰ ὑπάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ πρωτοδικείου· οὐχ ἧττον εἰς τὸ περὶ ἐκτελέσεως ἔχει ἰδιαίτερον παράγραφον, ἐντὸς τοῦ ὁποίου ἔχει διατάξεις περὶ τοῦ ἀντικειμένου αὐτοῦ, καὶ λέγει ποία διαδικασία γίνεται. Εἰς ἡμᾶς, ἐπειδὴ αἱ ὑποθέσεις αὗται μένουν εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ πρωτοδικείου, βεβαίως ὁ δικαστὴς τῆς κατατάξεως ἠμπορεῖ νὰ ᾖναι καὶ δικαστὴς τῶν παρεμπιπτόντων, καὶ διὰ τοῦτο ὁ νομοθέτης μας διέγραψε τύπους κατὰ τοὺς ὁποίους τὰ παρεμπίπτοντα αὐτὰ καὶ τὸ περὶ κυριότητος δύναται νὰ διεξαχθῇ. Ἀλλ’ ἐδῶ βλέπετε ἀφαιροῦμεν ἀπὸ τὸ δικαστήριον τῶν πρωτοδικῶν τὴν ἐκδίκασιν τῆς κατατάξεως, καὶ τὴν ὑποβάλλομεν εἰς τὸν εἰρηνοδίκην, ὅστις δὲν ἔχει ἁρμοδιότητα ἐπὶ τῶν ἄλλων. Εἶναι σωστὸν νὰ σιωπήσωμεν, νὰ μὴ εἴπωμεν τίποτε; νὰ τὰ ἀφήσωμεν ὅλα σκοτεινά; Ἐγὼ παρεμβάλλω τὴν λέξιν ἔνστασιν, διότι εἰς τὴν διαδικασίαν παρουσιάζεται αὐτὸς καὶ λέγει· κύριοι, τί θέλετε; νὰ πωλήσητε αὐτὸ τὸ κτῆμα, τὸ ὁποῖον ἐγὼ ἔχω εἰς τὴν κατοχήν μου; καὶ τοιουτοτρόπως ἀναστέλλεται ἡ διαδικασία. Ἀλλ’ ἐδῶ ἦτο νὰ κανονίσητε, πῶς θὰ σταματήσῃ ὁ εἰρηνοδίκης εἰς τὴν πρᾶξιν αὐτὴν, τὴν ὁποίαν τῷ ἐπιβάλλει ὁ νόμος· πόθεν θὰ γνωρίζῃ αὐτὸς, ὅτι ὑπάρχουν τοιαῦτα ζητήματα; Κάμετε ὅπως θέλετε· ἐγὼ ὤφειλα νὰ κάμω αὐτὴν τὴν παρατήρησιν, καὶ ἂν θέλετε νὰ ἐπιμένετε εἰς τὴν σύνταξιν τοῦ ἄρθρου, ὅπως ἔχει, διὰ νὰ τὸ παραδεχθῆτε, προτείνω, ἵνα δεχθῆτε, ὅτι τὰ τοιαῦτα ζητήματα παραπέμπονται εἰς τὸ ἁρμόδιον δικαστήριον καὶ ἐπιβάλλεται ὑποχρέωσις εἰς τὸ πρόσωπον αὐτὸ ἐντὸς ὡρισμένου χρόνου νὰ τὸ παρουσιάσῃ, ἡ ἀνάγκη αὕτη δὲν ὑπάρχει κατὰ τὴν νομοθεσίαν, τὴν ὁποίαν ἔχομεν μέχρι τοῦδε, διότι ὁ νόμος ὑποχρεοῖ τὸν ἐνεργοῦντα κατάσχεσιν νὰ κοινοποιήσῃ ἀντίγραφον εἰς τὸν κάτοχον. Ἐδῶ δὲν ἐπιτρέπεται ὁ τρίτος κάτοχος· κοινοποιεῖ ὁ πιστωτὴς εἰς τὸν τρίτον κάτοχον, ἀλλ’ ὁ κάτοχος αὐτὸς, ὅστις εἶναι πρόσωπον ἔχον συμφέροντα ὅλως ἀντίθετα πρὸς τοὺς πιστωτὰς, λαμβάνει κοινοποίησιν ἁπλῆν· τὸν ἐμποδίζομεν νὰ ἐξασκήσῃ τὰ δικαιώματά του; Ἀλλὰ τότε ἡ προσφυγὴ αὕτη πρὸς τί; πῶς ἠμπορεῖ ὁ εἰρηνοδίκης, ὅστις ἐπιλαμβάνεται τῆς κατατάξεως, νὰ ἀναστείλῃ τὴν περαιτέρω διαδικασίαν; Ὁ εἰρηνοδίκης τότε εἶναι ὑπόχρεως, ὅταν ὡς ἐκ τοῦ νόμου αὑτοῦ δύναται νὰ γνωρίσῃ ἐπισήμως τὴν ὕπαρξιν αὐτῶν τῶν ἐνστάσεων.

§54Γ. ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Φαίνεται, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς ἀμηχανίαν πῶς νὰ οἰκονομήσωμεν αὐτὴν τὴν ἀσάφειαν· νομίζει ὅτι ὁ προαγορεύσας κύριος Πετσάλης, ὅτι ὑπάρχει τῳόντι ἀσάφεια, ἀλλὰ δὲν ἔχει οὕτω τὸ πρᾶγμα. Ἀσάφεια δὲν ὑπάρχει· ἡ ἀσάφεια ὑπάρχει ἐκ τῆς προκαταλήψεως τοῦ προαγορεύσαντος, ὅτι ἐφαρμόζεται ἡ πολιτικὴ δικονομία τοῦ Κράτους καὶ εἰς τὴν ἐξαιρετικὴν περίπτωσιν, ἐνῷ τὸ πρᾶγμα δὲν ἔχει οὕτως. Ἡ πολιτικὴ μεταβολὴ τῆς Ἑπτανήσου ἐπέφερεν αὑτὴν τὴν μεταβολὴν εἰς τὴν ἐκποίησιν τῶν ἀκινήτων. Πρὸ τῆς ἑνώσεως ὑπῆρχεν ἓν σύστημα καὶ λίαν δαπανηρὸν εἰς τὴν ἐκποίησιν τῶν ἀκινήτων, ὑπερβαῖνον τὸ σύστημα ἐδῶ εἰς τὴν ἐκποίησιν τῶν ἀκινήτων. Ἐπελθούσης τῆς ἑνώσεως, ἔπρεπε νὰ ἐνεργηθῶσιν οἱ οὐσιαστικοὶ νόμοι τῆς Ἑπτανήσου ἐπὶ τῆς ἐκποιήσεως τῶν ἀκινήτων διὰ τῆς πολιτικῆς δικονομίας τῆς Ἑλλάδος· καὶ ἂν αὐτὸ τὸ μέτρον ἤθελον λάβει τὰ δικαστήρια τὰ νέα τῆς Ἑπτανήσου, οὐδεμία δυσχέρεια ὑπῆρχεν εἰς τοῦτο· ἀλλὰ τὸ δικαστήριον ἐκεῖ συγκείμενον μέρος ἐξ ἐντοπίων, μέρος ἐκ Στερεοελλαδιτῶν, δὲν ἠδύναντο νὰ ἐφαρμόσουν οἱ μὲν Στερεοελλαδῖται τὴν Ἰόνιον νομοθεσίαν, οἱ δὲ Ἰόνιοι τὴν πολιτικὴν δικονομίαν. Φρονῶ ὅτι πρέπει νὰ ἐφαρμόζωνται καὶ ἐκτελῶνται οἱ οὐσιαστικοὶ νόμοι τοῦ ἰονίου κώδικος ἐπὶ τῆς ἐκποιήσεως τῶν ἀκινήτων, οἱ ὁποῖοι μόνον καὶ μόνον ἀφαιροῦσιν εἰς τὴν ἐκτίμησιν τῶν ἀκινήτων καὶ οὐδὲν πλέον· ἀλλ’ ἡ ἐκποίησις κατὰ προηγουμένην ἐκτίμησιν πρέπει νὰ γίνεται διὰ τοῦ νόμου τῆς πολιτικῆς δικονομίας, καὶ φρονῶ ὅτι τὸ σύστημα τῆς ὑπερημερίας, τὸ πρώην τῆς Ἑπτανήσου, εἶναι ὀλιγώτερον δαπανηρὸν, δὲν ἀφανίζει τὸν ὀφειλέτην οὔτε τὸν πιστωτήν. Τὴν σήμερον παρουσιάζεται νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι θέλει ἀφανίσει καὶ τοὺς ὀφειλέτας καὶ τοὺς πιστωτάς. Τί εἶναι τὸ σύστημα τῶν πρώην διακρίσεων ἐν Ἑπτανήσῳ μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι ἐνῷ αἱ διακρίσεις γίνονται πρὸ τῆς κατασχέσεως, ἐδῶ μετὰ τὴν κατάσχεσιν, ἑπομένως ἐκεῖνο τὸ πλῆθος τῶν διακρίσεων, τὸ ὁποῖον ἐγένετο πρὸ τῆς κατασχέσεως, αὐτὸ δὲν γίνεται τώρα ἐν Ἑπτανήσῳ, καὶ φρονῶ, ὅτι μὲ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐκποιηθῇ κτῆμα.

§55Α. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Διατί νὰ μὴ λάβητε τὸν λόγον κατὰ τῆς ἀρχῆς;

§56ΜΕΤΑΞΑΣ. Ὑπάρχει καὶ ἄλλο νομοσχέδιον.

§57Γ. ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Τώρα θέλομεν πῶς νὰ θεραπεύσωμεν τοῦτο, εἶναι πολύπλοκον, καὶ ἐκ τοῦ πολυπλόκου αὐτοῦ θὰ ἐπέλθωσιν ἄπειροι ἀκυρότητες, καὶ εἰς τὸ τέλος τῆς δίκης μία μόνον ἀκυρότης ἐὰν ἐπέλθῃ, ἐξαλείφει ὅλα αὐτὰ καὶ πάντοτε ἐρχόμεθα εἰς τὸ αὐτό. Ἐρχόμενος εἰς τὸ προκείμενον περὶ τῆς ἀρμοδιότητος τοῦ εἰρηνοδίκου ὑποβάλλω εἰς τὴν Βουλὴν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι προηγουμένως ἐν Ἑπτανήσῳ ὑπῆρχον 7 πρωτοδικεῖα, καὶ ἡ μικροτέρα τῶν νήσων εἶχε πρωτοδικεῖον· ὑπῆρχον δὲ δύω εἰδῶν πρωτοδικεῖα, τὰ μὲν τριμελῆ, τὰ δὲ μονομελῆ, καὶ ὅλη αὐτὴ ἡ διαδικασία τῆς ἐκποιήσεως τῶν ἀκινήτων ἐγένετο ἐνώπιον τῶν μονομελῶν πρωτοδικείων. Ἐπειδὴ τὴν σήμερον δὲν ὑπάρχουν εἰμὴ 4 πρωτοδικεῖα ἐν Ἑπτανήσῳ, οἱ Παξοί, ἡ Ἰθάκη καὶ τὰ Κύθηρα στεροῦνται, ἔπρεπε νὰ ληφθῇ πρόνοια περὶ τῆς ἐκποιήσεως τῶν ἀκινήτων, καὶ εἰς αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν πρέπει νὰ γείνῃ ἐκποίησις τῶν ἀκινήτων εἰς αὐτὰς τὰς νήσους. Οὔτε μονομελὲς ἔχουν πρωτοδικεῖον οὔτε τίποτε, καὶ ὁ νόμος ἐπρονόησεν ἐδῶ, ὅτι εἷς καὶ μόνος πρωτοδίκης ἰδοὺ εἶναι ὁ εἰρηνοδίκης τοῦ τόπου, καὶ ἐπῆρε λοιπὸν καὶ ὅλα τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀναφύονται ἐνώπιον τοῦ μονομελοῦς πρωτοδικείου· ὁ νοῦς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι νὰ λύωνται ἐνώπιον τοῦ εἰρηνοδικείου τοῦ τόπου ἐκείνου, ὥστε δὲν ὑπάρχει καμμία ἀσάφεια. Ὁ εἰρηνοδίκης κατὰ τὸ νομοσχέδιον εἶναι ὁ ἁρμόδιος νὰ λύσῃ ὅλα τὰ ἀναφυόμενα ζητήματα, ἔστω, καὶ περὶ κυριότητος. Καὶ τῷ ὄντι ἀναγνώσατε ὅλα τὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου καὶ βλέπετε, ὅτι ἀποφασίζει ὁ εἰρηνοδίκης ῥητῶς, ἐνῷ αὐτὸ εἶναι ἀντικείμενον περὶ διαχωρίσεως κτήματος καὶ διζήσεως, καὶ ὅλα τὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα ἐδύναντο ν’ ἀναφυῶσιν ἐνώπιον τοῦ πρωτοδικείου καὶ δικαίως ἀπεφασίσθη τοῦτο, ἐὰν ἔχῃ σκοπὸν νὰ ὁρίσῃ τὸ ταχύτερον τὰς ἰδιοκτησίας τῆς Ἑπτανήσου. Τὰ βάρη αὐτὰ πρέπει νὰ ἀνατεθῶσιν εἰς τοὺς εἰρηνοδίκας. Ἄλλος λόγος ὑπάρχει καὶ οὗτος. Βλέπομεν εἰς τὸ νομοσχέδιον, ὅτι τὸ πρωτοδικεῖον δικάζει ὡς ἐφετεῖον, ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὰ τὰ ζητήματα νὰ φέρωνται ἐνώπιον τοῦ Πρωτοδικείου, διότι τότε ἔπρεπε νὰ εἴπωμεν ὅτι τὸ Ἐφετεῖον τῶν Πατρῶν ἢ τοῦ Ναυπλίου ἔπρεπε νὰ λύσῃ τὰ τοιαῦτα ζητήματα. Ἑπομένως φρονῶ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον κατὰ τοῦτο εἶναι σαφὲς καὶ ὅτι ὅλα τὰ ζητήματα ἀνεξαιρέτως ὄχι μόνον τὰ ὑπερβαίνοντα τὸ ποσὸν τῆς ἁρμοδιότητος τῶν εἰρηνοδικῶν, ἀλλὰ καὶ τὰ περὶ κυριότητος πρέπει νὰ λύωνται ἐνώπιον τῶν Πρωτοδικῶν.

§58Α. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Ἐὰν ἡ ἁρμοδιότης ᾖναι γενικὴ καὶ τὴν δέχεσθε καὶ τὰ δύο μέρη, πολὺ καλά.

§59Κ. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Ὁ κύριος ὑπουργὸς εἶπε τὸ ἐναντίον.

§60Α. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Ἐπειδὴ οἱ κύριοι βουλευταὶ τῶν ἐπαρχιῶν τῆς Ἑπτανήσου οἱ διαφερόμενοι μᾶλλον ἐπὶ τοῦ προκειμένου καὶ γινώσκοντες κάλλιον ἡμῶν καὶ τὰ πράγματα τῆς πατρίδος των καὶ τὰς περιστάσεις, παραδέχονται ὅτι τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἔχει γενικὴν δικαιοδοσίαν εἰς τοὺς εἰρηνοδίκας οὐχὶ μόνον περιωρισμένην ἐπὶ τῶν πιστώσεων, εἰς αὐτὴν τὴν περίστασιν βέβαια ἐγώ, ὅστις δὲν τὸ ἐγνώριζον τοῦτο οὔτε τὸ ἐφανταζόμην, βλέπω, ὅτι δὲν ἔχω δίκαιον προτείνων τὴν τροποποίησιν καὶ διὰ τοῦτο τὴν ἀποσύρω.

§61ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΤΗΣ. Καὶ ἐκείνην τῆς δηλώσεως τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ.

§62ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ. Λοιπὸν ἀποσύρω καὶ ἐγὼ τὴν πρότασιν καὶ τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμον.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι λοιπὸν τὸ ἄρθρον 14, ὡς ἀνεγνώσθη, νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. «Ἄρθρον 15. Ὁ εἰρηνοδίκης προσδιορίζει τὸ ποσὸν τῆς εἰς χρήματα ἢ κινητὰ συνισταμένης προικὸς τῆς συζύγου τοῦ ὀφειλέτου. Ἐπὶ πιστώσεων δὲ ἐξαρτωμένων ἀπὸ αἵρεσιν προσδιορίζει τὰ δυνάμενα νὰ ἐξασφαλίσωσιν αὐτὴν κτήματα, ἐφ’ ὧν ἐπίσης γίνεται ἡ κατάταξις τῶν μὴ ἐξαρτωμένων ἀπὸ αἵρεσιν καὶ ἀπαιτητῶν πιστώσεων, ὁρίζεται δὲ προσωρινῶς πρὸς ἀπόσβεσιν τῶν ἐχόντων τελευταίας ἐγγραφὰς ἢ τῶν ἐγχειρογράφων. Τὰ προσδιορισθέντα κτήματα κατακυροῦνται ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι ὑπόκεινται εἰς τὴν ὑπὸ αἵρεσιν ἀπαίτησιν. Γίνεται δὲ περὶ τούτου μνεία ἐν τῇ μεταγραφῇ τῆς κατακυρώσεως. Ὅταν δὲ ἡ πίστωσις ᾖναι μὲν βεβαία, ἀλλὰ δὲν κατέστη ληξιπρόθεσμος, ὁ εἰρηνοδίκης διατάσσει τὸν χωρισμὸν τοσούτων κτημάτων, ὅσα δύνανται νὰ ἐξασφαλίσωσι τὴν πληρωμὴν τῆς πιστώσεως, ταῦτα δὲ μένουσιν εἰς τὴν κατοχὴν τοῦ ὀφειλέτου».

§64ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ ἔχει μεταβολὴν τοῦ λεκτικοῦ δηλ. λέγει «ὁρίζονται δὲ προσωρινῶς τὰ κτήματα ταῦτα πρὸς ἀπόσβεσιν κτλ.».

§65ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν παραδέχεται τὸ ἄρθρον μὲ τὴν τροποποίησιν τῆς ἐπιτροπῆς.

§67ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι, σᾶς ὑποβάλλω τὰ ἑξῆς νομοσχέδια· αʹ) περὶ ἐγγυήσεως τοῦ δημοσίου πρὸς πραγματοποίησιν δανείου ἐκ 200,000 ὑπὲρ τῆς ἑταιρίας Βασιλειάδου· 2) περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως δρ. 315,250 ἐπὶ τῆς χρήσεως 1867· 3) περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως 134,806 δραχ. ἐπὶ τῆς χρήσεως 1867· 4) περὶ χορηγίας ἐκτάκτου πιστώσεως δραχ. 40,000 ἐπὶ τῆς χρήσεως 1868. (τὰ ἀναγινώσκει).

§68ΠΟΛΛΟΙ. Νὰ τυπωθοῦν. (Ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 16, 17 καὶ 18 ἄνευ ἀντιῤῥήσεως, ἔχοντα ὡς ἑξῆς. Ἄρθρ. 16. Διὰ τῆς περὶ κατατάξεως ἀποφάσεως ὁ εἰρηνοδίκης προσδιορίζει τὸ χρηματικὸν ποσὸν, ὅπερ ἕκαστος τῶν πιστωτῶν ὀφείλει νὰ καταβάλῃ ἀναλόγως τῆς πιστώσεώς του, πρὸς διεξαγωγὴν ὅλων τῶν περὶ καταναγκαστικῆς ἐκποιήσεως πράξεων. Ὁ μὴ καταθέτων ἐντὸς τῆς ταχθείσης παρὰ τοῦ εἰρηνοδίκου προθεσμίας τὸ ἐπιβάλλον αὐτῷ ποσὸν, στερεῖται παντὸς προνομίου ἢ ὑποθήκης ἐπὶ τῶν κατασχεθέντων κτημάτων. Ἐκ τοῦ καταβληθέντος ποσοῦ παρὰ τῶν πιστωτῶν ὁ εἰρηνοδίκης διατάσσει τὴν πληρωμὴν τῆς γενομένης δαπάνης παρὰ τοῦ ἐπισπεύδοντος δανειστοῦ, ὡς καὶ πάσης μελλούσης. Ἄρθρ. 17. Ὅταν ἡ περὶ κατατάξεως ἀπόφασις καταστῇ τελεσίδικος ἢ μετὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Πρωτοδικείου, κατ’ ἔφεσιν δικάζοντος, ἐκτιμῶνται διὰ πραγματογνωμόνων πάντα τὰ κατασχεθέντα κτήματα, ἐφ’ ὧν ἡ κατάταξις ἐγένετο. Κατὰ τὴν ἡμέραν δὲ τῆς συζητήσεως οἱ πιστωταὶ, ἂν συμφωνῶσιν, ἢ ἐν περιπτώσει διαφωνίας ὁ τελευταῖος κατατασσόμενος ἐκλέγει ἕνα πραγματογνώμονα, τὸν δὲ δεύτερον ἐκλέγει ὁ ὀφειλέτης, καὶ τὸν τρίτον ὁ εἰρηνοδίκης. Ὅταν οἱ πιστωταὶ ἢ ὁ ὀφειλέτης παραλείψωσι νὰ ἐκλέξωσιν, ἐκλέγει καὶ τοὺς λοιποὺς ὁ εἰρηνοδίκης. Ἄρθρ. 18. Ὁ ἐπιμελέστερος τῶν καταταχθέντων πιστωτῶν προσκαλεῖ ἐντὸς ὀκτὼ ἡμερῶν δι’ ἐγγράφου τοὺς πραγματογνώμονας, ὅπως προβῶσιν εἰς τὴν ἐκτίμησιν τῶν κατασχεθέντων ἀκινήτων, ὁρίζων τὴν ἡμέραν καὶ ὥραν τῆς ἐνάρξεως. Τῆς προσκλήσεως ταύτης κοινοποιεῖται ἀντίγραφον τῷ ὀφειλέτῃ.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρ. 19. «Οἱ πραγματογνώμονες ἀφοῦ καταμετρήσωσιν ἀκριβῶς ἕκαστον κτῆμα λαμβάνοντες παρὰ τοῦ ὀφειλέτου, τοῦ πιστωτοῦ καὶ παρ’ οἱουδήποτε τρίτου πᾶσαν περὶ τῆς προσόδου τοῦ κτήματος πληροφορίαν, καὶ ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὰς ἐν τοῖς συμβολαίοις ἀγοροπωλησίας ὁριζομένας τιμὰς τῶν παρακειμένων κτημάτων, προσδιορίζουσιν εἰς χρήματα τὴν ἀξίαν τοῦ κτήματος δι’ ἕκαστον μέτρον, ὑπολογίζοντες ταύτην κατὰ λόγον 4 ἐπὶ τοῖς ἑκατὸν τῆς καθαρᾶς τοῦ κτήματος προσόδου. Κατὰ τὰ λοιπὰ ἐφαρμόζονται τὰ ἐν τοῖς ἄρθροις 294–297 τῆς Πολ. Δικονομίας ὁριζόμενα».

§70ΣΕΡΒΟΣ. Μίαν καὶ μόνην τροπολογίαν ἀναφέρει ἡ ἐπιτροπὴ, ὅτι ἐκτιμῶνται τὰ κτήματα ἀνὰ ἕκαστον μέτρον. Ἐπειδὴ καὶ τὸ μέτρον εἶναι μία μονὰς καὶ οἱ πραγματογνώμονες λαμβάνουν συνήθως ἄλλην μονάδα, λόγου χάριν τὸ στρέμμα, διὰ τοῦτο νὰ βάλωμεν μίαν γενικὴν λέξιν.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἰδοὺ τί λέγει ἡ ἐπιτροπή· «νὰ μεταῤῥυθμισθῇ τὸ ἄρθρον 19 ὡς ἑξῆς· ἀντὶ τῶν λέξεων δι’ ἕκαστον μέτρον νὰ τεθῇ κατὰ μονάδα τινα ὡρισμένην».

§72ΣΠ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ (ὑπουργὸς δικαιοσύνης). Νὰ ἀφαιρεθῇ ὅλως διόλου δι’ ἕκαστον μέτρον.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§74ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν τὸ ἄρθρον παραδέχεται, ὅπως ἔχει, ἀφηρημένης τῆς φράσεως δι’ ἕκαστον μέτρον. — «Ἄρθρον 20. Ἡ ἔκθεσις τῶν πραγματογνωμόνων κατατίθεται εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ εἰρηνοδικείου, δύνανται δὲ ν’ ἀνακόψωσιν αὐτὴν ὁ ὀφειλέτης, ὁ τρίτος κάτοχος καὶ πᾶς καταταχθεὶς δανειστὴς ἐντὸς ὀκτὼ ἡμερῶν ἀπὸ τῆς καταθέσεως. Μετὰ τὴν προθεσμίαν ταύτην πᾶσα ἀνακοπὴ εἶναι ἀπαράδεκτος». Ἰδοὺ τί λέγει ἡ ἐπιτροπή· «ἡ ἔκθεσις τῶν πραγματογνωμόνων κατατίθεται εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ εἰρηνοδικείου, ὁ δὲ γραμματεὺς αὐτοῦ ἐντὸς τριῶν ἡμερῶν ὑποχρεοῦται νὰ κοινοποιήσῃ αὐτεπαγγέλτως πρὸς τοὺς ἀντικλήτους τὴν παρακατάθεσιν αὐτῆς. Ὁ ὀφειλέτης, ὁ τρίτος κάτοχος καὶ πᾶς καταταχθεὶς δανειστὴς δύνανται νὰ ἀνακόψωσιν αὐτὴν ἐντὸς ὀκτὼ ἡμερῶν ἀπὸ τῆς κοινοποιήσεως. Μετὰ τὴν προθεσμίαν ταύτην πᾶσα ἀνακοπὴ εἶναι ἀπαράδεκτος».

§76ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ. Ἡ γνώμη τῆς ἐπιτροπῆς παρέχει περισσοτέρας ἐγγυήσεις, ἑπομένως νὰ παραδεχθῇ αὐτή.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴ γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. «Ἄρθρον 21. Ἐν περιπτώσει ὁλοσχεροῦς ἀκυρώσεως τῆς ἐκθέσεως, διορίζονται νέοι πραγματογνώμονες πρὸς νέαν ἐκτίμησιν παρὰ τοῦ δικαστοῦ, ὅστις δύναται κατὰ τὰς περιστάσεις νὰ καταδικάσῃ τοὺς πρώτους πραγματογνώμονας εἰς ἀποζημίωσιν. Ἐν περιπτώσει δὲ μερικῆς ἀκυρώσεως, ὁ δικαστὴς διατάσσει τὴν ἐπιδιόρθωσιν τῆς ἐκτιμήσεως εἴτε διὰ τῶν ἰδίων, εἴτε δι’ ἄλλων πραγματογνωμόνων παρ’ αὐτοῦ ἐκλεγομένων». Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§78ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρεδέχθη. «Ἄρθρον 22. Τῆς ἐκτιμήσεως καταστάσης ὁριστικῆς, ὁ ἐπισπεύδων ἢ ὁ ἐπιμελέστερος τῶν καταταχθέντων πιστωτῶν, ἐκδίδει τὴν περὶ πλειστηριασμοῦ προκήρυξιν ὅλων τῶν κτημάτων, κατὰ τὰ ἄρθρα 267–970 τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας. Τῆς προκηρύξεως ταύτης ἐπιδίδεται ἀντίγραφον πρὸς τὸν ὀφειλέτην». Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§80ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρεδέχθη. «Ἄρθρον 23. Οἱαδήποτε ἀνακοπὴ κατὰ τῆς προκηρύξεως πλειστηριασμοῦ γίνεται τοὐλάχιστον 2 ἑβδομάδας πρὸ τῆς ταχθείσης διὰ τοῦ πλειστηριασμοῦ ἡμέρας. Πᾶσα βραδύτερον γενομένη ἀνακοπὴ εἶναι ἀπαράδεκτος. Ὁ εἰρηνοδίκης ἐπιδικάζει κατεπειγόντως τὰς ἀνακοπὰς πρὸ τῆς ἡμέρας τοῦ πλειστηριασμοῦ, αἱ δὲ κατὰ τῶν τοιούτων ἀποφάσεων ἐφέσεις δὲν ἔχουσι δύναμιν ἀνασταλτικήν». Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§82ΤΙΝΕΣ. Μάλιστα.

§83ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐδῶ εἰμποροῦμεν νὰ ἐξετάσωμεν τὸ ζήτημα, περὶ τοῦ ὁποίου ἔκαμε λόγον ὁ κ. Πετσάλης, νὰ περιλαμβάνωνται εἰς αὐτὴν τὴν διάταξιν αἱ ἀνακοπαὶ, αἱ ὁποῖαι ἀφορῶσι τὴν κατοχὴν ἢ κυριότητα· ὥστε πρέπει νὰ διευκρινισθῇ ἐδῶ τὸ πρᾶγμα, ἐὰν τὰς ἀφορᾷ ἢ ὄχι. Ἐὰν τὰς ἀφορᾷ, τότε παραπέμπονται εἰς τὴν συνήθη διαδικασίαν. Πρέπει λοιπὸν νὰ διευκρινισθῇ.

§84Κ. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Ἐδῶ πρέπει νὰ τεθῇ «οἱαδήποτε ἀνακοπὴ καὶ τῶν τρίτων».

§85ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΤΗΣ. Μάλιστα νὰ προστεθῇ αὐτό.

§86Σ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν λέγεται «οἱαδήποτε ἀνακοπὴ» συμπεριλαμβάνεται πᾶσα ἀνακοπή.

§87Κ. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Ὄχι.

§88ΤΙΝΕΣ. Λοιπὸν νὰ προστεθῇ καὶ τοῦ τρίτου.

§89ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δύω λέξεις παρακαλῶ, Κ. Πρόεδρε.

§90ΤΙΝΕΣ. Εἶναι περιττὸν, θὰ προστεθῇ.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἑτέρα ἀντίῤῥησις, κύριοι;

§92ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν παρεδέχθη «οἱαδήποτε ἀνακοπὴ καὶ τοῦ τρίτου κατὰ τῆς προκηρύξεως κ.τ.λ» ὅπως ἀνεγνώσθη. — Ἄρθρον 24 «Ὁ πλειστηριασμὸς τῶν κτημάτων γίνεται ὡς ἐφεξῆς. Ὅταν ἡ πίστωσις τοῦ πρώτου καταταχθέντος πιστωτοῦ πρέπει νὰ πληρωθῇ διὰ κτημάτων, ὁ εἰρηνοδίκης προσκαλεῖ τὸν πιστωτὴν νὰ ἐκλέξῃ τὰ κτήματα, δι’ ὧν θέλει πληρωθῆ, ταῦτα δὲ πλειστηριάζονται καὶ κατακυροῦνται κατὰ τὰς περιστάσεις εἰς τὸν ὑπερθεματιστὴν ἢ πιστωτὴν κατὰ τοὺς ὁρισμοὺς τῶν ἰσχυόντων κατὰ τὴν συνομολόγησιν τοῦ δανείου νόμων. Ἐὰν ὁ πρῶτος καταταχθεὶς πιστωτὴς δὲν παρουσιασθῇ, ὁ ἀμέσως ἑπόμενος ὁρίζει τὰ πλειστηριασθησόμενα κτήματα, δι’ ὧν ἡ πρώτη καταταχθεῖσα πίστωσις θέλει πληρωθῆ. Ὅταν ἡ πίστωσις τοῦ πρώτου καταταχθέντος πιστωτοῦ ἀπολαύῃ τοῦ εὐεργετήματος τοῦ ἀπολύτου πλειστηριασμοῦ τῶν κτημάτων, γίνεται ὁ πλειστηριασμὸς μέχρι τῆς συμπληρώσεως τῆς ποσότητος τῆς πιστώσεως. Ὁ εἰρηνοδίκης προσδιορίζει τὴν τάξιν τοῦ πλειστηριασμοῦ τῶν κτημάτων, ἢ ἐὰν ᾖναι ὀφειλέτης παρὼν προσδιορίζει αὐτὸς ταύτην. Κατὰ τοῦ αὐτοῦ τρόπου προβαίνει ὁ εἰρηνοδίκης εἰς τὸν πλειστηριασμὸν καὶ διὰ τὰς λοιπὰς πιστώσεις.» Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§94ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρεδέχθη. — «25. Ὁ πλειστηριασμὸς ἑκάστου κτήματος γίνεται χωριστά. Ἡ δὲ κατακύρωσις ἑκάστου κτήματος δὲν δύναται νὰ γείνῃ πρὸ τῆς παρελεύσεως ἡμισείας ὥρας ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ πλειστηριασμοῦ αὐτοῦ».

§96ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Ἡ μισὴ ὥρα νὰ γείνῃ μία.

§97ΤΙΝΕΣ. Ὄχι. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§98ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρεδέχθη. Κατόπιν ἀνεγνώσθησαν καὶ ἐγένοντο παραδεκτὰ ὑπὸ τῆς Βουλῆς τὰ ἑπόμενα ἄρθρα. «26 Διὰ τὴν προῖκα τῆς συζύγου τοῦ ὀφειλέτου ἀποχωρίζονται τόσα κτήματα κατ’ ἐκλογὴν αὐτῆς καὶ κατὰ τὴν τάξιν τῆς ὑποθήκης τῆς προικὸς ὅσα δύνανται νὰ ἐξασφαλίσωσιν αὐτήν. Διὰ τὴν συσταθεῖσαν προῖκα πρὸ τοῦ ἔτους 1841 χωρίζονται κτήματα ἴσης ἀξίας τῆς προικῴας πιστώσεως. Διὰ τὴν συσταθεῖσαν ἀπὸ τῆς 1 Μαΐου 1841 μέχρι 20 Μαΐου 1849 ἀποχωρίζονται κτήματα κατὰ ἓν τρίτον ἀξίας ἀνωτέρας τοῦ ποσοῦ τῆς προικός. Διὰ τὴν συσταθεῖσαν ἀπὸ τῆς 20 Μαΐου 1849 μέχρις 25 Ἰουλίου 1852 κτήματα διπλασίας ἀξίας. Καὶ διὰ τὴν συσταθεῖσαν ἀπὸ τῆς 25 Ἰουλίου 1852 μέχρι τῆς ἐν ταῖς Ἰονίοις νήσοις εἰσαγωγῆς τῆς Πολιτ. Δικονομίας κτήματα ἀξίας κατὰ ἓν τέταρτον ἀνωτέρας τῆς προικῴας πιστώσεως. — 27. Ὁσάκις τὸ πλειστηριαζόμενον κτῆμα ὑπερβαίνει κατ’ ἀξίαν τὴν πίστωσιν, δὲν εἶναι δὲ ἐφικτὴ ἡ διαίρεσίς του καὶ δὲν κατορθοῦται ἡ εἰς ὑπερθεματιστὴν κατακύρωσις, ὥστε νὰ γείνῃ κατάταξις ἐπὶ τοῦ πλειστηριάσματος τῶν δικαιουμένων πιστωτῶν, κατακυροῦται εἰς ἕκαστον πιστωτὴν ἀδιαιρέτως τὸ ἀναλογοῦν εἰς τὴν ἀπαίτησιν αὐτοῦ. Ἐάν τις ὅμως τῶν πιστωτῶν προτιμᾷ νὰ καταβάλῃ εἰς τοὺς ἄλλους τὴν ἀξίαν τῆς κατακυρωθείσης ἑκάστῳ αὐτῶν ἀναλογίας τοῦ κτήματος, κατακυροῦται τὸ ὅλον τοῦ κτήματος εἰς αὐτόν. 28. Ἐὰν κατὰ τὴν ὁρισθεῖσαν διὰ τοῦ πλειστηριασμοῦ ἡμέραν ὁ πλειστηριασμὸς τῶν κτημάτων δὲν ἀποπερατωθῇ ἀναβάλλεται ἡ ἐξακολούθησις αὐτῶν διὰ τὴν ἀμέσως ἑπομένην Κυριακήν. 29. Τὰ ἄρθρα 973–977, 979, 980–983 τῆς Πολιτ. Δικονομίας εἶναι ἐφαρμοστέα, καθόσον δὲν ἀντίκεινται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος νόμου. 30. Πρὸς ἐκτέλεσιν τῶν ἐν τῷ ἀ. ἐδαφίῳ τοῦ ἄρθρου 5 ὁριζομένων, πᾶς ἐκδοχεὺς ἐγγεγραμμένης τινὸς πιστώσεως πρὸ τῆς ἐν ταῖς Ἰονίοις νήσοις δημοσιεύσεως τοῦ περὶ ὑποθηκῶν νόμου, ὀφείλει νὰ αἰτήσῃ παρὰ τοῦ ὑποθηκοφύλακος νὰ γείνῃ ἐν τῇ σχετικῇ ἐγγραφῇ σημείωσις περὶ τῆς εἰς αὐτὸν γενομένης ἐκχωρήσεως τῆς πιστώσεως, ἄλλως ἡ εἰς τὸν ἀρχαῖον πιστωτὴν πρόσκλησις εἶναι καὶ διὰ τὸν ἐκδοχέα ὑποχρεωτική.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «Ἄρθρον 31. Πᾶς ὀφειλέτης δύναται νὰ προσκαλέσῃ τὸν δανειστήν του, ὅπως προβῇ εἰς τὴν ἀναγκαστικὴν τῶν κτημάτων του ἐκποίησιν. Ἐὰν ὁ δανειστὴς δὲν προβῇ ἐντὸς ὀκτὼ ἡμερῶν ἀπὸ τῆς προσκλήσεως εἰς τὰς περὶ καταναγκαστικῆς ἐκποιήσεως πράξεις, ἡ ἀπαίτησις καθίσταται ἄτοκος».

§101ΔΕΛΑΠΟΡΤΑΣ. Μία τροποποίησις νὰ γείνῃ, ἢ μᾶλλον προσθήκη, ὁ ὀφειλέτης νὰ ἐπιδεικνύῃ τὰ κτήματά του.

§102ΖΕΡΒΑΣ. Νὰ προστεθῶσι δύω λέξεις. Ὁ κ. Δελαπόρτας παρατηρεῖ τοῦτο. Πρόκειται, κύριοι, νὰ γείνῃ διεκπεραίωσις μεταξὺ τῶν προηγουμένων ἀπαιτήσεων μεταξὺ πιστωτῶν καὶ ὀφειλετῶν· ἀλλ’ ἐὰν οἱ πιστωταὶ δὲν θέλουν νὰ πληρωθῶσι καὶ ἀπαλλάξωσι τὸν ὀφειλέτην, δὲν εἶναι δίκαιον νὰ δώσωμεν εἰς τὸν ὀφειλέτην τὸ δικαίωμα ὅπως προσκαλέσῃ τὸν πιστωτὴν νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐκποίησιν; Ἀλλὰ διὰ νὰ δυνηθῇ ὁ πιστωτὴς νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐκποίησιν δὲν εἶναι ὀρθὸν, ἐὰν ὁ ὀφειλέτης τοῦ δώσῃ τὰ μέσα καὶ τοῦ εἴπῃ, ἰδοὺ τὰ κτήματα ....; Ἑπομένως αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ συμπληρωθῇ διὰ δύω λέξεων. «Ἄρθρον 31. Πᾶς ὀφειλέτης δύναται νὰ προσκαλέσῃ τὸν δανειστήν του δεικνύων αὐτῷ τὰ κτήματά του ὅπως κτλ.».

§103ΔΕΛΑΠΟΡΤΑΣ. «Πάντα τὰ κτήματά του».

§104ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, «πάντα τὰ κτήματά του».

§105Κ. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Αὐτὴ ἡ διάταξις εἶναι πρωτοφανὴς εἰς τὸν κόσμον.

§106Γ. ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Ὑπῆρχε πρότερον τοῦτο.

§107Κ. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Ἀλλὰ τότε πρέπει νὰ καταβάλῃ καὶ τὰ ἔξοδα, νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ μίαν ὑποχρέωσιν, διότι ἐὰν ὁ δανειστὴς ἦναι πτωχὸς, διατί νὰ ζημιοῦται; αὐτὴ ἡ δικαιοσύνη δι’ ἐμὲ εἶναι πρωτοφανής.

§108ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Ὑπῆρχε πρότερον εἰς τὴν Ἑπτάννησον, καὶ δικαίως ἠμπορῶ νὰ εἴπω, διότι ὁ δανειστὴς κατὰ τοὺς νόμους τότε δὲν εἶχεν ἄλλον σκοπὸν δανείζων, εἰμὴ νὰ λάβῃ τὰ κτήματα· ἑπομένως εἶναι δίκαιον τοῦτο, διὰ νὰ λάβῃ τὰ κτήματα ὀπίσω δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑποχρεωθῇ.

§109Κ. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Λοιπὸν νὰ γείνῃ διαδικασία.

§110ΖΕΡΒΑΣ. Ἐὰν παρατηρήσητε ἡ διαδικασία ἀναφέρεται εἰς ἀπαιτήσεις προηγουμένας, κυτάξατε τὸ πρῶτον ἄρθρον.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον μὲ τὴν προσθήκην «δεικνύων πάντα τὰ κτήματά του»...

§112ΤΙΝΕΣ. Ἀναγνώσατε τὸ ἄρθρον μὲ τὴν προσθήκην.

§113ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (Τὸ ἀναγινώσκει).

§114ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Δὲν παραδεχόμεθα.

§115Σ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα οὕτω γίνεται παντοῦ.

§116ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΤΗΣ. Ἐκεῖ δὲν γνωρίζετε τὰ κτήματα, ἐδῶ τὰ γνωρίζετε.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παραδέχεται τὸ ἄρθρον μὲ τὴν τροποποίησιν.

§118Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Νομίζω, ὅτι ἔχουν δίκαιον· διότι ἐδῶ ὁσάκις δανείζεται ὁ ἄνθρωπος, τὸ κτῆμά του ἐγγράφει εἰς τὴν ὑποθήκην καὶ τὸ γνωρίζει, ἀλλ’ ἐκεῖ δὲν γίνεται αὐτό.

§119ΤΙΝΕΣ. Κ. πρόεδρε, ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὸ ἄρθρον μὲ τὴν τροποποίησιν.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «Ἄρθρον 32. Αἱ πρὸ τοῦ παρόντος νόμου καταναγκαστικαὶ ἐκποιήσεις ἀκολουθοῦν καὶ ἐκπερκιοῦνται συμφώνως πρὸς τὸν παρόντα νόμον. Αἱ δὲ κατὰ τοὺς ἐν τοῖς Ἰονίοις νήσοις περὶ διὰ κλήσεων ἰσχύοντας νόμους, γενόμεναι ἤδη ὁριστικαὶ κατατάξεις ἐπὶ κατασχεθέντων ἀκινήτων, δὲν ἀκυροῦνται, ἀλλὰ γίνονται κατὰ τὸν παρόντα νόμον αἱ μετὰ τὴν κατάταξιν πράξεις. Ὁ κατὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ παρόντος νόμου καταταχθεὶς πιστωτής, ὅστις προέβη μέχρι τῆς ἐκτιμήσεως τῶν ἀκινήτων, ἐνεργεῖ τὸν πλειστηριασμὸν κατὰ τὸν μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος ἰσχύοντα περὶ διὰ κλήσεων Ἰόνιον νόμον, μετὰ δὲ τὴν πληρωμὴν τούτου οἱ λοιποὶ πιστωταὶ προβαίνουσι κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος νόμου».

§121ΤΙΝΕΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§122ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΤΗΣ. Ὑπάρχει μία προσθήκη τῆς ἐπιτροπῆς τῆς δικαιοσύνης.

§123Λ. ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Εἶμαι ἐναντίος αὐτῶν τῶν ἐξαιρέσεων.

§124Σ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Λόγοι σπουδαῖοι χθὲς ὑπηγόρευσαν ὥστε ἡ Βουλὴ νὰ μὴ ἀπαιτήσῃ χαρτόσημον ἀπὸ τὰ δικόγραφα, τὰ ὁποῖα ἤθελον λάβει χώραν ἐπὶ τῆς ἐκτιμήσεως τοῦ ἐλαιοκάρπου, ἀλλὰ σήμερον δὲν εἶναι αὗται αἱ περιστάσεις· ἑπομένως αὐτὴ ἡ πρότασις τῆς ἐπιτροπῆς, νὰ γίνῃ ἐξαιρετικὴ διάταξις ἐπὶ χαρτοσήμου, δὲν εἶναι ὀρθή, καὶ διὰ τοῦτο προτείνω νὰ μὴ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν.

§125ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν, διὰ τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους ἐψήφισε χθὲς τὸ ἄρθρον ἐκεῖνο, διὰ τοὺς αὐτοὺς λόγους νὰ ψηφίσῃ καὶ εἰς τὴν περίστασιν ταύτην περὶ τῶν κτημάτων· ἂς μὴ νομίσῃ δὲ ἡ Βουλὴ ὅτι εἶναι προνόμιον, διότι ἡ ἐπιγραφὴ τοῦ νόμου ὁρίζει ῥητῶς, ὅτι εἶναι ἐξαιρετικὸν μέτρον. Ὀφείλω νὰ σᾶς ὁμολογήσω καὶ τὸ κηρύττω παρουσίᾳ εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐδυσκόλευσε τὴν ἀντιποίησιν τῶν ἀκινήτων ἐν Ἑπτανήσῳ διὰ τὰ παλαιὰ χρέη εἶναι ὁ νόμος περὶ χαρτοσήμων. Ὅταν ἡ Βουλὴ βεβαιωθῇ αὐτὴν τὴν ἀλήθειαν, πέποιθα ὅτι θέλει ἐπιψηφίσει τὸ ἄρθρον αὐτό. Καθὼς ὡρίσαμεν ὥστε οἱ πένητες νὰ συνεισφέρουν εἰς τὰ δικαστικὰ ἔξοδα τὸ ἥμισυ τὸ ὁποῖον προσφέρουν οἱ ἄλλοι πολῖται καὶ τὸ ἐπεψηφίσαμεν, οὕτω νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι παράδοξον νὰ ψηφίσωμεν καὶ αὐτό. Μεταβατικὸς νόμος εἶναι αὐτός· ὅταν εἰσαχθῇ καὶ ἐκεῖ τὸ σύστημα τῶν ὑποθηκῶν, τότε πρέπει καὶ αὐτοὶ νὰ συνεισφέρουν τὰ αὐτὰ, τὰ ὁποῖα συνεισφέρουν καὶ οἱ ἄλλοι. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν, ἀφοῦ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της τοὺς αὐτοὺς λόγους, οὓς ἔλαβε καὶ χθὲς, νὰ ἐπιψηφίσῃ τὸ ἄρθρον αὐτό.

§126Λ. ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Λυποῦμαι ὅτι εἶμαι ἐναντίος μὲ τὸν φίλον μου Κ. Ἰακωβάτον, διότι ἐδῶ εἶναι ἐξαίρεσις καὶ δὲν πρέπει νὰ γείνῃ.

§127ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Ἐὰν δὲν γείνῃ αὐτὸ, τότε δὲν ἠμπορεῖ νὰ γείνῃ τίποτε, διότι τότε πῶς θὰ δανεισθῇ, ἐὰν δὲν ἐλευθερώσῃ τὰ ἀκίνητα;

§128ΣΕΡΒΟΣ. Κύριοι, παρακαλῶ νὰ μὲ ἀκούσετε μὲ ὑπομονὴν ἐπὶ ὀλίγας στιγμὰς, διότι εἶμαι πεπεισμένος ὅτι, ἐὰν σᾶς εἴπω ὀλίγα λόγια ἢ παρατηρήσεις, ἴσως θέλετε πεισθῆ, ὅπως ἐπείσθη καὶ ἡ ἐπιτροπὴ, ἡ ὁποῖα συνέκειτο ἀπὸ ἑπτὰ μέλη τῶν παλαιῶν ἐπαρχιῶν, νὰ δεχθῇ τὴν πρότασιν. Καὶ ἡ ἐπιτροπὴ ἐξιπάσθη, Κύριοι, ὅταν τὴν ἤκουσε, ἀλλὰ κατόπιν, σταθμίσασα καὶ ἐκτιμήσασα τοὺς λόγους, ἐπείσθη περὶ τοῦ δικαίου τῆς διατάξεως, τὴν ὁποίαν παρεδέχθησαν ὅλα τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐξαιρέσεως. Εἰς τὰς παλαιὰς ἐπαρχίας, ὅταν πρόκηται νὰ γείνῃ ἀναγκαστικὴ ἐκποίησις, ἐπειδὴ ὑπάρχει σχέσις μεταξὺ τριῶν τεσσάρων ἀτόμων, ἐν πρώτῃ δευτέρᾳ ἢ τρίτῃ τὸ πολὺ ὑποθήκῃ ἕκαστος πληρόνεται εὐκόλως καὶ δι’ ἐλαχίστης δαπάνης, διότι ὑπάρχει σύστημα εἰδικῶν ὑποθηκῶν πρὸ πολλοῦ καθιερωμένον. Ἀλλὰ παρ’ ἡμῖν ὑπάρχουν γενικαὶ ὑποθῆκαι καὶ ἕκαστον κτῆμα εἶναι βεβαρυμένον ἀπὸ τὰς ἐγγραφὰς ὅλων τῶν πιστωτῶν, οἵτινες δύνανται νὰ ᾖναι δέκα καὶ δεκαπέντε· ἕκαστος λοιπὸν τῶν πιστωτῶν θὰ ἐξοδεύσῃ δεκαπλάσια. Ἐὰν ἀφήσετε νὰ συμβαίνῃ τοῦτο, δὲν θέλετε φθάσει ποτὲ εἰς τὴν ἀπαλλαγὴν τῆς ἰδιοκτησίας καὶ οὕτω ποτὲ δὲν θέλετε ἐνισχύσει τὴν δημοσίαν πίστιν. Ὁ ὀφειλέτης ἔχων εἰς βάρος του γενικὰς ὑποθήκας, ἐνῷ προβαίνει ἐξ αὐτῶν εἰς τὴν ἀναγκαστικὴν ἐκποίησιν, πρέπει νὰ δεχθῇ, καὶ ἕκαστος πιστωτὴς ἔχει νὰ κάμῃ ἀναγγελίας εἰς ὅλους τοὺς πιστωτὰς, εἰς τρόπον ὥστε δι’ ἑκάστην ἀναγκαστικὴν ἐκποίησιν εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνουν τόσαι εἰδοποιήσεις ὅσοι εἶναι οἱ πιστωταί. Ἐὰν θέλετε νὰ καταστήσετε πραγματικὸν τὸν νόμον, πρέπει νὰ παραδεχθῆτε τὴν ἐν λόγῳ διάταξιν (Θόρυβος). Ἄλλως ἑκάστη διαδικασία περὶ ἐκποιήσεως ἀκινήτων πρέπει νὰ κοστίσῃ χιλιάδας δραχμῶν, ὅπερ οὐδέποτε δὲν θέλουν κάμει οἱ πιστωταί.

§129ΤΙΝΕΣ. Μάλιστα.

§130ΣΕΡΒΟΣ. Νομίζω, Κύριοι, ὅτι θὰ ᾖναι πολὺ βαρὺ ἑξήκοντα ὀφειλέται νὰ εἰδοποιηθῶσι οὕτω (Διάλογοι). Ἐνταῦθα ἡ ἐπιτροπὴ ἐπρότεινε νὰ γίνωνται ὅλαι αἱ πράξεις εἰς χαρτόσημον 50 λεπτῶν, δηλονότι αἱ ἀποφάσεις καὶ αἱ κλητηρικαὶ ἐκθέσεις, διότι αἱ ἄλλαι, ὡς γινόμεναι ἐνώπιον τοῦ Εἰρηνοδικείου, δὲν ὑποβάλλονται εἰς ἀνώτερον τέλος.

§131ΤΙΝΕΣ. Ἐρωτήσατε τὴν Βουλὴν, Κ. Πρόεδρε.

§132ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Κ. Πρόεδρε, οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τῆς ἐπιτροπῆς ...... (Θόρυβος).

§133Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ, καὶ ἀποκρούομεν τὴν πρότασιν τῆς ἐπιτροπῆς καὶ ἐρωτήσατε τὴν Βουλὴν, ἐὰν τὴν ὑποστηρίζῃ (Θόρυβος).

§134Α. ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ. Ἐὰν ἡ Βουλὴ ἀποκρούσῃ τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς ἡμεῖς τότε θεωροῦμεν ὅλως διόλου περιττὸν αὐτὸν τὸν νόμον.

§135Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Τί μᾶς μέλει ἡμᾶς αὐτὸ, καὶ ἐγὼ θεωρῶ ὅλους τοὺς νόμους περιττούς.

§136Α. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Πρῶτον διὰ νὰ ψηφίσωμεν πρέπει νὰ ἔλθῃ μία συνενόησις· εἰλικρινῶς σᾶς λέγω, ὅτι ἡμεῖς οἱ εὑρισκόμενοι ἐδῶ δὲν ἠξεύρομεν τί τρέχει. Λοιπὸν ἀφοῦ ἀνεγνώσθησαν τὰ δύω ἄρθρα, τόσον τοῦ νόμου ὅπως καὶ τῆς ἐπιτροπῆς, νὰ δοθῇ ἡ ἀπαιτουμένη ἐξήγησις εἰς τὴν Βουλὴν, ὥστε ἕκαστος τῶν Βουλευτῶν νὰ γνωρίζῃ τί ψηφίζει (Ἀναγινώσκεται τὸ Ἄρθρ. 32 ἐκ τοῦ νομοσχεδίου τῆς ἐπιτροπῆς).

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς ...... (Θόρυβος).

§138ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§139ΕΤΕΡΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν εἶσθε δεκαπέντε.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶσθε δεκαπέντε (Θόρυβος)· οἱ παραδεχόμενοι τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς νὰ ἐγερθῶσι.

§141ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (ἐγειρόμενοι) Ζητοῦμεν ὀνομαστικὴν κλῆσιν.

§142Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Τί θὰ σᾶς ὠφελήσῃ ἡ ὀνομαστικὴ κλῆσις;

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶσθε δεκαπέντε.

§144ΣΕΡΒΟΣ. Μὰ δὲν ὑπάρχουν 15 Ἑπτανήσιοι;

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς νὰ ἐγερθῶσι (ἐγείρονται ὀλίγοι)· ἀπεῤῥίφθη ἡ γνώμη τῆς ἐπιτροπῆς. Ἔμεινε τὸ ἄρθρον. — Ἔχομεν ἤδη τὸ σύνολον.

§146ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (ἐγειρόμενοι)· Παραδεκτὸν, παραδεκτόν.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη καὶ τὸ σύνολον. Διαλύεται ἡ συνεδρίασις. (Ὥρᾳ 5 παρὰ 5/60.)