1868.09.19

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 55.

Τῆς 19 Σεπτεμβρίου 1868.

(Πέμπτη).

Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου, εὑρεθείσης ἐν ἀπαρτίᾳ τῆς Βουλῆς, ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως καὶ ἐπεκυρώθησαν.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ὑποβάλλω ἔγγραφον τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, δι’ οὗ ζητεῖται πίστωσις πρὸς ἐνοικίασιν ταχυδρομικοῦ γραφείου εἰς Ἀργοστόλιον, ἔχον οὕτω. Πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς. Ὡς ἐκ τοῦ συμβάντος ἐν Ἀργοστολίῳ σεισμοῦ ἐδέησε νὰ τοποθετηθῇ ταχυδρομικὸν γραφεῖον εἰς ἓν τῶν ἐπὶ τούτῳ κατασκευασθέντων δημοσίων παραπηγμάτων· ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ παραπήγματα ταῦτα ἐξεποιήθησαν πρὸ μικροῦ, ἐπῆλθεν ἡ ἀνάγκη νὰ μισθωθῇ ἰδιωτικὴ οἰκία πρὸς χρῆσιν τοῦ εἰρημένου γραφείου, τὸ ἐνοίκιον δὲ τῆς οἰκίας ταύτης συνεφωνήθη ἀπὸ 1 ἱσταμένου μηνὸς μέχρι τέλους 10βρίου ε. ε. εἰς δραχμὰς 30 κατὰ μῆνα, ὥστε ἔχομεν ἀνάγκην πιστώσεως διὰ τοὺς τέσσαρας τούτους μῆνας δραχμῶν ἑκατὸν εἴκοσιν, ἀριθ. 120. Ἐπειδὴ δὲ τὸ ποσὸν τοῦτο δὲν ἦτο γνωστὸν καθ’ ὃν χρόνον συνετάχθη καὶ ὑπεβλήθη εἰς τὴν Βουλὴν ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1868, καὶ διὰ τοῦτο δὲν ἐσημειώθη ἐν αὐτῷ, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς παρακαλέσωμεν, κύριε πρόεδρε, νὰ σημειώσητε αὐτὸ ὑπὸ τὸ ἁρμόδιον κεφάλαιον καὶ ἄρθρον., καὶ εὐαρεστηθῆτε νὰ μᾶς πληροφορήσητε.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. Γ. ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ.

§2ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ προϋπολογισμοῦ.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Χθές, κύριοι βουλευταί, παρεκάλεσα τὴν ἐπὶ τοῦ λογιστικοῦ ἐπιτροπὴν νὰ συνέλθῃ καὶ τελειώσῃ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ γραφείου, ἀλλὰ δὲν συνῆλθε, καὶ πάλιν παρακαλῶ αὐτὴν, διότι ἡ ἐργασία αὐτῆς εἶναι μία τῶν πρωτίστων καὶ ἐπείγει πολὺ, νὰ συνέλθῃ αὔριον περὶ τὴν 9ην ὥραν νὰ συντάξῃ τὸν προϋπολογισμόν.

§4ΚΑΤΣΙΚΑΠΗΣ. Νὰ προσκαλέσητε τὰ μέλη διὰ κλητῆρος.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅλα τὰ μέσα τῆς προσκλήσεως ἐξηντλήθησαν.

§6ΚΑΤΣΙΚΑΠΗΣ. Τότε νὰ φέρῃ τὸ προεδρεῖον ἀπ’ εὐθείας τὸν προϋπολογισμόν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη καὶ ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον βουλευτὴν Ἠλείας μία πρότασις, καὶ διέταξα τὴν ἐκτύπωσιν αὐτῆς., καθὼς καὶ ἑτέραν τροπολογίαν τοῦ κ. Κατσανδρῆ.

§8ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ. Ἔχω νὰ κάμω μίαν ἐπερώτησιν. Τὸ παρελθὸν ἔτος ἐψηφίσθη ἐνταῦθα ὁ φόρος τῶν ἐπιτηδευμάτων, ὁ φόρος ὁ ἔγγειος καὶ ὁ τῶν ζώων· ὁ φόρος τῶν ζώων καὶ ὁ ἔγγειος εἶναι φόροι ἐπέτειοι, ψηφίζονται κατ’ ἔτος. Ἐφέτος διὰ τοῦ ἐπιψηφιζομένου νομοσχεδίου προτείνεται, ὅτι ἡ ἔγγειος φορολογία θέλει ἐξακολουθήσει μέ τινας τροποποιήσεις καὶ διὰ τὸ 1868· ὁ φόρος τῶν ἐπιτηδευμάτων ὅμως εἶναι πάγιος, καὶ ὁ ψηφισθεὶς κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος λέγει ἐν τῷ τελευταίῳ αὐτοῦ ἄρθρῳ, ὅτι δὲν ἐφαρμόζεται ἐν Ἑπτανήσῳ μόνον κατὰ τὸ ἔτος 1867, ἄρα θὰ ἐφαρμοσθῇ κατὰ τὸ 1868. Τὸ προτεινόμενον νομοσχέδιον δὲν λέγει τι περὶ τῆς ἀναστολῆς τῆς ἐκτελέσεως, ἢ περὶ τῆς ἀμέσου ἐκτελέσεως αὐτοῦ. Ἕπεται, ὅτι ὁ νόμος πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ, διότι δὲν δύναται ἡ κυβέρνησις ν’ ἀναστείλῃ τὴν προοδευτικὴν φορολογικὴν ἀφομοίωσιν, καὶ ἂν πρόκειται νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος, πρέπει νὰ ἐλαττωθῇ ὁ φόρος ἑτέρου εἴδους· ὁ τοῦ ἐλαίου, τῆς σταφίδος εἶναι ὑπερβολικός, ἀποῤῥοφᾷ τὴν ἰδιοκτησίαν. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐκφράσῃ τὴν γνώμην του περὶ τούτου, διότι ἔχω σκοπὸν νὰ φέρω μίαν τροπολογίαν, ἥτις θὰ ἐξασφαλίζῃ καὶ τὰ συμφέροντα τοῦ δημοσίου καὶ τὰ συμφέροντα τῶν φορολογουμένων.

§9ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὁ φόρος τῶν ἐπιτηδευμάτων ὁ ψηφισθεὶς πέρυσι θέλει ἐκτελεσθῇ κατὰ τὰς διατάξεις, τὰς ὁποίας ἔχει. Ὡς πρὸς τὸν ἔγγειον φόρον καὶ τὸν τῆς σταφίδος οὔτε τώρα δύναται νὰ ἔλθῃ (θόρυβος).

§10ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ. Ὥστε, κύριε πρόεδρε, φέρω αὐτὴν τὴν τροπολογίαν.

§11ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶπεν, ὅτι ὁ φόρος τῶν ἐπιτηδευμάτων θέλει ἐφαρμοσθῆ εἰς τὴν Ἑπτάνησον κατὰ τὸ 1868, ἀλλὰ διὰ τὴν σύνταξιν τῶν καταλόγων, οἱ ὁποῖοι χρησιμεύουν πρὸς ἐπιβολὴν τοῦ φόρου ὑπάρχει προθεσμία, ἥτις παρῆλθε διὰ τὸ 1868. Ἐπιθυμῶ λοιπὸν νὰ μάθω ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἂν ἐγένετο αὐτὴ ἡ ἐργασία.

§12ΣΙΜΟΣ. Ὁ νόμος εἶπεν, ὅτι ὁ φόρος τῶν ἐπιτηδευμάτων θὰ ἐφαρμοσθῇ κατὰ τὸ 1868, ἐπίσης καὶ σήμερον δύναται νὰ εἴπῃ....... (θόρυβος).

§13ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ. Ἐγὼ ἐπιφυλάσσομαι ν’ ἀναπτυχθῶ κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς συζητήσεως, ἤδη μόνον παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ἐτῶν προτέρων.....

§14ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θ’ ἀπαντήσω, ὅταν λάβω γνῶσιν τὶ γίνεται εἰς τὴν ὑπηρεσίαν.

§15ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Πολὺ καλά.

§16ΣΙΜΟΣ. Οἱ νόμοι εἶναι ἢ ἐπέτειοι ἢ διαρκεῖς· ἐπὶ τῶν ἐπετείων νόμων, ἐπειδὴ δὲν ἰσχύουν παρὰ διὰ τὸ ἔτος, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθησαν· ἀναφέρεται, ὅτι ἰσχύουν διὰ τὸ ἕτερον μέρος τῆς Ἑλλάδος παρὰ διὰ τὴν Ἑπτάνησον. Ὁ νόμος τῶν ἐπιτηδευμάτων δὲν ἐφηρμόσθη εἰς τὸ 1867, διότι τότε ἔγεινεν· ἐφέτος θὰ τὸ εἴπωμεν ἐπίσης.

§17ΤΙΝΕΣ. Ὁ Νόμος εἶναι πάγιος.

§18ΣΙΜΟΣ. Ναί, ἀλλὰ καθὼς δὲν ἐφηρμόσθη, οὕτω δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν εἰς τὸν νόμον, τὸν ὁποῖον ψηφίζομεν, ὅτι δὲν θὰ ἐφαρμοσθῇ εἰς τὸ 1868, θὰ τὸ εἴπωμεν τώρα, διότι ἄλλως τὸ σύστημα τῆς φορολογίας τῆς Ἑπτανήσου δὲν δυνάμεθα νὰ τὸ πάρωμεν ἐλαφρὰ, καὶ ἂς ὁμολογήσωμεν ὅλοι, ὅτι, ὅταν ἐγένετο ὁ νόμος ἐκεῖνος, δὲν ἐσπουδάσθη τὸ ἀντικείμενον τοῦτο, ὡς ἔπρεπε, δὲν δυνάμεθα εἰς τὴν Ἑπτάνησον νὰ κάμωμεν τὴν ἐφαρμογὴν τῆς φορολογίας χωρὶς νὰ τὴν λάβωμεν κατὰ τὸ σύνολον. Πῶς θὰ ἐφαρμόσητε τὸν νόμον ἐπὶ τῶν ἐπιτηδευμάτων, ἀφοῦ ἔχετε ἄλλην τάξιν ἐκεῖ. Ἐννοεῖται, ὅτι ὁ νόμος τῶν ἐπιτηδευμάτων δὲν θὰ ἐφαρμοσθῇ εἰς τὴν Ἑπτάνησον κατὰ τὸ 1868, αὐτὸ εἶναι ἡ οὐσία, ἡ ἀλήθεια τοῦ πράγματος, καὶ θὰ τὸ εἴπωμεν εἰς τὸν νόμον.

§19ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Ποτὲ δὲν ἐπίστευα νὰ ἀκούσω ἄλλα νὰ λέγουν οἱ νόμοι καὶ ἄλλως πως νὰ ἐννοῶσιν οἱ ὑπουργοὶ αὐτούς. Ὁ προκάτοχος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶπε, βεβαίως αὐτὸ ἐννοεῖται, ὅτι δὲν θὰ ἐφαρμοσθῇ εἰς τὸ 1868, ἀλλὰ δυνάμει τίνος νόμου.

§20ΣΙΜΟΣ. Θὰ τὸ εἴπωμεν τώρα.

§21ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Φέρετε πρότασιν. Ἀντὶ νὰ ὁμολογήσετε τὸ σφάλμα σας....

§22ΣΙΜΟΣ. Δὲν εἶναι σφάλμα, εἶναι μέσα εἰς τὸ χαρτί.

§23ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Θὰ φέρετε πρότασιν νόμου, εἰς τὸν ὁποῖον θὰ εἴπητε, ὅτι ἐν Ἑπτανήσῳ κατὰ τὸ 1868 δὲν ἐφαρμόζεται ὁ νόμος τῶν ἐπιτηδευμάτων.

§24ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὴν ἐξήγησιν, τὴν ὁποίαν ἔδωκεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν πᾶσα παρατήρησις εἶναι περιττή· ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι δὲν εἶναι ἕτοιμος νὰ δώσῃ λόγον, θὰ μελετήσῃ τὰ ἔγγραφα, θὰ ἐξετάσῃ τὴν ὑπηρεσίαν καὶ θὰ ἔλθῃ κατόπιν νὰ δώσῃ πληροφορίας.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μεταβαίνομεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.

§26ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Ἐπαναλαμβάνω τὴν ἐπερώτησίν μου οὐχὶ νὰ συζητηθῇ πρὸ τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἵνα μὴ ὑποτεθῇ, ὅτι θέλομεν νὰ ἐμβάλωμεν προσκόμματα εἰς τὰς ἐργασίας τῆς κυβερνήσεως, ἀλλὰ μετὰ τὴν συζήτησιν αὐτοῦ. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ναυτικῶν νὰ μᾶς εἴπῃ δυνάμει τίνος νόμου ἔκαμε βαθμολογίας εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν.

§27ΖΕΡΒΑΣ. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μᾶς εἴπῃ ἂν ἦναι ἀληθὲς, ὅτι αἱ γαῖαι τῆς γεωργικῆς σχολῆς Τίρυνθος ἀξίας περίπου 100,000 δραχμῶν παρεχωρήθησαν εἰς τὸν Ἀθ. Πετιμεζᾶν ἀπέναντι κρητικῶν γραμματίων, διότι, κύριοι, μίαν γεωργικὴν σχολὴν εἴχομεν, ἡ ὁποία ἀπεφασίσθη ἀπὸ τὸ ἔθνος νὰ χρησιμεύσῃ πρὸς ἐκπαίδευσιν τῶν γεωργῶν μας, καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν παρεχωρήθησαν γαῖαι εἰς αὐτὴν, αἵτινες ἔχουν ἀξίαν πλέον τῶν 1000 δραχ. κατὰ στρέμμα. Ἔμαθον, ὅτι ὁ Κ. Πετιμεζᾶς διὰ κρητικῶν γραμματίων ἠθέλησε νὰ καταλάβῃ τοιαύτας θέσεις, καὶ ὅτι τὸ δημόσιον δὲν τὰς ἔδωκε δυνάμει ἐκθέσεως τοῦ διευθυντοῦ τῆς σχολῆς, καὶ ὅτι κατόπιν τὸ ὑπουργεῖον καὶ ὁ Κ. Πετιμεζᾶς ἰδὼν, ὅτι ἔχανεν εἰς τὸ δικαστήριον ὁποῦ ἐπῆγεν ἦλθεν εἰς συμβιβασμὸν κατήργησε τὴν δίκην καὶ παρεχώρησε τὰς γαίας εἰς τὸν κ. Πετιμεζᾶν, ὁ ὁποῖος σήμερον τὰς κατέχει. Παρακαλῶ τὴν κυβέρνησιν νὰ ἔλθῃ μετὰ τὴν συζήτησιν τοῦ προϋπολογισμοῦ νὰ μᾶς δώσῃ πληροφορίας.

§28ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἐπερώτησις, ἀλλὰ κατηγορητήριον.

§29ΖΕΡΒΑΣ. Ὑπάρχει προσέτι μία λίμνη εἰς τὸ Δαφνὶ, ἡ ὁποία χρησιμεύει ὡς ἰχθυοτροφεῖον, καὶ τὸ ἰχθυοτροφεῖον αὐτὸ ἡ κυβέρνησις τὸ εἶχεν ἐνοικιάσει· ἐκεῖ πλησίον εἷς ἕτερος Γεώργιος Περωτὴς ἠγόρασε τόπον διὰ νὰ κάμῃ νερόμυλον. Ἐκεῖ ὑπῆρχεν ἕνας χάνδαξ διὰ τοῦ ὁποίου συνείχετο ἡ λίμνη μὲ τὴν θάλασσαν καὶ εἰσήρχοντο οἱ ἰχθῦς, αὐτὸν τὸν ἔκλεισεν ὁ νέος ἰδιοκτήτης, ἵνα κάμῃ τὸν νερόμυλον καὶ οἱ ἰχθῦς δὲν εἰσέρχονται. Καὶ περὶ τούτου παρακαλῶ μετὰ τὸν προϋπολογισμὸν νὰ ἔλθῃ ὁ ὑπουργὸς νὰ μᾶς δώσῃ πληροφορίας.

§30ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Δὲν ἀγαπῶ τὰς δημοκοπίας καὶ δὲν θὰ ἀφήσω αὐτὰς νὰ ἀφήσουν ἐντυπώσεις. Εἰς τὸν Ἀθ. Πετιμεζᾶν δὲν παρεχωρήθη οὔτε ἕνα στρέμμα γῆς εἰς τὴν Τίρυνθον. Ὁ Ἀθ. Πετιμεζᾶς ἐζήτησε 160 στρέμματα γῆς ὡς πολίτης Ἕλλην εἰς τὸ μέρος τῆς Ναυπλίας, οὐχὶ ὑπαγόμενα εἰς τὴν ἐν Τίρυνθι σχολὴν, τὸ ὑπουργεῖον δὲν παρεχώρησε ταύτας καὶ ἐγὼ κατέφυγον εἰς τὰ δικαστήρια. Τὴν δίκην ἐκέρδησα εἰς τὸ πρωτοδικεῖον καὶ τὸ δημόσιον ἔκαμεν ἔφεσιν καὶ εὑρισκόμεθα ἐνώπιον τοῦ ἐφετείου, αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια. Δὲν μοὶ παρεχώρησαν οἱ φίλοι μου τὰς γαίας, ἐπῆγα εἰς τὸ δικαστήριον καὶ ἐδικάσθην, καὶ ἐξεδόθη ἡ ἀπόφασις ἐπὶ τῆς πρωθυπουργίας τοῦ κ. Βούλγαρη κατὰ τὸν Ἀπρίλιον τοῦ τρ. ἔτους.

§31ΚΑΤΣΙΚΑΠΗΣ. Ἔχω καὶ ἐγὼ ἐπερώτησιν. Τὴν ἡμέραν, καθ’ ἣν θὰ ἀπαντήσῃ ὁ ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν διὰ τοὺς ναυτικοὺς βαθμούς, παρακαλῶ νὰ προσκληθῇ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν νὰ ἀπαντήσῃ ἂν οἱ τελευταῖοι αὐτοῦ προβιβασμοὶ ὑπηγορεύθησαν ἀπὸ τὴν ἀνάγκην τῆς ὑπηρεσίας καὶ ἂν ἐγένοντο ἐντὸς τῶν ὀργανικῶν νόμων.

§32ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΩΤΗΣ. Κύριοι βουλευταὶ, κατὰ τὰς παραμονὰς τῆς πτώσεως τῆς προηγουμένης κυβερνήσεως τὰ στρατιωτικὰ ὄργανα αὐτῆς ἦλθον εἰς τὴν προστασίαν καὶ φύλαξιν τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν λῃστῶν κατὰ τὴν ἐπαρχίαν μου. Ἐνῷ τοῦτο ἐγένετο, ἔρχεται ἀπόσπασμα τῶν λῃστῶν αὐτῶν ἐν πλήρει μεσημβρίᾳ, συλλαμβάνει τὸν ἀδελφόν μου ὡς αἰχμάλωτον καὶ ἐπλήρωσα λύτρα 6 χιλ. δραχμάς.

§33ΚΑΤΣΑΝΔΡΗΣ. Ποῖοι ἦσαν οἱ ἀξιωματικοί;

§34ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΩΤΗΣ. Ἐδῶ εἶναι ἡ ἐπερώτησις, κύριε δικηγόρε καὶ συνάδελφε· θὰ τὸ μάθωμεν ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον. Ἐπειδὴ εἰς ἡμᾶς ἔγεινε, λέγω, μία ἀδικία τρομερὰ, διότι ὑπὸ τὸ θάῤῥος ὅτι οἱ λῃσταὶ, αὐτὰ τὰ θηρία τῆς κοινωνίας, ἦτο ὑπὸ τὴν προστασίαν τῆς ἐξουσίας, κάθε πολίτης ἐξήρχετο ἐλευθέρως, ἄνευ φόβου, τοσούτῳ μᾶλλον, καθόσον εἶχε πλήρη πεποίθησιν, βεβαιότητα, ὅτι ἡ ἐξουσία ἐκείνη εἶχε τοὺς λῃστὰς ὑπὸ τὴν φύλαξίν της. Ἐδῶ δὲν ὑπάρχει τι ἐναντίον, διότι καὶ εἰς τὴν Βουλὴν δύναμαι νὰ βεβαιώσω καὶ δικαστικῶς θ’ ἀποδείξω, ὅτι οἱ λῃσταὶ μὲ τοὺς πολίτας ἦτο εἰς συνάφειαν· οἱ μὲν λῃσταὶ ἐπήγαινον εἰς τὰς κωμοπόλεις, οἱ δὲ πολῖται ἐπήγαινον εἰς ἐντάμωσιν τῶν λῃστῶν. Ἡ κυβερνητικὴ φρουρὰ ἦτο πλησίον τῶν λῃστῶν, εἰς προσωπικὰς συνδιαλέξεις. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ διοικητὴς τῆς στρατιωτικῆς φρουρᾶς, ἐπειδὴ ὁ ἔπαρχος τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ὁ ὁποῖος ἠκολούθει τὴν στρατιωτικὴν φρουρὰν, διϊσχυρίζοντο, ὅτι δὲν εἶναι προσωπικῶς ὑπεύθυνοι ἂν κακοῦργοι ἦλθον ἐν ἀγνοίᾳ ἡμῶν καὶ ἀπὸ μίαν κακοῦργον θέλησιν ὁρμώμενοι νὰ συλλάβουν τὸν ἀδελφόν σου, τοῦτο μᾶς ἐπέβαλλεν ἡ Κυβέρνησις. Δὲν θέλω νὰ προχωρήσω εἰς τὰ περαιτέρω, ἀλλ’ ἐπειδὴ θέλω εὕρει μίαν ἀρχὴν, ἔρχομαι νὰ ἰδῶ, δικαιοῦμαι ν’ ἀπαιτήσω, ἢ νὰ ἐξασφαλισθῶ ἢ νὰ ἱκανοποιηθῇ ὁ νόμος ἢ νὰ ἱκανοποιήσω τὸν νόμον ἀπὸ τοὺς στρατιώτας τῆς ἐξουσίας, ἂν αὐτοὶ εἶχον ἐντολὴν τῆς κυβερνήσεως, θὰ ζητήσω τὴν ἱκανοποίησιν τῶν νόμων καὶ τὸ δίκαιόν μου.

§35ΚΑΤΣΑΝΔΡΗΣ. Ζητεῖτε ἑρμηνείαν νόμου;

§36ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΩΤΗΣ. Πρέπει ν’ ἀκούσητε, ἔχετε ὑπομονήν· ἐγὼ δὲν εἶμαι ἄνθρωπος τοῦ λόγου. Θέλω νὰ μάθω ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν· ἐδόθη ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τοιαύτη ἐπίσημος διαταγὴ ναὶ ἢ ὄχι.

§37Τ. ΡΟΥΚΗΣ. Εἰπὲ καθαρῶς τί θέλεις.

§38ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΩΤΗΣ. Θέλω νὰ μάθω, νὰ εἴπῃ ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς, ἡ κυβέρνησις ἔδωκεν ἐντολὴν νὰ συνάξουν τοὺς λῃστὰς ὑπὸ τὴν φύλαξιν τῆς στρατιωτικῆς ἐξουσίας, ἢ ἡ στρατιωτικὴ ἐξουσία οἴκοθεν ἔκαμε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα (θόρυβος).

§39ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. Αὐτὸ ἀφορᾷ κυβέρνησιν μὴ ὑπάρχουσαν.

§40ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΩΤΗΣ. Δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν ἔγγραφα. Ἐγὼ θέλω νὰ κατηγορήσω διοικητὴν ἑνὸς τάγματος, ὁ ὁποῖος ἔλεγεν, ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὄργανον τῆς κυβερνήσεως, οὕτω μὲ διέταξε.

§41ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. Αὐτὸ ἀφορᾷ τὴν διαγωγὴν τοῦ στρατοῦ (θόρυβος.)

§42ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Δὲν γνωρίζω ἐγὼ τίνι τρόπῳ οἱ λῃσταὶ ἦσαν μαζὺ μὲ τοὺς στρατιώτας, πῶς ἐτέθησαν ὑπὸ τὴν προστασίαν τῶν στρατιωτῶν οἱ λῃσταὶ;

§43ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΩΤΗΣ. Σὺ συνηγωνίσθης μὲ τοὺς λῃστὰς εἰς ξένα μέρη...... (θόρυβος). Πρέπει νὰ προσδιορισθῇ μία ἡμέρα πρὸς ἀπάντησιν.

§44ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Εἴπατε, ὅτι συνηγωνίσθην μὲ τοὺς ληστάς· τί ἐννοεῖτε λέγοντες ὅτι συνεννοήθην μὲ τοὺς λῃστὰς καὶ ποῦ;

§45ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΩΤΗΣ. Τοὺς συνεκέντρωσεν ἔξωθεν τοῦ χωρίου...... δὲν ἐνθυμοῦμαι πῶς λέγεται.

§46ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ. Τρίφου.

§47ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΩΤΗΣ. Βλέπετε ὁ συνάδελφός μου βουλευτὴς τὸ ἠξεύρει, καὶ διὰ τοῦτο ἐσιώπησα νὰ μοὶ τὸ ἐνθυμήσῃ· ἐκεῖ τοὺς συνεκέντρωσεν, ἂν θέλετε εἰς τὸ χωρίον τοῦ κ. βουλευτοῦ Μαυρομμάτη, ἐπερίμενον νὰ μοὶ δώσητε τὴν ἄδειαν, δι’ αὐτὸ δὲν τὸ ἔλεγον.

§48ΚΑΤΣΑΝΔΡΗΣ. Ἆ! τώρα ἐκαταλάβαμεν τί ζητεῖτε ν’ ἀνακαλύψητε.

§49ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΩΤΗΣ. Μὰ τί νομίζετε κ. Κατσανδρῆ, ἡ πονηρία μόνον εἰς ἐσᾶς τοὺς δικηγόρους συνεκεντρώθη;

§50ΤΙΝΕΣ. Ἀρκετά, κύριε πρόεδρε.

§51ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΩΤΗΣ. Καὶ μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ παρακαλῶ νὰ ἔλθῃ ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐμβαίνομεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, κύριοι.

§53ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Χθὲς, κύριοι, ἀπεφασίσαμεν νὰ ἐπιστραφῇ τὸ ὑπερβάλλον τοῦ ψηφισθέντος φόρου εἰς τοὺς φορολογουμένους· πρέπει νὰ τεθῇ καὶ μία παράγραφος διὰ νὰ κανονισθῇ ὁ τρόπος τῆς ἐπιστροφῆς· διότι εἰς τὰς ἐπαρχίας αὐτὰς θὰ ἐγερθῶσι πολλαὶ δυσκολίαι, διότι ἀπ’ εὐθείας οἱ φορολογούμενοι δὲν ἐπλήρωσαν τὸν φόρον αὐτῶν. Τώρα ἐὰν πληρώσωμεν ἀπ’ εὐθείας τοὺς φορολογουμένους, θὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν δυσκολίαν νὰ μὴ γνωρίζωμεν τί ποσὸν εἰς ἕκαστον θὰ πληρώσωμεν, ἐὰν δὲ τὸ ὑπερβάλλον δώσωμεν εἰς τοὺς ἐμπόρους, θὰ συμβῇ τὸ ἴδιον, διότι πολλοὶ ἔμποροι δὲν θὰ τὸ δώσωσιν εἰς τοὺς φορολογουμένους καὶ μάλιστα ὅταν ᾖναι μικρὰ ποσά. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ συγχωρήσητε, ὥστε διὰ Β. Διατάγματος νὰ ὁρισθῇ ὁ τρόπος τῆς ἐπιστροφῆς, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἠμπορεῖ νὰ μεταβληθῇ, ἐὰν εὑρεθῇ κατά τι πλημμελής.

§54ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ὑποθέσατε, ὅτι ἕνας ἔμπορος ἔστειλεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τρία ἑκατομμύρια σταφίδος καὶ ἐπλήρωσε 15 δραχμὰς καθ’ ἑκάστην χιλιάδα· σήμερον ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη, λέγει 13, ὁ ἔμπορος λοιπὸν δυνάμει αὐτοῦ λέγει νὰ μοὶ ἐπιστραφῇ τὸ ὑπερβάλλον, τὸ ὁποῖον ἐπληρώθη· τὸ δημόσιον ἠμπορεῖ νὰ ἀρνηθῇ;

§55ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν εἴπωμεν, ὅτι ὁ νόμος ἐπιστρέφει τὸ ὑπερβάλλον εἰς τοὺς φορολογουμένους........ (θόρυβος) τὸ πνεῦμα τοῦ νόμου εἶναι νὰ γενῇ τοῦτο πρὸς ὠφέλειαν τῶν ἰδιοκτητῶν.

§56ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Δὲν ἀφήσατε νὰ τελειώσω· τότε ὁ ἔμπορος ἀποκτᾷ ἓν δικαίωμα κατὰ τοῦ δημοσίου. Τὸ ἴδιον δὲ δικαίωμα, τὸ ὁποῖον ἔχει ὁ ἔμπορος κατὰ τοῦ δημοσίου, ἔχει καὶ ὁ φορολογούμενος κατὰ τοῦ ἐμπόρου. Βλέπετε λοιπὸν, ὅτι ἐκτὸς τῆς ἀπαιτήσεως μεταξὺ τοῦ ἐμπόρου καὶ τοῦ δημοσίου ἐγείρεται καὶ ἄλλη ἀπαίτησις μεταξὺ τοῦ φορολογουμένου καὶ τοῦ ἐμπόρου.

§57ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ τὸ πνεῦμα τοῦ νόμου εἶναι ν’ ἀποδοθῇ τὸ ποσὸν αὐτὸ εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας, πρέπει νὰ εὑρεθῇ ὁ τρόπος καὶ αὐτὸ νὰ κανονισθῇ διὰ διατάγματος.

§58ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Ὀλίγας δίκας ἔχει τὸ δημόσιον καὶ πρέπει νὰ προσθέσωμεν καὶ ἄλλας· δὲν ἐννοῶ διὰ ποῖον λόγον πρέπει ν’ ἀναμιχθῶμεν εἰς τὰ ἰδιωτικὰ συμφέροντα· ὁ φορολογικὸς νόμος δὲν ἔχει ὑπ’ ὄψιν του φορολογουμένους ἢ ἐμπόρους, λέγει ἁπλῶς, ὅστις θέλει νὰ ἐξαγάγῃ σταφίδα πληρόνει τόσον ποσὸν καθ’ ἑκάστην χιλιάδα· δὲν εἶχεν ὑπ’ ὄψιν του πρόσωπα, τὴν σταφίδα ἐφορολόγησεν. Ὁ νόμος ὥριζε 15 δραχ. τὴν χιλιάδα, μετὰ τὴν ἐλάττωσιν φυσικῷ τῷ λόγῳ τὸ ὑπερβάλλον πρέπει ν’ ἀποδοθῇ εἰς ἐκείνους, οἵτινες ἐξήγαγον· τώρα ἐὰν εἶχον συμφωνήσει οὕτως ἢ ἄλλως, αὐτὸ ἐνδιαφέρει αὐτοὺς καὶ δὲν πρέπει ἡ Κυβέρνησις ν’ ἀναμιχθῇ εἰς τὰ ἰδιωτικὰ συμφέροντα, τοσούτῳ μᾶλλον, καθόσον, ἐπαναλαμβάνω, ὁ νόμος δὲν φορολογεῖ τὰ πρόσωπα, ἀλλὰ τὸ ἐμπόριον· ὅστις τὸ ἐξήγαγεν, ἐκεῖνος ἔχει καὶ νὰ λαμβάνῃ· ἐὰν δὲ ἔχουν ἀπαιτήσεις οἱ ἰδιοκτῆται, ἂς ζητήσωσι τὰ δικαιώματά των ἀπὸ τοὺς ἐμπόρους.

§59ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε, ἐγὼ χθὲς εἶχον αὐτὴν τὴν ἰδέαν, τὴ ὁποίαν ἔχετε σεῖς, καὶ εἶπον διὰ νὰ μὴν ἀναμιχθῇ τὸ δημόσιον εἰς τοιαύτας περιστάσεις νὰ ἐπιστραφῇ εἰς ἐκείνους παρ’ ὧν ἐλήφθη· τί εἶπεν ὅμως ἡ Βουλή; εἰς τοὺς παραγωγοὺς πρέπει νὰ ἐπιστραφῇ, διότι χάριν αὐτῶν ἐγένετο ἡ ἐλάττωσις. Δι’ αὐτὸ λοιπὸν ἐγὼ εἶπον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπον, καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ τὸ παραδεχθῇ. Ὁ λόγος εἶναι, ἐὰν ᾖναι δυνατὸν νὰ προσπαθήσωμεν νὰ εὑρεθῇ τρόπος, ὥστε καὶ τὸ δημόσιον ν’ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τοιαύτας περιπλοκὰς καὶ αἱ δίκαι μεταξὺ ἐμπόρων καὶ ἰδιωτῶν, ἐὰν ᾖναι δυνατὸν, νὰ λείψωσιν. Μ’ ὅλα ταῦτα ἂς ἀποφασίσῃ ἡ Βουλὴ ὅ,τι ἐγκρίνει.

§60ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Οἱ ἔμποροι, κύριε πρόεδρε, ἀφοῦ ἐμπορεύονται, βαστοῦν σημείωσιν, ὥστε δὲν δυσκολεύονται καθόλου, ἐὰν τοὺς ζητήσῃ ἡ κυβέρνησις κατάλογον, νὰ τὸν παρουσιάσωσι, καὶ δὲν ἠμπορεῖ παρὰ νὰ ᾖναι ἀληθὴς ὁ κατάλογος, διότι πέρνουν ἀποδεικτικὰ οἱ παραγωγοί. Ὅτι δὲ ὁ ἔμπορος δὲν χάνει παρὰ οἱ παραγωγοί, τοῦτο εἶναι καταφανὲς, διότι ὁ ἔμπορος λογαριάζει καὶ δὲν χάνει τίποτε· ἀλλὰ οἱ παραγωγοί.

§61ΣΙΜΟΣ. Ἐδῶ τρία τινὰ ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχουν, πρῶτον ἡ ἀπόφασις ἀποβλέπει τὸ μέλλον ἢ τὸ παρελθόν.

§62ΤΙΝΕΣ. Καὶ τὸ παρελθόν.

§63ΣΙΜΟΣ. Φρονῶ ὅτι ἀποβλέπει καὶ τὸ παρελθόν. Τώρα ὑπάρχει καὶ δεύτερον ζήτημα, ἡ ἀμφιβολία, εἰς ποῖον θὰ γείνῃ ἡ ἐπιστροφὴ καὶ ἤκουσα περὶ διατάγματος κανονιστικοῦ τοῦ τρόπου· νομίζω, ὅτι ἡ ἐπιστροφὴ θὰ γείνῃ πρὸς ἐκεῖνον ὅστις ἔδωκε τὸν φόρον, καὶ ὁ παραγωγὸς, ἐὰν ὁ ἔμπορος ἐπλήρωσε καὶ τῷ ἐπεστράφη τὸ περιπλέον, ἂς κάμῃ καλὰ μὲ αὐτὸν, ἐὰν ἔχῃ δίκαιον· ἀλλὰ τὸ δημόσιον δὲν ἔχει νὰ ἀνακατευθῇ ἐκεῖ· διότι θὰ ἐπιστραφῇ πρὸς ἐκεῖνον ὅστις ἔδωκε τὸν φόρον, καὶ ἐκεῖνος θὰ τὸν ἐπιστρέψῃ πρὸς τὸν ἄλλον.

§64ΔΑΓΡΕΣ. Σᾶς κάμνω μίαν παρατήρησιν, κύριοι, διὰ νὰ ἴδητε, ἐὰν θέλετε τὴν διάκρισιν ὡς πρὸς τὴν ἐπιστροφὴν τῶν φόρων· ὥστε ἐὰν ἡ Βουλὴ ἀποφασίσῃ ὅτι πρέπει νὰ ἐπιστραφοῦν οἱ φόροι εἰς τοὺς παραγωγοὺς ἢ τοὺς ἐμπόρους, νὰ ἴδετε τὶ θὰ συμβῇ· ἓν ἄλλο θὰ προκαλέσωμεν εἴτε ἐκ μέρους τῶν γεωργῶν εἴτε ἐκ μέρους τῶν ἐμπόρων, μίαν δυστροπίαν. Ἀπὸ πολλὰ μέρη τῆς Ἑλλάδος μετεφέρθη εἰς τὰς Πάτρας σταφὶς, αὐτὸς, ὅστις μετέφερε τὴν σταφίδα, διότι ἕνας ἐπιφορτίζεται καὶ ἐκ τῶν ἐσόδων λαμβάνει δύο λεπτὰ τὴν ὀκᾶ δι’ ἔξοδα μεταφορᾶς, αὐτὸς, σᾶς ἐρωτῶ, ἔμπορος εἶναι ἢ ἰδιοκτήτης ἢ ἀντιπρόσωπος τῶν παραγωγῶν; καὶ τοῦτο, κύριοι, συμβαίνει εἰς πολλὰς ἐπαρχίας. Ἐὰν εἴπητε οἱ παραγωγοί, ποῖος θὰ τὸ διακρίνῃ;

§65ΤΙΝΕΣ. Νὰ σημειωθῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§66ΔΑΓΡΕΣ. Ἰδοὺ πῶς θὰ σημειωθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ, ὅτι ἐπιστρέφεται εἰς τοὺς ἐμπόρους τοὺς πληρώσαντας ἢ τοὺς παραγωγούς.

§67ΤΙΝΕΣ. Ὄχι, εἰς ὅλους θὰ τὰ ἐπιστρέψητε.

§68ΕΤΕΡΟΙ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸ ἐπιστρέψητε εἰς ὅλους, μὴ ἀνακατεύετε τὸ δημόσιον (θόρυβος).

§69ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Λέγω ὅτι ἠμποροῦμεν ὅλα νὰ τὰ προλάβωμεν, κύριε πρόεδρε, ἐὰν καταχωρίσωμεν εἰς τὸν φορολογικὸν νόμον διάταξιν διαλαμβάνουσαν, ὅτι «οἱ μέχρι τοῦδε πληρωθέντες φόροι ἐπιστρέφονται κατὰ τὸ ὑπερβάλλον εἰς τοὺς πληρώσαντας τὸν φόρον ὑποχρεωμένους νὰ ἀποδώσωσιν αὐτὸν εἰς τοὺς παραγωγούς».

§70Α. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Πρέπει νὰ σημειωθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ, ὅτι ἡ ἔκπτωσις αὐτὴ ἔγεινεν ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν, καὶ ὅτι ἔχουν τὸ δικαίωμα οἱ παραγωγοὶ νὰ λάβουν τὸ ὑπερβάλλον ἀπὸ τοὺς ἐμπόρους.

§71ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἰδοὺ πῶς διετύπωσα αὐτὴν τὴν τροπολογίαν. «Οἱ μέχρι τοῦδε πληρωθέντες καθ’ ὑπέρβασιν φόροι τοῦ σταφιδακαρποῦ, ἐπιστρέφονται εἰς τοὺς πληρώσαντας αὐτοὺς νὰ τοὺς ἐπιστρέψωσιν εἰς τοὺς παραγωγούς.»

§72ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρεδέχθη λοιπὸν ἡ τροπολογία.

§74ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Διὰ νόμου παρεχωρήθη εἰς τὸν κύριον Ἐδουάρδον Πίκεριγκ Ἄγγλον καὶ διὰ συμβάσεως ἡ σύστασις σιδηροδρόμου μεταξὺ Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς· παρελθούσης δὲ τῆς ταχθείσης προθεσμίας, ἐζήτησε παράτασιν, ἵνα ἀποπερατώσῃ τὸ ἔργον τοῦτο. Ἡ κυβέρνησις, ἀφοῦ ἐσκέφθη, ἐθεώρησε δίκαιον νὰ τῷ ἐπιτρέψῃ προθεσμίαν 7 μηνῶν, ὑπόσχεται δὲ ὅτι τὸν Αὔγουστον καὶ ἴσως ταχύτερον θέλει ἀποπερατώσει τὸ ἔργον. Εἶναι νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου χορηγεῖται ἡ παράτασις. Εἰς τὸν νόμον αὐτὸν προστίθεται, ὅτι θὰ κάμῃ λουτρὰ ἐν Φαλήρῳ καὶ θὰ ἑνώσῃ τὸν δρόμον τοῦ σιδηροδρόμου τοῦ Πειραιῶς μ’ ἕνα μικρὸν ἱπποσιδηρόδρομον πρὸς εὐκολίαν τῶν ἐμπορευμάτων. Τὸ νομοσχέδιον τὸ θεωρῶ κατεπεῖγον, τὸ ὑποβάλλω εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὴν παρακαλῶ νὰ τὸ ἐπιψηφίσῃ ὡς κατεπεῖγον.

§75Λ. ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Ν’ ἀναγνωσθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ διὰ πρώτην φοράν.

§76ΤΙΝΕΣ. Νὰ τυπωθῇ.

§77ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ. Νομοσχέδιον τροποποιοῦν ἄρθρα τινὰ τοῦ ΡΝʹ. Νόμου (Ἀναγινώσκει τὸ νομοσχέδιον). Πρὸς τὴν Βουλήν. «Κατὰ τὸ ἄρθρον 11 καὶ 12 τοῦ ΡΝ νόμου τῆς 20 ἰαννουαρίου 1866 περὶ τῆς εἰς Ἑπτάνησον εἰσαγωγῆς τῆς ἐν τῷ λοιπῷ Βασιλείῳ ἰσχυούσης νομοθεσίας ἡ ἐπιτροπὴ, εἰς ἣν ἐστὶν ἀνατεθειμένη ἡ διοίκησις τῆς κοινῆς περιουσίας τῶν δήμων ἑκάστης νήσου σύγκειται ἐκ τοσούτων μελῶν ὅσοι εἰσὶν οἱ δῆμοι οἱ συνιστῶντες αὐτὴν, τοιουτοτρόπως ἡ ἐπιτροπὴ τῶν Παξῶν σύγκειται ἐκ τριῶν μελῶν μετὰ τοῦ προέδρου ἐπάρχου, διότι ἡ νῆσος Παξῶν περιέχει δήμους τὸν δῆμον Γαϊανῶν καὶ τὸν δῆμον Λακκιωτῶν· ἡ τῶν Κυθήρων ἐκ τεσσάρων, διότι ἡ νῆσος αὕτη περιέχει τρεῖς δήμους, τὸν δῆμον Κυθήρων, τὸν δῆμον Φρασίων καὶ τὸν δῆμον Ποταμίων· ἡ τῆς Ἰθάκης ἐκ πέντε, διότι ἡ νῆσος αὕτη περιέχει δήμους τέσσαρας, τὸν δῆμον Ἰθακησίων, τὸν δῆμον Νηριτέων, τὸν δῆμον Πολυκτορίων καὶ τὸν δῆμον Καρνίων· ἀλλ’ αἱ τῶν λοιπῶν νήσων εἰσὶ πολυμελέστεραι, διότι ἡ μὲν τῆς Κερκύρας σύγκειται ἐκ μελῶν 22, ἡ τῆς Κεφαλληνίας ἐκ μελῶν 21, ἡ τῆς Ζακύνθου ἐκ μελῶν 11 καὶ ἡ τῆς Λευκάδος ἐκ μελῶν 9. Τὸ ζήτημα πόσων μελῶν ἡ παρουσία ἀπαιτεῖται πρὸς ἔννομον ἀπαρτίαν ἐλύθη κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν, ὅτι πρέπει νὰ ὦσι παρόντα τὰ ἡμίση καὶ ἓν πλέον. Ὅθεν πρὸς ἔννομον συγκρότησιν ἰδίως τῶν ἐπιτροπῶν Κερκύρας καὶ Κεφαλληνίας ἀπαιτεῖται ἡ παρουσία μελῶν 12 καὶ 11, εὔκολον δὲ νὰ συμπεράνῃ τις, ὅτι δυσχέρειαι ὑφίστανται πρὸς ἀποτέλεσιν ἐννόμου ἀπαρτίας, πλὴν τούτου, ὡς ἐκ τοῦ πολυμελοῦς τῶν ἐπιτρόπων, πολλὰ τῶν μελῶν ζητοῦσι διαδοχικῶς τὸν λόγον, ἀγορεύουσιν ἐπὶ μακρῶν, περιέρχονται εἰς ἀμοιβαίας αἰτιάσεις καὶ σκώμματα, καταναλίσκεται ὁ χρόνος ἐπὶ ματαίῳ ἀποφάσεις περὶ σπουδαίων ἀντικειμένων, ἀναγομένων εἰς τὴν διοίκησιν τῆς κοινῆς τῶν δήμων περιουσίας δὲν λαμβάνονται, τὸ ἐγχώριον ταμεῖον περιέστη εἰς χρεωκοπίαν καὶ τὰ ἀγαθοεργὰ καταστήματα, ἤτοι νοσοκομεῖα, ὀρφανοτροφεῖα, βρεφοκομεῖα, κλπ, ὧν τὰς ἀνάγκας πρέπει κατὰ τὴν § 2 τοῦ ἄρθρου 13 νὰ θεραπεύῃ κατὰ προτίμησιν μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν ἐξόδων τῆς διοικήσεως καὶ εἰσπράξεως ἡ ἀπὸ τῆς κοινῆς περιουσίας πρόσοδος κινδυνεύουσι νὰ διαλυθῶσι. Τὰ ἀτοπήματα ταῦτα προτίθεται νὰ θεραπεύσῃ τὸ εἰσαγόμενον νομοσχέδιον, δι’ οὗ τροποποιοῦνται αἱ διατάξεις τῶν ἄρθρων 11 καὶ 12 τοῦ εἰρημένου ΡΝʹ. νόμου, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν σχηματισμὸν τῶν διοικητικῶν ἐπιτροπῶν τῆς κοινῆς περιουσίας τῶν δήμων τῶν νήσων Κερκύρας, Κεφαλληνίας, Ζακύνθου καὶ Λευκάδος· ἀποτελεῖται ἐξ ἑνὸς μόνον ἄρθρου εὐλήπτου καὶ μὴ χρήζοντος, νομίζω, διασαφήσεων. Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν ταχεῖαν τῆς Βουλῆς ἐπιψήφισιν. Ἐν Ἀθήναις τὴν 19 7βρίου 1868.

Ὁ ἐπὶ τῶν ἐσωτερικῶν ὑπουργὸς

Δ. Γ. ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ.

Ἄρθρον μόνον. Ἡ κατὰ τὰ ἄρθρα 11 καὶ 12 τοῦ ἀπὸ 20 Ἰανουαρίου 1866 ὑπὸ στοιχ. ΡΝʹ. νόμου περὶ εἰσαγωγῆς εἰς Ἑπτάνησον τῆς ἐν τῷ λοιπῷ Βασιλείῳ ἰσχυούσης νομοθεσίας ἐπιτροπῆς, εἰς ἣν ἐστὶν ἀνατεθειμένη ἡ διοίκησις τῆς κοινῆς περιουσίας τῶν δήμων ἑκάστης νήσου, θέλει ἀποτελεῖσθαι τοῦ λοιποῦ ὡς πρὸς τὰς νήσους Κέρκυραν, Κεφαλληνίαν, Ζάκυνθον καὶ Λευκάδα ἐκ τοῦ προϊσταμένου τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς, ὅστις εἶναι καὶ πρόεδρος τῆς ἐπιτροπῆς ταύτης καὶ ἐκ τριῶν ἑτέρων μελῶν ἐκλεγομένων ὑφ’ ἑκάστου ἐπαρχιακοῦ συμβουλίου εἴτε ἐντὸς τῶν ἰδίων ἑαυτοῦ μελῶν ἢ τῶν μελῶν τῶν δημοτικῶν συμβουλίων τῶν δήμων τῆς νήσου, εἴτε ἐκτὸς αὐτῶν. Ἐν ἰσοψηφίᾳ ἡ ψῆφος τοῦ προέδρου ἀποφασίζει.» Αὐτὴ ἡ ἐπιτροπὴ εἶναι ἐκείνη, ἥτις διοικεῖ τὴν περιουσίαν τῶν δήμων. Οἱ δῆμοι εἶναι πολλοὶ εἰς τὴν Κεφαλληνίαν, Κέρκυραν, Ζάκυνθον καὶ Λευκάδα, ὅσον δὲ ἀφορᾷ τὰς λοιπὰς νήσους, οἱ δῆμοι εἶναι πολλὰ ὀλίγοι. Ἡ ἐπιτροπὴ λοιπὸν εἰς τὰς νήσους Κεφαλληνίαν, Ζάκυνθον, Κέρκυραν καὶ Λευκάδα ἔχει ἀνάγκην 21 μέλους, καὶ ἐπειδὴ ἀποφασίζει τὸ ἥμισυ πλέον ἑνὸς καθίσταται ἀναγκαῖον νὰ συνέρχωνται δώδεκα μέλη διὰ ν’ ἀποφασίσουν. Ἀπεδείχθη δὲ ἕως τώρα δύσκολον αὐτὸ καὶ διότι δὲν συνέρχονται καὶ διότι ὁσάκις συνέρχονται γίνεται συζήτησις πολλή. Λοιπὸν δι’ αὐτὰς τὰς νήσους ἐθεωρήθη ἀναγκαῖον νὰ γείνῃ μία ἐξαίρεσις. Ἡ ἐπιτροπὴ σύγκειται ἐξ ἑνὸς μέλους ἐξ ἑκάστου δήμου, διωρθώθη λοιπὸν ἐξ ἑνὸς μέλους ἐξ ἑκάστης ἐπαρχίας, ὥστε νὰ συνίσταται ἡ ἐπιτροπὴ ἐκ 4, 5 μελῶν. Τοιοῦτον νομοσχέδιον ὑποβάλλω.

§78ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ. Νὰ θεωρηθῇ κατεπεῖγον.

§79ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ. Σᾶς ὑποβάλλω νομοσχέδιον περὶ μεταθέσεως πιστώσεως δραχ. 25,990 5|00 (ἀναγινώσκεται). Ἐπειδὴ τὸ ἄρθρον 6 τοῦ κεφαλαίου 8 δὲν ἐξηντλήθη, μετατίθεται εἰς τὸ ἄρθρον 5 τοῦ ἰδίου κεφαλαίου τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ὑπουργείου των Ἐσωτερικῶν. Εἶναι εἰς τὴν κατασκευὴν γραμμῶν· δὲν ἐξηντλήθη, διότι αἱ γραμμαὶ δὲν ἀπεπερατώθησαν. Τοιουτοτρόπως μένει ἓν ποσὸν ἀπὸ τοῦ κεφαλαίου 8 εἰς τὴν κατασκευὴν τῶν γραμμῶν ἀδιάθετον, τὸ ἄρθρον τοῦτο ἔχει 40,000 ἐξωδεύθησαν δὲ μόνον 25,000, μένουν δὲ τ’ ἄλλα. Εἶναι λοιπὸν ἀνάγκη νὰ μετατεθῶσιν εἰς τὸ ἄλλο ἄρθρον τοῦ κεφαλαίου.

§80ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ποίου προϋπολογισμοῦ;

§81ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ. Τοῦ 1867.

§82ΤΙΝΕΣ. Ἂς τυπωθῇ.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναγινώσκεται διὰ πρώτην φορὰν ὡς κατεπεῖγον τὸ νομοσχέδιον τοῦ σιδηροδρόμου.

§84ΤΙΝΕΣ. Μὴ κάμνετε αὐτὴν τὴν κακὴν ἀρχὴν, κ. πρόεδρε, ἂς τυπωθῇ πρῶτον.

§85ΕΤΕΡΟΙ. Τὸ ἐσύστησεν ὁ ὑπουργὸς ὡς κατεπεῖγον.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ὁ φορολογικὸς νόμος. Ἄρθρον 2 (ἀναγινώσκεται.)

§87ΚΕΧΑΓΙΑΣ. «Ὁ μεταφέρων κτλ. νὰ παραλειφθῇ· εἶναι περιττά.

§88ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. Ἀπηλείφθη ἡ βʹ. παράγραφος τοῦ ἄρθρου καὶ 5 λέξεις ἀπὸ τὴν πρώτην «νὰ μὴ εἰσπράττηται δὲ εἰς τὰ τελωνεῖα κατὰ τὴν ἐξαγωγήν.» Ἐδάφ. 2. «Τὰ βαλανίδια Ἀττικῆς καὶ Ἄνδρου ἐξομοιοῦνται πρὸς τὰ τῆς Κέας, Λακωνίας καὶ Λακεδαίμονος ὡς πρὸς τὸν ἐπιβλητέον ἐπ’ αὐτῶν ἔγγειον φόρον.»

§89ΔΑΓΡΕΣ. Ὑπάρχει τροπολογία τῆς ἐπιτροπῆς.

§90ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (ἀναγινώσκει). «Ἐπὶ δὲ τῆς δευτέρας τροπολογίας τοῦ κ. ὑπουργοῦ περὶ τοῦ φόρου τῶν βαλανιδίων, ἡ ἐπιτροπὴ θεωροῦσα τὴν αἰτιολογίαν αὐτῆς ἀνεπαρκῆ καὶ ἀναπόδεικτον, προτείνει τὴν ἀπόῤῥιψιν αὐτῆς καὶ τὴν ἰσχὺν τοῦ σχετικοῦ ἄρθρου τοῦ φορολογικοῦ Νόμου περὶ ἐγγείου φόρου τῶν βαλανιδίων Ἀττικῆς καὶ Ἄνδρου.»

§91ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Μὴ νομίσητε, ὅτι ἠθέλεσεν ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ φέρῃ ἐλάττωσιν, ὁ λόγος εἶναι ὅτι αὐτὰ τὰ βαλανιδόδενδρα εἶναι ἰδιόκτητα, ἐν ᾧ τῶν ἄλλων μερῶν εἶναι ἐθνικὰ, καὶ ἐπειδὴ ἐφορολογοῦντο καὶ τὰ τῆς Ἀττικῆς ὡς ἐθνικὰ, διὰ τοῦτο ἦλθε διόρθωσις.

§92ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι τὰ ψηφίσματα τῆς Ἐθνικῆς Συνελεύσεως.

§93ΔΑΓΡΕΣ. Κύριοι, εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἔγεινε συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου· ἠγέρθησαν πολλαὶ ἀμφιβολίαι· ἠρεύνησε λοιπὸν ἡ ἐπιτροπὴ καὶ εὗρεν, ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν τὰ βαλανίδια αὐτὰ ἐπλήροναν δύο καὶ ἥμισυ δραχμὰς τὸ καντάρι. Ὁ Κύριος ὑπουργὸς μᾶς ἔκαμε τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Κεχαγιᾶ, ὅτι αὐτὰ εἶναι ἰδιόκτητα καὶ κατὰ λάθος ἐσημειώθησαν, ὡς ἐθνικοϊδιόκτητα· ἀλλ’ ὀφείλω νὰ κάμω τὴν παρατήρησιν, ὅτι καὶ ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ τὴν ὁποίαν ἀντιπροσωπεύω, ὑπάρχουσιν ἰδιόκτητα βαλανιδόδενδρα. Λοιπὸν εἴπομεν, ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ ἐνόμισεν ἀναγκαῖον νὰ ὑπάρχῃ ὁ φόρος ὡς τὸ παρελθὸν ἔτος, καὶ ἂν ὑπάρχουν ἰδιόκτητα, πρέπει νὰ γίνῃ αὐτὸ καὶ διὰ τὰς ἄλλας ἐπαρχίας· ἢ διότι ἔτυχε νὰ ἔχῃ ἡ Ἀττικὴ ἕνα βουλευτὴν ὑπουργὸν πρέπει νὰ δικαιωθῇ αὐτὴ, καὶ αἱ ἄλλαι ἐπαρχίαι, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν, νὰ χάνουν τὰ δικαιώματά των· ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγὼ σᾶς συνιστῶ εἶναι, ὅτι ὁποιονδήποτε μέτρον λαμβάνετε διὰ τὴν μίαν ἐπαρχίαν πρέπει νὰ λαμβάνετε καὶ διὰ τὰς ἄλλας.

§94ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἡ ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ φορολογικοῦ νόμου δυσπιστοῦσα διὰ τὴν μεταβολὴν, ἥτις ἐγένετο εἰς τὸν φορολογικὸν νόμον τοῦ 1868, ὅτι δηλαδὴ τὰ βαλανόδενδρα τῆς Ἀττικῆς καὶ τῆς Ἄνδρου εἶναι ἰδιόκτητα, ἔφερεν ἐξαιρέσεις. Φέρω λοιπὸν ψήφισμα τῆς συνελεύσεως ὅπου αὐτὰ φορολογοῦνται ὡς ἰδιόκτητα. Νομίζω, ὅτι ἄλλην ἀπόδειξιν δὲν θέλετε, ὅταν ἐπὶ 2, 3 ἔτη φορολογοῦνται ὡς ἰδιόκτητα. Ἰδοὺ τί λέγει τὸ ψήφισμα.

Ἐννοεῖται λοιπὸν, ὅτι καὶ ἡ Ἄνδρος συμπεριλαμβάνεται. Ἐπανελήφθη λοιπὸν ἓν λάθος.

§95ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Καὶ ἐγὼ τὸ διώρθωσα.

§96ΔΑΓΡΕΣ. Ἆρά γε εἶναι ἰδιόκτητα ὅλα τῆς Ἀττικῆς;

§97ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΩΤΗΣ. Καὶ εἰς τὴν Ἀκαρνανίαν ὑπάρχουν ἰδιόκτητοι γαῖαι, ὁποῦ ὑπάρχουν βαλανίδια, ἀλλὰ τώρα φορολογοῦνται ὡς ἐθνικαὶ (θόρυβος).

§98ΣΙΜΟΣ. Κατὰ τὸ 1834 εἶχον τὴν τιμὴν νὰ σταλῶ ὡς μέλος μιᾶς ἐπιτροπῆς διὰ νὰ ἐξετάσω παράπονα ἐκείνων τῶν μερῶν· ἓν ἀπὸ αὐτὰ ἦτο καὶ τοῦτο. Περιήλθομεν τότε ὅλας τὰς ἐπαρχίας ἐκείνας, ἐλάβαμεν πληροφορίας, ἐξετάσαμεν ἀνθρώπους, ἐπήγαμεν εἰς τὰ δάση, ἴδαμεν, ἐμάθαμεν καὶ ἤλθομεν καὶ ἐκάμαμεν μίαν ἔκθεσιν, τῆς ὁποίας τὸ σύνολον εἶναι τοῦτο, ὅτι δὲν ἦτο μία καθαρὰ ἰδιοκτησία, καὶ τὰ παράπονα ἐκεῖνα τὰ μεγάλα, τὰ ὁποῖα ἐδέησε νὰ φθάσουν μέχρι τῆς κυβερνήσεως δι’ ἐπιτροπῆς, καὶ νὰ γίνῃ μία ἀναστάτωσις μεγάλη, δὲν ἦσαν ἀληθῆ. Οἱ ἰδιοκτῆται παρεπονοῦντο, καὶ οἱ ἐνοικιασταὶ ἔλεγον ἄλλας δικαιολογίας. Ἐρχόμενοι λοιπὸν εἰς τὴν κυβέρνησιν ἐφέραμεν ὡς προϊὸν τῆς πεποιθήσεως, ὅτι πρέπει νὰ εὑρεθῇ εἷς τρόπος φορολογίας καὶ ἀφήσαμεν τὸ δικαίωμα τῆς συλλογῆς ὅπως ἦτο. Καὶ ἔκτοτε αὐτὴ ἡ φορολογία διὰ τὴν Ἀκαρνανίαν ἐκανονίσθη οὕτως· ἐπεβλήθη δηλ. εἷς φόρος περισσότερος καὶ ἔμεινεν ὁ αὐτὸς τρόπος τῆς συλλογῆς (θόρυβος). Ὥστε δὲν νομίζω νὰ ὑπήχθησαν αὐτὰ τὰ μέρη εἰς τὰς αὐτὰς διατάξεις μὲ τὰ ἄλλα (θόρυβος).

§99ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΩΤΗΣ. Πραγματικῶς ὁ κ. Σίμος καὶ ἐγὼ ἐνθυμοῦμαι, ὅτι περιῆλθεν αὐτὰ τὰ μέρη τῆς Ἀκαρνανίας διαβατικῶς· δὲν ἠμπόρεσεν ὅμως νὰ ἐξακριβώσῃ αὐτὰ τὰ πράγματα τὰ περὶ βαλανιδίων ὅπως ἦτον, διότι ὁ δρόμος του ἦτο ἀπὸ Μεσολόγγι κατ’ εὐθεῖαν εἰς τὴν Βόνιτσαν (θόρυβος). Δὲν ἐννοῶ, ὅτι ἔκαμε κακὴν ἔρευναν ὁ κ. Σίμος, διότι τότε ἦτον ἕνας Βαυαρέζος προϊστάμενος.

§100ΣΙΜΟΣ. Ὁ Δούκας καὶ ἕνας Βαυαρὸς, μάλιστα.

§101ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΩΤΗΣ. Δύναμαι νὰ διαβεβαιώσω τὴν Βουλὴν καὶ τὸν κ. Σίμον καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν, ὅτι ἀπὸ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὡς τώρα εἶναι 10 ἀποφάσεις δικαστικαὶ ὅπου ἀνεγνωρίσθησαν αὐτὰ τὰ κτήματα τῶν βαλανιδίων ἰδιόκτητα. Ἂν λοιπὸν ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ ἐξαίρεσις διὰ τὴν πρωτεύουσαν.......

§102ΚΑΤΣΑΝΔΡΗΣ. Ὄχι. (θόρυβος).

§103ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΩΤΗΣ. Διὰ τί νὰ μὴ εἴπωμεν, ὅτι ἐξομοιοῦνται αἱ βαλανιδιαὶ αἱ ἰδιόκτητοι τῶν Ἀθηνῶν, καθὼς τῆς Ἀκαρνανίας καὶ Αἰτωλίας, μὲ ἐκείνας τῆς Λακωνίας καὶ τῆς Κέας; Νὰ γίνῃ λοιπὸν μία ὡρισμένη ἐπισημείωσις, ἐκεῖ ὅπου λέγει Ἀττικῆς καὶ Ἄνδρου, νὰ εἴπωμεν καὶ Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας, ὥστε ὅλα ταῦτα τὰ μέρη νὰ πληρώνουν ἕνα φόρον καὶ νὰ ἐκπεσθῇ ὁ διὰ τὴν Ἀκαρνανίαν φόρος ἐπὶ τῶν λεγομένων ἐθνικῶν, διότι τοιαῦτα δὲν ὑπάρχουν, καθόσον εἶναι αἱ περιφέρειαι τῶν χωρίων.

§104ΣΤΑΪΚΟΣ. Κατὰ τὰ 1834, κ. Σῖμο, περιήλθατε τὴν Ἀκαρνανίαν, εἴδατε ὅλα τὰ μέρη τὰ δασώδη κτλ. ἀπὸ τότε ἕως εἰς τὰ 1868 εἶναι χρόνια 34· κύριοι, ἔκτοτε ὁ λαὸς ἐκεῖνος διεκδίκησε τὰ δικαιώματά του διαφοροτρόπως ὡς ἐκ τῶν περιστάσεων, πολλὰ χωρία διεκδίκησαν. Ὑπῆρχε, κύριοι, τότε τὸ διάταγμα, τὸ ὁποῖον φαίνεται ὡς ἀποτέλεσμα τῆς περιοδείας τοῦ κ. Σίμου, καὶ διὰ τὸ ὁποῖον διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐγένετο ἡ ἐπανάστασις τοῦ 1836 καὶ αἱ λοιπαὶ, καὶ ἐφονεύθησαν πλέον τῶν χιλίων ἀνθρώπων, καὶ τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι πᾶν φυτὸν καὶ χόρτον ἀνήκει εἰς τὴν κυριότητα τοῦ δημοσίου. Ἔκτοτε, κύριοι, ὁ Μαχαλᾶς καὶ πολλὰ ἄλλα χωρία τῆς Ἀκαρνανίας διεξήγαγον τὰ δικαιώματά των δικαστικῶς καὶ ἀνεγνωρίσθησαν ὡς ἰδιοκτησία ἰδιωτικὴ τὰ χωρία αὐτά· καθὼς καὶ τῆς Τριχωνίας τὰ Λιγόστιανα καὶ τὰ Ζακόνιανα. Ἔκτοτε λοιπὸν ἀνέκτησαν τὰ κτήματά των καὶ δὲν θεωροῦνται ὡς ἐθνικά. Ἐκτὸς εἰς τὴν Μάνινα, εἰς τὰ ἄλλα χωρία δικαστικῶς εὑρέθησαν τὰ ὅριά των, οὐδεὶς δύναται νὰ μάσῃ ἀπὸ τὴν μίαν περιφέρειαν βαλανίδια καὶ νὰ ὑπάγῃ εἰς τὴν ἄλλην. Λοιπὸν τὸ θεωρῶ ἄδικον, ἀφοῦ ἀνεγνωρίσθησαν δικαστικῶς ὡς ἰδιόκτητα νὰ ἐπιβάλωμεν εἰς αὐτὰ φόρον ὡς εἰς τὰ ἐθνικά. Εἶμαι, κύριοι, ἀκόμη ἐναντίος εἰς τὴν κατὰ στρέμμα φορολογίαν τῶν καρπῶν.

§105ΤΙΝΕΣ. Νὰ τελειώσῃ αὐτὸ πρῶτον καὶ ὕστερον....

§106ΣΤΑΪΚΟΣ. Δύω λέξεις θὰ εἴπω καὶ δι’ αὐτό.

§107ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Μὴ τὸ συγχύζετε τὸ ἓν μὲ τὸ ἄλλο.

§108Κ. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Κύριοι, ἐξ ὅσων πληροφοριῶν μᾶς ἐδόθησαν φαίνεται, ὅτι ἡ ἰδιοκτησία αὐτὴ τῶν βαλανιδίων δὲν εἶναι καθαρά. Ἐδῶ παρουσιάζεται ἓν δικαίωμα κεκτημένον παρὰ τῶν χωρικῶν νὰ συλλέγουν τὰ βαλανίδια. Αὐτὸ τὸ δικαίωμα χαρακτηρίζεται ὡς μία δουλεία ἐπὶ τῆς ἰδιοκτησίας τῆς ἐθνικῆς, ἡ ὁποία ἀπεκτήθη πρὸ χρόνων. Καὶ εἰς τὴν Εὔβοιαν οἱ χωρικοὶ συλλέγουν τὰ ῥετσίνια· μετὰ χρόνον ἠμποροῦν νὰ διϊσχυρισθοῦν, ὅτι εἶναι ἰδιοκτῆται. Ἐγὼ λοιπὸν λέγω, ὅτι ἂν ἡ πολυχρόνιος χρῆσις δύναται νὰ ζητήσῃ ἐξαίρεσιν, δι’ ὅλα ἐκεῖνα τὰ κτήματα ὅπου ὑπάρχουν βαλανιδιαὶ καὶ τὰ ὁποῖα ἀνεγνωρίσθησαν δυνάμει δικαστικῆς ἀποφάσεως αὐτὰ νὰ μὴ ὑπαχθῶσι.... (θόρυβος).

§109ΤΙΝΕΣ. Αὐτὸ λέγομεν καὶ ἡμεῖς.

§110Κ. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Ὄχι δὲν λέγετε αὐτὸ, ἀλλὰ λέγετε ἐν γένει, διότι ἂν ὑπάρχουν ἀποφάσεις ἀναγνωρίζουσαι τὸ δικαίωμα τῆς ἰδιοκτησίας, τότε δὲν δύναται νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ ἐξαίρεσις εἰς τὸν νόμον. Ἐγὼ λέγω, ὅτι ἂν ὑπάρχῃ δι’ ὅλα τὰ κτήματα ἀνεγνωρισμένη καθαρὰ ἰδιοκτησία, ἐκεῖνα πρέπει νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸν γενικὸν φόρον. Ἀλλ’ ἐπειδὴ μέχρι τοῦδε ἀπεδείχθη, ὅτι δὲν ὑπάρχουν τοιαῦται ἀναγνωρίσεις, πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ ὁ ἐπιβαλλόμενος φόρος ἕως οὗ ἀποδειχθῇ τὸ γεγονὸς τῆς ἀναγνωρίσεως ὑπὸ τῶν δικαστηρίων. Τὸ δικαίωμα τοῦ συλλέγειν δὲν εἶναι καὶ δικαίωμα ἰδιοκτησίας, ἠμπορεῖ νὰ ᾖναι ἓν δικαίωμα δουλείας καὶ τίποτε περισσότερον.

§111Λ. ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Ἐγὼ, κύριοι, ἔκαμα εἰς τὴν Ἀκαρνανίαν 2 ἔτη διοικητής. Τὰ βαλανίδια εἶναι τῆς αὐτῆς κατηγορίας μὲ ἐκεῖνα τῆς Ἠλείας· μόνον δικαίωμα συλλογῆς ὑπάρχει. Ἰδοὺ τὶ ἀκολουθεῖ εἰς τὴν Πελοπόννησον εἰς τὰς κοινότητας, ὅπου ἔχουν ἰδιοκτήτους γαίας, μέσα εἰς τὸ χωράφι εἶναι τὸ ἔλατον, εἶναι ἐθνικὸν καὶ τοῦ Κώστα καὶ τοῦ Παύλου, τοῦτο ἰδιοκτησία δὲν εἶναι. Ἂν παρουσιασθῇ ἀπόφασις, βέβαια εἶναι ἰδιόκτητα, ἂν ὅμως δὲν ὑπάρχῃ ἀπόφασις καὶ εἶναι μόνον κατοχὴ, τότε δὲν εἶναι ἰδιόκτητα, ἀλλὰ ἐθνικά.

§112ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐλησμόνησεν ὁ κ. Κρεστενίτης, ὅτε τὸ ζήτημα τοῦτο ἐλύθη κατὰ τὸ 1845 εἰς τὴν τότε Βουλήν. Ὑπῆρχον καὶ τότε τὰ αὐτὰ παράπονα, τὰ ὁποῖα καὶ σήμερον, καὶ τότε ἠγέρθη φιλονεικία ἐν τῇ Βουλῇ, ὅτε ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κ. Μεταξᾶς ἀνεγνώρισεν ὅλα τὰ δικαιώματα τῶν κατοίκων εἰπὼν, ὅτι παραδέχομαι, ὅτι αὐτοὶ εἶναι ἰδιοκτῆται, ἀλλ’ ἐπειδὴ ἔχω ἀνάγκην νὰ ἐπιβάλλω τοιοῦτον φόρον, σᾶς παρακαλῶ νὰ τὸν παραδεχθῆτε, ἐπιφυλάττομαι νὰ φέρω νόμον καὶ νὰ ἐξετάσω ὅλα τὰ βαλανίδια καὶ νὰ τὰ ὑπαγάγω εἰς δύω κατηγορίας εἰς ἐθνικὰ καὶ εἰς ἰδιόκτητα. Τότε παρεδέχθημεν καὶ ἐπεβλήθη ὁ φόρος αὐτὸς καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ ἦναι ὁ ἴδιος. Ἤδη ὅμως ὑπάρχει κἄτι τι διάφορον, διότι καθὼς εἶπον καὶ ἄλλοι συνεπαρχιῶταί μου ἔγειναν πολλὰ μέρη ἰδιόκτητα καὶ τώρα δὲν μένει φιλονεικούμενον παρὰ τὸ μέρος ἐκεῖνο, ἐντὸς τοῦ ὁποίου ὑπάρχουν βαλανίδια, δηλ. οἱ ἀγροὶ τῶν κατοίκων ἐκείνων ὅπου ὑπάρχουν βαλανίδια· ὅλα δὲ τὰ ἄλλα μέρη θεωροῦνται περιουσία εἴτε τῶν δήμων, τῶν κοινοτήτων, εἴτε τῶν ἀτόμων. Κύριοι, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον συνιστῶ εἰς τὴν κυβέρνησιν εἶναι, ἂν ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν εἶναι εἰς κατάστασιν νὰ ἐξισώσῃ τὸν φόρον ἐκεῖνον, καθὼς καὶ εἰς τὰς ἄλλας ἐπαρχίας, καθὼς εἶναι εἰς τὴν Ἀττικὴν, παρακαλῶ νὰ ἐξετάσῃ καὶ τότε ἂς ἐπιβάλλῃ οἱονδήποτε θέλει φόρον. Εἶναι δὲ ὁμολογούμενον, ὅτι μετὰ τὸ ψήφισμα τῆς συνελεύσεως, ὅτε ἀπεφασίσθη, ὅτι αἱ περιφέρειαι τοῦ Κεφαλοχωρίου νὰ θεωρῶνται ἰδιοκτησία τῶν κατοίκων, συνεπάγεται τὸ συμπέρασμα, ὅτι καὶ τὰ βαλανίδια θεωροῦνται ἐθνικά. Δὲν παραδέχομαι τὴν γνώμην τοῦ Κ. Πετσάλη καὶ τοῦ Κ. Κρεστενίτου ὅτι, ὅταν ἔχω ἕνα ἀγρὸν ὅπου ὑπάρχει ἓν δένδρον, ὅτι ὑπάγεται εἰς τὴν ἰδιότητα τὴν ἐθνικὴν, διότι τὸ διάταγμα δὲν λέγει τὰ σποράδην δένδρα, ἀλλὰ λέγει τὰ δάση· καὶ τότε θεωρεῖται ὡς ἰδιόκτητον, ὅταν παρουσιασθῇ ἐντὸς τῆς προθεσμίας τίτλος, καὶ πιστεύω ὅτι πολλοὶ ἐκ τῶν καθημένων ἐδῶ ἀπέκτησαν τοιαῦτα. Ἐδῶ δὲν ὑπάγονται αὐτὰ εἰς αὐτὴν τὴν κατηγορίαν, ἐδῶ εἶναι ἰδιοκτησία καθαρά. Ἔχω τὸν ἀγρόν μου καὶ μέσα δύω τρία βαλανίδια, θεωροῦνται αὐτὰ ἐθνικά; ὄχι· εἰς τοιαύτην κατηγορίαν ὑπάγονται καὶ ὅλαι αἱ βαλανιδιαὶ εἰς τὴν Ἀκαρνανίαν. Δὲν εἶναι δὲ βέβαιον, ὅτι ἔχει τὸ δικαίωμα πᾶς τις νὰ ὑπάγῃ νὰ συλλέγῃ τὸ βαλανίδιον· τὴν περιφέρειαν τοῦ δεῖνος χωρίου θὰ τὴν συλλέξουν οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου καὶ ὅταν εἰσέλθουν οἱ τῆς ἄλλης περιφερείας τοὺς καταδιώκουν, ὥστε ἔχουν δικαίωμα κατοχῆς καὶ κυριότητος. Ἑπομένως πιστεύω, ὅτι εἶναι δίκαιον ὁ κ. ὑπουργὸς εἴτε κατὰ τὸ παρὸν εἴτε κατὰ τὸ μέλλον νὰ δώσῃ πέρας εἰς αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν.

§113ΒΑΛΑΣΣΟΠΟΥΛΟΣ (ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τὸ παρὸν καὶ τὸ παρελθὸν καθιέρωσε μακρὸν πολυχρόνιον δικαίωμα ὥστε νὰ φορολογῶνται ὡς ἐθνικά. Σήμερον λοιπὸν δὲν ἠμπορεῖ ἡ κυβέρνησις νὰ μεταβάλῃ τὴν φορολογίαν δι’ ἰσχυρισμοὺς οἱ ὁποῖοι δὲν στηρίζονται εἰς καμμίαν βάσιν. Ἡ κυβέρνησις δὲν ἀποκρούει τὸ δίκαιον. Θέλουν νὰ ἀποδείξουν, ὅτι ἔχουν τίτλον δικαστικὸν διὰ νὰ ἀποδείξουν ὅτι ἔχουν δικαίωμα ἰδιοκτησίας, δὲν ἠμπορεῖ καμμία κυβέρνησις νὰ τοὺς τὸ ἀρνηθῇ, ἀλλ’ ἐν ὅσῳ δὲν τὸ ἀποδείξουν, ἡ κυβέρνησις δὲν ἠμπορεῖ νὰ πεισθῇ διὰ τὸν ἰσχυρισμὸν 2–3 ἀξιοτίμων βουλευτῶν. Διὰ ταῦτα ἐπὶ τοῦ παρόντος νομίζω, ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ μείνωμεν εἰς τὸ καθεστὼς καὶ ἂν εὕρουν στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα νὰ ἀποδεικνύουν τοὺς ἰσχυρισμούς των, τότε βέβαια ἡ κυβέρνησις θὰ φέρῃ ἕνα νόμον.

§114ΔΑΓΡΕΣ. Ἤμην καὶ ἐγὼ μέλος τῆς Συνελεύσεως καὶ ἔλαβα μέρος εἰς τὸ περὶ βοσκῶν ζήτημα, μάλιστα συνεπάθουν καὶ ὑπεστήριξα τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν ἐπαρχιῶν ἐκείνων, οἵτινες εἶχον ἐνδιαφέρον καὶ ἀπεφασίσθη ὡς πρὸς τὸ χωρίον..... (θόρυβος).

§115ΖΕΡΒΑΣ. ... (θόρυβος). Τὸν λόγον κ. πρόεδρε.

§116ΔΑΓΡΕΣ. Ποτὲ δὲν ἐσκέφθημεν...... (θόρυβος)

§117ΖΕΡΒΑΣ. Ἐγένετο μία φορολογία περὶ τῶν κοινοτήτων (θόρυβος). Παρετηρήθη ὅτι πρὸ τῆς ἐπαναστάσεως 3 εἰδῶν ἰδιοκτησία ὑπῆρχεν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἰδιοκτησία ὀθωμανικὴ, ἰδιοκτησία ἐκκλησιαστικὴ καὶ ἰδιοκτησία κοινοτικὴ ἢ ἰδιωτική· παρετηρήθη ὅτι ὅπου ὑπῆρχον γαῖαι ἐθνικαὶ τὸ χωρίον αὐτὸ ἦτο ὀθωμανικὸν, τὰ τσιφλίκια λεγόμενα ὅπου ὑπῆρχον ὑπετίθετο ὅτι ἦτον ἰδιωτικά. Ἐῤῥέθη λοιπὸν εἰς τὴν Συνέλευσιν, ὅτι ὅπου δὲν ὑπῆρχον ποτὲ ἐθνικαὶ γαῖαι ἡ περιφέρεια αὐτὴ ἦτον ἰδιωτική. Ἀλλὰ τί συνέβη, κ. πρόεδρε; μετὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς Βασιλείας ἦλθον ἄνθρωποι ξένοι ὅλως διόλου ἐν ἀγνοίᾳ τῶν Ἑλληνικῶν πραγμάτων καὶ ἔκαμαν ἕνα νόμον δρακόντιον καὶ εἶπον ὅτι ὅστις διϊσχυρίζεται ἢ κοινότης ἢ ἰδιώτης ὅτι ἔχει δάση πρέπει νὰ τὸ ἀποδείξῃ δικαστικῶς ἐντὸς προθεσμίας καὶ τότε εἶναι κύριος. Ἀλλὰ τότε, κύριοι, πῶς ἠδύνατο νὰ συνάξῃ ἀποδείξεις; Ὥστε ὅπου δὲν ὑπῆρξε ἐθνικὴ κυριαρχία εἶναι ἢ κοινοτικὴ ἢ ἰδιωτική. Λοιπὸν εἴτε βαλανίδια εἴτε ἄλλο τι, αὐτὰ ἀνήκουν εἴτε εἰς τοὺς ἰδιώτας εἴτε εἰς τὰς κοινότητας. Δὲν πρέπει νὰ δεχθῶμεν ν’ ἀφαιρεθῇ ἡ ἰδιοκτησία ἀπὸ τὰς κοινότητας, τὴν ὁποίαν διαχειρίζονται οἱ πατέρες ἡμῶν πρὸ αἰώνων. Λοιπὸν ἂν ὑπάρχουν εἰς τὸ Τουρκικὸν ἔδαφος, τότε βέβαια εἶναι ἐθνικαί.

§118ΣΙΜΟΣ. Ἐγὼ θὰ σᾶς εἴπω, κύριοι, μίαν ἀλήθειαν... (θόρυβος καὶ διάλογοι παρατεταμένοι). Εἶναι λοιπὸν καλὸν ν’ ἀφήσωμεν νὰ ἐξετασθῇ τὸ πρᾶγμα ἐπὶ βάσεων ἀσφαλεστέρων. (θόρυβος).

§119ΤΙΝΕΣ. Νὰ συστηθῇ εἰς τὸν ὑπουργὸν νὰ ἐξετάσῃ καὶ ἐπιβάλῃ φόρον νόμιμον καὶ δίκαιον.

§120ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐν ὅσῳ δὲν ὑπάρχουν στοιχεῖα ν’ ἀποδείξουν τὸ ἐναντίον, δὲν εἶναι δυνατὸν.

§121ΔΑΓΡΕΣ. Δὲν δέχομαι κατ’ ἀρχὴν τὴν ἀπόφασιν· ὑπάρχουν παράπονα πολλὰ ἐκ μέρους πολιτῶν καὶ κοινοτήτων· ἡ κυβέρνησις ὀφείλει νὰ ἐξετάσῃ.

§122ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Ἀφ’ οὗ λείπουν τὰ στοιχεῖα.

§123ΔΑΓΡΕΣ. Ἠξεύρω ὅτι εἰς τὴν ἐκτίμησιν τῶν συκοδένδρων τῆς ἐπαρχίας μου, ἡ ὁποία ἐγένετο συνεπείᾳ ἑνὸς διατάγματος τοῦ προκατόχου σας, ὁ φόρος ἐστηρίζετο εἰς μίαν ἁπλουστάτην καταβολὴν (θόρυβος).

§124ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Παρεξηγεῖτε πάντοτε τὰς ἐκφράσεις μου· ἐξ ἐναντίας λέγω, ὅτι πᾶσα κυβέρνησις ἔχει τὸ καθῆκον ν’ ἀποδώσῃ τὴν δικαιοσύνην ὅπου πρέπει καὶ ὅταν τὴν ζητήσουν, ἀλλὰ δι’ ἁπλοῦς ἰσχυρισμούς; Εἶπον ὅτι αἱ πληροφορίαι αὗται, ἀφ’ οὗ περιέλθουν εἰς γνῶσιν τῆς κυβερνήσεως, θὰ τὰς ἐκτιμήσῃ καὶ φέρῃ τὴν δέουσαν θεραπείαν (θόρυβος).

§125ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ. Ἐννοῶ, κύριε ὑπουργὲ, ὅτι εἶσθε εἰς μίαν δυσχερῆ θέσιν ἀπέναντι ἀξιώσεων βουλευτῶν, ἐχόντων ἄμεσον συμφέρον· ὁ κύριος Στάϊκος σᾶς εἶπεν ὅτι, ὅταν ὁ κύριος Σῖμος μετέβη εἰς τὴν ἐπαρχίαν μας διὰ νὰ ἐξετάσῃ περὶ τῶν βαλανιδίων, διετέλει ἡ ἐπαρχία ἐκείνη ὑπὸ τὸ κράτος ἑνὸς διατάγματος, τὸ ὁποῖον ἡ Ἀντιβασιλεία ἐξέδοτο, καὶ δυνάμει τοῦ ὁποίου ἔλεγεν «ὅπου φύεται χόρτος, εἶναι ἐθνικὴ γῆ»· ἐντεῦθεν μᾶς ἀφῃρέθησαν ἰδιοκτησίαι μας, τὰ κτήματά μας· ἐδικαιώθημεν καὶ ἐπ’ ἐσχάτων τὰ ἐλάβομεν. Ὁ κύριος Κρεστενίτης ἐχρημάτισε διοικητὴς καθ’ ἣν ἐποχὴν τὸ διάταγμα αὐτὸ ἦτο εἰς ἐνέργειαν. Ἔκτοτε, κύριε ὑπουργὲ, ὑπάρχουν δίκαι μεταξὺ ἰδιωτῶν καὶ κοινοτήτων. Βλέπετε, ὅτι καὶ οἱ ἴδιοι ἐνιστάμενοι καὶ Σῖμος καὶ Κρεστενίτης δὲν ἠμποροῦν νὰ διϊσχυρισθοῦν, ὅτι εἰς τὴν ἰδίαν φορολογίαν πρέπει νὰ ὑποβάλωνται καὶ τὰ ἐθνικὰ καὶ τὰ ἰδιόκτητα. Ἡμεῖς ζητοῦμεν δικαιοσύνην, τὰ μὲν ἐθνικὰ νὰ ὑπαχθοῦν εἰς αὐτὴν τὴν φορολογίαν, τὰ δὲ ἰδιόκτητα οὐχὶ εἰς τὴν ἰδίαν, καθὼς εἰς τοὺς ἀγροὺς καὶ εἰς τὰ ἄλλα κτήματα ὑπάρχει διάκρισις μεταξὺ τῶν ἐθνικῶν καὶ ἰδιοκτήτων.

§126ΣΙΜΟΣ. Δὲν ἀναγνωρίζετε, ὅτι ὑπάρχει ἰδιοκτήτης ἄλλος τῶν δένδρων, καὶ ἄλλος τῶν ἀγρῶν;

§127ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ. Εἰς τὴν ἰδικήν μας ἐπαρχίαν δὲν ὑπάρχει.

§128Κ. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Εἰς ὅλον τὸν κόσμον ὑπάρχει τοῦτο, Ἀγγλίαν, Γαλλίαν, παντοῦ.

§129ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς ἓν στρέμμα γῆς ὑπάρχουν 10 ἰδιοκτῆται συγχρόνως.

§130ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ. Διὰ νὰ σᾶς πείσω δὲ, κύριοι, ὅτι τὰ βαλανίδια εἶναι ἰδιόκτητα, σᾶς λέγω ἓν πρᾶγμα· ἔχομεν ἓν χωρίον ἔξωθεν τῆς Κατούνης, Ζευγαράκι, τὰ δένδρα εἶναι κοινά· ἐπ’ αὐτῶν τῶν βαλανιδίων πληρόνομεν τὸν φόρον, τὸν ὁποῖον πληρόνουν τὰ ἐθνικά. (θόρυβος). Λοιπὸν, κύριοι, νὰ συστηθῇ εἰς τὴν κυβέρνησιν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὰς παρατηρήσεις ταύτας, νὰ ἐξετάσῃ, καὶ ὅπου ὑπάρχουν πράγματι ἰδιοκτησίαι ἀνήκουσαι εἴτε εἰς ἰδιώτας, εἴτε εἰς περιφερείας ἀνεγνωρισμένας, ἐπ’ αὐτῶν νὰ φέρῃ μίαν φορολογίαν ἰδιαιτέραν.

§131ΖΕΡΒΑΣ. Δι’ ἑνὸς νόμου νὰ τὰ καθαρίσωμεν αὐτὰ κατόπιν.

§132ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Φέρετε νόμον νὰ καθαρίσητε αὐτὰ τὰ πράγματα. Κύριε πρόεδρε, περαιώσατε τὴν συζήτησιν.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ζήτημα λοιπὸν ἀνεπτύχθη ἀρκούντως, καὶ ζητῶ τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς.

§134ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις· σύστασις μόνον ὑπῆρξε.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὸ ἄρθρον, ὡς ἔχει.

§136ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ εἰς τὸν Κ. ὑπουργὸν τῶν οἰκονομικῶν νὰ σεβασθῇ τὰ δημόσια συμφέροντα, διότι πολλοὶ ἥρπασαν πολλὰ χωρία διὰ δωροδοκιῶν.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μεταβαίνομεν εἰς ἑτέραν τροπολογίαν περὶ καπνοῦ.

§138ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ ἐπέρασε.

§139ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἔχομεν τὸ περὶ ἀμπέλων....

§141ΒΑΛΑΤΣΟΣ. Μὰ, κύριε ὑπουργὲ, ἔχομεν τροπολογίαν περὶ καπνοῦ.

§142ΔΑΓΡΕΣ ΚΑΙ ΕΤΕΡΟΙ. Ἐπέρασε πλέον αὐτό.

§143ΣΤΑΪΚΟΣ. Δὲν ἐπέρασε, κύριοι. Ὁ φορολογικὸς νόμος εἶναι ὑπὸ συζήτησιν, καὶ ἀκόμη δὲν ἐπεραιώθη· θὰ ὁμιλήσωμεν περὶ βαλανιδίων, περὶ καπνοῦ, περὶ ζώων.

§144ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπέρασε.

§145ΣΤΑΪΚΟΣ. Ἐπέρασε! ποῦ τὸ ηὕρατε γραμμένον; Θέλομεν νὰ συστήσωμεν εἰς τὴν κυβέρνησιν διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν καὶ διορθώσῃ αὐτὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος. Ἐδῶ εἶναι φόρος, πρόκειται νὰ ἀφαιρέσητε τοὺς ἱδρῶτάς μας, καὶ δὲν ἔχετε ὑπομονὴν νὰ μᾶς ἀκούσητε· εἶσθε τῷ ὄντι περίεργος, κύριε ὑπουργέ.

§146ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ψηφισμένον, κύριε βουλευτά.

§147ΣΤΑΪΚΟΣ. Δὲν ἔχω νὰ εἴπω τίποτε εἰς τὸν κύριον ὑπουργὸν, οὔτε νὰ προτείνω ἐλάττωσιν φόρου· θέλω νὰ ὁμιλήσω μόνον δύο τινά. Πρῶτον εἰς τὸ περὶ καπνοῦ, ὅτι αἱ διατάξεις αἱ ἀναφερόμεναι διὰ τὴν πρώτην, δευτέραν καὶ τρίτην τάξιν, γίνονται πολλαὶ καταπιέσεις εἰς τοὺς φορολογουμένους, καὶ πάντοτε παραπονοῦνται, καὶ τὸ ὑπουργεῖόν σας, κ. ὑπουργὲ, γέμει ἀναφορῶν πολλῶν παραπόνων τῶν πολιτῶν. Πρὸς ἀποφυγὴν λοιπὸν τῶν τοιούτων, φρονῶ ἐκ πείρας, ὅτι εἶναι καλὸν καὶ δίκαιον νὰ τὰ θεραπεύσητε. Τὰ παράπονα εἶναι αὐτά· εἰς μίαν καὶ τὴν αὐτὴν θέσιν καλλιεργεῖ ὁ Γιάννης ἕνα ἀγρὸν ἐκ πέντε στρεμμάτων, καὶ χωρίζει τὸν Γιάννην ἀπὸ τὸν Κῶσταν μία αὐλακιά· ὁ μὲν Γιάννης ἐξώδευσε διὰ νὰ κάμῃ τὸν καρπόν του καλλίτερον 200 δραχμὰς κόπρον, τὴν ὁποίαν ἔφερε, καὶ ἔγινε πρώτης τάξεως ὁ καπνός του· ὁ δὲ Κῶστας εἰς τὸ ἄλλο ἥμισυ τοῦ ἀγροῦ δὲν ἔῤῥιψε κόπρον, καὶ ἐπώλησε τὸν καπνὸν 80 λεπτὰ. Τί πταίω ἐγὼ νὰ μοῦ φορολογήσῃς τὰ κεφάλαιά μου; διότι αὐτὸς ὁ γείτων μου δὲν ἐφρόντισε νὰ ῥίψῃ κόπρον καὶ περιποιηθῇ τὸν ἀγρόν του ὅπως γείνῃ πρώτης ποιότητος καπνὸς καὶ ἐγὼ ἐξώδευσα, πρέπει νὰ μὲ φορολογήσῃς ὑπερόγκως τὰ κεφάλαιά μου; αὐτὸ εἶναι ἄδικον. Προτείνω εἰς τὸ μέλλον, ὥστε ἡ κατὰ στρέμμα φορολογία τοῦ καπνοῦ νὰ τεθῇ ὁριστικὴ καὶ ἀμετάβλητος· θέλετε π. χ. 5 δραχ. τὸν ἔγγειον φόρον καὶ 7 τὴν ἐπικαρπίαν; νὰ πληρώσῃ τὸ ὅλον 12· θέλετε ἄλλως; ὅπως θέλετε. Διότι Κ. ὑπουργὲ, ζητήσατε εἰς τὸ γραφεῖόν σας νὰ ἴδητε τί ἔγεινε πέρυσι· ὁ ἔφορος καὶ ὁ ἔπαρχος εἶναι δύω ἀρχαὶ χωρὶς ἔφεσιν· πέρνουν τὸν δήμαρχον καὶ δύω κτηματίας ἀπὸ τοὺς ὁποίους λαμβάνουν πληροφορίας περὶ τῶν τιμῶν· ὁ κ. δεῖνα πόσον ἐπλήρωσε; 80 λεπτὰ· νὰ πληρώσῃ 3 δραχμάς. Εἶναι λοιπὸν τοῦτο ἄδικον. — Ἓν ἄλλο ὅσον ἀφορᾷ τὰ ζῶα.

§148ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Περὶ αὐτοῦ κατόπιν... Ἂν καὶ ᾖναι ψηφισμένον τὸ ἄρθρον τοῦτο, μ’ ὅλα ταῦτα, Κ. Στάϊκε, ἔρχομαι νὰ ἀπαντήσω εἰς μερικὰς αἰτιάσεις τοῦ φορολογικοῦ συστήματος· αὐταὶ εἶναι γενικαὶ καθ’ ὅλου τοῦ φορολογικοῦ συστήματος, εἶναι εἰς τὴν βάσιν τοῦ φορολογικοῦ συστήματός μας, καὶ ἐν ὅσῳ δὲν μεταβάλλωμεν τὸ φορολογικόν μας σύστημα, ἐνοεῖται πῶς θὰ φορολογοῦμεν τὰ κεφάλαια. Τὸ λέγουν ὅλοι οἱ οἰκονομολόγοι τῆς Ἑλλάδος, ὅτι εἶναι ἄδικον, διότι φορολογοῦνται τὰ κεφάλαια, ἀλλ’ αὐτὸ θὰ συμβαίνῃ, διότι ἡ φορολογία δὲν εἶναι ἐπὶ τῆς καθαρισμένης προσόδου, ἀλλὰ τῆς ἀκαθαρίστου, καὶ ὅστις παραγάγῃ περισσότερον καρπὸν, θὰ πληρώσῃ περισσότερον καὶ ὁ ἀμελὴς βοηθεῖται ἐδῶ, ὄχι ὁ ἐπιμελής. Πρέπει λοιπὸν νὰ εὑρεθῇ ἓν σύστημα δικαιότερον, καὶ ἕως τότε θὰ ὑποφέρωμεν. — Πάρα κάτω, κύριε πρόεδρε.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «Ὁ φόρος ἐπὶ τῶν ἀμπέλων καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς Νήσους Θήρας καὶ Θηρασίας καταργεῖται· ἀντ’ αὐτοῦ δ’ ἐπιβάλλεται ἀπὸ τῆς ἀ. Νοεμβρίου 1868 ἔγγειος φόρος ἐπὶ τοῦ οἴνου πρὸς δραχ. 1,80 κατὰ βαρέλλαν συγκειμένην ἐκ 48 ὀκάδων, εἰσπραττόμενος εἰς τὰ τελωνεῖα κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν ἢ καὶ διὰ θαλάσσης μεταφοράν». Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§150ΖΕΡΒΑΣ. Ἔχω ἐγώ. Λέγω ν’ ἀπαλειφθῇ ὅλως διόλου τοῦτο τὸ περὶ Θήρας καὶ νὰ μείνῃ ὅπως εἶχε· πρέπει ὅσον εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποκόψωμεν τὰ προνόμια, καὶ νὰ ἔλθωμεν εἰς ἀφομοίωσιν γενικήν. Ἠμπορεῖ νὰ γένῃ παρατήρησις νὰ τεθῇ ὀλιγώτερον εἰς τὰς ἀμπέλους των καὶ τότε θέλω καὶ ἐγὼ εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου καὶ ὁ ἄλλος· προτείνω λοιπὸν τὴν ἀπάλειψιν τοῦ προνομίου αὐτοῦ.

§151ΖΑΝΟΣ. Δὲν ἀπαντῶ εἰς τὸν προαγορεύσαντα, διότι δὲν πιστεύω ἡ Βουλὴ νὰ παραδεχθῇ τὴν πρότασιν αὐτήν. Οὐδεὶς τῶν Κ. Βουλευτῶν ἀγνοεῖ τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐπροκάλεσεν αὐτὴν τὴν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ οἴνου τῆς Θήρας, διότι αἱ συμφοραὶ τοῦ τόπου αὐτοῦ εἶναι γνωσταὶ εἰς ὅλους· καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλ’ ἔπρεπε νὰ γίνῃ καὶ κἄτι τι περισσότερον. Θέλω δὲ μόνον νὰ προσθέσω μίαν λέξιν θρασεῖαν, ὅτι ἐσκεπτόμην νὰ ζητήσω τὴν ἐλάττωσιν τοῦ προσδιορισμοῦ τοῦ φόρου, διότι ἡ 1 καὶ 80 λεπτὰ κατὰ βαρέλαν εἶναι βαρύτατος φόρος· ἐπειδὴ ὅμως συνήντησα τὸν Κ. ὑπουργ. τῆς οἰκονομίας Βαλασόπουλον πρὸ ὀλίγου, καὶ εὑρέθη πρόθυμος νὰ δεχθῇ μίαν ἐλάττωσιν, δὲν θέλω νὰ κουράσω τὴν Βουλὴν διὰ μιᾶς ἀγορεύσεως. Παρακαλῶ τὸν Κ. ὑπουργὸν, νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὰς δυστυχίας αὐτῆς τῆς νήσου, καὶ ἀντὶ τῆς 1 καὶ 50 νὰ γίνῃ 1 καὶ 30.

§152ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Ὁ προκάτοχος ὑπουργὸς δὲν προέβη εἰς τὴν μεταβολὴν τοῦ φόρου τῶν ἀμπέλων τῆς Θήρας ἀπὸ ἀπάτην· ἠξεύρετε ὅτι ἐκεῖ ἓν ἡφαίστιον ἐπροξένησε πολλὰ δυστυχήματα καὶ ἀπετέφρωσε πολλὰ μέρη. Τὸ σύστημα τῆς κατὰ στρέμμα φορολογίας βλάπτει πολὺ τοὺς ἰδιοκτήτας· τὸ δὲ σύστημα τῶν τελωνείων ἀπεδείχθη δικαιότερον καὶ εὐκολώτερον, ἀλλὰ χωρὶς νὰ ζημιωθῇ τὸ δημόσιον θέλει ἕνα κανονισμὸν εἰς τὴν ἐξαγωγὴν, διότι ὁ οἶνος τῆς Θήρας καταναλίσκεται ἔξω. Ἀκούσατε λοιπὸν ποία εἶναι ἡ παραγωγὴ καὶ τὰ ἀποτελέσματα. Ὁ δῆμος τῆς Θήρας παράγει 17 χιλιάδας βαρέλλας. Κατὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 292 ἀναφορὰν τοῦ ἐπάρχου, κάθε βαρέλλα ζυγίζει.... ὥστε ἔρχεται 57 δραχμάς. Ἂν βάλλωμεν λοιπὸν 1 καὶ 50 δραχ. εἶναι καὶ δίκαιον καὶ νόμιμον Προτείνω λοιπὸν νὰ ἐλαττώσωμεν τὴν φορολογίαν ἀπὸ 1 καὶ 80, εἰς 1 καὶ 50 τὴν βαρέλλαν.

§153ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Δύω λέξεις. Δὲν προτίθεμαι νὰ ὑποστηρίξω ἢ νὰ πολεμήσω τὸ ποσὸν, τὸ ὁποῖον ἡ Βουλὴ παραδέχεται, ἀλλὰ τὸν τρόπον τῆς φορολογίας. Κατ’ ἐμὲ ἡ μεταβολὴ αὐτοῦ τοῦ τρόπου τῆς φορολογίας εἶναι ὀπισθοδρόμησις. Ὅλοι καθ’ ἑκάστην εὐχόμεθα πότε ἐν Ἑλλάδι νὰ ἐφαρμοσθῇ ἓν Εὐρωπαϊκὸν σύστημα, τὸ σύστημα τῆς κατὰ στρέμμα φορολογίας, τὸ ὁποῖον, ἐὰν ἐνυπῆρχεν εἰς ὅλα τὰ εἴδη, καὶ εἰς τὴν σταφίδα, δὲν ἤθελον γίνονται αὗται αἱ συζητήσεις περὶ τῆς μεταβολῆς τοῦ φορολογικοῦ συστήματος· καὶ ἐν τούτοις ἀντὶ νὰ τὸ ἐπεκτείνωμεν τὸ περιορίζομεν· εἴχομεν τὴν κατὰ στρέμμα φορολογίαν εἰς τὸν οἶνον· εἶπον, ὅτι ἔλαβον χώραν δυστυχήματα καὶ ἐξ αἰτίας τούτου ἐπρότειναν τὴν μεταβολήν. Νομίζω, ὅτι ἦτο καλήτερα νὰ προτείνουν τὴν ἐλάττωσιν τῆς κατὰ στρέμμα φορολογίας· οὐχὶ ὅμως καὶ νὰ ὀπισθοδρομήσωμεν. Ὁ τρόπος τῆς φορολογίας, κατ’ ἐμὲ, δὲν εἶναι καλὸς, διότι μὴν ἀμφιβάλλετε, ὅτι εἰς τὸ ἑπόμενον ἔτος θὰ ζητήσουν καὶ ἄλλαι ἐπαρχίαι νὰ ὑποβληθοῦν εἰς τὸ ἴδιον σύστημα· καὶ ἀπορῶ πῶς ὁ κ. Σῖμος, εἰς τὸν ὁποῖον ἀναγνωρίζω καὶ ἱκανότητα καὶ μελέτην, ὑπέκυψεν εἰς αὐτὸ τὸ σφάλμα, ὥστε νὰ ὀπισθοδρομήσῃ καὶ νὰ ἔλθωμεν εἰς τὸ σύστημα τῆς Ἑπτανήσου, ὅπου ἡ φορολογία γίνεται εἰς τὴν ἐξαγωγήν· τοὐλάχιστον καὶ ἐκεῖ ἔχουν ἓν σύστημα, ἀλλ’ ἐδῶ ἔχομεν τόσα.

§154ΖΕΡΒΑΣ. Ἔρχεται καὶ ἓν ἄλλο ἀδίκημα ἀπὸ τὸν νόμον αὐτόν· οἱ μεγαλοκτηματίαι θὰ φορολογηθοῦν περισσότερον, οἱ δὲ μικροὶ ὀλιγώτερον ἢ τίποτε· εἶναι λοιπὸν ἀνισότης τοῦτο, δὲν εἶναι νόμος· καὶ συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μὲ τὸν κ. Κεχαγιᾶν, ἂν καὶ ἦναι ἀντιπολιτευόμενος.

§155ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι δικαιότερον ἀπ’ αὐτὸ δὲν εἶναι ἄλλο (θόρυβος). Ἐφέτος τὸ ἔκαμαν πολὺ καλά.

§156ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ. Δύω λέξεις λέγω εἰς τὸν κ. Κεχαγιᾶν ὡς πρὸς τὴν διατήρησιν τοῦ φορολογικοῦ συστήματος. Ὁ κ. Κεχαγιᾶς εἶναι πολὺ ὀπαδὸς τοῦ κατὰ στρέμμα. Κατὰ θεωρίαν, καθὼς ὑπάρχει εἰς τὴν Εὐρώπη, εἶναι τὸ καλλίτερον· ἀλλ’ εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ἠξεύρω, ἐὰν ἐπέτυχε· καὶ ἐγὼ ἄλλοτε ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἀπέδειξα.... (θόρυβος). Αὐτὸ θὰ τὸ ἐξετάσωμεν ἄλλοτε· δὲν ἠξεύρω, ἐὰν ἦναι καλλίτερον ἢ ὄχι· θὰ μελετηθῇ καὶ θὰ ἴδωμεν.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο, κύριοι, μία τροπολογία· «ὁ φόρος ἐπὶ τῶν ἀμπέλων καθόσον ἀφορᾷ τὰς νήσους Θήραν καὶ Θηρασίαν καταργεῖται· ἀντ’ αὐτοῦ δ’ ἐπιβάλλεται ἀπὸ τῆς ἀ. Νοεμβρίου 1868 ὁ ἔγγειος φόρος ἐπὶ τοῦ οἴνου πρὸς δραχ. 1: 50 κατὰ βαρέλλαν, συγκειμένην ἐκ 48 ὀκάδων, εἰσπραττόμενος εἰς τὰ ταμεῖα κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν ἢ τὴν διὰ θαλάσσης μεταφοράν». Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§158ΤΙΝΕΣ. Ὑπάρχει.

§159ΖΕΡΒΑΣ. Ἐπροτείναμεν ν’ ἀπαλειφθῇ.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τῶν κ. κ. Κεχαγιᾶ καὶ Ζέρβα περὶ ἀπαλείψεως νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἀπεῤῥίφθη. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον μὲ τὴν τροπολογίαν, ἀντὶ τοῦ 1 καὶ 80, νὰ τεθῇ 1, 50, νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Ἄρθρον 3. «Ὁ μέχρι τέλους Ἰουνίου ε. ε. ἐξαχθεὶς σταφιδοκαρπὸς ὑπόκειται εἰς τὴν φορολογίαν τοῦ παρελθόντος ἔτους».

§161ΠΟΛΛΟΙ. Αὐτὸ διαγράφεται.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 4 ἢ 3. «Ὁ ἐπὶ τῶν μελισσίων φόρος προσδιορίζεται διὰ τὸ 1863 εἰς λεπτὰ 25 κατὰ κυψέλην.»

§163ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 5 ἢ 4. «Οἱ κτηνοτρόφοι ἀπαλλάσσονται διὰ τὸ τ. ε. τῆς ἐν τῷ ἄρθρῳ 18 τοῦ ΥΜʹ. Νόμου ὁριζομένης ποινῆς ἐπὶ ὑποκρύψει τῶν ζώων των, ὑποχρεούμενοι εἰς τὴν πληρωμὴν τῶν ἐξόδων τῆς ἀπαριθμήσεως, ἐπιβαλλομένων κατ’ ἀναλογίαν εἰς τὰ ἐξακριβωθέντα ζῶα.»

§165ΔΗΜΗΤΡΑΚΑΚΗΣ. Ὅσον εὐεργετικὴ εἶναι αὐτὴ ἡ διάταξις τοῦ νὰ ἀπαλλαγῶσιν οἱ κτηνοτρόφοι, τόσον κακὰ εἶναι τὰ ἔξοδα. Οἱ κτηνοτρόφοι πληρόνουν περισσότερα· ὁ εἰσπράκτωρ λέγει πλήρωσε 15 δραχμὰς τὸν φόρον καὶ φέρε μου καὶ 2 διὰ τὰ ἔξοδα, καὶ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον οἱ κτηνοτρόφοι εἶναι ἀγράμματοι καὶ πρέπει νὰ καταργηθῇ αὐτὸ τὸ ἔξοδον καὶ νὰ μείνῃ ὁ ἁπλοῦς φόρος.

§166ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἡ ἀπαρίθμησις πρέπει νὰ ἔχῃ ἕναν λόγον· ὅταν διὰ τῆς ἀπαριθμήσεως δὲν πληρόνουν παρὰ τὸν ἁπλοῦν φόρον ποτὲ δὲν θὰ τὸν πληρόνουν· ὁ κτηνοτρόφος, ἀφοῦ ἀπαλλάττεται ἀπὸ τὸ πρόστιμον, πρέπει κἄτι τι νὰ πληρώσῃ. Τὰ ἔξοδα δὲν εἶναι δίκαιον νὰ παραλειφθῶσιν.

§167ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς εἰπῆτε τὸν λόγον, διὰ τὸν ὁποῖον ἐθεωρήσατε δίκαιον νὰ τοὺς ἀπαλλάξητε ἀπὸ τὴν ποινήν;

§168ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι εἶναι ἐκπρόθεσμος ἡ ἀπαρίθμησις ἐφέτος.

§169ΚΑΤΣΙΚΑΠΗΣ. Εἶναι πολὺ προτιμώτερον διὰ τοὺς κτηνοτρόφους νὰ ὑποστῶσι τὰς ποινὰς παρὰ τὰ ἔξοδα τῶν ἀπαριθμήσεων, διότι οἱ οἰκονομικοὶ ἔφοροι νομίζουν, ὅτι ἐκπληροῦν τὸ καθῆκόν των, ὅταν διατάξουν τοὺς ἀπαριθμητὰς καὶ εἴπωσιν εἰς αὐτούς, ὅτι πρέπει νὰ φέρουν ἓν ἀποτέλεσμα καὶ οὗτοι προβαίνουν εἰς καταχρήσεις διπλᾶς, δηλαδὴ ὅπου εὕρουν ἀδήλωτα ζῶα πληρωνόμενοι κατ’ ἰδίαν τὰ ἀφίνουν ἐν γνώσει, καὶ οὕτω προβαίνουν εἰς μεγάλας καταδιώξεις καὶ οἱ δυστυχεῖς ἄνθρωποι μὴ ἔχοντες οὐδεμίαν ὑπεράσπισιν ὑποφέρουν. Θέλετε λοιπὸν αὐτὰ τὰ δυστυχῆ ὄντα νὰ τὰ καταδικάσωμεν; Εἰς τὰς ἐπαρχίας, ὅπου ἐγὼ εἶμαι, ἡ κτηνοτροφία ἀνεπτύχθη πάρα πολὺ καὶ ὅμως οὐδέποτε κατεδείχθησαν κτηνοτρόφοι ὡς ἀποκρύψαντες ζῶα, μάλιστα οἱ πραγματικοὶ κτηνοτρόφοι τὸ ἔχουν καὶ ὡς ἁμάρτημα. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ παραδεχθῇ τὸ μέτρον, ὥστε ν’ ἀπαλλαχθοῦν οἱ κτηνοτρόφοι ἀπὸ τὰ ἔξοδα τῆς ἀπαριθμήσεως, διότι θὰ βλάψετε ἀνθρώπους ἀπροστατεύτους καὶ δυστυχεῖς.

§170ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ ἐκτέλεσις τῶν νόμων ἀνατίθεται εἰς τὴν εὐσυνειδησίαν τῶν ὀργάνων, ἂν τὰ ὄργανα ἦναι ἀσυνείδητα, βεβαίως δὲν θὰ πράξουν τὸ καθῆκόν των· αὐτὸ στέκεται εἰς τὴν ἐκτίμησιν.

§171ΚΑΤΣΙΚΑΠΗΣ. Ὑποθέσατε ὅτι γίνεται ἀπαρίθμησις εἰς ἕνα δῆμον καὶ φέρουν ὡς ἀποτέλεσμα δύω ζῶα, πόσοιν θὰ πληρώσουν;

§172ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ δύω ζῶα δὲν κάμουν οὔτε πρωτόκολλον· πρέπει νὰ ἐκτελεσθῇ ὁ νόμος κατὰ συνείδησιν.

§173ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Νομίζω, ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν τὸν προλαβόντα φορολογικὸν νόμον κατὰ τὸν ὁποῖον τὰ ἔξοδα τῆς ἀπαριθμήσεως εἶναι εἰς βάρος τοῦ δημοσίου. Ὁ κύριος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶπεν, ἀρκεῖ τὸ νὰ ἀπαλλάξωμεν τὸν κτηνοτρόφον τὸν ἀποκρύψαντα ζῶα ἀπὸ τὴν ποινὴν τοῦ διπλασίου ἢ τριπλασίου φόρου, δὲν πρέπει νὰ τὸν ἀπαλλάξωμεν καὶ ἀπὸ τὰ ἔξοδα τῆς ἀπαριθμήσεως. Νομίζει, ὅτι ὑπάρχει ὁ παλαιὸς νόμος, κατὰ τὸν ὁποῖον τὰ ἔξοδα τῆς ἀπαριθμήσεως βαρύνουν τοὺς κτηνοτρόφους, οἱ ὁποῖοι κρύπτουν ζῶα. Τὸ τοιοῦτον ὡς ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κατὰ τὸ 1867 τὸ ἐθεώρησα ἄδικον, διότι ἀπαρίθμησις θὰ εἰπῇ ἔξοδα βεβαιώσεως τοῦ δημοσίου· ὅπως εἰς τὰ τελωνεῖα κάμουν δηλώσεις οἱ ἔμποροι καὶ ἔχει τὸ δημόσιον ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ἐξετάζουν τὰ ἐμπορεύματα, τὰ ὁποῖα εἰσάγονται καὶ ἐξάγονται, καὶ ἂν εὕρουν περιπλέον ἀφ’ ὅτου ἐδήλωσαν ὑποβάλλονται εἰς τὴν ποινὴν τοῦ λαθρεμπορίου, οὕτως ἔπρεπε καὶ εἰς τὴν ἀπαρίθμησιν τῶν ζώων τὸ δημόσιον νὰ πληρώσῃ τὸ ἔξοδον, τὸ ὁποῖον χρησιμεύει διὰ τὴν βεβαίωσιν τοῦ φόρου. Ἐν τίνι λόγῳ, ἀφοῦ τὸν ὑπεβάλατε εἰς μίαν ποινὴν, διότι ἀπέκρυψε, τοὐτέστι πληρόνει τὸ διπλάσιον, διατί νὰ πληρώσῃ τὰ ἔξοδα τῆς βεβαιώσεως; οἱ ἀπαριθμηταὶ εἶναι ὑπάλληλοι τοῦ δημοσίου· τοῦτο εἶναι ἄδικον· διὰ τοῦτο πέρυσι ἔλαβα τὸ μέτρον νὰ ἐπιβαρύνεται τὸ δημόσιον καὶ οὐχὶ οἱ κτηνοτρόφοι, διότι συλλογισθῆτε τί πράττετε, μὲ τοῦτο ἔχετε ποινὴν ἀόριστον, ἠξεύρετε πόσα θὰ πληρώσῃ ὁ ἀποκρύψας; Ἠμπορεῖ νὰ πληρώσῃ καὶ 100 καὶ 1000 δραχμάς. Τὰ ἔξοδα τῆς ἀπαριθμήσεως δὲν εἶναι ὡρισμένα, ἐνῷ ἡ ποινὴ πρέπει νὰ ᾖναι ὡρισμένη. Καὶ διὰ τοῦτο τὸ ἐθεώρησα ἄδικον καὶ διέγραψα τὴν διάταξιν ἐκείνην, ἡ ὁποία ἔδιδε χώραν εἰς ἀπείρους καταχρήσεις, ὡς εἶπε καὶ ὁ κ. Κατζικαπῆς. Ἕνας ἔφορος θέλει νὰ περιποιηθῇ πρόσωπα καὶ χωρὶς νὰ ἔχῃ ἀκριβεῖς πληροφορίας, ὅτι ἔγεινεν ἀπαρίθμησις ζώων, διορίζει ἀπαριθμητὰς, διότι τὸ ἔξοδον θὰ πληρώσουν οἱ πολῖται· ὅταν ὅμως τὸ ἔξοδον γνωρίζῃ, ὅτι θὰ πληρώσῃ τὸ δημόσιον, ἔχει εὐθύνην ἀπέναντι τοῦ ὑπουργοῦ, ἐνῷ ἄλλως πως προβαίνει.

§174ΚΑΤΣΙΚΑΠΗΣ. Κάμνω αὐτὴν τὴν πρότασιν· «τὰ ἔξοδα τῆς ἀπαριθμήσεως δὲν δύνανται νὰ ὦσιν ἀνώτερα τοῦ φόρου τῶν δηλωθέντων ζώων».

§175ΣΠ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἀληθὲς, ὅτι ἡ δικαιοσύνη ἀπαιτεῖ νὰ μὴ ἐπιβαρύνωνται μὲ τὰ ἔξοδα τῆς ἀπαριθμήσεως οἱ ὀλίγοι κτηνοτρόφοι, οἱ ὁποῖοι ἤθελον εὑρεθῆ, ὅτι ἀπέκρυψαν ἓν ἢ δύω ζῶα· τοῦτο εἶναι ὀρθὸν καὶ δίκαιον, διότι ἄλλως εἶναι ἠναγκασμένοι νὰ πληρώσουν πλείονα παρὰ οἱ ἄλλοι, καὶ τοῦτο εἶναι ἄδικον.

§176ΤΣΙΚΛΗΤΗΡΑΣ. Ἐπὶ ματαίῳ γίνεται ἡ συζήτησις διὰ τὰ ἔξοδα τῆς ἀπαριθμήσεως, διότι εἰς καμμίαν ἐπαρχίαν δὲν ὑπάρχουν ἀπλήρωτα. Πρῶτος ἐπλήρωσα ἐγώ.

§177ΔΑΓΡΕΣ. Βλέπω, ὅτι ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ ἐσυγχύσθη, διάφοροι γνῶμαι ἐξεφράσθησαν, καὶ οὐδεμία δύναται νὰ καταλήξῃ εἰς τὴν θεραπείαν τοῦ κακοῦ. Τὸ κακὸν δὲν εἶναι εἰς τὴν ἐπιβολὴν τῆς ποινῆς, οὔτε εἰς τὴν τιμωρίαν τοῦ ἀποκρύψαντος. Τὸ κακὸν κατ’ ἐμὲ εἶναι εἰς τὴν κακὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου. Ὅλοι εἴμεθα παραίτιοι. Ἐγὼ δὲν καταδικάζω τὸν ὑπουργὸν καὶ τὴν ἀρχὴν, ἀλλ’ ἡμᾶς, καὶ φέρω ὡς παράδειγμα τὴν ἐπαρχίαν εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκω, καὶ παρακαλῶ τοὺς κυρίους ὑπουργοὺς νὰ προσέξουν. Ἐκεῖ ἔλαβον χώραν μεγάλαι καταχρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἔβλαψαν σπουδαίως τὰ συμφέροντα τοῦ δημοσίου, καὶ ὠφελήθησαν οἱ πράγματι ἀποκρύψαντες, οἱ ἔνοχοι, καὶ ἠξεύρετε διὰ ποίους λόγους; διότι εἰς τὴν ἐκλογὴν τοῦ προσωπικοῦ τῆς ἀπαριθμήσεως δὲν δίδεται καμμία προσοχή. Διώρισαν διὰ τὰ μποστάνια ὡς ἐκτιμητὰς αὐτῶν, ἀνθρώπους διατελοῦντας ὑπὸ τὸ βάρος καταδικαστικῶν ἀποφάσεων, οἱ ὁποῖοι εἶναι καταδεδικασμένοι εἰς ἑπταετῆ φυλάκισιν. Καὶ ἠξεύρετε τὶ ἔκαμαν; Ἐπῆγαν εἰς χωρία καὶ ἀφοῦ ἀπήλλαξαν πολλοὺς, ἐνέγραψαν νὰ πληρώσουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον μποστάνια. Κύριε ὑπουργὲ, πρέπει νὰ ἐξετάσητε, μὴ λησμονεῖτε, ὅτι τὰ παραπτώματα τῶν ὑπαλλήλων, ἡ ἀμέλεια αὐτῶν ἐπιφέρει βλάβας καὶ καταστροφὰς πάντοτε. Τοῦτο εἶναι σπουδαῖον, διότι ὁ φόρος τῶν μποστανίων εἶναι 15 καὶ 20 δραχμαί.

§178Τ. ΡΟΥΚΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ μποστανίων.

§179ΔΑΓΡΕΣ. Εἶναι σχετικόν (θόρυβος). Δὲν δηλόνει ὁ ἔχων κτήνη, διότι γνωρίζει, ὅτι καὶ ἂν δηλώσῃ, πάλιν θὰ γίνῃ ἡ ἀπαρίθμησις (θόρυβος). Πρέπει νὰ εὕρωμεν τρόπον πῶς νὰ ἄρωμεν τὰς καταχρήσεις. Ἐπειδὴ γίνονται καταχρήσεις εἰς τὴν ἀπαρίθμησιν εἶμαι σύμφωνος νὰ μὴ ἐπιβαρύνωνται μὲ τὸ πρόστιμον.

§180ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Παραδέχομαι τὴν πρότασιν τοῦ Κατσικαπῆ, ὅτι τὰ ἔξοδα νὰ μὴ ὑπερβαίνουν τὸ ποσὸν τοῦ ἁπλοῦ φόρου.

§181ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Ἐπαναλαμβάνω νὰ εἴπω, ὅτι κατὰ τὸν περυσινὸν νόμον ὑπεβάλλοντο οἱ ὑποκρύπτοντες ζῶα εἰς τὸν διπλοῦν φόρον, καὶ οὐχὶ εἰς τὰ ἔξοδα τῆς ἀπαριθμήσεως, ἂν τοῦτο παραδέχεται ὁ κύριος ὑπουργὸς, πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ ὁλόκληρον τὸ ἄρθρον.

§182ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ πληρόνουν τὸ διπλάσιον, κύριε Κεχαγιᾶ, ἐνῷ τὰ ἔξοδα δύνανται νὰ ᾖναι ὀλιγώτερα ἀπὸ τὸ διπλοῦν. Ἐδῶ συνίσταται ἡ διαφορά.

§183ΣΙΜΟΣ. Δὲν ἐννοῶ, διατὶ ὁ κύριος Κεχαγιᾶς λέγει, μὴ λέγετε περὶ ἐξόδων, ἀλλὰ περὶ διπλοῦ φόρου. Τὰ ἔξοδα τὰ ὁποῖα γίνονται πρέπει νὰ πληρόνουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, καὶ τοῦτο εἶναι δικαιότερον, διότι αὐτοὶ διὰ τῆς ἀποκρύψεως ἐγένοντο παραίτιοι αὐτῶν. Πῶς θέλετε τώρα νὰ τὰ ἐξαλείψητε.

§184ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Τὸν λόγον, κύριε πρόεδρε, διότι βλέπω ὅτι ὀπισθοδρομοῦμεν.

§185ΣΙΜΟΣ. Ὀπισθοδρομοῦμεν, ἀλλὰ πρόκειται περὶ ἀρχῆς. Λέγω τώρα, ὅτι εὗρον τὴν ἀνωμαλίαν αὐτὴν εἰς τοῦτο τὸ εἶδος τῆς ὑπηρεσίας. Ὅλα τὰ πράγματα πρέπει νὰ ἔχουν τὸν λόγον των. Δὲν ἐννοῶ ποῖον λόγον ἔχει ἡ Βουλὴ νὰ λέγῃ, ὅτι ἀπαλλάττει ἀπὸ τὰ ἔξοδα, τὰ ἔξοδα εἶναι δικαιότερα ἀπὸ τὸν φόρον· διότι γίνονται εἰς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἔσφαλλε. Ἐφέτος εἶπον, ὅτι ὑπῆρξε σάλος ἐκλογικὸς καὶ ἐγένοντο ἀποκρύψεις χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ δολία πρόθεσις· καλὸν εἶναι ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα νὰ λείψουν. Ἐγένετο λόγος, ὅτι ἐπειδὴ τὰ ἔξοδα δύνανται νὰ ᾖναι βαρύτερα ἀπὸ τὸν φόρον, ἐτέθη ὁ ὅρος νὰ πληρόνωνται μὲν τὰ ἔξοδα, κατ’ οὐδένα ὅμως τρόπον νὰ ὑπερβαίνουν τὸ ποσὸν τοῦ φόρου. Τώρα δὲν καταλαμβάνω διατὶ ὁ κύριος Κεχαγιᾶς δὲν δέχεται τὴν πρότασιν. Κατ’ οὐσίαν εἶναι τὸ ἴδιον. Λέγει ὁ κύριος Κεχαγιᾶς, θέλετε νὰ πληρόνουν τὸν διπλοῦν φόρον· διατί; δὲν εἶναι καλλίτερον νὰ βάλωμεν μίαν ἀρχὴν, ἡ ὁποία εἶναι φυσικωτάτη, νὰ πληρόνουν τὸ ἔξοδον; Ὁ κύριος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔκαμε καλὰ νὰ δεχθῇ, ὥστε ἡ πληρωμὴ νὰ μὴ ὑπερβαίνῃ τὸ ποσὸν τοῦ φόρου.

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις ὡς πρὸς τὴν πρότασιν τοῦ κ. Κατσικαπῆ;

§187ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι.

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἰδοὺ ἡ πρότασις «Τὰ ἔξοδα τῆς ἀπαριθμήσεως δὲν δύνανται νὰ ὦσιν ἀνώτερα τοῦ ἁπλοῦ φόρου τῶν καταδειχθέντων ἀδηλώτων ζώων.

§189ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§190ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρεδέχθη. Ὑπάρχουν δύω προτάσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι σχετικαὶ πρὸς τὸ νομοσχέδιον· ἐὰν ἐπιθυμῇ ἡ Βουλὴ ν’ ἀναγνωσθῶσι καὶ αὐταί.

§191ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ τελειώσῃ τὸ ἄρθρον.

§192ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (ἀναγινώσκει). «Ἄρθρον 6. Ἡ μετὰ τὸν Μάϊον ἕνεκα περιστάσεων ἐνεργηθεῖσα πέρυσι κατὰ τὴν ἐπαρχίαν Βάλτου ἀπαρίθμησις θεωρεῖται ἐμπρόθεσμος καὶ οἱ κτηνοτρόφοι ὑποχρεοῦνται νὰ πληρώσωσι τὸν ἁπλοῦν φόρον καὶ τὰ ἔξοδα τῆς ἀπαριθμήσεως κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ προηγουμένου ἄρθρου.

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§194ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι.

§195ΡΟΝΤΙΡΗΣ. Νὰ δοθῇ μία ἐξήγησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10, παραγράφου δευτέρου τοῦ Παγίου Νόμου. Πολλάκις συμβαίνει αὐτὰ τὰ πρωτόκολλα νὰ ἀκυροῦνται ἢ ἀποδεικνύωνται πλαστά, ἐν τούτοις ὁ κτηνοτρόφος ἐπλήρωσε τὸν φόρον. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ διάκρισις, ἐν περιπτώσει καθ’ ἣν ἀκυρωθῇ τὸ διπλότυπον νὰ ἐπιστρέφεται ὁ φόρος. Λοιπὸν λέγω, ὅτι ἠμπορεῖ κατόπιν ἕνεκα τῆς ἀκυρότητος, τῆς πλαστότητος ἢ εἰκονικότητος, ν’ ἀποδειχθῇ, ὅτι δὲν ὑφίσταται τὸ διπλότυπον τότε νὰ ἐπιστρέφηται ὁ φόρος αὐτός.

§196ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι αἱ δικαστικαὶ ἀποφάσεις ἔχουν χρέος νὰ ἐπιβάλουν αὐτό.

§197ΡΟΝΤΙΡΗΣ. Αὐτὸ λοιπὸν νὰ σημειωθῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§198ΣΙΜΟΣ. Πρέπει νὰ δηλωθῇ τοῦτο εἰς τὴν ἀπόφασιν. Ὅταν καταδειχθῇ ἀπὸ τὸ δικαστήριον, ὅτι ὑπῆρξαν πρωτόκολλα, τὰ ὁποῖα ἦταν ἄκυρα ἢ πλαστὰ, τότε νὰ γίνεται τοῦτο.

§199ΡΟΝΤΙΡΗΣ. Παρουσιάζεται καὶ μία ἄλλη δυσκολία, διότι πρόκειται νὰ μὲ καταδικάσῃ· ἔγεινεν ἢ δὲν ἔγεινε πρωτόκολλον, ἐν τούτοις θὰ πληρώσω τὸν φόρον, πῶς θὰ οἰκονομηθῇ τὸ πρᾶγμα;

§200ΣΙΜΟΣ. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον παρεδέχθημεν σήμερον εἶναι πρὸς ὄφελός σας.

§201ΔΗΜΗΤΡΑΚΑΚΗΣ. Ἐπειδὴ αὐτὸ εἶναι τοῦ παγίου νόμου πρέπει νὰ σκεφθῶμεν νὰ εὕρωμεν ἕναν τρόπον νὰ τὸ διορθώσωμεν.

§202ΡΟΝΤΙΡΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἔχομεν καιρὸν τώρα.

§203Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ῥοντίρης ἦσαν περιττά, τὸ διπλότυπον λέγω, ὅτι εἶναι ἐκτελεστὸν καὶ ὡς ἐκ τούτου εἰσπράττεται τὸ ποσὸν αὐτό· ἀλλὰ ὁ ἀδικηθεὶς πολίτης ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ τὸ ἀνακόψῃ.

§204ΡΟΝΤΙΡΗΣ. Δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ τὸ ἀνακόψῃ.

§205Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἐγὼ ἀνέκοψα ἑκατό· γίνεται ἀνακοπὴ καὶ προσβάλλεται, οἱ δὲ τύποι εἶναι πλαστότης ἢ... διὰ πλαστότητα σπανίως ὅμως. Αὐτὸ τὸ σπανίως δὲν λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν. Γίνεται ἀνακοπὴ, ζητοῦν τὴν ἀκύρωσιν καὶ ἐπιλαμβάνονται αὐτῆς τὰ δικαστήρια· δὲν πρέπει νὰ γίνῃ λόγος ἐδῶ, ὥστε αὐτὸ τὸ ὁποῖον ζητεῖ ὁ κ. Ῥοντίρης εἶναι περιττόν.

§206ΡΟΝΤΙΡΗΣ. Εἴπατε ὅτι, ὅταν ἦναι παράτυπον προσβάλλεται.

§207Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Τὸ πρωτόκολλον τοῖς παρέχει ὅλας τὰς ἐγγυήσεις.

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραδέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον;

§209ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρεδέχθη. — Εἶναι τινὲς τροπολογίαι.

§211ΡΟΝΤΙΡΗΣ. Νὰ σημειωθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ αὐτὸ διὰ τὸ τρέχον ἔτος ὅτι...... (θόρυβος). Δὲν ἐτελείωσε, Κύριοι, τὸ ζήτημα, ἐγὼ φέρω πρότασιν νὰ τεθῇ ἄρθρον εἰς τὸν νόμον τὸν ὁποῖον συζητοῦμεν, ὅτι ὁσάκις διπλότυπον ἀκυροῦται ὑπὸ τοῦ δικαστηρίου ἢ διότι εἶναι παράτυπον ἢ διότι εἶναι πλαστὸν ἢ ψευδὲς, ὁ φόρος ἐπιστρέφεται εἰσπραχθεὶς διὰ τῆς ποινικῆς ἀποφάσεως· ἔπειτα διαγράφεται ἄλλο διὰ τὸ τρέχον ἔτος, διὰ τὰ διπλότυπα, τὰ ὁποῖα εἶναι τοιαῦτα καὶ δὲν θὰ ἐγείρῃ τις δίκας, ἐπιτρέπεται ἡ δικαστικὴ ἀνακοπὴ διὰ τῶν δικαστηρίων.

§212ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε δὲν εἰσπράττετε τίποτε ἅμα ἐπιτρέψετε ἀνακοπήν.

§213ΡΟΝΤΙΡΗΣ. Ὁ πολίτης ἔχει τὸ δικαίωμα τῆς ἀναλήψεως.

§214ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ εἶναι τοῦ πολιτικοῦ Νόμου, ἂς τρέξῃ εἰς τοὺς νόμους.

§215ΡΟΝΤΙΡΗΣ. Καθ’ ἡμᾶς δὲν ὑπάρχει νόμος, καὶ διὰ τοῦτο λέγομεν νὰ σημειωθῇ αὐτό. Λοιπὸν ἐγὼ κάμνω πρότασιν τοιαύτην, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ τοῦ τρέχοντος ἔτους· «Διὰ τὰ διπλότυπα, τὰ ὁποῖα ἀποδειχθῶσιν εἰκονικὰ ἢ πλαστὰ, τὸ δημόσιον εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ ἐπιστρέψῃ τὸν φόρον, ὃν διοικητικῶς εἰσέπραξε».

§216ΚΑΤΣΑΝΔΡΗΣ. Κύριοι, εἶπον πρὸ ὀλίγου, ὅτι ἅμα γείνῃ καταγγελία, τὸ δημόσιον δὲν δύναται νὰ εἰσπράξῃ τὸν φόρον αὐτὸν, διότι ἡ πλαστογραφία εἶναι ἔγκλημα τὸ ὁποῖον ἀνήκει... .... (θόρυβος). Ἰδοὺ τὶ προτείνω· «Τὰ πρωτόκολλα τὰ πλαστὰ ἐκ μέρους τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς νὰ μὴ εἰσπράττωνται», διότι ἐγὼ, ὁ ὁποῖος ἔχω τὸ θάῤῥος, ὑπόκειμαι καὶ εἰς τὰς συνεπείας τοῦ νόμου, διότι καταγγέλλω ἕνα ἄνθρωπον ὡς πλαστογράφον.

§217ΒΑΛΑΣΣΟΠΟΥΛΟΣ. Δι’ αὐτῆς τῆς προτάσεως ὁ ἔντιμος Βουλευτὴς Ἀττικῆς θέλει νὰ καταστρέψῃ τὴν φορολογίαν. Διότι ἂν ὑποθέσωμεν ὅτι κάμνουν δι’ ὅλα τὰ πρωτόκολλα καταγγελίας, δένουν τὰς χεῖρας τῆς Κυβερνήσεως· εἶναι μία κακὴ ἀρχὴ διὰ τῆς ὁποίας δύναται νὰ καταστραφῇ ἡ φορολογία·, διότι ὅταν δώσουν τοιοῦτο δικαίωμα οἱ νόμοι, θὰ δοθῇ περισσότερον θάῤῥος· δι’ αὐτὸν τὸν λόγον πρέπει νὰ ἀφεθῶμεν εἰς τοὺς κειμένους νόμους· διότι ἐννοεῖτε, ὅτι, ὅταν ἀποδειχθῇ, ὅτι τὸ πρωτόκολον εἶναι ἄκυρον ἢ εἰκονικὸν, ἐννοεῖται ὅτι τὸ δικαστήριον θὰ διατάξῃ τὴν ἀπόδοσιν τῶν ληφθέντων.

§218ΚΑΤΣΑΝΔΡΗΣ. Πρωτοφανὲς, κύριοι, εἶναι τὸ σύστημα τοῦτο, νὰ θέλωμεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ εἰσπράττωνται οἱ φόροι.

§219ΡΟΝΤΙΡΗΣ. Μετὰ τὴν ἑρμηνείαν, τὴν ὁποίαν ἔδωκεν ὁ κύριος ὑπουργὸς παραιτοῦμαι τῆς προτάσεώς μου.

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον παρεδέχθη.

§221ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§222ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι τροπολογίαι τινές. Α) τελωνειακὸς δασμὸς ἐπὶ τῶν βαμβακίων ὑπὸ τῶν βουλευτῶν Σπυροπούλου, Γεωργαντὰ καὶ Βαλατσοῦ.

§223ΤΙΝΕΣ. Δὲν εἶναι ἐδῶ κανείς.

§224ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄλλη περὶ τῶν ἐθνικῶν ἐλαιοδένδρων ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ Ἀττικῆς Κατσανδρῆ.

§225ΤΙΝΕΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ συζητηθῇ αὐτὴ, διότι παρῆλθε....

§226ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ μία ἄλλη, ὅτι ὁ φόρος περὶ ἐπιτηδευμάτων δὲν ἰσχύει διὰ τὰς νέας ἐπαρχίας τοῦ Κράτους καὶ διὰ τὸ ἔτος 1868, τοῦ κυρίου Σέρβου.

§227ΣΕΡΒΟΣ. Κύριοι, ἡ πρότασις αὕτη δὲν ἔχει ἄλλον σκοπὸν παρὰ νὰ διευκρινήσῃ μίαν ἰδέαν, ἡ ὁποία εἶναι συνέπεια τῶν πραγμάτων καὶ ἐμπεριέχεται εἰς αὐτὸν τὸν προϋπολογισμόν· τείνει δὲ πρὸς τὴν δικαιοσύνην ἐκείνην, ἣν ὡς πρὸς τὸ φορολογικὸν σύστημα ἐπενόησεν ἡ Βουλὴ κατὰ τὸ 1866. Πλὴν τῆς τελωνιακῆς καὶ δικαστικῆς οὐδεμία ἄλλη φορολογία ἐφηρμόσθη τότε ἐν Ἑπτανήσῳ ἕνεκα γενικῶν καὶ ἰδιαιτέρων λόγων. Εἰς τούτων καὶ ἴσως ὁ κυριώτερος ἦτο αὐτὸ τὸ συμφέρον τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἡ φορολογία τῶν δεκάτων εἰς τὴν Ἑπτάνησον ἤθελεν εἶσθαι τρομερὰ καταπίεσις, παρετηρήθη ἀφ’ ἑτέρου, ὅτι τὸ φορολογικὸν σύστημα τὸ ἰσχῦον εἰς τὰς παλαιὰς ἐπαρχίας ἐφαρμοζόμενον ἐν Ἑπτανήσῳ, ἤθελεν ἀποδώσει ἓν τεταρτημόριον ὀλιγώτερον τοῦ σήμερον εἰσπραττομένου, καὶ ἑπομένως τὸ τεταρτημόριον ἤθελεν ἐλλείψει ἀπὸ τὸ δημόσιον ταμεῖον, τὸ ὁποῖον προσέτι ἤθελεν ἐπιβαρυνθῆ ἀπὸ τὰς συνήθεις καθυστερήσεις καὶ ἀπὸ τὰ ἔξοδα τῆς εἰσπράξεως. Τὰς ἰδέας ταύτας ἀνέπτυξεν ἀπὸ τοῦ βήματος ἄλλοτε καὶ ὁ ἔντιμος βουλευτὴς Τριφυλλίας κ. Σωτηρόπουλος, καὶ ὁ ἔντιμος βουλευτὴς Παρνασίδος Κ. Κεχαγιᾶς. Ὅταν ἐπρόκειτο νὰ ψηφισθῇ ὁ νόμος τῶν ἐπιτηδευμάτων κατὰ τὸ 1867 παρετηρήθη ὑπό τινων, ὅτι ἦτο καλὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος οὗτος, καὶ ὁ περὶ τῶν φόρων τῶν οἰκιῶν καὶ ἐν Ἑπτανήσῳ, ὡς μὴ ὑπαγομένων εἰς τὴν ἐπαχθῆ φορολογίαν τῆς δεκάτης. Ἐν τοιαύτῃ ὅμως περιπτώσει παρετηρήθη ἐπίσης ὅτι ἔπρεπε ἐπιβαλλομένων τῶν φόρων τούτων νὰ ἐλαττωθῇ ἓν συσχετικὸν ποσὸν ἀπὸ τὸν φόρον τοῦ ἐλαίου καὶ τῆς σταφίδος, ὅ ἐστὶν ἡ ἐλάττωσις νὰ γίνῃ κατὰ 3, 4 ἢ 5 ἐπὶ τῶν 18% τὰ ὁποῖα πληρόνουσιν ἐν Ἑπτανήσῳ. Εἰς τοιαύτην κατάστασιν εὑρισκόμεθα τότε, ὅταν παρέστη ἡ ἰδέα τῆς ἐλλείψεως τῶν ἀναγκαίων βάσεων πρὸς ἀκριβῆ ἐλάττωσιν, διότι ταῦτα δὲν ἠδύναντο νὰ γίνωσιν εἰς μίαν στιγμήν. Ἐπεκράτησε λοιπὸν ἡ ἀπόφασις νὰ ἀφεθῇ ὡς ὑπῆρχεν ὁλόκληρον τὸ ἐν Ἑπτανήσῳ σύστημα μέχρι τῆς εἰσαγωγῆς ἐντελεστέρου καὶ μὴ ἐπαχθοῦς φορολογικοῦ συστήματος· μέχρις οὗ δὲ γίνῃ τοῦτο ἂν πρέπῃ καὶ ἐκεῖ νὰ ἐφαρμοσθῇ εἷς ἢ πλείονες φόροι τῶν παλαιῶν ἐπαρχιῶν νὰ ἐλαττοῦται κατ’ ἀναλογίαν ὁ φόρος τῆς σταφίδος καὶ τοῦ ἐλαίου. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀρχῶν τούτων ἐφ’ ὧν συνετάχθη ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1867, συνετάχθη καὶ ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1868 παρακολουθῶν τὰς αὐτὰς βάσεις καὶ τὸ αὐτὸ σύστημα. Καθὼς δὲ τὸ 1867 δὲν ἐφηρμόσθη ἐν Ἑπτανήσῳ ὁ φόρος τῶν ἐπιτηδευμάτων καὶ δὲν ἠλαττώθη κατ’ οὐδὲν ὁ φόρος τῶν δύο προϊόντων, ἐπίσης καὶ κατὰ τὸ 1868 δὲν ἐλαττοῦται ὁ φόρος τῶν δύο προϊόντων, ἀλλ’ ἐνταυτῷ δὲν ἐφαρμόζεται καὶ ὁ φόρος τῶν ἐπιτηδευμάτων. Τὴν ἀλήθειαν ταύτην βλέπει ἕκαστος μόλις παρατηρήσῃ τοὺς δύω προϋπολογισμοὺς τοὺς ὑποβληθέντας ἐν τῇ Βουλῇ διὰ τὸ ἔτος 1868, τὸν μὲν τοῦ ὑπουργείου Κουμουνδούρου, τὸν δὲ τοῦ παρόντος. Ὁ κύριος Κεχαγιᾶς ὁρμώμενος ἐκ τῆς ἰδέας, ὅτι πρέπει νὰ τηρηθῇ καὶ κατὰ τὸ 1868 τὸ σύστημα τοῦ 1867, καὶ ἑπομένως νὰ μὴ εἰσαχθῇ καὶ κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο ἐν Ἑπτανήσῳ ὁ φόρος τῶν ἐπιτηδευμάτων φέρει ἐν σελίδι 9 τὸ ποσὸν τοῦ φόρου (ἐννοεῖται διὰ τὰς παλαιὰς μόνον ἐπαρχίας) εἰς δραχμὰς 900,000 ἀντὶ τοῦ 1,200,000, τὰς ὁποίας εἶχε προϋπολογίσει τὸ προηγούμενον ἔτος. Ἰδοὺ δὲ τὶ λέγει ἐν τῇ ἐκθέσει. «Φόρος τῶν ἐπιτηδευμάτων. Ὑπελογίσθη εἰς δραχ. 900,000 ἤτοι ἔλαττον τοῦ 1867 κατὰ δραχμὰς 300,000. Ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ 1867 εἶχεν ἀναβιβασθῆ ἡ πρόσοδος αὕτη εἰς δραχμὰς 1,200,000, οὐ μόνον διότι ἐκ τῶν προτέρων οὐδὲν ὑπάρχει διδόμενον πρὸς βάσιμον ὑπολογισμὸν, ἀλλὰ καὶ διότι ὡς βάσις ἐλήφθη τὸ ὑποβληθὲν εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῆς Βουλῆς περὶ τοῦ φόρου τούτου νομοσχέδιον, ὅπερ σπουδαίως ἐτροποποιήθη ἐπ’ ὠφελείᾳ μὲν τῶν φορολογουμένων ἐπιτηδευματιῶν, ἀλλὰ καὶ ἐλαττώσει τῆς προσδοκωμένης προσόδου. Τόγε νῦν ἔχον, τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου τούτου κατὰ τὸ 1867 δὲν δικαιοῦσιν ὑπολογισμὸν ἀνώτερον τῶν 900,000 δραχμῶν». Ἐκ τούτου ἀποδεικνύεται σαφῶς ὅτι ὁ ὑπουργὸς ἀπέβλεψε νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν νόμον τῶν ἐπιτηδευμάτων καὶ διὰ τὸ ἔτος 1868 εἰς τὰς παλαιὰς μόνον ἐπαρχίας». Ἂς ἔλθωμεν τώρα εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ παρόντος ὑπουργείου, ὅστις ἐτήρησε τὸ αὐτὸ σύστημα.

§228ΤΙΝΕΣ. Τὸν προϋπολογισμόν· ὁμιλεῖτε περὶ αὐτοῦ;

§229Κ. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Αὐτὸ δὲν τὸ ἐσταθμίσατε.

§230ΡΟΝΤΙΡΗΣ. Ἡμεῖς λέγομεν, ὅτι ὑπάγεται ῥητῶς ἐν τῷ νόμῳ τοῦ 1867.

§231ΣΕΡΒΟΣ. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὅρων, τοὺς ὁποίους σᾶς εἶπον.

§232ΡΟΝΤΙΡΗΣ. Δὲν λέγει ὁ νόμος τοιούτους ὅρους.

§233ΣΕΡΒΟΣ. Εἶναι ὅμως τὰ γεγονότα, αὐτὴ ἡ δικαιοσύνη.

§234ΡΟΝΤΙΡΗΣ. Αὐτὸ εἶναι σπουδαιότατον.

§235ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἂς ἀφήσωμεν αὐτὰ δι’ αὔριον καὶ θὰ ἔλθῃ νόμος εἰδικός, νὰ μελετήσωμεν καὶ ἡμεῖς τὸ πρᾶγμα.

§236ΖΕΡΒΑΣ. Δὲν εἶναι ἀπαρτία.

§237ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡμερησία διάταξις διὰ τὴν αὔριον εἶναι ἡ ἐξακολούθησις τῆς συζητήσεως. Διαλύεται ἡ συνεδρίασις. Ὥρᾳ 6 καὶ 5|60 Μ. Μ.