1868.07.24

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 48

τῆς 24 Ἰουλίου 1868.

Τετάρτη.

ὥρα 4 παρὰ 20 Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου, εὑρεθείσης ἐν ἀπαρτίᾳ τῆς Βουλῆς, ἀναγινώσκονται τὰ πρακτικὰ τῆς προτεραίας συνεδριάσεως.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις κατὰ τῶν πρακτικῶν;

§2ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρα ἐγκρίνονται.

§4Δ. ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Κύριοι βουλευταὶ, εἶχεν ἐκδοθῆ νόμος περὶ σφραγίσεως τῶν ζώων. Κατὰ τὸν νόμον αὐτὸν ἐδίδετο ὑποχρέωσις νὰ σφραγίζωνται τὰ ζῶα ἐντὸς δύω μηνῶν ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τοῦ νόμου, καὶ ὅπου δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ σφράγισις, ἐπετρέπετο ἡ δήλωσις· οὔτε τὸ πρῶτον οὔτε τὸ δεύτερον ἠδυνήθη νὰ ἐφαρμοσθῇ εἰς τὸ διάστημα τῆς προθεσμίας αὐτῆς τοῦ νόμου. Ἐστάθη δὲ ἀδύνατον νὰ δοθῇ νέα παράτασις ἐπελθούσης τῆς λήξεως τῆς συνόδου καὶ κατόπιν τῆς διαλύσεως. Ἐντεῦθεν κινδυνεύουσιν οἱ ἰδιοκτῆται νὰ χάσωσι καὶ τὰ ζῶα των καὶ θεωρηθοῦν καὶ ὡς ζωοκλέπται. Προσέφυγον εἰς τὰ δικαστήρια νὰ λύσωσι τὰς διαφορὰς, καὶ ἀμφιβάλλω ἂν εἰς τὰ δικαστήρια εὕρωσιν ἀπαλλαγὴν, καθόσον ὁ νόμος εἶναι ῥητός. Ἐδέησε λοιπὸν νὰ φέρω ἓν νομοσχέδιον περὶ παρατάσεως προθεσμίας ἐπὶ 6 μῆνας ἀπὸ τῆς ἐκδόσεώς του. Καταθέτει τὸ νομοσχέδιον εἰς τὸ προεδρεῖον· ἔχει δὲ ὡς ἑξῆς. Ἄρθρον μόνον. Οἱ ἐντὸς τῆς κατὰ τὸ ἄρθρον 1 τοῦ ΣΛʹ Νόμου προθεσμίας μὴ συμμορφωθέντες μὲ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου τούτου κύριοι καὶ κάτοχοι τῶν ἐν αὐτῷ κατονομαζομένων ζώων, συμμορφωθέντες δὲ βραδύτερον καὶ συμμορφωθησόμενοι ἐντὸς 6 μηνῶν ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος νόμου, δὲν ὑπόκεινται εἰς τὰς κατὰ τὸ ἄρθρον 4 τοῦ ΣΤʹ νόμου συνεπείας τῆς παραλείψεώς των.

§5ΤΙΝΕΣ. Τρεῖς μῆνας.

§6Δ. ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ. Ἂς ᾖναι καὶ τέσσαρες.

§7ΜΑΚΡΗΣ. Νὰ θεωρηθῇ, κύριε πρόεδρε, ὡς κατεπεῖγον.

§8Δ. ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ. Κατεπεῖγον εἶναι βέβαια.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν, κύριοι βουλευταὶ, ἀκούσατε· θ’ ἀναγνωσθῇ διὰ πρώτην φορὰν ὡς κατεπεῖγον (θόρυβος).

§10ΤΙΝΕΣ. Νὰ τυπωθῇ πρῶτον.

§11ΜΕΤΑΞΑΣ. Διατί, κ. πρόεδρε, δὲν ἐκάματε τὸ αὐτὸ εἰς τὴν ὑπόθεσιν τῆς Τροιζηνίας; (θόρυβος).

§12ΜΑΚΡΗΣ. Ζητῶ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ κατεπείγοντος, κύριε πρόεδρε. Ὁ κ. Μεταξᾶς δὲν ἔχει γνῶσιν τῆς σπουδαιότητος τοῦ προταθέντος νομοσχεδίου (θόρυβος).

§13ΠΟΛΛΟΙ. Ν’ ἀναγνωσθῇ, κ. πρόεδρε. (Ἀναγινώσκεται διὰ πρώτην φοράν).

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§15ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι νὰ ἐγερθῶσι (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη.

§17ΣΠΥΡΟΜΗΛΙΟΣ (ὑπουργὸς στρατιωτικῶν). Κύριοι βουλευταὶ, ἔχω νὰ σᾶς ὑποβάλλω διάφορα νομοσχέδια (ἀναγινώσκει) Ἀριθ. 16191. Περὶ αὐξήσεως ἀριθμοῦ. Πρὸς τὴν Βουλὴν. Ὁ διὰ τοῦ ΣΛΑʹ νόμου τῆς 29 Ἀπριλίου π. ε. ὁρισθεὶς ἀριθμὸς τῶν ἐν ἐνεργείᾳ καὶ διαθεσιμότητι ὑποδεεστέρων ἀξιωματικῶν τοῦ μονίμου στρατοῦ ἀπεδείχθη ἀνεπαρκὴς διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ὑπηρεσίας, ὥστε παρίσταται ἀνάγκη τῆς αὐξήσεως αὐτοῦ. Δι’ ὃ προτείνω ὅπως ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰρημένων ἀξιωματικῶν ἀναβιβασθῇ εἰς ἑξακοσίους ὀγδοήκοντα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰουλίου 1868. Ὁ ὑπουργὸς τῶν στρατιωτικῶν.

Σ. ΜΗΛΙΟΣ.

ΠΡΟΤΑΣΙΣ ΝΟΜΟΥ.

Ἄρθρον μόνον. Ὁ διὰ τοῦ ΣΛΑʹ νόμου τῆς 29 Ἀπριλίου 1867 ὁρισθεὶς ἀριθμὸς τῶν ἐν ἐνεργείᾳ καὶ διαθεσιμότητι ὑποδεεστέρων ἀξιωματικῶν τοῦ μονίμου στρατοῦ ἀναβιβάζεται εἰς ἑξακοσίους ὀγδοήκοντα.

Αἰτεῖται ἡ προσθήκη ἑτέρων 60 ἤτοι

Ἀθήνησι τῇ 23 Ἰουλίου 1868.

Ὁ ὑπουργὸς τῶν στρατιωτικῶν

Σ. ΜΗΛΙΟΣ.

Ἀριθ. 16,190.

ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΙΣ

Τοῦ ΣΘʹ νόμου περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀξιωματικῶν τῆς ἐν ἐνεργείᾳ φάλαγγος. Πρὸς τὴν Βουλήν. Διὰ τοῦ νόμου ΣΘʹ τῆς 11 Ἀπριλίου 1867 ὡρίσθη ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀξιωματικῶν τῆς ἐν ἐνεργείᾳ φάλαγγος, καὶ τῶν μὲν ἀντιστρατήγων εἰς δύω, τῶν δὲ ὑποστρατήγων εἰς ἕνδεκα, καὶ τῶν συνταγματαρχῶν εἰς δώδεκα. Ἐπειδὴ δὲ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀντιστρατήγων εἶναι δυσανάλογος πρὸς τὸν τῶν ὑποστρατήγων καὶ συνταγματαρχῶν καὶ ἀνεπαρκὴς εἰς ἱκανοποίησιν τῶν ἀνδρῶν, πρὸς οὓς ἡ πατρὶς ὀφείλει εὐγνωμοσύνην διὰ τὰς μεγάλας ὑπηρεσίας αὐτῶν κατὰ τὸν ἱερὸν ἀγῶνα τῆς ἑλληνικῆς ἀνεξαρτησίας, προτείνω τὴν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀντιστρατήγων εἰς ἓξ καὶ τὴν ἐλάττωσιν τοῦ τῶν ὑποστρατήγων εἰς δέκα. Θεωρῶ δὲ πρέπον ὅπως ὁ προβιβασμὸς εἰς τὸν βαθμὸν ὑποστρατήγου καὶ ἀντιστρατήγου γίνεται ἀποκλειστικῶς κατ’ ἐκλογὴν καὶ οὐχὶ ἐξ ἡμισείας κατ’ ἀρχαιότητα καὶ ἐξ ἡμισείας κατ’ ἐκλογὴν, ὡς ὥρισεν ὁ μνησθεὶς νόμος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰουλίου 1868.

Ὁ ὑπουργὸς τῶν στρατιωτικῶν

Σ. ΜΗΛΙΟΣ.

ΠΡΟΤΑΣΙΣ ΝΟΜΟΥ.

Τροποποίησις τοῦ ΣΘʹ νόμου περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀξιωματικῶν τῆς ἐν ἐνεργείᾳ φάλαγγος. Ὁ ΣΘʹ νόμος τῆς 11 Ἀπριλίου 1867 περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀξιωματικῶν τῆς ἐν ἐνεργείᾳ φάλαγγος, τροποποιεῖται ὡς ἑξῆς Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀντιστρατήγων ὁρίζεται εἰς ἕξ, ὁ δὲ τῶν ὑποστρατήγων εἰς δέκα. Ὁ προβιβασμὸς εἰς τὸν βαθμὸν ὑποστρατήγου καὶ ἀντιστρατήγου γίνεται ἀποκλειστικῶς κατ’ ἐκλογήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰουλίου 1868.

Ὁ ὑπουργὸς τῶν στρατιωτικῶν

Σ. ΜΗΛΙΟΣ.

Ἀριθ. 16187.

ΕΚΘΕΣΙΣ.

Περὶ αὐξήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν Πρὸς τὴν Βουλήν. Ὁ ΨΚΣʹ νόμος τῆς 3 Μαρτίου 1862, ὁ ὁρίσας τὸν ἀριθμὸν τῶν τμηματαρχῶν τοῦ ὑπουργείου τῶν στρατιωτικῶν, δὲν συμπεριέλαβεν ἐν αὐτῷ τμηματάρχην τοῦ μηχανικοῦ, διότι κατὰ τὸ 4ον ἄρθρον τοῦ καταστατικοῦ τοῦ σώματος τοῦ μηχανικοῦ τῆς 11 Ἰουνίου 1856, ὅπερ διετέλει τότε ἐν πλήρει ἰσχύϊ, εἷς ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν τοῦ σώματος ἐξετέλει τὰ καθήκοντα τμηματάρχου τοῦ μηχανικοῦ παρὰ τῷ ὑπουργείῳ. Ἐλατωθέντος ὅμως ἀκολούθως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν τοῦ σώματος εἰς δύω, ἕνα ἀρχηγὸν καὶ ἕνα ἐπιθεωρητὴν, δὲν μένει πλέον ἀνώτερος ἀξιωματικὸς διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ὑπουργείου τῶν στρατιωτικῶν, δι’ ὃ προτείνω τὴν προσθήκην εἰς τὸ προσωπικὸν τοῦ ὑπουργείου τῶν στρατιωτικῶν ἑνὸς τμηματάρχου τοῦ μηχανικοῦ. Ὁ διὰ τοῦ 14 ἄρθρου τοῦ ΛΓʹ νόμου τῆς 3 Ἰουνίου 1846 περὶ διοργανισμοῦ τῶν ὑπουργείων ὁρισθεὶς ἀριθμὸς τῶν ὑποδεεστέρων ἀξιωματικῶν τοῦ ὑπουργείου τῶν στρατιωτικῶν δὲν ἐπαρκεῖ πλέον διὰ τὴν ὑπηρεσίαν, τῆς δυνάμεως τοῦ στρατοῦ αὐξησάσης ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τοῦ εἰρημένου νόμου κατὰ 6,000 περίπου ἄνδρας, τῆς ἐφεδρείας μὴ συμπεριλαμβανομένης. Δι’ ὃ προτείνω τὴν προσθήκην ἓξ εἰσέτι ὑποδεεστέρων ἀξιωματικῶν εἰς τοὺς ὑπὸ τοῦ μνησθέντος νόμου ὁρισθέντας, ὄντων ἀπολύτως ἀναγκαίων πρὸς διεξαγωγὴν τῆς ὑπηρεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰουλίου 1868.

Ὁ ὑπουργὸς τῶν στρατιωτικῶν

Σ. ΜΗΛΙΟΣ.

ΠΡΟΤΑΣΙΣ ΝΟΜΟΥ.

Εἰς τὸ προσωπικὸν τοῦ ὑπουργείου τῶν στρατιωτικῶν προστίθενται εἷς τμηματάρχης τοῦ μηχανικοῦ καὶ ἓξ ἀξιωματικοὶ ὑποδεέστεροι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰουλίου 1868.

Ὁ ὑπουργὸς τῶν στρατιωτικῶν

Σ. ΜΗΛΙΟΣ.

Ἀριθ. 16189. Πρὸς τὴν Βουλήν. Ἐξ ὅλων τῶν μισθοδοτουμένων πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν ὑπαλλήλων τοῦ Κράτους, μόνων τῶν ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν τῆς φάλαγγος, οἵτινες ἐλάμβανον μισθὸν παρεκτὸς τοῦ προικοδοτικοῦ αὐτῶν γραμματίου, αἱ χῆραι καὶ τὰ ὀρφανὰ μένουσιν ἄνευ συντάξεως· θεωρῶν χρέος τῆς πατρίδος πρὸς τοὺς ἐνδόξως ἀγωνισαμένους ὑπὲρ τῆς ἀνεξαρτησίας αὑτῆς τὴν περίθαλψιν τῶν ὀρφανευθεισῶν οἰκογενειῶν αὐτῶν, ὑποβάλλω εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῆς Βουλῆς τὸ ἑπόμενον νομοσχέδιον. Ἐν Ἀθήναις τὴν 23 Ἰουλίου 1868.

Ὁ ὑπουργὸς τῶν στρατιωτικῶν

Σ. ΜΗΛΙΟΣ.

ΠΡΟΤΑΣΙΣ ΝΟΜΟΥ.

Τὸ εἰς τοὺς προικοδοτηθέντας ἀξιωματικοὺς τῆς φάλαγγος χορηγούμενον ὑπόλοιπον μισθοῦ ὁριζόμενον ἐπὶ τῇ βάσει τῶν νόμων τῆς 30 Σεπτεμβρίου 1835 ἄρθρον 17, καὶ τῆς 1 Ἰανουαρίου 1838 ἄρθρον 2, δίδεται ἐκ τοῦ δημοσίου ταμείου εἰς τὰς χήρας καὶ ἀνήλικα ὀρφανὰ τέκνα αὐτῶν λόγῳ συντάξεως, ἀρχομένης ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος νόμου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰουλίου 1868.

Ὁ ὑπουργὸς τῶν στρατιωτικῶν

Σ. ΜΗΛΙΟΣ.

Ἀριθ. 16,188

ΕΚΘΕΣΙΣ

Περὶ τῆς εἰς ἀποστρατείαν λόγῳ ἀρχαιότητος μεταθέσεως τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ στρατοῦ τῆς ξηρᾶς. Πρὸς τὴν Βουλὴν. Κατὰ τοὺς ὁρισμοὺς τῶν περὶ στρατιωτικῶν συντάξεων νόμων, ἡ κυβέρνησις δὲν δύναται ν’ ἀρνηθῇ τὴν εἰς ἀποστρατείαν μετάθεσιν τοῦ ἀξιωματικοῦ, ὅστις ἀποκτήσας τὸ πρὸς σύνταξιν λόγῳ ἀρχαιότητος δικαίωμα ἐξαιτεῖται τὴν ἐκ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ στρατοῦ ἀποχώρισιν αὐτοῦ. Τὸ δικαίωμα τοῦτο τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ στρατοῦ ἀποτελεῖ ἐξαίρεσιν τῶν διατάξεων τῶν κειμένων νόμων, ὡς πρὸς τοὺς λοιποὺς ὑπαλλήλους τοῦ Κράτους οἵτινες, καί τοι συμπληρώσαντες τὸν πρὸς τακτικὴν σύνταξιν ἀπαιτούμενον χρόνον τῆς ὑπηρεσίας, δὲν δύνανται εἰμὴ μόνον ἕνεκα τῆς προβεβηκυίας ἡλικίας νὰ ἐξασκήσωσι τὸ δικαίωμα αὐτῶν ἄνευ τῆς ἐγκρίσεως τῆς κυβερνήσεως. Ἐκ δὲ τῆς καθιερώσεως τῆς ἐναντίας ἀρχῆς ὡς πρὸς τοὺς ἀξιωματικοὺς τοῦ στρατοῦ στερεῖται ἡ ὑπηρεσία οὐκ ὀλίγων ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν, οἵτινες ἠδύναντο ἐπὶ πολλὰ ἴσως ἔτη νὰ παράσχωσι σπουδαίας ἐκδουλεύσεις εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. Ἀφ’ ἑτέρου ἕνεκα τῶν κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1864 νόμου ϞΙʹ. παρουσιαζομένων δυσχερειῶν, ἡ κυβέρνησις ὑποχρεοῦται νὰ διατηρῇ εἰς τὴν ἐνεργητικὴν ὑπηρεσίαν τοῦ στρατοῦ τῆς ξηρᾶς πρόσωπα μὴ ἔχοντα τὴν εἰς τὸν βαθμὸν αὐτῶν ἀπαιτουμένην ἱκανότητα καὶ μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ πρὸς σύνταξιν λόγῳ ἀρχαιότητος ὡρισμένου χρόνου, διότι ἐκ τῆς παρατάσεως τῆς ἐνεργητικῆς ἐν τῷ στρατῷ ὑπηρεσίας γεννᾶται πάντοτε ἡ προσδοκία τοῦ προβιβασμοῦ, καὶ κατὰ συνέπειαν τῆς ἀποκτήσεως δικαιώματος πρὸς σύνταξιν ἀνωτέρου βαθμοῦ. Ἕνεκα τῶν λόγων τούτων ὑποβάλλομεν εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῆς Βουλῆς τὸ ἑπόμενον σχέδιον νόμου περὶ τροπολογίας τῶν περὶ συντάξεως καὶ καταστάσεως τῶν ἀξιωματικῶν νόμων. Ἐν Ἀθήναις τὴν 23 Ἰουλίου 1868. Ὁ ὑπουργὸς τῶν στρατιωτικῶν.

Σ. ΜΗΛΙΟΣ.

ΣΧΕΔΙΟΝ ΝΟΜΟΥ.

Ἄρθρον 1. Οἱ ἀξιωματικοὶ τοῦ στρατοῦ τῆς ξηρᾶς τίθενται αὐτεπαγγέλτως εἰς ἀποστρατείαν ἕνεκα ἀνικανότητος εἰς τὴν στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν, βεβαιουμένης δι’ ἐκθέσεως τῆς προϊσταμένης αὐτῶν ἀρχῆς. Ἄρθρον 2. Οὐδεὶς ἀξιωματικὸς τοῦ στρατοῦ τῆς ξηρᾶς δύναται πρὸ τῆς συμπληρώσεως τοῦ μεγίστου ὅρου τῆς συντάξεως νὰ ζητήσῃ τὴν εἰς ἀποστρατείαν λόγῳ ἀρχαιότητος μετάθεσιν αὐτοῦ ἄνευ τῆς ἐγκρίσεως τοῦ ἐπὶ τῶν στρατιωτικῶν ὑπουργοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰουλίου 1868.

Ὁ ὑπουργὸς τῶν στρατιωτικῶν

Σ. ΜΗΛΙΟΣ.

Ἀριθ. 16186. Πρὸς τὴν Βουλήν. Ἡ ἀκριβὴς διεξαγωγὴ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ ὑπουργείου τῶν στρατιωτικῶν ἀπαιτεῖ διηνεκῶς τὴν σύμπραξιν ὑπαλλήλου, ἔχοντος ἐξιδιασμένας γνώσεις καὶ πεῖραν τῆς ἐπιστήμης τοῦ δικαίου. Παρεκτὸς τῶν ἔργων τοῦ διοργανισμοῦ καὶ τῆς ἐξαρτήσεως τοῦ στρατοῦ πρὸς ἔνοπλον ἄμυναν τῆς πατρίδος εἶναι ἀνατεθειμένη εἰς τὸ ἐπὶ τῶν στρατιωτικῶν ὑπουργεῖον ἡ ἐφαρμογὴ πλείστων νόμων καὶ διαταγμάτων, τῶν ὁποίων ἡ ἑρμηνεία δίδει συνεχῶς ἀφορμὴν εἰς νομικὰ ζητήματα, ἐκ τῆς λύσεως τῶν ὁποίων ἐξήρτηνται σπουδαῖα συμφέροντα τῆς πολιτείας καὶ τῶν ἰδιωτῶν, καὶ καθεκάστην ἀναφύονται δικαστικαὶ διενέξεις ἐπιφέρουσαι οὐ μικρὰν ζημίαν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν καὶ εἰς τὸ δημόσιον. Ἡ ἔλλειψις τῆς τακτικῆς παρὰ τῷ ὑπουργείῳ τῶν στρατιωτικῶν ὑπηρεσίας τοιούτου ὑπαλλήλου καθίσταται μᾶλλον ἐπαισθητὴ κατὰ τὴν διανομὴν τῆς ποινικῆς δικαιοσύνης. Ἡ ἑρμηνεία τοῦ περὶ στρατιωτικῆς ποιν. νομοθεσίας νόμου διὰ τοῦ συνδυασμοῦ αὐτοῦ μετὰ τῶν διατάξεων τῆς κοινῆς ποιν. νομοθεσίας καὶ διὰ τῶν γενικῶν ἀρχῶν τῆς νομικῆς ἐπιστήμης καθιστᾷ τοσούτῳ μᾶλλον ἀναγκαίαν τὴν ἀποκλειστικὴν παρὰ τῷ ὑπουργείῳ τῶν στρατιωτικῶν ὑπηρεσίαν ὑπαλλήλου, ἔχοντος εἰδικὴν περὶ τὰ νομικὰ ἐμπειρίαν, καθόσον ἐκ τῆς κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη ἀκριβοῦς ἐφαρμογῆς τῆς στρατιωτικῆς ποιν. νομοθεσίας ἐξήρτηται ἀφ’ ἑνὸς ἡ διάγνωσις τῶν ἐνδεχομένων ἐλλείψεων καὶ τῶν ἀναγκαίων τροπολογιῶν τοῦ νόμου, καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ μόρφωσις νομολογίας δυναμένης νὰ χρησιμεύσῃ εἰς τὸ μέλλον ὡς ὁδηγὸς τῶν στρατιωτικῶν δικαστηρίων. Τὰς ἀνάγκας ταύτας τῆς ὑπηρεσίας θέλοντες νὰ θεραπεύσωμεν ὑποβάλλομεν εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῆς Βουλῆς τὸ συνημμένον σχέδιον νόμου περὶ συστάσεως θέσεως συμβούλου τοῦ ἐπὶ τῶν στρατιωτικῶν ὑπουργείου, λαμβανομένου ἐκ τῶν ἐχόντων τὰ προσόντα ἵνα καθέξωσι θέσιν ἀνωτέρου δικαστικοῦ ὑπαλλήλου. Ἡ θέσις τοῦ συμβούλου ἐξασφαλίζεται εἰς τὸν κατὰ πρῶτον διορισθησόμενον διὰ πέντε ἔτη· ἡ δὲ μισθοδοσία αὐτοῦ ὁρίζεται, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τοῦ τε βαθμοῦ καὶ τῆς ὑπηρεσίας καὶ τοῦ προσκαίρου τῆς θέσεως αὐτοῦ, ἐνῷ αἱ θέσεις τῶν ἀνωτέρων δικαστικῶν ὑπαλλήλων καθίστανται προσεχῶς ἰσόβιοι. Ἀθήνησι τῇ 23 Ἰουλίου 1868.

Ὁ ὑπουργὸς τῶν στρατιωτικῶν

Σ. ΜΗΛΙΟΣ.

ΣΧΕΔΙΟΝ ΝΟΜΟΥ.

Περὶ συστάσεως θέσεως συμβούλου τοῦ ἐπὶ τῶν στρατιωτικῶν ὑπουργείου. Ἄρθρον 1. Συνιστᾶται παρὰ τῷ ἐπὶ τῶν στρατιωτικῶν ὑπουργείῳ θέσις συμβούλου μὲ βαθμὸν ἀρειοπαγίτου καὶ μηνιαῖον μισθὸν ἐκ δρ. ἑξακοσίων, διοριζομένου διὰ πέντε ἔτη ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος νόμου. Ἄρθρον 2. Εἰς τὸν σύμβουλον τοῦ ὑπουργείου τῶν στρατιωτικῶν ἀνατίθενται ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν ἡ διεύθυνσις τοῦ δικαστικοῦ τμήματος τοῦ ὑπουργείου τῶν στρατιωτικῶν, δύνανται δὲ ν’ ἀνατεθῶσι καὶ ἡ ἐκπλήρωσις καθηκόντων βασιλικοῦ ἐπιτρόπου παρὰ τῷ ἀναθεωρητικῷ στρατ. δικαστηρίῳ καὶ ἡ ὑπεράσπισις τῶν μετὰ τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας σχετιζομένων δικῶν τοῦ δημοσίου, ἐὰν ὁ σύμβουλος κέκτηται τὰ πρὸς τὸ δικηγορεῖν ἀπαιτούμενα προσόντα. Τὰ καθήκοντα καὶ ἡ ἁρμοδιότης αὐτοῦ κατὰ τὴν διεξαγωγὴν τῆς ὑπηρεσίας τοῦ ὑπουργείου τῶν στρατιωτικῶν κανονισθήσονται διὰ Β. Διατάγματος. Ἀθήνῃσι, τῇ 23 Ἰουλίου 1868.

Ὁ ὑπουργὸς τῶν στρατιωτικῶν

Σ. ΜΗΛΙΟΣ.

Ἀριθ. 16,185. Πρὸς τὴν Βουλήν. Ὁ νομοθέτης πρὸς τὸ συμφέρον τῆς ὑπηρεσίας ἐθεώρησεν ἀναγκαῖον ἐν τῷ ἄρθρῳ 885 τῆς πολ. δικονομίας νὰ ἐξασφαλίσῃ ἀπὸ τῶν ἀπαιτήσεων τῶν δανειστῶν ὅλον τὸν μισθὸν τῶν ὑπαξιωματικῶν καὶ τὰ τρία τέταρτα τοῦ μισθοῦ τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ στρατοῦ. Ἀλλ’ ὁ σκοπὸς οὗτος τοῦ νομοθέτου ματαιοῦται διὰ τῆς παραχωρήσεως πρὸς τοὺς δανειστὰς τοῦ εἰς κατάσχεσιν μὴ ὑποκειμένου μισθοῦ τῶν ὀφειλετῶν καὶ διὰ τῆς ἐκ μέρους τούτων ἀναδοχῆς ὑποχρεώσεων, ἐχουσῶν τὸν χαρακτῆρα ἐμπορικῶν πράξεων καὶ ἐπαγομένων δυνάμει τοῦ νόμου τὴν προσωπικὴν κράτησιν τοῦ ὀφειλέτου· ἐκ δὲ τῆς καταδολιεύσεως τοῦ νόμου καθ’ ἑκάστην παρεμβάλλονται πλεῖστα καὶ σοβαρὰ προσκόμματα εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. Θέλοντες νὰ προλάβωμεν ταῦτα εἰς τὸ μέλλον ὑποβάλλομεν εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῆς Βουλῆς τὸ ἑπόμενον νομοσχέδιον. Ἐν Ἀθήναις τὴν 23 Ἰουλίου 1868.

Ὁ ὑπουργὸς τῶν στρατιωτικῶν

Σ. ΜΗΛΙΟΣ.

ΣΧΕΔΙΟΝ ΝΟΜΟΥ

Ἄρθρον 1. Δὲν ἀπαγγέλλεται κατὰ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ἀξιωματικῶν καὶ ὑπαξιωματικῶν τοῦ στρατοῦ τῆς ξηρᾶς προσωπικὴ κράτησις εἰς τὰς ὑπὸ τῶν ἄρθρων 998 ἄρθρ. 1 καὶ 999 ἄρθρ. 1 τῆς πολιτ. δικονομίας προνοουμένας περιπτώσεις. Ἄρθρον 2. Πᾶσα ἄνευ τῆς προηγουμένης ἀδείας τοῦ ἐπὶ τῶν στρατιωτικῶν ὑπουργοῦ γενομένη συμφωνία περὶ παραχωρήσεως τοῦ μὴ εἰς κατάσχεσιν ὑποκειμένου μισθοῦ τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν ὑπαξιωματικῶν τοῦ στρατοῦ τῆς ξηρᾶς εἶναι ἄκυρος. Ἡ διάταξις τοῦ παρόντος ἄρθρου δὲν ἐφαρμόζεται εἰς τὰ πρὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος νόμου γενόμενα καὶ διὰ δημοσίων ἐγγράφων βεβαιούμενα συμβόλαια. Ἐν Ἀθήναις τὴν 23 Ἰουλίου 1868.

Ὁ ὑπουργὸς τῶν στρατιωτικῶν

Σ. ΜΗΛΙΟΣ.

Ἐπιφυλάττομαι κατὰ τὴν συζήτησιν ν’ ἀναπτύξω τοὺς λόγους.

§18ΣΙΜΟΣ (ὑπουργὸς οἰκονομικῶν). Κατὰ τὴν ἀπουσίαν τῆς βουλῆς ἐδέησε νὰ σταλῇ εἷς ἀνώτερος τελωνιακὸς ὑπάλληλος εἰς τὸν λιμένα τοῦ Λαυρίου, ὅπου, ὅπως γνωρίζετε, γίνεται ἡ ἐξώρυξις τῶν σκωριῶν. Ἐγένετο λοιπὸν διὰ βασιλικοῦ διατάγματος μὲ προσθήκην ἐλεγκτοῦ παρὰ τῷ τελωνείῳ Πειραιῶς, ὅστις θὰ ἑδρεύῃ εἰς τὸ μέρος ἐκεῖνο. Καὶ τοῦτο ἦτο ἀναγκαιότατον, καὶ ἂν θέλετε ἀκόμη δὲν ἐπιφέρει οὔτε δαπάνην· διότι εἴμεθα ἠναγκασμένοι νὰ ἀποστέλλωμεν εἰδικὸν ὑπάλληλον, καὶ διότι δὲν πρέπει νὰ μένῃ εἷς τόπος τοιοῦτος ἄνευ τοιούτου ὑπαλλήλου (ἀναγινώσκει τὸ νομοσχέδιον). Πρὸς τὴν Βουλήν. Ἡ ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους ἐπιτροπὴ διεξελθοῦσα τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ ὑπουργείου τῶν ἐσωτερικῶν ἐπιφέρει τὰς ἀκολούθους παρατηρήσεις. Ἐπὶ τοῦ κεφαλ. 3 ἄρθρ. 2 ἡ ἐπιτροπὴ παραδέχεται μὲν τὴν προτεινομένην αὔξησιν πεντήκοντα ἔτι ἀστυνομικῶν κλητήρων, πειθομένη ἐκ τῶν λόγων, οὓς ὁ ὑπουργὸς τῶν ἐσωτερικῶν ἐν τῇ ἐκθέσει του μνημονεύει, παρατηρεῖ ὅμως ὅτι εἶναι ἀναγκαῖον, ὥστε ἡ αὔξησις αὕτη νὰ ὁρισθῇ διὰ νόμου. Ἐπὶ τοῦ κεφ. 6 ἄρθρ. 7 «Εἰς συνδρομὴν τῶν ὑπαρχόντων ἐν Εὐρώπῃ ὑποτρόφων μέχρι τῆς ἀποπερατώσεως τῶν σπουδῶν των καὶ ἀποστολὴν νέων». Ἡ ἐπιτροπὴ γνωρίζουσα ἐκ πείρας ὅτι αἱ τοιαῦται ὑποτροφίαι δὲν ἔφερον τὸν προσδοκώμενον καρπὸν, καὶ ὅτι πολλοὶ τῶν ὑποτρόφων καταχρασθέντες τῆς εὐνοίας, ἣν ἡ πατρὶς αὐτοῖς ἀπέδειξεν, οὐ μόνον πολλὰ ἐπὶ πολλοὺς ἐνιαυτοὺς δαπανήσαντες μικρὸν ἢ ὁλοτελῶς προώδευσαν, ἀλλὰ ἄλλην τραπέντες ὁδὸν τὴν ἰδίαν αὐτῶν κλίσιν καὶ ὠφέλειαν ὑπηρέτησαν, προτείνει τὴν ἀπάλειψιν τῶν 16,000 δραχμῶν τῶν προωρισμένων εἰς τοιαύτην ὑποτροφίαν· ἀφίνει δὲ ἄθικτον τὸ ποσὸν τὸ προσδιωρισμένον πρὸς συνδρομὴν ὑποτρόφων παρὰ τῷ σχολείῳ τῶν τεχνῶν κτλ. Ἐπὶ τοῦ κεφαλ. 4 ἄρθρ. 4 «ἀποζημιώσεις προγυμναστῶν ἐθνοφυλακῆς». Ἡ ἐπιτροπὴ βλέπουσα τὸ ἄχρηστον τῶν ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν, οἵτινες προσδιωρίσθησαν ὡς προγυμνασταὶ τῆς ἐθνοφυλακῆς, διότι οὐδέποτε προεγύμνασαν αὐτὴν, συνιστᾷ τὴν μετάθεσιν τούτων εἰς τὰ οἰκεῖα σώματα, ἀπὸ τῆς ά. τοὐλάχιστον τοῦ προσεχοῦς Ἰανουαρίου. Ἐπὶ τοῦ κεφ. 5 ἄρθρ. 1 «ἐπαρχιακοὶ ἰατροί». Ἡ μειονοψηφία τῆς ἐπιτροπῆς θεωρεῖ περιττὴν, ἂν ὄχι ὅλην τοὐλάχιστον τὴν διὰ δέκα ἐπαρχιακοὺς ἰατροὺς δαπάνην, διότι πανταχοῦ σήμερον ὑπάρχουσιν ἐγκατεστημένοι ἐπιστήμονες ἰατροὶ, καὶ δὲν ὑφίσταται σήμερον, ὡς πρότερον, ἡ ἀνάγκη τοῦ νὰ ἔλθῃ εἰς βοήθειαν ἡ κυβέρνησις πρὸς ἀποκατάστασιν ἰατρῶν ἐπιστημόνων εἰς τὰ μεσόγεια καὶ εἰς ἐπαρχίας, ὀλίγας ὑπισχνουμένας ὠφελείας εἰς τοὺς ἰατρούς. Διότι ὁ σκοπὸς ἐπὶ τοῦ ὁποίου στηρίζεται τὸ ὑπουργεῖον ἐν τῇ ἐκθέσει του πρὸς ὑποστήριξιν τῆς δαπάνης ταύτης δὲν ἐπιτυγχάνεται δυστυχῶς· καθότι ἡ πεῖρα ἀπέδειξεν ὅτι οἱ νομοΐατροι καὶ οἱ ἐπαρχιακοὶ ἰατροὶ οὐδέποτε ἐξεπλήρωσαν τὴν ἀποστολήν των, τὴν ὁποίαν διαγράφει τὸ καταστατικὸν διάταγμα. Ταύτην δὲ τὴν παράλειψιν τοῦ καθήκοντος αἱ αὐστηραὶ διατάξεις αὐτοῦ τοῦ διατάγματος ἐξ ἑνὸς, καὶ ἡ γλίσχρος μισθοδοσία ἀφ’ ἑτέρου ἐπήνεγκαν. Δέκα ἐπαρχιακοὶ ἰατροὶ ἀρκοῦσιν εἰς τὰς παρούσας ἀνάγκας τῆς ἐπικρατείας, ἂν καὶ οὗτοι θελήσωσι νὰ δείξωσι τὴν ἀπαιτουμένην αὐταπάρνησιν. Ἐπὶ τοῦ κεφ. 4 ἄρθ. 7 ἡ μειονοψηφία τῆς ἐπιτροπῆς προτείνει τὴν ἀπάλειψιν τῆς δαπάνης τῶν ἐν Καλάμαις καὶ Μεσολογγίῳ θεραπευτηρίων, διότι σήμερον δὲν ὑφίστανται οἱ λόγοι καὶ αἱ ἀνάγκαι, αἱ ὁποῖαι ὑπηγόρευσαν τὴν σύστασίν των, ἡ δὲ πεῖρα ἀπέδειξεν ὅτι οὐδόλως ἢ μικρὸν ἀντεπεκρίθησαν εἰς τὸν προορισμόν των, διότι εὐθὺς ἐξ ὑπαρχῆς κακῶς ἐλειτούργων καὶ μηδαμινὰ ἀποτελέσματα παρήγαγον. Ἐπὶ τοῦ κεφ. 10 ἀριθ. 2 «ἰδιαίτεραι βοήθειαι». Ἡ ἐπιτροπὴ ἐκφράζει τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ νὰ ἴδῃ τοῦ λοιποῦ τὴν σύνταξιν τοῦ κεφαλαίου τούτου οὐχὶ κατ’ ἐδάφια, ἀλλὰ κατ’ ἄρθρα ἵνα μὴ ἐπέρχηται σύγχυσις κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ μέρους τούτου τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ δαπανῶνται τὰ ποσὰ, τὰ προσδιορισθέντα διὰ τὰς ἀνάγκας τὰς περιλαμβανομένας ὑπὸ τοῦ πρώτου εἰς τὰς ἀνάγκας τὰς προσδιορισθείσας ὑπὸ τοῦ δευτέρου. Εὐκτέον λοιπὸν εἶναι νὰ συνταχθῇ τὸ ἄρθρον 2 ὡς ἕπεται. Ἰδιαίτεραι βοήθειαι. Ἄρθρον 1. Εἰς συνδρομὴν διαφόρων προσφύγων. Ἄρθρον 2. Μεγαλοδωρίαι, συντάξεις. Ἄρθρον 3. Βοήθειαν δυστυχῶν ἐνδεῶν ἀξίων τῆς περιθάλψεως τῆς κυβερνήσεως καὶ ἔξοδα κηδειῶν ἐνδεῶν. Εἰς συνδρομὰς διαφόρων ἐφημερίδων ἐγχωρίων τε καὶ ξένων. Εἰς χορηγίας πρὸς διατήρησιν τῶν ἐν διαφόροις μοναῖς τοῦ κράτους διαιτωμένων φρενοβλαβῶν καὶ ἔξοδα ἀποστολῆς αὐτῶν. Μετὰ τὰς παρατηρήσεις ταύτας ἡ ἐπιτροπὴ προτείνει τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ ὑποβληθέντος προϋπολογισμοῦ τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἐγένετο ἐν Ἀθήναις, τῇ 24 Ἰουλίου 1868.

Ὁ πρόεδρος

Δ. ΔΡΟΣΟΣ.

Ὁ εἰσηγητὴς Ι. Βαλασόπουλος. Τὰ μέλη Β. Νικολόπουλος, Θ. Α. Ζαΐμης, Σ. Σωτηρόπουλος, Ι. Δ. Ἀντωνόπουλος, Ν. Θ. Λεώπουλος, Π. Μανωλίδης, Δ. Δημητρακάκης, Κ. Δημητριάδης, Σ. Πετιμεζᾶς, Π. Κορωναῖος.

§19ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. (εἰσηγητής). (ἀναγινώσκει). Πρὸς τὴν Βουλήν. Ἐκ τῆς ἐσωκλείστου πρὸς τὸ ὑπουργικὸν συμβούλιον ἐκθέσεώς μου θέλετε παρατηρήσει τοὺς προκαλέσαντας τὴν προσθήκην παρὰ τῷ τελωνείῳ Πειραιῶς καὶ δευτέρου ἐλεγκτοῦ καὶ ἑνὸς εἰσέτι ὑπογραμματέως λόγους. Ὑποβάλλων εἰς τὴν ὑμετέραν κύρωσιν τὸ περὶ τούτου Υ. Β. διάταγμα, πέποιθα ὅτι ἡ Βουλὴ θέλει ἐκτιμήσει τὰς ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἐνεργείας μου, παραδεχομένη μέτρον τεῖνον πρὸς ἐξασφάλισιν σπουδαίων καὶ πολυειδῶν τοῦ δημοσίου συμφερόντων. Ἐν Ἀθήναις τὴν 23 Ἰουλίου 1868.

Ὁ ὑπουργὸς τῶν οἰκονομικῶν

Ε. Α. ΣΙΜΟΣ.

Ἄρθρον 1. Προστίθεται παρὰ τῷ τελωνείῳ Πειραιῶς καὶ δεύτερος ἐλεγκτὴς μὲ τὸν κανονικὸν μισθὸν τῆς θέσεως ταύτης. Παρὰ τῷ αὐτῷ τελωνείῳ προστίθεται καὶ εἷς ὑπογραμματεύς. Ἄρθρον 2, Εἰς ἕνα τῶν δύω τοῦ τελωνείου τούτου ἐλεγκτῶν ἀνατίθεται ἡ τελωνιακὴ ὑπηρεσία Λαυρίου, τῆς ὁποίας ἡ περιφέρεια κανονισθήσεται διὰ Β. διατάγματος. Ἐπίσης διὰ Β. διατάγματος δύναται νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τὸ μέρος ἐκεῖνο ἡ εἰσαγωγὴ εἴτε ἐν μέρει, προσδιοριζομένων τῶν εἰδῶν, εἴτε καθ’ ὁλοκληρίαν. Ἄρθρον 3. Τὸ παρὸν διάταγμα θέλει ὑποβληθῇ εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῆς Βουλῆς. Εἰς δὲ τὸν Ἡμέτερον ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν ὑπουργὸν ἀνατίθεται ἡ ἐκτέλεσις αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 23 Ἰουλίου 1868.

Ὁ ὑπουργὸς τῶν οἰκονομικῶν

Ε. Α. ΣΙΜΟΣ.

Πρὸς τὸν Κύριον Πρόεδρον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Καὶ λόγῳ τῆς ἐξαγωγῆς μολύβδου καὶ σκωριῶν, καὶ ὡς καταφύγιον τῶν χειμαζομένων πλοίων διαφόρων σημαιῶν καὶ χορητικότητος, καὶ ὡς μέρος παρέχον διὰ τὴν μετὰ τῆς πρωτευούσης εὔκολον συγκοινωνίαν του εὐκολίας εἰς τοὺς ἐπιδιώκοντας λαθραίας ἀποβιβάσεις ἐμπορευμάτων, τὸ Λαύριον, ἤτοι Ἐργαστήρια καὶ Θερικόν, δὲν ἠδύνατο νὰ μὴ ἐφελκύσῃ σπουδαίως τὴν προσοχήν μου εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ὡς ἀντικείμενον χρῇζον ἐξασφαλίσεως ἱκανῆς. Ἐσκόπευα λοιπὸν μετὰ τὸν καταρτισμὸν τῆς Βουλῆς νὰ προτείνω τὴν παραδοχὴν καταλλήλων μέτρων πρὸς ἐξασφάλισιν σπουδαίων καὶ πολυειδῶν τοῦ δημοσίου συμφερόντων. Ἡ ἀνάγκη ὅμως παρίσταται παρ’ ἡμέραν τόσον κατεπείγουσα καὶ ἀνεπίδεκτος ἀναβολῆς, ἰδίως εἰς τὰ ἀφορῶντα τὰς σχέσεις τοῦ δημοσίου μετὰ τῆς καμινευτικῆς τῶν σκωριῶν ἑταιρίας, καὶ ἰδίως διὰ τὰς γενομένας ἑκάστοτε πληρωμὰς τῶν ἐκτάκτως ἀποστελλομένων ὑπαλλήλων πρὸς ἐπιτήρησιν τῶν φορτώσεων, ὥστε βιάζομαι νὰ ὑποβάλω δι’ ὑμῶν, Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν σύσκεψιν τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου σχέδιον διατάγματος, ὅπερ ἐν δέοντι θέλει λάβει καὶ τὴν νομοθετικὴν κύρωσιν, καὶ δι’ οὗ προστίθεται παρὰ τῷ τελωνείῳ Πειραιῶς δεύτερος ἐλεγκτὴς ὅπως ἀνατίθεται εἰς τὸν ἕτερον τούτων ἡ ἐν Λαυρίῳ τελωνιακὴ ὑπηρεσία. Διὰ τοῦ μέτρου τούτου, ὅπερ ἐγγυᾶται τὴν ἐξασφάλισιν τῶν δημοσίων συμφερόντων, δὲν ἐπέρχεται καὶ σπουδαία αὔξησις τῶν ἐξόδων, διότι ἐπὶ πεντάμηνον, ἤτοι ἀπὸ ά. Ἰανουαρίου μέχρι ά. Ἰουνίου ε. ε. ἐπληρώθησαν εἰς ἐκτάκτους ἀποστολὰς ὑπαλλήλων, μόνον τὴν ἐπιτήρησιν τῶν φορτώσεων μολύβδου καὶ σκωριῶν ἐπιτετραμμένων πλέον τῶν πεντακοσίων πεντήκοντα δραχμῶν. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 6 Ἰουνίου 1868.

Ὁ ὑπουργὸς τῶν οἰκονομικῶν

Ε. Α. ΣΙΜΟΣ.

§20Κ. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. (ἀναγινώσκει). Μειοψηφίας γνώμη ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἐκτιμήσεως τοῦ ἐλαιοκάρπου τῆς νήσου Κερκύρας. Ἐπὶ τοῦ ὑπὸ ἐπιψήφισιν νομοσχεδίου ἔχων ἐν μέρει διαφέρουσαν γνώμην ἐκείνης τῆς πλειοψηφίας τῆς ἐπὶ τῆς δικαιοσύνης ἐπιτροπῆς, γνωστὴν ποιοῦμαι ταύτην ἵνα ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν παρὰ τῆς Βουλῆς κατὰ τὴν συζήτησιν αὐτοῦ, ζητῶ δὲ ἵνα τὸ ἄρθρον 6 τοῦ νομοσχεδίου τροποποιηθῇ ὡς ἕπεται. «Ἐὰν ὁ ἀγρολήπτης ἢ μισθωτὴς δὲν ἐμφανισθῇ μετὰ τοῦ ἰδίου πραγματογνώμονος πρὸς ἐκτίμησιν κατὰ τὴν προσδιορισθεῖσαν ἡμέραν, ἢ ἐὰν δὲν πέμψῃ τὸν πραγματογνώμονα αὐτοῦ, ἐπίσης δὲ καὶ ἂν δὲν ἐμφανισθῇ ὁ ἀγροδότης ἢ ἐκμισθωτὴς μετὰ τοῦ ἰδίου πραγματογνώμονος, ἢ ἂν δὲν πέμψῃ αὐτὸν, προβαίνει ὁ τοῦ ἐμφανισθέντος ἀγροδότου ἢ ἀγρολήπτου πραγματογνώμων εἰς τὴν ἐκτίμησιν ἐν ἀπουσίᾳ τοῦ ἑτέρου· ἡ δὲ ἐκτίμησις εἶναι ὑποχρεωτικὴ δι’ ἀμφοτέρους.» Οἱ λόγοι οἵτινες ὑπαγορεύουσι τὴν τροποποίησιν εἰσὶν οἱ ἀκόλουθοι. 1. Διότι διὰ τῆς διατάξεως τοῦ νομοσχεδίου παραβιάζεται ἡ ἀρχὴ τῆς ἰσότητος τῶν δικαιωμάτων μεταξὺ τοῦ ἀγροδότου καὶ ἀγρολήπτου, καθόσον δι’ αὐτῆς ἀφίεται εἰς τὴν ἐλευθέραν θέλησιν τοῦ ἀγροδότου ἡ ἐκτέλεσις τῆς πραγματογνωμοσύνης ἢ ἡ ματαίωσις αὐτῆς, διότι μόνον ἐν περιπτώσει μὴ ἐμφανίσεως τοῦ ἀγρολήπτου ἢ τοῦ ἰδίου πραγματογνώμονος προβαίνει ἐρήμην τούτων ἡ ἐκτίμησις μονομερῶς ὑπὸ τοῦ πραγματογνώμονος τοῦ ἀγροδότου. 2. Διότι ὁ λόγος, ὅτι ὁ ἀγρολήπτης ὠφελεῖται ἐκ τῆς ἀναβολῆς τῆς ἐκτιμήσεως, καθότι ποιεῖται ἴδιον τὸν πεπτωκότα καρπὸν, δὲν εἶναι ἀποχρῶν πρὸς δικαιολόγησιν μιᾶς τοιαύτης ἐξαιρέσεως, διότι δὲν ἀναλογεῖ ἡ μικρὰ ὠφέλεια αὕτη μὲ τοὺς κινδύνους καὶ μὲ τὴν ἀπειλουμένην ζημίαν ἐκ μιᾶς μονομεροῦς ἐκτιμήσεως, εἰς ἣν ὁ ἀγροδότης δύναται νὰ προβῇ ἀπολιπομένου αὐτοῦ. Ἕνεκα δὲ τοῦ μεγάλου συμφέροντος ὅπερ προσδοκᾷ ὁ ἀγροδότης ἐκ τῆς μονομεροῦς ἐκτιμήσεως δύνανται νὰ ἐπινοηθῶσι διάφορα μέσα ὅπως ἀποκλεισθῇ ἢ καταστασθῇ ὑπερήμερος ὁ ἀγρολήπτης, ἐνῷ, διατηρουμένης τῆς ἀρχῆς τῆς ἰσότητος δι’ ἀμφοτέρους τοὺς διαφερομένους, πᾶν ἄτοπον ἐκποδὼν τίθεται. Παρεκτὸς δὲ τούτου οὐδὲ νόμιμον οὐδὲ δίκαιον εἶναι νὰ διατελῇ εἰς κατάστασιν ἀδιακόπου ἀνησυχίας ὁ ἀγρολήπτης καὶ νὰ ᾖναι καταδικασμένος νὰ περιμένῃ τὸν ἀγροδότην ἐπιτοπίως διὰ νὰ μὴ κατασταθῇ ὑπερήμερος, ἀπασχολούμενος τῶν ἐργασιῶν του. Προσέτι δὲ φρονῶ ὅτι πρέπει νὰ διατηρηθῇ ἐν ἰσχύϊ ἡ διάταξις 19 τοῦ νόμου ΣΜΕʹ. καὶ νὰ γενῇ ῥητὴ μνεία ὅπως μὴ θεωρηθῇ ὡς κατηργουμένη διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Ὁ λόγος τῆς διατηρήσεως αὐτῆς εἶναι ἀναμφισβήτητος, ὡς θεμελιουμένης ἐπὶ τοῦ κοινοῦ δικαίου, διότι ἀφοῦ οἱ καρποὶ γίνονται ἴδιοι μόνον διὰ τῆς ἀποκοπῆς καὶ συγκομιδῆς, ἀναντιῤῥήτως ὁ μέχρι ταύτης κίνδυνος πρέπει νὰ ἀφορᾷ ἀμφοτέρους τόν τε ἀγροδότην καὶ ἀγρολήπτην ὡς ἀπὸ κοινοῦ κυρίους, κατὰ τὴν ἀρχὴν res perit domino. Ἰδίως δὲ πρέπει νὰ ἐφαρμόζεται ἡ ἀρχὴ αὕτη ἐπὶ τῶν περὶ οὗ ὁ λόγος συμβάσεων μετεχουσῶν καὶ τῆς κοινωνίας καὶ τῆς ἐπιμόρτου καλλιεργείας. Ἡ διατήρησις τῆς περὶ ἧς ὁ λόγος διατάξεως οὐδεμίαν ἐπιφέρει βλάβην εἰς τὰ ἀληθῆ τῶν ἀγροδοτῶν δικαιώματα, διότι ἡ θεομηνία, ἐὰν ὑπάρξῃ, ὑποπίπτει ὑπὸ τὰς αἰσθήσεις καὶ τὴν γνῶσιν ἁπάντων καὶ ὁ χαρακτὴρ αὐτῆς προσδιορίζεται ἐκ τοῦ νόμου ὥστε δὲν δύναται νὰ δώσῃ χώραν εἰς κατάχρησιν. Ἐν Ἀθήναις, 23 Ἰουλίου 1868.

Κ. ΠΕΤΣΑΛΗΣ.

§21ΠΟΛΛΟΙ. Νὰ τυπωθῶσι.

§22ΔΗΜΗΤΡΑΚΑΚΗΣ. Κύριοι, προχθὲς ἡ Βουλὴ ἀπεφάσισε, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑποβληθῇ ὁ νόμος περὶ προσόντων τῶν γενησομένων ἰσοβίων ὑπαλλήλων ἐντὸς ὀλίγου. Συνέταξα ἓν τοιοῦτον σχέδιον καὶ μάλιστα εἶναι καὶ συνοπτικὸν, ἂν ἀγαπᾶτε τὸ διαβάζω.

§23ΠΟΛΛΟΙ. Εἶναι περιττὸν, θὰ τυπωθῇ. (Τὸ καταθέτει εἰς τὸ προεδρεῖον ἔχον ὡς ἑξῆς. Πρὸς τὴν Βουλήν. Γνωρίζουσι καλῶς οἱ κύριοι βουλευταὶ ὁπόσον κατεπείγει ἡ κύρωσις τοῦ νόμου, ὃν μνημονεύει τὸ ἄρθρον 89 τοῦ Συντάγματος περὶ προσόντων τῶν δικαστικῶν καὶ οἰκονομικῶν ὑπαλλήλων, τοὺς ὁποίους διαλαμβάνει τὸ ἄρθρον 88, καὶ οἵτινες ὅσον οὔπω καθίστανται αὐτοδικαίως ἰσόβιοι. Περὶ τοῦ κατεπείγοντος δὲ τούτου ἀπεφάνθη πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν καὶ αὐτὴ ἡ Βουλὴ, καὶ ἐκ τῆς ἀποφάσεως ταύτης ὁδηγούμενος ὑποβάλλω εἰς ἐπιψήφισιν αὐτῆς τὸ ἑπόμενον σχέδιον νόμου. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 24 Ἰουλίου 1868.

Ὁ βουλευτὴς Λακεδαίμονος

Δ. ΔΗΜΗΤΡΑΚΑΚΗΣ.

ΠΡΟΤΑΣΙΣ ΝΟΜΟΥ

Ἄρθρον 1. Ἵνα γίνωσιν ἰσόβιοι κατὰ τὸ ἄρθρον 88 τοῦ Συντάγματος οἱ ἐν τῷ ἄρθρῳ τούτῳ μνημονευόμενοι δικαστικοὶ καὶ οἰκονομικοὶ ὑπάλληλοι, ὀφείλει ἕκαστος τούτων νὰ διετέλεσε τρία τοὐλάχιστον ἔτη ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ, ἐν ᾗ εὑρίσκεται, καθ’ ἣν καθίσταται ἰσόβιος, ἢ ἐν ἀνωτέρᾳ ταύτης. Ἄρθρον 2. Ὅσοι δὲν ἔχουν τὸ ἀνωτέρω προσὸν ὀφείλουν νὰ ἔχωσι τὰ ἑπόμενα. ά. Ὁ πρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἐὰν διετέλεσεν ἢ τέσσαρα ἔτη ὡς εἰσαγγελεὺς ἢ πενταετίαν ἀντιπρόεδρος παρὰ τῷ αὐτῷ δικαστηρίῳ, ἢ πρόεδρος τῶν ἐφετῶν. βʹ. Ὁ ἀντιπρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ πρόεδρος τῶν ἐφετῶν, ἐὰν διετέλεσε διετίαν ὡς εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἢ τριετίαν εἰσαγγελεὺς τῶν ἐφετῶν, ἢ τετραετίαν ὡς ἀρειοπαγίτης, ἢ ἑξαετίαν ὡς ἐφέτης, ἢ ἀντισαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου. γʹ. Ὁ ἀρειοπαγίτης ἐὰν διετέλεσεν ἐπὶ τετραετίαν ὡς ἀντισαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ ὡς ἐφέτης, ἢ ἑξαετίαν ὡς ἀντισαγγελεὺς τῶν ἐφετῶν καὶ πρόεδρος τῶν πρωτοδικῶν. δʹ. Ὁ ἐφέτης ἐὰν διετέλεσεν ἐπὶ τετραετίαν ὡς πρόεδρος τῶν πρωτοδικῶν, ἢ ἀντισαγγελεὺς τῶν ἐφετῶν, ἢ πενταετίαν ὡς εἰσαγγελεὺς πρωτοδικῶν, ἢ ἑξαετίαν πρωτοδίκης. έ. Ὁ πρωτοδίκης ἐὰν διετέλεσεν ὡς ἀντισαγγελεὺς πρωτοδικῶν ἐπὶ τετραετίαν. ϛʹ. Ὁ πρόεδρος τοῦ Ἐλεγ. Συνεδρίου ἐὰν διετέλεσεν ἐπὶ πενταετίαν ὡς γεν. ἐπίτροπος ἢ ἀντιπρόεδρος παρ’ αὐτῷ, ἢ πρόεδρος τῶν ἐφετῶν, ἢ ἀντιπρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου. ζʹ. Ὁ ἀντιπρόεδρος τοῦ Ἐλεγ. Συνεδρίου, ἂν διετέλεσεν ἐπὶ τριετίαν ὡς γεν. ἐπίτροπος τῆς ἐπικρατείας, ἢ τετραετίαν ὡς ἀρειοπαγίτης, ἢ πενταετίαν ὡς ἐλεγκτὴς τοῦ Συνεδρίου, ἢ ἑξαετίαν ἐφέτης. ή. Ὁ ἐλεγκτὴς τοῦ Συνεδρίου, ἂν διετέλεσεν ἐπὶ τριετίαν ὡς ἐφέτης ἢ πρόεδρος τῶν πρωτοδικῶν, ἢ πενταετίαν ὡς πάρεδρος τοῦ Συνεδρίου ἢ πρωτοδίκης. θʹ. Γίνεται ἰσόβιος ὁ πάρεδρος τοῦ Συνεδρίου ἐὰν διετέλεσεν ἐπὶ τετραετίαν πρωτοδίκης, ἢ πενταετίαν λογιστὴς ά. τάξεως ἐν τῷ Συνεδρίῳ. Ἄρθρον 3. Ὁ τμηματάρχης τοῦ δικαστικοῦ τμήματος ἐν τῷ ὑπουργείῳ τῶν οἰκονομικῶν λογίζεται μὲ τὴν ἰδιότητα τοῦ ἐφέτου. Ἄρθρον 4. Οἱ ἀνωτέρω ὑπάλληλοι ἀποβάλλονται τῆς θέσεώς των. ά. Ἐὰν ἤθελον ὑποπέσει εἰς ἔγκλημα ἐν βαθμῷ κακουργήματος ἢ πλημμελήματος, ἕνεκα τοῦ ὁποίου ἀποβάλλει τὰ πολιτικά των δικαιώματα. βʹ. Ὁσάκις ὑποπέσει καὶ εἰς τὸ ἔγκλημα τῆς ἀσυγγνώστου ἀμελείας κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ καθήκοντός του. Ἄρθρον 5. Διὰ τὴν τελευταίαν περίστασιν δικάζεται ὁ ἀμελήσας, ἀφοῦ προηγουμένως τῷ ζητηθῇ ἡ ἀπολογία του ἀπὸ τὸ ὑπουργικὸν συμβούλιον, λαμβανόντων μέρος ἐν αὐτῷ καὶ ἐχόντων ψῆφον, ἂν μὲν ᾖ δικαστικὸς ὑπάλληλος ὁ δικαζόμενος, ὁ πρόεδρος καὶ εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἂν δὲ οἰκονομικὸς, ὁ πρόεδρος καὶ Γεν. Ἐπίτροπος τῆς ἐπικρατείας τοῦ Συνεδρίου, ἐὰν δὲ ὁ δικαζόμενος ᾖναι τις τῶν ἀνωτέρω τὸν ἀναπληροῖ ὁ πρόεδρος τοῦ ἑτέρου κλάδου. Ἄρθρον 6. Τὸ ἀνωτέρω συμβούλιον λαμβάνον ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀπολογίαν τοῦ δικαζομένου ἐκδίδει ᾐτιολογημένην τὴν ἀπόφασίν του, ἥτις κυρουμένη ἐπιμελείᾳ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ διὰ Β. διατάγματος, εἶναι ἀνέκκλητος. Ἄρθρον 7. Ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς ἐντὸς δέκα ἡμερῶν ἀπὸ τῆς κυρώσεως τῆς ἀποφάσεως ὀφείλει νὰ κοινοποιήσῃ εἰς τὸν καταδικαζόμενον ὑπάλληλον ἂν ἡ ἀπόφασις ᾖναι καταδικαστικὴ, ἐὰν δὲ ἀθωωτικὴ τὴν κοινοποιεῖ εἰς τὸ δικαστήριον, εἰς ὃ ἀνήκει, ἢ εἰς τὸ Συνέδριον ἂν ᾖναι μέλος τούτου. Ἄρθρον 8. Αἱ ποιναὶ δι’ ἀσύγγνωστον ἀμέλειαν εἶναι αἱ ἑπόμεναι. ά. Κατὰ πρῶτον εἰς τὴν ποινὴν τῆς ἐπιπλήξεως. βʹ. Ἐν ὑποτροπῇ εἰς πρόστιμον ἀπὸ 50–300 δραχμῶν. γʹ. Ἐν δευτέρᾳ ὑποτροπῇ εἰς προσωρινὴν παῦσιν ἑνὸς μέχρι τριῶν μηνῶν, καθ’ ἃς στερεῖται τῶν ἀποδοχῶν του, καὶ δʹ. Ἐν τρίτῃ ὑποτροπῇ ὁριστικὴν παῦσιν. Ἄρθρον 9. Ὅστις τῶν ὑπουργῶν ἤθελεν ἀμελήσει τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ παρόντος νόμου κατηγορεῖται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ τιμωρεῖται ὡς παραβάτης τῶν ὅρων τοῦ Συντάγματος. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 24 Ἰουλίου 1868.

Ὁ βουλευτὴς Λακεδαίμονος

Δ. ΔΗΜΗΤΡΑΚΑΚΗΣ.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταὶ, ὑπεβλήθη εἰς τὸ γραφεῖον μία ἀναφορὰ τῆς πρὸ πολλοῦ εἰς χηρείαν διατελούσης χήρας Ἀνδρούτσου, ἡ ὁποία παραπονεῖται ὅτι καὶ αὐτὴ δὲν ἀντεμείφθη ὡς καὶ ἄλλαι πολλὰ ὀλιγώτερα δικαιώματα ἔχουσαι. Ζητεῖ λοιπὸν τὴν αὔξησιν τῆς συντάξεώς της.

§25ΤΙΝΕΣ. Νὰ συστηθῇ.

§26ΠΟΛΛΟΙ. Εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῶν ἀναφορῶν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μία ἄλλη τῶν κατοίκων Πόρου παραπονουμένων κατὰ τῆς ἐπιτροπῆς, ὅτι δῆθεν κατῴκησεν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ κ. Καραμάνου, καὶ ὅτι ἐκεῖ δὲν εἶχον εἴσοδον, παρὰ οἱ φίλοι τοῦ κ. Καραμάνου.

§28ΤΙΝΕΣ. Νὰ σταλῇ ἄλλη ἐπιτροπὴ νὰ ἐξελέγξῃ τὰς πράξεις τῆς πρώτης.

§29ΕΤΕΡΟΙ. Νὰ μὴ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν καθόλου εἶναι ἀπαράδεκτος (θόρυβος).

§30ΔΑΓΡΕΣ. Θέτει εἰς ἀμφισβήτησιν τὴν ἀξιοπιστίαν τῆς ἐπιτροπῆς.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ν’ ἀποφασίσῃ· ἐπιθυμεῖ ν’ ἀναγνωσθῇ;

§32ΤΙΝΕΣ. Ὄχι.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ σταλῇ εἰς τὴν ἐπιτροπήν;

§34ΤΙΝΕΣ. Ὄχι.

§35ΖΕΡΒΑΣ. Κύριε πρόεδρε, αὐτὴ ἡ ἔνστασις θεωρεῖται ὡς μία ἔνστασις ἐξώδικος. Λοιπὸν θὰ ᾖναι μαζὺ μὲ τὰ ἄλλα χαρτιὰ, καὶ ὅστις θέλει ἂς τὴν λάβῃ ὑπ’ ὄψιν (θόρυβος).

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν θὰ τυπωθῇ; (θόρυβος). Οἱ παραδεχόμενοι........ (θόρυβος).

§37ΑΘ. ΠΕΤΜΕΖΑΣ. Κύριε πρόεδρε, πῶς θέτετε ζήτημα καὶ ζητεῖτε ψηφοφορίαν ἂν θὰ τυπωθῇ ἀφοῦ τοιαύτη πρότασις δὲν ἔγινεν; Ἂν ἐσεῖς κάμνετε αὐτὴν τὴν πρότασιν, πρέπει νὰ καταβῆτε τῆς θέσεώς σας.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ ἐρώτησιν ἔκαμα. Λοιπὸν θὰ ἦναι μαζὺ μὲ τὰ ἄλλα χαρτιά;

§39ΠΟΛΛΟΙ. Βέβαια.

§40ΣΤΑΪΚΟΣ. Κύριοι, ὁ σκοπὸς τῆς ἐπερωτήσεώς μου σήμερον δὲν εἶναι νὰ αἰτιαθῶ τὴν παροῦσαν κυβέρνησιν διὰ τὴν κακὴν κατάστασιν τῆς Τριχωνίας. Ἀπ’ ἐναντίας μάλιστα λέγω ὅτι ἡ κακὴ κατάστασις αὕτη κατέστη πάγιος εἰς τὸν δυστυχῆ αὐτὸν τόπον (θόρυβος). Γνωρίζετε, κύριοι, ὅτι ἀπὸ μίαν ἐποχὴν καὶ ἐντεῦθεν εἰς πολλὰς ἐπαρχίας τοῦ Κράτους διεπράχθησαν ἐγκλήματα, φόνοι, ἁρπαγαὶ, λῃστεῖαι καὶ τὰ τοιαῦτα· δυστυχῶς εἰς τὴν Τριχωνίαν, ἂν καὶ ὁ λαὸς ἦναι φιλήσυχος καὶ ἐργατικὸς, εὑρέθησαν τοιαῦτα καθάρματα περιπεσόντα εἰς τοιαῦτα ἐγκλήματα. Μία μερὶς, κύριοι, ἡ ὁποία ἔχει τὴν εὐχαρίστησιν, τὸ γόητρον νὰ τρέφῃ τὰ τέρατα ταῦτα εἰς τὰς ἀγκάλας της, δὲν ἠξεύρω πως παραδόξως ἀπὸ πολὺν χρόνον ἡ μερὶς αὕτη χαίρει τὴν εὔνοιαν τῆς ἐξουσίας καὶ κατέχοντες τὴν εὔνοιαν ταύτην, πάντοτε οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ὑπεθάλποντο ἀπὸ τὰς ἐπιτοπίους ἀρχάς, οὐδέποτε κατεδιώχθησαν· ἀπ’ ἐναντίας μάλιστα καὶ εἰς τὰς πρώτας ἐκλογὰς τοῦ 1865 καθὼς καὶ τώρα οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔνοπλοι ἦλθον εἰς τὴν ψηφοφορίαν, παρεστάθησαν, ἐψηφοφόρησαν καὶ ἀνεχώρησαν χωρὶς νὰ γίνῃ ἡ παραμικρὰ παρατήρησις ἀπὸ τὰς περιεστώσας στρατιωτικὰς ἀρχάς. Παρῆλθεν ἔπειτα, κύριοι, ὁ σάλος ὁ πολιτικὸς τῶν παθῶν, συνῆλθεν ἡ Βουλὴ, ἦλθον οἱ βουλευταὶ καὶ ἡ κυβέρνησις ὤφειλε νὰ μεταθέσῃ τὰ ὄργανα ἐκεῖνα ὅσα εἰργάσθησαν μεροληπτικῶς (θόρυβος). Σᾶς εἶπον, κύριοι, ἀπ’ ἀρχῆς ὅτι δὲν ἔχω νὰ αἰτιαθῶ τὴν παροῦσαν κυβέρνησιν (γέλως). Μὴ γελᾶτε, κύριοι, διότι καὶ ἐγὼ γελῶ. Ὀλίγος καιρὸς εἶναι ἀφ’ ὅτου παρέστησα ἐν ὀλίγοις εἰς τὴν παροῦσαν κυβέρνησιν τὴν κατάστασιν τοῦ τόπου, οὐχ ἧττον ἔπραξα τοῦτο κατ’ ἐπανάληψιν ἐξηγῶν τὴν κατάστασιν τοῦ τόπου ἐκείνου καὶ εἰς τὴν παρελθοῦσαν κυβέρνησιν. Αὐτὸ τοῦτο λοιπὸν πράττων καὶ σήμερον νομίζω ὅτι δὲν ἔρχομαι μὲ πρόθεσιν νὰ προσβάλλω κανένα.

§41ΤΙΝΕΣ. Ὡρισμένα πράγματα.

§42ΣΤΑΪΚΟΣ. Μάλιστα, ὡρισμένα πράγματα.

§43ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ. Κύριε πρόεδρε, σᾶς παρακαλῶ δόσατέ μοι τὸν λόγον.

§44ΣΤΑΪΚΟΣ. Ἀκούσατε· Συμπέρασμα λοιπὸν τοῦ λόγου μου, κύριοι, εἶναι ὅτι ἐγὼ ἐξεπλήρωσα τὸ καθῆκον μου παρακαλέσας ἐπανειλημμένως τήν τε παρελθοῦσαν καὶ τὴν παροῦσαν κυβέρνησιν νὰ λάβωσιν, εἰ δυνατὸν, τὰ δέοντα μέτρα· ἄλλως ἠλάφρωσα τὴν συνείδησίν μου καὶ ἡ ἐπαρχία ἐκείνη ἂς κυμαίνηται εἰς τὴν τύχην της, ἀπέναντι μιᾶς τοιαύτης καταστάσεως.

§45ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΩΤΗΣ. Τίνα μέτρα ἐννοεῖτε συντελεστικά;

§46ΣΤΑΪΚΟΣ. Ἐννοῶ, κύριε Μοναστηριώτη, συντελεστικὰ μέτρα, ὅτι εἰς τὴν Τριχωνίαν, ἡ ὁποία εἶναι μία σπουδαία ἐμπορικὴ ἐπαρχία, (καὶ μάρτυρα ἐπικαλοῦμαι τὴν ἐπαρχίαν Πατρῶν, καθὼς καὶ τὴν ἰδικήν σας, κύριε Μοναστηριώτη, ὡς καὶ ἄλλας παρακειμένας) εἰς τὴν ἐπαρχίαν Τριχωνίας ἔπρεπε νὰ ἦναι τοὐλάχιστον εἷς ὑπομοίραρχος καὶ ὄχι ἕνας ἐνωμοτάρχης Αὐφαντόπουλος, ὄργανον, τὸ ὁποῖον καὶ σεῖς καὶ ἐγὼ τὸ ἠξεύρωμεν. Ἐννοῶ, κύριε Μοναστηριώτη, τὰ ἀποσπάσματα καὶ οἱ διοικηταὶ αὐτῶν νὰ μὴ σύγκηνται ἀπὸ τοὺς συγγενεῖς ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται, ἐννοῶ, κύριε Μοναστηριώτη, νὰ μὴ ἦναι εἰς τὴν ἐπαρχίαν αὐτὴν ὁ Μπίνας, ὅστις ἐξασκεῖ τὰ πάθη του, ὁ Σταφυλᾶς καὶ Μπαλαμενόπουλος, οἱ ὁποῖοι περιῆλθον εἰς τὰς ἐκλογὰς καὶ ἐφοβέριζον τοὺς πολίτας νὰ μὴ δώσουν ψῆφον εἰς δεῖνα καὶ δεῖνα. Ἐννοῶ, κ. Μοναστηριώτη, νὰ ὑπάρχῃ μία ἀρχὴ ἀνεξάρτητος, ἥτις νὰ ἐπιβλέπῃ, νὰ ἐπιτηρῇ, ἂν ἐφαρμόζωνται οἱ νόμοι, οὐδέποτε κ. Μοναστηριώτη, καὶ ἂν γίνῃ καὶ ὁ ἅγιος Ὀνούφριος, ὅπως εἶσαι σὺ μὲ γένεια, (γέλως) μεταβατικὸς εἰς τὴν ἐπαρχίαν του, οὐδέποτε θέλει δυνηθῇ νὰ μὴ φατριάσῃ (θόρυβος). Εἶναι ἀληθές, κύριοι, ὅτι αἱ κυβερνήσεις φροντίζουν ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀσφάλειαν, τὴν ἡσυχίαν καὶ διατήρησιν τῆς τάξεως κατὰ τὰς ἐκλογάς. Ἀλλά, παρερχομένης, κύριοι, τῆς ἀνάγκης, ὁσάκις ὑπάρχουν ὄργανα τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρονται εἰς τὸν τόπον ἢ ἄλλως πως περιεπλέχθησαν εἰς τὰς ἐκλογάς· αἱ κυβερνήσεις πρέπει νὰ μεριμνῶσι τότε περὶ τῆς ἀλλαγῆς τῶν προσώπων, ὥστε καὶ ἡ μία μερὶς καὶ ἡ ἄλλη μετὰ τὸν σάλον τῶν παθῶν ν’ ἀπολαύωσι κοινῆς ἀσφαλείας. Ἠχμαλώτισαν, κύριοι, τὸν Ἀθ. Παπαδημητρίου, ἐπὶ τριάκοντα ἔτη δήμαρχον· ποίαν ὑπεράσπισιν ἔλαβεν ἐκ τῆς στρατιωτικῆς δυνάμεως; τί ἐνήργησεν ὑπὲρ αὐτοῦ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσίν του ὁ εἰρηνοδίκης; ἀκούσατε. Μόλις ὁ δυστυχὴς οὗτος γέρων ἔφθασεν εἰς τὴν οἰκίαν του ἡμιθανὴς ἐκ τοῦ κόπου καὶ μὲ καθημαγμένους τοὺς πόδας, ὁ εἰρηνοδίκης Νικολίτσας ἐζήτησε τὴν ἰδίαν στιγμὴν νὰ τὸν ἐξετάσῃ, καὶ ἐπειδὴ δὲν ἦτον εἰς κατάστασιν νὰ μεταβῇ ἀμέσως, τὸν κατεδίκασεν εἰς 40 δραχμῶν πρόστιμον, ὡς νὰ μὴ ἔφθανον αἱ 12,000 δραχμαὶ τὰς ὁποίας ἐπλήρωσε λύτρα εἰς τοὺς λῃστάς. Αὐτὴ εἶναι ἡ περίθαλψις, κύριοι, ἧς ἔτυχε παρὰ τοῦ Καδδῆ τούτου.

§47Σ. ΜΗΛΙΟΣ (ὑπουργὸς στρατιωτικῶν). Μὰ δὲν εἶναι εἰσαγγελεὺς ἐκεῖ;

§48ΣΤΑΪΚΟΣ. Ξεύρω καὶ ἐγώ; καὶ ἐγὼ δὲν ἠξεύρω τί νὰ εἰπῶ.

§49ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΩΤΗΣ. Θὰ ὁμιλήσω καὶ ἐγώ. (ἀναβαίνει τὸ βῆμα).

§50ΣΤΑΪΚΟΣ. Ὄχι ἀκόμη, ἔχω κάτι νὰ εἴπω (ἱλαρότης). Μὴ γελᾶτε, κύριοι. Τὸ θεωρῶ ἀγενὲς, τὸ θεωρῶ ἄδικον, μία μερὶς ἔχουσα ὁπωσδήποτε τὴν εὔνοιαν μιᾶς ἐξουσίας νὰ καταπιέζῃ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τοὺς ἐναντίους της, καὶ τοὺς ἀνθρώπους τῆς τάξεως. Παρακαλῶ λοιπὸν νὰ λάβητε μέριμναν, διὰ τὰ δεινοπαθήματα τοῦ τόπου αὐτοῦ, ἀφοῦ μάλιστα αὐτὸ συνᾴδει καὶ μὲ τὴν ἔκφρασιν εἰς τὸν βασιλικὸν λόγον, ὅτι θὰ διορθώσητε τὰ κακῶς κείμενα.

§51ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΩΤΗΣ. Ἐπερίμενα τὸ συμπέρασμα διὰ νὰ ἐννοήσω τὶ ἀπαιτεῖ ἀπὸ τὴν κυβέρνησιν. Ἦλθεν ἐδὼ νὰ ὁμιλήσῃ περὶ βιασμῶν καὶ γαιῶν. Ἔχω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι αὐτὰ δὲν εἶναι ἄξια λόγου, καὶ ἐπάνω κάτω ὁ κ. Στάϊκος δὲν ἔπρεπε νὰ τὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλήν. Τὸ ἀληθὲς ὅμως εἶναι, καὶ μάλιστα εὐχαριστῶ τὸν προλαλήσαντα κ. βουλευτὴν, ὅτι ἡ ἀποστολὴ τῶν μεταβατικῶν ταγμάτων εἶναι ἄλλη, κύριοι, παρὰ ἐκείνη, τὴν ὁποίαν σήμερον μεταχειρίζονται εἰς τὰς ἐπαρχίας. Δὲν δύναμαι κατὰ λέξιν νὰ παραστήσω εἰς τὴν Βουλὴν, καὶ ἀδυναμίαν μεγάλην ἔχω διὰ νὰ φωτίσω ἐμπεριστατωμένως τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα μᾶλλον πλησιάζουν καὶ ἔχουν πεῖραν εἰς τὰ πράγματα· οὐχ’ ἧττον ὅμως μὲ ὅλην μου τὴν ἀδυναμίαν δύναμαι νὰ παραστήσω ὅτι ἡ μεταβατικὴ ὑπηρεσία, ἐν ᾧ ἔχει ἄλλην ἀποστολὴν, εἰς ἄλλα κατέφυγε μέσα, καὶ εἰς τοιαῦτα μέσα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀδύνατόν ποτε νὰ φθάσουν εἰς ἓν αἴσιον ἀποτέλεσμα κατὰ τῆς λῃστείας. Δὲν ἔχω σκοπὸν βεβαίως νὰ γίνω ὁδηγὸς τῆς σεβ. κυβερνήσεως, διότι ἡ κυβέρνησις ἔχει καὶ νόμους, καὶ πεῖραν περισσοτέραν ἀφ’ ὅ,τι ἔχομεν ἡμεῖς· οὐχ’ ἧττον ὅμως ὡς ἄνθρωποι τοῦ τόπου βλέποντες καὶ γνωρίζοντες πολλὰ πράγματα δυνάμεθα νὰ βοηθήσωμεν τὴν κυβέρνησιν ὡς βουλευταὶ τοῦ τόπου. Ἡ ἀποστολὴ, λέγω, κύριοι, τῶν στρατιωτικῶν ἀποσπασμάτων εἶναι νὰ μεταβαίνουν εἰς κρύφα μέρη, εἰς μέρη ἀδιάβατα, εἰς μέρη, ὅπου γνωρίζουν ὅτι μόνον οἱ λῃσταὶ διαβαίνουν, καὶ ἐκεῖ νὰ κάμουν ἐνέδρας, χωρὶς ἄλλοι νὰ γνωρίζουν, παρὰ οἱ διοικηταὶ τῶν μεταβατικῶν ἀποσπασμάτων. Αὐτὴ ἡ ἀποστολὴ, κύριοι, εἶναι ἡ μόνη, ἡ ὁποῖα δύναται νὰ φέρῃ ἓν ἀποτέλεσμα, διότι ἐνῷ ὁ λῃστὴς διαβαίνῃ ἀπὸ ἓν μέρος κεντρικὸν, νομίζει ὅτι αὐτὸ τὸ μέρος δὲν εἶναι πιασμένον ἀπὸ τὰ στρατιωτικὰ ἀποσπάσματα, καὶ ἀμέσως προσβάλλεται καὶ ἐπέρχεται τὸ ἐπιθυμητὸν ἀποτέλεσμα. Ἀντὶ λοιπὸν νὰ καταφεύγουν εἰς αὐτὸ τὸ μέσον, περιφέρονται ἀπὸ χωρίον εἰς χωρίον μὲ τὴν σάλπιγγα, κατακερματίζουν καὶ οἰκογενείας, ἁρπάζουν τὰ ζῶα, προσβάλλουν τὰς γυναῖκας, κάμνουν χίλια κακά. Θὰ εἰπῇ τώρα εἶναι ἔνοχος ὁ διοικητὴς τοῦ μεταβατικοῦ, εἶναι ἔνοχος ὁ ἀνώτερος ἀξιωματικὸς, εἶναι ἔνοχος ἡ κυβέρνησις; Λέγω ὄχι, διότι ἐννοεῖται ὅτι αὐτὰ τὰ παράπονα πρέπει νὰ πηγαίνουν τακτικῶς καὶ καθ’ ἱεραρχίαν, καθὼς τὸ λέγουν οἱ στρατιωτικοὶ, ἀλλὰ δυστυχῶς συμβαίνουν αὐτὰ τὰ πράγματα, γίνεται ὅμως ἡ καταμήνυσις καὶ ἐντούτοις δὲν ἔρχεται εἰς τὸ ἀπαιτούμενον ἀποτέλεσμα. Αὐτὰ, ὅσα ἀνέφερεν ὁ προαγορεύσας βουλευτὴς, συμβαίνουν ὄχι μόνον εἰς τὴν ἐπαρχίαν τὴν ἰδικήν του, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν Ἀκαρνανίαν, καὶ ἂν θέλετε, καὶ χειρότερα. Λυποῦμαι, καὶ λυποῦμαι κατάκαρδα, ἐὰν ἐγὼ θελήσω σήμερον νὰ ὀνομασθῶ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, κατήγορος τοῦ διοικητοῦ τοῦ μεταβατικοῦ, διότι καὶ πρωσοποκρατήσεις ἔκαμε παρανόμους.

§52ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖος εἶναι διοικητής;

§53ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΩΤΗΣ. Ἔχει ἓν ὄνομα σκληρὸν, τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐνθυμηθῶ. Καὶ κακώσεις ἔκαμε, καὶ ἁρπαγὰς ζώων. Μ’ ὅλα ταῦτα δὲν πρέπει ν’ ἀποδώσωμεν αὐτὰ εἰς τὴν ἀδιαφορίαν τῆς κυβερνήσεως, ἢ εἰς τὴν ἀδιαφορίαν τοῦ γενικοῦ ἀρχηγοῦ τῶν μερῶν ἐκείνων, διότι ἀπεναντίας ἠξεύρω ὅτι προκαλοῦν τὴν ἐμφάνισιν τοῦ γενικοῦ ἀρχηγοῦ Σκαλτζᾶ, διότι εἶναι ὁ μόνος ὁ ὁποῖος δύναται καὶ τὴν λῃστείαν νὰ κατακερματίσῃ καὶ τὰ κακὰ, τὰ ὁποῖα κάμνουν τὰ μεταβατικὰ, νὰ περιστείλῃ. Παρεκάλεσα καὶ ἐγὼ τὴν κυβέρνησιν δεξιά ἀριστερὰ νὰ διατάξῃ τὴν ὅσον ἔνεστι ταχυτέραν ἐμφάνισιν τοῦ γενικοῦ ἀρχηγοῦ Σκαλτζᾶ ἐκεῖ, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν ἐπῆγε, καὶ διὰ τοῦτο καὶ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν κυβέρνησιν παρακαλῶ ἵνα ἐπισπεύσῃ τὴν ἐμφάνισιν τοῦ γενικοῦ ἀρχηγοῦ εἰς τὰ μέρη ἐκεῖνα, διότι ἄλλως τὸ κακὸν πραγματικῶς θὰ χειροτερεύσῃ.

§54Π. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ (ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν). Κύριοι βουλευταὶ, φέρω μίαν πρότασιν νόμου, τὴν ὁποίαν ἔχω ν’ ἀναπτύξω δι’ ὀλίγων λέξεων. Ἐπὶ τοῦ ὑπουργείου τοῦ προεδρευομένου ὑπὸ τοῦ κ. Κουμουνδούρου εἰσήχθη εἰς τὴν τελευταίαν σύνοδον τῆς πρώτης βουλευτικῆς περιόδου νομοσχέδιον, δι’ οὗ ἐζητεῖτο ἡ ἐπιψήφισις συμβάσεως τινός μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς κυβερνήσεως καὶ τῆς Ὀθωμανικῆς, συστηθὲν εἰς ἓν πρωτόκολλον, ἑπομένως ἀφ’ ἑνὸς ὑπὸ τοῦ κ. Χαριλάου Τρικούπη ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν ἐξωτερικῶν καὶ ἀφ’ ἑτέρου ὑπὸ τοῦ Φωτιάδου Βέη πρέσβεως τῆς Ὑψ. Πύλης ἐν Ἀθήναις, δι’ αὐτοῦ ἀπεφασίζετο ἡ χορήγησις ἀποζημιώσεως τινος διὰ πέντε ἐν Θήβαις χωρία, ὧν ἡ κυριότης ἀμφισβητεῖται μεταξὺ τῆς κυβερνήσεως καὶ τῶν πρώτων ἰδιοκτητῶν αὐτῶν ὀθωμανῶν· μετὰ πολλὰς διαπραγματεύσεις εἰς ἃς παρενέβησαν καὶ αἱ κυβερνήσεις τῶν εὐεργετίδων δυνάμεων, αἵτινες γνωμοδοτοῦσιν ὅτι ἡ κυριότης τῶν κτημάτων πρέπει νὰ μένῃ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν κυβέρνησιν, ἀλλὰ νὰ δοθῇ ἀποζημίωσις εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας, οἱ ὁποῖοι εἶχον πωλήσει τὰ κτήματα, συνεφωνήθη τὸ ῥηθὲν πρωτόκολλον καὶ ὑπεβλήθη κατὰ τὴν τελευταίαν σύνοδον, ὡς πιστεύω, τῆς παρελθούσης βουλευτικῆς περιόδου, ἀλλὰ δὲν ἐπρόφθασε νὰ συζητηθῇ. Τοῦτο φέρω τώρα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ παρακαλῶ αὐτὴν νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ συζητήσῃ, τόσῳ περισσότερον, καθ’ ὅσον συμφωνεῖται ἐν αὐτῷ περὶ τόκου πληρωτέου εἰς ῥητὴν προθεσμίαν.

§55ΔΑΓΡΕΣ. Τί ἀφορᾷ· δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς εἰπῆτε;

§56ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Θέλετε ν’ ἀκούσητε τὴν πρότασιν τοῦ νόμου;

§57ΤΙΝΕΣ. Μάλιστα.

§58ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ἀναγινώσκει τὸ νομοσχέδιον). Ἔκθεσις πρὸς τὴν Βουλὴν συνοδεύουσα τὴν πρότασιν περὶ ἐπικυρώσεως τοῦ πρωτοκόλλου τῆς 5 Ἀπριλίου 1867 περὶ τῶν πέντε χωρίων τῶν Θηβῶν. Ὁ προκάτοχός μου ὑπουργὸς τῶν ἐξωτερικῶν ὑπέγραψε μετὰ τοῦ Ἰωάν. Φωτιάδου, ἐκτάκτου ἀπεσταλμένου καὶ πληρεξουσίου ὑπουργοῦ τῆς αὐτοῦ μεγαλειότητος τοῦ Σουλτάνου, πρωτόκολλον περὶ τῶν ἐν Θήβαις χωρίων Κρέσπι, Μπάσαρα, Μαδαρὸ, Μπράτσι καὶ Κιλτέτι. Τὸ πρωτόκολλον αὐτὸ εἰσήγαγον εἰς τὴν Βουλὴν οἱ προκάτοχοι ἡμῶν ὑπουργοὶ τῶν οἰκονομικῶν καὶ τῶν ἐξωτερικῶν διὰ τῆς ὑποβαλλομένης ἐκθέσεως κατὰ τὸν Ἀπρίλιον τοῦ παρελθόντος ἔτους μετὰ τῆς προτάσεως, ὅπως τὸ πρωτόκολλον αὐτὸ ἐγκριθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς, καὶ χορηγηθῇ ἡ ἀναγκαία πίστωσις πρὸς πληρωμὴν τῆς πρώτης δόσεως ἐκ δραχμῶν ἑκατὸν ὀγδοήκοντα χιλιάδων. Ἡ πρότασις αὕτη δὲν ἐσυζητήθη ἐντὸς τῆς συνόδου, ἐν ᾗ εἰσήχθη, ὁ δὲ ἐνταῦθα πρέσβυς τῆς Τουρκίας ἀπηύθυνε πρὸς τὸ ὑπουργεῖον τὴν ὑποβαλλομένην ἐν πρωτοτύπῳ καὶ μεταφράσει διακοίνωσιν δι’ ἧς, ἀνακοινῶν τὴν ἔγκρισιν τῆς κυβερνήσεώς του ἐπὶ τοῦ συνταχθέντος πρωτοκόλλου, τίθησιν ὡς ὅρον τὴν πληρωμὴν τόκου πρὸς 8% ἐπὶ τῆς πρώτης δόσεως ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ἐγκρίσεως τῆς Βουλῆς, ἐὰν αὕτη δοθῇ μετὰ τὴν 1/13 9βρίου 1867, ἢ ἀπὸ τῆς 1/13 9βρίου, ἐὰν ἡ ἔγκρισις δοθῇ πρότερον καὶ διὰ τὴν δευτέραν δόσιν ἓξ μῆνας ὕστερον, ἐκτὸς ἂν προτιμήσῃ ἡ Ἑλλ. κυβέρνησις νὰ πληρώσῃ τὸ κεφάλαιον κατὰ τὰς ἀνωτέρω προθεσμίας. Εἰς τὴν διακοίνωσιν ταύτην ἀπήντησεν ὁ κ. Τρικούπης διὰ τοῦ συνυποβαλλομένου ἐν πρωτοτύπῳ καὶ ἐν μεταφράσει ἐγγράφου του. Μετὰ τὰς ἐξηγήσεις ταύτας ὑποβάλλομεν ἐκ νέου τὴν πρότασιν περὶ ἐγκρίσεως τοῦ αὐτοῦ πρωτοκόλλου, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι εἰς τὸ ποσὸν τῆς πιστώσεως προσετέθησαν δραχμαὶ ἑπτὰ χιλιάδες καὶ διακόσιαι, αἵτινες ἀντιπροσωπεύουσι τοὺς τόκους τῆς πρώτης δόσεως ἐκ δραχμῶν ἑκατὸν ὀγδοήκοντα χιλιάδων ἐπὶ ἓξ μῆνας μετὰ τὴν ἔγκρισιν τοῦ πρωτοκόλλου. Ἐκ τοῦ ποσοῦ τούτου τόσον μόνον θέλει διαθέσει ἡ κυβέρνησις, ὅσον ἀπαιτεῖται πρὸς πληρωμὴν τῶν τόκων ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ἐγκρίσεως τοῦ πρωτοκόλλου ὑπὸ τῆς Βουλῆς μέχρι τῆς πληρωμῆς, τὸ δὲ ὑπόλοιπον θέλει μένει ἀδιάθετον. Τοῦτο δὲ πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ ὑπὸ τοῦ πρέσβεως τῆς Ὑψ. Πύλης τεθέντος ἐπιφυλακτικοῦ ὅρου. Ἀναφερόμενοι δὲ εἰς τοὺς ἐν τῇ ἐκθέσει τῶν προκατόχων ἡμῶν λόγους, παρακαλοῦμεν τὴν Βουλὴν ἵνα ἐπιταχύνῃ τὴν ἐπιψήφισιν τῆς προτάσεως, ἵνα μὴ ἐπιβαρυνθῇ τὸ δημόσιον μὲ τὴν πληρωμὴν νέων τόκων. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 24 Ἰουλίου 1868.

Ὁ ἐπὶ τῶν οἰκονομ. ὑπουργὸς

Ε. Α. ΣΙΜΟΣ.

Ὁ ἐπὶ τῶν ἐξωτερ. ὑπουργὸς

Π. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ.

ΠΡΟΤΑΣΙΣ ΝΟΜΟΥ.

Ἄρθρον 1. Τὸ πρωτόκολλον τὸ ὑπογραφθὲν τὴν 5 Ἀπριλίου 1867 ὑπὸ τοῦ κ. Χαριλάου Σ. Τρικούπη, ὡς ὑπουργοῦ τῶν ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος, καὶ τοῦ Ἰωάννου Φωτιάδου Βέη, ἐκτάκτου ἀπεσταλμένου καὶ πληρεξουσίου ὑπουργοῦ τῆς αὐτοῦ μεγαλειότητος τοῦ Σουλτάνου, οὗ τὸ κείμενον ἕπεται, ἔχει πλήρη καὶ νόμιμον ἰσχύν. Πρωτόκολλον τῆς γενομένης ἐν τῷ καταστήματι τοῦ ὑπουργείου τῶν ἐξωτερικῶν συνεδριάσεως τῇ 5 Ἀπριλίου 1867 περὶ τῶν πέντε χωρίων Κρέσπι, Μπάσαρα, Μάδαρα, Μπράτσι καὶ Κιλτέτι, τῶν κειμένων ἐν τῷ κάτω τμήματι τῶν Θηβῶν. Οἱ ὑπογεγραμμένοι Χαρίλαος Σ. Τρικούπης, ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν ἐξωτερικῶν τῆς Αὐτοῦ Ἑλληνικῆς Μεγαλειότητος ἀφ’ ἑνὸς, καὶ Φωτιάδης Βέης, ἔκτακτος ἀπεσταλμένος καὶ πληρεξούσιος ὑπουργὸς τῆς αὐτοῦ αὐτοκρατορικῆς μεγαλειότητος τοῦ Σουλτάνου ἀφ’ ἑτέρου. Ἔχοντες τὴν δέουσαν παρὰ τῶν σχετικῶν αὐτῶν κυβερνήσεων πληρεξουσιότητα ὅπως προβῶσιν εἰς τὸν ὁριστικὸν ἐξισασμὸν τῶν ἀπαιτήσεων τῶν κληρονόμων τοῦ Ἰσμαὴλ Βέη καὶ τῆς Σαϊδᾶς Χανούμ, ὡς ἰδιοκτητῶν τῶν πέντε χωρίων Κρέσπι, Μπάσσαρα, Μάδαρα, Μπράτσι καὶ Κιλτέτι, τῶν κειμένων μὲν ἐν τῷ κάτω τμήματι τῶν Θηβῶν, πωληθέντων δὲ τῷ 1834 εἰς τὸν Ζαχαρίαν Ζαχάρωφ, ὑπήκοον Ῥῶσσον, καὶ κατόπιν μεταβιβασθέντων ὑπὸ τούτου εἰς τοὺς εἰρημένους κληρονόμους τοῦ Ἰσμαὴλ Βέη καὶ τῆς Σαϊδᾶς Χανούμ. Ἀφοῦ ἐπανέλαβον καὶ ἐξήτασαν τὴν ὑπόθεσιν ταύτην ἀπὸ τοῦ σημείου εἰς ὃ εὑρίσκετο κατὰ τὰς τελευταίας συνδιασκέψεις, τὰς γενομένας κατὰ Μάϊον τοῦ 1866 μεταξὺ τοῦ κ. Γιαννοπούλου, ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν, καὶ Φωτιάδου Βέη συνέθεντο τὰ ἑξῆς. Ἄρθρον 1. Ἡ Ἑλληνικὴ κυβέρνησις θὰ πληρώσῃ εἰς τὴν ἐν Ἀθήναις Ὀθωμανικὴν πρεσβείαν, ἐν εἴδει ἀποζημιώσεως τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν εἰρημένων χωρίων Κρέσπι, Μπάσσαρα, Μάδαρα Μπράτσι καὶ Κελτέτι τὸ ποσὸν τριακοσίων ἑξήκοντα χιλιάδων δραχμῶν, ὧν τὸ ἥμισυ πληρωθήσεται ἐντὸς ἓξ μηνῶν, ἀφ’ ἧς ἡ Ἑλλ. Βουλὴ δώσει τὴν συγκατάθεσιν αὑτῆς εἰς τὸ παρὸν πρωτόκολλον, τὸ δ’ ἕτερον ἥμισυ ἐντὸς ἓξ μηνῶν ἀπὸ τῆς πρώτης πληρωμῆς. Ἄρθρον 2. Ἡ Ὀθωμανικὴ κυβέρνησις, ἐνεργοῦσα ἐν ὀνόματι τῶν εἰρημένων κληρονόμων τοῦ Ἰσμαὴλ Βέη καὶ τῆς Σαϊδᾶς Χανούμ, παραιτεῖται δι’ ἑαυτὴν καὶ ἐν ὀνόματι πάντων τῶν ὑπηκόων αὐτῆς πάσης οἱασδήποτε ἀπαιτήσεως περὶ τῆς κυριότητος ἢ τῶν συλλεχθέντων ὑπὸ τῆς Ἑλλ. κυβερνήσεως εἰσοδημάτων τῶν εἰρημένων χωρίων. Ἡ Ἑλληνικὴ κυβέρνησις διαμένει κυρία τῶν χωρίων τούτων, ἡ δὲ Ὀθωμανικὴ ὑπόσχεται νὰ ἀποδώσῃ ἐν περιπτώσει ἐκνικήσεως τὸ πληρωθὲν ἐν εἴδει ἀποζημιώσεως ποσὸν ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς κυβερνήσεως, ἢ ἀνάλογον τούτου ποσὸν ἐν περιπτώσει μερικῆς ἐκνικήσεως. Ἐννοεῖται ὅτι ἡ Ὀθωμανικὴ κυβέρνησις δὲν εἶναι ὑπόχρεως εἰς τὴν ἀπόδοσιν ταύτην, εἰμὴ καθ’ ἣν περίπτωσιν ἡ ἐκνίκησις δὲν προέρχηται ἐκ πράξεως ἢ ἐξ ἀμελείας τῆς Ἑλλ. κυβερνήσεως. Εἰς πίστωσιν τούτων οἱ εἰρημένοι πληρεξούσιοι συνέταξαν καὶ ὑπέγραψαν εἰς διπλοῦν τὸ παρὸν πρωτόκολλον. Πρὶν δὲ τὸ ὑπογράψωσιν ὁ ἕλλην πληρεξούσιος ἐδήλωσεν ὅτι ἐπιφυλάσσεται τὴν ἔγκρισιν τῆς Βουλῆς σύμφωνα πρὸς τὸ Σύνταγμα τῆς κυβερνήσεως αὑτοῦ. Ἀφ’ ἑτέρου δὲ ὁ Ὀθωμανὸς πληρεξούσιος ἐδήλωσεν, ὅτι ἐπιφυλάσσεται τὴν ἔγκρισιν τῆς κυβερνήσεώς του, ἥτις κοινοποιηθήσεται εἰς τὸν ἕλληνα πληρεξούσιον ἐντὸς ἑνὸς μηνός. Ἐγένετο ἐν Ἀθήναις, τὴν πέμπτην, δεκάτην ἑβδόμην, Ἀπριλίου χίλια ὀκτακόσια ἑξήκοντα ἑπτά.

(Τ. Σ.) ΧΑΡΙΛ. Σ. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. (Τ. Σ.) Ι. ΦΩΤΙΑΔΗΣ.

Ἄρθρον 2. Ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν ἐξωτερικῶν ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1868 ὑπὸ τὸ Κεφ. VIII «Συμβιβασμὸς περὶ τῶν χωρίων Θηβῶν» χορηγεῖται πίστωσις ἐκ δραχ. ἑκατὸν ὀγδοήκοντα ἑπτὰ χιλιάδων καὶ διακοσίων πρὸς πληρωμὴν τῆς πρώτης δόσεως μετὰ τοῦ τόκου αὐτοῦ πρὸς 8% ἀπὸ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ πρωτοκόλλου ὑπὸ τῆς Βουλῆς μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς πληρωμῆς.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ

ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΗ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ.

Κύριε Ὑπουργέ! Ἡ Ὑψηλὴ Πύλη ἐγκρίνασα τὸ πρωτόκολλον, ὅπερ ἔσχον τὴν τιμὴν νὰ συνυπογράψω μεθ’ ὑμῶν τῇ 5|17 τοῦ παρελθόντος Ἀπριλίου, πρὸς συμβίβασιν τῶν ἀπαιτήσεων τῶν κληρονόμων τοῦ Ἰσμαὴλ Βέη καὶ τῆς Σαϊδᾶς Χανούμ, ἐπέτρεψέ μοι νὰ γνωστοποιήσω ὑμῖν τὴν συγκατάθεσίν της. Θέλετε δὲ εὐαρεστηθῆ τὸ ἐφ’ ὑμῖν, κύριε ὑπουργὲ, νὰ ἐνεργήσητε τὴν παρὰ τῆς Βουλῆς τῶν ἀντιπροσώπων ἐπικύρωσιν τῆς πράξεως ταύτης πρὸς πληρεστάτην αὐτῆς ἐκτέλεσιν. Ἐννοεῖται δὲ καὶ ἡ κυβέρνησίς μου μοὶ ἔδωκε τὴν ἐντολὴν νὰ τὸ καταστήσω δῆλον ὅτι, ἐὰν παρὰ τὴν ἡμετέραν συνενόησιν ἡ ἑλληνικὴ τῶν ἀντιπροσώπων Βουλὴ δὲν ἠδυνήθη κατὰ τὴν τελευταίαν αὐτῆς σύνοδον νὰ ἐπικυρώσῃ τὸ ἄνω εἰρημένον πρωτόκολλον, οὐδεμία πρέπει νὰ προκύψῃ ἐκ τῆς βραδύτητος ταύτης ζημία εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους ὀθωμανοὺς, καὶ ὅτι κατὰ συνέπειαν ἡ βασιλικὴ κυβέρνησις καθίσταται ὑπόχρεως νὰ πληρώσῃ τόκους πρὸς 8% διὰ τὸ πρῶτον ἥμισυ τοῦ ἐν τῷ ἄρθρῳ 1 συμπεφωνημένου ποσοῦ ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ἐπικυρώσεως τῆς Βουλῆς, ἐὰν αὕτη λάβῃ χώραν μετὰ τὴν 1/13 τοῦ προσεχοῦς Νοεμβρίου, ἢ ἀπὸ τῆς 1/13 Νοεμβρίου, ἐὰν ἡ ἐπικύρωσις γίνῃ πρότερον· διὰ δὲ τὸ δεύτερον ἥμισυ, ἓξ μῆνας ὕστερον, ἂν δὲν προτιμᾷ νὰ πληρώσῃ τὸ κεφάλαιον ἐν ταῖς ἀνωτέρω μνησθείσαις προθεσμίαις. Δράττομαι ταύτης τῆς εὐκαιρίας κλπ. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 22 Μαΐου (3 Ἰουνίου) 1867.

Ι. ΦΩΤΙΑΔΗΣ.

Πρὸς τὸν κ. κ. Χ. Τρικούπην ὑπουργὸν τῶν ἐξωτερικῶν τῆς Αὐτοῦ Ἑλληνικῆς Μεγαλειότητος κλπ. κλπ. Ἀριθ. πρωτ. 3573.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ.

Πρὸς τὸν Φωτιάδην Βέην Ἔσχον τὴν τιμὴν νὰ λάβω τὸ ἔγγραφον, ὅπερ μοὶ ἀπευθύνατε τῇ 22 Μαΐου, 3 Ἰουνίου, διὰ νὰ μοὶ γνωστοποιήσητε ὅτι ἡ Ὑψηλὴ Πύλη ἐγκρίνουσα τὸ κατὰ τὴν 5/17 τοῦ παρελθόντος Ἀπριλίου ὑπογραφθὲν πρωτόκολλον, ἀφορῶν τὰς ἀπαιτήσεις τῶν κληρονόμων τοῦ Ἰσμαὴλ Βέη καὶ τῆς Σαϊδᾶς Χανούμ, σᾶς ἐπέτρεψε νὰ γνωστοποιήσητε τὴν συγκατάθεσίν της. Ἔλαβον πρός δε γνῶσιν τῶν ἐπιφυλάξεων, μεθ’ ὧν εὐηρεστήθητε νὰ συνοδεύσητε τὴν γνωστοποίησιν ταύτην, καὶ αἱ ὁποῖαι τείνουσι νὰ καταδείξωσιν ὅτι, ἀφοῦ ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ τῶν ἀντιπροσώπων δὲν εἶχε καιρὸν τοῦ νὰ δώσῃ τὴν συγκατάθεσίν της εἰς τὸ ἄνω εἰρημένον πρωτόκολλον πρὸ τῆς λήξεως τῆς τελευταίας αὐτῆς συνόδου, δὲν πρέπει νὰ προκύψῃ ὡς ἐκ τῆς βραδύτητος ταύτης οὐδεμία ζημία εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους ὀθωμανοὺς, καὶ ὅτι κατὰ συνέπειαν ἡ Ἑλληνικὴ κυβέρνησις εἶναι ὑπόχρεως νὰ πληρώσῃ τοὺς τόκους πρὸς 8% διὰ τὸ πρῶτον ἥμισυ τοῦ ἐν τῷ ἄρθρῳ 1, συμπεφωνημένου ποσοῦ ἀπὸ τῆς ἡμέρας αὐτῆς τῆς συγκαταθέσεως τῆς Βουλῆς, ἐὰν αὕτη λάβῃ χώραν μετὰ τὴν 1|13 τοῦ προσεχοῦς Νοεμβρίου ἢ ἀπὸ τῆς 1|13 Νοεμβρίου, ἐὰν ἡ συγκατάθεσις δοθῇ πρότερον· διὰ δὲ τὸ δεύτερον ἥμισυ ἓξ μῆνας ὕστερον, ἂν δὲν προτιμᾷ νὰ πληρώσῃ τὸ κεφάλαιον ἐν ταῖς ἀνωτέρω μνησθήσαις προθεσμίαις Ἐν Ἀθήναις, τὴν 23 Μαΐου 4 Ἰουνίου 1867. Δέχθητε κλπ.

Χ. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ.

§59ΔΑΓΡΕΣ. Τὸ κείμενον.

§60ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Τὸ κείμενον εἶναι ἐδὼ, θὰ τυπωθῇ. Δὲν κάμνω ἄλλο παρὰ νὰ φέρω ἐκ νέου σύμβασιν, εἰσαχθεῖσαν παρὰ τοῦ πρώην ὑπουργείου, καὶ μὴ προφθάσαταν νὰ συζητηθῇ.

§61ΔΑΓΡΕΣ. Καὶ νομίζετε ὅτι εἶναι ἀλάνθαστον, διότι τὸ ὑπέβαλε τὸ πρώην ὑπουργεῖον;

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ τυπωθῇ.

§63ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Νὰ ζητήσητε ἀπὸ τὸν κ. πρέσβυν τῆς Τουρκίας νὰ ἐνεργήσῃ τὴν σύμβασιν, τὴν ὁποίαν ἔχομεν διὰ τὰ τακτικὰ στρατεύματα εἰς τὰ σύνορα, καὶ τότε νὰ κάμωμεν νέας συμβάσεις.

§64ΡΟΝΤΗΡΗΣ. Εἶναι, κύριοι, ἀποφασισμένον, καὶ ἀπεφασίσθη πρὸ δύω ἑβδομάδων ὑπὸ τῆς Βουλῆς νὰ κηρυχθῇ κατεπείγουσα ἡ πρότασις νόμου περὶ καταδιώξεως τῆς λῃστείας, καὶ ἀπεφασίσθη νὰ συζητηθῇ τὴν παρελθοῦσαν τετάρτην. Τώρα παρῆλθον 8 ἡμέραι καὶ ἐσυζητήθη τὸ νομοσχέδιον, αὐτὸ εἶχεν ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει θέσιν μεταξὺ τῶν πρώτων, ἀλλὰ σήμερον παρατηρῶ, ὅτι κατετάχθη περαιτέρω, προηγήθησαν ἄλλα, τὰ φορολογικὰ, ὁ προϋπολογισμὸς, προηγήθη ἡ αὔξησις τοῦ χαρτοσήμου· προηγήθη τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀποζημιώσεως τῶν κληρονόμων τοῦ Βασιλέως Ὄθωνος, καὶ ἔπειτα ἔρχεται τελευταῖον τὸ περὶ λῃστείας. Ἐγὼ λέγω, ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον νὰ τεθῇ τελευταῖον. Ἀφ’ οὗ αἰωνίως λαμβάνομεν ἀπὸ τὸν λαὸν αὐτὸν φόρους, εἶναι καιρὸς νὰ σκεφθῶμεν καὶ περὶ ἀνταποδόσεων. Ὁ πολίτης αἰωνίως δίδει καὶ οὐδέποτε ἀσφάλειαν ἔχει. Καὶ νομίζω ὅτι ἀφοῦ ἐπὶ 40 ἔτη παρημελήθη, ἐνῷ αὐτὸς οὐδέποτε παρημέλησε νὰ πληρώσῃ τοὺς ὑπερόγκους καὶ βαρεῖς φόρους, τοὺς ὁποίους ἐπιβάλλομεν κατ’ ἔτος, δίκαιον ἦτο νὰ προηγηθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὅλων αὐτῶν, τόσῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον καὶ ἡ ἰδία Βουλὴ ἀπεφάσισε καὶ ὥρισεν ὡρισμένην ἡμέραν διὰ νὰ συζητηθῇ, καὶ ὥρισε μάλιστα τὴν παρελθοῦσαν τετάρτην. Ὁ κ. πρόεδρος προέβη εἰς τὴν διόρθωσιν τῆς ἡμερησίας διατάξεως ἄνευ συγκαταθέσεως τῆς Βουλῆς, καὶ μάλιστα ἐναντίον τοῦ κανονισμοῦ. Δίκαιον νομίζω νὰ ταχθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πρῶτον σήμερον, καθ’ ὅσον δὲν πρόκειται παρὰ μόνον περὶ ἀναγνώσεως κατὰ τὴν πρώτην καὶ δευτέραν συζήτησιν. Ἡ τρίτη ἀνάγνωσις ὅπου θὰ γίνῃ, καθὼς γίνεται συνήθως σπουδαία συζήτησις, νὰ γίνῃ μετὰ τὰ φορολογικὰ νομοσχέδια· ἀλλ’ ἡ πρώτη ἀνάγνωσις νὰ γίνῃ πρώτη σήμερον πρὸ πάσης ἄλλης ἐργασίας τῆς Βουλῆς. Λοιπὸν παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ παραδεχθῇ τὴν πρότασίν μου.

§65ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§66ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κ. πρόεδρε, ὑπέβαλον ἀναφορὰν ζητῶν ἄδειαν ἀπουσίας.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ προεδρεῖον ἔκρινε καλὸν νὰ μὴ δώσῃ εἰς οὐδένα βουλευτὴν ἄδειαν ἀπουσίας.

§68ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἐὰν δὲν μᾶς δώσῃ θὰ μᾶς λυπήσῃ μὲν, ἀλλ’ ἡμεῖς θὰ φύγωμεν.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρώτη ἀνάγνωσις νομοσχεδίου περὶ λῃστείας· (ἀναγινώσκεται τὸ νομοσχέδιον).

§70ΔΗΜΗΤΡΑΚΑΚΗΣ. Κύριε πρόεδρε, ἐρωτῶ τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς τῆς δικαιοσύνης εἰς τὸ τελευταῖον ἄρθρον οἱ προσελθόντες δὲν εὐεργετοῦνται, διότι ἐφάνησαν εὐπειθέστεροι;

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραδέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν;

§72ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα. Ἐνταῦθα γίνεται παραδεκτὸν τὸ νομοσχέδιον ἄνευ ἀντιῤῥήσεως δι’ εἰδικῆς ἐπὶ ἑκάστου ἄρθρου ψηφοφορίας.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραδέχεται ἡ Βουλὴ καὶ τὸ σύνολον;

§74ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μεταβαίνομεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ προσδιορισμοῦ τοῦ ἐγγείου φόρου καὶ λοιπῶν δικαιωμάτων διὰ τὸ ἔτος 1868. Πρώτη ἀνάγνωσις. Ἀναγινώσκεται τὸ νομοσχέδιον καὶ ἡ ἔκθεσις τῆς ἐπιτροπῆς.

ΕΚΘΕΣΙΣ

Τῆς ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν ἐπιτροπῆς, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ προσδιορισμοῦ τοῦ ἐγγείου φόρου καὶ λοιπῶν δικαιωμάτων τοῦ ἔτους 1868. Πρὸς τὴν Βουλήν. Ἡ ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν τῆς Βουλῆς ἐπιτροπὴ, συνελθοῦσα ἐν τῷ βουλευτικῷ καταστήματι σήμερον τὴν δεκάτην ἕκτην τρέχοντος μηνὸς Ἰουλίου 1868 καὶ λαβοῦσα ὑπ’ ὄψιν τὸ ἀπὸ 5 ἱσταμένου μηνὸς νομοσχέδιον τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ τῶν οἰκονομικῶν, περὶ προσδιορισμοῦ τοῦ ἐγγείου φόρου καὶ λοιπῶν δικαιωμάτων διὰ τὸ ἔτος 1868, ὑποβάλλει εἰς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς. Ἐπὶ τοῦ 1 ἄρθρου. Καθόσον ἀφορᾶ τὰ Β. διατάγματα ά. βʹ. καὶ γʹ. ἀπὸ 27 Μαρτίου καὶ 17 Μαΐου καὶ 25 Ἰουνίου ε. ε. προτείνει τὴν ἐπικύρωσιν αὐτῶν. Οἱ κύριοι Φλέσας καὶ Δαγρὲς παρατηροῦν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ὅτι πέρυσιν ἔλαβον χώραν καταχρήσεις εἰς τὴν ἐκτίμησιν τῶν σύκων, ἄλλοι μὲν ὠφελήθησαν, ἄλλοι δὲ ἐζημιώθησαν, ἰδίως δὲ οἱ ἔχοντες συκόδενδρα εἰς τὴν μονὴν Γαρδικίου, ἡ δὲ ἐπιτροπὴ ἐφιστᾷ τὴν προσοχὴν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν οἰκονομικῶν ὅπως διορθωθῶσι τὰ ἀδικήματα ταῦτα. Ἐπὶ τοῦ 2 ἄρθρου. Γνωμοδοτοῦσα καὶ τὴν ἐπικύρωσιν τοῦ ἄρθρου τούτου ἐπιφέρει τὰς ἑξῆς τροποποιήσεις. Α. Ἐπὶ μὲν τῆς πρώτης τροπολογίας τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ περὶ ἐγγείου φόρου τῆς σταφίδος, θεωροῦσα τὴν μέχρι τοῦδε φορολογίαν αὐτῆς ἐπαχθῆ, προτείνει κατὰ πλειονοψηφίαν νὰ ἐπανέλθῃ ἐν χρήσει ὁ ΡΣΤʹ. τοῦ 1852 περὶ ἐγγείου φόρου τῆς σταφίδος νόμος, τουτέστι τὸ τῆς φορολογίας σύστημα αὐτῆς δι’ ἐκτιμήσεως τῆς ἀξίας ἑνὸς ἑκάστου εἴδους τῆς σταφίδος κατ’ ἐπαρχίαν διὰ πρωτοκόλλων ὑφ’ ἁπάσας τὰς διατάξεις αὐτοῦ, ὑπὸ μόνην τὴν διαφορὰν ὅτι, ἐκτὸς τῶν εἰς τὸ ἄρθρον 55 ὁριζομένων προσώπων, νὰ λαμβάνωσι μέρος ὅτε δήμαρχος καὶ ὁ πρόεδρος τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου τῆς πρωτευούσης τῆς ἐπαρχίας, ἔχοντες καὶ οὗτοι ψῆφον ἐπὶ τῆς ἐκτιμήσεως τῆς τιμῆς τῆς σταφίδος κατὰ τὴν σύνταξιν τῶν εἰρημένων πρωτοκόλλων. Ἓν δὲ μέλος τῆς ἐπιτροπῆς, ὁ κύριος Σαράβας, ἐκθέτει τὰ ἑξῆς. «Θεωρῶν τὸ σύστημα τοῦτο τὸ διὰ πρωτοκόλλων τῆς φορολογίας, οὐ μόνον ὡς δυνάμενον νὰ φέρῃ μυρίας ἀδιεξόδους περιπλοκὰς εἴς τε τοὺς φορολογουμένους καὶ τὸ δημόσιον, ἀλλὰ καὶ ζημίας ἕνεκα τῶν συνήθων καὶ γνωστῶν τοῖς πᾶσι καταχρήσεων, πρὸς δὲ τούτοις καὶ ὡς καταδικασθὲν ὑπὸ πολυχρονίου πείρας ἐν ἀχρηστίᾳ. Διὰ τοὺς λόγους τούτους προτείνει τὴν παραδοχὴν τῆς ὑπὸ Στοιχ. Αʹ. τροποποιήσεως τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ, ἢ τοὐλάχιστον τὴν καθολοκληρίαν ὡς πρὸς τοῦτο παραδοχὴν τῆς περὶ σταφίδος φορολογίας τοῦ παρελθόντος ἔτους, ἤτοι ἀνὰ δεκαπέντε δραχμὰς δι’ ἑκάστην χιλιάδα ἑνετικῶν λιτρῶν. Καὶ ταῦτα διὰ νὰ ἀποφύγῃ ἡ Βουλὴ τὰς ἐξαιρετικὰς καινοτομίας ἐφ’ ἑνὸς τοσοῦτον ζωτικοῦ ζητήματος τῆς φορολογίας, καὶ τὰ ἐκ ταύτης δίκαια ἁπάντων τῶν φορολογουμένων παράπονα». Βʹ. Ἐπὶ δὲ τῆς δευτέρας τροπολογίας τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ περὶ τοῦ φόρου τῶν βαλανιδίων, ἡ ἐπιτροπὴ θεωροῦσα τὴν αἰτιολογίαν αὐτῆς ἀνεπαρκῆ καὶ ἀναπόδεκτον, προτείνει τὴν ἀπόῤῥιψιν αὐτῆς καὶ τὴν ἰσχὺν τοῦ σχετικοῦ ἄρθρου τοῦ φορολογικοῦ νόμου περὶ ἐγγείου φόρου τῶν βαλανιδίων Ἀττικῆς καὶ Ἄνδρου. Γʹ. Ἐπὶ δὲ τῆς τρίτης τροπολογίας τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ, ἡ ἐπιτροπὴ θεωροῦσα τὴν αἰτιολογίαν ἐπαρκῆ καὶ δικαίαν, προτείνει τὴν παραδοχὴν αὐτῆς. Ἐπὶ τῶν ἄρθρων 3, 4, 5 καὶ 6. Ἡ ἐπιτροπὴ εὑρίσκουσα βάσιμον τὴν περὶ τούτων αἰτιολογίαν τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ, προτείνει τὴν παραδοχὴν αὐτῶν ὡς ἔχουσι. Κατόπιν ἡ ἐπιτροπὴ, προτάσει τῶν κυρίων Δαγρὲ καὶ Φλέσα, παραδέχεται ὅπως παραγγελθῇ ἡ κυβέρνησις ἵνα μεσολαβήσῃ παρὰ τῇ Αὐτοκρατορικῇ Κυβερνήσει τῆς Ῥωσσίας νὰ ἐλαττωθῇ τὸ εἰσαγωγικὸν εἰς τὸ κράτος τοῦτο ἐπὶ τῶν σύκων τέλος ὡς ὑπέρογκον, ὡς ἠλαττώθη καὶ τὸ εἰσαγωγικὸν τέλος τῶν οἴνων καὶ ἄλλων ξηρῶν προϊόντων. Εἶτα, γενομένου λόγου περὶ ἐγγείου φόρου τοῦ βάμβακος, οἱ μὲν κύριοι Δαγρὲς καὶ Φλέσας ἐπρότειναν τὴν ἐλάττωσιν αὐτοῦ κατὰ δύω δραχμὰς δι’ ἕκαστον ἐκκοκισμένον καντάριον, τὰ δὲ λοιπὰ μέλη παραδέχονται τὸν ἔγγειον φόρον τοῦ παρελθόντος ἔτους. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 16 Ἰουλίου 1868. Ὁ πρόεδρος Γ. Καροῦσος. Τὰ μέλη Κ. Δαγρὲς, Γ. Καραβᾶς, Ι. Δεστούνης, Γ. Κάγκας. Ὁ εἰσηγητὴς Δ. Π. Πατρινός.

§76ΔΑΓΡΕΣ. Κύριε πρόεδρε, εἶναι καὶ μία τροπολογία σχετικὴ περὶ φορολογίας τοῦ σταφιδοκαρποῦ ὑπογεγραμμένη ὑπὸ 60 ἢ 70 βουλευτῶν. Ἀναγινώσκεται ἡ τροπολογία.

§77ΔΑΓΡΕΣ. Κύριε πρόεδρε, μίαν ἐρώτησιν.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει τὸν λόγον ὁ κ. Ἡλιόπουλος.

§79ΤΙΝΕΣ. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι τροπολογίαι.

§80ΔΑΓΡΕΣ. Βεβαίως ὁ ὁρισμὸς τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ κανονισμοῦ διὰ νὰ ἀναγινώσκωνται τρὶς αἱ προτάσεις τῶν νόμων, δὲν εἶχε τὸν σκοπὸν νὰ ἀναγινώσκωνται ξηρὰ ξηρὰ, ἄνευ ἀναπτύξεως. Ἐπειδὴ τὸ προκείμενον νομοσχέδιον εἶναι σπουδαῖον, καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἡ ἐπιτροπή σας, ἡ ἐπιτροπὴ τῆς Βουλῆς, ἐπέφερε τροπολογίας καὶ τροπολογίας σπουδαίας, καὶ ἐπειδὴ εὐτυχῶς ὁ ὑπουργὸς τῶν οἰκονομικῶν εἶναι παρὼν, τὸν παρακαλῶ νὰ μᾶς εἴπῃ, ἐὰν δέχεται τὰς τροπολογίας ἢ τὰς ἀποκρούῃ. Τοῦτο θὰ χρησιμεύσῃ εἰς τὸ νὰ ᾖναι καθεὶς εἰς θέσιν τότε νὰ φέρῃ τὰς παρατηρήσεις του. Φρονῶ ὅτι δὲν βλάπτει ἐὰν ὁ ὑπουργὸς ἀπὸ τοῦδε ἐκθέσῃ τὰς ἰδέας του, δέχεται τὰς τροπολογίας τῆς πλειονοψηφίας τῆς ἐπιτροπῆς ἢ δὲν τὰς δέχεται, ἢ δέχεται τινας καὶ ἀποκρούει ἄλλας· τί σκέπτεται, τί φρονεῖ, αὐτὸ θὰ μᾶς χρησιμεύσῃ σπουδαίως· διότι ἐγὼ ἠμπορῶ νὰ ζητήσω τὸν λόγον, ἢ ἄλλος......

§81ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ......

§82ΔΑΓΡΕΣ. Δὲν ἀποτείνομαι πρὸς ὑμᾶς.

§83ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ὁμιλήσω;

§84ΔΑΓΡΕΣ. Δὲν εἶναι ζήτημα φατριαστικὸν αὐτὸ (θόρυβος).

§85ΤΙΝΕΣ. Νὰ ἀναγνωσθῶσι καὶ αἱ ἄλλαι τροπολογίαι, εἶναι πολλαὶ νὰ ἀναγνωσθῶσιν ὅλαι.

§86ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Χθὲς ὑπεβλήθη μία τροπολογία περὶ ἐλαττώσεως τοῦ ἐγγείου φόρου, ἀπὸ 4 βουλευτὰς νὰ ἀναγνωσθῇ καὶ αὐτή.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν ἀφίνατε, θὰ τὰ ἀναγινώσκαμεν.

§88ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν γίνῃ παραδεκτὴ πρέπει νὰ συμπεριληφθῇ καὶ ἡ ἐπαρχία τῆς Ἐπιδαύρου Λιμηρᾶς, διότι προνόμιον δὲν πρέπει νὰ παραχωρήσωμεν εἰς καμμίαν ἐπαρχίαν· ἔκαμα αὐτὴν τὴν πρότασιν, καὶ παρακαλῶ νὰ σημειωθῇ.

§89ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διατὶ δὲν ἀνεγνώσθη ἡ τροπολογία τοῦ κ. Κατριβάνου;

§90ΣΙΜΟΣ (ὑπουργὸς οἰκονομικῶν). Ἐπειδὴ καὶ εἰς τὴν περίστασιν αὐτὴν ἐζήτησαν νὰ ἐκφράσω τὴν γνώμην μου, ἔρχομαι εἰς τὸ βῆμα, ἂν καὶ ἠδυνάμην νὰ ἐπιφυλαχθῶ τὴν περαιτέρω ἀνάπτυξιν κατὰ τὴν τρίτην συζήτησιν. Τινὲς τῶν κυρίων βουλευτῶν ζητοῦν νὰ ἐκφράσω τὴν γνώμην μου ἀπέναντι τῶν παρατηρήσεων τῆς ἐπιτροπῆς, ὄχι διὰ νὰ ἔλθωμεν εἰς συζήτησιν σήμερον, ἀλλὰ διὰ νὰ χρησιμεύσῃ κατὰ τὴν τρίτην συζήτησιν. Οὕτως ἢ ἄλλως, ἔρχομαι νὰ τοὺς εὐχαριστήσω. Ἔρχομαι ἐν ὀλίγοις νὰ λάβω ὑπ’ ὄψιν μου ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα περιέχει ἡ ἔκθεσις τῆς ἐπιτροπῆς τῆς Βουλῆς. Πρῶτον προτείνεται παρατήρησις ἐκ μέρους δύω βουλευτῶν τῆς Μεσσήνης, ὅτι συνέβησαν καταχρήσεις τινὲς, καὶ ἰδίως εἰς ὡρισμένον τι μέρος. Ἐδὼ δὲν ἔχω νὰ εἴπω τίποτε. Τελευταῖον ἔλαβον γνῶσιν καὶ διετάχθησαν εὐθὺς τὰ δέοντα. Τὸ σπουδαῖον, τὸ πρῶτον τῶν προτεινομένων παρὰ τῆς ἐπιτροπῆς εἶναι τὸ τῆς σταφίδος. Ἐν πρώτοις λέγω, ὅτι ἔπειτα ἀπὸ τὴν κατάστασίν μας αὐτὴν, ἔπειτα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὀλίγα, τὰ ὁποῖα εἶπον ὅταν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω τὸν προϋπολογισμὸν καὶ τὰς πιστώσεις, νομίζω ὅτι καθ’ ἕνας θὰ μὲ ἐννοήσῃ, ἐλπίζω δὲ ὅτι καὶ θὰ μὲ δικαιώσῃ, ἐὰν δὲν δύναμαι νὰ ὑποστηρίξω σήμερον ἐν γένει τὰς ἐλαττώσεις. Καὶ μολαταῦτα, ἐγὼ πρῶτος εἰς τὴν φορολογίαν τῆς σταφίδος ἐπρότεινα ἐλάττωσίν τινα ἐκεῖ ὅπου ἐπείσθην ἐν συνειδήσει ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνῃ τοιαύτη. Ἐφορολογεῖτο, κύριοι, πρῶτον ἡ σταφὶς κατὰ τὴν ἀξίαν, ἐγίνετο δὲ ἡ ἐκτίμησις διὰ πρωτοκόλλου· αὐτὸ τὸ σύστημα ἐγκατελείφθη, συνάμα δὲ καὶ κατεκρίθη, καὶ διότι ἔδιδε χώραν εἰς καταχρήσεις πολλὰς, καὶ διότι ἀντέκειτο εἰς μίαν ἀρχὴν, ἥτις ἐθεωρεῖτο καλλιτέρα, καὶ ἥτις ἄφινε τοὺς ἀνθρώπους ἐλευθέρους περισσότερον εἰς τὴν ἐνέργειαν αὐτῶν, τοῦτο ἐγένετο καὶ μέχρι τινὸς ἐθεωρήθη ὡς εὐεργέτημα, ὅταν κατὰ πρῶτον ἐγκατελείφθη τὸ σύστημα τῶν πρωτοκόλλων, καὶ ἡ κατ’ ἀποκοπὴν φορολογία ἐνομοθετήθη· ἐθεωρήθη, λέγω, ὡς εὐεργέτημα, καὶ διότι ἔφερεν ὅλα τὰ καλὰ τῆς ἀπαλλαγῆς ἐκ τῶν πολλῶν περιπλοκῶν τῆς ἐκτιμήσεως, καὶ διότι δὲν δύναμαι νὰ σιωπήσω τὴν ἀλήθειαν· τότε κατὰ τὴν τιμὴν ἐκείνην ἐθεωρήθη, ὅτι ὁ ἐπιβληθεὶς φόρος ἦτο κατώτερος τῆς ἀναλογίας ἐκείνης, ἥτις ἠμποροῦσε νὰ θεωρῆται ὡς γνώμη. Ἀναγνωρίζω, κύριοι, καὶ πῶς νὰ μὴ ἀναγνωρίσω; ὅτι τὰ πράγματα ἔκτοτε μετεβλήθησαν, ὅτι τὸ πολύτιμον αὐτὸ προϊόν ὑπετιμήθη, καὶ δυστυχῶς ὅσων μέσων ἂν ἐγένετο χρῆσις μέχρι τοῦδε πρὸς ἀνύψωσιν αὐτῆς, διότι καὶ φόροι εἰς ἄλλα κράτη ἐκεῖ ὅπου ἐγίνετο ἡ μεγαλειτέρα κατανάλωσις ἠλαττώθησαν, μολαταῦτα ἡ ἀνύψωσις δὲν κατωρθώθη. Ἄλλα αἴτια ἴσως ἔφεραν τὸ ἀποτέλεσμα ὅτι αὐτὸ τὸ προϊὸν ὑπετιμήθη καὶ ὑπετιμήθη πολύ. Βεβαίως, ἐὰν εἴμεθα εἰς περίστασιν καλλιτέραν, ἐὰν ἦτον ἀνθηρὰ ἡ κατάστασίς μας, ἤθελον θεωρήσει εὐτυχῆ τὸν ἑαυτόν μου, ἐρχόμενον νὰ προτείνω σπουδαιοτέραν καὶ γενικωτέραν ἐλάττωσιν. Ἀλλὰ ποῖος δὲν καταλαμβάνει εἰς ποίας ἐκτάκτους περιστάσεις εὑρισκόμεθα; Εἶπον ὅτι ἠθέλησα νὰ κάμω κάτι τι διὰ τὰ μέρη ἐκεῖνα, ὅπου ὑπάρχει ἡ σταφὶς τῆς τελευταίας ποιότητος, καὶ ὅπου ἡ ἀπόφασις τῆς ἀξίας ἀπὸ τῆς πρώτης ποιότητος εἶναι ἡ μεγαλειτέρα, καὶ φανερὸν γίνεται, ὅτι πράττεται ἐναργὴς ἀδικία. Βεβαίως δὲν ἦλθα εἰς τὸ σύστημα διὰ τῆς ἐκτιμήσεως ἀναλογίας, οὔτε ἠμπορῶ νὰ δεχθῶ τοιοῦτόν τι, καθὼς μὲ ἠρώτησαν οἱ κύριοι αὐτοί· δὲν δύναμαι νὰ ἔλθω εἰς ἓν σύστημα τοιοῦτον, διότι θὰ φέρῃ ὅλα τὰ πρῶτα κακά, καὶ διότι δὲν θέλω νὰ φανῶμεν ὅτι ὀπισθοχωροῦμεν καὶ κάμωμεν ἓν βῆμα ἐμπρὸς καὶ ἓν βῆμα ὀπίσω, καὶ πρᾶγμα τὸ ὁποῖον κατεκρίναμεν ἅπαξ τὸ υἱοθετοῦμεν καὶ πάλιν ἐνῷ γνωρίζομεν τὰ ἀτοπήματά του. Ἐθεώρησα μόνον ὅτι ἔπρεπε νὰ κάμω διάκρισιν εἰς τὰ προφανῶς ἄνισα· εὗρον, κύριοι, μίαν ἐργασίαν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν οἰκονομικῶν. Εἷς ἐκ τῶν προκατόχων μου, ὅστις εἶχεν ἰδίως γνῶσιν τῶν ἀφορώντων τὰς σταφίδας, εἶχε καταρτίσει νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον περιεῖχε φορολογικὴν κλίμακα, ἤρχιζεν ἀπὸ τὴν πρώτην βαθμίδα, ἐκεῖ ὅπου ἡ ἀξία ἦτο μεγαλειτέρα καὶ ἔφθανεν εἰς ἐκείνην, ἡ ὁποία εἶχε τὴν κατωτέραν ἀξίαν, καὶ ἐν τῷ μέσῳ διετήρει ἄλλους βαθμούς. Ἤρχιζεν ἀπὸ τὴν Αἰγιαλείαν καὶ ἔφθανεν εἰς τὴν Ἠλείαν, ἤρχιζε μὲ φόρον 22 δραχμῶν διὰ τὴν Αἰγιαλείαν καὶ ἐτελείωνε μὲ φόρον 11 δραχμῶν εἰς τὴν Ἠλείαν· ἄφινε δὲ ἐν τῷ μεταξὺ διαφόρους ἄλλους βαθμοὺς φορολογίας, εἶχε φόρον 22, 16, 14, 11......

§91Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ποῖος ἦτον ὁ προκάτοχος;

§92ΣΙΜΟΣ. Ὁ κ. Γιαννόπουλος. Αὐτὸ εἶναι τὸ προετοιμασθὲν νομοσχέδιον. Δὲν ἐνόμισα πρέπον νὰ τὸ παραδεχθῶ, ἀλλὰ μόνον ἐνόμισα ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ μὴν ἀφήσωμεν τοὺς τῆς τελευταίας βαθμίδος, ὅπου ἡ ὑποτίμησις εἶναι περισσότερον ἐπαισθητὴ καὶ ἐπέφερα ἐλάττωσιν· σχετικῆς δὲ εἰς ἀντιστάθμευσιν τῆς ζημίας, ὄχι ὅλης, ἀλλὰ ἑνὸς μέρους, ἔφερα αὔξησιν εἰς τὴν φορολογίαν τοῦ προϊόντος τοῦ τόπου ἐκείνου, τὸ ὁποῖον ὁμολογουμένως κατὰ τὴν κοινὴν κρίσιν εὑρίσκεται εἰς ὑπερτέραν τιμήν... δηλαδὴ ἐπῆρα τὰ 2 ἄκρα, τὴν τελευταίαν καὶ κατωτέραν βαθμίδα, καὶ ἄφησα τὰς διαμέσους· ἐνόμισα οὕτως ὅτι ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ κἄποια βοήθεια εἰς τοὺς παραγωγοὺς τοῦ προϊόντος τῆς τελευταίας βαθμίδος διὰ μιᾶς ἐλαττώσεως, καὶ μία αὔξησις πέντε δραχμῶν εἰς τὸ προϊὸν τῆς ἀνωτέρας ἀξίας. Ὑπελόγησα, κύριοι, κατὰ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα εἶχα ὑπ’ ὄψιν μου, ὅτι ἤθελε γίνει ζημία εἰς τὸ δημόσιον 120,000 δραχμῶν, διότι εἰς 40,000,000 ἀνὰ 3 δραχμὰς ἔρχονται 120,000, ὑπολογίζων δὲ τὸ ἄλλο ποσὸν εἰς 12,000,000 τῆς Αἰγιαλείας, ἔχομεν αὔξησιν 60,000, ὥστε εἶπον ὅτι ἡ ζημία κατὰ τὸ ἥμισυ θὰ ᾖναι εἰς βάρος τοῦ δημοσίου. Ἤκουσα ὅτι ἐγένοντο ἐπὶ τούτου πολλαὶ παρατηρήσεις· αἱ παρατηρήσεις ἦσαν δύω εἰδῶν, οἱ μὲν μᾶς εἶπον ὅτι ἔπραξα δικαίως, καὶ ὅτι αὐτὴ ἡ φαινομένη ἀνισότης δὲν εἶναι τοιαύτη καὶ μᾶς εἶπον καὶ τὴν ἐξήγησίν της, ἄλλοι εἶπον ὅτι εἶναι πολὺ ἐπαχθὴς ἡ φορολογία ἐν γένει τῶν σταφίδων καὶ πρέπει νὰ γίνῃ ἐλάττωσις. Δὲν λέγω τίποτε περὶ τοῦ δευτέρου, διότι καὶ ἐγὼ λέγω ὅτι ἡ φορολογία αὕτη εἶναι εὐχῆς ἔργον νὰ δύναται νὰ ἐλαττωθῇ, ἀλλὰ λέγω ὅτι μοὶ ἐγένοντο παρατηρήσεις, ὅτι καὶ αὐτὴ ἡ φαινομένη διαφορὰ δὲν εἶναι ἀληθὴς, δηλαδὴ εἶναι μὲν ἡ διαφορὰ τῆς τιμῆς, ἀλλ’ εἶναι ἴση καὶ ἡ διαφορὰ τῶν τῆς παραγωγῆς ἐξόδων. Ναί, εἶναι ἀληθές, εἶπον ὅτι πωλεῖται περισσότερον 10 τάλληρα τὸ προϊὸν τῆς Αἰγιαλείας, ἀλλὰ καὶ αἱ δαπάναι περισσότεραι καὶ ἡ παραγωγικὴ τῆς γῆς δύναμις ὀλιγωτέρα, καὶ ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα οὐδετερόνουν τὴν διαφορὰν τῆς ἀξίας, καὶ ἑπομένως εἶναι ἄδικον νὰ ἐπιτεθῇ μεγαλειτέρα φορολογία· δὲν ἐπείσθην, κύριοι, διότι εἶναι μὲν ἀληθὲς ὅτι αὐτὰ τὰ στοιχεῖα ὑπάρχουν, ἀλλὰ δὲν εἶναι τοσαῦτα, ὥστε νὰ καλυφθῇ ὁλόκληρος ἡ διαφορά· περὶ τούτου ἔλαβον ἀφορμὴν νὰ μάθω τὴν γνώμην ἀνθρώπων ὅσον εἰδημόνων τόσον ἀδιαφόρων. Αὐτὸ λοιπὸν, κύριοι, ἔπραξα καὶ εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ μὴ προβῶ περισσότερον. Ἐὰν ἡ Βουλὴ πείθεται σύμφωνα μὲ ἐμὲ ὅτι ὑπάρχουν αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, ὥστε νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ διαφορά, ἂς τὴν παραδεχθῇ. Ἄλλως τε, ἐπειδὴ ὑποτίθεται ὅτι αὗται εἶναι γνώσεις πραγματικαί, αἱ ὁποῖαι βεβαίως ὑπάρχουν εἰς πολλοὺς ἐξ ὑμῶν, ἐὰν ἡ Βουλὴ λέγῃ ὅτι πρέπει νὰ κάμωμεν τὸ ἄλλο, τότε εἶμαι ἠναγκασμένος μὲ λύπην μου νὰ μείνω εἰς τὸ παρὸν καὶ νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἀνάγκαι δὲν μᾶς ἐπιτρέπουν νὰ ἔλθωμεν εἰς γενικωτέρας ἐλαττώσεις. Λυποῦμαι, κύριοι, ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ εἰς τὴν δευτέραν αὐτὴν παρατήρησιν μετεχειρίσθη ἓν ἐπίθετον, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι σύμφωνον μὲ τὴν ἀλήθειαν· ἐπὶ τοῦ φόρου τῶν βαλανιδίων τῆς Ἀττικῆς καὶ τῆς Ἄνδρου εἶπεν ἡ ἐπιτροπὴ, ὅτι δὲν θεωρεῖ τὸν λόγον τῆς προτεινομένης μεταβολῆς ἀποδεδειγμένον, θεωρεῖ, λέγει, τὴν αἰτιολογίαν ἀνεπαρκῆ καὶ ἀναπόδεικτον. Ἐὰν ἔλεγε μόνον «ἀνεπαρκῆ», ἤθελα καὶ ἐγὼ μόνον ἀπαντήσει ὅτι πάντοτε εἶναι καλὸν νὰ γίνεται τι πρὸς διόρθωσιν τῶν κακῶν, ἔστω καὶ βαθμηδὸν καὶ κατ’ ὀλίγον· τέλος πάντων ἤθελα ἐννοήσει τὴν σημασίαν τῆς λέξεως «ἀνεπαρκῆ», ἀλλὰ λέγει καὶ «ἀναπόδεικτος». Δὲν εἶναι, κύριοι, ἀναπόδεικτος, ἀπεναντίας, ὑπάρχει τι ἐνταῦθα, τὸ ὁποῖον σπανίως ὑπάρχει ἀλλαχοῦ, εἰς ἀπόδειξιν τοῦ ὅτι τὸ πρᾶγμα, ἢ μᾶλλον ὁ τοῦ πράγματος λόγος εἶναι τοιοῦτος, ὥστε ἀποκρούει καὶ τὴν σκιὰν ἀκόμη τῆς ἀμφιβολίας. Διότι, κύριοι, κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος τῷ ὄντι ἡ Ἄνδρος καὶ ἡ Ἀττικὴ ἐφορολογήθησαν, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ βαλανίδια ὡς ἐθνικοϊδιόκτητα· ἀλλὰ τί συνέβη, κύριοι; ὁ ἴδιος ὑπουργὸς καὶ ἡ ἰδία Βουλὴ ἐδιώρθωσεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Καὶ πῶς; ὄχι διότι ἐθεωρήθη τοῦτο καλλίτερον νὰ γίνῃ, ἀλλὰ διότι εἶπον ὅτι ἐγένετο τὸ ἄλλο κατὰ παραδρομὴν, ὅτι κατὰ παραδρομὴν ἡ Ἀττικὴ καὶ ἡ Ἄνδρος ἐτέθησαν μεταξὺ τῶν ἐθνικοϊδιοκτήτων. Βλέπετε λοιπὸν ὅτι δὲν εἶχε διόλου δίκαιον ἡ ἐπιτροπὴ λέγουσα, ὅτι ἐπρότεινα πράγματα ἀνεπαρκῆ καὶ ἀναπόδεικτα. Συνέβη μάλιστα καὶ ἄλλο τι, τὸ ὁποῖον εἶπον ἄλλοτε ἐνταῦθα, ὅτι ἔτυχε νὰ φωνάξωσι κατὰ τῆς ἀδικίας τρεῖς ἄνθρωποι, ἀπολαύοντες τῆς προστασίας τῶν τριῶν μεγάλων Δυνάμεων, διότι ὁ εἷς ἐπροστατεύετο ἀπὸ τὴν Ἀγγλίαν, ὁ ἄλλος ἀπὸ τὴν Γαλλίαν καὶ ὁ τρίτος ἀπὸ τὴν Ῥωσσίαν, Φίνλεϋ, Λαπιὲρ καὶ Παπαῤῥηγόπουλος, καὶ ἡ φωνή των ἠκούσθη. Δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι ἐπειδὴ ἐπροστατεύοντο ἔγινεν ἡ διόρθωσις. Ἡ διόρθωσις ἤθελε γενῆ καὶ δι’ ἀσημάντους ἀνθρώπους, ἀλλ’ οὐχ ἧττον τὸ περιστατικὸν τοῦτο τὸ νὰ ὑπάρχουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι συνυπῆρξε μὲ τὴν περίστασιν, καθ’ ἣν ἡ κυβέρνησις εἶπεν ὅτι κατὰ παραδρομὴν ἔγινεν αὐτό. Δὲν βλέπω νὰ λέγῃ τίποτε ἄλλο ἡ ἐπιτροπὴ, παρὰ μόνον ....

§93ΤΙΝΕΣ. Περὶ καπνοῦ καὶ δημητριακῶν καρπῶν.

§94ΣΙΜΟΣ. Ἀπαντῶ μετὰ ταῦτα. Ἔρχομαι ἤδη εἰς ἓν ἄλλο ζήτημα, ἀφορῶν οὐχὶ πλέον τὸ ποσὸν τοῦ φόρου, ἀλλὰ τὸν τρόπον τῆς φορολογίας. Κύριοι· κατ’ ἀρχὴν ἐπεθύμουν νὰ ἦτο δυνατὸν εἰς πολλὰ πράγματα νὰ ἐφαρμοσθῇ, ἕως ὅτου τουλάχιστον ἔχομεν ἓν σύστημα ἀτελὲς φορολογίας, νὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐνεργήσωμεν εἰς τὴν ἐξαγωγὴν διὰ τῶν τελωνιακῶν ἀρχῶν τὴν φορολογίαν καὶ ὅπου ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ τοῦτο, φρονῶ, ὅτι εἶναι πολὺ δίκαιον νὰ γίνῃ. Δὲν εἶμαι λοιπὸν ἐναντίος κατ’ ἀρχὴν εἰς τοῦτο, καὶ διὰ τοῦτο ὅπου ἐνόμισα ὅτι ἠδυνάμην νὰ τὸ πράξω τὸ ἔπραξα. Εἰς τὸν βάμβακα ἄλλοτε, καὶ ἤδη προτείνω αὐτὸ εἰς τὴν φορολογίαν τῶν οἴνων τῆς Θήρας· ἀλλὰ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ, καθὼς εἰς ὅλα τὰ πράγματα, νὰ προβῶ ἐσκεμμένως, καὶ νὰ μὲ ἀφήσῃ νὰ μὴ προχωρήσω διὰ τὸ ἔτος τοῦτο περαιτέρω. Ἠξεύρετε, κύριοι, ὅτι κατὰ τοῦ τρόπου τῆς φορολογίας εἰς τὰ τελωνεῖα καὶ τὴν ἐξαγωγὴν, πρῶτον ἀντιτάττεται ἡ ἰδέα ὅτι ἠμποροῦν νὰ συμβοῦν καταχρήσεις. Αὐτὸ, ἐπειδὴ εἶναι γενικὸν τὸ ἀφίνω κατὰ μέρος· ἀλλ’ εἶναί τι ἄλλο λίαν σπουδαῖον· ὅτι τότε δύναταί τις νὰ μεταχειρισθῇ αὐτὸ τὸ εἶδος τῆς φορολογίας ὅταν ᾖναι βέβαιος ὅτι ὅλη ἡ κατανάλωσις γίνεται εἰς τὸ ἐξωτερικόν· θὰ μοὶ εἴπωσιν ὅτι αὐτὸ δὲν τὸ ἔλαβες ὑπ’ ὄψιν εἰς τὴν φορολογίαν τῶν οἴνων τῆς Θήρας· τοῦτο τὸ ἔλαβα ὑπ’ ὄψιν· ηὗρα τὴν ἀναλογίαν σχετικῶς ἀσήμαντον, καὶ περιέλαβα τὸ ποσὸν τῆς ἐκ τοῦ ἀφορολογήτου εἰς τὸν ὑπολογισμόν μου. Ἀλλὰ δὲν ἠδυνάμην νὰ πράξω τὸ αὐτὸ σήμερον καὶ περὶ τῶν καπνῶν καὶ ἄλλων εἰδῶν. Φρονῶ ὅτι πρὸς τὸ παρὸν εἶναι ἀρκεταὶ αἱ ἀπόπειραι, τὰς ὁποίας ἔκαμον, φρονῶ, ὅτι αὐτὸ τὸ βῆμα εἶναι ὠφέλιμον, καὶ κατόπιν, ὅταν δειχθῇ ἐκ τῶν ἀποτελεσμάτων ὅτι δύναται νὰ ἐφαρμοσθῇ εὐρύτερον, τότε ἠμποροῦμεν νὰ προβῶμεν καὶ περαιτέρω Αὐτὰ εἶχα νὰ σᾶς εἴπω καὶ ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς φορολογίας. Ἤκουσα ὅτι ἐγένετο λόγος καὶ περὶ ἐλαττώσεως τῆς φορολογίας τῶν δημητριακῶν καρπῶν. Ἴσως, κύριοι, αὐτὸ ἐγένετο ἀπὸ γενικὸν λόγον, ἴσως δὲ καὶ ἐπειδὴ ἐπρότειναν ἄλλοι εἰς ἄλλα εἴδη ἐλάττωσιν, ἔπρεπε νὰ προτείνουν ἄλλοι καὶ τοῦτο. Ἀλλὰ, κύριοι, δὲν ἐπιμένω εἰς τὸ νὰ ἐξετάσω, ποία εἶναι ἡ κυρία αἰτία καὶ ὁ κύριος λόγος, λέγω μόνον, ὅτι δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ, δὲν φρονῶ ὅτι εἴμεθα εἰς κατάστασιν σήμερον νὰ πράξωμεν τοῦτο. Ἄλλως τε, κύριοι, φρονῶ ὅτι σεῖς γνωρίζεται καλλίτερα ἀπὸ ἡμᾶς ὅλας καὶ τὰς ἀνάγκας καὶ τὰς ἐπιθυμίας τοῦ τόπου. Νομίζω ὅτι ὄχι μόνον τώρα, ἀλλὰ καὶ ἀπ’ ἀρχῆς δὲν εἶναι τὸ ποσὸν τῆς φορολογίας τῶν δημητριακῶν καρπῶν τὸ ὁποῖον ἔδωκεν ἀφορμὴν νὰ ἐγερθῶσι μεγάλα παράπονα· μόνον τὸν τρόπον τῆς φορολογίας ᾐτιάθησαν, ἐκεῖ ἐγένοντο πάντοτε τὰ παράπονα τὰ πολλὰ καὶ αἱ ἐνστάσεις· καὶ ἂν θέλετε παρετήρησα ὅτι, καὶ ὅταν ἐγὼ πρῶτος εἶχον τὴν τιμὴν νὰ προτείνω μίαν βαθμιαίαν ἐλάττωσιν εἰς τὴν φορολογίαν τῶν δημητριακῶν καρπῶν, τὸ αὐτὸ παρετήρησα. Πολλὰ, κύριοι, δύναταί τις νὰ εἴπῃ περὶ τῶν ἀτελειῶν τοῦ φορολογικοῦ ἡμῶν συστήματος, καὶ πολλὰ κατὰ καιροὺς εἶπον. Δὲν εἶναι σήμερον ὁ καιρὸς νὰ ἔλθω εἰς τοιαύτας ἀναπτύξεις· θὰ ἔλθωμεν ἄλλοτε. Τοῦτο μόνον λέγω σήμερον ὅτι ἂν ἐλέγοντο ὀλιγώτερα κατ’ αὐτοῦ καὶ περισσότερα περὶ τοῦ ἀληθοῦς, τοῦ κατορθωτοῦ τρόπου τῆς διορθώσεως, ἴσως σήμερον ἠθέλαμεν εὑρεθῆ προχωρημένοι εἰς τὴν ὁδὸν τῆς διορθώσεως αὐτῆς, Ἐπανερχόμενος εἰς τὴν ἐλάττωσιν λέγω ὅτι, ὅταν ἀκόμη δι’ ἑνὸς λίαν τολμηροῦ κινήματος ἐγένετο ἐν τῇ Συνελεύσει ἡ ἐπὶ τὸ ἥμισυ σχεδὸν καταβίβασις τῆς φορολογίας, δὲν εἶδον καὶ τόσον μέγα τὸ ἀποτέλεσμα τῆς τοῦ τόπου ὠφελείας· ἀπεναντίας νομίζω ὅτι, ἐπειδὴ δὲν ἐγένετο συγχρόνως φροντὶς πῶς ν’ ἀναπληρωθῇ, ἐπῆλθον οὕτω τὰ μεγάλα κακὰ τῆς ἀνισότητος μεταξὺ τῶν πόρων καὶ τῶν ἀναγκῶν τοῦ κράτους, τὰ ὁποῖα ὅλοι αἰσθανόμεθα. Ὁπωσδήποτε νομίζω ὅτι σήμερον δὲν εἴμεθα εἰς κατάστασιν νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν πρότασιν περὶ ἐλαττώσεως τῆς φορολογίας.

§95ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀλλὰ τοῦ βάμβακος, διότι σήμερον ἡ τιμὴ ὑπεβιβάσθη πολύ....

§96ΣΙΜΟΣ (ὑπουργὸς οἰκονομικῶν). Δὲν εἴμεθα εἰς κατάστασιν σήμερον νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν πρότασιν περὶ ἐλαττώσεως. Πιστεύω ὅτι ἡ Βουλὴ θέλει παραδεχθῆ μετ’ εὐνοίας τὴν πρόνοιαν περὶ τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς ἀπαριθμήσεως τῶν ζώων, τὴν ἀπαλλαγὴν δηλαδὴ τῶν ὑπαιτίων ἀπὸ τοῦ τριπλασίου φόρου, καὶ τὸν περιορισμὸν τῆς πληρωμῆς τοῦ ἁπλοῦ φόρου μετὰ τῶν ἐξόδων τῆς ἀπαριθμήσεως. Τοῦτο ἐθεώρησα δίκαιον ἕνεκα τῆς ἐξαιρετικῆς περιστάσεως εἰς ἣν ἔθεσε καὶ τοὺς κτηνοτρόφους κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο ὁ σάλος ὁ ἐκ τῶν ἐκλογῶν.

§97ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Γνωρίζετε, κύριοι, ὅτι τὸ προκείμενον νομοσχέδιον προτάττει τὴν ἐπικύρωσιν τῶν διαταγμάτων ἐκείνων, δι’ ὧν κατὰ τὸ ἐνεστὸς ἔτος ὑπεβλήθησαν οἱ διάφοροι φόροι. Ἡ ἐπιτροπὴ τῆς Βουλῆς διὰ τῆς ἐκθέσεώς της προτείνει τὴν κύρωσιν αὐτῶν τῶν διαταγμάτων, δὲν ἀναφέρει δὲ λόγον τινα δικαιολογοῦντα τὴν κύρωσιν. Τὸ ὑπουργεῖον ὅμως δὲν ἐθεώρησε τὸ πρᾶγμα ἐπὶ τοσοῦτον ἀδιάφορον, ὥστε νὰ διέλθῃ αὐτὸ ἐν σιωπῇ, διὸ εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς δικαιολογικῆς ἐκθέσεώς του ἀναφέρει, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου «ζητεῖται ἡ κύρωσις αὐτῶν τῶν διαταγμάτων, διότι τὴν ἔκδοσιν αὐτῶν ὑπαγόρευσε ἐξ ἑνὸς μὲν ἡ ἀνάγκη τῆς ἐνοικιάσεως τῆς σημαντικῆς προσόδου τῶν δημητριακῶν καρπῶν, καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ στενοχωρία τοῦ ἐθνικοῦ ταμείου, μὴ ἐπιτρέπουσαι ἄνευ κλονισμοῦ τῆς δημοσίας τάξεως ν’ ἀναβληθῇ μέχρι τῆς συγκροτήσεως τῆς Βουλῆς ἡ εἴσπραξις τοῦ φόρου τῶν ζώων, τοῦ μολύβδου καὶ τῶν σκωριῶν καὶ τῶν προϊόντων ὅσων ὁ φόρος καθίστατο κατὰ τοὺς παγίους νόμους ἀπαιτητός. Τὸ βῆμα δὲ τοῦτο τῆς κυβερνήσεως, πιστεύω, ὅτι θέλει ἐγκρίνει ἡ Βουλὴ ἀναγνωρίζουσα τὰς δικαιολογούσας αὐτὸ περιστάσεις». Βλέπετε, ὅτι ἡ κυβέρνησις ὁμολογεῖ, εἶναι δὲ καὶ πασίγνωστον, ὅτι ἐναντίον τῶν ῥητῶν διατάξεων τοῦ Συντάγματος καὶ ἐπέβαλε φόρους καὶ εἰσέπραξεν. Ἀλλὰ τὶ ζητεῖ; ζητεῖ διὰ τῆς δικαιολογικῆς ἐκθέσεώς της ἀμνηστείαν. Δὲν λέγω ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει ν’ ἀρνηθῇ τὴν ἀμνηστείαν, διότι τοῦτο τῳόντι ἤθελεν ἤδη φέρει περιπλοκὰς, ἃς ὁπωσδήποτε πρέπει ν’ ἀποφύγωμεν, δύναται ὅμως ν’ ἀμνηστεύσῃ, κατὰ παραχώρησιν, συνιστῶσα εἰς τὴν κυβέρνησιν, ὅτι τὸ κακὸν αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ ἐπαναληφθῇ εἰς τὸ μέλλον. Πιστεύω, κύριοι, ὅτι γνωρίζετε τὴν ἀξίαν τοῦ θεσμοῦ τῆς ἀπαραιτήτου ὑπὸ τῆς Βουλῆς ἐπιψηφίσεως τῶν φόρων. Αὐτὸς ὁ θεσμὸς ἦν ἐκεῖνος εἰς τὸν ὁποῖον χρεωστοῦνται ὅλαι αἱ ἄλλαι συνταγματικαὶ ἐλευθερίαι. Εἰς τὴν Ἀγγλίαν, ἥτις εἶναι ἡ μήτηρ τῶν συνταγματικῶν θεσμῶν, κατὰ πρῶτον ἐδόθη εἰς τὰς κοινότητας, εἰς τὸν λαὸν μόνον τὸ προκείμενον δικαίωμα τοῦ νὰ ἐρωτᾶται, καὶ συναινεῖ εἰς τὴν ἐπιβολὴν τῶν φόρων του· τοῦτο δὲ ἐγέννησε τὰς λοιπὰς ἐλευθερίας, εἰς τὰς ὁποίας ὁ Ἀγγλικὸς λαὸς ἐγκαυχᾶται, καὶ τὰς ὁποίας καὶ ἄλλα ἔθνη ἐπιθυμοῦν καὶ ἀσπάζονται, ἀλλ’ ἐν λόγοις ἔχουν, πράγματι ὅμως στεροῦνται. Ἡ ἐξουσία δὲν ἐνέδιδεν εἰς νέας ἀπαιτήσεις, αἱ κοινότητες ἐπέμενον ἀρνούμεναι τὴν φορολογίαν. Ἀνεφέροντο, ἐπιμένουσαι καὶ αἱ ἀναφοραί των μετατρέπονται εἰς νόμους. Βλέπετε πόσον εἶναι σπουδαῖος ὁ ἐν λόγῳ θεσμὸς καὶ δὲν πρέπει νὰ ἀδιαφοροῦμεν βλέποντες ἐπαναλαμβανομένην τὴν παραβίασιν αὐτοῦ. Κατὰ τὰ 1847 ἐγένετο κατὰ πρῶτον τὸ τοιοῦτον τόλμημα, ἐπανελήφθη ἐπὶ τῆς προλαβούσης κυβερνήσεως, ἐπανελήφθη καὶ ἐπὶ τῆς παρούσης, ἥτις ἀντὶ πάσης δικαιολογίας προῆλθεν εἰς ἀντεγκλήσεις κατὰ τῆς προλαβούσης ὡς δούσης τὸ παράδειγμα. Αἱ ἀντεγκλήσεις, ἔπρεπε νὰ παύσουν ἐντὸς τῆς Βουλῆς. Πρέπει νὰ ἐξετάζωμεν ἀπολύτως ποῖον εἶναι τὸ ὀρθὸν, τὸ νόμιμον, τὸ συμφέρον. Τόλμημα κατὰ τὸ 47, τόλμημα κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς παρελθούσης κυβερνήσεως, τόλμημα καὶ ἐπὶ τῆς παρούσης ἑπομένως δὲν δικαιολογεῖται ἡ παροῦσα. Δὲν θέλω νὰ ἔμβω εἰς ἀνεπτυγμένην ἐξέτασιν, ἂν ὑπῆρχον ἀποχρῶντες λόγοι, δικαιολογοῦντες τοιαύτην παραβίασιν. Περιορίζομαι ἐπαναλαμβάνω εἰς τοῦτο καὶ μόνον, τὸ νὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν προσοχὴν καὶ πρόνοιαν τῆς Βουλῆς εἰς τὸ νὰ συστηθῇ εἰς τὴν κυβέρνησιν τὴν παροῦσαν καὶ τὰς μελλούσας, ὅτι ἡ κατάχρησις πρέπει τοῦ λοιποῦ νὰ παύσῃ. Καὶ, κύριοι, ἡμεῖς δυνάμεθα, ὡς καὶ ἐγὼ προτείνω, τὰς κυβερνήσεις αὐτὰς, τὰς εἰς τοιαῦτα τολμήματα προβαινούσας, νὰ ἀμνηστεύωμεν, ἀλλὰ προσέξατε εἰς τὰς ῥητὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος, αἵτινες δίδουν ὡς πρὸς τοῦτο δικαίωμα ἀντιστάσεως καὶ εἰς τὸν λαὸν αὐτόν. «Οὐδεὶς φόρος ἐπιβάλλεται, οὐδὲ εἰσπράττεται ἄνευ νόμου» Δυνατὸν ὁ λαὸς εἰς περιστάσεις τινας, τὰς ὁποίας ἀπεύχομαι, νὰ εἴπῃ «δὲν ἀποδίδω φόρους μὴ ἐπιβληθέντας νομίμως» καὶ τότε ὁ στρατιώτης, ὁ χωροφύλαξ δὲν δύναται μὲ ὅλα τὰ διατάγματα τοῦ κόσμου εἰς χεῖρας νὰ κάμῃ εἴσπραξιν· ὁ πολίτης ἐνόσῳ δὲν ὑπάρχει νόμος δύναται ν’ ἀντισταθῇ· καὶ τὸ μέτρον τῆς ἀντιστάσεώς του δὲν εἶναι ἔκνομον. Θέλετε, κύριοι, ἀντιστρόφως ἐνῷ οἱ Ἄγγλοι δι’ αὐτοῦ τοῦ θεσμοῦ ἀπέκτησαν καὶ διατηροῦσι τὰς ἐλευθερίας των, θέλετε ἡμεῖς διὰ τῆς παραμελήσεως τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ νὰ τὰς χάσωμεν; Καὶ τί σημαίνει Βουλὴ, ὅταν δὲν ἔχῃ αὐτὸ τὸ μέσον διὰ νὰ διευθύνῃ τὰ πράγματα τῆς πατρίδος; Ἤκουσα πολλοὺς λέγοντας θὰ φύγωμεν δὲν θὰ γίνῃ ἀπαρτία, τί θὰ κάμουν, δὲν δύνανται νὰ προχωρήσουν· δὲν πρέπει νὰ τρεπώμεθα εἰς φυγήν, διότι τότε αἱ αὐθαίρετοι κυβερνήσεις, ἐὰν τὸ σύστημα τῶν διαταγμάτων ἰσχύῃ εἰς πάντοτε, προχωροῦν καὶ ἀπροσκόπτως, διότι ἐρχόμεθα κατόπιν ἡμεῖς καὶ ἐναντίον τοῦ πολιτεύματος καὶ τῶν εὐχῶν τοῦ ἔθνους κυροῦμεν τὰ διατάγματα. Λέγω, κύριοι, ὅτι πρέπει νὰ παύσῃ ἡ κατάχρησις, πρέπει νὰ σεβώμεθα ἡμᾶς αὐτοὺς, νὰ ἐννοήσωμεν τί θὰ εἰπῇ ἐλευθερία καὶ νὰ αἰσθανθῶμεν τὴν ἀνάγκην τῆς διατηρήσεως τῶν ἐλευθεριῶν· πρέπει αἱ κυβερνήσεις τοῦ λοιποῦ νὰ συλλογίζωνται, ὅταν πρόκειται περὶ τοιούτου μέτρου, δὲν πρέπει νὰ ῥίπτωσιν ἑκάστοτε τὸν κῦβον, διότι αἱ προβαίνουσαι εἰς τοιαῦτα μέτρα τὸν κῦβον ῥίπτουσιν. Αὐτὰ ἐνόμισα πρέπον νὰ εἴπω διότι ἡ Βουλὴ δὲν ἔπρεπε νὰ διέλθῃ ἐν σιωπῇ ἓν τόσον σπουδαῖον ζήτημα. Καθόσον ἀφορᾷ τὰ καθέκαστα τοῦ νομοσχεδίου εἶναι περιττὸν νὰ σᾶς εἴπω τι ἀνεπτυγμένως ἐπὶ τοῦ παρόντος, κατόπιν εἰς τὴν ἑπομένην συζήτησιν θέλω πάλιν λάβει τὸν λόγον· δὲν εἶμαι ἴσως καὶ ὁ ἁρμόδιος ν’ ἀποφανθῶ ἐπὶ πολλῶν ζητημάτων. Ἐμελέτησα δὲ μόνον κατ’ ἐντολὴν τῶν ἐπαρχιωτῶν μου κατά τι τὸ ζήτημα τῆς φορολογίας τῆς σταφίδος, βλέπω δὲ μετὰ λύπης μὲ πνεῦμα ἀντιδράσεως παρουσιάσθησαν καὶ ἄλλαι τινὲς προτάσεις περὶ ἐλαττώσεως ἄλλων φόρων, τοῦ ἐγγείου φόρου, τοῦ φόρου τοῦ καπνοῦ κτλ. ὑπενθυμίζω εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους, οἵτινες τοιαύτας προτάσεις ὑπέβαλον, ὅτι δὲν πρέπει ν’ ἀπομακρυνώμεθα τῆς βάσεως ἐπὶ τῆς ὁποίας ἑκάστη φορολογία πρέπει νὰ στηρίζεται, καὶ ὁ φόρος τῆς σταφίδος ἐστηρίχθη πάντοτε καὶ στηρίζεται εἰς τὸν φόρον τὸν ἔγγειον τοῦ δεκάτου καὶ αἱ ἄλλαι προτάσεις, ἐὰν ἐπὶ τῆς αὐτῆς βάσεως στηρίζονται, θέλουν ὑποστηριχθῆ καὶ ἐκ μέρους τῶν σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν. Ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῇ καὶ μόνῃ πρέπει νὰ ἐξετασθοῦν ὅλαι αἱ προτάσεις. Δὲν πρέπει διότι εἷς ἐξ ἡμῶν ζητεῖ ἐλάττωσιν δικαίαν, νόμιμον, νὰ ἔρχωνται καὶ ἄλλοι νὰ ζητῶσιν ἐλαττώσεις μὴ στηριζομένας ἐπὶ τῆς αὐτῆς βάσεως, ὅπως ματαιώσωσι τὰς προϋποβληθείσας καὶ στηριζομένας ἐπὶ τοῦ δικαίου. Πρέπει ἑκάστοτε νὰ ἐξετάζητε ἀπολύτως καὶ εὐσυνειδότως, ποῖον εἶναι τὸ συμφέρον οὐ μόνον μιᾶς ἑκάστης ἐπαρχίας, τῆς ἐπαρχίας μας, ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων ἐπαρχιῶν τοῦ κράτους.

§98ΣΙΜΟΣ (ὑπουργὸς οἰκονομικῶν). Ἡ κυβέρνησις εὑρίσκεται ἠναγκασμένη νὰ μὴ ἀφήσῃ ἄνευ οὐδεμιᾶς παρατηρήσεως σκέψεις τινὰς τοῦ ἐντίμου προλαλήσαντος. Δὲν ἠθελήσαμεν νὰ φέρωμεν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου, πιστεύοντες ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ ἦναι συμφωνοτάτη κατὰ τοῦτο τοῦ νὰ μὴ γίνῃ ἐπ’ αὐτοῦ συζήτησις. Ἀλλὰ λέγω ὅτι αὐτὴν τὴν ἔκτακτον περίστασιν τοῦ νὰ μὴ συζητηθοῦν οἱ φορολογικοὶ νόμοι καὶ ὁ προϋπολογισμὸς ἐγκαίρως, τὴν ἐπέφερε πρᾶξις εἰς τὴν ὁποίαν δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπέμβωμεν, ἢ νὰ δικαιολογήσωμεν, ἢ νὰ κατακρίνωμεν. Διατί δὲν ἦλθε προϋπολογισμὸς, διατί δὲν ἦλθε φορολογικὸς νόμος, καὶ ἐρχόμεθα σήμερον νὰ παρουσιάσωμεν αὐτούς; διότι ἐπῆλθε κατάστασις πραγμάτων, ἡ ὁποία δὲν ἦτο τακτική· ἦτο κατάστασις ἀπόῤῥοια ἀνωτέρου δικαιώματος, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπόλυτον καὶ δὲν ἐπιδέχεται κανένα περιορισμὸν καὶ οὐδεμίαν κατάχρησιν.

§99Λ. ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κύριοι, νὰ μοὶ δώσητε ὀλίγην ὑπομονὴν καὶ προσοχὴν, διότι θὰ ἐκθέσω τὰς ἰδέας μου, ὡς καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς, ἵνα ἰδῆτε μεταξὺ τῶν λόγων του ὡς πρὸς τὸν φόρον τῆς σταφίδος καὶ τῶν πραγμάτων, τὰ ὁποῖα ἀκολουθοῦν ποία εἶναι ἡ διαφορά. Κύριοι, πέρυσι ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ζητήματος τὴν αὐτὴν ἔφερον, ὡς καὶ νῦν θὰ φέρω, πρότασιν, μία πλειονοψηφία ὅμως, καὶ παρακαλῶ νὰ μὴ δυσαρεστηθῇ ἡ νῦν ἀντιπολίτευσις, ἡ ὁποία δὲν ἐσέβετο κατ’ ἐμὲ τοὺς νόμους, μᾶς ἀπέῤῥιψε τὸ δίκαιον, ἡ δὲ ἀντιπολίτευσις τότε καὶ νῦν συμπολίτευσις, καυχομένη ὅτι αἱ ἀρχαί της εἶναι ὁ σεβασμὸς τῶν νόμων., καὶ ἔλεγεν, ὅτι εἶναι ὑπὲρ τῶν οἰκονομιῶν, ἐλπίζω, αὐτὴ ἡ συμπολίτευσις τώρα καὶ τότε ἀντιπολίτευσις νὰ μὴ λησμονήσῃ, ὅ,τι εἶπεν ἀπὸ τοῦ βήματος, ὅτι θὰ φέρῃ οἰκονομίας. Κύριοι, δὲν ζητοῦμε χάριν τὸ εἴπομεν καὶ πέρυσι, προτίμησις καὶ προνόμια εἶναι εἰς ὅλους τοὺς ἄλλους φόρους ἐκτὸς τῆς σταφίδος, καὶ οἱ σταφιδοῦχοι γεωργοὶ εἶναι ὡς καὶ οἱ γεωργοὶ οἱ λοιποί. Καὶ ἡ συνέλευσις, τῆς ὁποίας αἱ πράξεις εἶναι σεβασταὶ, ἔφερεν ἀδίκημα εἰς τοὺς σταφιδούχους διότι ἔθεσε 5% τὸ δικαίωμα τῶν γεωργῶν τῶν σπειρόντων γεννήματα καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἔξοδον παρὰ νὰ σπείρουν καὶ θερίσουν, καὶ ἔβαλε 7% τὴν σταφίδα, ἡ ὁποία ἀφ’ ὅτου ἄρχεται ὁ Ὀκτώβριος ἔχει 13 εἰδῶν καλλιεργείας, κατὰ τὰς ὁποίας ἐξοδεύει ἀκαταπαύστως, καὶ τὰ ἔσοδα καὶ τὰ ἔξοδα δὲν ἐξισοῦνται, δηλ. τὰ ἔξοδα ὑπερβαίνουσι τὰ ἔσοδα· καὶ ὅταν εἶχε τιμὴν μεγάλην ἡ σταφὶς τὸ παρεδέχθημεν. Σήμερον τί ζητοῦμεν; ζητοῦμεν δικαιοσύνην. Τί λέγει τὸ 3 ἄρθρον τοῦ Συντάγματος, αὐτὸ ἀφορᾷ τοὺς νῦν συμπολιτευομένους, οἱ ὁποῖοι ὑπέσχοντο τὴν ὑπεράσπισιν τῶν νόμων καὶ τὸν σεβασμὸν αὐτῶν. «οἱ Ἕλληνες εἶναι ἴσοι ἐνώπιον τοῦ νόμου καὶ συνεισφέρουν ἀδιακρίτως εἰς τὰ δημόσια βάρη ἀναλόγως τῆς περιουσίας των». Ἔχετε ὀλίγην ὑπομονὴν ἵνα ἰδῆτε ὁ Σύλλογος τῶν Πατρῶν τὶ λέγει περὶ τῶν τιμῶν τῆς σταφίδος εἰς τὴν Ἀγγλίαν· «120 δρ. εἰς τὴν σταφίδα τοῦ Αἰγίου, 84 τῶν Πατρῶν, 54 τῶν ἄλλων ἐπαρχιῶν καὶ 42 τοῦ Πύργου ἢ μᾶλλον τῆς Ἠλείας καὶ Ὀλυμπίας, αἱ ὁποῖαι ἐπιβιβάζονται εἰς τοὺς δύω λιμένας, Κατάκωλον καὶ Κυλλήνην, δὲν ἐξισοῦνται μήτε μὲ τὰ ⅔ τῆς καλλιεργείας». Κύριοι, κατὰ τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς ἂν δεχθῶσι τὰ πρωτόκολλα 10% θὰ δώσωμεν, θέλει τὸ δημόσιον νὰ τὸ πάρῃ εἰς εἶδος, τὸ μεταφέρομεν εἰς τὸ τελωνεῖον, θέλει εἰς χρήματα ὅσον πωλήσωμεν νὰ τοῦ δώσωμεν, τί περισσότερον ζητοῦμεν παρ’ ὅσον τὸ Σύνταγμα λέγει, νὰ συνεισφέρῃ τις ἀναλόγως τῆς περιουσίας του. Δὲν ζητοῦμεν προνόμια, ζητοῦμεν δικαιοσύνην. Λυποῦμαι, κύριοι, διότι ὡς φαίνεται οἱ ὑπουργοὶ ἔχουν ἀπόφασιν νὰ ἐξοδεύσουν χωρὶς νὰ λογαριάσουν ποῖα εἶναι τὰ ἔσοδα καὶ ζητοῦν διὰ τοῦτο ὑπερβάσεις ἐναντίον τοῦ Συντάγματος. Οἱ κύριοι ὑπουργοὶ καὶ ἡ νῦν συμπολίτευσις πέρισυ ἐφωνάζατε (ὅσοι εἶσθε μέλη τῆς διαλυθείσης Βουλῆς) τί χρειάζονται αἱ πρεσβεῖαι, αἱ ἔκτακτοι ἀποστολαὶ, ἐν τούτοις διὰ τί τὰς διατηρεῖτε σήμερον;

§100ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (ἐκ δεξιῶν) Στέλλονται καὶ ἄλλοι ἀκόμη.

§101ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Ἂν τὰς καταργήσητε, ἰδοὺ μία οἰκονομία 400,000 δραχμῶν.

§102Π. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ (ὑπουργὸς ἐξωτερικῶν). Ὅταν ἔλθῃ ἡ συζήτησις τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ὑπουργείου τῶν ἐξωτερικῶν θὰ σᾶς ἀπαντήσωμεν.

§103ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Καὶ ἐκ τῆς οἰκονομίας αὐτῆς δύνασθε νὰ ἀναπληρώσητε τὴν ἔλλειψιν.

§104Π. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶναι μικροτέρα ἡ βλάβη ἀπὸ ἐκείνην ἥτις θὰ προέλθῃ εἰς τὸ ἔθνος ἐκ τῆς καταργήσεως τῶν πρεσβειῶν.

§105ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Ὅποιος θέλει νὰ πετᾷ χρήματα πρέπει νὰ ἔχῃ ἰδικά του νὰ πετᾷ.

§106Π. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κατὰ τὴν ἰδέαν σας.

§107ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Κατὰ τὴν ἰδέαν μου, καθένας κατὰ τὴν ἰδέαν του, πηγαίνει. Κύριοι, σᾶς λέγω καὶ πάλιν δὲν ζητοῦμεν παρὰ δικαιοσύνην, δεχόμεθα τὴν καταφρόνησιν ὡς πρὸς τὰ ἄλλα εἴδη τῆς φορολογίας, ἐνῷ ἄλλοι δίδουν 8 ἡμεῖς νὰ δώσωμεν 10, νὰ δώσωμεν ὅσα πωλήσομεν, καὶ ἂν δὲν θέλετε, κύριοι ὑπουργοὶ, τότε καὶ ἡμεῖς ἀποφασίζομεν οἱ πωλοῦντες ὀλίγον νὰ βοηθήσουν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι πωλοῦν περισσότερα· ἄλλως τε τὸ δημόσιον θ’ ἀφαιρέσῃ κατὰ τὸν φόρον τὸν ὁποῖον ζητεῖ, τὰς ἰδιοκτησίας τῶν πολιτῶν, ἡ σταφὶς θέλει 90 δραχ. νὰ τρυγηθῇ, 9 ἡμεροδούλια διὰ τόν τρύγον ἀνὰ χιλιάδα πρὸς 3 δραχμὰς 27 δραχμὰς, καὶ 15 τὰς ὁποίας ζητεῖ ὁ ὑπουργὸς 42, τότε καλλίτερον νὰ τὴν ἀφήσωμεν νὰ χαθῇ, καὶ τότε δὲν ἔχομεν πόρον ζωῆς, πῶς τότε θὰ ζήσωμεν ἡμεῖς. Τὸ δημόσιον πρέπει νὰ φροντίζῃ περὶ τῶν ἰδιωτῶν· πέρυσυ ἐφάνη ὅτι πρέπει νὰ ὑποστηρίξωμεν τὴν μέταξαν καὶ τὴν ἀφῃρέσαμεν ἀπὸ τὴν φορολογίαν, ἐφέτος φαίνεται ἕνα προϊὸν τὸ ὁποῖον ἐξέπεσε πολύ. Δὲν εἶναι δίκαιον ἐνῷ πέρνει ὁ ἰδιοκτήτης πενῆντα δραχμὰς κατὰ χιλιάδα καὶ ζητεῖ νὰ δώσῃ δέκα, ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ ἐπιμένῃ νὰ τοῦ πάρῃ 30/00· ὁ πάγιος νόμος τὸν ὁποῖον ἔκαμεν ὁ μακαρίτης Ἀργυρόπουλος ἔγινε πρὸς καλὸν τοῦ λαοῦ, διότι ἡ σταφὶς τότε εἶχε ἀπὸ πενῆντα ἕως 80 δίστηλα κατὰ χιλιάδα, καὶ τὸ ἔκαμε διὰ νὰ αὐξήσῃ τὴν καλλιέργειαν. Σήμερον ἡ σταφὶς πωλεῖται κατὰ μέσον ὅρον δέκα δίστηλα καὶ μᾶς ζητεῖτε νὰ πληρώσωμεν τὸν αὐτὸν μὲ ἐκεῖνον, ὅτε ἐπωλούσαμεν 50 καὶ ἐπέκεινα; Τότε λοιπὸν θέλετε νὰ πέρνητε καὶ αὐτὰ τὰ κεφάλαια τῆς καλλιεργείας μας. Αἴ, κύριοι βουλευταὶ, εἶσθε ποιμένες, μὲ συγχωρεῖτε διὰ τὰ χωριάτικά μου λόγια, τὰ πρόβατα ἅπαξ τὰ κουρεύουν, τὸν Μάϊον, οὐχὶ δὲ καὶ τὸν Νοέμβριον ἐκ νέου. Ἐὰν μείνουν ἄνευ μαλλίου πῶς θὰ περάσουν τὸν χειμῶνα; Ἄρα θ’ ἀπολεσθοῦν καὶ τότε πόθεν θὰ λάβητε τοῦ λοιποῦ μαλλία καὶ γάλα; τὸ αὐτὸ θὰ πάθῃ καὶ ὁ λαὸς ἐὰν δὲν ἔχῃ νὰ σᾶς δώσῃ φόρους· καὶ ὑμεῖς μετὰ ταῦτα θὰ συναποθάνητε μετ’ αὐτοῦ. Κύριοι, τὸ δίκαιον εἶναι νὰ ὑποστηρίζωμεν τοὺς νόμους, νὰ ὑποστηρίζωμεν τὸ Σύνταγμα, νὰ τὸ παρακολουθήσωμεν καὶ νὰ τὸ σεβασθῶμεν καὶ κάθε ἕνας νὰ δώσῃ καὶ τὸ δέκατόν του καθὼς λέγει καὶ τὸ εὐαγγέλιον, θέλει εἰς εἶδος ἡ κυβέρνησις νὰ λάβῃ τοὺς φόρους, τῆς τὸν πηγαίνωμεν καὶ εἰς τὸν λιμένα, θέλει εἰς χρήματα ὅσον πουλήσωμεν, ἂς λάβῃ τὸ δέκατον, ἂν πουλήσωμεν ὀλιγώτερον θὰ λάβῃ ὀλιγώτερον, ἂν πουλήσωμεν περισσότερον, περισσότερον θὰ λάβῃ. Ἰδοὺ ὅτι συνδράμωμεν τὴν κυβέρνησιν εἰς τὰς ἀνάγκας της, ἀλλὰ καὶ ἡ κυβέρντησις ἂς ἀναλάβῃ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ κάμῃ οἰκονομίας καὶ ἰδοὺ ποῦ εἶναι ἡ ἀνάγκη, διότι πρέπει νὰ κατανοήσῃ καὶ ἡ κυβέρνησις καὶ τὸ ἔθνος, ὅτι ἂν δὲν φθάσουν τὰ ἔξοδα τοῦ κράτους εἰς 25 ἑκατομμύρια δὲν θὰ βαδίσωμεν καλῶς, καὶ ἂν ὑπάγουν 100 στρατιῶται διὰ νὰ βοηθήσουν τοὺς εἰσπράκτορας, τίποτε δὲν θὰ εἰσπράξουν, διότι οἱ ἄνθρωποι δὲν θὰ ἔχουν, οἱ ἄνθρωποι ἐξέπεσαν, μοὶ νομίσητε ὅτι εἶναι εὔκολον πρᾶγμα νὰ καταδικάσητε καὶ νὰ φυλακίσητε· οὐκ’ ἂν λάβῃς παρὰ τοῦ μὴ ἔχοντος· θέλετε λαόν; πρέπει νὰ μὴ τὸν κάμητε ν’ ἀποθάνῃ· δὲν θέλετε; σεῖς θὰ τὸ συλλογισθῆτε· ἀφοῦ περάσουν οἱ μῆνες οἱ εὔποροι καὶ φθάσουν οἱ ἄγονοι, τότε θὰ ἰδῆτε ὁποία ἡ κατάστασις τοῦ τόπου. Ὁ κύριος ὑπουργὸς λοιπὸν ἂς εὐαρεστηθῇ εἰς τὰς 10 δραχμάς. Ἐγὼ δὲν ζητῶ προνόμιον, ἀλλ’ ὁ καθεὶς νὰ δώσῃ ἀναλόγως τῆς περιουσίας του. Κύριοι, ἔχομεν ἡμεῖς γενήματα, πρόβατα· ἰδοὺ τί ἔδωκεν ἡ Ἠλεία εἰς τὸ δημόσιον 1,236,000 ἑκατὸν τέσσαρας χιλιάδας μόνον ἀπὸ δημητριακοὺς καρποὺς καὶ λοιποὺς φόρους, ἐκτὸς τοῦ τελωνείου καὶ τοῦ ἰχθυοτροφείου, τὰ ὁποῖα ἐκεῖ εὑρίσκονται. Ἡ Ἠλεία ἔδωκεν ἐφέτος 2,000,000 μὲ τὰ ἰχθυοτροφεῖα, ἀφοῦ λοιπὸν εἶναι τόσον παραγωγικὸς τόπος; δὲν πρέπει νὰ λείψουν οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι συνεισφέρουν εἰς τὸ δημόσιον τὸ δέκατον σχεδὸν τῶν ἐξόδων τοῦ κράτους (θόρυβος). Μὴ ταράτεσθε διότι λέγω ἀληθείας, δεχόμεθα καὶ ἡμεῖς τώρα τὸ 10% καὶ ἰδοὺ ὅτι συνδράμωμεν τὴν κυβέρνησιν ἀφ’ ὅ,τι δυνάμεθα, ἀλλὰ καὶ ἡ κυβέρνησις δὲν πρέπει νὰ ἀνεχθῇ ὥστε ὁ λαὸς νὰ μὴν ὑπάρξῃ, διότι αὐτὸ ἤθελε πολὺ βλάψει τὴν κυβέρνησιν.

§108Κ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν οἰκονομικῶν, ἐπειδὴ ὑπολείπονται δύω συζητήσεις ἀκόμη, νὰ φέρῃ εἰς τὸν Βουλὴν πίνακα τῶν καθυστερουμένων τῶν παλαιῶν κατὰ νομοὺς καὶ ἐπαρχίας, διὰ νὰ ἴδωμεν εἰς ποίας ἐπαρχίας τὰ βάρη εἶναι πλειότερα, καὶ ποῖαι ἐπαρχίαι προθύμως πληρόνουν τοὺς φόρους των, καὶ δὲν γίνονται παραίτιοι νὰ ἀναβιβάζωνται οἱ φόροι.

§109ΔΑΓΡΕΣ. Καὶ τί πληρόνει ἑκάστη ἐπαρχία.

§110Κ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Διὰ νὰ ὁδηγηθῶμεν εἰς τὴν συζήτησιν καὶ ἐπιψήφισιν τῶν φόρων· αἱ ἐπαρχίαι αἱ ὁποῖαι ἔχουν πολλὰ, ὀφείλουν νὰ πληρόνουν πολλὰ καὶ δὲν πρέπει νὰ γίνωνται παραίτιοι διὰ τῆς καθυστερήσεως τῶν φόρων, ὥστε νὰ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην ἡ κυβέρνησις νὰ ἐπιβάλῃ ἄλλους φόρους οἱ ὁποῖοι βαρύνουν πλειότερον ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι πληρόνουν προθύμως τοὺς φόρους των.

§111ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι νὰ ἔλθῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις, διότι θὰ ἴδῃ ὁ κ. Δημητριάδης ὅτι γαῖαι, αἱ ὁποῖαι εἶχον 2 τάλληρα τὸ στρέμμα, σήμερον ἔχουν 500 δραχμὰς (θόρυβος) καὶ ἂν πάρῃ ὁ κ. Δημητριάδης τὰ βιβλία τοῦ δημοσίου τοῦ 1835 καὶ τὰ παραβάλῃ μὲ τὰ σημερινὰ, θέλει ἰδεῖ τὴν διαφορὰν (θόρυβος).

§112ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Δύω μόνον λέξεις, κ. πρόεδρε. Ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. Δημητριάδην, ὅστις ἐχρημάτισε βουλευτὴς ἐπί τινας περιόδους, εἶναι ἄνθρωπος γραμμάτων, καὶ ὁμιλεῖ ἀπὸ τοῦ βήματος· ἐμελέτησε βέβαια τὰ ἔσοδα καὶ ἔξοδα ἑκάστης ἐπαρχίας, καθὼς καὶ τὴν πρόοδον καὶ στασιμότητα τῆς μιᾶς καὶ τῆς ἄλλης, καὶ δὲν τὸν ἀδικῶ νὰ μὴ ἔῤῥιψέ ποτε τὸ βλέμμα του ἐπὶ τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων μιᾶς ἑκάστης ἐπαρχίας. Τῷ λέγω λοιπὸν, ἐπειδὴ ἐλάλησε σχετικῶς μὲ τὴν ἐπαρχίαν τῆς Ἠλείας.

§113Κ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ὄχι, ὄχι.

§114ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Τῆς Κορινθίας, Φθιώτιδος καὶ οἱασδήποτε ἄλλης, τῶν εὐφορωτέρων ἐπαρχιῶν τῆς Ἑλλάδος, τῷ λέγω ὅτι αἱ ἐπαρχίαι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι ἐνόμισεν ὅτι καθυστεροῦν τοὺς φόρους, τὸν παρακαλῶ νὰ ἀνοίξῃ τὰς βίβλους καὶ παρατηρήσῃ· μὴ κακοφανῇ εἰς τοὺς ἄλλους διότι ὁμιλῶ διὰ τὴν Ἠλείαν, ἐπειδὴ ὡς βουλευτὴς αὐτῆς ἔχω γνῶσιν τῶν πραγμάτων· καὶ παρατηρήσῃ ὅτι ἀπὸ τὰ 1840 μέχρι τοῦδε τὸ τελωνεῖον Κατακώλου ἔδιδε 50 χιλιάδας δραχμῶν ἐτήσιον εἰσόδημα, καὶ σήμερον φέρει 600 χιλιάδας. Αὐτὰ λέγω εἰς τὸν κ. Δημητριάδην καὶ τὸ λέγω ὅτι ὅσα τὸ δημόσιον εἰσέπραττε ἄλλοτε ἀπὸ τὴν Πελοπόννησον πρὶν εἰσαχθῇ ἡ καλλιέργεια τῆς σταφίδος, τὰ λαμβάνῃ σήμερον ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν τῆς Ἠλείας. Λέγω εἰς τὸν κ. Δημητριάδην ὅτι ἡ ἐπαρχία ἐκείνη ἐδαπάνησε καὶ ἕνα ἥμισυ ἑκατομμύριον διὰ τὴν σύστασιν λιμένος οὐχὶ τοπικοῦ, ἀλλὰ παγκοσμίου, ὅτι ἔχει ὁδοὺς αἱ ὁποῖαι εἶναι σπάνιαι καὶ εἰς τὴν πρωτεύουσαν αὐτήν. Λέγω εἰς τὸν κ. Δημητριάδην ὅτι ὁ τόπος ἐκεῖνος, καὶ θὰ φέρω μίαν παροιμίαν Ζακυνθιανὴν, ἀφ’ ὅτου εἰσήχθη αὐτὸ τὸ πλούσιον ἀλλ’ ἀτυχὲς προϊὸν τῆς σταφίδος εἰς τὸν τόπον ἐκεῖνον κατὰ μίαν παροιμίαν Ζακυνθιανὴ εἰσήχθη ἡ φθίσις, καὶ ἄπειρος κόσμος φθισιᾷ, διότι οἱ καλλίτεροι οἰκοκυραῖοι τοῦ τόπου καθὼς τὸν ...... τὸν βλέπεις τὸ πρωΐ, πέρνει τὴν τσάνταν του, βάζει τὸ ψωμί του καὶ πιάνει τὸ κλαδευτήρι, δὲν ἐπῆρε μισθοὺς ὁ Κρεστενίτης; ψωφάει τῆς πείνας καθὼς καὶ ὁ Βιλαέτης καὶ ὅλοι. Λέγω λοιπὸν ὅτι οἱ ἄνθρωποι κατήντησαν νὰ ἀποθνήσκουν ἀπὸ φθίσιν· βλέπεις 40 χρόνων ἀνθρώπους καὶ εἶναι γεγηρακότες, διότι δουλεύουν καὶ ἐργάζονται, ἐκτίθενται εἰς τοὺς ἀνέμους καὶ τὰς βροχάς. Καὶ τοῦτο τὸ λέγω δι’ ὅλην αὐτὴν τὴν κατάστασιν τῶν οἰκοκυραίων. Ἐρωτήσατε τὸν κ. Σωτηρ. Ἰωάννου, τὸν Κ. Δανόπουλον τί κατάστασιν ἔχουν ὅλους τοὺς κτηματίας τῆς Ἑλλάδος. Ἐὰν ἔλλειπαν τριακόσιαι χιλιάδες δραχμαὶ τὰς ὁποίας δανείζει τὸ κατάστημα τῆς τραπέζης εἰς τὴν Ἠλείαν, ἤθελον μείνει ἀκαλλιέργητα τὰ κτήματα, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ θὰ ἔλθω κατόπιν. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπιμείνῃ εἰς αὐτὴν τὴν ἄνισον, καὶ ἄδικον, καὶ βάρβαρον φορολογίαν, τὰ κτήματα ὅλα τῶν σταφιδούχων ἐπαρχιῶν, δὲν λέγω διὰ τὰς Πάτρας, θὰ μείνουν αἱ σταφίδαι ἀτρύγητοι πρὸς γνῶσιν σας.

§115ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Κύριοι, λυποῦμαι ὅτι ὁ ἔντιμος προαγορεύσας μ’ ἐπαρεξήγησε νομίσας ὅτι ἐγὼ ἠθέλησα νὰ χύσω τὴν χολήν μου κατὰ τῆς ἐπαρχίας Ἠλείας. Δὲν εἶχον οὔτε ἀφορμὴν οὔτε αἰτίαν τινά. Ἐγὼ ἐπειδὴ πρόκειται περὶ ἐπιψηφίσεως φόρων, καὶ ἐπειδὴ ὁ ἔντιμος κ. Κρεστενίτης ἐπεκαλέσθη τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου ἐκείνου τοῦ Συντάγματος, κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ φορολογία πρέπει νὰ ᾖναι ἴση πρὸς πάντας τοὺς Ἕλληνας, τοὐτέστι τὰ βάρη νὰ ᾖναι ἀνάλογα, ἠθέλησα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν οἰκονομικῶν νὰ παρουσιάσῃ τὸν πίνακα τῶν τὸν καθυστερούντων, διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν τὰ βάρη ταῦτα ᾖναι πραγματικά, καὶ ὄχι μόνον εἰς τὸ χαρτὶ γεγραμμένα, ἂν ᾖναι ἀνάλογα καὶ ἴσα εἰς ὅλας τὰς ἐπαρχίας τοῦ κράτους. Ἐὰν νομίζετε, κύριοι, ὅτι ὑπάρχει ἰσότης βαρῶν μόνον διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ, καὶ διὰ τῆς χρήσεως τοῦ μέτρου εἰς τὴν ἐπιβολὴν τῶν φόρων, καὶ ὄχι διὰ τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς πραγματικῆς εἰσπράξεως, πλανᾶσθε· ἐὰν φρονῆτε, κύριοι, ὅτι ἐπιβάλλοντες 5, 8, ἢ 10% φόρον, καὶ προϋπολογίζοντες ἔσοδα 30 π. χ. ἑκατομμύρια, χωρὶς ὅμως ἡ εἴσπραξις τοῦ φόρου νὰ εἰσπράττεται καθ’ ὁλοκληρίαν ἐξ ὅλων τῶν ἐπαρχιῶν, ἐὰν φρονῆτε, λέγω, ὅτι ὑπάρχει οὕτως ἰσότης βαρῶν, πάλιν πλανᾶσθε (θόρυβος).

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε παρακαλῶ.

§117ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Κύριοι, πρὸ πολλοῦ γίνεται λόγος περὶ τῶν ἀρχαίων καθυστερουμένων ἀναβαινόντων εἰς 60 ἑκατομμύρια δραχμάς· ἐὰν τὸ ἥμισυ αὐτῶν ἤθελεν ἦτο εἰσπεπραγμένον, καὶ ἐὰν δὲν ἐπαρουσιάζετο ὁ ὄγκος αὐτῶν τῶν καθυστερημάτων, Φρονεῖτε ὅτι ἤθελε παρουσιασθῇ ποτὲ ἀνάγκη αὐξήσεως φόρων; ἠξεύρετε, κύριοι, τί θὰ εἰπῇ ἐὰν 30 ἐκ τῶν 60 ἑκατομμυρίων ἤθελον ὑπάρχει εἰς τὸ ταμεῖον; βεβαίως δὲν θὰ ὑπῆρχεν ἡ ἀνάγκη τῆς αὐξήσεως· διατί, κύριοι, ἠθέλησα νὰ παρουσιασθῇ ὁ πίναξ; ἵνα ἴδωμεν, ἀφοῦ οἱ φόροι ἐπιβάλλονται ἐξίσου, ἐὰν ὑπάρχουν ἐξ ὅλων τῶν ἐπαρχιῶν ἐπίσης ἐξίσου καθυστερούμενοι (θόρυβος)· ὁ κ. Ἡλιόπουλος ὅστις ταράσσεται φαίνεται ὅτι, καὶ μὲ συγχωρεῖ, (ἴσως τοῦ λείπει ἡ πεῖρα) δὲν ἐννοεῖ ποίαν βαρύτητα ἔχει εἰς τὴν τύχην τῶν φορολογουμένων, ἡ καθυστέρησις φόρων ἔκ τινων ἐπαρχιῶν· ἐγὼ θέλω πρακτικῶς νὰ σᾶς ἀναλύσω αὐτὸ τὸ πρᾶγμα· ἀλλὰ παρακαλῶ, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ φορολογίας νὰ ἔχετε ὑπομονὴν ὅπως ἀκούσωμεν ἡσύχως ἑνὸς ἑκάστου τὰς ἰδέας, ἐξηγοῦμαι. Ἐὰν φερ’ εἰπεῖν βεβαιωθῶσιν εἰς 50 ἐπαρχίας, φόροι 30 ἑκατομμυρίων καὶ εἰσπραχθῶσι μόνον τὰ εἴκοσι τὰ δὲ ἄλλα δέκα μείνωσι καθυστερούμενα, καὶ διαδοχικῶς οὕτω πως ἐξακολουθήσῃ ἡ κατάστασις αὕτη ἐπὶ χρόνους πολλοὺς, αὐξάνουσα βαθμηδὸν τὰς καθυστερήσεις, δὲν ἐννοεῖτε ὅτι τὰ ἔσοδα τοῦ κράτους θὰ ἀποβαίνωσιν ἑκάστοτε ὀλιγώτερα, καὶ κατὰ συνέπειαν, ἐνῷ τὰ ἔξοδα κατ’ ἀνάγκην ἢ θὰ ᾖναι τὰ ἴδια, ἢ θὰ αὐξάνωσιν’, ἢ θὰ προστεθῶσιν ἄλλοι νέοι φόροι οἱ ὁποῖοι ἐξίσου ἐπιβαλλόμενοι θὰ ἐπιβαρύνουν ἀδιακρίτως καὶ τὰς ἐπαρχίας, αἱ ὁποῖαι πληρόνουν προθύμως τοὺς φόρους καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν καὶ τὰς καθυστερούσας; εἰς τί πταίει ἑπομένως ἡ Στερεὰ, ἥτις πληρόνει τοὺς ἐπιβαλλομένους φόρους, ἐὰν πολλαὶ ἐπαρχίαι τῆς Πελοποννήσου, καὶ δὲν θέλω νὰ κατακρίνω οὔτε νὰ κατηγορήσω ὡρισμένως καμμίαν ἐξ αὐτῶν, ἐὰν δὲν πληρόνουν ὅλοι τοὺς φόρους; τί πταίουν αἱ νῆσοι ἐὰν ἄλλαι ἐπαρχίαι καθυστεροῦν σημαντικὰς ποσότητας;... Ἰσότης βαρῶν τότε δὲν ὑπάρχει, διότι οἱ μὲν πληρόνουν πιστότερα, οἱ δὲ ὀλιγώτερα.

§118ΔΑΓΡΕΣ. Σὲ λέγω ὅτι σὲ ἠγόρασεν ἡ Πελοπόννησος καὶ σήμερον πληρόνει ἀκόμη (θόρυβος).

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡσυχία, κύριοι, σᾶς παρακαλῶ. (ἐξακολουθεῖ ὁ θόρυβος).

§120ΜΑΚΡΗΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κύριε πρόεδρε, νὰ μᾶς δώσητε τὸν λόγον, διότι θὰ ἀντικρούσωμεν πληρέστατα τὴν ἰδέαν τοῦ κυρίου Δημητριάδου, καθόσον ἐγὼ ὁ στερεολαδίτης δὲν συμμερίζομαι τὴν πρόοδον τοῦ ἔθνους, νὰ τὴν σατυρίζετε τώρα (θόρυβος).

§121ΤΙΝΕΣ. Τί τρόπος εἶναι αὐτὸς, κύριε πρόεδρε, τῆς συζητήσεως; πρέπει νὰ μὴ διακόπτουν (θόρυβος).

§122ΖΕΡΒΑΣ. Τὸ βῆμα πρέπει νὰ ᾖναι ἐλεύθερον (θόρυβος).

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴν διακόπτετε, κύριοι, ἡσυχία, σᾶς παρακαλῶ.

§124ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ὅταν, κύριοι, ἐζήτησα τὸν λόγον διὰ νὰ ἀναπτύξω τὴν παρεμπίπτουσαν πρότασίν μου, εἶχον ἐννοήσει ὅτι ἤθελον ταραχθῆ πολλοί· ἀλλ’ ἐνώπιον τῆς ἀληθείας, ὅστις εἰς τὰ πράγματα στηρίζεται καὶ ὅταν πρόκειται ν’ ἀποδίδῃ δικαιοσύνην εἰς τὸν λαὸν, δὲν πρέπει νὰ ὀπισθοχωρῇ· ἐὰν λέγω ἀλήθειαν ὁ ζητούμενος πίναξ θὰ τὸ βεβαιώσῃ· ἐὰν δὲ ψεύδη, πάλιν ὁ πίναξ θὰ τὸ ἀποδείξῃ. Ἀπαιτῶ, κύριοι, ἐν ὀνόματι τῆς ἰδιότητος τῶν φόρων, ἐν ὀνόματι τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον ὁ κ. Κρεστενίτης ἀνέφερε, νὰ παρουσιασθῇ ὁ πίναξ (θόρυβος). Μὰ, κύριε πρόεδρε, δὲν εἶναι συζήτησις αὐτή.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡσυχία, κύριοι.

§126ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Μίαν λέξιν θὰ εἴπω· παρακαλῶ μόνον ἀπέναντι τῶν καθυστερουμένων ἑκάστης ἐπαρχίας νὰ ᾖναι καὶ τὰ εἰσοδήματα (θόρυβος).

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὰ, κύριοι, τί συζήτησις εἶναι αὐτή; Δὲν ἠμποροῦμεν ν’ ἀκουσθῶμεν.

§128ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Κύριοι βουλευταὶ, παρακαλῶ· νομίζετε ὅτι εἶναι ἁπλούστατον πρᾶγμα αὐτὸ, καὶ ταράττεσθε; Πρόκειται περὶ φορολογίας, εἶπον ὅτι δὲν ἔχω σκοπὸν νὰ κατακρίνω καμμίαν ἐπαρχίαν. Καὶ ἐπειδὴ πρόκειται ἢ νὰ ἐλαττώσωμεν ἢ νὰ αὐξήσωμεν τοὺς φόρους, πρόκειται τοὐτέστι περὶ τῆς οἰκονομικῆς μας καταστάσεως, χρέος μας ἐθεώρησα νὰ μάθωμεν, ἐὰν ὑπάρχουν καθυστερούμενα καὶ πόσα, καὶ ποῖαι ἐπαρχίαι καθυστεροῦν καὶ ποῖαι ὄχι· εἶναι καθαρὸν πρᾶγμα καὶ δὲν βλέπω τὸν λόγον τοῦ ἀκρατήτου αὐτοῦ θορύβου. Καθόσον δ’ ἀφορᾷ τὸν περὶ φόρων νόμον, θέλετε μ’ εὕρει προθυμότατον εἰς τὴν ἐφικτὴν ἐλάττωσιν τῶν φόρων, διότι ὅ,τι πνεῦμα ὁδηγεῖ ὑμᾶς ὑπὲρ τῶν ἐντολέων σας, τοῦτ’ αὐτὸ καὶ ἐμέ· ἀλλὰ θέλω τὴν ἰσότητα τῶν βαρῶν, οὐ μόνον εἰς τοὺς προϋπολογισμοὺς καὶ τὰς ἐπιψηφίσεις, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ ἀποτελέσματα· δὲν θέλω τοὐτέστιν οἱ προϋπολογισμοί μας νὰ ᾖναι ψεῦδος· ὅ,τι προϋπολογίζομεν ὡς ἔσοδον, πρέπει νὰ εἰσπράττηται, ἡ δὲ κατάχρησις, ἡ ὁποία γίνεται εἰς τὴν καθυστέρησιν, πρέπει νὰ παύσῃ, καὶ διὰ νὰ παύσῃ πρέπει νὰ ἴδωμεν ποῖαι εἶναι αἱ ἐπαρχίαι, τὸ ἐπαναλαμβάνω, αἱ ὁποῖαι καθυστεροῦν καὶ διὰ ποίους λόγους· (θόρυβος). Μὰ, κύριοι, σᾶς παρακαλῶ· εἶναι ἀπαίσιον πρᾶγμα τὸ νὰ θέλωσί τινες προνόμια ὑπὲρ τῶν ἐπαρχιῶν των καὶ οἱ ἄλλοι νὰ σιωπῶσι. Δὲν θέλετε τὴν ἰσότητα; εἰπέτε το καθαρὰ, καὶ τότε ἐννοῶ κάλλιστα τὸν λόγον τοῦ ὄγκου τῶν καθυστερήσεων ἀπό τινας ἰδίως ἐπαρχίας· ἐγὼ δὲν εἶμαι κατὰ τοῦ λαοῦ, διότι οὗτος ἀπευθείας ὀλίγα καθυστερεῖ· τοὐναντίον συνηγορῶ ὑπὲρ τοῦ λαοῦ ὅταν ζητῶ νὰ εἰσπραχθῶσι τὰ καθυστερούμενα· δὲν θέλω νὰ εὑρισκόμεθα εἰς τὴν πλάνην ὅτι ἔχομεν πολλὰ εἰς τὸ χαρτὶ, καὶ πράγματι δὲν ἔχομεν τίποτε. Ἐπροτάθη πολλάκις νὰ γίνῃ νόμος περὶ καταδιώξεως τῶν καθυστερούντων, διὰ ποινῆς ἀποτελεσματικῆς καὶ ἰδίως διὰ τῆς στερήσεως τῶν πολιτικῶν δικαιωμάτων, ἀλλὰ δὲν ἔγινε τίποτε· κατὰ τὴν παρελθοῦσαν μάλιστα Βουλὴν ἔγινε μία ἐπιτροπὴ, μέλος τῆς ὁποίας ἤμην καὶ ἐγὼ καὶ ὁ κ. Σωτηρόπουλος· ἐσχεδιάσθη ὁ νόμος, ἀλλὰ διαλυθείσης τῆς Βουλῆς δὲν ἔγινε τίποτε. Οἱ ὑπουργοὶ πάντοτε ἀπέφυγαν νὰ ἐπιδοθῶσιν εἰς ἀποτελεσματικὰ μέτρα καὶ ὡς ἐκ τούτου προῆλθεν αὐτὸ τὸ πλῆθος τῶν καθυστερούντων, ἡ δὲ οἰκτρὰ αὕτη κατάστασις θὰ ἐξακολουθήσῃ εἰς τὸ μέλλον· αἱ καθυστερήσεις, κύριοι, προέρχονται ἐκ πολλῶν πηγῶν, π. χ. ἐκ τῆς φορολογίας τῶν ζώων ἀφότου αὕτη ἐνοικιάζετο τοὺς πρώτους χρόνους, ἐκ τῶν προικοκτησιῶν, ἐκ τῶν ἐνοικιαστῶν τῶν ἐγγείων φόρων καὶ ἐκ τόσων ἄλλων ἀντικειμένων. Ἐξ ὅλων αὐτῶν ὑπάρχουν αὐτὰ τὰ ἄπειρα πλήθη τῶν καθυστερούντων, τὰ ὁποῖα κατέστρεψαν καὶ τὴν ὑπόληψιν καὶ τὴν πίστιν μας εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν· ἄπειρα λοιπὸν ἑκατομμύρια καθυστεροῦνται· ποῖαι αἱ ἐπαρχίαι αἵτινες τὰ καθυστεροῦν; αὐτὸ πρέπει νὰ ἴδωμεν, καὶ πρέπει νὰ τὰ πληρώσωσι. Διὰ ταῦτα, παρακαλῶ, ἐπανηλειμμένως τὸν κ. ὑπουργὸν, ὅστις μάλιστα ἀπὸ τοῦ 1861 ἔλαβε τὸ μέτρον νὰ παραγγείλῃ τὴν σύνταξιν τοῦ πίνακος καὶ γνωρίζει τὰ προηγούμενα, ἑπομένως εἶναι εἰς κατάστασιν νὰ τὸ κάμῃ, παρακαλῶ, λέγω, νὰ παρουσιάσῃ τὸν πίνακα διὰ νὰ ὁδηγηθῶμεν.

§129ΜΑΚΡΗΣ. Ἐπὶ τοῦ παρεμπίπτοντος, κ. πρόεδρε, ἔχω ἐγὼ τὸν λόγον.

§130ΖΕΡΒΑΣ. Ἔχομεν ὅλοι τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ παρεμπίπτοντος· πῶς προνόμια θὰ ὑπάρχουν;

§131ΜΑΚΡΗΣ. Μοῦ ἔδοσε τὸν λόγον ὁ κ. πρόεδρος.

§132ΖΕΡΒΑΣ. Δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα οὔτε ὁ πρόεδρος, οὔτε κἀνείς· κατὰ σειρὰν πρέπει νὰ δίδεται ὁ λόγος. (θόρυβος).

§133Σ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Ὁ κ. πρόεδρος κρατεῖ σημείωσιν καὶ δίδει κατὰ σειρὰν τὸν λόγον.

§134ΜΑΚΡΗΣ. Πολλάκις, κύριοι, ἐπὶ τῆς Συνελεύσεως ἐῤῥίφθη τὸ σκάνδαλον τῶν καθυστερουμένων· ἀπ’ ἀρχῆς εἴμουν ἐναντίος τῆς τότε ἰδέας, καὶ σήμερον κηρύττομαι μὲ ὅλην τὴν δύναμιν τῆς ψυχῆς μου. Δὲν πρόκειται νὰ κρίνῃ ἡ Βουλὴ σήμερον περὶ τῶν δικαιωμάτων μιᾶς ἑκάστης ἐπαρχίας καὶ τῶν τμημάτων ἐν γένει.

§135Λ. ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Ἐπικατάρατος, ὅστις θέλει διαιρέσεις.

§136ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Δὲν φέρομεν διαιρέσεις, ὅσοι χρεωστοῦν ὀφείλουν νὰ πληρώσουν.

§137ΤΙΝΕΣ. Μὴ διακόπτετε.

§138ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ὅπως διακόπτετε, θὰ διακόπτωμεν καὶ ἡμεῖς.

§139ΔΑΓΡΕΣ. Γίνεσαι σκάνδαλον. (θόρυβος)

§140ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Δὲν δέχομαι ἐγὼ ἐπιτιμήσεις ἀπὸ κανένα, (θόρυβος) μὴν εἶσθε ἀθυρόστομος. Τὸ σκάνδαλον καὶ τὴν δυστυχίαν τοῦ δημοσίου τὴν προξενοῦν αἱ περιστάσεις.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡσυχία, κύριοι, μὴ διακόπτετε.

§142ΜΑΚΡΗΣ. Ἀνήκω, κύριοι, εἰς ἐπαρχίαν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ὀπίσω οὔτε κατὰ τὴν πρόοδον, οὔτε κατὰ τὰ δικαιώματα καμμιᾶς ἄλλης τοῦ κράτους, οὐχ ἧττον ὅμως χρεωστῶ νὰ πολεμήσω μὲ ὅλην τὴν δύναμιν τῆς ψυχῆς μου τὴν ἰδέαν τῶν καθυστερουμένων· διότι κρύπτει ὄπισθέν της δόλιον σκοπὸν, καθὼς ἔκρυπτεν ἄλλοτε ἐν τῇ Συνελεύσει, ὅταν εἰσήχθη ἡ ἰδέα αὕτη τῶν καθυστερουμένων. Θὰ ἴδητε τὴν πρόοδον τοῦ ἔθνους, θὰ ἴδητε ὅτι ἐκεῖναι αἱ ἐπαρχίαι, αἱ ὁποῖαι ὀφείλουν πλειότερον συνεισφέρουν καὶ πλειότερον.

§143ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ὅταν δὲν πληρόνουν, ὀλίγον συνεισφέρουν.

§144ΠΕΤΡΑΛΙΑΣ. Σὺ δὲν ἔχεις καὶ δὲν πληρόνεις.

§145ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ἐγὼ δὲν κατέκτησα οὔτε ἥρπασα ὡς ἄλλοι δημόσια κτήματα. (θόρυβος.)

§146ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Δὲν γνωρίζεις τίποτε.

§147ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Νὰ πληρώσουν τὰ χρέη των, ὅσοι χρεωστοῦν.

§148ΜΑΚΡΗΣ. Ἐν Ἑλλάδι, κύριοι, συνέβη τὸ ἑξῆς ἀπ’ ἀρχῆς τῆς ἀποκαταστάσεώς μας· ἐνῷ ἡ πρόνοια τοῦ ἰδιώτου δοξάζει τὸ ἔθνος, ἐνῷ ἡ πρόνοια τοῦ ἰδιώτου, ἡ φιλοπονία τοῦ ἔξω κόσμου μᾶς παριστᾷ ὡς ἐξευγενισμένους, εἰς ὅλα τὰ μέρη τοῦ κράτους μόνον ἡ κυβέρνησις ὀπισθοδρομεῖ, μόνον τὰ ἴχνη τῆς κυβερνήσεως δὲν φαίνονται πούποτε. Ἂν διέλθετε τὸν νομόν μας ἢ οἱονδήποτε νομὸν, ἐὰν ἐξαιρέσητέ τινα μέρη, ὅπου ὑπάρχει ἴχνος δημοτικῆς προνοίας, εἰς ὅλα τὰ ἄλλα μέρη τίποτε δὲν ὑφίσταται, εἰς κανὲν μέρος δὲν παρουσιάζεται κυβερνητικὴ πρόνοια. Ἐνῷ λοιπὸν παρίσταται ἐν Ἑλλάδι τόσον ὀπίσω ἡ κυβέρνησις, ὁ δὲ ἰδιωτικὸς βίος ὑπάρχει καὶ τηρεῖ τὸ ἔθνος, ἦλθεν ὁ κ. Δημητριάδης διὰ μιᾶς προτάσεως νὰ μᾶς εἴπῃ, ὅτι πρέπει ἡ πρόοδος νὰ σατυρισθῇ.

§149ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, μὴ μὲ παρεξηγῆτε.

§150ΜΑΚΡΗΣ. Ὅστις διῆλθε, κύριοι, τὴν Πελοπόννησον, τὴν δυτικὴν πρὸ πάντων καὶ τὰ ἀρκτικὰ μέρη αὐτῆς, θέλει καυχηθῆ ὡς ἕλλην· ὅση εἶναι ἡ περιουσία ἡ κτηματικὴ τῆς Ἠλείας, δὲν ἦτο ὅλη τοῦ ἔθνους ἐπὶ τουρκοκρατίας· ἐπὶ τουρκοκρατίας τίποτε δὲν ὑπῆρχεν ἐν Ἠλείᾳ, καὶ τώρα βλέπετε μίαν ἐπαρχίαν, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ συγκριθῇ μὲ εὐρωπαϊκὴν κατὰ τὴν καλλιέργειαν· καλοσιαία ἡ πρόοδος, κολοσιαῖα τὰ εἰσοδήματα τῆς Ἠλείας, κολοσιαῖα καὶ τὰ καθυστερούμενα, ἐννοεῖται.

§151ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Τότε εἴμεθα σύμφωνοι, ὥστε δὲν ἔχομεν προϋπολογισμὸν σωστόν.

§152ΜΑΚΡΗΣ. Ἐὰν σήμερον τὸ ἔθνος παρίσταται εἰς τὸν ἐξωτερικὸν κόσμον ὅτι ἔκαμε προόδους, παρίσταται διὰ τῶν στατιστικῶν τῆς γεωργίας.

§153ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ὡραίαν τιμὴν κάμνει ἡ χρεωκοπία τοῦ δημοσίου ταμείου ὡς ἐκ τῆς καταπληκτικῆς καθυστερήσεως.

§154ΜΑΚΡΗΣ. Διὰ τῶν στατιστικῶν τῆς κτηματικῆς περιουσίας, ἡ ὁποία, δύναμαι νὰ τὸ ὁμολογήσω, τὸ ἓν ἔγινε χίλια καὶ ἴσως δέκα χιλιάδες. Ὁ κ. Δημητριάδης διὰ τῆς προτάσεώς του αὐτῆς τοῦ νὰ εἰσπραχθοῦν τὰ καθυστερούμενα ἐπρότεινε σκάνδαλον, τὸ ὁποῖον παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ μὴ τὸ δεχθῇ.

§155ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Νὰ τὰ ξεγράψωμεν, αὐτὸ εἶναι τὸ καλλίτερον.

§156ΜΑΚΡΗΣ. Τίποτε, ὅτι ἡ στερεὰ Ἑλλὰς προοδεύει ἀναλόγως, καὶ αὐτὴ πληρόνει τοὺς φόρους ἀναλόγως, καὶ αὐτὴ ἂν καθυστερῇ ὀλίγα πληρόνει καὶ ὀλίγα εἰς τὸ ἔθνος. Ἡ φιλοπονία τῶν κατοίκων καὶ εἰς τὴν Στερεὰν Ἑλλάδα, ὅπου ἡ λῃστεία καὶ τὸ ζήτημα τῆς τάξεως δὲν ἠδυνήθη νὰ τὴν ἐμποδίσῃ, ἔκαμε σημαντικὰς προόδους. Ἀλλ’ ὅταν εἰσήχθη τὸ ζήτημα εἰς τὴν Συνέλευσιν νομίζετε ὅτι δὲν εἶχε τὸ πνεῦμα τῆς διαιρέσεως; Αὐτὸ τὸ ἴδιον πνεῦμα εἶχε καὶ τότε.

§157ΤΙΝΕΣ. Καὶ εἰς τὰ 1843.

§158ΜΑΚΡΗΣ. Ὡς ἄτομον, κύριοι, σᾶς λέγω εἰλικρινῶς οὔτε ἓν λεπτὸν εἰς τὸ δημόσιον δὲν ὀφείλω, ἂν καὶ εἶμαι εἰς ὅλα τὰ εἴδη τῆς καλλιεργείας ἐκ τῶν μᾶλλον φορολογουμένων. Ἀλλ’ εἶναι καταδίκη εἰς τὰς ἐπαρχίας Πελοποννήσου διότι ὀφείλουν πολλά; Ἐπλούτησον τὸ ἔθνος, δημιούργησεν ὑπηρεσίας διὰ τὰς ὁποίας καυχᾶται ἡ πατρὶς, φιμώνονται τὰ στόματα τῶν ἐχθρῶν τῆς Ἑλλάδος. Μὴ ῥίπτεται λοιπὸν τὸ χειρόκτι τῶν σκανδάλων. Ἄλλοτε, κύριοι, ἐῤῥίφθη τὸ ζήτημα τοῦ αὐτοχθονισμοῦ καὶ ἑτεροχθονισμοῦ καὶ κατεσπάραξεν ἴσως τὴν Ἑλλάδα ἠθικῶς, ἕνα τοιοῦτον ζήτημα οὐδέποτε ὑφίστατο. Ποτὲ δὲ εἶδον τοὺς λεγομένους πελοποννησίους νὰ ἀνήκουν εἰς τὰς δεῖνα ἰδέας καὶ εἰς τὸ δεῖνα σύστημα, καὶ τοὺς στερεολαδίτας νὰ ἀνήκουν εἰς ἄλλας ἰδέας καὶ εἰς ἄλλο σύστημα. Ὅλοι ὁμοῦ εἴτε ἀντιπολιτευόμενοι εἴτε συμπολιτευόμενοι, εἴτε κομματάρχαι δικαίως ὑπῆρχον εἰς τὸν αὐτὸν κύκλον. Ποτὲ δὲν παρεστάθησαν ἀπὸ ἰδέαν, παρεστάθησαν μόνον διὰ νὰ διεκδικοῦν τὰ πρόσωπα τὸ ἓν τὸ ἄλλο. Λέγω λοιπὸν καὶ ἐπιμένω εἰς τὴν ἰδέαν μου ὅτι παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν οἰκονομικῶν καὶ τὴν Βουλὴν νὰ μὴ συναινέσῃ νὰ ῥιφθῇ τὸ σκάνδαλον αὐτὸ, διότι δὲν ἐῤῥίφθη ποτὲ παρὰ μὲ πλάγιον σκοπὸν καὶ ἐπιμένω νὰ συζητηθῇ ὁ φορολογικὸς νόμος μὲ ὅλον τὸν πατριωτισμὸν, τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ἔχωμεν εἰς τὰς περιστάσεις αὐτὰς, καὶ νὰ μὴ παρατηρήσωμεν ἂν ἡ σταφὶς ἀφορᾷ τὴν Πελοπόννησον, ἂν τὸ βαμβάκιον ἀφορᾷ τὴν Λεβαδειὰν, ἂν τὰ βαλανίδια ἀφοροῦν τὴν δεῖνα ἐπαρχίαν. Παρατηρήσατε τί συμβαίνει ἐπὶ τῆς σταφίδος, κ. Δημητριάδη. Εἶναι πλάνη τὴν σήμερον ὅστις θέλει νὰ καλλιεργήσῃ σταφίδα καὶ ἀποκτήσῃ. Τὰ ἔξοδα τῆς ἐμφυτεύσεως, ἡ πενταετὴς καλλιέργεια μέχρις ἀπολαύσεως τοῦ καρποῦ, εἶναι τόσον μεγάλα ἔξοδα, ὥστε ὅστις θέλει ν’ ἀποκτήσῃ τὸ κτῆμα εἶναι καταστρεμένος· πότε ἀπεκτήθησαν τὰ κτήματα, κύριοι, καὶ εἰς ποίας περιστάσεις; ὅταν αἱ τιμαὶ τῆς σταφίδος ἦσαν μυθολογικαί, οὕτως εἰπεῖν· ἑκατὸν τάλληρα, πενῆντα τάλληρα, τώρα ὅμως νομίζετε ὅτι εἶναι συμφέρον ὅταν καλλιεργῇ κανείς; ποτὲ τὰ ἔξοδα τῆς καλλιεργείας δὲν σκεπάζονται.

§159ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι εἰς καλλιτέραν θέσιν ὁ γεωργός;

§160ΜΑΚΡΗΣ. Δὲν λέγω, καὶ αὐτοὶ ἔχουν δίκαιον, διότι καταβάλουν πολλὰ καὶ φορολογοῦνται πολλὰ, φορολογοῦνται ἐπὶ τοῦ καθαροῦ εἰσοδήματος τὸ ὁποῖον δὲν ὑπάρχει. Ἀλλὰ βαρύτερον κτῆμα καὶ καταστρεπτικώτερον δὲν ὑπάρχει ἀπὸ τὴν σταφίδα. Ἄπειροι καταστάσεις κατεβλήθησαν εἰς ἀπόκτησιν κτημάτων καὶ σήμερον αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι πεθένουν τῆς πείνας. Λέγω λοιπὸν ὅτι ἡ σταφὶς, ἂν δὲν λάβουν μέτρα καὶ ἡ κυβέρνησις καὶ οἱ σταφιδοκτήμονες, ἡ σταφὶς θέλει ἐκλείψει νὰ καλλιεργῆται· ἐν τούτοις εἰσῆξε τόσον χρυσὸν καὶ ἔκαμε τὴν Ἑλλάδα κατὰ τὸ ἥμισυ καὶ τὰ δύω τρίτα ἴσως ἡ σταφίς. Λαμβάνω ἓν παράδειγμα· ἂν θελήσητε νὰ καλλιεργήσητε πεντήκοντα στρέμματα διὰ νὰ πάρητε εἴκοσι χιλιάδας, δύω χιλιάδας δραχμὰς εἰσόδημα ἀκαθάριστον τὰ ἔξοδα τῆς καλλιεργείας θὰ ἦναι δύω χιλιάδες ἴσως, καὶ τὰ ἔξοδα τῆς ἀποκτήσεως τοῦ κτήματος θὰ ἦναι 3,000 κατ’ ἐλάχιστον ὅρον. Τὰ κεφάλαια καταστρέφονται διὰ τοὺς σταφιδοκτήμονας, δὲν ὑφίστανται.

§161ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. ... (θόρυβος).

§162ΜΑΚΡΗΣ. Ἐγὼ ἔχω τὴν ἰδέαν αὐτὴν, κ. Παπαγεωργίου, ἔχω τὴν ἑξῆς ἰδέαν, ὅτι μόνη ἡ γῆ ἐν Ἑλλάδι φορολογεῖται· τὰ προϊόντα τῆς γῆς φορολογοῦνται δεινῶς, διότι προκαταβάλλονται πολλὰ ἔξοδα εἰς τὴν καλλιέργειαν. Δὲν εἶναι τῆς παρούσης ὥρας νὰ ἔλθουν αἱ ἐλαττώσεις· περαίνων λοιπὸν τὸν λόγον μου ἀποκρούω τὴν ἰδέαν τοῦ νὰ εἰσπραχθῶσι τὰ καθυστερήματα, διότι εἶναι αἰτία καὶ ἀφορμὴ σκανδάλων.

§163Κ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ἐπειδὴ, κ. πρόεδρε, ἐλέχθησαν αὐτὰ θέλω νὰ τὰ ἀποκρούσω (θόρυβος).

§164ΠΟΛΛΟΙ (ἐγειρόμενοι ν’ ἀναχωρήσωσι). Ἄλλοτε.

§165ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μὴ φεύγωμεν ἔχομεν τὴν συζήτησιν τοῦ φορολογικοῦ νόμου σήμερον (θόρυβος).

§166Κ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Αὔριον ἔχω τὸν λόγον, κ. πρόεδρε.

§167ΔΑΓΡΕΣ. Τὸν λόγον τὸν ἔχω καὶ ἐγὼ κ. πρόεδρε, αὔριον.

§168ΣΙΜΟΣ. Κ. πρόεδρε, παρακαλῶ διαλύσατε τὴν συνεδρίασιν. Λοιπὸν ἡ πρώτη ἀνάγνωσις ἐννοεῖται τετελεσμένη.

§169ΖΕΡΒΑΣ. Ἔπρεπε, κ. πρόεδρε, νὰ ζητήσητε τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νόμου διὰ πρώτην φοράν.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταὶ, μείνατε εἰς τὰς θέσεις σας. Ἡ ἀνάγνωσις διὰ πρώτην φορὰν εἶναι τετελεσμένη.

§171ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, κ. πρόεδρε, θὰ γίνῃ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεων (θόρυβος).

§172ΤΙΝΕΣ. Κύριε πρόεδρε, ὑπάρχει ἀπαρτία διατί δὲν ἐξακολουθοῦμεν;

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ἐξακολουθήσωμεν.

§174Κ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Κύριε πρόεδρε, μὴ ἀπεδόθη τὸ σκάνδαλον τῆς διαιρέσεως, δὲν τὸ ἀνέχομαι, θὰ ὁμιλήσω νὰ τὸ ἀποκρούσω.

§175ΤΙΝΕΣ. Ἄλλοτε (θόρυβος). (Ἐνταῦθα ἀναγινώσκεται τὸ περὶ προσδιορισμοῦ ἐγγείου φόρου νομοσχέδιον διὰ πρώτην φοράν).

§176Λ. ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Δὲν εἶναι πλῆρες τὸ Σῶμα, ἔφυγον πολλοί· ἀναγνώσατε τὸν κατάλογον, διότι γελᾷ μὲ ἡμᾶς τὸ ἀκροατήριον (ἀναγινώσκεται ὀνομαστικὸς κατάλογος).

§177ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἴμεθα 67 παρόντες· ἑπομένως ἀπαρτία δὲν εἶναι. — Διαλύεται ἡ συνεδρίασις ὥρα 7 καὶ ¼ μ. μ.