1867.03.01

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 54

Τῆς 1 Μαρτίου 1867.

(Τετάρτη.)

Ὥρα 1/2 Μ. Μ. Ἀναγνωσθέντος τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου καὶ τῆς Βουλῆς ἐν ἀπαρτίᾳ εὑρεθείσης, ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει τις ἀντίῤῥησιν κατὰ τῶν πρακτικῶν;

§2ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ βουλευτὴς Λακεδαίμονος Σπηλιωτάκης ζητεῖ τὴν ἄδειαν τῆς Βουλῆς ἵνα μεταβῇ ὡς ἀντιπρόσωπος τῆς ἐκθέσεως εἰς Παρισίους.

§4ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§5ΧΑΤΣΙΣΚΟΣ. Ἐτροποποίησα καὶ συνεπλήρωσα τὴν πρότασίν μου περὶ καθυστερούντων μελλόντων, καὶ παρακαλῶ νὰ τυπωθῇ καὶ διανεμηθῇ. Παρακαλῶ δὲ καὶ τὴν βουλὴν νὰ τὴν ὑποβάλῃ εἰς τὴν αὐτὴν ἐπιτροπὴν, καὶ ἂν ἐντὸς 5 ἡμερῶν δὲν μᾶς παρουσιάσῃ ἔκθεσιν, νὰ συζητηθῇ.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τύπωσις θὰ εἶναι εἰς βάρος σας.

§7ΧΑΤΣΙΣΚΟΣ. Ἂς ἦναι. Τὴν ἀναγινώσκω. Ἄρθρον 1. «Οἱ ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τοῦ παρόντος Νόμου καὶ ἐφεξῆς ληξιπρόθεσμοι ὀφειλέται ὁπωσδήποτε τοῦ δημοσίου, ἐκτὸς τῶν καταδιώξεων εἰς ἃς ὑπόκεινται κατὰ τοὺς νόμους τοῦ κράτους, στεροῦνται καὶ τῶν πολιτικῶν καὶ δημοτικῶν αὑτῶν δικαιωμάτων, τοῦ ἐκλέγεσθαι δηλονότι καὶ τοῦ διορίζεσθαι ἢ προβιβάζεσθαι εἰς οἱανδήποτε πολιτικὴν, δικαστικὴν, στρατιωτικὴν ἢ δημοτικὴν ὑπηρεσίαν, ἀνεκτῶσι δὲ τὰ δικαιώματα ταῦτα εὐθὺς ὡς ἀποδεδειγμένως ἐξοφλήσωσι τὸ χρέος των. Ἄρθρον 2. Ὁ ἐκλεχθησόμενος, διορισθησόμενος ἢ προβιβασθησόμενος ὀφείλει νὰ προσαγάγῃ ἁρμοδίως καὶ ἐν δέοντι, ἀπόδειξιν περὶ τῆς μὴ ὀφειλῆς του εἰς τὸ δημόσιον, παρὰ τοῦ ἁρμοδίου ταμείου· ἐν ἐναντίᾳ δὲ περιπτώσει πᾶσα ἐκλογὴ ἢ πᾶς διορισμὸς ἢ προβιβασμὸς αὐτοδικαίως εἶναι ἄκυρος. Ἄρθρον 3. Οἱ ἔχοντες δυνάμει τοῦ Νόμου δικαίωμα τοῦ διορίζειν ἢ προβιβάζειν, παραβαίνοντες τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος Νόμου, τιμωροῦνται ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου δικαστηρίου, ἐπὶ τῇ καταγγελίᾳ πολίτου τινος οἱουδήποτε, μὲ χρηματικὴν ποινὴν ἀπὸ 100–1000 δραχμῶν.»

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι Βουλευταὶ! ἀρχόμεθα τῆς συζητήσεως τοῦ Νομοσχεδίου τῶν δραχ. 125000 του ὑπουργείου τῶν οἰκονομικῶν τῆς χρήσεως τοῦ 66. Ἄρθρον μόνον. «Ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1866 χορηγεῖται ἔκτακτος πίστωσις ἐκ δραχμῶν ἑκατὸν εἴκοσι πέντε χιλιάδων, ἀριθ. 125,000, καταλογιζομένη εἰς τὰ ἑξῆς εἰδικὰ κεφάλαια.

Ἡ ἐπιτροπὴ λέγει τὰ ἑξῆς· «Ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν καὶ ἐξήτασε τὴν εἰς τὴν Βουλὴν ὑποβληθεῖσαν αἴτησιν χορηγήσεως τῶν ἑξῆς ἐκτάκτων πιστώσεων. Ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1866 χορηγεῖται ἔκτακτος πίστωσις ἐκ δραχμῶν ἑκατὸν εἴκοσι πέντε χιλιάδων, ἀριθ. 125,000, καταλογιζομένη εἰς τὰ ἑξῆς εἰδικὰ κεφάλαια.

ὡς πρὸς μὲν τὴν ἁ. πίστωσιν, ἡ ἐπιτροπὴ θεωρεῖ αὐτὴν ὑπόχρεων καὶ δικαιολογημένην, ἑπομένως γνωμοδοτεῖ ὅπως ἐγκριθῇ ἡ πίστωσις αὕτη. «ὡς πρὸς δὲ τὴν βʹ. παρατηρεῖ ὅτι, κατὰ τὰς χορηγηθείσας εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν πληροφορίας, τοῦ προηγουμένου δανείου τῶν 1,500,000 δραχμῶν συνομολογηθέντος δυνάμει τοῦ ΡΜʹ. νόμου, διὰ τὸ χρεωλύσιον τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ πίστωσις, ἐγένετο χρῆσις πρὸς θεραπείαν ἀναγκῶν τῆς τρεχούσης ὑπηρεσίας τοῦ Κράτους. Ἀλλὰ, κατὰ τὸν νόμον τοῦτον, ἀποκλειστικὸς σκοπὸς τῆς ὁλοσχεροῦς χρήσεως τοῦ ὑπ’ αὐτοῦ ἐπιτρεπομένου δανείου, εἶναι τὸ ν’ ἀποσβεσθῶσι τὰ κινητὰ χρέη τοῦ δημοσίου. Ὁ δὲ σκοπὸς οὗτος προκύπτει ἀνεπίδεκτος πάσης ἀντιῤῥήσεως ἐξ αὐτοῦ τοῦ γράμματος τοῦ νόμου, ὅπερ ἐστὶ τοσοῦτον σαφὲς καὶ ῥητόν, ὥστε πᾶσα ἀλλοία τοῦ νόμου ἑρμηνεία ἤθελεν εἶσθαι ἄντικρυς ἀντικειμένη καὶ εἰς τοὺς ἁπλουστέρους κανόνας τῆς ἑρμηνευτικῆς· καὶ ἄν ποτε ἤθελε κριθῇ προσήκουσα ἑρμηνεία παρὰ τὸ ῥητὸν καὶ σαφὲς γράμμα τοῦ νόμου, τότε πᾶσα ἐγγύησις πρὸς τὴν ἐκτέλεσιν τῆς σαφῶς ἐκφραζομένης ἑκάστοτε θελήσεως τοῦ νομοθέτου ἤθελεν ἐξασφαλισθῆ, καὶ εὐρύτερον στάδιον ἤθελε παρασκευασθῆ πρὸς τὴν αὐτογνώμονα ἐφαρμογὴν τῶν νόμων. Ἀναντίῤῥητον ἄρα, κατὰ τὰ ἐκτεθέντα, ὅτι ὁ σκοπὸς τοῦ νόμου παρεγνωρίσθη καὶ ἡ χρῆσις τοῦ δανείου μετετράπη ἐναντίον τῶν ἀπαιτήσεων αὐτοῦ. «Διὰ ταῦτα ἡ ἐπιτροπὴ συνιστᾷ μὲν εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ἔγκρισιν τῆς προκειμένης πιστώσεως, χάριν τῶν δικαιωμάτων τοῦ καλῇ τῇ πίστει μετὰ τῆς Κυβερνήσεως συναλλαχθέντος δανειστοῦ, γνωμοδοτεῖ δὲ νὰ δώσωσιν εὐθύνας οἱ ἔνοχοι τῆς παρὰ τὸν νόμον χρήσεως τοῦ προκειμένου δανείου». Παραδέχεται ἡ Βουλὴ τὴν ἀρχὴν καὶ τὸ ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου;

§9ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡς πρὸς τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς ἔχει τις ἀντίῤῥησιν;

§11ΠΟΛΛΟΙ. Οὐδείς.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν παραδέχεται ἡ βουλὴ τὸ Νομοσχέδιον μὲ τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς;

§13ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§14ΚΕΧΑΓΙΑΣ (ὑπουργὸς τῶν οἰκονομικῶν). Βεβαίως δὲν εἶμαι συνήγορος τῶν προκατόχων ὑπουργῶν. Θέλω ἡ Κυβέρνησις ναὶ μὲν νὰ ᾖναι τῆς ἐκλογῆς τοῦ ἀνωτάτου ἄρχοντος, ἀλλὰ νὰ ὑποστηρίζηται καὶ ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ ἔθνους· ἑπομένως, ἐὰν λαμβάνω τὸν λόγον ἵνα φέρω ἀντιῤῥήσεις ἐπὶ τῶν παρατηρήσεων τῆς ἐπιτροπῆς, δὲν πρέπει ν’ ἀποδώσετε εἰς κανένα πλάγιον σκοπὸν τὴν πρόθεσίν μου. Οἱ λόγοι τοὺς ὁποίους ἀναφέρει ἡ ἐπιτροπὴ νομίζω πῶς εἶναι ὀρθοὶ καθ’ ὅλα. Τῷ ὄντι ὁ νόμος διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιτρέπεται ἡ πραγματοποίησις 15,000,000 δανείου, ἔχει τὸν ὅρον ὅτι τὸ δάνειον θέλει χρησιμεύει διὰ τὴν πληρωμὴν ἄλλων δανείων. Ὅταν ἐγένετο ἡ συζήτησις, νομίζω, ὁ Κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τῆς σήμερον ἔκαμε τὴν παρατήρησιν, ὅτι δὲν θὰ ᾖναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ τοιοῦτον, καθότι ἐλλείμματα προηγουμένων χρήσεων ἀποῤῥοφοῦν τὰ ἔσοδα τῆς τρεχούσης χρήσεως, καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λάβῃ ἀνακούφισιν τὸ δημόσιον ταμεῖον ἐὰν δὲν ἐνεργήσητε δάνειον, καὶ ἂν παρατηρήσητε τὰ πρακτικὰ, θέλετε εὕρει τὸ τοιοῦτον· ἀλλὰ διὰ νὰ κρίνετε ἐὰν ἀναγκαστικῶς ἡ τότε Κυβέρνησις ἡμάρτησε, λάβετε ὑπ’ ὄψιν τὰ ἑξῆς. Τὸ δάνειον τῶν 15,000,000 δραχ. εἰς τὶ τὸ μετεχειρίσθη; Τὸ μετεχειρίσθη εἰς παρανόμους δαπάνας; Ἐννοεῖται, τότε εἶναι ὑπεύθυνον· ἐὰν ὅμως τὸ μετεχειρίσθη εἰς πληρωμὴν τῶν ἐξόδων τῆς τρεχούσης χρήσεως, νομίζω τίποτε δὲν ἔχετε ν’ ἀντείπητε, διότι ἐπὶ τέλους ποία εἶναι ἡ εὐθύνη; Ἡ ἑξῆς, ὅτι ἐδανείσθησαν καὶ ἐκράτουν τὰ χρήματα νεκρὰ εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον. Βεβαίως ἡ ζημία, ἥτις προῆλθεν ὡς ἐκ τῆς πληρωμῆς τοῦ τόκου, πρέπει νὰ ἐπιβαρύνῃ τοὺς ἐνεργήσαντας τὸ δάνειον· ἐὰν ὅμως τὰ χρήματα αὐτὰ τὰ μετεχειρίσθησαν εἰς πληρωμὴν τῶν ἐξόδων τῆς ὑπηρεσίας, νομίζω δὲν ἔχει δίκαιον ἡ ἐπιτροπὴ νὰ λέγῃ, ὅτι οἱ τόκοι πρέπει νὰ ἐπιβαρύνουν τοὺς ἐνεργήσαντας τὸ δάνειον, διότι ἄλλως τὶ θὰ σᾶς εἴπουν ἐὰν τοὺς καταστήσετε ὑπευθύνους; Δὲν θέλετε τὸ δάνειον τῶν 15,000,000; ἐπιστρέψατέ το καὶ ἀποδόσατε τὸν τόκον τῶν χρημάτων, τῶν ὁποίων τὸ δημόσιον ἔκαμε χρῆσιν· τότε ποία εὐθύνη μένει εἰς αὐτούς; Ἐὰν σήμερον, εἴτε ἡ παρελθοῦσα κυβέρνησις ἢ ἡ σημερινὴ εἶχε περισσεύοντα χρήματα, βεβαίως δὲν ἤθελε τὰ φυλάττει νεκρὰ, ἤθελεν ἐλαττώσει τὸ χρέος, τὸ ὁποῖον ἐπιβαρύνει τὸ δημόσιον ταμεῖον. Βλέπετε ὅτι οὐσιαστικῶς δὲν δύνανται αὐτοὶ νὰ θεωρηθοῦν ὑπεύθυνοι, διότι σήμερον θὰ σᾶς εἴπουν, τὰ χρήματα τοῦ ἑνὸς ἑκατομμυρίου 500,000 τὰ ἐλάβομεν, τὰ μετεχειρίσθημεν διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Κράτους, θέλετε ἐξ αὐτῶν νὰ ἐλαττωθῇ ἴσον ποσὸν χρέους τῶν 15 ἑκατομμυρίων; εἶσθε κύριοι νὰ κάμητε χρῆσιν τότε καὶ τῶν ἄλλων ἐσόδων, διότι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα μετεχειρίσθημεν βεβαίως δὲν τὰ μετεχειρίσθημεν εἰς δαπάνας, μὴ προβλεπομένας ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν· ἡ ἰδία Βουλὴ ἐψήφισεν ἕνα προϋπολογισμὸν εἰς τὸν ὁποῖον ἐσημείωσε τόσα ἔξοδα. Ἐὰν διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῶν ἐξόδων, τὰ ὁποῖα ἐψήφισεν ἡ Βουλὴ, ἐχρειάσθη νὰ δανεισθῇ διὰ νὰ πληρώσῃ τὰς ἀνάγκας αὐτὰς, τὰς ὁποίας ἐψήφισεν ἡ Βουλὴ, δὲν βλέπω κατὰ τί εἶναι ὑπεύθυνον. Ἄλλως τε, Κύριοι, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μία μεγάλη διάκρισις μεταξὺ τῆς ταμιακῆς λεγομένης ὑπηρεσίας, καὶ τῶν ἐξόδων τῆς χρήσεως. Δυστυχῶς, διὰ νὰ δείξουν πολλοὶ τὴν καλὴν κατάστασιν τῶν οἰκονομικῶν, πάντοτε ἐπικαλοῦνται τὸ ἐνήμερον ἢ μὴ τοῦ δημοσίου ταμείου. Δύναται ἓν δημόσιον ταμεῖον νὰ ἦναι ἐνήμερον διὰ δανείων, καὶ ἐν τούτοις νὰ ἦναι χρεωκοπημένον, τοῦτ’ ἔστι ν’ ἀφίνῃ ἐλλείμματα, διότι ἡ ταμιακὴ ὑπηρεσία, ἐπαναλαμβάνω νὰ σᾶς εἴπω, εἶναι ὅλως διόλου χωριστὴ ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴν ὑπηρεσίαν. Ὅταν ἔχητε πρὸ ὀφθαλμῶν ὅτι ἐλλείμματα ἀλλεπάλληλα τοῦ ἑνὸς καὶ τοῦ ἄλλου ἔτους, κατήντησαν τὸ δημόσιον ταμεῖον ὥστε τὰ ἔσοδα τὰ ὁποῖα εἰσπράττει νὰ τὰ μεταχειρίζηται ὄχι διὰ τὰ ἔξοδα τῆς τρεχούσης ὑπηρεσίας ἀλλὰ τῶν κεκλεισμένων χρήσεων, ὅταν ἔχητε προϋπολογισμὸν τὸν ὁποῖον ἐψηφίσατε, ὅστις ἀφίνει ἔλλειμμα 3,000,000, πόθεν θὰ εἰσπράξητε τὰ χρήματα διὰ νὰ πληρώσητε τὰ ἔξοδα τὰ ὁποῖα αὐτὴ ἡ Βουλὴ ψηφίζει; Ἐρωτῶ τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς τὰ ὁποῖα ὑπέγραψαν, ἐὰν ἦσαν εἰς τὴν θέσιν αὐτὴν τοῦ ὑπουργοῦ, τί ἤθελον πράξει;

§15ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ ζητήσουν ἀπὸ τὴν Βουλήν.

§16ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Τί νὰ ζητήσῃ; ἄλλο ταμιακὴ ὑπηρεσία καὶ ἄλλο οἰκονομικὴ, διότι κατὰ τὸν νόμον περὶ δημοσίου λογιστικοῦ, ἠξεύρετε ὅτι εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον γίνονται παρακαταθῆκαι· ἑπομένως δύναται ἓν ὑπουργεῖον ν’ αὐξάνῃ τὸ παθητικὸν τὸ προερχόμενον ἀπὸ παρακαταθήκας εἰς τὸ ἐπ’ ἄπειρον· λόγου χάριν διὰ τὰ δικαστικὰ εἶναι ὑπόχρεων τὸ δημόσιον ταμεῖον νὰ δέχηται. Ἐὰν αὐτὰ τὰ χρήματα τὸ ὑπουργεῖον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται τὰ μετεχειρίσθη διὰ πληρωμὴν τῶν ἐξόδων, νομίζετε ὅτι ἀναλαμβάνει καμμίαν εὐθύνην; Οὐδεμίαν εὐθύνην· ἄλλως, πρέπει ν’ ἀπαγορεύσητε ἀπὸ τὸ δημόσιον ταμεῖον πᾶσαν χρηματικὴν ληψοδοσίαν μὴ ἔχουσαν σχέσιν μὲ τοὺς φόρους καὶ τὰ ἔξοδα· ἀλλὰ τὸ τοιοῦτον δὲν ἀπαγορεύει ὁ νόμος, καὶ διὰ τοῦτο καὶ εἰς τὰς ἄλλας ἐπικρατείας τὸ κινητὸν λεγόμενον χρέος δὲν ὑπόκειται εἰς περιορισμούς. Ἠμπορεῖ ν’ αὐξήσῃ εἰς τὸ ἐπ’ ἄπειρον, ἐνόσῳ ἔχει πίστιν τὸ δημόσιον.

§17ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ἐγὼ τὸ ἀπηγόρευον.

§18ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Μόνον τὸ ποσὸν τῶν ἐντόκων γραμματίων περιώρισεν, ἀλλὰ τὰ ἄλλα τῶν παρακαταθηκῶν ὄχι. Ἐὰν σήμερον θελήσῃ εἷς νὰ παρακαταθέσῃ 1 ἢ 2 ἢ 3 ἑκατομμύρια εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον ἀτόκως, θὰ τὰ δεχθῇ τὸ ὑπουργεῖον, καὶ ἂν ἔχῃ ἀνάγκην, θὰ τὰ μεταχειρισθῇ· ἔρχεται ἄλλη Κυβέρνησις καὶ λέγει, κακῶς μετεχειρίσθη χρήματα τοιαῦτα· ὅταν ὅμως παρουσιάζεται καὶ λέγει, ὅτι αἱ δαπάναι, αἱ ὁποῖαι ἔγειναν, στηρίζονται εἰς τὸν νόμον· ἐὰν παρανόμως ἐπλήρωσα, βεβαίως εἶμαι ὑπόλογος, ἐὰν ὅμως μετεχειρίσθην τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα προέρχονται ἀπὸ δάνειον εἰς πληρωμὴν τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ αὕτη ἐψήφισε, νομίζω, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν ὅτι κακῶς ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις. Ἀναγνώσατε τὰ πρακτικὰ καὶ θέλετε ἰδῆ, ὅτι δύναται καὶ ἐκ τοῦ δανείου τούτου νὰ γίνηται χρῆσις διὰ πληρωμὴν ἐξόδων, τὰ ὁποῖα αὐτὴ ἡ Βουλὴ ἐψήφισεν. Ἡ εὐθύνη εἰς τί συνίσταται; Νὰ εἴπουν αὐτοί· δὲν δέχεσθε τὸ δάνειον; ἐπιστρέψατέ το.

§19ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Κύριοι, ὁ Κ. ὑπουργὸς μοὶ φαίνεται, ὅτι εἰς τὰς ἰδέας ἐξέρχεται πέραν τῶν ὁρίων, τὰ ὁποῖα ἡμεῖς ὀφείλομεν συνταγματικῶς νὰ τηρῶμεν, καὶ κατὰ τὰ ὁποῖα ἔχομεν καὶ δικαίωμα καὶ ἐξουσίαν νὰ ἐνεργῶμεν, διότι, Κύριοι, ἡ ἐξουσία τὴν ὁποίαν ἔχομεν ἡμεῖς καθὼς καὶ οἱ ὑπουργοὶ ἐπὶ τῆς ἐθνικῆς περιουσίας, αὐτὴ παραχωρεῖται διὰ τῶν νόμων. Δὲν ἔχομεν κανὲν δικαίωμα ἡμεῖς, ὡς ἐξουσία, ὡς κυβέρνησις, ὡς Βουλὴ, νὰ διαθέτωμεν τὰ δημόσια κατ’ ἰδίαν θέλησιν καὶ ὅπως ἡμεῖς ἐκτιμήσωμεν τὰς ἀνάγκας. Εἰς ἀπόλυτα κράτη εἶναι γνωστὸν ὅτι εἶναι καὶ ἐκεῖ εὐθύνη· ἡ κυβέρνησις, ἥτις εἶναι νομοθέτης, καὶ νομοθετεῖ καὶ ἐκτελεῖ· ἀλλὰ ἐν συνταγματικῇ πολιτείᾳ, ὅπου τόσον οἱ ἀντιπρόσωποι, καθὼς καὶ ἡ Κυβέρνησις ἔρχονται ὑπὸ ὅρους ἀναλλοιώτους τεθειμένους ἀπὸ τὴν βάσιν τοῦ συντάγματος, τὴν ὁποίαν δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ μεταῤῥυθμίσῃ, πᾶς τις ὅστις ἔρχεται νὰ ἀναλάβῃ τὰς ἡνίας τοῦ Κράτους ὀφείλει νὰ γνωρίζῃ τὰ ὅρια τῆς ἐξουσίας του καὶ συμφώνως μὲ τὸν ὅρκον τὸν ὁποῖον δίδει ὀφείλει νὰ ἐνεργῇ· κανὲν δικαιολόγημα δὲν ἔχει ὅτι εὗρεν ἀνάγκας, εὗρε περιστάσεις. Λοιπὸν διὰ τοῦτο, Κύριοι, ἀποκρούω τὰς ἰδέας, τὰς ὁποίας ὁ Κ. προλαλήσας ὡς ἀρχὴν ἔφερε, καὶ λέγω ὅτι ἡ ἐξουσία εἶναι περιωρισμένη. Οὕτω ἐνοούσαμεν καὶ οὕτω ἐννοοῦντες τὴν ἐξουσίαν, ἐξετάσαμεν τὴν πίστωσιν τὴν ὁποίαν μᾶς ἐστείλατε καὶ ἐκάμαμεν τὴν ἔκθεσιν· ἐν αὐτῇ, βλέπετε, ἀπηντήσαμεν δαπάνας, στηριζομένας εἰς τὸν νόμον, εἴδαμεν τὴν μίαν ἡ ὁποία ἀντιβαίνει εἰς ῥητοὺς νόμους. Δι’ αὐτῆς τῆς πιστώσεως, Κύριοι, ζητεῖται νὰ ἀναγνωρίσητε ἓν δάνειον, ἐξ 1,500,000 γενόμενον, λέγει ὁ Κ. ὑπουργὸς, καὶ δαπανηθὲν ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ· ἀλλ’ ἡ ὑπηρεσία αὕτη, Κύριοι, κατ’ ἔτος κατὰ τοὺς νόμους, κατὰ τὸ σύνταγμα καὶ κατὰ τὸ καθῆκόν μας κανονίζεται καὶ ὁρίζεται καὶ διὰ τῶν νόμων καὶ διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἐκεῖ ὁρίζονται καὶ τὰ ἔσοδα καὶ τὰ ἔξοδα· λαμβάνεις ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν σου τὰ ἔσοδα ὡς Κυβέρνησις, καὶ λαμβάνεις καὶ τὰ ἔξοδα. Ἔ, καὶ τί κάμνεις; τὰ μὲν εἰσοδήματα τὰ παραβλέπεις, δὲν τὰ συνάζεις, τὰ δὲ ἔξοδα ὄχι μόνον τὰ ἐξακολουθεῖς ἀλλὰ καὶ τὰ προσθέτεις, καὶ ἂν δὲν ἐπαρκέσῃς, λαμβάνεις καὶ δάνειον εἰς βάρος τοῦ ἔθνους. Ἐξουσιοδοτήθης, Κύριε; ἔχεις ἐξουσίαν; Ὄχι· λοιπόν; Ἐὰν δὲν εἶχες εἰσοδήματα, ὤφειλες νὰ κανονίσῃς καὶ τὰ ἔξοδά σου· ἔχεις ἕνα προϋπολογισμὸν εἰς χεῖράς σου· αὐτὸς σοῦ κανονίζει ποῖα τὰ εἰσοδήματά σου, ποῖα τὰ ἔξοδά σου· ἐντὸς αὐτοῦ λοιπὸν ὀφείλεις νὰ εἰσπράττῃς καὶ νὰ ἐξοδεύῃς, δὲν ἠμπορεῖς νὰ ἀμελήσῃς τὸ ἓν καὶ νὰ ἐπιμεληθῇς τὸ ἄλλο εἰς βάρος τοῦ ἔθνους· αὐτὸ λοιπὸν συμβαίνει εἰς τὴν προκειμένην περίστασιν. Εὗρον, Κύριοι, ἕνα νόμον, ἐνθυμεῖσθε ὅτι εἰς τὰ 1865, 1866 μᾶς παρουσίασαν ὅτι ἀπὸ καιρὸν εἰς καιρὸν ἐγένοντο δάνεια διὰ γραμματίων τὰ ὁποῖα ἀναβαίνουν εἰς 15–16 ἑκατομμύρια. Λοιπὸν, λέγει, αὐτὸ τὸ δάνειον τὸ κινητὸν πρέπει νὰ λάβωμεν μέτρον πῶς νὰ τὸ οἰκονομήσωμεν καὶ νὰ τὸ μεταβάλωμεν εἰς πάγιον δάνειον, τὸ ὁποῖον νὰ εὐκολύνῃ τὴν τακτικὴν δαπάνην, διότι εἰς τὸν προϋπολογισμὸν δὲν προσδιωρίσαμεν τὴν ἔγκαιρον πληρωμὴν διὰ τὸ πάγιον αὐτὸ δάνειον, καὶ οὕτω δὲν εἴμεθα εἰς τάξιν· καὶ ὑπ’ αὐτὸν τὸν ὅρον ἡ Βουλὴ τότε παρεδέχθη καὶ ἔδωκε τὴν ἐξουσίαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅταν εὕρῃ, νὰ διαπραγματευθῇ ἓν τοιοῦτον δάνειον 15,000,000· ἀλλὰ διατί; διὰ νὰ ἐξοφλήσῃ ὅλα τὰ ἄλλα τὰ μικρότερα δάνεια τὰ τρέχοντα καὶ διαταράττοντα τὴν ὑπηρεσίαν, ὅπως λέγουν καὶ οἱ Κύριοι ὑπουργοί, καὶ ὅπως ἀληθὲς εἶναι· καὶ καθόσον ἐκεῖνο πραγματοποιεῖται, κατὰ τοσοῦτον νὰ ἐξοφλῶνται τὰ ὑπάρχοντα δάνεια. Ὁ νόμος, Κύριοι, εἶναι ῥητός· «ἐπιτρέπεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ συνομολογήσῃ δάνειον μέχρι 15,000,000 δραχ. ἐπὶ τόκῳ μὴ ὑπερβαίνοντι τὰ 8% καὶ χρεωλυσίῳ 2% κατ’ ἔτος. Μέρος τοῦ τόκου δύναται νὰ διατεθῇ εἰς προμήθειαν τοῦ δανείου, ἀμοιβὰς κλ... Ἄρθρον 4. Τὸ ἀνωτέρω δάνειον θὰ χρησιμεύσῃ ἀποκλειστικῶς εἰς ἐξόφλησιν τῶν κινητῶν χρεῶν τοῦ δημοσίου.» Ὄχι εἰς ὑπηρεσίαν, ὄχι εἰς ἔξοδα.—«Ἑπομένως καθόσον τοῦτο πραγματοποιεῖται, ἐλαττοῦται κατ’ ἴσην ποσότητα κλ.» Βλέπετε, λοιπὸν, ὅτι αὐτὸ τὸ δάνειον τὸ ἐζήτησεν ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ ἐψηφίσαμεν καὶ ἡμεῖς διὰ νὰ χρησιμεύσῃ ἀποκλειστικῶς—δὲν εἴχαμεν ἄλλην λέξιν νὰ ἐκφράσωμεν πλέον σαφῶς, πλέον καθαρῶς τὴν γνώμην· ὅταν λέγωμεν ἀποκλειστικῶς, δὲν πιστεύω πῶς μένει ἀμφιβολία—διὰ νὰ χρησιμεύσῃ ἀποκλειστικῶς ὑπὲρ ἐκείνων τῶν κινητῶν δανείων. Ἠδύνατο τώρα ἡ Κυβέρνησις νὰ πάρῃ ἐπ’ ὀνόματι αὐτοῦ τοῦ δανείου 1½ ἑκατομμύριον καὶ νὰ τὸ μεταχειρισθῇ εἰς τὰς ἀνάγκας της χωρὶς ν’ ἀποσβέσῃ λεπτὸν; Βλέπετε, Κύριοι, ὅτι ἡ παράβασις, ἡ παρανομία, εἶναι ἀναντίῤῥητος, εἶναι φανερὰ, καὶ κανεὶς λόγος ἀπ’ αὐτοὺς τοὺς λογιστικοὺς, τοὺς ὁποίους προανέφερεν ὁ κύριος διὰ νὰ σᾶς πείσῃ δὲν ὑπάρχει. Σᾶς στέλλει εἰς τὸ λογιστικὸν, τί ἔχει νὰ κάμῃ τὸ λογιστικόν; Τὸ λογιστικὸν ὑποτάσσεται εἰς αὐτὸν τὸν νόμον, ἀλλὰ δὲν ἔρχεται ὑπεράνω τῶν νόμων· ἔχει τὴν τακτοποίησιν τῆς δαπάνης, ὄχι νὰ καταπατῇ ὅλους τοὺς νόμους, νὰ καταπατῇ τὸ Σύνταγμα. Λοιπὸν, Κύριοι, αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους ἡ ἐπιτροπή σας δὲν ἠμπόρεσε νὰ συστήσῃ εἰς τὴν ἔγκρισίν σας τὸ δάνειον. Μελετῶντες λοιπὸν τὰ νενομισμένα, ἀποφασίσετε ὅ,τι ἐγκρίνετε.

§20ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Εἰς τί συνίσταται ἡ εὐθύνη;

§21ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Τὸ δικαστήριον.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταὶ καθήσατε· θὰ σᾶς ἐρωτήσω. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι). Παρεδέχθη λοιπὸν διὰ πρώτην φορὰν τὸ νομοσχέδιον καὶ ἡ γνώμη τῆς ἐπιτροπῆς.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχομεν διαφόρους ἀναπληρωτικὰς πιστώσεις τῆς χρήσεως τοῦ 1866 διὰ πρώτην συζήτησιν. Σᾶς ἀναγινώσκω τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς.

ΕΚΘΕΣΙΣ

Ἐπὶ τοῦ Νομοσχεδίου, περὶ κυρώσεως ἀναπληρωτικῶν καὶ ἐκτάκτων πιστώσεων τῆς χρήσεως 1366. Πρὸς τὴν Βουλὴν. Κύριοι, «Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν συζήτησιν καὶ ἐπιψήφισιν ὑμῶν Νομοσχέδιον περὶ κυρώσεως διαφόρων ἀναπληρωτικῶν καὶ ἐκτάκτων πιστώσεων τῆς χρήσεως 1866, χορηγηθεισῶν ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς διὰ Β. Διαταγμάτων καὶ ἀνερχομένων

διαιρουμένων εἰς διάφορα κεφάλαια καὶ ἄρθρα τῶν εἰδικῶν προϋπολογισμῶν κατὰ τοὺς εἰς τὸ Νομοσχέδιον προσηρτημένους δύο πίνακας. Τὰ περὶ τῶν πιστώσεων τούτων Διατάγματα συνοδεύονται μὲ αἰτιολογικὰς ἐκθέσεις τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν, ἢ μὲ ἀποφάσεις τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου. Ἀπόκειται ἑπομένως εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ἐπεληφθῇ αὐτῶν καὶ ἀποφανθῇ κατὰ τὰ κείμενα. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 21 Δεκεμβρίου 1866.

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς

Ε. ΚΕΧΑΓΙΑΣ.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ κυρώσεως ἀναπληρωτικῶν καὶ ἐκτάκτων πιστώσεων τῆς χρήσεως 1866, χορηγηθεισῶν διὰ Β. Διαταγμάτων. «Ψηφισάμενοι ὁμοφώνως μετὰ τῆς Βουλῆς ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον μόνον. Κυροῦμεν τὰς διὰ τῶν ἀπὸ 28 Φεβρουαρίου, 12 Μαρτίου, 18 Ἀπριλίου, 22 Μαΐου, 16 Αὐγούστου, 14 Σεπτεμβρίου, 7 Ὀκτωβρίου, 7 Νοεμβρίου, 21 καὶ 26 Νοεμβρίου δέκα Β. Διαταγμάτων χορηγηθείσας ἀναπληρωτικὰς καὶ ἐκτάκτους πιστώσεις ἐπὶ τῆς χρήσεως 1866, κατὰ τοὺς ἐν τῷ παρόντι Νόμῳ προσηρτημένους δύο πίνακας, ἤτοι·

Ὁ παρὼν Νόμος ψηφισθεὶς ὑπὸ τῆς Βουλῆς καὶ παρ’ Ἡμῶν σήμερον κυρωθεὶς, δημοσιευθήτω διὰ τῆς ἐφημερίδος τῆς Κυβρενήσεως καὶ ἐκτελεσθήτω ὡς Νόμος τοῦ Κράτους.

Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν

Ε. ΚΕΧΑΓΙΑΣ.»

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

«Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὸ ἄρθρον 15 τοῦ Νόμου περὶ Δημοσίου λογιστικοῦ, ἐπὶ τῇ προτάσει τοῦ Ἡμετέρου ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον 1. Ἐπὶ τοῦ διὰ τὸ ἔτος 1866 εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν χορηγεῖται ἀναπληρωτικὴ πίστωσις ἐκ δραχ. 55,711, 80, καταλογιζομένη εἰς τὸ Κεφάλ. 7, ἄρθρ. 8 «ἀπόδοσις διεθνῶν ταχυδρομικῶν τελῶν» εἰσπραχθέντων διὰ λογαριασμὸν ἀλλοδαπῶν ταχυδρομείων. Ἄρθρον 2. Ἡ ἀνωτέρω πίστωσις ὑποβληθήσεται εἰς τὴν κύρωσιν τῆς προσεχοῦς Βουλῆς. Εἰς τοὺς Ἡμετέρους ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ Οἰκονομικῶν ὑπουργοὺς ἀνατίθεται ἡ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 28 Φεβρουαρίου 1866.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Μ. ΡΟΥΦΟΣ, Κ. ΠΡΟΒΕΛΕΓΙΟΣ, Σ. ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ, Β. ΠΕΤΙ-

ΜΕΖΑΣ, Δ. ΣΑΧΙΝΗΣ, Π. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ.»

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

«Ἰδόντες τὰ ἄρθρα 18 καὶ 19 τοῦ Νόμου περὶ δημοσίου Λογιστικοῦ, ἐπὶ τῇ προτάσει τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάττομεν. Ἄρθρον 1. Ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν διὰ τὸ 1866 ἐξόδων τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως ὑπουργείου χορηγεῖται ἔκτακτος πίστωσις δραχ. 3000, καταλογιζομένη εἰς ἰδιαίτερον Κεφάλ. 6 «Ἐπιστημονικαὶ ἔρευναι εἰς Θήραν.» Ἄρθρον 2. Ἡ ἀνωτέρω πίστωσις ὑποβληθήσεται εἰς τὴν κύρωσιν τῆς Βουλῆς ἐν τῇ προσεχεῖ συνόδῳ αὐτῆς. Εἰς τοὺς Ἡμετέρους ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως καὶ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοὺς ἀνατίθεται ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος Διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 12 Μαρτίου 1866.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Μ. ΡΟΥΦΟΣ, Κ. ΠΡΟΒΕΛΕΓΙΟΣ, Π. ΕΜ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ,

Β. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ, Δ. ΣΑΧΙΝΗΣ, Σ. ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ.

Τ. Ι. ΦΟΡΕΣΤΗΣ»

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

«Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὸ ἀπὸ 11 Φεβρουαρίου ε. ε. Ἡμέτερον Διάταγμα περὶ ἰσχύος ἐν ταῖς Ἰονίοις Νήσοις τοῦ δικαστικοῦ ὀργανισμοῦ, πολιτικῆς καὶ ποινικῆς δικονομίας καὶ ἐμπορικοῦ νόμου, πρὸς δὲ καὶ τὸ ἄρθρον 18 τοῦ νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ· ἐπὶ τῇ προτάσει τοῦ Ἡμετέρου ὑπουργικοῦ συμβουλίου ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάττομεν. Ἄρθρον 1. Ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης ὑπουργείου τῆς χρήσεως τοῦ 1866 χορηγεῖται ἔκτακτος πίστωσις δραχμῶν πέντε χιλιάδων διακοσίων τριάκοντα, καταλογιζομένη ὑπὸ εἰδικὸν κεφάλαιον 6 «Φυλακαὶ ὑποδίκων ἐν Ἑπτανήσῳ» διὰ μισθοδοσίαν προσωπικοῦ καὶ ἐνοίκια φυλακῶν ἐν ταῖς νήσοις Κερκύρᾳ, Κεφαλληνίᾳ καὶ Ζακύνθῳ. Ἄρθρον 2. Ἡ προκειμένη πίστωσις ὑποβληθήσεται εἰς τὴν κύρωσιν τῆς προσεχοῦς Βουλῆς. Εἰς τοὺς Ἡμετέρους ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργοὺς ἀνατίθεται ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος Διατάγματος. Ἐν Πύργῳ, τὴν 18 Ἀπριλίου 1866.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Μ. ΡΟΥΦΟΣ, Σ. ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ, Κ. ΠΡΟΒΕΛΕΓΙΟΣ,

Τ. Ι. ΦΟΡΕΣΤΗΣ, Δ. ΣΑΧΙΝΗΣ, Β. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ,

Π. ΕΜ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ.»

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

«Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὸ ἄρθρον 15 τοῦ Νόμου περὶ διοικήσεως τῶν δημοσίων ἐσόδων καὶ ἐξόδων καὶ περὶ δημοσίου λογιστικοῦ, καὶ τὸ ἄρθρον 3 τοῦ ὑπὸ στοιχ. ΡΛΖʹ. Νόμου, περὶ κυρώσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ τὸ 1866· γνωμοδοτήσει τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον 1. Ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1866 χορηγεῖται ἀναπληρωτικὴ πίστωσις δραχμῶν πεντήκοντα χιλιάδων, ἀρ. 50,000, καταλογιζομένη ὑπὸ τὸ κεφ. 15 «ἐπιστροφαὶ χρημάτων.» Ἄρθρον 2. Ἡ προκειμένη πίστωσις ὑποβληθήσεται εἰς τὴν κύρωσιν τῆς προσεχοῦς Βουλῆς. Εἰς τὸν Ἡμέτερον ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸν ἀνατίθεται ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος Διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 22 Μαΐου 1866.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Μ. ΡΟΥΦΟΣ, Δ. ΣΑΧΙΝΗΣ, Β. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ, Τ. Ι. ΦΟΡΕΣΤΗΣ,

Σ. ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ, Π. ΕΜ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ.»

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Λαβόντες ὑπ’ ὄψιν τὸ ἄρθρον 1 τοῦ ΡΝ. Νόμου τῆς 20 Ἰανουαρίου 1866, καθ’ ὃ ἀπὸ τῆς 1 Ἰουλίου λαμβάνει ὑποχρεωτικὴν ἰσχὺν ἐν ταῖς Ἰονίοις νήσοις ἡ ἐν τῷ λοιπῷ Βασιλείῳ κειμένη νομοθεσία, καὶ τὸ ἄρθρον ιϛʹ. τοῦ ἀπὸ 9 Ἰουλίου 1852 Νόμου περὶ Ἐπισκοπῶν καὶ Ἐπισκόπων, ἐν ᾧ κανονίζεται τὸ ἐπίδομα τῶν ἐν ἐνεργείᾳ Ἀρχιερέων. Ἰδόντες τ’ ἄρθρα 9, 18 καὶ 19 τοῦ Νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ· ἐπὶ τῇ προτάσει τοῦ Ἡμετέρου ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάττομεν. Ἄρθρον 1. Διὰ τὴν πληρωμὴν τοῦ ἀπὸ 1 Ἰουλίου ἕως 31 Δεκεμβρίου ε. ε. ἐπιδόματος τῶν ἐν Ἑπτανήσῳ Ἀρχιερέων χορηγεῖται ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν διὰ τὸ 1866 ἐξόδων τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως ὑπουργείου ἔκτακτος πίστωσις δραχμῶν 13,950, καταλογιζομένη ὑπὸ ἰδιαίτερον Κεφάλαιον 7 «ἐπίδομα Ἀρχιερέων Ἑπτανήσου». Ἡ πίστωσις αὕτη ὑποβληθήσεται εἰς τὴν κύρωσιν τῆς Βουλῆς ἐν τῇ προσεχεῖ συνόδῳ αὐτῆς, πληρωθήσεται δὲ ἐκ τῶν ἐσόδων τῆς χρήσεως 1866 ἡ δαπάνη. Εἰς τοὺς Ἡμετέρους ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας ἐκπαιδεύσεως καὶ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργοὺς ἀνατίθεται ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος Διατάγματος. Ἐν Κερκύρᾳ, 16 Αὐγούστου 1866.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Δ. ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ, Δ. ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ, Δ. ΔΡΟΣΟΣ,

Ε. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ, Χ. ΖΥΜΒΡΑΚΑΚΗΣ.»

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

«Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὸ ἄρθρον 18 τοῦ νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ· γνωμοδοτήσει τοῦ Ἡμετέρου ὑπουργικοῦ συμβουλίου ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάττομεν. Ἄρθρον 1. Ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τῆς χρήσεως 1866 τοῦ ἐπὶ τῶν ἐσωτερικῶν ὑπουργείου χορηγεῖται ἔκτακτος πίστωσις ἐκ δραχμῶν τεσσαράκοντα χιλιάδων, ἀριθ. 40,000, καταλογιζομένη ὑπὸ εἰδικὸν Κεφ. 11 «Προσωρινὴ βοήθεια προσφύγων Κρητῶν.» Ἄρθρον 2. Ἡ ἀνωτέρω πίστωσις ὑποβληθήσεται εἰς τὴν κύρωσιν τῆς προσεχοῦς Βουλῆς. Εἰς τοὺς Ἡμετέρους ἐπὶ τῶν ἐσωτερικῶν καὶ ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν ὑπουργοὺς ἀνατίθεται ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος Διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 14 Σεπτεμβρίου 1866.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Δ. Γ. ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ Δ. ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ, Δ. ΔΡΟΣΟΣ,

Χ. ΖΥΜΒΡΑΚΑΚΗΣ.»

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

«Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὰ ἄρθρα 18 καὶ 19 τοῦ περὶ δημοσίου λογιστικοῦ τοῦ Κράτους νόμου· ἐπὶ τῇ προτάσει τοῦ Ἡμετέρου ὑπουργικοῦ συμβουλίου ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάττομεν. Ἄρθρον 1. Ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργείου διὰ τὸ ἔτος 1866 χορηγοῦμεν ἔκτακτον πίστωσιν ἐκ δραχμῶν ἑξήκοντα χιλιάδων, τασσομένην ὑπὸ τὸ κεφάλαιον 24 τοῦ αὐτοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἄρθρον 2. Ἡ ἀνωτέρω πίστωσις ὑποβληθήσεται εἰς τὴν κύρωσιν τῆς Βουλῆς κατὰ τὴν προσεχῆ Σύνοδον αὐτῆς. Οἱ Ἡμέτεροι ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ Στρατιωτικῶν Ὑπουργοὶ θέλουσιν ἐκτελέσει τὸ παρὸν Διάταγμα. Ἀθήνησι τῇ 7 Ὀκτωβρίου 1866.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Δ. ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ, Δ. ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ, Δ. ΔΡΟΣΟΣ,

Ε. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ, Χ. ΖΥΜΒΡΑΚΑΚΗΣ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

«Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὰ ἄρθρα 15 καὶ 16 τοῦ περὶ δημοσίου Λογιστικοῦ νόμου καὶ τὸ ἄρθρον 3 τοῦ περὶ κυρώσεως τῶν ἐξόδων τοῦ ἐνεστῶτος ἔτους Νόμου, καθὼς καὶ τὴν ἀπὸ 25 Ὀκτωβρίου παρελθόντος μηνὸς πρᾶξιν τοῦ ὑπουργ. Συμβουλίου. Ἐπὶ τῇ προτάσει τοῦ Ἡμετέρου ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργοῦ ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον 1. Χορηγεῖται ἀναπληρωτικὴ πίστωσις δραχμῶν ἑκατὸν χιλιάδων (100,000) ἐπὶ τοῦ Κεφ. 3 ἄρθρον 6 «Διατήρησις Καταδίκων» τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τ. ε. τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργείου, ἐπιφυλαττομένης τῆς διὰ νόμου κυρώσεως αὐτῆς. Ἄρθρον 2. Εἰς τοὺς Ἡμετέρους ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοὺς ἀνατίθεται ἡ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος Διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 7 Νοεμβρίου 1866.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Δ. Γ. ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ, Δ. ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ.»

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὸ ἄρθρον 15 τοῦ Νόμου περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ καὶ τὸ ἄρθρον 3 τοῦ περὶ κυρώσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ Κράτους διὰ τὸ ἔτος 1866· γνωμοδοτήσει τοῦ Ἡμετέρου ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον 1. Ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1866 χορηγεῖται ἀναπληρωτικὴ πίστωσις ἐκ δραχμῶν ἐννενήκοντα πέντε χιλιάδων, ἀριθ. 95,000, καταλογιζομένη ὑπὸ τὰ ἑξῆς κεφάλαια καὶ ἄρθρα.

Ἄρθρον 2. Ἡ προκειμένη πίστωσις ὑποβληθήσεται εἰς τὴν κύρωσιν τῆς προσεχοῦς Βουλευτικῆς Συνόδου. Εἰς τοὺς Ἡμετέρους ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργοὺς ἀνατίθεται ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος Διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 21 Νοεμβρίου 1866.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Ε. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ

Δ. ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ.»

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὰ ἄρθρα 15 καὶ 16 τοῦ περὶ δημοσίου λογιστικοῦ νόμου, ὡς καὶ τὴν ἀπὸ 17 Νοεμβρίου ε. ε. πρᾶξιν τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου· ἐπὶ τῇ προτάσει τοῦ Ἡμετέρου ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπουργοῦ ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάττομεν. Ἄρθρον 1. Χορηγεῖται ἀναπληρωματικὴ πίστωσις δραχμῶν δέκα χιλιάδων, ἀριθ. 10,000, ἐκ τοῦ Κεφαλαίου 5, ἄρθρου 11 «ὑγειονομικὰ ἔξοδα ἐν γένει» τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων ε. ε. τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπουργείου. Εἰς τοὺς Ἡμετέρους ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργοὺς ἀνατίθεται ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος Διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 26 Νοεμβρίου 1866.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Ὁ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν

Δ. Γ. ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ.

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν

Δ. ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ.»

Πίναξ ἐκτάκτων πιστώσεων τῆς χρήσεως 1866, χορηγηθεισῶν ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς.

Ἐν Ἀθήναις, τὴν 21 Δεκεμβρίου 1866.

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸς

Ε. ΚΕΧΑΓΙΑΣ.

ΠΙΝΑΞ Ἀναπληρωτικῶν πιστώσεων τῆς χρήσεως 1866, χορηγηθεισῶν διὰ Β. Διαταγμάτων ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς.

Ἐν Ἀθήναις, τὴν 21 Δεκεμβρίου 1866.

Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸς

Ε. ΚΕΧΑΓΙΑΣ.

Ἡ ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους ἐπιτροπή Ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν καὶ ἐξέτασε τὰς ἑξῆς αἰτήσεις ἀναπληρωτικῶν καὶ ἐκτάκτων πιστώσεων ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ ἔτους 1866. ά) Πίστωσιν δραχ. 55,711 καὶ 80, καταλογιζομένην εἰς τὸ κεφάλ. 7 καὶ 8 τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν «ἀπόδοσις διεθνῶν τελῶν.» βʹ) Πίστωσιν δραχ. 3,000, κατολογιζομένην εἰς τὸ κεφάλ. ϛʹ. τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐκκλησιαστικῶν, «χάριν ἐπιστημονικῶν ἐρευνῶν εἰς Θήραν.» γʹ) Πίστωσιν δραχ. 13,950, καταλογιζομένην εἰς τὸ κεφάλ. ζ. τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐκκλησιαστικῶν «ἐπίδομα ἀρχιερέων Ἑπτανήσου.» δʹ) Πίστωσιν δραχ. 40,000, καταλογιζομένην ὑπὸ τὸ κεφάλ. 10 τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν «προσωρινὴ βοήθεια προσφύγων Κρητῶν.» έ.) Ἔκτακτον πίστωσιν δραχ. 60,000 ὑπὸ τὸ κεφάλ. ΚΔʹ. τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργείου. ϛʹ.) Πίστωσιν δραχ. 100,000, καταλογιζομένην εἰς τὸ κεφάλαιον Γʹ. τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης «διατήρησις καταδίκων.» ζʹ.) Πίστωσιν δραχ. 95,000 ὑπὸ τὸ κεφάλ. Γʹ. τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης «ἀποζημιώσεις συνέδρων, μαρτύρων καὶ μεταφορὰ ὑποδίκων.» ή.) Πίστωσιν δραχ. 10,000, καταλογιζομένην ὑπὸ τὸ κεφάλ. έ. τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν «ὑγειονομικὰ ἔξοδα.» Ἡ ἐπιτροπὴ παρατηρεῖ, ὅτι αἱ προκείμεναι πιστώσεις, δοθεῖσαι διὰ Βασιλικῶν Διαταγμάτων, εἰσὶν ἀποχρώντως δικαιολογημέναι καὶ νόμιμοι, ἑπομένως γνωμοδοτεῖ περὶ τῆς ἐπιψηφίσεώς των. Ἑπομένως ἔλαβεν ἡ ἐπιτροπὴ ὑπ’ ὄψιν καὶ ἐξέτασε τὴν αἴτησιν ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως δραχ. 50,000 ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργείου, καταλογιζομένην ὑπὸ τὸ κεφάλ. 15 «ἐπιστροφαὶ χρημάτων.» Ἡ προκειμένη αἴτησις ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως δὲν συνοδεύεται μὲ τὴν ἀπαιτουμένην αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν, κατὰ δὲ τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἐζήτησε καὶ ἔλαβεν ἡ ἐπιτροπὴ παρὰ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ ποσὸν τῆς πιστώσεως ἀπεδόθη εἰς ἀποζημίωσιν, ἕνεκεν ὑπεξαιρέσεως ὑπό τινος ὑπαλλήλου τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει Πρεσβείας παρακαταθήκης τινός. Ἡ ἐπιτροπὴ σκεψαμένη, ὅτι ἐπιστροφὴ χρημάτων τότε μόνον λογίζεται, ὅταν ἀποδίδωνται τοιαῦτα ἀχρεωστήτως καταβληθέντα εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον· ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὅμως, ὁ κύριος τῆς νοσφισθείσης παρακαταθήκης εἶχε δικαίωμα ἀποζημιώσεως ἀπέναντι τοῦ δημοσίου, τὸ ὁποῖον εὐθύνετο διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ ὑπαλλήλου αὐτοῦ γενομένην ὑπεξαίρεσιν· ἑπομένως ὁ ὑπουργὸς ὤφειλε νὰ ἀποζημιώσῃ τὸν κύριον τῆς παρακαταθήκης ἐκ τοῦ Κεφαλαίου τῶν ἀποζημιώσεων, καὶ τούτου ἐξαντληθέντος, ὤφειλε νὰ ζητήσῃ ἐπὶ τοῦ Κεφαλ. τούτου ἀναπληρωτικὴν πίστωσιν, γνωστοποιῶν συγχρόνως εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὰ ληφθέντα κατὰ τοῦ ὑπεξαιρέτου μέτρα, οὐ μόνον πρὸς ἀπόδοσιν τῶν νοσφισθέντων, ἀλλὰ καὶ πρὸς ποινικὴν αὐτοῦ καταδίωξιν. Διὰ ταῦτα γνωμοδοτεῖ, ὅπως μὴ ἐγκριθῇ ἡ προκειμένη πίστωσις, ἐπὶ τῷ τέλει τοῦ νὰ συμμορφωθῇ ὁ Κ. ὑπουργὸς μὲ τὰς ἐκτεθείσας σκέψεις τῆς ἐπιτροπῆς. Ἐπὶ τέλους ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν της καὶ ἐξήτασε τὴν αἴτησιν περὶ ἐκτάκτου πιστώσεως πέντε χιλιάδων δρ. διακοσίων τριάκοντα, λόγῳ μισθοδοσίας προσωπικοῦ κτλ. τῶν ἐν ταῖς Νήσοις Κερκύρας, Κεφαλληνίας καὶ Ζακύνθου φυλακῶν τῶν ὑποδίκων, καταλογιζομένων ὑπὸ τὸ Κεφάλ. ϛʹ. τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης. Ἐπειδὴ δὲ ἡ προκειμένη αἴτησις δὲν συνοδεύεται μὲ τὴν ἀπαιτουμένην αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν, ἵν’ ἐκ ταύτης γνωρίσῃ ἡ ἐπιτροπὴ ἂν πραγματικῶς ὑπερτάτη καὶ ἀναπόδραστος ἀνάγκη ὑπηγόρευσε τὴν προκειμένην δαπάνην, ἡ ἐπιτροπὴ ἐζήτησε καὶ ἔλαβε παρὰ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης τὰς σχετικὰς πληροφορίας. Κατὰ τὰς πληροφορίας ταύτας, ὁ ὑπουργὸς προέβη εἰς τὴν προκειμένην δαπάνην, διότι ψηφισθεὶς ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1866 πρὸ τῆς ἀφομοιώσεως τῆς Ἑπτανήσου, δὲ εἶχε προϊδῇ δαπάνην διὰ τὰς φυλακὰς τῶν ὑποδίκων Κερκύρας, Κεφαλληνίας καὶ Ζακύνθου. Οἱ δὲ ὑπόδικοι μετὰ τὴν ἀφομοίωσιν περιωρίσθησαν ἐν ταῖς φυλακαῖς τῶν καταδίκων ἐντὸς χωριστοῦ τμήματος αὐτῶν. Διωρίσθησαν δὲ εἰδικοὶ ἐπιστάται χάριν τῶν ὑποδίκων, διότι ἴσως ἐξ ἑνὸς δὲν ἀπέβαινεν εὐχερὲς εἰς τοὺς ἐπιστάτας τῶν φυλακῶν τῶν καταδίκων ν’ ἀναπληρώσωσι τοὺς τῶν ὑποδίκων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ, καὶ κυρίως, διότι τὸ ἄρθρον 553 τῆς ποινικῆς Δικονομίας ὁρίζει ὅτι οἱ ἐπιστάται τῶν φυλακῶν τῶν ὑποδίκων διορίζονται ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ἐνῷ οἱ τῶν καταδίκων διορίζονται ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὑπέλαβεν, ὅτι ἡ ὑπηρεσία τοῦ ἐπιστάτου τῶν φυλακῶν τῶν ὑποδίκων εἶναι ἀσυμβίβαστος ἐκ τοῦ Νόμου μὲ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ἐπιστάτου τῶν φυλακῶν τῶν καταδίκων, καὶ ὅτι ἤθελεν ἀθετήσει τὴν διάταξιν ταύτην, ἐὰν ἐπέτρεπεν εἰς τὸ αὐτὸ πρόσωπον τὴν ἐκπλήρωσιν ἀμφοτέρων τῶν ὑπηρεσιῶν. Ἑπομένως ἔκρινε καθῆκόν του νὰ κάμῃ χρῆσιν τῆς προκειμένης ἐκτάκτου δαπάνης. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐσκέφθη, ὅτι κατὰ τὰ ὑπὸ πάντων τῶν συνταγματικῶς κυβερνωμένων ἐθνῶν παραδεδειγμένα, ὁ ὑπεύθυνος ὑπουργὸς τότε μόνον δύναται νὰ κάμῃ χρῆσιν τοῦ δικαιώματος ἐκτάκτου πιστώσεως, ὅταν ἡ δαπάνη ἦτον ἀπρόοπτος, παρίσταται κατεπείγουσα, ἐπιτάττεται ὑπὸ κρείττονος δυνάμεως, ἢ ἐπιβάλλεται ὑπὸ ὑπερτάτης καὶ ἀναποδράστου ἀνάγκης. Ἐπὶ δὲ τοῦ προκειμένου ἀποβαίνει ἀναντίῤῥητον, ὅτι αἱ ἐπιστάται τῶν φυλακῶν τῶν καταδίκων ἠδύναντο λίαν εὐχερῶς νὰ ἀναπληρώσωσι καὶ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ἐπιστάτου τῶν ὑποδίκων, καθ’ ὅσον καὶ οἱ μὲν καὶ οἱ δὲ ἐντὸς τοῦ αὐτοῦ καταστήματος καθείργονται. Τοῦτο ἐκτελεῖται εἰς τὰς πλείστας τῶν ἐντὸς τῶν πρωτευουσῶν τῶν Νομῶν φυλακῶν, ἔνθα κρατοῦνται καὶ κατάδικοι καὶ ὑπόδικοι ἐν τῷ αὐτῷ καταστήματι, καὶ ἡ ἐπιστασία αὐτοῦ εἶναι ἀνατεθειμένη εἰς ἓν καὶ τὸ αὐτὸ πρόσωπον, ὥστε ἔλλειψις ὀργάνων διὰ τὴν προκειμένην ὑπηρεσίαν δὲν ὑφίστατο· ἑπομένως πάντη ἀδικαιολόγητος ἀποβαίνει ἐντεῦθεν ἡ δαπάνη. Πολὺ δὲ ὀλιγώτερον δύναται νὰ δικαιολογήσῃ αὐτὴν ἡ μνησθεῖσα διάταξις τῆς Ποιν. Δικονομίας, ἔχουσα ὡς ἑξῆς· «Ἄρθρ. 553. Οἱ ἐπιστάται τῶν φυλακῶν τῶν ὑποδίκων διορίζονται παρὰ τῆς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Γραμματείας, οἱ δὲ τῶν ποινικῶν φυλακῶν παρὰ τοῦ Βασιλέως.» Ἐκ τῆς διατάξεως ταύτης οὐδὲν ἄλλο προκύπτει, εἰμὴ, ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης εἶναι ὁ ἁρμόδιος ἐπὶ τοῦ διορισμοῦ τῶν προκειμένων ἐπιστατῶν. Καὶ βεβαίως ἤθελεν ἀδικήσει ἡ ἐπιτροπὴ τὸν ὑπουργὸν τοῦτον, τὸν προϊστάμενον τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας, ἐπιτετραμμένης τὴν ἐφαρμογὴν τῶν Νόμων, ἐὰν ἤθελε πιστεύσει ὅτι πραγματικῶς ἐπλανήθη περὶ τὴν ἀληθῆ ἔννοιαν τῆς τόσον σαφοῦς ταύτης διατάξεως, ὑπολαβὼν, ὅτι κατ’ αὐτὴν ἡ ὑπηρεσία τῶν ἐπιστατῶν τῶν καταδίκων εἶναι ἀσυμβίβαστος πρὸς τὴν τῶν ἐπιστατῶν τῶν ὑποδίκων. Ἄλλως τε αὐτὸ τὸ γινόμενον, ὅτι εἰς τὰς πλείστας τῶν φυλακῶν τοῦ Κράτους καθείργονται ἐν τῷ αὐτῷ καταστήματι καὶ ὑπόδικοι καὶ κατάδικοι, καὶ ἡ ἐπιστασία αὐτοῦ εἶναι ἀνατεθειμένη εἰς ἓν καὶ τὸ αὐτὸ πρόσωπον, ἦτο ἱκανὸν νὰ διασκεδάσῃ πάντα δισταγμὸν ὡς πρὸς τὸν συμβιβασμὸν τῶν δύω ὑπηρεσιῶν, περὶ ὧν πρόκειται. Πρόδηλον ἐκ τῶν ἐκτεθεισῶν σκέψεων συνάγεται τὸ συμπέρασμα, ὅτι τὴν προκειμένην ἔκτακτον δαπάνην οὔτε πραγματικὴ οὔτε νομικὴ ἀνάγκη ὑπηγόρευσεν, ἀλλ’ ὅτι στερεῖται παντὸς ἐκ τῶν στοιχείων τῶν ἐκτάκτων δημοσίων δαπανῶν, καὶ ὅτι ἀπέβη ἀνωφελής. Ἀφοῦ δὲ ἡ ἐπιτροπὴ κατέληξεν εἰς τὸ συμπέρασμα τοῦτο, ἔχει ἤδη τὴν ἀναγκαίαν βάσιν, ἐφ’ ἧς νὰ στηρίξῃ τὴν ἐφεξῆς ἐξενεχθησομένην γνώμην αὐτῆς. Ἐπομένως περιττὸν, καὶ ἴσως ἀνοίκειον κρίνει νὰ προβῇ εἰς τὴν ἔρευναν τῶν πραγματικῶν αἰτίων, ἅτινα πιθανῶς ὑπηγόρευσαν τὴν δαπάνην. Ἐπειδὴ δὲ οἱ ὑπουργοὶ εὐθύνονται ἀπέναντι τῆς Πολιτείας διὰ πᾶσαν δαπάνην, τὴν ὁποίαν δὲν προεῖδεν ὁ προϋπολογισμὸς καὶ δὲν ὑπηγόρευσε κρείττων δύναμις καὶ ἀναπόδραστος ἀνάγκη· Διὰ ταῦτα γνωμοδοτεῖ ἡ ἐπιτροπὴ, ὅπως μὴ ἐγκρίνῃ ἡ Βουλὴ τὴν προκειμένην δαπάνην, καταλογίσῃ δὲ αὐτὴν εἰς βάρος τοῦ διατάκτου. Ἀθῆναι, 24 Φεβρουαρίου 1867. Ὁ Πρόεδρος Δ. Καλλιφρονᾶς, Τὰ μέλη Σ. Χ. Στεφανόπουλος, Δ. Τσαμόπουλος, Κ. Δαρειώτης, Τ. Λαζαρέτος, Δ. Τσιτσάρας, Σ. Οἰκονομίδης, Ἀνδρ. Στράτος, Κ. Πεταλᾶς, Ἀρ. Π. Μπουκαούρης, Π. Κυριακὸς, Σ. Σωτηρόπουλος.» Καθόσον ἀφορᾷ τὴν διὰ τοῦ ἀπὸ 18 Ἀπριλίου 1866 Β. Διατάγματος χορηγηθεῖσαν ἔκτατον πίστωσιν ἐκ δραχ. 5,230 ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ διὰ τὸ ἔτος 1867 προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης ὑπουργείου, δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς, ἀλλ’ ὡς μέλος αὐτῆς ἐκφράζω τὴν γνώμην μου, ἣν ἐσχημάτισα ἐκ τῶν ἑξῆς σκέψεων. Ὅτε ἐνομοθετήθη ὁ διὰ τὸ ἔτος 1866 προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους, δὲν εἶχε νομοθετηθῆ ὁ περὶ ἰσχύος τῆς ποινικῆς Δικονομίας τοῦ Βασιλείου ἐν Ἑπτανήσῳ ΡΝʹ. νόμος τῆς 20 Ἰανουαρίου 1866. Ἐπομένως δὲν ἠδύνατο νὰ συμπεριληφθῇ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων καὶ τὸ ζητούμενον ἤδη πρὸς κύρωσιν ποσὸν, διότι ἦτον ἄδηλον ἂν ἡ δικαστικὴ ἀφομοίωσις ἤθελεν ἐγκριθῆ, καὶ κατὰ ποίαν ἐποχὴν ἤθελε τεθῆ εἰς ἐνέργειαν. Ὅτι νομοθετηθείσης τῆς ἐν Ἑπτανήσῳ ἰσχύος τῆς ποιν. Δικονομίας τοῦ Βασιλείου, καὶ ταύτης τεθείσης εἰς ἐνέργειαν διὰ τοῦ ἀπὸ 11 Φεβρουαρίου 1866 Β. Διατάγματος, ἀπὸ τὴν 24 Μαρτίου 1866 εἵπετο ἐξ ἀνάγκης, ἵνα, ἄνευ ἀναβολῆς, πρὸς ἐκτέλεσιν τῶν ἄρθρων 552 καὶ 553 τῆς ποιν. Δικονομίας, προβῇ ὁ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης ὑπουργὸς εἰς τὸν διορισμὸν τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἐπιστατῶν διὰ τὰς φυλακὰς τῶν ὑποδίκων εἰς τὴν ἕδραν ἑκάστου δικαστηρίου τῶν Πρωτοδικῶν, καὶ ὡς πραγματικῶς ἔπραξεν. Ὅτι δυνάμει τοῦ ἄρθρου 18 τοῦ περὶ δημοσίου λογιστικοῦ Νόμου διὰ τὴν ἔκτακτον καὶ κατεπείγουσαν ταύτην ὑπηρεσίαν ἠδύνατο ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς νὰ χορηγηθῇ ὑπὸ τοῦ Βασιλέως ἔκτακτος πίστωσις καὶ νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν Βουλὴν, ὡς καὶ ἐγένετο κατὰ τὸ ἄρθρο 17 τοῦ αὐτοῦ νόμου, πρὸς κύρωσιν. Ὅτι κατὰ τὴν ἔγκρισιν τῆς ὑπὸ τοῦ Βασιλέως χορηγηθείσης πιστώσεως, διετηρήθησαν αἱ διατάξεις τοῦ εἰρημένου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ νόμου, διότι ἡ πρότασις τῆς πιστώσεως ἐγένετο παρὰ τοῦ ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καὶ ἡ πρὸς κύρωσιν τῆς πιστώσεως ταύτης πρότασις ἐγένετο ἐγκαίρως εἰς τὴν παροῦσαν σύνοδον τῆς Βουλῆς. Ὅτι δὲν ἠδύνατο ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ν’ ἀναθέσῃ προσωρινῶς τὰ καθήκοντα τῶν ἐπιστατῶν τῶν φυλακῶν τῶν ὑποδίκων εἰς τοὺς διευθυντὰς τῶν σωφρονιστηρίων, διότι ἡ ποιν. Δικονομία ὁρίζει, ἵνα αἱ φυλακαὶ αὗται ὦσι κεχωρισμέναι καὶ ἐπιστατῶνται παρ’ ἄλλου προσώπου, ἔχοντος ἄλλου εἴδους καθήκοντα, τοῦ μὲν ἐπιστάτου τῶν φυλακῶν τῶν ὑποδίκων διοριζομένου ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, τοῦ δὲ τῶν σωφρονιστηρίων ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ὅτι ἐκτὸς τούτου, ἰσχύοντος εἰσέτι ἐν Ἑπτανήσῳ τοῦ περὶ σωφρονιστηρίων Ἰονικοῦ νόμου, κατὰ τὴν ἔννοιαν τοῦ περὶ ἀφομοιώσεως ΡΝʹ. νόμου, καὶ μεταφερθέντων εἰς τὰ αὐτόθι σωφρονιστήρια πολλῶν ἐκ τῶν ἄλλων τοῦ Βασιλείου φυλακῶν βαρυποίνων καταδίκων, ἦτο ἀσυμβίβαστος καὶ ἐπικίνδυνος ἡ συγχώνευσις τῶν δύω ὑπηρεσιῶν, διὰ τὴν ἀσφαλῆ φύλαξιν τῶν καταδίκων, κατὰ τὸν περὶ σωφρονιστηρίων νόμον, καὶ διὰ τὴν φύλαξιν τῶν ὑποδίκων τῆς περιφερείας ἑκάστου Πρωτοδικείου. Διὰ ταῦτα Προτείνω τὴν κύρωσιν τῆς πιστώσεως ταύτης. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 24 Φεβρουαρίου 1867.

Ὁ μειονοψηφῶν Βουλευτὴς

Σ. ΛΕΟΝΤΑΡΑΚΗΣ.

ΔΗΜ. ΜΑΚΡΗΣ συμφωνῶ μὲ τὴν ἀνωτέρω γνώμην.»

§24ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Συζητουμένου τοῦ νομοσχεδίου περὶ τοῦ φόρου ἐπὶ τῶν ζώων, ἐνθυμεῖσθε, κύριοι, ὅτι ἐζήτησα καὶ ἐγὼ τὸν λόγον, οὐχὶ ὅπως ἐκφράσω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου γνώμην, οὔτε ὅπως τὸ ὑποστηρίξω, καθόσον τὴν μὲν γνώμην μου εἶχον ἐκφράσει ὡς μέλος τῆς ἐπιτροπῆς τῶν οἰκονομικῶν, ἡ δὲ Κυβέρνησις, μετὰ τῆς ὁποίας συνετασσόμην ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τοῦτο, δὲν εἶχεν ἀνάγκην τῆς συνηγορίας μου, ἀλλὰ διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς φράσεις τινὰς, αἱ ὁποῖαι προεφέρθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου τὰς πρώτας ἡμέρας τῆς συζητήσεως καὶ διὰ τῶν ὁποίων μοὶ ἐφάνη ὅτι ἐπεῤῥίπτετο κατά τινα τρόπον μομφή τις εἰς μίαν τῶν προκατόχων Κυβερνήσεων, τῆς ὁποίας εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἦμαι μέλος. Ἐπειδὴ ὅμως εἶχε προχωρήσει τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἡ ὥρα καὶ ἡ Βουλὴ ἔσπευδε νὰ φθάσῃ εἰς τὸ τέλος τῆς συζητήσεως, παρῃτήθην μὲν τότε ἀπὸ τὸν λόγον, ἔρχομαι δὲ νὰ πράξω τοῦτο σήμερον ὅτε πρόκειται ἡ συζήτησις ἑτέρου ἀντικειμένου λίαν σχετικοῦ. Ὁ ἔντιμος βουλευτὴς Μεσολογγίου Κ. Δεληγεώργης, δικαιολογῶν τὸ ἔλλειμα, τὸ ὁποῖον παρουσιάζει ἡ χρῆσις τοῦ 1866, εἶπε πρὸς τοῖς ἄλλοις μήπως ἡμεῖς συνετάξαμεν τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1866; Ἄλλοι τὸν συνέταξαν καὶ ἑπομένως δὲν εἴμεθα ὑπεύθυνοι διὰ τὸ ἔλλειμμα. Ὁ δὲ ἔντιμος Βουλευτὴς Μεσσήνης καὶ πρωθυπουργὸς, ἀπαντῶν εἰς τὸν Κ. Δεληγιώργην, εἶπεν ὅτι τὸ ἔλλειμμα τοῦτο εἶχε προΐδει αὐτὸς ἀπὸ τοῦ 7βρίου τοῦ 1865 καὶ διὰ τοῦτο ὁ προϋπολογισμὸς, τὸν ὁποῖον κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὑπέβαλε, παρίστανε τριῶν ἢ τεσσάρων ἑκατομμυρίων ἔλλειμμα. Διὰ τῶν φράσεων τούτων, κύριοι, μένει κἄπως ὑπονοούμενον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἥτις ἀνεθεώρησε τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1866, παρουσίασεν αὐτὸν εἰς τὴν Βουλὴν ἰσοζυγισμένον καὶ ἄνευ ἐλλείμματος καὶ τὸν ὑπεστήριξεν ὡς τοιοῦτον κατὰ τὴν συζήτησιν, ὅτι δὲν ἐξεπλήρωσε τὸ καθῆκόν της μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς καὶ ἴσως μετὰ τῆς δεούσης εἰλικρινείας. Ἀναγκάζομαι ἐκ τούτου νὰ σᾶς εἴπω ὀλίγα τινὰ, ἐκ τῶν ὁποίων πιστεύω ὅτι θέλετε πεισθῆ καὶ ὑμεῖς, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἀνεθεώρησε τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1866, ἐστηρίχθη εἰς πραγματικοὺς ὑπολογισμοὺς, ὅτι ἐνήργησε μ’ ὅλην τὴν ἀκρίβειαν καὶ μ’ ὅλην τὴν εἰλικρίνειαν. Τοσούτῳ δὲ μᾶλλον ἀναγκάζομαι νὰ πράξω τοῦτο, καθόσον τὴν μομφὴν ταύτην, ἡ ὁποία μὲ πολλὴν λεπτότητα καὶ εὐγένειαν ἐξεφέρθη ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, τὴν βλέπω ἐπαναλαμβανομένην εἴς τινας ἐφημερίδας μὲ τρόπον ἀπότομον, καὶ δὲν ἀνέχομαι νὰ μένῃ τοιαύτη ἰδέα οὔτε εἰς τὴν διάνοιαν τῆς Βουλῆς, οὔτε εἰς τὴν διάνοιαν τοῦ κοινοῦ. Ὁ προϋπολογισμὸς ἑνὸς Κράτους εἶναι τὸ ἀτελέστερον τῶν ἀνθρωπίνων πράξεων, καὶ μάλιστα ὅταν ὁ προϋπολογισμὸς αὐτὸς συντάττηται εἰς Κράτος, εἰς τὸ ὁποῖον οὐδὲν ἔσοδον δὲν στηρίζεται εἰς θετικὰς βάσεις· ἐκτὸς τῶν ἄλλων μία ἀνομβρία, ἢ μία πολυομβρία δύναται νὰ ἐλαττώσῃ κατὰ πολλὰ ἑκατομμύρια τὸ ἔσοδον τῶν δημητριακῶν καρπῶν, μία ἐπιζωοτία δύναται νὰ καταστρέψῃ τὸν φόρον ἐπὶ τῶν ζώων καὶ μία ἀκινησία τοῦ ἐμπορίου δύναται νὰ ἐλαττώσῃ κατὰ ἑκατομμύρια τὰς τελωνιακὰς προσόδους. Διὰ τοῦτο, ἂν λάβητε ἀνὰ χεῖρας τοὺς προϋπολογισμοὺς ἀπὸ τοῦ 1845 καὶ ἐντεῦθεν, καὶ τοὺς παραβάλητε μὲ τοὺς ἀπολογισμούς, θέλετε εὕρει μεταξὺ τῶν μὲν καὶ τῶν δὲ μεγάλην διαφοράν. Ὡς παράδειγμα σᾶς ἀναφέρω, ὅτι ἐκ τῶν δύω ἑκατομ., εἰς τὰ ὁποῖα ὑπουργός τις τῶν Οἰκονομ., χρηματίσας ἐσχάτως συνάδελφος τοῦ Κ. Δεληγεώργη, ὑπελόγιζέ ποτε τὸ ἔσοδον ἀπὸ ἐκποίησιν φθαρτῶν κτημάτων, εἰσέπραξε 368,000, οἱ δὲ προϋπολογισμοὶ τῶν ἐξόδων τοσοῦτον ἐφάνησαν πλημμελεῖς, ὥστε πολλάκις ἐδέησε νὰ ζητηθῶσι πιστώσεις δύο, τριῶν καὶ τεσσάρων ἑκατομμυρίων. Καὶ ὅμως οὐδέποτε προϋπολογισμὸς κατεκρίθη τοσοῦτον, ὅσον ὁ τοῦ 1866, καί τοι μὴ παρουσιάζων τόσον μεγάλας διαφοράς, οὔτε ὡς πρὸς τὰ ἔσοδα, οὔτε ὡς πρὸς τὰ ἔξοδα. Ποῖος ὁ λόγος τῆς ἐξαιρέσεως ταύτης; ὁ λόγος εἶναι, διότι τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1866 δὲν συνέταξεν ἡ κυβέρνησις ἐκείνη, ἥτις τὸν ὑπεστήριζεν ἐντὸς τῆς Βουλῆς, τὸν εἶχε συντάξει ἑτέρα κυβέρνησις, τὴν ὁποίαν πεσοῦσαν διεδέχθησαν ἐν τῷ μεταξὺ δύο ἕτεραι κυβερνήσεις, σχηματισθεῖσαι ἀπὸ πρόσωπα τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἥτις ἀφοῦ τὴν ἔῤῥιψεν, ἐδιχοτομήθη. Καὶ ἡ μὲν πρώτη Κυβέρνησις, ἡ τοῦ κυρίου Κουμουνδούρου, ἥτις συνέταξεν αὐτὸν, τὸν παρουσίασε μὲ ἔλλειμμα 3 περίπου ἑκατομμυρίων, τὸ ὁποῖον ὑπέσχετο νὰ ἀναπληρώσῃ, πρῶτον μὲν διὰ δύο νόμων δι’ ὧν ἔμελλε ν’ αὐξήσῃ τὰ ἔσοδα τοῦ Κράτους, καὶ οὗτοι ἦσαν οἱ νόμοι περὶ χαρτοσήμου καὶ περὶ ὁδοποιΐας, καὶ δεύτερον διὰ διαφόρων οἰκονομιῶν, αἵτινες ἤθελον ἐπέλθει, ἐὰν ἐψηφίζετο ἡ ἀφομοίωσις καὶ οἱ ὀργανικοὶ νόμοι τοὺς ὁποίους εἰς τὴν Βουλὴν εἰσήγαγεν· ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη ἡττηθεῖσα κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ περὶ ὁδοποιΐας νομοσχεδίου, ἔπεσεν· αἱ δύο διάδοχοι αὐτῆς κυβερνήσεις, αἱ ἀπὸ μέλη τῆς ἀντιπολιτεύσεως σχηματισθεῖσαι, τόσον μέγα ἐθεώρησαν τὸ οἰκονομικὸν ζήτημα, ὥστε δὲν ἐδυσκολεύθησαν νὰ ὁμολογήσωσιν, ὅτι δὲν εἶναι εἰς κατάστασιν νὰ πράξουν τίποτε ἀπέναντι αὐτοῦ, καὶ ἡ μὲν πρώτη ἐζήτησε παρὰ τοῦ ἀνωτάτου ἄρχοντος τὴν λῆξιν τῆς συνόδου, διὰ νὰ λάβῃ καιρὸν νὰ σκεφθῇ, ἀλλ’ ἀποτυχοῦσα εἰς τὴν ἀπαίτησίν της, ἠναγκάσθη ν’ ἀποσυρθῇ, ἡ δὲ ἄλλη κυβέρνησις ἡ προεδρευομένη ἀπὸ τὸν κύριον Δεληγεώργην, εὑρισκομένη εἰς τὴν αὐτὴν ἀμηχανίαν, ἐζήτησε παρὰ τῆς Βουλῆς τὴν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, ἀλλ’ ἀποτυχοῦσα καὶ αὕτη ἀπεσύρθη. Τότε ἦλθεν ἑτέρα κυβέρνησις, προεδρευομένη ἀπὸ τὸν κύριον Ῥοῦφον, καὶ τῆς ὁποίας εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἦμαι μέλος ὡς ὑπουργὸς τῶν οἰκονομικῶν. Ἡ νέα αὐτὴ κυβέρνησις ἀναθεωρήσασα τὸν παρὰ τοῦ Κ. Κουμουνδούρου συνταχθέντα προϋπολογισμὸν, παρουσίασεν αὐτὸν μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἐξισωμένον, ἤτοι μὴ παρουσιάζοντα οὐδὲν ἔλλειμμα, ἀλλ’ ἀπεναντίας ὑποσχόμενον καὶ κἄποιον περίσσευμα. Ἡ ἐργασία αὕτη τότε μὲν ἐθεωρήθη πολὺ ἀκριβὴς, διότι καὶ ἡ ἐπιτροπὴ τῆς Βουλῆς, ἥτις ἐπεξειργάσθη τὸν προϋπολογισμὸν, τὸν εὗρεν πολὺ ὀρθὸν καὶ σύμφωνον πρὸς τὰ πράγματα, καὶ ἡ Βουλὴ μετά τινας συζητήσεις τὸν παρεδέχθη καὶ τὸν ἐπεκύρωσε. Προϊόντος ὅμως τοῦ χρόνου ἤρχισαν νὰ τὸν κατακρίνωσί τινες, καθόσον δυστυχῶς τὰ πράγματα ἀντὶ τοῦ μικροῦ πλεονάσματος, τὸ ὁποῖον ὑπέσχετο ὁ προϋπολογισμὸς ἐκεῖνος, ἤρχισαν ν’ ἀποδεικνύουν ἔλλειμμα, καὶ τὸ ἔλλειμμα τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἐν ἀρχῇ ἐφαίνετο μικρὸν, κατήντησε σήμερον εἰς τρία ἑκατομμύρια. Ἕνεκα τούτου εὑρέθησαν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι μὴ ἐξετάζοντες καλῶς τὰ πράγματα δὲν ἐδυσκολεύθησαν νὰ εἴπωσιν ὅτι ἡ ἐργασία, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἐκάμαμεν, δὲν ἦτον ἀκριβής· εἶπόν τινες, ὅτι ὁ κύριος Σωτηρόπουλος ὡς ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ νὰ ἐξισώσῃ τὸν προϋπολογισμὸν, ἔκαμε μίαν ταχυδακτυλουργικὴν ἐργασίαν, ἔκοψεν ἄνευ λόγου ἀπὸ τὸ ἓν μέρος καὶ ἐπρόσθεσεν ἀπὸ τὸ ἄλλο, καὶ ἰδοὺ σήμερον τὰ πράγματα ἀποδεικνύουσιν τὴν ἀμέλειαν τῆς ἐργασίας του. Αὐτὸς μᾶς εἶπε, ὅτι θὰ ὑπάρχῃ περίσσευμα, καὶ ὅμως βλέπομεν μέγα ἔλλειμμα. Δὲν εἶναι ἔργον ἰδικόν μου νὰ δικαιολογήσω τὴν παρουσιαζομένην εἴς τινα ἔσοδα τοῦ κράτους ἐλάττωσιν· τοῦτο ἀνήκει εἰς τοὺς ὑπουργοὺς, οἱ ὁποῖοι διεχειρίσθησαν τὰ ἔσοδα ταῦτα· αὐτοὶ ἔχουν καθῆκον νὰ βεβαιώσουν τὴν Βουλὴν καὶ τὸ κοινὸν, ὅτι ἡ ἐλάττωσις αὕτη δὲν προέρχεται ἀπὸ κακὴν διαχείρισιν· αὐτὸ τοῦτο δύνανται νὰ πράξωσι καὶ οἱ νῦν ὑπουργοὶ, οἱ ὁποῖοι κρατοῦν εἰς τὰς χεῖράς των τὰ ἔγγραφα τῆς ὑπηρεσίας. Εἶναι πολὺ πιθανὸν ἡ ἐλάττωσις νὰ προκύπτῃ ἀπὸ περιστάσεις ἀνεξαρτήτους τῆς θελήσεως τῶν ὑπουργῶν, ἀλλ’ ἂν εἶναι ἀληθὲς, παραδείγματος χάριν, ὅτι μετετέθησαν διὰ μιᾶς ὅλοι οἱ τελωνοφύλακες, καὶ ἔμειναν τὰ τελωνεῖα ἀφύλακτα διὰ πολλὰς ἡμέρας, ἂν ἦναι ἀληθὲς, ὅτι εἰς μίαν ἐπαρχίαν, ἐκ τῆς ὁποίας ἐβεβαιοῦντο 300 ἕως 400,000 ἀπὸ δημητριακοὺς καρποὺς, ἕνεκα τῆς ἀνικανότητος ἑνὸς ἐφόρου ἐβεβαιώθησαν μόνον 150,000, ἂν ἦναι ἀληθὲς, ὅτι εἰς μίαν ἄλλην ἐπαρχίαν ἐκ τῆς ὁποίας εἰσεπράττοντο 1,200,000 δραχμῶν κατ’ ἔτος δὲν εἰσεπράχθησαν παρὰ μόνον 400,000, διότι ἔπαυσαν τὸν ταμίαν καὶ διώρισαν ἕτερον, ὁ ὁποῖος μὴ θέλων νὰ παραλάβῃ τὴν ὑπηρεσίαν ἔμεινε τέσσαρας μῆνας καταγινόμενος εἰς τὴν παραλαβὴν, καὶ ἔπειτα ἔπαυσαν καὶ αὐτὸν κ’ ἔστειλαν ἄλλον· καὶ ἀφοῦ καὶ ἐκεῖνος δὲν ἐπῆγεν, ἐβιάσθησαν νὰ στείλουν ἕτερον· ἐὰν συνέβησαν τοιαῦτα, τὰ ὁποῖα ὅμως δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ βεβαιώσω, τότε ἡ παρουσιαζομένη εἰς τὰ ἔσοδα ἐλάττωσις δὲν εἶναι ἀποτέλεσμα μόνον τῶν περιστάσεων καὶ τῆς ἀτμοσφαίρας. Ἐπίσης δὲν εἶναι ἔργον ἰδικόν μου νὰ δικαιολογήσω οὐδεμίαν ἐκ τῶν πολλῶν ὑπερβάσεων, αἱ ὁποῖαι παρουσιάζονται εἰς τὰ ἔξοδα. Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας διαφόρους αἰτήσεις τοῦ ὑπουργοῦ τῶν οἰκονομικῶν, διὰ τῶν ὁποίων σᾶς ζητεῖ πιστώσεις ἀναβαινούσας εἰς δύο ἥμισυ ἑκατομμύρια· ἔχετε ἐπίσης ὑπ’ ὄψιν σας καὶ τὰς ἐκθέσεις τῆς ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐπιτροπῆς καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν μιᾶς ἑκάστης θέλετε κρίνει ἐὰν ὅλα τὰ ἔξοδα ἔγειναν νομίμως καὶ δὲν ὑπῆρχε τρόπος ν’ ἀποφύγῃ ἡ Κυβέρνησις τὰς ὑπερβάσεις. Εἰς ἐμὲ εἶναι ἀρκετὸν νὰ ἀποδείξω, ὅτι καθ’ ἣν στιγμὴν ἀνεθεώρησα μετὰ τῶν συναδέλφων μου τὸν προϋπολογισμὸν καὶ τὸν παρουσίασα εἰς τὴν Βουλὴν ἐξισωμένον, τὰ πράγματα ἐβλέποντο παρ’ ὅλων ὑμῶν ὅπως τὰ εἴδομεν καὶ ἡμεῖς, ὅτι οἱ ὑπολογισμοί μας ἦσαν ὀρθοὶ καὶ ὅτι ἡ ἐργασία μας ἦτο ἀκριβὴς καὶ εἰλικρινής. Ὁ Κ. Κουμουνδοῦρος, ὡς σᾶς εἶπον, παρουσίασε τὸν προϋπολογισμὸν μὲ ἔλλειμμα, τὸ ὁποῖον ὑπέσχετο νὰ ἀναπληρώσῃ διὰ δύο φορολογικῶν νόμων, καὶ διὰ τῶν οἰκονομιῶν, τὰς ὁποίας ἤθελε φέρει ἡ ἐπιψήφισις τῶν ὀργανικῶν νόμων· πλανῶνται δὲ ὅσοι πιστεύουν, ὅτι ἡμεῖς ἐγκαταλείψαμεν ὁλοσχερῶς τὸ σχέδιον τοῦ Κ. Κουμουνδούρου, διότι ναὶ μὲν δὲν ἠδυνάμεθα νὰ ἐπαναφέρωμεν εἰς συζήτησιν τὸ περὶ ὁδοποιΐας νομοσχέδιον, οὐδὲ εἴχομεν καιρὸν νὰ συζητήσωμεν ὅλα ἐν γένει τὰ ὀργανικὰ νομοσχέδια, ἀλλ’ ἐθεωρήσαμεν ὡς ἀπαραίτητον ὅρον πρὸς ἐξίσωσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τὴν ἐπιψήφισιν τῶν περὶ χαρτοσήμου καὶ περὶ ἀφομοιώσεως νομοσχεδίων, εἴχαμεν δὲ πλήρη τὴν πεποίθησιν, ὅτι ὁ περὶ χαρτοσήμου νόμος ἤθελεν ἐπιφέρει αὔξησιν εἰς τὰ ἔσοδα τοῦ δημοσίου· δυστυχῶς ὅμως ἐπῆλθεν ἐλάττωσις, ἀλλὰ διὰ τὴν πλάνην ταύτην δὲν πταίομεν ἡμεῖς μόνον, πταίει κατὰ πρῶτον λόγον ὁ κύριος Κουμουνδοῦρος, ὅστις εἰσήγαγεν τὸν νόμον μὲ τὴν πεποίθησιν ταύτην, πταίετε ἔπειτα καὶ ὅλοι ὑμεῖς, διότι εἴχατε τότε τὴν αὐτὴν ἰδέαν. Ἐκτὸς τούτου, ἐπειδὴ εἶχεν ἤδη κλείσει ἡ χρῆσις τοῦ 1864, τὴν ὁποίαν ἐνομίζομεν ὅλοι ὡς τὴν μόνην ἀσφαλῆ βάσιν διὰ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1866, ἐκάμαμεν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀποτελεσμάτων αὐτῆς προσθαφαιρέσεις τινὰς εἰς τὰ παρὰ τοῦ Κ. Κουμουνδούρου σημειωθέντα ἔσοδα, καὶ οὕτως ἐπῆλθεν αὔξησις ἑνὸς ἑκατομμυρίου περίπου. Ἀφ’ ἑτέρου ἐκ τῆς ἐπιψηφίσεως τῶν νόμων τῆς ἀφομοιώσεως ἐπῆλθε μεγίστη οἰκονομία ὑπερβαίνουσα τὸ 1,000,000. Ἐκτὸς δὲ τούτου ἐκάμαμεν καὶ πολλὰς ἄλλας οἰκονομίας, καταργήσαντες διαφόρους θέσεις ἢ παραλείψαντες διάφορα ἔργα· οὕτω δὲ ἀπὸ μὲν τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ ὑπουργείου τῶν οἰκονομικῶν ἀφῃρέσαμεν 762,000 δραχμὰς, ἀπὸ δὲ τὸν τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν 79,000, ἀπὸ τὸν τῆς Δικαιοσύνης 191,000, ἀπὸ τὸν τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν 1,315,000, διότι οὐ μόνον ἡ ἀστυνομία καὶ πολλαὶ ἄλλαι θέσεις κατηργήθησαν ἐν Ἑπτανήσῳ, ἀλλὰ καὶ διότι ἀφῃρέθη τὸ πλεῖστον μέρος τῆς δαπάνης διὰ τὸν ὁπλισμὸν καὶ τοὺς προγυμναστὰς τῆς ἐθνοφυλακῆς, καὶ μεγάλη ποσότης τῶν ἐξόδων διὰ κατασκευὴν καὶ συντήρησιν ὁδῶν. Ἀφῃρέθησαν προσέτι 142,000 ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ 125,000 ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν. Καὶ ὅτι ἡ ἐργασία ἡμῶν ἦτο κατὰ πάντα ἀκριβὴς ἀπόδειξις εἶναι, ὅτι ἐκ τῶν ζητουμένων σήμερον πιστώσεων ὀλίγισται μόνον ἀνήκουσιν εἰς τὰ ἄρθρα ἐκεῖνα, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἡμεῖς ἐφέραμεν ἐλαττώσεις, αἱ δὲ ἄλλαι ἀνάγονται εἰς ἄλλα ἄρθρα καὶ κεφάλαια· τρία μόνον εἶναι τὰ ἄρθρα, τὰ ὁποῖα ἡμεῖς ἐλαττώσαμεν, καὶ τὰ ὁποῖα ἐπαρουσιάσθη ἀνάγκη νὰ αὐξηθῶσι, καὶ αὐτὰ εἶναι τὰ ἄρθρα τῶν συντάξεων. Ὅλαι δὲ αἱ ἄλλαι πιστώσεις ζητοῦνται ἐπὶ μὴ ἠλαττωμένων ἄρθρων. Ὥστε, ἐὰν ὑπῆρξε πλάνη, δὲν ἠπατήθημεν μόνοι ἡμεῖς, ἀλλ’ ἦσαν ἠπατημένοι καὶ οἱ ἀρχικῶς συνταξάντες τὸν προϋπολογισμόν. Ζητεῖται π. χ. πίστωσις 165,000 δραχμῶν πρὸς πληρωμὴν τόκων διὰ τὰ χρέη τῆς Ἑπταννήσου, ἀλλὰ τὴν πίστωσιν ταύτην μόνον κατὰ 15,000 δραχμὰς ἠλαττώσαμεν· ὥστε, ἐὰν ἡμεῖς ἐπλανήθημεν κατὰ 15, ὁ κάτοχος ὑπουργὸς πλανήθη κατὰ 150 ἐπὶ τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἀφῃρέσαμεν 79,000 δραχμὰς. Ζητεῖται μικρὰ ἀναπληρωματικὴ πίστωσις ἐκ 4,700 δραχμῶν, ἀναγομένη εἰς τὸ ἄρθρον τῶν ἀπροβλέπτων, τὸ ὁποῖον δὲν ἠλαττώσαμεν. Ἐπὶ τοῦ ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης, ἀπὸ τὸ ὁποῖον, ἠλαττώσαμεν 191,000, παρουσιάζεται ὑπέρβασις δραχ. 121,730 εἰς μόνον τὰ ἔξοδα τῆς ποινικῆς δικαιοσύνης, τὰ ὁποῖα ἀφήσαμεν ἀνέπαφα. Ἐπίσης εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, εἰς τὸν ὁποῖον ἐφέραμεν ἐλαττώσεις ἐκ δραχ. 1,315.000, ζητοῦνται σήμερον πιστώσεις 528,000, ἀναγόμεναι εἰς τὰ ἄρθρα τῆς ἀσφαλείας καὶ τῶν καταδίκων, τὰ ὁποῖα δὲν ἠλαττώσαμεν. Ἐὰν τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐκκλησιαστικῶν, ὅπου ἠλαττώθησαν 142,000, οὐδεμία ὑπέρβασις παρουσιάζεται, εἰς δὲ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν οὐδεμία σχεδὸν ἀναπληρωτικὴ πίστωσις ζητεῖται ἐπὶ τῶν ἄρθρων ἐκείνων, εἰς ἃς ἐπῆλθον ἐλαττώσεις. Ἀφ’ ἑτέρου, ἡ παρουσιαζομένη εἰς τὰ ἔσοδα ἐλάττωσις, ἀνάγεται κατὰ τὸ μέγιστον μέρος εἰς ἔσοδα, ἐφ’ ὧν οὐδεμίαν προσθήκην ἐκάμαμεν· ὁ ποιμνιακὸς φόρος καὶ τὰ τελωνιακὰ δικαιώματα, ἅτινα ἀφήσαμεν ὅπως εἶχον προϋπολογισθῆ παρὰ τοῦ Κ. Κουμουνδούρου, παρουσιάζουσιν ἐλάττωσιν ἐκ δραχ. 1,300,000· τὸ δὲ χαρτόσημον, ἐξ οὗ μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νέου νόμου ὑπελογίζομεν αὔξησιν 400,000, ἔφερε παρὰ πᾶσαν προσδοκίαν ἐλάττωσιν ἐκ δραχ. 300,000. Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, φρονῶ ὅτι δὲν ἔχει πολὺ δίκαιον ὁ κύριος Κουμουνδοῦρος νὰ λέγῃ σήμερον, ὅτι προεῖδε τὸ παρουσιαζόμενον ἔλλειμμα, διότι τὸ ἔλλειμμα, τὸ ὁποῖον προεῖδε καὶ ἐσημείωσεν εἰς τὸν προϋπολογισμόν του, οἰκονομήθη ὁλοσχερῶς διὰ τῶν μεταβολῶν, τὰς ὁποίας ἡμεῖς ἐφέραμεν, τὸ δὲ σήμερον παρουσιαζόμενον οὔτε προεῖδεν, οὔτε ἠδύνατο νὰ προΐδῃ, καθ’ ὅσον προέρχεται ἀφ’ ἑνὸς μὲν διότι ἔκ τινων ἐσόδων συνέβη νὰ εἰσπραχθῶσιν ὀλιγώτερα τῶν ὅσα εἶχε προϋπολογίσει, ἀφ’ ἑτέρου δὲ, διότι διά τινα ἔξοδα ἐδαπανήθησαν πλειότερα τῶν παρ’ αὐτοῦ σημειωθέντων. Ἀλλ’ ἐὰν δὲν ἔχῃ πολὺ δίκαιον ὁ Κ. Κουμουνδοῦρος νὰ λέγῃ ὅτι προεῖδε τὸ ἔλλειμμα, φρονῶ, ὅτι κατὰ πολὺ περισσότερον λόγον δὲν ἔχουν δίκαιον νὰ μέμφωνται ἡμᾶς οἱ ὑπουργοὶ, οἵτινες ἐσχημάτισαν τὰς δύω διαδόχους κυβερνήσεις τοῦ ὑπουργείου τοῦ Κ. Κουμουνδούρου, τὰς ἀποτυχούσας εἰς τὰς περὶ ἀναβολῆς τῶν συνεδριάσεων τῆς Βουλῆς αἰτήσεις των· διότι οἱ ἀρχηγοὶ τῶν κυβερνήσεων ἐκείνων ἀφήσαντες κατὰ μέρος τὰς διενέξεις, αἵτινες πρὸ καιροῦ τοὺς ἐχώρισαν, ἦλθον ἡνωμένοι κατὰ τὸν μῆνα Ἰούνιον εἰς τὴν ἐξουσίαν προσλαβόντες ὡς ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν τὸν Κ. Χρηστίδην. Οἱ κύριοι οὗτοι, ἐλθόντες περὶ τὰ μέσα τοῦ ἔτους εἰς τὰ πράγματα, ἦσαν εἰς θέσιν οὐχὶ πλέον νὰ προΐδωσιν, ἀλλὰ νὰ ἴδωσιν ἐὰν ὁ προϋπολογισμὸς ἦτον ἀκριβὴς ἢ ὄχι. Καὶ ὅμως, κύριοι, ἡ νέα αὕτη Κυβέρνησις ἐπεξεργασθεῖσα αὐτὸν μ’ ὅλην τὴν ἄνεσιν, καὶ εἰς ἐποχὴν καθ’ ἣν εἶχε φανῆ πλέον ἡ ἐλάττωσις τοῦ φόρου τῶν ζώων καὶ ἄλλων τινων ἐσόδων, καὶ εἶχον παρουσιασθῆ ἀνάγκαι τινὲς ἔκτακτοι, ἐβεβαίωσε δι’ ἐκθέσεώς της πρὸς τὸν Βασιλέα, ὅτι ὁ προϋπολογισμός μας ἦτο κατὰ πάντα ἀκριβὴς, καὶ ὅτι ἡ χρῆσις τοῦ 1866 ἤθελεν ἀφήσει μικρὸν περίσσευμα. Κατὰ τὴν δήλωσιν ἐμοῦ τὰ βεβαιωθησόμενα ἔσοδα τοῦ κράτους ὑπελογίζοντο εἰς 28,337,000 δραχμὰς, ἀλλ’ ἐκπιπτομένων διὰ καθυστερήσεις 1,800,000, ὥστε τὰ πραγματικὰ εἰσπραχθησόμενα περιωρίζοντο εἰς 26,537,000. Τὸ ὑπουργεῖον τοῦ Κ. Βούλγαρη διὰ τῆς ἐκθέσεώς του πρὸς τὸν Βασιλέα εἶναι ἐντελῶς σύμφωνον μετ’ ἐμοῦ, διότι κάμνει μὲν διαφόρους προσθαφαιρέσεις, τὰς ὁποίας ἡ πρόοδος τῶν πραγμάτων καθίστα φανερὰς, ἀλλ’ ἐπὶ τέλους ὑπολογίζει καὶ αὐτὴ τὰ ἔσοδα εἰς 26,000,000. ἤτοι κατὰ 35,000 ὀλιγώτερον ἀπὸ ἐμέ. Νομίζω δὲ, ὅτι εἶμαι ἀρκετὰ δικαιολογημένος, ἐὰν ἐγὼ ὑπολογίζων αὐτὰ 8 μῆνας πρὸ αὐτοῦ, ἐλανθάσθην μόνον κατὰ 35,000, διότι ὅτε τὸ ὑπουργεῖον ἔγραφε τὴν ἔκθεσίν του, ἦτον ἤδη βεβαιωμένον τὸ ἥμισυ περίπου τῆς προσόδου τῶν τελωνείων.

§25Ε. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ὄχι ὅμως.

§26ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅλος ὁ ποιμνιακὸς φόρος.

§27Ε. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ὅσα ἠδυνάμεθα νὰ ἴδωμεν τὰ κατελογίσαμεν.

§28ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀφήσατέ με νὰ τελειώσω· ὅλη ἡ πρόσοδος τῶν δημητριακῶν καρπῶν, διότι εἶχον τελειώσει αἱ ἐνοικιάσεις· ὥστε βλέπετε, ὅτι κατὰ τὴν 29 Ἰουνίου, ὅταν ἐγράφετο ἡ ἔκθεσις, ἦσαν ἤδη βεβαιωμένα σχεδὸν τὰ ⅔ τῶν ἐσόδων τοῦ Κράτους.

§29Ε. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ......

§30ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀφήσατέ με καὶ θὰ σᾶς δικαιολογήσω κατόπιν.

§31Ε. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Σήμερον ἔχομεν ἀνάγκην ἀπόλυτον· διότι μόνος σας μᾶς κατηγορεῖτε καὶ μόνος σας πάλιν μᾶς ὑπερασπίζετε.

§32ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν κατηγορῶ κανένα, ἐπαινῶ μόνον τὴν ἔκθεσίν σας διὰ νὰ ὑπερασπισθῶ τὸν ἑαυτόν μου καὶ ν’ ἀπαντήσω εἰς ὅ,τι εἴπετε προχθὲς ὑμεῖς καὶ ὁ φίλος μου Κ. Κουμουνδοῦρος.

§33Ε. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Δυστυχῶς δὲν εἶναι παρών.

§34ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δι’ ἐμὲ εἶναι ἀδιάφορον αὐτό. Καθόσον ἀφορᾷ τὰ ἔξοδα, ταῦτα προϋπελόγισα εἰς 27,192,000· ἀλλ’ ἐσημείωσα ἔκτοτε, ὅτι ἐξ αὐτῶν θέλουσι μείνει ἀδιάθετοι πιστώσεις, ὡς μένουσι συνήθως, ἐξ 900,000, καὶ ἑπομένως τὰ πραγματικὰ ἔξοδα περιώρισα εἰς 26,192,000. Τὸ ὑπουργεῖον τοῦ Κ. Βούλγαρη ὑπελόγιζεν αὐτὰ κατὰ τὸν Ἰούνιον, ὅτε καὶ αἱ τυχὸν ἐλλείψεις τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐφαίνοντο, καὶ διάφοροι ἔκτακτοι δαπάναι εἶχον παρουσιασθῆ, καὶ τὰ ἀνεβίβαζεν εἰς 26,272,000, ἤτοι κατὰ 180,000 δραχ. περισσότερα ἀφ’ ὅσα ἐγὼ τὰ ὑπελόγισα. Ἀλλ’ ἐνταῦθα ἠμπορεῖ νὰ μοὶ παρατηρήσῃ ὁ Κ. Δεληγεώργης ὅτι, ὡς πρὸς τὰ ἔξοδα ἔφθασαν εἰς τὸ ἀποτέλεσμα τοῦτο, ἀφοῦ ἀφῄρουν ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ 1,584,000 δραχ. δι’ οἰκονομίας, καὶ τότε ἡ διαφορὰ μεταξὺ ἐμοῦ καὶ αὐτῶν εἶναι πολὺ μεγάλη, πλησιάζουσα τὰ 2,000,000. Εἶναι τῷ ὄντι ἀληθὲς, ὅτι εἰς τὴν ἔκθεσίν της ἀνέφερεν ἡ Κυβέρνησις αὐτὴ, ὅτι ἔκαμε διαφόρους οἰκονομίας, ἐξ ὧν προήρχετο ἐλάττωσις ἐκ δρ. 1,580,000, ἀλλὰ κατὰ δυστυχίαν τοῦτο δὲν εἶναι ἀκόμη ἐντελῶς ἀποδεδειγμένον, διότι δὲν ἠθέλησε νὰ δημοσιεύσῃ καὶ πίνακας λεπτομερεῖς τῶν οἰκονομιῶν, διὰ νὰ πεισθῇ τὸ κοινὸν καὶ ὅλοι ἡμεῖς, ὅτι πραγματικῶς ἔγειναν τοιούτου ποσοῦ οἰκονομίαι. Μόνος ὁ Κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μετὰ παρέλευσιν πολλῶν μηνῶν ἐδημοσίευσε πίνακα, καθ’ ὃν αἱ οἰκονομίαι τοῦ ὑπουργείου του ἀναβαίνουσιν εἰς 300 περίπου χιλιάδ. δραχμῶν. Ἀλλὰ μὲ ὅλην τὴν ὑπόληψιν τὴν ὁποίαν ἔχω πρὸς τὸν Κ. Χρηστίδην, ἀναγκάζομαι νὰ παρατηρήσω ὅτι ἐκ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ μόλις τὸ τέταρτον εἶναι πραγματικαὶ οἰκονομίαι, τὰ δὲ λοιπὰ εἶναι ἐκ τῶν ποσῶν ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἤθελον μείνει ὡς ἐκ τῆς φύσεως τῶν πραγμάτων μεταξὺ τῶν ἀδιαθέτων πιστώσεων, καὶ ἐκ τῶν ὁποίων ἤθελε συμπληρωθῆ τὸ ποσὸν τῶν 900,000, τὸ ὁποῖον εἰς τὴν δήλωσίν μου ἐσημείωσα. Ὁ Κ. Χρηστίδης σημειόνει μεταξὺ τῶν οἰκονομιῶν 27 περίπου χιλ. αἵτινες θέλουσι δῆθεν εἰσπραχθῆ ἐκ τοῦ ἀντιτίμου τῆς ἀνατυπωθείσης Βασ. ἐφημερίδος, ἀλλὰ τὸ ποσὸν αὐτὸ δύναται νὰ καταταχθῇ μεταξὺ τῶν ἐσόδων. Σημειόνει ἤγουν ὡς οἰκονομηθείσας ἀρκετὰς χιλιάδας, αἵτινες εἶχον δοθῆ διὰ τυχοῦσαν κατασκευὴν καὶ ἐπισκευὴν τελωνειακῶν καταστημάτων, καὶ αἱ ὁποῖαι δὲν ἐδαπανήθησαν. Τὰ τοιαῦτα δὲν εἶναι πραγματικαὶ οἰκονομίαι· πραγματικαὶ εἶναι αἱ προερχόμεναι ἀπὸ κατάργησιν τῶν θέσεων τοῦ προσωπικοῦ, καὶ τοιαύτας ἔκαμεν πολλὰ ὀλίγας.

§35ΣΩΤ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἠδύνατο περισσότερον;

§36ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἠξεύρω· ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ γενῶσιν ἄνευ βλάβης τῆς ὑπηρεσίας πλειότεραι οἰκονομίαι, τὰς ἔκαμνα καὶ ἐγὼ, διότι καὶ ἐγὼ διὰ νὰ φέρω τὸ ἰσοζύγιον ἔκαμα πολλὰς οἰκονομίας, ἀλλ’ αἱ περισσότεραι ἐφρόνουν, ὅτι ἤθελον βλάψει. Καὶ ἂν, κύριοι, ἐκ τοῦ ποσοῦ, ὅπερ σημειόνει ὅτι οἰκονόμησεν ὁ Κ. Χρηστίδης, ὅστις εἶναι ὁ ἡγέτης τῶν οἰκονομολόγων καὶ εἶχε τὴν τόλμην νὰ δημοσιεύσῃ τὸν πίνακά του, μόνον τὸ τέταρτον εἶναι πραγματικαὶ οἰκονομίαι, τί δυνάμεθα νὰ ὑποθέσωμεν διὰ τὰς οἰκονομίας τῶν ἄλλων ὑπουργῶν; Λέγουν π. χ. ὅτι ἔκαμε μεγάλας οἰκονομίας ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ἀλλ’ ἐγὼ ἐπεξεργαζόμενος τὰς ἀναπληρωτικὰς πιστώσεις δὲν βλέπω εἰμὴ μόνον ὑπερβάσεις. Πῶς λοιπὸν δυνάμεθα νὰ παραδεχθῶμεν ὅτι ἔκαμαν τοσαύτας οἰκονομίας, ἀφοῦ δὲν τὰς δημοσιεύουν; Κατ’ ἐμὲ, δὲν οἰκονόμησαν πράγματι εἰμὴ μόνον 200 ἢ 300 χιλ. δραχ., διότι ἐὰν οἰκονόμουν 1,500,000, τότε αἱ ἀδιάθετοι πιστώσεις τοῦ 1866 ἤθελον ἀναβιβασθῆ εἰς δραχ. 2,400,000· ἀλλὰ κατὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ νῦν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργοῦ, μόλις θέλουν φθάσει εἰς 1,200,000· ὥστε ἡ διαφορὰ μεταξὺ τοῦ προϋπολογισμοῦ μου καὶ τῆς ἀναθεωρήσεως, ἣν ἔκαμεν ὁ Κ. Δεληγεώργης μετὰ τῶν συναδέλφων του ἐν τῷ μέσῳ τοῦ ἔτους, ὅτε ἦσαν εἰς κατάστασιν νὰ ἴδουν ὅλας τὰς ἐλλείψεις, εἶναι πολὺ μικρά. Καὶ δὲν τοὺς ἀδικῶ διὰ τοῦτο, διότι ὡς πρὸς τὰ ἔσοδα εἶχον τὴν φιλαυτίαν νὰ μὴ καταδικάσουν τὸν ἑαυτόν των ἐκ τῶν προτέρων, παραδεχόμενοι, ὅτι ἡ ὑπηρεσία δὲν ἤθελε βαδίσει τὸν κανονικόν της δρόμον, ὅτι δὲν ἤθελον εἰσπραχθῆ ὅσα καὶ κατὰ τὸ 1864 εἰσεπράχθησαν. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἔξοδα, δὲν ἦσαν εἰς θέσιν νὰ προΐδουν, ὅτι τὸ κεφάλαιον τῆς δημοσίου ἀσφαλείας καὶ τὰ τῶν καταδίκων, ὑποδίκων καὶ μαρτύρων ἤθελον ἀπαιτήσει 500,000 περίπου δραχ. προσθήκην, οὐδὲ ὅτι τὸ ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν ἤθελε δαπανήσει 445 χιλ. πλειότερα τῶν χορηγηθεισῶν αὐτῷ πιστώσεων· ἀλλ’ ὅ,τι δὲν ἠδυνήθησαν αὐτοὶ νὰ προΐδωσιν ἐν μέσῳ τοῦ ἔτους, πῶς ἔχουσι τὴν ἀπαίτησιν νὰ τὸ προΐδωμεν ἡμεῖς πρὶν ἔτι ἔλθῃ ἡ ἀρχὴ αὐτοῦ; Ἐκτὸς τούτου, τόσον ὁ Κ. Χρηστίδης, ὅσον καὶ ἐγὼ, εἴμεθα πολὺ μακρὰν ἀπὸ τοῦ νὰ πιστεύωμεν, ὅτι οἱ διάδοχοι ὑπουργοὶ ἤθελον ἀποφασίσει νὰ φορτώσωσιν εἰς τὴν ῥάχιν τῆς πτωχῆς χρήσεως τοῦ 1866 καὶ μερικὰ κονδύλια, ἅτινα δύνανται νὰ περιλάβωσιν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1867. Ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ζητεῖ δι’ ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως ἐπὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1866 130,000 δραχ. δι’ ἱματισμὸν καὶ φάρμακα, προμηθευθέντα κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, ἀλλὰ μέλλοντα νὰ χρησιμεύσωσι κατὰ τὸ 1867, ὁ δὲ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ζητεῖ ἐπίσης 600 περίπου χιλιάδας διὰ δικαστικὰς ἀποφάσεις, δικηγορικὰ διπλώματα, ἐδαφονόμια καὶ τόκους χρεῶν τῆς Ἑπτανήσου καὶ συντάξεις ἀστυνομικῶν κλητήρων, ἅτινα ἠδύνατο νὰ περιλάβῃ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1867.

§37Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἔπρεπε;

§38ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν λέγω ὅτι ἔπρεπεν, ἀλλ’ ὅτι ἠδύνατο, διότι οὐδεμία βλάβη ἐπέρχεται, ἐὰν καταλογισθῶσι καὶ εἰς τὸ 1866. Ἔπειτα ἀπὸ αὐτὰ τὰ ὁποῖα σᾶς εἶπον, δὲν σᾶς μένει ἀμφιβολία, νομίζω, ὅτι ἡ ἐργασία τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις, ἥτις ἀνεθεώρησε τὸν προϋπολογισμὸν καὶ τὸν ὑπέβαλεν ἐξισωμένον εἰς τὴν Βουλὴν, ἐνήργησε μὲ εἰλικρίνειαν, καὶ ὅτι ἔβλεπε τὰ πράγματα ὅπως τὰ ἐβλέπατε τότε καὶ ὅλοι ὑμεῖς· ἐὰν δὲ ἐπῆλθεν ἐλάττωσις εἰς τὰ ἔσοδα καὶ αὔξησις εἰς τὰ ἔξοδα, τοῦτο δὲν εἶναι σφάλμα ἰδικόν της. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὴν ὑπὸ συζήτησιν πίστωσιν. Ὁ Κ. ὑπουργὸς ζητεῖ τὴν κύρωσιν διαφόρων Διαταγμάτων, διὰ τῶν ὁποίων χορηγοῦνται ἀναπληρωτικαὶ καὶ ἔκτακτοι πιστώσεις ἐκ δραχμῶν 402,791. Ἡ ἐπιτροπὴ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐπεξεργασθεῖσα τὰ Διατάγματα ταῦτα, σᾶς ὑπέβαλεν ἔκθεσιν διὰ τῆς ὁποίας προτείνει τὴν ἐπικύρωσιν αὐτῶν, πλὴν δύο, διὰ τὰ ὁποῖα ἐπιτρέψατέ μοι νὰ σᾶς ἐκθέσω καὶ ἐγὼ ὀλίγα τινα. Τὸ πρῶτον εἶναι τὸ ἀπὸ 22 Μαΐου, διὰ τοῦ ὁποίου χορηγεῖται ἀναπληρωτικὴ πίστωσις δραχμῶν 50,000 καταλογιζομένων εἰς τὸ κεφάλαιον «ἐπιστροφαὶ χρημάτων.» Συμβαίνει ἐνίοτε νὰ εἰσπράττωνται χρέη, τὰ ὁποῖα πραγματικῶς δὲν ὀφείλονται, ὅταν δὲ ἀποδειχθῇ τοῦτο, ἀποδίδονται τὰ κακῶς εἰσπραχθέντα· διὰ τοῦτο σημειοῦται εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἴδιον κεφάλαιον ὑπὸ τὸν τίτλον «ἐπιστροφὴ χρημάτων» καὶ δίδεται μικρὰ πίστωσις 10–15000 δραχμῶν. Ἡ ἐπιτροπή σας βλέπουσα, ὅτι τῆς πιστώσεως ταύτης ζητεῖται ἤδη πολὺ μεγάλη αὔξησις ἐκ δραχμῶν 50,000, ἐζήτησε νὰ πληροφορηθῇ εἰς τίνας ἐπεστράφη τὸ μεγάλον τοῦτο ποσὸν καὶ πῶς συνέβη νὰ εἰσπραχθῇ ἀχρεωστήτως τοιαύτη ποσότης. Ἔμαθε δὲ, ὅτι τὸ ποσὸν τῶν 50,000 δὲν τὸ μετεχειρίσθη ἡ κυβέρνησις εἰς τοιαύτας ἐπιστροφὰς, ἀλλὰ τὸ πλεῖστον αὑτοῦ μέρος διέθεσε πρὸς ἀποζημίωσιν πολιτῶν τινῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον κάμει παρακαταθήκας εἰς τὴν ἐν Κωνσταντινουπόλει πρεσβείαν, τὰς ὁποίας κατεχράσθησαν οἱ ὑπάλληλοι.

§39ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι ὑπάλληλος αὐτὸς ἀκόμη ὅστις τὰ κατεχράσθη;

§40ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἠξεύρω. — Ἡ ἐπιτροπὴ νομίζει, ὅτι δὲν εἶναι τακτικὴ ἡ τοιαύτη τῆς κυβερνήσεως ἐνέργεια, διότι χρήματα, προωρισμένα πρὸς ἐπανόρθωσιν πλημμελῶν εἰσπράξεων, δὲν πρέπει νὰ διατίθενται πρὸς ἱκανοποίησιν ἄλλων ἀπαιτήσεων. Νομίζω δὲ, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐγκριθῇ ἡ πίστωσις, ὄχι διότι δὲν εἶναι δίκαιον καὶ οἱ πολῖται νὰ ἀποζημιωθῶσι τῶν ὁποίων καταχράσθησαν τὰς παρακαταθήκας, ἀλλὰ διὰ νὰ ἀναγκασθῇ ἡ κυβέρνησις νὰ ζητήσῃ ἰδιαιτέραν πίστωσιν καὶ νὰ ἐκθέσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὰ καθέκαστα τῆς καταχρήσεως καὶ τὰ ὁποῖα ἔλαβε μέτρα κατὰ τῶν ὑπαλλήλων, οἵτινες ἐνοσφίσθησαν τὴν ξένην περιουσίαν. Τὸ δεύτερον Διάταγμα εἶναι τὸ ἀπὸ 18 Ἀπριλίου, δι’ οὗ ἡ τότε κυβέρνησις ἔλαβεν ἔκτακτον πίστωσιν 5,000 δραχμῶν ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης διὰ μισθοδοσίαν προσωπικοῦ τῶν ἐν Ἑπτανήσῳ φυλακῶν τῶν ὑποδίκων. Ἡ ἐπιτροπὴ φρονεῖ, ὅτι καὶ ἡ πίστωσις αὕτη, ἐκ τῆς ὁποίας δὲν ἐπραγματοποιήθησαν εἰμὴ μόνον 1500 δραχ. δὲν εἶναι δικαιολογημένη· διότι τὴν φύλαξιν τῶν ὑποδίκων ἠδύναντο νὰ τὴν ἀναθέσωσιν εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν σωφρονιστηρίων, τοσούτῳ μᾶλλον, καθόσον οἱ ὑπόδικοι καὶ μετὰ τὴν ἀφομοίωσιν ἐξηκολούθουν νὰ κρατῶνται εἰς τὰ σωφρονιστήρια, εἰς τὰ ὁποῖα ὑπάρχει προσωπικὸν πολυάριθμον καὶ δυνάμενον νὰ κάμῃ καὶ αὐτὴν τὴν ὑπηρεσίαν, ὥστε ἡ κυβέρνησις δὲν εὑρίσκετο εἰς τὴν ἀπόλυτον ἀνάγκην νὰ ἐνεργήσῃ τὴν δαπάνην ταύτην, ἀφοῦ μάλιστα ὁ προϋπολογισμὸς δὲν τὴν προεῖδε. Αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους ἡ ἐπιτροπὴ συνιστᾷ τὴν ἀπόῤῥιψιν τῶν δύω τούτων πιστώσεων.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί λέγουν τὰ μέλη τῆς μειονοψηφίας;

§42ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Οἱ λόγοι εἶναι ἐκτεθειμένοι εἰς τὴν ἔκθεσιν.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Δεληγεώργης ἔχει τὸν λόγον.

§44ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ἐννοεῖτε, κύριοι, ὅτι δὲν ἔχει κἀνεὶς τῶν παρευρισκομένων εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ἀξίωσιν νὰ μὲ ἀκούσῃ ν’ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἀξιότιμον προλαλήσαντα Κ. Σωτηρόπουλον· πρῶτον μὲν διότι ἡ ἀπάντησις εἰς τὰς οἰκονομικὰς ὁμιλίας εἶναι ἔργον δυσχερὲς, οἰκονομικὰς ὁμιλίας, αἱ ὁποῖαι στηρίζονται εἰς ἀριθμοὺς, οἰκονομικὰς ὁμιλίας, αἱ ὁποῖαι μάλιστα περιέχουσιν ἀορίστους αἰτιάσεις, καὶ πολὺ περισσότερον εἰς οἰκονομικὰς ὁμιλίας, αἱ ὁποῖαι εἶναι προπαρεσκευασμέναι, ὡς ὡμολόγησεν ὁ προλαλήσας Κ. Σωτηρόπουλος, καὶ αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο μὲ σκοπὸν πολὺ σπουδαῖον, τῆς δικαιολογήσεως μιᾶς πολιτικῆς. Μολοντοῦτο ἀναγκάζομαι νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις εἰς ἀπάντησιν τοῦ Κ. Σωτηροπούλου ἐκ τοῦ προχείρου καὶ ἄνευ ἀριθμῶν, ἐπιφυλαττόμενος καὶ ἐγὼ, ἀφοῦ ὁ Κ. Σωτηρόπουλος τὸ θέλει, νὰ ἔλθω ἄλλοτε εἰς λεπτομερεστέραν ἀπάντησιν τοῦ λόγου του. Ἐν πρώτοις χρεωστῶ νὰ δικαιολογήσω τὸν ἀπόντα, μολονότι δὲν τὸ ἔπραξεν ὁ Κ. Κεχαγιᾶς, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος αὐτοῦ, ἐννοῶ τὸν Κ. Κουμουνδοῦρον· ἐλπίζω δὲ, ὅτι ὁ Κ. Κεχαγιᾶς ἐπιφυλάττεται νὰ ἔλθῃ μὲ ἐπισήμους ἀριθμοὺς, φέρων αὐτοὺς ἐκ τῶν ἐπισήμων ἀρχείων, καὶ ὄχι ἐκείνους τοὺς ὁποίους ἔφερεν ὁ Κ. Σωτηρόπουλος ἐκ τῆς περιοδείας αὐτοῦ, τῆς λυπηρᾶς (Θόρυβος). Ὁ Κ. Κουμουνδοῦρος νομίζω, ὅτι εἶχε πολὺ δίκαιον νὰ ἐκπλαγῇ ὅταν εἶδε τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κ. Σωτηροπούλου· εἶχε πολὺ δίκαιον νὰ εἴπῃ, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς αὐτὸς εἶναι ψευδής.

§45ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν τὸ εἶπε.

§46ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ἔτσι εἴπατε ὑμεῖς. Διότι ὁ προϋπολογισμὸς ἐκεῖνος, διὰ νὰ φανῇ ἀληθὴς, εἶχεν ἀνάγκην συμπληρώματος ἐκ δύω ἢ τριῶν ἑκατομμυρίων. Διατὶ λέγω εἶχε δίκαιον ὁ ἀξιότιμος νῦν πρωθυπουργὸς νὰ ἐκφράσῃ αὐτὴν τὴν κρίσιν, νὰ σχηματίσῃ αὐτὴν τὴν ἰδέαν περὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κ. Σωτηροπούλου; Διότι ὁ μὲν Κ. Κουμουνδοῦρος ἐπαρουσίασε τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1866 μὲ ἔλλειμμα τριῶν ἑκατομμυρίων, τὸ ὁποῖον ἤθελε καλύψει διὰ τῶν νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα εἰσήγαγε πρὸς ἐπιψήφισιν εἰς τὴν Βουλὴν, ὁ δὲ Κ. Σωτηρόπουλος αὐτὸν τὸν ἴδιον προϋπολογισμὸν τὸν παρουσίασε μὲ περίσευμα 1,160,000 δραχμῶν χωρὶς νὰ προτείνῃ αὔξησιν φόρων, ἐκτὸς τῆς τοῦ χαρτοσήμου, τὴν ὁποίαν ὑπελόγισεν εἰς 500,000 δραχ. Δὲν εἶχε λοιπὸν δίκαιον ὁ Κ. Κουμουνδοῦρος νὰ ἐκπλαγῇ διὰ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κ. Σωτηροπούλου; Δὲν εἶχε δίκαιον ν’ ἀπορήσῃ πῶς ἕνα προϋπολογισμὸν τὸν ὁποῖον αὐτὸς δὲν ἠδυνήθη νὰ καταστήσῃ ἰσομελῆ, καὶ διὰ τοῦτο καὶ ἔφερεν αὐτὸν μὲ ἔλλειμμα 3,000,000, τὰ ὁποῖα ἔλεγε νὰ συμπληρώσῃ διὰ τῶν νομοσχεδίων, ἅτινα δὲν ἐπεψηφίσθησαν, τὸν προϋπολογισμὸν τοῦτον νὰ βλέπῃ ὅτι ὁ Κ. Σωτηρόπουλος χωρὶς προσθήκης φόρων, χωρὶς ἄλλων μέσων τὰ ὁποῖα ἐσκέφθη ὁ Κ. Κουμουνδοῦρος νὰ ὑποβάλῃ εἰς τὴν Βουλὴν, κατώρθωσεν ὁ Κ. Σωτηρόπουλος καὶ τὸ ἔλλειμμα αὐτοῦ νὰ καλύψῃ καὶ ἑνὸς ἑκατομμυρίου καὶ τόσων χιλιάδων δραχμῶν περίσσευμα νὰ παρουσιάσῃ;

§47ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν ἴδιον τὸν διῄρεσα.

§48ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Καλὸν εἶναι τὰς καινοτομίας νὰ τὰς κάμωμεν εἰς στιγμὰς, καθ’ ἃς δὲν πρόκειται περὶ τῆς ὑπολήψεως τῶν κομμάτων.

§49ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν ἐκάμαμεν τὴν δήλωσιν, ἐκάμαμεν τὴν διάκρισιν αὐτήν.

§50ΚΕΧΑΓΙΑΣ (ὑπουργ. τῶν οἰκονομικῶν). Μόνον 300,000 δραχ. περίσσευμα ἐπαρουσίασεν ὁ Κ. Σωτηρόπουλος.

§51ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ἐγὼ, Κύριοι, δὲν τὸ λησμονῶ. Ἔφερε προϋπολογισμὸν ὁ Κ. Σωτηρόπουλος μὲ πλεόνασμα 1,160,000 δραχμῶν.

§52ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Κ. Πρόεδρε, ἔχει δίκαιον.

§53ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Σᾶς παρακαλῶ, Κ. πρόεδρε, νὰ σημειωθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ὅτι ὁ Κ. ὑπουργὸς μοὶ ἀπέδωκε δίκαιον. Λοιπὸν ὁ Κ. Κουμουνδοῦρος εἶχε δίκαιον νὰ ἐκπλαγῇ, καὶ ὤφειλε μάλιστα νὰ ἐκφράσῃ ἣν ἐξέφρασε κρίσιν περὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ· διότι βεβαίως τοῦ ἐφάνη πολλὰ περίεργον, καθ’ ὃ ἀνὴρ τοῦ Κράτους, νὰ κατακρίνηται ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴν μέθοδον τοῦ Κ. Σωτηροπούλου. Δὲν ἤθελε φανῆ πολὺ παράδοξον εἰς τὸν καθένα, ἐκ δύο οἰκονομολόγων, ὁ μὲν νὰ λέγῃ, ὅτι ὑπάρχει ἔλλειμμα 3 ἑκατομμυρίων, ὅτι ὑπάρχει περίσσευμα ὑπὲρ τὸ ἑκατομμύριον; Αὐτὸ ἤθελεν εἶναι διὰ τὸν Κ. Κουμουνδοῦρον καταστρεπτικὸν, διότι ἤθελε τὸν ἀποδεικνύει ἀνίκανον. Ἀφοῦ, κύριοι, σᾶς ἐξέθεσα πῶς εἶναι δικαιολογημένος ὁ κ. Κουμουνδοῦρος νὰ φρονῇ ὅ,τι ἐφρόνει, ἔρχομαι νὰ ἐξετάσω ἐὰν ἡ κυβέρνησις τοῦ κ. Βούλγαρη ἐδικαίωσε τὸν κ. Σωτηρόπουλον. Δὲν θέλω σᾶς ὁμιλήσει, εἰμὴ καθόσον δύναμαι ἐκ τοῦ προχείρου νὰ σᾶς δώσω μίαν εὐκρινῆ ἰδέαν περὶ τῆς ὁδοῦ τὴν ὁποίαν ἐβάδισεν ἡ κυβέρνησις ἐκείνη, καὶ πῶς ἐσκέφθη νὰ ἐξακριβώσῃ καὶ συμπληρώσῃ τὸ ἔλλειμμα περὶ τοῦ ὁποίου σᾶς εἶπον. Ἡ κυβέρνησις τοῦ κ. Βούλγαρη διὰ νὰ φθάσῃ εἰς τὸ ἰσοζύγιον καὶ οὕτω νὰ δικαιώσῃ τὸν συντάξαντα τὸν προϋπολογισμὸν κ. Σωτηρόπουλον, ἀπῃτεῖτο νὰ ἐξοβελισθῶσιν ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ κ. Σωτηροπούλου δύω μεγάλα ποσά· τὸ ἓν ποσὸν εἶναι τὸ πλεόνασμα τοῦ κ. Σωτηροπούλου ἐξ 1,160,000 δραχμῶν, τὸ δεύτερον ποσὸν ἦτο ἡ περιστολὴ τῶν ἐξόδων, τὴν ὁποίαν τὸ ὑπουργεῖον Βούλγαρη ἐπρότεινεν, 1,500,000 δραχμῶν· αὐτὰ τῷ ὄντι διαχωρίζουσι τὸν κ. Σωτηρόπουλον καὶ τὸν κ. Βούλγαρην, οἱ ὁποῖοι διὰ νὰ ταυτισθῶσιν ἀπῃτεῖτο νὰ συμβιβασθῶσι ὡς πρὸς 2,700,000 δραχμάς. Ὁμολογῶ ὅτι οὕτως ὁ προϋπολογισμὸν τοῦ κ. Σωτηροπούλου διὰ μιᾶς μεταῤῥυθμίσεως περὶ τὰ ἔσοδα καὶ τὰ ἔξοδα ἐκ δραχμῶν 2,700,000 ἤρχετο εἰς ἰσοῤῥοπίαν. Δι’ αὐτὰ, κύριοι, τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέφερα, δὲν παραξενεύομαι τόσον, ὅσον παραξενεύομαι διὰ τὸ εὐτελὲς τῆς ἀφορμῆς, τὸ ὁποῖον παρεκίνησε τὸν κ. Σωτηρόπουλον νὰ μᾶς ὁμιλήσῃ περὶ τῆς οἰκονομικῆς διαχειρίσεώς του· διότι τὶ συνέβη; αἱ ὁμιλίαι αἵτινες ἔγιναν εἰς τὴν Βουλὴν δικαιολογοῦν τὴν προθυμίαν τοῦ κ. Σωτηροπούλου; Οὐδεὶς λόγος ἔγεινεν, ἀφορμὴν τοιαύτην δίδων, ἀπολύτως οὐδείς· αἱ συζητήσεις ἦσαν μάλιστα τοσοῦτον μετριοπαθεῖς, ὥστε πιστεύω, καὶ δὲν ἀπατῶμαι, ὅτι ὅλοι οἱ βουλευταὶ ἦσαν εὐχαριστημένοι μὲ τὴν μετριοπάθειαν, μὲ τὴν ὁποίαν ἐγένοντο, καὶ ἂν δὲν ἐγείρετο ὁ κ. Σωτηρόπουλος νὰ δείξῃ ὅτι καλῶς συνέταξε τὸν προϋπολογισμὸν καὶ νὰ ἐπιῤῥίψῃ εἰς ἄλλους τὰ βάρη τῆς ἀποτυχίας, δὲν ἠθέλαμεν ὑποπτευθῆ ὅτι ὑπάρχει ἐξαίρεσις, διότι ὁ κ. Σωτηρόπουλος, αἰσθανόμενος τὸ ἐναντίον αἴσθημα ἀπὸ τοὺς ἄλλους συναδέλφους του, ἀποτελεῖ βεβαίως ἐξαίρεσιν. Κατά τινα παρελθοῦσαν συνεδρίασιν ἔλαβον τὸν λόγον καὶ εἶπον ὀλίγας μόνον λέξεις περὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ· «φιλονικεῖται, εἶπον, πόσας οἰκονομίας ἔκαμε τὸ ὑπουργεῖον τοῦ Βούλγαρη· παραδέχομαι ὅσας θέλετε, θέλετε 500,000, θέλετε 600,000, θέλετε 1,000,000 δραχμάς· ὁμολογούμενον ὅμως εἶναι ὅτι δὲν ἐσπατάλησεν, ὁμολογούμενον εἶναι ὅτι δὲν ηὔξησε τὰς δαπάνας καὶ ὅτι ἔκαμε καὶ οἰκονομίαν. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου τὸ ὑπουργεῖον τοῦ κ. Βούλγαρη, εἶπον, δὲν διεχειρίσθη ὁλόκληρον τὴν χρῆσιν ἀλλὰ ἓξ μόνον μῆνας, ἐνῷ ἡ χρῆσις σύγκειται ἀπὸ 22 μῆνας, καὶ προσέτι, ἐπρόσθεσα, ἂν παρουσιάζεται ἔλλειμμα εἴτε 1,000,000, εἴτε 3,000,000, εἴτε καὶ 4,000,000, τὸ ὑπουργεῖον τοῦ Βούλγαρη δὲν εἶναι ὑπεύθυνον, διότι, ἐνῷ ὡς θέλετε ἰδῇ, οὐδὲν ἐσπατάλησεν· ὅ,τι ἐπρόκειτο νὰ κάμῃ τὸ ἔκαμε, καὶ τέλος δὲν προέδρευσεν εἰς τὴν σύνταξιν τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐκ τοῦ ὁποίου προκύπτει τὸ ἔλλειμμα». Διότι εἶπον «ὅτι δὲν προεδρεύσαμεν εἰς τὴν σύνταξιν τοῦ προϋπολογισμοῦ» ἄρα ἀπέκτησε τὸ δικαίωμα ὁ κ. Σωτηρόπουλος νὰ ἔλθῃ νὰ ἐκφωνήσῃ ἕνα Φιλιππικόν; Ὁ κ. Σωτηρόπουλος εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 66 ἠκολούθησε κακὴν βάσιν, ἔθεσε κακὴν βάσιν, καὶ διὰ τοῦτο ὁ προϋπολογισμὸς ἀπεδείχθη ψευδής· διότι ἔλαβεν ὡς βάσιν τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 64· διότι, ἐνῷ συνέταττε τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 66, ἔλαβεν ὡς βάσιν τὸν προϋπολογισμὸν οὐχὶ τοῦ 65, ἀλλὰ τοῦ 64. Δικαιολογοῦνται αἱ κυβερνήσεις ὅταν συντάσσωσι τὸν μέλλοντα προϋπολογισμὸν ἐκ τοῦ παρόντος, ὅταν ὅμως ὑπερπηδοῦν τὸν παρόντα καὶ ῥίπτωνται εἰς ἕνα παρῳχημένον, παρελθούσης χρήσεως, ὅταν πράττωσι τοῦτο, ὀφείλουν νὰ δώσωσι λόγον. Τί εἶπεν ὁ κ. Σωτηρόπουλος ὅτε εἰσήγαγε τὸν προϋπολογισμόν; Εἶπεν ὅτι τὸ 65 ἦτο δυστυχὲς, δὲν θὰ ᾖναι δὲ τοιοῦτον καὶ τὸ 66 καὶ δι’ αὐτὸ λαμβάνει ὡς βάσιν τὸ προηγούμενον ἔτος 64. Ἡμεῖς τότε τοῦ εἴπομεν, ὅτι πρέπει νὰ λάβῃ ὡς βάσιν ἢ τὸ 65 ἢ τὸν μέσον ὅρον δύο τριῶν ἐτῶν παρελθόντων, διότι, ἐὰν λάβῃ ὡς βάσιν τὸ 64, τὸ ὁποῖον εἶναι ἓν ἀπὸ τὰ ἐκλεκτότερα ἔτη, τότε θὰ σφάλῃ εἰς τοὺς ὑπολογισμούς του, ὅπερ καὶ ἀπεδείχθη, διότι, ἀφοῦ ὁ κ. Σωτηρόπουλος ἔθεσεν ὡς βάσιν ἓν ἐκλεκτὸν ἔτος, δὲν εἰσεπράχθησαν τὰ εἰσοδήματα τὰ ὁποῖα εἶχεν ὑπολογίσει, καὶ ὡς ἐκ τούτου παρουσιάζεται αὐτὸ τὸ ἔλλειμμα. Ἀλλὰ ὄχι μόνον διότι ἔλαβε σφαλερὰν βάσιν ὡς πρὸς τὰ ἔσοδα ἔσφαλεν ὁ κ. Σωτηρόπουλος, ἔσφαλε προσέτι καὶ εἰς τὸν ὑπολογισμὸν τῶν ἐξόδων· διότι πολλὰ κονδύλια παρελείφθησαν ἢ ἠλαττώθησαν καί τοι ἀναπόφευκτα, ὡς κατεδείχθη παρὰ τοῦ ὑπουργείου Βούλγαρη ἐν τῇ περὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ κ. Σωτηροπούλου ἐκθέσει του πρὸς τὸν Βασιλέα. Τῷ ἀποδίδω μίαν δικαιοσύνην, ὅτι πολιτικὴ ἀνάγκη ἀπῄτει νὰ συντάξῃ ἕνα προϋπολογισμὸν ὅπως τὸν συνέταξεν. Ὁ κύριος Σωτηρόπουλος εἶναι ὁ μόνος, νομίζω, ἐκ τῶν βουλευτῶν ὁ ὁποῖος ὡμίλησεν εἰς τὸ ζήτημα περὶ διακοπῆς, τὴν ὁποίαν ἡ κυβέρνησις ἧς προέδρευον ἐζήτησεν ἵνα ῥυθμίσῃ τὰ οἰκονομικά· εἶναι ὁ μόνος ὁ ὁποῖος κατεδίκασε τὴν κυβέρνησιν ἐκείνην ζητήσασαν τὴν διακοπὴν τῶν 40 ἡμερῶν πρὸς τὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον ὅλοι γνωρίζετε, ὑποσχόμενος καὶ λέγων ὅτι τὸν προϋπολογισμὸν δύναται νὰ τὸν συντάξῃ ὁ βουλόμενος ἐντὸς τριῶν ἢ 6 ἡμερῶν, καὶ τὴν προθεσμίαν αὐτὴν μᾶς τὴν προσέφερε διὰ ν’ ἀποφύγῃ τὴν διακοπήν. Δὲν πρόκειται νὰ ἐξετάσω τὸ παρελθὸν καὶ ἑπομένως νὰ ἐκτιμήσω τὸ σύστημα τοῦ κ. Σωτηροπούλου· δὲν παρῆλθον ὅμως ὀλίγαι ἡμέραι καὶ ἔδειξεν ὁ κ. Σωτηρόπουλος τὴν αἰτίαν, ἡ ὁποία ἔκαμεν αὐτὸν ν’ ἀποκρούσῃ τὴν διακοπήν· ἔλαβε μέρος εἰς τὸ μικτὸν ἐκεῖνο ὑπουργεῖον τοῦ κ. Ῥούφου καὶ συνέταξε προϋπολογισμόν, ὅστις δὲν εἶχε κᾀμμίαν βάσιν ἀληθῆ εἰς τὰ ἔσοδα καὶ ἔτι μᾶλλον εἰς τὰ ἔξοδα. Λοιπόν, προκειμένου περὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ κ. Βούλγαρη καὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ κ. Σωτηροπούλου, ἀπέδειξα ποία εἶναι ἡ διαφορὰ τῶν σκέψεων τῶν δύω κυβερνήσεων. Καθόσον δ’ ἀφορᾷ τὸν λόγον, ὅτι ἡ μὲν κυβέρνησις τοῦ κ. Ῥούφου συνέταξε τὸν προϋπολογισμὸν εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ ἔτους ἢ καὶ πρό, ἐνῷ ἡ κυβέρνησις τοῦ κ. Βούλγαρη ἦλθεν εἰς τὰ πράγματα τὸν Ἰούνιον, σᾶς λέγω ὅτι οὐδεμίαν δύνασθε νὰ ἐξάξητε συνέπειαν, διότι ἡ κυβέρνησίς μας, καί τοι ἐπεξεργασθεῖσα τὸν προϋπολογισμὸν κατὰ τὸν Ἰούνιον, δὲν ἠδυνήθη νὰ προΐδῃ τὰ ἔσοδα, τὰ ὁποῖα ἤθελον συναχθῆ, ἐκτὸς μόνον μερικῶν ἐσόδων περὶ τῶν ὁποίων ἔκαμε λόγον εἰς τὴν ἔκθεσίν της. Καὶ τῷ ὄντι ἐκεῖ θέλετε παρατηρήσει ὅτι ὅσα ἠδύνατο ἐξήλεγξεν ἐπιτυχῶς, δείξασα καὶ ἐκ τῶν ἐσόδων καὶ ἐκ τῶν ἐξόδων τί ὑπελογίσθη κακῶς ἐπὶ πλέον ἢ ἐπὶ ἔλαττον. Δὲν εἶναι ἑπομένως σφάλμα τῆς κυβερνήσεως ἐκείνης ἐὰν εἶπεν, ὅτι ἤθελεν ἔλθει ἰσοζύγιον κατὰ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβε καὶ κατὰ τὰς προτάσεις τὰς ὁποίας ἔκαμε, καὶ ἀφοῦ περιέχεται εἰς τὴν ἔκθεσίν της ὅτι ὡς πρὸς τὰ λοιπὰ δὲν ἦτο εἰς κατάστασιν τότε νὰ προΐδῃ. Δὲν ἤθελεν εἶναι ματαία ἐπίδειξις, ἐνῷ διαχειριζόμεθα ἕνα προϋπολογισμὸν ὅστις εἶναι ὑποθετικὸς λογαριασμὸς, ὅστις κατὰ πιθανότητα ὑπολογίζει τὰ ἔσοδα, νὰ ἐλέγομεν πρὸ τῆς ἐσοδείας ὅτι κακῶς ὑπελογίσθησαν τὰ ἔσοδα; Δὲν ἤθελεν εἶναι μεγίστη κακία νὰ προδικάσωμεν, μαντεύοντες, τὸν προϋπολογισμόν, ὅστις εἶναι ὑποθετικὸς λογαριασμὸς καὶ ὅστις μετ’ ὀλίγον ἤθελε φανῆ ἂν ᾖναι ἀληθὴς ἢ δὲν εἶναι ἀληθής; Κύριοι, νομίζω, ὅτι εἶναι ἄνανδρον ἔργον πολιτικοῦ ἀνδρὸς νὰ κατηγορῇ εἰς τὰ οἰκονομικὰ τοὺς πολιτικοὺς ἀντιπάλους του χωρὶς νὰ ᾖναι εἰς κατάστασιν νὰ φέρῃ ἀποδείξεις, καὶ εἶναι τόσον ἀνανδρότερος ὁ ἀγὼν τοιούτου πολιτικοῦ ὅταν ἀνήκῃ εἰς τὴν μερίδα τῆς Κυβερνήσεως, καὶ εἶναι εἰς κατάστασιν νὰ θεωρήσῃ ὅλους τοὺς ἀριθμοὺς, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ ὑπάρχωσι διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἀληθὴς ἡ μομφὴ κατὰ τῆς προκατόχου κυβερνήσεως. Εἰς πολὺ δυσχερῆ θέσιν, κύριοι, εὑρέθην καὶ δὲν ἠδυνήθην νὰ ἐξηγήσω τὸ φαινόμενον, ὅταν εἶδον τὸν κ. Σωτηρόπουλον νὰ ἀποδίδῃ μομφὴν εἰς τὴν προκάτοχον κυβέρνησιν ὅτι κακῶς διεχειρίσθη τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους (θόρυβος)· εἶναι δὲ τόσον βέβαιον ὅτι τὸ εἶπεν, ὥστε αὐτὴν τὴν στιγμὴν μοῦ ἔρχεται εἰς τὴν μνήμην ἡ ἑξῆς φράσις του· «ὅτι μεταθέσεις διαφόρων τελωνιακῶν ὑπαλλήλων ἔφερον βλάβην εἰς τὰς εἰσπράξεις καὶ καὶ εἰς τὴν βεβαίωσιν τῶν φόρων....»

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν τὸ εἶπε δι’ ὑμᾶς, ὡμίλησε γενικῶς.

§55ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ἐὰν ἐννοῇ τὴν κυβέρνησιν τὴν πρὸ ἡμῶν, τότε τοῦτο δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει.

§56ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ εἶπον «καθὼς λέγεται».

§57ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Μὲ τὸ λέγουν οἱ σοβαροὶ ἄνθρωποι δὲν ἔρχονται εἰς τὸ βῆμα. Σεῖς δὲν ἐδώσατε λογαριασμὸν καὶ λέγετε νὰ δώσουν οἱ ἄλλοι τοὺς πίνακας τῶν διοικητικῶν μέτρων αὐτῶν, ἐνῷ εἶσθε ὑπόχρεοι ἀπὸ τὸν νόμον νὰ δώσητε λογαριασμὸν, καὶ ἐνῷ σήμερον ἡ Βουλὴ κατεδίκασεν ὑπουργοὺς, διότι παρεξετράπησαν ἀπὸ τοὺς νόμους; καὶ ὁμιλεῖτε περὶ μὴ δημοσιεύσεως μέτρων τὰ ὁποῖα δὲν ἦτο ὑπόχρεως ἡ κυβέρνησίς μας νὰ ἐκτελέσῃ, ἥτις ἐὰν ἤθελε, τὰ ἐξετέλει, ἐὰν δὲν ἤθελε δὲν τὰ ἐξετέλει, διότι εἶχε τὸν νόμον ὑπὲρ ἑαυτῆς ὅστις τῆς ἔδιδεν εὐρυτάτην ἐξουσίαν νὰ ἐξοδεύσῃ ὅλα τὰ ποσὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ; Μάλιστα τόσον πλέον ἀξιοκατάκριτος εἶναι ὁ κύριος βουλευτὴς Κυπαρισσίας, διότι προεκλήθη προχθὲς ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ φέρῃ μίαν κατάστασιν τῆς διαχειρίσεως τὴν ὁποίαν ἔκαμεν εἰς τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους ἡ κυβέρνησις τοῦ κυρίου Βούλγαρη, καὶ ὁ κύριος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τὸ ἐδέχθη προθύμως καὶ ἐλπίζω θὰ τὸ πραγματοποιήσῃ· ἑπομένως ὁ κύριος Σωτηρόπουλος, ὅστις εἶναι στενῶς συνδεδεμένος μετὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἠδύνατο νὰ πορισθῇ τοὺς ἀριθμοὺς, ὁ κύριος Σωτηρόπουλος, ὅστις ἤκουσεν ὅτι αὐτοὶ οἱ ἴδιοι ὑπουργοὶ περὶ ὧν ἐλάλησεν ἐζήτησαν ἀπὸ τὴν κυβέρνησιν, ἥτις εἶναι ἀντίπαλος αὐτῶν, νὰ παρουσιάσῃ τοὺς ἐπισήμους λογαριασμοὺς, εἰς τοὺς ὁποίους καταφαίνεται ἡ διαχείρισίς της, δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα σήμερον νὰ ἔλθῃ καὶ νὰ ἐκφωνήσῃ τὸν φιλιππικὸν τὸν ὁποῖον ἐξεφώνησε· λυποῦμαι διὰ τοῦτο, ἀλλὰ ........

§58ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ φέρετε ἀριθμοὺς, εἴπατε.

§59ΔΕΛΗΓΙΩΡΓΗΣ. Τοὺς ἀριθμοὺς δὲν τοὺς ἔχουν οἱ πολῖται· τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ἔχουν οἱ ὑπουργοί.

§60ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μόνον μίαν παρατήρησιν θὰ κάμω εἰς τὸν ἀξιότιμον Βουλευτὴν Μεσολογγίου, ὅτι τὸ νὰ λέγουν ὅτι τὰ ἔσοδα τὰ ὑπελόγισαν εἰς 26,537,000 δὲν εἶναι καινοτομία τὴν ὁποίαν σήμερον πρώτην φορὰν παρουσιάζω, διότι εἰς τὴν δήλωσιν τὴν ὁποίαν ἔκαμα πέρυσι εἰς τὴν βουλὴν, εἶπον ῥητῶς, ὅτι ἐκ τῶν προϋπολογιζομένων ἐσόδων ἐκπίπτω 1,800,000, τὰ ὁποῖα θὰ μείνουν καθυστεροῦντα, καθὼς καὶ ἐκ τῶν ἐξόδων, τὰ ὁποῖα ὑπολογίζω, ἐκπίπτω 900,000, τὰς ὁποίας ὑπολογίζω ὅτι θὰ μείνουν ἀδιάθετοι· ἑπομένως ἐστήριζα τότε τὸν προϋπολογισμόν μου εἰς πραγματικὰ ἔσοδα καὶ εἰς πραγματικὰ ἔξοδα, καὶ ἐπ’ αὐτῆς τῆς βάσεως ὡμίλησα καὶ σήμερον. Κατὰ τὴν βάσιν ἣν τότε παρεδέχθην, τὰ ἔσοδα ἦσαν 26,500,000· εἶπον πρὸς δικαιολόγησίν μου ὅτι καὶ ἡ κυβέρνησις τοῦ κυρίου Βούλγαρη, ἥτις ἦλθεν 7 μῆνας ὕστερον ἀπὸ ἐμὲ τὰ εὑρίσκει καὶ αὐτὴ 26,500,000, καὶ μάλιστα διὰ τοῦτο, διότι ἤμην κατὰ πάντα σύμφωνος μὲ τὴν κυβέρνησιν ἐκείνην ὡς πρὸς τὰ ἔξοδα, εἶπον ὅτι εἶναι 26,100,000· ἡ κυβέρνησις τοῦ κυρίου Βούλγαρη τὰ εὗρε 26,500,000· ὥστε δὲν εἶναι καινοτομία, τὴν ὁποίαν σήμερον παρουσίασαν πρώτην φοράν.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταὶ, διὰ τὰς 5,000 θὰ σᾶς ἐρωτήσω πρῶτον, ἂς ἔχει δικαιολογημένας ἡ μειονοψηφία. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν γνώμην τῆς πλειοψηφίας ὡς πρὸς τὰς 5,000 νὰ σηκωθῶσιν (οὐδεὶς ἐγείρεται)· ἀπεῤῥίφθη. Τώρα θὰ σᾶς ἐρωτήσω διὰ τὴν γνώμην τῆς μειονοψηφίας.

§62ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Κύριε πρόεδρε, παρακαλῶ. Ἠκούσατε ὅ,τι ὁ κύριος Σωτηρόπουλος σᾶς εἶπε περὶ τῆς δαπάνης τῶν 50,000 δραχμῶν, τοὐτέστιν, ὅτι ἐχρησίμευσαν διὰ νὰ ἱκανοποιηθοῦν ἰδιῶται, οἵτινες παρακατέθεσαν εἰς τὸ ταμεῖον τῆς Κωνσταντινουπόλεως, συμφώνως μὲ τὸν νόμον περὶ δημοσίου λογιστικοῦ, χρήματα, τὰ ὁποῖα κατεχράσθησαν οἱ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸν νόμον περὶ δημοσίου λογιστικοῦ εἶναι ὑπόλογοι διὰ τὴν ἀπόδοσιν. Τώρα ἡ ἐπιτροπὴ ἀναγνωρίζει τὸ δίκαιον τῆς ἀποδόσεως τῶν χρημάτων εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὰ κατέθεσαν, καὶ κανεὶς βεβαίως δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ἐναντίαν ἰδέαν· δὲν παραδέχεται ὅμως τὸν τρόπον τοῦ καταλογισμοῦ, τοὐτέστι διατὶ νὰ καταχωρηθοῦν εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν ἐπιστροφῶν χρημάτων καὶ ὄχι εἰς ἄλλο κεφάλαιον, λόγου χάριν εἰς τὰς ἀποζημιώσεις ἢ εἰς ἄλλο ὁποιονδήποτε. Νομίζω, ὁ τύπος δὲν μεταβάλλει τὴν οὐσίαν, ἀντὶ δηλαδὴ νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὸ κεφάλαιον «ἐπιστροφαὶ χρημάτων» νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰς «ἀποζημιώσεις» εἶναι ἓν καὶ τὸ αὐτὸ πρᾶγμα. Οἱ ὑπόλογοι ὑπάρχουν· τὸ δημόσιον εἶναι ὑπόχρεων διὰ τὴν ἐπιστροφὴν τῶν χρημάτων εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὰ κατέβαλον. Μὴ παραδεχομένη ἡ Βουλὴ τὴν πίστωσιν, ἡ ὁποία σᾶς ζητεῖται, τί λέγει μὲ τοῦτο; ὅτι δὲν θέλει νὰ πληρωθῶσι τὰ χρήματα εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὰ κατέθεσαν.

§63ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπληρώθησαν ἤδη.

§64ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Τόσῳ χειρότερα. Τότε ἡ Βουλὴ θὰ παραδεχθῇ τὴν πίστωσιν. Ἐὰν δὲν θέλῃ νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὸ κεφάλαιον τοῦτο, ἀλλ’ εἰς ἄλλο, δύναται νὰ προσδιορίσῃ τοῦτο, οὐχὶ ὅμως νὰ μὴ παραδεχθῇ τὴν πίστωσιν.

§65ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Περὶ τοῦ τύπου πρόκειται.

§66ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Δὲν εἶναι λόγος λοιπὸν ν’ ἀποῤῥιφθῇ.

§67ΔΑΡΕΙΩΤΗΣ. Θέλομεν νὰ ἴδωμεν, ποῖοι εἶναι ὑπόλογοι.

§68ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Ἐὰν ἡ ἐπιτροπὴ δὲν ἠρκέσθη εἰς τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἔλαβεν ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, δύναμαι νὰ σᾶς φέρω καλλιτέρας, καὶ ἑπομένως προτείνω τὴν ἀναβολὴν, ὄχι ὅμως ν’ ἀποῤῥιφθῇ ἡ πίστωσις.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ἡ γνώμη τῆς ἐπιτροπῆς καὶ τὸ νομοσχέδιον τρὶς θὰ συζητηθῇ· λοιπὸν ἐγὼ ζητῶ τώρα τὴν γνώμην σας διὰ πρώτην συζήτησιν.

§70ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα εἶναι σπουδαῖον. Δὲν εἶναι μόνον αὐτὰ τὰ ἀδικήματα καὶ αὐταὶ αἱ ἁρπαγαὶ, αἵτινες συμβαίνουσιν εἰς τὰ ἐξωτερικὰ γραφεῖα, εἶναι καὶ ἄλλα πολλά. Ἐνθυμεῖσθε εἰς τὴν παρελθοῦσαν σύνοδον πόσος λόγος ἐγένετο δι’ ἓν κεφάλαιον, τὸ ὁποῖον ἡ Βουλὴ μετὰ πολλῆς δυσαρεσκείας ἐπεδοκίμασεν. Ἤδη παρίσταται ἓν κεφάλαιον ἐκ 50,000 δραχ. Αἱ 50,000 δραχ. εἶναι μὲν ἕνας λόγος, ἀλλὰ κοστίζουν πολύ. Μὲ τὰς 50,000 δυνάμεθα νὰ βοηθήσωμεν σήμερον μίαν ἀνάγκην μεγάλην, τὸ δὲ νὰ τὰς ἁρπάζῃ ὁ εἷς καὶ ὁ ἕτερος τῶν εὐνοουμένων, καὶ αὐτοὶ οὔτε κἂν νὰ καταδιώκωνται, οὔτε κἂν νὰ δίδῃ λόγον ὁ ὑπουργὸς, οὔτε κἂν νὰ παρίσταται σήμερον κατὰ τὴν συζήτησιν, αὐτὸ εἶναι ἀνάξιον ἡμῶν.

§71ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Δὲν ἀφορᾷ τὴν διαχείρισιν οὔτε ἡμῶν, οὔτε τῶν προκατόχων μας· εἶναι παλαιά.

§72ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Ἴσια ἴσια, διὰ τοῦτο ἔπρεπε νὰ παρουσιάσητε τὰ ἔγγραφα, διὰ νὰ ἴδωμεν, ποῖος εἶναι ἐκεῖνος ὁ στιγματίας, ὁ ὁποῖος ἐλῄστευσε τὸ δημόσιον, καὶ μετὰ ἕνα μῆνα, μετὰ δύω θὰ ξαναέλθῃ πάλιν ὡς ταμίας· καὶ ἂν θέλετε, σᾶς φέρω παράδειγμα τοιούτων ἀνθρώπων, οἵτινες καὶ κατεδικάσθησαν καὶ διατελοῦν ἀκόμη ἐν ὑπηρεσίᾳ, καὶ πολλῶν ἀκόμη, οἵτινες δὲν ἔδοσαν οὔτε κἂν λογαριασμόν. Λοιπὸν μὴ θέλετε νὰ θίξωμεν αὐτὰ τὰ πράγματα· βλέπετε, ὅτι κρατοῦμεν τὴν γλῶσσαν δεδεμένην καὶ ἀπέχομεν, διότι αἱ ἐξωτερικαὶ αὐταὶ καὶ μόναι περιστάσεις τῆς πατρίδος μᾶς ἀναγκάζουν νὰ ὑπομένωμεν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα οὐδέποτε ὑπεμείναμεν. Ἄλλοτε λοιπὸν, ὅταν παρίστασθε μὲ τοιαῦτα ζητήματα, νὰ ἔρχεσθε δικαιολογημένοι, διότι καὶ ἡμεῖς ἔχομεν χολήν. Εἶμαι γνώμης, κύριοι, ν’ ἀναβληθῇ τὸ ζήτημα, ἕως ὅτου ὁ ὑπουργὸς σᾶς παρουσιάσῃ τὸ πρόσωπον τοῦ ταμία, διὰ νὰ τὸν μάθῃ ἡ κοινωνία, καὶ ἐγὼ φοβοῦμαι, μήπως ἀκόμη διατελεῖ ἐν ὑπηρεσίᾳ.

§73ΠΟΛΛΟΙ. Ν’ ἀναβληθῇ.

§74ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Ὡς κύρωσις ὑπεβλήθη· δὲν ἐζητήθη ἀπὸ τὴν παροῦσαν κυβέρνησιν.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι λοιπὸν τὴν ἀναβολὴν καὶ διὰ τὴν πρώτην ἀνάγνωσιν νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι). Ἔχομεν τὸ περὶ συστάσεως ταμείου τῆς ἐθνοφυλακῆς.

§76ΚΥΡΙΑΚΟΣ. Ν’ ἀναβληθῇ δι’ αὔριον, διὰ νὰ ἔλθῃ ὁ ὑπουργός.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν σᾶς παρακαλῶ, κύριοι βουλευταὶ, ἐργασθῆτε εἰς τὰς ἐπιτροπὰς, διότι δὲν ἔχομεν ὕλην. Αὔριον ἔχομεν τὴν συνέχειαν τῶν ἰδίων ἀντικειμένων. Διαλύεται ἡ συνεδρίασις, ὥρᾳ 3 καὶ ¼ μ. μ.