1867.02.28

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 53

Τῆς 28 Φεβρουαρίου 1867.

(Τρίτη).

Ὥρα 1 παρὰ 15.

Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου, εὑρεθείσης ἐν ἀπαρτίᾳ τῆς Βουλῆς, ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει τις ἀντίῤῥησιν κατὰ τῶν πρακτικῶν;

§2ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Αἰκατερίνη, χήρα Τριανταφύλλου Μπαρμπαγιάννη, ὑπέβαλεν ἀναφορὰν δι’ ἧς ζητεῖ νὰ κρατήσῃ τὸ γραμμάτιον τοῦ ἀνδρός της.

§4ΠΟΛΛΟΙ. Νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῶν ἀναφορῶν.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει αἴτησις διαφόρων κατοίκων Κερκύρας πρὸς τὴν Βουλὴν, ὅπως ληφθῇ πρόνοια περὶ τῶν ἐμφυτευτικῶν σχέσεων Κερκύρας πρὸς ἀποφυγὴν καταστροφῆς τῶν συμφερόντων τοῦ τόπου. Θὰ παραπεμφθῇ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἐπὶ τοῦ Κερκυραϊκοῦ ζητήματος. Ἀρχίζομεν τὴν ἡμερησίαν διάταξιν· ἔχομεν διὰ τρίτην συζήτησιν τὸ περὶ ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως ἐκ δραχ. 250,000 τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν τοῦ ἔτους 1866. «Ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, τῆς χρήσεως 1866, χορηγεῖται ἀναπληρωτικὴ πίστωσις δραχμῶν 250,000, καταλογιζομένη ὑπὸ τὸ Κεφάλ. Γʹ. ἄρθρον 1 «Γενικὰ μέτρα ἀσφαλείας.»

§6ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχομεν διὰ τρίτην συζήτησιν τὸ περὶ καταμετρήσεως τῶν ἑλληνικῶν πλοίων.

§8ΠΛΑΤΥΣ. Συμφώνως μὲ τὴν ἐπιθυμίαν, τὴν ὁποίαν ἐξέφρασαν διάφοροι τῶν κυρίων συναδέλφων κατὰ τὴν τελευταίαν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, ἵνα καταχωρηθῇ ῥητῶς ἐντὸς αὐτοῦ ἡ περιγραφὴ τῆς καταμετρήσεως τῶν ἑλληνικῶν πλοίων κατὰ τὸ νέον σύστημα, ὥστε νὰ τελειώσῃ καὶ ταχύτερον καὶ νὰ ᾖναι ἀκριβέστερον τὸ νομοσχέδιον, συνέταξα μίαν τροπολογίαν περιλαμβάνουσαν ὡρισμένως καὶ καταληπτῶς τὸν νέον τρόπον τῆς καταμετρήσεως, τὴν ὁποίαν ἔδειξα καὶ εἰς τὸν Κ. ὑπουργὸν τῶν Ναυτικῶν, καὶ τὴν ἐξήτασε τόσον αὐτὸς, ὅσον καὶ ὁ Κ. Ζωχιὸς ὡς σύμβουλος τοῦ ὑπουργείου, καὶ εὑρέθησαν σύμφωνοι.

§9ΤΙΝΕΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι.

§10ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Ἐγὼ ἐπιφέρω μόνον μίαν τροποποίησιν εἰς τὸ τέλος. Ἐπειδὴ θὰ ἐλαττωθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν τόνων κατὰ τὴν νέαν μέθοδον τῆς καταμετρήσεως, εἶναι δίκαιον ν’ αὐξήσουν τὰ λιμενικὰ καὶ λοιπὰ δικαιώματα κατὰ 15%· ἡ τροποποίησίς μου αὕτη θὰ τεθῇ ὡς δεύτερον ἄρθρον. Αὔξησις πραγματικὴ δὲν ὑπάρχει, διότι καθόσον ἐλαττοῦται ὁ ἀριθμὸς τῶν τόνων, κατὰ τοσοῦτον αὐξάνουν τὰ δικαιώματα· θὰ πληρώνουν μόνον ὅ,τι καὶ πρὶν ἐπλήρωναν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραδέχεται ἡ Βουλὴ τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου περὶ καταμετρήσεως τῶν πλοίων;

§12ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον πρῶτον. «Ἡ καταμέτρησις τῆς χωρητικότητος τῶν ἑλληνικῶν πλοίων καὶ ὁ προσδιορισμὸς τῶν τόνων αὐτῶν θέλει ἐνεργεῖσθαι κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον. Λαμβάνεται τὸ μῆκος τοῦ καταστρώματος ἀπὸ τῆς μιᾶς ἕως τὴν ἄλλην ἄκραν, προστίθεται εἰς αὐτὸ καὶ τὸ ἀπὸ τὸ ἔμπροσθεν κοράκι ἕως εἰς τὸ ὄπισθεν κοράκι μῆκος τῆς τρόπιδος· τὸ ἥμισυ τοῦ ἀθροίσματος τούτου πολλαπλασιάζεται μὲ τὸ μεγαλήτερον πλάτος τοῦ πλοίου, λαμβανόμενον ἐσωτερικῶς ἐπὶ τοῦ μεγαλητέρου καμαρίου (ζυγοῦ), τὸ ἐντεῦθεν γινόμενον πολλαπλασιάζεται ὕστερον μὲ τὸ μεγαλήτερον ὕψος τοῦ πλοίου καὶ τὸ γινόμενον τοῦτο διαιρεῖται διὰ τοῦ ἀριθμοῦ 3,80, τὸ δὲ πηλίκον τῆς διαιρέσεως ταύτης ἀποτελεῖ τὸ ποσὸν τῶν τόνων τῆς χωρητικότητος τοῦ πλοίου. Ἡ καταμέτρησις τῶν διαστάσεων τοῦ πλοίου γίνεται διὰ τοῦ βασιλικοῦ πήχεως (μέτρου) καὶ τῶν πολλοστημορίων αὐτοῦ, ὡς ὡρίσθησαν διὰ τοῦ ἀπὸ ἀπὸ 28 Σεπτεμβρίου (10 Ὀκτωβρίου) 1836 Β. Διατάγματος. Τῶν ἀτμοπλοίων ἡ καταμέτρησις ἐνεργεῖται κατὰ τὸν εἰρημένον τρόπον· ἀλλ’ ἐκ τοῦ προκύπτοντος ὁλικοῦ ποσοῦ τῶν τόνων ἀφαιροῦνται δέκα πέντε ἐπὶ τοῖς ἑκατὸν, τὸ δὲ ὑπόλοιπον ἐκ τῆς ἀφαιρέσεως ταύτης ἀποτελεῖ τὸ ποσὸν τῶν τόνων αὐτῶν.»

§14ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον δεύτερον. «Μετὰ τὴν κατὰ τὴν ἀνωτέρω μέθοδον καταμέτρησιν τῶν πλοίων αὐξάνουσι κατὰ 15%. ά) Τὰ ἐπιβαλλόμενα τέλη ἐπὶ τῆς καταμετρήσεως τῶν πλοίων διὰ τοῦ ἀπὸ 5 Ἰανουαρίου 1834 Διατάγματος. βʹ) Τὰ ὑπὸ τοῦ ἀπὸ 27 Ἰουνίου 1860 ΧΓʹ. νόμου ἐπιβαλλόμενα κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν τόνων προξενικὰ ναυτιλιακὰ τέλη. γʹ) Τὰ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ἀπὸ 7 Αὐγούστου 1861 ΧΟʹ. νόμου ἐπιβαλλόμενα λιμενικὰ δικαιώματα.»

§16ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον τρίτον. «Τὸ περὶ καταμετρήσεως κτλ. τῶν πλοίων Β. Διάταγμα τῆς 17 Νοεμβρίου 1833 καταργεῖται.»

§18ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ σύνολον παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι)· ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἔχομεν τὴν πρότασιν διὰ τρίτην συζήτησιν τοῦ Κ. Μαστραπᾶ. Ἄρθρον μοναδικόν. «Εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ ΡΚʹ. νόμου περὶ τῶν ἐπὶ ἐθνικῶν ἢ ἐκκλησιαστικῶν γαιῶν ἀνεγερθεισῶν οἰκοδομῶν ὑπάγονται οὐχὶ μόνον αἱ μεταξὺ δημοσίου καὶ ἰδιωτῶν ἐκκρεμεῖς δίκαι, ἀλλὰ καὶ αἱ τελεσιδίκως ὑπὲρ τοῦ δημοσίου περαιωθεῖσαι περὶ καταλήψεως ἐθνικῶν, ἐκκλησιαστικῶν ἢ εἰς διαλελυμένας μονὰς ἀνηκόντων γηπέδων, ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ συμμορφωθῶσιν οἱ κάτοχοι μὲ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου, πληρόνοντες εἰς τὸ δημόσιον καὶ ἐνοίκια ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς ἐκδικάσεως τῶν οἰκιῶν καὶ τῶν οἰκοπέδων εἰς τὸ δημόσιον, μέχρι τῆς ἐποχῆς καθ’ ἣν ἐδήλωσαν νὰ ὑπαχθῶσι καὶ οὗτοι εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου.»

§20ΚΕΧΑΓΙΑΣ (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἠξεύρετε, ὅτι πρὸ πολλῶν ἐτῶν πολλοὶ ἀνήγειραν οἰκοδομὰς αὐθαιρέτως ἐπὶ ἐθνικῶν οἰκοπέδων ἢ ἐκκλησιαστικῶν. Ἐπὶ τοῦ μακαρίτου Ἀργυροπούλου ἦλθε πρότασις νόμου, τὴν ὁποίαν παρεδέχθη ἡ Βουλὴ, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐχορηγοῦντο τὰ οἰκόπεδα ταῦτα εἰς τοὺς κατόχους, οἵτινες ᾠκοδόμησαν οἰκίας, ἐπὶ ἐκτιμήσει τοῦ ἀντιτίμου καὶ ἐπὶ τῷ ὅρῳ νὰ πληρώσωσι τὸ ἀντίτιμον εἰς ἑπτὰ δόσεις. Μετὰ παρέλευσιν ὀλίγων ἐτῶν ἄλλοι κάτοικοι ἔκαμαν τὸ αὐτὸ, καὶ ἑπομένως τὸ δημόσιον εἶχεν ἀγωγὴν κατὰ τῶν κατόχων· ἐπειδὴ δὲ τὸ δημόσιον κατὰ τὴν πρώτην φορὰν ἀπεζημιώθη, ἄλλος νόμος παρέτεινε τὰς διατάξεις τοῦ πρώτου νόμου μέχρις ἐκείνου τοῦ σημείου. Ὁ Κ. Σωτηρόπουλος κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Σύνοδον ἔφερεν ὁμοίαν πρότασιν, κατὰ τὴν ὁποίαν πάλιν ἐπήρχοντο αἱ διατάξεις τοῦ πρώτου νόμου καὶ δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ᾠκοδόμησαν αὐθαιρέτως, καὶ ὑπάρχουν ἀγωγαὶ ἐκκρεμεῖς εἰς τὰ δικαστήρια· ἐπειδὴ πάλιν τὸ δημόσιον καὶ δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου δὲν ζημιοῦται, καθότι τὰ οἰκόπεδα πληρόνονται ἐπὶ τῇ βάσει ἐκτιμήσεως εἰς ἑπτὰ δόσεις, καὶ ἐπειδὴ ὑπῆρχον κατ’ ἐκείνην τὴν ἐποχὴν τελεσίδικοι ἀποφάσεις ὑπὲρ τοῦ δημοσίου διὰ οἰκόπεδα, τὰ ὁποῖα κατεῖχον οἱ κάτοικοι, τὸ δημόσιον ἔχει τὰς ἀποφάσεις ὑπὲρ ἑαυτοῦ, νὰ λάβῃ τὰ οἰκόπεδα, ἀφοῦ κατεδαφίσῃ τὰς οἰκοδομάς· ἀλλ’ ἐπειδὴ τοῦτο εἶναι ἀσύμφορον διὰ τὸ δημόσιον καὶ τοὺς ἰδιοκτήτας, διὰ τοῦτο ὅ,τι γίνεται καὶ διὰ τοὺς ἄλλους, τὸ αὐτὸ νὰ γείνῃ καὶ δι’ αὐτοὺς, νὰ παραχωρηθοῦν τὰ οἰκόπεδα ἐπὶ ἐκτιμήσει· εἶναι δὲ δικαιότερον νὰ διατυπωθῇ ἡ πρότασις ὡς ἐφεξῆς. Ἄρθρον μοναδικόν. «Αἱ διατάξεις τοῦ ἀπὸ 22 Δεκεμβρίου 1865 ΡΚʹ. νόμου ἐφαρμόζονται καὶ ὡς πρὸς τὰς ἐπὶ ἐθνικῶν ἢ ἐκκλησιαστικῶν ἢ εἰς διαλελυμένας μονὰς ἀνηκόντων γηπέδων ἀνεγερθείσας καὶ τελεσιδίκως ἐπιδικασθείσας εἰς τὸ δημόσιον οἰκοδομὰς, καθόσον αὗται δὲν διετέθησαν ὑπὸ τοῦ δημοσίου μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος νόμου.»

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραδέχεται ἡ Βουλὴ τὴν ἀρχὴν καὶ τὸ ἄρθρον ὡς ἀνεγνώσθη;

§22ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχομεν τὸ περὶ ζωοκλοπῆς, ὡς βάσιν θὰ λάβωμεν τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον παρεδέχθη ἡ ἐπιτροπὴ τὸ τοῦ Κ. Κυπριάδου. Ἄρθρον 1. «Πᾶς κύριος καὶ κάτοχος μεγάλων ζώων, ἤγουν ἵππων, ἡμιόνων, ὄνων, βοῶν, βουβαλίων, ὀφείλει ἐντὸς 30 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος νόμου, νὰ δηλώσῃ αὐτὰ εἰς τὴν ἁρμοδίαν δημοτικὴν ἀρχὴν, ἥτις ὀφείλει νὰ ἐγγράφῃ τὸ ὄνομα τοῦ κυρίου τῶν ζώων, τὰ χαρακτηριστικὰ, τὴν ἡλικίαν αὐτῶν, καὶ τὸν τίτλον τῆς ἰδιοκτησίας ἢ κατοχῆς εἰς βιβλίον διπλότυπον, ἠριθμημένον καὶ μονογραφημένον παρὰ τῆς ἁρμοδίας διοικητικῆς ἀρχῆς· θέλει δὲ πληρόνει ὁ ἰδιοκτήτης ὡς δικαίωμα ἐγγραφῆς δι’ ἕκαστον τῶν ζώων λεπ. 10 πρὸς ὄφελος τοῦ δημοτικοῦ ταμείου, λαμβάνων ἀπόσπασμα τοῦ διπλοτύπου. Οἱ πῶλοι καὶ μόσχοι τῶν ἀνωτέρω ζώων δηλοῦνται τὴν ἁ. ὀκταημερίαν ἀπὸ τῆς συμπληρώσεως τοῦ ἔτους τῆς γεννήσεώς των. Ἄρθρον 2. Δήμαρχος ὅστις ἤθελεν ἀποδεδειγμένως ἀρνηθῆ εἰς δημότην του νὰ δεχθῇ τὴν δήλωσιν καὶ νὰ ἐνεργήσῃ τὴν εἰς τὸ βιβλίον ἐγγραφὴν, τιμωρεῖται ἐπὶ ἀρνήσει ὑπηρεσίας, καὶ κατὰ τοὺς ὁρισμοὺς τοῦ ποιν. Νόμου, ὁ δὲ δημότης ὀφείλει ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νὰ ἐπιδίδῃ τὴν δήλωσιν τῶν ζώων του, γεγραμμένην ἐφ’ ἁπλοῦ χάρτου, διὰ δικαστικοῦ κλητῆρος, πρὸς τὸν ἁρμόδιον εἰρηνοδίκην, ὅστις διευθύνει αὐτὴν ἀμέσως εἰς τὴν δημοτικὴν ἀρχὴν πρὸς ἐκπλήρωσιν τῶν καθηκόντων της. Ἄρθρον 3. Οὐδεμία ἀγοραπωλησία ἢ μεταβίβασις κυριότητος τῶν ἐν τῷ ἄρθρῳ 1 διαλαμβανομένων ζώων ἰσχύει ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος Νόμου, ἐὰν δὲν γίνῃ ἐπισήμως ἐνώπιον συμβολαιογράφου διὰ συντάξεως συμβολαίου. Πᾶς δὲ κύριος ἢ κάτοχος ζώου τοῦ ἀνωτέρου εἴδους ὀφείλει νὰ φέρῃ μεθ’ ἑαυτοῦ τὸν τίτλον τῆς ἰδιοκτησίας του καὶ τὸ ἀπόσπασμα τοῦ διπλοτύπου τῆς δηλώσεως, ἐξερχόμενος τῶν ὁρίων τοῦ δήμου του, καὶ νὰ τὸν παρουσιάζῃ, ἄν που ἤθελε ζητηθῆ παρ’ οἱασδήποτε ἀρχῆς. Κατὰ τὰς ἐμποροπανηγύρεις, καθ’ ἃς πολλῶν μεγάλων ζώων ἀγοραπωλησίαι γίνονται, πᾶς συμβολαιογράφος καὶ συμβολαιογραφῶν εἰρηνοδίκης δύναται νὰ συντάσσῃ τοιαῦτα συμβόλαια. Ἄρθρον 4. Μετὰ παρέλευσιν τῆς ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 1 ταχθείσης προθεσμίας ὁπουδήποτε ἤθελεν εὑρεθῆ ζῶόν τι ἐκ τῶν ἀνωτέρω, χωρὶς ὁ κύριος ἢ κάτοχος αὐτοῦ νὰ παρουσιάζῃ τὸ ἐν τῷ ἄρθρῳ 1 διπλότυπον, ἢ τὸν ἐν τῷ ἄρθρ. 3 τίτλον, τὸ μὲν ζῶον κατάσχεται προσκαίρως ὑπὸ τῆς ἀρχῆς, πρὸς ἣν ἤθελε καταγγελθῆ, ὁ δὲ κύριος ἢ κάτοχος αὐτοῦ τίθεται ἐν τῷ τόπῳ ἐκείνῳ ὑπὸ ἀστυνομικὴν ἐπιτήρησιν, ἐφ’ ὅσον ἤθελεν ἀρκέσει ἵνα προκληθῇ καὶ φθάσῃ ἀντίγραφον τῶν ἐν τοῖς ἄρθροις 1 καὶ 3 ἐπισήμων ἐγγράφων, ἂν ὁ κύριος τοῦ ζώου ἰσχυρισθῆ, ὅτι ἐλησμόνησε ταῦτα ἢ τὰ ἀπώλεσε. Τῶν ἐγγράφων τούτων ἀντίγραφα ὑποχρεοῦται αὐθωρεὶ μὲν νὰ ζητήσῃ ἐκ τῶν πρωτοτύπων ἡ ἐπιληφθεῖσα τῆς καταδιώξεως ἀρχὴ δι’ ἐξόδων τοῦ καταγγελθέντος, εἶναι δ’ ἐλεύθερος καὶ ὁ κάτοχος τοῦ ζώου νὰ τὰ παρουσιάσῃ καὶ ἀπαλλαγῆ ὅσον τάχιον. Ἐν ᾗ περιπτώσει ὁ συμβολαιογράφος, ὃν ἀνέφερεν, ἐξετασθεὶς περὶ τοῦ ζώου του, ὁ καταδιωχθεὶς, καὶ παρ’ οὗ ἐζητήθη τὸ ἀντίγραφον, βεβαιώσει τὴν μὴ ὕπαρξιν τοιούτου πρωτοτύπου συμβολαίου, ὁ δὲ δήμαρχος τὴν μὴ δήλωσιν τοιούτου ζώου, ὁ μὲν κάτοχος τοῦ ζώου προφυλακίζεται καὶ καταδιώκεται παρὰ τῷ ἁρμοδίῳ ποινικῷ δικαστηρίῳ, τὸ δὲ κατασχεθὲν ζῶον φυλάττεται παρὰ τῆς ἀρχῆς, ἥτις γνωστοποιεῖ τοῦτο εἰς τοὺς νομάρχας τοῦ Κράτους, καὶ ἐὰν, ἐντὸς 15 ἡμερῶν, δὲν παρουσιασθῆ ὁ κύριος τοῦ ζώου, δημοπρατεῖται παρὰ τοῦ εἰρηνοδίκου ἢ δημάρχου, καὶ τὸ τίμημα παρακατατίθεται εἰς τὸ ἁρμόδιον δημόσιον ταμεῖον διὰ νὰ ἀποδοθῇ εἰς τὸν παρουσιασθησόμενον κύριον αὐτοῦ, μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν ἐξόδων τῆς τροφῆς καὶ φυλάξεως. Ἄρθρον 5. Δήμαρχος ἢ συμβολαιογράφος, ὅστις ἢ ἤθελεν ἀρνηθῆ τὴν κατὰ τὸ προηγούμενον ἄρθρον πιστοποίησιν, ἢ ἤθελεν ἐκδώσει ταύτην ψευδῆ, τιμωρεῖται κατὰ τοὺς ὁρισμοὺς τοῦ ποινικοῦ νόμου. Ἄρθρον 6. Οἱ διαφόρων ἐπαγγελμάτων βιομήχανοι, κάτοχοι καὶ κύριοι τοιούτων ζώων, ἀποδημοῦντες τυχὸν ἐκ τοῦ οἰκείου δήμου των, θέλουν λάβει πιστοποίησιν τοῦ δημάρχου τῆς διαμονῆς των, ἐπικυρωμένην παρὰ τῆς πλησιεστέρας διοικητικῆς ἢ δικαστικῆς ἀρχῆς, ἥτις πιστοποίησις περιέχουσα τὸν ἀριθμὸν, τὸ εἶδος καὶ τὰ χαρακτηριστικὰ τῶν ζώων, καὶ τὸ ὄνομα καὶ ἐπώνυμον τοῦ κατέχοντος αὐτὰ, θέλει ἐξασφαλίσει αὐτοὺς μέχρις οὗ μεταβῶσιν ἐν τῷ οἰκείῳ δήμῳ καὶ συμμορφωθῶσι μὲ τὸν παρόντα νόμον ὡς πρὸς τὴν δήλωσιν. Ἄρθρον 7. Οἱ μὲν ἀγορασταὶ θέλουν δηλόνει εἰς τὸν οἰκεῖον δῆμόν των ὅσα ζῶα ἀγοράζουν, λαμβάνοντες τὸ εἰς τὸ ἄρθρον 1 διπλότυπον· οἱ δὲ πωληταὶ θέλουν διαγράφει τοῦ βιβλίου τῆς δηλώσεως τὰ πωληθέντα, παραδίδοντες τῷ δημάρχῳ καὶ τὸ ἀπόσπασμα τοῦ διπλοτύπου, ὅπερ ἔφερον. Ἄρθρον 8. Ὁ ζωοκλόπος ἢ ζωοκτόνος μικρῶν ἐν γένει ζώων, ἤγουν χοίρων, προβάτων καὶ αἰγῶν, εἰσάγεται ἀπ’ εὐθείας εἰς τὸ ἁρμόδιον πλημμελειοδικεῖον καὶ δικάζεται εἰς βαθμὸν πλημμελήματος ἐπὶ παραβάσει τοῦ ἄρθρου 373 τοῦ ποινικοῦ νόμου, καὶ ἐὰν τῆς κλοπῆς τὸ ἀντικείμενον ἤθελεν εἶσθαι ἀξίας μικροτέρας τῶν εἴκοσι δραχμῶν. Ζωοκλόπος θεωρεῖται καὶ ὁ ἐν γνώσει λαβὼν παρὰ τοῦ ἰδιοκτήτου λύτρα πρὸς ἐξαγορὰν ζώου τινὸς κλαπέντος, ὡς καὶ ὁ ἀποπειραθεὶς νὰ λάβῃ τοιοῦτον· ὑπόκεινται δὲ ἀμφότεροι εἰς ὅλας τὰς προβλεπομένας διὰ τοὺς αὐτουργοὺς ποινὰς, φυλαττομένων τῶν περὶ συνεργῶν καὶ ἀποπείρας ὁρισμῶν τοῦ ποινικοῦ νόμου. Ἄρθρον 9. Ὁ ζωοκλόπος ἢ ζωοκτόνος, ἐκτὸς τῶν παρὰ τοῦ ποινικοῦ νόμου ὡρισμένων ποινῶν καὶ πολιτικῶν ἀποδόσεων καὶ ἀποζημιώσεων, καταδικάζεται ὑπὲρ τοῦ ἰδιοκτήτου εἰς τὴν πληρωμὴν τῆς διπλασίας ἀξίας τοῦ κλαπέντος ἢ φονευθέντος ζώου· ὑποβάλλεται δὲ καὶ εἰς χρηματικὴν ποινὴν ἑξαπλασίαν τῆς τιμῆς τοῦ κλαπέντος ἢ θανατωθέντος ζώου, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ προσδιορισμοῦ αὐτῆς διὰ τῆς δικαστικῆς ἀποφάσεως. Ἄρθρον 10. Ὅστις ἀνακαλύψει ζωοκλόπον ἢ ζωοκτόνον, μὴ ἐξαιρουμένου καὶ τοῦ ἰδιοκτήτου, λαμβάνει ὡς ἀμοιβὴν τὸ ἥμισυ τῆς χρηματικῆς ποινῆς, εἰς τὴν ὁποίαν ὁ ζωοκλόπος ἢ ζωοκτόνος κατεδικάσθη· τὸ δ’ ἕτερον ἥμισυ ἀποδίδεται εἰς τὸ δημοτικὸν ταμεῖον τοῦ δήμου ἐκείνου, εἰς ὃν ἀνήκει τὸ κλαπὲν ἢ φονευθὲν ζῶον, τὰ δὲ χρήματα ταῦτα θέλουν χρησιμεύει ὡρισμένως εἰς ἀγαθοεργοὺς σκοποὺς, διατιθέμενα κατ’ ἀπόφασιν τοῦ σχετικοῦ δημοτικοῦ Συμβουλίου. Περὶ τοῦ ὀνόματος τοῦ ἀνακαλύψαντος θέλει γίνεσθαι μνεία ἐν τῇ δικαστικῇ ἀποφάσει. Ἄρθρον 11. Ἐκεῖνος, ὅστις δικαιοῦται νὰ λάβῃ τὸ ἥμισυ τῆς χρηματικῆς ποινῆς ὡς ἀνακαλύψας, καὶ ὁ δῆμος εἰς ὃν ἀνήκει τὸ κλαπὲν ἢ φονευθὲν ζῶον, δύνανται, δυνάμει τῆς δικαστικῆς ἀποφάσεως, ἅμα κατασταθείσης τελεσιδίκου, προηγουμένης ἐπιταγῆς πρὸς πληρωμὴν, νὰ ἐνεργήσωσι τὴν προσωπικὴν κράτησιν τοῦ καταδικασθέντος ἢ καὶ νὰ κατάσχωσιν ἀναγκαστικῶς καὶ πωλήσωσι τὴν περιουσίαν του. Ἂν δὲ ὁ ἀνακαλύψας ἀδιαφορήσῃ, προσκαλεῖται ἀμέσως περὶ τούτου ἐπὶ ἀποδείξει παρὰ τῆς δημοτικῆς ἀρχῆς τῆς κατοικίας του νὰ ἐπιληφθῇ τῆς καταδιώξεως ἐντὸς ὀκτὼ ἡμερῶν, μετὰ παρέλευσιν τῶν ὁποίων ὑποχρεοῦται ὁ δῆμος νὰ ἐνεργήσῃ τὰ διὰ τὴν ἀπότισιν τῆς ὅλης χρηματικῆς ποινῆς ἀπαιτούμενα πρὸς ὄφελος τοῦ δημοτικοῦ ταμείου. Ὅστις δὲ ἐκ τῶν δημάρχων ἀμελήσει τὴν ἐκτέλεσιν ταύτην ὑποβάλλεται εἰς πρόστιμον δραχμῶν 300–600, καὶ ἐν ὑποτροπῇ εἰς τὸ διπλάσιον. Ἄρθρον 12. Αἱ διατάξεις τοῦ ἀπὸ 16 Φεβρουαρίου 1848 νόμου περὶ ζωοκτονίας, ὡς καὶ αἱ διατάξεις τῶν ἄρθρων 5, 6 καὶ 7 τοῦ ἀπὸ 10 Φεβρουαρίου 1848 νόμου, καθόσον δὲν τροποποιοῦνται διὰ τοῦ παρόντος, διατηροῦνται ἐν ἰσχύϊ. Πᾶσα δ’ ἄλλη διάταξις ἀντιβαίνουσα εἰς τὸν παρόντα νόμον καταργεῖται.

§24ΜΠΑΛΑΦΑΣ. Ἡ πληρωμὴ τῶν 10 λεπτῶν πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ· ἂς τὰ ὑποστῇ ταῦτα τὸ δημοτικὸν ταμεῖον.

§25Π. ΚΥΡΙΑΚΟΣ. Ἐγὼ ἀποκρούω τὸν νόμον αὐτὸν, καθόσον θέλει ἀποβῆ ἀρκετὰ καταπιεστικὸς διὰ τοὺς ἔχοντας ζῶα, μάλιστα ἐνταῦθα εἰς τὴν ἐπαρχίαν τῆς Ἀττικῆς· νομίζω ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς πρέπει νὰ περιορισθῇ μόνον εἰς τὰς ἐπαρχίας ἐκείνας, τὰς ὁποίας μαστίζει ἡ ζωοκλοπή. Διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ θέλομεν ἐμποδίσει καὶ τὰς πανηγύρεις, εἰς τὰς ὁποίας γίνεται ἀγοραπωλησία ζώων· καθόσον αἱ δι’ αὐτοῦ ἐπιβαλλόμεναι ὑποχρεώσεις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῶσιν ὡς ἐκ τῆς ἐλλείψεως τῶν μέσων, διότι εἰς ὅλα τὰ χωρία δὲν ὑπάρχει οὔτε συμβολαιογραφεῖον, οὔτε ἄλλοι ὑπάλληλοι, δυνάμενοι νὰ βεβαιώσωσιν ἐγγράφως τὴν ἀγοραπωλησίαν· ὥστε ὁ πωλῶν τὸ ζῶον του θὰ ἦναι ἠναγκασμένος νὰ μεταβαίνῃ εἰς τὴν πρωτεύουσαν τοῦ δήμου ἢ τῆς ἐπαρχίας διὰ νὰ συντάξῃ τὸ ἀπαιτούμενον ὑπὸ τοῦ νόμου τούτου συμβόλαιον. Τὴν ἕδραν τοῦ προέδρου καταλαμβάνει ὁ Κ. Μαυρογιάννης, ἀντιπρόεδρος.

§26ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Ἡ ληστεία δὲν εἶναι δι’ ὅλας τὰς ἐπαρχίας τοῦ κράτους· ἐν τοσούτῳ ὁ νόμος ἔγεινε δι’ ὅλον τὸ κράτος. Ἰδοὺ, Κύριοι, ποία ζημία θὰ γείνῃ εἰς τὰς ἐπαρχίας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι χάνουν τὰ ζῶά των, ὅταν δὲν ἦναι γενικὸς ὁ νόμος. Προχθὲς ἀπὸ τὴν Ἠλείαν ἓν ζῶον κλοπιμαῖον εὑρέθη εἰς τὰς Πάτρας καὶ ἀπὸ ἐκεῖ εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ ἐντεῦθεν εἰς τὴν Χαλκίδα. Ἰδού· ὅταν οἱ Χαλκιδεῖς καὶ οἱ Ἀθηναῖοι δὲν ἔχουν τὰ ζῶά των μὲ τίτλους ἰδιοκτησίας συνωδευμένα, θὰ δέχωνται τὰ ἐδικά μας καὶ τῶν ἐπαρχιῶν ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν αὐτὸ τὸ βάρος. Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι πολὺ βαρὺ διὰ τοὺς μὴ, εὐτυχῶς, πάσχοντας ἀπὸ τὴν ζωοκλοπήν, ἄλλως τε θὰ γείνῃ ἐνταῦθα τὸ καταφύγιον τῶν ζωοκλόπων· διότι οὕτω γίνεται ἡ ζωοκλοπὴ ἐκεῖ ὅπου δὲν εἶναι. Πιστεύω, ὅτι ἐπείσθη ὁ Κ. Κυριακός. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ περὶ σφραγίδος. Τοῦτο τὸ βλέπω πολὺ δύσκολον νὰ ἐφαρμοσθῇ· ἔπειτα μᾶς ἀσφαλίζει τὸ διαβατήριον τὸ ὁποῖον περιέχει τὰ χαρακτηριστικά· ἤμην καὶ ἐγὼ κατὰ τῶν συμβολαίων, ἀλλ’ ὑπερίσχυσεν ἡ γνώμη τῶν συναδέλφων μου, διότι εἶχον τὴν ἰδέαν, ὅτι πρέπει νὰ φέρουν τὸν τίτλον τῆς ἀγοραπωλησίας τοῦ πωλητοῦ· τὸ ὑπουργεῖον δὲ καλῶς ἀνεπλήρωσε καὶ ἕτερόν τι εἰς τὸ νομοσχέδιον, τὸ νὰ παρουσιάζῃ ὁ θέλων νὰ πωλήσῃ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸν δῆμον του τῆς ἰδιοκτησίας του. Τὴν σφράγισιν δὲ, Κύριοι, δὲν τὴν θεωρῶ καλήν, διότι δὲν θὰ τὴν θέλουν καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὑπερηφανεύονται διὰ τὰ ζῶά των· ἂς μὴ θέσωμεν αὐτὸ τὸ στῖγμα τοῦ Μεσαιῶνος. Παρακαλῶ λοιπὸν τοὺς κυρίους βουλευτὰς, οἱ ὁποῖοι ηὐτύχησαν εἰς τὰς ἐπαρχίας των νὰ μὴ ἔχουν ζωοκλέπτας, νὰ μὴ μᾶς ἀδικήσουν δι’ ἓν μικρὸν βάρος τὸ ὁποῖον θὰ πάρουν, διότι θὰ γείνῃ ἐνταῦθα τὸ καταφύγιον τῶν κλοπιμαίων ζώων.

§27Γ. ΦΩΣΚΑΡΔΗΣ. Τί λέγετε διὰ τὴν ἀναφοράν; νὰ συντάττεται εἰς χαρτόσημον ἀξίας;

§28ΜΠΑΛΑΦΑΣ. Καὶ ὡς πρὸς τὰ λεπτά;

§29Λ. ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Οἱ ὑπουργοὶ αὐτὸ τὸ ἀπέῤῥιψαν, καὶ ἐγὼ εἶμαι σύμφωνος· ὡς πρὸς τὰ λεπτὰ λέγω, ὅτι δικά μας εἶναι καὶ τὸ Δημαρχεῖον καὶ τὰ βάρη· δὲν εἶναι κανένα μεγάλο πρᾶγμα διὰ νὰ πληρώσῃ τις 10 λεπτά, Κύριοι· νὰ πληρώσῃ τοὐλάχιστον τὸ χαρτί.

§30ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ζήτημα, Κύριοι, τῶν συμβολαίων νομίζω, ὅτι ἀπεῤῥίφθη ἀπὸ ὅλην τὴν Βουλήν, διότι κανεὶς δὲν τὸ ὑποστηρίζει, ἐπειδὴ εἶναι ἐναντίον τῶν συμφερόντων καὶ τῶν πανηγύρεων.

§31ΖΑΤΟΥΝΙΤΗΣ. Δὲν τὸ ξεύρετε αὐτὸ ὅτι δὲν τὸ ὑποστηρίζει κανείς· τὸ ὑποστηρίζομεν ἡμεῖς.

§32ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Καλὰ, τέλος πάντων ἐγὼ εἶμαι ἐναντίος δι’ οὓς λόγους ἄλλοτε ἐξέθεσα. Ἀλλὰ καὶ ἡ τροπολογία τοῦ Κ. ὑπουργοῦ, ἡ ὁποία θέλει, ὥστε ὁ δηλόνων νὰ λαμβάνῃ διπλότυπον ἐκ τοῦ βιβλίου, τὸ ὁποῖον κρατεῖ ὁ Δήμαρχος, καὶ αὕτη δὲν ἐφαρμόζεται· διότι, ἂν ὑποθέσωμεν, ὅτι ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ ζώου τὸ ἐπώλησεν εἰς τόπον ἀπέχοντα 10 καὶ 20 ὥρας μακρὰν, πῶς νὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τὸν οἰκεῖον δῆμον διὰ νὰ τὸ ἐγγράψῃ εἰς τὸ στέλεχος τοῦ διπλοτύπου;

§33ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Εἶναι ἴσως κακῶς ἐκπεφρασμένον, δὲν ἐννοεῖται αὐτό.

§34ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἰδοὺ τὶ λέγει ἡ τροπολογία. Ἄρθρον 3. «Πᾶσα ἀγοραπωλησία καὶ μεταβίβασις τῆς κυριότητος καὶ κατοχῆς τῶν ἐν τῷ ἄρθρῳ 1 διαλαμβανομένων ζώων πραγματοποιεῖται διὰ τῆς ἐγχειρίσεως τοῦ διπλοτύπου ἐκ μέρους τοῦ πρώτου κυρίου πρὸς τὸν δεύτερον, κοὶ διὰ τῆς ἐμφανίσεως ἀμφοτέρων ἐνώπιον τῆς δημοτικῆς ἀρχῆς, ὅπως ἐγγραφῇ εἰς τὸ στέλεχος τοῦ διπλοτύπου τοῦ δήμου καὶ σημειωθῇ ὑπὸ τοῦ δημάρχου ἡ μεταβίβασις εἰς τὸ ἀπόσπασμα, τὸ ὁποῖον φέρει ὁ πρῶτος κύριος». Τότε λοιπὸν θὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τὸν ἴδιον δῆμον. Ἂν ἔλεγεν εἰς τὸ διπλότυπον, τὸ ὁποῖον φέρει αὐτός, ἢ εἰς τὸν δῆμον ὅπου γίνεται ἡ πώλησις, θὰ ἦτο καλλίτερον.

§35ΤΙΝΕΣ. Μάλιστα.

§36ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι ὅταν ἀναιρῶμεν τὸ ζήτημα τῶν Συμβολαίων καὶ παραδεχθῶμεν τὸ διπλότυπον αὐτό, τότε δὲν κάμνομεν τίποτε.

§37ΚΥΡΙΑΚΟΣ. Ὅλη ἡ Βουλὴ ὀφείλει νὰ παραδεχθῇ πᾶν μέτρον τὸ ὁποῖον τείνει νὰ ἐξαλείψῃ τὴν ζωοκλοπήν, ἡ ὁποία μαστίζει δυστυχῶς τινὰς ἐπαρχίας τοῦ κράτους. Δὲν εἶμαι ἐναντίος εἰς τὸν Νόμον αὐτόν, Κύριοι· λέγω μόνον ὅτι ὁ Νόμος ὅπως εἰσήχθη εἶναι καταπληκτικὸς εἰς τὸ τόπον τὸν ἰδικόν μου τοὐλάχιστον καὶ εἰς τὴν στερεὰν Ἑλλάδα ἐν γένει, εἰς τὴν ὁποίαν εὐτυχῶς δὲν ὑπάρχει ζωοκλοπή. Ἄλλως τε ἡ δήλωσις δὲν ἐξασφαλίζει τὸν ἰδιοκτήτην τοῦ ζώου, διὰ τὸν λόγον ὅτι οἱ περισσότεροι ζωοτρόφοι εἶναι ἀγράμματοι καὶ μὴν ἀμφιβάλλετε, ὅτι δύναται νὰ συμβῇ, ὥστε νὰ παρουσιασθῇ ἄλλος ἀντὶ τοῦ ἰδιοκτήτου ἵνα δηλώσῃ τὸ ζῶον. Ἄλλως τε δὲν πρέπει νὰ προκαλοῦμεν τοιούτους ἐκτάκτους καὶ γενικοὺς Νόμους δι’ ἓν κακὸν καιρικὸν καὶ τοπικόν, διότι τὸ κακὸν αὐτὸ συμβαίνει μόνον εἰς Μεσσηνίαν καὶ δὲν ἠξεύρω ποῦ ἀλλοῦ. Νομίζω λοιπὸν ὅτι ὁ Νόμος αὐτὸς πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ μόνον εἰς τὰς ἐπαρχίας ἐκείνας τὰς ὁποίας καταμαστίζει ἡ ζωοκλοπή.

§38ΖΑΤΟΥΝΙΤΗΣ. Μὲ πολλήν μου λύπην, Κύριοι, ἤκουσα τὸν ἔντιμον συνάδελφον ἐξ Ἀττικῆς νὰ διϊσχυρίζεται ἓν πρᾶγμα μὴ ἀληθές. Καὶ ἂν τὰς ἀντιῤῥήσεις του διὰ τὸν Νόμον αὐτὸν τὰς ἐστήριζεν εἰς ἄλλας τινὰς περιστάσεις, ἤθελεν εἶσθαι ἡ πεποίθησίς του, καὶ ἑπομένως ἤθελον καὶ ἐγὼ σιωπήσει· νὰ θέλῃ ὅμως ν’ ἀποδείξῃ καὶ νὰ πείσῃ τὴν Βουλήν, ὅτι ἕνας Νόμος ὑπαγορευόμενος ἀπὸ γενικὴν ἀνάγκην καὶ οὐχὶ ἀπὸ μερικήν, πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ εἰς τὰς ἐπαρχίας τῆς Πελοποννήσου ἢ εἰς τὴν δεῖνα ἢ δεῖνα ἐπαρχίαν, νομίζω ὅτι τοιαύτην καταδίκην οὔτε ἡμεῖς οἱ προτείνοντες, οὔτε οἱ ἄλλοι τὴν δέχονται. Ἐπικαλοῦμαι τὴν Κυβέρνησιν μάρτυρα ἂν ὁ ἰσχυρισμὸς αὐτὸς τοῦ Κ. Κυριακοῦ εἶναι ἀληθής. Ἤμην εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν ἐσωτερικῶν καὶ τυχαίως ἤκουσα ἔγγραφον ἐπίσημον ἀναγινωσκόμενον ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον εἰσηγητὴν πρὸς τὸν Κ. Πρωθυπουργόν, ἐκ τοῦ ὁποίου ἐφαίνετο ὅτι καὶ εἰς τὴν Φθιώτιδα ἡ ζωοκλοπὴ ὑφίσταται, καὶ ὅμως ὁ Κ. Κυριακὸς ἐπρότεινε νὰ ἐξαιρεθῇ ἀπὸ τὸν Νόμον ἡ Φθιῶτις.

§39ΛΑΠΠΑΣ. Ποῖος τὸ λέγει αὐτό; (θόρυβος).

§40ΖΑΤΟΥΝΙΤΗΣ. Ὑπάρχει πρότασις ἀπὸ τὸν Κ. Τζιτσάραν.

§41ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. Ἔχετε λάθος.

§42ΖΑΤΟΥΝΙΤΗΣ. Τέλος πάντων ἂν δὲν τὸ ἐπροτείνατε, τὸ εἴπατε. Ἐγώ, Κύριοι, ὅστις ὑπέβαλον τὸν Νόμον αὐτόν, ὅπως καὶ ἄλλοτε εἶπον, δὲν τὸν ὑπέβαλον διὰ νὰ γράψω μερικὰς γραμμὰς εἰς ἓν χαρτί· εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς ἀπολύτου ἀνάγκης· καὶ δὲν πρόκειται νὰ συζητήσωμεν ἂν πρέπει νὰ τιμωρηθοῦν οἱ ζωοκλέπται, ἢ ἂν πρέπει νὰ γίνῃ Νόμος αὐστηρὸς κατ’ αὐτῶν· πρόκειται μόνον περὶ τοῦ τρόπου τῆς ἀνακαλύψεως τῶν κλοπιμαίων ζώων, διότι, ἅμα τοῦτο γείνῃ, ὑπάρχουσι νόμοι πρὸς τιμωρίαν· καὶ ἐγὼ ὁ ὁποῖος μετὰ τοῦ συναδέλφου μου ὑπέβαλον τὸν Νόμον αὐτόν, δὲν εἶχον ἄλλον σκοπὸν, παρὰ τίνι τρόπῳ δύνανται ν’ ἀνακαλυφθῶσιν οἱ ζωοκλέπται αὐτοὶ, καὶ περὶ τούτου μόνον διαφωνοῦμεν, διότι ὡς πρὸς τὴν ἀρχὴν πιστεύω, ὅτι οὐδεὶς δύναται νὰ ἀντιτείνῃ εἰς τὴν ἔκδοσιν τοιούτου Νόμου ἀπὸ τὴν Βουλὴν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν περιμένουσιν διόρθωσιν αἱ ἐπαρχίαι. Τρεῖς εἶναι αἱ βάσεις ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐνομίσαμεν, ὅτι δύναται στηριζόμενος ὁ Νόμος ν’ ἀποκαλύψῃ τοὺς ζωοκλέπτας. Ἡ πρώτη εἶναι ἡ τῆς δηλώσεως, ἡ δευτέρα ἡ τοῦ συμβολαίου, ἥτις δὲν εὑρίσκει ἐφαρμογήν, κατά τινας τῶν συναδέλφων, εὔκολον, καὶ τρίτη ἡ τῶν σφραγίδων. Λόγος κατὰ τῶν δηλώσεων, Κύριοι, δὲν πιστεύω οὔτε νὰ εὑρεθῇ σωστός, οὔτε νὰ ᾖναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ, ἐκτὸς ἂν θέλετε νὰ παρεμβάλωμεν προσκόμματα, προσποιούμενοι, ὅτι τὸ μέρος αὐτὸ εἶναι δύσκολον εἰς τὴν ἐκτέλεσίν του· διότι δὲν εὐκολύνεται ὁ κάτοικος νὰ μεταβῇ εἰς τὴν πρωτεύουσαν ἑνὸς δήμου διὰ νὰ κάμῃ δήλωσιν, ἥτις θὰ τὸν ἐξασφαλίσῃ. Καὶ ὅτι κατὰ μέρος τὸ σύστημα αὐτὸ, τὸ διὰ τῆς δηλώσεως, ἐξασφαλίζει τὰ ζῶα, κανεὶς δὲν τὸ φιλονεικεῖ· καὶ ἂν ὑποθέσωμεν ὅτι ἔχει δυσκολίαν τινα, τοῦτο δὲν πρέπει νὰ μᾶς κάμῃ ν’ ἀποῤῥίψωμεν ἐντελῶς τὴν σύστασιν τοιούτου Νόμου, διότι εἶναι πολὺ ὀλιγώτερον τὸ κακὸν καὶ πολὺ ὀλιγωτέρα ἡ ζημία, ἂν διὰ μιᾶς μικρᾶς καὶ ἐλαχίστης δαπάνης εὑρεθῇ ἡ πρώτη βάσις ἐφ’ ἧς δύναται νὰ στηριχθῇ ἡ κυριότης τῶν ζώων αὐτῶν. Μήπως οἱ δημόται δὲν προσέρχονται εἰς τὴν πρωτεύουσαν τοῦ Δήμου κατὰ τὴν Κυριακήν, τὰς ἑορτὰς, δὶς τοῦ μηνός, τρὶς τοῦ μηνός; ὥστε αὐτὸ δὲν ἐμπορεῖ νὰ ὑποληφθῇ ὡς εἷς λόγος ὅστις δυσκολεύει τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ Νόμου αὐτοῦ. Ὁ Νόμος ἔταξε καὶ προθεσμίαν 2 μηνῶν, ὥστε εἰς τὸ διάστημα αὐτὸ ἄνευ ὑποχρεώσεως ἕκαστος δημότης εἶναι ἀδύνατον δι’ οἵας δήποτε ἄλλας ὑποθέσεις νὰ μὴ πλησιάσῃ τὴν πρωτεύουσαν, καὶ ὅλοι συμφωνεῖτε εἰς τοῦτο, διότι ὅλοι γνωρίζομεν τὶ γίνεται κατὰ τὰς ἑορτὰς καὶ κατὰ τὰς ἐπισήμους ἡμέρας. Ἡ δυσχέρεια λοιπὸν, τὴν ὁποίαν σᾶς ἐπαρουσίασαν, ὅτι θέλει ἐπιβαρυνθῇ ὁ λαὸς εἰς τὴν δήλωσιν, νομίζω, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ σπουδαίαν ἀντίῤῥησιν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νόμου. Τὸ δεύτερον μέρος, τὸ τῶν συμβολαίων, ἐπειδὴ ἐθεωρήθη ὑπὸ πολλῶν βουλευτῶν ὡς δύσκολον, ἐγὼ ὅστις εἰς τὸ πρῶτόν μου σχέδιον τὸ εἶχον διαγράψει ἢ περιγράψει, δὲν ἔχω κᾀμμίαν δυσκολίαν νὰ μὴ ἐπιμείνω εἰς τὸ νὰ λάβῃ μέρος τοιαύτη διάταξις εἰς τὸν νόμον. Ἀλλ’ ὡς πρὸς τὰς σφραγίδας ἔχω τὴν ἰδέαν, ὅτι θέλει συντελεῖ ἡ σφράγισις περισσότερον καὶ τῆς δηλώσεως καὶ τῶν συμβολαίων. Ἡ σφράγισις εἶναι ἓν σημεῖον, τὸ ὁποῖον θέλει ὠφελήσει τὸ ἀποτέλεσμα ἢ τὸν σκοπὸν τοῦ νόμου ἐπὶ τοσοῦτον, ὅσον οὐχὶ ἡ ἁπλῆ καὶ μόνη δήλωσις· ἁπλῆ καὶ μόνη δήλωσις, ἐξαρτωμένη καὶ ἀνατιθεμένη εἰς μόνον τὰς δημοτικὰς ἀρχὰς, θέλει ἔχει πολὺ μεγάλα τὰ ἀποτελέσματα, διότι πολλὰ δύνανται νὰ λάβωσι χώραν κατὰ δυστυχίαν. Ἡ σφράγισις ὅμως εἶναι ἓν σήμαντρον τὸ ὁποῖον δὲν θέλει ἐπιτρέψει εἰς τὸν ζωοκλέπτην νὰ μεταβιβάσῃ τὸ ζῶον τὸ ὁποῖον ἔκλεψεν ἀπὸ τοῦ ἑνὸς τόπου εἰς τὸν ἕτερον, χωρὶς εὐθὺς ἀμέσως καὶ εἰς τὰ ὄμματα ἑκάστου παρατηρητοῦ νὰ γείνῃ κατάδηλος ἡ ἐμφάνισις ἑνὸς νέου ζώου, ὅπερ δὲν ὑπῆρχε μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης· καὶ τί νομίζετε; ὅτι ἤθελεν ὑπάρχει ἡ ζωοκλοπὴ εἰς τὸν βαθμὸν αὐτὸν, ἂν ὑπῆρχεν εὔκολος ἡ ἀνακάλυψις τῶν κλεπτομένων ζώων; διόλου, καθολοκληρίαν. Τὴν ζωοκλοπὴν τὴν ὑποστηρίζει μόνον ἡ περίπτωσις ὅτι δυσκόλως τὸ ζῶον διακρίνεται ἂν ᾖναι κλοπιμαῖον ἢ ἀπὸ μίαν ἀγορὰν ἢ ἀπὸ ἄλλην αἰτίαν. Βλέπω εἰς τὴν πρωτεύουσαν τοῦ δήμου μου λ. χ. ἓν ζῶον, τὸ ὁποῖον δὲν εἶμαι συνηθισμένος νὰ τὸ βλέπω, ἢ εἷς τὸν συνδημοτῶν μου ἔχει ἓν ζῶον, ὅπερ δὲν γνωρίζω νὰ τὸ εἶχε. Καθ’ ἑαυτὸν θέλω εἰπῆ, τὸ ἠγόρασεν εἰς τὴν Τρίπολιν, εἰς τὰς Καλάμας ἢ ἀλλοῦ· καὶ χωρὶς τούτου, ἂν θέλετε νὰ προβῶ περαιτέρω, τὸ ἠγόρασα, μὲ λέγει, καὶ πηγαίνετε νὰ εὕρητε λογαριασμὸν πόθεν τὸ ἠγόρασε· μόλις ὅμως ἰχνηλατηθῇ τὸ ζῶον αὐτὸ ἀπὸ τὸν ἰδιοκτήτην, γίνεται ἀφανές· τί ἔγεινε τὸ ζῶον; τὸ ἐπώλησε· οὔτε τὸν ζωοκλέπτην, οὔτε τὸ ζῶον συλλαμβάνετε. Εὑρῆτε λοιπὸν τὸν τρόπον τοῦ νὰ δεικνύετε τὸ κλοπιμαῖον ζῶον καὶ ἔχετε καὶ τὸν ζωοκλέπτην. Καὶ περὶ τούτου μόνον ἐπρόκειτο διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ. Ἂν ὑποθέσωμεν, ὅτι ἐμμένομεν εἰς μόνην τὴν δήλωσιν ἢ τὴν σφράγισιν τῆς δημοτικῆς ἀρχῆς· καθεὶς ἐξ ὑμῶν εἶναι εἰς θέσιν χωρὶς νὰ μακρηγορήσω νὰ ἐννοήσῃ ὁποῖα δύνανται νὰ κρυβῶσιν ὄπισθεν τῆς δηλώσεως, ἡ ὁποία ἀνατίθεται εἰς τὴν ἐπιτήρησιν τῆς ἀρχῆς. Τὸ μόνον λοιπὸν τὸ ὁποῖον δύναται νὰ εὐκολύνῃ τὴν ἀνακάλυψιν τοῦ ζώου, ὅτι εἶναι κλοπιμαῖον, εἶναι κατ’ ἐμὲ ἡ σφράγισις· διότι εὐθὺς ἅμα ἓν ζῶον, τὸ ὁποῖον φέρει λ. χ. τὴν σφραγίδα τοῦ δήμου τῶν Ἀθηνῶν, μεταβῇ εἰς ἕνα ἄλλον δῆμον, εἴτε ἐξ ἀγοραπωλησίας, εἴτε κλοπῆς, θέλει ἀμέσως γείνει καταφανὲς καὶ γνωσθῆ ὁ τρόπος τῆς ἐμφανίσεώς του, καθόσον μάλιστα ὁ νόμος δίδει εἰς τὸν ἀνακαλύψοντα πολλὰ τὰ ὀφέλη, καὶ ἑπομένως ὁρμεμφύτως ἕκαστος πολίτης θέλει προστρέξει ν’ ἀνακαλύψῃ κἄτι τι ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐλπίζει μεγάλα· περίστασις ἡ ὁποία δὲν θέλει συμβῆ ἂν ἀφαιρέσητε τὰς σφραγίδας. Ἐγὼ βλέπω εἰς τὸν τόπον τῆς κατοικίας μου, ὅτι ἦλθεν ἓν ζῶον τοῦ ὁποίου ἡ σφραγὶς φέρει τὸν δῆμον τῆς Ἤλιδος, καὶ τὸ βλέπει καὶ δεύτερος καὶ τρίτος· καὶ ὅταν ὑπάρχῃ σφραγὶς, καθεὶς ἔχει τὸ συμφέρον καὶ τὴν φιλοτιμίαν ἀκόμη νὰ ἀνακαλύψῃ μὴ ᾖναι κλοπιμαῖον· καὶ ἡ ἀπόδειξις εἶναι φανερὰ, διότι θὰ παρουσιασθῇ ἓν ζῶον τὸ ὁποῖον φέρει τὴν σφραγῖδα τῆς Ἤλιδος.

§43ΛΑΠΠΑΣ. Μερικοὶ ἔχουσι τὴν ἰδέαν, ὅτι ἡ σφράγισις δύναται νὰ χαλάσῃ, εἰμπορεῖ κἀνεὶς νὰ τὴν μεταβάλῃ.

§44ΖΑΤΟΥΝΙΤΗΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι δὲν δύναται νὰ συμβῇ τοῦτο, διότι ὅπου θὰ παρουσιασθῶσι σφραγῖδες καλπονοθευθεῖσαι, αὐτὸ ἀποδεικνύει, ὅτι τὸ ζῶον εἶναι κλοπιμαῖον. Κατὰ τὴν πρότασίν μου, τὰς σφραγίδας τὰς ἀφίνω ἀναλλοιώτους, διότι παρακολουθοῦν τὰ ἔγγραφα τῶν συμβολαίων καὶ αἱ δηλώσεις τῶν δημάρχων· κατὰ τὸ σύστημα ὅμως τοῦ κυρίου πρωθυπουργοῦ, κατ’ ἀναλογίαν θὰ δεχθῶμεν τὴν μεταβολὴν τῶν σφραγίδων.

§45ΜΑΝΟΥΣΑΚΗΣ. Δὲν ἀκούομεν, Κ. Πρόεδρε.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παύσατε τοὺς διαλόγους διὰ νὰ ἀκούητε.

§47ΖΑΤΟΥΝΙΤΗΣ. Ἐγὼ, Κύριοι, ἔδειξα μέγα τὸ ἐνδιαφέρον εἰς τὴν σύνταξιν τοιούτου νόμου, καὶ εἶμαι πολὺ εὐχαριστημένος, διότι ἐξ ἑτέρου ἅπαντες ἐγνωρίσατε τὴν ἀνάγκην αὐτήν· ἐξέθεσα μερικὰς ἰδέας εἰς ἓν σχέδιόν μου, καθ’ ἃς ἐνόμισα, ὅτι ἡ μάστιξ αὕτη ἠδύνατο νὰ ἐκλείψῃ· δὲν ἀπῄτησα οὔτε τὰς ἰδέας μου νὰ παραδεχθῇ ἡ Βουλὴ, οὔτε νὰ ὑποστηρίξῃ ἐκεῖνο ὅπερ ἤθελεν εὑρεθῆ ἐσφαλμένον· ἀπῄτησα ὅμως καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ προβῇ εἰς ἕνα νόμον, εἴτε ὅπως ὑπεβλήθη ἀπὸ δύω ἢ τρεῖς βουλευτὰς, εἴτε ὅπως ἐτροπολογήθη ἀπὸ ἓν ἄλλο σχέδιον ἐν εἴδει τροπολογίας ἀπὸ τὸν Κ. Κυπριάδην, εἴτε τέλος, καὶ κατ’ ἐμὲ φρονῶ εἶναι τὸ καλλίτερον, τὸ συντελεστικώτερον καὶ τὸ κατὰ δύναμιν τελειωτικὸν, ὅπως τὸ ὑπέβαλεν ὁ ἔντιμος ἐπὶ τῶν ἐσωτερικῶν ὑπουργός. Τέλος πάντων νὰ γείνῃ κἄτι τι. Εἶναι τῳόντι λυπηρὸν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς νὰ παρίσταται ἡ ἀνάγκη τόσον μεγάλη, ἡ ὁποία σωστὰ, σωστὰ, Κύριοι, δὲν μᾶς κάμνει πολλὴν τὴν τιμήν· διότι λέγοντες, παριστάνοντες ἐπὶ τοσοῦτον τὴν ἀναπόφευκτον αὐτὴν ἀνάγκην, δεικνύομεν, ὅτι ὁ τόπος ἔχει κάτι τι, τὸ ὁποῖον δὲν ἔπρεπε νὰ ἔχῃ· καὶ μόλα ταῦτα τὴν ἀλήθειαν δὲν πρέπει νὰ τὴν κρύπτωμεν. Αἱ ἐπαρχίαι πάσχουν, κύριοι, καὶ ἐγὼ δὲν εἶμαι σύμφωνος μὲ τὴν ἰδέαν πολλῶν ἐντίμων συναδέλφων μου, οἱ ὁποῖοι, διότι δὲν ὑπάρχει τὸ κακὸν αὐτὸ εἰς τὰς ἐπαρχίας των, θέλουν νὰ γείνῃ καὶ ἐξαίρεσις εἰς τὴν νομοθεσίαν μας. Ἐκτὸς τούτου καὶ διὰ τὸν ἄλλον ἀκόμη λόγον· ὑποθέσατε, ὅτι τὸ κακὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὑπάρχει εἰς τὰς ἐπαρχίας τῆς Σπάρτης, τῆς Μεσσηνίας, τῆς Μεγαλοπόλεως, τῆς Ἀχαΐας, τὸ ἀπηλείψατε ἀπ’ αὐτὰ τὰ μέρη· θέλετε τὸ εὕρει εἰς τὰ κέντρα τῶν ἄλλων τόπων, εἰς τοὺς ὁποίους δὲν ἐθέσατε κἀνὲν φόβητρον, καὶ δὲν ἐξησφαλίσατε τοὺς τόπους τούτους. Ὁ νόμος ὑπεβλήθη ἐνώπιόν σας, ἐμελετήθη κατὰ διαφόρους τρόπους καὶ προτάσεις, εἶναι ἤδη ὥριμος, ἕκαστος ὑμῶν ἔχετε τὰς ἰδέας σας, καὶ ἑπομένως σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ βραδύνῃ ἡ ἐπιψήφισίς του· διότι καὶ ἀπὸ ὥρας εἰς ὥραν, καὶ ἀπὸ ἡμέρας εἰς ἡμέραν τ’ ἀποτελέσματα εἶναι λίαν θλιβερὰ διά τινας τῶν ἐπαρχιῶν τοῦ Κράτους.

§48ΛΑΠΠΑΣ. Κύριοι, καθόσον ἀφορᾷ τὴν ἰδέαν τοῦ ὅτι μόνον εἴς τινας ἐπαρχίας τῆς Πελοποννήσου νὰ ἰσχύῃ ὁ νόμος, αὐτὸ δὲν εἰμπορεῖ νὰ ᾖναι τοῦ ὀρθοῦ λόγου· ὁ νόμος πρέπει νὰ ᾖναι γενικός, καθόσον εἰς τὴν στερεὰν Ἑλλάδα ἡ ζωοκλοπὴ εἶναι εἰς τὴν αὐτὴν κατάστασιν.

§49ΣΑΦΑΚΑΣ. Ποῦ ζωοκλοπὴ εἰς τὴν Στερεάν;

§50ΛΑΠΠΑΣ. Ποῦ ζωοκλοπή; Χθὲς ἀπὸ τὸ χωρίον Κρέσταινα ἐπῆγε ἕνας χωρικός, ἔκλεψε δύω ζῶα τὰ ὁποῖα τὰ ἐπώλησεν ἐδῶ, (θόρυβος). Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα παραδείγματα πολλὰ ἀπὸ τὰ ὁποῖα τέλος πάντων ἀποδεικνύεται, ὅτι καὶ ἐκεῖ ἡ ζωοκλοπὴ εἶναι εἰς τὴν αὐτὴν κατάστασιν· ἐγὼ μόνον σᾶς λέγω ἓν πρᾶγμα διὰ τὴν εὐκολίαν τῶν πολιτῶν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ κάμῃ ὁ δήμαρχος πρέπει νὰ τὸ κάμῃ ὁ πάρεδρος πρὸς εὐκολίαν τῶν πολιτῶν· καθόσον δ’ ἀφορᾷ τὸν νόμον, ὁ νόμος εἶναι ἀναγκαῖος καὶ διὰ τὴν Στερεὰν, διάκρισις δὲν ἠμπορεῖ νὰ γείνῃ. Καθόσον ἀφορᾷ τὴν σφράγισιν δὲν ἠξεύρω, διότι ἡ δήλωσις διὰ μερικὰ ζῶα εἶναι εὔκολον νὰ γίνῃ· καθόσον ἀφορᾷ τὴν σφράγισιν τὸ βλέπω δύσκολον διὰ τὰ ἄγρια ζῶα καὶ τὰ γελάδια· καθόσον ἀφορᾷ τὴν δήλωσιν εὐκολύνονται, διότι ἀξιόλογα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ κάμῃ ὁ δήμαρχος τὸ κάμνει ὁ πάρεδρος· καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν δήλωσιν λοιπὸν πρέπει νὰ ᾖναι γενική· ἡ ζωοκλοπὴ ὅλον τὸν κόσμον μαστίζει. Τέλος πάντων ὅπως θέλετε κάμετε.

§51ΧΑΤΣΙΣΚΟΣ. Κύριοι, ὑπάρχουν νόμοι καὶ περὶ ζωοκλοπῆς καὶ περὶ ληστείας καὶ περὶ καθυστερούντων, καὶ ὅμως ἡ νομοτελεστικὴ ἐξουσία δὲν ἠδυνήθη νὰ φθάσῃ εἰς τὰ ἀποτελέσματα καὶ τὴν πραγματοποίησιν τῶν νομοθετημάτων ἐκείνων. Ἰδέτε τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν· ἔσπευσε νὰ ἔλθῃ ἐκ τῶν προτέρων μὲ νέα μέτρα κατὰ τῆς ληστείας, καὶ ἡ Βουλὴ μετὰ τοῦ ὑπουργείου συνεζήτησεν ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας τὸ ἀντικείμενον ἐκεῖνο· ἐδόθη ἡ δέουσα ἀναβολὴ, ἐπαρουσιάσθησαν διάφοροι γνῶμαι καὶ κατηρτίσθη ἕνας νόμος, ἀπὸ τὸν ὁποῖον περιμένουν πολὺ περισσότερον παρὰ ἀπὸ τὸν ὑπάρχοντα. Ἔσπευσάν τινες τῶν κυρίων βουλευτῶν, καὶ ἰδίως ὁ κύριος Ζατουνίτης, νὰ μᾶς φέρῃ νόμον περὶ ζωοκλοπῆς καὶ ζωοκτονίας, διότι ὁ ὑπάρχων ἐθεωρήθη ἀνεπαρκής· εἶναι ἀξιέπαινος, καὶ τόσον περισσότερον, καθ’ ὅσον φέρει ἓν ἔργον, τὸ ὁποῖον ἂν δὲν ᾖναι πλῆρες, πλησιάζει ὅμως. Ἐγὼ, κύριοι, ἐπρόσεξα πολὺ εἰς τὸν προτείναντα κατ’ ἀρχὰς αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, καὶ ἐνθυμοῦμαι τὸ ἑξῆς, ὅτι συνέπεσε ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν νὰ εὑρεθῇ μεταξὺ χωρικῶν ἢ ἀγωγιατῶν, οἵτινες τοῦ ἐπρότειναν μίαν ἰδέαν, τὴν ὁποίαν δὲν εἶχε μέχρι τῆς ὥρας ἐκείνης εἰς τὸ κεφάλι του, καὶ ὡς ἐκ τῆς ἰδέας ἐκείνης ὠφεληθεὶς ἦλθε καὶ ἐπρότεινεν ὁλόκληρον νομοσχέδιον. Ἡ περίστασις ἐκείνη, ἥτις ἔφερε τὸν κύριον βουλευτὴν εἰς τὸ τῷ ὄντι ἀξιέπαινον ἔργον τοῦτο, μὲ δίδει τὴν ἀφορμὴν νὰ σᾶς προτείνω τὸ ἑξῆς, καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ μὲ θεωρῆτε, ὅπως εἷς τῶν κυρίων βουλευτῶν μὲ ὠνόμασε πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, ἄνθρωπον τῆς ἀναβολῆς. Πρεσβεύω τὴν ἀναβολὴν ἐκ συστήματος, διότι ἀγαπῶ τὰ ἔργα τῆς Βουλῆς νὰ συζητοῦνται ἐμβριθῶς· βουλεύου βραδέως. Σᾶς προτείνω λοιπὸν νὰ ἀναβληθῇ ἐπὶ 15 ἡμέρας τὸ ἀντικείμενον τοῦτο καὶ νὰ σταλῶσιν ἀντίτυπα διὰ τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν πρὸς τοὺς Νομάρχας καὶ Ἐπάρχους καὶ Δημάρχους, νὰ στείλωμεν δὲ καὶ ἡμεῖς εἰς διαφόρους φίλους μας· ὁ νόμος οὗτος δὲν εἶναι ἐξ ἐκείνων, οἵτινες ἐφαρμόζονται ἀπό τινας τάξεις τῶν πολιτῶν ἢ τοὐλάχιστον εὐκόλως ἐφαρμόζεται· εἶναι νόμος, ὅστις ἔχει σχέσιν καὶ μὲ τοὺς τελευταίους χωρικοὺς, μὲ τοὺς ποιμένας τοὺς ὄντας ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἀγραμμάτους. Καὶ ἕκαστος ἐξ ἡμῶν, βουλευτὴς ἢ ὑπουργὸς, διατὶ προέρχεται εἰς μίαν πρότασιν ἢ γνώμην; διὰ νὰ ἐκπληρώσῃ ἓν καθῆκον, νὰ ὠφελήσῃ τὴν πατρίδα του, καὶ διὰ νὰ ἐπαινεθῇ τέλος καὶ ὁ ἴδιος· ἀλλὰ πιστεύσατε, ὅτι ὅσον εἶσθε ἀξιέπαινος διὰ τὴν σημερινὴν πρότασίν σας, ἀντὶ νὰ λάβετε εὐλογίας κατὰ τὴν ἐφαρμογήν της, θὰ ἔχετε κατάρας· διότι οὔτε τὸ ἓν σύστημα τῶν σφραγίδων εἶμαι εἰς κατάστασιν νὰ παραδεχθῶ, οὔτε τὸ ἄλλο τῶν δηλώσεων ὅπως εἶναι ἐκτεθειμένα. Πιστεύσατε, ὅτι, ἐὰν παραδεχθῆτε τὴν πρότασίν μου, θὰ ἔλθουν γνῶμαι παρὰ διαφόρων πολιτῶν καὶ δημάρχων, αἵτινες εἰς ἡμᾶς δὲν εἶναι γνωσταί· θὰ γνωμοδοτήσουν ζωοτρόφοι· καὶ τοιούτους ἐὰν δὲν ἔχωμεν φίλους, ἔχομεν ὅμως γνωρίμους, καθὼς ἔχουν καὶ οἱ δήμαρχοι, καὶ θὰ τοὺς συμβουλευθοῦν. Πρέπει λοιπὸν νὰ συμβουλευθῶμεν τὸν τόπον· ἂν καὶ ὁ τόπος ἀντιπροσωπεύεται ἀπὸ ἡμᾶς, ἀλλ’ εἶναι καί τινα τῶν ὁποίων δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἔχωμεν γνῶσιν Ἐπαναλαμβάνω, κύριοι, νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν ἀγαπῶ τὴν ἀναβολὴν πρὸς τὸ κοινὸν συμφέρον, ἀλλὰ τὴν θέλω πρὸς τὸ συμφέρον καὶ τιμὴν καὶ ἔπαινον τῶν προτεινάντων. Τὶ σημαίνει, κύριοι, ἐὰν ἀργοπορήσῃ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον ἐπὶ 15 ἡμέρας; εἶναι μία μάστιξ κατὰ τῆς ὁποίας πρέπει νὰ ληφθοῦν ὅλα τὰ μέτρα, καὶ νὰ ἦσθε βέβαιοι, ὅτι θὰ ἔχωμεν γνωμοδοτήσεις, τὰς ὁποίας ἡμεῖς δὲν ἠξεύρομεν. Καὶ σᾶς φέρω ἓν παράδειγμα, τὸν ἑαυτόν μου· ἐπρότεινα τὴν ἀναβολὴν δὶς καὶ τρὶς τοῦ νομοσχεδίου περὶ ληστείας· τὴν πρώτην ἡμέραν ἀμέσως ἔστειλα εἰς φίλους μού τινας δύω ἢ τρία ἀντίτυπα· δὲν ἠξεύρω, ἀλλὰ κολακεύομαι νὰ πιστεύσω, ὅτι δύω ἐκ τῶν τροπολογιῶν μου παρεδέχθη καὶ τὸ ὑπουργεῖον καὶ ἡ Βουλὴ, καὶ ὅμως αὐταὶ ἦσαν ἀπὸ τοὺς φίλους μου, δὲν ἦσαν εἰς τὸ κεφάλι μου. Εἶναι λοιπὸν μεγίστη ἀνάγκη νὰ γίνῃ ἓν νέον νομοσχέδιον, νὰ ληφθοῦν καταλληλότερα μέτρα κατὰ τῆς ζωοκλοπῆς καὶ ζωοκτονίας· ἀλλὰ συμβουλευθῆτε τὸν τόπον, τὰ ἁρμόδια πρόσωπα· καὶ τοιαῦτα εἶναι ὁ ποιμὴν, ὁ γεωργὸς, ὁ ἀγωγιάτης καὶ ὁ ζωοτρόφος. Ἡ γνώμη μου λοιπὸν εἶναι νὰ ἀναβληθῇ μὲ τὴν παράκλησιν ἵνα ἡ Κυβέρνησις στείλῃ εἰς τοὺς Νομάρχας καὶ δημάρχους, ἡμεῖς δὲ εἰς τοὺς φίλους μας.

§52ΚΟΥΡΗΣ. Ἐγὼ παραδέχομαι ὅσα οἱ εἰδότες θεωροῦσι κατάλληλα καὶ συντελεστικὰ μέτρα πρὸς καταστολὴν τῆς ζωοκλοπῆς καὶ ζωοκτονίας, περιορίζομαι ὅμως νὰ ἀντικρούσω μίαν ἰδέαν· ποίαν; τὴν ζωοληξαρχικὴν κατάστασιν, τὴν ὁποίαν ἀποκρούω, καὶ εἰς αὐτὸ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν καὶ τῆς Βουλῆς καὶ τῆς Κυβερνήσεως.

§53ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Ἐγὼ, κύριοι, ὁμιλῶ πάντοτε ὀλίγα καὶ ἐνόμιζα, ὅτι δὲν θὰ εὑρεθῶ ἐναντίος· θαυμάζω ὅμως μὲ τὸν κύριον Ζατουνίτην, ὅστις εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἐπείσθη καὶ ὑπέγραψε, καὶ πάλιν ὅ,τι ἔφερεν ὁ κύριος Κυπριάδης τὸ παρεδέχθη. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀξίωσιν παρὰ νὰ καταρτισθῇ ἓν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον νὰ ἔχῃ τὰ ἀποτελέσματά του, ἀλλὰ νὰ ᾖναι εὔκολον εἰς τὸ νὰ ἐφαρμοσθῇ. Κύριοι, νομίζω ἀδύνατον τὴν σφράγισιν· τὰ βουβάλια ὅστις τολμᾷ ἂς ὑπάγῃ νὰ τὰ βουλώσῃ, ἐπίσης τὰς ἀγελάδας· καὶ ἐπειδὴ εὑρέθησαν τινὲς καὶ εἶπον, ὅτι χρειάζονται καὶ πάρεδροι, ἐγὼ σᾶς λέγω, ὅτι ὅσοι θέλουν νὰ δηλώσουν τὰ ζῶα, ἀποτείνονται εἰς τοὺς δημάρχους· ὁ δήμαρχος ἠμπορεῖ ὁ ἴδιος νὰ περιέλθῃ ἢ δι’ ἑνὸς δημοτικοῦ παρέδρου τὰς κοινότητας καὶ νὰ γράψῃ τὰ χαρακτηριστικὰ τῶν ζώων. Ἡ σφράγισις εἶναι ἀδύνατος καὶ κατ’ ἐμὲ ἀποτρόπαιος καὶ ἐπικίνδυνος, διότι ἠμπορεῖ νὰ βλάψῃ καὶ κανὲν ὄργανον τοῦ ζώου καὶ ἠμπορεῖ νὰ πάθῃ. Ἔπειτα, κύριοι, ἠμπορεῖς νὰ ὑπάγῃς νὰ σφραγίσῃς ἕνα ἵππον ὅστις ἔχει 5,000 δραχμάς; Νομίζετε, ὅτι αἱ σφραγίδες δὲν μεταβάλλονται, ὅτι οἱ ζωοκλέπται δὲν ἠμποροῦν νὰ κάμουν χιλίας μεταβολὰς εἰς τὰ σφραγίσματα; Οἱ κλέπται μὲ ἄντερα περικαίουν ὅλην τὴν ζώνην τοῦ ἵππου καὶ ἔπειτα ἀφοῦ ἔβγουν αἱ τρίχες, μένει ἕνας κύκλος ἄσπρος. Αἱ δηλώσεις ὅμως, αἱ ὁποῖαι γίνονται περιέχουν τὰ χαρακτηριστικά· ἐγὼ λαμβάνω διαβατήριον διὰ τὸν ἑαυτόν μου καὶ γράφω τὰ χαρακτηριστικὰ, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀδύνατον νὰ ἦναι ὅμοια μὲ ἑνὸς ἄλλου· τοιουτοτρόπως εἶναι καὶ πολὺ ἀδύνατον νὰ ὁμοιάσουν καὶ τὰ χαρακτηριστικὰ τῶν ζώων. Πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ κλέπτης νὰ δηλώσῃ ταυτοχρόνως τὰ ἴδια χαρακτηριστικά; Αὐτὰ εἶναι παραμύθια· πρέπει λοιπὸν νὰ γίνῃ ἡ δήλωσις καὶ πέρνει ὁ ἰδιοκτήτης τὸ ἀπόσπασμα, καὶ ὅταν θέλῃ νὰ τὸ πωλήσῃ τὸ ζῶον, καταθέτει τὸ ἀπόσπασμα καὶ λαμβάνει ἓν ἄλλο. Ἡ ζωοκλοπὴ κατήντησε τῷ ὄντι μία γενικὴ μάστιξ, ἡ δὲ ζωοκτονία ἠμπορῶ νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι εἰς τὸ Αἰγαῖον πέλαγος εἶναι ὄχι ὀλίγη· ηὐτύχησα νὰ ἦμαι ὑπουργὸς πολλάκις καὶ πολλάκις ἀπὸ τὴν Νάξον καὶ ἀπὸ τὴν Τῆνον ἦλθον παράπονα, ὅτι τοὺς ἐσκότοναν τὰ ζῶά των (θόρυβος). Προχθὲς ἐπῆραν δύω μουλάρια καὶ τὰ ἐπώλησαν εἰς τὴν Ὀλυμπίαν εἰς ἓν χωρίον, καὶ οἱ ἰδιοκτῆται τὰ εὗρον, καὶ ἔφθασεν ἡ ὑπόθεσις εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον. Ὅσον διὰ τὸν φίλον μου κύριον Χατζίσκον, ὅστις νομίζει, ὅτι ἔχομεν ἀνάγκην νὰ λάβωμεν πληροφορίας ἀπὸ τοὺς Ἐπάρχους καὶ Νομάρχας, λέγω ὅτι οὗτοι κατοικοῦν εἰς τὰς πρωτευούσας, ἐνῷ πολλοὶ βουλευταὶ εἶναι καὶ ἀπὸ τοὺς δήμους, ὥστε τὰς ἀνάγκας τοῦ Κράτους τὰς γνωρίζει πολὺ περισσότερον ἡ ὁλομέλεια τῆς Βουλῆς, συμπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ ὑπουργείου, παρὰ ὁ Νομάρχης καὶ ὁ Ἔπαρχος· διὰ τοῦτο ἡ ἐπιτροπὴ περιωρίσθη εἰς τὸν τρόπον, δηλ. τὰς δηλώσεις, αἱ ὁποῖαι γίνονται καὶ εἰς τὰ ποίμνια. Εἰς τὰ 1848 ὑπῆρχεν αὐτὸ τὸ δυστύχημα· πάλιν ηὐτύχησα νὰ ἦμαι ὑπουργὸς· ἔγεινε τότε ἕνας νόμος καὶ ἔθεσε βραβεῖον καὶ ἀμοιβὴν εἰς τὸν ὅστις ἤθελεν ὁμολογήσει τὰ κλοπιμαῖα, καὶ εἰς τὸν δήμαρχον ὅστις ἤθελε τὰ κατάσχει· καὶ ἐν ὅσῳ οἱ ταμίαι ἐπλήροναν αὐτὰς τὰς ἀμοιβὰς, ἔπαυσεν ἡ ζωοκλοπὴ, ἀλλὰ κατόπιν δὲν ἠμπόρεσαν οἱ ταμίαι νὰ τὰς πέρνουν ἀπὸ τὰ δημοτικὰ ταμεῖα, καὶ ἠμέλησαν νὰ πληρόνουν τοὺς ἀνακαλύπτοντας τὰ κλοπιμαῖα, καὶ ἔκτοτε ἀπὸ τὰ 1856 ἤρχισε πάλιν ἡ κλοπή. Εἶπαν, ὅτι ἅμα ἴδῃ τις τὸ ζῶον βουλωμένον θὰ τὸ γνωρίσῃ· καὶ ἐγὼ λέγω, ὅταν θὰ ἴδω τὰ χαρακτηριστικὰ, θὰ τὸ γνωρίσω καλλίτερα· ὥστε ὅλοι οἱ ἄνθρωποι εἶναι ἀστυνόμοι εἰς αὐτὴν τὴν ζωοκλοπὴν, διότι τὸ ἄλογον εἶναι κλέπτης μόνον του· τὸ πέρνεις καὶ διὰ νυκτὸς μεταβαίνει 15 ὥρας· ἐντοσούτῳ, ὅταν θὰ ὑπάγῃ εἰς τὸν τόπον ὅπου κατοικεῖ, ὁ ἄλλος θὰ τοῦ εἴπῃ ποῦ τὸ ηὗρες αὐτὸ τὸ ζῶον; Λέγω λοιπὸν, ὅτι ἀσφαλίζεται μόνον μὲ τὸ διπλότυπον χωρὶς νὰ θέσωμεν αὐτὰ τὰ ἐπικίνδυνα τοῦ μεσαιῶνος ἀτοπήματα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀδύνατον νὰ γίνουν εἰς τὰ ἄγρια ζῶα.

§54ΖΑΤΟΥΝΙΤΗΣ. Δύω λέξεις θὰ εἴπω διὰ νὰ μὴ μείνῃ ὁ κύριος Κρεστενίτης μὲ τὴν ἰδέαν, ὅτι ἤλλαξα γνώμην· διότι ναὶ μὲν ὑπέγραψα εἰς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μετὰ 10 ἄλλων ἐσχεδιάσαμεν, ἀφοῦ δὲν κατώρθωσα νὰ τοὺς πείσω νὰ δεχθοῦν τὴν σφραγίδα· ἀλλ’ ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἐπαρουσίασε τὸν νόμον καὶ παρεδέχθη τὴν σφραγίδα, ἦτο ἡ πρώτη πεποίθησίς μου καὶ ὤφειλον νὰ τὴν παραδεχθῶ.

§55ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ (ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Δὲν ἐπιμένω εἰς τίποτε διὰ τὰ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, ἀλλ’ ἐπιθυμῶ νὰ κάμωμεν ἕνα νόμον συντελεστικὸν πρὸς τὴν καταστροφὴν τῆς ζωοκλοπῆς, ὅστις νὰ μὴ καταπιέζῃ καὶ τοὺς ἀθώους. Καὶ ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἡ ἰδέα αὐτὴ πραγματοποιεῖται διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου· ἐὰν ἡ Βουλὴ νομίζῃ, ὅτι δὲν ἔχω δίκαιον, ἠμπορεῖ νὰ φέρῃ ὅσας θέλει τροποποιήσεις, διότι ἐγὼ δὲν ἠμπορῶ νὰ παρουσιάσω ἰδέας, τὰς ὁποίας δὲν ἔχω, πεῖραν καὶ πεποίθησιν, τὴν ὁποίαν δὲν ἔχω. Κύριοι, νομίζω, ὅτι ἡ σφράγισις εἶναι μία ἐγγύησις, ἐνῷ ἡ δήλωσις δίδει χώραν εἰς πολλὰς καταχρήσεις· ὁ δηλώσας πρέπει νὰ φέρῃ καὶ ἐπιδεικνύῃ τὰ ζῶά του ὅλα εἰς τὰς ἀρχὰς ἐνώπιον τῶν ὁποίων δηλόνει; θέλει μεταβαίνει ἐπιτοπίως ὁ δήμαρχος, ἢ θέλει εὐχαριστηθῆ μὲ τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας θέλουν τῷ δώσει; Καὶ αἱ πληροφορίαι αὐταὶ ἐὰν ᾖναι ἀληθεῖς ἢ ψευδεῖς, τὶς θέλει τὸ βεβαιώσει; καὶ ἂν τὰ δηλωθέντα ζῶα ἐκποιηθῶσιν ἢ ψοφήσουν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντικατασταθῶσι δι’ ἄλλων; Ποῖον τὸ τεκμήριον ὅτι εἶναι τὰ ἴδια ζῶα τὰ ἐξ ἀρχῆς δηλωθέντα; Ἀλλὰ ἀποδεδειγμένον εἶναι, λέγουσιν, ὅτι εὔκολον εἶναι νὰ μεταβληθῶσιν τὰ χαρακτηριστικὰ τῶν ζώων, τὸ χρῶμα καὶ τὰ στίγματα ἑπομένως τῶν σφραγίδων. Μεμονωμένη ἡ δήλωσις δὲν ἀσφαλίζει, διότι δὲν ὑπάρχει ἀσφαλές τι γνώρισμα τῆς ταυτότητος τοῦ ζώου, ἐνῷ ἡ σφράγισις εἶναι βέβαιον καὶ στερεὸν σημεῖον ἕως νὰ ἐξαλειφθῇ τοὐλάχιστον, ἐὰν δύναται νὰ ἐξαλειφθῇ· ἀλλὰ καὶ τότε μένουν ἴχνη. Ἐὰν τὰ ζῶα, ὡς ἰσχυρίζονται, δὲν ἠμποροῦν νὰ παρουσιασθοῦν εἰς τὴν ἀρχὴν καὶ ὁ δήμαρχος πολὺ ὀλίγον δύναται νὰ περιφέρεται εἰς τοὺς ἀγροὺς, οὐδεμία ἀμφιβολία ὑπάρχει, ὅτι αἱ δηλώσεις δὲν θὰ ὦσι ψευδεῖς καὶ εἰκονικαὶ τὰς ὁποίας οἱ κτηνοτρόφοι θὰ παρουσιάσουν· διὰ τῆς σφραγίσεως ἠμπορεῖτε νὰ ἀσφαλίσετε πληρέστατα τοὺς κυρίους τῶν ζώων, διότι τὸ ζῶον μιᾶς ἐπαρχίας μεταφέρεται ἐσφραγισμένον, γνωρίζεται, ὅτι εἶναι τὸ τοῦ δεῖνα τόπου· ἐὰν δὲ πρόκειται νὰ ἐξαιρεθῶσι τόποι τινὲς, αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ κινδυνεύσῃ τὰ ἰδικά των ζῶα, διότι ἠμποροῦν νὰ μεταφερθῶσιν ἀλλοῦ ἀγνώριστα, ἐπειδὴ δὲν θὰ φέρουν ἐπ’ αὐτῶν τὸ στίγμα τὴν σφραγίδος καὶ θὰ ᾖναι δύσκολον νὰ ἀνακαλυφθῶσιν. Ἐξηγοῦμαι· ἐὰν ᾖναι ἐσφραγισμένα τὰ ζῶα τῆς Μεσσήνης καὶ μεταφερθῶσιν εἰς τὴν Ζάκυνθον, ἡ ἀπαλλαγὴ τῆς Ζακύνθου ἀπὸ τὰς συνεπείας τοῦ νόμου δὲν βλάπτει τὴν Ζάκυνθον, διότι ἔχει τὴν ἀπόδειξιν, ὅτι εἶναι Μεσσήνιον ζῶον καὶ ἠμπορεῖ νὰ ἀνακαλυφθῇ, ὅτι εἶναι τοῦ δεῖνος τόπου· ἡ Ζάκυνθος λοιπὸν δὲν βλάπτει τὴν Μεσσήνην, διότι γίνεται καταφύγιον ἀσφαλὲς τῶν ζώων τῶν Μεσσηνίων. Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι ἡ σφράγισις θὰ ᾖναι μία ἐγγύησις ὑπὲρ τῶν πασχόντων μερῶν καὶ μία εὐκολία ὑπὲρ τῶν μὴ πασχόντων· ἡ σφράγισις δὲ δὲν θὰ γίνῃ εἰς τὸ μέτωπον, οὔτε εἰς τὸ πρόσωπον, ἀλλὰ εἰς τὰ ὀπίσθια· ἑπομένως δὲν θὰ βλαφθῇ τὸ κάλλος τῶν ζώων ὑπὲρ οὗ φροντίζετε, οὔτε θὰ ἐκπέσουν ἐκ τούτου τῆς ἀξίας των· ἑπομένως θὰ ᾖναι ὅλως διόλου ἀνεπιβλαβής· ἐνοῶ, ὅτι ὑπάρχουν δυσκολίαι τινὲς, ἀλλὰ καὶ ποῦ δὲν ὑπάρχουν δυσκολίαι; Ὑπάρχουν εἴς τινα μέρη ζῶα ἄγρια, λέγουσιν, ἰδίως εἰς τὴν Στερεὰν, διότι τὰ βουβάλια εἰς τὴν Μεσσήνην εἶναι τόσον ἥμερα, ὥστε εὐκόλως καὶ ἀκινδύνως τὰ πλησιάζουσι, τὰ ἀλμέγουσιν· εἰς τὴν Στερεὰν ὅμως ὑπάρχουν μερικὰ ζῶα ἄγρια, τὰ ὁποῖα δυσκόλως πλησιάζονται. Ἀλλ’ αὐτὰς τὰς δυσκολίας δὲν ἠμποροῦμεν οὔτε διὰ τοῦ ἑνὸς τρόπου, οὔτε διὰ τοῦ ἄλλου νὰ τὰς ἀποφύγωμεν, ἐκτὸς ἂν ἐμπιστευθῶμεν εἰς τὴν ὁμολογίαν τοῦ κτηνοτρόφου. Νομίζω λοιπὸν, κύριοι, ὅτι ἄνευ τῆς σφραγίσεως δὲν θὰ κάμνωμεν τίποτε. Ἡ περὶ 10 λεπτῶν διάταξις ἠμπορεῖ νὰ ἐξαλειφθῇ, ἐὰν νομίζετε, ὅτι εἶναι βάρος. Τώρα ἐὰν νομίζετε ἀκόμη, ὅτι ληξιαρχικὰ βιβλία καὶ σφραγίδας διὰ τὴν εὐκολίαν τῶν κατοίκων πρέπει νὰ κρατῶσι καὶ οἱ πάρεδροι, διὰ νὰ μὴ διατρέχουν οἱ κύριοι τῶν ζώων ἐκτεταμένα διαστήματα, ἐὰν νομίζετε, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀσφαλὲς, δὲν ἔχω κἀμμίαν δυσκολίαν νὰ τὸ δεχθῶ. Ὡς τελευταίαν, κύριοι, παρατήρησιν φέρω, ὅτι πρέπει τῳόντι νὰ λάβετε ὑπὸ σπουδαίαν ἔποψιν, ἐὰν ὁ νόμος αὐτὸς πρέπει ἀμέσως νὰ ἐφαρμοσθῇ εἰς ὅλα τὰ μέρη ἢ ὄχι· ὁ νόμος ἀναντιῤῥήτως πρέπει νὰ ᾖναι γενικὸς καὶ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι νομοθετοῦμεν διὰ τὴν δεῖνα ἐπαρχίαν μόνον, κατὰ τοσοῦτον μᾶλλον, καθ’ ὅσον κατὰ τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἔχω, δὲν ὑπάρχει κᾀμμία ἐπαρχία, ἡ ὁποία νὰ μὴ ὑπόκειται εἰς αὐτὸ τὸ κακόν· καὶ εἰς τὴν Κέρκυραν ἀκόμη γίνονται ζωοκλοπαὶ, ὀλίγαι ἴσως, ἀλλὰ παντοῦ ὑπάρχουν.

§56ΖΕΡΒΟΣ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε.

§57ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Θὰ ἐπικαλεσθῶ μάρτυρα τὸν κ. Κωνσταντᾶν. Νομίζω λοιπὸν, ὅτι εὑρίσκονται εἰς ὅλα τὰ μέρη ἄνθρωποι ἔχοντες αὐτὸ τὸ κακὸν τῆς ζωοκλοπῆς ἢ πολὺ ἢ ὀλίγον· καὶ ὅμως δὲν πρέπει ἴσως νὰ ἐπιβάλωμεν ἐπαχθεῖς ὑποχρεώσεις τοῦ νόμου αὐτοῦ ὅπου ἡ ζωοκλοπὴ δὲν εἶναι ἀνεπτυγμένη, ἀλλὰ συμβαίνει ἐκτάκτως, οὔτε πρέπει νὰ παρεμβάλλωμεν δυσκολίας περὶ τὴν ἐκποίησιν καὶ τὴν ἐνέργειαν τῶν πολιτῶν κτλ. ἄνευ σκοποῦ σπουδαίου. Νομίζω δὲ, ὅτι αὐταὶ ἐν γένει αἱ δυσκολίαι θεραπεύονται, ἐὰν διὰ τοῦ νόμου ἡ Βουλὴ συμφωνήσῃ νὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῇ γνωμοδοτήσει τῶν συμβουλίων νὰ ἐξαιρῇ τὰ μέρη εἰς τὰ ὁποῖα δὲν πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος.

§58ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Ἂν πηγαίνουν τὰ κλοπιμαῖα;

§59ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Κατὰ τὸ ἰδικόν μου σύστημα δὲν βλάπτει· ἅμα τὸ κλοπιμαῖον ζῷον ὑπάγει εἰς τὴν Ζάκυνθον π. χ. θὰ γίνῃ γνωστὸν, ὅτι ἓν ζῷον ἀπὸ τὴν Ἠλείαν π. χ. ὑπῆγεν· εἶναι δὲ πολὺ εὔκολον νὰ ἀνακαλυφθῇ, διότι φέρει τὸ σημεῖον τῆς σφραγίσεως. Ἐὰν δέχεται αὐτὸ ἡ Βουλὴ, καλῶς, ἄλλως περιμένω νὰ ἀκούσω ὅλας τὰς ἰδέας.

§60ΚΥΡΙΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, βεβαίως ὁ Κ. Πρωθυπουργὸς ἠδυνήθη νὰ συμβιβάσῃ τὰ πράγματα· ἐπρότεινεν ἵνα ὁ προκείμενος νόμος ἐφαρμόζηται εἰς τὰς ἐπαρχίας ἐκείνας, εἰς ἃς ὑφίσταται ἀνάγκη, καὶ ἐπὶ προηγουμένῃ αἰτήσει τῶν δημοτικῶν συμβουλίων. Νομίζω λοιπὸν, ὅτι θὰ ᾖναι καλλίτερον ν’ ἀναβληθῇ ἡ ἐπιψήφισις αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου καὶ τὸ ὑπουργεῖον ἐντὸς ἑνὸς διαστήματος 10 ἡμερῶν, ἀφοῦ λάβῃ τὰς ἀναγκαίας πληροφορίας, νὰ μᾶς φέρῃ ἓν νομοσχέδιον, πλῆρες διότι, κατὰ τὴν πεποίθησίν μου, ὁ νόμος αὐτὸς, ὅπως ἔχει, δὲν δύναται νὰ ἐφαρμοσθῇ ἄνευ μεγάλων δυσκολιῶν καὶ εἰς αὐτὰς τὰς ἐπαρχίας ἃς μαστίζει ἡ ζωοκλοπή.

§61ΖΕΡΒΟΣ. Κύριοι βουλευταὶ, τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον ὄχι μόνον δὲν θὰ τακτοποιήσῃ τὰς ζωοκλοπὰς καὶ τοὺς ζωοκλέπτας τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ μᾶλλον θὰ μᾶς φέρῃ μίαν ἀναστάτωσιν εἰς τὸ κράτος. Ἐγὼ δὲν εἶμαι τῆς διαθέσεως νὰ ὑποστηρίξω τὰ κακὰ πράγματα, ἀλλὰ δὲν θέλω τὸν πτωχὸν νὰ τὸν καταμαστίζουν οἱ ζωοκλέπται. Ἐὰν συνέβησαν ζωοκλοπαὶ εἰς τὴν Κέρκυραν, δὲν συνέβησαν εἰς τὰ χωριὰ, καὶ αὗται αἱ ὀλίγαι ζωοκλοπαὶ ὅπου ἔγειναν, εἰσήχθησαν ἀπὸ τὸ μέρος τῆς Τουρκίας κατὰ τὰ 43 (θόρυβος). Ἐγὼ ἐνθυμοῦμαι ὅτι τρία βώδια ἐκλάπησαν ἀπὸ τὸ μέρος τῆς Τουρκίας· αὐτὴν τὴν μίαν ζωοκλοπὴν γνωρίζω. Ἀλλ’ ἐπειδὴ καὶ ἡ κατάστασις τοῦ παρόντος νόμου ἀντὶ νὰ ἐξασφαλίσῃ τοὺς ἰδιοκτήτας θὰ τοὺς φέρῃ εἰς τὴν κατάστασιν τῆς ἀντιῤῥήσεως καὶ ἀντιστάσεως, διὰ τοῦτο ἐγὼ κηρύττομαι ἀπὸ τοῦδε ἐναντίον τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου· διότι τὸ θεωρῶ καταχρηστικόν, διότι θὰ φέρῃ τὴν ἀκαταστασίαν εἰς τὴν μεταγραφήν, τὰ συμβόλαια καὶ τὰς ἀγοραπωλησίας, εἰς ὅλον τὸ ἐμπόριον τῆς Κερκύρας· ὅσα ἔχουν σφραγίδας θὰ πηγαίνουν εἰς τὸ Τούρκικον καὶ θὰ πωλοῦνται εὐθηνά, καὶ ὅσα ἔρχονται ἀπὸ τὸ Τούρκικον θὰ εἰσάγωνται εἰς τὴν Κέρκυραν ἀκριβά. Μεγαλειτέραν ἀκαταστασίαν θὰ φέρῃ εἰς τὸ κράτος τοῦτο, παρὰ ἐκείνη ποῦ ὑπάρχει.

§62ΚΥΡΙΑΚΟΣ. Τὴν ἀναβολὴν, Κ. Πρόεδρε.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρῶτον θὰ ἐρωτήσω περὶ τῆς ἀναβολῆς.

§64ΣΤΡΑΤΟΣ. Ὁ Κ. Πρωθυπουργὸς ἐξέφρασεν ὁ ἴδιος τὴν ἀμφιβολίαν τὴν ὁποίαν καὶ ἄλλοι ἐπρότεινον ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ· ἑπομένως εἶναι καλὸν νὰ δοθῇ ἡ ἀναβολὴ διὰ νὰ λυθῶσιν αὐταὶ αἱ ἀμφιβολίαι, διότι ἄλλως προσβάλλονται πολλὰ συμφέροντα καὶ ἰδίως τὰ συμφέροντα τῆς στερεᾶς Ἑλλάδος.

§65ΤΙΝΕΣ. Καὶ τῶν νήσων.

§66ΣΤΡΑΤΟΣ. Πιστεύσατε, ὅτι διὰ τῶν σφραγίδων καὶ τῶν δηλώσεων τὰ περισσότερα ζῶα τῆς στερεᾶς Ἑλλάδος θὰ εἰσαχθῶσιν εἰς τὴν Τουρκίαν καὶ θὰ πωληθῶσιν ἐκεῖ εἰς πολλὰ ὀλιγωτέραν τιμὴν, παρ’ ὅσην τὰ ἐκ τῆς Τουρκίας εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐρχόμενα, διότι οἱ ζωοκλέπται τὰ ζῶα θὰ τὰ πωλῶσιν εἰς τὸ Τούρκικον. Διὰ τοῦτο θεωρῶ καὶ ἐγὼ καλὸν νὰ ἔλθῃ μία μικρὰ ἀναβολὴ 10 ἡμερῶν ἕως ὅτου λάβῃ πληροφορίας ἡ Κυβέρνησις, ὡς εἶπεν ὁ κ. Χατζῖσκος, διὰ νὰ καταρτισθῇ καλλίτερα τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ κατασταθῇ πραγματικὸν νομοσχέδιον, διότι ἡ Κυβέρνησις θέλει λάβει πληροφορίας, ὅτι πολλάκις μεταβατικὰ ἀποσπάσματα ἠδυνήθησαν νὰ ἐξαλείψουν τὸ μίασμα τοῦτο. Λοιπὸν τὸ καλλίτερον ν’ ἀναβληθῇ ἡ ἐπιψήφισις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καὶ νὰ γίνῃ ἓν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον νὰ ᾖναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ καὶ διὰ τοῦ ὁποίου νὰ μὴ βλάπτωνται τὰ συμφέροντα τῶν ἰδιωτῶν.

§67ΖΑΤΟΥΝΙΤΗΣ. Βλέπω μὲ πολλὴν λύπην μου, ὅτι ἡ τελευταία ἀγόρευσις τοῦ Κ. Πρωθυπουργοῦ, ἥτις πραγματικῶς λύει τὸ ζήτημα καὶ τὸ θέτει ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει, μᾶς ἐγέννησε διαφωνίαν· καὶ ἐνῷ δὲν ἐπρόκειτο νὰ λάβωμεν νέαν βάσιν, βλέπω παραδόξως νὰ προβάλλεται ἀναβολή. Τὴν ἀναβολὴν τὴν ὁποίαν ἐπρότεινεν ὁ κ. Χατσίσκος οὐδόλως τὴν ἐσυζητήσαμεν· ἑπομένως, ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ αὐτῆς, ἤθελον ὁμιλήσει κατ’ αὐτῆς· ἀλλὰ οἱ τελευταῖοι λόγοι ἔδοσαν ἀφορμὴν εἰς τὴν τελευταίαν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Κυριακοῦ νὰ προτείνῃ τὴν ἀναβολήν. Ἐὰν πρόκειται ὁ νόμος αὐτὸς νὰ ἔχῃ ἄλλην βάσιν, ἠμπορῶ νὰ συμφωνήσω· ἄλλως, ἐὰν πρόκειται ν’ ἀναβληθῇ τὸ νομοσχέδιον διὰ νὰ δώσωμεν καιρὸν εἰς τοὺς ζωοκλέπτας, οἵτινες εἶναι ἕτοιμοι νὰ κάμωσιν ὅ,τι δυνηθῶσιν, ἀφοῦ μάλιστα ἔμαθον, ὅτι πρόκειται νὰ γείνῃ νόμος περὶ ζωοκλοπῆς, νὰ μὲ συγχωρῆτε ἐὰν ἐπὶ τοῦ προκειμένου δὲν εἶμαι σύμφωνος νὰ δοθῇ ἡ ἀναβολὴ δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους. Ἐὰν ἔχῃ τις ἰδιαίτερον σύστημα, ἡ συζήτησις εἶναι ἐλευθέρα, εἶναι ἡ τρίτη συζήτησις, τώρα συζητοῦμεν τὴν ἀρχήν· ὅταν ἔλθωμεν εἰς τὰ καθέκαστα, τότε ἂς προτείνῃ ὅ,τι θέλει· ἄλλως τε δὲν ἐννοῶ διὰ τί ν’ ἀναβάλληται ἐπὶ τοσοῦτον τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ δεχθῇ καμμίαν ἀναβολήν· νὰ ἐπιληφθῶμεν τῆς συζητήσεως καὶ ἕκαστος δύναται νὰ προτείνῃ ὅτι θέλει.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ δὲν δύναμαι παρὰ νὰ θέσω εἰς ψηφοφορίαν τὴν ἀναβολήν.

§69ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ (πρωθυπουργός). Ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ ν’ ἀναβάλῃ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, δύναται νὰ τὴν ἀναβάλῃ.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν οἱ παραδεχόμενοι ν’ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις τοῦ περὶ ζωοκλοπῆς καὶ ζωοκτονίας νομοσχεδίου νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται ἀρκετοί).

§71ΤΙΝΕΣ. Ἀπεῤῥίφθη.

§72ΕΤΕΡΟΙ. Πῶς; παρεδέχθη.

§73ΚΥΡΙΑΚΟΣ. Δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, Κ. Πρόεδρε.

§74ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἀπορῶ (θόρυβος), Κύριε Πρόεδρε· τὸ ἴδιον συμφέρον κινεῖ καὶ ἐκείνους, οἵτινες ζητοῦσι τὴν ἀναβολὴν καὶ τοὺς μὴ θέλοντας αὐτὴν, ἀλλ’ εἶναι περίεργον......

§75ΤΙΝΕΣ. Δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, ἐπιμένομεν ὅλοι.

§76ΣΤΡΑΤΟΣ. Πῶς ἐπιμένουσι τινὲς, ὅτι δύναται νὰ ἔχῃ πραγματικὴν ἐφαρμογὴν τὸ νομοσχέδιον αὐτό· διότι ἐγὼ τοὐλάχιστον, ὅπως κατηρτίσθη, δὲν ἐλπίζω καμμίαν ἐφαρμογὴν πραγματικήν· ἐὰν τὸ ἀναβάλωμεν, δὲν βλέπω τί βλάβη θὰ προέλθῃ.

§77ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ (πρωθυπουργός). Ἐὰν θέλῃ νὰ τὸ ἀναβάλῃ ἡ Βουλὴ ἢ μὴ, ἂς κάμῃ ὅ,τι θέλει, ἐγὼ δὲν ὑπόσχομαι νὰ φέρω καμμίαν πληροφορίαν. Δὲν θέλω ν’ ἀναλάβω ἐγὼ καμμίαν εὐθύνην διὰ τὸν ἑαυτόν μου, καμμίαν ὑποχρέωσιν· ἐὰν πολλοὶ τῶν κυρίων βουλευτῶν ἀμφιβάλλουν καὶ θέλουν νὰ λάβουν πληροφορίας, ἴσως ἡ Βουλὴ δὲν ἔχει καμμίαν δυσκολίαν νὰ τοὺς δώσῃ τὴν προθεσμίαν, τὴν ὁποίαν ζητοῦν διὰ νὰ μελετήσουν τὸ ζήτημα καὶ λάβωσιν ἀκριβεστέραν γνῶσιν τῶν συμβαινόντων καὶ ψηφίσωσι κατὰ πεποίθησιν. Τὸ κατ’ ἐμὲ, κατὰ τὰς δέκα αὐτὰς ἡμέρας δὲν θὰ ἠμπορέσω νὰ φέρω τίποτε· θέλω ἐγὼ νὰ μὴ ὑποθέτῃ ἡ Βουλὴ, ὅτι θὰ ἐνασχοληθῶ διὰ νὰ φέρω πληροφορίας· ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ νὰ τὸ ἀναβάλῃ ἢ μὴ, ἂς κάμῃ ὅ,τι θέλει.

§78ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Προτείνεται νὰ γίνῃ ἀναβολὴ ἐπὶ δέκα ἡμέρας διὰ νὰ μελετήσωμεν τὸ ζήτημα (θόρυβος). Δόσατέ μοι τὴν ἄδειαν νὰ τοὺς ἐξηγήσω διὰ τί ζητοῦν τὴν ἀναβολήν.

§79ΖΑΤΟΥΝΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν δύνασθε νὰ δώσητε τὸν λόγον εἰς κανέναν, διότι δὲν τὸν ἐδόσατε καὶ εἰς ἐμέ.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀντιστρόφως. Ὅσοι δὲν παραδέχονται τὴν ἀναβολὴν ἐκεῖνοι νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται ὀλίγοι)· παρεδέχθη ἡ ἀναβολή. Ἀναλαμβάνει τὴν ἕδραν ὁ Πρόεδρος Κύριος Κρεστενίτης.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταὶ, ἡ ἡμερησία διάταξις ἐτελείωσεν, ἡ ἀναβολὴ παρεδέχθη.

§82ΤΙΝΕΣ. Διὰ πόσας ἡμέρας;

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὡρίσθη. Αὔριον ἔχομεν περὶ τῶν πιστώσεων καὶ ὅσα ἔμειναν. Λύεται ἡ συνεδρίασις· (ὥρα 2½).