1867.02.01

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 34

Τῆς 1 Φεβρουαρίου 1867.

(Τετάρτη).

Ὥρα 12.

Ἀναγνωσθέντος τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου καὶ τῆς Βουλῆς ἐν ἀπαρτίᾳ εὑρεθείσης, ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει τις ἀντίῤῥησιν κατὰ τῶν πρακτικῶν;

§2ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχομεν, Κύριοι, ἔκθεσιν τῆς ἐπιτροπῆς περὶ κεντρικοῦ ταμείου τῆς ἐθνοφυλακῆς. Ἀναγινώσκεται ἡ ἔκθεσις. Θὰ τυπωθῇ.

§4ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναφορὰ Παναγιώτου Σούτσου, αἰτοῦντος παρὰ τῆς Βουλῆς ὅπως ἐγκρίνῃ τὴν ἐν τῷ ἐθνικῷ τυπογραφείῳ δαπάνῃ τοῦ δημοσίου ἐκτύπωσιν τῆς παραφράσεώς του τῶν ῥαψῳδιῶν τοῦ Ὁμήρου, ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ δώσῃ εἰς ἕκαστον γυμνάσιον.

§6ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπενθυμίζω εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι εἶναι ἀποφασισμένον ἀπὸ τὴν Συνέλευσιν νὰ τυπωθοῦν τὰ ἅπαντα τοῦ Ἀλεξάνδρου Σούτσου· εἰς ἄλλα ἔθνη δίδονται ἀμοιβαὶ μεγάλαι εἰς αὐτοὺς τοὺς ποιητὰς καὶ ὁ Σοῦτσος εἶναι ὁ μόνος ὁ ὁποῖος ἐδόξασε τὸ Ἑλληνικὸν ὄνομα εἰς τὴν ἐπανάστασιν· σχετίζω λοιπὸν τοῦτο μὲ ἐκεῖνο καὶ προτείνω νὰ τυπωθοῦν ἀμφότερα.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί ἀποφασίζετε λοιπόν; Νὰ ὑπάγῃ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῶν ἀναφορῶν νὰ ἰδῇ τὸ ποίημα τί εἶναι;

§8ΤΙΝΕΣ. Μάλιστα.

§9ΚΥΡΙΑΚΟΣ. Εἶναι δυνατόν ποτε τὰ ποιήματα τοῦ κυρίου τούτου, τοῦ μόνου ποιητοῦ τῆς Ἑλλάδος, νὰ τὰ κρίνῃ ἡ ἐπιτροπή;

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι ποίημα.

§11ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι περὶ τοῦ συγγράμματος αὐτοῦ εἶχε κάμει καὶ εἰς ἐμὲ ἄλλοτε λόγον ὁ κύριος Σοῦτσος καὶ μὲ εἶχε ἀναγνώσει ἓν μέρος· μολονότι δὲν εἶμαι φιλολόγος· ἐν τούτοις ἐκ τῆς ἀναγνώσεως καὶ συνεκινήθην καὶ ηὐχαριστήθην τὰ μέγιστα, διότι εἶναι ἓν ἔργον πρωτοφανὲς καὶ δι’ αὐτῆς τῆς παραφράσεως τὸ ἔνδοξον αὐτὸ ποίημα θὰ γίνῃ γνωστὸν καὶ καταληπτὸν εἰς ὅλας τὰς τάξεις τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας· μοὶ φαίνεται, ὅτι ἀξίζει τὸν κόπον νὰ ἐξοδευθῇ ἓν ἐλάχιστον ποσὸν δι’ αὐτὸ, διότι αὐτὸς ὁ ποιητὴς, ὁ ὁποῖος ἐφάνη τοσοῦτον ὠφέλιμος εἰς τὴν Ἑλληνικὴν κοινωνίαν διὰ τῶν ποιημάτων του, στερεῖται καὶ τὸν ἐπιούσιον ἄρτον. Προτείνω λοιπὸν νὰ παραδεχθῇ ἡ Βουλὴ, ὥστε δι’ ἐξόδων τοῦ δημοσίου νὰ γίνῃ ἡ ἐκτύπωσις.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἴδατε τὸ ποίημα καὶ σᾶς ἀρέσει· πειράζει νὰ τὸ ἰδῇ καὶ ἄλλος;

§13ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἡ Βουλὴ παραδέχεται νὰ τυπωθῇ δαπάνῃ τοῦ δημοσίου.

§14ΚΑΪΡΗΣ. Ἐὰν ᾖναι καλὸν τὸ ποίημα, θὰ εὕρῃ συνδρομητάς· ἐὰν δὲν ᾖναι καλὸν, ἐξοδεύομεν εἰς μάτην.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐνθυμηθῆτε, ὅτι δὲν προφθάνουν τὰ ἔργα τὰ ἰδικά μας νὰ τυπωθοῦν.

§16ΛΕΩΤΣΑΚΟΣ. Νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὴν ἐπιτροπήν.

§17ΚΥΡΙΑΚΟΣ. Αἱ μέχρι τοῦδε ποιήσεις τοῦ κυρίου Σούτσου ἀντιπροσωπεύουν τὴν νέαν ποίησιν τῆς Ἑλλάδος· θὰ ᾖναι ἐντροπὴ εἰς τὴν Βουλὴν ἐὰν δὲν παραδεχθῇ αὐτὸ τὸ μικρὸν ἔξοδον.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν οἱ παραδεχόμενοι τὴν τύπωσιν συμφώνως μὲ τὴν ἀναφορὰν τοῦ κυρίου Σούτσου νὰ σηκωθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Ἔχομεν τώρα τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ περὶ βοηθείας τῶν κατοίκων Κεφαλληνίας· εἶναι τρίτη συζήτησις. «Ἄρθρον μόνον. Ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ ἐπὶ τῶν ἐσωτερικῶν ὑπουργείου τῆς χρήσεως τοῦ 1867 χορηγεῖται ἔκτακτος πίστωσις δραχμῶν 100,000, καταλογιζομένη ὑπὸ εἰδικὸν κεφάλαιον «βοήθεια τῶν ἐκ τοῦ σεισμοῦ παθόντων ἐν Ἑπτανήσῳ.» Παραδέχεται ἡ Βουλὴ τὴν ἀρχήν;

§19ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ τὸ ἄρθρον;

§21ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅσοι παραδέχονται καὶ τὸ σύνολον νὰ σηκωθοῦν (ἐγείρονται πάντες). Παρεδέχθη. Νομοσχέδιον περὶ ταχυδρομικῆς συμβάσεως μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γαλλίας· εἶναι πρώτη ἀνάγνωσις. Ἀναγινώσκεται τὸ νομοσχέδιον. Παραδέχεται ἡ Βουλή;

§23ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Περὶ χορηγήσεως δανείου εἰς τὸν δῆμον Χαλκιδέων. Εἶναι πρώτη συζήτησις. Ἀναγινώσκεται τὸ νομοσχέδιον. Παραδέχεται ἡ Βουλή;

§25ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Περὶ συνδρομῆς τοῦ ἐμπρησθέντος ἱεροῦ ναοῦ εἰς Ἤλιδα. Εἶναι πρώτη συζήτησις. Ἀναγινώσκεται τὸ νομοσχέδιον. Εἶναι παραδεκτόν;

§27ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρότασις περὶ τῆς εἰς δίκην εἰσαγωγῆς τοῦ πρώην πρωθυπουργοῦ Βάλβη καὶ τῶν συνυπουργῶν αὐτοῦ ἐπὶ ἀπαλλοτριώσει καὶ βλάβῃ τοῦ δημοσίου. Ἀναγινώσκεται ἡ πρότασις. «Ἐπειδὴ τὸ ὑπουργεῖον Βάλβη, καθ’ ἃ ἐξήχθη καὶ ἀπεδείχθη ἐκ τῶν διαφόρων ἐν τῇ Βουλῇ συζητήσεων, ἐκηρύχθη ἀμέτοχον ἢ οὐδέτερον τῶν νόμῳ καὶ λόγῳ θεωρουμένων ὡς ἐθνικὴ ἰδιοκτησία ἐν τῷ Λαυρίῳ μετάλλων τε καὶ γαιῶν· ἐπειδὴ ἡ ἐντεῦθεν οὐδετερότης ἀντιστοιχεῖ μὲ τὴν παραχώρησιν μέρους τῆς Ἑλληνικῆς χώρας, τοῦτο δὲ συνεπιφέρει εἰς τὸ δημόσιον παρὰ τὴν ἐθνικὴν ὕβριν καὶ ζημίας ἀκαταλογίστους πλέον τῶν δισεκατομμυρίων δραχμῶν, τῆς δὲ τοιαύτης παραβάσεως λογίζονται προδοσίας ἔνοχοι ὅ τε ὑπουργὸς Ζ. Βάλβης, Π. Καλλιγᾶς, Α. Αὐγερινὸς, Χ. Ζιμπρακάκης, Ι. Παπαζαφειρόπουλος καὶ Μ. Κ. Κανάρης· Διὰ ταῦτα, Κατηγορῶ αὐτοὺς ἐπὶ ἐσχάτῃ προδοσία, προτείνων τὴν εἰς δίκην εἰσαγωγὴν αὐτῶν δυνάμει τοῦ 80 ἄρθρ. τοῦ Συντάγματος. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 18 Νοεμβρίου 1865.

Ὁ βουλευτὴς Γόρτυνος

Χ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ.»

§29ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν αὐτό;

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι πρότασις καὶ εἶναι τυπωμένη ἀπὸ τῆς παρελθούσης Συνόδου.

§31ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Πρέπει νὰ τυπώνωνται αὐτὰ, διότι οἱ περισσότεροι τῶν κυρίων βουλευτῶν δὲν τὰ ἔχουν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν ἀποφασίσῃ ἡ Βουλὴ, ξανατυπόνονται.

§33ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Νὰ μοῦ δώσετε τὴν ἄδειαν νὰ ἀναπτύξω τὴν πρότασίν μου. (Ἀναγινώσκει αὐτήν). Κύριοι, ἠκούσατε περὶ τίνος πρόκειται, καὶ ἐπιτρέψατέ μοι νὰ ἀναπτύξω αὐτὴν, διότι παρῆλθεν ἓν ἔτος ἀφότου εἰσήχθη ἡ πρότασις καὶ βεβαίως δὲν ἐνθυμοῦνται οἱ κύριοι βουλευταί· τὸ ζήτημα εἶναι σπουδαῖον, εἶναι σοβαρόν· διότι ἐνόσῳ μένουν τ’ ἀδικήματα ἀτιμώρητα κατὰ τῆς πολιτείας, τὸ κακὸν ἐπαυξάνει, καὶ διὰ τοῦτο βλέπετε καθ’ ἑκάστην ὁ εἷς καὶ ὁ ἕτερος νὰ περιφρονῇ καὶ νόμους καὶ κοινωνίαν. Καὶ διὰ τοῦτο τὰ πράγματα τῆς πατρίδος ἔφθασαν εἰς τόσον ὀδυνηρὰν κατάστασιν, ὥστε ἐκτιθέμεθα καθ’ ἑκάστην καὶ εἰς ἐξωτερικοὺς κινδύνους· διότι ἀφήσαμεν ἀτιμώρητον τὴν κακίαν, τὸ ἔγκλημα, τὴν κατάχρησιν. Οἱ κακοὶ νόμοι, ἡ ἀμάθεια καὶ ἡ δεισιδαιμονία ἔῤῥιψαν εἰς τὸ ἔθνος τῶν Ἑλλήνων τόσον βαθείας ῥίζας, τὰς ὁποίας εἶναι ἀδύνατον ἀνθρώπινος δύναμις νὰ ἐκριζώσῃ, ἔλεγέ ποτε γερμανός τις καταφρονῶν τοὺς πατέρας μας, διότι, ἐνῷ καὶ οὗτοι ἐν ἀρχῇ, εἶχον τοσοῦτον σέβας εἰς τοὺς νόμους, μετὰ ταῦτα ἤρξαντο νὰ τοὺς διαφθείρουν καὶ νὰ τοὺς ἐξυβρίζουν· τὸ δὲ ἀξίωμα τοῦτο ἀναγινώσκων καὶ μεταφέρων ὁ ἀοίδιμος Κοραῆς εἰς τὰ συγγράμματά του ἐδάκρυε καὶ συνεκινεῖτο. Ἡ αὐτὴ συγκίνησις, κύριοι, ἂς καταλάβῃ καὶ ἡμᾶς σήμερον, διότι ὅπως πολιτευόμεθα θὰ μείνωμεν μίαν ἡμέραν ἄνευ πατρίδος· διότι τὸ στήριγμα πάσης πολιτείας εἶναι οἱ νόμοι. Ὅταν λοιπὸν τοὺς νόμους καταφρονῇ ὁ εἷς καὶ ὁ ἕτερος, πατρὶς δὲν ἀνορθοῦται. Γνωρίζετε τὸν σκανδαλώδη τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἐπολιτεύθη τὸ ὑπουργεῖον Βάλβη καὶ περιέπλεξε τὸ ἔθνος εἰς δυσμενείας ἐξωτερικὰς, καὶ περιέπλεξεν ἡμᾶς τοὺς βουλευτὰς ἀκόμη, περιέπλεξεν ὅλας ἐν γένει τὰς κατὰ καιροὺς κυβερνήσεις, διότι δὲν ἠκούοντο ἀπὸ τὸ κοινὸν, εἰμὴ γογγυσμοὶ, καταλαλιαὶ, ὕβρεις ἕνεκα αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως τοῦ Λαυρίου, καὶ μὅλα ταῦτα ἡ ὑπόθεσις αὕτη μένει μετέωρος. Ἐπικαλούμενος λοιπὸν τὴν δικαιοσύνην τῶν νόμων, ἐπικαλούμενος τὰς σκιὰς τῶν πατέρων ἐκείνων, οἵτινες ἐθυσιάσθησαν ὑπὲρ τοῦ βωμοῦ τῆς ἐλευθερίας, ζητῶ τὴν εἰς δίκην εἰσαγωγὴν τῶν τότε ὑπουργῶν, διότι ἐκ προθέσεως ἠβουλήθησαν νὰ προδώσουν τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα. Τοὺς κατηγορῶ λοιπὸν ἐπὶ ἐσχάτῃ προδοσίᾳ καὶ ζητῶ κατὰ τὸν θεσμὸν τοῦ ἔθνους, κατὰ τὸ Σύνταγμα, νὰ εἰσαχθῶσιν εἰς δίκην. Δὲν πιστεύω, Κύριοι, νὰ εὑρεθῇ οὐδεμία φωνὴ, οὐδεὶς ἄνθρωπος νὰ εἴπῃ, ὅτι ἐῤῥέτω ἡ δικαιοσύνη, ἐῤῥέτωσαν οἱ νόμοι, καταστραφήτω ἡ πολιτεία. Διὰ τοῦτο λοιπὸν παρακαλῶ ἐνθέρμως τὴν Βουλὴν νὰ παραδεχθῇ τὴν γνώμην μου. Ἐὰν ἦναι ἀθῶοι οἱ εἰρημένοι, ἂς τοὺς ἀθωώσουν τὰ δικαστήρια· ἡμεῖς, ὦ βουλευταὶ, ἂς ἀποπλύνωμεν τὸν ῥῦπον ὅστις στιγματίζει ἡμᾶς ἐπὶ ἀσεβείᾳ πρὸς τοὺς νόμους. Ναὶ, ἂς μὴ ἀφήσωμεν τοὺς κατόπιν νὰ εἴπουν, ἰδέτε ποία ἡ Βουλὴ ἐκείνη· ἄφησεν ἀνεξελέγκτους, ἄφησεν ἀτιμωρήτους τοὺς στιγματίας, τοὺς προδότας, ἄρα καὶ αὐτὴ ἡ Βουλὴ ἦτο τοιαύτη. Νὰ ἀποπλύνωμεν πρὸς Θεοῦ αὐτὸ τὸ αἶσχος, δικαζομένων τῶν ἐνόχων. Κύριοι, δὲν ζητῶ οὔτε προφυλάκισιν, οὔτε προγραφὰς, ἀλλὰ δικαιοσύνην, τὴν ὁποίαν καὶ οἱ κατηγορούμενοι ὑπουργοὶ ἔπρεπε νὰ ζητήσωσιν ἔκτοτε, ἐὰν ἐθεώρουν ἑαυτοὺς ἀθώους. Καὶ πιστεύω, ὅτι αὐτὸ τοῦτο δὲν θέλει ἀρνηθῆ οὐδεὶς, πολὺ δὲ ὀλιγώτερον ἡ Βουλὴ, ἥτις ἔχει συμφέρον νὰ παγιώσῃ καὶ νὰ στηρίξῃ τοὺς νόμους.

§34ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Ἐγὼ ὑποστηρίζω τὴν πρότασίν σου, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν καὶ τὰ ἔγγραφα, διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν ἔγεινε παραχώρησις.

§35ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Συμφωνῶ μαζύ σας, ἀλλ’ ἐπιτρέψατέ με νὰ διαφωτίσω καὶ ὑμᾶς καὶ τὴν Βουλὴν, ὅτι δὲν ζητῶ τίποτε αὐθαιρέτως, ὑπενθυμίζω μόνον τὰ πράγματα· τὰ ἔγγραφα ἅπερ ζητεῖτε, ὑπεβλήθησαν ἔκτοτε εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐξετυπώθησαν· αὐτὰ μὲ τὴν πρότασίν μου δύνανται νὰ παραπεμφθῶσιν εἰς τὴν ἐπὶ τῆς δικαιοσύνης ἐπιτροπὴν καὶ νὰ γείνῃ ὅ,τι ἡ Βουλὴ ἐγκρίνει.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν ἔκθεσιν αὐτὴν, μοὶ φαίνεται, δὲν τὴν ἔχουν οἱ βουλευταί· ἐγκρίνετε νὰ ξανατυπωθῇ ἢ νὰ σταλῇ εἰς τὴν ἐπιτροπήν;

§37ΠΟΛΛΟΙ. Εἰς τὴν ἐπιτροπήν.

§38ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Εἰς ποίαν ἐπιτροπήν;

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὴν δικαστικήν. Ἔχομεν τὴν πρότασιν περὶ τῶν οἰκοπέδων τῆς Σπάρτης τοῦ κυρίου Σπηλιωτάκη. Ἀναγινώσκεται ἡ πρότασις.

§40ΣΠΗΛΙΩΤΑΚΗΣ. Ὁ συνοικισμὸς τῆς Σπάρτης εἶναι ἐκ τῶν ἀρχαιοτέρων. Ἡ Κυβέρνησις ἰδοῦσα τὰς θυσίας καὶ τὰ κακὰ τὰ ὁποῖα ὑπέστησαν οἱ κάτοικοι διὰ νὰ κτίσουν νέαν πόλιν παρὰ μίαν ἀρχαίαν πρωτεύουσαν, ἡ ὁποία εἶχε πολλὰ συμφέροντα τῶν κατοίκων συγκεντρωμένα, ἀπεφάσισεν ἐπ’ ἐσχάτων νὰ ἐκποιηθῶσι πολλὰ οἰκόπεδα τοῦ συνοικισμοῦ, καὶ τὸ ἀντίτιμον νὰ χρησιμεύσῃ εἰς ἀνέγερσιν κοινωφελῶν καταστημάτων, βρύσεων, ἰσοπεδώσεως τῶν ὁδῶν, καὶ ἐξεδόθη ὁ νόμος τοῦ 56 ἐπ’ αὐτῷ τῷ σκοπῷ τοῦ ὅτι τὰ οἰκόπεδα τοῦ συνοικισμοῦ τὰ περισσεύσαντα νὰ ἐκποιηθῶσι καὶ τὸ ἀντίτιμον νὰ κατατεθῇ εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον. Σημειώσατε, ὅτι ὅπου ἀλλοῦ ἦσαν ὑποκαταστήματα τῆς Τραπέζης, κατετίθεντο τὰ χρήματα εἰς τὴν τράπεζαν· ἐπειδὴ ὅμως ἐκεῖ δὲν ὑπῆρχε τράπεζα, κατετίθεντο εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον, ἀλλ’ ἠκολούθησαν δυσκολίαι ὕστερον, ὅταν παρουσιάσθη ἡ ἀνάγκη νὰ πάρουν τὰ χρήματα διὰ νὰ κτίσουν δύω βρύσεις, διότι εἶχον ἐξοδευθῆ. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ζητῶ, ὥστε αὐτὰ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ἤδη ἀπεφάσισε διὰ τὴν Σπάρτην, νὰ κατατίθενται εἰς τὴν ἐθνικὴν τράπεζαν, καὶ ὅταν πρόκειται περὶ δημοσίων καταστημάτων, ἐκεῖ νὰ χρησιμεύσουν εἰς τὸν τόπον, καὶ ὅταν μένουν διαθέσιμα, νὰ πέρνῃ καὶ ἕνα μικρὸν τόκον ἡ πόλις.

§41ΒΑΛΑΣΣΟΠΟΥΛΟΣ. Τί λέγει ὁ κύριος ὑπουργός;

§42ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Νὰ ἰδῶ τί συμβαίνει.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλετε νὰ τὸ παραδεχθῆτε κατὰ πρώτην συζήτησιν;

§44ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἂς προχωρήσωμεν τώρα, κύριε ὑπουργὲ τῶν οἰκονομικῶν, εἰς τὰ σάλια.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σάλλια, μποξάδες, μικρὰ ἢ μεγάλα μεταξωτὰ ἐν γένει καὶ βελούδινα, ἡ ὀκὰ 18 δραχμάς.

§47ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Αὐτὰ ν’ ἀναβοῦν εἰς 24 δραχμάς. Συνεπείᾳ δὲ παραστάσεων τῶν ἐμπόρων προτείνεται ἡ διαίρεσις τοῦ § εἰς τρεῖς κατηγορίας, ὡς ἑξῆς· πρώτη κατηγορία σπαλέτα, ἐρχόμενα ἐξ Εὐρώπης κατὰ μίμησιν τῶν Περσικῶν, μάλλινα καὶ μαλλινοβάμβακα καθὼς καὶ βαρέζινα πρὸς 8 δραχμάς. Δευτέρα κατηγορία, ὅμοια ἐκ μαλλίου, ὡς σπαλέτα τοῦ λαιμοῦ τυπωμένα, πρὸς δραχμὰς πέντε. Τρίτη κατηγορία, τὰ λοιπὰ ἐκ κοινοῦ μαλλίου καὶ μαλλινοβάμβακα πρὸς δραχμὰς 3 καὶ 25· ἑπομένως νὰ διαγραφῇ ἡ κατηγορία τῶν 4 50/00. Καὶ ταῦτα ἐγένοντο παραδεκτὰ ὡς καὶ τὰ ἑπόμενα ὡς ἕπεται. Ὑφάσματα πλεκτὰ ἢ ποικίλα.

Φ.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Φέσια ἐν γένει ἐρυθρὰ ἢ λευκὰ 7 δραχμὰς ἡ ὀκὰ ἄνευ ἐκπεσμοῦ τάρας τῶν χαρτίνων ἐπιτυλιγμάτων.

§49ΣΠΗΛΙΩΤΑΚΗΣ. Τὰ φέσια κατὰ τὸ παρελθὸν ἐφορολογοῦντο οὕτω πως· τὰ μὲν προερχόμενα ἐκ Τύνιδος ἐπλήροναν 10 δραχμάς· τώρα ὅμως ἐλαττοῦνται, ὥστε ὁ συναγωνισμὸς τῶν ἀλλαχόθεν ἐρχομένων καθίσταται ἀνέφικτος καὶ ἑπομένως ἡ ἐλάττωσις αὕτη βλάπτει τὴν ἐγχώριον βιομηχανίαν· φρονῶ, ὅτι εἶναι καλὸν νὰ διατηρηθῇ τὸ τέλος ὅπως ἦτο εἰς τὸ παρελθὸν διὰ τὰ ἐκεῖθεν ἐρχόμενα φέσια.

§50ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Τῷ ὄντι οὕτως εἶχε τὸ παλαιὸν δασμολόγιον, ἀλλὰ εἶναι δύσκολος ἡ διάκρισις τῶν μὲν ἀπὸ τῶν δέ· διὰ τοῦτο συνεχωνεύσαμεν καὶ αὐτὰ εἰς τὴν αὐτὴν κατηγορίαν, κατεβιβάσαμεν δὲ τὸ τέλος, διότι αὐτὰ εἶναι πολὺ χρήσιμα εἰς τὴν κατωτέραν τάξιν τοῦ λαοῦ.

§51ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. 10 δραχμὰς νὰ βάλωμεν δι’ αὐτὰ νομίζω πῶς εἶναι καλόν.

§52ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Δὲν διακρίνονται ἀπὸ τὰ ἄλλα καὶ διὰ τοῦτο τὰ συνεχωνεύσαμεν.

§53ΣΠΗΛΙΩΤΑΚΗΣ. Εἶναι πολὺ εὐδιάκριτα.

§54ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Ἂς γίνῃ λοιπὸν δι’ ὅλα 8.

§55ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Ἂς ἀναβιβασθοῦν εἰς 8 δραχμάς. Ἐγένοντο ἑπομένως παραδεκτὰ καὶ τὰ ἑξῆς εἴδη ὡς ἕπεται.

Χ.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Χαλκὸς εἰς πλάκας πρὸς ἐπίστρωσιν τῶν πλοίων εἰς τὰ ὑποβρύχια μέρη ἡ ὀκὰ 30 λεπτά.

§57ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν Κ. ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὸ ἄρθρον τοῦτο τοῦ δασμολογίου καὶ νὰ παρατηρήσῃ, ὅτι ὁ δασμὸς ὅστις τίθεται εἰς τὰς πλάκας πρὸς ἐπίστρωσιν τῶν πλοίων εἶναι πολὺ ὑπέρογκος· διότι οἱ πλοίαρχοι, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ περιχαλκώσουν τὸ πλοῖόν των, ὅταν βλέπουν, ὅτι ὁ δασμὸς διὰ τὰς πλάκας αὐτὰς εἶναι ὑπέρογκος, προτιμῶσι νὰ περιχαλκώσωσι τὰ πλοῖά των εἰς τὴν Εὐρώπην διὰ νὰ ὠφελῶνται τὸν δασμόν, καὶ οὕτως ὀλίγην ὠφέλειαν θὰ ἔχῃ τὸ δημόσιον ἐκ τοῦ δασμοῦ τούτου· προτείνω λοιπὸν νὰ καταβιβασθῇ τὸ τέλος εἰς λεπτὰ 10, διότι ἠξεύρετε πόσοι ἄνθρωποι ζῶσιν ἐδῶ ἀπ’ αὐτὴν τὴν ἐργασίαν; Διὰ νὰ περιχαλκωθῇ ἓν πλοῖον Α.) τάξεως, χρειάζονται 600 ἢ 700 φύλλα ἢ πλάκες, τὰ ὁποῖα διὰ νὰ τὰ καρφώσουν ἀπαιτεῖται ἐργασία προσωπικὴ λίαν δαπανηρά. Τοιουτοτρόπως βλέπετε, ὅτι τόσοι ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι χρησιμεύουν εἰς τὴν περιχάλκωσιν τῶν πλοίων δὲν θὰ ἔχουν ἐργασίαν ἀρκετὴν, ὅταν τὸ τέλος ᾖναι 30 λεπτὰ, διότι αὐτὸ τὸ ποσὸν εἶναι μέγα καὶ τὰ πλοῖα θὰ περιχαλκόνωνται εἰς τὴν Εὐρώπην. Παρακαλῶ τὸν Κ. ὑπουργὸν νὰ σκεφθῇ καλῶς ἐπὶ τῆς ἐπιβολῆς τοῦ δασμοῦ τοῦ εἴδους τούτου.

§58ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Τὸ ἐπιμελητήριον τῆς Σύρου, τὸ ὁποῖον σύγκειται ἐξ ἀνθρώπων, οἵτινες ἐνδιαφέρονται περισσότερον παντὸς ἄλλου δι’ αὐτὴν τὴν βιομηχανίαν, ἀφοῦ δὲν κάμνει καμμίαν παρατήρησιν, θὰ εἴπῃ, ὅτι εὑρίσκει ὀρθὸν αὐτὸν τὸν φόρον.

§59ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Αὐτὴν τὴν πρότασιν τὴν κάμνω φροντίζων διὰ τὸ δημόσιον συμφέρον, διότι, ἐὰν φορολογήσητε τὰς πλάκας πρὸς 10 λεπτὰ, τότε θὰ εἰσάγεται πολὺ περισσότερον πρᾶγμα εἰς τὸν τόπον καὶ θὰ περιχαλκόνωνται τὰ πλοῖα εἰς τὴν Ἑλλάδα, καὶ ἐργασία μεγάλη θέλει ἀναπτυχθῆ, ἐνῷ ἄλλως θὰ περιχαλκόνουσιν εἰς τὴν Εὐρώπην οἱ πλοίαρχοι. Ἂν δὲν θέλετε 10, ἂς γίνῃ τοὐλάχιστον 20 λεπτά.

§60ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. 20 λοιπὸν εἶναι καλά.

§61ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ συμφωνῶ καθολοκληρίαν μὲ τὴν ἰδέαν τοῦ Κ. Θεοχάρη· ἀλλὰ φρονεῖτε, ὅτι εἰς ὅλα τὰ εἴδη, εἰς τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλονται φόροι, δὲν ὑπάρχουν λόγοι ἐλαττώσεως; Ἐὰν ἀκολουθήσωμεν αὐτὴν τὴν ἀρχὴν, τότε ἀντὶ νὰ αὐξήσωμεν, ὅπως ἡ ἀνάγκη τὸ προεκάλεσε, θὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ὑποβιβάσωμεν ὅλους τοὺς φόρους. Ὅταν ἔλθωμεν εἰς τὸν ἔγγειον φόρον, θέλω σᾶς ἀποδείξει, ὅτι καὶ δι’ αὐτοῦ τοῦ 5% φορολογεῖται ἡ ἀκαθάριστος πρόσοδος.

§62ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος δὲν ἐνόησε τὶ προτείνω ἴσως· ἐγὼ προτείνω τὴν ἐλάττωσιν τοῦ δασμοῦ πρὸς ὠφέλειαν τοῦ δημοσίου, διότι ὁ μέλλων νὰ περιχαλκώσῃ τὸ πλοῖόν του, δὲν θὰ τὸ περιχαλκώσῃ ἐδῶ, ὅταν πληρώσῃ πολὺν φόρον. Εἰς τὸν πλοίαρχον συμφέρει πολὺ περισσότερον μὲ τοιοῦτον ὑπέρογκον δασμὸν νὰ περιχαλκόνῃ τὸ πλοῖόν του εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν καὶ τότε δὲν θέλομεν ὠφεληθῆ τίποτε.

§63ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ αὐτὸς λόγος ὑπάρχει καὶ εἰς ἄλλα εἴδη.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπιμένετε εἰς τὰ 20 λεπτὰ· θὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλήν.

§65ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ἐπιμένω.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὰ 30 λεπτὰ νὰ καταβιβασθῶσιν εἰς 20 νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται ὀλίγοι)· ἡ Βουλὴ δὲν παρεδέχθη, ἑπομένως ἔμειναν τὰ 30 λεπτά. Κατόπιν ἐγένοντο παραδεκτὰ τὰ ἑπόμενα ὡς ἕπεται.

Ψ.

Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὰ ἑπόμενα εἴδη ἄνευ ἀντιῤῥήσεως.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «Καρφία διὰ πλοῖα 15 λεπτά.»

§68ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Τὶ ἐννοεῖ ἐδῶ ὁ Κ. ὑπουργὸς, καρφία διὰ τὰ πλοῖα, διότι τοιαῦτα ἀπὸ ψευδάργυρον δὲν κατασκευάζονται.

§69ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Ἐδῶ ἐννοοῦνται τὰ καρφία ἀπὸ ψευδάργυρον.

§70ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ἐφορολογήσαμεν τὸν σίδηρον πρὸς 2 δραχμάς τὸ καντάρι· τώρα βλέπετε, ὅτι τὸν φορολογοῦμεν πρὸς 6· ἄλλως πρέπει νὰ τεθῇ τὰ ἐκ καθαροῦ ψευδαργύρου καρφία.

§71ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις. Μετὰ ταῦτα ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὰ ἑπόμενα εἴδη ἄνευ ἀντιῤῥήσεως.

Ω.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρχόμεθα εἰς τὸν νόμον. Ἀριθ. 1) Τὰ εἰσαγόμενα εἰς τὴν ἐπικράτειαν ἐμπορεύματα ὑποβάλλονται εἰς τέλος κατὰ τὸ προσηρτημένον τελων. δασμολόγιον. Ὅσα τούτων κατονομάζονται ἐν τῷ δασμολογίῳ καὶ δὲν δύνανται κατ’ ἀναλογίαν νὰ ὑπαχθῶσιν εἴς τινα τῶν γενικῶν κατηγοριῶν ὑποβάλλονται εἰς τέλος 10% ἐπὶ τῆς εἰς τὸν τόπον τῆς εἰσαγωγῆς τρεχούσης αὐτῶν ἀξίας κατ’ ἐκτίμησιν.

§73ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 2. Τῶν ἐξαγομένων διὰ τὴν ἀλλοδαπὴν δὲν ὑποβάλλονται εἰς τέλος ἢ μόνον τὰ ἐν τῷ δασμολογίῳ σημειούμενα τρία προϊόντα μέχρι τῆς 5 Ὀκτωβρίου 1867.

§75ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Νὰ προστεθῇ πρὸς περισσοτέραν σαφήνειαν εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου· «Διὰ τὰ λοιπὰ τῆς Ἐπικρατείας μέρη, πλὴν τῆς Ἑπτανήσου», διότι εἰς τὴν Ἑπτάνησον ἓν ἐξαγωγικὸν τέλος ὑπάρχει καὶ ἔγγειος φόρος.

§76ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρχόμεθα εἰς τὴν ἐξαγωγήν. Βάλανος τὸ καντάρι 10 λεπτά. Σταφὶς ἡ χιλιὰς 1 δραχμή. Σύκα ἡ χιλιὰς 14 λεπτά.

§78ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μεταβαίνομεν εἰς τὸ τρίτον ἄρθρον. Ἄρθρον 3. Ἐν περιπτώσει διενέξεως μεταξὺ ἐμπόρου καὶ τελωνιακῆς ἀρχῆς ὡς πρὸς τὰ κατ’ ἐκτίμησιν τελωνιζόμενα ἐμπορεύματα ἀποφαίνονται δύο πραγματογνώμονες, διοριζόμενοι ὁ μὲν παρὰ τοῦ ἐμπόρου, ὁ δὲ παρὰ τῆς τελωνιακῆς ἀρχῆς· ἐν περιπτώσει δὲ διαφωνίας καὶ τούτων ἀποφαίνεται ὁριστικῶς εἷς ἐπιδιαιτητὴς διοριζόμενος ὑπὸ τῆς Διοικητικῆς ἀρχῆς, ἢ ἐν ἐλλείψει τοιαύτης, ὑπὸ τοῦ εἰρηνοδίκου.

§80ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Παρακαλῶ νὰ μᾶς ἐξηγήσῃ ὁ Κ. ὑπουργὸς τὶ ἐννοεῖ «ἐν περιπτώσει διενέξεως μεταξὺ ἐμπόρου καὶ τελωνειακῆς ἀρχῆς», διότι λέγει, ὅτι ἀποφαίνεται εἷς ἐπιδιαιτητὴς. Ἂν προτείνῃ γνώμην ἰδικήν του ὁ ἐπιδιαιτητὴς, αὐτὴν πρέπει νὰ παραδεχθῇ ἡ Κυβέρνησις;

§81ΠΛΑΤΥΣ. Ἔχω τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου. Τὸ ἄρθρον ὑποθέτει διένεξιν λαβοῦσαν χώραν μεταξὺ τοῦ ἐμπόρου καὶ τῆς τελωνιακῆς ἀρχῆς διὰ τὰ τελωνιζόμενα πράγματα, καὶ ἀποφαίνεται, ὅτι ἡ διένεξις δικάζεται ἀπὸ δύο πραγματογνώμονας διοριζομένους τὸν μὲν ἕνα ἀπὸ τὸν ἔμπορον, καὶ τὸν ἄλλον ἀπὸ τὴν τελωνιακὴν ἀρχήν. Προβλέπει ὅμως καὶ τὴν διαφωνίαν μεταξὺ τῶν δύο διαιτητῶν, ἥτις λύεται ἀπὸ ἄλλον ἐπιδιαιτητήν· ἀλλὰ ἀπὸ ποῖον θὰ διορίζεται οὗτος; Κατὰ τὸ ἄρθρον, θὰ διορίζεται ἀπὸ τὴν Διοικητικὴν ἀρχὴν, ἐνῷ τὸ δημόσιον εἶναι ὁ διάδικος. Εἶναι λοιπὸν δίκαιον τὸ δημόσιον τὸ ὁποῖον εἶναι διάδικος, νὰ ᾖναι καὶ ὁ δικαστής; Διὰ τοῦτο λέγω, ὅτι εἶναι τακτικὸν νὰ διορίζεται ἀπὸ τὸν εἰρηνοδίκην.

§82ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Νομίζω, Κύριοι, ὅτι περισσοτέρας ἐγγυήσεις παρέχει ὁ διοριζόμενος παρὰ τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς, παρὰ ὁ διοριζόμενος παρὰ τοῦ εἰρηνοδίκου.

§83ΠΛΑΤΥΣ. Τὸ δημόσιον δὲν παρέχει ἐγγυήσεις διότι ἔχει συμφέρον.

§84ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εὑρίσκετε, Κύριε Πλατὺ, περισσοτέρας ἐγγυήσεις εἰς τὸν εἰρηνοδίκην παρὰ εἰς τὸν Νομάρχην;

§85ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Ἐὰν ὡς διαιτηταὶ διωρίζοντο ἀπὸ τὸν τελώνην ἢ ἀπὸ τὸν τελωνιακὸν ἔφορον ἀρχαὶ αἱ ὁποῖαι ἀντιπροσωπεύουν τὸν οἰκονομικὸν κλάδον, τότε εἴχατε δίκαιον νὰ κάμετε τὰς παρατηρήσεις σας· ὅταν ὅμως διορίζωνται ἀπὸ τὴν διοικητικὴν ἀρχὴν, τότε δὲν ὑπάρχει τὸ ἐνδιαφέρον τόσον μέγα.

§86ΠΛΑΤΥΣ. Μήπως οἱ διοικητικοὶ ὑπάλληλοι δὲν ἐξαρτῶνται ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τὸ δημόσιον;

§87ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ἐγὼ ἐνόμιζον, ὅτι ἡ τροπολογία τοῦ Κ. Πλατὺ ἀπέβλεπε τὴν ἐρώτησίν μου· ἂν διορίζεται ὁ ἐπιδιαιτητὴς ἀπὸ τὴν τελωνιακὴν ἀρχὴν ἢ ἀπὸ ἄλλον τινὰ, μοὶ εἶναι ἀδιάφορον. Ἐγὼ θέλω νὰ μάθω ἡ γνώμη τῶν ἐπιδιαιτητῶν θὰ ᾖναι ὁριστική; ὁ ἐπιδιαιτητὴς δύναται νὰ ἔχῃ καὶ τρίτην γνώμην;

§88ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Ἐγὼ ἐννοῶ, ὅτι ὁ διαιτητὴς θὰ παραδεχθῇ ἢ τὴν μίαν γνώμην ἢ τὴν ἄλλην ἐκ τῶν δύω διαιτητῶν.

§89ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Νὰ σημειωθῇ τοῦτο εἰς τὰ πρακτικά.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν τὸ τρίτον ἄρθρον ὡς ἀνεγνώσθη γίνεται δεκτόν. Ἄρθρον 4. Ὅταν ἐξάγωνται τοῦ Κράτους προϊόντα ἐγχωρίου βιομηχανίας, τῶν ὁποίων ἡ πρώτη ὕλη εἰσήχθη ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς, ἐπιστρέφεται κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν αὐτῶν τὸ εἰσαγωγικὸν τέλος, ὅπερ ἐπληρώθη ἐπὶ τῆς ἀναλόγου πρὸς τὸ ἐξαγόμενον προϊὸν πρώτης ὕλης. Τὰ εἴδη, ἐφ’ ὧν θέλει γίνεσθαι ἡ τοιαύτη ἐπιστροφὴ, ὡς καὶ ἡ ἀναλογία μεταξὺ τῆς πρώτης ὕλης καὶ τῆς μετὰ τὴν κατεργασίαν ἐξαγομένης, ὁρισθήσονται διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος.

§91ΣΠΗΛΙΩΤΑΚΗΣ. Πρώτην φορὰν εἰσάγεται παρ’ ἡμῖν τὸ εἶδος τοῦτο τοῦ βραβείου τοῦ ν’ ἀποδίδεται εἰς τὸν βιομήχανον, ὅστις ἤθελε κατορθώσει τὴν ἐπεξεργασίαν τῆς πρώτης ὕλης, τὸ τέλος τὸ ὁποῖον ἐπλήρωσε κατὰ τὴν εἰσαγωγὴν αὐτῆς· τοῦτο ὑπάρχει καὶ ἀλλαχοῦ, ἀλλ’ ἐπειδὴ δὲν συντρέχει μόνον μία ὕλη ἐνίοτε εἰς τὴν ἐπεξεργασίαν ἑνὸς ἔργου, ἀλλὰ καὶ δύω καὶ τρεῖς, παρακαλῶ νὰ σημειωθῇ «αἱ πρῶται ὕλαι», καὶ δεύτερον, ἐπειδὴ εἶναι ἐνταῦθα μία παραχώρησις τέλους, ἡ ὁποία δὲν δύναται νὰ γίνῃ διὰ διατάγματος, πρέπει νὰ γίνεται διὰ νόμου. Αὐτὰς τὰς δύω προτάσεις εἶχον νὰ ὑποβάλω.

§92ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Εἴτε «πρώτη ὕλη» λέγει, «εἴτε πρῶται ὕλαι» νομίζω, ὅτι εἶναι ἓν καὶ τὸ αὐτό. Ἡ δευτέρα τροπολογία εἶναι ὅτι τὰ εἴδη πρέπει νὰ ὁρίζωνται διὰ νόμου· βεβαίως θὰ ὁρίζωνται διὰ νόμου· καθόσον δ’ ἀφορᾷ τὴν ἀναλογίαν, αὕτη θὰ ὁρίζεται διὰ Β. Διατάγματος ἐκδιδομένου τῇ προτάσει τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου.

§93ΣΠΗΛΙΩΤΑΚΗΣ. Θὰ προσθέσω καὶ τοῦτο, ὅτι πρέπει διὰ πιστοποιητικῶν νὰ ἀποδεικνύεται.

§94ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Αὐτὸ ἐννοεῖται.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον λοιπὸν ἐτροποποιήθη ὡς ἑξῆς. Ἄρθρον 4. Ὅταν ἐξάγωνται τοῦ Κράτους προϊόντα ἐγχωρίου βιομηχανίας, τῶν ὁποίων αἱ πρῶται ὕλαι εἰσήχθησαν ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς, ἐπιστρέφεται κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν αὐτῶν τὸ εἰσαγωγικὸν τέλος, ὅπερ ἐπληρώθη ἐπὶ τῆς ἀναλόγου πρὸς τὸ ἐξαγόμενον προϊὸν πρώτης ὕλη... Τὰ εἴδη, ἐφ’ ὧν θέλει γίνεσθαι ἡ τοιαύτη ἐπιστροφὴ θέλουν ὁρίζεσθαι διὰ νόμου, ἡ δὲ ἀναλογία μεταξὺ τῶν πρώτων ὑλῶν καὶ τῶν μετὰ τὴν κατεργασίαν ἐξαγομένων ὁρίζεται διὰ Β. Διατάγματος, τῇ προτάσει τοῦ ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐκδιδομένου.

§96ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 5. Διὰ διατάγματος δύναται νὰ ἀπαγορευθῇ εἴς τινα ὑποτελωνεῖα γʹ. τάξεως ἡ εἰσαγωγὴ ἐμπορευμάτων ἐν γένει ἢ μόνον εἰδῶν τινων ῥητῶς κατονομαζομένων.

§98ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις. Ἄρθρον 6. Ὅταν ὁ αἰτῶν τὴν (πρὸς μεταφορὰν εἰς ἄλλους τοῦ Βασιλείου λιμένας) ἐπιβίβασιν (εἰδῶν), μόνον ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς κομιζομένων, δὲν δύναται διὰ τελωνιακῶν ἐγγράφων νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι ταῦτα ἐτελωνίσθησαν ἢ μετηνέχθησαν ἐξ ἄλλου λιμένος τοῦ Βασιλείου τελωνισμένα, ὑποβάλλεται εἰς τὴν πληρωμὴν τοῦ αὐτοῦ εἰσαγωγικοῦ τέλους κατὰ τὴν μεταφοράν. Εἰς τὴν ὑποχρέωσιν ταύτην δὲν ὑποβάλλονται οἱ φορτώνοντες εἰς τοὺς λιμένας, παρ’ οἷς ἑδρεύει τελωνεῖον ά. τάξεως· 1) Καφὲ, ζαχάρεως, παιγνιοχάρτων, ῥουμίου, σιγάρων καὶ καπνοῦ ἐν γένει.

§99ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ὁ Κ. ὑπουργὸς συντάσσων τὸ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρον εἶχεν ὑπ’ ὄψιν πολλὰ λαθρεμπόρια συμβαίνοντα καὶ ὡς ἐκ τούτου προσέθεσε τὴν διάταξιν ταύτην. Εἶναι ἀληθὲς, ὅτι εἰς ὅλα τὰ ἔθνη ὁ ὁρισμὸς τοῦ λαθρεμπορεύματος εἶναι ὁ αὐτός· λαθρεμπόρευμα ὀνομάζεται τὸ εἰς τέλος ὑποκείμενον ἐκεῖνο ἐμπόρευμα τὸ ὁποῖον εἰσάγεται ἢ ἐξάγεται ἄνευ ἀδείας τῆς τελωνιακῆς ἀρχῆς, πολλάκις δὲ συμβαίνει, ὥστε λαθρεμπορεύματα μηνυόμενα εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μὴ δύνανται νὰ χαρακτηρισθῶσι, διότι δὲν συνελήφθησαν ἐπ’ αὐτοφώρῳ. Ἀλλ’ ὁ Κύριος ὑπουργὸς νομίζω, ὅτι θὰ συμφωνήσῃ μὲ ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι ζητοῦμεν τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου, διότι τὸ ἄρθρον τοῦτο εἶναι πολὺ σκληρὸν διὰ τὸ ἐμπόριον· ἐκτὸς, ὅτι περιορίζει τὴν ἐνέργειάν του, τὸ καταθλίβει καὶ τὸ φορολογεῖ ἀδίκως. Ἀναγνώσατε τὸ ἄρθρον μετὰ προσοχῆς διὰ νὰ πεισθῆτε· ὁ Κ. ὑπουργὸς λέγει, ὅτι ὅταν ἔμπορός τις παρουσιασθῇ εἰς τὸ τελωνεῖον καὶ ζητήσῃ τὴν μεταφορὰν ἑνὸς ἐμπορεύματος ἀπὸ ἕνα τόπον εἰς ἄλλον, ἂν δὲν δυνηθῇ ν’ ἀποδείξῃ πότε εἰσήγαγε τὸ ἐμπόρευμα ἐκεῖνο, νὰ μὴ ὑποβάλλεται εἰς τὸ ἁπλοῦν τέλος· δηλαδὴ νὰ θεωρῆται τὸ ἐμπόρευμα, τὸ ὁποῖον ζητεῖ νὰ μεταφέρῃ, ὡς λαθρεμπόρευμα καὶ ὅμως νὰ καταδικάζεται εἰς τὸ ἁπλοῦν τέλος· ἀλλὰ ἂν ᾖναι λαθρεμπόρευμα, διατί δὲν τὸ καταδικάζει εἰς τὸ ὀκταπλοῦν; ἂν ὑπόνοια μόνον ὑπάρχῃ, ὅτι δὲν ἠδυνήθη νὰ φέρῃ τὰ ἀναγκαῖα ἔγγραφα, νομίζω, ὅτι τὴν ὑπόνοιαν ταύτην δὲν πρέπει νὰ τὴν καταδικάσωμεν δι’ ἄλλου τέλους, διότι φορολογοῦμεν ἀδίκως. Ἀλλ’ ἂς ἐξετάσωμεν, ἂν εἶναι δυνατὸν εἷς ἔμπορος, ὅστις ζητεῖ νὰ μεταφέρῃ ἐμπόρευμα ἀπὸ ἕνα τόπον εἰς ἄλλον, νὰ ἔχῃ προχείρους καὶ τὰς ἀποδείξεις. Ὁ ἔμπορος, ὅστις πρῶτος εἰσήγαγε τὸ πρᾶγμα, δύναται νὰ ἔχῃ τὴν ἀπόδειξιν τῆς εἰσαγωγῆς· ἀλλὰ γνωρίζετε, ὅτι τὸ ἐμπόρευμα διέρχεται ἀπὸ ἑκατὸν χεῖρας· ἐντὸς μιᾶς ἡμέρας μεταβιβάζεται ἐκ διαλειμμάτων εἰς διάφορα πρόσωπα· τίνι τρόπῳ λοιπὸν θὰ δυνηθῇ ὁ πρῶτος εἰσαγαγὼν νὰ ἐφοδιάσῃ τοὺς ἀγοραστάς του; Ὑποθέσατε, ὅτι εἷς ἀγοράζει ἑκατὸν βαρέλια ζακχάρεως· ἀφοῦ τὰ εἰσαγάγῃ εἰς Σπέτσας π. χ. ἔχει βεβαίως καὶ ἀποχρώσας ἀποδείξεις πρὸς ἀπόδειξιν τῆς εἰσαγωγῆς· ἀλλ’ οὗτος ἐπώλησεν εἰς τὸν Α πεντήκοντα βαρέλια, εἰς τὸν Β τριάκοντα, εἰς τὸν Γ εἴκοσι, καὶ ἀμέσως, ἀνεχώρησε διὰ νὰ κάμῃ νέαν προμήθειαν· πιθανὸν νὰ παρέδωκεν εἰς τὸν Α τὰ ἔγγραφα τῆς εἰσαγωγῆς, ἢ εἰς τὸν Β, ὁ Γ ὅμως δὲν ἔχει οὐδὲν ἔγγραφον, οὗτος ἐπειδὴ ἔμαθεν, ὅτι εἰς Σπέτσας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πωλήσῃ τὴν ζάκχαριν, καὶ ἤκουσεν, ὅτι εἰς Πάτρας ἡ τιμὴ αὐτῆς εἶναι ὑπερτιμημένη, ζητεῖ νὰ μεταφέρῃ τὸ ἐμπόρευμά του διὰ ἐκεῖ. Φαντασθῆτε τώρα νὰ ζητοῦνται ἀπὸ αὐτὸν ἀπὸ τὸ τελωνεῖον Πατρῶν τὰ ἔγγραφα καὶ αἱ ἀποδείξεις τῆς εἰσαγωγῆς. Αὐτὸς, κύριοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ τοιαύτας ἀποδείξεις. Νομίζω λοιπὸν, ὅτι εἶναι ἄδικον νὰ θέσωμεν τοιαύτας διατάξεις περιοριστικὰς τοῦ ἐμπορίου, διατάξεις αἵτινες ἀντὶ νὰ ὠφελήσωσι τὸ δημόσιον θέλουσι βλάψει αὐτὸ οὐσιωδῶς, καθ’ ὅσον περιοριζομένου τοῦ ἐμπορίου περιορίζονται καὶ αἱ εἰσπράξεις τοῦ δημοσίου.

§100ΚΕΧΑΓΙΑΣ (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐὰν δώσωμεν τοιοῦτον πνεῦμα εἰς τὸ ἄρθρον ὁποῖον ἔδωκεν ὁ ἔντιμος βουλευτὴς Σπετσῶν, βεβαίως ἠθέλαμεν περιστείλει τὴν ἐλευθέραν ἐνέργειαν τοῦ ἐμπορίου· ἀλλὰ δὲν ἀπέδωκα ἐγὼ τοιαύτην ἔννοιαν τοιαύτης ὑποθέσεως. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ τούτου, καὶ θὰ ᾖναι μωρὸς ὁ τελώνης ἐκεῖνος ὅστις ζητήσῃ ἀποδείξεις διὰ νὰ παρουσιάσῃ ἐνταῦθα. Πρόκειται διὰ τὰ ἐμπορεύματα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δὲν φαίνονται, ὅτι εἰσήχθησαν· λ. χ. παιγνιόχαρτα ἐξάγονται, δὲν φαίνονται ὅμως ἐκ τοῦ βιβλίου τοῦ τελωνείου πότε εἰσήχθησαν. Τί θὰ εἴπῃ εἰς τοῦτο ὁ κ. βουλευτὴς Σπετσῶν; καὶ, κύριοι, ἐνώπιον τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν ὑπάρχουν τοιαῦται διενέξεις. Εἷς εἰς τὰς Σπέτσας παρουσιάζει ἓν κιβώτιον παιγνιοχάρτων καὶ θέλει νὰ τὸ μεταφέρῃ ἀπὸ τὰς Σπέτσας εἰς τὰς Ἀθήνας· ἀλλ’ εἰς τὸ τελωνεῖον τῶν Σπετσῶν δὲν φαίνονται πότε εἰσήχθησαν. Βλέπετε λοιπὸν, ὅτι ὁ λόγος εἶναι ἁπλοῦς, διότι τὸ ἀντικείμενον αὐτὸ εἶναι λαθρεμπόριον. Δὲν ἔχει λοιπὸν τὸ δικαίωμα τὸ δημόσιον νὰ τοῦ εἴπῃ πλήρωσε, κύριε, τὸ τέλος ὅταν ἔχῃ ὑπονοίας; Πιστεύετε, μετὰ τὴν αὔξησιν μάλιστα τοῦ δασμοῦ ἐπὶ τῶν καπνῶν, νὰ ἴδητε πλέον εἰς τὰ βιβλία τοῦ τελωνείου σημειωμένα ποῦρα; Ὄχι, διότι ὅλοι οἱ ναῦται ἑνὸς πλοίου θὰ ἀγοράζουν ἀπὸ ἓν κιβώτιον, θὰ τὸ μεταφέρουν εἰς τὰς Σπέτσας ἢ ἀλλαχοῦ καὶ θὰ τὰ πωλήσουν, διότι εὐκόλως δύνανται νὰ λαθρεμπορευθῶσιν. Αὐτὸς ἦτον ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἐτέθη ἡ διάταξις αὕτη. Ἐννοεῖται, εἰς τὰ κέντρα τοῦ ἐμπορίου, εἰς τὰ τελωνεῖα τῆς ἀ. τάξεως δὲν ἐφαρμόζεται ἡ διάταξις αὕτη. Πρὸς ἡσυχίαν σας λοιπὸν σᾶς λέγω, ὅτι θὰ ᾖναι μωρὸς ὁ τελώνης ἐκεῖνος ὅστις θὰ ζητήσῃ, ὅταν πρόκηται νὰ μεταφέρῃ ζάκχαριν εἷς ἔμπορος ἀπὸ τόπου εἰς τόπον (θόρυβος), διότι διὰ τῶν βιβλίων ἀποδεικνύεται περιεκτικώτατα ἂν τοιαῦτα ἐμπορεύματα εἰσήχθησαν ἢ ὄχι. Ἀλλὰ νομίζετε ὅτι δύναται νὰ δοθῇ μία τοιαύτη σατανικὴ ἐξήγησις· ἐπαναλαμβάνω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθοῦν τελῶναι νὰ ζητοῦν ἀποδείξεις περὶ πραγμάτων ἅτινα εἰσήχθησαν.

§101ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ἐδῶ δὲν πρόκειται, κύριοι, περὶ σατανικῆς ἐξηγήσεως τοῦ ἄρθρου ἀφίνοντες ἐλευθέρους τοὺς τελώνας νὰ τὴν ἐφαρμόσωσιν, ἀλλὰ περὶ ἐφαρμογῆς ῥητοῦ ἄρθρου τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νόμου· ἀναγνώσατε τὸ ἄρθρον νὰ ἴδετε τί λέγει. (Ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον). Ἐξ ἀλλοδαπῆς κομίζονται ὅλα· δὲν πρόκειται λοιπὸν μόνον περὶ χαρτοπαιγνίων, ἀλλ’ ὑποχρεοῦται ὁ τελώνης νὰ ζητήσῃ ἀποδείξεις πότε εἰσήχθη τὸ πρᾶγμα. Μᾶς εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς, ὅτι εἷς ἔμπορος τῶν Σπετσῶν εἰσήγαγε χαρτοπαίγνια λαθραίως καὶ κατόπιν ἐζήτησε τὴν μεταφορὰν αὐτῶν καὶ δὲν εὑρέθησαν ἐγγεγραμμένα εἰς τὰ βιβλία τοῦ τελωνείου· ἀλλὰ δὲν μᾶς λέγει ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς ποῖον τελωνεῖον εἰσάγονται χαρτοπαίγνια μὲ τοιοῦτον τέλος; Ἕκαστος ναύτης, κύριοι, μεταβαίνων εἰς τὴν Εὐρώπην ἀγοράζει χαρτοπαίγνια, σιγάρα καὶ ἄλλα τοιαῦτα εἴδη, τὰ φέρει εἰς τὴν πατρίδα του καὶ τὰ πωλεῖ εἰς ἕνα ἔμπορον· ὁ ἔμπορος οὗτος μὴ δυνάμενος νὰ τὰ ἐξοδεύσῃ εἰς τὸν εἰρημένον τόπον, ἀποφασίζει νὰ τὰ μεταφέρῃ εἰς Πειραιᾶ ἢ εἰς Ἀθήνας, ὅθεν ζητεῖ τὴν ἄδειαν ἀπὸ τὸ τελωνεῖον· δυνάμει τοῦ παρόντος νόμου θὰ τοῦ εἴπουν, δὲν εἰσήχθησαν τοιαῦτα εἴδη, καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπιτρέψωμεν τὴν μεταφοράν· ἀλλὰ δὲν μᾶς λέγει ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς ποῖον τελωνεῖον τοῦ Κράτους φαίνονται εἰσαγόμενα τοιαῦτα εἴδη, καὶ εἰς ποῖον ἔθνος τοῦ κόσμου δὲν γίνονται λαθρεμπόρια; εἰς τὴν Γαλλίαν, εἰς τὴν Ἀγγλίαν, ποῦ; Ἐὰν διὰ τῶν νόμων ἠδύνατο νὰ κατορθωθῇ ἡ κατάργησις τοῦ λαθρεμπορίου, τότε τοσαῦτα σοφὰ ἔθνη ἤθελον ἐπιβάλει ποινὰς βαρείας καὶ ἤθελον προτιμήσει μᾶλλον τὴν εὐκολίαν τοῦ ἐμπορίου ἀπὸ τὴν ἀσήμαντον ζημίαν τῶν λαθρεμπορίων.

§102ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Ἂν νομίζετε ὅτι δύναται νὰ δοθῇ ἐναντία ἐξήγησις, ἐγὼ δὲν ἐπιμένω, ἂς ἀπαλειφθῇ.

§103Κ. ΔΑΡΕΙΩΤΗΣ. Δι’ αὐτοῦ τοῦ ἄρθρου οἱ ἔμποροι θὰ τρέχουν εἰς τοὺς τελώνας καὶ οἱ τελῶναι θὰ κάμουν καταχρήσεις· εἶναι λοιπὸν προτιμότερον ἡ ἀπάλειψις τοῦ ἄρθρου. Διατί ἔχομεν φύλακας καὶ τελώνας; διὰ νὰ προβλέπουν τὸ λαθρεμπόριον.

§104ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Ἂν ληφθῇ τὸ μέτρον ὡς πρὸς 3, 4 εἴδη ἅτινα ἐπιβαρύνονται πολὺ, τότε ὡς πρὸς τὰ ἄλλα εἶναι περιττὸν, καὶ οὕτω προλαμβάνομεν τὰ λαθρεμπόρια.

§105ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ ἀπάλειψις τοῦ ἄρθρου 6 δικαιολογεῖται ἀπὸ τὸ 5 ἄρθρον, ὅπερ λέγει, ὅτι διὰ διατάγματος δύναται νὰ ἀπαγορευθῇ εἴς τινα ὑποτελωνεῖα γʹ. τάξεως ἡ εἰσαγωγὴ ἐμπορευμάτων ἐν γένει ἢ μόνον εἰδῶν τινων ῥητῶς κανονιζομένων. Ἡ διάταξις λοιπὸν τοῦ 5 μὲ τὴν ἐξαίρεσιν τοῦ ἄρθρου 6 φαίνεται, ὅτι ἀφαιρεῖ τὸν ἀ. §. τοῦ ἄρθρου 6, τοὐτέστι τὸ μέσον. Ἄλλως δὲν ἐννοῶ διατί δικαιολογεῖται ἡ ἐξέλεγξις. Τὸ 1. ἄρθρον λέγει. Ἔρχεται τώρα ἡ ἐξαίρεσις τοῦ 5 ἄρθρου καὶ τί λέγει; «Εἰς τὴν ὑποχρέωσιν αὐτὴν δὲν ὑποβάλλονται οἱ φορτόνοντες εἰς τοὺς λιμένας, παρ’ οἷς ἑδρεύει τελωνεῖον ά. τάξεως.» — Ὥστε πολὺ ὀρθῶς καὶ δικαιολογημένως ζητεῖ τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου ὁ κ. Θεοχάρης. Καὶ τοιουτοτρόπως καὶ τὸ ἐμπόριον δὲν ἐμποδίζεται. Διὰ νὰ παραδεχθῶμεν τὸ ἄρθρον 5 εἰς 3 εἴδη, ἢ πρέπει τὸ ἐμπόριον νὰ τὸ ἀφήσωμεν εἰς τὴν εὐρυτέραν του σημασίαν ἢ νὰ ἀπαλείψωμεν καὶ τὸ 5 ἄρθρον. Τί λέγομεν εἰς τὸν ἔμπορον; δὲν σὲ ἀφίνω νὰ πᾷς εἰς τὸ Γαλαξεῖδι, σὲ περιορίζω νὰ ὑπάγῃς εἰς τὸν Πειραιᾶ, εἰς τὸ Ναύπλιον, εἰς τὴν Σῦρον, εἰς τὰς Πάτρας.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐβάλαμεν γʹ. τάξεως.

§107ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Πολὺ καλά· μένει νὰ περιορίσωμεν τὸ ἐμπόριον εἰς τὰ τῆς βʹ. τάξεως, ἄρα εἰς τὰ τῆς γʹ. μένει τὸ ἄρθρον 5· τὸν περιορισμὸν αὐτὸν θέλω νὰ τὸν ἀφαιρέσω. Καὶ δὲν βλέπω καμμίαν ἄλλην τροπολογίαν πρὸς διόρθωσιν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ διὰ νὰ καλύψωμεν τὸ λαθρεμπόριον, παρὰ ὁ ά. πωλητὴς πρέπει νὰ σημειοῖ εἰς τὸν ἀγοραστὴν τὴν χρονολογίαν τῆς τελωνιακῆς ἀρχῆς καὶ ὁ βʹ. εἰς τὸν γʹ. καὶ οὕτω καθεξῆς. Ἀλλ’ εἶναι ἀδικαιολόγητος ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 6. Προτείνω λοιπὸν νὰ ἀπαλειφθῇ τὸ ἄρθρον 6, διότι ὑφίσταται περιορισμὸς εἰς τὸ 5.

§108ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Τὸ 5 ἄρθρον, κύριοι, ἔχει καλῶς· ὅλοι γνωρίζετε, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἔχει μέγα ἐμπορικὸν ναυτικόν, ὥστε εὐκόλως δυνάμεθα νὰ εἰσαγάγωμεν ἐμπορεύματα ἀπὸ ξένης ἐπικρατείας εἰς ὑποτελωνεῖα γʹ. τάξεως, ἅτινα πολλάκις συμβαίνει νὰ τὰ διευθύνωσιν ἄνθρωποι μὴ καλῆς πίστεως, καὶ οὕτω πως δύνανται νὰ τραπῶσι καὶ εἰς κατάχρησιν· λοιπὸν δικαίως τὸ ὑπουργεῖον ἐμπόδισε τὴν εἰσαγωγὴν εἰδῶν τινων ὡρισμένων εἰς τὰ εἰρημένα τελωνεῖα. Καθόσον ἀφορᾷ ὅμως τὸ 6 ἄρθρον, μάθετε τοῦτο· ἐκτὸς τῶν 4 πόλεων, αἵτινες ἔχουσι ά. τάξεως τελωνεῖα, τὸ ἐμπόριον τῆς Ἑλλάδος θέλει περιορισθῇ εἰς μόνον τὸ τοπικὸν ἐμπόριον. Δηλ. εἰσήχθη ἅπαξ ζάκχαρις εἰς τὴν νῆσον τῆς Τήνου ἢ τῶν Σπετσῶν, δὲν θέλει δυνηθῆ νὰ ἐξαχθῇ ἐκεῖθεν, ἀλλ’ ὑποχρεωτικῶς ὁ ἔμπορος θὰ τὸ ἐξοδεύσῃ ἐκεῖ. Δὲν ἔχει πλέον τὴν ἄδειαν ὁ ἔμπορος νὰ ἔχῃ συγκοινωνίαν μὲ τὰς ἄλλας ἐπαρχίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν δὲ νὰ συμβαίνῃ ἐκεῖνο, ὅπερ εἶπεν ὁ ὑπουργός, τοὐτέστι νὰ τροποποιήσῃ τὸ ἄρθρον οὕτως, ὥστε νὰ προσδιορίσῃ εἴδη τινα· νὰ εἴπωμεν δηλ. ὅτι ὁσάκις ἕνας ἔμπορος ζητεῖ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ εἴδους αὐτοῦ τῶν ἐμπορευμάτων, πρέπει νὰ φέρῃ τὴν ἀπόδειξιν, ὅτι εἰσήχθη· διότι ἐνδέχεται τὰ εἴδη τῶν ἐμπορευμάτων καὶ τὰ ὁποῖα προτίθεται νὰ προσδιορίσῃ νὰ ᾖναι εἴδη μεγάλης κυκλοφορίας, καθ’ ὅσον οὐδεὶς δύναται νὰ προσδιορίσῃ πόση ποσότης κατηναλώθη. Καὶ ἂν π. χ. εἰς τὸ τελωνεῖον Ὕδρας ἀποδεικνύεται, ὅτι εἰσήχθησαν βαρέλια ζακχάρεως, πῶς δύνασθε νὰ μᾶς ἐμποδίσητε τὴν μεταφοράν; Ὥστε βλέπετε, ὅτι εἶναι ἓν ἄδικον, εἶναι περιορισμὸς τοῦ ἐμπορίου φανερός, ἡ ἀπαγόρευσις αὕτη μᾶλλον ἐπιτείνει τὸ λαθρεμπόριον. Εἰς οὐδὲν Κράτος τοῦ κόσμου θὰ εὕρετε αὐτὸν τὸν περιορισμὸν ὃν ζητεῖ νὰ θέσῃ ὁ κ. ὑπουργός. Ἡ Ἑλλάς, κύριοι, ἔχει κεντρικὴν θέσιν εἰς τὸν γεωγραφικὸν χάρτην, ἔχει ἐκτεταμένην παραλίαν καὶ ἐντοσούτῳ ἀναλόγως δὲν γίνονται τόσα λαθρεμπόρια ὅσα γίνονται εἰς τὴν Γαλλίαν καὶ ἄλλα μέρη τῆς Εὐρώπης· μόλα ταῦτα οὔτε εἰς τὴν Γαλλίαν δὲν ὑπάρχει αὐτὴ ἡ διάταξις. Προτείνω λοιπὸν τὴν ἀπάλειψιν τοῦ 6 ἄρθρου

§109ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Ἀνέφερε, κύριοι, ὁ προαγορεύσας τὴν Γαλλίαν· εἰς τὴν Γαλλίαν πραγματικῶς δὲν ὑπάρχει αὐτὴ ἡ διάταξις, ἀλλ’ ὑπάρχει πολὺ μεγαλειτέρα. Εἰς τὴν Γαλλίαν καὶ τὰ ἄλλα μέρη περιορίζονται 5,6 λιμένες μόνον, καὶ ἡμεῖς ἐκάμαμεν ὅλην τὴν Ἑλλάδα.

§110ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ἡ Γαλλία διασχίζεται ἀπὸ σιδηροδρόμους.

§111ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Ἀντὶ νὰ περιορίσωμεν τὰ τελωνεῖα, δὲν βλέπω κανένα περιορισμὸν ἂν θέσωμεν τὴν διάταξιν αὐτὴν καθ’ ὅσον ἀφορᾷ εἴδη τινα, 3, 4. Τότε μὴ ἀμφιβάλλετε, ὅτι θὰ παύσῃ τοῦ νὰ συμβαίνῃ ἐκεῖνο, ὅπερ σᾶς ἀνέφερεν ὁ κ. Θεοχάρης· νὰ φέρῃ δηλ. ὁ ναύτης ἀπὸ τὴν Εὐρώπην ποῦρα ἢ ἄλλο τι τοιοῦτον ἐμπόρευμα καὶ νὰ τὸ δίδῃ εἰς τὸν ἔμπορον· ὅταν ὁ τελώνης τοῦ ζητῇ τοῦ ἐμπόρου ἀπόδειξιν εἰσαγωγῆς, ὁ ἔμπορος θὰ παύσῃ τοῦ νὰ ἀγοράζῃ, καὶ ὁ ναύτης ἀπὸ τοῦ νὰ φέρῃ.

§112ΔΑΡΕΙΩΤΗΣ. Θὰ δώσετε εἰς τοὺς τελώνας τὰ μέσα τῆς καταχρήσεως.

§113ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς σᾶς εἶπεν, ὅτι εἰς τὴν Γαλλίαν εἶναι περιωρισμένον τὸ ἐμπόριον εἰς 4, 5 λιμένας· μάθετε, ὅτι εἰς τὴν Γαλλίαν ἡ συγκοινωνία εἶναι ἀσυγκρίτῳ λόγῳ μεγαλειτέρα, διότι τὴν Γαλλίαν τὴν διασχίζουν ἄπειροι σιδηρόδρομοι, καὶ δὲν ἔχει τὴν ἔκτασιν τῶν παραλίων τῆς Ἑλλάδος, οὔτε πόλεις παραλίους ὅσας ἔχει ἡ Ἑλλάς· μάθετε ὅτι ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴν ἔρχεται τὸ ἐμπόρευμα καὶ τὴν ἄλλην ἡμέραν εὑρίσκεται εἰς τὴν Γαλλίαν. Ἀλλὰ πῶς θέλετε νὰ περιορίσωμεν τὸ ἐμπόριον εἰς τοὺς ἀνθρώπους τούτους καὶ νὰ τοὺς εἴπωμεν μάθετε ὅτι δὲν σᾶς δίδομεν τὸ δικαίωμα νὰ ἐξαγάγετε παιγνιόχαρτα κλπ. ἂν δὲν μᾶς ἀποδείξητε πότε εἰσήχθησαν; Αὐτὸ εἶναι ἴσον μὲ ἀπαγόρευσιν τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐμπορίου. Κύριοι, ἔχετε ὅλοι πόλεις παραλίους, διότι ἡ Ἑλλὰς εἶναι τὸ πλεῖστον παραλία, καὶ συλλογίσθητε τὸ ἐμπόριον τῶν πόλεών σας καὶ ἀποφασίσατε ὅ,τι θέλετε.

§114ΚΥΠΡΙΑΔΗΣ. Κύριοι, μολονότι εἶμαι νησιώτης, μόλα ταῦτα δυστυχῶς δὲν δύναμαι νὰ συμφωνήσω μὲ τὸν ἔντιμον προαγορεύσαντα. Ἐννοῶ, ὅτι ἡ ἀρχὴ τῆς ἀποβιβάσεως τῶν ἐμπορευμάτων εἰς προσδιωρισμένα τελωνεῖα εἶναι ἕνας περιορισμὸς τοῦ ἐμπορίου· διὰ τοῦτο μετ’ εὐχαριστήσεως εἶδον ὅτι ὁ Κ. Ὑπουργὸς δέχεται ὅπως εἰς ὡρισμένα τινὰ τελωνεῖα διὰ Β. Διατάγματος δύναται ν’ ἀπαγορευθῇ ἡ ἀποβίβασις ἐμπορευμάτων ὡρισμένων· μὲ ἄλλας λέξεις ἡ ἀποβίβασις εἶναι ἐπιτετραμμένη εἰς ὅλα τὰ μέρη. Ἀλλ’ ὅταν λέγωμεν τοῦτο, πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν καὶ τὰ ἀποτελέσματα. Ὁ Κ. Θεοχάρης σᾶς ἀνέφερεν, ὅτι εἰς τὰ διάφορα ὑποτελωνεῖα ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι κἄποτε δὲν εἶναι καλῆς πίστεως, δηλ. τελωνοϋπάλληλοι· προσέτι εἶναι βέβαιον, ὅτι δὲν ἔχουν τὴν ἀπαιτουμένην ἱκανότητα· οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ φυλάξουν ὅλα τὰ παράλια. Ὅταν δώσωμεν λοιπὸν τὴν ἐλευθερίαν τῆς ἀποβιβάσεως εἰς ὅλους τοὺς λιμένας, τότε θὰ εἴπῃ ὅτι ἀνοίγομεν ἓν στάδιον καταχρήσεων. Διὰ νὰ ἤμεθα λοιπὸν συνεπεῖς, πρέπει νὰ προλάβωμεν τὴν κατάχρησιν. Ἔρχεται λοιπὸν τὸ ἄρθρον 6, ὅπερ δὲν βλέπω νὰ ἐπιβάλλῃ οὐδένα περιορισμὸν εἰς τὴν κατάχρησιν· καὶ μάλιστα τὸ θεωρῶ λίαν ἐπιεικές, διότι, ὡς μοὶ φαίνεται, δὲν ἐπρόβλεψε καλὰ ὁ ὑπουργός· διότι, ἂν ἀνακαλυφθῇ τὸ λαθρεμπόριον, θὰ ὑπόκεινται μόνον εἰς τὸ ἁπλοῦν τέλος, ἐνῷ ἐκεῖνος ὅστις δὲν ἔχει τὴν ἀπόδειξιν τῆς εἰσαγωγῆς βέβαια θὰ τὸ ἐλαθρεμπόρευσε. Τώρα ἔρχεται ἡ ἰδέα τῆς μεταφορᾶς τῶν 20 βαρελίων ζακχάρεως ἀπὸ τόπον εἰς τόπον· ἐδῶ παρουσιάζεται δυσκολία καὶ λέγει ὁ κύριος Θεοχάρης ὅτι μέρος αὐτῶν τῶν βαρελίων θὰ καταναλωθῇ καὶ ἑπομένως θὰ μεταβιβάζωνται 2 ἢ 3. Ὅταν ὅμως ἔχῃ ἀποδεικτικὸν ὅτι ἀπεβίβασεν 20 καὶ μεταβιβάζονται μόνον τὰ 5, κατηνάλωσε τὰ 15, καὶ τότε δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ τὸν ἐξελέγξῃ.

§115ΤΙΝΕΣ. Μεταβαίνει ἀπὸ χειρὸς εἰς χεῖρα.

§116ΚΥΠΡΙΑΔΗΣ. Ἀγοράζω ἐγὼ ἀπὸ τὸν πρῶτον ἔμπορον τὸν εἰσαγαγόντα ζάχαριν εἰς Γαλαξείδι· τὸν ἐρωτῶ, ἔχεις ἀποδεικτικὸν ὅτι τὸ ἐτελώνισες; Ἔχω· δός μοι ἓν ἀντίγραφον· τότε λέγω ὅτι ἐτελωνίσθη. Δὲν πρέπει ν’ ἀφήσωμεν ἀνοικτὸν αὐτὸ τὸ στάδιον, διότι αἱ τελωνιακαὶ εἰσπράξεις κατεστράφησαν, καὶ τότε θὰ βλέπετε ὅτι εἰς τοὺς λιμένας αὐτοὺς θὰ μεταβιβάζωνται τὰ ἐμπορεύματα καὶ θὰ πωλῶνται εὐθηνότερα. Ὥστε ἡ διάταξις εἶναι σοφή· ἀλλὰ προκαλῶ μόνον τὸν ὑπουργὸν νὰ σκεφθῇ ἂν ᾖναι ἀνάγκη νὰ θέσῃ ποινὴν δι’ ἐκεῖνον, ὅστις τὰ μετέφερε χωρὶς νὰ τὰ τελωνίσῃ.

§117ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Ἡ ἐξαίρεσις τοῦ ἄρθρου 6 δὲν δικαιολογεῖται.

§118ΚΥΠΡΙΑΔΗΣ. Εἶναι εἰς τὰς μεγάλας πόλεις (θόρυβος).

§119ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Ἐγὼ σᾶς φέρω ἓν παράδειγμα· εἰς τὰς Πάτρας ἀφοῦ ἐζήτησεν ὁ τελώνης μεγάλον φόρον, δὲν ἐξεφόρτωσεν ἓν πλοῖον μὲ ἐμπορεύματα ἐξ Εὐρώπης, ἀλλὰ συνεφώνησε μὲ Μαγουλανίτας καὶ τὰ ἔβγαλε διὰ ξηρᾶς καὶ τὰ ἐπῆγεν εἰς τὸ μαγαζί του. Λοιπὸν σᾶς λέγω ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐξαιρεθῇ κανεὶς διὰ νὰ ἤμεθα ὅλοι ἴσοι.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν, κύριοι, καθήσατε νὰ τελειώσωμεν. Εἶναι 3 ζητήματα· οἱ μὲν θέλουν τὴν ἀπάλειψιν, οἱ δὲ νὰ ἐξαιρεθοῦν 5 εἴδη, οἱ δὲ ὑπερασπίζονται τὸ νομοσχέδιον.

§121ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Τὸ νομοσχέδιον παραδέχεται τὴν ἐξαίρεσιν αὐτὴν ἐπὶ τῶν 5 εἰδῶν ζακχάρεως, καφὲ, ῥομίου, παιγνιοχάρτων καὶ σιγάρων.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν, κύριοι, καθήσατε νὰ σᾶς ἐρωτήσω. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται ὀλίγιστοι). Ἀπεῤῥίφθη.

§123ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ζητῶ νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ ἄρθρον αὐτὸ εἰς ὅλους τοὺς λιμένας τοῦ κράτους.

§124ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Δηλαδὴ νὰ λείψουν αἱ ἐξαιρέσεις.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δηλαδὴ αὐτὰ τὰ 5 εἴδη θέλετε νὰ ἐξαιρεθοῦν εἰς ὅλα τὰ τελωνεῖα, ἐνῶ ὁ ὑπουργὸς θέλει εἰς μόνα τὰ μεγάλα τελωνεῖα. Λοιπὸν ὅσοι θέλουν ἡ ἐξαίρεσις αὐτῶν τῶν 5 εἰδῶν νὰ ἐννοῆται δι’ ὅλα τὰ τελωνεῖα νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται ὀλίγιστοι). Ἀπεῤῥίφθη. Ὥστε παρεδέχθη ἡ τροπολογία τοῦ ὑπουργοῦ. Τὸ ἄρθρον λοιπὸν θὰ καταρτισθῇ ὡς ἑξῆς· «Ὅταν ὁ αἰτῶν τὴν (πρὸς μεταφορὰν εἰς ἄλλους τοῦ Βασιλείου λιμένας) ἐπιβίβασιν ζακχάρεως, καφὲ, ῥομίου, παιγνιοχάρτων, σιγάρων καὶ καπνοῦ ἐν γένει μόνον ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς κομιζομένων, δὲν δύναται διὰ τελωνιακῶν ἐγγράφων νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι ταῦτα ἐτελωνίσθησαν ἢ μετηνέχθησαν ἐξ ἄλλου λιμένος τοῦ Βασιλείου τελωνισμένα, ὑποβάλλεται εἰς τὴν πληρωμὴν τοῦ αὐτοῦ εἰσαγωγικοῦ τέλους κατὰ τὴν μεταφοράν. Εἰς τὴν ὑποχρέωσιν ταύτην δὲν ὑποβάλλονται οἱ φορτόνοντες εἰς τοὺς λιμένας, παρ’ οἷς ἑδρεύει τελωνεῖο Αʹ. τάξεως. Τὸ παραδέχεται ἡ Βουλή;

§126ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «Ἄρθρον 7. Ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς δύναται νὰ μεταῤῥυθμισθῇ τὸ δασμολόγιον διὰ βασιλικοῦ Διατάγματος ὅπερ ἐντὸς 2 μηνῶν ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς προσεχοῦς συνόδου ὑποβάλλεται εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐπιψήφισιν».

§128ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Νὰ προστεθῇ μετὰ τὴν λέξιν «Διατάγματος» τὸ ἑξῆς «τῇ προτάσει τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου» διὰ νὰ ὑπάρχουν περισσότεραι ἐγγυήσεις.

§129ΣΠΗΛΙΩΤΑΚΗΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ἄρθρου, κύριοι, ἔχω μίαν ἐλαφρὰν τροποποίησιν. Ἠμπορεῖ ἡ κυβέρνησις ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς νὰ προσθέσῃ ἢ ἀφαιρέσῃ αὐτὰ τὰ εἴδη· ὥστε νὰ προστεθῇ αὐτό. Ἐκτὸς δὲ τούτου ἔχω «πᾶσα δὲ εἰς τὸ μέλλον τροποποίησις τοῦ δασμολογίου παρασκευάζεται καὶ εἰσάγεται ἀπὸ κοινοῦ παρ’ ἀμφοτέρων τῶν ὑπουργῶν, τοῦ τε ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῶν Οἰκονομικῶν», διότι εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπάγονται οἱ κλάδοι τῆς γεωργίας καὶ βιομηχανίας, αἱ ὁποῖαι διὰ τοῦ δασμολογίου πολλάκις ὑποφέρουν ζημίαν, καθόσον καὶ εἰς τ’ ἄλλα ἔθνη παρεδέχθησαν τῇ πρωτοβουλίᾳ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ γίνεται ἡ τροποποίησις τῶν δασμολογίων.

§130ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Ἐγὼ ἔχω ὁλόκληρον τὸ ὑπουργικὸν συμβούλιον.

§131ΣΠΗΛΙΩΤΑΚΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε· ὅταν ἐπέλθῃ μία τροποποίησις τοῦ δασμολογίου, τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν ἐρωτᾷ ὡς ἀρχὴ, ἡ ὁποία προΐσταται αὐτοῦ τοῦ κλάδου, τὰ ἐπιμελητήρια, τὰ γεωργικὰ συμβούλια, τὰ τεχνοσυμβούλια, ἐὰν ὑπάρχουν, καὶ μάλιστα συγκαλεῖ εἰς τὴν πρωτεύουσαν γενικὸν συνέδριον συγκείμενον ἀπὸ ἀντιπροσώπους ὅλων αὐτῶν, εἰς τὸ ὁποῖον ὑποβάλλει ὅσας τροποποιήσεις θέλει νὰ φέρῃ· τοῦτο δὲ διὰ τῶν φώτων του δύναται νὰ δίδῃ τὰς ἀπαιτουμένας πληροφορίας.

§132ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Τοῦτο δύναται νὰ τὸ πράξῃ ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὅταν ἔχωμεν εἰς τὸ ἄρθρον, ὅτι πᾶσα μεταβολὴ τοῦ δασμολογίου πρέπει νὰ γίνηται εἰς τὸ μέλλον τῇ προτάσει τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου. Ἐννοεῖται, ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὅστις ἔχει αὐτὰ τὰ ὄργανα τοὐτέστι, τὰ ἐπιμελητήρια, ἔχει καθῆκον καὶ τὸ συμφέρον νὰ ζητήσῃ τὴν γνώμην των. Δὲν θὰ κανονίσωμεν ἐδῶ τὸν τρόπον τῆς ἐργασίας του διὰ νὰ μορφώσῃ τὴν πεποίθησίν του· τοὐτέστι νὰ εἴπωμεν ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν δύναται νὰ προβῇ εἰς καμμίαν μεταῤῥύθμισιν ἐὰν δὲν ζητήσῃ τὴν γνώμην τοῦ ταμίου, τοῦ ἐφόρου καὶ τῶν ἄλλων. Ἐννοεῖτε, ὅτι ὁ ὑπουργὸς, ἀφοῦ λάβῃ τὰς πληροφορίας ταύτας, τότε προβαίνει εἰς τὸ ἔργον.

§133ΚΥΠΡΙΑΔΗΣ. Διὰ νὰ ὑποβάλλετε αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, δὲν ἐλάβατε τὴν γνώμην τῶν συναδέλφων σας;

§134ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Ὅλη ἡ κυβέρνησις εἶναι σύμφωνος.

§135ΣΠΗΛΙΩΤΑΚΗΣ. Ἐγὼ δὲν ζητῶ τίποτε ἄλλο παρ’ ὅ,τι γίνεται σήμερον ἐπὶ ἄλλων ὁμοίων ὑποθέσεων, αἱ ὁποῖαι ἐφάπτονται τῆς ἁρμοδιότητος δύω ἢ πλειοτέρων ὑπουργῶν. Εἶναι ὁ νόμος περὶ μεταλλείων εἰς τὸν ὁποῖον ἂν καὶ ὅλον τὸ ὑπουργικὸν συμβούλιον ἀποφαίνεται πῶς πρέπει νὰ φορολογῆται τὸ λατομεῖον ἢ τὸ μεταλλεῖον, οἱ 2 ὑπουργοὶ οὐχ ἧττον τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ Οἰκονομικῶν χρησιμεύουν ὡς εἰσηγηταὶ εἰς τὸ ὑπουργικὸν Συμβούλιον· αὐτὸ τοῦτο ζητῶ καὶ ἐδῶ, οἱ δύω ὑπουργοὶ νὰ εἰσάγουν εἰς τὸ ὑπουργικὸν συμβούλιον τὰς τροποποιήσεις ἐπὶ τοῦ δασμολογίου.

§136ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Τὸ σύνταγμα ὁρίζει τοῦτο.

§137ΚΥΠΡΙΑΔΗΣ. Αἱ παρατηρήσεις τοῦ προαγορεύσαντος εἶναι χρήσιμοι· βέβαια αἱ γνώσεις τῆς κυβερνήσεως ἠμποροῦν εἰς τὴν πραγματοποίησιν νὰ ἔχουν ἀποτέλεσμα. Δὲν δυνάμεθα ὅμως σήμερον νὰ μεταβάλωμεν πρῶτον τὸ Σύνταγμα, τὸ ὁποῖον λέγει ποῖος ἔχει τὸ δικαίωμα τῆς προτάσεως τῶν νόμων, οὔτε τὰ ὀργανικὰ διατάγματα περὶ τῆς ἁρμοδιότητος τῶν ὑπουργῶν, καὶ τρίτον εἶναι περιττὸν νὰ εἴπωμεν ἡμεῖς ἂν τόσον σπουδαῖα πράγματα πρέπει νὰ τὰ ὑποβάλλῃ εἰς τὴν Βουλὴν μόνος του εἷς ὑπουργὸς ἢ κατὰ συνεννόησιν ὅλου τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου· οὐδὲ δυνάμεθα νὰ νομοθετήσωμεν καὶ νὰ εἴπωμεν ὅτι ἡ κυβέρνησις ὀφείλει σύμπασα νὰ σκεφθῇ νὰ φέρῃ νόμον π. χ. φορολογικόν. Τώρα πιθανὸν τὸ προκείμενον νομοσχέδιον νὰ ἐφέρθη κατεσπευσμένως, καὶ ἢ δὲν εἶχε τὸν καιρὸν ἡ κυβέρνησις ἢ δὲν τὸ ἐνόμισε συμφέρον νὰ ἀκούσῃ τὴν γνώμην τῶν Συμβουλίων· καλὸν ἦτο νὰ ἔπραττε τοῦτο προηγουμένως ἡ Κυβέρνησις· ἀλλ’ αὐτὸ δὲν εἶναι ὑποχρεωτικόν, καὶ ἡ Βουλὴ δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ εἰς τὴν κυβέρνησιν, ὅτι δὲν δύνασαι νὰ ὑποβάλῃς νόμον περὶ δασμολογίου ἐὰν δὲν ἀκούσῃς καὶ τῶν ἐμπορικῶν ἐπιμελητηρίων τὰς γνώμας· αὐτὸ εἶναι καθῆκον τῶν ὑπουργῶν διὰ νὰ μορφώσουν τὴν πεποίθησίν των. Προκειμένου λοιπὸν σήμερον περὶ δασμολογίου, εἶναι ὅλως περιττὸν νὰ θέσωμεν ἄρθρον κατὰ τὸ ὁποῖον δύω μόνον ὑπουργοὶ καὶ ὄχι εἷς ἢ ὅλοι πρέπει νὰ ὑποβάλλουν τροπολογίας, διότι τοῦτο ἐννοεῖται καὶ εἶναι κανονισμένον καὶ προβλέπεται ἀπὸ τὸ Σύνταγμα καὶ γίνεται. Διὰ τοῦτο δὲν παραδέχομαι τὴν πρότασιν τοῦ κυρίου Σπηλιωτάκη.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 7 μὲ τὴν προσθήκην «τῇ προτάσει τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου» νὰ ἐγερθοῦν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Ὡσαύτως ἄνευ ἀντιῤῥήσεως γίνονται δεκτὰ καὶ τὰ ὑπόλοιπα ἄρθρα 8, 9 καὶ 10 ὡς ἑξῆς. Ἄρθρον 8. Τὸ δικαίωμα τῆς ἀποταμιεύσεως μένει ὡς μέχρι τοῦδε· δικαίωμα δὲ μεταφορᾶς ἀπὸ πλοίου εἰς πλοῖον δὲν εἰσπράττεται. Ἄρθρον 9. Τὰ περὶ ἀποσταθμίσεων (τάρας) κανονίζονται ἐν γένει διὰ Β. Διατάγματος. Ἄρθρον 10. Ἀκυροῦται ὁ ἀπὸ 10 Ἰουνίου 1857 Νόμος περὶ τελων. Δασμολογίου, ὡς καὶ πᾶσαι αἱ ἀντιβαίνουσαι εἰς τὸν παρόντα Νόμον διατάξεις.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ σύνολον νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ

Περὶ τελωνιακοῦ δασμολογίου. Ἄρθρον 1. «Τὰ εἰσαγόμενα εἰς τὴν ἐπικράτειαν ἐμπορεύματα ὑποβάλλονται εἰς τέλος κατὰ τὸ προσηρτημένον τελωνιακὸν Δασμολόγιον. Ὅσα τούτων δὲν κατονομάζονται ἐν τῷ Δασμολογίῳ καὶ δὲν δύνανται κατ’ ἀναλογίαν νὰ ὑπαχθῶσιν εἴς τινα τῶν γενικῶν κατηγοριῶν ὑποβάλλονται εἰς τέλος 10% ἐπὶ τῆς εἰς τὸν τόπον τῆς εἰσαγωγῆς τρεχούσης αὐτῶν ἀξίας κατ’ ἐκτίμησιν. Ἄρθρον 2. Τῶν ἐξαγομένων διὰ τὴν ἀλλοδαπὴν δὲν ὑποβάλλονται εἰς τέλος, διὰ τὰ λοιπὰ μέρη τῆς Ἐπικρατείας πλὴν τῆς Ἑπτανήσου, ἢ μόνον τὰ ἐν τῷ Δασμολογίῳ σημειούμενα τρία προϊόντα μέχρι τῆς 5 Ὀκτωβρίου 1857. Ἄρθρον 3. Ἐν περιπτώσει διενέξεως μεταξὺ ἐμπόρου καὶ τελωνιακῆς ἀρχῆς ὡς πρὸς τὰ κατ’ ἐκτίμησιν τελωνιζόμενα ἐμπορεύματα, ἀποφαίνονται δύο πραγματογνώμονες, διοριζόμενοι ὁ μὲν παρὰ τοῦ ἐμπόρου, ὁ δὲ παρὰ τῆς τελωνιακῆς ἀρχῆς· ἐν περιπτώσει δὲ διαφωνίας καὶ τούτων, ἀποφαίνεται ὁριστικῶς εἷς ἕτερος ἐπιδιαιτητὴς διοριζόμενος ὑπὸ τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς, ἢ ἐν ἐλλείψει τοιαύτης, ὑπὸ τοῦ εἰρηνοδίκου. Ἄρθρον 4. Ὅταν ἐξάγωνται τοῦ Κράτους προϊόντα ἐγχωρίου βιομηχανίας, τῶν ὁποίων αἱ πρῶται ὗλαι εἰσήχθησαν ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς, ἐπιστρέφεται κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν αὐτῶν τὸ εἰσαγωγικὸν τέλος, ὅπερ ἐπληρώθη ἐπὶ τῆς ἀναλόγου πρὸς τὸ ἐξαγόμενον προϊὸν πρώτης ὕλης. Τὰ εἴδη, ἐφ’ ὧν θέλει γίνεσθαι ἡ τοιαύτη ἐπιστροφὴ, θέλουν ὁρίζεσθαι διὰ νόμου, ἡ δὲ ἀναλογία μεταξὺ τῶν πρώτων ὑλῶν καὶ τῶν μετὰ τὴν κατεργασίαν ἐξαγομένων ὁρίζεται διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος, τῇ προτάσει τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου ἐκδιδομένου. Ἄρθρον 5. Διὰ Β. Διατάγματος δύναται νὰ ἀπαγορευθῇ εἴς τινα ὑποτελωνεῖα Γʹ. τάξεως ἡ εἰσαγωγὴ ἐμπορευμάτων ἐν γένει ἢ μόνον εἰδῶν τινων ῥητῶς κατονομαζομένων. Ἄρθρον 6. Ὅταν ὁ αἰτῶν τὴν (πρὸς μεταφορὰν εἰς ἄλλους τοῦ Βασιλείου λιμένας) ἐπιβίβασιν καφὲ, ζακχάρεως, παιγνιοχάρτων, ῥουμίου, σιγάρων καὶ καπνοῦ ἐν γένει, μόνον ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς κομιζομένων, δὲν δύνανται διὰ τελωνιακῶν ἐγγράφων νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι ταῦτα ἐτελωνίσθησαν ἢ μετηνέχθησαν ἐξ ἄλλου λιμένος τοῦ Βασιλείου τελωνισμένα, ὑποβάλλεται εἰς τὴν πληρωμὴν τοῦ ἁπλοῦ εἰσαγωγικοῦ τέλους κατὰ τὴν μεταφοράν. Εἰς τὴν ὑποχρέωσιν ταύτην δὲν ὑποβάλλονται οἱ φορτόνοντες εἰς τοὺς λιμένας, παρ’ οἷς ἑδρεύει τελωνεῖον Αʹ. τάξεως. Ἄρθρον 7. Ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς δύναται νὰ μεταῤῥυθμισθῇ τὸ Δασμολόγιον διὰ Β. Διατάγματος, τῇ προτάσει τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου ἐκδιδομένου, ὅπερ ἐντὸς δύω μηνῶν ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς προσεχοῦς Συνόδου ὑποβάλλεται εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐπιψήφισιν. Ἄρθρον 8. Τὸ δικαίωμα τῆς ἀποταμιεύσεως μένει ὡς μέχρι τοῦδε· δικαίωμα δὲ μεταφορᾶς ἀπὸ πλοίου εἰς πλοῖον δὲν εἰσπράττεται. Ἄρθρον 9. Τὰ περὶ ἀποσταθμίσεως (τάρας) κανονίζονται ἐν γένει διὰ Β. Διατάγματος. Ἄρθρον 10. Ἀκυροῦται ὁ ἀπὸ 10 Ἰουνίου 1857 νόμος περὶ τελωνιακοῦ Δασμολογίου, ὡς καὶ πᾶσαι αἱ ἀντιβαίνουσαι εἰς τὸν παρόντα νόμον διατάξεις.» Σήμερον σᾶς ἀπαλλάττω, διότι δὲν ἔχομεν ἄλλην ἐργασίαν, αὔριον ἔχομεν συνέχειαν τῆς ἡμερησίας διατάξεως. Διαλύεται ἡ συνεδρίασις. (ὥρα 4 Μ. Μ.)