1865.11.29

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 74.

Τῆς 29 Νοεμβρίου 1865.

(Δευτέρα.)

Ἀναγνωσθέντος τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου καὶ εὑρεθείσης ἐν ἀπαρτίᾳ τῆς Βουλῆς, ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§2ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀνακοινοῖ εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι ἡ Αὐτοῦ Μεγαλειότης ὁ Βασιλεὺς διὰ Βασιλικῶν Διαταγμάτων εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ Πρόεδρον καὶ ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς δικαιοσύνης τὸν κ. Βενιζέλον Ῥοῦφον, ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν τὸν κ. Βασίλειον Νικολόπουλον, ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν τὸν κ. Σ. Σωτηρόπουλον, ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν τὸν κ. Β. Σκαλτζοδῆμον, ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως τὸν κ. Κ. Δαρειώτην καὶ ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν τὸν κ. Ν. Βουδούρην. Ὑποβάλλεται τροπολογία παρὰ τοῦ βουλευτοῦ Κερκύρας Πολ. Κωσταντᾶ ἐπὶ τῆς προτάσεως Νόμου περὶ ἀφομοιώσεως τῶν Ἰονίων νήσων μετὰ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος.

§4ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ. Παρακαλῶ νὰ τυπωθῇ ὅσον τὸ δυνατὸν τάχιον, διότι αὔριον ἔχω σκοπὸν νὰ ζητήσω τὸ κατεπεῖγον τῆς συζητήσεως.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ βουλευταὶ Κερκύρας κ. κ. Κωσταντᾶς, Καρύδης καὶ Παγκράτης ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως περὶ ἀπαλλαγῆς τῶν χρεῶν ἐν Κερκύρᾳ κτλ. Θὰ τυπωθῶσι καὶ θὰ διανεμηθῶσιν ἀμφότεραι αἱ τροπολογίαι. Μεταβαίνομεν εἰς τὰ ἀντικείμενα τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§6ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§7ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Παρακαλῶ ὅπως κατὰ τὰ συνταγματικὰ ἔθιμα ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀνακοινώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὰς ἀρχὰς καὶ τὸ πρόγραμμα τοῦ ὑπουργείου του.

§8ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀναβαίνει τὸ βῆμα).

§9ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Τί ζητεῖτε, κ. ὑπουργέ; προσεκλήθη ὁ πρωθυπουργὸς νὰ ἐξηγήσῃ τὰς ἀρχάς του.

§10ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Μὰ δὲν ἔχει νὰ εἴπῃ τίποτε, μὲ τὴν βίαν θὰ τὸν ὑποχρεώσητε;

§11ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Ἂν ὁ κ. Σωτηρόπουλος ἔχῃ σκοπὸν νὰ ἐξηγήσῃ τὸ ὑπουργικὸν πρόγραμμα, καλῶς· εἰ δ’ ἄλλως, ἔχω τὸν λόγον.

§12ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐὰν θέλετε, ὁμιλήσατε, ἂν ἔχετε νὰ εἰπῆτε τίποτε τοιοῦτον.

§13ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Προχθὲς παρετήρησα μὲ λύπην μου εἴς τινα ἐφημερίδα, ἥτις, ὡς λέγεται, συντάσσεται ὑπὸ τὰς ἐμπνεύσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Κουμουνδούρου, ὅπερ δὲν πιστεύω καὶ δὲν τὸ ἀποκρούω, ἀλλ’ οὐχ ἧττον χρεωστῶ νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἐπὶ τοῦ προκειμένου γίνεται λόγος, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν ἐπελήφθη τοῦ ζητήματος τῶν καθυστερουμένων, ἐνῷ αὕτη τοσάκις ἔφερε τὸ ζήτημα τοῦτο καὶ παρεκάλεσε τοὺς ἐντίμους ὑπουργοὺς, καὶ ἰδίως τὸν κ. Κουμουνδοῦρον, διὰ νὰ φέρωσι τὸν κατάλογον τῶν καθυστερουμένων, καὶ ὁ κ. Κουμουνδοῦρος ὑπεσχέθη ὅτι θέλει φέρει τὸν κατάλογον τῶν 80,000,000, ἅτινα καθυστεροῦνται. Περὶ αὐτοῦ τοῦ ἀντικειμένου, ἐπειδὴ ᾐτιάθη ἡ Βουλὴ, ὅτι δῆθεν παρέλειψεν αὐτὸ τὸ οὐσιωδέστατον καθῆκον, τὴν τοιαύτην κατὰ τῆς Βουλῆς αἰτίασιν δὲν τὴν συμμερίζομαι· ἀπεναντίας τὴν ἀποκρούω καὶ τὴν πολεμῶ, καὶ δὲν πρέπει ποτὲ νὰ τολμᾷ τις νὰ συκοφαντῇ τὴν Βουλὴν, ὅτι δὲν ἐπελήφθη τοιούτων ζωτικῶν ἀντικειμένων, ὡς δύναται νὰ μαρτυρήσῃ περὶ αὐτοῦ τοῦ ἀντικειμένου καὶ ὁ κ. Κουμουνδοῦρος. Ἐπίσης ἐπελήφθη ἡ Βουλὴ καὶ ἄλλων σπουδαίων καὶ ζωτικῶν ἀντικειμένων. Ἐνθυμεῖσθε ὅτι κατὰ τὴν Μεσοβασιλείαν ἐσφετερίσθησαν ἱκανὰ ἑκατομμύρια, καὶ ἐνῷ διετηροῦντο ὑπὸ λογοδοσίαν τινὲς, φθάνουν καὶ εἰς ὑψηλότερα. Ποῖος δὲ εἶναι ὁ σκοπός μου διὰ τὸν ὁποῖον λέγω ταῦτα; Ὁ σκοπός μου εἶναι διὰ νὰ ἱκανοποιήσω τὴν ἐθνικὴν ὑπόληψιν διὰ τοὺς σφετερισμοὺς καὶ τὰς ληστείας αὐτὰς, διὰ νὰ διορθωθῶσι κατ’ ὀλίγον οἱ σφετερισταὶ τοῦ δημοσίου πλούτου. Ἐπὶ τῶν δύο τούτων ἀντικειμένων ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς καὶ προσκαλῶ τὸ ὑπουργεῖον.........

§14ΤΙΝΕΣ. Δὲν ἐννοοῦμεν περὶ τίνος λέγετε.

§15ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Ὅταν δὲν ἐννοῆτε, ζητήσατε τὸν λόγον καὶ ἐξηγήσεις, καὶ τότε ὁ κ. Σακελλαριάδης θὰ σᾶς δώσῃ νὰ ἐννοήσητε. Ἐπὶ τοῦ σπουδαίου τούτου ἀντικειμένου ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς, ἵνα μὴ συκοφαντῆται, καὶ παρακαλῶ τὸ ὑπουργεῖον διὰ νὰ μᾶς φέρῃ ά.) τὸν κατάλογον τῶν 80,000,000 ἵνα φροντίσωμεν ἡμεῖς περὶ τῆς εἰσπράξεως καὶ βʹ.) τὸν κατάλογον τῶν σφετερισθέντων κατὰ τὴν μεσοβασιλείαν. Λέγει ὁ κ. Πρόεδρος, ὅτι ὁ κατάλογος εἶναι δημοσιευμένος καὶ νομίζω ὅτι ἐδημοσιεύθη ἐπὶ τῆς ὑπουργίας του. Ἐζήτησα νὰ φροντίσῃ ἡ Βουλὴ νὰ μᾶς δώσῃ λόγον τὸ ὑπουργεῖον περὶ αὐτῶν τῶν σφετερισμάτων καὶ νὰ φροντίσωμεν περὶ τῆς εἰσπράξεως αὐτῶν· καὶ ἄν τινες ὑπάρχωσιν ἐν τοῖς πράγμασιν, αὐτοὶ πρέπει ν’ ἀπομακρυνθῶσι μέχρις ὅτου ἱκανοποιηθῇ ἡ ἐθνικὴ ὑπόληψις, διότι εἶναι ἀνάξιον ἐκεῖνοι, οἵτινες ἔφερον τὸ ἔθνος εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν, ἐκεῖνοι νὰ διέπωσι τὰ πράγματα τῆς πατρίδος. Προτείνω λοιπὸν τὴν παραδοχὴν τῆς προτάσεώς μου, ἄλλως, θὰ εἴπῃ ὁ κόσμος, ὅτι ἤλθομεν νὰ θύσωμεν καὶ νὰ ἀπολέσωμεν.

§16ΑΧΟΛΟΣ. Ὅ,τι λέγει ὁ καθένας, Κύριοι, ἔχει τὴν συνείδησιν καὶ τὴν πεποίθησιν καὶ πιστεύει, (τοιαύτη εἶναι καὶ ἡ ἐμὴ πεποίθησις καὶ ἑκάστου), ὅτι εἶναι ὀρθόν. Ἔχω τρία χρόνια εἰς τὴν Συνέλευσιν, καὶ δὲν εἶδα νὰ γίνεται ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον γίνεται τώρα· ἐγνώρισα καὶ ἕκαστον, ἐκεῖ ἐγνώρισα καὶ τοὺς περισσοτέρους. Σᾶς λέγω μὲ τὴν ἁπλῆν μου γλῶσσαν, ὅτι ἐκεῖ δὲν ἐκάμναμεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κάμνομεν τώρα, διότι τώρα δυστυχῶς ἐδόθη μία ἄδεια, ὥστε ἕκαστος νὰ ἔρχεται εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ λέγῃ ὅ,τι τοῦ κατέβη, καθὼς ὁ Κ. Σακελλαριάδης, ὅστις......

§17ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Βέβαια δὲν σὲ συμφέρει, διότι θὰ ἐξελεγχθῶσιν οἱ λογαριασμοί σου.

§18ΑΧΟΛΟΣ. Στρῶσε τὴν κάπαν σου καὶ ἐγὼ τὴν ἰδικήν μου καὶ νὰ τὰ ποῦμεν. Εἰς τὸν δῆμόν μας εἶπον ἄλλοτε, ὅτι πρέπει νὰ φροντίσῃ νὰ μάθῃ, ἂν ὁ γεωργὸς ἔχῃ σπόρον νὰ σπείρῃ. Ἡ Ἠλεία δίδει 150,000 κοιλὰ καὶ 14,500 κοιλὰ φόρον, καὶ ἐν τούτοις οἱ γεωργοὶ δὲν ἔχουν σπόρον νὰ σπείρουν· εἰς Ἀθήνας ἔχει 50 λεπτὰ τὸ ἀλεῦρι, οἱ πτωχοὶ φωνάζουν καὶ κἀνεὶς δὲν σκέπτεται δι’ αὐτά. Ὁ Κ. Σακελλαριάδης δὲν τοῦ ἔμεινεν ἄλλη δουλειὰ παρὰ νὰ ἔρχεται ν’ ἀναβαίνῃ εἰς τὸ βῆμα δύω τρεῖς φοραῖς τὴν ἡμέραν, καὶ νὰ μᾶς λέγῃ, ἐὰν ἡ Βουλὴ προσβάλλεται ἢ δὲν προσβάλλεται. Ἠξεύρω ἐγὼ καὶ γνωρίζει καὶ τὸ κοινὸν ποῖα πρόσωπα φέρουν μῶμον καὶ ποῖα ὄχι.

§19ΖΑΤΟΥΝΙΤΗΣ. Τοιαῦτα πράγματα δὲν πρέπει νὰ λέγωνται ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς καὶ δὲν πρέπει νὰ λέγῃ τις ὅ,τι τοῦ κόπτει τὸ κεφάλι του. Ἐπειδὴ δὲ εἶμαι εἰς θέσιν, ὡς μέλος τῆς Συνελεύσεως καὶ τῆς ἐπὶ τῆς ἐξελέγξεως τῶν κατὰ τὴν ἐπανάστασιν σφετερισθέντων ἐπιτροπῆς, δύναμαι νὰ φέρω εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς μερικὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα ἀγνοεῖ ὁ Κ. Σακελλαριάδης.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλὴν, ἂν θέλῃ νὰ θέσῃ αὐτὸ εἰς τὰ ἀντικείμενα τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§21ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε τὸν λόγον, Κ. Ζατουνίτη.

§23ΖΑΤΟΥΝΙΤΗΣ. Ἐν περιπτώσει, καθ’ ἣν ἡ Βουλὴ δὲν ἔχει τὴν ὑπομονὴν σήμερον, ἢ δὲν θέλει ἐπὶ τοῦ παρόντος νὰ ἐκτυλιχθῶσι τὰ ὑπὸ τοῦ Κ. Σακελλαριάδη λεχθέντα κατὰ τοῦ ὑπουργείου, εἰς μίαν ἄλλην συνεδρίασιν θέλω λάβει τὸν λόγον, ἐὰν θέλῃ ἡ Βουλὴ, καὶ θέλω δείξει ποῖοι εἰσὶν οἱ ὑπόλογοι.

§24ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Τὸ θέλω καὶ εὐχαριστῶ τὸν βουλευτὴν εἰς μίαν ἄλλην συνεδρίασιν νὰ εἴπῃ ὅ,τι ἠξεύρει.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκ τῶν ἀντικειμένων τῆς ἡμερησίας διατάξεως τὸ μᾶλλον κατεπεῖγον εἶναι τὸ περὶ τηλεγραφικῆς συμβάσεως μεταξὺ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῶν διαφόρων κρατῶν. Πρόκειται περὶ τῆς 3ης συζητήσεως· ἀναγινώσκεται διὰ νὰ συζητηθῇ (Ἀνα-

γινώσκεται.)

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ.

Ἄρθρον μοναδικόν. Ἡ ἐν Παρισίοις μεταξὺ τῶν ἀκολούθων Κρατῶν τῆς ἐλευθέρας πόλεως τοῦ Ἁμβούργου, Ἁννοβέρου, Αὐστρίας, Βάδης, Βαυαρίας, Βελγίου, Βυρτεμβέργης, Γαλλίας, Δανιμαρκίας, Ἑλβετίας, Ἑλλάδος, Ἱσπανίας, Ἰταλίας, Κάτω Χωρῶν, Πορτογαλλίας, Πρωσσίας, Ῥωσσίας, Σαξωνίας, Σουηδίας καὶ Νορβηγίας, καὶ Τουρκίας, συνομολογηθεῖσα καὶ ἐξ ἄρθρων 63 συγκειμένη, τηλεγραφικὴ σύμβασις, ἧς τὸ κείμενον ἕπεται, θέλει ἔχει πλήρη καὶ νόμιμον ἰσχύν.

Ὁ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπουργὸς

Θ. Α. ΖΑΪΜΗΣ,

Ὁ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν ὑπουργὸς

ΕΠ. ΔΕΛΗΓΙΩΡΓΗΣ.

ΤΙΤΛΟΣ Αʹ.

Περὶ διεθνοῦς Τηλεγραφικοῦ Συμπλέγματος. Ἄρθρον 1. Τὰ ὑψηλὰ συμβαλλόμενα μέρη ὑποχρεοῦνται νὰ καθιερώσωσι διὰ τὴν διεθνῆ τηλεγραφικὴν ὑπηρεσίαν ἰδιαίτερα τηλεγραφικὰ σύρματα τόσα, ὅσα δύνανται νὰ ἐπαρκῶσιν εἰς τὴν ταχεῖαν τῶν τηλεγραφημάτων μεταβίβασιν. Τὰ σύρματα ταῦτα θέλουσι τοποθετηθῆ κατὰ τὸ σύστημα τὸ ὑπὸ τῆς πείρας τῆς ὑπηρεσίας ὑποδειχθὲν τελειότερον. Αἱ πόλεις μεταξὺ τῶν ὁποίων ἡ ἀνταλλαγὴ τῶν ἀνταποκρίσεων εἶναι συνεχὴς ἢ λίαν δραστηρία, θέλουσι συνδεθῆ ἀπ’ εὐθείας διαδοχικῶς καὶ ὅσον οἷόν τε διὰ συρμάτων μεγάλης διαμέτρου διὰ τῶν ὁποίων δὲν θέλει διέρχεσθαι ἡ τῶν μεσαίων σταθμῶν ἀνταπόκρισις. Ἄρθρον 2. Ἡ μεταξὺ τῶν κυριωτέρων πόλεων τῶν συμβαλλομένων Κρατῶν ὑπηρεσία εἶναι ὅσον τὸ δυνατὸν διαρκὴς ἐφ’ ὅλης τῆς ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἄνευ τινὸς διακοπῆς. Τὰ τηλεγραφεῖα τὰ ἔχοντα ὑπηρεσίαν ἡμέρας πλήρους, θέλουσιν ἐργάζεσθαι. Ἀπὸ τῆς ἄ. Ἀπριλίου μέχρι τῆς 30 Σεπτεμβρίου ἀπὸ τῆς 7 ὥρας τῆς πρωΐας μέχρι τῆς 9 τῆς ἑσπέρας. Ἀπὸ τῆς 1 8βρίου μέχρι τῆς 31 Μαρτίου ἀπὸ τῆς 8 ὥρας τῆς πρωΐας μέχρι τῆς 9 τῆς ἑσπέρας. Αἱ ἐργάσιμοι ὧραι τῶν περιωρισμένης ὑπηρεσίας τηλεγραφείων ὁρίζονται ὑπὸ τῶν ἀμοιβαίων διευθύνσεων τῶν συμβαλλομένων Κρατῶν. Τὰ ἐν τῷ αὐτῷ κράτει τηλεγραφεῖα θέλουσι τηρεῖ τὴν ὥραν τοῦ μέσου χρόνου τῆς πρωτευούσης. Ἄρθρον 3. Ἡ Μόρσιος συσκευὴ μένει προσωρινῶς παραδεκτὴ διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τῶν διεθνῶν συρμάτων.

ΤΙΤΛΟΣ Βʹ.

Περὶ ἀνταποκρίσεως. ΤΜΗΜΑ ΠΡΩΤΟΝ. Γενικοὶ ὅροι. Ἄρθρον 4. Τὰ ὑψηλὰ συμβαλλόμενα μέρη ἀναγνωρίζουσιν εἰς πάντας τὸ δικαίωμα τῆς διὰ τῶν διεθνῶν τηλεγράφων ἀνταποκρίσεως. Ἄρθρον 5. Ὑποχρεοῦνται νὰ λάβωσι τ’ ἀναγκαῖα μέτρα πρὸς ἐξασφάλισιν τοῦ ἀποῤῥήτου τῶν ἀνταποκρίσεων καὶ τῆς ἀκριβοῦς αὐτῶν διαβιβάσεως. Ἄρθρον 6. Τὰ ὑψηλὰ συμβαλλόμενα μέρη διακηρύττουσιν ὅμως, ὅτι οὐδεμίαν εὐθύνην ἀναλαμβάνουσι διὰ τὴν διεθνῆ τηλεγραφικὴν ὑπηρεσίαν. ΤΜΗΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟΝ. Περὶ παραδόσεως τῶν τηλεγραφημάτων. Ἄρθρον 7. Εἰς τρεῖς κατατάσσονται τάξεις τὰ τηλεγραφήματα. 1) Εἰς δημόσια τηλεγραφήματα, ἐκπηγάζοντα ἀπὸ τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Κράτους, τῶν ὑπουργῶν, τῶν ἀρχηγῶν τῶν κατὰ ξηρὰν καὶ θάλασσαν δυνάμεων καὶ τῶν διπλωματικῶν ἢ προξενικῶν πρακτόρων τῶν συμβαλλομένων Κυβερνήσεων. Τὰ τῶν προξενικῶν πρακτόρων τῶν μετερχομένων τὸ ἐμπόριον τηλεγραφήματα τότε μόνον θεωροῦνται ὡς δημόσια, ὅταν ἀφορῶσι τὴν δημοσίαν ὑπηρεσίαν. 2) Εἰς τηλεγραφήματα ὑπηρεσίας, ἀποῤῥέοντα ἀπὸ τῶν τηλεγραφικῶν διευθύνσεων τῶν συμβαλλομένων κρατῶν καὶ σχέσιν ἔχοντα εἴτε πρὸς τὴν διεθνῆ τηλεγραφικὴν ὑπηρεσίαν, εἴτε πρὸς ἀντικείμενα δημοσίου συμφέροντος, ὡρισμένα ἐκ συμφώνου μεταξὺ τῶν μνησθεισῶν διευθύνσεων· καὶ 3) Εἰς ἰδιωτικὰ τηλεγραφήματα. Ἄρθρον 8. Τὰ δημόσια τηλεγραφήματα γίνονται δεκτὰ ὡς τοιαῦτα, ἐὰν φέρωσι τὰ σήματα ἢ τὴν σφραγῖδα τῆς ἀρχῆς, ἥτις τ’ ἀποστέλλει. Ὁ ἀποστολεὺς ἰδιωτικοῦ τηλεγραφήματος δύναται ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ ὑποχρεωθῇ ν’ ἀποδείξῃ τὴν γνησιότητα τῆς ὑπογραφῆς ἣν φέρει τὸ τηλεγράφημά του. Ἄρθρον 9. Τὰ τηλεγραφήματα δύνανται νὰ συνταχθῶσιν εἰς οἱανδήποτε γλῶσσαν ἐν χρήσει παρὰ τοῖς συμβαλλομένοις κράτεσιν. Ἕκαστον Κράτος μένει ἐλεύθερον νὰ προσδιορίσῃ μεταξὺ τῶν ἐν χρήσει ἐν αὑτῷ γλωσσῶν ἐκείνας τὰς ὁποίας θεωρεῖ καταλλήλους διὰ τὴν τηλεγραφικὴν ἀνταπόκρισιν. Τὰ δημόσια τηλεγραφήματα καὶ τὰ τῆς ὑπηρεσίας δύνανται νὰ γράφωνται, εἴτε ἐν μέρει, εἴτε καθ’ ὁλοκληρίαν στενογραφικῶς, ἢ διὰ συνθηματικῶν γραμμάτων. Ἐπίσης δὲ καὶ τὰ ἰδιωτικὰ τηλεγραφήματα δύνανται νὰ γράφωνται στεγανογραφικῶς, ἢ διὰ συνθηματικῶν γραμμάτων, ὅταν ἀνταλλάσσωνται μεταξὺ δύω συμβαλλομένων Κρατῶν, τὰ ὁποῖα παραδέχονται τὸν τρόπον τοῦτον τῆς ἀνταποκρίσεως, καὶ ὑπὸ τοὺς διαλαμβανομένους ὅρους ἐν τῷ κανονισμῷ τῆς τηλεγραφικῆς ὑπηρεσίας, τῷ μνημονευομένῳ ἐν τῷ κατωτέρῳ 54 ἄρθρῳ. Ἡ ἐν τῇ ἀνωτέρᾳ παραγράφῳ ἐπιφύλαξις δὲν ἐφαρμόζεται εἰς τὰ διαβατικὰ τηλεγραφήματα. Τὰ ἐν τῇ συνήθῃ γλώσσῃ γεγραμμένα τηλεγραφήματα δὲν δύνανται νὰ ἔχωσιν οὔτε συνδυασμοὺς λέξεων, οὔτε συνθέσεις ἢ συγκοπὰς ἀσυνήθεις. Ἄρθρον 10. Τὸ πρωτόγραφον τῶν τηλεγραφημάτων πρέπει νὰ ᾖναι γεγραμμένον εὐαναγνώστως μὲ χαρακτῆρας ἀντιστοιχοῦντας πρὸς τὸν πίνακα τὸν κανονίζοντα τὰ τηλεγραφικὰ σημεῖα, καὶ διατελοῦντας ἐν χρήσει εἰς τὸ Κράτος, εἰς τὸ ὁποῖον ἐπαρουσιάσθη τὸ τηλεγράφημα. Ἡ ἐπιγραφὴ πρέπει νὰ προηγῆται τοῦ κειμένου, ἕπεται δὲ αὐτοῦ ἡ ὑπογραφή. Ἡ ἐπιγραφὴ τοῦ τηλεγραφήματος πρέπει νὰ ἔχῃ ὅλας τὰς ἀναγκαίας σημειώσεις, ὅπως ἐξασφαλισθῇ ἡ ἐπίδοσίς του. Πᾶν διάστιχον, παραπομπή, διαγραφὴ ἢ προσθήκη πρέπει νὰ ᾖναι ἐγκεκριμένη ὑπὸ τοῦ ἀποστολέως ἢ τοῦ ἀντιπροσώπου του. ΤΜΗΜΑ 3. Περὶ μεταβιβάσεως. Ἄρθρον 11. Ἡ μεταβίβασις τῶν τηλεγραφημάτων γίνεται κατὰ τὴν ἑξῆς τάξιν· 1) Τῶν δημοσίων τηλεγραφημάτων. 2) Τῶν τῆς ὑπηρεσίας· καὶ 3) Τῶν ἰδιωτικῶν. Τηλεγράφημα, τοῦ ὁποίου ἡ μεταβίβασις ἤρξατο ἐν λίαν κατεπειγούσῃ μόνον περιστάσει, δύναται νὰ διακοπῇ, ἵνα προηγηθῇ ἕτερον ἀνωτέρας τάξεως. Τὰ τηλεγραφήματα τῆς αὐτῆς τάξεως μεταβιβάζονται, ὑπὸ μὲν τοῦ τῆς ἀποστολῆς τηλεγραφείου κατὰ τὴν τάξιν τῆς παραδόσεώς των, ὑπὸ δὲ τῶν διαμέσων τηλεγραφείων κατὰ τὴν καθ’ ἣν ἔλαβον αὐτὰ τάξιν. Μεταξὺ δύω γραφείων εὑρισκομένων εἰς ἄμεσον σχέσιν, τὰ τῆς αὐτῆς τάξεως τηλεγραφήματα μεταβιβάζονται κατὰ τὴν ἐξ ὑπ’ ἀμοιβῆς τάξιν. Ἐν τούτοις χάριν τῆς ταχύτητος τῆς μεταβιβάσεως τῶν τηλεγραφημάτων δύναται νὰ μὴ τηρηθῇ ὁ κανὼν οὗτος ἐπὶ τῶν γραμμῶν, εἰς τὰς ὁποίας ἡ ἐργασία εἶναι διαρκὴς ἢ εἰς τὰς ὁποίας ὑπάρχουσιν ἐν χρήσει εἰδικαὶ συσκευαί. Ἄρθρον 12. Ἀπαγορεύεται εἰς τὰ μὴ διαρκοῦς ὑπηρεσίας τηλεγραφεῖα νὰ κλείωσι πρὶν ἢ μεταβιβάσωσιν ἅπαντα τὰ διεθνῆ τηλεγραφήματά των εἰς γραφεῖον διαρκοῦς ὑπηρεσίας. Τὰ τηλεγραφήματα ταῦτα ἀνταλλάσσονται ἀμέσως κατὰ τὴν τῆς παραλαβῆς των τάξιν, μεταξὺ τῶν διαρκοῦς ὑπηρεσίας τηλεγραφείων τῶν διαφόρων Κρατῶν. Ἄρθρον 13. Ἑκάστη Κυβέρνησις εἶναι ἐλευθέρα ἀπέναντι τοῦ ἀποστολέως ν’ ἀποφασίσῃ περὶ τῆς διευθύνσεως, τὴν ὁποίαν συμφέρει νὰ δώσῃ εἰς τὰ τηλεγραφήματα, τόσον καθ’ ὃν χρόνον ἐκτελεῖται τακτικῶς ἡ ὑπηρεσία, ὅσον καὶ ἐν καιρῷ διακοπῆς τῶν γραμμῶν ἢ συσσωρεύσεως πολλῶν τηλεγραφημάτων ἐπὶ τῶν συνήθως ἐν χρήσει ὁδῶν. Ἄρθρον 14. Ὅταν κατὰ τὴν μεταβίβασιν τηλεγραφήματός τινος συμβῇ διακοπή τις εἰς τὰς τηλεγραφικὰς συγκοινωνίας, τὸ τηλεγραφεῖον, ἀπὸ τοῦ ὁποίου ἡ διακοπὴ ἐγένετο, ἀποστέλλει ἀμέσως τὸ τηλεγράφημα ταχυδρομικῶς ἢ διὰ ταχυτέρου μέσου ἀποστολῆς ἐὰν διαθέτῃ τοιοῦτον. Τὸ διευθύνει δὲ κατὰ τὰς περιστάσεις, εἴτε εἰς τὸ πρῶτον τηλεγραφικὸν γραφεῖον, εἰς ὃ ἤθελεν εἶσθαι ἐφικτὴ ἡ ἐκ νέου μεταβίβασίς του τηλεγραφικῶς, εἴτε εἰς τὸ γραφεῖον τῆς ἀποδοχῆς, εἴτε εἰς τὸν ἴδιον ἀποδέκτην. Ἅμα δὲ ἀποκατασταθείσης τῆς τηλεγραφικῆς συγκοινωνίας, τὸ τηλεγράφημα μεταβιβάζεται ἐκ νέου τηλεγραφικῶς, ἐκτὸς ἂν προηγήθη εἰδοποίησις περὶ τῆς παραλαβῆς του. Ἄρθρον 15. Ἕκαστος ἀποστολεὺς δύναται, ἀποδεικνύων τὴν ταυτότητά του, νὰ ἐμποδίσῃ τὴν μεταβίβασιν τοῦ τηλεγραφήματος, τὸ ὁποῖον παρέδωκεν, ἐὰν ᾖναι εἰσέτι καιρός. ΤΜΗΜΑ 4. Περὶ τῆς εἰς τὸν πρὸς ὃν ὅρον ἐπιδόσεως. Ἄρθρον 16. Τὰ τηλεγραφήματα δύνανται νὰ διευθύνωνται, εἴτε εἰς τὴν κατοικίαν, εἴτε ἐν ταχυδρομικῷ σταθμῷ (Poste restante) εἴτε ἐν τηλεγραφικῷ σταθμῷ (bureau télégraphique restant). Ἐπιδίδονται δὲ ἢ ἀποστέλλονται εἰς τὸν πρὸς ὃν ὅρον κατὰ τὴν τῆς ἀφίξεως τάξιν. Τὰ τηλεγραφήματα τὰ διευθυνόμενα εἰς τὴν κατοικίαν εἴτε «ἐν ταχυδρομικῷ σταθμῷ» ἐν τῇ ἕδρᾳ τοῦ τηλεγραφείου, παραδίδονται ἀμέσως κατὰ τὴν ἐπιγραφήν των. Τὰ εἰς τὴν κατοικίαν ἢ «ἐν ταχυδρομικῷ σταθμῷ» διευθυνόμενα τηλεγραφήματα ἐκτὸς τῆς ἕδρας τοῦ τηλεγραφείου ἀποστέλλονται ἀμέσως κατὰ τὴν αἴτησιν τοῦ ἀποστολέως εἰς τὸν πρὸς ὃν ὅρον των ταχυδρομικῶς, ἢ διὰ ταχυτέρου τινὸς μέσου, ἐὰν τὸ τῆς ἀποδοχῆς τηλεγραφεῖον διαθέτῃ τοιοῦτον. Ἄρθρον 17. Ἕκαστον τῶν συμβαλλομένων Κρατῶν ἐπιφυλάσσεται νὰ συστήσῃ κατὰ τὸ δυνατόν, διὰ τὰ μέρη ὅπου δὲν ὑπάρχουσι τηλεγραφεῖα, μέσον μεταφορᾶς τῶν τηλεγραφημάτων ταχύτερον τοῦ ταχυδρομείου. Ἕκαστον δὲ Κράτος ὑποχρεοῦται ἀπέναντι τῶν ἄλλων νά χορηγῇ εἰς τοὺς ἀποστολεῖς τὰ μέσα ὅπως ὠφεληθῶσι τῶν μέτρων, ἅτινα ἐλήφθησαν καὶ ἐκοινοποιήθησαν ὡς πρὸς τοῦτο ὑφ’ οἱουδήποτε τῶν ἄλλων κρατῶν. Ἄρθρον 18. Ἐν ἀπουσίᾳ τοῦ ἀποδέκτου τηλεγραφήματός τινος ἀπὸ τῆς κατοικίας του, τὸ τηλεγράφημά του δύναται νὰ παραδίδηται εἰς τοὺς ἐνηλίκους τῆς οἰκογενείας, εἰς τοὺς ὑπαλλήλους, ἐνοικιαστὰς ἢ ξενιζομένους, ἐκτὸς ἐάν ὁ ἀποδέκτης ὥρισεν ἐγγράφως εἰδικὸν ἀντιπρόσωπον ἢ ἐὰν ὁ ἀποστολεὺς ἐζήτησεν ἵνα τὸ τηλεγράφημά του παραδοθῇ εἰς χεῖρας τοῦ ἰδίου ἀποδέκτου. Ὅταν τηλεγράφημά τι διευθύνηται «ἐν τηλεγραφικῷ σταθμῷ» εἰς μόνον τὸν ἀποδέκτην ἢ εἰς τὸν ἀντιπρόσωπον αὐτοῦ παραδίδεται. Ἐάν τηλεγράφημά τι δέν δύναται νά ἐπιδοθῇ εἰς τὸν πρὸς ὃν ὅρον του, εἰδοποιοῦνται οἱ ἐν τῇ κατοικίᾳ τοῦ ἀποδέκτου καὶ τὸ τηλεγράφημα ἐπιστρέφει εἰς τὸ γραφεῖον, ἵνα τῷ παραδοθῇ τῇ αἰτήσει του. Ἐὰν τὸ τηλεγράφημα, μετά παρέλευσιν ἓξ ἑβδομάδων δὲν ζητηθῇ, καταστρέφεται. Ὁ αὐτὸς κανὼν ἐφαρμόζεται καὶ διά τὰ τηλεγραφήματα τὰ διευθυνόμενα «ἐν τηλεγραφικῷ σταθμῷ. ΤΜΗΜΑ 5. Περὶ ἐλέγχου. Ἄρθρον 19. Τὰ ὑψηλὰ συμβαλλόμενα μέρη ἐπιφυλάττουσιν ἑαυτοῖς τὴν ἐξουσίαν νὰ διακόπτωσι τήν μεταβίβασιν παντὸς ἰδιωτικοῦ τηλεγραφήματος, τὸ ὁποῖον ἤθελε φανῆ ἐπικίνδυνον εἰς τὴν δημοσίαν τοῦ Κράτους ἀσφάλειαν ἢ ἐναντίον εἰς τοὺς ἐπιτοπίους νόμους, εἰς τὴν δημοσίαν τάξιν καὶ εἰς τὰ χρηστὰ ἤθη, ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ εἰδοποιῆται ἀμέσως περὶ τούτου ὁ ἀποστολεύς. Ὁ ἔλεγχος οὗτος ἐνεργεῖται ὑπὸ τῶν ἄκρων ἢ μεσαίων τηλεγραφικῶν σταθμῶν, ἐπιφυλασσομένου τοῦ δικαιώματος προσφυγῆς εἰς τὴν κεντρικὴν διεύθυνσιν, ἡ ὁποία ἀποφασίζει ἀνεκκλήτως. Ἄρθρον 20. Ἑκάστη Κυβέρνησις ἐπιφυλάσσει ἑαυτῇ τὴν ἐξουσίαν νὰ διακόπτῃ τὴν διεθνῆ τηλεγραφικὴν ἀνταπόκρισιν ἐπ’ ἀορίστῳ, ἐὰν κρίνῃ τοῦτο ἀναγκαῖον, εἴτε ἐν γένει, εἴτε ἐπί τινων μόνον γραμμῶν καὶ διά τινα εἴδη ἀνταποκρίσεως, ὑποχρεουμένη νὰ κάμῃ τοῦτο γνωστὸν ἀμέσως εἰς τὰς ἄλλας συμβαλλομένας Κυβερνήσεις. ΤΜΗΜΑ 6. Περὶ Ἀρχείου. Ἄρθρον 21. Τὰ πρωτόγραφα καὶ ἀντίγραφα τῶν τηλεγραφημάτων, αἱ χάρτιναι ταινίαι τῶν τηλεγραφικῶν σημείων ἢ παρόμοια ἔγγραφα, διατηροῦνται εἰς τὰ ἀρχεῖα τῶν γραφείων τοὐλάχιστον ἐπὶ ἓν ἔτος ἀπὸ τῆς χρονολογίας των, μεθ’ ὅλων τῶν ἀναγκαίων προφυλάξεων πρὸς διατήρησιν τοῦ ἀποῤῥήτου. Παρελθούσης τῆς προθεσμίας ταύτης καταστρέφονται. Ἄρθρον 22. Τὰ πρωτόγραφα καὶ ἀντίγραφα τῶν τηλεγραφημάτων εἰς μόνους τοὺς ἀποστολεῖς καὶ ἀποδέκτας κοινοποιοῦνται μετὰ προηγουμένην ἀπόδειξιν τῆς ταυτότητός των. Ὁ ἀποστολεὺς καὶ ὁ ἀποδέκτης δικαιοῦνται νὰ λάβωσιν ἀντίγραφον ἐπικυρωμένον τοῦ τηλεγραφήματος, τὸ ὁποῖον μετεβίβασαν ἢ παρέλαβον. ΤΜΗΜΑ 7. Περὶ τινῶν ἰδιαιτέρων τηλεγραφημάτων. Ἄρθρον 23. Ἕκαστος ἀποστολεὺς δύναται νὰ προπληρώσῃ τὴν ζητουμένην παρὰ τοῦ ἀνταποκριτοῦ του ἀπάντησιν. Δύναται δὲ νὰ ζητήσῃ νὰ τῷ διευθυνθῇ αὕτη εἰς οἱονδήποτε μέρος τῶν συμβαλλομένων Κρατῶν. Ἐὰν τὸ μέρος τοῦτο δὲν ὁρίζεται ἐν τῷ αὐτῷ τηλεγραφήματι, ἢ ἐν μεταγενεστέρῳ, ἐγκαίρως ἀφικνουμένῳ, ἡ ἀπάντησις μεταβιβάζεται εἰς τὸ τῆς ἀποστολῆς γραφεῖον, ἵνα τῇ φροντίδι αὐτοῦ ἐπιδοθῇ εἰς τὸν πρὸς ὃν ὅρον του. Ἐὰν ἀπάντησίς τις δὲν παρουσιασθῇ ἐντὸς ὀκτὼ ἡμερῶν ἀπὸ τῆς χρονολογίας τοῦ πρώτου τηλεγραφήματος, τὸ τῆς ἀποδοχῆς γραφεῖον εἰδοποιεῖ περὶ τούτου τὸν ἀποστολέα διὰ τηλεγραφήματος, τὸ ὁποῖον ἐπέχει τόπον ἀπαντήσεως. Πᾶσα ἀπάντησις παρουσιαζομένη μετὰ τὴν προθεσμίαν ταύτην θεωρεῖται καὶ χαρακτηρίζεται ὡς νέον τηλεγράφημα. Ἄρθρον 24. Ἕκαστος ἀποστολεὺς δύναται νὰ συστήσῃ τὸ τηλεγράφημά του. Εἰς τὸν ἀποστολέα τοῦ ἐπὶ συστάσει διαβιβασθέντος τηλεγραφήματος, τὸ τῆς ἀποδοχῆς τηλεγραφεῖον διαβιβάζει τηλεγραφικῶς ἀντίγραφον ὅμοιον τοῦ εἰς τὸν ἀποδέκτην ἐπιδοθέντος τηλεγραφήματος, σημειουμένης ἐπ’ αὐτοῦ ἀκριβῶς τῆς ὥρας τῆς ἐπιδόσεως καὶ τοῦ προσώπου εἰς χεῖρας τοῦ ὁποίου αὕτη ἐγένετο. Ἐὰν ἡ ἐπίδοσις δὲν ἐγένετο, ἡ διττὴ αὕτη εἰδοποίησις ἀντικαθίσταται διὰ τῆς ἐκθέσεως τῶν περιστάσεων, αἱ ὁποῖαι διεκώλυσαν τὴν ἐπίδοσιν καὶ διὰ τῶν πληροφοριῶν, αἵτινες εἶναι ἀναγκαῖαι ὅπως ὁ ἀποστολεὺς δυνηθῇ νὰ διαβιβάσῃ τὸ τηλεγράφημά του κατ’ ἐξακολούθησιν, ἐὰν ᾖναι ἀνάγκη. Ἡ διαβίβασις τοῦ τῆς ἐπιστροφῆς τηλεγραφήματος (dépêche de retour) προηγεῖται τῶν τῆς αὐτῆς τάξεως τηλεγραφημάτων. Ὁ ἀποστολεὺς τηλεγραφήματός τινος ἐπὶ συστάσει δύναται ν’ ἀπαιτήσῃ ὅπως τὸ τῆς ἐπιστροφῆς τηλεγράφημα τῷ διευθυνθῇ εἰς οἱονδήποτε μέρος τῶν συμβαλλομένων κρατῶν, παρέχων τὰς ἀναγκαίας ὁδηγίας, αἵτινες ἀπαιτοῦνται ἐν εἴδει προπληρωμένης ἀπαντήσεως. Ἄρθρον 25. Ἡ σύστασις εἶναι ὑποχρεωτικὴ εἰς τὰ στεγανογραφικῶς ἢ διὰ συνθηματικῶν γραμμάτων συντεθειμένα τηλεγραφήματα. Ἄρθρον 26. Ὅταν τηλεγράφημά τι φέρῃ τὴν σημείωσιν «Πρὸς ἐξακολούθησιν» (faire suivre) ἄνευ ἄλλης δηλώσεως, τὸ τῆς ἀποδοχῆς τηλεγραφεῖον, ἀφοῦ παρουσιάσῃ τοῦτο εἰς τὴν σημειουμένην διεύθυνσιν, τὸ μεταβιβάζει καὶ αὖθις ἀμέσως, ἐν ἀνάγκῃ εἰς τὴν νέαν διεύθυνσιν, τὴν ὑποδειχθησομένην ἐν τῇ κατοικίᾳ τοῦ ἀποδέκτου. Δὲν ὑποχρεοῦται δὲ νὰ ἐνεργῇ τὴν κατ’ ἐξακολούθησιν μεταβίβασιν, εἰμὴ ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ Κράτους εἰς ὃ ἀνήκει, διαχειριζόμενον τότε τὸ τηλεγράφημα ὡς ἐσωτερικόν. Ἐὰν οὐδεμία χορηγηθῇ αὐτῷ πληροφορία, διατηρεῖ τὸ τηλεγράφημα εἰς παρακαταθήκην. Ὅταν ὅμως τὸ τηλεγράφημα μετεβιβάσθη εἰς δεύτερον γραφεῖον, τοῦτο δὲ δὲν εὑρίσκῃ τὸν ἀποδέκτην ἐν τῇ ὑποδειχθείσῃ αὐτῷ διευθύνσει, διατηρεῖται ὑπὸ τοῦ γραφείου τούτου. Ἐὰν ἡ σημείωσις «πρὸς ἐξακολούθησιν (faire suivre) συνοδεύηται ὑπὸ διαδοχικῶν διευθύνσεων, τότε τὸ τηλεγράφημα μεταβιβάζεται διαδοχικῶς εἰς ἑκάστην τῶν σημειουμένων διευθύνσεων μέχρι τῆς τελευταίας, ἐὰν ᾖναι ἀνάγκη, καὶ τὸ τελευταῖον γραφεῖον συμμορφοῦται πρὸς τὰς διατάξεις τῆς προηγουμένης παραγράφου. Πᾶς τις, παρέχων τὰς ἀναγκαίας πιστοποιήσεις, δύναται νὰ αἰτήσῃ νὰ μεταβιβάζωνται εἰς αὐτὸν ἐκ νέου, κατὰ τὴν διεύθυνσιν τὴν ὁποίαν ἤθελεν οὗτος ὑποδείξει ἢ σύμφωνα πρὸς τοὺς ὅρους τῶν ἀνωτέρω παραγράφων, τὰ τηλεγραφήματα τὰ ὁποῖα ἤθελον ἀφιχθῆ εἴς τι τηλεγραφικὸν γραφεῖον, ἵνα τῷ ἐπιδοθῶσιν ἐντὸς τῆς ἀκτῖνος τῆς δικαιοδοσίας τοῦ γραφείου τούτου. Ἄρθρον 27. Τὰ τηλεγραφήματα δύνανται νὰ διευθύνωνται, εἴτε εἰς πολλοὺς ἀποδέκτας διαμένοντας εἰς διάφορα μέρη, εἴτε εἰς πολλοὺς ἀποδέκτας διαμένοντας ἐν τῷ αὐτῷ μέρει. Εἴτε εἰς ἕνα μόνον ἀποδέκτην εἰς διάφορα μέρη, ἢ εἰς πολλὰς κατοικίας τοῦ αὐτοῦ μέρους. Εἰς τὰς δύω πρώτας περιπτώσεις ἕκαστον ἀντίγραφον τοῦ τηλεγραφήματος πρέπει νὰ φέρῃ τὴν οἰκείαν διεύθυνσιν, ἐκτὸς ἐὰν ὁ ἀποστολεὺς ἤθελε ζητήσει τὸ ἐναντίον. Τὰ διὰ πολλὰ Κράτη προωρισμένα τηλεγραφήματα δέον νὰ παραδίδωνται εἰς τόσα πρωτόγραφα, ὅσα καὶ τὰ κράτη εἰς τὰ ὁποῖα θὰ μεταβιβασθῶσιν. Ἄρθρον 28. Κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν προηγουμένων ἄρθρων θέλουσι συνδυασθῆ αἱ παραχωρηθεῖσαι εἰς τὸ κοινὸν εὐκολίαι διὰ τὰς προπληρωμένας ἀπαντήσεις, τὰ ἐπὶ συστάσει, τὰ πρὸς ἐξακολούθησιν (faire suivre) καὶ τὰ πολλαπλᾶ τηλεγραφήματα. Ἄρθρον 29. Τὰ ὑψηλὰ συμβαλλόμενα Κράτη ὑποχρεοῦνται νὰ λάβωσι πᾶν ἐφικτὸν μέτρον, ὅπως περιέρχωνται εἰς τὸν προορισμόν των τὰ ἐκ τῆς θαλάσσης τηλεγραφήματα, διὰ μέσου τῶν σημειοφόρων (semaphores) τῶν συστημένων ἢ συστηθησομένων ἐπὶ τῶν ἀκτῶν οἱουδήποτε Κράτους τῶν μετασχόντων εἰς τὴν συνομολόγησιν τῆς παρούσης συμβάσεως.

ΤΙΤΛΟΣ Γ.

Περὶ τηλεγραφικῶν τελῶν.

ΤΜΗΜΑ 1.

Γενικαὶ ἀρχαί. Ἄρθρον 30. Τὰ ὑψηλὰ συμβαλλόμενα μέρη παραδέχονται πρὸς σχηματισμὸν τῶν διεθνῶν τιμολογίων τὰς ἑπομένας βάσεις. Τὸ ἐφαρμοσθησόμενον τέλος ἐπὶ τῶν συναλλασσομένων ἀνταποκρίσεων μεταξὺ τῶν γραφείων δύω οἱωνδήποτε τῶν συμβαλλομένων Κρατῶν, διὰ τῆς αὐτῆς ὁδοῦ, ἔσεται ὁμοιόμορφον. Δύναται ὅμως Κράτος τι νὰ ὑποδιαιρεθῇ, πρὸς ἐφαρμογὴν ὁμοιομόρφου τέλους, εἰς δύω μόνον μεγάλα τοπικὰ τμήματα. Τὰ ὑψηλὰ συμβαλλόμενα μέρη ἐπιφυλάσσουσιν ἄλλως τε ἑαυτοῖς πλήρη ἐλευθερίαν ἐνεργείας ὡς πρὸς τὸν κανονισμὸν τῶν τελῶν τῶν ἀφορώντων τὰς ἐκτὸς τῆς Εὐρώπης κειμένας κτήσεις καὶ ἀποικίας των. Ὁ ἐλάχιστος ὅρος τοῦ τέλους ἐφαρμόζεται εἰς τηλεγράφημα μὴ ὑπερβαῖνον τὰς 20 λέξεις. Τὸ τέλος τοῦτο αὐξάνει κατὰ τὸ ἥμισυ διὰ πᾶσαν σειρὰν ἀδιαίρετον δέκα λέξεων πέραν τῶν εἴκοσι. Τὸ φράγκον εἶναι ἡ νομισματικὴ μονὰς ἡ ὁποία χρησιμεύει εἰς τὸν σχηματισμὸν τῶν διεθνῶν τιμολογίων. Τὸ τιμολόγιον τῶν ἀνταλλασσομένων ἀνταποκρίσεων μεταξὺ δύο συμβαλλομένων Κρατῶν πρέπει νὰ ᾖναι συντεταγμένον, εἰς τρόπον ὥστε τὸ τέλος τηλεγραφήματος ἐξ εἴκοσι λέξεων νὰ ᾖναι πολλαπλάσιον τοῦ ἡμίσεως φράγκου. Θέλει εἰσπράττεσθαι ἀντὶ ἑνὸς φράγκου, εἰς τὴν Αὐστρίαν 40 Kreuzer, εἰς τὸ μέγα Δουκάτον τῆς Βάδης, ἐν Βαυαρίᾳ καὶ Βυρτεμβέργῃ 28 Kreuzer, ἐν Δανιμαρκίᾳ 35 Skillings, ἐν Ἰσπανίᾳ 0,40 σκούδου, ἐν Ἑλλάδι, 1.11 δραχμῆς, ἐν Ἀνοβέρῳ, Πρωσσίᾳ καὶ Σαξωνίᾳ 8 Silbergos, ἐν ταῖς Κάτω Χώραις 50 ἑκατοστὰ, ἐν Πορτογγαλίᾳ 192 Βασιλικὰ (Rois), ἐν Ῥωσσίᾳ 25 Κοπέκια, ἐν Σουηδίᾳ 72 ares καὶ ἐν Νορβηγίᾳ 22 Skillings. Ἄρθρον 31. Ὁ ὅρος τοῦ τέλους ὁρίζεται ἀπὸ ἑνὸς εἰς ἄλλο Κράτος κοινῇ συμφωνίᾳ μεταξὺ τῶν ἄκρων καὶ τῶν διαμέσων Κυβερνήσεων. Τὸ ἀμέσως ἐφαρμοσθησόμενον τιμολόγιον ἐπὶ τῶν συναλλαγησομένων ἀνταποκρίσεων μεταξὺ τῶν συμβαλλομένων Κρατῶν, κανονίζεται συμφώνως πρὸς τοὺς συνημμένους τῇ παρούσῃ συμβάσει πίνακας. Τὰ ἐν αὐτῇ δὲ σημειούμενα τέλη δύνανται, ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ ἐν πάσῃ ἐποχῇ, νὰ ἐλαττωθῶσι κοινῇ συναινέσει ταύτης ἢ ἐκείνης τῶν ἐνδιαφερομένων Κυβερνήσεων· πλὴν πᾶσα γενικὴ ἢ μερικὴ τροποποίησις θέλει ἐκτελεῖται τοὐλάχιστον ἕνα μῆνα μετὰ τὴν γνωστοποίησίν της.

ΤΜΗΜΑ 2.

Περὶ ἐφαρμογῆς τῶν τελῶν. Ἄρθρον 32. Πᾶν ὅ,τι ὁ ἀποστολεὺς γράφει ἐπὶ τοῦ σχεδίου τοῦ τηλεγραφήματός του πρὸς μεταβίβασιν διατιμᾶται, ἐξαιρέσει τῶν ἐν τῇ 7 παραγράφῳ τοῦ ἑπομένου ἄρθρου διαλαμβανομένων. Ἄρθρον 33. Τὸ ἀνώτερον μῆκος λέξεώς τινος ὁρίζεται εἰς ἑπτὰ συλλαβὰς, τὸ δὲ πλεονάζον ὑπολογίζεται αὖθις ὡς ἑτέρα λέξις. Αἱ δι’ ἑνωτικῶν σημείων συντεθειμέναι ἐκφράσεις ὑπολογίζονται ὡς τόσαι λέξεις, ὅσαι τὰς σχηματίζουσιν. Αἱ δι’ ἀποστρόφων κεχωρισμέναι λέξεις ὑπολογίζονται ὡς τόσαι αὐτοτελεῖς. Τὰ ὀνόματα τῶν πόλεων καὶ τῶν προσώπων, ὡς καὶ τὰ τῶν τοπικῶν τμημάτων, θέσεων, λεωφόρων κτλ. οἱ τίτλοι, τὰ ἐπίθετα, προθετικὰ μόρια καὶ προσηγορίαι, ὑπολογίζονται ὡς τόσαι λέξεις, ὅσων ἐγένετο χρῆσις πρὸς ἔκφρασιν αὐτῶν. Οἱ ἀριθμοὶ οἱ γεγραμμένοι δι’ ἀραβικῶν χαρακτήρων λογίζονται ὡς τόσαι λέξεις, ὅσας πεντάδας ἀριθμῶν περιλαμβάνουσι, πλέον μιᾶς διὰ τοὺς πλεονάζοντας. Πᾶς μεμονωμένος χαρακτὴρ, γράμμα ἢ ἀριθμὸς, λογίζεται ὡς λέξις. Ταὐτὸ δὲ τοῦτο γίνεται καὶ διὰ τὰς ὑποσημειουμένας κεραίας (souligne). Τὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα αἱ συσκευαὶ ἐκφράζουσι δι’ ἑνὸς μόνου σημείου (σημεῖα τῆς στίξεως, ἑνωτικὰ, ἀπόστροφοι, εἰσαγωγικὰ παρενθέσεις καὶ παράγραφοι) δὲν ὑπολογίζονται. Ὑπολογίζονται ὅμως ὡς ἀριθμοὶ, αἱ τελεῖαι, τὰ κόμματα, αἱ διαιρετικαὶ γραμμαὶ αἱ χρησιμεύουσαι πρὸς σχηματισμὸν τῶν ἀριθμῶν. Ἄρθρον 34. Αἱ λέξεις ὑπολογίζονται ὡς ἑξῆς, διὰ τὰ διὰ στεγανογραφικῶν ἢ διὰ συνθηματικῶν χαρακτήρων τηλεγραφήματα. Ἅπαντες οἱ χαρακτῆρες, ἀριθμοὶ, γράμματα ἢ σημεῖα, τῶν ὁποίων γίνεται χρῆσις εἰς τὸ στεγανογραφικὸν κείμενον προστίθενται· τὸ δὲ ὁλικὸν ποσὸν, διαιρούμενον διὰ τοῦ πέντε, δίδωσιν ὡς πηλίκον τὸν ἀριθμὸν τῶν διατιμητέων λέξεων τοῦ συμβολικοῦ κειμένου. Τὸ πλεονάζον λογίζεται ὡς μία λέξις. Ἵνα εὑρεθῇ ὁ ὁλικὸς ἀριθμὸς τῶν λέξεων τοῦ τηλεγραφήματος προστίθενται αἱ εἰς συνήθη γλῶσσαν λέξεις τῆς ἐπιγραφῆς, τῆς ἀπογραφῆς καὶ τοῦ κειμένου, ὁσάκις ὑπάρχῃ τοιοῦτον μὴ συμβολικόν. Ὁ δὲ ὑπολογισμὸς γίνεται κατὰ τοὺς κανόνας τοῦ προηγουμένου ἄρθρου. Ἄρθρον 35. Τὸ ὄνομα τοῦ Τηλεγραφείου τῆς ἀποστολῆς, ἡ χρονολογία, ἡ ὥρα καὶ τὰ λεπτὰ τῆς καταθέσεως διαβιβάζονται αὐτεπαγγέλτως εἰς τὸν ἀποδέκτην. Ἄρθρον 36. Πᾶν ἐπανορθωτικὸν ἢ συμπληρωματικὸν τηλεγράφημα, καὶ ἐν γένει πᾶσα κοινοποίησις ἀνταλλασσομένη μετά τινος τηλεγραφείου, ἀφορῶσα τηλεγράφημα μεταβιβασθὲν ἢ μεταβιβαζόμενον, διατιμᾶται συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς παρούσης συμβάσεως, ἐκτὸς ἂν ἡ κοινοποίησις αὕτη καθίσταται ἀναγκαία ἕνεκεν λάθους τῆς ὑπηρεσίας. Ἄρθρον 37. Τὸ τέλος ὑπολογίζεται κατὰ τὴν εὐθηνοτέραν ὁδὸν μεταξὺ τοῦ τόπου τῆς ἀποστολῆς καὶ τοῦ τῆς ἀποδοχῆς τοῦ τηλεγραφήματος. Τὰ ὑψηλὰ συμβαλλόμενα μέρη ὑποχρεοῦνται ν’ ἀποφεύγωσιν, ἐφ’ ὅσον εἶναι δυνατὸν, τὰς μεταβολὰς τῶν τελῶν, αἱ ὁποῖαι ἤθελον προκύψει ἐκ τῆς διακοπῆς τῆς ὑπηρεσίας τῶν ὑποβρυχίων γραμμῶν.

ΤΜΗΜΑ 3.

Περὶ εἰδικῶν τελῶν. Ἄρθρον 38. Τὸ τῆς Συστάσεως τέλος εἶναι ἴσον πρὸς τὸ τοῦ τηλεγραφήματος. Ἄρθρον 39. Τὸ τέλος τῶν προπληρωμένων ἀπαντήσεων καὶ τηλεγραφημάτων ἐπιστροφῆς, (dépêches de retour) τῶν διευθυνθησομένων εἰς ἄλλο τηλεγραφεῖον ἢ τὸ τῆς καταγωγῆς τοῦ ἀρχικοῦ τηλεγραφήματος ὑπολογίζεται κατὰ τὸ τιμολόγιον τὸ ὁποῖον εἶναι ἐν χρήσει μεταξὺ τοῦ τόπου τῆς ἀποστολῆς τῆς ἀπαντήσεως ἢ τοῦ τῆς ἐπιστροφῆς τηλεγραφήματος καὶ τοῦ τόπου τῆς ὑποδοχῆς. Ἄρθρον 40. Τὰ πρὸς πολλοὺς ἀποδέκτας διευθυνόμενα τηλεγραφήματα ὡς καὶ τὰ πρὸς ἕνα μόνον, ὁσάκις ἀποστέλλονται εἰς διάφορα μέρη, ἐν οἷς ὑπάρχουσι διάφορα τηλεγραφεῖα, διατιμῶνται ὡς τόσα χωριστὰ τηλεγραφήματα. Τὰ πρὸς πολλοὺς, ἐν τῷ αὐτῷ μέρει, διευθυνόμενα τηλεγραφήματα, ὡς καὶ τὰ πρὸς ἕνα μόνον, ἀλλ’ εἰς πολλὰς κατοικίας, μετὰ ἢ ἄνευ ταχυδρομικῆς ἀποστολῆς, λογίζονται ὡς ἓν μόνον τηλεγράφημα. Εἰσπράττονται δὲ, ἐκτὸς τῶν ταχυδρομικῶν δικαιωμάτων, λόγῳ δικαιώματος ἀντιγράφων, ἐὰν γίνωσι τοιαῦτα, τοσάκις ἥμισυ φράγκου, ὅσοι εἰσὶν οἱ ἀποδέκται πλὴν ἑνός. Ἄρθρον 41. Εἰσπράττεται διὰ πᾶν ἀντίγραφον, ἐκδιδόμενον συμφώνως πρὸς τὸ 22 ἄρθρον, ὡρισμένον τέλος ἡμίσεως φράγκου. Ἄρθρον 42. Τὰ ἐπὶ συστάσει τηλεγραφήματα, τὰ προωρισμένα ν’ ἀποσταλῶσι ταχυδρομικῶς ἢ νὰ κατατεθῶσιν ἐν ταχυδρομικῷ σταθμῷ (poste restante) προπληρόνονται ὑπὸ τοῦ τῆς ἀφίξεως τηλεγραφείου ὡς ἐπιστολαὶ ἐπὶ συστάσει. Τὸ τῆς καταγωγῆς τηλεγραφεῖον εἰσπράττει τὰ κατωτέρω συμπληρωματικὰ τέλη. Ἥμισυ φράγκον, διὰ τὰ τηλεγραφήματα τὰ προωρισμένα νὰ κατατεθῶσιν ἐν ταχυδρομικῷ σταθμῷ (poste restante). Ἐν τῇ ἕδρᾳ τοῦ τηλεγραφείου, ἢ ν’ ἀποσταλῶσι ταχυδρομικῶς ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον ἐνεργεῖ τὴν ἀποστολήν. Ἓν φράγκον, διὰ τὰ τηλεγραφήματα τὰ προωρισμένα ν’ ἀποσταλῶσι ταχυδρομικῶς ἐκτὸς τῶν ὁρίων, ἀλλ’ ἐντὸς τῆς περιφερείας τῶν συμβαλλομένων Κρατῶν. Δύω καὶ ἥμισυ φράγκα, διὰ τὰ προωρισμένα ν’ ἀποσταλῶσι πέραν αὐτῶν. Τὰ μὴ ἐπὶ συστάσει τηλεγραφήματα ἀποστέλλονται ὡς συνήθεις ἐπιστολαὶ ὑπὸ τοῦ τῆς ἀφίξεως τηλεγραφείου. Τὰ ταχυδρομικὰ τέλη καταβάλλονται ὑπὸ τοῦ ἀποδέκτου, οὐδενὸς συμπληρωματικοῦ τέλους εἰσπραττομένου ὑπὸ τοῦ τῆς καταγωγῆς τηλεγραφείου. Ἄρθρον 43. Τὸ τέλος τῶν μετὰ τῶν ἐν πλῷ διατελούντων πλοίων ἀνταλλασσομένων τηλεγραφημάτων διὰ σημειοφόρων (Sémaphores) θέλει ὁρισθῆ συμφώνως πρὸς τοὺς γενικοὺς κανόνας τῆς παρούσης συμβάσεως, ἐπιφυλασσομένων ἑαυτοῖς τῶν συμβαλλομένων κρατῶν, τὰ ὁποῖα θέλουσιν ὀργανώσει τὸν τρόπον τοῦτον τῆς ἀνταποκρίσεως, τὸ δικαίωμα τοῦ νὰ ὁρίσωσι κατὰ τὸ δοκοῦν τὸ τέλος τῆς ἀπὸ πλοίου εἰς τοὺς σημειοφόρους διαβιβάσεως τῶν τηλεγραφημάτων.

ΤΜΗΜΑ 4.

Περὶ εἰσπράξεως τελῶν. Ἄρθρον 44. Τὰ τηλεγραφικὰ τέλη εἰσπράττονται κατὰ τὴν ἀποστολήν. Εἰσπράττονται ὅμως κατὰ τὴν ἄφιξιν παρὰ τοῦ ἀποδέκτου. αʹ) Τὸ τέλος τῶν ἀπὸ τῆς θαλάσσης, μέσον τῶν σημειοφόρων, ἀποστελλομένων τηλεγραφημάτων. βʹ) Τὸ συμπληρωματικὸν τέλος τῶν πρὸς ἐξακολούθησιν (faire suivre) τηλεγραφημάτων. γʹ) Τὸ συμπληρωματικὸν τέλος τῶν πληρωμένων ἀπαντήσεων τῶν ὁποίων αἱ λέξεις ὑπερβαίνουσι τὰς προπληρωθείσας· καὶ δʹ) Τὰ τῆς μεταφορᾶς ἔξοδα πέραν τῶν τηλεγραφικῶν σταθμῶν, διὰ μέσου ταχυτέρου τοῦ ταχυδρομείου, εἰς τὰ κράτη ἐν οἷς διωργανώθη τοιαύτη τις ὑπηρεσία. Δύναται ὅμως ὁ ἀποστολεὺς τηλεγραφήματος ἐπὶ συστάσει ν’ ἀποστείλῃ ἐλεύθερον ταχυδρομικῶν τὸ τηλεγράφημά του καταθέτων ποσότητά τινα ὡρισμένην ὑπὸ τοῦ τῆς καταγωγῆς γραφείου, ἐπιφυλασσομένης μεταγενεστέρας ἐκκαθαρίσεως. Διὰ τοῦ τῆς ἐπιστροφῆς τηλεγραφήματος γνωστοποιεῖται ἡ δαπανηθεῖσα ποσότης. Εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις, εἰς ἃς πρέπει νὰ εἰσπραχθῇ τέλος τι κατὰ τὴν ἄφιξιν, τὸ τηλεγράφημα δὲν ἐπιδίδεται εἰς τὸν ἀποδέκτην ἄνευ προηγουμένης πληρωμῆς τῶν ὀφειλομένων.

ΤΜΗΜΑ 5.

Περὶ ἀτελείας. Ἄρθρον 45. Τὰ τηλεγραφήματα τ’ ἀφορῶντα τὴν διεθνῆ τηλεγραφικὴν ὑπηρεσίαν τῶν συμβαλλομένων Κρατῶν διαβιβάζονται ἐλεύθερα τηλεγραφικοῦ τέλους διὰ τοῦ τηλεγραφικοῦ συμπλέγματος αὐτῶν.

ΤΜΗΜΑ 6.

Περὶ ἐπιστροφῆς τηλεγραφικῶν τελῶν. Ἄρθρον 46. Ἐπιστρέφεται εἰς τὸν ἀποστολέα τὸ τέλος, ὑπὸ τοῦ Κράτους τὸ ὁποῖον εἰσέπραξεν αὐτὸ, τηλεγραφήματός τινος τοῦ ὁποίου ἡ μεταβίβασις δὲν ἐπραγματοποιήθη, ἐπιφυλασσομένης τῆς ἀπὸ τ’ ἄλλα Κράτη ἀπαιτήσεως αὐτοῦ, ἐὰν ὑπάρχῃ λόγος πρὸς τοῦτο. Ἄρθρον 47. Ἐπιστρέφεται εἰς τὸν ἀποστολέα ὑπὸ τοῦ εἰσπράξαντος αὐτὸ Κράτους, ἐπιφυλασσομένου τοῦ δικαιώματος τῆς ἀπὸ τ’ ἄλλα Κράτη ἀπαιτήσεως, ἐὰν ᾖ ἀφορμὴ, ὁλόκληρον τὸ τέλος τηλεγραφήματός τινος ἐπὶ συστάσει, ὅπερ ἕνεκα μεγάλης βραδύτητος ἢ σπουδαίων σφαλμάτων κατὰ τὴν μεταβίβασιν δὲν ἐξεπλήρωσεν ἐντελῶς τὸν σκοπόν του, ἐκτὸς ἂν τὸ λάθος ἢ ἡ βραδύτης προέλθῃ ἐκ Κράτους ἢ ἰδιωτικῆς ἑταιρίας μὴ παραδεχθείσης τὰς τῆς παρούσης συμβάσεως διατάξεις. Ἄρθρον 48. Πᾶσα ἀπαίτησις πρέπει νὰ ὑποβάλληται ἐπὶ ποινῇ ἀποῤῥίψεως ἐντὸς τριῶν μηνῶν ἀπὸ τῆς εἰσπράξεως τοῦ τέλους. Ἡ προθεσμία αὕτη παρατείνεται εἰς δέκα μῆνας διὰ τὰς ἀνταλλασσομένας ἀνταποκρίσεις μετὰ τῶν ἐκτὸς τῆς Εὐρώπης κειμένων χωρῶν.

ΤΙΤΛΟΣ Δʹ.

Περὶ διεθνῶν λογαριασμῶν. Ἄρθρον 49. Τὰ ὑψηλὰ συμβαλλόμενα μέρη ὑπόκεινται εἰς ἀμοιβαίαν λογοδοσίαν διὰ τὰ παρ’ ἑκάστου αὐτῶν εἰσπραχθέντα. Τὰ λόγῳ ἀντιγραφῆς ἢ ἀποστολῆς πέραν τῶν τηλεγραφικῶν γραμμῶν ἀνήκουσιν εἰς τὸ Κράτος τὸ ὁποῖον ἐξέδωκε τὸ ἀντίγραφον ἢ ἐνήργησε τὴν ἀποστολήν. Ἕκαστον Κράτος πιστόνει τὸ ὅμορόν του Κράτος μὲ τὸ ποσὸν τῶν τελῶν τῶν τηλεγραφημάτων, τὰ ὁποῖα τῷ μετεβίβασεν, ὑπολογιζομένων αὐτῶν ἀπὸ τοῦ ὁρίου τῶν δύο τούτων Κρατῶν μέχρι τοῦ προορισμοῦ. Τὰ τέλη ταῦτα δύνανται ἐκ συμφώνου νὰ κανονισθῶσιν ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἀριθμοῦ τῶν τηλεγραφημάτων, τὰ ὁποῖα διῆλθον τὸ ὅριον τοῦτο καὶ μὴ λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν λέξεων καὶ τῶν συμπληρωματικῶν ἐξόδων. Εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην τὰ μερίσματα τοῦ ὁμόρου Κράτους ὡς καὶ ἑκάστου τῶν ἑπομένων Κρατῶν, ὑπολογίζονται κατὰ μέσον ὅρον κατ’ ἀντιμωλίαν προσδιοριζόμενα. Ἄρθρον 50. Τὰ προκαταβολικῶς εἰσπραχθέντα τέλη, διὰ προπληρωμένας ἀπαντήσεις καὶ διὰ σύστασιν, διανέμονται μεταξὺ τῶν διαφόρων Κρατῶν, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἀνωτέρου ἄρθρου, χαρακτηριζομένων ἐν τοῖς λογαριασμοῖς τῶν ἀπαντήσεων καὶ τῶν τηλεγραφημάτων τῆς ἐπιστροφῆς ὡς συνήθων τηλεγραφημάτων, ἀποστελλομένων ὑπὸ τοῦ Κράτους τὸ ὁποῖον εἰσέπραξε τὸ τέλος. Ἐν περιπτώσει, καθ’ ἣν ἡ μεταβίβασις δὲν ἐγένετο, τὸ τέλος μένει ἐν τῷ γραφείῳ τὸ ὁποῖον τὸ εἰσέπραξεν, ἐπιφυλασσομένων τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀποστολέως. Ἄρθρον 51. Ἐν περιπτώσει καθ’ ἣν οἱονδήποτε τηλεγράφημα μετεβιβάσθη δι’ ἄλλης ὁδοῦ ἢ δι’ ἐκείνης ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὁποίας διετιμήθη, ἡ διαφορὰ τοῦ τέλους καταλογίζεται εἰς βάρος τοῦ γραφείου, τὸ ὁποῖον ἐνήργησε τὴν δι’ ἄλλης ὁδοῦ μεταβίβασίν του. Ἄρθρον 52. Ὁ ἀμοιβαῖος κανονισμὸς τῶν λογαριασμῶν γίνεται κατὰ τὸ τέλος ἑκάστου μηνός. Ἡ ἐκκαθάρισις καὶ ἡ ἐξόφλησις γίνεται εἰς τὸ τέλος ἑκάστης τριμηνίας. Ἄρθρον 53. Ἡ ἐκ τῆς ἐκκαθαρίσεως ὀφειλὴ πληρόνεται εἰς νόμισμα κυκλοφοροῦν εἰς τὸ Κράτος ὑπὲρ τοῦ ὁποίου βεβαιοῦται αὕτη.

ΤΙΤΛΟΣ Εʹ.

Γενικαὶ Διατάξεις.

ΤΜΗΜΑ 1

Συμπληρωτικαὶ διατάξεις. Ἄρθρον 54. Αἱ διατάξεις τῆς παρούσης συμβάσεως θέλουσι συμπληρωθῆ καθόσον ἀφορᾷ τοὺς λεπτομερεῖς κανόνας τῆς διεθνοῦς ὑπηρεσίας διὰ κοινοῦ κανονισμοῦ, συνταχθησομένου ἐκ συμφώνου μεταξὺ τῶν τηλεγραφικῶν διευθύνσεων τῶν συμβαλλομένων Κρατῶν. Αἱ διατάξεις τοῦ κανονισμοῦ τούτου θέλουσι τεθῆ εἰς ἐνέργειαν ἅμα καὶ ἡ παροῦσα σύμβασις· δύνανται δὲ ἐν πάσῃ ἐποχῇ νὰ τροπολογηθῶσι, κοινῇ συμφωνίᾳ τῶν μνησθεισῶν διευθύνσεων. Ἄρθρον 55. Ἡ διεύθυνσις τοῦ Κράτους, εἰς τὸ ὁποῖον, δυνάμει τοῦ 56 ἄρθρου, συγκροτηθήσεται ἡ τελευταία Σύνοδος θέλει λάβει τὰ ἀναγκαῖα μέτρα ἐκτελέσεως ὅπως ἐπενεχθῶσι κοινῇ συμφωνίᾳ, αἱ ἀπαιτούμεναι τροπολογίαι εἰς τὸν κανονισμόν. Πᾶσα πρὸς τροπολογίαν αἴτησις θέλει ἀπευθύνεσθαι πρὸς τὴν διεύθυνσιν ταύτην, ἡ ὁποία θέλει συμβουλευθῆ ἁπάσας τὰς λοιπάς, καὶ ἀφοῦ τύχῃ τῆς ὁμοθύμου συγκαταθέσεώς των, θέλει δημοσιεύσει τὰς παραδεχθείσας μεταβολάς, προσδιορίζουσα τὸν χρόνον τῆς ἐφαρμογῆς των.

ΤΜΗΜΑ 2.

Σύνοδοι καὶ Ἀμοιβαῖαι κοινοποιήσεις. Ἄρθρον 56. Ἡ παροῦσα σύμβασις θέλει ὑποβάλλεσθαι εἰς περιοδικὰς ἀναθεωρήσεις, καθ’ ἃς ἅπασαι αἱ συμπράξασαι Δυνάμεις θέλουσιν ἀντιπροσωπεύεσθαι. Πρὸς τοῦτο ἀλληλοδιαδόχως θέλουσι συγκροτεῖσθαι συνδιασκέψεις, ἐν τῇ πρωτευούσῃ ἑκάστου τῶν συμβαλλομένων Κρατῶν, μεταξὺ τῶν ἀπεσταλμένων τῶν μνησθέντων κρατῶν. Ἡ πρώτη Σύνοδος θέλει συγκροτηθῆ ἐν Βιέννῃ τῷ 1868 ἔτει. Ἄρθρον 57. Τὰ ὑψηλὰ συμβαλλόμενα μέρη ὅπως ἐξασφαλίσωσι τὴν καλὴν διοίκησιν τῆς κοινῆς ὑπηρεσίας διὰ τῆς ἀνταλλαγῆς τῶν τακτικῶν κοινοποιήσεων, ὑποχρεοῦνται νὰ μεταβιβάζωσιν ἀμοιβαίως ἅπαντα τὰ σχετικὰ ἔγγραφα τῆς ἐσωτερικῆς των διοικήσεως καὶ νὰ κοινοποιῶσιν ἀλλήλοις ἁπάσας τὰς τελειοποιήσεις αἱ ὁποῖαι ἤθελον εἰσαχθῆ. Ἕκαστον αὐτῶν θέλει πέμπει κατ’ εὐθεῖαν εἰς ὅλα τ’ ἄλλα. 1.) Τηλεγραφικῶς. Τὴν ἄμεσον εἰδοποίησιν περὶ τῆς διακοπῆς γραμμῆς τινος, ἐπισυμβάσης ἐντὸς τῆς ἐπικρατείας ἢ εἰς τὰς γραμμὰς τῶν κρατῶν καὶ ἰδιωτικῶν ἑταιριῶν, τῶν ὁποίων ἡ ἀνταπόκρισις μεθ’ ἑκάστης τῶν συμβαλλομένων ἐπικρατειῶν ἐνεργεῖται μέσον αὐτῆς. 2.) Ταχυδρομικῶς. Τὴν εἰδοποίησιν ὅλων τῶν μέτρων τῶν ἀφορώντων τὴν σύστασιν νέων γραμμῶν, τὴν κατάργησιν τῶν ὑπαρχουσῶν, τὴν ἔναρξιν, κατάργησιν καὶ τροποποίησιν τῆς ὑπηρεσίας τῶν γραφείων, τῶν περιλαμβανομένων ἐντὸς τῆς Ἐπικρατείας ἢ ἐπὶ τῶν τηλεγραφικῶν γραμμῶν τῶν Κρατῶν ἢ Ἑταιριῶν τῶν ὁριζομένων εἰς τὴν προηγουμένην παράγραφον. Κατὰ τὴν ἔναρξιν ἑκάστου ἔτους, στατιστικὸν πίνακα τῆς κατὰ τὸ παρελθὸν κινήσεως τῶν τηλεγραφημάτων ἐπὶ τοῦ τηλεγραφικοῦ αὐτοῦ συμπλέγματος καὶ χάρτην τοῦ συμπλέγματος τούτου, καταρτιζόμενον καὶ διαγραφόμενον τὴν 31 Δεκεμβρίου τοῦ ἐν λόγῳ ἔτους. Τέλος τὰς ἐγκυκλίους καὶ ὁδηγίας τῆς ὑπηρεσίας, καθόσον αὗται δημοσιεύονται. Ἄρθρον 58. Ἐπίσημος χάρτης τῶν τηλεγραφικῶν συγκοινωνιῶν θέλει σχεδιασθῆ καὶ δημοσιευθῆ ὑπὸ τῆς Γαλλικῆς διευθύνσεως, ὑποβαλλόμενος εἰς περιοδικὰς ἀναθεωρήσεις.

ΤΜΗΜΑ 3.

Περὶ ἐπιφυλάξεων. Ἄρθρον 59. Τὰ ὑψηλὰ συμβαλλόμενα μέρη ἐπιφυλάσσονται ἀμοιβαίως εἰς ἑαυτὰ τὸ δικαίωμα νὰ λάβωσιν ἰδιαιτέρως μεταξὺ των ἴδια μέτρα πάσης φύσεως ἐπ’ ἐκείνων τῶν ἀντικειμένων τῆς ὑπηρεσίας, τὰ ὁποῖα δὲν ἐνδιαφέρουσιν ἅπαντα τὰ Κράτη, ἰδίως δὲ περὶ σχηματισμοῦ τῶν τιμολογίων, περὶ παραδοχῆς συσκευῶν ἢ ἰδιαιτέρων σημείων μεταξὺ ὡρισμένων μερῶν καὶ ἐν ὡρισμέναις περιστάσεσι. Περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ συστήματος τῶν τηλεγραφηματοσήμων. Περὶ εἰσπράξεως τῶν τελῶν κατὰ τὴν ἄφιξιν. Περὶ τῆς ὑπηρεσίας τῆς ἀφορώσης τὴν ἐπίδοσιν τῶν τηλεγραφημάτων εἰς τὸν πρὸς ὃν ὅρον. Περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ δικαιώματος τῆς ἀτελείας ἐπὶ τῶν τῆς ὑπηρεσίας τηλεγραφημάτων, τῶν ἀφορώντων τὴν μετεωρολογίαν καὶ πᾶν ἄλλο ἀντικείμενον τοῦ δημοσίου συμφέροντος.

ΤΜΗΜΑ 4.

Περὶ προσχωρήσεων Ἄρθρον 60. Τὰ Κράτη, τὰ ὁποῖα δὲν ἔλαβον μέρος εἰς τὴν παροῦσαν σύμβασιν, θέλουσι γίνει δεκτὰ, τῇ αἰτήσει των, νὰ προσχωρήσωσιν εἰς αὐτήν. Ἡ προσχώρησις δ’ αὕτη θέλει γνωστοποιεῖσθαι διὰ τῆς διπλωματικῆς ὁδοῦ, εἰς ἐκεῖνο τῶν συμβαλλομένων Κρατῶν εἰς τὸ ὁποῖον ἤθελε γίνει ἡ τελευταία συνδιάσκεψις, καὶ διὰ τοῦ Κράτους τούτου, εἰς τὰ λοιπά. Ἡ προσχώρησις αὕτη θέλει ἐπισύρει αὐτοδικαίως ἀποδοχὴν ἁπάντων τῶν ὅρων καὶ παροχὴν ἁπάντων τῶν πλεονεκτημάτων τῶν διομολογηθέντων διὰ τῆς παρούσης συμβάσεως. Ἄρθρον 61. Τὰ ὑψηλὰ συμβαλλόμενα μέρη ὑποχρεοῦνται νὰ ἐπιβάλλωσιν, ὅσον τὸ δυνατὸν τὰς διατάξεις τῆς παρούσης συμβάσεως εἰς τὰς προνομιούχους Ἑταιρίας ἐναερίων ἢ ὑποβρυχίων τηλεγραφικῶν γραμμῶν καὶ διαπραγματευθῶσι μὲ τὰς ὑπαρχούσας ἑταιρίας ἀμοιβαίαν ἐλάττωσιν τῶν τιμολογίων, ἐὰν ᾖναι ἀνάγκη. Δὲν θέλουσι δὲ συμπεριληφθῆ, ἐπ’ οὐδεμιᾷ περιπτώσει, εἰς τὸ διεθνὲς τιμολόγιον. 1.) Τὰ τηλεγραφεῖα τῶν Κρατῶν καὶ ἰδιωτικῶν ἑταιριῶν, τὰ ὁποῖα δὲν θέλουσι ποσῶς παραδεχθῆ τὰς ὑποχρεωτικὰς καὶ ὁμοιομόρφους κανονιστικὰς διατάξεις τῆς παρούσης συμβάσεως. 2.) Τὰ τηλεγραφεῖα τῶν ἑταιριῶν, τῶν σιδηροδρόμων ἢ ἄλλων ἰδιωτικῶν ἐπιχειρίσεων, τῶν ἐγκατεστημένων ἐπὶ τοῦ ἠπειρωτικοῦ ἐδάφους τῶν συμβαλλομένων ἢ προσχωρησάντων Κρατῶν, ἂν δι’ αὐτὰ ὑπάρχῃ συμπληρωματικὸν τέλος.

ΤΜΗΜΑ 5.

Περὶ ἐκτελέσεως. Ἄρθρον 62. Ἡ παροῦσα σύμβασις τεθήσεται εἰς ἐνέργειαν ἀπὸ 1 Ἰανουρίου 1866 καὶ διαμενεῖ ἐν ἰσχύϊ ἐπ’ ἀορίστῳ χρόνῳ καὶ μέχρι τῆς λήξεως ἑνὸς ἔτους, ἀφ’ ἧς ἤθελε γίνει ἡ περὶ παύσεώς της δηλοποίησις. Ἄρθρον 63 καὶ τελευταῖον. Ἡ παροῦσα σύμβασις κυρωθήσεται καὶ αἱ ἐπικυρώσεις αὐτῆς ἀνταλλαχθήσονται ἐν Παρισίοις, εἰς ὅσην οἷόν τε βραχυτέραν προθεσμίαν. Εἰς πίστωσιν τούτων οἱ ἀμοιβαῖοι πληρεξούσιοι ὑπέγραψαν αὐτὴν καὶ ἔθεντο τὰς ἑαυτῶν Σφραγίδας. Ἐγένετο ἐν Παρισίοις 1865.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Τοῦ σχεδίου τῆς Συμβάσεως. Πίναξ τῶν ὁρισθέντων τελῶν πρὸς καταρτισμὸν τῶν διεθνῶν τιμολογίων εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ 31 ἄρθρου τῆς ἐν Παρισίοις σήμερον ὑπογραφείσης συμβάσεως.

Α.

Τέλη λήξεως τῶν ἄκρων τηλεγραφείων. (Τέλος τῶν ἄκρων τηλεγραφείων εἶναι τὸ προσῆκον ἑκάστῃ ἐπικρατείᾳ διὰ τὰ τηλεγραφήματα τὰ ἐκ τῶν γραφείων της πηγάζοντα ἢ πρὸς αὐτὰ ἀπευθυνόμενα.)

Β.

Τέλη διαβάσεως. (Τέλος διαβάσεως εἶναι τὸ προσῆκον ἑκάστῃ ἐπικρατείᾳ διὰ τὰς διερχομένας ἀνταποκρίσεις τὸ ἔδαφος αὑτῶν.)

Ἐγένετο ἐν Παρισίοις τὴν.... Ἀπριλίου τοῦ χιλιοστοῦ ὀκτακοσιοστοῦ ἑξηκοστοῦ πέμπτου ἔτους, ἵνα προσαρτηθῇ εἰς τὸ σχέδιον τῆς συμβάσεως καὶ ὑποβληθῇ εἰς τὴν ἐπικύρωσιν τῆς διεθνοῦς συνόδου. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§26ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἡ Βουλὴ παραδέχεται τὸ ἀναγνωσθὲν νομοσχέδιον καὶ κατὰ τὴν 3ην ἀνάγνωσιν. Ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1866 ὑπεβλήθη πρὸ ἡμερῶν εἰς τὴν Βουλήν, ἐτυπώθη καὶ διενεμήθη.

§28Σ. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐπειδὴ ὑπολείπονται ὀλίγαι συνεδριάσεις μέχρι τῆς λήξεως τῆς συνόδου, νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν δύναται νὰ ἐνασχοληθῇ κυρίως εἰμὴ εἰς οἰκονομικὰ ἀντικείμενα, τὸν φορολογικὸν νόμον, τὸν προϋπολογισμὸν καί τινα σχέσιν ἔχοντα μετ’ αὐτοῦ νομοσχέδια. Ἡ σημερινὴ κυβέρνησις εἶναι κατὰ πάντα ἕτοιμος καὶ διὰ τὸν φορολογικὸν νόμον καὶ διὰ τὴν δήλωσιν αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ὑποβληθέντος ἀπὸ τὸ προκάτοχον ὑπουργεῖον· ἀλλ’ ἐπειδὴ διὰ τὴν παρουσίασιν τῆς δηλώσεως τοῦ φορολογικοῦ νόμου ἀπαιτεῖται καὶ γραφικὴ ὑπηρεσία, δὲν εἴμεθα εἰς κατάστασιν νὰ τὰ παρουσιάσωμεν, εἰμὴ μετὰ παρέλευσιν 3 ἢ 4 ἡμερῶν. Ἀλλ’ ἕως οὗ παρουσιασθῶσιν αὐτὰ ἐκ μέρους τοῦ ὑπουργείου καλὸν εἶναι ἐν τῷ μεταξὺ νὰ ἐνασχοληθῶμεν εἰς τὰ ἀντικείμενα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔχουν σχέσιν μὲ τὸν προϋπολογισμὸν καὶ μὲ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τοῦ Κράτους. Εἰς ταῦτα δυνάμεθα νὰ προσθέσωμεν καὶ τὰ περὶ σχηματισμοῦ τῶν δήμων νομοσχέδια καὶ ἄλλα τινά. Προτείνω λοιπὸν εἰς τὴν Βουλὴν νὰ παραδεχθῇ τὰ ἀκόλουθα· 1) νὰ παραπέμψῃ εἰς τὰς ἁρμοδίους ἐπιτροπάς, διότι δὲν εἶναι πρέπον νὰ ἐπιληφθῶμεν τῆς συζητήσεως χωρὶς νὰ ἔχωμεν ἔκθεσιν ἐπιτροπῆς, ἀφοῦ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας κατηργήθη, τὴν περὶ βοσκῶν πρότασιν τοῦ βουλευτοῦ Κ. Κατσίνα, τὸ περὶ εὐθύνης τῶν ὑπουργῶν νομοσχέδιον, τὴν σύμβασιν περὶ τῆς Κωπαΐδος λίμνης, καθόσον κατ’ αὐτῆς ἔφερεν ἀντιῤῥήσεις τὸ Συμβούλιον τῆς ἐπικρατείας, ὑπάρχουν δὲ καὶ ἀναφοραὶ τῶν κατοίκων Λεβαδείας, καὶ τὸν νόμον περὶ προνομίων· 2) νὰ προβῇ εἰς τὴν συζήτησιν τῶν προτάσεων περὶ καταργήσεως τῆς Ἀστυνομίας ἐν Ἑπτανήσῳ, περὶ δημοτικῆς ἀφομοιώσεως, περὶ διαιρέσεως τῶν δήμων ἐν Ἑπτανήσῳ, περὶ διοργανώσεως τῆς ἐκπαιδεύσεως ἐν Ἑπτανήσῳ, περὶ συνοικισμῶν καὶ περὶ κατασκευῆς λιμένων διότι ὅλα ταῦτα καὶ ἀναγκαῖα εἶναι καὶ οἰκονομίας ὑπόσχονται. Ἀμέσως δὲ σήμερον παρακαλῶ νὰ προβῶμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νόμου περὶ χαρτοσήμου καὶ μετὰ ταῦτα εἰς τὴν κύρωσιν τῶν διαφόρων νομοθετικῶν διαταγμάτων.

§29Χ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι, ἐπιτρέψατέ μοι νὰ ἐρωτήσω, ἐὰν τὰ διατάγματα, περὶ τῶν ὁποίων ἔκαμε λόγον ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ παρὸν ὑπουργεῖον θὰ τὰ ὑποστηρίξῃ.

§30Σ. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐν καιρῷ τῆς συζητήσεως ἡ Κυβέρνησις θέλει φέρει τὰς παρατηρήσεις της, καθ’ ὅσον βεβαίως ἀφορᾷ τὴν ἐν τῷ μέλλοντι διατήρησιν τῆς ἰσχύος αὐτῶν.

§31ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐρωτῶ τὸν Κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν ἀποσύρῃ τὴν πρότασιν περὶ διανομῆς τῆς ἐθνικῆς γῆς καὶ περὶ φυτειῶν.

§32Σ. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι βεβαίως· ἀφοῦ συζητηθῶσι τὸ περὶ καταργήσεως τῆς Ἀστυνομίας, τὸ περὶ ἀφομοιώσεως τῆς παιδείας, τῆς δικαιοσύνης καὶ λοιπὰ νομοσχέδια, ὅσα ἀνέφερα, εἴμεθα ἕτοιμοι νὰ συζητήσωμεν καὶ αὐτά.

§33ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ. Ἐπειδὴ μεταξὺ τῶν διαφόρων αὐτῶν προτάσεων ὑπάρχουν πολλαὶ πραγματευόμεναι περὶ ἀφομοιώσεως, τὰς ὁποίας θέλομεν λάβει ὑπ’ ὄψιν, προτείνω ἵνα εἰς τὸν κατάλογον αὐτὸν προταχθῇ ἡ πρότασις τοῦ Κ. Ζερβοῦ περὶ ἀφομοιώσεως, ἡ ὁποία φέρει ὅλας τὰς ἐξαιρέσεις, διότι μεγαλειτέρα ἀνάγκη εἶναι νὰ γίνῃ ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον ἡ δικαστικὴ ἀφομοίωσις.

§34ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς). Ἡ ἀφομοίωσις τῶν νόμων ἐν Ἑπτανήσῳ ὑποθέτει δύω πράγματα, πρῶτον εἰσαγωγὴν τῆς Ἑλληνικῆς νομοθεσίας, καὶ δεύτερον διαίρεσιν τῆς Ἑπτανήσου πρὸς ἐγκατάστασιν τῶν ἁρμοδίων Ἀρχῶν. Καὶ ἡ μὲν ἀφομοίωσις τῶν νόμων δύναται νὰ γίνῃ καὶ διὰ μιᾶς, διότι, ὅταν τις θέλῃ, ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ, ὅτι ἐφαρμόζονται οἱ Ἑλληνικοὶ νόμοι εἰς τὴν Ἑπτάνησον, εἴτε ὅλοι, εἴτε μέ τινας ἐξαιρέσεις· καθόσον ὅμως ἀφορᾷ τὸν σχηματισμὸν περιφερειῶν δι’ ὅλους τοὺς κλάδους τῆς διοικήσεως, τοῦτο δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ δι’ ἀφομοιώσεως. Λοιπὸν ὡς πρὸς τὴν διαίρεσιν τῆς Ἑπτανήσου εἰς περιφερείας διοικητικὰς, οἰκονομικὰς, ὑγειονομικὰς κλπ. ἡ διαίρεσις γίνεται διὰ διαταγμάτων τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ἐξέδωκεν ἤδη. Ταῦτα θέλουν συζητηθῆ καὶ κυρωθῆ διὰ τὸ παρελθὸν, δυνάμενα ὅμως νὰ τροποποιηθῶσι διὰ τὸ μέλλον. Μέχρι τοῦδε δὲν ἐγένετο ἡ δικαστικὴ διαίρεσις τῆς Ἑπτανήσου, καὶ περὶ ταύτης ἡ Κυβέρνησις θέλει παρουσιάσει τάχιστα τὴν ἀναγκαίαν πρότασιν. Καθόσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς νομοθεσίας, ἐπίσης ἡ Κυβέρνησις θέλει παρουσιάσει ἑτέραν πρότασιν, ἥτις ἐλπίζω ὅτι θέλει εὐχαριστήσει ὅλους τοὺς βουλευτάς.

§35ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ. Καὶ ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον, θέλω νὰ προταχθῇ.

§36Σ. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀκόμη δὲν ἐτυπώθη.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σήμερον τὴν ἐδώκατε καὶ θέλετε εὐθὺς νὰ συζητηθῇ;

§38ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ. Ἔχει σχέσιν μὲ τὰ διατάγματα περὶ διαιρέσεως, νὰ ἀναβληθῶσι καὶ ἐκεῖνα.

§39Κ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ἀνεξαρτήτως τῶν παρατηρήσεων τοῦ Κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι ἀτελεῖς ὅλαι αἱ ἐργασίαι. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι μετὰ τὴν κατάργησιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας πρέπει νὰ μεταβάλωμεν καὶ τὸν κανονισμόν μας· προτείνω λοιπὸν, ὅτι πρέπει νὰ ἐκλεχθῇ μία ἐπιτροπὴ διὰ νὰ ἀναθεωρήσῃ τὸν κανονισμόν. Π. χ. ὑπάρχοντος τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας δὲν ἦτο πάντοτε ἀναγκαῖον τὰ νομοσχέδια καὶ αἱ προτάσεις νὰ παραπέμπωνται καὶ εἰς ἐπιτροπήν· ἤδη ὅταν δὲν ὑπάρχῃ τὸ Συμβούλιον, εἶναι ἀναγκαῖον ὅλαι αἱ προτάσεις τῶν νόμων νὰ παραπέμπωνται εἰς διαφόρους ἐπιτροπὰς βλέπετε ὅθεν, ὅτι εἶναι ἀναγκαία ἡ τροποποίησις τοῦ κανονισμοῦ.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν ἀπηγορεύετο ἡ παραπομπὴ τῶν προτάσεων εἰς τὰς ἐπιτροπὰς, τότε εἴχετε δίκαιον νὰ κάμητε αὐτὴν τὴν πρότασιν· ὅταν ὅμως δὲν ἀπαγορεύεται τὸ τοιοῦτον, ἀλλ’ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς, διότι ὁ κανονισμὸς ἐπιτρέπει τὴν παραπομπὴν, νομίζω, ὅτι εἶναι περιττὴ ἡ τροποποίησις τοῦ κανονισμοῦ. Ἄλλως τε ἠμπορεῖτε νὰ φέρητε πρότασιν περὶ τούτου.

§41Κ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ἐπιφυλάσσομαι.

§42ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Παρακαλῶ νὰ τυπωθῶσι τὰ ἐκκρεμῆ νομοσχέδια καὶ αἱ προτάσεις, διότι αἱ συχναὶ ὑπουργικαὶ μεταβολαὶ ἔφερον καὶ εἰς τὰ ἔργα μας μίαν ἀνωμαλίαν καὶ εἰς τὰ κεφάλια μας· ἂς ὁμολογήσω μίαν ἀλήθειαν. Εἶναι βέβαιον, ὅτι ὅλα τὰ νομοσχέδια, ὅλαι αἱ προτάσεις εἶναι τυπωμέναι καὶ εἶναι ὑπ’ ὄψιν μας, ἀλλ’ οὐχ ἧττον μετεβάλαμεν τοσάκις τάξιν συζητήσεως κατὰ τὰς ὑπουργικὰς μεταβολάς. Π. χ. τὸ ζήτημα τῆς ἐν γένει ἀφομοιώσεως ἦλθεν ἐν τῇ Βουλῇ, ἐσυζητήθη δι’ ἀρκετὰς ὥρας ἅπαξ, δὶς καὶ τρὶς καὶ προσδιωρίσθη, μοὶ φαίνεται, νὰ συζητηθῇ μετὰ παρέλευσιν 15 ἡμερῶν· ἔρχονται σήμερον διάφοροι προτάσεις σχετικαί· πῶς θὰ τὰς συζητήσωμεν; Νὰ τυπωθῇ λοιπὸν πίναξ ὅλων τῶν νομοσχεδίων καὶ προτάσεων καὶ νὰ διανεμηθῇ· καὶ τότε τὸ ὑπουργεῖον δύναται νὰ εἴπῃ ποῖα ἐξ αὐτῶν θέλει νὰ προτάξῃ.

§43ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ εἶπε σήμερον.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἡμερησία διάταξις εἶναι πίναξ, Κ. βουλευτά.

§45ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ. Μὰ δὲν εἶναι πλήρης ἡ ἡμερησία διάταξις.

§46ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ. Ἔχομεν 100 χιλιάδες νομοσχέδια. Ποῖος ἠμπορεῖ νὰ τὰ ἔχῃ ὅλα εἰς τὸ κεφάλι του; νὰ γίνῃ ὁ πίναξ διὰ νὰ ἠξεύρωμεν ποῦ εὑρισκόμεθα.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις τοῦ Κ. ὑπουργοῦ εἶναι νὰ παραπεμφθῶσιν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῶν Οἰκονομικῶν· ἡ πρότασις νόμου τοῦ Κ. Κατσίνα περὶ βοσκῶν....

§48ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε νὰ ἐρωτήσω τὸν Κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν ἔλαβε κανὲν μέτρον ὡς πρὸς τὰς βοσκάς.

§49ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔκαμα τίποτε.

§50ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Ὡς πρὸς αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν νομίζω καλλίτερον νὰ συστηθῇ νέα ἐπιτροπή.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὰ εἶναι ἐπιτροπή. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις νὰ παραπεμφθῇ ἡ πρότασις περὶ βοσκῶν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῶν Οἰκονομικῶν;

§52ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποίαν προθεσμίαν, κατὰ τὸν κανονισμόν, θὰ θέσωμεν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν διὰ νὰ φέρῃ τὴν ἔκθεσίν της;

§54ΠΟΛΛΟΙ. Πενταήμερον.

§55ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι κατεπεῖγον αὐτὸ τὸ ἀντικείμενον.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι πολὺ 5 ἡμέραι.

§57ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν κατορθωθῇ καὶ πρὸ τῶν 5 ἡμερῶν;

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐννοεῖται· παρακαλῶ τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς νὰ συνέλθουν καὶ νὰ φέρουν τὸ ταχύτερον τὴν ἔκθεσίν της. Ἡ πρότασις περὶ εὐθύνης ὑπουργῶν εἰς ποίαν ἐπιτροπὴν ἐννοεῖ ἡ Βουλὴ ὅτι πρέπει νὰ παραπεμφθῇ;

§59ΠΟΛΛΟΙ. Τῆς Δικαιοσύνης.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπίσης καὶ εἰς αὐτὴν τὴν ἐπιτροπὴν δίδεται προθεσμία πενταήμερος. Περὶ ἀποξηράνσεως τῆς Κωπαΐδος.

§61ΠΟΛΛΟΙ. Εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῶν δημοσίων ἔργων.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ἐντὸς πόσων ἡμερῶν;

§63ΠΟΛΛΟΙ. Ἐντὸς δέκα.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Περὶ προνομίων, εἰς τὴν αὐτὴν ἐπιτροπὴν, ἐντὸς 5 ἡμερῶν. Παρακαλῶ τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς νὰ ἐργασθῶσι καὶ νὰ φέρουν τὰς ἐκθέσεις των. Ὁ Κ. Παδοβᾶς.

§65ΠΑΔΟΒΑΣ. Μοὶ κακοφαίνεται πολὺ, Κύριοι, νὰ σᾶς παρενοχλῶ συχνάκις μ’ ἕν ζήτημα ὅλως διόλου ἑπτανησιακόν. Ἡ Βουλὴ εὐηρεστήθη νὰ παραδεχθῇ τὸ κατεπεῖγον ἐπὶ ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς ἐπροτείναμεν, ἵνα παύσῃ ἡ ὑποχρέωσις τῆς ἀνανεώσεως τῆς ἐγγραφῆς. Προχθὲς ἢ ἀντιπροχθὲς, μοὶ φαίνεται, ἔγινεν ἡ πρώτη ἀνάγνωσις, καὶ ἡ Βουλὴ παρεδέχθη καὶ τὴν ἀρχὴν καὶ τὰ καθέκαστα. Σᾶς παρακαλῶ νὰ ἐπιτρέψητε σήμερον τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν.

§66ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἦτο δυνατὸν ἡ πρότασις αὕτη νὰ συνταχθῇ εἰς τρόπον τοιοῦτον, ὥστε νὰ ᾖναι πρότασις ἀφομοιώσεως;

§67ΠΑΔΟΒΑΣ. Δὲν γίνεται. Ἐπιτρέψατέ μοι, αὔριον ὅταν γίνῃ ἡ τρίτη ἀνάγνωσις, νὰ σᾶς ὑποβάλω ὅλους τοὺς λόγους. Ἀναγινώσκεται ἡ πρότασις περὶ παύσεως τῆς ὑποχρεώσεως τῆς ἀνανεώσεως τῆς ἐγγραφῆς.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§69ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὴν πρότασιν καὶ κατὰ τὴν δευτέραν αὐτῆς ἀνάγνωσιν.

§71ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Πιστεύω, ὁποίαν τύχην ἔλαβεν ἡ πρώτη μου πρότασις, τὴν αὐτὴν θέλει λάβει καὶ ἡ δευτέρα. Εἶπον νὰ γίνῃ γενικὸς πίναξ· τώρα περιορίζομαι εἰς τὸ νὰ εἴπω νὰ γίνῃ γενικὸς πίναξ τῶν προτάσεων τῶν σχετικῶν περὶ Ἑπτανήσου, διότι αὐτὴ εἶναι μία ὑπόθεσις, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἰδίαν σκέψιν καὶ ἰδίαν μελέτην· καὶ σχετικῶς, ἐὰν Κ. Πρόεδρε, παραδεχθῶμεν σήμερον τὴν πρότασιν τοῦ Κ. Παδοβᾶ καὶ αὔριον παραδεχθῶμεν μίαν ἄλλην, ἡ ὁποία ν’ ἀντίκειται εἰς αὐτὴν, τότε θὰ γίνῃ μία ἐργασία, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἔχῃ τὴν δέουσαν ἀξίαν. Διὰ τοὺς λόγους τούτους νὰ γίνῃ ἕνας εἰδικὸς πίναξ ὅλων τῶν σχετικῶν προτάσεων καθόσον ἀφορᾷ τὴν Ἑπτάνησον.

§72ΖΩΤΟΣ. Κ. Πρόεδρε, ἔρχομαι εἰς ὑποστήριξιν τῆς προτάσεως τοῦ Κ. Χατζίσκου, καὶ λέγω ὅτι καὶ ἡ πρώτη πρότασις, τὴν ὁποίαν δὲν παρεδέχθη ἡ Βουλή...

§73ΠΟΛΛΟΙ. Παρεδέχθη.

§74ΖΩΤΟΣ. Καὶ ἡ παροῦσα εἶναι πολλὰ λογική· διότι ὑπάρχουν τόσαι προτάσεις, ὑποπροτάσεις καὶ ἐπιπροτάσεις, ὥστε δὲν ἠξεύρομεν ποῦ εὑρισκόμεθα. Ἔχομεν τόσους ὑπαλλήλους, τοὺς παρακαλοῦμεν νὰ κοπιάσουν ὀλίγον τι περισσότερον διὰ νὰ γίνῃ αὕτη ἡ ἐργασία καὶ ἡ δαπάνη θὰ ἦναι μικρά.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κατάλογος γίνεται· ἐννοῶ ὅμως ὅτι ἡ Βουλὴ δύναται νὰ προβῇ εἰς τὰς ἐργασίας της, ἑωσότου νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ εὑρετήριον.

§76ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Παρακαλῶ νὰ συμπεριληφθῶσι καὶ δύω προτάσεις ἰδικαί μου, διότι θέλω νὰ συναποθάνουν μετ’ ἄλλων προτάσεων, νὰ μὴ ἦναι μόναι.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρχόμεθα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. «ά.) ἀντικείμενον. Νομοσχέδιον περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 21 Δεκεμβρίου 1864 Διατάγματος περὶ ἐξομοιώσεως τοῦ μισθοῦ τῶν ἐν Ἑπτανήσῳ δικαστικῶν ὑπαλλήλων.»

§78ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ. Προτείνω ν’ ἀναβληθῇ, διότι ἔγινε πρότασις ὅλων τῶν ἀφορώντων τὴν Ἑπτάνησον.

§79ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Νομίζω, ὅτι εἶναι καλλίτερον ν’ ἀναγνώσωμεν διὰ πρώτην ἢ καὶ δευτέραν φορὰν τὰ ἄλλα νομοσχέδια τὰ ὁποῖα ἔλαβον τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλήν· ὥστε, ὅταν πρόκειται περὶ τρίτης ἀναγνώσεως, νὰ προτάξωμεν τὰ σπουδαιότερα καὶ ἀναγκαιότερα, διότι εἶναι πολὺ ἐνδεχόμενον νὰ μὴ προφθάσωμεν νὰ συζητήσωμεν ὅλα. Παρακαλῶ λοιπὸν νὰ ἀναγνωσθῇ διὰ πρώτην συζήτησιν τὸ περὶ διοργανώσεως τῆς ἐκπαιδεύσεως κατὰ τὴν Ἑπτάνησον, περὶ συνοικισμοῦ, περὶ λιμένων, περὶ διανομῆς τῆς ἐθνικῆς γῆς, περὶ φυτειῶν..........

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὰ δὲν περιέχονται εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Σήμερον τὰ περιλαμβάνομεν καὶ αὔριον ἀναγινώσκονται. Ἐπιμένετε εἰς τὴν πρότασίν σας περὶ ἀναβολῆς, Κ. Κωσταντᾶ;

§81ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§82Κ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ἀφοῦ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας κατηργήθη, πρέπει ὅλαι αἱ ἐκκρεμεῖς προτάσεις νὰ παραπεμφθοῦν εἰς τὰς ἐπιτροπάς.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι διῆλθον ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας;

§84Κ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ὅλαι. — Ὅταν ἐσυζητεῖτο τὸ ἀντικείμενον περὶ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, εἶπον ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι αὐτὸ μᾶς ἔφερε τὴν σύγχυσιν τῶν ἰδεῶν καὶ τὴν σύγχυσιν τῶν γλωσσῶν. Ἐξέλιπεν εὐτυχῶς ἡ τοιαύτη σύγχυσις. Πρέπει τώρα νὰ ἔλθωμεν εἰς μίαν νέαν κανονικωτέραν πορείαν ὡς πρὸς τὴν διεξαγωγὴν τῶν ἐργασιῶν μας. Ἐν τῷ κανονισμῷ ἡμῶν, κύριοι, δὲν εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ παραπομπὴ τῶν διαφόρων προτάσεων εἰς τὰς ἐπιτροπὰς παρ’ ὅταν ἡ Βουλὴ ἤθελε διατάξει τοῦτο· καὶ ἠξεύρετε διατί; διότι ὑπῆρχε τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ ὑπετίθετο, ὅτι διὰ τῶν εἰδικῶν γνώσεών του ἤθελεν ἐν τῇ προεξετάσει τῶν διαφόρων νομοσχεδίων ἀναπληροῖ κατὰ μέγα μέρος τὴν παρὰ τῶν ἐπιτροπῶν προεξέτασιν. Ἀφοῦ σήμερον, κύριοι, δὲν ἔχομεν αὐτὰς τὰς εἰδικότητας, δὲν εἶναι ἄρα συμφέρον εἰς τὴν Βουλὴν τὸ νὰ καθιερωθῇ ὑποχρεωτικὴ ἡ παραπομπὴ τῶν προτάσεων εἰς τὰς ἐπιτροπάς; Μολονότι, κύριοι, ἐπιφυλάττομαι μεθαύριον νὰ προτείνω ἀκόμη καὶ μίαν ἄλλην τροποποίησιν τοῦ κανονισμοῦ, διὰ νὰ καταστῇ ἔτι μᾶλλον κανονικωτέρα ἡ ἐργασία μας, μολον τοῦτο, καλὸν καὶ συμφέρον εἰς ἡμᾶς αὐτούς, διὰ νὰ ἤμεθα κατόπιν ἐπαναπαυμένοι εἰς τὰς συνειδήσεις μας, νὰ προεξετάζωνται καὶ βασανίζωνται ὅλα αὐτὰ τὰ νομοσχέδια ἀπὸ τὰς ἐπιτροπὰς καὶ νὰ ἔρχωνται κατόπιν εἰς τὴν γενικὴν συζήτησιν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον πρέπει ἀπὸ τοῦδε ὅλα τὰ ἐκκρεμῆ ἀντικείμενα νὰ παραπεμφθῶσιν εἰς τὰς ἐπιτροπάς, ὥστε ν’ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τῆς σήμερον, ἀφ’ ἧς ἄρχεται ἄλλη ἐποχὴ πραγμάτων μετὰ τὴν κατάργησιν τοῦ Συμβουλίου, νέον σύστημα τῆς διεξαγωγῆς τῶν ἐργασιῶν μας κανονικώτερον. Δὲν εἶναι πρωτοφανὲς αὐτό. Ἐνθυμεῖσθε, ὅτι καὶ εἰς τ’ ἄλλα βουλευτικὰ Σώματα, πᾶσα πρότασις νόμου, εἴτε κάτωθεν ἐρχομένη, εἴτε ἄνωθεν, μολονότι ὅλαι αἱ προτάσεις τότε ἤρχοντο παρὰ τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἕκαστος βουλευτὴς εἶχε μὲν τὸ δικαίωμα νὰ φέρῃ πρότασιν, ἀλλὰ δὲν ὑπῆρχε συνήθεια, πᾶσα πρότασις, λέγω, ὑπεβάλλετο εἰς τὰς ἐπιτροπὰς πρὸς προεξέτασιν. Προτείνω ἑπομένως πρὸς τὸ συμφέρον τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, πρὸς τὸ συμφέρον ἡμῶν αὐτῶν, διὰ νὰ μὴ μεταμεληθῶμεν κατόπιν, ὅτι διερχόμεθα τὴν ἐπιψήφισιν διαφόρων ἀντικειμένων ἴσως ἐπιπολαίως, προτείνω, ὥστε ὅλα τὰ ἐκκρεμῆ νομοσχέδια νὰ παραπεμφθῶσιν εἰς τὰς ἐπὶ τούτῳ συστημένας ἐπιτροπάς, μεχρισοῦ ἐπέλθῃ ἡ ἀναθεώρησις τοῦ κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς τὴν ὁποίαν ἐπρότεινα.

§85Χ. Α. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, κύριοι, ὅτι ὁ Κ. Δημητριάδης ἔχει δίκαιον, ἀλλ’ ἄς μοι ἐπιτρέψῃ νὰ κάμω μίαν τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεώς του. Εἴχομεν μέχρι τοῦδε κανονισμὸν κατὰ τὸν ὁποῖον ἐσυζητήσαμεν τὰ διάφορα ἀντικείμενα, ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὑπῆρχε Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Πᾶσα λοιπὸν πρότασις, ἡ ὁποία ἐστάλη εἰς τὸ Συμβούλιον καὶ ἐπὶ τῆς ὁποίας ὑπέβαλεν ἔκθεσιν τὸ Συμβούλιον, εἶναι σήμερον ὥριμος εἰς συζήτησιν. Ἀπὸ τοῦδε ὅμως φρονῶ, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ μεταῤῥυθμισθῇ ὁ κανονισμός, ὥστε πᾶσα νέα πρότασις ὑποβαλλομένη εἰς τὴν Βουλὴν νὰ παραπέμπεται εἰς τὴν ἁρμοδίαν ἐπιτροπὴν διὰ νὰ συνοδεύεται μὲ ἔκθεσιν. Λοιπὸν συμφωνῶ μετὰ τοῦ Κ. Δημητριάδου, ὅτι πρέπει νὰ μεταῤῥυθμισθῇ ὁ κανονισμός, καὶ ὅσα ἄλλα εἶναι ἐκκρεμῆ μέχρι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ν’ ἀναθέσωμεν εἰς τὸ προεδρεῖον νὰ καθαρίσῃ τὸ πινάκιον τῶν ἐκκρεμῶν τούτων ἀντικειμένων, καὶ ὅσα διέτρεξαν τὸν κανονισμὸν μέχρι τῆς καταργήσεως τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, αὐτὰ νὰ ἔλθουν ὡς ὥριμα πρὸς συζήτησιν. Ὅλα δὲ τ’ ἄλλα, ἐπὶ τῶν ὁποίων οὔτε ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη, οὔτε τὸ Συμβούλιον, νὰ παραπεμφθοῦν εἰς τὰς ἁρμοδίας ἐπιτροπάς.

§86ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Ἡ πρότασις τοῦ Κ. Δημητριάδου δὲν ἔχει ἀνάγκην ὑποστηρίξεως, διότι ὑποστηρίζεται ἀπ’ αὐτὰ τὰ πράγματα, ὑπεστηρίχθη καὶ ἀπὸ τὸν Κ. ὑπουργὸν, ὅστις εἶπε διά τινα νομοθετήματα νὰ διορισθῇ ἐπιτροπὴ, ἵνα ὑπάρχῃ εἰσηγητὴς νὰ τὰ ὑποστηρίξῃ καὶ φωτίζῃ ἑκάστοτε τὴν Βουλὴν δι’ ἕκαστον ἀντικείμενον. Ὠφελούμενος λοιπὸν ἀπὸ τὴν γενικὴν ταύτην πρότασιν τοῦ Κ. Δημητριάδου, προτείνω νέαν εἰδικῶς διὰ τὰ Ἑπτανησιακὰ, τοῦ νὰ ἐκλεχθῇ δηλονότι ἐπιτροπὴ, ἔργον τῆς ὁποίας νὰ ᾖναι τὰ Ἑπτανησιακὰ ἐν γένει. Ἡ ἐπιτροπὴ αὕτη θέλει σχετίσει βεβαίως ὅλα τὰ ἀφορῶντα τὴν Ἑπτάνησον διοικητικὰ, δικαστικὰ καὶ οἰκονομικὰ, καὶ θέλει φέρει ἐν συνόλῳ μίαν ἔκθεσιν καὶ μίαν γνώμην καλῶς μεμελετημένην καὶ ἐν ἡσυχίᾳ κατηρτισμένην. Διὰ τοῦ τρόπου τούτου φρονῶ, ὅτι ταχύτερον καὶ ἐπιτυχέστερον θέλομεν φθάσει εἰς τὸ πέρας τοῦ σπουδαίου διὰ τὴν Βουλὴν ἀντικειμένου τῆς ἀφομοιώσεως τῶν Ἑπτανησιακῶν μετὰ τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος. Ἐξηγοῦμαι καλλίτερον· πρόκειται π. χ. περὶ τῆς δικαστικῆς διαιρέσεως, καὶ βεβαίως, κατὰ τὴν πρότασιν τοῦ Κ. Δημητριάδου, ἂν παραδεχθῇ, θὰ παραπεμφθῇ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῆς δικαιοσύνης· πρόκειται περὶ διαταγμάτων τινῶν τὰ ὁποῖα ἐκανόνισαν τὴν διοικητικὴν διαίρεσιν· πρέπει νὰ παραπεμφθοῦν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τὴν διοικητικήν. Ἐπειδὴ ὅμως, Κύριοι, τὰ Ἑπτανησιακὰ ἔχουν μεταξύ των πολλὴν σχέσιν, καὶ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μία γενικὴ ἰδέα, σχετίζουσα τὰ διάφορα ἀντικείμενα ἐφ’ ὧν θὰ ἐργασθῇ ἡ Βουλή, φρονῶ, ὅτι πρέπει νὰ διορισθῇ εἰδικὴ ἐπιτροπὴ διὰ τὰ Ἑπτανησιακά, ἡ ὁποία θὰ μᾶς φωτίσῃ καθόσον ἀποβλέπει τὴν ἀφομοίωσιν. Ἠξεύρετε, εἰς τὸ περὶ ἀφομοιώσεως πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μία γενικὴ ἰδέα, καὶ μία ἐπιτροπὴ λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψιν ὅλα τὰ διάφορα σχετικὰ ἀντικείμενα νὰ σχηματίσῃ μίαν γενικὴν ἰδέαν, καὶ θὰ φθάσωμεν οὕτως εἰς αἰσιώτερον καὶ ἐπιτυχέστερον ἀποτέλεσμα.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρώτη πρότασις τοῦ Κ. Δημητριάδου εἶναι νὰ μὴ ἐπιληφθῇ τῆς συζητήσεως οὐδεμιᾶς προτάσεως ἡ Βουλή, ἂν προηγουμένως δὲν ἐπεξεργασθῇ ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς.

§88ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ Κύριος Δημητριάδης εὑρίσκει ἀναγκαῖον τὸ νὰ παραπεμφθῶσιν αἱ προτάσεις εἰς τὴν ἐπιτροπὴν, διότι ἔλειψε τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας· δὲν πρόκειται ν’ ἀντικρούσω τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἔφερε, διότι θὰ τὰ ἀντικρούσω ὅταν ἔλθῃ ὑπὸ συζήτησιν ἡ πρότασις περὶ μεταβολῆς κανονισμοῦ· τότε θέλω εἰπεῖ ὀλίγας λέξεις καὶ θέλω ἐξετάσει ἂν πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ ἐπιβάλῃ ἐκ τῶν προτέρων τοιοῦτον περιορισμόν, ὥστε εἰς οὐδὲν ἀντικείμενον νὰ μὴ δύναται νὰ προχωρήσῃ, ἂν δὲν ἀκούσῃ τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς. Ὁ Κ. Δημητριάδης εἶπεν, ὅτι θεωρεῖ καλὸν νὰ παραπεμφθοῦν αἱ προτάσεις εἰς τὴν ἐπιτροπὴν, καθόσον κατηργήθη τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας· νομίζω, ὅτι, διὰ νὰ ᾖναι συνεπὴς εἰς ὅσα εἶπε, πρέπει νὰ παραδεχθῇ, ὥστε νὰ ἐπιληφθῇ ἡ Βουλὴ τῆς συζητήσεως τῶν προτάσεων ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι ἐπεξειργάσθησαν ἀπὸ τὸ Συμβούλιον.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις τοῦ Κ. Χατζίσκου εἶναι νὰ συστηθῇ εἰδικὴ ἐπιτροπὴ ἐπὶ ὅλων τῶν προτάσεων, αἱ ὁποῖαι ἀφορῶσι τὰ Ἑπτανησιακά.

§90ΖΕΡΒΟΣ. Εἶναι ἐπεξειργασμέναι ὅλαι.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις εἶναι γενική.

§92ΧΑΡ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐνθυμεῖσθε, ὅτι καὶ εἰς τὴν Συνέλευσιν διωρίσθη εἰδικὴ ἐπιτροπὴ, ἡ ὁποία ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν ὅλας τὰς προτάσεις τὰς ἀφορώσας τὴν ἀφομοίωσιν, ἀλλ’ ἕνεκα τῆς διαλύσεως τῆς Συνελεύσεως δὲν ἐπρόφθασε νὰ φέρῃ ἕνα ἀποτέλεσμα· καὶ τώρα ὑποστηρίζω τὴν πρότασιν τοῦ Κ. Χατζίσκου, καὶ λέγω εἰς τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἦσαν τότε πληρεξούσιοι, ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη μιᾶς τοιαύτης ἐπιτροπῆς, διότι θὰ μᾶς φέρῃ γενικὴν ἔκθεσιν περὶ τῆς ἀφομοιώσεως καὶ θ’ ἀρχίσῃ αὕτη μεθοδικῶς.

§93ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Νομίζω, ὅτι αἱ ἐπιτροπαὶ τῆς Βουλῆς εἶναι δώδεκα· τὰ ζητήματα τῆς Ἑπτανήσου δὲν εἶναι ὅλα ὁμοειδῆ, ὥστε νὰ δυνηθῇ νὰ τὰ περιλάβῃ μία ἐπιτροπή. Μοὶ φαίνεται πολὺ εὐκολώτερον ἕκαστον ζήτημα νὰ πηγαίνῃ εἰς τὴν εἰδικὴν ἐπιτροπήν. Ἀντικρούω ὡσαύτως τὴν πρότασιν τοῦ Κ. Δημητριάδου, ἡ ὁποία θέλει ἀπὸ τοῦδε νὰ δεσμεύσῃ τὴν θέλησιν τῆς Βουλῆς, ὥστε τυφλοῖς ὄμμασι πᾶν τὸ προτεινόμενον νὰ τὸ στέλλῃ εἰς τὴν ἐπιτροπήν.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν πρόκειται νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα σήμερον· ἀνεβλήθη.

§95Κ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Δὲν ἐπιμένω καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἄχρι τοῦδε, ἀλλὰ πᾶσα πρότασις, ἡ ὁποία δὲν ἐλύθη ἀπὸ τὸ Συμβούλιον, πρέπει νὰ ὑπάγῃ εἰς τὴν ἐπιτροπήν.

§96ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Εἰς αὐτὸ ἀντιτείνω.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν πρόκειται ἡ Βουλὴ νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο, διότι δὲν ἔχομεν αὐτὸ ἀντικείμενον· θὰ λυθῇ αὔριον. Μένει ἡ πρότασις τοῦ Κ. Χατζίσκου.

§98ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Καὶ αὐτὴ αὔριον.

§99ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ὅλοι εἴμεθα σύμφωνοι ὡς πρὸς τὴν πρότασιν τοῦ Κ. Χατζίσκου. Ἐγένετο ἀντίῤῥησις, ὅτι ὑπάρχουσιν εἰδικαὶ ἐπιτροπαί. Ἡ πρότασις τοῦ Κ. Χατζίσκου ἀποβλέπει εἰς τοῦτο, τὸ νὰ μὴ διαιρεθῇ ἡ ὕλη. Ὡς πρὸς τὰ ἑπτανησιακὰ ζητήματα, κύριος χαρακτὴρ εἶναι ἡ ἀφομοίωσις καὶ δὲν πρέπει νὰ ἀναθέσωμεν τὸ ζήτημα εἰς διαφόρους ἐπιτροπάς, διότι κυρίως ζητοῦμεν τὴν ἑνότητα. Ὑποστηρίζω τὴν πρότασιν τοῦ Κ. Χατζίσκου, νὰ συστηθῇ ἐπιτροπή, ὅπως καὶ ἐπὶ τῆς Συνελεύσεως, καὶ προσθέτω ἡ ἐπιτροπὴ νὰ ᾖναι καὶ ἐξ ἑπτανησίων καὶ ἐκ βουλευτῶν τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος. Τὸ ζήτημα τῆς ἀφομοιώσεως περιεπλέχθη, νομίζω, ἕνεκα παρεξηγήσεων· διὰ τῆς συστάσεως τῆς ἐπιτροπῆς θὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι ὅλοι εἴμεθα σύμφωνοι καὶ ὅτι τὸ αὐτὸ ἐπιζητοῦμεν.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις ὡς πρὸς τὴν σύστασιν εἰδικῆς ἐπιτροπῆς διὰ τὰ ἑπτανησιακὰ ἐν γένει;

§101ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι.

§102ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Νὰ σύγκειται ἐξ 11 μελῶν ἑπτανησίων καὶ ἐξ 11 μελῶν ἐκ τῆς παλαιᾶς Ἑλλάδος.

§103ΖΕΡΒΟΣ. Ποτὲ δὲν θὰ ἐργασθῇ αὐτὴ ἡ ἐπιτροπή.

§104Χ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ αὕτη πρέπει νὰ σύγκειται ἐξ 22 μελῶν, διότι πρέπει νὰ περιλαμβάνῃ πρόσωπα ἔχοντα εἰδικὰς καὶ διαφόρους γνώσεις, καὶ ἑπομένως δύναται νὰ διαιρεθῇ εἰς δύω ἢ τρία εἰδικὰ τμήματα, καὶ οὕτω πως εἰς τὴν συζήτησιν τὴν γενικὴν νὰ παρουσιάσῃ ἔκθεσιν εἰς τὴν Βουλὴν, ἡ ὁποία νὰ φέρῃ πλῆρες ἀποτέλεσμα, ὥστε καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ Κ. Λυκοῦργος δὲν εἶναι ὀρθὸν, ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ δὲν θέλει περιέχει ὅλα τὰ πρόσωπα.

§105ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν ἐναντιοῦμαι εἰς τὸ νὰ συστηθῇ ἡ ἐπιτροπὴ διὰ νὰ ἐξετάσῃ τὰ νομοσχέδια καὶ τὰς προτάσεις, τὰς ἀφορώσας τὰ ἑπτανησιακὰ ἀντικείμενα, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ αὕτη πρέπει νὰ περιορισθῇ εἰς δύω τινὰ, πρῶτον εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ διαιρέσεως τῆς Ἑπτανήσου καὶ δεύτερον εἰς τὴν ἀφομοίωσιν τῶν νόμων.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὸν κανονισμὸν, τὸ ψηφοδέλτιον πρέπει νὰ περιέχῃ τὰ ⅔· πρέπει λοιπὸν νὰ θέσωμεν 18 μέλη (θόρυβος.)

§107ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Πρὸ τῆς ψηφοφορίας νομίζω, ὅτι δὲν θεωρεῖται κανὲν ζήτημα λελυμένον. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὡμίλησαν διάφοροι περὶ εἰδικῶν ἐπιτροπῶν καὶ περὶ ἄλλων· μοὶ φαίνεται, ὅτι ἀντὶ νὰ πλησιάσωμεν εἰς τὸ ἀποτέλεσμα, ἀντὶ νὰ πλησιάσωμεν εἰς τὴν ἀφομοίωσιν ἀπομακρυνόμεθα διὰ τοιούτων προτάσεων. Ἐῤῥέθη, ὅτι πρέπει νὰ διορισθῇ μία εἰδικὴ ἐπιτροπὴ καὶ νὰ περιέχῃ τοιοῦτον καὶ τοιοῦτον ἀριθμόν· ἀλλ’ ἐρωτῶ τὸν Κ. Τρικούπην, ποῖος ἠμπορεῖ νὰ περιορίσῃ τὴν θέλησιν τοῦ βουλευτοῦ τοῦ νὰ μὴ ἐκλέξῃ τὸν Παῦλον καὶ νὰ ἐκλέξῃ τὸν Πέτρον; Τοιοῦτον ἀντικείμενον δὲν δύναται νὰ ἔλθῃ ἐκ προκαταβολῆς εἰς τὴν συζήτησιν. Ἤθελον συμμερισθῆ πληρέστατα τὴν γνώμην τοῦ ἐντίμου κ. Χατζίσκου, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἀντὶ νὰ εὐκολύνῃ τὴν ὑπόθεσιν, τὴν περιπλέκει περισσότερον καὶ δὲν θὰ φθάσωμεν εἰς ἀποτέλεσμα. Αἱ ἐπιτροπαὶ ὑπάρχουσι καὶ δύναται νὰ διανεμηθῇ ἡ ἐργασία εἰς ἑκάστην αὐτῶν. Ἄλλως τε, κύριοι, καὶ ἡ τοιαύτη γνωμοδότησις τῆς εἰδικῆς ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ τοιούτου ἀντικειμένου προσβάλλει τὴν Βουλὴν, προσβάλλει τὴν σύστασιν τῶν ἐπιτροπῶν. Εἶπεν ὁ κ. Χρηστόπουλος, ὅτι εἰς τὴν ἐπιτροπὴν νὰ διορισθῶσιν εἰδικοὶ ἄνδρες, δικασταὶ, ἰατροὶ καὶ ἄλλοι. Δὲν εἶπεν ἴσως καὶ ἱερεῖς, ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἀντίκειται εἰς τὸν σχηματισμὸν καὶ εἰς τὸ πνεῦμα τῆς Βουλῆς. Ἕκαστος τῶν κ. κ. βουλευτῶν θὰ γράψῃ εἰς τὸ ψηφοδέλτιόν του τὸν δεῖνα ἢ δεῖνα· δὲν δύναται ὅμως ἐκ προκαταβολῆς νὰ τῷ εἴπῃ τις, σημείωσον τὸν δεῖνα ἢ δεῖνα, διότι τοῦτο εἶναι ἐπέμβασις εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ ἀνθρώπου, ἥτις πρέπει νὰ ᾖναι ἀνταξία ἐν παντὶ καιρῷ καὶ τόπῳ καὶ ἐν παντὶ δικαστηρίῳ.

§108ΠΑΔΟΒΑΣ. Προσβάλλετε τοὺς Ἑπτανησίους.

§109ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Ὄχι· ὑπολήπτομαι τοὺς Ἑπτανησίους, λέγω ὅμως, ὅτι ὑπάρχουν ἐπιτροπαὶ διωρισμέναι, συστημέναι παρὰ τῆς Βουλῆς καὶ ἐνώπιον αὐτῶν δύνανται νὰ εἰσαχθῶσι καὶ αὐτὰ τὰ νομοσχέδια· δὲν θέλω ὅμως νὰ μεταῤῥυθμίσωμεν τὸν κανονισμόν. Ἑπομένως, κύριοι, ἕκαστος ἔχει τὴν φιλοτιμίαν του καὶ δὲν ἀναγνωρίζει τὸν ἄλλον καλλίτερόν του· διότι ἐκλεχθεὶς βουλευτὴς δύναται νὰ πράξῃ τὸ καθῆκόν του, εἰς τὴν συζήτησιν δὲ, ἐὰν ἔχῃ ἐσφαλμένην γνώμην, ἕτερος θέλει τὸν ἀντικρούσει. Πρὸς τί ἡ εἰδικὴ αὕτη ἐπιτροπή;

§110ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἵνα δώσῃ ἑνότητα.

§111ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Ἡ ἑνότης ὑπάρχει εἰς τὸ σύνολον τῆς Βουλῆς. Προτείνω λοιπὸν νὰ παραπεμφθῶσι τὰ νομοσχέδια αὐτὰ εἰς τὰς ἐπιτροπὰς ἵνα ἐργασθῶσιν. Αὐτὴ δὲ ἡ ἐπιτροπὴ ἡ μεγάλη οὐδὲν θέλει πράξει (θόρυβος).

§112ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Αὐτὸ ἀπεφασίσθη.

§113ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ ΚΑΙ ΖΕΡΒΟΣ. Δὲν ἀπεφασίσθη.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπεφασίσθη· ἂν θέλετε, ἐρωτῶ καὶ ἐκ δευτέρου. Οἱ νομίζοντες, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν ἀπεφάνθη ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ἀντικειμένου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (οὐδεὶς ἐγείρεται). Ἰδοὺ λοιπὸν ὅτι ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη.

§115ΛΕΙΒΑΔΑΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ ἡ εἰδικὴ διὰ τὰ Ἑπτανησιακὰ τί ἐργασίαν θὰ κάμῃ;

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ φέρῃ γνώμην ἐπὶ τῶν προτάσεων, αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν εἰς τὴν Βουλὴν περὶ τῶν Ἑπτανησιακῶν.

§117ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ θὰ ἔχῃ ἐντολὴν νὰ φέρῃ γνώμην ἐπὶ τῶν ὑποβληθεισῶν προτάσεων ἐπὶ τῆς ἀφομοιώσεως, πρὸς δὲ νὰ ἐκφράσῃ καὶ ἰδίαν γνώμην.

§118ΖΕΡΒΟΣ. Ὅλας τὰς προτάσεις τὸ Συμβούλιον τὰς ἐπεξειργάσθη.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐννοεῖ ἡ Βουλὴ νὰ ἐμποδίσῃ πᾶσαν συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἀντικειμένων ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐγνωμοδότησε τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας (θόρυβος).

§120ΡΩΜΑΙΟΣ. Τὶ θέλετε τὰς ἐπιτροπὰς; φέρετε τὴν ἀφομοίωσιν νὰ τὴν ψηφίσωμεν (θόρυβος).

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασίς σας προχθὲς περὶ ἀφομοιώσεως δὲν ἐψηφίσθη, διότι ἐζήτησε τὴν ἀναβολὴν τὸ ὑπουργεῖον· δὲν ὑποτίθεται ὅμως ὅτι ἀπεῤῥίφθη. Θέλετε λοιπὸν 18 μέλη;

§122ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§123ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ὁ κανονισμὸς δὲν εἶναι Σύνταγμα, ὡς εἶπεν ὁ κ. Σακελλαριάδης, φρονῶν ὅτι δὲν δύναται νὰ μεταβληθῇ. Ἐγὼ προτείνω νὰ σχηματισθῇ ἡ ἐπιτροπὴ ὡς καὶ ἐπὶ τῆς Συνελεύσεως ἐξ ἡμισείας ἐκ τῶν ἀντιπροσώπων τῆς Ἑπτανήσου καὶ ἐξ ἡμισείας ἐκ τῶν τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος.

§124ΖΕΡΒΟΣ. Δὲν ὑπάρχει διαφορὰ μεταξὺ τῶν ἀντιπροσώπων τῆς Ἑπτανήσου καὶ τῶν ἀντιπροσώπων τῆς Ἑλλάδος.

§125ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Δὲν ἐννοῶ νὰ γίνῃ ἡ ἐκλογὴ κατὰ τὸν τρόπον, ὃν διαγράφει ὁ κανονισμός.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐναντίον τῶν διατάξεων τοῦ κανονισμοῦ λοιπόν.

§127ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ἐξαιρετικῶς.

§128ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὔριον λοιπὸν θὰ γίνῃ ἡ ψηφοφορία. 2) Ὅμοιον περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 14 Ἰαννουαρίου διατάγματος περὶ τοῦ μισθοῦ τῶν ὑπαλλήλων τῆς πρώην Ἰονίου Γερουσίας (3 συζήτησις)». Ἀναγινώσκεται τὸ νομοσχέδιον. Ἄρθρον μοναδικόν. «Κυροῦται τὸ ἀπὸ 14 Ἰανουαρίου ε. ε. Βασιλικὸν Διάταγμα περὶ τοῦ μισθοῦ τῶν ὑποδεεστέρων ὑπαλλήλων τοῦ γραφείου τῆς πρώην Ἰονίου Γερουσίας.

Ὁ προσωρινὸς ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.»

§130ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Πρέπει ν’ ἀναβληθῇ καὶ αὐτὸ, Κ. Πρόεδρε.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι· διότι ἐπὶ τῶν νομοσχεδίων, ἐπὶ τῶν ὁποίων τὸ Συμβούλιον ἐγνωμοδότησε, δὲν εἶναι ἀνάγκη αὐτὰ νὰ σταλῶσιν εἰς τὴν ἐπιτροπήν.

§132ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ἀπεφασίσθη, Κ. Πρόεδρε, τὸ ζήτημα αὐτὸ περὶ παραπομπῆς, τὸ ὁποῖον ἐπρότεινεν ὁ Κ. Χατζίσκος;

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπεφασίσθη νὰ σταλῶσιν ἐκεῖναι αἱ προτάσεις, ἐπὶ τῶν ὁποίων τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας δὲν ἐγνωμοδότησε.

§134ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ. Περὶ ὅλων αὐτῶν τῶν ὑποθέσεων, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουσιν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, ἀπεφασίσθη ν’ ἀναβληθῶσι μέχρι τῆς παρασκευῆς.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ πρώτου ἀντικειμένου. Ὁ Κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι ἐδῶ.

§136ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τοῦ πρώτου μόνου ζητήματος ἐζήτησα τὴν ἀναβολήν.

§137Χ. Α. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ Κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶπεν, ὅτι ὅσαι προτάσεις εἶναι εἰς τὴν πρώτην καὶ δευτέραν ἀνάγνωσιν, αὐταὶ νὰ συζητηθοῦν σήμερον, αἱ δὲ τῆς τρίτης ν’ ἀναβληθῶσι.

§138ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶπον αὐτό.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν, κύριοι, ἐξακολουθεῖ ἡ ἀνάγνωσις.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Ἰδόντες τὸ ἄρθρον 9 τοῦ ἀπὸ 13 Μαΐου 1864 Ἡμετέρου Διατάγματος. Προτάσει τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀποφασίζομεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον 1. Οἱ μισθοὶ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Γραφείου τῆς πρώην Ἰονίου Γερουσίας ὁρίζονται, ἐφ’ ὅσον οὗτοι ἐξακολουθοῦσιν ἐργαζόμενοι πρὸς ἐκκαθάρισιν καὶ διανομὴν τῶν ἀρχείων τῆς Ἰονίου Πολιτείας, ὡς ἑξῆς. Τῶν Βοηθῶν Αʹ. τάξεως ἴσος πρὸς τὸν τοῦ ὑπουργικοῦ Γραμματέως Αʹ. τάξεως, τῶν δὲ Βοηθῶν Βʹ. τάξεως, ἴσος πρὸς τὸν τοῦ ὑπουργικοῦ Γραμματέως Βʹ. τάξεως. Ἄρθρον 2. Τὸ παρὸν Διάταγμα τιθέμενον εἰς ἐνέργειαν ἀπὸ 1 Φεβρουαρίου ε. ε. θέλει ὑποβληθῆ εἰς τὴν νομοθετικὴν κύρωσιν, ἅμα τῇ συγκροτήσει τῆς Βουλῆς. Εἰς τὸν Ἡμέτερον ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργὸν ἀνατίθεται ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος Διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 14 Ἰανουαρίου 1865.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Κ. ΚΑΝΑΡΗΣ, Δ. ΜΠΟΥΝΤΟΥΡΗΣ, Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ,

Α. Χ. ΛΟΝΤΟΣ, ΑΡ. ΚΑΡΝΑΛΗΣ.»

Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§140Χ. Α. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤθελα νὰ παρατηρήσω, ὅτι Γερουσία εἰς τὴν Ἑπτάνησον δὲν ὑφίσταται πλέον· ὑπῆρχε κᾀμμία ἐργασία; καὶ ἂν ὑπῆρχε, ἐξακολουθεῖ μέχρι τοῦδε;

§141ΤΙΝΕΣ. Βέβαια· αὐτὸ ἀπεφασίσθη καὶ εἰς τὸν προϋπολογισμόν.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἀντίῤῥησις δὲν ὑπάρχει;

§143ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὸ ἀναγνωσθὲν νομοσχέδιον καὶ κατὰ τὴν τρίτην αὐτοῦ ἀνάγνωσιν. «3) Ὅμοιον περὶ κυρώσεως τῶν ἀπὸ 21 Δεκεμβρίου 1864 τεσσάρων διαταγμάτων περὶ τῆς ἐν Ἑπτανήσῳ ἀστυκῆς καὶ ἐξωτερικῆς ὑγειονομικῆς νομοθεσίας κτλ. (3 συζήτησις)».

§145ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ. Ζητῶ τὴν ἀναβολήν.

§146ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Πρέπει νὰ μείνῃ καὶ νὰ σταλῇ εἰς τὴν ἐπιτροπήν.

§147ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι· νὰ προχωρήσωμεν.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπιμένετε εἰς τὴν ἀναβολήν;

§149ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Ὄχι.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναγινώσκεται τὸ Νομοσχέδιον. Ἄρθρον μοναδικόν. «Κυροῦνται τὰ ἀπὸ 21 Δεκεμβρίου 1864 καὶ ἀπὸ 22 Φεβρουαρίου 1865 τέσσαρα Βασ. Διατάγματα ά) περὶ εἰσαγωγῆς ἐν Ἑπτανήσῳ τῆς περὶ ἀστυκῆς καὶ ἐν γένει ἐξωτερικῆς ὑγειονομικῆς νομοθεσίας· βʹ) περὶ τῶν ἐν Ἑπτανήσῳ ὑγειονομικῶν ἀρχῶν· γʹ) περὶ συστάσεως λοιμοκαθαρτηρίου Βʹ. τάξεως ἐν Κεφαλληνίᾳ καὶ δʹ) περὶ ἐπαρχικῶν ἰατρῶν ἐν Ἑπτανήσῳ, ἔχοντα οὕτω.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Προτάσει τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀποφασίζομεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον 1. Ἐντὸς δεκαπέντε ἡμερῶν ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος διατάγματος εἰσάγεται ἐν Ἑπτανήσῳ ἡ ἐν Ἑλλάδι ἰσχύουσα νομοθεσία περὶ ἀστυκῆς ἐν γένει καὶ ἐξωτερικῆς ὑγειονομίας. Ἄρθρον 2. Τὸ παρὸν διάταγμα θέλει ὑποβληθῆ εἰς νομοθετικὴν κύρωσιν ἅμα τῇ συγκροτήσει τῆς Βουλῆς. Εἰς τὸν Ἡμέτερον ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπουργὸν ἀνατίθεται ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 21 Δεκεμβρίου 1864.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Κ. ΚΑΝΑΡΗΣ, Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ, Σ. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ,

Α. Χ. ΛΟΝΤΟΣ, Α. ΚΑΡΝΑΛΗΣ, Δ. ΜΠΟΥΝΤΟΥΡΗΣ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Προτάσει τοῦ Ἡμετέρου ὑπουργικοῦ συμβουλίου ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ὑγειονομικαὶ Ἀρχαί. Ἄρθρον 1. Ἐντὸς δεκαπέντε ἡμερῶν ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος διατάγματος, ἀντὶ τῶν μέχρι τοῦδε ἐν Ἑπτανήσῳ ὑγειονομικῶν ἀρχῶν καθίστανται αἱ ἑξῆς· Αʹ. Ὑγειονομεῖα. Ἐν Κερκύρᾳ μὲν ά. τάξεως, ἐν Ἀργοστολίῳ, Ζακύνθῳ καὶ Λευκάδι βʹ. τάξεως, ἐν Ἰθάκῃ, Κυθήροις, Παξοῖς, Ληξουρίῳ καὶ Ἀντικυθήροις γʹ. τάξεως. Βʹ. Ὑγειονομικοὶ σταθμοί. ά) Ὀθωνῶν, Ἐῤῥιχούσης, Μαντουκίου καὶ Λευκίμνης ἐν Κερκύρᾳ καὶ τοῖς παρακειμένοις νησιδίοις. βʹ) Ἁγίας Εὐφημίας, Ἄσσου, Σάμου, Φισκάρδου καὶ Κατωλέου ἐν Κεφαλληνίᾳ. γʹ) Βασιλικῆς, Ἁγίου Νικήτα, Νέου Λιμένος, Φρουρίου Ἀλεξάνδρου καὶ Μεγανησίου ἐν Λευκάδι καὶ τοῖς παρακειμένοις νησιδίοις. δʹ) Καλάμου, Χιονίου καὶ Φρικῶν ἐν Ἰθάκῃ καὶ τοῖς παρακειμένοις νησιδίοις. έ) Ἁγίας Πελαγίας καὶ Καψαρίου ἐν Κυθήροις. ϛʹ) Λάκκας καὶ Λογκοῦς ἐν Παξοῖς. Λοιμοκαθαρτήρια. Ἐν Κερκύρᾳ Λοιμοκαθαρτήριον βʹ. τάξεως. Προσωπικόν. Ἄρθρον 2. Τὸ ὑγειονομεῖον Κερκύρας σύγκειται·

Ἄρθρον 3. Τὸ προσωπικὸν τοῦ Λοιμοκαθαρτηρίου Κερκύρας σύγκειται·

Ἄρθρον 4. Ἡ ὑπηρεσία τῶν λοιπῶν κατὰ τὸ ἄρθρον 1 ὑγειονομικῶν ἀρχῶν ἀνατίθεται εἰς τοὺς σχετικοὺς τελωνιακοὺς ὑπαλλήλους. Ἄρθρον 5. Τὸ παρὸν διάταγμα θέλει ὑποβληθῆ εἰς νομοθετικὴν κύρωσιν ἅμα τῇ συγκροτήσει τῆς Βουλῆς. Εἰς τὸν Ἡμέτερον ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπουργὸν ἀνατίθεται ἡ δημοσίευσις τοῦ παρόντος Διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 21 Δεκεμβρίου 1864.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Κ. ΚΑΝΑΡΗΣ, Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ, Σ. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ,

Δ. ΣΤ. ΜΠΟΥΝΤΟΥΡΗΣ, Α. Χ. ΛΟΝΤΟΣ, Α. ΚΑΡΝΑΛΗΣ,

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Προτάσει τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάττομεν. Αʹ. Ἐν Κεφαλληνίᾳ καθίσταται λοιμοκαθαρτήριον βʹ. τάξεως. Βʹ. Τὸ προσωπικὸν τοῦ λοιμοκαθαρτηρίου τούτου σύγκειται·

Γʹ. Τὸ παρὸν διάταγμα θέλει ὑποβληθῆ εἰς τὴν νομοθετικὴν κύρωσιν, ἅμα τῇ συγκροτήσει τῆς Βουλῆς. Εἰς τὸν Ἡμέτερον ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπουργὸν ἀνατίθεται ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 22 Φεβρουαρίου 1865.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Κ. ΚΑΝΑΡΗΣ, Δ. ΜΠΟΥΝΤΟΥΡΗΣ, Α. Χ. ΛΟΝΤΟΣ, Α. ΚΟΥ-

ΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ, Σ. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΑΡ. ΚΑΡΝΑΛΗΣ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Προτάσει τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον 1. Ἐντὸς δεκαπέντε ἡμερῶν ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος διατάγματος, ἀντὶ τῶν μέχρι τοῦδε ἐν Ἑπτανήσῳ δημοσίων ἰατρῶν καθίσταται ἐν ἑκάστῃ νήσῳ ἐπαρχιακὸς ἰατρὸς, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου τῆς 7 10βρίου 1852. Ἄρθρον 2. Οἱ ἐπαρχιακοὶ ἰατροὶ τῶν λοιπῶν νήσων, πλὴν τῆς Κερκύρας, ἐκτελοῦσι καὶ τὰ καθήκοντα τῶν ὑγειονομικῶν ἰατρῶν. Ἄρθρον 3. Τὸ παρὸν διάταγμα θέλει ὑποβληθῆ εἰς νομοθετικὴν κύρωσιν, ἅμα συγκροτηθείσης τῆς Βουλῆς. Εἰς τὸν Ἡμέτερον ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπουργὸν ἀνατίθεται ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 21 Δεκεμβρίου 1865.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Κ. ΚΑΝΑΡΗΣ, Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ, Σ. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ,

Α. Χ. ΛΟΝΤΟΣ, Δ. ΜΠΟΥΝΤΟΥΡΗΣ, ΑΡ. ΚΑΡΝΑΛΗΣ.

Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§151ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὸ ἀναγνωσθὲν νομοσχέδιον κατὰ τὴν τρίτην συζήτησιν.

§153ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Τρίτη συζήτησις εἶναι, Κ. Πρόεδρε; ἔπρεπε νὰ μᾶς εἰδοποιήσητε, διότι ἤθελον ζητήσει τὴν ὀνομαστικὴν κλῆσιν.

§154ΤΙΝΕΣ. Δὲν τὸ βλέπετε; ἔπειτα ἔχομεν καὶ ἄλλα τοιαῦτα.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «4) Ὅμοιον περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 30 Ἀπριλίου 1865 διατάγματος, καθ’ ὃ αἱ 4 ἡμέραι τῶν βουλευτικῶν ἐκλογῶν θεωροῦνται σχολάσιμοι· (3 συζήτησις).» Ὑπάρχει τροπολογία νὰ προστεθῇ «καὶ δημοτικῶν.» Ἰδοὺ τὸ νομοσχέδιον «Αἱ 4 ἡμέραι κτλ.

§156ΤΙΝΕΣ. Προσθέσατε «καὶ δημοτικῶν.»

§157ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. τῶν Οἰκονομικῶν). Εἰς τὸ σῶμα τοῦ διατάγματος δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπέλθῃ κᾀμμία μεταβολή· πᾶσα τροποποίησις ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ δι’ ἑπομένου ἄρθρου. Ὥστε ἠμποροῦμεν νὰ παραδεχθῶμεν τὸ σχέδιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον λέγει «Κυροῦται» κτλ.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ ἀνέγνωσα καὶ ἐγώ.

§159ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐννοεῖ ἡ Βουλὴ, ὅτι τὸ αὐτὸ θὰ λαμβάνῃ χώραν καὶ ὅταν ἡ ἐκλογὴ ἀφορᾷ μίαν ἐπαρχίαν ἢ ἕνα δῆμον; Ἐὰν ἐννοῇ τοῦτο, πρέπει νὰ γίνῃ μία καλλιτέρα ἐξήγησις εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§160Χ. Α. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω ὅτι ἀρκεῖ νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ ἐξήγησις εἰς τὰ πρακτικὰ, ὅτι ἐννοοῦμεν καὶ διὰ τὰς μερικὰς ἐκλογὰς ἑνὸς δήμου ἢ ἐπαρχίας.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «Αἱ 4 ἡμέραι καθ’ ἃς ἐπικρατεῖ ἡ ἐκλογὴ τῶν βουλευτῶν καὶ δημοτικῶν ἀρχῶν·» βλέπετε ὅτι δὲν γίνεται λόγος περὶ τῶν γενικῶν ἐκλογῶν.

§162ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Νομίζω ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ προσθέσωμεν μετὰ τὰς λέξεις «χαρακτηρίζονται ὡς κατὰ νόμον ἑορτάσιμοι» τὰς λέξεις «εἰς τὴν ἐπαρχίαν ἢ τὸν δῆμον ὅπου γίνεται ἡ ἐκλογή.»

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν παραδέχεται ἡ Βουλὴ αὐτὴν τὴν τροπολογίαν;

§164ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἄλλη ἀντίῤῥησις;

§166ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη καὶ διὰ τὴν τρίτην συζήτησιν τὸ ἀναγνωσθὲν νομοσχέδιον, ἔχον οὕτως· Ἄρθρον 1. «Κυροῦται τὸ ἀπὸ 30 Ἀπριλίου 1865 Β. Διάταγμα περὶ τῶν ἡμερῶν τῆς ψηφοφορίας πρὸς ἐκλογὴν βουλευτῶν καὶ ἔχει ἰσχὺν νόμου καὶ εἰς τὸ μέλλον ὡς τροποποιεῖται διὰ τοῦ ἑπομένου ἄρθρου. Ἄρθρον 2. Αἱ τέσσαρες ἡμέραι, καθ’ ἃς διαρκεῖ ἡ ψηφοφορία πρὸς ἐκλογὴν τῶν βουλευτῶν καὶ δημοτικῶν ἀρχῶν εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ δήμους, ἔνθα γίνονται βουλευτικαὶ καὶ δημοτικαὶ ἐκλογαὶ, χαρακτηρίζονται ὡς κατὰ νόμον ἑορτάσιμοι καὶ εἰσὶ σχολάσιμοι δι’ ἅπαντα τὰ δημόσια γραφεῖα, πλὴν τῶν ἀστυνομικῶν, τῶν ταχυδρομικῶν, τῶν ὑγειονομικῶν καὶ τῶν λιμενικῶν.» «5) Ὅμοιον περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 17 Δεκεμβρίου 1864 περὶ διοικητικῆς διαιρέσεως τῆς Ἑπτανήσου.

§168ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Ἐπειδὴ ὁ Κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν εἶναι παρὼν, παρακαλῶ ν’ ἀναβληθῇ διὰ τὴν αὔριον.

§169ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «6) Ὅμοιον περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 5 Μαρτίου 1865 διατάγματος περὶ διοικητικῆς διαιρέσεως ἑκατέρας τῶν ἐπαρχιῶν Κερκύρας καὶ Κεφαλληνίας (3 συζήτησις).»

§171ΤΙΝΕΣ. Καὶ αὐτὸ πρέπει ν’ ἀναβληθῇ, διότι ἀφορᾷ ὄχι μόνον τὸ παρελθὸν, ἀλλὰ καὶ τὸ μέλλον.

§172ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ. Ὅτε ἐπρόκειτο περὶ τῆς ἐπικυρώσεως τοῦ διατάγματος περὶ διοικητικῆς διαιρέσεως τῆς Ἑπτανήσου, ὁ Κ. Ἰακωβάτος ἐπρότεινε νὰ συζητηθῶσιν ὁμοῦ καὶ τὰ δύω· λοιπὸν, ἀφοῦ τὸ πρῶτον ἀνεβλήθη, πρέπει ν’ ἀναβληθῇ καὶ αὐτό.

§173ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἀναβάλλεται καὶ αὐτὸ διὰ τὴν αὔριον. «7) Ὅμοιον περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 14 Ἰανουαρίου διατάγματος περὶ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἐν Κερκύρᾳ φρενοκομείου.» (3 συζήτησις). Ἀναγινώσκεται τὸ νομοσχέδιον. «Κυροῦται τὸ ἀπὸ 14 Ἰανουαρίου 1865 Βασ. Διάταγμα περὶ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἐν Κερκύρᾳ φρενοκομείου.

Ὁ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργὸς

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Προτάσει τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον 1. Τὸ προσωπικὸν τοῦ Σωφρονιστηρίου Κερκύρας καὶ οἱ μισθοὶ αὐτοῦ ὁρίζονται ὡς ἐφεξῆς.

Φύλακες 16, ἐξ ὧν ὀκτὼ α. τάξεως ἀνὰ δραχμὰς πεντήκοντα πέντε κατὰ μῆνα, καὶ ὀκτὼ βʹ. ἀνὰ δραχμὰς πεντήκοντα κατὰ μῆνα. Ἄρθρον 2. Μέλη τῆς, κατὰ τὸν κανονίζοντα τὰ τοῦ Σωφρονιστηρίου Κερκύρας κοινοβουλευτικὸν νόμον, ἐφορευτικῆς ἐπιτροπῆς διορίζονται, ὁ Νομάρχης Πρόεδρος, καὶ ὁ Πρόεδρος καὶ ὁ Εἰσαγγελεὺς τοῦ Πρωτοδικείου. Κατὰ τὰ λοιπὰ ἰσχύουσι τὰ περὶ τοῦ καταστήματος τούτου διατεταγμένα. Ἄρθρον 3. Τὰ δεσμωτήρια Κεφαλληνίας καὶ Ζακύνθου θεωροῦνται καταστήματα Σωφρονιστικῶν φυλακῶν καὶ ἐφαρμόζονται ἐν αὐτοῖς αἱ περὶ τοῦ Σωφρονιστηρίου Κερκύρας ἰσχύουσαι διατάξεις. Ἄρθρον 4. Τὸ προσωπικὸν καὶ οἱ μισθοὶ τῶν καταστημάτων τούτων ὁρίζονται ὡς ἐφεξῆς. ά) Κεφαλληνίας.

Δέκα φύλακες, ἐξ ὧν μία γυναικοφύλαξ πρὸς δραχμὰς πεντήκοντα πέντε κατὰ μῆνα. βʹ. Ζακύνθου.

Ἄρθρον 5. Τὸ παρὸν, ὑποβληθησόμενον εἰς νομοθετικὴν κύρωσιν ἅμα τῇ συγκροτήσει τῆς Βουλῆς, τίθεται εἰς ἐνέργειαν ἀπὸ τῆς 1 Φεβρουαρίου ε. ε. Εἰς τὸν Ἡμέτερον ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸν ἀνατίθεται ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος Διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 14 Ἰανουαρίου 1865.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Κ. ΚΑΝΑΡΗΣ, Δ. ΜΠΟΥΝΤΟΥΡΗΣ, Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ,

Α. Χ. ΛΟΝΤΟΣ, ΑΡ. ΚΑΡΝΑΛΗΣ.»

Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§175ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὸ ἀναγνωσθὲν νομοσχέδιον καὶ κατὰ τὴν τρίτην συζήτησιν. «8.) Ὅμοιον περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 31 Δεκεμβρίου 1864 διατάγματος περὶ καταργήσεως τῆς θέσεως μηχανικοῦ συμβούλου ἐν Κερκύρᾳ» (3 συζήτησις). Ἀναγινώσκεται τὸ νομοσχέδιον. «Κυροῦται τὸ ἀπὸ 31 Δεκεμβρίου 1864 Β. Διάταγμα περὶ καταργήσεως τῆς ἐν Κερκύρᾳ θέσεως Μηχανικοῦ Συμβούλου.

Ὁ προσ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Προτάσει τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον 1. Ἡ μέχρι τοῦδε καθισταμένη ἐν Κερκύρᾳ θέσις τοῦ Μηχανικοῦ Συμβούλου καταργεῖται, τὰ δὲ καθήκοντα αὐτῆς ἐκτελοῦνται ἀμέσως ὑπὸ τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπουργείου διὰ τοῦ ἐν αὐτῷ τμήματος τῶν δημοσίων ἔργων. Ἄρθρον 2. Τὸ παρὸν Διάταγμα θέλει ὑποβληθῆ εἰς νομοθετικὴν κύρωσιν, ἅμα τῇ συγκροτήσει τῆς Βουλῆς. Εἰς τὸν Ἡμέτερον ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπουργὸν ἀνατίθεται ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος Διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 31 Δεκεμβρίου 1864.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Κ. ΚΑΝΑΡΗΣ, Δ. ΜΠΟΥΝΤΟΥΡΗΣ, Α. Χ. ΛΟΝΤΟΣ, ΑΡ.

ΚΑΡΝΑΛΗΣ, Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ, Σ. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ.»

Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§177ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὸ ἀναγνωσθὲν νομοσχέδιον καὶ κατὰ τὴν τρίτην αὐτοῦ συζήτησιν. «9) Ὅμοιον περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 15 Ἰανουαρίου διατάγματος περὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἐν Ἑπτανήσῳ ἀρχειοφυλακείων.» Ἰδοὺ καὶ τὸ Νομοσχέδιον. «Κυροῦται τὸ ἀπὸ 15 Ἰανουαρίου 1865 Β. Διάταγμα, περὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἐν Ἑπτανήσῳ ἀρχειοφυλακείων.

Ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Αʹ.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Προτάσει τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον 1. Οἱ μισθοὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἀρχειοφυλακείων τῶν Νήσων, ἐν αἷς ὑπάρχουσιν εἰδικὰ τοιαῦτα Γραφεῖα, ὁρίζονται ὡς ἐφεξῆς. Ἄρθρον 2. Ἀρχειοφύλαξ Κερκύρας, Κεφαλληνίας καὶ Ζακύνθου ἀνὰ δραχ. 180 κατὰ μῆνα. Λευκάδος, δραχ. 150 κατὰ μῆνα· Βοηθὸς ἀρχειοφυλακείου Αʹ. τάξεως δραχ. 90, Βʹ. τάξεως δραχ. 80, Γʹ. τάξεως δραχ. ἑξήκοντα, κλητὴρ δραχ. 50. Ἄρθρον 3. Τὸ παρὸν Διάταγμα, ὑποβληθησόμενον εἰς νομοθετικὴν κύρωσιν ἅμα τῇ συγκροτήσει τῆς Βουλῆς, τίθεται εἰς ἐνέργειαν ἀπὸ τῆς ά. Φεβρουαρίου ε. ε. Εἰς τὸν Ἡμέτερον ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργὸν ἀνατίθεται ἡ δημοσίευσις καὶ ἐκτέλεσις τοῦ παρόντος Διατάγματος.» Ἐν Ἀθήναις, τῇ 15 Ἰανουαρίου 1865.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Κ. ΚΑΝΑΡΗΣ, Δ. ΜΠΟΥΝΤΟΥΡΗΣ, Α. Χ. ΛΟΝΤΟΣ, Σ.

ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΑΡ. ΚΑΡΝΑΛΗΣ, Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.»

Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§179ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὸ ἀναγνωσθὲν νομοσχέδιον κατὰ τὴν τρίτην αὐτοῦ συζήτησιν. «10) Περὶ διοικήσεως τῶν δήμων ἐν ἐλλείψει δημάρχου καὶ δημαρχικῶν παρέδρων (γʹ. συζήτησις)» Ἀναγινώσκεται ὅπως ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 1. «Ἂν μέχρι τῆς κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἀπὸ 19 Νοεμβρίου 1864 ΥΙΓʹ νόμου ἐγκαταστάσεως τῶν νέων δημοτικῶν ἀρχῶν τοῦ Κράτους χηρεύσωσιν ἔν τινι δήμῳ, ἕνεκα φυσικῶν ἢ νομίμων αἰτιῶν, ἥ τε θέσις τοῦ δημάρχου καὶ αἱ τῶν δημαρχικῶν παρέδρων, διατάσσεται ἐντὸς πέντε ἡμερῶν ἀπὸ τῆς ἐντελοῦς χηρείας αὐτῶν νέα ἐκλογὴ πρὸς ἀνάδειξιν τῶν προσωρινῶς κληθησομένων εἰς τὴν ἐκτελεστικὴν ἀρχὴν τοῦ δήμου.» Ἄρθρον 2. «Ἡ εἰδικὴ αὕτη ἐκλογὴ ἐνεργεῖται κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἀπὸ 19 Νοεμβρίου 1864 ΥΙΓ νόμου· οἱ δὲ ἐκ ταύτης ἀναδειχθέντες ἐκπληροῦσι τὰ ἔργα τῆς θέσεως, δι’ ἣν ἐξελέχθησαν, προσωρινῶς μέχρι τῆς διὰ τῶν ἐνεργηθησομένων δημοτικῶν ἐκλογῶν ἐγκαταστάσεως τῶν νέων δημοτικῶν ἀρχῶν.» Ἄρθρον 3. «Κατὰ τὸ ἀπὸ τῆς ἐντελοῦς χηρείας τῶν θέσεων τοῦ δημάρχου καὶ τῶν παρέδρων μέχρι τῆς διὰ τῆς εἰδικῆς ἐκλογῆς ἀναδείξεως τῶν προσωρινῶς πληρωσόντων τὰς χηρευούσας θέσεις χρονικὸν διάστημα, ἡ διοίκησις τοῦ δήμου ἀνατίθεται εἰς ἐκεῖνον τῶν ὑπαρχόντων δημοτικῶν συμβούλων, ὅστις κατὰ τὴν ἐκλογὴν τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου, ἐξ ἧς ἀνεδείχθη, ἔλαβε τὰς περισσοτέρας ψήφους.» «Ἐὰν τὸ δημοτικὸν συμβούλιον δὲν ὑφίσταται πλέον ἕνεκα φυσικῶν ἢ νομίμων λόγων, ἡ διοίκησις τοῦ δήμου κατὰ τὸ εἰρημένον χρονικὸν διάστημα ἀνατίθεται εἰς ἐκεῖνον τῶν ἐκ τοῦ δήμου ἐκλελεγμένων ἐπαρχιακῶν συμβούλων, ὅστις ἔχει τὰς περισσοτέρας ψήφους.» Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§181ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς οἰκονομικῶν). Ἐπειδὴ δὲν εἶναι παρὼν ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἂν θέλῃ ἡ Βουλὴ, νὰ τὸ ἀναβάλῃ.

§182ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Αὐτὸ δὲν ἀφορᾷ παντάπασι τὴν Κυβέρνησιν· εἶναι μία ἔλλειψις τοῦ δημοτικοῦ νόμου.

§183ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἐννοεῖ νὰ γίνῃ ἐκλογὴ ἐκ μέρους ὅλων τῶν δημοτῶν;

§184ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΚΑΙ ΕΤΕΡΟΙ. Βέβαια, αὐτὸ λέγει ὁ νόμος.

§185ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§186ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὸ ά. ἄρθρον.

§188ΒΑΛΑΣΣΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Ἕως ὅτου ἔλθῃ ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἂς ἀναβληθῇ.

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προτείνεται, κύριοι, ἡ ἀναβολή.

§190ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Αὐτὸς ὁ νόμος συμπληροῖ τὸ κενὸν τοῦ δημοτικοῦ Νόμου· δὲν δύναται ἀναβολὴ νὰ γίνῃ οὐδ’ ἐπὶ μίαν ὥραν, διότι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἠμπορεῖ νὰ εὑρεθῇ ἡ Κυβέρνησις εἰς θέσιν νὰ κάμῃ χρῆσιν τοῦ δικαιώματός της τούτου. Ἡμεῖς τὸ ἐζητήσαμεν, ἀλλ’ αὐτὴ ἡ πτέρυξ (δεικνύει τὴν δεξιὰν) ἐφώναξε περισσότερον.

§191ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς οἰκονομικῶν). Βλέπετε, κύριοι, ὅτι, κατὰ τὴν τροποποίησιν αὐτὴν, ὅταν χηρεύσῃ ἡ θέσις δημάρχου τινὸς ἢ παρέδρου, πρέπει νὰ διαταχθῇ ἐκλογὴ κατὰ τὸν νόμον τοῦ 1864· νὰ προσκληθοῦν λοιπὸν ὅλοι οἱ δημόται διὰ νὰ γίνῃ ἐκλογὴ δημάρχου δι’ ἕνα μῆνα;

§192ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Μάλιστα. Ἔπειτα, Κ. Πρόεδρε, τὸ ά. ἄρθρον ἐπέρασε· τί ἀναβολὴν ζητοῦν;

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς οἱονδήποτε ἄρθρον ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ πρότασις ἀναβολῆς.

§194ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Παραιτεῖσαι, Κ. Θεοχάρη, ἀπὸ τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν εἴχομεν ὑπογράψει μαζῆ;

§195ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Παραιτοῦμαι.

§196ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ δὲν παραιτοῦμαι.

§197ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ἐγὼ θέλω τὴν συμπλήρωσιν τοῦ κενοῦ, καὶ παραδέχομαι τὴν τροπολογίαν ὅπως ἔγινεν ἀπὸ τὸ Συμβούλιον· δὲν θέλω νὰ παύωνται ἀδίκως δήμαρχοι.

§198ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν ἀποθάνῃ ἕνας δήμαρχος, νὰ γίνεται νέα ἐκλογὴ εἰς αὐτὸν τὸν δῆμον, καὶ μετὰ ἕνα μῆνα νὰ γίνωνται δημοτικαὶ ἐκλογαὶ εἰς ὅλον τὸ Κράτος;

§199ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Μάλιστα.

§200ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν, κύριοι, εἴχομεν ὑπογράψει μίαν πρότασιν μὲ τὸν Κ. Θεοχάρην, εἴπομεν, ὁσάκις ἀποθάνῃ ἕνας δήμαρχος, ἡ Κυβέρνησις νὰ διορίζῃ τὸν εἰρηνοδίκην διὰ νὰ τὸν ἀναπληρόνῃ. Ἀλλ’ ἐπειδὴ τοῦτο ἐθεωρήθη ἀκατάλληλον, ὅταν ὑπάρχουν οἱ πρόεδροι τῶν Δημοτικῶν Συμβουλίων, ἡ Κυβέρνησις νὰ δύναται νὰ διορίζῃ ἕνα ἀπ’ αὐτοὺς, καὶ τοῦτο προσωρινῶς μέχρις οὗ γίνουν αἱ γενικαὶ ἐκλογαὶ εἰς ὅλον τὸ Κράτος, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐνεργηθοῦν μετὰ ἕνα ἢ δύω μῆνας. Ἐπειδὴ λοιπὸν αὐτὸ τὸ μέτρον εἶναι προσωρινόν, λέγω νὰ δοθῇ ἡ ἄδεια εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὁσάκις ἕνας δήμαρχος παυθῇ διὰ νομίμους λόγους ἢ ἀποθάνῃ, νὰ δύναται ἡ Κυβέρνησις νὰ διορίζῃ τὸν πρόεδρον τοῦ δημοτικοῦ Συμβουλίου, ἢ ἐν ἐλλείψει δημοτικοῦ Συμβουλίου, ἕνα ἐπαρχιακὸν σύμβουλον, καὶ αὐτὸ τὸ μέτρον θὰ διαρκέσῃ δύω μῆνας.

§201ΖΩΤΟΣ. Ἐγὼ, Κ. πρόεδρε, ἀντιλέγω εἰς ὅσα ὁ Κ. Στεφανόπουλος εἶπε, καὶ ὑποστηρίζω τὴν τροποποίησιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, καὶ τοῦτο διότι δὲν θέλω νὰ διευκολύνωμεν τὴν τάσιν Κυβερνήσεώς τινος πρὸς παῦσιν δημάρχων. Εἶναι δύσκολον, λέγει, νὰ γίνῃ ἐκλογὴ παρ’ ὅλων τῶν ἐκλογέων· ἐγὼ λέγω ὅτι ὅ,τι ἐπροβλέψαμεν εἰς τὸν νόμον δὲν πρέπει νὰ τὸ ἐξετάσωμεν ἂν ᾖναι εὔκολον ἢ δύσκολον· πρέπει νὰ ἀκολουθήσωμεν τὴν διάταξιν τοῦ Συντάγματος. Διὰ τοῦτο παραδέχομαι τὴν τροπολογίαν τοῦ ποτὲ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἵνα μὴ ἀφήσωμεν δίοδον εἰς ἓν ὑπουργεῖον νὰ ἔλθῃ δι’ αὐτῆς τῆς ὀπῆς εἰς τὴν παῦσιν τῶν δημάρχων.

§202ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Συμβαίνει, κύριοι, ν’ ἀποθάνῃ ἢ νὰ παυθῇ εἷς Δήμαρχος· κατὰ τὴν πρότασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ διορίζῃ ἀμέσως μὲν ὡς προσωρινὸν διοικητὴν τοῦ Δήμου ἕνα τῶν δημοτικῶν ἢ ἐπαρχιακῶν Συμβούλων, ἀλλὰ συγχρόνως εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ διατάξῃ καὶ ἐκλογὴν προσωρινοῦ Δημάρχου κατὰ τὸν Νόμον τοῦ 1864. Ἐκεῖνος δ’ ὅστις θέλει ἐκλεχθῆ θέλει κρατήσει τὴν Δημοτικὴν ἀρχὴν, ἕως πότε; ἕως οὗ γίνουν δημοτικαὶ ἐκλογαὶ δι’ ὅλον τὸ Κράτος, ἤτοι ἐπὶ δύω ἢ τρεῖς μῆνας τὸ πολύ. Ὑποθέσατε ὅτι ἐπαύθη ἢ ἀπέθανεν εἷς Δήμαρχος σήμερον ἢ μετὰ ἕνα ἢ δύω μῆνας. Τοῦτον ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις, κατὰ τὴν πρότασιν τοῦ Συμβουλίου, νὰ τὸν ἀναπληρώσῃ εὐθὺς δι’ ἑνὸς δημοτικοῦ ἢ ἐπαρχιακοῦ Συμβούλου· ἀλλὰ συγχρόνως, λέγει, πρέπει νὰ συγκαλέσῃ τοὺς δημότας κατ’ ἐξαίρεσιν τοῦ δήμου ἐκείνου νὰ κάμωσιν ἐκλογὴν, τῆς ὁποίας τὸ προϊὸν δὲν θὰ ζήσῃ εἰμὴ δι’ ὀλίγον καιρόν. Ἡμεῖς εὑρίσκομεν τοῦτο πολὺ ὀχληρὸν διὰ τοὺς κατοίκους τῶν Δήμων· λέγομεν λοιπὸν νὰ λείψουν αὐτὰ τὰ διάμεσα ἄρθρα πρὸς ἐκλογὴν προσωρινὴν Δημάρχου καὶ νὰ σταθῶμεν εἰς τὴν πρώτην διάταξιν, καθ’ ἣν, ὅταν ἀποθάνῃ ἢ παυθῇ Δήμαρχος, ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ διορίζῃ τὸν ἀντικαταστάτην αὐτοῦ ὅπως τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας προτείνει.

§203ΚΑΪΡΗΣ. Κ. Πρόεδρε, τὸ πρῶτον ἄρθρον, τὸ ὁποῖον περιλαμβάνει ὅλα αὐτὰ, παρεδέχθη.

§204ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν παρεδέχθη· ἄλλως δὲν θὰ ἐγίνετο συζήτησις.

§205ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ πρότασις αὕτη, Κ. Πρόεδρε, εἶναι ἀντισυνταγματική. Τὸ Σύνταγμα καθιεροῖ τὸν τρόπον τῆς ἐκλογῆς, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν σήμερον ἡμεῖς νὰ στραφῶμεν ἐναντίον τῶν διατάξεων τοῦ Συντάγματος. Ἄλλως, Κ. Πρόεδρε, τὸ πρῶτον τοῦτο ἄρθρον παρεδέχθη ἤδη, καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπανέλθωμεν.

§206ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, δὲν παρεδέχθη.

§207ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ. Μὴ λέγετε ὄχι, διότι ἐκήρυξε καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ὁ Κ. Πρόεδρος. Ἡμεῖς δὲν ἔχομεν κανὲν ἐνδιαφέρον, ἀλλ’ εἴμεθα ζηλότυποι εἰς τὰ δικαιώματα τῶν Δήμων· δὲν θέλομεν νὰ ἀφήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν ἐλευθέραν νὰ παύῃ κατὰ τὸ δοκοῦν τοὺς μὴ ἀρέσκοντας εἰς αὐτὴν Δημάρχους.

§208ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ πρότασις, τὴν ὁποίαν ὁ Κ. Θεοχάρης καὶ ἐγὼ ὑπεγράψαμεν, προῆλθε διότι ἐγένετο συζήτησις διὰ τὴν παῦσιν ἑνὸς Δημάρχου τῆς Ἀττικῆς, καὶ οἱ μὲν διϊσχυρίζοντο ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ ψήφισμα τῆς προσωρινῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ διορίσῃ ἕνα δημοτικὸν σύμβουλον ὡς δήμαρχον, οἱ δὲ ἀντέστησαν καὶ εἶπον ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἀφοῦ παρηνόμησεν αὐτὸς ὁ Δήμαρχος, εἶχε καὶ τὸ δικαίωμα, ἀφοῦ τὸν ἔπαυσε, νὰ διορίσῃ δημοτικὸν σύμβουλον· διότι, κατ’ αὐτοὺς, τὸ ψήφισμα τῆς προσωρινῆς Κυβερνήσεως ὑπάρχει ἀκόμη ἐν ἐνεργείᾳ. Ἡ Βουλὴ δὲν ἦλθεν εἰς μίαν πραγματικὴν λύσιν αὐτοῦ τοῦ ζητήματος· ἠρκέσθη μόνον εἰς τὰ λεχθέντα καὶ μετέβη εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν· ὅ ἐστὶν, ἡ παῦσις αὐτοῦ τοῦ Δημάρχου ἐγένετο καὶ ἀπὸ τὴν Βουλὴν παραδεκτή, διότι δὲν ἐπῆλθε μία ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, ἥτις νὰ κατακρίνῃ τὸν διορισμὸν τοῦ συμβούλου ἐκείνου ὡς Δημάρχου. Ἐνταῦθα λοιπὸν ἔγινεν ἡ πρότασις ἀπὸ τὸν Κ. Θεοχάρην, τὴν ὁποίαν ὑπέγραψα καὶ ἐγώ· ἤτοι, ὁσάκις εἷς δήμαρχος ἀποθάνῃ ἢ παυθῇ νὰ ἀναπληροῦται, ἑωσότου γένουν αἱ νέαι δημοτικαὶ ἐκλογαὶ ἀπὸ τὸν Εἰρηνοδίκην. Σήμερον ὁ Κ. Θεοχάρης παραιτεῖται αὐτῆς τῆς προτάσεως. Ἐπίσης παραιτοῦμαι κ’ ἐγὼ, διότι τὸν Εἰρηνοδίκην τὸν θεωρῶ ὡς ξένον καὶ οὐχὶ ὡς πρόσωπον ἀποῤῥέον ἀπὸ τῆς ἐκλογῆς τοῦ δήμου. Καθόσον ἀφορᾷ ὅμως τὴν γνωμοδότησιν τοῦ συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, δὲν εἶμαι σύμφωνος, καὶ δι’ αὐτὸ εἶπα, ἡ Κυβέρνησις νὰ δύναται νὰ διορίζῃ ἢ τὸν πρόεδρον τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου ἢ ἕνα ἐπαρχιακὸν σύμβουλον ὡς προσωρινὸν δήμαρχον.

§209ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παραδόξως, Κ. Πρόεδρε, λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν τὸ σχέδιον τῆς μειοψηφίας τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἐνῷ ἡ πλειοψηφία ἔχει ἄλλο σχέδιον, καὶ ὡς κείμενον πρέπει βεβαίως νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν τὸ σχέδιον τῆς πλειοψηφίας, τὸ ὁποῖον ἔχει ὡς ἐφεξῆς. Ἄρθρον μοναδικόν. «Ἂν μέχρι τῆς κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἀπὸ 19 Νοεμβρίου 1864 ΥΙΓʹ. νόμου ἐγκαταστάσεως τῶν νέων δημοτικῶν ἀρχῶν τοῦ Κράτους χηρεύσωσιν ἔν τινι δήμῳ ἕνεκα φυσικῶν ἢ νομίμων αἰτιῶν ἥ τε θέσις τοῦ δημάρχου καὶ αἱ τῶν δημαρχικῶν παρέδρων, ἡ διοίκησις τοῦ δήμου ἀνατίθεται εἰς ἐκεῖνον τῶν ὑπαρχόντων δημοτικῶν συμβούλων, ὅστις κατὰ τὴν ἐκλογὴν τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου, ἐξ ἧς ἀνεδείχθη, ἔλαβε τὰς περισσοτέρας ψήφους. «Ἐὰν τὸ δημοτικὸν συμβούλιον δὲν ὑφίσταται πλέον ἕνεκα φυσικῶν ἢ νομίμων λόγων, ἡ διοίκησις τοῦ δήμου κατὰ τὸ εἰρημένον χρονικὸν διάστημα ἀνατίθεται εἰς ἐκεῖνον τῶν ἐκ τοῦ δήμου ἐκλελεγμένων ἐπαρχιακῶν συμβούλων, ὅστις ἔχει τὰς περισσοτέρους ψήφους.» Ἀλλ’ ἡ μειοψηφία (ὁ ἀγορεύων ἐξακολουθεῖ ἀναγινώσκων τὴν ἔκθεσιν) ἐγνωμοδότησεν, ἵνα ἐν τοῖς δήμοις, ἐν οἷς χηρεύουσιν ἥ τε θέσις τοῦ δημάρχου καὶ αἱ τῶν δημαρχικῶν παρέδρων ἐνεργῆται νέα ἐκλογὴ κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου τῆς 19 Νοεμβρίου 1864, ἐξ ἧς νὰ ἀναδειχθῶσιν οἱ διοικήσοντες τὸν δῆμον μέχρι τῆς διὰ τῶν γενικῶν ἐκλογῶν ἀναδείξεως τῶν ὁριστικῶν δημοτικῶν ἀρχῶν· κατὰ δὲ τὸ διάστημα, καθ’ ὃ θέλει ἐνεργεῖσθαι ἡ προσωρινὴ ἐκλογὴ, μέχρις οὗ ἀναδειχθῇ ὁ προσωρινῶς διοικήσων τὸν δῆμον, ἡ διοίκησις τοῦ δήμου νὰ ἀνατεθῇ εἰς πρόσωπον ἕλκον τὴν καταγωγὴν του ἐκ τῆς ἐκλογῆς τοῦ δήμου. Συνεφώνησε δὲ μετὰ τῆς πλειοψηφίας, ἵνα προσδιορισθῇ ὡς τοιοῦτον τὸ μέλος ἐκεῖνο τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου, τὸ ὁποῖον ἔλαβε τὰς περισσοτέρους ψήφους· καὶ ἂν τοιοῦτον δὲν ὑπάρχῃ, εἰς τὸ ἐκ τοῦ δήμου ἐκλελεγμένον μέλος τοῦ ἐπαρχιακοῦ συμβουλίου. Διὰ ταῦτα ἡ μειοψηφία ἐγνωμοδότησεν, ἵνα ἀντὶ τοῦ μοναδικοῦ ἄρθρου συνταχθῶσι τὰ ἑξῆς τρία ἄρθρα (Ὅρα σελ. 505).

§210ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον εἶναι τῆς μειονοψηφίας τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας καὶ φρονῶ ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν τὸ σχέδιον τῆς πλειοψηφίας.

§211ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ. Αὐτὸ τὸ σχέδιον ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν της ἡ Βουλὴ καὶ εἰς τὴν ά. συζήτησιν καὶ εἰς τὴν βʹ. συζήτησιν· αὐτὸ ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν της καὶ κατὰ τὴν γʹ. συζήτησιν καὶ παρεδέχθη τὸ πρῶτον αὐτοῦ ἄρθρον. Ἐπικαλοῦμαι τὰ στενογραφημένα πρακτικά.

§212Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Αὐτὸ τὸ ζήτημα εἶναι στενὰ συνδεδεμένον μὲ τὴν τύχην τῶν δήμων, οἵτινες θὰ ὑποκύψωσιν εἰς αὐτό. Ἑπομένως δὲν εἶναι ἀδιάφορον καὶ δὲν πρέπει νὰ νομίζωμεν καὶ νὰ θέλωμεν νὰ τοὺς ἐπιβαρύνωμεν. Πρέπει νὰ σκεφθῶμεν τὶ εἶναι δίκαιον καὶ τὶ εἶναι πρέπον νὰ ἀποφασίσωμεν. Τὸ κατ’ ἐμὲ νομίζω, ὅτι τῷ ὄντι εἶναι ἓν μέγα δυστύχημα τὸ νὰ ὑποκύψωσιν οἱ δῆμοι οὗτοι εἰς συνεχεῖς ἐκλογὰς, διότι, ἐὰν ἐπέλθῃ τι εἰς τὸν νέον δήμαρχον καὶ ἀποθάνῃ, τότε πρόκειται νὰ γίνῃ μία ἀντικατάστασις τοῦ δημάρχου νέα, καὶ ὅταν γίνωσιν αἱ ἐκλογαὶ δι’ ὅλους τοὺς δημάρχους, τότε θέλουσι κάμει αὐτοὶ οἱ δῆμοι καὶ τρίτην ἐκλογήν· δὲν ἠξεύρω τὶ λέγει ὁ περὶ δήμων νόμος, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ὅταν ἔλθῃ εἰς αὐτὸ τὸ ἀντικείμενον ἡ Βουλὴ, θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της ἕνα πρακτικὸν σκοπόν.

§213ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ. Ἅμα ἀποθάνῃ, θὰ ἐκλεχθῇ ἄλλος. Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος.

§214Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ὑποθέτω ὅτι αἱ διατάξεις τοῦ νόμου λέγουσιν αὐτό· «θέλετε νὰ ἀνοίξητε τὸν ἐμφύλιον πόλεμον». Ἐγὼ νομίζω, Κύριοι, ὅτι οἱ νόμοι δὲν πρέπει νὰ καταστρέφωσι τοὺς ἀνθρώπους καὶ ν’ ἀνάπτωσι τὰ πάθη καὶ νὰ φέρουν συγκρούσεις. Οἱ νόμοι πρέπει νὰ γίνωνται διὰ νὰ ἦναι ὠφέλιμοι πρὸς τοὺς ἀνθρώπους. Πᾶν ὅ,τι δύναται ν’ ἀναῤῥιπίσῃ τὰ πάθη, πρέπει νὰ μὴ λαμβάνῃ χώραν. Αὐτὸ ἀπαιτεῖ ὁ ὀρθὸς λόγος. Ἐπειδὴ δὲ πρόκειται περὶ ἑνὸς προσωρινοῦ πράγματος, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπιμένωμεν εἰς ἓν πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει οὐδὲν πρακτικὸν ἀποτέλεσμα. Νομίζω δὲ ὅτι οἱ δήμαρχοι δὲν ἔχουν μεγάλην δύναμιν καὶ ἰσχὺν καὶ ἡ σημασία αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων δὲν εἶναι τόσον μεγάλη· ὥστε νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ αὐξήσωμεν τὰ πάθη καὶ εἶναι συμφέρον νὰ παραδεχθῶμεν τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου τῆς πλειονοψηφίας, καὶ τοῦτο μέχρις ὅτου γίνῃ ὁ νόμος, ἐπειδὴ τοῦτο εἶναι προσωρινὸν καὶ φρονῶ ὅτι δὲν ἀξίζει τὸν κόπον νὰ μᾶς ἐκθέσῃ εἰς νέας ἐκλογάς.

§215ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Παρῆλθον πολλοὶ μῆνες καὶ θὰ περάσουν ἀκόμη καὶ περισσότεροι (θόρυβος).

§216ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνεγνώσθη κατὰ παραδρομὴν τὸ σχέδιον τῆς μειονοψηφίας.

§217ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ. Καὶ κατὰ τὴν ά. καὶ κατὰ τὴν βʹ. συζήτησιν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν. Ἐπικαλοῦμαι τὴν εὐσυνειδησίαν σας. Ἂς ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικὰ, ἐξ ὧν θέλετε ἰδῆ ὅτι καὶ σήμερον παρεδέχθη τὸ ά. ἄρθρον.

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὶν κυρωθοῦν τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως (θόρυβος), γίνεται πρότασις ὅτι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔγινεν, ἔγινε κατὰ λάθος.

§219ΖΩΤΟΣ. Δὲν δυνάμεθα ν’ ἀποφασίσωμεν περὶ τοῦ λελανθασμένου, διότι οὕτω προσβάλλεται ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ καὶ διότι ἐπὶ τῇ προφάσει τοῦ λελανθασμένου ἄλλος Πρόεδρος ἄλλοτε δύναται μεροληπτικῶς φερόμενος νὰ καταστρέψῃ πᾶν νομοσχέδιον. Ἅμα ἐπῆλθε μία ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, εἶναι ἱερὰ καὶ σεβαστὴ καὶ ἠμπορεῖ ἡ Βουλὴ εἰς τὸ σύνολον ν’ ἀποῤῥίψῃ αὐτὸ, ἀλλ’ ὄχι ν’ ἀποφασίσῃ ἄλλ’ ἀντ’ ἄλλων, ὅπως συμφέρει εἰς μερίδα τινὰ ἢ εἰς τὸ πλεῖστον μέρος. Τρεῖς φοραῖς ἀνεγνώσθη αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον· παρατηρήσατε τὰ πρακτικά. Ἡ Βουλὴ ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν της αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον τῆς μειονοψηφίας· μαρτυροῦν τὰ πρακτικά, ἡ Βουλὴ, ὅλος ὁ κόσμος (θόρυβος καὶ διάλογοι). Διὰ τοῦτο ἐπιθυμῶ νὰ μὴ ἀφήσωμεν κἀνὲν ἀσαφὲς, οὔτε ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ τὸ ἐπιθυμῇ, διότι ἂν ἡ Κυβέρνησις εἴπῃ ὅτι ἐπιθυμεῖ ν’ ἀφήσῃ ἓν δέλεαρ, βεβαιωθῆτε ὅτι τότε πολλοὶ θὰ πιστεύσουν ὅτι, ἂν ἡ Κυβέρνησις ζήσῃ ἐπὶ πολὺ, ὅπερ εὔχομαι, ἔχει σκοπὸν νὰ μὴ διεξαγάγῃ τὰς ἐκλογὰς ὅπως πρέπει.

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ ἐπικαλεῖσθε τὰ πρακτικὰ, ἂς ἀναγνωσθῶσι τὶ ἀπεφάσισεν ἡ Βουλή.

§221ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὄχι τώρα.

§222ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶπον ὅτι κατὰ τὴν ά. καὶ τὴν βʹ. συζήτησιν ἐπεψηφίσθη δῆθεν τὸ νομοσχέδιον ὑπὸ τῆς Βουλῆς, τὸ ὁποῖον συνετάχθη ἀπὸ τὴν μειοψηφίαν τοῦ συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας;

§223ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἀληθές.

§224ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Σήμερον λοιπὸν ἂς ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν τὸ σχέδιον τῆς πλειονοψηφίας, τὸ ὁποῖον ἔχει καὶ πολλοὺς ὑπερασπιστάς, διὰ τὸν λόγον ὅτι εἶναι ὀρθότατον καὶ ἀπαλλάσσει τὸν λαὸν ἀπὸ νέους περισπασμοὺς καὶ κινδύνους, εἰς τοὺς ὁποίους πρόκειται νὰ ὑποβληθῇ ἐὰν ψηφισθῇ ἡ πρότασις τῆς μειονοψηφίας, καὶ διότι ὁ νόμος εἶναι λίαν προσωρινός· διὰ τοῦτο ὑποστηρίζω τὴν γνώμην τῆς πλειονοψηφίας τοῦ Συμβουλίου.

§225Κ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ἐὰν δὲν ᾖναι ψηφισμένη ἡ πρότασις τῆς μειονοψηφίας, ἔχω τὸν λόγον.

§226ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀλλ’ ὁ Κ. Ζῶτος παρατηρεῖ ὅτι ἡ Βουλὴ ἔχει τὸ δικαίωμα εἰς τὸ σύνολον ν’ ἀποῤῥίψῃ τὸ νομοσχέδιον. Ἐὰν γίνῃ τὸ τοιοῦτον καὶ ἡ Βουλὴ ἀποῤῥίψῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ ἑπομένως δὲν δύναται εἰς αὐτὴν τὴν σύνοδον νὰ ἔλθῃ τοιαύτη πρότασις, τότε τὶ κερδίζομεν;

§227ΖΩΤΟΣ. Ἐκερδήσαμεν ὅτι δὲν φαινόμεθα ἀσυνεπεῖς εἰς τὰς ἀποφάσεις μας.

§228ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐρωτήσατε τὴν Βουλὴν, Κ. Πρόεδρε περὶ αὐτοῦ (θόρυβος).

§229ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προσέξατε· θέλουν ἀναγνωσθῆ τὰ πρακτικά. (Ἀναγινώσκεται ἐκ τῶν στενογραφημένων τῆς ἡμέρας πρακτικῶν τὸ ἐφεξῆς μέρος). «10) Περὶ διοικήσεως τῶν δήμων ἐν ἐλλείψει δημάρχου καὶ δημαρχικῶν παρέδρων (γʹ. συζήτησις)» Ἀναγινώσκεται ὅπως ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 1. «Ἂν μέχρι τῆς κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἀπὸ 19 Νοεμβρίου 1864 ΥΙΓʹ νόμου ἐγκαταστάσεως τῶν νέων δημοτικῶν ἀρχῶν τοῦ Κράτους χηρεύσωσιν ἔν τινι δήμῳ, ἕνεκα φυσικῶν ἢ νομίμων αἰτιῶν, ἥ τε θέσις τοῦ δημάρχου καὶ αἱ τῶν δημαρχικῶν παρέδρων, διατάσσεται ἐντὸς πέντε ἡμερῶν ἀπὸ τῆς ἐντελοῦς χηρείας αὐτῶν νέα ἐκλογὴ πρὸς ἀνάδειξιν τῶν προσωρινῶς κληθησομένων εἰς τὴν ἐκτελεστικὴν ἀρχὴν τοῦ δήμου.» Ἄρθρον 2. «Ἡ εἰδικὴ αὕτη ἐκλογὴ ἐνεργεῖται κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἀπὸ 19 Νοεμβρίου 1864 ΥΙΓʹ. νόμου· οἱ δὲ ἐκ ταύτης ἀναδειχθέντες ἐκπληροῦσι τὰ ἔργα τῆς θέσεως, δι’ ἣν ἐξελέχθησαν, προσωρινῶς μέχρι τῆς διὰ τῶν ἐνεργηθησομένων δημοτικῶν ἐκλογῶν ἐγκαταστάσεως τῶν νέων δημοτικῶν ἀρχῶν.» Ἄρθρον 3. «Κατὰ τὸ ἀπὸ τῆς ἐντελοῦς χηρείας τῶν θέσεων τοῦ δημάρχου καὶ τῶν παρέδρων μέχρι τῆς διὰ τῆς εἰδικῆς ἐκλογῆς ἀναδείξεως τῶν προσωρινῶς πληρωσόντων τὰς χηρευούσας θέσεις χρονικὸν διάστημα, ἡ διοίκησις τοῦ δήμου ἀνατίθεται εἰς ἐκεῖνον τῶν ὑπαρχόντων δημοτικῶν συμβούλων, ὅστις κατὰ τὴν ἐκλογὴν τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου, ἐξ ἧς ἀνεδείχθη, ἔλαβε τὰς περισσοτέρας ψήφους. «Ἐὰν τὸ δημοτικὸν συμβούλιον δὲν ὑφίσταται πλέον ἕνεκα φυσικῶν ἢ νομίμων λόγων, ἡ διοίκησις τοῦ δήμου κατὰ τὸ εἰρημένον χρονικὸν διάστημα ἀνατίθεται εἰς ἐκεῖνον τῶν ἐκ τοῦ δήμου ἐκλελεγμένων ἐπαρχιακῶν συμβούλων, ὅστις ἔχει τὰς περισσοτέρας ψήφους.»

§230ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§231ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐπειδὴ δὲν εἶναι παρὼν ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἂν θέλῃ ἡ Βουλὴ, νὰ τὸ ἀναβάλῃ.

§232ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Αὐτὸ δὲν ἀφορᾷ παντάπασι τὴν Κυβέρνησιν· εἶναι μία ἔλλειψις τοῦ δημοτικοῦ νόμου.

§233ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἐννοεῖ νὰ γίνῃ ἐκλογὴ ἐκ μέρους ὅλων τῶν δημοτῶν;

§234ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΚΑΙ ΕΤΕΡΟΙ. Βέβαια, αὐτὸ λέγει ὁ νόμος.

§235ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§236ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§237ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὸ ά. ἄρθρον.

§238ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ. Ἕως ὅτου ἔλθῃ ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἂς ἀναβληθῇ.

§239ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προτείνεται, κύριοι, ἡ ἀναβολή.

§240ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Αὐτὸς ὁ νόμος συμπληροῖ τὸ κενὸν τοῦ δημοτικοῦ Νόμου, δὲν δύναται ἀναβολὴ νὰ γίνῃ οὐδ’ ἐπὶ μίαν ὥραν, διότι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἠμπορεῖ νὰ εὑρεθῇ ἡ Κυβέρνησις εἰς θέσιν νὰ κάμῃ χρῆσιν τοῦ δικαιώματός της τούτου. Ἡμεῖς τὸ ἐζητήσαμεν, ἀλλ’ αὐτὴ ἡ πτέρυξ (δεικνύει τὴν δεξιάν.) ἐφώναξε περισσότερον.»

§241ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἕνα σφάλμα τὸ ὁποῖον ἔγινεν ἀπὸ τὸν Γραμματέα· ἀντὶ ν’ ἀναγνωσθῇ τὸ νομοσχέδιον ὅπως συνετάχθη ἀπὸ τὴν πλειονοψηφίαν, ἀνεγνώσθη τὸ νομοσχέδιον τῆς μειονοψηφίας.

§242ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναγινώσκεται τὸ 2 ἄρθρον. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§243ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§244ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρα ἡ Βουλὴ παραδέχεται αὐτό. 3ον ἄρθρον.

§245Κ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ἔχω τὸν λόγον. Ὁ νόμος περὶ δημοτικῶν ἐκλογῶν ἐν τῷ 12ῳ ἄρθρῳ αὐτοῦ, νομίζω, λέγει ὅτι ὅταν δὲν ὑπάρχῃ κανεὶς ἀπὸ τοὺς νομίμους ἀναπληρωτὰς, ἡ διεύθυνσις τῆς ἐκλογῆς ἀνατίθεται εἰς τὸν Πρόεδρον τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου· τὸ αὐτὸ πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν καὶ ἐδῶ, διὰ νὰ φαίνεται ὅτι φυλάττομεν τὸν τύπον.

§246ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§247ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§248ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι εἶναι καλλίτερον νὰ μείνῃ ὅπως ἔχει τὸ νομοσχέδιον, διότι κατὰ τὸ νομοσχέδιον ἡ διεύθυνσις τῆς ἐκλογῆς ἀνατίθεται εἰς ἐκεῖνον τὸν δημοτικὸν σύμβουλον, ὅστις ἔλαβε τὰς πλειοτέρας ψήφους, ὅστις εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ᾖναι ὁ πρόεδρος τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου.

§249ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος δύναται νὰ λάβῃ τὰς πλειοτέρας ψήφους, δύναται νὰ ᾖναι καὶ ἀγράμματος, ὁ δὲ Πρόεδρος τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου ἠξεύρει καὶ γράμματα καὶ εἶναι καὶ ὁ καλλίτερος.

§250Κ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. (Ἀναγινώσκει τὴν τροπολογίαν του).

§251ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ Κ. Δημητριάδου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι. (θόρυβος).

§252ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μόλις πρὸ ὀλίγων στιγμῶν ἔλαβον τὸ νομοσχέδιον τοῦτο καὶ ὁμολογῶ ὅτι, ἂν καὶ ἐφρόντισα νὰ τὸ μελετήσω καὶ νὰ τὸ ἐννοήσω, δὲν ἠδυνήθην νὰ ἐννοήσω τὸν σκοπὸν αὐτοῦ. Ἐγὼ ἐφρόνουν, Κ. Πρόεδρε, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εἶχε σκοπὸν ν’ ἀναπληρώσῃ ἓν κενὸν, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει εἰς τὸν νόμον περὶ δημοτικῶν ἐκλογῶν, τὸν ψηφισθέντα ὑπὸ τῆς ἐθνικῆς Συνελεύσεως, καὶ τὸ κενὸν τοῦτο εἶναι ὅτι ἐν περιπτώσει ἀποβιώσεως ἢ παύσεως τοῦ Δημάρχου καὶ ὅλων τῶν δημαρχικῶν παρέδρων δὲν ὑπάρχει διάταξις ἐν τῷ νόμῳ ἐκείνῳ ποῖος ἀναλαμβάνει τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν τοῦ Δήμου. Κατὰ τὸν νόμον, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τὴν διεύθυνσιν τῶν κοινῶν ἀναλαμβάνει ὁ πρόεδρος τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου· ἀλλὰ ποῖος ἀναλαμβάνει τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν, δὲν λέγει. Ἀτυχῶς λοιπὸν, ἂν καὶ εἶναι ἐργασία μεμελετημένη τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, αὐτὴ ἡ ἐργασία δὲν ἀναπληροῖ παντάπασι τὸ κενὸν, διότι πρόκειται περὶ ἑνὸς προσωρινοῦ μέτρου μεχρισότου ἐνεργηθῶσιν αἱ δημοτικαὶ ἐκλογαὶ, καὶ μολονότι εἶναι προσωρινὸν μέτρον, μολοντοῦτο αὐτὸς ὁ ἴδιος νόμος ἀφίνει ἓν ἄλλο κενὸν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν αὐτοῦ τοῦ ἰδίου νόμου. Τὴν ἐκλογὴν τὴν διευθύνει ὁ πρόεδρος τοῦ Δημοτ. Συμβουλίου· ἀλλ’ ὅταν δὲν ὑπάρχῃ, δὲν προεῖδεν αὐτὴν τὴν οὐσιώδη ἔλλειψιν. Εἰς τὸν δῆμον Σπετσῶν δὲν ὑπάρχει πρόεδρος, ἐπαύθη ὁ Δήμαρχος, δὲν ὑπάρχει Συμβούλιον· ποῖος θὰ ἐνεργήσῃ τὴν δημοτικὴν ἐκλογὴν τοῦ δήμου ἐκείνου; Ἰδοὺ λοιπὸν ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ὄχι μόνον δὲν ἀναπληροῖ τὸ κενὸν, ἀλλὰ ἀφίνει καὶ ἓν ἄλλο· διὰ τοῦτο, ἐπειδὴ δὲν εἶναι καιρὸς ἴσως νὰ συζητηθῇ, ὅπως πρέπει, τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, προτείνω τὴν ἀπόῤῥιψιν τοῦ συνόλου τοῦ νομοσχεδίου τούτου καὶ τὴν ἐπιψήφισιν ὡς νόμου τοῦ σχεδίου τοῦ εἰσαχθέντος ὑπὸ τῆς πλειοψηφίας τῆς ἐπιτροπῆς.

§253ΚΑΪΡΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ πρότασις, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ ἔντιμος προαγορεύσας, δὲν εἶναι τόσον βάσιμος. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἀφίνει ἓν κενὸν, ἀλλὰ τοῦτο θεραπεύεται ὑπὸ τοῦ νόμου τῆς Συνελεύσεως. Ἐνθυμοῦμαι πολὺ καλὰ, ἡ Συνέλευσις εἶπεν, ὅτι ὅταν δὲν ὑπάρχῃ δημοτικὸν συμβούλιον, δὲν ὑπάρχῃ δήμαρχος, δὲν ὑπάρχουν τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ἀναπλήρωσις γίνεται παρὰ τοῦ Εἰρηνοδίκου, καὶ κατ’ ἀναλογίαν εἰς τὰς βουλευτικὰς ἐκλογὰς τί γίνεται; Ὑποθέσατε ὅτι δὲν ὑπάρχουν τὰ πρόσωπα, ἐκ τῶν ὁποίων θὰ σύγκειται ἡ ἐπιτροπή· ποῖος ἐνεργεῖ τὴν ἐκλογήν; τὴν ἐνεργεῖ ὁ Εἰρηνοδίκης· ἄλλως τε τὸ ψηφισθὲν νομοσχέδιον ἀναπληροῖ τὸ κενόν· ῥητῶς ἀναφέρεται, ὅτι κενωθείσης τῆς θέσεως τοῦ Δημάρχου, καὶ μὴ ὑπάρχοντος νομίμου ἀναπληρωτοῦ, ἡ διοίκησις τοῦ Δήμου ἀνατίθεται εἰς τὸν πρόεδρον τοῦ Δημ. Συμβουλίου, καὶ τοιούτου μὴ ὑπάρχοντος, εἰς ἕνα τῶν ἐπαρχ. Συμβούλων τοῦ οἰκείου Δήμου τοῦ λαχόντος τὰς πλειοτέρας ψήφους.

§254Κ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ὁ Κ. Παπαμιχαλόπουλος ὑποστηρίζων διὰ τῆς ἀγορεύσεώς του, πρὸς ἀπόῤῥιψιν τοῦ συνόλου τοῦ ψηφισθέντος νομοσχεδίου, τὴν γνώμην τῆς πλειοψηφίας, ἂς μοὶ συγχωρηθῇ νὰ τῷ εἴπω ὅτι δὲν ἐμελέτησε καλῶς.

§255ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ εἶπον αὐτό.

§256ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Κύριοι, Ἀρκεῖ ἡ ἁπλῆ ἀνάγνωσις νὰ καταδείξῃ, ὅτι διὰ τῆς προτάσεως ταύτης τοῦ Συμβουλίου δὲν κάμνομεν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἄχρι τοῦδε ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἔπαυεν ἕνα Δήμαρχον—δὲν ἐξετάζω ἂν ἐλλόγως ἢ ἀλόγως—καὶ διώριζεν ἕνα σύμβουλον· ἡ διαφορὰ εἶναι ὅτι ἐδῶ ὁ νόμος αὐτὸς ὁρίζει τὸ πρόσωπον καὶ ὄχι ἡ Κυβέρνησις. Ἀλλὰ ποῦ εὑρίσκετο ἕως τώρα ἡ κατάχρησις; εὑρίσκετο εἰς τὴν εὐκολίαν, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἡ Κυβέρνησις νὰ παύῃ τοὺς Δημάρχους χωρὶς νὰ συλλογίζεται, ὅτι θὰ εὕρῃ δυσκολίαν εἰς τὴν ἀντικατάστασιν αὐτῶν. Ἡ Κυβέρνησις ἕως τώρα ἐλάμβανεν ἕνα σύμβουλον, καὶ μάλιστα ἠμπορῶ νὰ τὴν δικαιολογήσω εἴς τινας περιστάσεις, διότι ἐπροτίμησε τοὺς προέδρους. Αὐτὴ εἶναι, κύριοι, ἡ ἀρχὴ τῆς προτάσεως τοῦ Κ. Θεοχάρη· ὁ Κ. Θεοχάρης δὲν ἤθελεν ὥστε μὲ πολλὴν εὐκολίαν ἡ Κυβέρνησις νὰ παύῃ τοὺς Δημάρχους ἄνευ σπουδαίων λόγων, καὶ νὰ τοὺς ἀντικαταστήσῃ διὰ δημοτικῶν συμβούλων.

§257ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν Εἰρηνοδίκην εἶχεν ὁ Κ. Θεοχάρης.

§258Κ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Τὸν Εἰρηνοδίκην δὲν πρέπει νὰ δεχθῶμεν, εἶναι ὑπάλληλος τῆς κυβερνήσεως.—Εἴπομεν, ὅτι μετὰ τὸν νόμον τῶν δημαιρεσιῶν τὸ ψήφισμα ἐκεῖνο δὲν ἠμποροῦσε νὰ ἔχῃ ἰσχὺν, ὅτι ἔπρεπε νὰ τεθῇ ἕνας φραγμὸς κατὰ τῆς τάσεως ταύτης, νὰ παύωνται οἱ Δήμαρχοι χωρὶς πολλάκις νὰ ὑπάρχουν σπουδαῖοι λόγοι. Τώρα, ἐὰν παραδεχθῶμεν τὴν πρότασιν τῆς πλειοψηφίας, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει καμμίαν δυσκολίαν, ἀφοῦ ἀκούσῃ παράπονα κατά τινος Δημάρχου, νὰ τὸν παύσῃ, στηριζομένη εἰς μίαν διοικητικὴν ἐξουσίαν, τὴν ὁποίαν ἔχει, καὶ νὰ προσκαλέσῃ ἕνα σύμβουλον εἰς ἀντικατάστασιν αὐτοῦ. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον εὑρίσκεται πολὺ δικαιολογημένη ἡ πρότασις τῆς μειονοψηφίας, ἡ ὁποία ἀνεχώρησεν ἀπὸ τὸν νόμον· τί λέγει αὕτη; θέλεις, Κύριε Ὑπουργὲ, νὰ παύσῃς ἕνα Δήμαρχον διὰ σπουδαίους λόγους, ἢ νὰ ἀντικαταστήσῃς ἄλλον ἀποθανόντα; ὀφείλεις νὰ διατάξῃς νέαν ἐκλογὴν, καὶ ἐν τῷ μεταξὺ θέλει ἔχει ὁ πρόεδρος τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου ἢ ὁ ἔχων τὰς πλειοτέρας ψήφους σύμβουλος τὴν διεύθυνσιν τοῦ δήμου. Δὲν ὑπάρχει κανὲν κενόν. Διὰ τοῦ ψηφισθέντος λοιπὸν νομοσχεδίου θέτομεν εἰς θέσιν τὴν Κυβέρνησιν νὰ σκεφθῇ ὡρίμως, ὅταν θέλῃ νὰ παύσῃ ἕνα δήμαρχον, καὶ δεύτερον δὲν παραβιάζομεν τὸν ἐκλογικὸν νόμον, ὁ ὁποῖος λέγει ῥητῶς· ἐὰν χηρεύσῃ θέσις, πρέπει νὰ ἐπέλθῃ νέα ἐκλογή. Τί ἐγίνετο κατὰ τὸ παρελθὸν σύστημα; Χηρευούσης θέσεως, συνήρχετο τὸ δημαιρεσιακὸν συνέδριον, τὸ ὁποῖον ἐξελέξατο τὸν δήμαρχον, καὶ ἔκαμνε τὴν ἀντικατάστασιν· ἀλλὰ τότε ἦτο εὔκολον τοῦτο, ἐνῷ τώρα εἶναι δυσκολώτερον, διότι ἀπαιτεῖται καὶ πάλιν ὅλος ὁ λαὸς νὰ κάμῃ νέαν ἐκλογήν. Τώρα πρόκειται μόνον νὰ οἰκονομήσωμεν τὸ μεταξὺ διάστημα, διὰ νὰ μὴ μείνῃ κενὴ ἡ θέσις μέχρι τῆς νέας ἐκλογῆς. Αὐτὸ τὸ κατορθόνομεν διὰ τῆς ἀναθέσεως τῆς διευθύνσεως εἰς τὸν πρόεδρον ἢ τὸν λαβόντα τὰς περισσοτέρας ψήφους σύμβουλον. Ἐπιμένω λοιπὸν, ὥστε νὰ ψηφοφορηθῇ καὶ τὸ σύνολον, διότι εἶναι τὸ μόνον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον, ἐνῷ ἐξ ἑνὸς φυλάττει τὸ καθιερωθὲν σύστημα τῆς ἐκλογῆς, ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος κλείει τὴν θύραν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ νὰ παύῃ ἄνευ πολὺ σπουδαίων λόγων τοὺς δημάρχους.

§259ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ὁ ἔντιμος βουλευτὴς τῆς Ἐπιδαύρου Λιμηρᾶς σᾶς εἶπεν, ὅτι δὲν ἐνόησε τὸν σκοπὸν, διὰ τὸν ὁποῖον ἐγένετο ἡ πρότασις αὕτη περὶ τῶν νομίμων ἀναπληρωτῶν τῶν δημάρχων· ἀλλ’ ἂν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη, νομίζω, ὅτι εἶναι αὐτὸς πρῶτος, ὅστις ὑπερασπίσθη τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν, ἀντιπολιτευθεὶς ἄλλοτε τὸ ὑπουργεῖον Κουμουνδούρου. Καθόσον ἀφορᾷ τὴν ἔλλειψιν, τὴν ὁποίαν εὑρίσκει ἐν τῷ νόμῳ, ὅτι ἐν περιπτώσει παύσεως τοῦ δημάρχου δὲν δύναται νὰ ἀναπληρωθῇ οὗτος παρὰ τοῦ προέδρου τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου, καθ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει δημοτικὸν συμβούλιον, συμφωνῶ καὶ ἐγὼ, ἀλλὰ τὴν ἔλλειψιν ταύτην δυνάμεθα, νομίζω, διὰ μιᾶς τροπολογίας νὰ τὴν πληρώσωμεν. Ὁ Κ. Πετιμεζᾶς ὅμως ἔῤῥιψε μίαν ἰδέαν ἐνταῦθα, ὅτι, ἐπειδὴ δὲν ἐσυζητήθη τὸ σχέδιον τῆς πλειονοψηφίας τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἀλλὰ τῆς μειονοψηφίας, πρέπει ὁ νόμος οὗτος νὰ πέσῃ εἰς τὴν ψηφοφορίαν τοῦ συνόλου. Ἂς μὲ συγχωρήσῃ νὰ τῷ παρατηρήσω, ὅτι πίπτοντος τούτου δὲν δυνάμεθα πλέον εἰς τὴν παροῦσαν σύνοδον νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς συζήτησιν τοῦ ἀντικειμένου τούτου καὶ τότε τὸ κενὸν τοῦ νόμου περὶ ἀναπληρώσεως τῶν παυομένων δημάρχων θὰ ὑφίσταται μέχρι τῆς ἐνεργείας τῶν δημοτικῶν ἐκλογῶν. Ἡμεῖς ἀπεφασίσαμεν, νομίζω, καὶ αἱ δύω πτέρυγες ν’ ἀναπληρώσωμεν τὸ κενὸν αὐτὸ, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει εἰς τὸν νόμον· δὲν βλέπω λοιπὸν τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον πολλοὶ ἐκ τῶν κυρίων βουλευτῶν ζητοῦν νὰ πέσῃ τὸ σύνολον. Δὲν πιστεύω νὰ ἐπέλθῃ ἡ χολέρα εἰς τοὺς δημάρχους διὰ νὰ μᾶς ἀνοίξουν αὐτὰ τὰ κενά· ἀλλ’ ἐνδέχεται νὰ παρέλθουν πολλοὶ μῆνες ἕως ὅτου γίνουν αἱ ἐκλογαὶ· διατί νὰ ἔχωμεν ἓν κενόν; Καὶ ἐνδέχεται αὔριον ἡ Κυβέρνησις νὰ εὑρεθῇ εἰς θέσιν νὰ παύσῃ σκανδαλωδῶς ἕνα δήμαρχον, διατί νὰ ἐπαναλάβωμεν πάντοτε τὰ αὐτὰ ζητήματα; Ἀφ’ ὅτου συνῆλθεν ἡ Βουλὴ, ἔχομεν αὐτὰ τὰ ζητήματα, καὶ ἡ Βουλὴ πολλάκις μετὰ μακρὰν συζήτησιν, μὴ θέλουσα νὰ ἀποφανθῇ ὁριστικῶς, ἀπεφάνθη, ὅτι μεταβαίνει εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Εἶναι φόβοι τώρα τόσον σπουδαῖοι, ὅτι θ’ ἀποθάνουν τόσοι δήμαρχοι ἢ θὰ παυθοῦν καὶ δὲν θὰ δυνηθῶμεν νὰ κάμωμεν ἐκλογάς; ἴσως εὐτυχῶς δὲν συμβῇ εἰς κᾀνένα δῆμον θάνατος δημάρχου. Ἂς ἀφήσωμεν λοιπὸν τὸν νόμον ὅπως τὸν ἐψηφίσαμεν, ἐκτὸς ἂν ὑπάρχῃ πεῖσμα, διατί ἡ Βουλὴ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὸ σχέδιον τῆς μειονοψηφίας καὶ ὄχι τῆς πλειονοψηφίας.

§260Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ὁ Κ. Θεοχάρης ἴσως ἔχει πολὺ ὑπ’ ὄψιν του τὸν δῆμον τῶν Σπετσῶν. Ἀλλ’ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ τῷ παρατηρήσω, ὅτι αἱ ἄλλαι ἐπαρχίαι ἔχουν 12 καὶ 15 δήμους· ἑπομένως δὲν πρέπει νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του τὸ ἴδιον αὑτοῦ μέρος καὶ ν’ ἀδιαφορῇ περὶ τοῦ ὅλου· διότι ἕνας νόμος δὲν θὰ γίνῃ διὰ τὰ Καλάβρυτα, οὔτε διὰ τὰς Σπέτσας, ἀλλὰ δι’ ὅλον τὸ Κράτος. Νομίζω λοιπὸν, ὅτι, ἐὰν πρῶτον κατηγορήσαμεν τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἴπομεν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ παύωνται οἱ δήμαρχοι καὶ νὰ ἀντικαθίστανται διὰ τῆς θελήσεως τῆς ἐξουσίας, ἤδη τοῦτο ἐρχόμεθα νὰ κάμωμεν, τουτέστιν ἡ Κυβέρνησις νὰ δύναται νὰ ἐξασκῇ τὸ δικαίωμα, τὸ ὁποῖον ὁ νόμος τῇ δίδει, ἀλλ’ ὄχι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὁ νόμος δὲν τῇ δίδει, καὶ ἐρχόμεθα νὰ τῇ εἴπωμεν πῶς πρέπει νὰ ἀντικαθιστᾷ τὸν δήμαρχον. Τώρα βεβαίως κατὰ τὸν γενικὸν νόμον, ὁ ὁποῖος ἦλθε μετὰ ταῦτα, ὅταν συμβῇ τοιοῦτόν τι, ὁ νόμος διαγράφει τοὺς ὅρους ὑπὸ τοὺς ὁποίους θὰ γίνῃ ἡ ἀντικατάστασις. Πρόκειται λοιπὸν περὶ τοῦ διαστήματος ἀπὸ σήμερον μεχρισότου ὁ νόμος ἐκεῖνος ἐμβῇ εἰς ἐνέργειαν· δὲν πρέπει δὲ νὰ ἤμεθα τόσον ἀπαθεῖς, τόσον στωϊκοὶ, ὥστε νὰ εἴπωμεν, ὅτι δὲν πειράζει τίποτε νὰ γίνῃ νέα ἐκλογή· διότι ἐνθυμηθῆτε, ὅτι ἀκόμη ἡ Ἑλλὰς εἶναι ζεστὴ ἀπὸ τὰς βουλευτικὰς ἐκλογάς· καλέσατέ τους πάλιν εἰς ἐκλογὴν καὶ θὰ ἰδῆτε, ὅτι θ’ ἀνοίξητε πολλοὺς τάφους χωρὶς κἀνὲν πρακτικὸν ἀποτέλεσμα· καὶ μὴ νομίζετε, ὅτι θὰ περιορισθῇ εἰς ἕνα καὶ μόνον δῆμον· ὅλη ἡ ἐπαρχία θὰ συγκεντρωθῇ εἰς τὸν δῆμον εἰς τὸν ὁποῖον θὰ γίνῃ ἡ ἐκλογὴ καὶ τὸ κακὸν θὰ ᾖναι μέγιστον. Πρέπει λοιπὸν νὰ σκεφθῆτε πολὺ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ἀντικειμένου· διότι βεβαίως, ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι πρέπει νὰ ἐκλέξω μεταξὺ ἑνὸς γενικοῦ κακοῦ, τὸ ὁποῖον ἐπέρχεται, ἢ μιᾶς μικρᾶς παρανομίας, εἰς τοιαύτην περίστασιν, μολονότι εἶμαι πολὺ ζηλότυπος τῶν δικαιωμάτων τοῦ λαοῦ, θέλω γίνει ἔξαλλος, ἐὰν πρόκειται νὰ ῥίψω τὴν δᾷδα τοῦ ἐμφυλίου πολέμου εἰς μίαν ὁλόκληρον ἐπαρχίαν. Διὰ τοῦτον τὸν λόγον ὑποστηρίζω τὴν πρότασιν τοῦ Κ. Παπαμιχαλοπούλου, μόνον ἐκ τοῦ πρακτικοῦ συλλογισμοῦ, τὸν ὁποῖον σᾶς ἐξέθεσα.

§261ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§262ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Κύριοι, ὁποιοσδήποτε καὶ ἂν ἤθελεν εἶσθαι ὁ ἀριθμὸς τῶν μελλουσῶν ν’ ἀντικατασταθῶσι δημοτικῶν ἀρχῶν εἴτε ἐξ ἀποβιώσεως εἴτε ἐκ παύσεως, τοῦτο δὲν ἐπηρεάζει διὰ ν’ ἀποφύγωμεν τὸ ὀρθὸν, νὰ ἀποφύγωμεν τὸ νόμιμον, τὸ ἱερὸν, τὸ ἀπαραβίαστον. Κατὰ τὰς γενικὰς ἀρχὰς, κύριοι, ἡ ἐκλογὴ τῶν δημοτικῶν ἀρχῶν εἶναι δικαίωμα ἀναμφισβήτητον, τὸ ὁποῖον προέρχεται δι’ ἐκλογῆς τῶν δημοτῶν· δὲν εἶναι ὑπαλληλία, ἡ ὁποία διορίζεται παρὰ τῆς ἐξουσίας· αὐτὸ εἶναι γενικὴ ἀρχὴ, εἶναι ὅρος ἀπαραβίαστος. Τώρα, ἐὰν εἴπετε, ἀντὶ νὰ ἐκλέξῃ ὁ λαὸς, νὰ ἐκλέξῃ ἡ Κυβέρνησις, ὑποπίπτετε εἰς ἕνα κυκεῶνα.

§263ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δύω μηνῶν νόμος εἶναι αὐτός.

§264ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Ἀδιάφορον, δύω ὥρας δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ὑπόστασιν· δὲν εἶναι ὀρθὸν αὐτό. Σὺ δὲν ἠμπορεῖς νὰ μεταφέρῃς τὸν ὑπηρέτην εἰς τὴν θέσιν τοῦ κυρίου· κύριος εἶναι ὁ λαὸς, αὐτὸς ἔχει τὸ δικαίωμα. Μοὶ φαίνεται λοιπὸν, ὅτι αὐτὸ, συζητούμενον, εἶναι ἐκτὸς τοῦ νόμου καὶ ἐκτὸς τοῦ ὀρθοῦ λόγου· καὶ πᾶν ὅ,τι εἶναι ἐκτὸς τοῦ ὀρθοῦ λόγου δὲν πρέπει νὰ ὑποστηρίζεται διὰ πλαγίους λόγους, διὰ λόγους ἀνυποστάτους, διὰ λόγους ὑπόπτους, καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ τὴν ἐνέργειάν του, ἀλλὰ πάντοτε ἰσχύει τὸ ὀρθὸν καὶ τὸ δίκαιον· καὶ τὸ δικαίωμα εἶναι ἱερὸν, δὲν κλέπτεται. Λοιπὸν σήμερον δὲν ἠμποροῦμεν δικαίωμα ὑπάρχον, ἀπαραβίαστον, νὰ τὸ ἀφαιρέσωμεν· εἶναι μία ἁρπαγὴ, δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὴν πράξῃ ὁ νόμος. Πᾶν ὅ,τι ἔκαμεν ἡ Βουλὴ, τὸ ἔκαμεν ἐσκεμμένως· δὲν ἐπῆρε πλειονοψηφίαν, ἀλλ’ ἐπῆρε τὴν μειονοψηφίαν ἐν γνώσει, διότι αὐτὴ εἶχε τὴν ὑγιᾶ γνώμην, αὐτὴ ἦτο συνᾴδουσα μὲ τὸν νόμον, αὐτὴν τὴν γνώμην ἐπῆρεν, αὐτὴν καθιέρωσε. Δὲν βλέπω λοιπὸν σήμερον πῶς ἠμποροῦν νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν ὅλοι αὐτοὶ οἱ λόγοι, τοὺς ὁποίους σᾶς εἶπον. Αὐτὸς ὁ νόμος ἔγινε πρὸ ἑνὸς ἔτους καὶ πλησιάζει νὰ λησμονηθῇ ὡς νὰ μὴν ὑπῆρχε· καὶ ποτὲ δὲν θὰ ἐνεργηθῇ, ἐνόσῳ ἡ ἐξουσία, ὁποιαδήποτε καὶ ἂν ᾖναι, θέλει νὰ ἔχῃ ὑπαλλήλους. Λοιπὸν διὰ νὰ μὴ γίνωνται ἀδικήματα, διὰ νὰ μὴ γίνωνται παράπονα, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἔλθῃ τάξις καὶ εἰς τὴν ἐφαρμογήν του ὁ καθεαυτὸ νόμος, καὶ διὰ νὰ μὴ καθιερωθῇ μία δικαιοδοσία, ἡ ὁποία ἀποκρούεται ἀπὸ τὸ ὀρθὸν, ἀπὸ τὸ δίκαιον, δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους ὁ νόμος αὐτὸς πρέπει νὰ ἐπικυρωθῇ ὅπως ἐψηφίσθη.

§265ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν θὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλὴν, ἐὰν παραδέχεται τὸ σύνολον.

§266ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Κ. Πρόεδρε, προτοῦ ψηφίσωμεν ἐπὶ τοῦ συνόλου ἀπευθύνω μίαν ἐρώτησιν. Ἐὰν ἀποῤῥιφθῇ τὸ σύνολον, δυνάμεθα νὰ ἐπιληφθῶμεν τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου τῆς πλειονοψηφίας;

§267ΤΙΝΕΣ. Ὄχι.

§268ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς τροπολογίαν τοῦ ὅλου νομοσχεδίου, τοῦ ὁποίου τὰ καθέκαστα ἐψηφίσθησαν, προτείνω τὸ σχέδιον τῆς πλειονοψηφίας.

§269Κ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Μοὶ φαίνεται, ὅτι πρώτην ἤδη φορὰν παρουσιάζεται συζήτησις ἐπὶ τοῦ συνόλου· νομίζω, ὅτι ἅμα γίνῃ ψηφοφορία ἐπὶ τοῦ συνόλου καὶ πέσῃ, ἐτελείωσε.

§270Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Τὸ ἄρθρον 40 τοῦ κανονισμοῦ λέγει. «Ἂν τροπολογία τις προταθῇ κατὰ τὴν συζήτησιν, ὁ Πρόεδρος· λαμβάνει τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς, ἂν ἡ τροπολογία πρέπει νὰ συζητηθῇ εὐθὺς ἢ τυπουμένη νὰ διανεμηθῇ πρὸ τῆς συζητήσεως εἰς τοὺς βουλευτάς·» τοῦτο σημαίνει ὅτι ἅμα περατωθῇ ἡ συζήτησις.

§271ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἀπεπερατώθη.

§272ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ συνόλου τροπολογία εἶναι ἀδύνατον νὰ προταθῇ. Ὁ μόνος τρόπος, διὰ τοῦ ὁποίου δυνάμεθα νὰ ἐπιληφθῶμεν τοῦ σχεδίου τῆς πλειονοψηφίας, εἶναι ὄχι ν’ ἀποῤῥίψωμεν τὸ σύνολον, διότι τότε ἀποκλείεται πᾶσα ἄλλη συζήτησις, ἀλλὰ ν’ ἀναβάλωμεν τὴν ψηφοφορίαν τοῦ συνόλου καὶ νὰ ἐπιληφθῶμεν τοῦ σχεδίου τοῦ ἄλλου, τὸ ὁποῖον ὅμως τότε θὰ ὑποβληθῇ εἰς τρεῖς ἀναγνώσεις. Τώρα, ἐὰν προτιμᾷ τὸ Σῶμα ν’ ἀποῤῥίψῃ τὴν πρότασιν, εἶναι ἄλλο ζήτημα· ἀλλ’ ἐὰν θέλῃ νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ ἄλλου νομοσχεδίου, δύναται νὰ τὸ κάμῃ καθ’ ὃν τρόπον ὑπέδειξα.

§273Α. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Τὸ ζήτημα τοῦτο εἶναι πρωτοφανὲς εἰς τὰ κοινοβουλευτικὰ ἔθιμα, διότι οὐδὲν τοιοῦτον προηγούμενον μέχρι τοῦδε παρουσιάσθη. Μετὰ μίαν συζήτησιν εἰς τρεῖς διαφόρους συνεδριάσεις, καὶ μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τῶν καθέκαστα, νὰ ἐπέλθῃ συζήτησις ἐπὶ τοῦ συνόλου εἶναι πρωτοφανές. Ὁ σκοπὸς τῆς συζητήσεως τῆς παρούσης εἶναι πρωτοφανής, νὰ παραδεχθῶμεν δηλ. ἕνα νόμον, ἔχοντα ἀλλοίας βάσεις, ὡς τροπολογίαν νόμου, τοῦ ὁποίου τὰ ἄρθρα καὶ τὰς λεπτομερείας ἐσυζητήσαμεν. Νομίζω, κύριοι, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν θὰ θελήσῃ νὰ ἐγκαταστήσῃ τοιαύτας βάσεις, ἵνα ἀποφύγῃ ὅ,τι ἐψήφισε, διότι θὰ τεθῶμεν εἰς σφαῖραν συζητήσεως ἀπὸ τὴν ὁποίαν δὲν θὰ διεξέλθωμεν πώποτε. Νομίζω, ὅτι ἡ ψῆφος τῆς Βουλῆς εἶναι ἀνεξάρτητος. Πώποτε ἡ ψῆφος τῆς Βουλῆς δὲν δύναται νὰ καταστρέψῃ τὴν μέχρι τοῦδε συζήτησιν. Τὸ φαινόμενον, τὸ ὁποῖον παρουσιάζει ἡ πρότασις τοῦ Κ. Παπαμιχαλοπούλου, εἶναι πρωτοφανὲς εἰς τὰ κοινοβουλευτικὰ Σώματα. Διὰ τοῦτο νομίζω, κύριε πρόεδρε, μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τῶν καθέκαστα θὰ ἐπιληφθῶμεν τοῦ συνόλου, τὸ ὁποῖον ἡ Βουλὴ εἴτε θὰ παραδεχθῇ, εἴτε θ’ ἀποῤῥίψῃ. Μένει τὸ δικαίωμα τῆς προτάσεως εἰς ἕκαστον νὰ παρουσιάσῃ μετὰ ταῦτα πρότασιν ἢ μή.

§274ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δύω σχέδια νόμων παρουσιάσθησαν εἰς τὴν παροῦσαν συζήτησιν, τὸ ἓν τῆς πλειοψηφίας καὶ τὸ ἕτερον τῆς μειονοψηφίας· οἱ μὲν ὑποστηρίζουσι τὸ τῆς πλειοψηφίας, οἱ δὲ τὸ τῆς μειοψηφίας. Δὲν ἐπῆλθε δὲ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία ν’ ἀποῤῥίψῃ τὴν γνώμην τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Ἡμεῖς ἐξακολουθοῦμεν ὑποστηρίζοντες τὸ σχέδιον τῆς πλειοψηφίας τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας· ἀφοῦ ἐτελείωσε τὸ πρῶτον σύστημα τῆς μειοψηφίας, ἔρχεται πρὸς ὑποστήριξιν ἡ πρότασις τῆς πλειονοψηφίας, καὶ ἐμμένομεν νὰ συζητηθῇ καὶ νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν πρὶν ἀκόμη ἐπιψηφισθῇ τὸ σύνολον.

§275Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Τὸ 41 ἄρθρον τοῦ κανονισμοῦ περιέχει, ὅτι αἱ τροπολογίαι συζητοῦνται πρὸ τοῦ κυρίου ἄρθρου. Τώρα πῶς εἶναι δυνατὸν, ἀφοῦ ἐπεψηφίσθησαν τὰ ἄρθρα καὶ ἀφοῦ πρόκειται περὶ τοῦ συνόλου, νὰ ἔλθῃ ἡ συζήτησις αὕτη;

§276ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι ἀληθὲς, ὅτι δὲν δύναται νὰ γίνῃ καμμία τροπολογία, καμμία προσθήκη, καμμία μεταβολὴ ἢ ἀφαίρεσις εἰς τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου, τοῦ ὁποίου τὰ καθέκαστα ἐπεψηφίσθησαν, διότι μοι φαίνεται, ὅτι ἦτο περιττὴ τότε πᾶσα συζήτησις καὶ πᾶσα ἑτέρα ψηφοφορία ἐπὶ τοῦ συνόλου· ἐπειδὴ ὅμως ἐνδεχόμενον, ἀφοῦ ἐπεψηφίσθησαν τὰ καθέκαστα ἑνὸς νομοσχεδίου, νὰ παρουσιασθῶσι νέαι ἰδέαι, μία νέα διάταξις ἀναγκαία εἰς τὸ σύνολον τοῦ νόμου, δι’ αὐτὸ ἀπεφασίσθη ἐν τῷ κανονισμῷ, ὥστε μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τῶν καθέκαστα νὰ ψηφίζηται τὸ σύνολον. Ἐνυπάρχει λοιπὸν ἡ ἰδέα, ὅτι δύναται νὰ ἐπέλθῃ πᾶσα μεταβολὴ εἰς τὸ σύνολον τοῦ νόμου καὶ διὰ τοῦτο ἀπαιτεῖται νέα ψηφοφορία· πρὶν τελειώσῃ ἡ νέα ψηφοφορία, διὰ τῆς ὁποίας θέλει δοθῆ κῦρος εἰς τὸν νόμον, δύναται νὰ ἐπέλθῃ τροπολογία. Διὰ τοῦτο ὡς τροπολογίαν ὑποστηρίζομεν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ, ὃ ἐκάμαμεν.

§277Ν. ΚΑΪΡΗΣ. Εἶναι ἀντικατάστασις.

§278ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ. Ὅταν συζητῆται ἕνας νόμος, αἱ τροπολογίαι προσυζητοῦνται. Ἅμα ὅμως ψηφισθῶσι τὰ καθέκαστα, δὲν δύναται νὰ ἐπέλθῃ νέα τροπολογία· ἑπομένως ἡ πρότασις τοῦ κ. Παπαμιχαλοπούλου δὲν δύναται ἤδη νὰ ψηφοφορηθῇ, διότι, ἂν παραδεχθῶμεν τοῦτο, οὐδέποτε θέλομεν φθάνει εἰς ἀποτέλεσμα.

§279ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Ἡ πρότασις τοῦ Κ. Παπαμιχαλοπούλου δὲν δύναται νὰ ἔλθῃ εἰς ψηφοφορίαν ἄνευ ῥητῆς παραβιάσεως τοῦ κανονισμοῦ, διότι αἱ ἐπὶ παντὸς νομοσχεδίου καὶ παντὸς νόμου ὑποβαλλόμεναι προτάσεις, πρέπει νὰ συζητῶνται προηγουμένως. Ἤδη εὑρισκόμενοι εἰς τὸ σύνολον δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὰ καθέκαστα· ἀντιβαίνει εἰς τὸν κανονισμὸν καὶ φρονῶ, ὅτι οὔτε τὸ προεδρεῖον δὲν δύναται νὰ θέσῃ τοιαύτην πρότασιν. Ὡς πρὸς τὸ νομοσχέδιον δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀντίῤῥησιν, διότι τὸ θεωρῶ πάντῃ ἄχρηστον καὶ ἀνωφελές.

§280Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ὁ κανονισμὸς ὁδηγεῖ τὴν Βουλὴν βεβαίως, ἀλλὰ δὲν ἕπεται, ὅτι δύναται νὰ παρασύρῃ τὴν Βουλὴν καὶ εἰς ἀτοπήματα. Πρὸ μικροῦ ἔκαμε μίαν ἐπιτροπὴν ἐναντίον τοῦ κανονισμοῦ· ἐχάλασεν ὁ κόσμος; Ἡ πρώτη ἀνάγκη εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι ὠφέλιμον· πρέπει νὰ προτάξωμεν τὸν κανονισμὸν, ἵνα καταστρέψωμεν τὸ ὅλον, διότι περιήλθομεν ἐξ ἀπροσεξίας εἰς τὴν ἀνάγκην αὐτὴν, καὶ ἐκάμαμεν πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι καλόν; Νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ ᾖναι ἀνωτέρα τοῦ κανονισμοῦ καὶ ἑπομένως δυνάμεθα ν’ ἀποφύγωμεν διορθόνοντες ἓν ἄτοπον, ἂν ὑποστηρίξωμεν τὴν πρότασιν τοῦ Κ. Παπαμιχαλοπούλου.

§281Χ. Α. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν συμφωνῶ μετὰ τοῦ προαγορεύσαντος Κ. Πετιμεζᾶ, ὅτι ἡ Βουλὴ δύναται εἰς πᾶσαν περίστασιν νὰ μεταβάλλῃ τὸν κανονισμόν· ὁ κανονισμὸς πρέπει νὰ ᾖναι σεβαστὸς ἀπὸ τὴν Βουλήν, διότι διὰ τοῦ τρόπου τούτου δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ τάξις εἰς τὰς συζητήσεις τῆς Βουλῆς· ἀνέφερεν, ὅτι πρὸ ὀλίγου μετεβάλομεν τὸν κανονισμόν, παραδεχθέντες τὴν σύστασιν ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς ἀφομοιώσεως, ἀλλὰ τότε τὸ ζήτημα ἦτο πολὺ διαφορετικόν, ἐπρόκειτο νὰ κανονισθῇ πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ὁ κανονισμὸς δὲν ἐπρόβλεπεν, ἦτο μία εἰδικὴ περίπτωσις καὶ προῆλθεν εἰς αὐτὸ τὸ μέτρον, ἀφ’ οὗ ἐθεώρησεν ἀναγκαίαν τὴν σύστασιν τῆς ἐπιτροπῆς. Πρὸ τῆς συζητήσεως, κατὰ τὸν κανονισμόν μας, τοῦ νομοσχεδίου προηγοῦνται αἱ τροπολογίαι, μετὰ ταῦτα, ἀποῤῥιπτομένων αὐτῶν, ἐπέρχεται ἡ συζήτησις καὶ ψήφισις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου. Ἤδη, ὡς παρετηρήσατε, ἡ Βουλὴ συνεζήτησε τὸ νομοσχέδιον ἐπὶ τῶν καθέκαστα καὶ προκειμένης ψηφοφορίας ἐπὶ τοῦ συνόλου, ὁ Κ. Παπαμιχαλόπουλος φέρει τροπολογίαν ὅλως διόλου ἀντικειμένην εἰς ὅ,τι ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη. Ὑποθέσατε, ὅτι θέτομεν εἰς ψηφοφορίαν τὴν πρότασιν αὐτήν, θὰ ἔχωμεν τότε δύω προτάσεις ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ νομοσχεδίου ὅλως διόλου ἀντικειμένας· πῶς θέλετε τώρα εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῶν καθέκαστα τοῦ νομοσχεδίου νὰ ἔλθωμεν καὶ νὰ παραδεχθῶμεν μίαν νέαν τροπολογίαν; τί λέγει ὁ κανονισμός; μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τῶν καθέκαστα τυποῦται τὸ νομοσχέδιον, ἂν τὸ κρίνῃ ἡ Βουλή, καὶ ἀναγινώσκεται τὸ σύνολον, τὸ δὲ μετὰ τὴν τρίτην κατ’ ἄρθρον συζήτησιν συναρμολογηθὲν νομοσχέδιον τυπούμενον ἀναγινώσκεται εἰς τὴν Βουλὴν πρὸ τῆς ἐπὶ τοῦ συνόλου ψηφοφορίας. Τὸ ἄρθρον δὲν κάμνει λόγον περὶ τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ συνόλου, καὶ ἀπορῶ ποῦ εὗρον τὴν διάταξιν καὶ μᾶς λέγουν, ὁ σκοπὸς τοῦ κανονισμοῦ εἶναι καὶ μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν καὶ μετὰ τὴν τριπλῆν συζήτησιν νὰ γίνεται καὶ ἄλλη συζήτησις ἐπὶ τοῦ συνόλου, τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν σήμερον νὰ γίνῃ. Ἁπλῶς θὰ ἐπέλθῃ ψήφισις ἐπὶ τοῦ συνόλου, καὶ ἂν ἡ Βουλὴ τὸ ἀποῤῥίψῃ, διότι δὲν τὸ εὗρεν ὀρθὸν, τότε ἕκαστος τῶν βουλευτῶν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ὑποβάλῃ νέαν πρότασιν σύμφωνα πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ κανονισμοῦ. Σήμερον δὲ οὔτε ὁ Πρόεδρος δύναται νὰ θέσῃ τοιοῦτον ζήτημα.

§282ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἂν μοὶ ἐπιτρέπηται, θέλω σᾶς ἀναγνώσει τὴν τελευταίαν παράγραφον τοῦ ἄρθρου 42 τοῦ κανονισμοῦ· «τὸ δὲ μετὰ τὴν τρίτην κατ’ ἄρθρον συζήτησιν συναρμολογηθὲν σχέδιον, τυπούμενον κατὰ τὰ ἀνωτέρω, ἀναγινώσκεται εἰς τὴν Βουλὴν πρὸ τῆς ἐπὶ τοῦ συνόλου ψηφοφορίας.» «Ἐπὶ τῆς ἀναγνώσεως ταύτης οὐδεμία νέα πρότασις ἢ ἐξ ἐκείνων περὶ τῶν ὁποίων ἀπεφάσισεν ἡ Βουλὴ, δύναται νὰ γείνῃ ἀντικείμενον συζητήσεως καὶ οὐδεμία τροποποίησις δύναται νὰ ὑποβληθῇ εἰς συζήτησιν, ἂν δὲν ἔχῃ ἀντικείμενον ἀποκλειστικὸν τὴν συζήτησιν τοῦ κειμένου.» Μόνον λοιπὸν περὶ συναρμολογήσεως τοῦ κειμένου δύναται νὰ γίνῃ πρότασις. Ἐνταῦθα ὅμως γίνεται πρότασις οὐσιαστική.

§283Σ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Πρὸ ὀλίγου παρεδέχθητε πρότασιν παρὰ τὸν κανονισμόν.

§284ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ὁ κ. Πετιμεζᾶς λέγει, ὅτι ἡ πρότασις περὶ σχηματισμοῦ εἰδικῆς ἐπιτροπῆς, ὅπως ἐπιληφθῇ τοῦ ἀντικειμένου τῆς ἀφομοιώσεως, ἀντίκειται εἰς τὸν κανονισμόν· δὲν εἶναι ὀρθὸν τοῦτο, διότι οὔτε κἂν προεῖδεν ὁ κανονισμὸς περὶ τοιαύτης ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ μόνον περὶ τῶν γενικῶν ἐπιτροπῶν εἰς τὰς ὁποίας συνήθως παραπέμπονται τὰ νομοσχέδια· δὲν εἶπεν, ὅτι δὲν δύναται νὰ σχηματισθῇ εἰδικὴ ἐπιτροπή. Ὡς πρὸς τὸν σχηματισμὸν τῆς ἐπιτροπῆς ταύτης εἴπομεν νὰ μὴ ἀκολουθήσωμεν τὸν κανόνα, τὸν ὁποῖον ἔχει ὁ κανονισμὸς ὡς πρὸς τὴν ἐκλογὴν τῶν ἄλλων ἐπιτροπῶν, ἀλλ’ ἰδιόν τινα τρόπον.

§285ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ὅλη ἡ λογοτριβὴ αὐτὴ εἶναι, διότι εὑρισκόμεθα ἐκτὸς τοῦ πραγματικοῦ ἀντικειμένου· δὲν εἶναι τὸ ζήτημα σήμερον ν’ ἀποφασίσωμεν, ἂν, ἀφοῦ συζητηθῇ ἓν νομοσχέδιον εἰς τὰ καθέκαστα καὶ πρόκειται νὰ ἔλθωμεν εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ συνόλου, ἂν ἐπιτρέπεται εἰς ἕνα βουλευτὴν κατὰ τὸν κανονισμὸν νὰ παρουσιάσῃ ἓν νομοσχέδιον καὶ νὰ εἴπῃ, προτείνω νὰ καταψηφισθῇ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου καὶ νὰ παραδεχθῇ αὐτό· ἂν ἦτο αὐτὴ ἡ περίπτωσις, ἡ συζήτησις θὰ ἦτο, νὰ ἐξηγήσωμεν τὸν κανονισμόν. Ἀλλ’ ἐνταῦθα παρουσιάσθησαν δύω διαφορετικὰ νομοσχέδια, δύο διαφορετικαὶ ἰδέαι· οἱ μὲν παραδέχονται ὡς ὀρθὴν τὴν μίαν, οἱ δὲ τὴν ἄλλην, τώρα πῶς θέλετε ν’ ἀποκλείσητε ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι λέγουν, ὅτι εἶναι ὀρθὴ ἡ πρώτη ἰδέα, νὰ μὴ ψηφοφορηθῇ ἡ γνώμη των;

§286ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν τὸ υἱοθέτησε κανείς.

§287ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ υἱοθετήσαμεν ἡμεῖς.

§288ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶχε παραδεχθῆ τὸ πρῶτον ἄρθρον, ὅτε ὑμεῖς ἐπροτείνατε τὸ νομοσχέδιον τῆς πλειονοψηφίας, ἡ συζήτησις εἶχεν ἀρχίσει καὶ ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ἐπροτείνατε, δὲν ἔστεκε πλέον, διότι τὸ ἄρθρον τὸ ὁποῖον ἐζητήσατε νὰ φέρητε εἰς συζήτησιν ἀντίκειται καθ’ ὁλοκληρίαν εἰς τὸ πρῶτον ἄρθρον τὸ ψηφισθέν.

§289ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Καθ’ ὅσον ἠδυνήθην ν’ ἀντιληφθῶ, ἡ ἰδέα τοῦ κ. Λομβάρδου καθιερώνει ἀρχὴν, ἡ ὁποία θὰ μᾶς φέρῃ εἰς περιπλοκὰς, διότι ἂν π. χ. τὸ ὑπουργεῖον προτείνῃ πρότασιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ συζητηθῇ, καὶ πρόκειται ἡ ἐπιψήφισις τοῦ συνόλου, τότε εἷς τῶν Βουλευτῶν δύναται νὰ παρουσιάσῃ νέον νομοσχέδιον, καὶ ἑπομένως ἡ Βουλὴ νὰ ᾖναι ἠναγκασμένη νὰ ἀρχίσῃ ἐκ νέου νέαν συζήτησιν καὶ νὰ ἔλθῃ εἰς νέαν ψηφοφορίαν. Συλλογισθῆτε, ὅτι ἡ τακτικὴ αὕτη θὰ μᾶς φέρῃ εἰς ἕνα ἀδιέξοδον λαβύρινθον.

§290ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι ζήτημα, ὅτι ἐν πάσῃ περιπτώσει δύναται νὰ προταθῇ νέα τροπολογία καὶ εἰς τὸ τέλος ἀκόμη τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ τροπολογία ἀναιροῦσα τὰ προαποφασισθέντα δὲν δύναται νὰ προταθῇ καὶ δὲν λέγεται τροπολογία.

§291ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Μέχρι τῆς στιγμῆς τοῦ συνόλου δύναται νὰ μοὶ ἔλθῃ μία νέα ἰδέα καὶ ἑπομένως ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσω νὰ ψηφοφορηθῇ.

§292ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Σήμερον ἐγένετο λάθος καὶ ἀντὶ νὰ ἀναγνωσθῇ τὸ νομοσχέδιον τῆς πλειοψηφίας, ἀνεγνώσθη τὸ τῆς μειοψηφίας· δὲν δυνάμεθα νὰ ζητήσωμεν νὰ ἀναγνωσθῇ καὶ τὸ νομοσχέδιον τῆς πλειοψηφίας;

§293ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραδέχομαι, ὅτι ἀνεγνώσθη κατὰ παραδρομήν.

§294ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε νὰ διορθωθῇ· ἡμεῖς ἀμέσως ἐκάμαμεν ἀντίῤῥησιν καὶ ἐπιμένομεν νὰ ψηφοφορηθῇ ἡ γνώμη μας.

§295ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ἐννοοῦμεν, ὅτι κάμνετε διαμαρτύρησιν, ἀλλὰ κατόπιν ἑορτῆς.

§296ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 29 τοῦ κανονισμοῦ λέγει τὰ ἑξῆς. «ὁσάκις ἰσχυρίζεταί τις, ὅτι δὲν τηρεῖται ἡ ἡμερησία διάταξις, ἢ ὅτι παραβιάζονται αἱ διατάξεις τοῦ παρόντος κανονισμοῦ, ἢ ὅτι ἔπρεπε νὰ προηγηθῇ ἡ συζήτησις ἄλλων ἀντικειμένων, ἢ ὅταν προτείνῃ τὴν ἀναβολὴν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἀντικειμένου εἰς ἄλλην συνεδρίασιν, ἐὰν τὰς προτάσεις ταύτας ὑποστηρίξωσι καὶ δέκα ἄλλοι βουλευταί, ἡ Βουλὴ ἀποφασίζει πρῶτον περὶ τῶν παρεμπιπτόντων ζητημάτων, εἶτα δὲ περὶ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἀντικειμένου.» Ὁ Κ. Τρικούπης ἐπικαλεῖται τὴν ἑξῆς διάταξιν· «τὸ δὲ μετὰ τὴν τρίτην κατ’ ἄρθρον συζήτησιν συναρμολογηθὲν σχέδιον, τυπούμενον κατὰ τὰ ἀνωτέρω, ἀναγινώσκεται εἰς τὴν Βουλὴν πρὸ τῆς ἐπὶ τοῦ συνόλου ψηφοφορίας.» «Ἐπὶ τῆς ἀναγνώσεως ταύτης οὐδεμία νέα πρότασις ἢ ἐξ ἐκείνων περὶ τῶν ὁποίων ἀπεφάσισεν ἡ βουλὴ δύναται νὰ γίνῃ ἀντικείμενον συζητήσεως, καὶ οὐδεμία τροποποίησις δύναται νὰ ὑποβληθῇ εἰς συζήτησιν, ἂν δὲν ἔχῃ ἀντικείμενον ἀποκλειστικὸν τὴν συζήτησιν τοῦ κειμένου.» (θόρυβος).

§297Χ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅτι εἰς τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν ἐφθάσαμεν οὐδεμία δύναται τροπολογία νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, εἶναι ἀναντίῤῥητον. Τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐσυζητήσαμεν κατέστη ἤδη πλῆρες καὶ ἑπομένως καμμία ἐπανάληψις συζητήσεως δὲν δύναται νὰ προταθῇ. Ὁ σκοπὸς τοῦ νὰ ψηφοφορῆται τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου κανένα ἄλλον λόγον δὲν ἔχει εἰ μὴ τυχὸν κατὰ τὴν συζήτησιν συνέβησαν εἰς τὰ ἄρθρα ἀτοπήματα τοιαῦτα, ὥστε νὰ συμβῶσιν ἀντινομίαι ἢ παραλογισμοὶ δυνάμενοι ν’ ἀλλοιώσωσιν ὅλως διόλου τὸ νομοσχέδιον. Κατὰ συνέπειαν ἀφοῦ συναρμολογηθῇ καὶ ἀναγνωσθῇ ἐκ νέου, ἡ Βουλὴ δ’ ἐννοήσῃ, ὅτι ἄτοπα συνέβησαν, ἀποῤῥίπτει τὸ νομοσχέδιον. Ἀλλὰ πῶς θέλομεν ἐξέλθει τῆς δυσκολίας ἐν ᾗ ἤδη εὑρισκόμεθα. Μοὶ φαίνεται, ὅτι ἅπαντα τὰ προταθέντα μέτρα δὲν εἶναι σύμφωνα πρὸς τὸ Σύνταγμα ἢ τὸν κανονισμόν μας. Ὁμολογῶ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συνεζητήσαμεν δὲν αἴρει τὰς δυσκολίας, οὔτε κἂν ἐξασφαλίζει τὴν ἐλευθερίαν τοῦ ἐκλογικοῦ δικαιώματος, ὅπως ὁ ἔντιμος βουλευτὴς Ἀττικῆς διϊσχυρίσθη, διότι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, τὸ ὁποῖον εἶναι διαβατικὸν ἕνα σκοπὸν ἔχει τοῦ νὰ δυνηθῇ νὰ προμηθεύσῃ δημοτικὰς ἀρχὰς εἰς τοὺς δήμους ἐν οἷς φυσικῶς ἢ νομίμως ἔλειψαν ὅλαι αἱ δημοτικαὶ ἀρχαὶ διὰ μιᾶς. Ἡ ἔλλειψις αὕτη ὑπάρχει εἰς τὸν νόμον τὸν δημοτικόν.

§298ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτὰ εἶναι ἐπὶ τῆς οὐσίας.

§299Χ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κ’ ἐκεῖ ὁ νόμος δὲν λέγει τίποτε· τί δύναται νὰ γίνῃ δηλαδὴ καθ’ ἣν στιγμὴν λείψουν ὅλαι αἱ δημοτικαὶ ἐκτελεστικαὶ ἀρχαὶ, εἴτε ὁ δήμαρχος, εἴτε οἱ πάρεδροι. Εἷς νόμος προσωρινὸς κατὰ τὰ 34 ἐνομοθετήθη, ὅστις διέτασσε τίνι τρόπῳ ἔπρεπε νὰ γίνωσιν αἱ δημοτικαὶ ἐκλογαὶ κατὰ τὰς πρώτας ἐκλογάς. Ἐνθυμεῖσθε ὅλοι, κύριοι, ὅτι ὁ εἰρηνοδίκης τοῦ τόπου ἦτο ἐκεῖνος, ὅστις ἐπεφορτίζετο τὴν διεύθυνσιν τῶν δημοτικῶν ἐκλογῶν. Τὸ σύστημα τοῦ ν’ ἀναπληροῖ τὰς δημοτικὰς ἀρχὰς ὁ Εἰρηνοδίκης δὲν εἶναι σύστημα ξένον εἰς τὴν νομοθεσίαν τῶν συνταγματικῶν ἐπικρατειῶν. Εἰς τὸ Βέλγιον μάλιστα εἶναι συνηθέστατον. Δὲν συμφωνῶ δὲ μὲ τὴν γνώμην, τὴν ὁποίαν ἐξέφρασε τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ὅτι, ἀναδεχομένου τοῦ εἰρηνοδίκου τὴν διεύθυνσιν τοῦ δήμου, συγχέονται αἱ ἐξουσίαι· ὡς γνωρίζετε, ὁ εἰρηνοδίκης δὲν εἶναι ἀληθῶς ἀρχὴ δικαστική. Τί πρόκειται, Κύριοι; νὰ ἀναπληρώσωμεν ἓν κενὸν, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει εἰς τὴν νομοθεσίαν. Κατὰ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο δύω συστήματα καθιεροῦνται· τὸ σύστημα τῆς ἐκλογῆς καὶ τῆς προσωρινῆς ἀντικαταστάσεως· διότι τὸ νομοσχέδιον περιλαμβάνει ἀμφότερα· διὰ μὲν τοῦ πρώτου ἄρθρου λέγει, ὅτι γίνεται μετὰ 5 ἡμέρας νέα ἐκλογή· ἀλλ’ ἕως ὅτου περαιωθῇ ἡ νέα ἐκλογὴ θέλομεν 50 ἡμέρας, καθ’ ἃς ὁ ὑπουργὸς διορίζει προσωρινῶς κατὰ τὰ λοιπὰ ἄρθρα ἕνα δήμαρχον, μετ’ ὀλίγον ὅμως ἐνδεχόμενον νὰ ἐπέλθῃ ἡ γενικὴ ἐκλογή. Τί κάμνετε λοιπὸν διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου; νὰ σηκόνετε συχνὰ πυκνὰ τοὺς πολίτας ἀπὸ τὰ χωρία των καὶ τοὺς μεταφέρετε εἰς τὸν τόπον τῆς ἐκλογῆς. Ὅταν λοιπὸν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, τὸ ὁποῖον ἐσυζητήσαμεν, δὲν ἐμμένωμεν ἀκριβῶς εἰς τὴν ὑπεράσπισιν ἢ τὴν τήρησιν τοῦ ἐκλογικοῦ δικαιώματος, ἀλλὰ δεχώμεθα καὶ τὰ δύω, ὅ ἐστὶ παραβαίνομεν τὴν ἀρχὴν τῆς ἐκλογῆς διὰ λόγον προσωρινὸν, τότε δὲν ἐννοῶ διατὶ αὐτὸν τοῦτον τὸν λόγον νὰ μὴ τὸν δεχθῆτε ὡς κανόνα, καθόσον πιστεύομεν, ὅτι αἱ δημοτικαὶ ἐκλογαὶ θὰ γίνουν ἐντὸς ὀλίγου. Δὲν εἶναι δὲ ὀρθὸν, ὅτι, ἐπειδὴ αἱ Κυβερνήσεις ἀλλάζουσι τοσοῦτον ταχέως, δὲν δύνανται νὰ προοδεύσουν καὶ αἱ ἐκλογικαὶ ἐργασίαι, καθότι φρονῶ, ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι ἐξακολουθοῦν τακτικῶς ἐνεργοῦσαι τὸ καθῆκόν των καὶ οὐδεμία ἀνάγκη εἶναι ὥστε νὰ δίδεται ὤθησις εἰς αὐτὰς ἀπὸ τὸν ὑπουργόν. Λέγω λοιπὸν ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο δὲν ἀναπληροῖ τὰς ἀνάγκας, δὲν ἐγένετο δὲ καὶ νόμος τῆς κατ’ ἄρθρον ψηφίσεώς του. Ἔχομεν πολὺ δίκαιον νὰ εἴμεθα ὕποπτοι πρὸς τὴν ἐξουσίαν, ἀλλὰ εἰς τὴν προσωρινὴν αὐτὴν ἀντικατάστασιν, ὅταν μάλιστα αἱ ἐποχαὶ εἶναι διαβατικαὶ, καλὸν εἶναι νὰ μὴ ἐπιφορτίζωμεν τὴν ὑπηρεσίαν μὲ νόμους, οἱ ὁποῖοι δὲν κάμνουν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ φέρουν ἔξοδα. Ἀλλὰ τί δεῖ γενέσθαι τώρα; Τὸ πρᾶγμα μοὶ φαίνεται, ὅτι, εἶναι ἁπλούστατον· ἐὰν πέσῃ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, κατὰ τοῦ ὁποίου ἐγὼ θὰ ψηφίσω, νομίζω ὅτι τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζει ὁ Κ. Παπαμιχαλόπουλος, δύναται νὰ ἐξακολουθήσῃ τὸν δρόμον του, διότι τὸ ἓν εἶναι ἄσχετον ἀπὸ τὸ ἄλλο· ἐὰν δὲ ἐπικυρωθῇ, δύναται καὶ τὸ ἄλλο νὰ ἐξακολουθήσῃ τὸν δρόμον του χωρὶς νὰ ἐμποδίσῃ τὸ ἓν τὸ ἄλλο. Ἐπειδὴ δὲ τὰ νομοσχέδια ταῦτα προῆλθον ἀπὸ τὴν Βουλὴν, τὸ δὲ ὑπουργεῖον δὲν ἐξέφρασε γνώμην, εἰς τὰς χεῖράς του εἶναι νὰ παρακαλέσῃ τὸν Βασιλέα νὰ ἐπικυρώσῃ τὸ ἓν ἢ τὸ ἄλλο. Ἀσπάζομαι δὲ ἐπίσης τὴν γνώμην τοῦ ἐντίμου βουλευτοῦ Μεσολογγίου, ὅτι δύναται ἡ Βουλὴ ν’ ἀναβάλῃ τὴν ψηφοφορίαν ἐπὶ τοῦ συνόλου ἐπ’ ἄπειρον καὶ νὰ προβῇ εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἑτέρου. Ὥστε εἶναι ἀδιάφορον ποῖον μέσον θὰ δεχθῇ ἡ Βουλὴ, ἀρκεῖ νὰ δεχθῇ ἓν ἀπὸ αὐτὰ, διότι καὶ τὰ τρία εἶναι κατάλληλα ἵνα ἀποφύγωμεν αὐτὴν τὴν δυσκολίαν.

§300ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Κ’ ἐγὼ, Κ. Πρόεδρε, παραδέχομαι αὐτὴν τὴν γνώμην νὰ τεθῇ ὡς ζήτημα ἡ ἀναβολὴ, καὶ τοῦτο βέβαια προηγεῖται.

§301ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§302ΤΙΝΕΣ (ἀριστερόθεν). Δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§303ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κανονισμὸς, Κ. Πρόεδρε, λέγει ῥητῶς, ὅτι πρὶν γίνῃ ψηφοφορία ἐπὶ τοῦ συνόλου τὸ νομοσχέδιον τυποῦται, διανέμεται καὶ κατόπιν ἡ Βουλὴ ἀποφασίζει.

§304ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὁ κανονισμὸς, Κ. Πρόεδρε, λέγει ὅτι δὶς ἀγορεύει ἕκαστος τῶν βουλευτῶν καὶ ἐγὼ ἤκουσα τὸν καθένα ἐδῶ ἀπὸ 15 φοραῖς.

§305ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπωτέρα λοιπὸν ὅλων τῶν προτάσεων εἶναι ἡ περὶ ἀναβολῆς τῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τοῦ συνόλου.

§306ΤΙΝΕΣ. Διὰ πότε;

§307ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶπεν ὁ Κύριος βουλευτὴς Ὀλυμπίας, ὅτι πρέπει ν’ ἀναβληθῇ διὰ νὰ συζητηθῇ καὶ ἡ νέα πρότασις· ἀλλὰ τότε θὰ ψηφίσωμεν δύω ἀντιφατικοὺς νόμους.

§308ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν, Κύριοι, θέτω εἰς ψηφοφορίαν τὴν πρότασιν τοῦ Κ. Χριστοπούλου περὶ ἀναβολῆς. Οἱ παραδεχόμενοι αὐτὴν παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν, (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι)· παρεδέχθη.

§309ΤΙΝΕΣ (ἀριστερόθεν). Δὲν παρεδέχθη· δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§310ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ. Ἀπεφάνθητε πλέον, Κ. Πρόεδρε.

§311ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν σημαίνει· καὶ μετὰ τὴν κήρυξιν τοῦ ἀποτελέσματος ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ὀνομαστικὴ κλῆσις. Λοιπὸν οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν, ἤγουν τὴν τῆς ἀναβολῆς, λέγουσι ναὶ, οἱ μὴ παραδεχόμενοι λέγουσιν ὄχι.

§312ΤΙΝΕΣ. Διὰ πότε;

§313ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν περιλαμβάνει ἡ πρότασις διὰ πότε. Γίνεται ψηφοφορία κατ’ ὀνομαστικὴν κλῆσιν.

§314ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὴν πρότασιν τῆς ἀναβολῆς διὰ ψήφων 58 κατὰ 42. — Ἀντικείμενον τῆς ἡμερησίας διατάξεως διὰ τὴν αὔριον εἶναι ἡ ἐκλογὴ τῆς ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς ἀφομοιώσεως. Διαλύεται ἡ συνεδρίασις (ὥρᾳ 4 καὶ 40′ Μ. Μ.)