1864.11.07
1,269 rows · 9,681 words · 191 turns
§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 362.
Τῆς 7 Νοεμβρίου 1864.
(Σάββατον).
Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου, εὑρεθείσης πλήρους τῆς Συνελεύσεως, ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προλαβούσης Συνεδριάσεως. Ὥρα 2 Μ. Μ.
§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καταλάβετε τὰς θέσεις σας, Κύριοι πληρεξούσιοι. Ἀντίῤῥησις κατὰ τῶν πρακτικῶν ὑπάρχει;
§2ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.
§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρα ἐγκρίνονται. Θέλει ἡ Συνέλευσις νὰ ἀναγνωσθῶσι προτάσεις σήμερον;
§4ΤΙΝΕΣ. Ὄχι.
§5ΘΕΟΦΙΛΟΥ. Κ. Πρόεδρε, κατὰ τὸν κανονισμὸν πρέπει νὰ ἀναγνωσθοῦν. Ἀναγινώσκεται πρότασις τοῦ Κ. Ἡλιοπούλου, περὶ συντάξεως τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων.
§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλει τυπωθῆ.
§7ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κ. Πρόεδρε, κατὰ τὸν κανονισμὸν πρέπει νὰ ἀναπτυχθῇ (θόρυβος).
§8ΤΙΝΕΣ. Τὴν ἄλλην τρίτην. Ἀναγινώσκεται πρότασις Αὐγερινοῦ καὶ ἑτέρου περὶ ἀφομοιώσεως.
§9ΡΕΒΕΛΑΚΗΣ. Νὰ τυπωθῇ. Ἀναγινώσκεται πρότασις τοῦ Κ. Εὐμορφοπούλου περὶ συστάσεως διοικητικῆς ἀστυνομίας εἰς διαφόρους πόλεις. Ἀναγινώσκεται πρότασις τοῦ Κ. Σαχτούρη καὶ ἑτέρου περὶ καταργήσεως τοῦ ΟΣΤʹ. Ψηφίσματος.
§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὴ θέλει ληφθῆ ὑπ’ ὄψιν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Νόμου περὶ τροποποιήσεως τοῦ περὶ συντάξεως τοῦ στρατοῦ Νόμου. Ἐδὼ ἔχομεν πάλιν τὴν πρότασιν, ἡ ὁποία ἐπανελήφθη χιλιάκις, περὶ καταργήσεως τοῦ ΟΣΤʹ. ψηφίσματος (θόρυβος).
§11ΤΡΙΤΑΚΗΣ. Ποῖος τὴν ἔφερε;
§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολλοὶ πληρεξούσιοι.
§13ΤΡΙΤΑΚΗΣ. Τὸ ΟϚʹ. δὲ ἔρχεται ἐὰν δὲν ἔλθῃ πρότερον τὸ ΟΕʹ.
§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὰ ἐπειδὴ ἤξευρον ὅτι ἔχετε αὐτὴν τὴν ἀντίῤῥησιν, διὰ τοῦτο περιμένω νὰ συμβιβασθῆτε. Ἀναγινώσκεται ἑτέρα πρότασις τοῦ Ἀναγ. Νικολαΐδου νὰ ἐπαναληφθῇ ἡ διακοπεῖσα ψηφοφορία ἐπὶ τοῦ περὶ φυτειῶν ζητήματος.
§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ Νόμου σκέπτεται περὶ αὐτοῦ ἡ Συνέλευσις.
§16ΕΥΜΟΡΦΟΠΟΥΛΟΣ. Δύω λόγια, Κ. Πρόεδρε, θέλω νὰ εἴπω περὶ τῆς Ἀστυνομίας.
§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλει ἡ Συνέλευσις νὰ ἀκούσῃ;
§18ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.
§19ΕΥΜΟΡΦΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι! Εἰς τὰς μεγαλειτέρας πόλεις τῆς Ἑλλάδος ἀπεδείχθη διὰ μακρᾶς πείρας, καὶ μάλιστα ἐπὶ μεσοβασιλείας, ὅτι αἱ δημοτικαὶ Ἀστυνομίαι δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὸν σκοπόν των, καθότι δὲν ἐμπνέουν τὸ ἀπαιτούμενον σέβας, διὰ τοῦτο προτείνω τὴν σύστασιν τῆς διοικητικῆς Ἀστυνομίας εἰς τὰς μεγαλειτέρας πόλεις (θόρυβος).
§20ΚΟΛΙΑΤΣΟΣ. Προτείνω τὸ ἀπαράδεκτον.
§21ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ. Κύριοι! Δὲν ἀντικρούω οὐδεμίαν τῶν ὑποβληθεισῶν προτάσεων· λέγω τοῦτο μόνον, Κύριοι, ὅτι εἴμεθα δεδεμένοι νὰ ἐμμείνωμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, τὴν ὁποίαν διένειμε σήμερον (θόρυβος), ὁ Κύριος Πρόεδρος διὰ δύω λόγους· πρῶτον διότι ὁ κανονισμὸς δὲν ἐπιτρέπει ἀλλοίωσιν τῆς ἡμερησίας διατάξεως· δεύτερον εἴμεθα δεδεμένοι ἀπέναντι τῶν ἀναγκῶν, εἰς τὰς ὁποίας ἡ κοινωνία μας εὑρίσκεται, ἡ κοινωνία ἔχει ἀπολύτως ἀνάγκην τῶν ὑπὸ τὴν ὄψιν μας κειμένων ζητημάτων, ἄλλως τε, Κύριοι, ἡ φιλοτιμία τῆς Συνελεύσεως, ἡ φιλοτιμία ὅλων ἡμῶν εἶναι νὰ μὴ παραδεχθῶμεν πρὸς συζήτησιν κανὲν ἄλλο ἀντικείμενον παρὰ καθαρῶς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀφορῶσι τὴν πολιτείαν.
§22ΝΙΚΟΚΑΒΟΥΡΑΣ. Ἔχομεν τὸ ζήτημα τῆς Κερκύρας, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.
§23ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ. Σᾶς παρακαλῶ λοιπὸν νὰ μὴ ἐπιτρέψητε ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ τὴ μεταβολὴν τῆς ἡμερησίας διατάξεως.
§24ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ. Παρακαλῶ, κύριοι, δύο λόγια. Ὑπάρχουν τρεῖς μῆνες σχεδὸν, ἀφ’ ὅτου τὸ ἀγροτικὸν ζήτημα τῆς Κερκύρας εἰσήχθη ἐνώπιον τῆς Συνελεύσεως. Ἡ Συνέλευσις ἐσύστησεν ἐπιτροπὴν, ἡ ὁποία ἤδη ἐπρόσφερε δύω σχέδια, διὰ τῶν ὁποίων διὰ μὲν τοῦ ἑνὸς προτείνει τὴν ἐν μέρει θεραπείαν τῶν κοινωνικῶν ἐκείνων ζητημάτων, διὰ δὲ τοῦ ἑτέρου τὴν καθολοκληρίαν θεραπείαν. Παρακαλῶ τὴν Συνέλευσιν νὰ λάβῃ αὐτὸ τὸ ζήτημα ὑπὸ σκέψιν, καθότι εἶναι ζήτημα κοινωνικὸν καὶ ἀφορᾷ τὴν πολιτείαν, καὶ νὰ τὸ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν σήμερον μετὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Νόμου περὶ συντάξεων. Τὸ ζήτημα τοῦτο εἶναι βεβαίως Κερκυραϊκὸν, ἀλλ’ ἀφορᾷ ὅλους ἡμᾶς, καὶ ἡ μὴ συζήτησις αὐτοῦ θὰ φέρῃ περιπλοκὰς εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Προτείνω λοιπὸν, μετὰ τὴν συζήτησιν τοῦ στρατιωτικοῦ Νόμου, νὰ γίνῃ λόγος περὶ αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως καὶ νὰ παραδεχθῇ ἡ Συνέλευσις τὴν ἀρχὴν τοὐλάχιστον, καὶ τὴν δευτέραν νὰ ἐξακολουθήσῃ.
§25ΑΝ. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Ἡ ἡμερησία διάταξις, ὅπως διετυπώθη ἀπὸ τὸ προεδρεῖον δύναται κατὰ πᾶσαν στιγμὴν νὰ συζητηθῇ, νὰ προταθῇ τὸ ἓν ἢ τὸ ἕτερον. Τώρα ὅμως πρόκειται νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ συζήτησις τοῦ νόμου, καὶ μετ’ αὐτὸν ἡ Συνέλευσις ἠμπορεῖ νὰ ἀποφασίσῃ ποῖον νὰ προταχθῇ.
§26ΣΕΡΒΟΣ. Ἡμεῖς προτείνομεν μετὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Νόμου αὐτοῦ νὰ προταχθῇ τὸ Κερκυραϊκὸν ζήτημα.
§27ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργ. Ἐσωτερ.). Κύριε πρόεδρε, ἔχομεν τῷ ὄντι τώρα τὴν συζήτησιν τοῦ στρατιωτικοῦ νόμου καὶ κατόπιν θὰ προσδιορίσωμεν τὸ ἀντικείμενον, τὸ ὁποῖον θὰ συζητηθῇ, διότι θὰ λάβω καὶ ἐγὼ τὴν τιμὴν τότε νὰ συστήσω στενῶς τὴν ὑπόθεσιν τῶν Κερκυραίων, εἰς τὴν ὁποίαν ἐνδιαφέρεται οὐσιωδῶς μία ἐπαρχία περιλαμβάνουσα πολλὰς χιλιάδας κατοίκων, ἑπομένως πρέπει νὰ φέρωμεν θεραπείαν. Αὐτὸ τὸ ἀντικείμενον πρέπει νὰ ἐπασχολήσῃ τῷ ὄντι τὴν προσοχὴν τῆς Συνελεύσεως, διὰ τοῦτο ἐπιφυλάττομαι νὰ ὁμιλήσω μετὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ νόμου· ἀλλὰ τώρα ἂς προχωρήσωμεν εἰς αὐτόν.
§28ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.
§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εὑρισκόμεθα εἰς τὸ 6 ἄρθρον «Ἔχουσι δικαίωμα ἰσόβιον πρὸς σύνταξιν αἱ χῆραι τῶν ἀποστράτων καὶ ἀποστρατευσίμων τῶν ἐχόντων εἰκοσαετῆ ὑπηρεσίαν εἰς τὸν στρατὸν ὡς καὶ τῶν ἀποβιωσάντων ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος ψηφίσματος.» Εὑρισκόμεθα εἰς τὸ δεύτερον μέρος, «ἀλλ’ ἡ σύνταξις τῶν χηρῶν ἐκείνων, ὧν οἱ σύζυγοι δὲν ἀπέκτησαν τὸ τῆς ἀποστρατείας δικαίωμα, ἀλλ’ εἶχον εἰκοσαετῆ ὑπηρεσίαν ἐν τῷ στρατῷ ὁρίζεται εἰς τὰ 20/25 τῆς συντάξεως, ἀπὸ δὲ τοῦ 21 μέχρι τοῦ 25 ἔτους προστίθεται εἰς πᾶν ἔτος ὑπηρεσίας τοῦ ἀποβιώσαντος στρατιώτου τὸ 1/25 τῆς συντάξεως ταύτης.» Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;
§30ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον ὡς ἀνεγνώσθη παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται πάντες). Παρεδέχθη. «Ἄρθρον 6. Αἱ στρατιωτικαὶ συντάξεις δὲν ὑπόκεινται εἰς κατάσχεσιν, οὔτε παραχωροῦνται, ἐξαιρουμένης τῆς διατροφῆς συζύγου, τέκνων καὶ γονέων». Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;
§31ΠΟΛΛΟΙ. Οὐδεμία.
§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται πάντες). Παρεδέχθη.
§33ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργ. Ἐσωτερ.). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἐδῶ εἶναι ἡ θέσις νὰ θέσωμεν μίαν διάταξιν ὁριστικήν, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς ἔχει ἀποτέλεσμα δι’ ἐκείνους, οἵτινες θ’ ἀπολαύσουν τὴν σύνταξιν μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ Νόμου, διότι ἄλλως σᾶς λέγω, ὅτι θὰ προσθέσωμεν 400 χιλιάδας δραχμῶν εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Ἠμπορεῖ νὰ ὑποθέσῃ κανεὶς νὰ αὐξηθῶσιν ἀπὸ σήμερον καὶ αἱ συντάξεις αἱ ἤδη πληρωνόμεναι; αὐτὸ θέλω νὰ διευκρινισθῇ.
§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἄρθρον 8 κατὰ τὴν πρότασιν τοῦ Κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν «ὁ παρὼν Νόμος ἰσχύει ὡς πρὸς ἐκείνους, οἵτινες ἤθελον ζητήσει τὴν πραγματοποίησιν τοῦ τῆς συντάξεως δικαιώματος ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος νόμου.
§35ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Ὄχι «οἵτινες ἤθελον μεταβῆ εἰς ἀποστρατίαν μετὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ Νόμου».
§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «Ἤθελε ζητήσει».
§37ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ὄχι «ζητήσει» διότι δὲν μεταβαίνουν κατ’ αἴτησιν.
§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Νόμος δὲν ἀφορᾷ μόνον τοὺς μεταβαίνοντας εἰς ἀποστρατίαν, ἀλλὰ καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀπέκτησαν τὸ δικαίωμα τῆς συντάξεως καὶ ζητοῦσι τὴν πραγματοποίησιν αὐτοῦ.
§39ΗΡ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Τὸ ἄρθρον, τὸ ὁποῖον προτείνει ὁ Κ. ὑπουργὸς, νὰ τεθῇ εἰς τὰς εἰδικὰς διατάξεις, διότι τοῦτο τὸ ἄρθρον τροποποιεῖ τὸ 25 ἄρθρον τοῦ πρώτου Νόμου.
§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ θὰ ᾖναι ἰδιαίτερος Νόμος, πρέπει νὰ θέσωμεν ὡς ὄγδοον ἄρθρον τὴν πρότασιν τῶν ἄρθρων 6 καὶ 7. Λοιπὸν ἄρθρον 8. «Καταργεῖται τὸ 6 ἄρθρον τοῦ περὶ συντάξεων τοῦ στρατοῦ νόμου». Παραδέχεται ἡ Συνέλευσις;
§41ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.
§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μεταβαίνομεν εἰς τὰς εἰδικὰς διατάξεις.
§43ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Τὶ εἶναι τὸ 6 ἄρθρον;
§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀκούσατέ το παρακαλῶ. Ἡ δι’ ἀρχαιότητα σύνταξις προσδιορίζεται κατὰ τὸν βαθμὸν τοῦ στρατιωτικοῦ. Ἐὰν ὅμως οὗτος ζητήσῃ νὰ τεθῇ ἐν ἀποστρατίᾳ πρὶν συμπληρωθῶσι δέκα ἔτη ἀπὸ τοῦ διορισμοῦ του, λαμβάνει τὴν εἰς τὸν ἀμέσως ὑποδεέστερον βαθμὸν τοῦ ἀνήκουσαν σύνταξιν». Αὐτὰ καταργεῖται συνεπείᾳ τῶν διατάξεων, τὰς ὁποίας ἐψηφίσαμεν. Εἰδικαὶ διατάξεις. Ἄρθρον 9. Ἡ εἰς ἀποστρατίαν αὐτεπάγγελτος μετάθεσις παντὸς ἀξιωματικοῦ τοῦ μονίμου στρατοῦ, ἕνεκα ἀποδεδειγμένης σωματικῆς ἢ περὶ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν στρατιωτικῶν καθηκόντων ἀνικανότητος ἀποφασίζεται παρὰ τοῦ Βασιλέως, τῇ προτάσει τοῦ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργοῦ, στηριζομένῃ εἰς τὴν γνωμοδότησιν συμβουλίου συγκεκροτημένου κατὰ τοὺς περὶ σχηματισμοῦ τῶν ἀνακριτικῶν συμβουλίων τύπους. Ἡ προβεβηκυία ἡλικία, ὁριζομένη εἰς μὲν τοὺς κατωτέρους τὸ 55, εἰς δὲ τοὺς ἀνωτέρους ἀξιωματικοὺς τὸ 65 ἔτος δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς ἀφορμὴ νὰ παραπεμφθῇ πᾶς ἀξιωματικὸς ἐνώπιον τοῦ ἀνωτέρω μνημονευομένου συμβουλίου διὰ νὰ τεθῇ αὐτεπαγγέλτως εἰς ἀποστρατίαν ἕνεκα ἀνικανότητος περὶ τὴν στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν. Οἱ ὑπαξιωματικοὶ (συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν ἀνθυπασπιστῶν), καὶ οἱ στρατιῶται ὡσαύτως τίθενται αὐτεπαγγέλτως εἰς ἀποστρατίαν τῇ γνωμοδοτήσει τοῦ ἐπὶ τούτῳ διορισθησομένου διὰ διοικητικοῦ κανονισμοῦ συμβουλίου. Εἰς τὰ εἰρημένα συμβούλια παρευρίσκεται πάντοτε ὁ ἀρχαιότερος καὶ ἀνώτερος στρατιωτικὸς ἰατρὸς τῆς φρουρᾶς, ἀλλ’ ἡ γνώμη αὐτοῦ εἶναι συμβουλευτική. Ἡ διαδικασία τῶν συμβουλίων τούτων ὁρισθήσεται διὰ διοικητικοῦ κανονισμοῦ. Τὰ προσόντα καὶ ὁ προσδιορισμὸς τῶν στρατιωτικῶν συντάξεων ὑπόκεινται εἰς τὴν ἐξέλεγξιν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου κατὰ τὸν ἀπὸ 13 Μαρτίου 1864 ΜΓʹ. νόμον. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;
§45ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.
§46ΠΑΝΤΟΛΕΩΝ. Κ. Πρόεδρε, ἔχετε μίαν πρότασιν ὑπὸ διαφόρων πληρεξουσίων, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν, ὥστε καὶ οἱ Κύριοι ἀξιωματικοί, οἱ ἀγωνισταί, οἱ ὁποῖοι ἐτέθησαν ὑπὸ σύνταξιν πρὶν τοῦ νόμου τοῦ 1861, αὐτοὶ νὰ ὑπόκεινται εἰς τὰς εὐεργετικὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 6.
§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατε νὰ τελειώσωμεν αὐτὸ τὸ ἄρθρον καὶ ἔπειτα. Ὁ Κ. Βαλτινὸς ἐπιμένει εἰς τὴν τροπολογίαν του «ἀποδεδειγμένης ἀνικανότητος»;
§48ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Μάλιστα.
§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν ταύτην παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἀπεῤῥίφθη. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον ὡς ἀνεγνώσθη νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη.
§50ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Κ. Πρόεδρε, ἐνταῦθα, νομίζω, ὅτι δύναται νὰ λάβῃ θέσιν ἡ πρότασις τοῦ Κ. Παντολέοντος, ἐὰν ἡ Συνέλευσις εὐαρεστῆται νὰ συναινέσῃ· πρὸς γνῶσιν τῆς Συνελεύσεως ἔστω, ὅτι κατὰ τὸ βʹ. ἄρθρον ἡ Κυβέρνησις θέλουσα νὰ δώσῃ ἀμοιβὴν εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς τοῦ ἀγῶνος, ἐζήτησεν ἀπὸ τὴν τότε Βουλὴν καὶ ἔλαβε τὸν ὀνομασθέντα εὐεργετικὸν νόμον, διὰ τοῦ ὁποίου οἱ ἀξιωματικοὶ τοῦ ἀγῶνος, οἱ ὁποῖοι ἤθελον νὰ ἀποσυρθῶσιν, ἐλάμβανον ἕνα βαθμὸν ἀνώτερον, καὶ κατὰ συνέπειαν τὴν σύνταξιν τοῦ νέου βαθμοῦ· εἶναι ἐπίσης ἀληθές, ὅτι ὀλίγον τι πρὶν ἢ ὁ νόμος οὗτος διέλθῃ ἀπὸ τὴν Βουλὴν, ὁ Κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν κακῶς χρώμενος τοῦ δικαίου, τὸ ὁποῖον εἶχε τοῦ νὰ φέρῃ τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς ἐνεργείας εἰς τὴ σύνταξιν, ἔθεσεν εἰς ἀποστρατείαν ἀξιωματικούς τινας ἀγωνιστάς, ἐνῷ ἡτοιμάζετο ὁ νόμος ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος καί τοι ὠνομάσθη εὐεργετικὸς, εἶναι ὅμως προφανὴς ἀδικία, διότι παρανόμως ἔθετεν εἰς ἀποστρατείαν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μετὰ ἕνα μῆνα θὰ μεταβαίνουν εἰς τὴν σύνταξιν στηριζόμενοι εἰς τὸν εὐεργετικὸν νόμον· νομίζω λοιπὸν ὅτι εἶναι καλὸν νὰ τεθῇ ἐνταῦθα ὁ ἑπόμενος παράγραφος· «οἱ πρὸ τοῦ εὐεργετικοῦ νόμου τοῦ 1861 τεθέντες αὐτεπαγγέλτως εἰς ἀποστρατείαν, ἀπολαμβάνουν τῶν εὐεργετημάτων τοῦ παρόντος νόμου, καὶ τὴν σύνταξιν τοῦ ἀμέσως ἀνωτέρου βαθμοῦ.
§51ΧΑΝΤΖΕΡΗΣ. Παράδειγμα σᾶς φέρω ἐγὼ, ὅτι ὁ μοίραρχος τῆς χωροφυλακῆς Δημακόπουλος ἦτον ἐκ τῶν ἀρχαιοτάτων ἀγωνιστῶν τοῦ 1821· 3 ἡμέρας δὲ πρότερον ὁ Ὑπουργὸς τὸν ἔθεσεν εἰς σύνταξιν, πρὶν τῆς ἐκδόσεως τοῦ εὐεργετικοῦ νόμου· σᾶς ἐρωτῶ λοιπὸν ἂν τοῦτο ἦναι δίκαιον (θόρυβος).
§52ΠΑΛΑΜΙΔΗΣ. Κύριοι πληρεξούσιοι, ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὑπάρχει νόμος ἢ ὄχι; ὑπάρχει. Σήμερον ἐν τῇ δικαιοδοσίᾳ σας ἔρχεσθε νὰ σκεφθῆτε ἐπὶ τοῦ ἐσφαλμένου τοῦ νόμου, καὶ ἀφοῦ τὸ ἀποφασίζετε ἐν συνειδήσει καὶ δικαίως, πως θέλετε, ἀφοῦ εἶναι ἀποδεδειγμένα παραδείγματα, διότι ἂν ὑποθέτητε, ὅτι, ὅ,τι ἐγένετο εἰς τὸ παρελθὸν, εἶναι δίκαιον, προχωρήσατε, ἂν δὲ ὑποθέσετε, ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον, πρέπει νὰ λάβετε ὑπ’ ὄψιν καὶ τὰς συντάξεις 6 ἢ 8 ἀξιωματικῶν. Ἐγὼ ἤμην μέλος τῆς ἐπιτροπῆς, καὶ ὅτε ἐξεφέραμεν τὴν γνώμην μας, καθότι εἴπομεν, ὅτι οὗτοι οἱ ἄνθρωποι αὐτεπαγγέλτως καὶ παρανόμως ἐτέθησαν εἰς σύνταξιν· δὲν ἠξεύρω διὰ ποῖον σκοπόν· εἶναι πατριωτικὸν λοιπὸν ἡ Συνέλευσις νὰ θεραπεύσῃ ὅλας αὐτὰς τὰς παρανομίας, ἵνα μὴ παραβλάπτωμεν τοὺς ἀγῶνας αὐτῶν.
§53ΗΡ. ΠΕΤΜΕΖΑΣ. Ἐγὼ κάμνω διαμαρτύρησιν καθ’ ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀνέβησαν εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ δημοκοπήσουν καὶ λέγουν, ὅτι παρανόμως ἐτέθησαν, θέλοντες νὰ παραστήσουν τὸν Ὑπουργὸν, ὁποιοσδήποτε καὶ ἂν ἦτο, ὅτι παρανόμως ἔπραξε· λέγω, ὅτι δὲν ἔπραξε παρανόμως· ἂν ἐγένετο ἀδικία εἶναι ἄλλο πρᾶγμα, παρανόμως ὅμως δὲν ἐτέθησαν, διότι τὸ αὐτεπαγγέλτως δὲν ὑπῆρχεν εἰς τὸν παρελθόντα νόμον· ἑπομένως ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ὁσάκις εἶχεν ἀναφορὰν, ἡ ὁποία ἀπεδείκνυε, ὅτι ὁ ἀξιωματικὸς εἶναι ἀνίκανος, ὑπέβαλλεν αὐτὸν εἰς τὴν γνωμοδότησιν τῆς ἀνωτάτης ὑγειονομικῆς ἐπιτροπῆς, καὶ ἂν ἀπεφαίνετο, ὅτι εἶναι ἀνίκανος εἰς τὴν στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν, τὸν ἔθετον εἰς ἀποστρατείαν· τοῦτο δὲν εἶναι παρανομία· ἂν τὸ ἔκαμνε διὰ νὰ ἀδικήσῃ, εἶναι ἄλλο πρᾶγμα.
§54ΠΑΛΑΜΙΔΗΣ. Προκαλῶ τὸν Κ. Πετμεζᾶν νὰ ἀνακαλέσῃ τὴν λέξιν τῆς δημοκοπίας, αὐτὸ δὲν εἶναι ἠθικὸν νὰ περιορίζωμεν τοὺς πληρεξουσίους νὰ ἐκφράζουν τὴν γνώμην των· ἐγὼ ἔχω νὰ σᾶς ἀποδείξω πράγματα μεγάλων αὐθαιρεσιῶν.
§55ΗΡ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ὅταν ὁμιλῆτε ἀπὸ τοῦ βήματος, πρέπει νὰ ὁμιλῆτε ἀληθῆ, καὶ νὰ μὴ λέγητε παρανόμως, εἰπέτε, ὅτι εἶναι ἀδίκως, ὄχι παρανόμως. Ἡ Συνέλευσις καθίσταται θορυβώδης, διότι εἷς γέρων ἀξιωματικὸς ἐκ τοῦ ἀκροατηρίου τῶν ἀξιωματικῶν ὀνομαζόμενος Διονύσιος Ἀντίοχος, ἐφώναξε πρὸς τὴν Συνέλευσιν «παρανόμως»! «παρανόμως»! (θόρυβος παρατεταμένος).
§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἂν οἱ γέροντες παραφέρωνται, τί θὰ κάμουν οἱ νέοι;
§57ΚΑΤΣΙΚΑΠΗΣ. Κύριοι, τὸ πρόσφατον αὐτὸ λυπηρὸν συμβὰν, τὸ ὁποῖον ἐτάραξεν ἐπὶ μίαν στιγμὴν τὴν Συνέλευσιν, ἂς μᾶς χρησιμεύσῃ εἰς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα μέλλομεν νὰ ἀποφασίσωμεν, διότι τοῦτο δὲν εἶναι, παρὰ ἀποτέλεσμα μιᾶς δικαίας ἀγανακτήσεως κατὰ τῆς ἀδικίας. Βλέπετε λοιπὸν ἡ ἀδικία εἰς ποῖα ἀτοπήματα ἔφερε τὸν ἄνθρωπον, διὰ τοῦτο, χωρὶς νὰ ἀποκρούσω τὴν πρότασιν τοῦ Κ. Παντολέοντος, δι’ οὓς λόγους ὁ Κ. Βαλτινὸς εἶπεν, καὶ κατόπιν ὁ Κ. Ῥήγας καὶ ὁ Κ. Χαντζερῆς ἐξέθηκεν, ἐπιπροσθέτω εἰς αὐτοὺς πρὸς διόρθωσιν ἀδικιῶν τινων καὶ τὸ ἐφεξῆς. Ἠξεύρετε, ὅτι πρὸ ὀλίγου καιροῦ ἀπεβίωσεν εἷς στρατιωτικός, ὅστις εἶχεν 24 ἐτῶν ὑπηρεσίαν· ἡ χήρα του δὲ δυνάμει τοῦ νόμου αὐτοῦ δὲν ἠδύνατο νὰ λάβῃ οὔτε ἓν λεπτόν, καὶ μένει εἰς οἰκτρὰν κατάστασιν σήμερον· ἡ χήρα τοῦ λοχαγοῦ Λεονάρδου, ἀποβιώσαντος μετὰ 23 ἐτῶν ὑπηρεσίαν λιμώττει. Παρακαλῶ λοιπὸν κατόπιν αὐτῆς τῆς προτάσεως νὰ τεθῇ καὶ τὸ ἀκόλουθον· ὅτι αἱ χῆραι τῶν ἀξιωματικῶν ἐκείνων τῶν ἀποβιωσάντων μετὰ 20 ἐτῶν ὑπηρεσίαν νὰ λαμβάνουν μίαν τινὰ σύνταξιν, τὴν ὁποίαν θέλετε προσδιορίσει, διότι δὲν πρόκειται, Κύριοι, παρὰ περὶ δύο ἢ τριῶν δυστυχῶν οἰκογενειῶν· αὐτὸ ἤθελον νὰ σᾶς παρακαλέσω.
§58ΑΝΤ. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Κύριοι, ἀφοῦ ἡ Συνέλευσις ἀνεγνώρισε τὴν ἀνάγκην νὰ ἐπιληφθῇ μέτρων τεινόντων πρὸς βελτίωσιν τῆς καταστάσεως τοῦ στρατοῦ, φρονῶ ὅτι κατ’ ἐξαίρεσιν, Κύριοι, πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὰ ἀτοπήματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐγέννησε τὸ παρελθόν, διότι τὰ ἀτοπήματα εἶναι τοιαῦτα, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ ἀπαλειφθῶσι χωρὶς νὰ προσκρούσωσιν οὔτε εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ Κράτους, οὔτε εἰς ἄλλο τι. Μεταξὺ τῶν πολλῶν κακῶν, τὰ ὁποῖα τὸ παρελθὸν ἔφερεν εἰς τὸν στρατόν, εἶναι ὅτι ἔφερε καὶ τὰ σπέρματα τῆς διχονοίας, τὰ σπέρματα τῆς ἀνυπαρξίας διὰ τῆς βραβεύσεως καὶ διὰ τῆς θεωρήσεως ὡς ἀγωνιστῶν ἀνθρώπων καταταχθέντων εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ κατὰ τὰ 1830, τοὺς ὑπηρετήσαντας δὲ τὸν ἀγῶνα καὶ ὀλιγίστους ἐπιζῶντας σήμερον τὸ παρελθὸν κατεδίκασε καὶ τοὺς κατεδίκασε διὰ τοὺς τίτλους των. Ὑπῆρξε μία ἐποχὴ, καθ’ ἣν ἐπεκράτει ὥστε τὰ πολιτικὰ σχέδια νὰ ἐκμεταλλεύωνται ἐντὸς τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ, παρουσίασεν θέλγητρα πρὸς τοὺς νέους πρὸς καταστροφὴν τῶν πρώτων πατέρων τοῦ τακτικοῦ στρατοῦ· τοὺς ἐπροβίβασαν, τοὺς προήγαγον διὰ τῆς θυσίας τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔῤῥιψαν τὰ πρῶτα θεμέλια τῆς βάσεως τοῦ τακτικοῦ στρατοῦ. Ἐπῆλθεν ὁ εὐεργετικὸς δῆθεν νόμος, ἀλλ’ ἐπῆλθεν ἵνα καταστρέψῃ τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ, διότι ὁ νόμος ἐκεῖνος δὲν ἐδικαίωσε τὸν ἀγῶνα· ἐκεῖνος ὁ νόμος ἐπροπηλάκισε τὸν ἀγῶνα· ὁ νόμος ἐκεῖνος ἔδωσε τὸν τίτλον τοῦ ἀγωνιστοῦ εἰς ἀξιωματικοὺς καταταχθέντας κατὰ τὰ 1837, τοὺς ἀγωνιστάς, τὸν Ἀντίοχον π. χ. καὶ ἄλλους, οἵτινες καὶ ἄλλοτε πραγματικῶς ὑπηρέτησαν εἰς τὸν ἱερὸν λόχον, εἰς τὸν πρῶτον στρατὸν τοῦ Ὑψηλάντη, δὲν τοὺς ἐδικαίωσεν ὅπως ἔπρεπε· καὶ διὰ τί, Κύριοι; διότι τὸ ἐλάττωμά των ἦτον ὅτι, φέροντες τὴν μνήμην τοῦ 1821, διετήρουν ἄλλας πολιτικὰς πεποιθήσεις. Καὶ τί συνέβη πραγματικῶς; Αἱ τάξεις τοῦ στρατοῦ εἶχον ἀξιωματικούς τινὰς, οἱ ὁποῖοι δὲν ἦσαν γεννημένοι κἂν κατὰ τὸ 21. Πρόκειται λοιπὸν, Κύριοι, διὰ μιᾶς διατάξεως νὰ δικαιώσητε τοὺς ἀνθρώπους, εἰς τὴν εὐγνωμοσύνην τῶν ὁποίων ὀφείλει πολλὰ ὁ στρατὸς καὶ ὅλαι αἱ τάξεις τοῦ στρατοῦ. Μὴ φοβῆσθε, Κύριοι, ὅτι θὰ ἐπιβαρύνητε τὸν προϋπολογισμὸν, ὅταν πρόκηται ν’ ἀποδώσητε εἰς δέκα ἀνθρώπους δικαιοσύνην, ἀμείβοντες οὕτω τὴν ἀρετήν. Μὴ διστάσητε, Κύριοι, νὰ ψηφίσητε τὸν νόμον αὐτὸν, θέλει συμπεριλάβει 5, 10, 20 ἄτομα, ὄχι περισσότερα.
§59ΤΙΝΕΣ ΠΛΗΡΕΞ. Ὀκτὼ μόνον.
§60Α. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Ἔχω, Κύριοι, ὑπ’ ὄψιν τὸν κατάλογον, δὲν ἔρχομαι ὅμως νὰ ὑπερασπισθῶ ἄτομα, ἔρχομαι μόνον νὰ ὑπερασπισθῶ μίαν ἰδέαν, ὅπου καὶ ἂν τὴν εὕρω ἐφαρμοζομένην, εἰς οἱονδήποτε ἄτομον, ὅταν φέρῃ ὅλα τὰ προσόντα τῆς ἰδέας αὐτῆς. Κατὰ συνέπειαν, Κύριοι, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἄνδρας αὐτοὺς, ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις σήμερον νὰ τοὺς δώσῃ τὸ δικαίωμα, τὸ ὁποῖον σήμερον ἐψήφισε διὰ τὸ μέλλον, διὰ ἀξιωματικοὺς, οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται ὅσον καὶ ἂν καυχῶνται οὔτε διὰ τὰ φῶτά των, οὔτε διὰ τὴν ἐκπαίδευσίν των νὰ συγκριθῶσι μὲ τοὺς ἄνδρας ἐκείνους. Κατὰ συνέπειαν, Κύριοι, προτείνω αἱ εὐεργητικαὶ διατάξεις τοῦ νόμου αὐτοῦ, αἱ ὁποῖαι θὰ ἰσχύωσι διὰ τὸ μέλλον, καὶ αἱ ὁποῖαι θ’ ἀφορῶσι τοὺς ἀξιωματικοὺς ἐν γένει τοῦ στρατοῦ, νὰ περιλάβουν καὶ αὐτούς. Ἔρχομαι εἰς τὸ ἕτερον ζήτημα. Ἡ χθεσινὴ ἀγόρευσις τοῦ ἐντίμου ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ἐφόβισε τὴν Συνέλευσιν, ὅτι ἡ συμπαραλαβὴ τῶν χηρῶν, τῶν ἀξιωματικῶν τῶν ὑπηρετησάντων δέκα ἔτη, θέλει ἐπιβαρύνει τὸ δημόσιον ταμεῖον, καὶ τοῦτο ἠνάγκασεν ἴσως τὴν Συνέλευσιν εἰς τὴν ἀπόῤῥιψιν. Ὀφείλω ὅμως, Κύριοι, δι’ ἀριθμῶν νὰ καταδείξω τὸ ἐναντίον· ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τοῦ περὶ συντάξεως νόμου μέχρι σήμερον, αἱ χῆραι τῶν ἀποθανόντων ἀξιωματικῶν δὲν ὑπερβαίνουν τὰς ἐννέα· Ὑπολογίσατε τὸ ποσὸν, τὸ ὁποῖον θέλετε δαπανᾷ κατὰ μῆνα ἢ κατ’ ἔτος, καὶ θὰ ᾖναι πολὺ εὐτελές· ἂν αἱ χῆραι αὗται τῶν ἀποστράτων ἤδη ἀξιωματικῶν τύχωσιν αὐτοῦ τοῦ εὐεργετήματος, εἶναι, Κύριοι, 394 δραχμαὶ κατὰ μῆνα, ποσὸν ἀρκετὰ εὐτελές, φρονῶ, διὰ μίαν Συνέλευσιν, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ καθιερώσῃ ἀρχὰς τοιαύτας, αἱ ὁποῖαι νὰ δίδουν τὸ δικαίωμα εἰς πάντα πολίτην, καὶ εἰς πάντα στρατιώτην νὰ ἐνεργῇ, καὶ νὰ σκέπτηται διαρκῶς διὰ τὸ συμφέρον τῆς πατρίδος, καὶ νὰ εὑρίσκῃ ὡσαύτως καὶ τὴν ἀτομικήν του εὐζωΐαν, τὸ ποσὸν αὐτὸ εἶναι ἀρκετὰ ποταπὸν φρονῶ, καὶ πιστεύω, ὅτι ἡ Συνέλευσις δὲν θέλει ν’ ἀποῤῥίψῃ χάριν, Κύριοι, ἰδοὺ ποίων χηρῶν τοῦ Ἀντωνίου Πηνιὼ, φιλέλληνος, ὑπηρετήσαντος διαρκῶς, καὶ καταδιωχθέντος ἴσως ἕνεκα τῶν πολιτικῶν του ἰδεῶν, καὶ καταντήσαντος ἐπὶ τέλους ν’ ἀποθάνῃ ἐπὶ τῆς ψάθης, τοῦ λοχαγοῦ.... Αὐτά, Κύριοι, εἶχον νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν σκέψιν σας.
§61ΗΡ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Κύριοι! Ὅταν ἠγόρευεν ὁ Κ. Παλαμήδης εἶπεν, ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν παρανόμως ἔπραξεν· ἐθεώρησα λοιπὸν καθῆκόν μου νὰ ὑπομνήσω καὶ πρὸς αὐτόν, καὶ πρὸς τὴν Συνέλευσιν, ὅτι δὲν ἔπραξε παρανόμως, ἴσως ἀδίκως, ἡ λέξις παρανόμως δὲν στέκει. Τοῦ εἶπον λοιπὸν νὰ διορθώσῃ τὴν λέξιν, καὶ νὰ εἴπῃ ἀδίκως καὶ οὐχὶ παρανόμως, διότι δὲν δέχομαι νὰ ὑπάρχῃ ἡ μομφὴ αὕτη, διότι δὲν πιστεύω, Κύριοι, ὅτι ὁ ὑπουργὸς, ὅστις μελετᾷ νὰ φέρῃ ἕνα εὐεργετικὸν νόμον, νὰ ἔλθῃ νὰ τὸν φέρῃ ἵνα βλάψῃ ἄτομα. Ἂν ὁ τότε ὑπουργὸς τοὺς ἔθεσεν εἰς ἀποστρατείαν, δὲν τοὺς ἔθεσεν παρανόμως, ἀλλὰ δὲν ἐπρόβλεψε περὶ αὐτῶν καὶ κατὰ συνέπειαν παρηγκωνίσθησαν ἀδίκως. Δὲν ὑποθέτω, Κύριοι, ποτὲ, ὅτι οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὑπουργοὶ, οἵτινες ἔρχονται ἐν τοῖς πράγμασι, νὰ ἔχουν κατὰ νοῦν νὰ προκαλέσωσιν ἀπὸ τὰ Σώματα νόμους διὰ νὰ τοὺς ἐφαρμόσωσιν οὐχὶ ὡς ἀπαιτεῖ τὸ δίκαιον, ἀλλ’ ὡς ἀπαιτεῖ ἡ θέλησις αὐτῶν. Τοιαύτην ἀρχὴν δὲν δύναμαι οὐδόλως νὰ παραδεχθῶ· ὑποθέτω, ὅμως, ὅτι πᾶς Ἕλλην Ὑπουργὸς ἔρχεται νὰ προκαλέσῃ νόμον ἵνα πράξῃ τὸ καλόν. Ἀλλὰ, Κύριοι, ἂν εὑρέθησαν ἄνθρωποι, οἵτινες ἠδύναντο ν’ ἀποκτήσωσιν ὅλα ἐκεῖνα τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα ὁ νόμος τοὺς ἐχορήγει διὰ νὰ λάβωσι τὰ ἀδιαφιλονείκητα δικαιώματά των διὰ τῶν πιστοποιητικῶν καὶ ἐγγράφων, καὶ ὁ τότε ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἀναγκασθεὶς ἀπ’ αὐτὰς τὰς ἀποδείξεις, ἐξετέλεσεν ὅ,τι ὁ νόμος τὸν διέταττε, διὰ τοῦτο νομίζετε, ὅτι ἐχαρίσθη εἰς τοῦτον ἢ ἐκεῖνον; Θέλετε, νὰ σᾶς φέρω παράδειγμα; Ὁ Κοδρικᾶς ἐζήτησε καὶ ἔλαβε πιστοποιήσεις, καὶ τὰς ἔφερεν ἐνώπιον τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, τὰς ἐπολέμησεν ὁ ὑπουργὸς, τὰς ἐθεώρησεν ὡς μὴ στηριζομένας εἰς τὸ δίκαιον· πολὺ πιθανὸν καὶ νὰ τὸν ἠδίκησεν, ἀλλὰ δὲν εἶχεν οὐδεμίαν ἀφορμὴν νὰ πράξῃ τοῦτο· ἔλεγε μόνον ὅτι τὰ πιστοποιητικὰ δὲν ἦσαν ἀληθῆ, δὲν ἐστηρίζοντο εἰς τὴν ἀλήθειαν, καὶ μόλον ὅτι ὁ Κοδρικᾶς εἶχε καὶ συγγένειαν μὲ τὸν Λιντερμάϊερ, ὅστις τότε ἴσχυεν, οὐδὲν ἔπραξεν· ὥστε βλέπετε ὅτι δὲν πείθομαι ποσῶς, ὅτι οἱ ὑπουργοὶ ἔρχονται φέροντες νόμους διὰ νὰ πράττουν ἀδικίας, αὐτὴ εἶναι μοχθηρία τὴν ὁποίαν τινὲς θέλουν νὰ ἀποδώσουν εἰς πρόσωπά τινα, καὶ τὴν ὁποίαν ἀποκρούω. Δὲν συνερίζομαι παντάπασιν ἐκεῖνον, ὅστις ἐφώναζεν ἀπὸ τὸ θεωρεῖον, διότι εἶναι ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἔχει δικαιώματα μεγάλα, καὶ ὁ ὁποῖος ἔπαθε, καὶ τὸν συγχωρῶ, καὶ διὰ τὴν ἡλικίαν του, καὶ διότι δὲν εἶναι εἰς κατάστασιν νὰ ἐννοήσῃ, ὅ,τι ἐγὼ εἶπον, καθ’ ὅτι εἴδατε, διότι ἐνόμισεν, ὅτι ἐγὼ ἤθελα τὸν ἀδικήσει. Αὐτὸν τὸν γέροντα τὸν συγχωρῶ, ἂν εἴπῃ καὶ περισσότερα ἀφ’ ὅσα εἶπεν. Δὲν ἀνθίσταμαι δὲ ἐναντίον τῆς προτάσεως αὐτῆς, τὴν ὁποίαν θεωρῶ δικαίαν, τοσοῦτον μᾶλλον, καθ’ ὅσον δὲν ἔρχεται νὰ προβλέψῃ παρὰ περὶ ἐλαχίστων προσώπων, καὶ δύναται ἡ Συνέλευσις ἐν πλήρει συνειδήσει νὰ κάμῃ αὐτὴν τὴν παλινῳδίαν, αὐτὴν τὴν ὀπισθοδρόμησιν πρὸς συνδρομὴν αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι, ὅπως δήποτε ἠδικήθησαν. Τὸ αὐτὸ λέγω καὶ διὰ τὰς ἐννέα χήρας, τὰς ὁποίας ἀνέφερεν ὁ Κύριος Μαυρομιχάλης, διότι οἱ σύζυγοι ὅλων αὐτῶν ἀπεβίωσαν περὶ τὸ 22 ἢ 23 ἔτος τῆς ὑπηρεσίας, ὥστε μὲ τὸν νόμον τὸν εὐεργετικὸν νὰ ὠφεληθῶσι καὶ αὗται. Διὰ τοῦτο παραδέχομαι καθ’ ὁλοκληρίαν τὴν σύστασιν, τὴν ὁποίαν οἱ προαγορεύσαντες ἔκαμον, ἀλλ’ ὀφείλω νὰ εἴπω καὶ πάλιν, ὅτι παρανόμως δὲν ἔπραξαν οἱ ὑπουργοὶ ἐκεῖνοι.
§62ΚΟΡΩΝΑΙΟΣ. Κύριοι, πρέπει νὰ σαφηνίσωμεν τὸ ζήτημα· δὲν εἶναι καμμία ἀμφιβολία, ὅτι οἱ ἀξιωματικοὶ, περὶ ὧν γίνεται ὁ λόγος, ἠδικήθησαν ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔκαμε τὸν εὐεργετικὸν Νόμον, διότι ἐνῷ ὁ ὑπουργὸς ἐμελέτα νὰ ὑποβάλῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ὀλίγας ἡμέρας πρὸ τῆς ἐπιψηφίσεώς του ἠνάγκασε τοὺς ἀξιωματικοὺς νὰ λάβουν τὴν σύνταξιν. Ἐνῷ ἀφ’ ἑνὸς οἱ ἀξιωματικοὶ, οἱ ὁποῖοι ἦσαν παλαιοὶ ἀγωνισταὶ, ἠδικήθησαν ἀπὸ τὸν νόμον, ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τὸ 1835 μόνον κατετάχθησαν, ὠφελήθησαν ἀπὸ αὐτόν. Ἐὰν δὲν ἐγίνετο δι’ αὐτοὺς, βεβαίως καὶ οἱ ἄλλοι δὲν ἤθελον ἀγανακτεῖ τόσον ὅσον σήμερον, βλέποντες τοὺς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον δικαιώματα. Εἶναι δίκαιον λοιπὸν τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀπολαύσουν, ἀλλὰ πρέπει νὰ εὕρωμεν τὸν τρόπον διὰ νὰ δικαιωθῶσι. Τοῦτο εἶναι ζήτημα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐξαιρεθῇ ἀπὸ τὸν νόμον· ὁ Νόμος εἶναι ἄλλο πρᾶγμα, καὶ τὸ ζήτημα τοῦτο εἶναι ἓν παράπονον, τὸ ὁποῖον ἔχουν τινὲς, καὶ τὸ ὁποῖον ἡ Συνέλευσις ἐν τῇ καλοκἀγαθίᾳ της πρέπει νὰ θεραπεύσῃ. Λοιπὸν, Κύριοι, προτείνω τὰ τελειώσῃ σήμερον ὁ νόμος, νὰ συστηθῇ δὲ εἰς τὴν Κυβέρνησιν μέχρι τῆς δευτέρας, οὐχὶ βραδύτερον, νὰ φέρῃ ἕνα κατάλογον τῶν ἀξιωματικῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς αὐτὴν τὴν ἀδικηθεῖσαν κατηγορίαν, καθὼς καὶ τῶν χηρῶν ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν μὲν πλέον τῶν 20 ἐτῶν, ἀλλὰ δὲν δύνανται νὰ λάβουν τὴν σύνταξιν, διότι δὲν ἔχουν τὰ 30, ἐνῷ σήμερον αἱ χῆραι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μέχρι τῶν 20 ἐτῶν λαμβάνουσι τὴν σύνταξιν. Αὐτὸ βεβαιότατα εἶναι σχετικὸν ἀδίκημα τὸ ὁποῖον, νομίζω, πρέπει νὰ θεραπευθῇ. Ὅσον δὲ Κύριοι, περὶ τοῦ εὐεργετήματος τῶν 20 ἐτῶν, δὲν πρέπει νὰ παραπονῆται ὁ στρατὸς, διότι εἶναι εὐεργέτημα, τὸ ὁποῖον εἶναι σπάνιον εἰς τοὺς περὶ συντάξεων νόμους τῶν Εὐρωπαίων.
§63ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Διὰ νὰ τελειώσωμεν, Κύριε Πρόεδρε, διὰ μιᾶς ὅλα· ἡμεῖς θέλομεν ὁ νόμος ὁ ὑπὸ συζήτησιν νὰ παραδεχθῇ ὅπως ἔχει, καὶ διὰ τὸ μέλλον· υἱοθετοῦμεν δὲ καὶ παρουσιάζομεν τὴν πρότασιν περὶ τῶν χηρῶν, καὶ ἐπιθυμοῦμεν νὰ συζητήσωμεν καὶ αὐτήν. Υἱοθετοῦμεν ἐπίσης καὶ τὴν πρότασιν περὶ τῶν ἄλλων ἀξιωματικῶν, οὐχὶ ὅμως ἀόριστον, ἀλλὰ νὰ μᾶς φέρουν πόσοι εἶναι, διότι τὸ ἀόριστον εἶναι χάος.
§64ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.
§65ΜΑΜΟΥΡΗΣ. Ὑπάρχει ὁ κατάλογος, ἡ ἀναφορά των.
§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀκούσατε τὰ ὀνόματα τῶν ἀξιωματικῶν, τὰ ὁποῖα περιλαμβάνονται εἰς τὴν πρότασιν, ἥτις ὑπεβλήθη ἀπὸ διαφόρους Κυρίους πληρεξουσίους. «Εἰς τὰς εὐεργετικὰς διατάξεις τοῦ παρόντος νόμου ὑπάγονται καὶ οἱ ἑξῆς ἀξιωματικοὶ τοῦ ἱεροῦ ἀγῶνος, οἱ ὁποῖοι δὲν συμπεριελήφθησαν εἰς τὸν ΧΕʹ Νόμον. 1) Ἀργύριος Τζάνης, 2) Ἀθαν. Πίσσας, ἀντισυνταγ. 3) Ἡλ. Πανᾶς, 4) Ἀπόσ. Ῥέγκος, 5) Διον. Ἀντίοχος, 6) Ἀντ. Κυριακίδης, Ταγματ. 7) Κωνϛ. Δημακόπουλος, Ἀντισυντ. 8) Κώστας Ἰωάννου, Ὑπολοχ.»
§67ΚΟΣΟΝΑΚΟΣ ΚΑΙ ΕΤΕΡΟΙ. Δὲν εἶναι μόνον αὐτὰ, Κύριε Πρόεδρε, εἶναι καὶ ἄλλα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἐν Ἀθήναις.
§68ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἡμεῖς, Κύριοι, δεχόμεθα τὴν ἀρχὴν καὶ ἂς μείνουν τὴν δευτέραν τὰ ἄλλα.
§69ΜΠΟΥΚΑΟΥΡΗΣ. Αἱ χῆραι εἶναι ὡρισμέναι.
§70ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ. Τὸ ζήτημα αὐτὸ, Κ. Πρόεδρε, ἐστάθη μέσον πρὸς δημοκοπίαν (θόρυβος). Θέλομεν οἱ ἀγωνισταὶ καὶ μόνοι οἱ ἀγωνισταὶ ν’ ἀνταμειφθοῦν· ἐπιθυμῶ ἡ Συνέλευσις νὰ ἀπαιτήσῃ ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ φέρῃ σημείωσιν δι’ ἐκεῖνα τὰ ἄτομα, τὰ ὁποῖα ἀπὸ τοῦ 1821 καὶ 1822 ἦλθον καὶ ἐπολέμουν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὄχι δι’ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἦλθον μετὰ τὴν ἔλευσιν τοῦ Καποδιστρίου, διότι ἐκεῖνοι δὲν εἶναι ἀγωνισταί.
§71ΧΑΝΤΖΕΡΗΣ. Καὶ οἱ ἀπὸ τὸ 1828 καὶ 1829 εἶναι ἀγωνισταὶ (θόρυβος).
§72ΜΠΟΥΚΑΟΥΡΗΣ. Τελειώσετε, Κ. Πρόεδρε, τὸν νόμον τώρα.
§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὰ δὲν μὲ ἀφίνετε.
§74ΠΑΝΤΟΛΕΩΝ. Αὐτὰ, Κ. Πρόεδρε, τὰ ὁποῖα λέγει ὁ Κ. Μαυρομμάτης, εἶναι μέτρα περὶ ὅλων τῶν ἀγωνιστῶν· σήμερον πρόκειται περὶ ἑνὸς μερικοῦ μέτρου (θόρυβος). Ἐγὼ ἔλαβον τὴν τιμὴν νὰ φέρω τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν μὲ ἐπεφόρτισαν τινὲς ἐκ τῶν συναδέλφων μου, ἐπειδὴ δε, εἶναι παρόντες, καὶ ἔπρεπε νὰ ἐκπληρώσω αὐτὴν τὴν ἐντολήν. Λοιπὸν ἡ πρότασις τῶν 31 πληρεξουσίων συναδέλφων μας, τῶν ὁποίων πολλοὶ δὲν εἶναι παρόντες ἐδῶ, εἶναι, ὅτι οἱ ἀγωνισταὶ καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ, οἱ ὁποῖοι τὴν παραμονὴν τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Νόμου τοῦ 1861 ἐτέθησαν εἰς ἀργίαν (θόρυβος. Ἀναβαίνει ὁ ἀγορεύων εἰς τὸ βῆμα μετὰ θυμοῦ)· ὁ τρόπος αὐτὸς, Κύριοι, εἶναι ἀνάξιος μιᾶς Συνελεύσεως. — Τὸ ζήτημα αὐτὸ, Κύριοι, δὲν πρέπει νὰ γενικευθῇ· εἶναι εἰδικόν. Ἐγὼ δὲν εἶμαι ὑπογεγραμμένος εἰς τὴν πρότασιν αὐτὴν, ἀλλὰ τὴν ἠσπάσθην, διότι τὴν ἐθεώρησα καὶ δικαίαν καὶ νόμιμον, ἂν καὶ ὁ Κ. Πετιμεζᾶς ἠγανάκτησε κατὰ τοῦ νομίμου, ὅτι ὀρθῶς ἔπραξεν ὁ ὑπουργὸς ἐκεῖνος. Ἀνόμως ἔπραξε, Κύριοι, διότι δὲν διετήρησε τοὺς τύπους· ἐγὼ, Κύριοι, ἐσιώπησα, διότι ἐπεθύμουν μᾶλλον νὰ μὴ φέρω δυσκολίας εἰς τὰς σπουδαιοτάτας ἐργασίας, κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας τῆς Συνελεύσεως. Αὐτὴν τὴν πρότασιν τὴν ἔδωσα κατὰ τὴν ἱερὰν ἐντολὴν, τὴν ὁποίαν ἔλαβον παρὰ 31 πληρεξουσίων συναδέλφων, λοιπὸν ἡ πρότασις αὐτὴ εἶναι τοιαύτη. Ἐπειδὴ τὰς παραμονὰς τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νόμου ἐκείνου τοῦ 1861 ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, δὲν θέλω νὰ ἀναφέρω τὸ ὄνομά του, ἐκ προθέσεως ἠθέλησε νὰ ἀδικήσῃ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, δέκα ἢ δώδεκα, οἱ ὁποῖοι εἶναι σημειωμένοι εἰς τὸν κατάλογον τῶν Κ. Κ. πληρεξουσίων· διότι ἐνῷ τοὺς εἶχεν ὑπ’ ὄψιν καὶ εἶχον τὰ αὐτὰ δικαιώματα διὰ νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸν εὐεργετικὸν νόμον τοῦ 1861, πρῶτον τοὺς πειθαναγκάζει διὰ διαφόρων τρόπων καὶ μέσων, περὶ τοῦ ὁποίου ὁ ἔντιμος Πετιμεζᾶς εἶπεν, ὅτι ὅλοι οἱ ὑπουργοὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα κάμνουν νόμους συμφέροντας· εὐτυχὴς θὰ ἦτο ἡ Ἑλλὰς ἐὰν ἀλήθευον οἱ λόγοι του. Τοὺς θέτει λοιπὸν ὁ ὑπουργὸς ὑπὸ σύνταξιν καὶ ἔπειτα ἐκδίδει τὸν νόμον. Δὲν ὑπάρχει λοιπὸν μία ἀδικία; αὐτὴ ἡ ἀδικία θέλομεν νὰ διορθωθῇ.
§75Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ὁ Κ. Παντολέων δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι οὐδεὶς πληρεξούσιος δύναται νὰ φέρῃ πρότασιν περὶ αὐξήσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ.
§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τρεῖς προτάσεις ἔχομεν, Κύριοι· πρῶτον νὰ συμπεριληφθῶσιν εἰς τὸν νόμον καὶ ὑπαχθῶσιν εἰς τὰς εὐεργετικὰς διατάξεις αὐτοῦ οἱ ἀξιωματικοὶ, τῶν ὁποίων τὰ ὀνόματα σᾶς ἀνέγνωσα.
§77ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε, Κ. Πρόεδρε, νὰ θέσητε αὐτὴν τὴν πρότασιν εἰς ψηφοφορίαν, ἀλλὰ τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς υἱοθετήσαμεν καὶ ὑπεβάλαμεν. Νὰ ἔλθῃ νόμος καὶ ὄχι νὰ θέσητε μίαν πρότασιν ἑνὸς πληρεξουσίου.
§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὴν τὴν πρότασιν ἠμπορεῖ νὰ τὴν ὑποβάλῃ καὶ ὁ ὑπουργὸς τῶν στρατιωτικῶν.
§79ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι. Τώρα νὰ συζητηθῇ ἀμέσως διὰ τὰς χήρας.
§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ γνωστοποιῶ εἰς τὴν Συνέλευσιν ποῖαι εἶναι αἱ προτάσεις· ἐὰν εἶναι ἀπαράδεκτοι, ἡ Συνέλευσις τὰς ἀποῤῥίπτει. Παραδέχομαι καὶ ἐγὼ, ὅτι πρότασις πληρεξουσίων δὲν δύναται νὰ ἔλθῃ δι’ αὔξησιν ἐξόδων. Δευτέρα πρότασις εἶναι ν’ ἀποφασισθῇ ἡ ἀρχὴ, ὅτι εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου θὰ ὑπαχθῶσιν οἱ ἀξιωματικοὶ τοῦ ἀγῶνος....
§81ΚΟΣΟΝΑΚΟΣ. Ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ εἰδικὸς νόμος δι’ αὐτὰ τὰ ὀνόματα θόρυβος).
§82ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, Κ. πρόεδρε, νὰ ἐπαναλάβω, καὶ πιστεύω ἡ Συνέλευσις θὰ εὑρεθῇ σύμφωνος. Παρακαλῶ, τὴν Συνέλευσιν νὰ ψηφίσωμεν τὸν νόμον περὶ συντάξεως τοῦ στρατοῦ καὶ νὰ τελειώσῃ διὰ τὸ μέλλον. Υἱοθετοῦμεν τὴν πρότασιν τὴν ἀφορῶσαν τὰς χήρας, καὶ θέλομεν νὰ συζητηθῇ παρευθύς. Παραδεχόμεθα τὴν ἀρχὴν περὶ τῶν ἄλλων ἀξιωματικῶν, ἀλλὰ θέλομεν νὰ ἴδωμεν ποῖοι εἶναι αὐτοί.
§83ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.
§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποίαν πρότασιν ὡς πρὸς τὰς χήρας; Αὐτὴ ἥτις τὰς κατανομάζει;
§85ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.
§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ γίνῃ ἰδιαίτερος νόμος;
§87ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.
§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλά. Λοιπὸν «Ἄρθρον ἀκροτελεύτιον. Ὁ παρὼν νόμος ἰσχύει ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως αὐτοῦ καὶ ὡς πρὸς ἐκείνους, οἵτινες ἤθελον μεταβῆ εἰς ἀποστρατείαν, ἢ ἤθελον ζητήσει τὴν πραγματοποίησιν τοῦ τῆς συντάξεως δικαιώματος μετὰ τὴν δημοσίευσιν.»
§89ΒΑΛΤΙΝΟΣ. «Ὁ παρὼν νόμος ἰσχύει ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως αὐτοῦ διὰ τοὺς μέλλοντας ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως νὰ μεταβῶσιν εἰς ἀποστρατείαν.»
§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «Καὶ νὰ ζητήσωσι......
§91ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν εἶναι ἀνάγκη αὐτὸ.
§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὰ δὲν εἶναι μόνον δι’ αὐτούς.
§93ΠΟΛΛΟΙ. Δι’ αὐτοὺς καὶ μόνον εἶναι.
§94ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Εἴτε δυνάμει τοῦ παρόντος νόμου, πάντοτε μετάβασις εἰς ἀποστρατείαν εἶναι.
§95ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Νὰ προστεθῇ, Κ. Πρόεδρε καὶ ἡ περὶ τῶν ναυτικῶν πρότασις.
§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προτείνεται νὰ τεθῇ ὡς πρόσθετον ἄρθρον τὸ ἑξῆς. «Αἱ διὰ τοῦ παρόντος νόμου ἐπανελθοῦσαι τροπολογίαι ἐπὶ τῶν διατάξεων τοῦ ἀπὸ 19 Αὐγούστου 1852 νόμου τοῦ διέποντος τὰς τοῦ στρατοῦ τῆς ξηρᾶς συντάξεις, ἰσχύουσι καὶ διὰ τὸν κατὰ θάλασσαν στρατόν.»
§97ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Ἐπὶ τὸ εὐεργετικώτερον.
§98Δ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δύω λέξεις, Κύριοι.
§99ΠΟΛΛΟΙ. Εἶναι περιττόν.
§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν αὐτὸ θὰ εἶναι ἄρθρον 9. Οἱ παραδεχόμενοι αὐτὸ νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. «Ἄρθρον 10. Ὁ παρὼν νόμος ἰσχύει ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεώς του διὰ τοὺς μέλλοντας νὰ τεθῶσιν εἰς ἀποστρατείαν.» Οἱ παραδεχόμενοι νὰ ἐγερθῶσι (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι)· παρεδέχθη. Καὶ τελευταῖον «ἅπασαι αἱ ἀντιβαίνουσαι εἰς τὸν παρόντα νόμον διατάξεις καταργοῦνται.
§101ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.
§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ σύνολον. (ἀνεγνώσθη ὑπὸ τοῦ Γραμματέως). Οἱ παραδεχόμενοι τὸ σύνολον τοῦ νόμου νὰ ἐγερθῶσι (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι)· παρεδέχθη.
§103ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Νὰ διορθωθῇ, Κ. Πρόεδρε, καὶ ὁ πίναξ σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον.
§104ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.
§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω ἤδη τὴν πρότασιν τὴν ἀφορῶσαν τὰς χήρας.
§106ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Κ. Πρόεδρε, ἐὰν ὁ κατάλογος δὲν φέρῃ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, ὅστις διὰ τῆς ὑπογραφῆς του πιστοποιεῖ, ὅτι δὲν εἶναι ἄλλαι χῆραι ἔχουσαι τὰ αὐτὰ δικαιώματα, ἡ Συνέλευσις δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ τίποτε.
§107ΖΑΤΟΥΝΙΤΗΣ. Κ. Πρόεδρε, ὁ συντάξας τὸν κατάλογον αὐτὸν παρέλειψεν ἕνα ἀξιωματικὸν ὑπηρετήσαντα 20 ἔτη, καὶ εἶναι ὁ ἰατρὸς Βάλλας.
§108ΚΟΣΟΝΑΚΟΣ. Κύριοι, εἶμαι κατὰ τῆς προτάσεως, διότι ἐν αὐτῇ δὲν ἀναφέρεται τὸ ὄνομα τῆς χήρας Χαριλάου Μαυρομιχάλη καὶ Πετροπουλάκου.
§109ΜΠΟΥΚΑΟΥΡΗΣ. Αὐτοὶ ἀπέθανον πρὸ τοῦ νόμου τῆς συντάξεως.
§110ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Δὲν περιέχει καὶ τὴν χήραν τοῦ ἰατροῦ Φιλιππαίου.
§111ΚΑΤΣΙΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Εἰς τὴν αὐτὴν κατηγορίαν, Κύριοι, εἶναι καὶ ἡ χήρα τοῦ ἐπιατροῦ Βάλλα.
§112ΜΙΛΗΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἂς τὸ ἀφήσωμεν διὰ τὴν δευτέραν, διὰ νὰ μὴ περιέλθωμεν εἰς σύγχυσιν.
§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐρωτήσω πρῶτον περὶ τῆς ἀναβολῆς· οἱ παραδεχόμενοι νὰ ἀναβληθῇ ἡ ψήφισις αὐτοῦ διὰ τὴν αὔριον νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Κατὰ τὴν ἡμερησίαν διάταξιν πρέπει νὰ προβῶμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ περὶ δημοτικῆς ἀφομοιώσεως νόμου.
§114ΤΙΝΕΣ. Εἴπομεν τὸ τῆς Κερκύρας (θόρυβος).
§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ ν’ ἀποφανθῇ ἡ Συνέλευσις.
§116ΔΑΓΡΕΣ. Πρὶν ἀποφανθῇ νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον.
§117ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω πῶς καὶ οἱ Κερκυραῖοι θὰ ᾖναι σύμφωνοι· ὅσον τὸ κατ’ ἐμὲ προτείνω καὶ καὶ παραδέχομαι τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ἐπροτείναμεν καὶ εἰς τὸ ζήτημα τὸ ἀφορῶν τοὺς ἀδικηθέντας ἀγωνιστὰς, δηλαδὴ ἐγὼ παραδέχομαι τὴν ἀρχὴν τῆς καταργήσεως τῶν τιμαρίων, καὶ νὰ ἐπιφυλαχθῇ ἡ Συνέλευσις τὴν δευτέραν νὰ συζητήσῃ τὰς λεπτομερείας.
§118ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.
§119ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ. Κύριοι.... (θόρυβος).
§120ΔΑΓΡΕΣ. Ὁ Κύριος Κωνσταντᾶς δι’ αὐτὸ καὶ μόνον ἦλθε, δι’ αὐτὸ καὶ μόνον φροντίζει. Δὲν εἶμαι ἐναντίος τοῦ Κερκυραϊκοῦ ζητήματος, ἀλλ’ εἶναι ζήτημα ἀφορῶν μίαν ἐπαρχίαν· ἡ Συνέλευσις περιελθοῦσα εἰς ἣν κατάστασιν εἶναι σήμερον, καθ’ ἣν τὸ ἓν ἥμισυ καὶ πλέον συζητεῖ, καὶ τὸ ἄλλο ἥμισυ ἀπεχώρησεν, ἔχει ἀπαραίτητον καθῆκον νὰ λύσῃ τὰ γενικὰ ζητήματα (θόρυβος).
§121ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι τὸ ζήτημα, ὅπως θὰ ἔλθῃ τὴν δευτέραν, ἠμπορεῖ νὰ περάσῃ εἰς μίαν ὥραν· σήμερον μόνον ἡ Συνέλευσις πρόκειται νὰ δεχθῇ τὴν ἀρχήν.
§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀρκεῖται ἡ Συνέλευσις εἰς τὰ λεχθέντα;
§123ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.
§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν τῆς καταργήσεως τῶν τιμαρίων νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται σχεδὸν πάντες). Παρεδέχθη.
§125ΔΑΓΡΕΣ. Μὰ τὶ κάνετε, Κύριε Πρόεδρε; θέλετε νὰ παραλύσητε τὰς ἐργασίας τῆς Συνελεύσεως; (θόρυβος).
§126ΠΟΛΛΟΙ. Ἐτελείωσεν.
§127ΔΑΓΡΕΣ. Σὺ, Κύριε Κωνσταντᾶ, σήμερον ἦλθες δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα, αὔριον θὰ φύγῃς, ὡς ἔφυγον καὶ ἄλλοι, δηλ. οἱ στρατιωτικοὶ Α. Μαυρομιχάλης, Ζωγράφος καὶ λοιποὶ (θόρυβος).
§128ΣΕΡΒΟΣ. Ἡμεῖς δὲν ἐφύγαμεν ποτὲ ἀπὸ τὴν Συνέλευσιν, 4 μῆνας ἐστάθημεν ἐδῶ καὶ ἐψηφίσαμεν ὑπὲρ καὶ κατὰ μὲ ὅλην τὴν ἀνεξαρτησίαν, ἀλλὰ θέλομεν τὰ δικαιώματά μας.
§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν οἱ παραδεχόμενοι τὸ νὰ συζητηθῇ εἰς τὰ καθέκαστα τὸ ζήτημα τὸ Κερκυραϊκὸν τὴν δευτέραν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται πάντες). Παρεδέχθη. Μεταβαίνομεν εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ συστάσεως δήμων ἐν τοῖς Ἰονίοις νήσοις. «Ἄρθρον 1. Αἱ διατάξεις τοῦ ἀπὸ 27 Δεκεμβρίου 1833 Νόμου περὶ συστάσεως τῶν δήμων καὶ πᾶσαι αἱ σχετικαὶ διατάξεις τῶν μέχρι τοῦδε ἐκδοθέντων Νόμων καὶ Β. Διαταγμάτων, ἐφαρμόζονται, καθ’ ὅσον δὲν ἀντιβαίνουσιν εἰς τὸν παρόντα Νόμον, καὶ εἰς τὰς Νήσους Κέρκυραν, Κεφαλληνίαν, Ζάκυνθον, Λευκάδα, Ἰθάκην, Κύθηρα, Παξοὺς καὶ τὰ ἐξαρτήματα αὐτῶν.» Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;
§130ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ἐννοήσουν τί τρέχει. Πρόκειται νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸ σύστημα τὸ δημοτικὸν καὶ εἰς τὴν Ἑπτάνησον· ἀλλ’ ἐκεῖ δὲν ὑπάρχουν τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀναποφεύκτως ἀπαιτοῦνται διὰ νὰ ἀποφασισθῇ αὐτὸ τὸ σύστημα, οὔτε διὰ νὰ συστήσωμεν ἐπιτροπὰς· διὰ τοῦτο ἔγεινεν ἕνας νόμος μεταβατικὸς, οὕτως εἰπεῖν, ὁ ὁποῖος θὰ ἀναπληρώσῃ αὐτὰς τὰς ἐλλείψεις· αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος, περὶ οὗ πρόκειται.
§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡς πρὸς τὸ πρῶτον ἄρθρον ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;
§132ΤΙΝΕΣ. Νὰ διατάξητε νὰ διανεμηθῇ.
§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅσα ἀντίτυπα εἶναι αὐτοῦ τοῦ νόμου νὰ δοθῶσιν.
§134Ι. ΑΝΝΙΝΟΣ. Κύριοι, μὴ ἐπισπεύδητε, αὐτὴ εἶναι ἡ ἀρχὴ τῆς ἀφομοιώσεως, πρόκειται νὰ ψηφίσωμεν ἀντικείμενα, εἰς τὰ ὁποῖα ἐνδιαφερόμεθα τὰ μέγιστα. Αὐτὸς ὁ τρόπος, αὐτὴ ἡ συνήθεια τῆς συζητήσεως δὲν μοὶ φαίνεται ἡ καταλληλοτέρα, γνωρίζω, ὅτι πανταχοῦ γίνεται πρῶτον μία γενικὴ ἀνάγνωσις τοῦ νομοσχεδίου, καὶ ἔπειτα γίνεται ἡ συζήτησις τῶν καθέκαστα. Προτείνω λοιπὸν, ὅτι κατάλληλον εἶναι σήμερον νὰ γίνῃ πρῶτον μία γενικὴ ἀνάγνωσις τοῦ ὅλου.
§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, ἀκούσατε.
ΝΟΜΟΣ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΣ
Περὶ συστάσεως δήμων ἐν ταῖς Ἰονίοις νήσοις. Ἡ ἐν Ἀθήναις Ἐθνικὴ τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις Ψηφίζει. Ἄρθρον 1. Αἱ διατάξεις τοῦ ἀπὸ 27 Δεκεμβρίου 1833 Νόμου περὶ συστάσεως τῶν δήμων καὶ πᾶσαι αἱ σχετικαὶ διατάξεις τῶν μέχρι τοῦδε ἐκδοθέντων Νόμων καὶ Β. Διαταγμάτων, ἐφαρμόζονται, καθ’ ὅσον δὲν ἀντιβαίνουσιν εἰς τὸν παρόντα Νόμον, καὶ εἰς τὰς Νήσους Κέρκυραν, Κεφαλληνίαν, Ζάκυνθον, Λευκάδα, Ἰθάκην, Κύθηρα, Παξοὺς καὶ τὰ ἐξαρτήματα αὐτῶν.
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟΝ.
Περὶ σχηματισμοῦ καὶ διαιρέσεως τῶν Δήμων. Ἄρθρον 2. Ἐντὸς 15 ἡμερῶν τὸ πολὺ ἀπὸ τῆς εἰς ἑκάστην Νῆσον δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος Νόμου, ἐπιτροπὴ συγκειμένη ἐκ τριῶν μέχρι πέντε πολιτῶν, διοριζομένων ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, θέλει συντάξει ἐν ἑκάστῃ Νήσῳ πίνακα τῆς διαιρέσεως αὐτῆς εἰς δήμους. Ἄρθρον 3. Ἐπὶ τοῦ πίνακος τούτου τὸ Ἐπαρχιακὸν Συμβούλιον ἑκάστης Νήσου, τῇ συμπράξει τῶν προέδρων τῶν Περιοχικῶν Συμβουλίων, ἐκφέρει τὴν γνωμοδότησίν του ἐντὸς δέκα τὸ πολὺ ἡμερῶν. Ἄρθρον 4. Ὁ σχηματισμὸς καὶ ἡ διαίρεσις τῶν δήμων ἐκτελεσθήσονται διὰ Β. Διατάγματος· ἡ δὲ ὁροθεσία αὐτῶν ἐνεργηθήσεται, μετὰ τὴν ἐκλογὴν τῶν δημοτικῶν ἀρχῶν, κατὰ τὰς διατάξεις τῶν ἀπὸ 25 Δεκεμβρίου 1838 ὁδηγιῶν περὶ ὁροθεσίας τῶν δήμων. Ἡ κατὰ τὰ ἄρθρα 13 καὶ 14 τῶν ὁδηγιῶν τούτων ἀπόφασις τοῦ ὑπουργείου εἶναι ἀνέκκλητος.
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΝ.
Περὶ τῶν πόρων τῶν δήμων πρὸς ἐκπλήρωσιν τῶν δημοτικῶν ὑποχρεώσεων. Ἄρθρον 5. Μέχρις οὗ νομοθετηθῶσιν ὁριστικῶς τὰ ἀφορῶντα τοὺς δήμους τῶν εἰρημένων ἑπτὰ Νήσων, πόροι τῶν δήμων τούτων, πρὸς ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεων αὐτῶν, εἰσὶν ἐπὶ τοῦ παρόντος. 1) Αἱ ἀπὸ τῆς περιουσίας ἑκάστης νήσου, συμπεριλαμβανομένων τῶν μοναστηριακῶν καὶ ἄλλων ἐκκλησιαστικῶν κτημάτων, τῶν συγχωνευθέντων εἰς τὴν περιουσίαν ταύτην, πρόσοδοι. 2) Τὰ ἐνοίκια τῶν δημοσίων ἀγορῶν. 3) Τὰ δικαιώματα τῶν ἀδειῶν ὁπλοφορίας. 4) Τὰ δικαιώματα τῶν ἀδειῶν πρὸς σύστασιν καὶ διατήρησιν καφενείων, πνευματοπωλείων, λεσχῶν, σφαιριστηρίων, ξενοδοχείων ἐν γένει, καπηλείων καὶ λαχείων, ἐφ’ ὅσον ταῦτα ὑπόκεινται εἰς ἀστυνομικὴν ἄδειαν. 5) Τὰ εἰσοδήματα τῶν ἰχθυοτροφείων ἐν γένει. 6) Ἡ πρόσοδος τῶν ὑδραγωγείων ὅπου ὑπάρχουσι τοιαῦτα διατηρουμένων τῶν νῦν ἰσχυουσῶν διατάξεων. 7) Δασμὸς ἑνὸς καὶ ἡμίσεως τοῖς ἑκατὸν ἐπὶ τῆς ἐξαγωγῆς τῶν προϊόντων καὶ χειροτεχνημάτων. 8) Δασμὸς ἐπὶ τοῦ σάπωνος, διὰ τὴν νῆσον Ζάκυνθον. 9) Δημοτικὸς δασμὸς, ἐπιβαλλόμενος κατὰ τὰς διατάξεις τῶν ἄρθρων 1–5 τοῦ ἀπὸ 22 Δεκεμβρίου 1847 Νόμου περὶ δημοτικῶν φόρων καὶ εἰσπρατόμενος ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας τελωνιακῆς ἀρχῆς. 10) Ἄμεσοι ἔρανοι, ἐπιβαλλόμενοι κατὰ τὰ ἄρθρα 28 καὶ ἑπ. τοῦ Νόμου περὶ δήμων, ἐπὶ τῇ ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου δημοτικοῦ Συμβουλίου κριθησομένῃ καταλληλοτέρᾳ βάσει. Ἄρθρον 6. Τὸ δημόσιον ἀναλαμβάνει τὴν διοίκησιν καὶ διαχείρισιν τῶν ἁλικῶν τῶν νήσων Κερκύρας καὶ Λευκάδος, τῶν ὁποίων ἡ πρόσοδος καὶ τὸ μονοπώλιον ἀνῆκε μέχρι τοῦδε εἰς τὰ ἐγχώρια ταμεῖα. Ὀφείλει δὲ ν’ ἀποδίδῃ κατ’ ἔτος εἰς τοὺς δήμους τῶν εἰρημένων Νήσων τὸ καθαρὸν εἰσόδημα, ὅπερ αἱ ἁλικαὶ αὗται ἀποφέρουσιν ἤδη. Τὸ δημόσιον ἐπιφυλάσσεται ἑαυτῷ τὸ δικαίωμα τοῦ μονοπωλείου· θέλει δὲ καλλιεργεῖ κατ’ ἔτος ἁπάσας τὰς ἁλικὰς ταύτας καὶ συστήσει ἁλαταποθήκας ἐν ἑκάστῃ Νήσῳ.
ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟΝ.
Περὶ διοικήσεως τῆς δημοτικῆς περιουσίας καὶ διανομῆς αὐτῆς. Ἄρθρον 7. Ἡ διοίκησις τῆς περιουσίας ἑκάστης Νήσου ἀνατίθεται εἰς ἐπιτροπὴν συγκειμένην ἐκ τόσων μελῶν, ὅσοι εἰσὶν οἱ συνιστῶντες ἑκάστην Νῆσον δῆμοι. Ἄρθρον 8. Ἕκαστον δημοτικὸν Συμβούλιον ἐκλέγει, εἴτε ἐντὸς τῶν ἰδίων αὑτοῦ μελῶν, εἴτε ἐκτὸς Ἐπίτροπον τοῦ δήμου, ὡς μέλος τῆς κατὰ τὸ ἄρθρον 7 ἐπιτροπῆς. Ὁ προϊστάμενος τῆς ἐν ταῖς νῦν πρωτευούσαις τῶν νήσων διοικητικῆς ἀρχῆς εἶναι πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἄρθρον 9. Τὰ ἐκ τῆς περιουσίας ἑκάστης Νήσου εἰσοδήματα καθὼς καὶ τὰ ἐν ἀριθμοῖς 5, 6, 7, 8 καὶ 9 τοῦ ἄρθρου 5 ὁριζόμενα ἔσοδα, διανέμονται εἰς τοὺς δήμους αὐτῇ ἀναλόγως τοῦ πληθυσμοῦ ἑκάστου, ἀφοῦ προηγουμένως ἀφαιρεθῶσι. 1) Τὰ ἔξοδα τῆς διοικήσεως καὶ εἰσπράξεως. 2) Τὰ πρὸς συντήρησιν τῶν Νοσοκομείων, πλὴν τοῦ ἐν Κερκύρᾳ Φρενοκομείου, ἔξοδα. 3) Αἱ ἀπαιτούμεναι δαπάναι πρὸς κατασκευὴν, συντήρησιν καὶ ἐπισκευὴν τῶν ὁδῶν, δι’ ὧν γίνεται ἡ μεταξὺ τῆς πρωτευούσης τῆς νήσου καὶ τῶν διαφόρων αὐτῆς χωρίων συγκοινωνία, ἐξαιρουμένων τῶν πλαγίων ὁδῶν, ἐφ’ ὧν ἐφαρμόζονται αἱ διατάξεις τοῦ ἐν ἰσχύϊ νόμου, καὶ τῶν ἐσωτερικῶν ὁδῶν τῶν πόλεων καὶ χωρίων, ὧν τὰ ἔξοδα ἐπιβαρύνουσι τοὺς οἰκείους δήμους. 4) Οἱ ὑπὸ τῶν ἐγχωρίων ταμείων καταβαλλόμενοι ἤδη μισθοὶ, οἱ μὴ ἐπιβαρύνοντες, κατὰ τὸν περὶ δήμων νόμον καὶ ἄλλας σχετικὰς διατάξεις, τοὺς δήμους. Ἄρθρον 10, Τὰ ὑπ’ ἀριθ. 2, 3, 4 καὶ 10 τοῦ ἄρθρ. 5 εἰσοδήματα ἀνήκουσιν ἀποκλειστικῶς εἰς ἕκαστον δῆμον καὶ εἰσπράττονται ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων δημοτικῶν ἀρχῶν, κατὰ τὰς περὶ δημοτικῶν φόρων διατάξεις. Ἄρθρον 11. Τὰ τυχὸν καθυστεροῦντα ἐκ τῶν κατὰ τὸ ἄρθρον 5 προσόδων ἑκάστης νήσου ἀνήκουσι, μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τοῦ ἐγχωρίου χρέους, εἰς τοὺς δήμους τῆς νήσου καὶ διανέμονται εἰς αὐτοὺς, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 9. Αἱ πρῶται εἰσπράξεις τῶν καθυστερούντων θέλουσι διατεθῆ πρὸς ἀπότισιν τῶν χρεῶν, μὴ μεταβαλλομένων διὰ τούτου τὸ παράπαν τῶν δικαιωμάτων τῶν δανειστῶν καὶ τῶν ὑποχρεώσεων τῆς ἐγχωρίου περιουσίας. Ἐὰν τὰ χρέη τῆς ἐγχωρίου περιουσίας ὑπερβαίνωσι τὰ εἰσπραχθησόμενα καθυστεροῦντα, τὸ ὑπερβάλλον τῶν χρεῶν ἐπιβαρύνει τοὺς δήμους τῆς νήσου ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ πληθυσμοῦ αὐτῶν. Ἄρθρ. 13. Αἱ δημοτικαὶ ἀρχαὶ ἑκάστου δήμου, ὀφείλουσι, τῇ αἰτήσει τῆς κατὰ τὸ ἄρθρον 7 ἐπιτροπῆς, νὰ ἐκτελῶσι πάσας τὰς ἀπαιτουμένας πράξεις, τὰς ἀναγομένας εἰς τὴν διοίκησιν καὶ ἐπιμέλειαν τῶν ἐντὸς τῆς περιφερείας αὐτοῦ κειμένων ἐγχωρίων κτημάτων.
ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.
Περὶ ἐκλογῆς τῶν δημοτικῶν ἀρχῶν. Ἄρθρ. 14. Ἡ ἐκλογὴ τῶν δημοτικῶν ἀρχῶν ἐνεργηθήσεται κατὰ τὰ δι’ ἰδιαιτέρου νόμου ὁρισθησόμενα καὶ τὰς ἑπομένας εἰδικὰς διατάξεις. Ἄρθρ. 15. Ἐντὸς ἓξ τὸ πολὺ ἡμερῶν ἀπὸ τῆς εἰς ἑκάστην νῆσον δημοσιεύσεως τῶν περὶ σχηματισμοῦ καὶ διαιρέσεως τῶν δήμων Β. Διαταγμάτων, ἡ διοικητικὴ ἀρχὴ, ὑπ’ ὄψιν ἔχουσα τοὺς κατὰ τὴν τελευταίαν ἐκλογὴν τῶν Ἰονίων πληρεξουσίων χρησιμεύσαντας καταλόγους, θέλει διαιρέσει αὐτοὺς κατὰ δῆμον καὶ τὰ συνιστῶντα ἕκαστον τούτων χωρία. Ἄρθρ. 16. Ἐντὸς τῶν ἑπομένων ἓξ τὸ πολὺ ἡμερῶν οἱ οὕτω διαιρεθέντες κατάλογοι, δημοσιεύονται διὰ προγράμματος τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς εἰς ἅπαντα τὰ χωρία τῆς νήσου. Ἄρθρ. 17. Ἡ τοιαύτη πρὸς γνῶσιν τοῦ κοινοῦ ἔκθεσις τῶν καταλόγων διαρκεῖ ὀκτὼ ἡμέρας, ἐντὸς τῶν ὁποίων ἕκαστος ἐκλογεὺς δύναται νὰ ὑποβάλῃ οἵας ἂν ἔχῃ ἐνστάσεις, αἵτινες διεξάγονται συμφώνως πρὸς τὰ ἄρθρα 9 καὶ 10 τοῦ ἀπὸ 24 Ἀπριλίου 1864 περὶ ἐκλογῆς τῶν Ἰονίων πληρεξουσίων Β. Δ. Ἄρθρ. 18. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀποφάσεων τοῦ Πρωτοδικείου οἱ κατάλογοι διορθοῦνται ὁριστικῶς. Ἄρθρ. 19. Τὴν ἐκλογὴν διευθύνει πενταμελὴς ἐπιτροπὴ, σχηματιζομένη διὰ κληρώσεως ἐνεργουμένης ἐνώπιον τοῦ Πρωτοδικείου, ἐν δημοσίᾳ συνεδριάσει, ἐκ καταλόγου 25 μελῶν ἑκάστου δήμου, εἰδότων γράμματα, συντασσομένου ὑπὸ τοῦ ἐπαρχιακοῦ καὶ τῶν περιοχικῶν συμβουλίων. Ὁ πρῶτος διὰ τοῦ κλήρου ἐξαχθεὶς εἶναι Πρόεδρος τῆς ἐπιτροπῆς ταύτης. Ἀπόντος δ’ αὐτοῦ ἢ κωλυομένου, τὴν θέσιν του καταλαμβάνει ὁ δεύτερος καὶ ἐφεξῆς. Συμπληρωτικὰ μέλη τῆς ῥηθείσης ἐπιτροπῆς εἰσὶν οἱ ἀπὸ τοῦ 6 μέχρι τοῦ 10 τῶν διὰ τοῦ κλήρου προσδιορισθέντων. Ὁ Ἔπαρχος καὶ τὰ μέλη τοῦ ἐπαρχιακοῦ καὶ τῶν περιοχικῶν συμβουλίων ἐξαιροῦνται τοῦ κατὰ τὴν § 1 καταλόγου. Τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς.
ΙΩΑΝΝΗΣ Λ. ΜΕΣΣΗΝΕΖΗΣ, ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΗΛΙΑΡΕΣΗΣ,
Θ. Α. ΖΑΪΜΗΣ, Δ. ΣΑΡΑΒΑΣ, Δ. ΔΡΟΣΟΣ, Ι. ΒΕΛΙΑΝΙΤΗΣ,
Χ. Α. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΣΓ. Σ. ΠΥΛΑΡΙΝΟΣ, ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΥ-
ΠΑΛΔΟΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΓΚΡΑΤΗΣ, ΓΡΗΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΣΕΡΒΟΣ, ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΡΙΝΟΣ, ΧΑΡΙΛΑΟΣ
ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ, ΚΩΝΣΤ. ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ, Ν. Θ. ΛΕΩΠΟΥΛΟΣ,
Β. Π. ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ, Ν. ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟΣ.
§136ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ (ὑπουργ. Ἐσωτερ.). Κύριε Πρόεδρε, εἶναι περιττὸν νὰ ἀναγνώσητε ὅλον, ἡμεῖς θὰ παρακαλέσωμεν τὴν Συνέλευσιν σήμερον νὰ συζητήσῃ ὡς ἀναγκαῖον τὸ ά. μέρος, περὶ σχηματισμοῦ καὶ διαιρέσεως τῶν δήμων, καὶ τὸ τελευταῖον περὶ ἐκλογῆς τῶν Βουλευτῶν.
§137ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, εἴμεθα σύμφωνοι.
§138ΜΗΛΙΑΡΕΣΗΣ. Μὰ, Κύριοι, δήμους χωρὶς πόρους ἠμποροῦμεν νὰ συστήσωμεν;
§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅταν φθάσωμεν εἰς τὸ οἰκεῖον μέρος, τότε γίνεται ἡ συζήτησις. Ἄρχομαι ἀπὸ τοῦ πρώτου ἄρθρου. Ἄρθρον 1. Αἱ διατάξεις τοῦ ἀπὸ 27 Δεκεμβρίου 1833 νόμου περὶ συστάσεως τῶν δήμων καὶ πᾶσαι αἱ σχετικαὶ διατάξεις τῶν μέχρι τοῦδε ἐκδοθέντων Νόμων καὶ Β. Διαταγμάτων, ἐφαρμόζονται, καθ’ ὅσον δὲν ἀντιβαίνουσιν εἰς τὸν παρόντα Νόμον, καὶ εἰς τὰς Νήσους Κέρκυραν, Κεφαλληνίαν, Ζάκυνθον, Λευκάδα, Ἰθάκην, Κύθηρα, Παξοὺς καὶ τὰ ἐξαρτήματα αὐτῶν. Οἱ παραδεχόμενοι νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται πάντες). Παρεδέχθη.
§140ΜΗΛΙΑΡΕΣΗΣ. Μὰ δὲν ἐννοῶ αὐτό· ἢ θὰ συζητήσωμεν ὁλόκληρον τὸν νόμον, εἰδὲ μὴ θὰ κάμω ἀντίῤῥησιν.
§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅταν φθάσωμεν εἰς τὸ μέρος ὅπου ἔχετε ἀντιῤῥήσεις, τότε λαμβάνετε τὸν λόγον. Ἄρθρον 2. Ἐντὸς 15 ἡμερῶν τὸ πολὺ ἀπὸ τῆς εἰς ἑκάστην Νῆσον δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος Νόμου, ἐπιτροπὴ συγκειμένη ἐκ τριῶν μέχρι πέντε πολιτῶν, διοριζομένων ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, θέλει συντάξει ἐν ἑκάστῃ Νήσῳ πίνακα τῆς διαιρέσεως αὐτῆς εἰς δήμους. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;
§142ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.
§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται πάντες). Παρεδέχθη. Ἄρθρον 3. Ἐπὶ τοῦ πίνακος τούτου τὸ Ἐπαρχιακὸν Συμβούλιον ἑκάστης Νήσου, τῇ συμπράξει τῶν προέδρων τῶν περιοδικῶν Συμβουλίων, ἐκφέρει τὴν γνωμοδότησίν του ἐντὸς δέκα τὸ πολὺ ἡμερῶν.
§144Α. ΛΟΝΤΟΣ (ὑπουργ. τῆς Δικαιοσύνης). Νὰ ᾖναι μακρύτεραι αἱ προθεσμίαι παρακαλοῦμεν.
§145ΤΙΝΕΣ. Ἐντὸς 20 ἡμερῶν.
§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «Ἐκφέρει τὴν γνώμην του ἐντὸς 20 τὸ πολὺ ἡμερῶν.» Οἱ παραδεχόμενοι νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται πάντες). Παρεδέχθη. Ἄρθρον 4. Ὁ σχηματισμὸς καὶ ἡ διαίρεσις τῶν δήμων ἐκτελεσθήσονται διὰ Β. διατάγματος· ἡ δὲ ὁροθεσία αὐτῶν ἐνεργηθήσεται μετὰ τὴν ἐκλογὴν τῶν δημοτικῶν ἀρχῶν, κατὰ τὰς διατάξεις τῶν ἀπὸ 25 Δεκεμβρίου 1838 ὁδηγιῶν περὶ ὁροθεσίας τῶν δήμων. Ἡ κατὰ τὰ ἄρθρα 13 καὶ 14 τῶν ὁδηγιῶν τούτων ἀπόφασις τοῦ ὑπουργείου εἶναι ἀνέκκλητος. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;
§147ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.
§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται πάντες). Παρεδέχθη.
§149ΜΗΛΙΑΡΕΣΗΣ. Ὅταν ἐσυντάξαμεν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ, ἐκάμαμεν κἄτι τι πλῆρες, ἡμεῖς ἐπροβλέψαμεν καὶ διὰ τοὺς πόρους, καθότι τὸ σύστημα τὸ φορολογικὸν τὸ Ἑλληνικὸν δὲν ὑπάρχει ἐν Ἑπτανήσῳ, καὶ ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχει ἐν ἰσχύϊ ἔπρεπε νὰ προβλέψωμεν καὶ διὰ τοὺς πόρους αὐτῶν τῶν δήμων.
§150ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ ΑΝΝΙΝΟΣ. Ὅσους ἔχομεν.
§151ΜΗΛΙΑΡΕΣΗΣ. Αὐτοὶ οἱ πόροι, τοὺς ὁποίους ἔχομεν σήμερον εἶναι ἐπαρχιακοὶ, ἐπειδὴ δὲν ἔχομεν δήμους καὶ αὐτοὺς τοὺς κατεστήσαμεν δικαστικοὺς, καὶ τοῦτο λοιπὸν προβλέποντες διαιρέσαμεν τοὺς ἐπαρχιακούς μας πόρους εἰς ἐπαρχιακοὺς, πῶς λοιπὸν θέλετε ν’ ἀφήσωμεν κατὰ μέρος τοὺς πόρους τῶν δήμων καὶ νὰ συζητήσωμεν μόνον τὸ σύστημα αὐτό;
§152ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Ὅταν ἔλθωμεν εἰς τὸ ζήτημα τῆς φορολογίας, τότε λύομεν τὸ ζήτημα αὐτό. Τώρα πρόκειται μόνον περὶ τῆς συστάσεως τῶν δήμων.
§153ΜΗΛΙΑΡΕΣΗΣ. Εἶναι ὅμως ἀνάγκη, ὅπως οἱ δῆμοί μας ἔχωσι πόρους, καὶ τοῦτο ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ φορολογικὸν σύστημα, τὸ ὁποῖον θὰ ἐφαρμόσωμεν· ἄλλους πόρους ἔχετε ὑμεῖς· ὥστε προτείνω ν’ ἀναβληθῇ ἐν γένει ἡ συζήτησις, ἕως ὅτου συζητήσωμεν τὸ φορολογικὸν σύστημα.
§154ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἂς συζητήσωμεν τὸ περὶ Διοικήσεως.
§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλετε ν’ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις τοῦ ὅλου Νομοσχεδίου;
§156ΔΑΓΡΕΣ. Ταῦτα γίνονται, διότι δὲν ἔλαβον οἱ Κύριοι Ἑπτανήσιοι ὑπ’ ὄψιν τὸν ὑπάρχοντα δημοτικὸν Νόμον, ὅστις προβλέπει καὶ διατάσσει πόθεν θέλει πορίζηται ὁ δῆμος τὰς ἀναγκαίας δαπάνας. Ὁ δημοτικός μας Νόμος δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον νὰ προσδιορίσῃ ἀμέσους ἢ ἐμμέσους φόρους· ἐὰν ἠθέλατε ἐξετάσει τὸν περὶ δήμων Νόμον, ὁ ὁποῖος διέπει τὸ Κράτος, ἠθέλατε ἰδεῖ, ὅτι προβλέπει περὶ τῆς συντηρήσεως. Βλέπω δὲ, ὅτι καὶ ἡ ἰδία ἐπιτροπὴ ἐπρονόησε περὶ φόρων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἡ κυρία πρόσοδος τῶν δήμων ἐν Ἑλλάδι, τὸ νὰ ἐπιβάλλωνται ἔρανοι δηλ. καὶ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον οἱ δημοτικοὶ φόροι ἐν Ἑλλάδι εἶναι ἔρανοι, ὅπου δὲν θέλουν νὰ βάλουν ἐπὶ τῆς παραγωγῆς, ἂς βάλουν ἐπὶ τῆς ἐξαγωγῆς καὶ τῆς εἰσαγωγῆς. Ὅταν λοιπὸν συστηθῶσι δῆμοι, συστηθῶσι δημοτικὰ συμβούλια, τότε ταῦτα θέλουν ἐξεύρει τοὺς φόρους. Διὰ τοῦτο προτείνω, ὥστε ἡ Συνέλευσις νὰ παραδεχθῇ τὸ πρῶτον μέρος τὸ ἀφορῶν τὴν σύστασιν τῶν δήμων, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐκλογικὸν μέρος τὸ ἐψηφίσαμεν ἐχθὲς, καθ’ ὅσον δὲ ἀφορᾷ τὸ περὶ συντηρήσεως τῶν δήμων ὑπάρχει ὁ νόμος ὁ ἰσχύων, ὅστις, καθ’ ἃ προεῖπον, προβλέπει περ’ ὅλων.
§157ΜΗΛΙΑΡΕΣΗΣ. Ἀπατᾶται ὁ Κ. Δαγρὲς, ἂν νομίζῃ, ὅτι συντάξαντες τὸ Νομοσχέδιον δὲν εἴχομεν ὑπ’ ὄψιν τὸν δημοτικὸν νόμον. Λέγω μόνον, ὅτι πρέπει νὰ ληφθῶσιν ἰδιαίτερα μέτρα περὶ συντηρήσεως τῶν δήμων, διότι τὰ ὑπάρχοντα συστήματα τῆς φορολογίας ἐν τῇ Ἑπτανήσῳ καὶ ἐν τῇ Ἑλλάδι εἰσὶ διάφορα· ὅτι ἀπεφάνθη ἡ ἐπιτροπὴ, ὅτε τὸ φορολογικὸν σύστημα δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εἰσαχθῇ εἰς τὴν Ἑπτάνησον, ἔπρεπε νὰ προβλέψωμεν περὶ πόρων ἰδιαιτέρων, διότι ὑποθέσατε, ὅτι δὲν συζητοῦμεν τὸ μέρος αὐτὸ, τότε πῶς θὰ μείνουν οἱ δῆμοί μας ἄνευ πόρων; Βλέπει ὁ Κ. Δαγρὲς λοιπὸν, ὅτι ἐσκέφθημεν περὶ πάντων, διὰ τοῦτο ἐπιμένομεν, ὥστε ν’ ἀναβληθῇ ὁ νόμος αὐτός.
§158ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Νομίζω, Κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἡ σύγχυσις προέρχεται ἐκ τούτου, ὅτι ἡμεῖς δὲν θέλομεν νὰ κηρύξωμεν ὡς φόρους δημοτικοὺς, φόρους ἀνήκοντας εἰς τὸ κράτος, δὲν θέλομεν ν’ ἀφήσωμεν τὰ δικαιώματα τοῦ κράτους. Ἐν τούτοις εἰς τὴν Ἑπτάνησον ὑπάρχουν μερικὰ δικαιώματα κοινωνικὰ, τὰ ὁποῖα δὲν ἠμποροῦμεν βεβαίως εὐθὺς ἀμέσως νὰ τὰ σφετερισθῶμεν ἐπὶ τοῦ παρόντος, ἕως ὅτου μελετήσωμεν τὰ ζητήματα αὐτὰ, πρέπει νὰ μένουν τὰ πράγματα, εἰς ἣν κατάστασιν εὑρίσκονται· λύεται δὲ τὸ ζήτημα, ἂν τὰ μέχρι τοῦδε κοινοτικὰ μείνουν εἰς τοὺς δήμους, καὶ εὑρεθῇ ὁ τρόπος, καθ’ ὃν θὰ διανέμωνται ἀναλόγως μεταξὺ τῶν δήμων. Διὰ τὰ περιπλέον, Κύριοι, τὰ δημοτικὰ συμβούλια θὰ κάμουν, ὅτι κάμνουν τὰ ἰδικά μας. Δὲν εὑρίσκουν φόρον οἰκοδομῶν; Ἂς βάλλουν περισσότερον φόρον ἐπὶ τοῦ ἐλαίου. Δὲν εὑρίσκουν φόρον ἐπὶ τῶν ζώων; ἂς βάλλουν περισσότερον ἐπὶ τῆς σταφίδος (Θόρυβος).
§159ΖΑΙΜΗΣ. Προκειμένου περὶ δημοτικῶν φόρων εἰς τὴν Ἑπτάνησον ἐλάλησάν τινὲς ἀγνοοῦντες ἐντελῶς τὴν μέχρι τοῦδε κατάστασιν τοῦ τόπου τούτου· ἀπορῶ δὲ πῶς τὴν ἀγνοεῖ καὶ ἡ κυβέρνησις, ἡ ὁποῖα ὑπῆρχεν εἰς τὴν ἐξουσίαν κατὰ τὴν ἐποχὴν, καθ’ ἣν ἔγεινεν ἡ ἕνωσις τῆς Ἑπτανήσου, καὶ ἡ ὁποία ὤφειλε νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν τὰς ἐκθέσεις τοῦ ἀπεσταλμένου αὐτῆς. Ἐν Ἑπτανήσῳ δὲν ὑπάρχουν δῆμοι· ἑκάστη νῆσος τῆς Ἑπτανήσου ἀπετέλει ὑπὸ τὴν προστασίαν ἰδίαν πολιτείαν, αἱ δὲ ἑπτὰ αὗται πολιτεῖαι ἀπετέλουν τὴν ὁμοσπονδίαν τῆς Ἑπτανήσου. Ἑκάστη ἐκ τῶν νήσων τούτων ἀπετέλει, ὡς εἶπον, ἰδίαν ἐπαρχίαν καὶ ἔχει ἰδίαν περιουσίαν· ὁ προϋπολογισμὸς δὲ τῆς Ἑπτανήσου διῃρεῖτο τότε εἰς δύω μέρη, εἰς προϋπολογισμὸν γενικὸν, καὶ εἰς προϋπολογισμὸν ἐγχώριον· καὶ ὁ μὲν γενικὸς προϋπολογισμὸς τοῦ κράτους περιελάμβανεν ὅλα τὰ ἔξοδα, τὰ ὁποῖα ἀποβλέπουν τὴν γενικὴν διοίκησιν τοῦ κράτους, τὴν διεύθυνσιν τῆς Ἰονίου πολιτείας, ὁ δὲ ἐγχώριος προϋπολογισμὸς περιελάμβανε τὰ ἔξοδα, τὰ ὁποῖα εἶναι εἰς βάρος ἑκάστης νήσου, ἤτοι ἑκάστης ἰδιαιτέρας πολιτείας. Σήμερον μετὰ τὴν ἕνωσιν τῆς Ἑπτανήσου μετὰ τῆς Ἑλλάδος ἑκάστη νῆσος διατηρεῖ τὴν περιουσίαν της καὶ τὰς προσόδους αὐτῆς μέχρι τῆς τελείας ἀφομοιώσεως. Ἐν τῇ ἐπιτροπῇ, ὅταν ἐσυζητήθη τὸ ζήτημα περὶ τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ περὶ δήμων νόμου εἰς τὴν Ἑπτάνησον, τὸ πρῶτον ζήτημα, τὸ ὁποῖον παρουσιάσθη, ἦτο βεβαίως ὄχι μόνον ὁ σχηματισμὸς τῶν δήμων καὶ ἡ ἐκλογὴ τῶν δημοτικῶν ἀρχῶν, ἀλλὰ καὶ τὸ ζήτημα, ποῖοι θέλουν εἶσθαι οἱ πόροι τῶν δήμων τούτων· διότι ἡ διαίρεσις εἰς δήμους, ἡ ἐνέργεια τῶν δημοτικῶν ἐκλογῶν, ἢ ὁ διορισμὸς τῶν δημοτικῶν ἀρχῶν εἶναι ζητήματα λίαν εὔκολα, ἀλλ’ ἀφοῦ ἅπαξ σχηματισθῇ ὁ δῆμος καὶ ἐκλεχθῶσιν αἱ δημοτικαὶ ἀρχαὶ, ὁ δῆμος ἔχει ἀνάγκην νὰ συντηρηθῇ· καθόσον κατὰ τοὺς νόμους τῆς Ἑλλάδος οἱ δῆμοι ἔχουσι ὑποχρεώσεις καὶ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις αὐτὰς ὀφείλουσι νὰ ὑποβληθῶσι καὶ οἱ ἐν Ἑπτανήσῳ συσταθησόμενοι δῆμοι. Ὅταν δὲ ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς ἐσυζητεῖτο τὸ προκείμενον, εἴχαμεν ὑπ’ ὄψιν καὶ ἐγνωρίζαμεν καλλίτερα ἄλλων τὸν νόμον τὸν Ἑλληνικὸν περὶ δήμων, ἐγνωρίζαμεν δὲ κάλλιστα, ὅτι αἱ κυριώτεροι πρόσοδοι τῶν δήμων τῶν ἑλληνικῶν εἶναι αἱ πρόσοδοι, αἱ πηγάζουσαι ἐκ τῶν ἐγγείων φόρων· ἀλλὰ καὶ εἶχον τὴν ἰδέαν καὶ ἔχω αὐτὴν, καὶ θέλω τὴν ἔχει, κατὰ τὴν Δαγραίαν ἔκφρασιν, ὅτι ἡ ἔγγειος φορολογία εἶναι πολὺ δύσκολον νὰ ἐφαρμοσθῇ εἰς τὴν Ἑπτάνησον. Ἐν τῇ βεβαιότητι αὐτῇ, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸν ἔγγειον φόρον εἰς τὴν Ἑπτάνησον, ἐνόμισεν ἡ ἐπιτροπὴ ὅτι ὀφείλομεν νὰ εὕρωμεν πόρους ἄλλους, πρὸς διατήρησιν τῶν δήμων, ἔπρεπε, Κύριοι, νὰ καταφύγωμεν εἰς τὴν διατήρησιν τῶν ἐπαρχιακῶν προσόδων τῶν σήμερον ὑπαρχουσῶν, τὰς δὲ προσόδους αὐτὰς νὰ διανείμωμεν μεταξὺ τῶν σχηματισθησομένων δήμων. Τοῦτο ἔπραξε τὸ νομοσχέδιον καὶ οὐδὲν ἄλλο· εἰς τὸ δεύτερον μέρος τὸ ὁποῖον πραγματεύεται περὶ τῶν πόρων τῶν δήμων πρὸς ἐκπλήρωσιν τῶν δημοτικῶν ὑποχρεώσεων, συμπεριέλαβε τὸ νομοσχέδιον τὰς προσόδους ἐκείνας, τὰς ὁποίας καθιερόνει εἰδικὸς νόμος εἰς τὴν Ἑπτάνησον ὑπὲρ τῶν ὑπαρχουσῶν ταμείων ἑκάστης νήσου· ἀφαιρέσατέ τινας ἐξ αὐτῶν ἂν θέλετε, δύνασθε νὰ ἀφαιρέσητε ὅσας εὑρίσκετε πρέπον νὰ ἀνήκουν εἰς τὸ δημόσιον. Ἀλλὰ δὲν δύναταί τις νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ τὸ μέρος τοῦτο, τὸ περὶ πόρων, διότι δῆμοι δὲν δύνανται νὰ διατηρηθοῦν ἄνευ εἰσοδημάτων, ὡς δὲν δυνάμεθα νὰ ἀφαιρέσωμεν οὐδὲ τὸ τρίτον μέρος, τὸ ὁποῖον πραγματεύεται περὶ τῆς διαχειρίσεως τῆς κοινοτικῆς περιουσίας, διότι τότε ὅλη ἡ κοινοτικὴ περιουσία τῶν νήσων θέλει μείνει ἄνευ οὐδεμιᾶς διευθύνσεως. Εἶναι δὲ πολὺ σημαντικὴ ἡ ἐγχώριος περιουσία ἰδίως τῆς νήσου Κερκύρας. Ἐν τῷ τρίτῳ δὲ μέρει ἐπροβλέψαμεν περὶ τῆς διοικήσεως τῆς περιουσίας τῆς κοινοτικῆς καὶ περὶ τῆς διανομῆς αὐτῆς μεταξὺ τῶν δήμων· ἐκτὸς τούτου, Κύριοι, αἱ ἐπαρχίαι ἔχουν χρέη, καὶ μὲ μίαν μονοκονδυλιὰν δὲν δύνανται νὰ ἐξαλειφθῶσι τὰ χρέη καὶ ὅσαι ὑπάρχουν πιστώσεις τῶν διαφόρων ἐπαρχιῶν ν’ ἀπολέσωσι τὰ δικαιώματα αὐτῶν. Ἑπομένως πρέπει νὰ μείνῃ καὶ τὸ τρίτον μέρος. Ὁ νόμος οὗτος, Κύριοι, εἶναι μεταβατικὸς, ὡς πολὺ ὀρθῶς σᾶς εἶπεν ὁ Κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν· καὶ ἡ ἀρχὴ αὕτη τῆς προσωρινότητος ἀντιπράττει εἰς τὸ σχέδιον τῆς ἐπιτροπῆς· διότι τὸ ἄρθρον 5 ῥητῶς καθιεροῖ τὸ μεταβατικὸν τοῦ νόμου. Ὅταν δὲ ἔλθωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ φορολογικοῦ νόμου, ἂν ἡ Συνέλευσις πεισθῇ, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ μεταφυτεύσῃ δι’ ἑνὸς ψηφίσματος ὅλους τοὺς νόμους τοὺς Ἑλληνικοὺς εἰς τὰς νέας ἐπαρχίας τῆς Ἑλλάδος, αἱ ὁποῖαι διείποντο ἐπὶ τοσαῦτα ἔτη ὑπὸ ἄλλων νόμων, καὶ ἑπομένως θελήσῃ νὰ ἐφαρμόσῃ καὶ τὸ φορολογικὸν σύστημα εἰς τὴν Ἑπτάνησον, τότε βεβαίως ὁ νόμος αὐτὸς θὰ μεταβληθῇ, καὶ ὁλόκληρος ὁ περὶ δήμων νόμος τῆς Ἑλλάδος θὰ λάβῃ τὴν ἐφαρμογήν του ἐκεῖ.
§160ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Τόσον, Κύριοι, ὁ Κ. Ζαΐμης ὡς καὶ τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς, ὅσα συνέταξαν τὸ προκείμενον νομοσχέδιον, εἶχον πρὸ ὀφθαλμῶν, ὅτι ἡ φορολογία, ἡ ὁποία ὑπάρχει ἐν Ἑλλάδι, δὲν θὰ ἐφαρμοσθῇ ἐν Ἑπτανήσῳ, καὶ λέγων φορολογία ἐννοῶ μόνον τὸν ἔγγειον φόρον, διότι ἡ φορολογία εἶναι φόρος οἰκοδομῶν, φόρος ἐπιτηδευμάτων, φόρος χαρτοσήμου, φόρος ζώων καὶ τὰ λοιπά. Λοιπὸν τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς ὅταν συνέταξαν τὸ προκείμενον νομοσχέδιον εἶχον πρὸ ὀφθαλμῶν, ὅτι ἡ ἐν Ἑλλάδι φορολογία δὲν πρόκειται νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐν Ἑπτανήσῳ, ἀλλ’ ὅτι εἰς τὴν Ἑπτάνησον πρέπει νὰ διαρκέσῃ ἐπί τινα καιρὸν ὁλόκληρον τὸ σύστημα τῆς φορολογίας. Τοιαῦται ἰδέαι ὑπῆρχον τότε, ὅτε ἡ ἐπιτροπὴ εἰργάσθη. Ἀλλὰ νομίζω σήμερον, ὅτι ὑπάρχουν ἄλλαι ἰδέαι, τὰς ὁποίας ὁ Κ. Ζαΐμης εἰς τὴν ὁμιλίαν του παρέλειψεν· ὑπάρχουν αἱ ἰδέαι, ὅτι ἐν Ἑπτανήσῳ θὰ ἐφαρμοσθῶσιν οἱ φορολογικοὶ ἐκεῖνοι νόμοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐπιδεκτικοὶ ἐφαρμογῆς, καὶ ὡς τοιούτους ἡ Συνέλευσις ἐννοεῖ, καὶ κατὰ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὑποβάλλει, τὸν φόρον τῶν οἰκοδομῶν, τὸν φόρον τῶν ἐπιτηδευμάτων, τὸν φόρον τοῦ χαρτοσήμου κτλ. ἐκτὸς τοῦ ἐγγείου φόρου, ὅστις ἐν Ἑλλάδι εἶναι ὁ κυριώτερος πόρος τῶν δήμων, ἐν ᾧ ἐν Ἑπτανήσῳ εἶναι ὁ ἐλάχιστος, ὡς πληροφοροῦμαι. Καὶ ἑπομένως καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἔγγειον φόρον πρέπει νὰ μείνῃ ἐν Ἑπτανήσῳ, διότι εἶναι ἀσήμαντος. Ὑποθέτω λοιπὸν, ὅτι δυνάμεθα νὰ ἐφαρμόσωμεν ὅλους τοὺς νόμους καὶ νὰ ἐξαιρέσωμεν τὸν ἔγγειον φόρον καὶ τὴν κατὰ στρέμμα φορολογίαν. Ἐὰν ἐννοοῦν νὰ μὴ ἐφαρμοσθῇ ἡ ἰδική μας φορολογία, τότε ἐννοῶ τὸ σχέδιον αὐτό· ἂν ὅμως πρόκηται ἡ Συνέλευσις νὰ παραδεχθῇ ἐξαίρεσιν, δὲν βλέπω τὴν ἀνάγκην νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν περὶ πόρων τῶν δήμων διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, διότι οἱ δῆμοι, οἱ ὁποῖοι θὰ συστηθοῦν δυνάμει τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου, θέλουν ἔχει πρῶτον ὡς πόρους αὐτοὺς, τοὺς ὁποίους σᾶς ἀνέφερον, 15% εἶναι ἀπὸ τὸν φόρον τῶν οἰκοδομῶν, ἐπὶ τῶν ἐπιτηδευμάτων κτλ. Τὰ δημοτικὰ δὲ συμβούλια θέλουν εὕρει τὰ μέσα καὶ τοὺς πόρους, τῶν ὁποίων ἔχουν ἀνάγκην. Εἶπεν ὁ Κ. Ζαΐμης, ὅτι αἱ ἐπαρχίαι ἔχουν χρέη· καὶ περὶ τούτων δὲ θὰ φροντίσουν τὰ δημοτικὰ συμβούλια. Ὁ δῆμος τῶν Ἀθηνῶν ἔχει ἄπειρα χρέη, ἐννοεῖται, ὅτι, ὅταν πρόκηται νὰ προσδιορίσῃ τοὺς δημοτικοὺς φόρους, ἔχει πρὸ ὀφθαλμῶν καὶ τὰ βάρη του καὶ θὰ προσδιορίσουν καὶ ἀνάλογον ποσοστὸν διὰ τὴν ἀπότισιν τοῦ χρέους του. Τὸ αὐτὸ θέλει συμβῆ καὶ ἐκεῖ... (θόρυβος). Συμπεραίνων λοιπὸν λέγω νὰ παραδεχθῶμεν ἐπὶ τοῦ παρόντος τὸν τρόπον τῆς συστάσεως, καὶ ὅταν συζητήσωμεν τὸν φορολογικὸν νόμον, θὰ ἴδωμεν ποίους φόρους θὰ ἐπιβάλωμεν.
§161ΛΟΝΤΟΣ (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Μᾶς ἔκαμαν, Κύριοι, αἰτιάσεις, τὰς ὁποίας δὲν πρέπει, νομίζω, ν’ ἀποδεχθῶμεν, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν ὅσα ἔγγραφα ἀπέστειλε πρὸς αὐτὴν ὁ ἔκτακτος ἀπεσταλμένος τῆς Κυβερνήσεως, τὰ ὁποῖα ἦσαν ἔγγραφα μέλλοντα νὰ χρησιμεύσωσι πρὸς ὁδηγίαν καὶ ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως. Ἡμεῖς, Κύριοι, τὰ ἔγγραφα ἐκεῖνα τὰ ἐξεμελετήσαμεν· σήμερον ὅμως δὲν πρόκειται νὰ λύσωμεν γενικὰ ζητήματα, δὲν πρόκειται νὰ θίξωμεν, οὔτε νὰ λύσωμεν τὸ ζήτημα τῆς φορολογίας. Ἐνθυμεῖσθε πρὸ ὀλίγου τί εἶπεν ὁ Κύριος Ζαΐμης, ὅτι ἡ Ἰόνιος πολιτεία εἶχε δύω πόρους, πόρους ἐπαρχιακοὺς καὶ πόρους ἐσωτερικοὺς, οἱ ὁποῖοι εἶχον ὡς ἀντικείμενον τὴν συντήρησιν τῆς ἐπαρχίας. Εἶναι ἄλλοι πόροι, οἱ ὁποῖοι ἐκπηγάζουν ἀπὸ τὰ τέλη τῆς ἐξαγωγῆς ἰδίως, καὶ ἐκεῖνοι οἱ πόροι χρησιμεύουν εἰς τὴν συντήρησιν τῆς λοιπῆς πολιτείας. Περὶ τῶν δευτέρων τούτων πόρων δὲν εἶναι σήμερον ἀνάγκη νὰ γίνῃ λόγος. Σήμερον πρόκειται περὶ ἄλλου· ἑκάστη νῆσος ἀπετέλει μίαν ἐπαρχίαν· ἡ ἐπαρχία εἶχεν ἐσωτερικοὺς πόρους, οἱ ὁποῖοι κατηναλίσκοντο εἰς τὴν πληρωμὴν τῶν δημοτικῶν ὑπαλλήλων, εἰς τὴν διόρθωσιν τῶν ὁδῶν, εἰς συντήρησιν τῶν ὀρφανῶν κτλ. Αὐτοὶ οἱ φόροι πρόκειται σήμερον νὰ μεταβληθοῦν ἵνα χρησιμεύσουν εἰς τὴν συντήρησιν τῶν τεχνικῶν περιφερειῶν, τὰς ὁποίας πρόκειται σήμερον νὰ σχηματίσωμεν, καὶ αἱ ὁποῖαι θ’ ἀντικαταστήσουν τὰς ὑπαρχούσας ἤδη. Μία λοιπὸν νῆσος καθ’ ὑπόθεσιν θὰ διαιρεθῇ εἰς δήμους κατὰ τὴν ἀνάγκην, τὴν ὁποίαν ἐπιτρέπουν αἱ περιστάσεις. Ζητεῖται λοιπὸν ἤδη πῶς νὰ γίνηται ἡ διανομή· ἀλλ’ ἐγὼ νομίζω, ὅτι πρέπει ν’ ἀποφασίσωμεν πῶς πρέπει νὰ συστήσωμεν τοὺς δήμους, τὴν δὲ συντήρησιν τῶν δήμων νὰ τὴν κανονίσωμεν ὅπως μέχρι τοῦδε ἐσυντηροῦντο.
§162ΜΑΡΙΝΟΣ. Προτίθεμαι πρὸ πάντων, Κύριοι, νὰ βεβαιώσω ἓν γεγονὸς, τὸ ὁποῖον, φαίνεται, ἠγέρθη τοὐλάχιστον ἀπὸ τὸν προαγορεύσαντα Κ. Κεχαγιᾶν καθόσον ἐν ὅλῃ τῇ ἀγορεύσει του, δίδει ὡς φόρους τῶν ἐπαρχιῶν ἤτοι νὰ προσκαλέσωμεν τώρα μόνον πόρους· αὐτὸ εἶναι λάθος, διότι οἱ ἐπαρχιακοὶ πόροι τῶν νήσων κυρίως εἴς τινας νήσους τοὐλάχιστον συνίστανται ἀπὸ περιουσίαν ἰδίαν ἑκάστης νήσου, ἥτις εἶναι σημαντική. Εἶναι μὲν καί τινες πόροι, οἵτινες ὑπὸ ἑνὸς νόμου ὡρίσθησαν ὡς πόροι δημοτικοὶ καὶ ἐπαρχιακοὶ, ἀλλὰ μεταξὺ τῶν πόρων τῶν δήμων κατέχουσι κυρίως θέσιν κτήματα μιᾶς ἑκάστης ἐπαρχίας αὐτῶν, ὁποῖαι ἐγεννήθησαν, καὶ συμφωνητικὰ μισθώματα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦσι πόρους οὐχὶ ἀσημάντους ἑκάστης ἐπαρχίας. Τούτου τεθέντος, ἐννοῶ ὅτι δὲν ἀπαιτεῖται μεγάλη ἀνάπτυξις ὅπως δικαιολογηθῇ τὸ θέμα, τὸ προσφερόμενον ὑπὸ τοῦ ἐντίμου Κυρίου Ζαΐμη, ὅτι, προκειμένου ἵνα νομοθετηθῇ περὶ συστάσεως τῶν Δήμων ἐν Ἑπτανήσῳ τουτέστιν ἵνα ληφθῶσι μέτρα μεταβατικὰ, διοργανίσοντα τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ Δημοτικοῦ συστήματος ἐν Ἑπτανήσῳ, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον ἵνα ταυτοχρόνως ἐξασφαλισθῶσι καὶ τὰ μέσα τῆς συντηρήσεως αὐτῶν τῶν Δήμων, διότι βεβαίως θὰ οἰκοδομήσωμεν ἄνευ θεμελίων, ἄνευ μέσων ζωῆς, θὰ ἐγείρωμεν δήμους, δημοτικὰς ἀρχὰς, χωρὶς εἰς αὐτὰς νὰ δώσωμεν τὸ μέσον τοῦ νὰ τρέφωνται καὶ τρέφωσιν αὐτὰς τὰς ἐπαρχίας. Καθόσον ἀφορᾷ τὰ διαβατικὰ μέτρα, οἱ φρονοῦντες ὅτι ἠδυνάμεθα νὰ προνοήσωμεν περὶ τοῦ συστήματος τῶν Δήμων, ἐὰν ὑπάρχῃ ἀνάγκη ἵνα ὑπαχθῶσι μεταβολαὶ ὡς πρὸς τὰ μέσα τῆς συντηρήσεώς των ἐκεῖ, μετὰ τὴν συζήτησιν τοῦ φορολογικοῦ συστήματος, νομίζω ὅτι δὲν βαδίζουσι τὴν λογικὴν πορείαν, καθόσον τὴν στιγμὴν ταύτην βεβαίως δὲν ὑπάρχει ἐν Ἑπτανήσῳ τὸ φορολογικὸν σύστημα τῆς Ἑλλάδος. Εἰς τρόπον ὥστε ἕνεκα τῆς φορολογίας νομίζω ὅτι ὀφείλουσι νὰ ληφθῶσιν οἱ πόροι περὶ συστάσεως τῶν Δήμων. Τοῦτο σημαίνει ὅτι προβαίνωμεν εἰς τὴν σύστασιν δήμων πρὶν ἢ τοὐλάχιστον ἀποφασισθῇ ἂν αὐτὴ ἡ φορολογία θὰ ἰσχύσῃ εἰς τὴν Ἑπτάνησον.
§163Α. Χ. ΛΟΝΤΟΣ. Ἐπικουρικῶς σᾶς εἶπεν ὁ Κ. Κεχαγιᾶς.
§164ΜΑΡΙΝΟΣ. Ὅπως δήποτε εἶναι βέβαιον, ὅτι κατὰ τὴν στιγμὴν ταύτην δὲν ἔχομεν ἐν Ἑπτανήσῳ ἐκεῖνο τὸ φορολογικὸν σύστημα, ἐκ τοῦ ὁποίου κατὰ τὴν ἰδέαν τοῦ Κ. Κεχαγιᾶ ἤθελον πηγάζει οἱ πόροι πρὸς συντήρησιν τῶν Δήμων, καὶ τὸ ζήτημα βεβαίως εἶναι λίαν σπουδαῖον καὶ σοβαρὸν ὅπως ἀπὸ τοῦδε εἴπωμεν νὰ εἰσαχθῇ εἰς τὴν Ἑπτάνησον τὸ φορολογικὸν σύστημα. Ἐπομένως ἐν τῇ παρούσῃ στιγμῇ συζητοῦντες περὶ τῆς συστάσεως τῶν Δήμων, νομίζω, ὅτι ἀπαραίτητον εἶναι νὰ προνοήσωμεν καὶ περὶ αὐτῶν τῶν πόρων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀναγκαῖοι πρὸς συντήρησιν αὐτῶν, καὶ τοῦτο ὡς μέτρον διαβατικὸν ὡς εἶπεν ὁ Κ. Ζαΐμης. Τὴν στιγμὴν ταύτην, καθ’ ἣν πλήρης ἀφομοίωσις δὲν εἶναι, καὶ ἐδὼ σᾶς παρακαλῶ, ὅπως καὶ ἄλλοτε τὸ εἶπον, ἐνθυμηθῆτε, ὅτι πρόκειται νὰ εἰσαχθῇ μία μεταβολὴ εἰς αὐτὰς τὰς νέας ἐπαρχίας, τὰς ὁποίας προσεκτήσατο ἡ Ἑλλὰς καὶ δύναται νὰ προξενήσῃ μεγάλον κλονισμόν· πρέπει λοιπὸν ἡ μεταβολὴ αὕτη νὰ εἰσέλθῃ διὰ τρόπου τοιούτου ὅπως γίνῃ ἐπωφελὴς καὶ εἰς αὐτὰς καὶ εἰς ὅλον τὸ ἔθνος.
§165ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Κύριοι, ἐγένετο πρότασις ἀναβολῆς παρὰ τοῦ Κ. Μιλιαρέση· ἐπ’ αὐτῆς ὀλίγα μόνον θὰ εἴπω, ἐπιφυλάττομαι δὲ νὰ ζητήσω τὸν λόγον ἐπὶ τῆς οὐσίας, ἐὰν δὲν γίνῃ δεκτὴ ἡ ἀναβολή· βλέπετε ὅτι ὑπάρχει διαφωνία μεταξύ μας, πληρεξουσίων καὶ πληρεξουσίων, μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ πληρεξουσίων, μεταξὺ Ἑπτανησίων ἀπεσταλμένων καὶ ἡμῶν τῶν πληρεξουσίων. Εἶναι δι’ ἐμὲ ἐπιθυμητὸν, μάλιστα ἐγὼ νομίζω βέβαιον, ὅτι δυνάμεθα νὰ ἔλθωμεν εἰς ἓν ὁμόφωνον συμπέρασμα καὶ μάλιστα ἐλπίζω ὅτι τὸ ἐπιθυμεῖτε ὅλοι σας. Ἐπειδὴ αὔριον θὰ ᾖναι εὐτυχῶς Κυριακὴ καὶ δὲν θὰ ἔχωμεν συνεδρίασιν ἤθελα παρακαλέσει τὴν Κυβέρνησιν, ἥτις εἰς αὐτὸ τὸ ζήτημα ἐνδιαφέρεται, καθὼς καὶ ἡμεῖς, ἀλλὰ περισσότερον ἀπὸ ἡμᾶς, διότι ἔχει νὰ ἐφαρμώσῃ αὐτὰ τὰ πράγματα, ἤθελα παρακαλέσει τὴν Κυβέρνησιν νὰ προσκαλέσῃ ἀπὸ τὰ διάφορα μέρη τῆς Συνελεύσεως νὰ ἔλθωμεν εἰς μίαν σύσκεψιν ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ἀντικειμένου, διότι νομίζω, ὅτι τότε θὰ φθάσωμεν εἰς ἓν ὁμόφωνον συμπέρασμα. Καὶ διὰ νὰ μὴ χάσωμεν τὸν καιρόν μας ἂς προβῶμεν εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ διοικητικῆς ἀφομοιώσεως καὶ περὶ ἐκτελέσεως, ὁποῖον θέλετε.
§166ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.
§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀναβολὴν τῆς προκειμένης συζητήσεως νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται σχεδὸν ὅλοι). παρεδέχθη.
§168ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Φέρω μίαν τροπολογίαν Κ. Πρόεδρε, τοὐλάχιστον νὰ τὴν ὑποβάλω διὰ τὴν δευτέραν.
§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μεταβαίνομεν λοιπὸν εἰς τὸ περὶ διοικητικῆς διαιρέσεως.
§170ΜΗΛΙΑΡΕΣΗΣ. Διὰ τί νὰ κάμωμεν μεταβολὴν, Κ. Πρόεδρε; ἂς ἐξακολουθήσωμεν τὸ ἴδιον.
§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ παραδέχεσθε αὐτό;
§172ΜΗΛΙΑΡΕΣΗΣ. Μάλιστα.
§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφοῦ ἀπεφασίσθη ἡ ἀναβολὴ, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἐπανέλθωμεν.
§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «Νόμος περὶ διοικητικῆς διαιρέσεως τοῦ Κράτους.» Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;
§175ΡΕΒΕΛΑΚΗΣ. Βεβαίως ὑπάρχει· καὶ ἔχωμεν μεγάλας ἀντιῤῥήσεις. Ἔχομεν μάλιστα ἰδίαν πρότασιν, ἀναγνώσατέ την.
§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνεγνώσθη.
§177ΤΙΝΕΣ. Νὰ ἀναγνωσθῇ ὅλον τὸ νομοσχέδιον Κ. Πρόεδρε.
§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἰδοὺ τὸ ἀναγινώσκω. (Ἀνεγνώσθη ἡ περὶ διοικητικῆς διαιρέσεως τοῦ Κράτους πρότασις, ὡς καὶ ἡ τροπολογία τοῦ Κ. Ῥεβελάκη καὶ λοιπῶν.)
§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τίς ζητεῖ τὸν λόγον;
§180ΡΕΒΕΛΑΚΗΣ. Ζητῶ τὴν ἀναβολὴν Κ. Πρόεδρε, διότι τὸ νὰ μεταβάλωμεν διοικητικὸν σύστημα, τὸ ὁποῖον ἐδοκιμάσαμεν τόσα ἔτη, διὰ μιᾶς ἄνευ συζητήσεως, εἶναι ἄτοπον, ὅταν μάλιστα τὸ μέγιστον μέρος τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἀνεχώρησε τοῦ περιβόλου. Διὰ τοῦτο ζητῶ ἐπιμόνως τὴν ἀναβολὴν διὰ τὴν δευτέραν.
§181ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι (θόρυβος).
§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καθήσατε λοιπὸν νὰ σᾶς ἐρωτήσω.
§183ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ. Νομίζω Κύριε Πρόεδρε ὅλως περιττὴν τὴν ἀναβολὴν, καθόσον ὄχι μόνον τὸ ἀντικείμενον αὐτὸ εἶναι πρὸ ἡμερῶν ὑπ’ ὄψιν ἡμῶν καὶ ἐμελετήθη παρ’ ὅλων, ἀλλὰ ἦτο λελυμένον πρὸ ἐτῶν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἡ ἐπανάστασις τὸ ἔλυσε. Τὸ συμφέρον τῆς κοινωνίας καὶ τῆς ὑπηρεσίας αὐτῆς εἶναι ν’ ἀφήσωμεν τὸ ὑπάρχον διοικητικὸν σύστημα.
§184ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΙ ΕΤΕΡΟΙ. Αὐτὰ εἶναι τῆς οὐσίας, πρόκειται περὶ ἀναβολῆς.
§185ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ. Τὴν ἀναβολὴν ἀπέκρουσα.
§186ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἠμποροῦμεν νὰ συζητήσωμεν αὐτὴν τὴν ἀρχὴν πλέον;
§187ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Διὰ νὰ ἐννοήσωμεν ἐὰν πρέπῃ νὰ ἀναβληθῇ τὸ ζήτημα διὰ τὴν δευτέραν, ἢ νὰ ἐξακολουθήσωμεν αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἔπρεπε τὸ ζήτημα νὰ τεθῇ οὕτω πως. Ἐφέρθη τὸ νομοσχέδιον τῆς μεταβολῆς τοῦ διοικητικοῦ συστήματος καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ὑπάρχει μία τροπολογία. Ἐπομένως ἔπρεπε νὰ προταθῇ εἰς τὴν συζήτησιν τῆς Συνελεύσεως ἡ ἀρχή. Διὰ νὰ παραδεχθῇ λοιπὸν σήμερον ἡ ἀρχὴ πρέπει νὰ τεθῇ οὕτω πως τὸ ζήτημα· πρέπει ἡ Συνέλευσις αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ συζητήσῃ τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου, ἢ ἀναβληθῇ εἰς τὸ τέλος; Ὄχι νὰ ἔλθωμεν εἰς τὰ καθέκαστα ἀμέσως.
§188ΠΑΠΑΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Σήμερον ἐτυπώθη, Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἡμερησία διάταξις· μεταξὺ τῶν ἀντικειμένων, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται πρὸ τῆς μεταῤῥυθμίσεως τῆς διοικήσεως, εὑρίσκεται ὁ περὶ δήμων νόμος καθόσον ἀφορᾷ τὴν Ἑπτάνησον, ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἦτο ἐπίσης σπουδαῖον καὶ διὰ τὸ ὁποῖον ἦσαν προπαρασκευασμένοι οἱ θέλοντες. Δὲν ἦτο δυνατὸν ἐντὸς τῆς ἡμέρας καθ’ ἣν ἐλάβαμεν τὴν ἡμερησίαν διάταξιν νὰ εἴμεθα ἡτοιμασμένοι διὰ νὰ φέρωμεν τὰς παρατηρήσεις μας, τὰς ὁποίας ἂν καὶ πρότερον εἴχομεν μελετήσει, ἀλλὰ δὲν εἴχαμεν προχείρους, καὶ σᾶς παρακαλῶ λοιπὸν νὰ ἀναβάλλετε τὴν συζήτησιν τῆς ἀρχῆς.
§189ΤΙΝΕΣ. Ὄχι, ὄχι.
§190ΠΑΠΑΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΕΤΕΡΟΙ. Ἡμεῖς λέγομεν ναί.
§191Α. Χ. ΛΟΝΤΟΣ (ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἂς εἶναι, Κύριε Πρόεδρε, τὴν Δευτέραν. Διαλύεται ἡ συνεδρίασις, ὥρα 5 καὶ 5 λεπ.
Ὁ Πρόεδρος
Ι. Λ. ΜΕΣΣΗΝΕΖΗΣ.
Οἱ Γραμματεῖς Σ. Λογιωτατίδης. Α. Νικολαΐδης.