1864.07.21

§0ΕΚΤΑΚΤΟΣ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 281.

Τῆς 21 Ἰουλίου 1864.

(Τρίτη).

Ὥρα 10 π. μ.

Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου τῶν ἀντιπροσώπων τῆς Ἑπτανήσου, εὑρεθείσης πλήρους τῆς Συνελεύσεως, ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προτεραίας.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει κἀμμία ἀντίῤῥησις κατὰ τῶν πρακτικῶν;

§2ΤΥΠΑΛΔΟΣ ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, χάριν τῆς ἀληθείας καὶ τῆς ἀκριβείας ὑποβάλλω μίαν παρατήρησιν κατὰ τῶν πρακτικῶν. Ἐσημειώθη, ὅτι οἱ πληρεξούσιοι τῆς Ἑπτανήσου εἰσὶ σύμφωνοι διὰ νὰ ἐξελεγχθῶσιν αἱ ἐκλογαὶ τῆς Ἑπτανήσου μὲ τὸν Ἰόνιον Νόμον. Ἡ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι ὅλοι οἱ πληρεξούσιοι ἦσαν σύμφωνοι νὰ ἐξελεγχθῶσι μὲ τοὺς Ἑλληνικοὺς Νόμους καὶ ἐγὼ ἀντέστην, καὶ ἀκολούθως συνεφώνησαν ὅλοι οἱ πληρεξούσιοι μετ’ ἐμοῦ, ἐκτὸς τοῦ Κ. Λούζη.

§3ΤΙΝΕΣ. Ὄχι, δὲν εἶναι ἔτσι.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα ἤρξατο οὕτως, ἦσθε τῆς γνώμης νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ Ἰόνιος Νόμος, ἐνθυμοῦμαι μάλιστα, ὅτι σᾶς ἠρώτησα, ἐὰν ἦσθε σύμφωνοι μετὰ τῶν ἄλλων.

§5ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Ὄχι.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἰσχυρίζεσθε λοιπὸν, ὅτι οἱ ἄλλοι ἀντιπρόσωποι ἤθελον νὰ γίνῃ ἡ ἐξέλεγξις κατὰ τὸν Νόμον τὸν Ἑλληνικὸν, ὑμεῖς δὲ ἐπροτείνετε νὰ γίνῃ κατὰ τὸν Νόμον τὸν Ἰονικὸν, ὅτι μετὰ τὴν ἀγόρευσίν σας οἱ ἀντιπρόσωποι ἐπείσθησαν ἐξαιρουμένου τοῦ Κ. Λούζη.

§7ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Ἀναφέρομαι εἰς τὴν συνείδησίν σας καὶ τὸ μνημονικόν σας.

§8ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Δὲν ἐνθυμεῖται καλά.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Φέρετε τὰ στενογραφημένα πρακτικά. Παρακαλῶ, Κύριοι, νὰ σᾶς ἀναγνώσω κάτι τι ἐκ τῶν στενογραφημάτων, τὰ ὁποῖα, ἠξεύρετε, σημειώνουν ἀκριβῶς.

§10ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ ΚΑΙ ΕΤΕΡΟΙ. Τὰ ἐνθυμούμεθα ὅλα.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μίαν λέξιν μόνον. (Ἀναγινώσκει ἀπόσπασμα ἐκ τῶν στενογραφημένων πρακτικῶν).

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «Δηλαδὴ εἶσθε σύμφωνος μὲ τὸν προαγορεύσαντα.»

§13ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Μάλιστα.

§14ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Διότι ὁ ἀμέσως προαγορεύσας ἦτο σύμφωνος μ’ ἐμὲ (γέλως).

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀκούσατε.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «Ἐγὼ δὲν ἔρχομαι νὰ συζητήσω μαζί σας, διὰ νὰ ἠμπορέσω νὰ σᾶς ἐπηρεάσω διὰ τῆς γνώμης μου»

§17ΠΟΛΛΟΙ. «Ὄχι, ὄχι κτλ.»

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μολαταῦτα, ἐπειδὴ ἐπιμένετε, ἐρωτῶ, ἂν ὑποστηρίζῃ κανεὶς τὴν πρότασιν τοῦ Κυρίου Ἰακωβάτου;

§19ΠΟΛΛΟΙ. Κανείς.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἄλλη ἀντίῤῥησις δὲν ὑπάρχει κατὰ τῶν πρακτικῶν;

§21ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§22ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Νὰ διαγραφῶσι μόνον αἱ παρατηρήσεις εἰς τὸ περὶ γραμματίων.

§23ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Εἰς τὸ μέρος ὅπου σημειοῦται, ὅτι ἀντέκρουσα τὴν πρότασιν τοῦ Κ. Τυπάλδου, περὶ τοῦ δικαιώματος τῶν πληρεξουσίων νὰ ἰδοῦν τὰ ἔγγραφα τῆς ἐξελέγξεως, δὲν ἤκουσα τὴν ἰδέαν αὐτὴν, τὴν ὁποίαν ἐξέφρασεν ὁ Κύριος Τυπάλδος, ὅτι εἰς τὰς Ἰονίους Βουλὰς ἐγίνετο τοῦτο, καὶ εἶπα, ὅτι δὲν ἔγεινε τοῦτο παρὰ ἴσως εἰς τὴν ἐννάτην Βουλὴν, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ἔλαβον μέρος. Ἀλλ’ εἰς τὴν 10, 11, 12, καὶ 13 ποτὲ δὲν ἔγεινε, ἐπρόσθεσα δὲ, ὅτι ὅποιος δήποτε δύναται νὰ προσέλθῃ, δὲν ἀντέστην ὅμως κατὰ τοῦ δικαιώματος τῶν πληρεξουσίων νὰ εἰσέρχωνται εἰς τὰς ἐπιτροπάς.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἰδοὺ πῶς διατυποῦται εἰς τὰ πρακτικά. «Τὴν πρότασιν ταύτην ἀντέκρουσεν ὁ πληρεξούσιος Κύριος Λομβάρδος».

§25ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Μὰ ἐννοεῖτε, ὅτι ἀντέκρουσα τὸ δικαίωμα τοῦ πληρεξουσίου. Τότε πρέπει νὰ προσθέσητε ὅτι εἶπα ὅ,τι ἐγένετο εἰς τὰς Ἰονίους Βουλάς.

§26ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Τότε πρέπει νὰ προσθέσητε, ὅ,τι δὲν ἐγένετο ἐκεῖ.

§27ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞ. Μίαν ἁπλῆν παρατήρησιν ὑποβάλλω. Ἐκεῖ ὅπου λέγει «συνέλευσις τῶν Ἰονίων πληρεξουσίων» μοὶ φαίνεται, ὅτι δὲν εἶναι κατάλληλον τοῦτο, καὶ τοῦτο περισσότερον τὸ παρατηρῶ μὲ τὰ προηγούμενα, τὰ ὁποῖα διέτρεξαν εἰς τὴν 13 Βουλὴν, καὶ διὰ τοῦτο προτείνω μίαν διόρθωσιν, ἐπειδὴ δὲν εἶναι τόσον καλὸν νὰ παρασταίνωμεν Συνέλευσιν χωριστὴν, ἡμεῖς εἴμεθα παράρτημα.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς κάμνω τὴν παρατήρησιν, ὅτι συνέλευσις εἶναι γεγραμμένη μὲ μικρὸν σύγμα καὶ ὄχι μὲ μεγάλον, καὶ ἑπομένως δὲν βλάπτει.

§29ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Νὰ μείνῃ συνέλευσις.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἰδοὺ, Κύριοι, τὸ σχετικὸν μέρος τῶν στενογραφημένων πρακτικῶν. Ὁ Κύριος Ἰακωβάτος εἶπε τὰ ἑξῆς. «Κατὰ τὸ καθῆκον μου, Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλω νὰ παρατηρήσω, ὅτι διὰ τὴν ἐξέλεγξιν τῶν ἐκλογῶν ὁρίζεται ἡ ὥρα καὶ τὸ μέρος, καθ’ ὃ ἡ ἐπιτροπὴ θέλει ἐνασχοληθῆ διὰ νὰ δύναται καὶ ἕκαστος τῶν ἄλλων πληρεξουσίων νὰ λαμβάνῃ μέρος, καὶ αὐτὸ, παρακαλῶ, νὰ τηρηθῇ (θόρυβος, ἀποδοκιμασίαι). Λομβάρδος. Ἴσως αὐτὸ τὸ ἐκάματε εἰς τὴν ἐννάτην Βουλὴν, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν εἶχα τὴν τιμὴν νὰ ἦμαι μέλος, ἀλλ’ εἰς τὴν 10, 11, 12, καὶ 13, εἰς τὰς ὁποίας ἤμουν, ποτὲ δὲν ἔγεινεν, αἱ ἐπιτροπαὶ ἐκλείοντο εἰς τὰ δωμάτιά των καὶ ἂν εἶχον ἀνάγκην πληροφοριῶν τὰς ἐλάμβανον». Ὥστε βλέπετε, Κύριε Λομβάρδε, ὅτι καὶ ἂν δὲν γείνῃ αὐτὴ ἡ ἐξήγησις, ἐπειδὴ ὑπάρχουν τὰ στενογραφημένα πρακτικά....

§31ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Δὲν πειράζει.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ θέλετε νὰ διορθώσητε τὴν λέξιν «συνέλευσις», σᾶς λέγω ὅτι εἰς τὴν ἀρχὴν λέγει τὸ πρακτικὸν, «συνελθόντων κτλ. εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Συνελεύσεως». Ἐγὼ μετεχειρίσθην τὴν λέξιν «ἀντιπρόσωπος μέχρις ὅτου ἐξελεγχθῶσιν αἱ ἐκλογαί.

§33ΠΟΛΛΟΙ. Πολὺ καλά.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κἀμμία ἄλλη ἀντίῤῥησις δὲν ὑπάρχει, ἑπομένως ἐγκρίνονται τὰ πρακτικά. Ἡ ἐπιτροπὴ τῆς ἐξελέγξεως τῆς ἐκλογῆς Κερκύρας παρακαλεῖται, ἐὰν ᾖναι ἕτοιμος, ν’ ἀναγνώσῃ τὴν ἔκθεσίν της. Κατὰ τὸν κανονισμὸν τῆς Συνελεύσεως, ἀδείᾳ τοῦ Προέδρου, δύναται ν’ ἀγορεύῃ ἕκαστος ἀπὸ τῆς θέσεώς του· συνήθως ὅμως προσέρχονται εἰς τὸ βῆμα.

§35ΜΑΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, Κύριοι Πληρεξούσιοι· ἡ ἐπιτροπὴ, ἣν διωρίσατε πρὸς ἐξέλεγξιν τῆς ἐκλογῆς τῆς Κερκύρας, λυπεῖται, ὅτι δὲν δύναται νὰ ὑποβάλῃ ὑμῖν γραπτὴν ἔκθεσιν, διότι τὸ βραχὺ τοῦ χρόνου, καὶ ἡ πληθὺς τῶν ἐγγράφων, ἅτινα ὤφειλε νὰ διεξέλθῃ, δὲν ἐπέτρεψαν αὐτῇ τοιοῦτον ἔργον. Ἐλπίζει ὅμως ἡ ἐπιτροπὴ ὅτι θέλει ἀναπληρώσει τὴν ἔλλειψιν ταύτην ἡ προφορικὴ ἔκθεσις, εἰς ἣν προβαίνω κατ’ ἐντολήν της. Πραγματοποιηθέντος τοῦ ἐθνικοῦ ἔργου τῆς ἐθνικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν Ἰονίων, καὶ τῆς στιγμῆς ἐλθούσης, καθ’ ἣν ἠνεῴχθη τὸ στάδιον πρὸς ἐκλογὴν τῶν πληρεξουσίων τῆς Ἑπτανήσου εἰς τὸ ἐθνικὸν συνέδριον, προσήχθησαν ἐν Κερκύρᾳ 56 κατάλογοι ὑποψηφίων· ἐκ τούτων 6 ἀπεκλείσθησαν παρὰ τῆς ἀρχῆς, ἥτις ὡς ἐκ τοῦ βασιλικοῦ διατάγματος τῆς 24 Ἀπριλίου ἦτο ἐπιτετραμμένη, ἵνα διευθύνῃ τὴν ἐργασίαν ταύτην· ἀπεκλείσθησαν δύο τῶν καταλόγων, ἕνεκα πλημμελειῶν, αἵτινες εὑρέθησαν ἐν ταῖς ὑπογραφαῖς αὐτῶν, πλημμελειῶν, ὧν τὸ ἀποτέλεσμα ἦτον, ὅτι αἱ ὑπολειπόμεναι ἔγκυροι ὑπογραφαὶ δὲν ἀπήρτιζον τὸν παρὰ τοῦ Νόμου ἀπαιτούμενον ἀριθμὸν πρὸς τὸ κῦρος τῆς προτάσεως τῶν ὑποψηφίων. Τρεῖς ἄλλοι κατάλογοι ἀπεκλείσθησαν, καθότι οἱ προτεινόμενοι ὡς ὑποψήφιοι ἦσαν ἀστυνομικοὶ ὑπάλληλοι, προεστῶτες κωμῶν, οἵτινες κατὰ τοὺς Ἰονίους νόμους θεωροῦνται ὡς ἀστυνομικοὶ ὑπάλληλοι. Ἀπεκλείσθη καὶ ἕκτος κατάλογος, διότι ὁ δι’ αὐτοῦ προτεινόμενος ὑποψήφιος, ὢν ὁ Ἄρχων τῆς Παιδείας, ἐθεωρήθη ὡς διοικητικὸς ὑπάλληλος. Ἐπὶ τῶν 50 καταλόγων, οἵτινες ἐγένοντο δεκτοὶ, ἔλαβε χώραν ἡ ψηφοφορία κατὰ τὰς ὡρισμένας ἡμέρας· ἔτυχον δὲ τῆς πλειοψηφίας οἱ 20 προταθέντες, ὧν τὰ ὀνόματα χθὲς ἠκούσαμεν. Ἐν ταῖς ἐργασίαις, αἵτινες ἐγένοντο ἀφ’ ἧς ἠνοίχθη τὸ στάδιον τοῦ διαγωνισμοῦ μέχρι τοῦ τέλους τῆς ψηφοφορίας, ἡ ἐπιτροπὴ δὲν εὗρεν ἀξιοσημείωτον ἄλλο γεγονὸς παρὰ τοῦτο, ὅτι ἐν τῷ τμήματι τοῦ Γύρου συνέβησαν σπουδαῖαι ταραχαὶ, αἵτινες ἐπροξένησαν τὴν διακοπὴν τῆς ψηφοφορίας ἐπὶ 8 ὥρας, καὶ ἐγέννησαν τὴν ἀνάγκην ὅπως ζητηθῇ παρὰ τῆς Κυβερνήσεως βοήθεια. Ἡ βοήθεια ἐδόθη, ἀλλ’ ἐν τούτοις 8 ὧραι παρῆλθον ἀνωφελῶς. Πρὸς θεραπείαν δὲ τοῦ ἐλλείμματος τούτου, ὁ Ἔπαρχος συγκοινωνήσας καὶ μετὰ τοῦ Ἐκτάκτου Ἀπεσταλμένου τῆς Βασιλικῆς Κυβερνήσεως ἐπέτρεψεν, ἵνα αἱ 8 ὧραι ἀναπληρωθῶσι μεταγενεστέρως, τοὐτέστιν εἰς τὰς ὑπολειπομένας ἡμέρας. Καὶ λοιπὸν κατὰ τὴν τρίτην ἡμέραν, ἀντὶ ἡ ψηφοφορία νὰ παύσῃ κατὰ τὴν 8 μ. μ., παρετάθη μέχρι τῆς 11. Κατὰ δὲ τὴν τετάρτην ἤρξατο ἀντὶ τῆς 7 π. μ. κατὰ τὴν 5 ὥραν, καὶ προεχώρησε μέχρι τῆς 11 π. μ. Ἡ ἐπιτροπὴ εὗρεν ὅτι πάντα τὰ λοιπὰ, ὅσα διέτρεξαν ἔν τε ταῖς προπαρασκευαστικαῖς ἐργασίαις καὶ ἐν τῇ ψηφοφορίᾳ, ἐγένοντο ἐννόμως· μόνον δὲ τὸ γεγονὸς τῆς παρατάσεως, κατὰ τὸ δοκοῦν τῇ ἐπιτροπῇ, ἀποτελεῖ παραβίασιν τοῦ νόμου. Καὶ τῇ ἀληθείᾳ τὸ μὲν Βασιλικὸν διάταγμα τῆς 24 Ἀπριλίου διὰ τοῦ 12 ἄρθρου ὥριζε τὴν διάρκειαν τῆς ψηφοφορίας εἰς 2 ἡμέρας, καὶ τὸ 13 τὴν διάρκειαν τῆς ἐργασίας κατὰ πᾶσαν ἡμέραν ἀπὸ τῆς 7. π.μ. μέχρι τῆς 8 μ.μ. Ὅτε δὲ μεταγενεστέρως ἐγνωρίσθη ἡ ἀνάγκη, ἵνα ὁ χρόνος τῆς ψηφοφορίας ἐπεκταθῇ, τὸ Βασιλικὸν διάταγμα τῆς 28 Μαΐου παρέτεινεν αὐτὸν εἰς 4 ἡμέρας, ἀπαγορεῦον τὴν περαιτέρω παράτασιν· δηλαδὴ ἐπέτρεψε τῷ κατὰ τὰς Ἰονίους νήσους ἐκτάκτῳ ἀπεσταλμένῳ τῆς Κυβερνήσεως νὰ προσδιορίσῃ μακρότερον χρόνον ψηφοφορίας, οὐδέποτε ὅμως ὑπερβαίνοντα τὰς 4 ἡμέρας. Ἡ ἰδέα, ἡ ἀπαγορεύσασα τὴν παράτασιν ἐπὶ χρόνον ἐκτενέστερον τῆς τετάρτης ἡμέρας, συνδυαζομένη μετὰ τῆς διατάξεως τῆς ἀφορώσης τὰς ὥρας τῆς ψηφοφορίας, φέρει εἰς τὸ ἀναμφίλεκτον συμπέρασμα, ὅτι ἡ παράτασις ἐκείνη δὲν ἠδύνατο νὰ χορηγηθῇ· ἐννοοῦνται δὲ εὐκόλως καὶ τὰ ἄτοπα, ἅτινα δύνανται ἐκ τοιαύτης παρατάσεως νὰ συμβῶσι. Δύνανται τοὐτέστι νὰ λάβωσι χώραν καταχρήσεις, δι’ ὧν ὡς ἐκ τῆς γνώσεως, ἣν οἱ ἐκλογεῖς ἑνὸς βραδύνοντος τμήματος ἤθελον λάβει περὶ τοῦ δημοσιευθέντος ἐν ἄλλοις ἐξαγομένου τῆς ψηφοφορίας, ἡ ἔκβασις τῆς ἐκλογῆς δύναται νὰ μεταβληθῇ· ἐκ τούτου δὲ νὰ μὴ μείνῃ πλέον ἡ εἰλικρινὴς ἔκβασις, οἵαν ὁ νόμος ἀπαιτεῖ. Ἀλλ’ ἡ ἐπιτροπὴ, ἐνῷ ἀφ’ ἑνὸς ἀναγνωρίζουσα, ὅτι ὑπῆρξε παρατυπία, παραβίασις τοῦ νόμου, ἐθεώρησε καθῆκόν της, ἵνα σημειώσῃ αὐτὴν, συνάμα, προβαίνουσα περαιτέρω, ὡς πρὸς τὸ ἀποτέλεσμα τῆς παρατυπίας, εὗρεν ὅτι αὕτη δὲν ἀποτελεῖ λόγον ἱκανὸν πρὸς ἀκύρωσιν τῆς ἐκλογῆς. Καὶ τῇ ἀληθείᾳ, οὐχὶ πᾶσα παραβίασις τοῦ Νόμου παράγει ἀκυρότητα· ὑπάρχουν διαστολαὶ, ἐξ ὧν πολλάκις τὸ ἀποτέλεσμα τοῦτο δὲν λαμβάνει χώραν· καὶ ἐὰν ἐπὶ θεμάτων ἀστικῶν τοιοῦτος κανὼν ἐπικρατεῖ, πολλῷ μᾶλλον ὀφείλει νὰ τηρηθῇ ἐπὶ πολιτικοῦ ἀντικειμένου, ἐφ’ οὗ εἶναι ἀνάγκη νὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν καὶ αἱ κοινωνικαὶ περιστάσεις, καὶ τὰ ἀποτελέσματα, ἅτινα ἤθελε παραγάγει ἡ ἀπαγγελία τῆς ἀκυρώσεως μιᾶς ἐκλογῆς. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου λοιπὸν ἡ ἐπιτροπὴ εὗρεν, ὅτι οὐδὲν ἐπιβλαβὲς ἀποτέλεσμα παρήγαγεν ἡ παράτασις, ἣν ἐπέτρεψεν ὁ ἔπαρχος συνεννοηθεὶς μετὰ τοῦ ἐκτάκτου ἀπεσταλμένου. Καὶ βεβαίως ποῖον τὸ ἐκ τῆς προσθήκης τοῦ χρόνου ἐξαγόμενον; Καθ’ ὅσον μὲν ἀφορᾷ τὴν τρίτην ἡμέραν καὶ τὰς δύω ὥρας τῆς πρωΐας τῆς Τετάρτης, ἐννοεῖται οἴκοθεν, ὅτι μηδεμίαν ἔχει ἡ προσθήκη βαρύτητα, μὴ προκειμένου περὶ τοῦ τέλους τῆς ψηφοφορίας. Μόνον δὲ ἡ εἰς τὸ τέλος τῆς τετάρτης ἡμέρας προσθήκη τριῶν ὡρῶν ἠδύνατο νὰ θεωρηθῇ ὡς στοιχεῖον δυνάμενον νὰ βλάψῃ, ἐὰν ἡ παράτασις ἤθελε χορηγήσει τοσοῦτον χρόνον, ὥστε οἱ ἐκλογεῖς ἐκείνου τοῦ τμήματος, καθοδηγούμενοι ἀπὸ τὴν γνῶσιν τῆς ἐκβάσεως τῆς ἐκλογῆς τῆς ἤδη δημοσιευθείσης εἰς τὰ ἄλλα τμήματα τῆς νήσου, ἠδύναντο νὰ συντελέσωσι πρὸς μεταβολὴν τοῦ ἀποτελέσματος· ἀλλ’ αἱ τρεῖς ὧραι, αἵτινες προσετέθησαν, ἡ ἐπιτροπὴ φρονεῖ πεποιθότως, ὅτι ἐξηντλήθησαν πρὶν ἢ ἀποβῇ δυνατὸν νὰ ληφθῇ γνῶσις ἐν τῷ τμήματι Γύρου περὶ τῆς ἐκβάσεως τῆς ἐκλογῆς ἐν τοῖς ἄλλοις τμήμασι. Καὶ τῇ ἀληθείᾳ, παραλειπομένης πάσης παρατηρήσεως ὡς πρὸς τὴν ἀπόστασιν τοῦ ἑνὸς τμήματος ἀπὸ τοῦ ἄλλου, ἀρκεῖ νὰ σκεφθῇ τις, ὅτι ἐπρόκειτο εἰς ἓν ἕκαστον τῶν ἄλλων τμημάτων νὰ καταμετρηθῶσι ποῦ μὲν ὑπὲρ τὰς 3600 ψῆφοι, ποῦ δὲ ὑπὲρ τὰς 3200, ἄλλοθι ὑπὲρ τὰς 1700, ἀλλοῦ ὑπὲρ τὰς 1300, καὶ ἐπρόκειτο νὰ γείνῃ ἡ καταμέτρησις ἐπὶ 50 καλπῶν. Ὅθεν, ὑποτεθέντος, ὅπερ καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ θεωρήσωμεν ὡς ἀκριβὲς, ὅτι δι’ ἑκάστην κάλπην ἀπῃτοῦντο τοὐλάχιστον 10 λεπτὰ πρὸς καταμέτρησιν τῶν ψήφων, ἔχομεν ἐκ τούτου 500 λεπτὰ, τοὐτέστιν 8 ὥρας καὶ τι πλέον. Τοιουτοτρόπως ἀποκλείεται ἡ περίπτωσις καὶ τῆς ἐλαχίστης καταχρήσεως καὶ βλάβης, ἥτις νὰ προῆλθεν ἐκ τῆς παρατάσεως. Ἐπομένως ἡ ἐπιτροπὴ ἔκρινεν εὔλογον καὶ δίκαιον, ἵνα συμπεράνῃ ὑπὲρ τῆς ἐπικυρώσεως τῆς ἐκλογῆς. Ὀλίγα τινα ὀφείλει ἡ ἐπιτροπὴ, ἵνα ὑποβάλῃ ὑμῖν καὶ ὡς πρὸς τὴν ἀναφορὰν, —διότι δὲν δυνάμεθα ν’ ἀποκαλέσωμεν προσβολὴν τὸ ἔγγραφον τοῦ ἕκτου ἀποκλεισθέντος ὑποψηφίου. Ὁ Κ. Ἀντώνιος Πολυλᾶς μετὰ τὸ πέρας τῆς ψηφοφορίας προσήγαγεν ἀναφορὰν, δι’ ἧς ἐκθέτων, ὅτι αὐτὸς ὤφειλε νὰ μὴ θεωρηθῇ ὡς διοικητικὸς ὑπάλληλος, παρατηρεῖ πρὸς τοῖς ἄλλοις «Ἐκ τούτων ἁπάντων εἶναι φανερὸν ὅτι οὐδὲν διοικητικὸν ἔργον ἀπενέμετο εἰς τὸν ἄρχοντα, ἀλλὰ μόνον ἐκπαιδευτικὰ καθήκοντα εἶχε, καὶ παντάπασιν ἄδικος ὑπῆρξεν ἡ ἀπόκλεισις αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ καταλόγου τῶν ὑποψηφίων, ἐνῷ ὡς τοιοῦτοι ἐγένοντο δεκτοὶ καί τινες δήμαρχοι καὶ διοικητικοὶ ὑπάλληλοι παρὰ τοῦ νόμου ῥητῶς ἀποκλειόμενοι.» Εἰς τὰς τελευταίας ἰδέας ταύτας ὑπάρχει ἀνακρίβεια, περὶ ἧς περιττὸς πᾶς λόγος. «Ἐδικαιούμεθα λοιπὸν νὰ αἰτήσωμεν τὴν διαγραφὴν τῶν τεθέντων ὑποψηφίων.» Μὲ αὐτὰς τὰς ῥήσεις ἐννοεῖ φυσικῷ τῷ λόγῳ ὁ Κ. Πολυλᾶς, ὅτι ἐδικαιοῦτο νὰ ζητήσῃ τὴν ἀκύρωσιν τῶν ἐκλογῶν. «Ἀλλ’ ἵνα μὴ φέρωμεν δυσκολίας εἰς τὴν σύστασιν τῆς Ἐθνικῆς Συνελεύσεως περιοριζόμεθα μόνον νὰ αἰτήσωμεν τὴν ἀναγνώρισιν αὐτοῦ ὡς δυναμένου νὰ προταθῇ ὡς ὑποψήφιος καὶ μηδαμῶς κωλυομένου ἀπὸ τῆς κατοχῆς τῆς θέσεως τοῦ ἄρχοντος.» Ὁ Κ. Πολυλᾶς ὅθεν δὲν προσβάλλει τὴν ἐκλογὴν, δὲν ζητεῖ τὴν ἀκύρωσιν αὐτῆς· τοὐτέστι δὲν προσφεύγει εἰς ἔνστασιν κατ’ ἔννοιαν τοῦ 35 ἄρθρου τοῦ Β. Δ. ἀλλὰ ζητεῖ μόνον, ὅπως ὑμεῖς διαδηλώσητε ὅτι παρανόμως ἀπεκλείσθη τοῦ συναγωνισμοῦ, καὶ ὅπως ἔχῃ τὸ δικαίωμα, ἵνα συναγωνισθῇ ἴσως ἐν ἄλλῃ περιπτώσει, καίτοι κατέχων τὴν θέσιν Ἄρχοντος τῆς Παιδείας. Τοιαύτη οὖσα ἡ ἀναφορὰ τοῦ Κ. Πολυλᾶ δὲν παρέχει ἀντικείμενον ἀποφάσεως, οἵαν ὁ νόμος συσταίνει, ὅταν πρόκειται περὶ προσβολῆς τῆς ἐκλογῆς· ἠδύνατο λοιπὸν νὰ παραγκωνισθῇ ὅλως διόλου ἡ ἀναφορὰ τοῦ Κ. Πολυλᾶ· πλὴν ἡ ἐπιτροπὴ νομίζει, ὅτι ἀποβαίνει λίαν κατάλληλον νὰ ἐκδηλώσῃ τὴν γνώμην, ἣν ἐμόρφωσε περὶ τοῦ ζητήματος ἐκείνου, καὶ τὴν ὁποίαν πέποιθεν, ὅτι θέλετε καὶ ἡμεῖς παραδεχθῆ, Κύριοι πληρεξούσιοι, ὅτι δηλαδὴ νομίμως ἔπραξεν ἡ ἀρχὴ, ἥτις ἀπέκλεισε τὸν κατάλογον τοῦ Κ. Πολυλᾶ, λίαν ὀρθῶς θεωρήσασα αὐτὸν ὡς διοικητικὸν ὑπάλληλον. Νομίζει ὁ Κ. Πολιλᾶς, ὅτι τὰ καθήκοντά του, ὡς Ἄρχοντος τῆς παιδείας, δὲν εἶναι διοικητικῆς φύσεως· ἀλλ’ ἀφορῶσι τὸ ἐκπαιδευτικὸν μέρος τοῦ κλάδου ἐκείνου, καὶ ὅτι ἐπειδὴ προσέτι κατά τινας περιστάσεις προέβη εἴς τινα φιλολογικὰ ἔργα, διὰ ταῦτα ὤφειλε νὰ μὴ θεωρηθῇ ὡς διοικητικὸς ὑπάλληλος. Ἀλλ’ ὡς πρὸς μὲν τὰ φιλολογικὰ πονήματα τοῦ Κ. Πολιλᾶ, εἴτε δημοσιευθέντα, εἴτε ἀναγνωσθέντα ἐν φιλολογικοῖς συλλόγοις, ἐννοεῖται οἴκοθεν, ὅτι οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουσι πρὸς τὸ προκείμενον ζήτημα· ὡς πρὸς δὲ τὰ καθήκοντα τοῦ Ἄρχοντος τῆς παιδείας, ταῦτα δὲν περιορίζονται εἰς τὸν κανονισμὸν τοῦ διδακτικοῦ μέρους τῆς παιδείας, ἀλλ’ ἐκτείνονται καὶ εἰς τὴν διεύθυνσιν ἐν γένει καὶ τὸν ὀργανισμὸν καὶ τὸ οἰκονομικὸν τοῦ κλάδου ἐκείνου, τὰ ὁποῖα ἀντικείμενα εἰσὶ διοικητικῆς φύσεως. Ἀρκεῖ πρὸς ἀπόδειξιν ἡ ἀνάγνωσις τινῶν διατάξεων τοῦ περὶ παιδείας 20ου Νόμου τοῦ 11ου ἰονικοῦ κοινοβουλίου. Ἄρθρ. 45. Ἡ γενικὴ διεύθυνσις καὶ ἐπιτήρησις τῆς δημοσίας Παιδείας ἀνατίθεται εἴς τινα ἐπὶ τούτῳ παρὰ τῆς Γερουσίας, τῇ ἐπιδοκιμασίᾳ τοῦ Λὸρδ Μεγάλου Ἁρμοστοῦ, διοριζόμενον καὶ λαμβάνοντα τὴν ἰδιότητα ἐν τέλει, φέροντα δὲ τὸν τίτλον Ἄρχοντος τῆς δημοσίας Παιδείας. Τὰ προκαταρκτικὰ σχολεῖα καὶ λύκεια ὑπάγονται εἰς τὴν ἐπιτήρησιν τῶν ἐγχωρίων συμβουλίων ἑκάστης νήσου κατὰ τὸ Σύνταγμα· αἱ δὲ ἀρχαὶ αὗται θέλουσι συγκοινωνεῖ μετὰ τοῦ ἄρχοντος, δι’ ὅσον δύναται νὰ τὸν ἀποβλέπῃ. Ἄρθρ. 46. Ὁ Ἄρχων τῆς δημοσίας Παιδείας εἶναι τὸ κέντρον ὅλων τῶν ἐργασιῶν, συγκοινωνεῖ δὲ ἀμέσως μετὰ τῆς Γερουσίας καὶ μεθ’ ὅλων τῶν εἰς τὸν κλάδον αὐτοῦ ὑπαγομένων ὑπαλλήλων. Ἄρθρ. 47. Ὁ ἄρχων, ἀφοῦ ἀκούσει τὸ συμβούλιον τῶν διδασκάλων καὶ καθηγητῶν τῶν διαφόρων σχολῶν καὶ τὰ ἐπιχώρια συμβούλια, καθόσον ἀφορᾷ τὰ προκαταρκτικὰ σχολεῖα καὶ τὰ λύκεια, προτείνει, ὅπως παρὰ τῆς Γερουσίας καὶ τοῦ Λὸρδ Μεγάλου Ἁρμοστοῦ ἐγκριθῶσιν οἱ διορισμοὶ τῶν καθιδρυμάτων τῆς δημοσίας Παιδείας, οἱ κανονίζοντες τὰς διακλαδώσεις ὅλων τῶν παραδόσεων, τὰς περιόδους αὐτῶν, τοὺς ἀκαδημαϊκοὺς βαθμοὺς καὶ τὰ διπλώματα, τὰ καθήκοντα τῶν καθηγητῶν καὶ φοιτητῶν, τὴν σειρὰν τῶν μαθημάτων, τὰς ἐξετάσεις τῶν τε φοιτητῶν καὶ τῶν ἐκτὸς τοῦ Κράτους ἐκπαιδευθέντων, τὰ χρέη ἑκάστου ὑπαλλήλου, καὶ ἐν γένει πᾶν ὅ,τι συντείνει εἰς τὸν ὀργανισμὸν καὶ τὴν διεύθυνσιν τῶν διαφόρων κλάδων τῆς δημοσίας Παιδείας.» Φανερὸν ἐκ τῶν διατάξεων τούτων ὅτι, παρεκτὸς τῶν περὶ τῆς διδασκαλίας, καὶ διοικητικὰ καθήκοντα εἰσὶν ἀνατεθειμένα εἰς τὸν Ἄρχοντα τῆς παιδείας. Ἔχει δὲ αὐτὸς καὶ τὸν χαρακτηρισμὸν ἐν τέλει, Funzionario, ὅστις ἀπενέμετο ἐν Ἑπτανήσῳ, πρὸς τοῖς ἄλλοις, εἰς τοὺς ἀνωτέρους διοικητικοὺς ὑπαλλήλους. Εἶχε δὲ —ὅπερ μοὶ ἐνθυμίζει εἷς τῶν ἐντίμων συναδέλφων μας,— καὶ τὸν τίτλον Ἐκλαμπροτάτου, (γέλως) τὸν ἤδη τετελευτηκότα. Ἑνὶ λόγῳ ὁ Ἄρχων τῆς παιδείας ἐν Ἑπτανήσῳ ἔχει μὲν ὀλιγώτερα δικαιώματα τῶν τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως εἰς τὰ συνταγματικὰ κράτη, ἀλλ’ ὡς ἐκ τῆς φύσεως τῆς ἐντολῆς του δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς τοιοῦτος ὑπουργός. Ἂν ὁ ὑπουργὸς δὲν ἔχῃ τὸν χαρακτῆρα διοικητικοῦ ὑπαλλήλου καὶ τότε ὁ Κ. Πολιλᾶς εἶχε δίκαιον νὰ γίνῃ δεκτὸς εἰς τὸν συναγωνισμόν. Τούτων ἕνεκα ἡ ἐπιτροπὴ, Κύριοι πληρεξούσιοι, συμπεραίνει ὅπως ἡ μὲν αἴτησις τοῦ Κυρίου Πολιλᾶ ἀποβληθῇ, ἡ δὲ ἐκλογὴ τῆς Κερκύρας ἐπικυρωθῇ.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἠκούσατε τὴν ἔκθεσιν τοῦ Κυρίου εἰσηγητοῦ, ἄν τις ἔχῃ γνώμην ἐναντίαν, δύναται νὰ ζητήσῃ τὸν λόγον.

§37ΚΥΠΑΡΙΣΣΗΣ. Συμφωνῶ ὡς πρὸς τὸ ἀποτέλεσμα, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἡ παρατήρησις, ἡ ὁποία ἔγινεν, ὅτι παρανόμως ἐγένετο, δὲν μοὶ φαίνεται ὀρθὴ κατὰ τὴν πεποίθησίν μου· εἰς ὅλας τὰς προθεσμίας, ὅταν ἐν τῷ μεταξὺ συμβῇ κώλυμά τι ἀνυπέρβλητον, γίνεται παράτασις· τοῦτο συνέβη καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἕνεκα περιστάσεων ἀνεξαρτήτων τῆς θελήσεως τῶν ἐκλογέων· δὲν ἠδυνήθησαν ἐν τῷ διαστήματι τόσων ὡρῶν νὰ ψηφοφορήσωσιν· ἑπομένως ἐγένετο ἀνάγκη παρατάσεως. Νομίζω λοιπὸν, ὅτι εἶναι ἡ ἐκλογὴ ἔγκυρος· ἀλλ’ ὅτι ἡ παράτασις εἶναι παράνομος, δὲν μοὶ φαίνεται ὀρθόν.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§39ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞ. Ὄχι.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τοὺς Κυρίους πληρεξουσίους νὰ ψηφοφορήσωσιν. Ὅσοι παραδέχονται τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἐκλογὴ τῆς Κερκύρας εἶναι ἔγκυρος, καὶ πληρεξούσιοι αὐτῆς νόμιμοι εἰσὶν οἱ Κύριοι, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται πάντες ἐκτὸς τῶν πληρεξ. Κερκύρας). Ἐγένοντο δεκτοὶ παμψηφεί.

§41ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Πρὶν μεταβῶμεν εἰς τὴν ἐκλογὴν τῆς Κεφαλληνίας, παρακαλῶ νὰ μοὶ ἐπιτρέψητε τὸν λόγον.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίσατε.

§43ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Πρὶν μεταβῶμεν εἰς τὴν ἐκλογὴν τῆς Κεφαλληνίας παρακαλῶ νὰ μοὶ χαρίσητε ἐπ’ ὀλίγον τὴν ὑπομονήν σας, ὅπως ἐξετάσωμεν ἀκόμη τὴν ἐκλογὴν τῆς Κερκύρας, ὄχι ὡς πρὸς τὸ νομικὸν μέρος, ἀλλ’ ἐπειδὴ ἔδωσαν μίαν ἄλλην σημασίαν εἰς τὴν ἐκλογὴν ταύτην, πρέπει νὰ εἴπωμεν ὀλίγα. Ἐὰν ἐξηλέγχομεν τὴν ἐκλογὴν τῆς Κερκύρας ἐν Κερκύρᾳ, δὲν ἦτο καμμία ἀνάγκη νὰ κάμωμεν ἐξήγησιν ἐπ’ αὐτῆς τῆς ἐκλογῆς Εὐτυχῶς ὅμως τὴν ἐξελέγχομεν εἰς Ἀθήνας· καὶ δυστυχῶς ἐκτὸς τῶν Ἀθηνῶν, καὶ ἐκτὸς τῶν συνόρων τῆς Ἑλλάδος, ἐγένοντο σημειώσεις ἐπὶ τοῦ πνεύματος αὐτῆς τῆς ἐκλογῆς, τὰς ὁποίας ἡμεῖς οἱ ἐνταῦθα ἰδίως εὑρισκόμενοι ὀφείλομεν νὰ μὴ ἀφήσωμεν ἀπαρατηρήτους. Ἐξηγήθη ἡ ἐκλογὴ τῆς Κερκύρας παρὰ τῶν ξένων ἐφημερίδων ἐν Εὐρώπῃ, καὶ παρὰ φίλων μας ἐν Εὐρώπῃ, ὡς ἔχουσα σημασίαν κινημάτων κοινωνιστικῶν· ὅτι ὁ λαὸς τῆς Κερκύρας, ἰδίως ὁ λαὸς τῆς ἐξοχῆς θέλει νὰ φέρῃ ἐντὸς τῆς Συνελεύσεως ταύτης ζητήματα κοινωνιστικά· ἐξηγήθη ἡ ἐκλογὴ τῆς Κερκύρας παρὰ τῶν ξένων, ὅτι ἡ ψηφοφορία αὐτῆς ἐσήμαινε δυσαρέσκειαν κατὰ τῆς Ἑνώσεως· τὰ τοιαῦτα δὲν πρέπει νὰ τὰ ἀφήσωμεν εἰς Ἀθήνας ἄνευ ἀπαντήσεως, ἄνευ ἀναιρέσεως, διότι πολλοὶ ἐχθροὶ ἡμῶν μᾶς ἐσυκοφάντησαν· διὰ τοῦτο παρακαλῶ ἐπ’ ὀλίγον τὴν ὑπομονήν σας ὅπως ἐννοήσωμεν ποία ἡ σημασία τῆς ἐκλογῆς Κερκύρας· σεῖς ὅλοι τὴν Κέρκυραν δὲν τὴν γνωρίζετε, πρέπει νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν ποία ἡ κατάστασις τοῦ λαοῦ ἐκείνου σᾶς λέγω, ὅτι ἡ ἐξοχὴ τῆς Κερκύρας στενάζει ἀπὸ αἰῶνας ὑπὸ τὸ πλέον καταθλιπτικὸν σύστημα· ὁ χωρικὸς τῆς Κερκύρας, Κύριοι, ἐκτὸς τοῦ δικαιώματος, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὸ ὀνομάσωμεν δικαίωμα, τὸ ὁποῖον εἰς τὴν Ῥωσσίαν οἱ εὐπατρίδαι ἔχουσι νὰ τὸν πωλῶσι μαζὺ μὲ τὰ κτήματα, οὐδεμίαν διαφορὰν παρουσιάζει· εἶναι δουλοπάροικος καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν τῆς σημασίας τῆς λέξεως καὶ δουλοπάροικος τῆς ἐσχάτης τοκογλυφίας δι’ αἴτια, τὰ ὁποῖα θέλομεν ἐξετάσει ἄλλοτε περισσότερον, καὶ τὰ ὁποῖα παρατρέχω σήμερον, ἵνα μὴ ἐπασχολήσωσιν ἐπὶ πολὺ, καὶ τὰ ὁποῖα ἔχω τὴν πεποίθησιν, ὅτι ὅλοι οἱ ἄλλοι γνωρίζουσι πολὺ περισσότερον, καὶ πλέον ἐμπεριστατωμένως· εἰς τὴν ἐξοχὴν Κερκύρας αἱ σχέσεις μεταξὺ πολίτου τῆς Κερκύρας καὶ μεταξὺ χωρικοῦ τῆς Κερκύρας εἶναι ὅλως διόλου διάφοροι ἀπὸ ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τὰς ἄλλας νήσους, ἀπὸ ἐκείνας, ὅπου ὑπάρχουν εἰς τὰ ἄλλα μέρη τῆς Ἑλλάδος. Ὁ κάτοικος τῆς πόλεως Κερκύρας θεωρεῖ τὴν ἐξοχὴν ὡς κάτι τι παράρτημα, εἰς τὸ ὁποῖον δὲν πρέπει νὰ ῥίψῃ τὴν προσοχήν του. Τὸν χωρικὸν, εἰς τοῦ ὁποίου τὰς χεῖρας ἔχει ἐμπιστευμένην τὴν περιουσίαν του τὴν ἀγροτικὴν, τὸν θεωρεῖ, μὰ τὸ ναὶ, μ’ ὀλιγωτέραν προσοχὴν, ἀφ’ ὅ,τι ἠμπορεῖ νὰ θεωρήσῃ τὸ κτῆνός του. Εἰς τὰς ἄλλας νήσους καὶ τὰ λοιπὰ μέρη τῆς Ἑλλάδος ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος καλλιεργεῖ τοὺς ἀγροὺς, εἶναι βέβαιος, ὅτι ἅμα ἀποταθῇ πρὸς τὸν κύριόν του καὶ ζητήσῃ εἰς μίαν ἀνάγκην του δύω, δέκα τάλληρα, θέλει τὰ λάβει ἀτόκως. Εἶναι βέβαιος, ὅτι εἰς μίαν ἀνάγκην θέλει ἀποταθῆ πρὸς αὐτὸν, καὶ θὰ ἔχῃ βοήθειαν, προστασίαν, ἀπὸ καθῆκον, ὄχι ἀπὸ καμμίαν γενναιοφροσύνην· εἰς τὴν Κέρκυραν ὅμως συμβαίνει τὸ ἐναντίον. Ὁ χωρικὸς αὐτῆς, ἅμα λάβῃ ἀνάγκην 2 ταλλήρων, θὰ τρέχῃ ἀπὸ θύρας εἰς θύραν διὰ νὰ τὰ λάβῃ πρὸς 10, πρὸς 50%.

§44ΜΑΥΡΟΓΙΑΝΝΗΣ. Νομίζω, Κ. Πρόεδρε, ὅτι ὁ ἀγορεύων εἶναι ἐκτὸς τοῦ προκειμένου, ἔχομεν σήμερον τὴν ἐκλογήν.

§45ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἔχομεν τὴν ἐξέλεγξιν τῆς ἐκλογῆς. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει ν’ ἀφήσωμεν κατὰ μέρος αὐτὸ τὸ ζήτημα. Σᾶς λέγω, ὅτι εἰς τὴν Κέρκυραν προετοιμάζεται κίνημα, καὶ πρέπει νὰ τὸ προλάβητε, διότι, ἐὰν ἐκκραγῇ θέλετε μετανοήσει, ὅτι δὲν ἤλθατε ἐγκαίρως.....

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐδήλωσα ἀπ’ ἀρχῆς, αἱ συνεδριάσεις σας νὰ διατηρηθοῦν κατὰ τὴν θέλησίν σας. Δὲν μοὶ ἐγένετο ἡ παρατήρησις, ὅτε ἐπρόκειτο νὰ λαλήσῃ περὶ ζητήματος ξένου. Ἤδη μοὶ γίνεται ἡ παρατήρησις, ὅτι τὸ ζήτημα, περὶ οὗ λαλεῖ, εἶναι ἐκτὸς τοῦ προκειμένου.

§47Γ. ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Ὑποστηρίζω τὸν Κ. Λομβάρδον νὰ ἐξακολουθῇ νὰ ὁμιλῇ.

§48ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἐν συντόμῳ θέλω ὁμιλήσει, δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀγαποῦν τὸ βῆμα. Ὅσον τὸ δυνατὸν θὰ ἦμαι σύντομος.

§49ΛΟΥΖΗΣ. Τὸ κατ’ ἐμὲ φρονῶ, ὅτι, ὅσον σύντομος καὶ ἂν ᾖναι ὁ λόγος τοῦ Κ. Λομβάρδου, θέλει προκαλέσει μεγάλην συζήτησιν. Δύναται ὁ λόγος τοῦ Κ. Λομβάρδου νὰ ᾖναι σύντομος· ἀλλ’ ἐπειδὴ ἅπτεται ζητημάτων λίαν σπουδαίων, τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν στιγμὴν ταύτην ἐνδιαφέρουν ἰδίως τὴν Κέρκυραν, ἦτο καλὸν ν’ ἀφήσωμεν τὴν συζήτησιν ταύτην πρὸς τὸ παρὸν καὶ νὰ προβῶμεν πρὸς ἐξέλεγξιν τῶν ἐκλογῶν χωρὶς νὰ παρεμβάλλωμεν προσκόμματα· θέλει δὲ ἔλθει ἡ περίπτωσις, καθ’ ἣν πρέπει νὰ ἐπαναληφθῇ τὸ ζήτημα τοῦτο τὸ λίαν σπουδαῖον. Ἀλλὰ πρὸς τὸ παρὸν, μοὶ φαίνεται, ἡ σημερινὴ συνεδρίασις νὰ περιορισθῇ μόνον καὶ μόνον ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῶν ἐκλογῶν.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ θὰ δώσω τὸν λόγον εἰς ὅντινα τὸν ζητήσῃ·

§51ΛΟΥΖΗΣ. Ἐγὼ λέγω πρὸς τὸ συμφέρον πάντων νὰ ἐπισπεύσωμεν τὸ ἀντικείμενον τῆς ἐξελέγξεως. Δυνάμεθα νὰ προσδιορίσωμεν μετὰ τὴν ἐξέλεγξιν τῶν ἐκλογῶν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν θέλομεν συζητήσει τὸ ζήτημα τοῦτο, καὶ οὐχὶ νὰ ἀναφέρωμεν ἀφηρημένα γεγονότα, ἀλλὰ νὰ εἴπωμεν πράγματα νὰ τὰ ἀκούσουν καὶ οἱ λοιποὶ συνάδελφοι· διότι σήμερον οἱ συνάδελφοί μας ἁπλῶς μᾶς ἀκροάζονται χωρὶς νὰ δύνανται νὰ φέρωσι γνώμην.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὁμιλία τοῦ Κυρίου Λομβάρδου δὲν δύναται ν’ ἀπολήξῃ εἰς ἀποτέλεσμα (θόρυβος).

§53ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἐνόμισα, Κύριοι, καὶ νομίζω καθῆκόν μου, καὶ ἐνόμισα καθῆκον πάντων τῶν πληρεξουσίων τῆς Ἑπτανήσου ν’ ἀποκρούσω ἀπ’ ἀρχῆς ὕβρεις καὶ κατηγορίας, αἱ ὁποῖαι ῥίπτονται ἐπὶ τῶν ἐκλογέων Κερκύρας, ὅτι οὗτοι ὑποκινοῦν κοινωνιστικὰ ζητήματα, διότι ἐκ τῆς ἐκλογῆς ἀπεκλείσθησαν ἄτομα, τὰ ὁποῖα εἰργάσθησαν ὑπὲρ τῆς ἑνώσεως, καὶ ὅτι ἤθελον διὰ τούτου νὰ δείξωσιν, ὅτι ἡ ἐκλογὴ εἶναι ἔκφρασις κατὰ τῆς ἑνώσεως. Ὀλίγα μόνον λέγω, διότι ἄλλως τὸ ζήτημα τῆς Κερκύρας θέλει προκαλέσει σήμερον συζήτησιν, ἐπὶ τῆς ὁποίας καὶ ἡ Συνέλευσις καὶ ἡ Κυβέρνησις ὀφείλουσι σοβαρὰν προσοχήν· καὶ ἡμεῖς ὅλοι γνωρίζομεν ποῖον εἶναι τὸ ζήτημα τὸ Κερκυριακόν. Δὲν εἶναι ζήτημα τῆς Ἑπτανήσου, εἶναι ζήτημα τοῦ ἔθνους. Δὲν ἦλθον λοιπὸν ἐνταῦθα οἱ πληρεξούσιοι τῆς Κερκύρας διὰ νὰ ὑποκινήσουν κοινωνιστικὰ ζητήματα. Δὲν ἦλθον ν’ ἀδικήσωσι κανένα, ἀλλ’ ἦλθον μόνον καὶ μόνον νὰ ζητήσωσι δικαιοσύνην, ἦλθον νὰ ζητήσωσιν ἀκρόασιν εἰς τὰ δίκαια παράπονα, τὰ ὁποῖα θέλει εὕρει καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Συνέλευσις δίκαια. Ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Συνέλευσις πρέπει νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχήν της ἐπὶ τῆς θέσεως, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἡ Κέρκυρα. Ἐὰν ὑπάρχῃ καὶ ἄλλος Ἑλληνικὸς λαὸς, ὁ ὁποῖος ἔκαμε θυσίας ὑπὲρ τῆς ἑνώσεως, ἦτο καὶ ὁ λαὸς τῆς Κερκύρας. Ἐὰν ὑποθέσητε τὴν ἀξίαν τῆς Κερκύρας ὡς 4, τὸ ¼ ἦτο, διότι ἦτο Πρωτεύουσα, δεύτερον διότι ὑπῆρχον τὰ φρούρια, τρίτον διότι ὑπῆρχεν ἡ Ἀγγλικὴ φρουρὰ, τὸ τέταρτον μέρος, καθ’ ὅσον ἀποβλέπει τὴν πραγματικὴν ἀξίαν τῆς Κερκύρας· τὰ ¾ ἐπώλησε διὰ τὴν ἕνωσιν, καὶ ὁ λαὸς ἐκεῖνος, ἐν ᾧ ἐκρημνίζοντο τὰ φρούρια καὶ ἔπιπτον ὑπὸ τὰς ὑπονόμους, τὰς ὁποίας ἔθεσεν ἡ διπλωματία, ἐφώναζε ζήτω ἡ ἕνωσις, καὶ ἤθελον νὰ κάμνουν διαδήλωσιν κατὰ τῆς ἑνώσεως; ἀπεκλείσθησαν ἀπὸ τὴν ἐκλογὴν τῆς Κερκύρας ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ὑπὲρ τῆς ἑνώσεως εἰργάσθησαν, ἀπεκλείσθη ὁ Παδοβᾶς, καὶ τὸ κενὸν, τὸ ὁποῖον ἀφίνει ἐντὸς τῆς Συνελεύσεως, εἶναι μέγα, εἶναι δυσπλήρωτον, δὲν δύναται νὰ συμπληρωθῇ—ἀπεκλείσθη ὁ Παδοβᾶς, ὁ ὁποῖος ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ μεταξύ μας, καὶ τὴν ἱκανότητά του θέλουσι μαρτυρήσει πάντες, ὅσοι ἐγνώρισαν τὰ μεγάλα προτερήματα τοῦ Κ. Παδοβᾶ. Τὸ μαρτυρῶ καὶ ἐγὼ, ὅστις συνειργάσθην μετ’ αὐτοῦ ἐπὶ τόσα ἔτη, καὶ συναισθάνομαι παρὰ πάντα ἄλλον τὴν ἔλλειψίν του· ἀλλ’ ἡ καταψήφισις κατ’ αὐτοῦ δὲν εἶναι καταψήφισις κατὰ τῆς ἑνώσεως. Ἡ καταψήφισις κατ’ αὐτοῦ ἐγένετο, διότι δὲν ἤθελον οἱ κάτοικοι τῆς πόλεως ν’ ἀκούσωσι κανένα ἄλλον συμβιβασμόν· τοὺς εἶπον νὰ ἐκλέξωσιν αὐτοὶ ὀκτὼ καὶ ἐκεῖνοι δώδεκα, καὶ δὲν ἠθέλησαν. Διὰ τοῦτο τοὺς ἀπέκρουσαν οἱ κάτοικοι τῆς ἐξοχῆς, διότι εἶχον τὴν μεγάλην πλειοψηφίαν. Πάντες, Κύριοι, σεῖς, οἱ ὁποῖοι γνωρίζετε τὴν Ἑπτάνησον ὀφείλετε νὰ τὸ ὁμολογήσητε, ὅτι ὁ λαὸς ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος πρὸ πάντων ἐξεφράσθη ὑπὲρ τῆς ἑνώσεως, ἦτον ὁ λαὸς τῆς ἐξοχῆς. Ἦτον ἀνάγκη, ὅπως λεχθῶσι ταῦτα, ὅπως ὑπάρξῃ μία διαμαρτύρησις κατὰ τῆς συκοφαντίας. Τὸ ζήτημα τοῦτο θέλει ἐπαναληφθῇ καὶ πρὸς τοὺς ἐντίμους συναδέλφους μας, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται σήμερον ἐδῶ μέσα, καὶ πρὸς ὅλην τὴν Κυβέρνησιν, καὶ τὴν παρακαλοῦμεν νὰ φέρῃ θεραπείαν εἰς τὰ δίκαια παράπονα τῶν χωρικῶν τῆς Κερκύρας.

§54ΛΟΥΖΗΣ. Παρακαλῶ νὰ τεθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ, ὅτι ἐπιφυλάττομαι, ὁπόταν θέλω δυνηθῆ, ν’ ἀπαντήσω εἰς τὴν Συνέλευσιν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου, ὄχι ὅμως τὴν στιγμὴν ταύτην.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ πλεῖστοι ἐξ ὑμῶν εἶσθε ἐξησκημένοι εἰς τὸν Κοινοβουλευτικὸν βίον· γνωρίζετε κάλλιστα τοὺς κανόνας τῶν Κοινοβουλευτικῶν Σωμάτων, τὸν τρόπον τῶν συζητήσεων, καὶ ἑπομένως σᾶς παρακαλῶ πολὺ, ὑμεῖς αὐτοὶ νὰ μὴ προσκαλῆται τὸν Πρόεδρον εἰς τὸ νὰ περιστέλλῃ τὰς συζητήσεις, ἀφοῦ κάλλιον καὶ ἐμοῦ γνωρίζετε τὸν τρόπον τῶν συζητήσεων, πότε πρέπει νὰ γίνῃ συζήτησις περὶ τούτου ἢ ἐκείνου τοῦ ἀτικειμένου. Ἐπέτρεψα εἰς τὸν Κ. Λομβάρδον νὰ ὁμιλήσῃ, διότι παρετήρησα, ὅτι ὅλοι ἐσιωπήσατε. Δὲν δύναμαι νὰ καυχηθῶ, ὅτι γνωρίζω, ὡς ὑμεῖς τὰς ὑποθέσεις τῆς Ἑπτανήσου· ὅταν βλέπω τοὺς ἰδίους ἀντιπροσώπους τῆς Ἑπτανήσου νὰ ἐπιτρέπωσιν εἰς ἕνα ἐξ ὑμῶν ν’ ἀγορεύῃ ὑπὲρ τῶν ὑποθέσεων μιᾶς Νήσου περὶ τῆς καταστάσεως τῆς κοινωνικῆς αὐτῆς, περὶ ἀποκρούσεως συκοφαντιῶν, δὲν ἠδυνάμην νὰ περιορίσω τὸν λόγον. Παρακαλῶ λοιπὸν νὰ μὴ μὲ θεωρήσητε, οὔτε ὡς μεροληπτοῦντα, οὔτε ὡς ἀγνοοῦντα τὸ καθῆκόν μου.

§56ΛΟΥΖΗΣ. Παρακαλῶ, Κύριε Πρόεδρε, τί ἐννοεῖτε μὲ τοῦτο;

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ αἰσθήματα ὅσον ἀφορᾷ......

§58ΛΟΥΖΗΣ. Εἶναι περιττὸν νὰ γίνῃ ἀπὸ τοῦδε ἡ τοιαύτη δήλωσις, διότι ἂν ἡμεῖς συμμεριζώμεθα τὰ δυστυχήματα τῆς Κερκύρας εἶναι ἄλλο ἀντικείμενον· ἀλλὰ ἀπὸ τοῦδε αὐτολεξὶ νὰ συμμερισθῶμεν τὰ πάντα;

§59ΠΟΛΛΟΙ. Ποῖα πάντα;

§60ΛΟΥΖΗΣ. Ἐννοῶ δι’ ἐμὲ, δὲν συγχέω κᾀνένα ἄλλον, μόνος ἂν μείνω, θέλω ἐπιμείνει.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ βάσις τῆς ὁμιλίας τοῦ Κ. Λομβάρδου εἶναι νὰ ἀποκρούσῃ τὰς συκοφαντίας, αἱ ὁποῖαι ἀπετείνοντο....

§62ΛΟΥΖΗΣ. Εἰς αὐτὸ βέβαια θὰ τὸν ὑποστηρίξωμεν ὅλοι διὰ νὰ ἀποκρούσω συκοφαντίας ἐφημερίδων· ἀλλὰ νὰ μὴ θίξῃ ἀκροθιγῶς καὶ ἀφῃρημένως τὸ ζήτημα ὡς οὐσιῶδες, διότι δὲν δύναμαι νὰ παραδεχθῶ τὰς ἰδέας οὐδενὸς ἀπὸ τοῦδε.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ἀπαντῶ, ὅτι ἡ ἔκφρασίς μου δὲν ἀφοροῦσε παρὰ τὴν βάσιν τῆς ὁμιλίας τοῦ Κ. Λομβάρδου, τοῦ νὰ ἀποκρούσῃ συκοφαντίας, ἀποδιδομένας κατὰ τοῦ λαοῦ τῆς Κερκύρας.

§64Γ. ΙΑΚΩΒ. ΤΥΠΑΛΔΟΣ. Ἐγὼ αἰτησάμενος νὰ ἐξακολουθήσῃ τὸν λόγον ὁ Κ. Λομβάρδος, δὲν ἠθέλησα ἄλλο παρὰ νὰ ὑποστηρίξω τὴν ἐλευθερίαν τοῦ λόγου, ἀλλ’ οὐχὶ καὶ τὸ περιεχόμενον. Περὶ τούτου δὲν εἶναι συζήτησις, οὐδ’ εἶμαι ὑπεύθυνος...

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπαντῶ τὸ αὐτὸ, ὅτι ἦτο ἀπόκρουσις συκοφαντίας. —Νὰ προσέλθῃ ἡ ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῆς ἐξελέγξεως τῆς ἐκλογῆς Κεφαλληνίας.

§66ΑΡΙΣΤ. ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ Κύριοι πληρεξούσιοι. Εὐχαρίστως ἀναγγέλλω εἰς ὑμᾶς, ὅτι ὁ φόβος, ὃν ἐπροξένησεν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ὁ ὄγκος τῶν ἐγγράφων, ἦτο ὅλως ὑπερβολικός· ταχέως ἠδυνήθημεν νὰ τὰ διεξέλθωμεν. Συνετάξαμεν τὴν ἔκθεσίν μας, καὶ ἰδοὺ παρίσταμαι ἐνώπιόν Σας ὅπως

τὴν ἀναγνώσω. Ἔχει ὡς ἑξῆς·

ΕΚΘΕΣΙΣ

Τῆς ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς ἐξελέγξεως τῆς ἐκλογῆς Κεφαλληνίας. Διεξελθοῦσα μετὰ προσοχῆς τὰ διαβιβασθέντα αὐτῇ ἔγγραφα, ἡ ἐπιτροπὴ παρετήρησεν, ὅτι ἐκ τῶν τεσσαράκοντα ἑπτὰ ὑποψηφίων, ὧν τακτικῶς προσήχθησαν οἱ κατάλογοι, ἀνεδείχθησαν πληρεξούσιοι οἱ Κύριοι,

Αἱ ἐκλογικαὶ ἐργασίαι προέβησαν τακτικῶς ἐκτὸς τῶν ἑπομένων παρατυπιῶν. Ἐν τῷ ά. διαμερίσματι Μάρκος τις Χρυσικὸς ἐψήφισεν εἰς τὴν πρώτην κάλπην καίτοι τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ μὴ περιλαμβανομένου εἰς τὸν ἐκλογικὸν κατάλογον. Ἀναγνωρισθείσης τῆς πλημμελείας τῷ ἀπηγορεύθη νὰ ψηφίσῃ εἰς τὰς ἑπομένας. Ὁ ἐκλογεὺς Παναγῆς Κομποθέκρας ἐψήφισε δὶς εἰς τὴν πρώτην κάλπην. Ἐν τῷ δευτέρῳ μερίσματι ὁ ἐκλογεὺς Γεράσιμος Χαλικερᾶς ἐψήφισε δὶς εἰς τὴν κάλπην τοῦ Κ. Σταματέλου Πυλαρινοῦ. Ὁ ἐκλογεὺς Ἠλίας Δοτοράτος ἐψήφισε δὶς εἰς τὴν κάλπην τοῦ Γερασίμου Μαυρογιάννη. Ὁ Ἀνδρέας Ἀλεξανδράτος ἐψήφισε δὶς εἰς τὴν κάλπην τοῦ Κ. Μαρίνου Χαριτάτου. Ὁ Σπυρίδων Συνοδινὸς ἐψήφισε δὶς εἰς τὴν κάλπην τοῦ Κ. Μαρίνου Βαλσαμάκη. Ὁ Ἀνδρέας Γαβριελάτος ἐψήφισε δὶς εἰς τὴν τοῦ Κ. Κλαδᾶ. Ἐν τῷ τρίτῳ μερίσματι ὁ ἐκλογεὺς Φωτεινὸς Γεωργόπουλος ἐψήφισε δὶς εἰς τὴν κάλπην τοῦ Δ. Γερασίμου Λιβαδᾶ. Ὁ Δημ. Κουταβᾶς ἐψήφισε δὶς εἰς τὴν τοῦ Κ. Βαπτιστοῦ Σάββα Ἀννίνου. Ἐν τῷ δʹ διαμερίσματι ὁ Γεράσ. Λαμπρινὸς ἐψήφισε δὶς εἰς τὴν κάλπην τοῦ Ἰω. Τυπάλδου Ἀλφονσάτου. Ἐν τῷ Εʹ. διαμερίσματι ὁ ἐκλογεὺς Ῥόκος Νικόλαος Π. Ἠλία ἐψήφισε δὶς εἰς τὴν κάλπην τοῦ Ἀννίνου Ἀναστασάτου Π. Ἀνδρέου. Ὁ Γ. Τζαμαρέλλος ἐψήφισε δὶς εἰς τὴν κάλπην τοῦ Παναγῆ Μεταξᾶ καὶ ὁ Ἀπόστολος Δρακόπουλος ἐψήφισε δὶς εἰς τὴν κάλπην τοῦ Παναγῆ Φιλιππάκη. Ἐν τῷ αὐτῷ διαμερίσματι ἐνῷ παρὰ τοῦ προέδρου τῆς ἐπιτροπῆς εἶχε δοθῆ διαταγὴ νὰ εἰσέρχωνται οἱ ἐκλογεῖς διὰ μιᾶς θύρας τῆς αἰθούσης καὶ νὰ ἐξέρχωνται ἀπό τινος ἄλλης, προφανῶς πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς εὐταξίας καὶ τῆς ταχυτέρας διεξαγωγῆς τῶν ἐργασιῶν, παρουσιασθέντος ἑνὸς ἐκλογέως ἵνα εἰσέλθῃ διὰ τῆς θύρας τῆς ἐξόδου καὶ ἀναγγείλαντος εἰς αὐτὸν τοῦ χωροφύλακος τὴν ἀπαγόρευσιν, ὁ ἐκεῖσε μοίραρχος διέταξε τὸν χωροφύλακα νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν εἴσοδον. Ἐν τῷ αὐτῷ δὲ διαμερίσματι διὰ τῆς διαλογῆς τῶν ψήφων ἀνεκαλύφθη, ὅτι τὰ ὀνόματα 16 ἐκλογέων, οἵτινες εἶχον ψηφίσει, δὲν κατεγράφησαν εἰς τὰ πρακτικὰ ἕνεκα τῆς ἐπισπεύσεως, μεθ’ ἧς προέβαινε κατὰ τὰς τελευταίας στιγμὰς ἡ ἐκλογὴ ὅπως μὴ ἀποκλεισθῇ ἡ χρῆσις τοῦ ἐκλογικοῦ δικαιώματος. Ἐπὶ πάντων τούτων ἡ ἐπιτροπὴ διασκεφθεῖσα. Ὅτι αἱ δόλιοι ψῆφοι ἃς ὀλίγιστοι ἐκλογεῖς ἔδωσαν ποτὲ μὲν εἰς μίαν, ποτὲ δὲ εἰς ἄλλην κάλπην, δὲν ἐπέφερον οὐδὲν ἀποτέλεσμα εἰς τὸ ἐξαγόμενον τῆς ψηφοφορίας, εἴτε διότι αὗται εἰσήχθησαν εἰς κάλπας ὑποψηφίων ἀποτυχόντων διὰ σημαντικοῦ ἀριθμοῦ ψήφων, εἴτε διότι τὸ τοιοῦτον παράπτωμα δὲν παρουσιάζεται μεταξὺ τοῦ ὑποψηφίου, ὅστις ἔτυχε τὴν τάξιν τοῦ εἰκοστοῦ καὶ τοῦ μετ’ αὐτὸν ἐρχομένου, ἐξ ὧν ὁ μὲν πρῶτος ἔλαβε ψήφους 3955, ὁ δὲ δεύτερος ψήφους 3916, ὥστε προκύπτει διαφορὰ μεταξὺ αὐτῶν ἐκ ψήφων 39, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ, εἰμὴ μία μόνη διττὴ ψῆφος εἰς τὴν κάλπην τοῦ Σ. Πυλαρινοῦ, ταύτης δὲ παραδεχομένης ὡς λευκῆς καὶ ἑπομένως ἀφαιρετέας καταλείπεται πλεόνασμα ψήφων 38 ὑπὲρ τοῦ τυχόντος τὸν εἰκοστὸν βαθμὸν τῆς ἐκλογῆς. Ὅτι οὐδεμία προσβολὴ κατὰ τῆς ἐκλογῆς οὔτε ἐκ μέρους τῶν συναγωνιζομένων, οὔτε ἐκ μέρους τῶν ἐκλογέων, παρέχει ἐπιπρόσθετον δεῖγμα τῆς ἀκραιφνοῦς τῆς ψηφοφορίας καὶ τοῦ μηδενὸς κατ’ αὐτῆς βασίμου παραπόνου. Ὅτι, καί τοι ἡ ἀντίῤῥησις τοῦ μοιράρχου ὡς πρὸς τὴν διαταγὴν τῆς μὴ εἰσόδου ἑνὸς ἐκλογέως διὰ τῆς θύρας τῆς ἐξόδου, καθιστᾷ ἀσήμαντον γεγονὸς, εἶναι ὅμως εὐχῆς ἔργον νὰ μὴν ἐπαναλειφθῇ τὸ τοιοῦτον ἐν ἄλλαις περιπτώσεσι, καθ’ ἃς ἐδύνατο ἴσως νὰ γίνῃ πρόξενον σοβαρῶν ἀποτελεσμάτων. Ὁ νόμος διατάσσει, ὅτι ὁ προεδρεύων τὴν ἐκλογικὴν αἴθουσαν εἶναι τὸ κέντρον τῶν ἐργασιῶν τῆς ἐπιτροπῆς, καθὸ δὲ τοιοῦτος χαίρει ἀποκλειστικῶς τὸ δικαίωμα νὰ διεξαγάγῃ τὰ περὶ τὴν εὐταξίαν. Ὅτι τέλος ἡ παράλειψις τῆς εἰς τὰ πρακτικὰ ἐγγραφῆς τῶν 16 ὀνομάτων, καί τοι ἀποκαθιστᾷ μικρὰν πλημμέλειαν, ἥτις ἦτο ἐπιθυμητὸν νὰ ἐκλίπῃ, αὕτη ὅμως δὲν φέρει εἰς οὐδὲν ἀποτέλεσμα, εἴτε διότι οἱ ἐκλογεῖς οὗτοι ἐψήφισαν εἰς ἁπάσας τὰς κάλπας, εἴτε διότι ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν δὲν ἐδύνατο νὰ παραλλάξῃ τὸ παραχθὲν ἐξαγόμενον. Διὰ ταῦτα ἡ ἐπιτροπὴ προτείνει τὴν ἐπικύρωσιν τῆς ἐκλογῆς, κρίνει δὲ εὔλογον ἵνα σημειώσῃ ἐνταῦθα, ὅτι μεταξὺ τῶν διαβιβασθέντων ἐγγράφων ὑπάρχουσιν· ά) Ἡ ἀπὸ 6 Ἰουνίου 1864 δήλωσις τοῦ ὑποψηφίου Δ. Ἠλία Ζερβοῦ πρὸς τοὺς ἐκλογεῖς Κεφαλληνίας, δι’ ἧς προτρέπει αὐτοὺς νὰ μὴ τὸν προτείνωσιν ὡς ὑποψήφιον. βʹ) Ἀναφορὰ ὑπὸ χρονολογίαν 9 Ἰουνίου 1864 πρὸς τὸν ἔπαρχον, δι’ ἧς ὁ Κ. Ἠλίας Ζερβὸς προσάγει τὴν προηγουμένην δήλωσιν ἵνα ἀπαρτίσῃ μέρος τῶν ἐκλογικῶν ἐγγράφων. Ἐπὶ τῶν δηλώσεων τούτων ἡ ἐπιτροπὴ ἔκρινε καθῆκον νὰ μὴν ἐπιστήσῃ τὴν προσοχὴν αὑτῆς, ἐπειδὴ αὗται οὐδαμῶς θίγουν τὴν νομιμότητα τῆς ἐκλογῆς καὶ ἑπομένως διαφεύγουσι τὴν ἁρμοδιότητα τῆς ἐπιτροπῆς. Ἐν Ἀθήναις, τῇ 21 Ἰουλίου 1864. Ἀριστ. Βαλαωρίτης, Γεράσιμος Ζερβὸς, Διον. Κοκκίνης.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει τις τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς;

§68Γ. ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ ΤΥΠΑΛΔΟΣ. Ὁ Κ. Ἰω. Τυπάλδος ἔφερε προσβολὴν ἐναντίον προσώπων τινῶν, τὰ ὁποῖα συμπεριελήφθησαν ὡς ἐκλόγιμοι, χωρὶς νὰ ἔχωσι τὸ δικαίωμα. Παρακαλῶ νὰ ἔλθῃ νὰ μᾶς ἐξηγήσῃ τί ἠκολούθησε, καὶ διὰ τί δὲν ὑποστηρίζει τὴν προσβολήν.

§69ΙΩ. ΤΥΠΑΛΔΟΣ ΚΑΠΕΛΕΤΟΣ. Ὡς συναγωνιζόμενος εἰς τὴν ἐκλογήν μου Κεφαλληνίας, ὡς πολίτης Ἕλλην καὶ δημότης Κεφαλληνίων, εἶχα τὸ δικαίωμα νὰ προσβάλω διὰ τοῦ μέσου, τὸ ὁποῖον μοὶ ἐχορήγει ὁ Νόμος, τὸ δικαίωμα τοῦ ἐκλογέως καὶ τοῦ ἐκλογίμου εἰς τοὺς καταλόγους τῆς νήσου ἐκείνης. Μεταξὺ τῶν ἐλθόντων πρὸς συναγωνισμὸν ὑπῆρχεν ὁ Κ. Γεώργιος Τυπάλδος Κοζάκης, καὶ παρακαλῶ νὰ τὸ ἐκλάβητε, ὅτι λαμβάνων τὸν λόγον σήμερον, δὲν κινοῦμαι ἀπὸ κανένα πάθος, ἀπὸ καμμίαν συμπάθειαν ἢ ἀντιπάθειαν. Θέλω σᾶς ἐξηγήσει διατί τὸ ζήτημα δὲν ἦλθε καὶ μέχρι τῆς Συνελεύσεως. Μεταξὺ λοιπὸν τῶν ἐλθόντων διὰ νὰ συναγωνισθῶσιν μεθ’ ἡμῶν, ὑπῆρχον οἱ Κύριοι Γ. Κοζάκης Τυπάλδος, ὁ Σ. Μεταξᾶς, καὶ Ἰωάννης Μεταξᾶς, ἐθεώρησα τοὺς ἐντίμους τούτους Κυρίους ὡς πολίτας Ἕλληνας, καὶ ἀποκατεστημένους ἐν Ἑλλάδι· ἑπομένως, κατ’ ἐμὴν γνώμην, ἀποκλειομένους, δυνάμει τοῦ Ἰονίου Νόμου, ὅστις ἐτέθη εἰς πλήρη ἐνέργειαν καὶ ἰσχὺν, καὶ μάλιστα διεσαφηνίσθη διὰ τοῦ Βασιλ. Διατάγματος, ὅτι ἀπεκλείοντο ἀπὸ τοῦ νὰ συναγωνισθῶσιν ὡς ὑποψήφιοι εἰς τὴν Συνέλευσιν. Ὁ τύπος, διὰ τοῦ ὁποίου ἐγένετο ἔνστασις ἐπὶ τῶν καταλόγων, ἦτο διαγεγραμμένος ἀπὸ τὸν περὶ ἐκλογῆς Ἰονικὸν Νόμον, ἦτο ἐπὶ τέλους διαγεγραμμένος ἀπὸ τὸ Βασιλικὸν Διάταγμα, ἑπομένως ἔπρεπε νὰ προσφύγῃ εἰς τὰ τοπικὰ δικαστήρια, εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν ὁποίων ἐναπέκειτο νὰ ἀποφανθῶσι περὶ τοῦ ὀρθοῦ ἢ μὴ τῆς ἐγγραφῆς εἰς τοὺς καταλόγους τῶν διαφόρων ἐκλογέων καὶ ἐκλογίμων. Ὅθεν, ὅταν κατ’ ἐμὴν γνώμην, ἐξασκῶν δικαίωμα, τὸ ὁποῖον εἶχον, εἶδον ἐγγεγραμμένους τοὺς Κυρίους τούτους εἰς τοὺς καταλόγους, ἐθεώρησα καθῆκόν μου νὰ φέρω ἔφεσιν ἐνώπιον τοῦ πρωτοδικείου, ὅπως ἐξαλειφθῶσιν ἐκ τοῦ καταλόγου, διότι δὲν εἶχον τὰ προσόντα, τὰ ὁποῖα τὸ Βασιλικὸν διάταγμα προσδιώρισεν, ὡς προσόντα τοῦ ἐκλογέως καὶ ἐκλογίμου. Βεβαίως, Κύριοι, τὸ πρῶτον προσὸν ἑνὸς, ὅστις μέλλει νὰ ἐξασκήσῃ τὸ πολύτιμον δικαίωμα τοῦ ἐκλογίμου, ἦτο νὰ ᾖναι πολίτης τῆς ἐπικρατείας, ὅπου ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ ἐκλογὴ, καὶ νὰ δοθῇ ἡ ἐντολὴ τοῦ πληρεξουσίου, λοιπὸν ἰθαγένεια, ἥτις δὲν προσδιορίζεται μόνον ἀπὸ τὴν γένεσιν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν διαμονὴν τῆς ἐποχῆς, καθ’ ἣν ἐνεργεῖται μία οἱαδήποτε πρᾶξις· καὶ τὸ Βασιλ. διάταγμα ἐσαφήνισε μάλιστα τοῦτο, καθότι εἶπεν ὅτι, οἱ Ἴονες ἰθαγενεῖς ἔχουν τὸ δικαίωμα τοῦ ἐκλέγειν καὶ ἐκλέγεσθαι· προσέθηκε δὲ ὅτι ἔχουν τὸ δικαίωμα τοῦτο καὶ οἱ ἄλλου θρησκεύματος, καὶ ἀκόμη, ὅτι οἱ Ἕλληνες οἱ ὁπωσδήποτε ἐγκατεστημένοι ἐν τῇ Ἑπτανήσῳ κατὰ τὴν ἐποχὴν τῶν ἐκλογῶν, οἱ ἐξασκήσαντες τὸ δικαίωμα τῶν ἐκλογῶν εἰς τὰς ἄλλας ἐπαρχίας τῆς Ἑλλάδος, ὅπου ἔχουν τὴν κατοικίαν, ἢ ὅπου εἶναι δημόται δύνανται νὰ ἐξασκήσωσι τὸ δικαίωμα τοῦτο· ἐθεώρησε λοιπὸν ὅτι ὁ ἰθαγενὴς Ἰόνιος εἶναι ἐκεῖνος, ὅστις δὲν ἀπώλεσε τὴν Ἰονικὴν ἰθαγένειαν, καὶ ὅστις κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ἐκλογῆς ἐξηκολούθησε νὰ ᾖναι πολίτης Ἰόνιος. Ὡς τοιοῦτον, Κύριοι, κατ’ ἐμὴν γνώμην, δὲν ἐθεώρησα τὸν Κ. Γ. Κοζάκην Τυπάλδον. Ἐγνώριζα ὅτι πρὸ 2 ἐτῶν ἦτο Γερουσιαστὴς τῆς Ἑλλάδος, καὶ ὅτι ὡς ἐκ τούτου δὲν ἠμποροῦσε παρὰ νὰ ᾖναι Ἕλλην, καὶ ἡ διάκρισις μεταξὺ Ἕλληνος καὶ Ἰονίου ἐξηκολούθει μέχρι τῆς ἐποχῆς τῶν ἐκλογῶν, καθ’ ἣν συνεχωνεύοντο αὗται αἱ διακρίσεις. Ὅθεν Γερουσιαστὴς ἐν τῇ Ἑλλάδι δὲν ἠδύνατο παρὰ νὰ ᾖναι πολίτης Ἕλλην, καὶ ἑπομένως ἔπαυσε τοῦ νὰ ἦναι πολίτης Ἰόνιος, καὶ δὲν δύναται νὰ συναγωνισθῇ ὡς πληρεξούσιος τῆς Ἑπτανήσου, καθότι δὲν εἶχε ποτὲ ἐγκατασταθῆ εἰς τὴν Ἑπτάνησον, καὶ μολαταῦτα προσῆλθε νὰ συναγωνισθῇ. Ὡς τοιοῦτον ἐθεώρησα καὶ τὸν Κ. Ἰωάννην Τυπάλδον, ὅστις ἐδῶ, καθὼς τὸ γνωρίζετε ὅλοι, καὶ εἶναι πασίδηλον, ἐξήσκει τὸ δικαίωμα καὶ τὸ ἔργον τοῦ δικηγόρου, καὶ διήνυσε καὶ ἐφέτος ἐπὶ πολλὰ ἔτη. Καὶ τὸν Κ. Σπυρίδωνα Μεταξᾶν, ἐπίσης προσέβαλον ὡς πρὸς τὴν ἐγγραφήν του, καθόσον ἐγνώριζον, ὅτι ἦτο τμηματάρχης εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν, καὶ ὡς τοιοῦτος διετέλει ὑπήκοος Ἕλλην, καὶ δὲν ἦτο πλέον ὑπήκοος Ἰόνιος, καθότι διὰ τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας ἀπώλεσε τὴν ἰονικήν. Αὐτοὶ, Κύριοι, ἐνόμισα, ὅτι δὲν εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ ἐκλεχθῶσι, καὶ ὡς πρὸς αὐτοὺς ἔφερα ἔφεσιν ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων. Εἶναι ἀληθὲς καὶ πρέπει νὰ ὁμολογήσω μίαν ἀλήθειαν, ὅτι καθ’ ἣν ἐποχὴν καὶ μὲ τὴν ἐπίσπευσιν, ἥτις ἔγεινεν ἐπὶ τῶν ἐκλογῶν μας, δὲν ἠδυνήθην νὰ ἐφοδιασθῶ μὲ τὴν ἐπίσημον ἐφημερίδα, ἐντὸς τῆς ὁποίας ἦτο ἐγγεγραμμένα τὰ ὀνόματα τῶν Κυρίων τούτων, ὑπὸ τὰς διαφόρους ἰδιότητας, τὰς ὁποίας ἔλαβον τὴν τιμὴν πρὸ ὀλίγου νὰ σᾶς εἴπω. Μετὰ τὴν προκάταρξιν τῆς δίκης, ἐπειδὴ ἦτο ταχίστη, ἔφθασαν αὐτὰ τὰ ἔγγραφα, ἀλλὰ δὲν ἤμην πλέον εἰς καιρὸν νὰ τὰ παρουσιάσω· ὡς ἐκ τούτου τὸ δικαστήριον δι’ ἀποφάσεώς του ἐθεώρησεν ὡς μὴ ἀποδεδειγμένας καὶ τὰς αἰτιάσεις, τὰς ὁποίας ἐξήγησα ἐναντίον των, καὶ δι’ ἔλλειψιν ἀποδείξεων ἀπέῤῥιψε τὴν ἔφεσίν μου. Ἀφοῦ τὸ δικαστήριον ἀπεφάσισεν οὕτως, ἀφοῦ μία ἀπόφασις ἀπέλυσε τρόπον τινὰ τὴν ἔφεσίν μου, ἢ τὴν προσβολὴν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα ἐναντίον τῆς ἐκλογιμότητος τῶν τοιούτων, ἐσταμάτησα ἕως ἐκεῖ, δὲν ἐνήργησα τὴν προσβολὴν, τὴν ὁποίαν δυνάμει τοῦ ἰονικοῦ νόμου ἔπρεπε νὰ ζητήσω· καθόσον ἀφορᾷ τὴν προσαγωγὴν τῶν ἐνστάσεων τούτων ἐνώπιον τῆς Συνελεύσεως, εἶναι γεγονότα, τὰ ὁποῖα, Κύριοι, εἶναι ὁμολογούμενα· οἱ τοιοῦτοι εἶχον τὰς ἰδιότητας, τὰς ὁποίας σᾶς ἐξέθηκα· ὁμολογῶ πάλιν, ὅτι δὲν ἐξηκολούθησα τὴν προσβολὴν ἐνώπιον τῆς Συνελεύσεως, καθότι ἐθεώρησα ὡς δεδικασμένον τὸ πρᾶγμα ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐξήγησις, τὴν ὁποίαν κάμνω, καὶ τὴν ὁποίαν ὁ Κ. Ἰακωβάτος μὲ ἐπροκάλεσε νὰ κάμω.

§70ΤΥΠΑΛΔΟΣ ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Κύριοι! προοιμιαζόμενος ὀφείλω νὰ παρουσιάσω τὰς εὐχαριστίας μου καὶ εἰς τοὺς Κυρίους ἀντιπροσώπους τῆς Ἑπτανήσου, καὶ εἰς τὸν Κ. Πρόεδρον τῆς Συνελεύσεως, ὅστις προεδρεύει καὶ διευθύνει μὲ τάξιν τὴν συνεδρίασιν αὐτήν. Ὀφείλω νὰ παρουσιάσω τὰς εὐχαριστίας, μου, διότι καὶ τὴν σήμερον ἀκολουθεῖ μὲ τάξιν ἡ συζήτησις ἐπὶ αὐτοῦ τοῦ σοβαροῦ ἀντικειμένου. Μὴ νομίσητε, Κύριοι, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο εἶναι προσωπικόν· Ἂν ἦτο προσωπικὸν, βεβαίως ἤθελα ὑποχωρήσει εἰς τὰ προσβαλλόμενα πρόσωπα, διότι γνωρίζω, ὅτι εἶναι ἀνώτερά μου· ἂν ἦτο δυνατὸν ἐγὼ νὰ ὑποχωρήσω, διὰ νὰ καθέξῃ τὴν θέσιν μου ὁ Κ. Γ. Τυπάλδος, ὁ ὁμώνυμός μου, εὐχαρίστως ἤθελα τὸ πράξει. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα δὲν εἶναι μεταξὺ ἐμοῦ καὶ αὐτοῦ· τὸ ζήτημα εἶναι γενικὸν, εἶναι περὶ ἀρχῶν· τὸ ζήτημα εἶναι περὶ σφετερισμοῦ ἀλλοτρίων δικαιωμάτων, εἶναι περὶ ἐκμηδενίσεως τῶν δικαιωμάτων τῶν πληρεξουσίων καὶ τῶν διαφόρων ἐπαρχιῶν τῆς Ἑλλάδος, καὶ ὄχι περὶ Τυπάλδου Κοζάκη καὶ τῶν λοιπῶν. Διὰ τοῦτο δὲν δύναμαι νὰ παραβλέψω οὔτε ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μοὶ ἐπιβάλλει ὁ νόμος, οὔτε ὅ,τι μοὶ ἐπιβάλλει ἡ συνείδησις, οὔτε ὅ,τι μὲ διατάττει ἡ ἐντολὴ τῶν ἐκλογέων. Διὰ νὰ σᾶς ἀποδείξω, ὅτι τὸ ζήτημα εἶναι γενικὸν καὶ περὶ ἀρχῶν, παρακαλῶ νὰ ἐπιστήσητε τὴν προσοχὴν ὑμῶν εἰς τοῦτο καὶ μόνον, ὅτι ὅπου ὑπάρχει ἑτεροδημότης, μὴ ἐγκατασταθεὶς ἐν Ἑπτανήσῳ ἐν καιρῷ τῶν ἐκλογῶν, προσβάλλω τὴν ἐκλογὴν αὐτοῦ· καὶ διὰ τοῦτο, Κ. Πρόεδρε, προσκαλῶ ὅλους τοὺς πληρεξουσίους τῆς Ἑπτανήσου νὰ εἴπωσι, τὶς δὲν ἦτον ἐγκαταστημένος δημότης ἐν Ἑπτανήσῳ ἐν καιρῷ τῶν ἐκλογῶν· ἐκεῖνοι, τοὺς ὁποίους γνωρίζω ἐγὼ, εἶναι αὐτοί· Γ. Τυπάλδος Κοζάκης, Σπυρίδων Μεταξᾶς καὶ ὁ Ἰω. Ἀλφόνσος, ὅστις δὲν εἶναι πληρεξούσιος· ὁ Ἀναστ. Ἄννινος, Ἰατρὸς Τσιλιγιάννης, Μαράτος, ὅστις, νομίζω, ὅτι εἶναι πληρεξούσιος· ἄλλον δὲν γνωρίζω, γνωρίζω δὲ ὅτι ὁ Κ. Κυπαρίσσης ἐθεωρήθη ὡς μὴ ἀνήκων εἰς τὸν δῆμον Ἰθάκης, ἀλλ’ ἐρευνήσας ἐβεβαιώθην περὶ τοῦ ἐναντίου, καὶ ὀφείλω μάλιστα πρὸς τιμὴν τοῦ ἀνδρὸς νὰ εἴπω, ὅ,τι ἐντὸς τῆς αἰθούσης τῆς Συνελεύσεως ταύτης μοὶ εἶπεν Ἀρειοπαγίτης εἶμαι, καὶ ὀφείλω σεβασμὸν εἰς τὸν νόμον, εἰς τὸ δίκαιον καὶ τοὺς τύπους, καὶ ἂν θεωρηθῇ ὅτι ἡ ἐκλογή μου προσβάλλει εἰς τὸ παραμικρὸν, εἴτε τὴν οὐσίαν τῶν νόμων, εἴτε τοὺς τύπους, ἤθελα ἀδικήσει τὸν ἑαυτόν μου ἂν δὲν ἤθελον παραιτηθῆ.

§71ΚΥΠΑΡΙΣΣΗΣ. Νὰ παραιτηθῶ ἀπὸ τὴν θέσιν τοῦ Ἀρειοπαγίτου.

§72Γ. ΤΥΠΑΛΔΟΣ ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Ἐγὼ εἶπα, δὲν εἶναι ἀνάγκη, διότι ὑμεῖς, Κ. Κυπαρίσση, δὲν ὑπάγεσθε εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἄλλων προσώπων, διότι σὺ ὑπάρχεις ἐγγεγραμμένος διαρκῶς εἰς τὸ δημοτολόγιον τοῦ δήμου Ἰθάκης, καὶ διὰ τοῦτο νομίμως ἐξελέχθης· ἑπομένως δὲν ὑπάγεσαι εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἄλλων.

§73ΜΑΡΑΤΟΣ. Τίς σᾶς εἶπεν, ὅτι οἱ ἄλλοι δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένοι; ἐγὼ δὲν ἔπαυσά ποτε νὰ ὑπάρχω ἐγγεγραμμένος εἰς τοὺς καταλόγους.

§74ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Νὰ ὑπάρξῃ πλήρης ἐλευθερία.

§75Γ. ΤΥΠΑΛΔΟΣ ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Καὶ μόνος μου ἂν μείνω, θὰ τὰ εἴπω· προβλέπω δὲ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ψηφοφορίας (θόρυβος).

§76ΜΑΡΑΤΟΣ. ........ (θόρυβος).

§77ΤΥΠΑΛΔΟΣ ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Ἀλλὰ πρέπει νὰ δικάσωμεν ὅπως ἀπεφασίσαμεν τὰς ἐκλογὰς τῆς Ἑπτανήσου μὲ τοὺς Ἰονίους Νόμους. Ἐν τιμῇ καὶ ἐν συνειδήσει εἶσθε ὑποχρεωμένοι ὅλοι νὰ ἐφαρμόσητε τοὺς Ἰονίους νόμους, καὶ ἅμα ὁμολογεῖτε, ὅτι εἶσθε εἰς στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν ἐν καιρῷ τῶν ἐκλογῶν ἐχάσατε τὸ δικαίωμα τοῦ νὰ δύνασθε νὰ ἐκλεχθῆτε. Δὲν εἶναι γνώμη ἐδική μου, καὶ ἰδοὺ σᾶς φέρω τοὺς νόμους τῆς Ἑπτανήσου. Ὁ υἱὸς τοῦ κόμητος Κυρίου Γεωργίου Λογοθέτου, ὅστις, νομίζω, εἶναι πληρεξούσιος ἐδῶ, ἐὰν ἦναι αὐτὸς, ἔλαβε στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν ἐν Ἑλλάδι, ἐπανελθὼν εἰς Ἑπτάνησον καί τοι ἐγγεγραμμένος εἰς τὸ δημοτολόγιον Ζακύνθου ἀπώλεσε τὸ δικαίωμα ἰθαγενοῦς καὶ ἐχρειάσθη νὰ γείνῃ νόμος εἰς τὴν Βουλὴν τῆς Ἑπτανήσου ἐπίτηδες διὰ νὰ ἀνακτήσῃ τὸ δικαίωμα αὐτό. Ὁ Κ. Ἀνδρέας Ψυλιανὸς ἐκ Λευκάδος καὶ αὐτὸς ἔλαβεν στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἐπανελθὼν εἰς Ἑπτάνησον ἀπώλεσε τὸ δικαίωμα τοῦ Ἰονίου πολίτου καὶ ἐγένετο νόμος ἐπίτηδες καὶ ὑπὲρ αὐτοῦ, καὶ ἀνέκτησε τὰ δικαιώματά του. Διὰ νὰ ἰδῆτε, ὅτι εἶναι ζήτημα περὶ ἀρχῶν καὶ ὄχι περὶ προσώπων ὀφείλω νὰ κάμω ἄλλην παρατήρησιν εἰς τοὺς νεωτέρους τὴν ἡλικίαν ἀντιπροσώπους τῆς Ἑπτανήσου. Οἱ Ἰόνιοι νόμοι ἐπικυρούμενοι ὑπὸ τοῦ Βασ. διατάγματος ἀπαιτοῦσιν ἔτη 30 διὰ τὸν ἐκλέξιμον. Παρακαλῶ τοὺς νέους τὴν ἡλικίαν πληρεξουσίους τῆς Ἑπταννήσου νὰ φανερώσωσι ἐν τιμῇ, ἐὰν ὑπερβαίνουν τὰ 30 ἔτη, ἢ ἐὰν ἦναι κατώτεροι αὐτῶν (θόρυβος). Δι’ αὐτῶν ἀποδεικνύω, ὅτι δὲν προσβάλω πρόσωπα, ὅτι δὲν εἶμαι ἐχθρὸς οὔτε τοῦ ὁμωνύμου Κυρίου Γ. Τυπάλδου, οὔτε τοῦ Κ. Ἐπ. Μεταξᾶ, οὔτε κανενὸς ἄλλου, ὑπερασπίζω τὰ δικαιώματα τῶν ὑπολοίπων Κεφαλλήνων, ἰθακισίων, Ζακυνθίων καὶ ὅλων τῶν Ἑπτανησίων, καὶ ἐπεθύμουν καὶ ἐγὼ τὴν αὐτὴν προστασίαν νὰ βλέπω παρεχομένην ὑφ’ ὑμῶν πρὸς ὅλους καὶ πρὸς ἐμέ. Ἅμα τὰ πράγματα εἶναι αὐτὰ, ἅμα ἐν τιμῇ καὶ συνειδήσει δὲν δύναται ὁ προσβαλλόμενος ν’ ἀρνηθῇ, ὅτι εἶναι δημότης Ἀθηνῶν καὶ ὅτι δὲν εἶναι ἐγκατεστημένος εἰς τὴν Ἑπτάνησον, νομίζω, ὅτι ὀφείλομεν κατὰ καθῆκον συνειδήσεως καὶ νόμου ν’ ἀπαιτήσωμεν παρ’ αὐτῶν τῶν προσώπων, ἵνα οἴκοθεν καὶ αὐτοθελῶς ἀποχωρήσωσιν ἀπὸ τὴν αἴθουσαν, (γέλως!) Ἐπειδὴ ὅμως βλέπω ὀλίγην θέλησιν καὶ προθυμίαν, διὰ τοῦτο ἐγὼ ἀναδέχομαι τὴν προσβολὴν, διὰ τοῦτο ἐγὼ ζητῶ τὸ ἄκυρον τῆς ἐκλογῆς ὅλων αὐτῶν τῶν ἑτεροδημοτῶν μὴ ἐγκατεστημένων ἐν Ἑπτανήσῳ· καὶ ἐγὼ λέγω πολὺ ὀλιγώτερον ἀπὸ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ Ἰωάν. Τυπάλδος, διότι ἐκ τῆς ἀγορεύσεώς του περὶ τῆς ἱστορικῆς ἀφηγήσεως, τὴν ὁποίαν ἔκαμε, προκύπτει, ὅτι ἔχει τὴν ἰδέαν, ὅτι οἱ πολῖται Ἕλληνες, οἱ δημόται Ἕλληνες, δὲν δύνανται ἐν Ἑπτανήσῳ νὰ ἐκλέγωνται ἀπολύτως ἐνῷ τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθὲς, διότι δύνανται καὶ οὗτοι νὰ ἐκλέγωνται μετὰ τὸ Βασ. διάταγμα· ἀλλὰ πότε; ὄντες ἐν Ἑπτανήσῳ ἐγκατεστημένοι· ἀλλ’ ὁ Κ. Τυπάλδος Κοζάκης, ὁ Σ. Μεταξᾶς δὲν εἶναι ἐγκατεστημένοι ἐν Ἑπτανήσῳ. Ὁ μὲν Κ. Γ. Τυπάλδος Κοζάκης ἀνεχώρησε πρὸ 60 ἐτῶν καὶ δὲν ἐπάτησε πλέον ἐκεῖ· ὅταν ἀπέβη εἰς Κεφαλληνίαν δὲν ἤξευρε νὰ εὕρῃ οὔτε τὸν δρόμον, οὔτε τὴν οἰκίαν τῶν γονέων του (γέλως).

§78ΚΟΖ. ΤΥΠΑΛΔΟΣ. Ἀπατᾶσαι!

§79Γ. ΤΥΠ. ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Ἀληθέστατον εἶναι· δὲν ἠξεύρατε νὰ εὕρητε τὸν δρόμον τῆς οἰκίας τοῦ πατρός σας. Ἦσθε γερουσιαστὴς τοῦ Ὄθωνος καὶ ἔπρεπε τώρα νὰ πράξητε ὅ,τι ἐπράξατε ἐπὶ τῆς περιπτώσεως ἐκείνης, ὅταν ἐξηγέρθη ὅλη ἡ Γερουσία τοῦ Ὄθωνος καὶ εἶπεν «δὲν τὸν θέλομεν.» (χειροκροτήσεις ἐκ τοῦ ἀκροατηρίου).

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Πρὸς τὸ ἀκροατήριον). Σᾶς παρακαλῶ, Κύριοι, αὐτὰ εἶναι περιττά.

§81ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞ. Εἶναι κωμῳδία, Κ. Πρόεδρε. Ἐγὼ προτείνω νὰ παύσῃ ὁ λόγος καὶ νὰ ψηφίσωμεν τὴν ἐκλογήν (θόρυβος).

§82Γ. Τ. ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Καθήσατε, Κύριοι, καὶ ἀκούσατε. Ἐν ὀνόματι τοῦ πατριωτισμοῦ καὶ τοῦ δικαίου, ἐν ὀνόματι τοῦ Δημοσθένους καὶ τοῦ Ἁγίου Παύλου, εἶσθε ὑπόχρεοι νὰ καταψηφίσητε καὶ νὰ ἀκυρώσητε τὴν ἐκλογὴν αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἐκερδοσκόπησαν ἐπὶ τῶν δικαιωμάτων τῶν συμπολιτῶν μας. (Ἐπιδοκιμασίαι καὶ χειροκροτήσεις).

§83ΠΥΛΑΡΙΝΟΣ. Κύριε πρόεδρε, νὰ μὲ συμπαθῆτε νὰ εἴπω δύω λέξεις.

§84ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Ἐν ὀνόματι ὅμως τοῦ δικαίου καὶ τοῦ Νόμου δὲν δύνανται νὰ καταψηφίσουν.

§85ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Κάμετε ὅ,τι θέλετε.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, Κύριε Ἰακωβάτε, ὅταν ἕνας πληρεξούσιος ἀπευθύνεται πρὸς τὸν Πρόεδρον, νὰ τὸν ἀφήσητε νὰ ὁμιλήσῃ.

§87ΠΥΛΑΡΙΝΟΣ. Παρακαλῶ, Κ. Πρόεδρε, ν’ ἀπαγορεύσητε τὰς προσωπικότητας.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τοὺς Κυρίους πληρεξουσίους νὰ καθίσωσι, παρακαλῶ ἐπίσης τοὺς καθημένους εἰς τὰ θρανία ἐντεῦθεν τῶν στολῶν καὶ μὴ ἀνήκοντας εἰς τοὺς ἀντιπροσώπους τῆς Ἑπτανήσου, ν’ ἀποχωρήσωσιν ὄπισθεν· παρατηρῶ δὲ εἰς τὸ ἀκροατήριον ὅτι εἶναι ὅλως ἄσεμνα αὐτὰ, τὰ ὁποῖα ἔγειναν πρὸ μικροῦ. Ὅτι χθὲς ἐπέτρεψα παρεκτροπάς τινας εἶναι ἀληθὲς, ἀλλ’ εἰς τὰς μεγάλας στιγμὰς ἐνίοτε γίνονται παραχωρήσεις, δὲν θὰ ἐξακολουθήσουν ὅμως ὑπὲρ τὸ δέον. Ἐξακολουθήσατε λοιπὸν, Κ. Ἰακωβάτε, χωρὶς ν’ ἀπευθύνεσθε εἰς ὡρισμένα πρόσωπα.

§89ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞ. Δὲν ἠξεύρετε τὶ συνέβη τότε.

§90Ι. ΤΥΠ. ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Προσεγγιζουσῶν τῶν ἐκλογῶν ἐν Κεφαλληνίᾳ ἡμεῖς ἤμεθα ἐρημῖται, τὸ ὡμολόγησε χθὲς ὁ Κ. Βαλαωρίτης ἐν τῇ Ἐθνικῇ Συνελεύσει, καὶ ἀπὸ τῆς 9ης μεγάλης καὶ τρικυμιώδους Βουλῆς τῆς Ἑπτανήσου ἰδιωτεύομεν, διότι ἐνομίζομεν, καὶ εἶναι βέβαιον, ὅτι ἰδιωτεύοντες ὠφελοῦμεν περισσότερον τὴν πατρίδα παρὰ μετέχοντες τῶν δημοσίων πραγμάτων· συνεβουλεύσαμεν μάλιστα καὶ τοὺς ἄλλους, μὴ δέχεσθε πληρεξουσιότητα διὰ τὴν Βουλὴν, οὔτε 11ην, οὔτε 12ην, οὔτε 13ην διότι ὅλους μᾶς ἐψηφοφόρουν, καὶ ἡμεῖς εἴπομεν, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ὠφελήσωμεν περισσότερον διὰ τῆς συμμετοχῆς μας παρὰ διὰ τῆς ἀποχῆς, βεβαίως ἠθέλομεν δεχθῇ, ἀλλ’ ἐπειδὴ ἡ ἡ πεποίθησίς μας ἦτο τοιαύτη, δὲν ἐδέχθημεν, καὶ τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι σύμφωνον πρὸς τὰς πεποιθήσεις ἡμῶν, ὅτι διὰ τῆς ἀποχῆς ὠφελήσαμεν περισσότερον, ἠθέλομεν δὲ νέα πρόσωπα πάντοτε εἰς ὅλας τὰς ἀκολούθους Βουλὰς τῆς Ἑπτανήσου νὰ εἰσέρχωνται διὰ νὰ ψηφίζωσιν ὅλοι τὴν Ἕνωσιν, διὰ νὰ μὴ εἴπῃ ὁ ξένος, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἰδέα μόνον τοῦ Γεωργίου Τυπάλδου, τοῦ Ζερβοῦ, τοῦ Μομφεράτου, τοῦ Λομβάρδου, τοῦ Καπελέτου. Τελευταῖον προσέρχονται οἱ ἀρχηγοὶ τοῦ λαοῦ ἐν Κεφαλληνίᾳ καὶ μᾶς λέγουσιν· εἴμεθα ἀπεσταλμένοι ὑπὸ τοῦ λαοῦ νὰ σᾶς προτείνωμεν τὴν ἀντιπροσωπείαν τῆς Ἑπτανήσου, καὶ νὰ σᾶς τὴν προσφέρωμεν ὅλην. Τρεῖς πληρεξουσίους μέλλει νὰ ἐκλέξῃ ἡ Κεφαλληνία, Ζερβὸν, Μομφεράτον, καὶ Γιακουμακάτον (διότι αὐτὸ εἶναι τὸ ὄνομά μου) καὶ σεῖς οἱ τρεῖς ἔχετε τὴν πληρεξουσιότητα νὰ ἐκλέξητε καὶ νὰ διορίσητε τοὺς ἄλλους 17, τοὺς ὁποίους διὰ τὸν τύπον θέλει ψηφίσει ὁ λαός. Αὐτὴν τὴν ἐμπιστοσύνην εἶχον οἱ πατριῶται εἰς ἡμᾶς, καὶ τὸ πιστεύετε; Ἐφροντίσαμεν ἡμεῖς περισσότερον περὶ τῆς ὑπολήψεως τοῦ λαοῦ καὶ τῆς Πατρίδος καὶ ὅλης τῆς Ἑλλάδος παρὰ ὑπὲρ τοῦ συμφέροντος ἡμῶν, καὶ τῆς ἐπιῤῥοῆς καὶ τῆς τιμῆς καὶ τῆς πρωτοκαθεδρίας, τὰ ὁποῖα μᾶς προσέφερεν ὁ λαός. Τοῦτο εἶναι ἀληθὲς, καὶ ἀφοῦ εἶναι ἀληθὲς, ἐὰν ἐγὼ ἤθελον νὰ μὴ ὑπάρξῃ Γεωρ. Τυπάλδος Κοζάκης ἐντὸς τῆς ἐθνοσυνελεύσεως τῶν Ἀθηνῶν, τί μὲ ἐμπόδιζε νὰ τὸν ἐξαιρέσω; τί μὲ ἐμπόδιζε νὰ ἀποπέμψω τὸν Μεταξᾶν, νὰ ἀποπέμψω τ’ ἄλλα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα σέβομαι; διότι περὶ προσώπων οὐδεὶς λόγος· δὲν μέμφομαι τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ κήδομαι περὶ τῆς ὑπολήψεως τῆς πατρίδος. Ἠδυνάμεθα ν’ ἀνανεώσωμεν τὸ παράδειγμα, δηλαδὴ, νὰ δώσωμεν πρῶτοι τὸ παράδειγμα, τὸ ὁποῖον ἔδωσεν ἡ Ζάκυνθος, ἀλλὰ δὲν ἠθέλαμεν, διότι ἐναντιοῦται εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ ἐθνισμοῦ, τοῦ πατριωτισμοῦ, τῆς ἠθικῆς καὶ τῆς θρησκείας. Ὄχι, δὲν ἠθέλησα νὰ ἐξαιρέσω τινά. Ἦλθον καὶ μᾶς εἶπον καὶ τοὺς τρεῖς ἀδελφοὺς Ἰακωβάτους νὰ ἐκλέξωμεν, καὶ στείλωμεν εἰς τὴν ἐθνικὴν Συνέλευσιν, ἀλλ’ ἡμεῖς παρεκαλέσαμεν, καὶ εἴχομεν, ὄχι, ἀρκετὴ θυσία εἶναι διὰ τὸν ἕνα, ἀρκετὴ θυσία εἶναι διὰ τοὺς δύω· ἀλλὰ καὶ διὰ τοὺς τρεῖς εἶναι ὄλεθρος, καὶ λοιπὸν ἔπαυσαν· πλὴν εἶπον, ὅτι οὐδὲν μέρος θέλω λάβει εἰς τὴν ἐκλογὴν ὡς καὶ ἐγένετο. Ἔβλεπον, ὅτι τὰ πράγματα ἐβάδιζον ὁδὸν σκολιάν. Ἔλαβον ἀποδείξεις, ὅτι πρὸ καιροῦ ἤρχοντο γράμματα ἐξ Ἀθηνῶν εἰς Κεφαλληνίαν καὶ συνετάραττον τὴν νῆσον, ἤρχοντο ἐκεῖ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα συνεδυάζοντο μὲ τοὺς πρώτους ἐχθροὺς τοῦ τόπου, μὲ τοὺς καταχθονίους, μὲ τοὺς Ὀθωνιστὰς τῆς Ἑπτανήσου καὶ ἔφριξα. Βλέπω τέλος πάντων καὶ ὑποψηφίους· ἠδιαφόρησα, ἐνῷ μὲ ἕνα λόγον ἠδυνάμην νὰ μηδενίσω αὐτὰ τὰ ὀνόματα, διότι δὲν ἔφερον οὐδεμίαν βαρύτητα εἰς τὸν τόπον. Ἐσιώπησα· ἐξελέχθησαν τέλος πάντων δύω ἐξ αὐτῶν, τότε ἐνθυμήθην ἓν τῶν φρικτοτέρων πραγμάτων, τὰ ὁποῖα μὲ ἄφησαν ἐντύπωσιν. Ἐξελθόντες ἐκ τῆς γιγαντιαίας 9ης Βουλῆς καὶ πλέοντες, διωκόμενοι καὶ τετραυματισμένοι εἰς Πατρίδα ἠκρωτηριασμένοι ὑπὸ τῶν Ἄγγλων συνηντήθημεν μὲ ἕνα τῶν ἐκλελεγμένων, τοῦ ὁποίου προσβάλλεται ἡ ἐκλογὴ, καὶ ἀντὶ παρηγορίας ἤκουσα ἀπὸ τοῦ στόματος αὐτοῦ, ἀφοῦ ἐβάλαμεν τὸν βρόχον τῆς Ἀγγλικῆς Κυβερνήσεως πέριξ τοῦ λαιμοῦ ἡμῶν, τί ἠκούσαμεν; «αἴ, καυγάδες καυγάδες» (γέλωτες καὶ θόρυβος).

§91ΚΟΖΑΚΗΣ ΤΥΠΑΛΔΟΣ. Δὲν τὸ ἐνθυμοῦμαι.

§92ΠΥΛΑΡΙΝΟΣ. Γεωργάκη μου, ἐπιτρέπετε νὰ σᾶς κάμω μίαν ἐρώτησιν;

§93Γ. ΤΥΠ. ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Ἀργότερα.

§94ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞ. Διατὶ δὲν θέλετε τὸν Κοζάκην.

§95Γ. ΤΥΠ. ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Ἐγὼ ἤθελον καὶ τὸν Κοζάκην καὶ τὸν Βράϊλαν, τὸν ὁποῖον ἐπιθυμεῖ ὁ Κ. Λομβάρδος, ὅστις Βράϊλας εἶπεν ἐν τῇ 10 Βουλῇ τῆς δεκακαλπίας, ὅτι ἐὰν ὁ Ἰακωβάτος ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν, ἐγὼ παραιτοῦμαι.

§96ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Πότε τὸ εἶπεν; (θόρυβος).

§97ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Αἴ, τώρα δὲν λέγω τίποτε. (Γέλως, θόρυβος).

§98ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει ἄρθρον εἰς τὸν κανονισμὸν, ὅτι δὲν ἐπιτρέπει εἰς τοὺς ἀγορεύοντας νὰ ἐπεμβαίνουν εἰς τὰ προσωπικὰ, ἐπικαλοῦμαι τὴν ἐφαρμογὴν αὐτοῦ.

§99ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Ποῦ τοὺς ηὕρετε αὐτοὺς τοὺς κανονισμούς;

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἐσύστησα εἰς τὸν ἀξιότιμον ἀγορεύοντα καὶ τὸν παρακαλῶ, ν’ ἀφήσῃ τὰς προσωπικότητας, αἱ ὁποῖαι προξενοῦν δυσαρεσκείας καὶ ἐπιθέσεις.

§101ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Νὰ σᾶς ’πῶ τὸν λόγον; φοβεῖται μὴν εἴπω καὶ κατ’ αὐτοῦ τίποτε (θόρυβος).

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξακολουθήσατε, παρακαλῶ, Κύριε Ἰακωβάτε, ἀλλ’ ἐντὸς αὐτῶν τῶν ὁρίων. Εἰξεύρετε, Κύριε Ἰακωβάτε, ὁποία εἶναι ἡ θέσις ἑνὸς ἀξιοτίμου Κυρίου, εὑρισκομένου ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς, ὅπως τὴν βλέπετε ἐστολισμένην.

§103ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Πταίω ἐγώ;

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πταίετε βεβαίως.

§105ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Εὐτυχῶς τὸ ζήτημα δὲν εἶναι περὶ πατριωτισμοῦ· τὸ ζήτημα εἶναι νομικὸν, τὸ ζήτημα πρέπει νὰ συζητηθῇ καὶ νὰ δικασθῇ μὲ τοὺς νόμους τοῦ Βασιλείου, καὶ οἱ νόμοι τοῦ Βασιλείου εἰς τὴν Ἑπτάνησον εἶναι οἱ Ἰόνιοι νόμοι. Ἔφερον ἐδῶ τὰς ἐπισήμους ἐφημερίδας τοῦ ἔθνους, αἱ ὁποῖαι εἶναι αἱ ἐφημερίδες τῆς Ἑπτανήσου ἐπικυρωμέναι ὑπὸ τοῦ Βασιλέως, αἵτινες λέγουν, ὅτι αὐτὰ τὰ ζητήματα πρέπει νὰ λύωνται μὲ τοὺς κειμένους νόμους. Ποῦ ὑπάρχει ἡ θεωρία, τὴν ὁποίαν ἀπροσδοκήτως ἤκουσα χθὲς, ὅτι δὲν ὑπάρχουν πλέον Ἑπτανησιακοὶ νόμοι, ὅτι συνεχωνεύθη ὅλη ἡ νομοθεσία τῆς Ἑπτανήσου; Ὅλη αὐτὴ ἡ νομοθεσία σώζεται ἀκεραία, ἐφαρμόζεται, ἐνεργεῖται ἐντὸς τῶν ὁρίων τῆς ἀρχαίας Ἑπτανήσου· ἐνεργεῖται ἀκριβῶς Ὑψηλὴ Ἀστυνομία ἐν Ἑπτανήσῳ, τὸ πιστεύετε; Μάλιστα, καὶ ἰδοὺ τὰ διατάγματα τοῦ Βασιλέως. Ἡ διαφορὰ εἶναι ὅτι ἡ ἀρχὴ αὕτη ἡ τρομερὰ καὶ καταχθόνιος εὑρίσκεται ἤδη εἰς χεῖρας σεβαστὰς καὶ ἐγχωρίους, καὶ διὰ τοῦτο δὲν βλέπομεν τὸν καταποντισμὸν, τὸν ὁποῖον ἔφερεν ἡ ὑψηλὴ Ἀστυνομία, διὰ τοῦτο καθιστάμεθα ἀσφαλεῖς, διότι ἐνῷ ὑπάρχει ἡ ὑψηλὴ Ἀστυνομία, ὑπάρχει καὶ ἐπαγρύπνησις ὑπὲρ τῆς ἀσφαλείας, ὑπὲρ τῆς τιμῆς καὶ ὑπὲρ τῆς ἰδιοκτησίας.

§106ΠΥΛΑΡΙΝΟΣ. Παρακαλῶ, μίαν διασάφησιν. Ἐὰν οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν τὴν γενικὴν πατρίδα καὶ τὴν ἰδικιτέραν, καὶ ὑπηρετήσατε καὶ ἡ εὐγενεία σας καὶ ἄλλοι, ἐὰν ἐκεῖνοι ᾖναι ἄξιοι ἀποκλεισμοῦ, διατὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀντενήργησαν τώρα 20 μῆνας κατὰ τῆς ἑνώσεως μὲ τὰς μεγαλητέρας συκοφαντίας καὶ ὕβρεις, διατὶ ἐκεῖνοι δὲν ἀποκλείονται;

§107Γ. Τ. ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Ποῖοι; πῶς δὲν μοὶ τοὺς ἀναφέρετε;

§108ΠΥΛΑΡΙΝΟΣ. Μὰ διότι εἶναι ἀνάξιοι καὶ ἀγύρται.

§109Ι. Τ. ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Δίκαιον ἔχετε. Σᾶς ὑποστηρίζω· πῶς δὲν μὲ ἐκαλέσατε, Κύριε Πυλαρινὲ, εἰς τὴν οἰκίαν σας νὰ μοῦ δώσητε πληροφορίας;

§110ΠΥΛΑΡΙΝΟΣ. Ἡ εὐγενεία σας τοὺς γνωρίζετε καλλίτερον ἀπὸ ἐμέ.

§111ΣΟΛΩΜΟΣ. Ἄλλο εἶναι νὰ ἀμφιβάλῃ κἀνεὶς, ἐὰν θὰ γείνῃ ἡ ἕνωσις, καὶ ἄλλο νὰ ἀντιπολιτεύεται τὴν ἕνωσιν.

§112ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Ἄλλο εἶναι αὐτό.— Λοιπὸν τὸ ζήτημα εἶναι νομικὸν, εἶναι περὶ δικαιωμάτων, καὶ τὰ δικαιώματα εἶναι ἡ πλέον πολύτιμος, ἡ πλέον τιμαλφὴς ἰδιοκτησία, ἥτις ἐναπομένει εἰς τὸν ἄνθρωπον· Εὐχαρίστως ἤθελον παραιτήσει πᾶσαν ἀξίωσιν, ἀλλ’ ὄχι ποτὲ τοὺς σφετερισμοὺς ἀλλοτρίων δικαιωμάτων. Ὁ ἀρχαῖος πατριωτισμὸς, ὁ πατριωτισμὸς τοῦ Δημοσθένους ἦτο, ὅτι οἱ Ἕλληνες πρέπει νὰ λέγωσι τὰ δίκαια ὑπὲρ τῶν ἔσω καὶ ἔξω ὁμογενῶν· τώρα πρόκειται ὑπὲρ τῶν δικαιωμάτων τῶν ἔσω, νὰ μὴ ἀδικῇ ὁ ἀδελφὸς τὸν ἀδελφὸν, συμπολίτης τὸν συμπολίτην, δημότης ἕτερον δημότην, διότι αὐτὰ εἶναι δικαιώματα, τὰ ὁποῖα διέγραψεν ὅλον τὸ ἔθνος· διέγραψεν ἡ Ἐθνοσυνέλευσις, αἱ πρώην Ἐθνοσυνελεύσεις, ἡ φύσις τῶν πραγμάτων ἐντὸς τοῦ κύκλου, ἐν ᾧ περιστρέφονται τὰ δικαιώματα τῶν πολιτῶν, τὰ ὁποῖα εἶναι ἄθικτα ἀπὸ ἑτέρους. (Ἐνταῦθα ἀναγινώσκει ὁ ῥήτωρ). «Ἀριθμὸς 4. Πράξεις τῆς Κυβερνήσεως. «Κέρκυρα 10/22 Ἀπριλίου. Ἄρθρον 1. «Αἱ ἐν ταῖς Ἰονίοις νήσοις ὑπάρχουσαι ἐκλογικαὶ ἐπιτροπαὶ, δυνάμει τοῦ ἰσχύοντος ἐκλογικοῦ νόμου θέλουσι κτλ.» Καὶ αὐτὸ ἐπεκυρώθη ἀπὸ τὸ Β. Διάταγμα. Λοιπὸν ὁ νόμος τῶν 49 ἐπιδιορθωμένος ἀπὸ τὸν τοῦ 52 εἶναι ἐν ἰσχύϊ. Ἄρθρον 2. «Θέλουσι συμπεριληφθῆ ἐν τοῖς εἰρημένοις καταλόγοις ἅπαντες οἱ Ἰόνιοι ἰθαγενεῖς, καὶ ἅπαντες οἱ πολιτογραφηθέντες κατὰ τοὺς ἐν ἰσχύϊ νόμους, καὶ ἐν τῇ αὐτῇ νήσῳ κατοικοῦντες», ὥστε ἡ κατοικία εἶναι προσὸν ἐκ τῶν ὧν οὐκ ἄνευ· «καὶ ἅπαντες οἱ Ἕλληνες ὑπήκοοι». Καὶ ὁ Ἕλλην, καὶ ὁ Ἀθηναῖος, καὶ ὁ Πατρεὺς, καὶ ὁ Εὐβοεὺς, ὅλοι τέλος πάντων οἱ Ἕλληνες. «Ἔχοντες καὶ οὗτοι μόνιμον κατοικίαν ὡς ἀνωτέρω· ἀρκεῖ μόνον νὰ ἔχωσιν ἅπαντες οἱ προμνησθέντες τὰ ἑπόμενα προσόντα». Λοιπὸν ζήτημα πραγματικόν· Κύριε, Γεώργιε Τυπάλδε, ἔχεις τὴν μόνιμον κατοικίαν σου ἐν Κεφαλληνίᾳ; ἔχεις τὴν μόνιμον κατοικίαν σου ἐν Ληξουρίῳ; ἂς δώσῃ τὴν ἀπάντησιν. — Ὄχι, δὲν εἶναι ἡ μόνιμος κατοικία του ἐκεῖ· Κύριε Σπυρίδων Μεταξᾶ, ποῦ εἶναι ἡ μόνιμος κατοικία σας; σὺ προχθὲς ἐξελέχθης Βουλευτὴς Θήρας.

§113ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞ. Εἰς τὸ Ἀργοστόλι.

§114ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Δὲν εἶναι ἐκεῖ, καὶ ἰδοὺ πῶς εἰσῆλθον τὰ ὀνόματά σας εἰς τοὺς βουλευτικοὺς καταλόγους. Ὁ Κ. Α. καὶ ὁ Κύριος Β. προσέρχονται εἰς τὸν ἱερέα τῆς ἐνορίας καὶ λέγουν εἰς τὴν σύνταξιν τῶν προπαρασκευαστικῶν καταλόγων, τῶν προπαρασκευαστικῶν, σημειώσατέ το, διότι ἡ διαφορὰ εἶναι μεγάλη· λέγουν τοῦ ἱερέως κάμε μου τὴν χάριν καταχώρησε τὸ ὄνομά μου εἰς τὸν ἐκλογικὸν κατάλογον. Ὁ ἱερεὺς ἀνθίσταται· μὰ δὲν σᾶς γνωρίζω ὡς ἐνορίτην, διότι μόνοι οἱ ἐνορῖται καταγράφονται· ὦ Χριστιανὲ, τοῦ λέγουν, γράψε τώρα· αὐτοὶ εἶναι προπαρασκευαστικοὶ κατάλογοι καὶ ὅταν ἐκκαθαρισθῶσιν διαγράφονται τὰ ὀνόματά μας καὶ μὴ σὲ μέλει· δὲν πέρνεις κρῖμα εἰς τὴν συνείδησίν σου, δὲν εἶναι ἁμαρτία. (Γέλως).

§115ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞ. Μὰ δὲν ἠξεύρετε, ὅτι παρουσιάσθησαν ἀναφοραὶ εἰς τὸν Ἔπαρχον;.....

§116ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Τώρα ἀπαντῶ εἰς ὅλους, ἕνα στόμα ἔχω.— ἀπατώμενος ὁ πτωχὸς ἐφημέριος ἐγγράφει τὸ ὄνομα, νομίζων, ὅτι κάμνει καὶ χάριν εἰς τὸν φίλον καὶ ἔχει τὴν συνείδησίν του ἐλευθέραν, διότι γνωρίζει ὅτι εἰς τὴν ἐκκάθαρσιν τοῦ καταλόγου εἰμπορεῖ νὰ διαγραφῇ τὸ ὄνομα· καὶ ἐν τούτοις τὶ ἀκολουθεῖ; οἱ προπαρασκευαστικοὶ κατάλογοι ἐκηρύχθησαν ὁριστικοὶ καὶ ἔμειναν ὅλα αὐτὰ τὰ ὀνόματα, τὰ ὁποῖα κατεχωρίσθησαν χάριν τοῦ μὲν καὶ τοῦ δὲ εἰς τὰ ὀνόματα τῶν δημοτῶν. Εἶναι ἢ δὲν εἶναι πλαστογραφία; εἶναι ἢ δὲν εἶναι ἀπάτη αὐτή; καὶ διὰ πλαστογραφίας καὶ ἀπάτης νὰ εἰσέλθῃ τις εἰς τὴν Συνέλευσιν, καὶ διὰ πλαστογραφίας καὶ ἀπάτης ν’ ἀφανισθοῦν τὰ δικαιώματα ἐκεῖνα τῶν ἐπιλαχόντων, ἢ καὶ ἄλλων, νὰ λείψωσιν ἐκεῖνοι καὶ νὰ εἰσέλθωσιν οἱ μὴ ἔχοντες δικαιώματα οὔτε ψῆφον, οὔτε δικαίωμα ἐκλογῆς, νομίζω, ὅτι κατὰ νομικὸν τρόπον θεωρουμένου τοῦ ζητήματος, εἶναι ἀδύνατον. Εἶναι ἀδύνατον συνείδησις ἀνεξάρτητος καὶ ὄχι συνείδησις ἀπὸ ἐκείνας, ἥτις λέγει, «ἦτο ἡ πλειοψηφία τῆς νήσου», νὰ τὸ δεχθῇ. Αὐτὸς δὲν εἶναι ἐγκατεστημένος, δὲν εἶναι δημότης, εἰσῆλθεν ὄχι διὰ τῆς θύρας, ἀλλ’ ἀλλαχόθεν, εἶναι κλέπτης, εἶναι μοιχός.

§117ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞ. Ὑβρίζει.

§118ΤΥΠ. ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Τὸ Εὐαγγέλιον δὲν ὑβρίζει. Αἱ φράσεις εἶναι εὐαγγελικαί. Ἐδάφιον βʹ. «Νὰ κατέχωσιν ἰδιοκτησίαν τινὰ, ἢ νὰ μετέρχωνται ἐν ᾗ διατρίβωσι νήσῳ οἱονδήποτε ἐπάγγελμα·» σεῖς ὅμως δὲν ἔχετε, οὔτε τάφον ἐν τῇ Κεφαλληνίᾳ. (Θόρυβος).

§119ΜΑΡΑΤΟΣ. Νὰ καταβῇ κάτω· εἶναι ὕβρεις αὗται.

§120Α. ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ. Αἰσχρολογεῖς εἰς τὴν συνεδρίασιν αὐτὴν, εἶσαι ἀναιδής.

§121ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞ. Ὀφείλομεν νὰ σεβασθῶμεν τὸν περίβολον αὐτὸν καὶ ὄχι νὰ ὑβριζώμεθα.

§122ΕΤΕΡΟΣ. Πρέπει νὰ παύσῃ ἡ συζήτησις, αἱ προσβολαὶ αὗται δὲν συγχωροῦνται· ἂν μᾶς ὑβρίζῃ οὕτω πως, ἀναχωροῦμεν· (ἐγείρονται πολλοὶ, ἵνα ἀναχωρήσωσι, θόρυβος παρατεταμένος).

§123ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞ. Ἔξω ὅλοι.

§124ΚΟΚΚΙΝΟΣ (ἐκ τῆς ἕδρας του). Οἱ Ἑπτανήσιοι ἔστειλαν ἐνταῦθα ἀντιπροσώπους διὰ νὰ συντάξωσι τὸ Σύνταγμα.... (θόρυβος). Δὲν πρέπει νὰ ἐρχώμεθα εἰς προσωπικότητας.... (θόρυβος).

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κανονισμὸς προβλέπει περὶ τῆς θεραπείας.

§126ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞ. Δὲν ἔπρεπε, Κ. Ἰακωβάτε, ἐνταῦθα, ἐνώπιον τῶν ἀδελφῶν πληρεξουσίων νὰ φέρητε τὴν φρασεολογίαν τῶν τριόδων.

§127ΚΟΚΚΙΝΟΣ. (μετ’ ἀγανακτήσεως ἐκ τῆς ἕδρας του). Πρέπει νὰ ὁμιλῶμεν γυμνοὶ ἀπὸ πάθη. Δι’ ἀγάπην τῆς Πατρίδος, ὄχι ὕβρεις. Ἀλλὰ, συνάδελφοι, ἐν ὀνόματι τῆς πατρίδος καὶ τὴν ζωήν μας πρέπει νὰ θυσιάσωμεν, καὶ τώρα ἀπέναντι τῶν ἀδελφῶν μας πρέπει νὰ δείξωμεν, ὅτι καὶ τὰς ὕβρεις αὐτὰς ἀνεχόμεθα (εὖγε, χειροκροτήματα).

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπιθυμῶ, Κύριοι, ν’ ἀκούσητε τὸ σχετικὸν μέρος τοῦ κανονισμοῦ, τὸ ἀφορῶν τὰς παρεκτροπὰς, διότι δὲν θέλω νὰ μείνῃ εἰς οὐδένα ἐξ ὑμῶν ἡ ἰδέα, ὅτι δὲν ἐκτελῶ τὸ καθῆκόν μου. Δύνασθε νὰ ὑποθέσητε ὅτι ἔχω εὐρεῖαν δικαιοδοσίαν· ἀτυχῶς ἢ εὐτυχῶς δὲν ἔχω τοιαύτην. Ὁ κανονισμὸς, γενόμενος ἐν ἀρχῇ τῆς συγκροτήσεως τῆς Συνελεύσεως, μένει ὁ αὐτὸς, καὶ τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα παραχωρεῖ εἰς τὸν πρόεδρον εἶναι τὰ ἑξῆς «Πᾶς πληρεξούσιος, ταράττων τὴν τάξιν, ἀνακαλεῖται ὀνομαστὶ παρὰ τοῦ Προέδρου· ἂν δὲ ἐπιμένῃ, ἐγγράφεται ἡ ἀνάκλησις εἰς τὰ πρακτικά. Ἀπειθοῦντος δ’ αὐτοῦ καὶ περαιτέρω, ἡ Συνέλευσις ἀποφασίζει ἅμα τὴν εἰς τὰ πρακτικὰ καταχώρισιν τῆς τε παρεκτροπῆς καὶ ἀποδοκιμασίας.» «Ἄρθρ. 25. Ἂν ἡ Συνέλευσις καταστῇ θορυβώδης, ὁ δὲ Πρόεδρος δὲν δύναται νὰ ἐπαναφέρῃ τὴν τάξιν, ἢ νὰ καταπαύσῃ τὸν θόρυβον διὰ τῆς κρούσεως τοῦ κώδωνος, ἀνίσταται ἀπὸ τῆς ἕδρας αὑτοῦ, προειδοποιῶν οὕτω τὸ Σῶμα, ὅτι θέλει διακόψει τὴν συνεδρίασιν. Ἐὰν καὶ διὰ τούτου δὲν ἐπανέλθῃ ἡ τάξις, διακόπτει τὴν Συνεδρίασιν εἰς ὡρισμένην ὥραν, διαρκούσης τῆς ὁποίας οἱ πληρεξούσιοι ἐξέρχονται τῆς αἰθούσης. Μετὰ τὴν παρέλευσιν δὲ τῆς προσδιορισθείσης ὥρας ὁ Πρόεδρος συγκαλεῖ αὖθις αὐτοὺς εἰς συνεδρίασιν.» Αὐτὰ τὰ δικαιώματα μοὶ δίδει ὁ Κανονισμός. Ἐλευθερία τοῦ λόγου βεβαίως πρέπει νὰ ὑπάρχῃ πάντοτε.

§129ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ ΑΝΝΙΝΟΣ. Ὄχι ὅμως καὶ ἐλευθερία ὕβρεων, διότι τοῦτο δὲν τὸ ἀνεχόμεθα.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ παρεκτροπαί, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν, ἐστὲ βέβαιοι, ὅτι προσβάλλουν μᾶλλον τὸν λέγοντα. Ἕκαστος πρέπει νὰ ἔχῃ ἐν ἑαυτῷ τὸν χαλινὸν ὡς πρὸς τὰς παρεκτροπάς του. Ἡ ἀνατροφή, ἡ καλὴ συμπεριφορά, ὁ σεβασμὸς τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἄλλου, εἶναι οἱ κανόνες, τοὺς ὁποίους μεταχειρίζονται εἰς τὰ κοινοβούλια. Εὔχομαι νὰ μὴ γίνῃ τίποτε, τὸ ὁποῖον νὰ σᾶς ταράξῃ. Σᾶς ἐπαναλέγω ὅμως, ὅτι δὲν πρέπει ν’ ἀπευθύνητε τὰ βέλη σας ἐναντίον μου εἰς τοιαύτην περίστασιν.

§131ΠΥΛΑΡΙΝΟΣ. Δύνασθε νὰ μᾶς φωτίσητε, ἂν ἓν Κοινοβούλιον ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ ἐπεμβαίνῃ εἰς τὴν οὐσίαν τῶν ἐκλογῶν ἢ εἰς τοὺς τύπους; ἂν δὲν ἔχῃ δικαίωμα ἢ εἰς τοὺς τύπους, τότε αἱ ἀγορεύσεις περὶ ἐκλογῆς εἶναι ἀνωφελεῖς. Ἔχομεν πραγματικὴν διαδικασίαν, εἴμεθα ἁρμόδιοι νὰ κρίνωμεν, ἂν ὁ εἷς ἢ ὁ ἄλλος ἔχῃ τὰ προσόντα; νομίζω ὄχι· μόνον ἂν οἱ τύποι ἐφηρμόσθησαν αὐστηρῶς.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠξεύρω ποῖον σύστημα ἀκολουθεῖτε εἰς τὴν Ἑπτάνησον. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον γνωρίζω εἰς τὴν ἐξέλεγξιν τῶν ἐκλογῶν, εἶναι, ὅτι ἡ Συνέλευσις ἢ ἡ Βουλὴ εἶναι τρόπον τινὰ ἓν ἔνορκον Δικαστήριον, τὸ ὁποῖον δὲν δίδει λόγον τῆς γνώμης, τὴν ὁποίαν ἐφήρμοσεν ἐν τῇ πλειονοψηφίᾳ αὐτῆς περὶ τοῦ ἐγκύρου ἢ ἀκύρου τῆς ἐκλογῆς. Εἰς τὴν ἐξέλεγξιν ὑπάρχει ἐντελὴς κυριαρχία· ἂν ὑπάρχῃ ἕτερόν τι κατὰ τοὺς ὑμετέρους Νόμους, παρακαλῶ νὰ τὸ ἀναφέρητε.

§133ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Ὁ πρώην Ἰονικὸς ἐκλογικὸς Νόμος καὶ τὸ ἐπελθὸν Βασιλικὸν Διάταγμα ἐθέσπισε τὸ μέρος τοῦτο, καὶ διέταξεν ὡς ἀκολούθως· οἱ κατάλογοι θέλουν δημοσιεύεσθαι ἐντὸς δύο ἡμερῶν, καὶ ἐντὸς δύω ἡμερῶν θέλουν γίνει αἱ προσβολαὶ ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων, ὡς ἀνέφερεν ὁ Κ. Τυπάλδος. Τὰ δικαστήρια ἀπεφάνθησαν περὶ αὐτοῦ, καὶ ἐθεώρησαν, ὅτι οἱ δύω προσβαλλόμενοι ἐδικαιοῦντο νὰ καταγραφῶσιν εἰς τὸν ἐκλογικὸν κατάλογον· συνεπείᾳ τῆς ἀποφάσεως προσήχθησαν οἱ κατάλογοι ἐνώπιον τοῦ ἐπάρχου, ὅστις βασιζόμενος εἰς τὸ δίκαιον καὶ εἰς τὸν Νόμον, ἐπέτρεψε νὰ τεθῶσιν αἱ κάλπαι· ἑτέρα διάταξις εἰς τὸν Ἰονικὸν Νόμον καὶ εἰς τὸ Βασιλικὸν Διάταγμα ὑπάρχει περὶ τῆς προσβολῆς τῶν ἐκλογῶν, λέγουσα, ὅτι ὁσάκις ὑπάρχει αἰτία προσβολῆς, διότι δὲν ἐτηρήθησαν οἱ ἐκλογικοὶ τύποι, εἴτε προσβολὴ γενικὴ, εἴτε προσβολὴ ἰδιαιτέρα, αὕτη ὀφείλει νὰ προσαχθῇ ἐντὸς τριῶν ἡμερῶν ἐνώπιον τοῦ ἐπάρχου καὶ οὗτος τὴν διαβιβάζει διὰ τοῦ ὑπουργοῦ ἐνώπιον τῆς Συνελεύσεως. Πρὶν δὲ διεβιβάζετο ἐνώπιον τῆς Γερουσίας, ἥτις τὰ διεβίβαζε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, καὶ αὕτη ἐδίκαζε. Προσβολὴ τοιαύτη δὲν ἐγένετο, καθ’ ὅσον ἠξεύρω, ἀφοῦ μάλιστα περὶ τῆς προσβολῆς τὰ δικαστήρια ἀπεφάνθησαν. Ἀφοῦ λοιπὸν προσβολὴν δὲν ἔχομεν οὐδεμίαν, πρῶτον ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀναφύεται, εἶναι, ἂν ἐγένετο ἡ ἐκλογὴ κατὰ τοὺς τύπους, ἀλλὰ τοιαύτη ἔνστασις δὲν ὑπάρχει. Διὰ τοῦτο προτείνω τὸ ἀπροχώρητον τῆς συζητήσεως.

§134ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§135ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Καὶ χθὲς ὁ Κ. Ἰακωβάτος κατὰ τὴν συνεδρίασιν παρεδέχθη, ὅτι, ὅπως ἡ ἐξέλεγξις γίνῃ κατὰ τὸν Ἑπτανησιακὸν Νόμον, καὶ σήμερον ἤθελε νὰ φανῇ ὡς ἀρχηγὸς τῆς προτάσεως ταύτης. Ὀφείλει λοιπὸν νὰ σεβασθῇ τὸν Νόμον καὶ τὸ δίκαιον. Ὀφείλει νὰ σεβασθῇ τὸν Ἑπτανησιακὸν Νόμον, καὶ ὄχι τὸν Δημοσθένην, ὡς μᾶς εἶπε, καὶ τὸν ἅγιον Παῦλον, διότι δὲν προσβάλλεται εἰς τὴν ἐκκλησίαν.

§136ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ. Ἐγείρομεν λοιπὸν πρότασιν ἀπροχώρητον.

§137ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Καὶ ἐγὼ προτείνω τὸ ἀπροχώρητον τοῦ ἀπροχωρήτου. Παρακαλῶ νὰ σημειωθῇ, διότι ἡ ἔνστασις εἰς τὴν ἀρχὴν πρέπει νὰ προτείνηται.

§138ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Δὲν δυνάμεθα νὰ ἐνασχοληθῶμεν ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ἀντικειμένου, διότι τὰ δικαστήρια τελεσιδίκως δικάζουν.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασίς σας εἶναι, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ ἤδη γενομένη συζήτησις, διότι τὰ δικαστήρια τὰ ἁρμόδια ἀπέῤῥιψαν τὰς ἐνστάσεις. Θέλω θέσει ὑπὸ συζήτησιν τὴν ἔνστασιν.

§140Γ. ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Δὲν εἶναι δεδικασμένον. Ὁ Κ. ἀντιπρόσωπος εἶναι ἐν ἀγνοίᾳ τῶν κειμένων νόμων ἐν Ἑπτανήσῳ. Πρέπει διὰ τοῦτο νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ συζήτησις. (θόρυβος).

§141ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Ἀποσύρω τὴν πρότασίν μου· ἂς εἴπῃ ὅ,τι ἔχει νὰ εἴπῃ.

§142Γ. ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Σᾶς δίδω λόγον τιμῆς, ὅτι ὅ,τι εἰπῆτε καὶ σεῖς κατὰ τοῦ προσώπου μου, θέλω τὸ ἀκούσει.

§143ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Ὁμιλήσατε, καὶ ἡμεῖς θὰ σᾶς ἀκούσωμεν ὡς ἕνας φιλόσοφος εἶπε πρὸς ἕνα ὁμιλοῦντα πρὸς αὐτὸν ὄχι ἀρεστὰ πράγματα, ὅταν τὸν ἠρώτησε τί ἤκουσε; οὐδὲν ἤκουσα, οὐ γὰρ προσεῖχον.

§144Γ. ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Ἔπρεπεν ὅμως καὶ σεῖς νὰ σιωπᾶτε, δὲν κάμνετε λοιπὸν ὡς φιλόσοφος. (γέλως). Δεύτερον λοιπὸν προσὸν εἶναι «οἱ προσκαίρως ἢ διὰ παντὸς στερηθέντες, κατὰ συνέπειαν δικαστικῆς ἀποφάσεως τοῦ δικαιώματος τοῦ ψηφοφορεῖν.» Καὶ ἂν μία ἀπόφασις, διότι ἕνας πτωχὸς ἄνθρωπος ἀπὸ πεῖναν ἔκλεψεν ἢ ἕνα ἄρτον, ἢ μίαν σταφυλὴν, τὸν στερεῖ τοῦ δικαιώματος τοῦ ἐκλέγειν καὶ ἐκλέγεσθαι, ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ἀπεσκυβάλισαν τὴν Ἰόνιον ἰθαγένειαν, πολιτογραφηθέντες εἰς ἄλλα μέρη, ἐκεῖνοι δύνανται νὰ ἔχωσι καὶ τὴν πρώτην πατρίδα καὶ νὰ νέμωνται καὶ τὴν δευτέραν; ἀλλ’ εἶναι ἀρχὴ νομικὴ, ἀρχὴ δικαίου καὶ τοῦ νόμου, ὅτι οὐδεὶς δύναται νὰ ἔχῃ δύω πατρίδας, δύο δήμους· ὡς ὁ Κεφαλλὴν δὲν δύναται νὰ ἐκλεχθῇ πληρεξούσιος ἐν Ἀθήναις, οὕτω καὶ ὁ Ἀθηναῖος δὲν δύναται νὰ ἐκλεχθῇ ἐν Κεφαλληνίᾳ. Ὡς οἱ πληρεξούσιοι τῆς Ζακύνθου ἤθελον ἀπωθήσει τὸν Κεφαλλῆνα, ζητοῦντα νὰ ἐκλεχθῇ πληρεξούσιος Ζακύνθου, οὕτω, καὶ πολλῷ μᾶλλον καὶ ὁ νόμος καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ συνείδησις ὑποχρεοῦσι τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς νὰ ᾖναι δίκαιοι πρὸς τοὺς Κεφαλλῆνας. Ὅτι δὲ εἶναι Ἀθηναῖοι ὁ Κ. Τυπάλδος καὶ ὁ Κ. Μεταξᾶς οὐδεὶς ἀμφιβάλλει.

§145ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ. Πῶς εὑρέθησαν λοιπὸν μεταξὺ τῶν πληρεξουσίων;

§146Γ. ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Ἰδοὺ τί ἠκολούθησεν· ὁ λαὸς γνωρίζει ὅτι ἀναχωροῦσιν οἱ Κεφαλλῆνες παμπληθεῖς ἀπὸ τὴν Κεφαλληνίαν καὶ ἀπουσιάζουσιν τίς 10, τίς 20, τίς 30 ἔτη, εἰς ἣν περίπτωσιν εὑρίσκεται καὶ ὁ ὁμώνυμός μου Γ. Τυπάλδος· ἀλλ’ εἶναι βέβαιον ὅτι πάντοτε μένουσι δημόται Κεφαλλῆνες. Καὶ ἐγὼ διέτριψα ἐν Ἑλλάδι 15 ἔτη, ἀλλὰ πάντοτε ἡ κατοικία μου ἦτον ἐν Κεφαλληνίᾳ· διότι περὶ κατοικίας ὁ λόγος, domicile. Καὶ ὁ ἀδελφός μου ὁ ἀρχιεπίσκοπος ἀπουσιάζει 25 ἔτη, ἀλλ’ οὐδόλως ἔπαυσε νὰ ᾖναι πολίτης Ἰόνιος. Οἱ Κεφαλλῆνες ἐνόμισαν, ὅτι αὐτοὶ οἱ παρουσιασθέντες ὡς ὑποψήφιοι μὲ γράμματα, μὲ ἁμάξας, μὲ συμπόσια, μὲ τὴν ὑποστήριξιν τῶν φίλων, ἦσαν Κεφαλλῆνες. Οἱ φίλοι τοὺς παρέστησαν ὡς Ἑπτανησίους, εἶδον καὶ τὰ ὀνόματά των εἰς τοὺς καταλόγους, ἔκαμαν καὶ ἀναφορὰν καὶ ἐβίαζον πραγματικῶς τοὺς ἀνθρώπους φίλος τὸν φίλον, (διότι καὶ αὐτὴ εἶναι μία πειθανάγκασις) νὰ ὑπογράψωσιν, ὅτι εἶναι Ἑπτανήσιοι. Ἀλλ’ ὁ ὑπογράφων δὲν ἐψεύδετο εἰς τὴν συνείδησίν του, ἐμαρτύρει τὴν συνείδησίν του, ἐνόμιζεν, ὅτι εἶναι Ἰόνιος, ἐνῷ δὲν ἦτο· ἰδοὺ πῶς εὑρέθησαν.

§147ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ. Ἐλάβετε μέτρα νὰ φωτίσητε πότε τὸ ἐκλογικὸν σῶμα;

§148ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Ὄχι· διότι ἠρχόμην εἰς τὴν Συνέλευσιν καὶ εἶχον δικαίωμα ἐνταῦθα νὰ τὰ εἴπω. Ἂν δὲν ἠρχόμην ἂς ἐκάμνετε καλά. Τέλος πάντων ἔσφαλα, τὸ ὁμολογῶ, ἀλλὰ σᾶς ἐνίκησα καὶ διὰ τοῦ σφάλματός μου. Ἀρ. 6. Πράξει τῆς Κυβερνήσεως, Κέρκ. 8/20 Μαΐου. «Ἀρ. 2. Ἅμα λάβῃ τοὺς καταλόγους τούτους ἡ ἀνωτέρω ἐπιτροπὴ θέλει ἐπιφέρει εἰς αὐτοὺς οἵας κρίνει διαγραφὰς καὶ προσθήκας ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἐν ἰσχύϊ διατάξεων.» Εἶμαι νομικὸς, εἶμαι δικηγόρος τῆς Ἑπτανήσου καὶ τὸ γνωρίζω ἐκ στήθους· ὄχι μόνον, ὅστις δὲν εἶναι πολίτης, ἀλλὰ καὶ πολίτης ὤν, μὴ ἀποκατεστημένος ὅμως ἐν Ἑπτανήσῳ, δὲν δύναται νὰ ᾖναι ἐκλογεὺς καὶ ἐκλέξιμος. Μάλιστα οἱ Ἰόνιοι νόμοι, πρᾶγμα ὅπερ δὲν γνωρίζουσιν οὐδ’ αὐτοὶ οἱ ἀντιλέγοντες, ὁρίζουσι καί τι πρός· τοὐτέστι νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἀπόδειξις, ὅτι δὲν εἶναι πολιτογραφημένος ἀλλαχοῦ, ἤτοι ἀπαιτεῖ ὁ νόμος καὶ τὴν ἀρνητικὴν ἀπόδειξιν, διότι ὁσάκις ἤθελον νὰ ἐξαιρέσωσι τινα ἀπὸ τὴν ὑποψηφιότητα τοῦ ἔλεγον, ὅτι δὲν ἔφερε καὶ τὴν ἀπόδειξιν, ὅτι δὲν εἶναι ἀλλαχοῦ πολιτογραφημένος. Καὶ ἐν ᾧ ἔχομεν τὴν ἀπόδειξιν, ἐν ᾧ ἔχομεν τὴν ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία ἐπὶ τῆς κεφαλῆς τῶν δημοτῶν φέρει Γεώργιος Τυπάλδος γερουσιαστὴς, Σπυρίδων Μεταξᾶς, δυνάμεθα νὰ ἀμφιβάλλωμεν; Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι διετήρησαν τὸ δικαίωμά των καὶ σφετερίζονται καὶ τὸ τοῦ ἄλλου. Ἔχομεν ἤδη τὸ ζήτημα, ἂν μὴ γενομένης προσβολῆς, εἶναι δυνατὸν οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς Ἑπτανήσου οἱ συνεδριάζοντες ἐν Ἀθήναις νὰ ἐπιληφθῶσιν αὐτοῦ τοῦ ζητήματος. Ἂν ἔχωμεν δικαίωμα καὶ καθῆκον νὰ ἐξελέγξωμεν τὰ προσόντα, ἐγὼ λέγω, ὅτι ἔχομεν· καὶ ἀπόδειξις ἔστω, ὅτι οἱ ἐκλογικοὶ νόμοι τῶν 49 καὶ 52 διατάττουσιν, ὅτι πᾶσα ἔρευνα καὶ ἀπόφασις περὶ τῶν ἐκλογῶν ἀπόκειται εἰς τὴν Βουλὴν, ogni esame e decisione κτλ. φέρω τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων τῆς νομοθ. Συνελεύσεως τῆς 13 βουλευτικῆς περιόδου· σᾶς ἀναγινώσκω τὴν ἔκθεσιν τῶν ἐκλογικῶν ἐπιτροπῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν περιορίζονται μόνον εἰς τὰς προσβολὰς, ἀλλ’ ἐξετάζουσιν αὐτεπαγγέλτως καὶ οἴκοθεν ἂν ὑπάρχῃ παρατυπία τις. «Ὁ Κ. Μαρίνος, καθὼς εἰσηγητὴς τῆς ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς Κερκύρας, ἐξέθηκεν, ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ διεξῆλθεν ἅπαντα τὰ ἀφορῶντα τὴν ἐκλογὴν ταύτην ἔγγραφα, καὶ...... ὅτι ἅπασαι αἱ κατὰ τὰς ἡμέρας τῆς ψηφοφορίας πράξεις, καὶ ἡ ἐκλογὴ ἐγένετο ἐν πλήρῃ τάξει καὶ νομιμότητι κτλ.» Λοιπὸν ἐξήτασεν ἡ ἐπιτροπὴ ἂν ἐφηρμόσθη νομίμως ὁ νόμος. Λοιπὸν οἱ ἀντιπρόσωποι οἱ ἐν Ἀθήναις ὡς ὁρκωτικὸν δικαστήριον, ὀφείλουσιν νὰ λάβωσιν ὑπ’ ὄψιν τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους, καὶ ἂν ἡ συνείδησις, τὰ φῶτα, ἡ τιμὴ καὶ ὁ πατριωτισμὸς δείξωσιν, ὅτι τὸ ζήτημα εἶναι νὰ θεωρήσωσι τὰ προσόντα τοῦ Ἰονίου ἐκλογέως καὶ πολλῷ μᾶλλον τοῦ ἐκλεξίμου, ὤφειλον ἀπολύτως νὰ παραδεχθῶσι τὸν νόμον καὶ νὰ κηρύξωσιν ἄκυρον τὴν ἐκλογὴν ἐπ’ ἀγαθῷ τῶν συμπολιτῶν, ἐπὶ τιμῇ τῆς Συνελεύσεως καὶ ἐπὶ δικαιοσύνῃ τῶν δυστυχῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἤδη ἐκεῖ.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προτείνετε λοιπὸν γενικὴν ἀκύρωσιν;

§150Γ. ΙΩ. ΤΥΠΑΛΔΟΣ. Ὄχι μόνον τῶν προσώπων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουσι τὰ προσόντα, ὡς μὴ ἰθαγενῆ, δηλ. προσβάλλω μόνον τὴν ἐκλογὴν Σπυρ. Μεταξᾶ, καὶ Γ. Κοζάκη, καὶ ὅταν ἔλθωμεν εἰς τὰς ἐκλογὰς τῶν ἄλλων θέλω προσβάλει, ὅτι τὰ αὐτὰ ἐγένοντο καὶ εἰς τὴν ἐκλογὴν Ἰθάκης.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἠκούσατε, Κύριοι, ἐκ τῆς ἀγορεύσεως τοῦ Κ. Τυπάλδου, ποία εἶναι ἡ ἔνστασίς του· θέλω ἐρωτήσει δι’ ἀναστάσεως τοὺς Κ. Κ. ἀντιπροσώπους νὰ ἀποφανθῶσι.

§152ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Δύο λέξεις, Κ. Πρόεδρε, πρὸς δικαιολόγησιν τῆς ψήφου μου.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὀφείλετε λόγον εἰς κανένα.

§154ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ὀφείλω εἰς τὸν ἑαυτόν μου, δὲν ἐναντιόνομαι εἰς τίποτε ἀπ’ αὐτὰ, διότι ὅσοι παρευρίσκονται ἐντὸς τῆς Συνελεύσεως ταύτης γνωρίζουσι τὸν σχεδὸν δεκαπενταετῆ ἢ δωδεκαετῆ βουλευτικόν μου βίον· γνωρίζουσιν ὅτι ἐγὼ ἀπέφυγα πάντοτε μετὰ τῆς μεγαλειτέρας προσοχῆς πᾶσαν εἴτε ἄμεσον εἴτε ἔμμεσον, εἴτε μακρόθεν εἴτε ἐγγύθεν προσβολὴν κατ’ ἀτόμου· καὶ ἂν μου ἐξέφυγέ τι, ποῦ δὲν τὸ ἐνθυμοῦμαι, ἂν ποτέ μου διέφυγεν ἡ παραμικρὰ ἔκφρασις, τὴν ὁποίαν ἤθελα νομίσει, ὅτι προσέβαλλων συνάδελφόν μου, μετὰ τοῦ ὁποίου συμβουλεύομαι καὶ συμψηφίζω, εὐθὺς ἤθελα τοῦ ζητήσει ἀνεφανδὸν συγγνώμην, ἤθελα ἀποσύρει τὸν λόγον μου. Λοιπὸν δὲν ἔχω σκοπὸν νὰ ἐπεμβῶ εἰς προσωπικά, Κύριε Τυπάλδε, ὄχι διότι σὺ μὲ προκαλεῖς, ἀλλὰ διότι δὲν ἠκολούθησα αὐτὸ τὸ σύστημα, οὔτε θέλω τὸ ἀκολουθήσει. Ἐν ᾧ εἴμεθα συνηγμένοι εἰς Ζάκυνθον, ὅπου ἀγκαλιασθήκαμεν, καὶ ἐπροσμέναμεν τὰ ἀτμόπλοια 12 ἡμέρας τὰ ἀτμόπλοια εἰς Κερκύρας μὲ τοὺς ἄλλους συναδέλφους μας νὰ ἔλθουν νὰ μᾶς πάρουν, καὶ παρευρίσκεσθε τακτικώτατα εἰς τὰ συμβούλια, τὰ ὁποῖα ἐκάμαμεν, ἠκούσατε, ὅτι ἄλλος δὲν ἦτο ὁ σκοπός μας παρὰ νὰ ἔλθωμεν ἐν ἀδελφικῇ ἑνότητι ἐδῶ μέσα, ὄχι δι’ ἄλλα παρὰ διὰ νὰ μὴ ἐπιπροσθέσωμεν διαιρέσεις εἰς διαιρέσεις, διὰ νὰ ἐμβάλωμεν καὶ προκηρύξωμεν τὴν ἀγάπην πανταχοῦ, ὄχι διὰ λόγον, ἀλλὰ διὰ τοῦ παραδείγματός μας, ἐν ᾧ εἶσθε μαζί μας, ὅτι συνεζητήσαμεν καὶ συνεσκέφθημεν ἐπὶ πολλῶν ζητημάτων, ἐὰν ἦτο ὁ σκοπός σας νὰ φέρετε τοιαύταις ἐνστάσεις, διὰ τί δὲν μᾶς τὰ ἐλέγητε τότε αὐτά; διὰ τί νὰ μὴ μᾶς εἴπητε μεταξὺ τῶν ἄλλων, ὅτι ἡ ἐκλογὴ τῆς Κεφαλληνίας παρουσιάζει τοῦτο καὶ τοῦτο, καὶ ἡμεῖς νὰ μορφώσωμεν μίαν γνώμην, νὰ μᾶς πείσητε ἢ νὰ σᾶς πείσωμεν, ἀλλ’ ἐνῶ ἤλθομεν νὰ ἀναγκαλιασθῶμεν μὲ τοὺς ἀδελφούς μας, καὶ μεταξύ μας νὰ ἐξηγήσωμεν ὅλα αὐτὰ, μᾶς λέγετε αὐτὰ, τὰ ὁποῖα δὲν ἠξεύρω, μὰ τὸ ναί, ἂν ἦναι παρὰ πολὺ, δὲν θέλω νὰ τὸ χαρακτηρίσω, ἂν ἦτο αὐτὸς ὁ γαρπῆς, τὸν ὁποῖον μοῦ εἴπατε μίαν φοράν; ἂν ἦτο αὐτὸς, μὰ τὸ ναί, οὔτε τὸν ἐφοβήθην, οὔτε τὸν φοβοῦμαι· ἀλλ’ εὔχομαι νὰ μὴ ἐπανέλθῃ. Πρόκειται, Κύριοι, ν’ ἀποφασίσωμεν περὶ τῆς ἐκλογῆς Κεφαλληνίας, καὶ τὸ ζήτημα ἐτέθη ὡς ζήτημα δικαιώματος, καὶ προσκαλούμεθα νὰ ψηφοφορήσωμεν εἰς τρόπον, ὥστε νὰ μὴ ἀφαρπασθῶσι δικαιώματα, ὥστε νὰ τηρηθῇ νομιμότης· δηλαδὴ δὲν εἶναι ζήτημα προσωπικὸν, καθὼς παρετήρησεν ὁ ἔντιμος Κ. Τυπάλδος, ἀλλὰ περὶ νομιμότητος, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐκθέσῃ καθεὶς τὰς ἰδέας του. Εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἐξελέγξεως τῶν ἐκλογῶν, ἰδοὺ πῶς ἐγὼ σκέπτομαι, ἔντιμοι Κύριοι, πρέπει νὰ ὑπάρχουν νόμοι, διατυπώσεις, αἱ ὁποῖαι νὰ ἐξασφαλίζουν, ὥστε ὁ ἔχων τὸ δικαίωμα τῶν ἐκλογέων νὰ ἦναι ἀνεπηρέαστος τῆς ψήφου του. Πρέπει αἱ διατυπώσεις αὗται νὰ διατηρῶνται θρησκευτικῶς ἐκ μέρους τῶν ἀρχῶν, ὅπως μὴ διὰ τῆς παραβιάσεως τῆς διατυπώσεως παραβιάζηται τὸ δικαίωμα τοῦ ἐκλογέως. Εἶναι ὅμως περιπτώσεις, καθ’ ἃς καί τοι διετηροῦντο ὅλαι αἱ νομικαὶ διατυπώσεις, οὐδὲν ἧττον ἡ ψῆφος τοῦ ἐκλογέως εἶναι ἐπηρεασμένη, τὸ δικαίωμά του εἶναι καταγραμμένον· εἶναι περιπτώσεις, καθ’ ἃς καί τοι ἡ νομικὴ διατύπωσις ἐτηρήθη, τὸ δικαίωμα τοῦ ἐκλογέως δὲν προσβάλλεται, ὁ ἐκλογεὺς μένει ἀνεξάρτητος νὰ δώσῃ τὴν ψῆφόν του ἐκεῖ, ὅπου ἤθελε, καὶ ἐγὼ ὁ ὡς ἔνορκος, καθὼς πολὺ καλὰ παρετήρησεν ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος, παρουσιαζόμενος σήμερον νὰ δικάσω περὶ τοῦ κύρους ἢ ὄχι μιᾶς ἐκλογῆς, ἀφ’ οὗ ἔχω ἐνώπιόν μου τὴν ἀπόδειξιν, τὴν πλήρη πεποίθησιν, ὅτι ἡ ψῆφος τοῦ ἐκλογέως καθόλου δὲν παρεβιάσθη............

§155Γ. ΤΥΠ. ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Εἰς αὐτὸ, Κ. Πρόεδρε, δὲν μὲ ἄφησαν νὰ ὁμιλήσω· δὲν μὲ ἄφησαν ν’ ἀποδείξω, ὅτι δὲν ἦτο ἐλευθέρα ἡ ψῆφος τῶν ἐκλογέων.

§156ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἕως ὅτου ἔχω τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἡ ψῆφος τοῦ ἐκλογέως ὑπῆρξεν ὅλως ἀνεπηρέαστος, καί τοι δύναμαι νὰ παρατηρήσω παρατυπίας τινὰς εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου, ἐγὼ λέγω, ὅτι νομίμως ἔγεινεν ἡ ἐκλογή· καὶ ἔρχομαι εἰς συγκεκριμένα, διότι ἂν μοῦ εἴπουν τι οἱ πολιτικοὶ ἀντίπαλοι, τοὺς ἐπροσκάλεσα καὶ πάντοτε τοὺς προσκαλῶ νὰ καταδείξουν μίαν κἂν φοράν, νὰ μὲ δείξουν εἰς ἀντίφασιν μὲ οἱονδήποτε προηγούμενον. Τὴν στιγμήν, καθ’ ἥν τινες, καὶ δὲν ἀναφέρω τὰ ὀνόματα, οἱ ὁποῖοι εἶχον πολὺ ἐλέγξει τὸν τρόπον τῆς Ἀγγλικῆς Κυβερνήσεως διὰ τῶν ὀλίγων των, ἀλλὰ κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, καθ’ ἣν ἄλλοι ἐξορίζοντο, καὶ ἄλλοι ἐδιώκοντο, κατὰ τὰς στιγμὰς ἐκείνας, λέγω, παρουσιάζετο ἐπανειλημμένως ἐντὸς τῆς Ἰουνίου Βουλῆς τὸ ζήτημα περὶ νομιμότητος ἢ ἀκυρότητος τῆς ἐκλογῆς Κεφαλληνίας. Ὅλοι οἱ νόμιμοι, τύποι, μὲ τὴν πλέον μεγαλειτέραν ἀκρίβειαν ἐδικαιολογοῦντο· ὢν ἔπαρχος τῆς Κεφαλληνίας εἶχε τὴν ἱκανότητα νὰ δεικνύῃ μὲ ὅλας τὰς ἀποδείξεις τοῦ νόμου πλημμελεῖς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους τῆς Κεφαλληνίας· νομικῶς δὲν ἠμποροῦσε κἀνεὶς νὰ τῷ ἐναντιωθῇ· ἀλλ’ ἡ Βουλή, ἡ ὁποία εἶχε τὴν πλήρη συνείδησιν, ὅτι οἱ ἐκλογικοὶ ἐκεῖνοι κατάλογοι ἦσαν κακοί, εἴτε ἂν κατὰ τὰς ἐκλογὰς δὲν ἐπέμβησαν οἱ χωροφύλακες νὰ ἐξαιρέσουν ἓν μέρος ἐκλογέων καὶ νὰ εἰσάξουν ἄλλους, οὐδὲν ἧττον εἰς τὸν σχηματισμὸν τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων διὰ τῆς μονοκονδυλιᾶς τοῦ ἐπάρχου διεγράφοντο χιλιάδες ἐκλογέων, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὸ δικαίωμα, καὶ ἐνεγράφοντο ἄλλοι οἱ ὁποῖοι δὲν τὸ εἶχον, μολονότι παρουσιάζοντο ὅλαι αἱ νόμιμοι διατυπώσεις, ἐκθέσεις κλπ. ἐγὼ, καὶ πολλοὶ ἄλλοι ὡς ἐμὲ, κατεψηφίσαμεν τῆς ἐκλογῆς ἐκείνης, καὶ νομίζω ὅτι τότε μᾶς ἐπευφήμισαν ἁπλῶς τοὐλάχιστον, καὶ ἡ συνείδησις τοῦ Κυρίου Γεωργίου Τυπάλδου.

§157Γ. ΤΥΠ. ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Πανδήμως· αὐτὴ εἶναι ἡ θέσις σας. Ἂν ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος ἰουδαϊκῶς ἂς γίνωσι πληρεξούσιοι.

§158ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἂν ἡ Βουλὴ ἤθελε συνέλθει, ἠθέλετε ἰδεῖ, ὅτι ἤθελε ψηφίσει ἐκλογικὸν νόμον, διὰ τοῦ ὁποίου ἤθελε κηρύξει ὡς ἔχοντα τὸ δικαίωμα τοῦ πληρεξουσίου πάντα πολίτην Ἕλληνα, εἴτε ἐν Ἑπτανήσῳ εἴτε ἐν ἐλευθέρᾳ Ἑλλάδι κατοικοῦντα, εἴτε ὑπὸ τὴν Τουρκίαν διατελοῦντα· αὐτὸς εἶναι ἀναγκαῖος νόμος συνεπείᾳ τῆς προστασίας, περιοριστικὸς τῶν δικαιωμάτων τῶν πολιτῶν σας, Κύριε Τυπάλδε, καὶ τῶν συμπολιτῶν μου ἀκόμη.

§159Γ. ΤΥΠ. ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἐκλέξωμεν πληρεξούσιον ἕνα τοῦρκον· ἰουδαϊκῶς πως, βέβαια ἠμποροῦμεν τὸν Οὐάρδον, τὸν Στόρξ.

§160ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἐὰν θέλετε νὰ ἔχητε ὑπέρμαχον τὴν ἐλευθερίαν τοῦ λόγου, πρέπει νὰ τὴν σεβασθῆτε εἰς τοὺς ἄλλους.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἀδύνατον νὰ προβῇ ὁ ῥήτωρ διακοπτόμενος· μ’ ὅλην τὴν ἕξιν του ὁ Κ. Λομβάρδος....

§162ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἔχω τὴν συνήθειαν, ὅταν μὲ διακόπτουν νὰ μὴ τελειώνω ποτέ. Πρόκειται λοιπὸν εἰς αὐτὴν τὴν περίστασιν, τοὐλάχιστον ἐγὼ οὕτω σκέπτομαι, πρόκειται νὰ ἐκτεθῇ ἡ ψῆφος τῶν ἐκλογέων τῆς Κεφαλληνίας ὑπὲρ τῶν πληρεξουσίων, οἱ ὁποῖοι σήμερον εἶναι ἐδῶ; μετεχειρίσθησαν μέσα οἱ πληρεξούσιοι, οἱ ὁποῖοι σήμερον εἶναι ἐδῶ, τὰ ὁποῖα νὰ ἐβίασαν εἴτε ὑλικῶς εἴτε ἠθικῶς τοὺς ἐκλογεῖς τῆς Κεφαλληνίας νὰ τοὺς ψηφίσουν, ἐν ᾧ εἶχον τὴν διάθεσιν νὰ ψηφίσουν ἄλλους; Σεῖς οἱ ἴδιοι μᾶς εἴπατε ὅτι 60 χρόνους λείπει ἀπὸ τὴν Κεφαλληνίαν.

§163Γ. ΤΥΠ. ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Μᾶς ἐξηπάτησαν.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε, παρακαλῶ.

§165ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞ. Εἰς τὸν συνδυασμὸν εἰς τὸν ὁποῖον ἦτο ὁ Ἰακωβάτος ἦσαν καὶ οἱ προσβαλλόμενοι πληρεξούσιοι.

§166ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἐπειδὴ λοιπὸν βλέπω καὶ ἔχω τὴν πλήρη πεποίθησιν, ὅτι εἰς αὐτὴν τὴν ἐκλογὴν οἱ ἐκλογεῖς τῆς Κεφαλληνίας ἐξήσκησαν τὸ δικαίωμά των μὲ ὅλην τὴν ἐλευθερίαν, ὅτι οὐδεμία βία οὔτε ὑλικὴ, οὔτε ἠθικὴ ἔλαβε χώραν, ἀλλ’ ἔδωσαν τὴν ψῆφόν των ὅπου ἤθελον νὰ τὴν δώσουν, ἕνεκεν τούτου δὲν βλέπω καμμίαν αἰτίαν ἀκυρότητος τῆς ἐκλογῆς τῆς Κεφαλληνίας, οὐδένα σφετερισμὸν δικαιωμάτων· καὶ ἂν οἱ Κύριοι Τυπάλδοι εὑρίσκοντο εἰς θέσιν νὰ ἐξοντώσωσιν αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, πολὺ ὀλίγον φροντίζουν περὶ τῶν δικαιωμάτων τῶν συμπολιτῶν των, ἤλθατε ἐδῶ, ἂν δὲν λέγω διὰ νὰ ἐφαρμώσητε ἰουδαϊκῶς τὸν νόμον, ἀλλὰ διὰ νὰ μᾶς κατατρίψητε ὀλίγας ὥρας ἐπὶ ματαίῳ· ἀλλὰ δὲν ἠμπορέσατε νὰ τοὺς καταστρέψητε, τὸ ἀποδεικνύει ἡ ἀγόρευσίς σας.

§167ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ. Τὸ συμπέρασμα τῆς ἐπιτροπῆς, Κ. Πρόεδρε.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προηγεῖται πρὸ τούτου ἡ ἔνστασις, τὴν ὁποίαν ἐπρότεινεν ὁ Κ. Ἰακωβάτος.

§169ΛΟΥΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τρεῖς λέξεις.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε.

§171ΛΟΥΖΗΣ. Ἐὰν, Κύριοι, κατὰ τὴν στιγμὴν ταύτην ἀπεπειρώμην νὰ συζητήσω τὸ ἀντικείμενον τοῦτο ὑπὸ τὴν ἀκριβῶς νομικὴν ἔποψιν, βεβαίως δὲν ἤθελον ἔχει ἀνάγκην πολλῶν ἐπιχειρημάτων· ἀλλὰ φρονῶ, καὶ εἶναι μόνον τρεῖς λέξεις, τὰς ὁποίας ὑποβάλλω εἰς τὴν Συνέλευσιν, φρονῶ, ὅτι σήμερον δὲν πρόκειται, ἵνα ἀκριβολογήσωμεν περὶ τοῦ νόμου. Ἐγὼ, Κύριοι, δὲν ἤμην εἰς Κεφαλληνίαν, ὁπότε ἤρξατο ὁ ἐκλογικὸς ἀγών· πρὸ 15 ἐτῶν ζῶ εἰς Κέρκυραν, καὶ ἀπέναντι τῶν πολλῶν καὶ ἐπανειλημμένων προσκλήσεων, τὰς ὁποίας ἔλαβον παρ’ ἐντίμων φίλων μου, ἀπεποιήθην νὰ μεταβῶ εἰς Κεφαλληνίαν, καὶ ἔπραξα καὶ κἄτι τι περισσότερον· δὲν τὸ λέγω, καθότι εἶναι ἀτομικὸν, καὶ σήμερον δὲν πρόκειται νὰ εἴπω ποῖος εἶμαι καὶ ποία ἡ ἰσχύς μου, τὴν ὁποίαν νομίζω μικροῦ λόγου εἰς τὸν τόπον τῆς γεννήσεώς μου. Δὲν ἠξεύρω μεταξὺ τῶν ἄλλων τί συνέβη καὶ ποῖα διεπράχθησαν ἐκεῖ ὡς πρὸς τὰς ἐκλογάς· σᾶς τὸ ὀμνύω εἰς τὸ ἱερώτερον, τὸ ὁποῖον ἠμπορῶ νὰ ἔχω, καὶ σήμερον παρ’ ἄλλων Ἑπτανησίων ἐπληροφορήθην, παρὰ τῶν ΚΚ. Βαλαριωτῶν, ἐνῷ ἐπρογευόμεθα, μὲ ἐπληροφόρησαν περὶ τῶν ἐκεῖ πραγμάτων. Λαμβάνω ὅθεν τὸν λόγον ἀνεξαρτήτως πάσης σκέψεως περὶ τοῦ κυρίως καὶ ἀποκλειστικῶς καλουμένου νομικοῦ ζητήματος, καὶ τὸν λαμβάνω, διότι μὲ κάμνει ἐντύπωσιν ὁ Κοζάκης ὑπὸ μίαν ἄλλην ἔποψιν. Τρεῖς μόνον λέξεις ὑποβάλλω, τὰς ὁποίας, ἐὰν ἤθελεν ἐνθυμηθῆ ὁ ἔντιμος συνάδελφος Κεφαλληνίας Κ. Ἰακωβάτος, ἤθελε μετριάσει τὸν λόγον του, ἢ δὲν ἤθελεν ἐπιμείνει τοὐλάχιστον εἰς τὴν ἐξοβέλισιν. Κύριοι, ἤμην νήπιον κατὰ τὸ 1821, καὶ μόλις ἀπεγαλακτιζόμην ἤρχισα νὰ ἀκούω τὸ ὄνομα Κοζάκης, καὶ ἤρχισα νὰ τὸ ἀκούω μὲ μίαν σκηνὴν ἐθνικωτάτην· ἀχώριστος ἔμεινεν ἡ μνήμη ἐν Κεφαλληνίᾳ τῆς σκηνῆς ἐκείνης μὲ τὸ ὄνομα Κοζάκης. Ὁ Μητροπολίτης αὐτάδελφός του ἐξωρίσθη παρὰ τοῦ Μαίτλανδ, καθότι διέταξεν εἰς τὰς ἐκκλησίας ὅλας τοῦ Ἀργοστολίου καὶ τοῦ Λυξουρίου δεήσεις ὑπὲρ τῶν πασχόντων ἀδελφῶν μας, ὑπὲρ τῶν σκλάβων, οἵτινες εὑρίσκοντο μεταξὺ Ζακύνθου καὶ Κεφαλληνίας ἐπὶ πλοίου Ὀθωμανικοῦ καὶ ἐφέροντο εἵλωτες· μετεχειρίσθη δὲ, Κύριοι, τεχνάσματα διὰ τῶν ὁποίων τὸν ὀξυδερκέστατον ἄγγλον τοποτηρητὴν τῆς νήσου τὸν κατέπεισεν, ὅπως ἐπιτρέψῃ νὰ ἐξέλθωσιν οἱ Κεφαλλῆνες, καὶ χορηγήσωσι δῆθεν βοήθειαν εἰς τοὺς ἀδελφοὺς ἐκείνους ἐπὶ τῇ ὑποσχέσει, ὅτι ἤθελον ἐπιστρέψει εἰς τὴν νῆσον· ἐφόρτωσε πολεμεφόδια, τὰ ὁποῖα ἦσαν εἰς τὴν Νῆσον, ἐφόρτωσεν ὅπλα εἰς ὅλα τὰ πλοῖα τοῦ λιμένος τοῦ Ἀργοστολίου, καὶ ἔδωκεν ὑπόσχεσιν ὁ Μητροπολίτης, ὅτι ἤθελον ἐπιστρέψει εἰς τὸν λιμένα, ἀλλὰ τὰ πλοῖα, οἱ ἄνθρωποι καὶ τὰ πολεμεφόδια ἀπεβιβάσθησαν εἰς τὴν Πελοπόννησον, δὲν ἐπέστρεψαν, καὶ ἡ ὀργὴ τοῦ τοποτηρητοῦ ἐπέπεσεν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς τοῦ Μητροπολίτου, ὅστις ἐξωστρακίσθη ἀπὸ τὴν πατρίδα του. Δὲν ἔφυγε, δὲν ἐγκατέλιπε τὴν Κεφαλληνίαν, ἀλλ’ ἐξωστρακίσθη ἔρημος (χειροκροτήματα ῥαγδαῖα καὶ ἐπιδοκιμασίαι πανταχόθεν). Δὲν ἔχω ἀνάγκην, Κύριοι, τῶν ἐπιδοκιμασιῶν οὐδενὸς, ἔχω ὅμως ἀνάγκην νὰ φανῶ συνεπὴς εἰς τὰς ἰδέας μου καὶ τὰς ἀρχάς μου· καὶ εἶμαι συνεπέστατος, καὶ θέλετε μὲ εὑρεῖ τοιοῦτον μέχρι τέλους. Δὲν διαῤῥηγνύω τὴν ἱστορίαν τοῦ ἔθνους μου καὶ τῆς πατρίδος μου· ἐὰν ὁ Μητροπολίτης δὲν ἤθελεν εὑρεῖ περιποίησιν παρὰ τοῦ Αὐτοκράτορος τῆς Ῥωσσίας, ἤθελεν ἐκλείψει καὶ αὐτὸς καὶ ἡ οἰκογένειά του ὅλη. Βλέπετε, λυποῦμαι, ὅτι περιορίζω τὸν λόγον μου μόνον διὰ τὸν γέροντα ἐκεῖνον, τὸν ἀδελφὸν τοῦ Μητροπολίτου Κοζάκη, δὲν ἐννοῶ νὰ προσβάλω κανένα, ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ μὴ ὑπακούσω εἰς τὸ αἴσθημα τῆς ψυχῆς μου· ἔπαλλε τὸ στῆθός μου, ἀκούοντος διασυρόμενον τὸν γέροντα ἐκεῖνον. Κύριε Ἰακωβάτε, ὑπὲρ πάντα ἄλλον ἐγὼ σὲ σέβομαι· ἀλλ’ ἔπρεπε νὰ μὴ λησμονήσητε καὶ τὴν ἱστορικὴν αὐτὴν ἀλήθειαν· εἴπατε, ὅτι ἀπεμακρύνθη τῆς Κεφαλληνίας πρὸ 60 ἐτῶν· ὄχι, Κύριε, ἡ οἰκογένειά του ἐξέλιπεν ἀπὸ τοῦ 1821· ἔπρεπε ν’ ἀναφέρητε καὶ τὸ αἴτιον, δι’ ὃ αὕτη ἡ οἰκογένεια ἠναγκάσθη νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν Κεφαλληνίαν διὰ παντός. Ἀληθεστάτη ἡ ἐξορία τοῦ Μητροπολίτου, δὲν εἶναι εἷς νὰ μὴ τὴν γνωρίζῃ· ἀληθέστατα τὰ αἴτια, τὰ ὁποῖα τὴν ἐπροκάλεσαν, δὲν εἶναι εἷς νὰ μὴ τὰ γνωρίζῃ· εἶναι ἱστορία τοῦ ἔθνους μας. Εἰς αὐτὴν λοιπὸν τὴν κατάστασιν τῶν πραγμάτων θέλομεν ἀκριβολογήσει ἐπὶ τοῦ Νόμου; θέλομεν εἰπεῖ, ἀνάξιος νὰ ἀντιπροσωπεύῃ τὴν Κεφαλληνίαν ὁ γέρων Κοζάκης, ὁ ἀδελφὸς τοῦ Μητροπολίτου, ὅστις ἔργῳ καὶ λόγῳ ἐδείχθη προασπιστὴς τοῦ ἱεροῦ ἡμῶν ἀγῶνος, τοῦ ἀγῶνος ἐκείνου, χάριν τοῦ ὁποίου εἴμεθα ἐδῶ;

§172Γ. ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ ΤΥΠΑΛΔΟΣ. Δὲν εἶναι τὸ νομικὸν ζήτημα αὐτό.

§173ΛΟΥΖΗΣ. Σᾶς εἶπα, ὅτι δὲν ἀκριβολογῶ ἀπέναντι συμφερόντων ἐθνικῶν. Ἄλλος μὲ εἶπε χθὲς δικηγόρον, ἀλλὰ τὸν διαβεβαιῶ ὅτι εἰσερχόμενος ἐνταῦθα ἀπεξεδύθην τὴν τήβεννον τὴν δικηγορικήν. Κάθε φορὰν, ὅπου ἡ καρδία μου θέλει νὰ ὁμιλήσῃ, θὰ σᾶς ὁμιλῶ, καὶ δὲν θὰ μὲ φοβίσῃ τίποτε. Λέγω λοιπὸν, ὅτι θεωρῶ σκληρὰν τὴν ἐξοβέλισιν ταύτην τοῦ Κ. Κοζάκη, δὲν προβαίνω περαιτέρω· ἓν δὲ μόνον σᾶς λέγω εἰσέτι· ἐὰν σήμερον, Κ. Ἰακωβάτε, ἔζη ὁ Ἀνδρέας ὁ Μεταξᾶς, ἤθελες τοῦ διαφιλονεικήσει τὸ δικαίωμα νὰ ᾖναι πληρεξούσιος τῆς Κεφαλληνίας; Ἠξεύρεις, Κ. Ἰακωβάτε, τί ἔπραξε, πόσον ἠγωνίσθη ὁ Ἀνδρέας Μεταξᾶς καὶ πόσον ὑπὸ τοῦ ἔθνους ἐτιμήθη;

§174ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Ὄχι.

§175ΛΟΥΖΗΣ. Πολλὰ καλά. Ἐὰν δὲν τὸ εἰξεύρῃς, τὸ γνωρίζει ἡ ἱστορία ὅλη, οἱ ἄνθρωποι δύνανται νὰ ἔχουν καὶ τὰ ἁμαρτήματά των, ἀλλ’ ἐγὼ ἤθελα νὰ κάμνῃς ὅ,τι ἔκαμεν ἐκεῖνος καὶ νὰ ἔχῃς καὶ τὰ ἁμαρτήματά του. Ἤθελες διαφιλονεικήσει τοῦ Ἀνδρέα τοῦ Μεταξᾶ νὰ ᾖναι σήμερον πληρεξούσιος τῆς Κεφαλληνίας; καὶ ἐὰν τὸ ἤθελες φιλονεικίσει, ποῖος ἤθελε σὲ ἀκούσει; (γέλως).

§176ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Αὐτὰ νὰ σημειωθοῦν εἰς τὰ πρακτικά.

§177ΛΟΥΖΗΣ. Μάλιστα, νὰ σημειωθοῦν διὰ νὰ μείνουν ὡς ἱστορία, διότι, ὅταν ὁμιλῇ ἡ καρδία, δὲν ὁμιλεῖ ὁ νοῦς· δὲν εἶναι προεσχεδιασμένος ὁ λόγος μου· ἐὰν ἤθελον τὸν προσχεδιάσει, ἤθελεν εἶναι καὶ ῥητορικώτερος καὶ ἐμφαντικώτερος. Λέγω λοιπὸν, ὅτι κατ’ αὐτὴν τὴν ἀκροτάτην περίπτωσιν, καθ’ ἣν παρουσιάζονται ἄτομα, ὁποῖα εἶναι οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοί μας, ἂν θέλωμεν νὰ ἀκριβολογήσωμεν περὶ τῶν νόμων, Κύριε Ἰακωβάτε, ἐκ μέρους μου δὲν θὰ εἶχες ἀντίῤῥησιν· ἔστω τοῦτο πρὸς ἱκανοποίησίν σου, ὁ νόμος εἶναι καθὼς σὺ εἶπες.

§178ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Τότε μάλιστα, ἀφοῦ συναινεῖς, ὅτι ὁ νόμος εἶναι ἐναντίος.

§179ΛΟΥΖΗΣ. Συναινῶ βεβαίως, καθότι ὁ νόμος δὲν ἔχει δύω πρόσωπα, ἔχει ἕν καὶ μόνον, καὶ ὁ νόμος δὲν ἀναγινώσκεται, εἰμὴ καθὼς εἶναι γεγραμμένος, καὶ δὲν ἐννοεῖται εἰμὴ καθὼς δύναται νὰ τὸν ἐννοήσῃ ἕκαστος, ὅστις ἔχει ὀλίγην τριβὴν περὶ τοὺς νόμους. Ἀλλὰ φρονῶ, ὅτι σήμερον δὲν εἶναι ἡ περίπτωσις ν’ ἀκριβολογήσωμεν περὶ τὰ τοιαῦτα. Πιστεύω, ὅτι ἡ Πατρίς, ἡ ὁποία ἐξελέξατο αὐτοὺς τοὺς Κυρίους, ἵνα τὴν ἀντιπροσωπεύσωσιν ἐξίσου ὡς ἐξελέξατο ἡμᾶς, ἡ Πατρίς, λέγω, ἐκείνη ἔδειξε μίαν ψυχήν, μίαν πρόθεσιν, ἴσως ἀναθέσῃ καὶ εἰς τὰς χεῖράς των τὰς τύχας της, τὰς τύχας τοῦ ἔθνους.

§180ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Τοῦ ἐμπιστεύομαι καὶ τὴν ζωήν μου.

§181ΛΟΥΖΗΣ. Ἡμεῖς δὲν δυνάμεθα ν’ ἀναδειχθῶμεν ἀνώτεροι τῆς πατρίδος, ἡ ἐντολή μας δὲν εἶναι αὐτὴ, δὲν μοὶ ἔδωκεν ἡ Πατρὶς ἐντολὴν νὰ ἔλθω ἐδῶ νὰ ἐξοβελίσω ἐκεῖνον, ὅστις δὲν ἐξελέχθη διὰ καλπονοθεύσεων· δὲν παρεβιάσθησαν διὰ νοθεύσεως αἱ ἐκλογαὶ τῆς Κεφαλληνίας. Ἐὰν τοιοῦτόν τι ὑπῆρχε, Κύριέ μου, καὶ δὲν τὸ εἴπατε, καὶ ἐγὼ τὸ ἀγνοῶ, ἐνῷ σᾶς εἶπον, ὅτι συμφωνῶ μὲ ὅσα ἐπὶ τοῦ νομικοῦ ζητήματος εἴπατε, ἤθελον σᾶς προσθέσει, ὅτι συμφωνῶ καὶ μὲ τὸ συμπέρασμά σας. Ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ συμφωνήσω ὡς ἐκ τῶν ἐκτάκτων περιστάσεων, εἶναι καιρὸς, ὅπως ἀληθῶς ἐκπροσωπευθῇ ἡ Ἑλληνικότης, καὶ ἐπεθύμουν νὰ τὴν ἐκπροσωπεύσουν ἐκεῖνοι, οἵτινες ἠγωνίσθησαν ἀείποτε καὶ ἐκεῖνοι καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν, οὐχ ἵνα ἀδικήσω τὴν πατρίδα μας, ὅτι δὲν ἔχει ἴσα ἄτομα ἱκανότητος, ἀνεξαρτησίας καὶ πατριωτισμοῦ, ὄχι, ἀλλὰ διότι θέλω ὥστε αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι νὰ δειχθῶσιν ἄξιοι τῶν πατέρων των ἄξιοι τῶν ἔργων τοῦ 1821, καὶ θέλω νὰ τοὺς ἐκθέσω ἐνώπιον του Ἔθνους. Ἄφησέ τους ἐδῶ, φίλε Ἰακωβάτε· δὲν θέλομεν μετανοήσει. (Ἐπιδοκιμασίαι καὶ χειροκροτήματα ἐκ τοῦ ἀκροατηρίου).

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλω ἐρωτήσει ὑμᾶς, ἐὰν παραδέχησθε τὸ ἔγκυρον τῆς ἐκλογῆς. Ἐπειδὴ ὅμως ἐγένετο πρότασις, ἀπευθυνομένη κατὰ δύω πληρεξουσίων ὡς πρὸς τὰ προσόντα τοῦ ἐκλεξίμου αὐτῶν, μετέπειτα θέλω ἐρωτήσει τὴν Συνέλευσιν, ἐὰν παραδέχηται τὸ ἔγκυρον τῆς ἐκλογῆς τῶν δύω. Ὅσοι παραδέχονται, συμφώνως μὲ τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐπιτροπῆς, ὅτι ἡ ἐκλογὴ τῆς Κεφαλληνίας εἶναι ἔγκυρος παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται σχεδὸν πάντες.) Παρεδέχθη.

§183ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Ἀνέστησαν ἐκ σφάλματος.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ κάμετε παρατήρησιν ἐπὶ τῆς ἀποφάσεως τῆς Συνελεύσεως. Θέλω ἐρωτήσει ὡς πρὸς τὸν Κύριον Γεώργιον Τυπάλδον Κοζάκην καὶ Σπυρίδωνα Μεταξᾶν, ἐὰν παραδέχησθε, ὅτι εἶναι νόμιμοι ἀντιπρόσωποι τῆς Κεφαλληνίας. Οἱ παραδεχόμενοι, ὅτι ὁ Γεώργιος Κοζάκης Τυπάλδος καὶ Σπυρίδων Μεταξᾶς εἶναι νόμιμοι ἀντιπρόσωποι Κεφαλληνίας, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται σχεδὸν ἅπαντες). Ἐγένετο δεκτόν.

§185ΣΟΛΩΜΟΣ. Διὰ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους εἶπεν ὁ Κύριος Λούζης, κατ’ ἐμέ, εἶναι δεκτοί.

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νόμιμοι πληρεξούσιοι Κεφαλληνίας λοιπὸν ἀνεγνωρίσθησαν παρὰ τῆς Συνελεύσεώς σας οἱ Κύριοι, Ἠλίας Ζερβὸς, Γεώργιος Κοζάκης, Γεώργιος Ἰακωβάτος, Ἰωσὴφ Μομφεράτος, Νέστωρ Σολωμὸς, Ἀντώνιος Βρυώνης, Νικόλαος Λούζης, Δημήτριος Μιλιαρέσης, Ἰωάννης Ἄννινος, Νικόλαος Βαλσαμάκης, Νικόλαος Γεωργακάτος, Ἐπαμ. Μεταξᾶς, Σπυρίδων Μεταξᾶς, Γεράσιμος Μαυρογιάννης, Χαρ. Ἰακωβάτος, Βαπτιστὴς Ἄννινος, Ἰω. Καπελέτος, Γεράσιμος Λειβαδᾶς, Ἀναστ. Μεταξᾶς, Σταμ. Πυλαρινός.

§187ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Εἶναι σημειωμένοι ποῖοι ἀνέστησαν;

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῶν ψηφοφοριῶν δι’ ἀναστάσεως σημειοῦνται μόνον, ὅτι ἐσηκώθησαν οἱ περισσότεροι.

§189ΠΟΛΛΟΙ. Ὅλοι ἐσηκώθησαν ἐκτὸς τῶν δύω Τυπάλδων Ἰακωβάτων.

§190ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ἡ ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῆς ἐξελέγξεως τῆς ἐκλογῆς Ζακύνθου ν’ ἀναγνώσῃ τὴν ἔκθεσίν της,

§191ΒΕΛΙΑΝΙΤΗΣ. Κύριοι, ἐλπίζω, ὅτι ἡ ἐξέλεγξις ἐπὶ τῶν ἐκλογῶν τῆς Ζακύνθου νὰ μὴ παρέξῃ ἐπασχόλησιν εἰς τὴν Συνέλευσιν ταύτην, καθόσον ὀφείλω νὰ τὸ εἴπω πρὸς τιμὴν τῆς Ζακύνθου ἰδιαιτέρως, εἰς αὐτὴν τὴν νῆσον ὑπῆρξε μοναδικόν τι καὶ ἐξαιρετικόν, τουτέστιν ἀπ’ ἀρχῆς συνηγωνίσθησαν εἴκοσι (20, οἵτινες καὶ ἐξελέχθησαν. Ὡς ἐκ τούτου βλέπετε, ὅτι δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ οὔτε ἔνστασις πρὸς ἀκύρωσιν, οὔτε ἄλλη τις μεμψιμοιρία ἐξ ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι δυστυχῶς ἐδῶ ἄχρι τοῦδε ἠκούσθησαν καὶ ἐπανελήφθησαν· ἡ ἐπιτροπὴ ἑπομένως διατρέξασα ὅλα τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα τῇ ὑπεβλήθησαν, ἀνεῦρεν, ὅτι τὰ πάντα ἔλαβον χώραν ἐν πλήρῃ νομιμότητι καὶ διὰ τῆς τηρήσεως ὅλων τῶν τύπων τῶν ὑπαγορευομένων ὑπὸ τοῦ νόμου, ὅτι αἱ δημοσιεύσεις αἱ προσήκουσαι εἰς τὴν ἐξάσκησιν τοῦ δικαιώματος τῆς ἐκλογῆς ἐγένοντο ἐν πλήρει νομιμότητι καὶ ἐν ταῖς προθεσμίαις ταῖς ὁριζομέναις παρὰ τοῦ νόμου, ὅτι διαρκούσης τῆς ψηφοφορίας οὐδεμία παρατυπία ἢ ἄλλη παραβίασις ἔλαβε χώραν, καὶ ὡς ἐκ τούτου ἐσυμπέρανεν ἡ ἐπιτροπὴ ὑπὲρ τῆς ἐπικυρώσεως αὐτῶν τῶν ἐκλογῶν καὶ δι’ ὀλίγων λέξεων ἐξέθεσεν αὐτὴν τὴν γνωμοδότησίν της εἰς τὸ γραφεῖον, τὸ ὁποῖον ὁμοῦ μὲ τὰ λοιπὰ, τὰ ὁποῖα μᾶς παρεδόθησαν, καθυποβάλλω εἰς τὴν Συνέλευσιν, καὶ παρακαλῶ, ὡς εἰσηγητὴς τῆς ἐπιτροπῆς, ἵνα ἡ Συνέλευσις ἐπικυρώσῃ τὸ συμπέρασμα.

ΕΚΘΕΣΙΣ

Τῆς ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς ἐξελέγξεως τῆς ἐκλογῆς τῶν πληρεξουσίων Ζακύνθου. Ἡ ἐπὶ τῆς ἐξελέγξεως τῶν ἐκλογῶν τῆς νήσου Ζακύνθου ἐπιτροπὴ, συγκροτουμένη ὑπὸ τῶν ὑποφαινομένων. Λαβοῦσα ὑπ’ ὄψιν τὰ ἐγχειρισθέντα αὐτῇ ἔγγραφα, ἀφορῶντα τὴν ἐκλογὴν τῶν πληρεξουσίων τῆς ῥηθείσης νήσου, ἀνεῦρεν, ὅτι τὰ πάντα προέβησαν νομοτύπως, ὅτι ἡ προσαγωγὴ τῶν καταλόγων τῶν ὑποψηφίων ἐγένετο ἐντὸς τῆς νομίμου προθεσμίας, ὡς καὶ αἱ περὶ τῆς ὁρισθείσης ἡμέρας τῶν ψηφοφοριῶν δηλοποιήσεις νομοτύπως ἐξετελέσθησαν, ὅτι οὐδεὶς ἄλλος ἐκτὸς τῶν εἴκοσι ἤδη ἐκλεχθέντων πληρεξουσίων ἐπροτάθη ὑποψήφιος, καὶ ὅτι ἐπὶ τέλους αἵτε ψηφοφορίαι κατὰ τὸ ὁρισθὲν τετραήμερον, ἡ διαλογὴ τῶν ψήφων καὶ ἡ δημοσίευσις τοῦ ἐξαγομένου τῆς ψηφοφορίας ἐγένοντο ἐν πλήρει νομιμότητι καὶ χωρὶς νὰ λάβῃ χώραν οὐδεμία παραβίασις τῶν παρὰ τοῦ νόμου ὁριζομένων κανόνων καὶ τύπων. Διὸ ἡ ἐπιτροπὴ γνωμοδοτεῖ ὑπὲρ τῆς ἐπικυρώσεως τῶν εἰρημένων ἐκλογῶν. Ἀθῆναι τῇ 21 Ἰουλίου 1864. Δ. Βελιανίτης. Γεώργιος Μόρμορης. Πολυχ. Κωνσταντᾶς.

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§193ΠΟΛΛΟΙ. Οὐδεμία.

§194ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι συμφώνως μὲ τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐπιτροπῆς, ὅτι ἡ ἐκλογὴ τῆς Ζακύνθου εἶναι ἔγκυρος, καὶ ὅτι νόμιμοι ἀντιπρόσωποι αὐτῆς εἶναι οἱ Κύριοι, Κ. Λομβάρδος, Δ. Πατέλης, Λ. Σιγοῦρος, Δ. Κοκκίνης, Γ. Τερτζέτης, Ἀν. Πλέσσας, Ἰω. Σούλη Βάρκας, Γεώργιος Λογοθέτης, Ἀνδρ. Τερτζέτης, Ἰω. Μόζερας, Ν. Κολυβᾶς, Νικόλ. Μουζάκης, Φραν. Κουερῖνος, Ἰω. Σιδηροκαστρίτης, Δημήτρ. Μιχαλίτσης, Ἀν. Γαΐτας Φώσκαρδης, Παῦλος Ταβουλιάρης, Διον. Μεταξᾶς Σαντορίνης, Ἰω. Δομενεγίνης, Μιχ. Νομικὸς, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται ἅπαντες). Ἐγένετο δεκτή. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῆς ἐξελέγξεως Λευκάδος ἔχει ἕτοιμον τὴν ἔκθεσιν;

§195ΡΑΠΤΑΚΗΣ. Κύριοι, ἡ ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῆς ἐξελέγξεως τῶν ἐκλογῶν Λευκάδος, ἀφοῦ παρετήρησεν ὅλα τὰ ἔγγραφα δὲν ἀπήντησε κανὲν γεγονὸς, τὸ ὁποῖον νὰ δύναται νὰ ἐπιφέρῃ εἴτε ἐνστάσεις, εἴτε ἀκυρότητας. Ὡς ἐκ τούτου ἔκαμε μίαν μικρὰν ἔκθεσιν σύντομον, ἀνάλογον τῆς ἁπλότητος τοῦ πράγματος, τὴν ὁποίαν σᾶς ἀναγινώσκω· ἐὰν θὰ χρειασθοῦν διασαφήσεις ἐπὶ τῶν μικρῶν ἐκείνων γεγονότων, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται, ἡ ἐπιτροπὴ δύναται νὰ τὰς δώσῃ προφορικῶς.

ΕΚΘΕΣΙΣ

Τῆς ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς ἐξελέγξεως τῆς ἐκλογῆς τῶν πληρεξουσίων Λευκάδος. Ἡ ἐπὶ τῆς ἐξελέγξεως τῶν ἐκλογῶν τῆς νήσου Λευκάδος ἐπιτροπὴ, διεξελθοῦσα μετὰ προσοχῆς ἅπαντα τὰ πρὸς αὐτὴν παραδοθέντα ἔγγραφα, τὰ ἀφορῶντα τὰς ἐκλογὰς τῶν διὰ τὴν ἐν Ἀθήναις Βʹ. Ἐθνικὴν τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσιν πληρεξουσίων, οὐδὲν ἄξιον λόγου παρετήρησεν ἐν αὐτοῖς γεγονὸς ἀντιβαῖνον πρὸς τὸν νόμον, καὶ δυνάμενον νὰ ἐπιφέρῃ τὴν ἀκύρωσιν τῶν ἐκλογῶν τούτων, ἐκτὸς μικρῶν τινων καὶ ἀσημάντων περιστατικῶν ἀναποδράστων, οὕτως εἰπεῖν, εἰς ἐκλογὰς διὰ καθολικῆς ψήφου κατὰ πρώτην ἤδη φορὰν καὶ ἐν ἀνεπαρκεῖ χρόνου διαστήματι ἐνεργηθείσας, ὡς παραδείγματος χάριν αἱ ἐσφαλμέναι ὀνομάτων καὶ πατρωνυμικῶν γραφαὶ, λάθη τινὰ ψηφοφορούντων κατὰ πρώτην ἤδη φορὰν χωρικῶν, μικραί τινες βλάβαι καλπῶν καὶ εἴ τι ἄλλο παρόμοιον. Ἓν μόνον τὴν προσοχὴν τῆς ἐπιτροπῆς ἑλκύσαν περιστατικὸν κρίνει αὕτη ἄξιον νὰ καθυποβάλῃ καὶ εἰς τὴν τῶν ΚΚ. πληρεξουσίων, καθ’ ὃ δυνάμενον νὰ χρησιμεύσῃ εἰς τὴν κακοβουλίαν ἐν τῷ μέλλοντι πρὸς κιβδήλευσιν τῆς ὑπὸ τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου προτιθεμένης ἀνεπηρεάστου ἐκδηλώσεως τῆς ἐθνικῆς θελήσεως. Τὸ περιστατικὸν αὐτὸ εἶναι τὸ ἀκόλουθον. Εἰς τὴν ἐκλογικὴν αἴθουσαν τῆς πόλεως Λευκάδος, δηλώσαντος τοῦ ἐκλογέως Γεωργίου Μιχελῆ, ὅτι εἰς τὴν κάλπην τοῦ Κ. Μαρίνου ἡ εἰς τὸ μέρος τοῦ Ναὶ ὀπὴ τῆς χοάνης ἦτο πεφραγμένη εἰς τρόπον, ὥστε δὲν ἐπιτρέπει τὴν ἐντὸς τοῦ κιβωτίου κατάπτωσιν τῶν ψήφων, ὁ βοηθὸς Κ. Θωμᾶς Πολίτης συνεπεία πράξεων τοῦ ἐπάρχου προσήγαγε τὴν χεῖρά του εἰς ὅλας τὰς κάλπας διὰ νὰ παρατηρήσῃ, ἐὰν ὑπῆρχον εἰς αὐτὰς βλάβαι χρήζουσαι διορθώσεως. Θεωροῦσα ταῦτα πάντα ὡς ὅλως τυχαῖα ἡ ἐπιτροπὴ καὶ ὅλως ἀμέτοχα κακῆς πίστεως ἢ δολίας προθέσεως καὶ πειθομένη ἐξ ὅλων τῶν ἐγγράφων καὶ περιστάσεων, ὅτι αἱ ἐκλογαὶ τῆς νήσου Λευκάδος διεξήχθησαν μεθ’ ὅλης τῆς νομιμότητος καὶ ἀνεπηρεάστου βουλήσεως τῶν ἐκλογέων τῆς νήσου ταύτης, προτείνει τὴν παραδοχὴν τοῦ κατὰ πάντα ἐγκύρου αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰουλίου 1864. Ἡ ἐπιτροπή. Δημ. Ῥαπτάκης, Δημ. Μιχαλίτζης, Ἀντ. Καποδίστριας.

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἠκούσατε Κύριοι, τὴν ἔκθεσιν. Ἐὰν ἀντίῤῥησις δὲν ὑπάρχῃ, θέλω ἐρωτήσει ὑμᾶς. Οἱ παραδεχόμενοι κατὰ τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐπιτροπῆς, ὅτι ἡ ἐκλογὴ Λευκάδος εἶναι ἔγκυρος καὶ ὅτι νόμιμοι ἀντιπρόσωποι αὐτῆς εἶναι οἱ Κύριοι, Ἀριστ. Βαλαωρίτης, Μάρ. Καλκάνης, Ἀλ. Σταματόπουλος, Γερ. Σέρβος, Σπ. Βαλαωρίτης, Εὐστ. Φιλιππᾶς, Περ. Σταῦρος, Ἰω. Μαρίνου, Ἀλεξ. Τσαρλαμπᾶς, Δημ. Κόνταρης, Εὐστ. Βλαντῆς, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται πάντες). Ἐγένετο δεκτή. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς Ἰθάκης ἐζήτησε μεθ’ ὅλης τῆς προσοχῆς ἅπαντα τὰ ἔγγραφα τὰ ἀφορῶντα τὴν ἐκλογὴν αὐτὴν καὶ μὲ τόσον μεγαλειτέραν προσοχὴν, καθόσον ἡ ἐκλογὴ αὕτη προσεβλήθη καὶ ἐζητεῖτο ἡ ἀκύρωσις αὐτῆς. Εὐτυχῶς ἡ ἐπιτροπὴ ἔφθασεν εἰς ἓν συμπέρασμα εὐάρεστον· καθ’ ὅλα ἐπείσθη, ὅτι οὐδεὶς λόγος τοιοῦτος ὑπάρχει καὶ ὅτι αἱ προσβολαὶ εἶναι πάντως ἀναπόδεκτοι. Θέλετέ μοι ἐπιτρέψει νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν ἔκθεσιν αὐτήν.

ΕΚΘΕΣΙΣ

Τῆς ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς ἐξελέγξεως τῆς ἐκλογῆς τῶν πληρεξουσίων Ἰθάκης. Ἐξετάσασα ἡ ἐπιτροπὴ ἅπαντα τὰ ἀφορῶντα τὴν ἐκλογὴν Ἰθάκης ἔγγραφα ἐξηκρίβωσεν, ὅτι κατὰ τὸν ἐκλογικὸν ἀγῶνα 9 ἐπαρουσιάσθησαν ὑποψήφιοι. Ὅτι ἀρξαμένης τῆς ψηφοφορίας εἰς τὰ διαμερίσματα τῆς πόλεως Κιονίου καὶ Κολιερᾶς, κατὰ τὴν 25 Ἰουνίου, ἐξηκολούθησεν αὕτη κατὰ τὴν 26, 27 καὶ 28, ὅτε γενομένης τῆς διαλογῆς τῶν ψήφων, προέκυψεν, ὅτι ὁ μὲν κύριος Σπυρίδων Μανολάδης ἔλαβε ψήφους 926 εἰς τὸ ναὶ, καὶ 1065 εἰς τὸ ὄχι, ὁ Κύριος Εὐστάθιος Δρακούλης 947 εἰς τὸ ναὶ, καὶ 1044 εἰς τὸ ὄχι, ὁ Κύριος Παναγιώτης Κυπαρίσσης 991 εἰς τὸ ναὶ καὶ 1001 εἰς τὸ ὄχι· ὁ Κύριος Τηλέμαχος Μαράτος 1154 εἰς τὸ ναὶ, καὶ 837 εἰς τὸ ὄχι· ὁ Κύριος Παναγιώτης Μαυροκέφαλος 622 εἰς τὸ ναὶ καὶ 1369 εἰς τὸ ὄχι· ὁ Κύριος Ἀναστάσιος Μιχαλόπουλος 880 εἰς τὸ ναὶ καὶ 1111 εἰς τὸ ὄχι, ὁ Κύριος Κωνσταντῖνος Πεταλᾶς 677 εἰς τὸ ναὶ καὶ 1314 εἰς τὸ ὄχι, ὁ Κύριος Νικόλαος Πεταλᾶς 508 εἰς τὸ ναὶ καὶ 1483 εἰς τὸ ὄχι, ὁ Κύριος Θεοδόσιος Τσιλιάνης 1091 εἰς τὸ ναὶ καὶ 900 εἰς τὸ ὄχι. Ὡς ἐκ τούτου λαχόντες τῆς πλειονοψηφίας οἱ Κύριοι, Τηλέμαχος Μαράτος, Θεοδόσιος Τσιλιάνης, Παναγ. Κυπαρίσσης καὶ Εὐστάθιος Δρακούλης, ἀνεδείχθησαν οὗτοι πληρεξούσιοι τῆς νήσου Ἰθάκης. Ἀλλὰ κατὰ τῆς ἐκλογῆς αὐτῆς προσήχθη παρά τινων ἐκλογέων κατὰ τὴν 30 Ἰουνίου, προσβολὴ, δι’ ἧς ἐξαιτοῦνται τὴν ἀκύρωσίν της διὰ πέντε λόγους, οἵτινες εἰσὶν οἱ ἑπόμενοι· Αʹ.) Διότι τῆς κάλπης τοῦ ὀγδόου ὑποψηφίου μὴ οὔσης τοποθετημένης καθὰ ὁ νόμος διακελεύει, παρεμποδίζετο ἡ χεὶρ τοῦ ψηφοφοροῦντος ἐκλογέως νὰ εἰσαγάγῃ εἰς τὸν σωλῆνα αὐτῆς ἐλευθέρως, κατὰ προαίρεσιν, τὸ σφαιρίδιον. Κατὰ τὴν τελευταίαν ἡμέραν ἐκτύπησαν ἔξωθεν τῆς κάλπης, ὅπως μὴ τυχὸν διαμένωσι σφαιρίδια ἔξωθεν τῶν ὀπῶν· τοῦτο οὐ μόνον δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς παράβασις Νόμου, δυναμένη νὰ ἐξουσιοδοτήσῃ τὴν ἀκύρωσιν τῆς τελεσθείσης ἐκλογῆς, ἀλλὰ τοὐναντίον ὡς πρόνοια κατάλληλος, ἡ ὁποία καὶ ἀλλαχοῦ ἐλήφθη, καὶ τὴν ὁποίαν καὶ αὐτοὶ οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν πληρεξουσίων ἐπεδοκίμασαν, μὴ προκύπτοντος ἐκ τῶν πρακτικῶν, ὅτι ἐγένετο οὐδεμία ἔνστασις, οὐδὲ παρατήρησις περὶ τούτου. Πανθ’ ὅσα δὲ τὸ ἔγγραφον προσβολῆς ἀναφέρει, περὶ ἐξαγωγῆς σφαιριδίων ἐκ τῶν καλπῶν, καὶ τῆς ἀκολούθου εἰσαγωγῆς αὐτῶν ἐκ μέρους τοῦ Ἀνδρέου Πορφυράτου, ῥίψαντος αὐτὰ ὅπου προηρεῖτο, οὐ μόνον ἀνυπόστατα, ἀλλὰ καὶ ψευδῆ ἐξελέγχονται, προκύπτοντος ἐκ τῶν πρακτικῶν τῶν προσυπογραφέντων παρὰ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν ὑποψηφίων, ὅτι οὐδὲν τοιοῦτον ἔλαβε χώραν, ὅτε ὁ Πορφυράτος ἐψήφισε, τοὐναντίον προκύπτει, ὅτι ἐκθέσαντος τούτου τὴν κατάστασιν, εἰς ἣν εὑρίσκοντο τὰ ὑφάσματα τῶν καλπῶν, προσεκλήθη ἵνα ἀφαιρέσῃ αὐτὰ, τῇ αἰτήσει καὶ συναινέσει τῶν ἐμπίστων. Τὸ μόνον ὅπερ ἔχεται ἀληθείας ἐστὶν, ὅτι ὁ ἐκλογεὺς Ἀνδρέας Πάλμας, ψηφίσας εἰς τὴν κάλπην τοῦ ὑποψηφίου Κωνστ. Πεταλᾶ, εὗρε τρία σφαιρίδια ἱστάμενα ἔξωθεν τῆς ὀπῆς, τὰ ὁποῖα ἀφοῦ ἐξήγαγε διετάχθη νὰ τὰ εἰσαγάγῃ πάλιν, ὅπερ καὶ ἔπραξε, θέσας αὐτὰ ὅπου καὶ πρότερον ὑπῆρχον· ἀγνοεῖται εἰς ποῖον μέρος αὐτὰ εὑρέθησαν, ὡς ἐπίσης εἰς ποῖον ἀκολούθως ἐτέθησαν, καίτοι βεβαιώσαντος τοῦ ἐκλογέως, ὅτι ὅπου καὶ πρότερον ὑπῆρχον τὰ ἔθεσε, ἀλλὰ καὶ ἂν ἠδυνάμεθα νὰ ὑποθέσωμεν, ὅτι εἰς τὸ ὄχι, ἀντὶ τοῦ ναὶ ἐῤῥίφθησαν, τοῦτο οὐδεμίαν σημασίαν θὰ εἶχεν, οὐδὲ ἐπιῤῥοὴν κατὰ τὴν προκειμένην ἐκλογὴν, μὴ ἀποτυχόντος τοῦ Κυρίου Κωνσταντίνου Πεταλᾶ, ὡς ἐκ τῆς διαφορᾶς 3 ἢ 4 ψήφων, ἀλλὰ 270 οὔσης τῆς διαφορᾶς μεταξὺ αὐτοῦ καὶ τοῦ τελευταίου ἐκλεχθέντος. Ὡς πρὸς τὸν Γʹ. οὐδόλως ἀποδεικνύεται, διαψεύδεται μάλιστα ἐκ τῶν πρακτικῶν τῆς ἐκλογῆς, καὶ ἑπομένως περιττὸν ἐνόμισεν ἡ ἐπιτροπὴ νὰ ἐξετάσῃ τὴν ἐπιῤῥοὴν, ἣν ἠδύνατο νὰ ἐξασκήσῃ ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς ἡ ἀξιουμένη διανομὴ τῶν σφαιριδίων ἐκ μέρους τοῦ Προέδρου, ἢ ἡ ἐκ μέρους του πρὸς τοὺς ψηφίζοντας ἔνδειξις τοῦ ναὶ ἢ τοῦ ὄχι. Ἡ Δʹ. προσβολὴ περὶ παραβιάσεως δῆθεν τῆς διατάξεως τοῦ βʹ. ἐδαφίου τοῦ ἄρθρ. 25 τοῦ Βασιλικοῦ Διατάγματος ὡς μὴ γραφέντων ἐπὶ τοῦ μετώπου τῆς κάλπης διὰ μεγάλων γραμμάτων τῶν ὀνομάτων τῶν ὑποψηφίων, ἐξελέγχεται καὶ αὕτη πάντως ψευδὴς, προκύπτοντος ἐπισήμως ἐκ τῶν πρακτικῶν τοῦ ἐναντίου. Καὶ ἡ Εʹ. καὶ τελευταία προσβολὴ, ἡ ἀφορῶσα τὴν διαλογὴν τῶν ψήφων, ἡ ὁποία, καθὰ διατείνονται οἱ αἰτούμενοι τὴν ἀκύρωσιν τῆς ἐκλογῆς, ἔγινε τῶν θυρῶν κεκλεισμένων καὶ ἐπὶ παρουσίᾳ τῶν ὑπαλλήλων. Βʹ. Διότι ἐνῷ κατὰ τὸ ἄρθρον 25 ἐδάφ. 2 τοῦ Βασιλ. Διατάγματος 24 Ἀπριλίου 1864 τὸ ἐσωτερικὸν μέρος τῆς κάλπης ὀφείλει νὰ περικαλύπτεται δι’ ὑφάσματος, ὥστε ἡ πτῶσις τῶν σφαιριδίων νὰ μὴ προξενῇ κρότον, τὰ ὑπάρχοντα ὑφάσματα, διαρκούσης τῆς ψηφοφορίας ἀπεσπάσθησαν παρὰ τοῦ Προέδρου τῆς ἐκλογικῆς ἐπιτροπῆς, διότι τὰ ὑφάσματα αὐτὰ ἐκτοπισθέντα προηγουμένως διὰ τῆς εἰσαγωγῆς τῶν χειρῶν τῶν ψηφοφόρων εἶχον καλύψει τὴν ὀπὴν τῶν καλπῶν, τὰ δὲ σφαιρίδια διέμενον ἔξω αὐτῶν, ὅπερ ἀνεκαλύφθη παρὰ διαφόρων ψηφοφόρων. Ὅτι τὰ σφαιρίδια αὐτὰ ἐξαχθέντα ἐῤῥίφθησαν ἀκολούθως ἀδιακρίτως εἰς τὸ ναὶ καὶ εἰς τὸ ὄχι· ὅτι παρεβιάσθη ἡ μυστικότης ὡς ἐκ τοῦ κρότου, ὅστις ἐγένετο ἀφαιρεθέντων τῶν ὑφασμάτων διὰ τῆς πτώσεως τῶν σφαιριδίων· ὅτι ταῦτα πάντα προκύπτουσιν ἐκ τῶν πρακτικῶν, ἐδύναντο δὲ νὰ βεβαιωθῶσι καὶ παρὰ διαφόρων ἐκ τῶν ψηφισάντων. Ὅτι ὁ Ἀνδρέας Πορφυράτος, ἀδείᾳ τοῦ Προέδρου καὶ συνεπείᾳ παραπόνων τῶν περιεστώτων εἰσήγαγε τὴν χεῖρά του εἰς τὰ χωνία τῶν καλπῶν, ἔλαβε τὰ σφαιρίδια καὶ τὰ ἔῤῥιψεν εἰς τὰς ὀπὰς, ὁ δὲ Ἀνδρέας Πάλμας, εὑρὼν καὶ αὐτὸς πολλὰ σφαιρίδια ἐπὶ τῆς ὀπῆς τῆς κάλπης τοῦ Κωνσταντίνου Πεταλᾶ κατὰ τὸ μέρος τοῦ ναὶ, ἐξήγαγεν αὐτὰ, τὰ ἔθεσεν ἐπὶ τῆς τραπέζης, καὶ πάλιν κατὰ διαταγὴν τοῦ Προέδρου τὰ εἰσήγαγε ῥίψας αὐτὰ, ὅπου ἠθέλησεν. Ὅτι ὁ Πρόεδρος κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας ἐκτύπα ἔξωθεν τὰς κάλπας ἵνα πίπτωσι τὰ σφαιρίδια, ὅτι συνεπείᾳ διαμαρτυρήσεως τοῦ ἀντιπροσώπου τοῦ ὑποψηφίου Θεοδοσίου Τζιλιάνη, ὁ Πρόεδρος διέταξε τὸν ψηφοφόρον Ἰωάννην Πορφύρην καὶ ἐξήγαγε τὰ ὑφάσματα τῶν καλπῶν, καὶ ὅτι ὡς ἐκ τοιαύτης ἀταξίας πολλοὶ τῶν ἐκλογέων ἀπεσύρθησαν καὶ δὲν ἐξήσκησαν τὸ δικαίωμά των. Γʹ. Ὅτι περὶ τὴν 3 ὥραν Μ. Μ. τῆς τελευταίας ἡμέρας τῆς ψηφοφορίας, ἀντὶ τοῦ ὑπαλλήλου, ἤρχισε νὰ διανείμῃ τὰ σφαιρίδια ὁ Πρόεδρος ἱστάμενος πλησίον τῶν καλπῶν καὶ δακτυλοδεικτῶν τὸ ναὶ καὶ τὸ ὄχι κατὰ τὸν βαθμὸν τῆς συμπαθείας. Δʹ. Διότι τὰ ὀνόματα τῶν ὑποψηφίων δὲν ἐγράφησαν ἐπὶ τοῦ πινακίου, διὰ μεγάλων γραμμάτων, καὶ οἱ ψηφοφόροι δὲν ἦσαν εἰς κατάστασιν νὰ διακρίνωσι τὰ ὀνόματα τῶν ὑποψηφίων. Εʹ. Διότι ἡ διαλογὴ τῶν ψήφων δὲν ἐγένετο δημοσίως, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 30 τοῦ μνησθέντος Β. Διατάγματος, ἀλλὰ κεκλεισμένων τῶν θυρῶν καὶ τῇ παρουσίᾳ μόνον τῶν ὑπαλλήλων καὶ τῶν ἐμπίστων. Ταῦτα πάντα ἔλαβον χώραν, καθὰ οἱ προσβάλλοντες τὴν ἐκλογὴν ἰσχυρίζονται, εἰς τὸ διαμέρισμα Κολιερῆς. Ἐπὶ τῶν προσβολῶν αὐτῶν καὶ τῆς περὶ ἀκυρώσεως αἰτήσεως ἡ ἐπιτροπὴ διεσκέφθη. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν Αον λόγον εἶναι πάντως ἀνυπόστατος, διότι, ὡς πρὸς τὴν τοποθέτησιν τῶν καλπῶν οὐ μόνον οὐδεμία παρατήρησις ἐγένετο, οὔτε κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ἐκλογῆς, οὔτε ἀκολούθως, παρ’ οὐδενὸς ἐκ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν πληρεξουσίων, ὅπερ ἐδικαιοῦντο, καὶ βεβαίως ἤθελον πράξει, ἂν αὗται συμφώνως πρὸς τὸν νόμον δὲν ἤθελον τοποθετηθῆ, ἀλλὰ καὶ πᾶσα τοιαύτη ὑπόνοια ἀποκλείεται, ὡς ἐκ τῆς ἐπισήμου διαβεβαιώσεως τοῦ Διευθυντοῦ τῶν Δημοσίων ἔργων, τῆς ἐμπεριεχομένης εἰς τὸ ἐπίσημον αὐτοῦ 22 Ἰουνίου 1864, πρὸς τὸν ἔπαρχον (Ἀρ. ἐγγράφου 24.) καὶ ἐκ τῆς ἐλλείψεως παντὸς παραπόνου, εἴτε παρατηρήσεως οὐ μόνον ἐκ μέρους τῶν ἐμπίστων, ἀλλὰ καὶ αὐτῶν ἀκόμη τῶν ψηφισάντων ἐκλογέων, ὅπερ ἀποδεικνύει, ὅτι οὐδόλως οὗτοι παρεμποδίσθησαν κατὰ τὴν στιγμὴν τῆς ψηφίσεως, ὡς ἐκ τῆς τοποθετήσεως τῆς κάλπης τοῦ 8 ὑποψηφίου. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον εἶναι ἀναντίῤῥητον, ὅτι αἱ κάλπαι ὑπῆρχον ἅπασαι ἐσωτερικῶς κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ψηφοφορίας ἐσκεπασμέναι δι’ ὑφάσματος, καθὰ ὁ νόμος διακελεύει· προκύπτει ὅμως, ὅτι, εἴτε διότι κατεσπευσμένως προητοιμάσθησαν, εἴτε διότι δὲν εἶχον κατασκευασθῆ μὲ τὴν ἀπαιτουμένην ἐντέλειαν κατὰ τὴν τελευταίαν ἡμέραν, ἐξηκριβώθη παρὰ διαφόρων ἐκ τῶν ψηφισάντων, ὅτι ἡ ὡς ἐκ τῆς εἰσαγωγῆς τῶν χειρῶν μετατόπισις τοῦ ὑφάσματος ἠδύνατο νὰ φέρῃ προσκόμματα εἰς τὴν ἐξακολούθησιν τῆς ψηφοφορίας, παρεμποδίζουσα τὴν εἴσοδον τῶν σφαιριδίων, τόσον εἰς τὸ ναὶ ὡς καὶ εἰς τὸ ὄχι, καὶ ἑπομένως ὁ Πρόεδρος ἔλαβε τὸ μέτρον νὰ ἐξουσιοδοτήσῃ τὴν ἀφαίρεσιν τοῦ ἐσωτερικοῦ ὑφάσματος τῶν καλπῶν, ἵνα ἐλευθέρως εἰσέρχωνται τὰ σφαιρίδια. Τὸ μέτρον τοῦτο, ὅπερ βεβαίως ἐκ τῆς ἀπολύτου ἀνάγκης ὑπηγορεύθη, μὴ ὑπαρχουσῶν οὐδὲ ἑτέρων καλπῶν πρὸς ἀντικατάστασιν, δὲν ἐλήφθη αὐθαιρέτως, οὐδὲ παρὰ τὴν θέλησιν τῶν ὑποψηφίων ἢ τῶν ἀντιπροσώπων αὐτῶν. Προκύπτει μάλιστα ἐκ τῶν ἐπισήμων Πρακτικῶν τῆς ἐκλογῆς, ὅτι τοῦτο ἔλαβε χώραν κατὰ τὴν τελευταίαν ἡμέραν τῆς ἐκλογῆς κατὰ τὴν 5. ὥραν Μ. Μ. καὶ ἀφοῦ οἱ ἀντιπρόσωποι ἅπαντες τῶν ὑποψηφίων ᾐτήσαντο τὴν ἀφαίρεσιν τῶν ὑφασμάτων, κατὰ τῆς ὁποίας σήμερον οἱ προσβάλλοντες τὴν ἐκλογὴν παραπονοῦνται. Ἂν δὲ ὁ Πρόεδρος καθὰ οὗτοι διατείνονται καὶ τῶν ἐμπίστων οὐδεμίαν ἔχει ὑπόστασιν, ἀνεξαρτήτως πάσης ἑρμηνείας τοῦ νόμου, ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἀποδεικνύεται ἐκ τῶν πρακτικῶν, τῶν προσυπογραφέντων καὶ παρὰ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν ὑποψηφίων, ὅτι περαιωθείσης τῆς ψηφοφορίας ἡ διαλογὴ τῶν ψήφων ἐγένετο δημοσίως καὶ κατὰ τὴν παρὰ τοῦ νόμου ὁριζομένην τάξιν. Τούτων ἕνεκεν ἡ ἐπιτροπὴ, πεισθεῖσα ὅτι αἱ εἰσαχθεῖσαι προσβολαὶ κατὰ τῆς ἐκλογῆς τῆς νήσου Ἰθάκης, καὶ ἡ πρὸς ἀκύρωσιν τῆς νήσου αὐτῆς αἴτησις, οὐδεμίαν ἐν τῷ νόμῳ ἔχουσιν ὑπόστασιν, γνωμοδοτεῖ διὰ τὴν ὑποβολὴν αὐτῶν, καὶ προτείνει τὴν ἐπικύρωσιν τῆς ἐκλογῆς. Ἡ ἐπιτροπὴ Νικόλαος Α. Βαλσαμάκης, Ἀνδρέας Π. Πλέσας, Δημήτριος Κόνδαρης εἰσηγητής.

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἠκούσατε τὴν ἔκθεσιν. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις; Οἱ παραδεχόμενοι, ὅτι, κατὰ τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς ἡ ἐκλογὴ τῆς Ἰθάκης εἶναι ἔγκυρος παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι (ἐγείρονται σχεδὸν ἅπαντες) ἐγένετο δεκτή. Νὰ προσέλθῃ ἡ ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς Κυθήρων. Ὁ Κύριος Μαράτος ἀναγινώσκει τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐξελεγκτικῆς ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς Κυθήρων.

ΕΚΘΕΣΙΣ

Τῆς ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς ἐξελέγξεως τῆς ἐκλογῆς τῶν πληρεξουσίων τῆς νήσου Κυθήρων. Λαβοῦσα ὑπὸ σκέψιν ἡ ἐπιτροπὴ ἅπαντα τὰ εἰς αὐτὴν διαβιβασθέντα ἔγγραφα, τὰ ἀφορῶντα τὴν ἐκλογὴν τῶν πληρεξουσίων Κυθήρων, ἐξηκρίβωσεν, ὅτι ἑπτὰ ἦσαν οἱ συναγωνιζόμενοι ὑποψήφιοι, ὅτι λαβούσης χώραν τῆς ἐκλογῆς τὴν 25, 26, 27 καὶ 28 τοῦ παρελθόντος μηνὸς Ἰουνίου, καὶ γενομένης τῆς διαλογῆς τῶν ψήφων προέκυψεν, ὅτι οἱ Κύριοι Κοσμᾶς Πανάρετος, Δόκτωρ Δημήτριος Ῥαπτάκης, Μηνᾶς Καρύδης, καὶ Δόκτωρ Γεώργιος Μόρμορας, ἔτυχον τῆς πλειονοψηφίας κατέναντι τῶν κυρίων Γεωργίου Ἀρώνη, Κωνσταντίνου Λαζαρέτου καὶ Ἐμμανουὴλ Σιμιτεκόλου, λαβόντες οἱ μὲν Κύριοι,

Ἐπομένως οἱ μνησθέντες ἀνεδείχθησαν πληρεξούσιοι τῆς νήσου Κυθήρων, πλειονοψηφήσαντες ἀπέναντι τῶν Κυρίων

Ὅτι τὰ πάντα ἔλαβον χώραν τακτικῶς καὶ νομίμως, πλὴν μιᾶς ἀσημάντου πράξεως λαβούσης χώραν εἰς τὰς δύω κάλπας τῶν Κυρίων Ἐμμανουὴλ Σιμιτεκόλου καὶ Κωνσταντίνου Λαζαρέτου κατὰ τὴν τετάρτην ἡμέραν τῆς ψηφοφορίας 28 Ἰουνίου 1864. Εἷς ἐκλογεὺς, ὀνομαζόμενος Σταυριανὸς Τσαούσης τοῦ Κοσμᾶ ἐκ τοῦ χωρίου Βιαράδικα, ἐφωράθη καθ’ ἣν στιγμὴν ἐξήγαγε τὴν χεῖρά του ἐκ τῆς ὑστέρας κάλπης καὶ ἡτοιμάζετο ν’ ἀπέλθῃ, ὅτι εἶχεν ἐν τῷ μεταξὺ τῶν δύω τελευταίων δακτύλων τῆς χειρός του δύω σφαιρίδια, ἐρωτηθεὶς δὲ περὶ τούτου, ἀπήντησεν ὅτι δὲν ἔῤῥιψεν ἐντὸς τῶν δύω καλπῶν τῶν τελευταίων ὑποψηφίων Λαζαρέτου καὶ Σιμιτεκόλου τὰ εἰς χεῖράς του εὑρεθέντα δύω σφαιρίδια μὲ τὴν πρόθεσιν νὰ κρατήσῃ διὰ νὰ τὰ ἐπιῤῥίψῃ ἀκολούθως. Ἡ διαγωγὴ αὕτη τοῦ ψηφίσαντος οὐδεμίαν ἀλλοίωσιν δύναται νὰ ἐπιφέρῃ εἰς τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐκλογῆς καὶ μᾶλλον χαρακτηρίζει αὐτὸν ὡς ἀμαθῆ, ἀνόητον, καὶ οὐδεμίαν γνῶσιν ἔχοντα τοῦ ἰσχύοντος ἐκλογικοῦ νόμου· διὰ τὴν πρᾶξιν ταύτην συμφώνως μὲ τὸν νόμον τῷ ὑπεβλήθη δίμηνος φυλάκισις καὶ πρόστιμον δέκα λιρῶν, πληρώσας ἀκριβὰ τὴν ἀνοησίαν του. Τὸ γεγονὸς δὲ τοῦτο δὲν ἐκρίθη ἄξιον λόγου, ὥστε νὰ παρουσιασθῇ ἔνστασις ἢ προσβολή. Ἐκ τῶν ἐγγράφων ἐξάγεται, ὅτι τὰ πάντα ἔλαβον χώραν συμφώνως μὲ τὸν νόμον καὶ οἱ πλειονοψηφήσαντες ἀνεδείχθησαν νόμιμοι πληρεξούσιοι Κυθήρων. Διὸ ἡ ἐπιτροπὴ προτείνει τὴν ἐπικύρωσιν τῆς ἐκλογῆς ταύτης.

Ἡ Ἐπιτροπὴ

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ.

ΤΗΛΕΜ. ΜΑΡΑΤΟΣ.

ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΚΟΥΕΡΙΝΟΣ.

Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις κατὰ τῆς γνώμης τῆς ἐπιτροπῆς;

§198ΑΝΝΙΝΟΣ. Παρακαλῶ νὰ ἀκούσω πόση εἶναι ἡ ἐπιβληθεῖσα ποινή.

§199ΜΑΡΑΤΟΣ. Δίμηνος φυλάκισις καὶ 10 λιρῶν πρόστιμον· χρεωστοῦμεν ν’ ἀποσοβήσωμεν αὐτὸ τὸ μέτρον, εἶναι καιρὸς νὰ παύσωσιν αὐτὰ τὰ προστίματα εἰς τὴν Ἑπτάνησον, αὐτὸ τὸ ἐμπορικὸν μέτρον, τὸ ὁποῖον πρὸ πολλοῦ ἐπεβάλλετο. Οἱ δύω μῆνες τῆς φυλακίσεως εἶναι παρὰ πολύ. Ἠδύνατο ὁ Κύριος ἔπαρχος, ἢ ἡ ἀρχὴ ἐκεῖ νὰ ἐπιβάλῃ μίαν ποινὴν πρὸς παραδειγματισμὸν, ἤρκει πρὸς τοῦτο νὰ τοῦ ἀπαγορεύσῃ νὰ ψηφοφορήσῃ....... Παρακαλῶ νὰ τεθῇ ἡ παρατήρησίς μου αὕτη εἰς τὰ πρακτικὰ, διότι εἶναι καιρὸς νὰ παύσουν πλέον αὐτὰ τὰ προστίματα.

§200ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Συμφωνῶ μὲ τὴν γνώμην τοῦ Κ. προλαλήσαντος, καὶ προτείνω νὰ στιγματισθῇ ἡ διαταγὴ αὕτη τοῦ ἐπάρχου.

§201ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Προτείνω νὰ ἐπιστραφῶσιν αἱ 10 λίραι.

§202ΜΑΡΑΤΟΣ. Τοῦτο δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸ ἔγκυρον ἢ μή.

§203ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Τοῦτο ἀφορᾷ τὴν ἐκλογὴν, διότι πάντοτε, ὁπωσδήποτε, ὀφείλομεν νὰ φέρωμεν παρατηρήσεις ἐπὶ τῶν πράξεων τῶν ἀρχῶν, αἵτινες ἀφορῶσι τὴν ἐκλογὴν, διότι εἰς τὸ γεγονὸς τοῦτο ὁ ἔπαρχος παρηνόμησε.

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τῳόντι εἰς τὴν Συνέλευσιν, ὡς καὶ εἰς τὰς Βουλὰς, συνειθίζεται, ὁσάκις εἰς τὴν ἐξέλεγξιν τῶν ἐκλογῶν ἀπαντῶνται παραπτώματα τῶν ἀρχῶν, ἐκφράζεται ἡ ἀρχὴ τῆς τιμωρίας καὶ καταδίκης τοῦ ὑπαλλήλου. Δὲν δυνάμεθα ὅμως νὰ προβῶμεν εἰς μέτρον, διότι πρὸ μικροῦ ἀπῃτήσατε νὰ μὴ τεθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ἡ λέξις Συνέλευσις· μετ’ ὀλίγον θέλετε γίνει νομοθέται καὶ ἀποφασίζετε περὶ οἱουδήποτε θέλετε.

§205ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Τότε δὲν εἴμεθα Συνέλευσις, δὲν εἴμεθα ἐξηλεγμένοι, ἤδη ὅμως ἐξηλέγχθημεν ἀρκετοὶ, ὥστε ν’ ἀποτελῆται ἀριθμὸς νόμιμος πρὸς ἀπόφασιν.

§206ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Κύριοι, σπουδαίως ἂν θέλετε νὰ ἐφαρμόσητε τὸν νόμον, ὁ ἔπαρχος δὲν ἔχει δίκαιον. Εἰς τὸν ἐκλογικὸν νόμον, συνεπείᾳ πολλῶν παραβάσεων, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο, ὑπάρχουσι ποιναὶ κατ’ ἐκείνων, οἵτινες ἀρνοῦνται τὴν ψῆφόν των εἰς ὅλας τὰς κάλπας. Ἕνεκα δὲ τῆς καθολικῆς ψηφοφορίας προσῆλθον πολλοὶ ἄνθρωποι νὰ ψηφοφορήσωσιν, οἱ ὁποῖοι πρώτην φορὰν μετεῖχον ψηφοφορίας. Αἱ ἐπιτροπαὶ δὲ δὲν ἔπρεπε νὰ ἐπιβάλουν τὰς ποινὰς ἐκείνας, τὰς ὁποίας ἡ Ἰόνιος Βουλὴ εἰς τὸν νόμον αὐτῆς ἐθέσπισε (θόρυβος πέριξ τῆς τραπέζης τῶν στενογραφείων). Δὲν δυνάμεθα δὲ τώρα νὰ καταστρέψωμεν τὴν ἀπόφασιν τοῦ δικαστηρίου. Μία σύστασις ἐκ μέρους τῆς Συνελεύσεως εἶναι ἐντὸς τοῦ δικαιώματός μας νὰ τὴν ζητήσωμεν, καὶ νὰ προκαλέσωμεν μίαν χάριν ἐκ μέρους τῆς Αὐτοῦ Μεγαλειότητος.

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ σημειωθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ, ὅτι οἱ Κύριοι ἀντιπρόσωποι τῆς Ἑπτανήσου ἀποδοκιμάζουν τὴν πρᾶξιν τῆς ἐκλογικῆς ἐπιτροπῆς Κυθήρων καὶ ἐκφράζουν τὴν εὐχήν των νὰ δοθῇ χάρις εἰς τὸν καταδικασθέντα παρ’ αὐτῆς ἐκλογέα, οὗτινος τὸ ὄνομα ἀναφέρεται εἰς τὴν ἔκθεσιν.

§208ΣΟΛΩΜΟΣ. Μοὶ ἐπιτρέπεται τόρα, ὅτε ἐξηλέγχθημεν, νὰ σᾶς ἀναφέρω, ὅτι πρέπει ἐνταῦθα νὰ φέρωμεν τὴν εἰκόνα ἐκείνου, ὅστις εἶναι ἀρχηγὸς τῆς θρησκείας ἡμῶν, τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ;

§209ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν πλήρει συνεδριάσει θέλει γίνει λόγος εἰς τὸ Σῶμα. Ἠκούσατε τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐκλογῆς Κυθήρων, ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§210ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐπιτροπῆς, ὅτι ἡ ἐκλογὴ εἶναι ἔγκυρος, καὶ νόμιμοι αὐτῆς ἀντιπρόσωποι, οἱ Κ. Κ. Κοσμᾶς Πανάρετος, Δημήτριος Ῥαπτάκης, Μηνᾶς Καρύδης, Γεώργιος Μόρμορης, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται σχεδὸν ἅπαντες.) Ἐγένετο δεκτή.

§212ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλετε νὰ γίνῃ ὁ ὅρκος συνηγμένων πάντων ἐνώπιον τῆς Συνελεύσεως;

§213ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ὅπως ἀγαπᾶτε· ἐπειδὴ ὅμως, συνάδελφοι, ἔμεινεν ἡ ἐκλογὴ τῶν Παξῶν, ἤθελον προτείνει τοῦτο· γνωρίζετε ὅλοι θετικῶς, ὅτι τὰ πάντα ἐτελείωσαν ἀκριβῶς ἐν τάξει, δυστυχῶς δὲν ἔχομεν τὰ ἔγγραφα· ὁ λαβὼν τὰς πλειοτέρας ψήφους, ὅστις ἔχει τὰ ἔγγραφα δὲν ἦλθεν ἀκόμη. Προτείνω λοιπὸν, ὡς πολλάκις τοῦτο ἐγένετο εἰς τὴν τῆς Ἑπτανήσου Βουλὴν, νὰ ἐπικυρώσωμεν προσωρινῶς τὴν ἐκλογὴν καὶ νὰ δοθῇ ὁ προσωρινὸς ὅρκος, ἐπιφυλαττομένης τῆς Συνελεύσεως νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὰ ἔγγραφα αὔριον, καὶ ἂν τυχὸν ᾖναι πράγματα, τὰ ὁποῖα θέλουν ἐπιφέρει τὴν ἀκύρωσιν τῆς ἐκλογῆς, θέλομεν ἀκυρώσει αὐτήν.

§214ΙΑΚΩΒΑΤΟΣ. Αὔριον πλέον δὲν θὰ ἤμεθα ἰόνιοι.

§215ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Τόσῳ περισσότερον λοιπὸν νὰ γίνῃ τώρα ἡ ἐπικύρωσις. Γίνεται διακοπὴ ἐπὶ ¼ ὅπως προσέλθωσιν οἱ ἱερεῖς, καὶ δώσωσι τὸν ὅρκον οἱ πληρεξούσιοι τῆς Ἑπτανήσου.

§216ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλω ἐκδώσει προσκλητήριον διὰ τοὺς Κ. Κ. ἀντιπροσώπους, διὰ νὰ ὁρκισθῶσιν αὔριον.

§217ΠΟΛΛΟΙ. Εἰς ποίαν ὥραν;

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὰς 10. Διαλύεται ἡ Συνεδρίασις (ὥρα 2 καὶ 23 Μ. Μ).

Ὁ Πρόεδρος

Ε. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ.

Οἱ Γραμματεῖς Μιχαηλίδης Ξυδάκτυλος Γαΐτας Φώσκαρδης Μεταξᾶς.