1864.05.22

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 269.

Τῆς 22 Μαΐου 1864.

(Παρασκευὴ)

Ὥρα 1 Μ. Μ. Ἀναγνωσθέντος τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου καὶ τῆς Συνελεύσεως ἐν νομίμῳ ἀπαρτίᾳ γενομένης, ἤρξατο ἡ συνεδρίασις. — Ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις κατὰ τῶν πρακτικῶν;

§2ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κάμνω τὴν παρατήρησιν, ὅτι ἡ Συνέλευσις συνεδριάζει πολὺ ἀργὰ, ἐνῷ τινὲς τῶν Κ. Κ. πληρεξουσίων ἔρχονται ἀπὸ τὴν 1 ὥραν. Ἤθελον ἐρωτήσει τὴν Συνέλευσιν, ἐὰν ἠμπορῇ νὰ ἀποφασίσῃ ἓν ἐκ τῶν δύω· ἢ νὰ ἔρχηται τὴν πρώτην ὥραν ἀκριβῶς ἢ ἄλλην τινα ὥραν, ἀλλὰ πάντοτε ἀκριβῶς.

§4ΠΟΛΛΟΙ. Εἰς τὰς 3 Μ. Μ.

§5ΕΤΕΡΟΙ. Εἰς τὰς 8 τὸ πρωΐ· εἰς τὰς 9.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἠξεύρομεν ἀπὸ ἄλλας περιστάσεις, ὅτι εἶναι ἀδύνατον εἰς τὰς 8· διὰ τοῦτο ἂς σκεφθῶμεν μεταξὺ μας οἱ πληρεξούσιοι, καὶ ἀφοῦ ὡριμάσῃ αὐτὴ ἡ ἰδέα ἂς ἀποφασίσωμεν. — Παρατηρῶ προσέτι, ὅτι τὰ τμήματα πρέπει νὰ συνέλθουν αὔριον τὴν 11 ὥραν, διότι εἶναι 4 προτάσεις ἐκκρεμεῖς. Παρατηρῶ δεύτερον, ὅτι τὰ τμήματα 9 καὶ 4, ἐφ’ ὅλων τῶν προηγουμένων προτάσεων ἐφ’ ὧν ἀπεφάνθησαν τὰ ἄλλα 9, αὐτὰ δὲν ἀπεφάνθησαν.

§7ΣΟΥΪΔΑΣ ΚΑΙ ΕΤΕΡΟΙ. Τὸ ἔννατον σπανίως συνέρχεται.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε νὰ τὸ συγχωνεύσωμεν εἰς τὰ ἄλλα· παρακαλῶ λοιπὸν καὶ τὰ 2 ταῦτα τμήματα νά συνέλθουν.

§9ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Εἶναι δύω ἡμέραι τῆς ἑβδομάδος, καθ’ ἃς ἡ Συνέλευσις δὲν συνεδριάζει ἐπὶ τῷ λόγῳ τοῦ νὰ συνέρχωνται κατ’ αὐτὰς τὰ τμήματα.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρετήρησα, ὅτι εὐκολώτερον συνέρχονται τὰς ἄλλας ἡμέρας.

§11ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Τότε λοιπὸν νὰ καταργήσωμεν τὴν κατὰ τὰς δύω ταύτας ἡμέρας ἀργίαν τῆς Συνελεύσεως.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει μία ἔκθεσις τοῦ Κ. Χαραλάμπους, ὅστις εἶναι πρόεδρος τῆς ἐπιτροπῆς, ἥτις διωρίσθη πρὸς ἐξέλεγξιν τῶν ἐκκρεμῶν λογαριασμῶν τῆς ἐπαναστάσεως.

§13ΠΟΛΛΟΙ. Νὰ τυπωθῇ.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἤθελα τὸ κάμει, ἀλλὰ παριστῶ μόνον τὸ ἀδύνατον νὰ προχωρήσῃ ἡ ἐργασία δι’ ἐπιτροπῆς.

§15Δ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΗΣ. Ἂς ἀναγνωσθῇ, Κ. Πρόεδρε. Ἀναγινώσκεται ὡς ἑξῆς. Πρὸς τὸν Κύριον Πρόεδρον τῆς Ἐθνικῆς Συνελεύσεως. «Ὁ κατὰ τὸν Σεπτέμβριον π. ε. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν Κ. Εὐθ. Κεχαγιᾶς, συντάξας, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὑπὸ τῶν προκατόχων αὐτοῦ συλλεχθεισῶν πληροφοριῶν, πίνακα πρὸ τῶν τῆς μεταβολῆς τῆς 10 Ὀκτωβρίου καὶ μετ’ αὐτὴν διαχειρισθέντων παρὰ τοὺς κειμένους νόμους καὶ διαρπαγέντων δημοσίων χρημάτων καὶ καρπῶν, ἀνερχομένων συνάμα εἰς δραχ. 843,917:15, ὑπέβαλε τοῦτον δι’ ἐκθέσεώς του πρὸς τὴν Συνέλευσιν, ἐπὶ τῷ τέλει τοῦ ν’ ἀποφανθῇ αὕτη, τίνα ποσὰ ἐκ τούτων πρέπει νὰ ὑπαχθῶσιν εἰς τὰς γενικὰς περὶ λογοδοσίας διατάξεις, καὶ τίνα χρησιμεύσαντα πράγματι πρὸς εὐόδωσιν τῶν ἔργων τῆς ἐπαναστάσεως, πρέπει νὰ χαρακτηρισθῶσιν ὡς δημόσια ἔξοδα ἄνευ τῆς προσαγωγῆς δικαιολογητικῶν ἐγγράφων, ἵνα τακτοποιηθῇ οὕτω τὸ ἐκ τῆς ἀνωτέρω διαθέσεως τῆς δημοσίας περιουσίας ὑφιστάμενον ἔλλειμα τοῦ δημοσίου ταμείου· ἡ δὲ Συνέλευσις, θεωρήσασα ἀναγκαῖον νὰ προηγηθῇ τῆς ἀποφάνσεώς της ἡ γνωμοδότησις ἐξελεγκτικῆς ἐπιτροπῆς ἐκ τῶν μελῶν αὑτῆς, διέταξε νὰ σχηματισθῇ αὕτη δι’ ἐκλογῆς παρ’ ἑκάστου τῶν τμημάτων τῆς Συνελεύσεως ἑνὸς ἐκ τῶν ἀπαρτιζόντων αὐτὸ πληρεξουσίων, ὅπερ καὶ ἐγένετο, ἐκλεχθέντων ὑπὸ τῶν διαφόρων τμημάτων τῶν Κυρίων Α. Μπουκαούρη, Δ. Δρόσου (ἀντικατασταθέντος κατόπιν διὰ τοῦ Κ. Καλαμίδα) Α. Χαντζοπούλου, Δ. Ζέγγελη, Ἀρ. Γλαράκη (ἐσχάτως ἐκλεχθέντος) Χ. Σ. Τρικούπη (ἀποδημοῦντος πρὸ πολλοῦ) καὶ τοῦ ὑποφαινομένου. «Ἡ οὕτω σχηματισθεῖσα ἐξελεγκτικὴ ἐπιτροπὴ, συνελθοῦσα τὸ πρῶτον, ὠνόμασε πρόεδρον αὑτῆς τὸν Κ. Δ. Δρόσον καὶ γραμματέα της τὸν Κ. Δ. Σαράβαν, ἐπιφορτισθέντων νὰ προσκαλέσωσιν ἐξ ὀνόματός της ἕνα ἕκαστον τῶν κατὰ τὸν ἀνωτέρω πίνακα ληπτόρων, κλπ. ὅπως ἐντὸς ῥητῆς προθεσμίας παρουσιάσῃ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἢ ἀποστείλῃ ἔκθεσίν του δικαιολογοῦσαν τὴν χρῆσιν τῶν παρ’ αὐτοῦ ληφθέντων δημοσίων χρημάτων ἢ καρπῶν, ἐπισυνάπτων εἰς αὐτὴν καὶ ὅσα τυχὸν ἔχει δικαιολογητικὰ ἔγγραφα κτλ. ἄνευ τῶν ὁποίων ἐθεώρησεν ἡ ἐπιτροπὴ, ὅτι ἀδυνατεῖ νὰ προέλθῃ εἰς ἐξέλεγξίν τινα ἢ γνωμοδότησιν ἀποτελεσματικήν. «Καὶ οἱ μὲν Κύριοι πρόεδρος καὶ γραμματεὺς προέβησαν εἰς τὴν ἔκδοσιν τῶν προσκλήσεών των πρὸς τοὺς λήπτορας, ἀλλ’ οὐδεὶς τούτων ἐπαρουσίασεν ἢ ἀπέστειλεν ἔκθεσίν τινα, καί τοι παρελθόντων δύο περίπου μηνῶν, ὅτε διορισθέντος τοῦ Κ. Δρόσου ὑπουργοῦ, ἐπιφορτισθεὶς ὁ ὑποφαινόμενος τὴν προεδρείαν τῆς ἐπιτροπῆς, ἐπανέλαβον ὄχι μόνον νὰ προσκαλέσω κατ’ ἐπανάληψιν τοὺς λήπτορας διὰ τῶν ἁρμοδίων ἀρχῶν, ἀλλ’ εὑρεθεὶς εἰς τὴν ἀνάγκην ἀπετάνθην καὶ πρὸς τὰς ἐπαναστατικὰς ἐπιτροπὰς καὶ πρὸς τὰς οἰκείας διοικητικὰς ἀρχάς, καὶ πρὸς αὐτὰ τὰ ἁρμόδια ὑπουργεῖα, καὶ οὕτω διὰ κόπου πολλοῦ ἠδυνήθην πρὸ δύω μόλις μηνῶν νὰ συγκεντρώσω, ἐφ’ ὅσον ἦτον δυνατὸν, τὰ ὑπάρχοντα στοιχεῖα, ἅτινα, ἀποτελοῦντα ὀγκώδεις φακέλλους χρήζουσι τακτικῆς διὰ τὴν ἐξέλεγξιν των ἐπεξεργασίας, τῆς ὁποίας οὔτε κἂν ἐπελάβετο, οὔτε καὶ νῦν ἡ ἐπιτροπὴ, ἕνεκα τοῦ ἀνεφίκτου νὰ συνέλθωσι τὰ μέλη αὐτῆς, ἔστω καὶ εἰς ἀριθμὸν μέχρι τῶν 5, ἢ ἐκ τούτων ὅσα ἠδύναντο νὰ προβῶσιν εἰς τὸ ἔργον τῆς ἐξελέγξεως, καθ’ ἃ ἐν τρίτῃ συνεδριάσει ἡ ἐπιτροπὴ, λαβοῦσα ὑπόψιν τὸ ἀδύνατον, ἕνεκα διαφόρων κωλυμάτων, νὰ συνέρχωνται ἅπαντα τὰ μέλη αὐτῆς εἰς τακτικὰς συνεδριάσεις, ἀπεφάσισε διὰ πράξεώς της τὴν 28 Μαρτίου ε. ε. «Τὸ κατ’ ἐμὲ, πράξας πᾶν τὸ ἐπ’ ἐμοὶ διά τε τὴν συγκέντρωσιν τῶν ἀναγκαίων στοιχείων, καὶ τὴν συγκάλεσιν πολλάκις, ἀλλ’ ἐπὶ ματαίῳ, τῆς ἐπιτροπῆς, προέβην ἐν τούτοις καὶ εἰς τὴν τακτοποίησιν καὶ τὴν σχέτισιν τῶν συλλεχθέντων ἐγγράφων, πρὸς δὲ καὶ διελθὼν ταῦτα ἐκράτησα περιληπτικὰς σημειώσεις τοῦ ἐξαγομένου αὐτῶν διὰ πᾶσαν κατὰ ταμεῖον διαχείρισιν ἢ διάθεσιν τῶν δημοσίων κτημάτων καὶ καρπῶν, καὶ τοῦτο διὰ νὰ καταστήσω ὅσον ἔνεστι εὐχερέστερον, καὶ ἧττον κοπιαστικὸν τὸ ἔργον τῆς ἐπιτροπῆς, ὡς πρὸς τὸ ὁποῖον οὐδέν τε πλέον δυνάμενος νὰ πράξω μόνος, ἐθεώρησα ἀναγκαῖον, Κ. πρόεδρε, νὰ γνωστοποιήσω δι’ ὑμῶν εἰς τὴν Συνέλευσιν, τὸ σημεῖον εἰς ὃ εὑρίσκεται τὸ προκείμενον ἔργον, ἵνα ἀποφασίσῃ ὅ,τι ἐγκρίνει περὶ τοῦ πρακτέου. Δὲν θεωρῶ δὲ ἄσκοπον, Κύριε πρόεδρε, τελευτῶν νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἡ ἐξέλεγξις τοιαύτης διαχειρίσεως τῆς δημοσίας περιουσίας, δὲν ἦτο μήτε εἶναι ἔργον τῆς Συνελεύσεως, ἀλλ’ αὐτῆς τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας, καὶ ὅτι ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις ἀντὶ τοῦ ὑποβληθέντος εἰς τὴν Συνέλευσιν πίνακος, νὰ λάβῃ αὕτη τὴν φροντίδα νὰ προσκληθῶσιν εἰς ἀπολογίαν οἱ σημειούμενοι ἐν τῷ πίνακι ὡς λήπτορες καὶ διατάκται, νὰ ἐξελεγχθῇ δὲ κατόπιν διὰ τῶν εἰδικῶν λογιστηρίων τῶν ἁρμοδίων ὑπουργείων, ἡ χρῆσις τῶν ὅσων ἕκαστος τῶν ληπτόρων ἔλαβε δημοσίων χρημάτων ἢ καρπῶν, καὶ οὕτω δι’ ἐκθέσεώς της λεπτομεροῦς ἡ Κυβέρνησις νὰ καταδείξῃ εἰς τὴν Συνέλευσιν πόσα τὰ πληρωθέντα εἰς δαπάνας προβλεπομένας ὑπὸ τῶν κειμένων νόμων, πόσα τὰ παρουσιαζόμενα ὡς δαπανηθέντα λόγῳ εὐοδώσεως τῶν ἔργων τῆς ἐπαναστάσεως, καὶ πόσα τὰ διαπραγέντα, προσκαλοῦσα, μετὰ γνωμοδοτήσεως της, τὴν ἀπόφασιν τῆς Συνελεύσεως πρὸς τακτοποίησιν τοῦ ἐκ τῆς προκειμένης διαθέσεως τῆς δημοσίας περιουσίας ὑφισταμένου ἐλλείμματος τοῦ δημοσίου ταμείου».

Δ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΗΣ.

§16Δ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΗΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ, διὰ νὰ ἐξακριβώσῃ τίς ἔλαβε περισσότερα ἢ ὀλιγώτερα, πρέπει νὰ γνωρίζῃ τὰ πράγματα. Τὸ ὑπουργεῖον λοιπὸν θέλει ἰδεῖ τὰς λήψεις, ἐὰν εἷς ὑπάλληλος ἔλαβε τόσα καὶ ἂν ἔπρεπε νὰ λάβῃ τόσα, καὶ ἡ Συνέλευσις θὰ ἀποφασίσῃ. Ἐγὼ ἔχω καταγείνει κατὰ πολὺ εἰς τὴν ὑπόθεσιν, ἀλλὰ τὸ ἔργον αὐτὸ ἂν θὰ τὸ ἐπιληφθῇ ἡ ἐπιτροπὴ δὲν θὰ ᾖναι τέλειον, ὁποῖον θέλει εἶσθαι ἂν τὰ ὑπουργεῖα μᾶς τὸ παρουσιάσουν.

§17ΤΙΝΕΣ. Ἂς γείνῃ οὕτω.

§18ΚΑΛΟΣ. Ὅπως ἠκούσατε ἐκ τῆς ἐκθέσεως τοῦ Κ. προέδρου τοῦ τμήματος, δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Συνέλευσις νὰ ἐπιληφθῇ τῆς ἐκκρεμοῦς ἐξελέγξεως τῶν ποσῶν, τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ τότε ὑπουργοῦ τῶν οἰκονομικῶν διηρπάγησαν. Ἐνῷ ἂν θελήσητε νὰ μελετήσητε ἁπλῶς μόνον τὸν πίνακα, θέλετε πεισθῆ, ὅτι δὲν ἐσφετερίσθησαν χρήματα· εἶναι δαπάναι δικαιολογημέναι ἐκ τῶν περιστάσεων καὶ τῆς ἐπαναστάσεως. (θόρυβος) καὶ ὅμως, Κύριοι, ἐνδέχεται μεταξὺ αὐτῶν νὰ ὑπάρχουν καὶ ποσὰ ἁρπαγέντα, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ κατ’ ἐμὲ ποτὲ ἡ Συνέλευσις νὰ προβῇ εἰς ἀκριβῆ ἐξέλεγξιν· εἰς τοῦτο εἶναι ἁρμόδια τὰ ὑπουργεῖα, καὶ ὡς γνωρίζω, τὸ ὑπουργεῖον τῶν στρατιωτικῶν εἶχεν ἐπιληφθῆ τῆς ἐξελέγξεως τῶν διὰ στρατιωτικὰς ἀνάγκας δαπανηθέντων κατὰ τὰς ἐσχάτας τῆς ἐπαναστάσεως ἡμέρας· τί πρέπει νὰ γείνῃ σήμερον; δὲν λέγω νὰ ἀποῤῥίψωμεν ὅλως διόλου τὴν ἔκθεσιν τὴν ὁποίαν ὁ ὑπουργὸς τῶν οἰκονομικῶν ἔκαμε τότε, καὶ νὰ παραπέμψωμεν εἰς ἄλλους τὴν ἐξέλεγξιν, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν καὶ ἡμεῖς ἀπὸ τοῦ βήματος διὰ νὰ μάθῃ καὶ τὸ κοινὸν κατὰ πόσον ἐσφετερίσθησαν χρήματα κατὰ τὴν ἐπανάστασιν, διότι λέγουν καὶ γράφουν, ὅτι ἡ ἐπανάστασις διήρπασε τὰ δημόσια ταμεῖα. Προτείνω ἑπομένως νὰ προσδιορισθῇ ἡμέρα, καθ’ ἣν νὰ γείνῃ λόγος, καὶ, μετὰ τοιαύτην συζήτησιν, νὰ σταλῶσιν εἰς τὰ οἰκεῖα ὑπουργεῖα τὰ σχετικὰ ἔγγραφα, ἐπὶ τῷ σκοπῷ τῆς ἐξελέγξεως.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρατηρῶ εἰς τοὺς μέλλοντας νὰ ἀγορεύσωσιν, ἐπειδὴ προτείνεται ζήτημα ἀναβολῆς, νὰ λάβωσιν ὑπ’ ὄψιν καὶ τοῦτο.

§20ΣΑΡΑΒΑΣ. Δὲν νομίζω, Κύριοι, ὅτι ἡ ἐργασία, ἥτις ἀπὸ τὴν Συνέλευσιν ἀνετέθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν, δύναται νὰ διεξαχθῇ κατὰ τὸ ὅλον ἐπιτυχῶς καὶ ἁρμοδίως ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Εἶνε ἀληθὲς ὅτι μεταξὺ τῶν ὑπολόγων καὶ πολλοὶ εἰσὶν ὑπάλληλοι τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ὡς πρὸς αὐτοὺς, ἐννοεῖται, ἔχει ὅλην τὴν ἁρμοδιότητα ἡ Κυβέρνησις· μάλιστα ἡ ἰδία ἐπιτροπὴ εἶχεν ἀποφασίσει προκαταρκτικῶς νὰ παραπέμψῃ εἰς τὸ ὑπουργεῖον τὴν ἐξέλεγξιν ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ὑπολόγους, οἵτινες φέρουσι δημόσιον χαρακτῆρα· ἀλλ’ ὡς πρὸς τοὺς ὑπολόγους, οἵτινες ἦσαν ἰδιῶται καὶ τοὺς ὁποίους ἡ ἐπανάστασις περιέβαλε μέ τινα προσωρινὸν ἐπίσημον χαρακτῆρα, μοὶ φαίνεται, ὅτι δὲν ἁρμόζει νὰ παραπεμφθῇ ἡ ἐξέλεγξις εἰς τὸ ὑπουργεῖον· διότι ἐπὶ τῇ βάσει οὐδενὸς Νόμου τὸ ὑπουργεῖον δὲν ἔχει οὐδεμίαν ἐπ’ αὐτῶν ἁρμοδιότητα, διὰ τοῦτο οὐδόλως ἀποδέχομαι τὴν γνώμην τοῦ ἐντίμου προέδρου τῆς ἐπιτροπῆς, νὰ παραπεμφθῇ ἡ ἐργασία αὐτὴ εἰς τὸ ὑπουργεῖον· ἀκόμη καὶ διὰ τὸν λόγον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ᾖναι ὀλιγώτερον αὐστηρὰ περὶ τὴν ἐξέλεγξιν. Τί πρέπει ὅμως νὰ γείνῃ; Ἐξ ἑνὸς εὑρίσκω, ὅτι ἡ ἐξέλεγξις ὡς πρὸς τοὺς ἰδιωτικοὺς ὑπαλλήλους θέλει γείνει κάλλιον καὶ ἀκριβέστερον ἀπὸ μίαν ἐπιτροπήν· ἀλλ’ ἐξ ἄλλου φαίνεται, ὅτι ἡ διορισθεῖσα ἐπιτροπὴ δὲν ἐξεπλήρωσε μέχρι τοῦδε τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον εἰς αὐτὴν ἀνετέθη· τοῦτο ὅμως δὲν προῆλθεν, ὡς ἰσχυρίσθη ὁ προαγορεύσας Πρόεδρος τῆς ἐπιτροπῆς, ἀπὸ τὴν πολλὴν ἐργασίαν τῆς ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν δυσκολίαν νὰ συγκροτῆται εἰς νόμιμον ἀπαρτίαν ἡ ἐπιτροπή. Φρονῶ ἑπομένως ὅτι, ἐὰν δυνηθῶμεν νὰ ἄρωμεν ἐκ τοῦ μέσου αὐτὸ τὸ ἐμπόδιον, θέλομεν φθάσει εἰς τὸ ἀποτέλεσμα νὰ ἐκπληρώσῃ ἡ ἐπιτροπὴ τὸ καθῆκόν της. Διὰ τοῦτο χωρὶς νὰ θέλω νὰ ἀδικήσω τὸν Πρόεδρον τῆς ἐπιτροπῆς, διότι πραγματικῶς κατέβαλε μεγάλους κόπους ἐπὶ τῆς προκειμένης ὑποθέσεως, πιστεύω ὅτι, ἐὰν ὁ Πρόεδρος τῆς Συνελεύσεως ἤθελεν ἀποφασίσῃ νὰ διευθύνῃ τὰς ἐργασίας τῆς ἐπιτροπῆς, ἠδύνατο νὰ καταρτισθῇ εἰς νόμιμον ἀριθμὸν ἡ ἐπιτροπὴ αὕτη· διότι ἡ δυσκολία ἐδῶ ἔγκειται, καὶ τὸ λέγω τοῦτο, διότι εἰς μίαν ἄλλην ἐπιτροπὴν τὴν ὁποίαν διευθύνει ὁ Κ. Πρόεδρος, εἶδον τὰ ἀξιόλογα ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ἐπῆλθον, μολονότι τὰ ἀντικείμενα αὐτῆς δὲν ἦτο ἐλάσσονος σπουδαιότητος, οὐδ’ ἀπῄτει ὀλιγωτέραν ἐργασίαν. Προτείνω ἑπομένως, νὰ παρακαλέσωμεν τὸν Κ. Πρόεδρον τῆς Συνελεύσεως νὰ διευθύνῃ τὰς ἐργασίας τῆς ἐπιτροπῆς, καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θέλει δυνηθῆ νὰ φέρῃ εἰς πέρας τὸ ἔργον.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρατηρῶ εἰς τὴν Συνέλευσιν, ὅτι ἐκ τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι καί τινες ἀπόντες· Ζατουνίτης εἶναι ἀπών· Σαράβας παρών· Λεκάτης ἀπών· Μπουκαούρης ἐπίσης· Δόσιος παρών, Χατζόπουλος παρών, Ζέγκελης ὡσαύτως· Γλαράκης, ὡσαύτως· Χ. Τρικούπης, ἀπών. Πέντε παρόντες, καὶ 4 ἀπόντες.

§22ΠΟΛΛΟΙ. Νὰ ἀντικατασταθῶσιν οἱ ἀπόντες.

§23ΕΤΕΡΟΙ. Πέντε μόνον ἀρκοῦν.

§24ΠΑΝΤΟΛΕΩΝ. Ἡ ἰδέα μου εἶναι, ὅτι κἀμμία μεγάλη μεταβολὴ δὲν δύναται νὰ λάβῃ χώραν, χωρὶς νὰ γίνῃ μία θυσία, ἥτις συνέβη, καὶ τὴν ὁποίαν θέλομεν νὰ ἐκκαθαρίσωμεν. Νομίζω, ὅτι πολυμελὴς ἐπιτροπὴ τοιαύτας ἐκκαθαρίσεις δὲν δύναται νὰ κάμῃ. Μία πενταμελὴς ἢ τριμελὴς ἐπιτροπὴ δύναται νὰ προσκαλέσῃ τοὺς ὑπολόγους διὰ νὰ παρουσιάσουν τὰ δικαιολογητικά των ἔγγραφα, ποῦ ἐξώδευσαν τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ἔλαβον ἀπὸ τὰ δημόσια Ταμεῖα· καὶ ὅσα ἡ ἐπιτροπὴ ἤθελε θεωρήσει δικαιολογημένα, νὰ κάμῃ μίαν ἀναφορὰν εἰς τὴν Συνέλευσιν, καὶ νὰ εἴπῃ, ὅτι τὸ δεῖνα πρόσωπον ἔλαβε τόσας χιλιάδας δραχμὰς, ἐξώδευσε τόσας, καὶ μένει ὑπόλογος διὰ τόσας· τότε ἡ Συνέλευσις θέλει ἀποφασίσει περὶ τοῦ ἀτόμου αὐτοῦ· ἠμπορεῖ ἡ Συνέλευσις νὰ καταφύγῃ εἰς τὰ δικαστήρια, νὰ καταδικάσῃ τὸ ἄτομον νὰ τὰ ἀποδώσῃ; ὄχι· τὸ ἄτομον, τὸ ὁποῖον ἔλαβε τὰ χρήματα, ἠμπορεῖ νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι καὶ αὐτὰ τὰ ἐξώδευσε, καὶ ὅτι μὲ ἠδίκησεν ἡ ἐπιτροπὴ, ἐνῷ ἐγὼ ἔχω ἀποδείξεις, ὅτι τὰ ἐξώδευσα ὑπὲρ τῆς μεταβολῆς· τότε νομίζω, ὅτι κᾀμμία δύναμις, οὐδεὶς νόμος δύναται νὰ ὑποχρεώσῃ τὸν πολίτην, ἀξιοῦντα, ὅτι ἔχει δικαίωμά τι νὰ μὴ πληρώσῃ τὰ χρήματα, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐναχθῇ εἰς τὸ δικαστήριον· τοῦτο εἶναι ὡς πρὸς τοὺς ἰδιώτας, ἀλλὰ σημειώσατε, ὅτι πρέπει ἡ ἐπιτροπὴ νὰ ᾖναι τριμελὴς ἢ πενταμελὴς, καὶ ἀπὸ ἀνθρώπους, ἔχοντα γνώσεις λογιστικὰς καὶ δικαστικάς. Ἀλλ’ ὡς πρὸς τοὺς ἔχοντας διαχείρισιν εἴτε Ἐφοριῶν, εἴτε Ταμείων, εἴτε ἄλλων ὑπαλλήλων, αὐτοὶ εἶναι ὑπόλογοι ἀπέναντι τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ ἁρμόδιον δικαστήριον. Ἡ ἐπιτροπὴ λοιπὸν ἠμπορεῖ νὰ ἐξελέγξῃ καὶ αὐτοὺς, καὶ ὅσα κονδύλια δικαιολογήσουν μὲ τὰ ἀναγκαῖα δικαιολογητικὰ ἔγγραφα, τὰ παραδεχόμεθα, ὅσα δὲ τοὐναντίον, δι’ αὐτὰ ὑπάρχει τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, καὶ ὅσα δικαιολογήσει θὰ γίνουν δεκτὰ, τὰ δὲ ἀδικαιολόγητα θὰ τὰ ἐπιστρέψουν.

§25ΖΕΡΒΑΣ. Παρατηρῶ, ὅτι τίποτε ἄλλο δὲν ζητοῦμεν, παρὰ νὰ ῥίψωμεν μέλαιναν πέπλον ἐπὶ καταχρήσεων, αἱ ὁποῖαι ἀποδίδουν μομφὴν εἰς ὅλους τοὺς λεγομένους ἀνθρώπους τῆς μεταβολῆς· πολλοὶ ἐκινήθησαν ἀπὸ αἴσθημα, καὶ εἶχον ἀπόφασιν νὰ ἐξοδεύσουν καὶ ἐξ ἰδίων των, καὶ τὴν ζωήν των νὰ θυσιάσουν· πολλοὶ ὅμως ἐκινήθησαν ἀπὸ συμφέρον. Πρέπει λοιπὸν νὰ ἔλθῃ εἰς τὸ βῆμα ἡ ὑπόθεσις αὕτη, νὰ φανῇ, ἐὰν οἱ ἄνθρωποι τῆς μεταβολῆς ἦσαν τοιοῦτοι, ὁποῖοι παριστῶνται σήμερον, ὅτι ἐκινήθησαν ἀπὸ ἀτομικὸν συμφέρον. Ἐγνώριζεν ἡ Συνέλευσις διὰ τί συνέστησε τὴν ἐπιτροπὴν, καὶ δὲν εἶχε λόγον νὰ ἔλθῃ ὁ Πρόεδρος αὐτῆς σήμερον νὰ εἴπῃ, ὅτι δὲν δύναται ἡ ἐπιτροπὴ νὰ κάμῃ τὴν ἐξέλεγξιν. Ἐκ τῶν προτέρων γνωρίζει ἡ Συνέλευσις τὸν σκοπὸν τῆς ἐπιτροπῆς· ἐννοεῖται, ὅτι τὸ Ἔθνος οὔτε καταστρέφεται, οὔτε πλουτεῖ μὲ 500 χιλιάδας ἢ μὲ ἓν ἑκατομμύριον δραχμῶν· οὐχ ἧττον ὅμως πρῶτος σκοπὸς ἦτο νὰ φανῇ ἡ ἀλήθεια, ποῖοι ἦσαν οἱ ἅρπαγες τῶν δημοσίων χρημάτων, καὶ ποῖοι ὄχι. Ἐπιμένω λοιπὸν, ἂν ἦναι ἀδύνατον τὰ πέντε μέλη νὰ συνέλθουν, νὰ συνέλθῃ καὶ εἷς καὶ νὰ προχωρήσῃ· ἀφοῦ εἶναι δέκα τὰ μέλη, δύω ἢ τρεῖς εἶναι ἀρκετοὶ, καὶ κατόπιν βλέπομεν τί θὰ κάμωμεν.

§26Δ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΗΣ. Ἐπανέρχομαι νὰ σᾶς εἴπω, ὅ,τι ἔπραξα ἐγὼ, καὶ μόνος ἐγώ. Προσεκάλεσα τοὺς λήπτορας τῶν διαφόρων χρημάτων καὶ καρπῶν, καὶ ἔδωσαν δι’ ἐκθέσεών των μίαν δικαιολόγησιν ποῦ ἐξώδευσαν αὐτὰ τὰ χρήματα, μοὶ ὑπέβαλον οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν, καθὼς καὶ αἱ ἐπαναστατικαὶ ἐπιτροπαὶ, αἱ κατὰ τόπους τότε· φαίνονται λοιπὸν ὀνόματα ἐκεῖ, ὅτι ἐστρατολόγησε 500 ἀνθρώπους, καὶ φέρει οὗτος ἀποδείξεις τοῦ Κώστα, τοῦ Παύλου, οἱ δὲ τριῶν, τεσσάρων μπουλουξίδων, ὅτι ἐλάβομεν τόσα χρήματα ἀπὸ τὸν δεῖνα καὶ ἐστρατολογήσαμεν διὰ τὸν μέγαν σκοπόν. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις τῶν διαφόρων κονδυλίων. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἁρμοδία νὰ μᾶς εἴπῃ, ὑπῆρξε δύναμις πολιτοφυλάκων εἰς τὴν Ναύπακτον; Ἡμεῖς τί θὰ σᾶς εἴπωμεν; Ὅλα ὅσα γράφονται εἰς τὸν πίνακα εἶναι δικαιολογημένα, διότι ὁ καθεὶς λέγει, ὅτι τὰ ἐξώδευσε διὰ τὴν ἐπανάστασιν. Ἐγὼ ἔχω τόσας σημειώσεις, ὅπου δύναμαι μὲ ἕνα φάκελλον τοιοῦτον, τὸν ὁποῖον ἔχω ἐδῶ, νὰ σᾶς εἴπω τὶ λόγους ἔχει ὁ καθένας, ἀλλὰ μὲ τοῦτο εἰς κανένα ἀποτέλεσμα ἡ Συνέλευσις δὲν θὰ ἔλθῃ. Νομίζω, ὅτι εἶναι τόσον πρόχειρος ἡ κατάστασις αὕτη, Κύριε Ζέρβα, ὅπου, ἂν θελήσητε ν’ ἀναβῆτε εἰς τὴν θέσιν τοῦ Προέδρου, εἰς πέντε ἡμέρας θὰ σᾶς δώσῃ νὰ ἐννοήσητε τὶ τρέχει. Ὅλαι λοιπὸν αἱ ἐκθέσεις εἶναι εἰς τὸ δωμάτιόν μου εἰς φάκελλον, καὶ δὲν ἔχετε ἀνάγκην κᾀμμιᾶς πληροφορίας.

§27ΗΡΑΚΛΗΣ ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Εἶναι γνωστὸν καὶ εἰς τὴν Συνέλευσιν καὶ εἰς τὸ ἔθνος, ὅτι πολλοὶ δι’ ἁπλουστάτας καταχρήσεις ἐκ τοῦ δημοσίου πλούτου σήπονται εἰς τὰς φυλακὰς καὶ παρ’ αὐτῶν ζητεῖται λόγος. Εἶναι ἐπίσης γνωστὸν εἰς ὅλην τὴν ἐπικράτειαν, ὅτι ὁ τύπος ὁ Εὐρωπαϊκὸς ὡς λάβαρον κατὰ τῆς ἐπαναστάσεως μεταχειρίζεται αὐτὰς τὰς κατηγορίας, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο καὶ εἰσὶ γνωσταὶ, διϊσχυριζόμενος, ὅτι οἱ ἐπαναστάται ἥρπασαν τὰ δημόσια ταμεῖα, τὰς ἀποθήκας, ὄχι διὰ τὸν σκοπὸν τῆς ἐπαναστάσεως, ἀλλὰ διὰ νὰ καταχρασθοῦν· ἑπομένως εἶναι ἀνάγκη ἀναπόφευκτος ἡ ὑπόθεσις αὕτη νὰ μελετηθῇ, νὰ συζητηθῇ, καὶ ἑνὸς ἑκάστου τὸ χρέος πρὸς τὸ δημόσιον νὰ δικαιολογηθῇ· λοιπὸν δὲν βλέπω πῶς δύναται ὁ Κύριος Πρόεδρος τῆς ἐπιτροπῆς νὰ δικαιολογήσῃ, ὅτι πρέπει νὰ σταματήσῃ αὕτη ἡ ὑπόθεσις, διότι, ἐὰν εἷς, δύω, δέκα, δεκαπέντε διὰ ψευδῶν πιστοποιήσεων καὶ ἀποδείξεων ἔρχωνται νὰ εἴπωσιν, ὅτι δικαιολογοῦνται ἐξοδεύσαντες αὐτὰ, εἶναι γνωστὸν, ὅτι μετὰ τὴν ἀποχώρησιν τοῦ Ὄθωνος ἀπὸ τοῦ κράτους ἡ ἐπανάστασις ἐστερεώθη, ὅτι τὰ μετὰ ταῦτα ἐπιχειρήματα δὲν δικαιολογοῦνται ἐπαναστατικῶς. Κατὰ συνέπειαν φρονῶ, ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ πρέπει νὰ λάβῃ ὅλην τὴν ἔκτασίν του διὰ τὴν τιμὴν αὐτῶν τῶν ἐπαναστατῶν, τοὺς ὁποίους ἔχομεν δικαίωμα ἐνόσῳ μένει οὕτως αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις νὰ συκοφαντῶμεν. Ἑπομένως προτείνω νὰ συμπληρωθῇ ἡ ἐπιτροπή.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δύω γνῶμαι ἐπροτάθησαν, ἡ μία τοῦ Κυρίου Προέδρου τῆς ἐπιτροπῆς, νὰ παραπεμφθῇ ἡ ὑπόθεσις πρὸς περαιτέρω ἐξέλεγξιν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἡ δευτέρα νὰ ἐξακολουθήσῃ τὸ ἔργον της ἡ ἐπιτροπὴ, εἴτε αὐτὴ ἡ ἰδία χωρὶς νὰ λαμβάνηται ὑπ’ ὄψιν ὁ παρὼν ἀριθμὸς τῶν μελῶν, εἴτε δι’ ἄλλων. Λοιπὸν θὰ ἐρωτήσω πρῶτον, ἂν παραδέχηται ἡ Συνέλευσις τὴν γνώμην τοῦ Κυρίου Χαραλάμπους· οἱ παραδεχόμενοι αὐτὴν νὰ σηκωθοῦν· (ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι) Δὲν ἐγένετο δεκτή. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν γνώμην νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ ἐπιτροπὴ τὴν ἐξέλεγξιν, ὅπως ἔχει, μὴ λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν παρευρισκομένων μελῶν, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἐγένετο δεκτή.

§29Δ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΗΣ. Παρακαλῶ τὴν Συνέλευσιν νὰ μὲ ἀπαλλάξῃ ἀπ’ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν, διότι δὲν ἠμπορῶ νὰ ὑπηρετήσω.

§30ΤΙΝΕΣ. Μάλιστα.

§31ΡΟΝΤΗΡΗΣ. Προτείνω, Κύριε Πρόεδρε, πρότασιν σχετικήν· εἶναι δύω κεφάλαια ὅλως διόλου διακεκριμένα........

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἐκτὸς τοῦ προκειμένου πλέον, ἀφοῦ ἀπεφασίσθη, ὅτι αὐτὰ θέλουσιν ἐκτελεσθῆ παρὰ τῆς ἐπιτροπῆς· ἐὰν ἔχητε παρατηρήσεις περὶ τοῦ τρόπου τῆς ἐξελέγξεως, τότε μάλιστα.

§33ΡΟΝΤΗΡΗΣ. Ἀπεφασίσθη ἡ ἐξέλεγξις τῶν λογαριασμῶν κατὰ τὴν ἐπανάστασιν.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τῶν παρουσιασθέντων καὶ ἐπὶ τοῦ τότε ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργοῦ Κ. Κεχαγιᾶ.

§35ΡΟΝΤΗΡΗΣ. Εἶναι χρήματα, τὰ ὁποῖα διὰ τὴν Ναυπλιακὴν ἐπανάστασιν......

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν πρόκειται νὰ ὁρισθῇ τὸ θέμα τῶν ἐργασιῶν τῆς ἐπιτροπῆς· εἶναι κανονισμένον εἰς παλαιὰν συνεδρίασιν. Μεταβαίνομεν εἰς ἄλλο ἀντικείμενον, εἶναι ἔκθεσις τῆς εἰσηγητικῆς ἐπιτροπῆς. Ἡ εἰσηγητικὴ τῶν τμημάτων ἐπιτροπή. «Λαβοῦσα ὑπ’ ὄψιν τὴν περὶ προσθήκης δύο χιλιάδων δραχμῶν εἰς τὸν κατάλογον τῶν ἐξόδων κεκλεισμένων χρήσεων πρότασιν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἵνα διὰ τοῦ ποσοῦ τούτου ἀποπληρώσῃ τὸ ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης πρὸς τὸν Κ. Λ. Σγούταν τὴν ἀξίαν πεντήκοντα σωμάτων τῆς παρ’ αὐτοῦ ἐκδιδομένης Θέμιδος, ἅτινα τὸ ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης ἔλαβε μὲ ἔκπτωσιν 40% πρὸς χρῆσιν τῶν Εἰρηνοδικείων, γνωμοδοτεῖ παμψηφεὶ, ἵνα ἡ ζητουμένη πίστωσις τῶν δύο χιλιάδων δραχμῶν συμπεριληφθῇ εἰς τὸν κατάλογον τῶν ἐξόδων κεκλεισμένων χρήσεων ἐκ δραχμῶν 73,755 καὶ 62 0/0 καὶ συζητηθῇ καθ’ ἣν ἡμέραν θέλει συζητηθῆ ἡ πρότασις ἐκείνη περὶ χορηγήσεως πιστώσεως δι’ ἔξοδα κεκλεισμένων χρήσεων, καθόσον ἡ ἐπιτροπὴ θεωρεῖ τὴν δαπάνην ταύτην ἀναγκαίαν καὶ ἐπωφελῆ· συνιστᾷ δὲ εἰς τὴν Συνέλευσιν, ὅπως αὕτη συστήσῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ διανείμῃ τὰ 50 σώματα τῆς Θέμιδος εἰς τὰ Εἰρηνοδικεῖα ἔνθα ὑπάρχει μεγίστη ἀνάγκη τοιούτων νομικῶν βιβλίων.» Ἐν Ἀθήναις, τὴν 18 Μαΐου 1864. Τὰ μέλη. Ν. Καΐρης, Χ. Κανελλόπουλος, Ὀδ. Ἰάλεμος, Α. Χατζόπουλος, Γ. Χατζόπουλος. Ὁ εἰσηγητὴς Γ. Μιχαηλίδης.

§37ΠΟΛΛΟΙ. Νὰ τυπωθῇ.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐξελεγκτικὴ ἐπιτροπὴ τῆς Συνελεύσεως ὑποβάλλει ἔκθεσιν, ἀφορῶσαν τὴν διαχείρισιν τοῦ Προέδρου Κ. Μεσσηνέζη. Πρὸς τὴν ἐν Ἀθήναις Βʹ. τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσιν. «Ἡ ἐπὶ τῆς ἐξελέγξεως τῆς χρηματικῆς διαχειρίσεως τοῦ προεδρείου τῆς Συνελεύσεως ἐπιτροπὴ, λαβοῦσα ὑπ’ ὄψιν τὰ λογιστικὰ ἔγγραφα τῆς χρηματικῆς διαχειρήσεως αὐτοῦ ὡς πρὸς τὴν πληρωμὴν τῶν ἀποζημιώσεων τῶν ΚΚ. πληρεξουσίων μέχρι τέλους Μαρτίου 1864, καὶ διελθοῦσα αὐτὰ, ἐξῆξεν, ὅτι ἐδόθη εἰς τὸ προεδρεῖον πίστωσις δυνάμει ψηφισμάτων καὶ ἀποφάσεων τῆς Συνελεύσεως μέχρι τέλους μὲν Ὀκτωβρίου π. ε.

Ἂν καὶ τὸ ἔλλειμμα τοῦτο φρονεῖ ἡ ἐπιτροπή σας, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ἐπιβαρύνῃ τὸν ὑπόλογον διαχειριστὴν Κ. Ι. Μεσσηνέζην, ἀλλὰ τὸ ταμεῖον τοῦ προεδρείου, διότι οὗτος ὡς Πρόεδρος ἐκπληρῶν σπουδαιότερα καθήκοντα, δὲν ἠδύνατο εἰμὴ καὶ εἰς μεγαλείτερον ἔλλειμμα νὰ ὑποπέσῃ ἕνεκα τῆς ἀτάκτου πληρωμῆς τῶν ἀποζημιώσεων, καὶ μόλα ταῦτα προθύμως οὗτος παρέδωκε πρὸς ἐξίσωσιν τῆς διαχειρίσεώς του τὸ ἐν λόγῳ ἔλλειμα ἐκ δρ. 590 40 0/0 πρὸς τὸν διάδοχόν του Κ. Ἐπαμ. Δεληγεώργην. Ἡ ἐπιτροπή σας συμπεριέλαβεν εἰς τὴν παροῦσαν ἔκθεσίν της καὶ τὴν ἐξελεγχθεῖσαν διαχείρισιν τοῦ Προεδρείου ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Συνελεύσεως μέχρι τέλους Ὀκτωβρίου 1863, διότι ὁ Κ. Ι. Μεσσηνέζης ἀνέμιξε τὴν μὴ ἐξελεγχθεῖσαν διαχείρισίν του μὲ τὴν ἐξελεγχθεῖσαν. Καὶ πάλιν ἡ ἐπιτροπή σας εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ παρατηρήσῃ εἰς τὸ Σῶμα τοῦτο, ὅτι αὕτη κατέβαλε πολλὰς προσπαθείας διὰ νὰ ἐξελέγξῃ, ὅσον τὸ δυνατὸν ἀκριβέστερον, τοὺς λογαριασμοὺς τῆς χρηματικῆς διαχειρίσεως τοῦ προεδρείου, ἀρκεσθεῖσα ὡς πρὸς τὰς ἀδείας ἀπουσίας τῶν ΚΚ. πληρεξουσίων εἰς τὰς δηλώσεις αὐτῶν τούτων. Περαίνουσα ὅθεν τὴν παροῦσαν ἔκθεσίν της ἡ ἐπιτροπή σας θεωρεῖ ἀκριβεῖς τοὺς λογαριασμοὺς τῆς διαχειρίσεως τοῦ πρώην Προέδρου Κ. Ἰωάννου Μεσσηνέζη διὰ τὰς πληρωθείσας ἀποζημειώσεις ἀπὸ ά. Νοεμβρίου π. ε. μέχρι τέλους Μαρτίου ε. ε. τῶν ΚΚ. πληρεξουσίων, καὶ προτείνει εἰς τὸ Σῶμα τοῦτο τὴν ἔγκρισιν ταύτης». Ἐν Ἀθήναις τὴν 20 Μαΐου 1864. Ἡ Ἐπιτροπὴ Π. Ἡλιόπουλος. Λ. Ζωγράφος. Ν. Καΐρης, Α. Σωμάκης.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§40ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἐγκρίνεται. Ὑποβάλλονται τρεῖς προτάσεις, ἡ μὲν τοῦ Κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν, ἡ δὲ τοῦ Κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ

ἑτέρα ἑνὸς τῶν συναδέλφων μας,

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ

ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΕΩΣ.

Πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Συνέλευσιν. «Τὸ 1. ἄρθρον τοῦ περὶ μεταβιβάσεως τῆς διαχειρίσεως τῶν εἰσοδημάτων τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ταμείου ἀπὸ τῆς ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν εἰς τὴν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Γραμματείαν διατάγματος (νόμου ἔχοντος ἰσχὺν, ὡς ἐκδοθέντος μετὰ γνώμην τοῦ τότε συμβουλίου τῆς ἐπικρατείας) 29 Ἀπριλίου 1843 διαλαμβάνει οὕτως αὐτολεξεί· Ἡ περὶ τῶν κτημάτων τῶν διαλελυμένων μοναστηρίων φροντίς.... καὶ ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων ἀντιπροσώπευσις τῆς περιουσίας ταύτης θέλει μεταβῆ εἰς τὴν ἡμετέραν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Γραμματείαν τῆς ἐπικρατείας, φροντίζουσαν περὶ τῆς καταλληλοτέρας διαθέσεως τῶν κτημάτων τούτων κατὰ τὰς ὑπαρχούσας περὶ ἐκκλησιαστικῶν κτημάτων διατάξεις.» Ἡ περιουσία ὅμως τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ταμείου δὲν συνίσταται μόνον ἐξ ἀκινήτων κτημάτων τῶν διαλελυμένων μονηδρίων, ἀλλὰ καὶ ἐξ ἀκινήτων ἀνηκόντων εἰς διαλυθείσας Ἐπισκοπὰς ἢ Μητροπόλεις, ἅτινα ἐπίσης τὸ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργεῖον διαχειρίζεται ἔκτοτε καθὼς καὶ τὰ τῶν εἰρημένων μονηδρίων, ἐπειδὴ δ’ ὁσάκις τὸ ἐκκλησιαστικὸν ταμεῖον παρίσταται ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων, ὡς ἐνάγον ἢ ὡς ἐναγόμενον περὶ ἐπισκοπικῶν κτημάτων, ὑποχρεοῦται νὰ παρίσταται διὰ πληρεξουσίων ἀμφοτέρων τῶν ὑπουργείων ἕνεκα τῆς σιωπῆς τοῦ νόμου, τὸ μὲν ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν ὡς ἀντιπροσωπεῦον ἠθικῶς τὰ ἐπισκοπικὰ ταῦτα κτήματα, τὸ δὲ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὡς διαχειρίζον τὰ εἰσοδήματα αὐτῶν, καὶ ἐπειδὴ, μιᾶς καὶ τῆς αὐτῆς οὔσης τῆς περὶ ἧς ὁ λόγος ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, ἡ διάκρισις τῶν μοναστηριακῶν ἀπὸ τῶν ἐπισκοπῶν μόνον ἐν περιστάσει παραστάσεως ἐνώπιον δικαστηρίων, οὐ μόνον ἄσκοπος ὑπάρχει, ἀλλὰ καὶ βραδύτητα πολλάκις καὶ μείζονα δαπάνην ἐπιφέρει· διὰ ταῦτα ὑποβάλλω εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῆς ἐθνικῆς Συνελεύσεως σχέδιον νόμου, ὅπως, τὸ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργεῖον ἅπασαν τὴν μνησθεῖσαν περιουσίαν τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ταμείου διαχειρίζον καὶ μέρος μόνον αὐτῆς διεκδικοῦν, ὡς εἴρηται, ὁπόταν δηλονότι ἐνάγῃ ἢ ἐνάγεται περὶ κτημάτων διαλελυμένων μονηδρίων, αὐτὸ τοῦτο τὸ ὑπουργεῖον διεκδικῇ ἐπίσης τὰ συμφέροντα τοῦ αὐτοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ταμείου, καὶ ὅταν πρόκειται νὰ ἐγείρῃ ἀγωγὴν ἢ ἐνάγηται περὶ ἀκινήτων ἐπισκοπικῶν κτημάτων.

Ὁ ὑπουργὸς

Ι. Κ. ΠΑΠΑΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ.

Μ. Κλάδος. Ἡ Ἐθνικὴ Συνέλευσις ψηφίζει. «Ἡ κατὰ τὸ Διάταγμα τῆς 29ης Ἀπριλίου 1843 ἁρμοδιότης τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείου εἰς τὸ παρίστασθαι ἐνώπιον τῶν Δικαστηρίων ὡς ἐνάγον ἢ ὡς ἐναγόμενον περὶ κτημάτων τῶν διαλελυμένων μοναστηρίων ἐπεκτείνεται καὶ ἐν ταῖς περιπτώσεσι, καθ’ ἃς ἐνάγει ἢ ἐνάγεται περὶ ἐπισκοπικῶν κτημάτων». Κατὰ τὸν κανονισμὸν θέλει παραπεμφθῆ εἰς τὰ τμήματα. Ἀναγινώσκεται ἡ ἑξῆς πρότασις τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Πρὸς τὴν ἐν Ἀθήναις Βʹ. Ἐθνικὴν τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσιν. Δὲν ἀγνοεῖτε βεβαίως, Κύριοι, ὅτι ὅλα τὰ ἐγχώρια προϊόντα τὰ κατὰ τὸ τελωνιακὸν δασμολόγιόν μας εἰς τέλος ἐξαγωγῆς ὑποκείμενα, μεταφερόμενα μέχρι τοῦδε εἰς Ἑπτάνησον, ὑπεβάλλοντο εἰς τὴν πληρωμὴν τοῦ ἐξαγωγικοῦ τέλους. Μετὰ τὴν 21 Μαΐου ὅμως, τελεσθείσης τῆς ἑνώσεως, ἡ εἰς Ἑπτάνησον ἐξαγωγὴ τῶν ἐγχωρίων προϊόντων μας δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς ἐξαγωγὴ εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν, ἀλλ’ ὡς ἐντὸς τοῦ Κράτους μεταφορὰ, ἐφαρμοζομένων τῶν σχετικῶν περὶ μεταφορᾶς διατάξεων τοῦ τελωνιακοῦ νόμου. Τὸ αὐτὸ δύναταί τις εἰπεῖν καὶ ὡς πρὸς τὴν εἰσαγωγὴν ἐν Ἑπτανήσῳ τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα ὑπεβάλλοντο ἐκεῖ μέχρι τοῦδε εἰς πληρωμὴν εἰσαγωγικοῦ τέλους. Ὁ τελωνιακὸς φραγμὸς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἑπτανήσου καθόσον ἀφορᾷ τὴν ἐξ Ἑλλάδος ἐξαγωγὴν τῶν ἐγχωρίων προϊόντων καὶ τὴν ἐν Ἑπτανήσῳ εἰσαγωγὴν αὐτῶν δὲν δύναται καὶ δὲν πρέπει οὐδὲ ἐπὶ στιγμὴν πλέον νὰ διατηρηθῇ. Δὲν κάμνω λόγον περὶ τοῦ ἐξαγωγικοῦ τέλους, τοῦ ἰσχύοντος ἐν Ἑπτανήσῳ, διότι ἐν αὐτῷ συγκεφαλαιοῦται πᾶσα ἡ ἔγγειος φορολογία τῆς Ἑπτανήσου καὶ δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ παντάπασιν ὡς τελωνιακὸς δασμὸς, ἐξομοιούμενος μὲ τὸ παρ’ ἡμῖν ἐξαγωγικὸν τέλος. Περὶ αὐτοῦ οὐδεμία τροποποίησις δύναται νὰ γείνῃ ἐπὶ τοῦ παρόντος πρὶν τῆς ἐλεύσεως τῶν ἐξ Ἑπτανήσου συναδέλφων πληρεξουσίων. Ἤδη πρόκειται, τελεσθείσης τῆς ἑνώσεως, νὰ καταργηθῇ μὲν ἐνταῦθα τὸ ἐξαγωγικὸν τέλος διὰ τὰ εἰς Ἑπτάνησον μεταβιβαζόμενα ἐγχώρια προϊόντα, ἐφαρμοζομένων τῶν τῆς μεταφορᾶς διατάξεων τοῦ νόμου, εἰς δὲ τὴν Ἑπτάνησον νὰ καταργηθῇ τὸ εἰσαγωγικὸν τέλος ἐπὶ τῶν εἰσκομιζομένων ἐκεῖ Ἑλληνικῶν προϊόντων, ἀφοῦ εἶναι μία καὶ ἀδιαίρετος Ἑλληνικὴ ἐπικράτεια. Περὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου ἀνέφερε σπουδαίως ὁ κατὰ τὰς Ἰονίους νήσους ἀπεσταλμένος τῆς Κυβερνήσεως, προσθεὶς ὅτι τὸ μέτρον τοῦτο θέλει προξενήσει ἐκεῖ τὴν πλέον εὐάρεστον ἐντύπωσιν. Μολονότι τὰ εἰσαγόμενα ἐν Ἑπτανήσῳ ἐξ Ἑλλάδος εἴδη, ὡς δημητριακοὶ καρποὶ, ζῶα, τυρὸς καὶ λοιπὰ εἶναι μικροῦ λόγου ἄξια, μολαταῦτα καὶ μεγαλειτέρας σπουδαιότητος ἐὰν ἦναι, δὲν ἤθελον διστάσει νὰ παρουσιάσω τὸ συνημμένον σχέδιον, ὅπερ εἶναι ὁ πρῶτος κρίκος τῆς ἀδιαῤῥήκτου ἑνώσεως καὶ συγχωνεύσεως τῶν δύο τούτων Ἑλληνικῶν χωρῶν. Ἐπικαλοῦμαι ἑπομένως παρ’ ὑμῶν τὴν ταχυτάτην αὐτοῦ ἐπιψήφισιν. Ὁ Πληρεξούσιος Μεσολογγίου καὶ Ὑπουργὸς

ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν

Ζ. Ι. ΒΑΛΒΗΣ.

Ἡ ἐν Ἀθήναις Βʹ. τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις Ψηφίζει· Ἄρθρον μοναδικόν. «Δὲν πληρώνεται τοῦ λοιποῦ τέλος ἐξαγωγῆς διὰ τὰ ἐγχώρια προϊόντα τὰ ἐκ τῶν Ἑλληνικῶν λιμένων εἰς Ἑπτάνησον μεταφερόμενα. Ἐφαρμόζονται δὲ ἐπὶ τοῦ προκειμένου αἱ σχετικαὶ περὶ μεταφορᾶς διατάξεις τοῦ Νόμου. Καταργεῖται ὡσαύτως ἐν Ἑπτανήσῳ τὸ πληρωνόμενον εἰσαγωγικὸν τέλος ἐπὶ τῶν εἰσκομιζομένων ἐκεῖ Ἑλληνικῶν προϊόντων τῶν ἐξ Ἑλλάδος προερχομένων».

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀκούσατε τὸ ψήφισμα καὶ τὴν ἔκθεσιν.

§43ΤΙΝΕΣ. Εἶναι κατεπεῖγον.

§44ΖΕΡΒΑΣ. Ὄχι (θόρυβος).

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται ἡ πρότασις παρά τινων νὰ συζητηθῇ ἀμέσως τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, παρ’ ἄλλων γίνεται ἡ ἀντίῤῥησις νὰ μὴ συζητηθῇ ἀμέσως.

§46ΖΕΡΒΑΣ. Κύριοι, τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον μᾶς παρουσιάζεται διὰ τοῦ ψηφίσματος εἶναι σπουδαιότατον, εἶναι ζήτημα ἀναγόμενον εἰς τὴν φορολογίαν. Ἠξεύρετε, Κύριοι, εἰς τὴν Ἑλλάδα ποίους φόρους πληρώνουν· εἰς τὴν Ἑπτάνησον εἶναι ἄλλου εἴδους φορολογία· ἐκεῖ ὅ,τι καταναλίσκεται ἐν τῷ ἐσωτερικῷ εἶναι ἀφορολόγητον, ὅ,τι ἐξάγεται πρὸς κατανάλωσιν, ἐκεῖ καταβάλλονται οἱ φόροι πρὸς θεραπείαν τῶν δημοσίων ἀναγκῶν. Τί γίνεται σήμερον διὰ τοῦ ψηφίσματος; ἀφαιροῦμεν ἓν μέρος τοῦ φόρου, τὸν ὁποῖον εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ πληρώσουν· λοιπὸν ἀφαιρεῖται ἓν μέγα μέρος τῆς φορολογίας· διὰ νὰ ἀποφασίσωμεν, ἐὰν ᾖναι δίκαιον ἢ ὄχι, πρέπει νὰ σκεφθῶμεν καλῶς, πρέπει νὰ τυπωθῇ τὸ ψήφισμα, νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὰ περιστατικὰ ἐκεῖνα κατὰ πόσον ὠφελοῦν ἢ βλάπτουν τὸ γενικὸν συμφέρον, καὶ τότε νὰ ἔλθωμεν εἰς μίαν ἀπόφασιν στερεὰν καὶ ἀκλόνητον, καὶ νὰ μὴ ἁρπάζωμεν τοιαῦτα ζητήματα σπουδαῖα εἰς τὴν στιγμὴν, διότι δῆθεν σήμερον ὑπάρχει ἡ ἕνωσις. Μάλιστα, ὅλοι ἀποδεχόμεθα αὐτὴν, διότι εἶναι τὸ μόνον πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἠλέκτρισε τὰς καρδίας ὅλων τῶν Ἑλλήνων, ἀλλὰ δὲν θὰ εἰπῇ τοῦτο, ὅτι πρέπει ἓν μέρος τῆς Ἑλλάδος νὰ ὑποβληθῇ εἰς περισσοτέραν φορολογίαν. Ἡ ἕνωσις ἀποβλέπει τὴν ἰσότητα, τὴν ἀδελφότητα, τὴν δικαιοσύνην· πρέπει λοιπὸν νὰ σταθμίσωμεν τοὺς φόρους ἐκείνων μὲ τοὺς ἰδικούς μας καὶ ἐν δικαιοσύνῃ νὰ ἀποφασίσωμεν· διότι καθὼς ἐπιφυλάττομαι νὰ ἐξηγήσω, δυνάμει αὐτοῦ τοῦ ψηφίσματος ἐπιβαρύνεται ὁ λαός μας, διὰ τοῦτο προτείνω τὴν ἀναβολήν.

§47ΣΟΥΪΔΑΣ. Δὲν εἶμαι ἐναντίος, Κύριοι, τῶν ὅσα εἶπεν ὁ Κ. Ζέρβας, καθόσον ἀφορᾷ τὴν γνῶσιν ἐκ μέρους τῶν Κυρίων πληρεξουσίων τῆς Συνελεύσεως ψηφίσματος τούτου, καθόσον ἀφορᾷ τὰ καθέκαστα, ἀλλ’ ἡ ἐπ’ ἀόριστον ἀναβολή, τὴν ὁποίαν ἐζήτησε....

§48ΖΕΡΒΑΣ. Ἐγὼ λέγω αὔριον, δὲν λέγω ἐπ’ ἀόριστον.

§49ΣΟΥΪΔΑΣ. Ἐγὼ παρακαλῶ τὴν Συνέλευσιν νὰ ὁρίσῃ ὅσον οὔπω ἡμέραν ὡρισμένην.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλω ἐρωτήσει τὴν Συνέλευσιν, ἐὰν θέλῃ νὰ τυπωθῇ, καὶ νὰ συζητηθῇ τὴν δευτέραν.

§51ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Νὰ μᾶς φέρουν τὸν φορολογικὸν Νόμον τῆς Ἑπτανήσου.

§52ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Ἐγὼ προτείνω μετὰ τῆς ἐκθέσεως νὰ τυπωθῇ καὶ ὁ φορολογικὸς Νόμος τῆς Ἑπτανήσου, τοὐλάχιστον τὰ σχετικὰ ἄρθρα.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν τὰ φέρουν ἐγκαίρως, μάλιστα. Οἱ παραδεχόμενοι νὰ ὁρισθῇ ὡς ἡμέρα συζητήσεως τοῦ εἰρημένου ψηφίσματος ἡ δευτέρα, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι.

§54ΤΙΝΕΣ. Δὲν προφθάνει.

§55ΖΕΡΒΑΣ. Πρὸ 24 ὡρῶν, προτείνω, νὰ διανεμηθῇ ὁ φορολογικὸς Νόμος τῆς Ἑπτανήσου, διὰ νὰ τὸν μελετήσωμεν.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν, Κύριοι, θέλω ἐρωτήσει τὴν Συνέλευσιν ὡς ἑξῆς· ὅσοι δέχονται νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις 24 ὥρας μετὰ τὴν διανομὴν τῆς ἐκθέσεως, συνωδευμένης μὲ τὰ σχετικὰ ἄρθρα τοῦ φορολογικοῦ Νόμου τῆς Ἑπτανήσου, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι). Παρεδέχθη. Ἀναγινώσκεται μία πρότασις τοῦ Κ. Σουΐδα Προτείνω. «Ὅπως ἡ ἐν Πειραιεῖ ναυτικὴ Σχολὴ συγχωνευθῇ μὲ τὴν εἰς τ’ αὐτὸ μέρος στρατιωτικὴν καὶ λόγῳ καταλλήλου σπουδῆς καὶ λόγῳ οἰκονομίας, ἀναβαινούσης κατ’ ἔτος κατ’ ἐλάχιστον ὅρον εἰς πεντήκοντα χιλιάδας διὰ τῆς συγχωνεύσεως ταύτης.» Ἀθήνῃσι τὴν 20 Μαΐου 1864. Ὁ Πληρεξούσιος.

Χ. Ν. ΣΟΥΪΔΑΣ.

§57ΣΟΥΪΔΑΣ. Κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν θέλω ἐξηγηθῆ.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχουν καί τινα ἄλλα, ἀλλὰ δὲν εἶναι καιρὸς τώρα. Ἀλλὰ κάμνω τὴν παρατήρησιν εἰς τὴν Συνέλευσιν, ὅτι μοὶ γίνεται πολλὴ πίεσις διὰ τὴν ἐκλογὴν τῆς Κυπαρισσίας· ἐγὼ δὲν δύναμαι νὰ παραβῶ διόλου τὰς διατάξεις τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§59ΠΟΛΛΟΙ. Νὰ τελειώσῃ τώρα.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρατηρῶ τὰ ἑξῆς, ὅτι εἶναι ἐκκρεμὴς ἡ πρότασις περὶ τῆς συντάξεως τῶν Γερουσιαστῶν, διεκόπη δὶς προχθές. Ἐὰν θέλῃ ἡ Συνέλευσις νὰ προβῇ εἰς ἄλλο ἀντικείμενον, θὰ προηγηθῇ.....

§61ΠΟΛΛΟΙ. Κατόπιν.

§62ΙΑΛΕΜΟΣ. Κύριε Πρόεδρε. Σᾶς ἐζήτησα τὸν λόγον προτήτερα, δύο λέξεις.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§64ΙΑΛΕΜΟΣ. Ἐπληροφορήθην μετὰ θετικότητος, ὅτι ὑπεβλήθη ἔκθεσις εἰς τὴν Κυβέρνησιν περὶ τῆς ἐνεστώσης καταστάσεως τῶν φρουρίων τῆς Ἑπτανήσου. Ἡ ἔκθεσις συνετάχθη ἀπὸ τὸν μηχανικὸν τὸν Ἕλληνα, τὸν ὁποῖον εἶχε παραλάβει ὁ ἔκτακτος ἀπεσταλμένος. Προτείνω λοιπὸν, Κύριοι, νὰ κατατεθῇ ἡ ἔκθεσις αὕτη εἰς τὸ Προεδρεῖον, καὶ, ἂν ᾖναι ἀνάγκη, νὰ τυπωθῇ.

§65ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλὰ. Ὁ Κύριος Ζέζος ἔχει τὸν λόγον.

§67ΖΕΖΟΣ. Ὅλοι ἐνθυμεῖσθε, Κύριοι, ὅτι ἡ Συνέλευσις ἀπεφάσισε νὰ συζητηθῇ κατὰ προτίμησιν τὸ ἐκκρεμὲς μέρος τῆς ἐκλογῆς Τριφυλλίας, καὶ πρὸς τοῦτο ὥρισε τὴν τελευταίαν Τετάρτην. Ἐπειδὴ ὅμως παρενέπεσε τὸ σπουδαῖον ζήτημα τῆς συστάσεως τῆς Τραπέζης, ἀνεβλήθη μὲν τὸ ζήτημα, ἀλλὰ δὲν ἔχασε καὶ τὴν θέσιν του· ὥστε νομίζω, ὅτι ἤδη δύναται νὰ συζητηθῇ. Ἡ Συνέλευσις ἀποφασίσασα, ὅτι ἡ ἐκλογὴ Τριφυλλίας εἶναι νόμιμος καὶ ἔγκυρος, ἔκλεισε πᾶσαν συζήτησιν, καὶ πρόκειται μόνον ν’ ἀποφασίσῃ ἐπὶ δύω ζητημάτων· πρέπει, διότι πρόσωπά τινα δὲν ἔφθασαν τὴν ἀπόλυτον πλειονοψηφίαν, νὰ ὑποχρεώσητε τὴν ἐπαρχίαν καὶ εἰς τρίτην ἐκλογὴν, ἢ νὰ δεχθῆτε τὰ τρία πρόσωπα τὰ ὁποῖα ἔχουν τὴν σχετικὴν πλειονοψηφίαν;

§68ΤΙΝΕΣ. Τὸ γνωρίζομεν, εἶναι περιττόν.

§69ΖΕΖΟΣ. Προτείνω, νὰ δεχθῇ ἡ Συνέλευσις τοὺς τρεῖς ἐπιλαχόντας ὡς νομίμους πληρεξουσίους τῆς ἐπαρχίας Τριφυλλίας, πρῶτον, διότι δὲν εἶναι δίκαιον ἡ Συνέλευσις νὰ ὑποχρεώσῃ τὴν ἐπαρχίαν αὐτὴν, ἡ ὁποία ἕνεκα τῆς ἀκυρώσεως τῆς πρώτης ἐκλογῆς διῆλθε τοσαύτας περιπετείας, νὰ ἐπαναλάβῃ καὶ ἐκ τρίτου μίαν ἐκλογὴν, καὶ δεύτερον δὲν εἶναι λόγος (θόρυβος).

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κάμετε ἡσυχίαν, παρακαλῶ.

§71ΖΕΖΟΣ. Προβάλω λοιπὸν τὴν ἑξῆς πρότασιν, «ἡ Συνέλευσις ἀποδεχθεῖσα διὰ τῆς προηγηθείσης αὐτῆς ἀποφάσεως τὸ ἔγκυρον τῆς ἐκλογῆς τῶν πληρεξουσίων τῆς ἐπαρχίας Τριφυλλίας, καὶ ἀναγνωρίσασα πληρεξουσίους τοὺς τρεῖς λαχόντας τὴν ἀπόλυτον πλειονοψηφίαν, ἀνακηρύττει ἤδη ὡς νομίμους πληρεξουσίους καὶ τοὺς τρεῖς λαχόντας τὴν σχετικὴν πλειονοψηφίαν. Τζῆκον Μαυροειδῆν, Τάσην Παππατζώρην καὶ Πανάγον Κιόνην.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κύριος Διαμαντόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§73ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θὰ προκαλέσω, Κύριοι, συζητήσεις, ἀλλὰ θὰ ὑποβάλλω μόνον μίαν πρότασιν, τὴν ὁποίαν θέλω ὑποστηρίξει μὲ ὀλίγας λέξεις. Καθ’ ὅσον ἠδυνήθην νὰ ἀντιληφθῶ ὀρθῶς, νομίζω, ὅτι οὔτε ἡ ἐπιτροπὴ ἐσκέπτετο, οὔτε οἱ πλεῖστοι τῶν Κ. Κ. Πληρεξουσίων φρονοῦν, ὅτι πρέπει νὰ διαταχθῇ τρίτη ἐκλογὴ, καὶ νὰ ἐκτεθῇ ἡ ἐπαρχία αὕτη εἰς νέαν δοκιμασίαν, οὔτε πάλιν, ὅτι πρέπει νὰ μένῃ κατὰ τὸ ἥμισυ ἡ ἐπαρχία αὕτη ἄνευ ἀντιπροσώπων μετὰ τοσαύτην ἀναβολὴν καὶ τοσαῦτα λυπηρὰ συμβάντα. Ἡ ἀνάλγητος, ἡ στωϊκὴ δικαιοσύνη, ἐφαρμοζομένη ἀείποτε καὶ μόνον κατ’ ἐξαίρεσιν εἰς τὴν ἐπαρχίαν ταύτην, εὑρίσκει εὔκολον τὴν λύσιν, ἀλλ’ ἡ ἔκθεσις τῆς ἐπιτροπῆς δεικνύει ἄλλην λύσιν, ἐὰν δὲ δυνηθῶμεν νὰ ἐπιτύχωμεν αὐτὴν, ἡ συνείδησις δὲν θέλει μᾶς ἐλέγξει ὡς παρανομήσαντας τοὐλάχιστον κατ’ οὐσίαν ἢ ὡς παραβιάσαντας πάντα ὅρον τῆς ἠθικῆς. Ἕκαστος, Κύριοι, δύναται νὰ ἔχῃ συμπαθείας ἢ ἀντιπαθείας πρὸς τὸ ἓν ἢ τὸ ἄλλο πρόσωπον· νομίζω, ὅτι πᾶν τοιοῦτον αἴσθημα πρέπει νὰ ὑποχωρήσῃ ἐνώπιον ἀνωτέρων λόγων ἠθικῆς καὶ δικαιοσύνης. Δὲν τολμῶ νὰ διδάξω τοιαῦτα μαθήματα, σᾶς παρακαλῶ μόνον νὰ κρίνητε ἀπαθῶς καὶ ἀμερολήπτως τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν σᾶς ὑποβάλλω, καὶ νὰ πράξητε ὅ,τι θέλετε, ἀκούοντες μόνην τὴν φωνὴν τῆς τιμῆς καὶ τοῦ καθήκοντος. Οὐδεμία διαφορὰ ἐνώπιον τῆς δικαιοσύνης καὶ τοῦ νόμου ὑπάρχει μεταξὺ τῶν τριῶν τῆς μιᾶς μερίδος καὶ τῶν τριῶν τῆς ἄλλης. Τόρα, ἐὰν ἐν τῇ συνειδήσει ὑμῶν, τὸ ὁποῖον δὲν εἶμαι ἁρμόδιος νὰ ὑποδείξω εἰς ὑμᾶς, ἐὰν ἐν τῇ συνειδήσει ὑμῶν δὲν εὑρίσκετε πρέπουσαν τὴν ἐπανάληψιν τῆς ἐκλογῆς, νομίζω, ὅτι ἡ δικαιοσύνη ἀπαιτεῖ νὰ παραδεχθῆτε τρεῖς πληρεξουσίους τῆς ἀντιθέτου μερίδος. Τοῦτο λέγω, εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν ἡ συνείδησις ὑμῶν σᾶς ὑπαγορεύσει νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ ἡ ἐκλογή. Ἰδοὺ οἱ λόγοι οἱ ὑποστηρίζοντες τὴν ἰδέαν ταύτην. Ἐπαναλαμβανομένης τῆς ἐκλογῆς, δὲν λέγω κατὰ βεβαιότητα, διότι ἀμέσως ἤθελον ψευσθῆ ἐνώπιόν σας, ἀλλ’ ἐπαναλαμβανομένης τῆς ἐκλογῆς, κατὰ μεγίστην πιθανότητα, καθόσον ἐγὼ κρίνω, αὐτοὶ τοὺς ὁποίους ἐγὼ προτείνω, θὰ λάβουν τὴν ἀπόλυτον πλειονοψηφίαν. Ὁ δῆμος τῆς Κυπαρισσίας, εἷς τῶν μεγαλειτέρων δήμων τῆς ἐπαρχίας, δὲν ἐψηφοφόρησε κατὰ τὴν τελευταίαν ἐκλογὴν, διότι ἡ ἐκλογὴ του εἶχε κυρωθῆ, καὶ τότε ὑπῆρχεν ἄλλος συνδυασμὸς, ἄλλος ἀγών. Τώρα ἐπαναλαμβανομένης τῆς ἐκλογῆς, ὅταν πρόκηται νὰ ψηφοφορήσῃ καὶ ὁ δῆμος οὗτος, εἶναι πάντῃ ἀπίθανον νὰ ὑποθέσωμεν, ὅτι ὁ δῆμος θὰ δώσῃ τὰς ψήφους του εἰς τρεῖς, ἀνήκοντας εἰς τὰ χωρία ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἰσέβαλον καὶ ἐλεηλάτησαν τὴν πόλιν τῆς Κυπαρισσίας. Ἐὰν θέλητε, ὑπάρχει καὶ ἔκθεσις τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου, ἡ ὁποία ἐκφράζει τὰς εὐχὰς τοῦ δήμου, ὅτι εἶναι ὑπὲρ τῶν τριῶν, τοὺς ὁποίους ἐγὼ προτείνω. Ἓν ἄλλο ζήτημα ἔφερεν ἡ ἔκθεσις τῆς ἐπιτροπῆς, τὸ ζήτημα τῶν ἐνταλμάτων. Τῆς ἐπιτροπῆς ἡ ἔκθεσις λέγει, ὅτι ὑπάρχουν ἐντάλματα συλλήψεως ἐναντίον τῶν σχετικῶς πλειονοψηφούντων τῆς ἄλλης μερίδος. Πρὸς ἀποφυγὴν ὅμως παντὸς σκανδάλου τὸ παρασιωπῶ καὶ τὸ ἀφίνω εἰς τὴν ἠθικὴν τῆς Συνελεύσεως. Οἱ τρεῖς, τῶν ὁποίων τὴν παραδοχὴν προτείνω, εἶναι τῆς ἀντιθέτου μερίδος οἱ ἀρχηγοὶ καὶ οἱ μᾶλλον παθόντες ἀπὸ τὰ λυπηρὰ ἐκεῖνα συμβάντα· ἐπυρπολήθησαν αἱ οἰκίαι των, διηρπάγησαν αἱ περιουσίαι των· τοῦ ἑνὸς, τοῦ Γρ. Μανούσου, ἐφονεύθη ἡ σύζυγος. Ἐὰν ἐνώπιόν σας ἰσχύουν καὶ δικαιώματα ἄλλα ἀντιπράξεως κατὰ τῆς παρελθούσης τάξεως, πιστεύσατε, ὅτι ὑπὲρ αὐτῶν ὑπάρχουν τὰ δικαιώματα ταῦτα. Ὁ εἷς ἐξ αὐτῶν, ὁ Παναγιώτατος εἶναι ὁ μόνος ἐν Τριφυλλίᾳ φυλακισθεὶς κατὰ τὴν συνωμοσίαν τοῦ Ναυπλίου· ὁ ἕτερος, ὁ Γρ. Μανοῦσος εἶναι ὁ σταθερῶς ἀντιπολιτευόμενος κατὰ τὰς τελευταίας δύο βουλὰς, ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τοῦ Κ. Μεσσηνέζη· ὁ ἕτερος, ὁ Πονηρόπουλος, ἦτο μέλος τῆς ἐπαναστατικῆς ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ παρητήθη, διότι δὲν ἤθελε νὰ ἐνδώσῃ εἰς παρεκτροπάς τινας, προτεινομένας παρ’ ἄλλων. Παραδεχόμενοι τὸν συμβιβασμὸν τοῦτον, ἐὰν δὲν ἱκανοποιῶμεν ἐντελῶς τοὺς παθόντας, τοὐλάχιστον χορηγοῦμεν ἐλπίδας μελλούσης ἰσχύος τοῦ νόμου καὶ τῆς δικαιοσύνης. Ἰδοὺ ἡ πρότασις.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κ. Παντολέων ἔχει τὸν λόγον.

§75ΠΑΝΤΟΛΕΩΝ. Ἐγὼ εἶμαι σύμφωνος. Ἐνταῦθα καταλαμβάνει τὴν ἕδραν τοῦ Προέδρου ὁ ἀντιπρόεδρος Κ. Χρηστόπουλος.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει τὸν λόγον ὁ Κ. Σωτηρόπουλος.

§77ΠΟΛΛΟΙ. Ἐφωτίσθημεν (θόρυβος).

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις δὲν ἐξηντλήθη.

§79ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι!

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κ. Σωτηρόπουλος παρητήθη· κατόπιν ἔρχεται ὁ Κ. Ζέρβας. Εἶναι σύμφωνος;

§81ΖΕΡΒΑΣ. Ὄχι! Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι εἶναι περιττὴ ἡ συζήτησις (θόρυβος).

§82ΗΡ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Συνέλευσις, ἂν ἐφωτίσθη.

§83ΣΑΡΑΒΑΣ. Ἐὰν ἐπιμένουν, ὅτι ἡ Συνέλευσις ἐφωτίσθη, προτείνω, ὅτι δὲν εἶναι πλήρης ἡ Συνέλευσις.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Συνέλευσιν, ἐὰν ἐφωτίσθη.

§85ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι! (θόρυβος).

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι ὅτι ἡ Συνέλευσις ἐφωτίσθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται ὀλίγοι)· δὲν παρεδέχθη.

§87ΖΕΡΒΑΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις εἶναι περιττὴ εἰς τὸ προκείμενον ζήτημα. Ἡ ἐκλογὴ αὕτη ἐξετάσθη πρὸ πολλοῦ, καὶ παρεδέχθη ἡ Συνέλευσις τὸ ἔγκυρον· δὲν μένει τίποτε ἄλλο νὰ ἐξετάσωμεν οὔτε νὰ ἀποφασίσωμεν, παρὰ νὰ εἴπωμεν διὰ τοὺς μὴ λαβόντας τὴν ἀπόλυτον πλειονοψηφίαν ἢ κάμετε νέαν ἐκλογὴν, ἢ διὰ νὰ μὴ ὑποβάλωμεν τὴν ἐπαρχίαν εἰς τὰς περιπετείας πάλιν ἐκείνας, τὰς ὁποίας ὑπέστη, νὰ εἴπωμεν, ἂς πάρωμεν τοὺς σχετικῶς πλειονοψηφήσαντας, αὐτὸ εἶναι τὸ μόνον ζήτημα, τὸ ὁποῖον θεωρῶ ὅτι πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν. Εἰς ἐμὲ εἶναι ἀδιάφορον, ἂν ἡ Συνέλευσις θέλῃ νὰ ἐπαναφέρῃ νέαν ἐκλογὴν, ἢ νὰ παραδεχθῇ τοὺς σχετικῶς πλειονοψηφήσαντας· οὐχ ἧττον ὅμως ὡς πληρεξούσιος ἐκφέρω καὶ ἐγὼ τὴν γνώμην μου, ὅτι ἡ Συνέλευσις καὶ ἄλλοτε παρεδέχθη σχετικὴν πλειονοψηφίαν ἀπέναντι ἄλλων κακῶν τὰ ὁποῖα εἶχεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι δύναται νὰ προκαλέσῃ μίαν νέαν ψηφοφορίαν· νομίζω, ὅτι δυνάμεθα νὰ παραδεχθῶμεν, χωρὶς νὰ παρανομήσωμεν, τοὺς σχετικῶς πλειονοψηφήσαντας.

§88ΣΑΡΑΒΑΣ. Κύριοι! ἀποροῦσι τινὲς τί ἔχω μὲ τὴν Κυπαρισσίαν· ἀποροῦσι, Κύριοι, οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν, ὅτι ὁ δημόσιος ἄνθρωπος, ὅταν πρόκηται νὰ ὑπερασπίσῃ μίαν ὑπόθεσιν, δὲν πρέπει νὰ ἔχῃ πρὸ ὀφθαλμῶν μόνον τὸ δίκαιον, δὲν πρέπει νὰ ἔχῃ πρὸ ὀφθαλμῶν μόνον τὸ δημόσιον συμφέρον, ἀλλὰ πρέπει νὰ ὁδηγῆται ὑπὸ λόγων ὅλως προσωπικῶν. Δὲν ἠξεύρω, Κύριοι, ἂν αἰσθάνωμαι πολὺ ζωηρῶς τὰ κατ’ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν· ἀλλὰ πιστεύσατε, ὁσάκις διαλογίζομαι περὶ Κυπαρισσίας, τὸ αἷμα μοῦ ἀναβαίνει εἰς τὴν κεφαλήν. Σήμερον δὲν εἶχον σκοπὸν νὰ λάβω τὸν λόγον· διότι ᾐσθανόμην, ὅτι ἠδυνάμην νὰ δυσαρεστήσω τινὰ πρόσωπα, καὶ δὲν τὸ ἐπεθύμουν. Ἀλλὰ τόσην ἐντύπωσιν μοὶ ἔκαμεν ἡ πρότασις, νὰ εἰσαγάγωμεν εἰς τὴν Συνέλευσιν ποίους; ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐτόλμησαν νὰ προσέλθωσιν εἰς τὰς δικαστικὰς ἀρχὰς καταδιωκόμενοι ὡς ἐνταλματίαι, ὥστε δὲν ἠδυνήθην νὰ κρατήσω τὸν ἑαυτόν μου. Οἱ τρεῖς ἐκεῖνοι, τοὺς ὁποίους σᾶς ἐπρότεινεν ὁ ἔντιμος πληρεξούσιος Τριφυλλίας ὡς σχετικῶς πλειοψηφήσαντας, εἶναι αὐτοὶ ἐκεῖνοι, περὶ τῶν ὁποίων αἱ δικαστικαὶ ἀρχαὶ ἔχουν ἐκδώσει ἐντάλματα ἐπὶ τοῖς στυγεροῖς ἐκείνοις ἐγκλήμασι τῆς Κυπαρισσίας, τοῖς λαβοῦσι τὸν χαρακτῆρα δηώσεως τῆς χώρας· (θόρυβος).

§89ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞ. Δὲν εἶναι ἀληθές.

§90ΣΑΡΑΒΑΣ. Εἶναι ἀληθὲς, ἀληθέστατον. Ὑπάρχουσι πρόχειροι αἱ ἀναγκαῖαι ἀποδείξεις· καὶ πῶς Κύριοι, θέλετε νὰ φέρετε τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους, τοὺς καταδιωκομένους ἐπὶ τοιούτῳ στυγερῷ ἐγκλήματι, ἐν τῷ μέσῳ τῆς Συνελεύσεως! Θέλετε, φαίνεται, ἀκόμη, νὰ δώσωμεν ἀφορμὰς εἰς τοὺς ἐχθροὺς τῆς Συνελεύσεως νὰ λέγουν, ὅτι εἰσηγάγομεν ἐν τῇ Συνελεύσει καὶ τὸ ἔγκλημα τὸ ἀποδεδειγμένον; Τὸ νὰ εἴπωμεν, Κύριοι, νὰ παραπέμψωμεν τὴν ὑπόθεσιν εἰς νέαν ἐκλογὴν, τὸ ἐννοῶ κάλλιστα. Τὸ νὰ εἴπωμεν ὅμως ὅτι πρέπει νὰ φέρωμεν ἐνταῦθα τοὺς φυγοδίκους, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἔλλογον, καὶ ὅτι θέλομεν προστρίψει αἰώνιον αἶσχος εἰς τὴν Συνέλευσιν. Ὑπὸ ἄλλην ἀκόμη ἔποψιν, Κύριοι, εἶναι ἐντελῶς ἀδικαιολόγητος ἡ τοιαύτη πρότασις· κατ’ αὐτὸν τὸν ἐκλογικὸν νόμον, στερεῖται τοῦ δικαιώματος τοῦ ἐκλέγεσθαι ὁ καθ’ οὗ ἐξεδόθη ἔνταλμα συλλήψεως· δύνανταί τινες νὰ εἴπωσιν, ὅτι ὁ ἐκλογικὸς νόμος δὲν ἐννοεῖ οὐχὶ ἁπλῶς τὸν ἐνταλματίαν, ἀλλὰ τὸν καθ’ οὗ ἐξεδόθη ἔνταλμα φυλακίσεως· ὑποθέτω πρὸς στιγμὴν, ὅτι τοιαύτην ἔννοιαν ἔχει ὁ νόμος· ἀλλὰ μήπως, Κύριοι, εἶναι μᾶλλον ἰσχυρὰ τὰ τεκμήρια τῆς ἐνοχῆς, ὅταν ἐξεδόθη ἔνταλμα φυλακίσεως, παρ’ ὅταν ὁ καθ’ οὗ ἐξεδόθη ἔνταλμα συλλήψεως φυγοδικῇ; ἀλλὰ μήπως ὁ φυγόδικος δὲν ἐξομοιοῦται μὲ τὸν ἐγκληματίαν; Ἄλλως, Κύριοι, συλλογισθῆτε ποῦ θέλετε καταντήσει οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι περιτρέχουν σήμερον τὰ ὄρη ὡς φυγόδικοι, νὰ προσκληθῶσιν ὑπὸ τῆς Συνελεύσεως νὰ λάβωσι μέρος εἰς τὰς διασκέψεις της· (θόρυβος ἐξ ἀριστερῶν). Διαμαρτύρομαι λοιπὸν ἐν ὀνόματι τοῦ νόμου κατ’ ἐκείνων, οἵτινες θὰ τολμήσωσι νὰ ὑποστηρίξωσι τὴν ἐν τῷ περιβόλῳ τῆς Συνελεύσεως εἰσαγωγὴν τῶν ἐνταλματιῶν· (θόρυβος ἐξ ἀριστερῶν, ἀποδοκιμασίαι ἐκ δεξιῶν).

§91ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Κύριοι πληρεξούσιοι, ἐννέα ἔτη λείπω ἀπὸ τὴν πατρίδα μου, ἤμην εἰς τὴν πρωτεύουσαν· ἤμην γερουσιαστὴς, καὶ δὲν ἐγύρισα τοὺς ὀφθαλμούς μου νὰ κυττάξω τὸ σπίτι μου, καὶ τὰ κτήματά μου καὶ τὴν πατρίδα μου, καὶ ἐξηκολούθουν 16 ἔτη νὰ πολεμῶ τὸν τύραννον τῆς πατρίδος μου· τὰ εἶχον ἐγκαταλείψει ὅλα, καὶ τοῦτο κανεὶς δὲν δύναται νὰ μοῦ τὸ ἀρνηθῇ. Ἔγεινεν ἡ μεταβολὴ, εὑρισκόμην ἐδῶ, ἀπεφάσισα νὰ ὑπάγω εἰς τὴν πατρίδα μου, ἵνα ἐξασκήσω τὰ πολιτικά μου δικαιώματα. Τὸ κυβερνεῖον καὶ τὸ ὑπουργεῖον τότε, ὅτε ἔμαθεν ὅτι θὰ ἀναχωρήσω, μὲ ἐπροσκάλεσε καὶ μοῦ εἶπε νὰ μὴ ὑπάγω ἐκεῖ, δὲν ἔχω ἀνάγκην νὰ ὑπάγω νὰ ζητῶ ψήφους, καὶ ἑπομένως νὰ γίνῃ ἡ ἐκλογὴ εἰς τὴν ἀπουσίαν μου. Χωρὶς νὰ εἴπω τίποτε ἄλλο ἡ ἐκλογὴ ἐγένετο· ἐνῷ δὲ ἡ Τριφυλία ἔχει 7,000 ψήφους, ἐγέμισαν καὶ τὸ ἕνα μέρος τὰς κάλπας καὶ τὸ ἄλλο εἰς τοιοῦτον βαθμὸν, ὥστε ἔγειναν 13,000. Ἦλθεν ἐδῶ ἡ ἐκλογή. — ἐγὼ δὲν ἐπαρουσιάσθην, — ἀκυρώθη· ἐν τῷ μεταξὺ τῆς ἀκυρώσεως τῆς ἐκλογῆς λαμβάνω ἐπιστολὴν ἀπὸ τοὺς συντρόφους τοῦ........ κατὰ πρῶτον λόγον τοῦ Πονηροπούλου καὶ ἔπειτα τῶν ἄλλων, καὶ ἰδοὺ τί μὲ γράφουν. (Ἀναγινώσκει ἐνταῦθα τεμάχιον ἔκ τινος ἐπιστολῆς).

§92ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Ἰδιωτικαὶ ἐπιστολαὶ, ὑβριστικαὶ ἑνὸς προσώπου, δὲν ἀναγινώσκονται.

§93ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Ἀφίνω τὴν περαιτέρω ἀνάγνωσιν. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὰ μεγάλα. Δὲν ἤθελον ν’ ἀναβῶ τὸ βῆμα νὰ κάμω λόγον περὶ τῶν πραγμάτων αὐτῶν, καθὼς καὶ δὲν ἀπήντησα εἰς ὅλας ἐκείνας τὰς σκευωρίας καὶ τὰ ψεύδη, καὶ τὰς συκοφαντίας, τὰς ὁποίας ὁ τύπος διέδωσε, καὶ τὰς ὁποίας ἐλάμβανεν ἀπὸ ἕναν θεότρελον ἄνθρωπον, ὅστις ἦτο ὑπεύθυνος συντάκτης εἰς μίαν ἐφημερίδα, καὶ ὅστις τὰ ἐξώγκωσεν εἰς τοιοῦτον βαθμὸν τὰ γεγονότα, ὥστε, ὅστις εἶδεν ἐκ τοῦ πλησίον τὰ πράγματα, δὲν ἤθελεν ὁμιλήσει μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ τὸν τόνον, ὅπως ὡμίλησεν ὁ Κ. Σαράβας. Ἡ Τριφυλλία ἀπέδειξεν ὅτι εἶχεν ἐπαναστατικὸν πνεῦμα, ἅμα ἐπαναστάτησε τὸ Ναύπλιον. Ἐστάλη ὁ Ἀτμοδρόμων, ἐστάλη ὁ μοίραρχος Πτολεμαῖος, ἔπιασε τὸν φρούραρχον, καὶ πρῶτος ἦτον ὁ ἀνεψιός μου ὁ ἀρχηγὸς τῆς ἐπαναστάσεως, ἤθελαν νὰ διώξουν τὸν ἔπαρχον, ἐν τῷ μεταξὺ ἔφθασεν ὁ νομάρχης, τοὺς ἐκυνήγησαν καὶ ἔγειναν ὅσα ἔγειναν. Ἦλθεν ὁ καιρὸς τῆς ἐπαναστάσεως, ἔφθασεν ἐκεῖ καὶ ὁ Κ. Σούτζας, τὸν ὁποῖον ἐκυνήγησαν. Ὀλίγον τι καθησύχασαν, εἰς τὰ ὅπλα ὅλοι· ὑπῆρχον τότε 45 χιλ. δραχμαὶ εἰς τὸ ταμεῖον, δήμαρχος ἦτον ὁ πρῶτος μου ἐξάδελφος, τὰ χρήματα τὰ παρέδωσαν εἰς τὸν Ἀτμοδρόμονα καὶ τὰ ἔφεραν ἐδῶ· διετηρήσαμεν τὴν ἡσυχίαν καὶ τὴν τάξιν, τέλος πάντων ἀφοῦ ἀκυρώθη ἡ ἐκλογὴ, μοὶ ἔγραψαν καὶ φίλοι καὶ συγγενεῖς, ἐπειδὴ ἡ ἐπαρχία ἐμβαίνει εἰς δευτέραν δοκιμασίαν, θεωρεῖ ἀναγκαίαν τὴν παρουσίαν μου. Μεταβαίνω λοιπὸν ἐκεῖ· ἀφοῦ ἐπῆγα, ἦτο φαίνεται μία μυστικὴ ἑταιρία, τὴν ὁποίαν δὲν ἐγνώριζον προηγουμένως, τὸ σάββατον τῆς ἀποκρέω τῆς τυρινῆς ἐφανερώθηκε ἡ ἑταιρία· ἤδη πλέον ἤρχισαν νὰ φαίνωνται πράγματα φανερά. Τέλος πάντων, ἤρχισα νὰ γράφω νὰ γείνῃ ἡ ἐκλογὴ, οἱ ἄλλοι ἔκαμον ἀναφορὰς τόσον εἰς τὸν νομάρχην καὶ εἰς τοὺς κατὰ καιρὸν ὑπουργοὺς νὰ μὴ γείνῃ ἡ ἐκλογὴ, διότι θὰ αἱματοκυλισθῇ ἡ ἐπαρχία, ἔγραψα εἰς τὸν Πετμεζᾶν τὸν Κυβερνήτην, μὴν ἀκοῦς τὸν Φωτιάδη, τοῦ λέγω· διάταξε τὴν ἐκλογήν.

§94ΣΑΡΑΒΑΣ. Ἂν ὁ Κύριος Γρηγοριάδης ἔχῃ σκοπὸν νὰ ἀπολογηθῇ, τότε ἔχομεν καὶ ἡμεῖς δικαίωμα νὰ ἀπαντήσωμεν.

§95ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Θέλω νὰ σοῦ ἀποδείξω, ὅτι δὲν εἶν’ ἔτσι·

§96ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. (πρὸς τὸν Σαράβαν). Σὺ ἐμβῆκες παρανόμως εἰς τὴν Συνέλευσιν..... (θόρυβος).

§97ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Κύριοι πληρεξούσιοι, ἀφοῦ λοιπὸν δὲν διετάττετο ἡ ἐκλογὴ, οἱ κατὰ καιροὺς ἔπαρχοι δὲν ἔπαυσαν νὰ κάμνουν ἐκθέσεις, ὅτι ἡ κατάστασις τοῦ τόπου εἶναι εἰς ἐρεθισμὸν καὶ τὰ τοιαῦτα· ἐγὼ δὲ τίποτε ἄλλο δὲν ἔγραψα, ἢ νὰ διαταχθῇ ἡ ἐκλογὴ καὶ τὰ πάντα θὰ ἡσυχάσωσιν. Εἰς αὐτὸ τὸ μεταξὺ (διὰ νὰ παρατρέξω τὰ ἄλλα), γίνεται μία ἀναφορὰ, ὅτε ἦτο Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργείου ὁ Κύριος Ῥοῦφος, εἰς εἶδος διαμαρτυρήσεως, ὅτι, ἂν, Κύριε Πρόεδρε, δὲν διαταχθῇ τηλεγραφικῶς ὁ Νομάρχης ἐντὸς 8 ἡμερῶν νὰ ἐκδώσῃ τὸ πρόγραμμα τῆς ἐκλογῆς, ἡ ἐπαρχία αὕτη θεωρεῖ τὸν ἑαυτόν της ἀποκλεισμένον, ὅτι θεωρεῖται ἀπὸ τὴν ὁλομέλειαν τοῦ Ἔθνους, ὡς μὴ ἔχουσα δικαιώματα· διαμαρτυρουμένη δὲ θέλει καταλύσει τὰς ἀρχὰς, καὶ θὰ κυβερνηθῇ μόνη της, ἕως ὅτου ἔλθῃ ὁ Βασιλεύς· τότε θὰ ἐκλέξῃ Πρεσβείαν, ὅπως παρουσιαθῇ ἐνώπιον τοῦ Βασιλέως, καὶ ἐκθέσῃ τὰ παράπονά της, προσφέρῃ δὲ καὶ τὰ σεβάσματά της. Τοῦτο βλέποντες οἱ ὑπουργοὶ συνῆλθον ἐν ὑπουργικῷ συμβουλίῳ, καὶ σκεφθέντες, ἐτηλεγράφησαν νὰ διαταχθῇ ὁ Νομάρχης νὰ ἐκδώσῃ τὸ πρόγραμμα. Τοῦτο μαθόντες οἱ ἐναντίοι ἑνώνονται μὲ τοὺς Κοκκεβαίους. Οἱ Κοκκεβαῖοι συνάζουν 50–80 ἀνθρώπους ἐνταλματίας, ἐμβαίνουν εἰς τὴν πόλιν, σκοτώνουν, καίουν σπήτια, λεηλατοῦν καὶ φεύγουν. Ὁ Δημητριάδης ἦτο εἰς θέσιν καὶ τοὺς ἐνταλματίας νὰ στείλῃ εἰς τὰς φυλακὰς, καὶ τοὺς Κοκκεβαίους εἰς τὰ σπήτιά των. Τίποτε δὲν ἔκαμα· ἐκαθήμην μὲ σταυρωμένα χέρια. Ἔρχεται ὁ Νομάρχης, ὁ Δημητριάδης, λόγῳ περιηγήσεως, εἶδε τὸ πνεῦμα τῆς ἐπαρχίας καὶ ἐκδίδει τὸ πρόγραμμα· ἕνεκα δὲ πάλιν ἄλλων γεγονότων σταματᾷ ὀπίσω ἡ ἐκλογή· γίνεται ἀναφορὰ ἀπὸ τὰ μέρη τῆς ἐπαρχίας νὰ γίνῃ ἡ ἐκλογή. Τί γίνεται λοιπόν; Διατάττεται ἡ ἐκλογὴ εἰς τὰς 21, καὶ εἰδοποιήθησαν οἱ δήμαρχοι καὶ αἱ λοιπαὶ ἀρχαί. Πρὸ δύο ἡμερῶν μετὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ προγράμματος ἔρχεται ἐκεῖ ἕνας ὑπομοίραρχος μὲ 45 ἱππεῖς· εἶχε διαταχθῆ ἀπὸ τὸν Νομάρχην νὰ περιέλθῃ τοὺς ὀρεινοὺς δήμους· οἱ ἐναντίοι στέλλουσιν ἐμπροστὰ εἴδησιν νὰ μὴ τὸν δεχθοῦν, μόλα ταῦτα τὸν ἐδέχθησαν εἰς ὅλους τοὺς δήμους· ὑπῆγεν ὕστερα εἰς τὰ Φιλιατρά· (θόρυβος). Τὴν Δευτέραν τὸ βράδυ σκοτώνουν 7 ἀνθρώπους, ἐγὼ μόλις ἤμην φερμένος, ὅτε τοὺς ἐδίωκον. Ἡ πόλις τῆς Κυπαρισσίας, Κύριοι, κατοικεῖται ἀπὸ 425 οἰκογενείας, αἱ 400 οἰκογένειαι εἶναι ἀπὸ τὰ χωριὰ, καὶ αἱ 25 εἶναι ἐντόπιοι· τότε ἔφεραν καὶ βλάχους, καὶ ἤρχισαν τὸν ἀποκλεισμόν· τὸ σπῆτι μου εἶναι κομμάτια ἀπὸ τὰ βόλια, καὶ μόλα ταῦτα ἐφρόντισα νὰ μὴν αὐξηθῇ τὸ κακόν. Ποῖος σᾶς εἶπε νὰ σκοτώσητε τοὺς ἀνθρώπους, καὶ νὰ κλέψητε τὰ εἰσοδήματά των; Μετὰ ταῦτα ἐπῆλθεν εἰς τὴν ἐπαρχίαν ἄκρα ἡσυχία. Ἡ ἐκλογὴ ἐτελείωσεν, ἡ ψηφοφορία τῆς ἐπαρχίας εἶναι ἡ αὐτὴ, καὶ δὲν εἶναι, Κύριοι, ἐνταλματίαι οἱ ἐκλεχθέντες, ὡς τοὺς ὠνομάσατε. Αὐτοὶ, χωρὶς νὰ τοὺς ζητήσῃ ἡ ἀνάκρισις, θὰ ὑπάγουν μόνοι των, διότι εἶναι ἀθῶοι. Διὰ τοῦτο λέγω, νὰ εὐαρεστηθῇ ἡ Συνέλευσις νὰ μὴ θέσῃ εἰς τρίτην δοκιμασίαν τὴν Τριφυλίαν, ἵνα μὴ πάλιν συμβῶσιν αἱ ταραχαὶ ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι τόσον τὴν κατετάραξαν.

§98ΠΑΝΤΟΛΕΩΝ. Κύριοι, νομίζω, ὅτι ἐντὸς τοῦ ἐθνικοῦ τούτου περιβόλου δὲν εἶναι δίκαιον νὰ φέρωμεν τὰ πάθη τῆς ἐπαρχίας Τριφυλίας· αὐτὰ νομίζω, ὅτι ἐντελῶς πρέπει νὰ λησμονηθῶσι· καὶ πρέπει ἡμεῖς σήμερον νὰ σκεφθῶμεν ποῖον εἶναι τὸ σχετικῶς δίκαιον, ἵνα ἀποφασίσωμεν· διότι, καθὼς ἠκούσατε, ὅλοι οἱ προλαλήσαντες ἔμειναν σύμφωνοι, εἰς τὸ ὅτι κατ’ οὐδένα τρόπον δὲν πρέπει νὰ ἐπαναληφθῇ καὶ τρίτον ἡ ἐκλογή. Εἴμεθα σύμφωνοι λοιπὸν εἰς μίαν ἀρχὴν, ὅτι πρέπει ἡ Συνέλευσις ν’ ἀφήσῃ τὴν αὐστηρότητα τῶν νόμων, καὶ νὰ παραδεχθῶμεν τὴν ἐκλογήν. Ἀλλὰ ποῦ γεννᾶται, Κύριοι, ἡ διαφωνία; γεννᾶται εἰς τὰ πρόσωπα· διότι καὶ οἱ ἓξ ἀντιπρόσωποι, τοὺς ὁποίους στέλλει ἡ ἐπαρχία αὕτη, δὲν ἥνωσαν τὴν πλειοψηφίαν, τὴν ἀπόλυτον. Οἱ τρεῖς, οἱ ὁποῖοι ἥνωσαν τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν, ἄνευ συζητήσεως, ἄνευ ἐρεύνης, εἰσῆλθον εἰς τὴν Ἐθνικὴν Συνέλευσιν· μένουν οἱ ἄλλοι τρεῖς ἕτεροι νὰ εἰσέλθουν, ἀλλὰ κἀνεὶς δὲν ἔλαβε τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν· λοιπὸν, ἂν σήμερον θέλωμεν νὰ ἀποφασίσωμεν ὡς ἀκυρωτικὸν δικαστήριον, ὡς τακτικὸν δικαστήριον, κατ’ αὐστηρὸν δίκαιον, τότε νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν κανένα, πρέπει νὰ γίνῃ νέα ἐκλογή. Ἀλλὰ μεγάλα πολιτικὰ συμφέροντα, τὰ προηγούμενα ἀξιοδάκρυτα συμβάντα, μᾶς ὑποχρεοῦσι ν’ ἀφήσωμεν νὰ κοιμηθῇ ἡ αὐστηρότης τῶν νόμων πρὸς στιγμήν, καὶ νὰ παραδεχθῶμεν τρεῖς ἔχοντας τὴν σχετικὴν πλειονοψηφίαν· ποῖοι δὲ πρέπει νὰ ᾖναι οἱ τρεῖς οὗτοι; Ἰδοὺ τὸ δύσκολον ζήτημα· διότι ἐνταῦθα ὑπάρχει συμπάθεια καὶ ἀντιπάθεια. Οἱ μὲν ἐπιθυμοῦν νὰ παραδεχθῶμεν τοὺς τρεῖς ὡς πληρεξουσίους, περὶ τῶν ὁποίων ὁ Κ. Γρηγοριάδης ἠγόρευσε διὰ μακρῶν καὶ ὑπέδειξεν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Συνέλευσιν, ὅτι εἶναι δίκαιον, (σχετικῶς βεβαίως) ὅτι εἶναι συμφέρον, ὅτι εἶναι πρέπον νὰ εἰσέλθουν οἱ σύντροφοι αὐτοῦ. Ἐγὼ, Κύριοι, νομίζω, ὅτι ἐπειδὴ δὲν βαδίζομεν κατὰ τὴν αὐστηρότητα τοῦ νόμου, ἀλλ’ ἀνοίγομεν ὁδὸν συμβιβασμοῦ καὶ μετριότητος, ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον, ἀρχόμενοι ἀπὸ τῆς πρώτης ἀρχῆς τῆς μετριότητος καὶ τοῦ συμβιβασμοῦ, νὰ κινήσωμεν τὴν πλάστιγγα τῆς ἀποφάσεως πρὸς τὴν μερίδα, ἥτις εἰσῆλθε, διότι οἱ τρεῖς εἰσελθόντες θέλουν νὰ εἰσαγάγουν καὶ τοὺς ἄλλους τρεῖς, ἀπέναντι δ’ αὐτῶν εἶναι 6· ἐπειδὴ δὲν βαδίζομεν κατ’ αὐστηρὸν δίκαιον καὶ θέλομεν νὰ συμβιβάσωμεν τὴν ἐπαρχίαν, νομίζω, ὅτι εἶναι συμφερώτερον, ὅτι εἶναι δικαιότερον, λογικώτερον, νὰ παραδεχθῶμεν τοὺς τρεῖς ἐναντίους, καὶ οὕτω νὰ συνδυάσωμεν τὰ διεστῶτα (θόρυβος ἐξ ἀριστερῶν). Πρῶτον ἐπιχείρημα, Κύριοι, εἶναι αὐτὸ, τὸ ὁποῖον ἐπρότεινα, δεύτερον δὲ τὸ ὁποῖον συνηγορεῖ ὑπὲρ τῆς ἰδέας μου ταύτης.... (θόρυβος ἐξ ἀριστερῶν) εἶναι ὅτι, ἐπειδὴ οὐδεὶς ἔλαβε κατόπιν τῶν παραδεχθέντων 3 τριῶν πληρεξουσίων τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν, ἀλλ’ ἔχουν σχετικὴν μὲ σχετικήν.

§99ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Εἷς ἐξ αὐτῶν τῶν ἐπιλαχόντων, μίαν ψῆφον θέλει διὰ νὰ ἔλθῃ πληρεξούσιος.

§100ΠΑΝΤΟΛΕΩΝ. Ἀδιάφορον· νομίζω, ὅτι ἡ Συνέλευσις πρέπει νὰ παραδεχθῇ τοὺς τρεῖς ἐναντίους.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλετε νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ συζήτησις;

§102ΤΙΝΕΣ. Ὄχι.

§103ΕΤΕΡΟΙ. Δὲν εἴμεθα πλήρεις.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἂς ὁμιλήσῃ ἀκόμη εἷς. Ὁ κ. Ἡρ. Πετμεζᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§105ΗΡ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἐλπίζω, Κύριοι, ὅτι ἡ Συνέλευσις, ἔχουσα ὑπ’ ὄψιν τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐπιτροπῆς, δὲν δύναται νὰ ἀμφιβάλλῃ σήμερον πρὸς ποίους πρέπει νὰ κάμῃ χρῆσιν τοῦ δικαίου, τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθησαν τόσον αὐστηρῶς ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Ἡ Συνέλευσις, συζητήσασα ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς ταύτης, ἀπεφάσισεν, ὅ,τι ἐν τῇ συνειδήσει της εὗρε νόμιμον, ὅτι ἡ ἐκλογὴ εἶναι ἔγκυρος καὶ νόμιμος, καὶ παρεδέχθη καὶ ἔχει σήμερον ἐντὸς τῶν κόλπων της τοὺς 3 ἐκ τῶν πληρεξουσίων ἐκείνων, ὑπὲρ τῶν ὁποίων ἐγένετο ἡ ἐκλογή. Τίς λοιπὸν δύναται σήμερον τὴν πρᾶξιν ταύτην τῆς Συνελεύσεως νὰ τὴν διαφιλονεικήσῃ, καὶ νὰ εἴπῃ, ὅτι ἡ ἐκλογὴ, ἥτις ἔρχεται κατόπιν, ὅτι δὲν φέρει μὲν τὴν ἀπόλυτον πλειονοψηφίαν, πλησιάζει ὅμως πρὸς ταύτην, εἶναι παράνομος; Ἐὰν τοῦτο λοιπὸν δὲν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ἔχουσιν ὑπὲρ ἑαυτῶν οἱ πλειοψηφήσαντες τὴν ἀπόλυτον πλειονοψηφίαν ἢ τὴν πρόληψιν, ὅτι αἱ ψῆφοι αἱ πεσοῦσαι εἰς τὴν κάλπην ἐξῆλθον ἐκ τῆς ἐλευθέρας θελήσεως τῶν συμπολιτῶν των. Κατὰ συνέπειαν, Κύριοι, ἐὰν ἡ Συνέλευσις σήμερον τάσσῃ εἰς τὴν ἀναπόφευκτον ἀνάγκην νὰ παραβῇ τοὺς κανόνας τοὺς ἀπολύτους τοῦ δικαίου, καὶ νὰ εἴπῃ ὅτι χάριν τῶν περιστάσεων, αἵτινες εἶναι γνωσταὶ εἰς τὸ ἔθνος καὶ εἰς ἡμᾶς, πρέπει νὰ μὴ ὑποχρεώσωμεν τὴν ἐπαρχίαν ταύτην ἐκ νέου εἰς ἕνα ἀγῶνα, ὅστις, Κύριοι, οἶδε, ποίους κινδύνους δύναται νὰ ἐπαναφέρῃ ἐντὸς αὐτῆς τῆς ἐπαρχίας· ἐὰν, λέγω, ἡ φρόνησις ἀπαιτεῖ νὰ πράξωμεν τοῦτο, τὸ δίκαιον ἀπαιτεῖ νὰ εἰσέλθωσιν εἰς τὴν Συνέλευσιν ἐκεῖνοι, οἵτινες προσήγγισαν τὴν ἀπόλυτον πλειονοψηφίαν· διότι ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος τῆς ἐκλογῆς ἔρχεται τὸ δικαίωμα, καὶ αὐτοὶ δύνανται νὰ εἴπωσι πρὸς τὸ κοινὸν καὶ τὴν Συνέλευσιν, ὅτι ἡμεῖς χαίρομεν τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ μεγαλειτέρου μέρους τῆς ἐπαρχίας μας. Ὁ πρῶτος λαλήσας κατὰ τῆς ἐκλογῆς, ὁ ἔντιμος πληρεξούσιος Κ. Διαμαντόπουλος, ἔῤῥιψεν ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν, διὰ νὰ θέσῃ τὴν Συνέλευσιν εἰς ἀμφιβολίαν αὐτὸ τὸ ζήτημα· ὅτι εἷς ἐκ τῶν δήμων εἶχε ψηφοφορήσει κατὰ τὴν πρώτην ἐκλογὴν, ὅτι ἡ ἐκλογὴ τοῦ δήμου ἐκείνου ἐθεωρήθη νόμιμος, καὶ ἔγεινε σταθερά. Σᾶς εἶπε λοιπὸν, Κύριοι, ὅτι ἔχει τὴν πεποίθησιν ὅτι ἐὰν σήμερον ἐπαναληφθῇ ἡ ἐκλογὴ ἐν Κυπαρισσίᾳ ὁ δῆμος αὐτὸς θὰ δώσῃ τοὺς ψήφους του εἰς τοὺς ἐναντίους, εἰς τοὺς τελευταῖον ἀποτυχόντας· εἶμαι προκατειλημμένος νὰ δίδω πλήρη πίστιν εἰς τοὺς λόγους τοῦ Κ. Διαμαντοπούλου, ἀλλ’ ἡ δικαιοσύνη μὲ κάμνει νὰ ἀκούσω, ὅτι πρέπει μόνον διότι τὸ εἶπεν ὁ Κ. Διαμαντόπουλος ἡ Συνέλευσις νὰ πιστεύσῃ ἀληθῶς, ὅτι οἱ κάτοικοι ὅλοι τοῦ δήμου θὰ συγκεντρώσουν ὑπὲρ τῶν ἀποτυχόντων τὰς ψήφους των, χωρὶς νὰ φέρῃ οὐδεμίαν ἀπόδειξιν πραγματικὴν, ὅτι οὐδεμίαν ψῆφον ὁ δῆμος οὗτος θέλει δώσει εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς. Ἐκ τούτου λοιπὸν, Κύριοι, ἀποδεικνύεται, ὅτι τὸ ὡραῖον αὐτὸ ἐπιχείρημα πίπτει ἀφ’ ἑαυτοῦ, διότι στηρίζεται εἰς τὸ ἀμφίβολον. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι οἱ λόγοι τοῦ Κ. Σαράβα μὲ συνεκίνησαν, διότι εἶναι λόγοι, οἵτινες ἐξῆλθον ἀπὸ ἄνδρα, ἠξεύροντα νὰ συγκινῇ· ἦτο εἰς τὸ στάδιόν του, εἶναι τέκνον τῆς δικαιοσύνης· ὁσάκις λοιπὸν εὑρίσκεται εἰς τὸ στάδιον τῆς δικαιοσύνης ἔχει τὴν εὐκολίαν νὰ συγκινῇ. Ἀλλὰ κατὰ δυστυχίαν δὲν εἴμεθα ἡμεῖς δικαστήριον ὁρκωτῶν, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποφασίσωμεν ἐν συνειδήσει περὶ γεγονότων, ἅ δὲν στηρίζονται εἰς τὸ πραγματικόν· ἡμεῖς εἴμεθα δικαστήριον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποφασίσωμεν ὡς ἐφεξῆς. Θὰ παρατηρήσωμεν ποῖοι ἔχουν τὰς περισσοτέρας ψήφους, ποῖοι ἀπολαμβάνουν κατὰ μεγαλείτερον βαθμὸν τὴν ἐμπιστοσύνην τῆς ἐπαρχίας, καὶ ὀφείλομεν νὰ κύψωμεν τὸν αὐχένα ἐνώπιον αὐτῆς τῆς ἐμπιστοσύνης, ἐκτὸς ἄν θέλωμεν στιγματίζοντες τοὺς ψηφοφορηθέντας νὰ στιγματίσωμεν καὶ τοὺς ψηφοφορήσαντας, καὶ νὰ εἴπωμεν, ὅτι οἱ ψηφοφορηθέντες εἶναι κακοῦργοι, ἐπίσης καὶ οἱ ψηφοφορήσαντες. Ἀλλὰ, Κύριοι, ἐὰν εἶχα τὴν ἀπόδειξιν βεβαιωμένην ἐκ τῶν ἐγγράφων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ προσέρχωνται ὁσάκις τις τολμήσει νὰ προσάψῃ κηλῖδα εἰς ἓν ἄτομον, ἐκ τῶν ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ὑπάρχουν καὶ πρέπει νὰ ὑποβληθῶσιν εἰς τὸ δικαστήριον τοῦτο, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποφασίσῃ περὶ τῆς ἐνοχῆς τοῦ προσώπου, ἐὰν, λέγω, εἶχον αὐτὰ τὰ ἔγγραφα ἐνταῦθα ἀποδεικνύοντα τὴν ἐνοχὴν ἤθελον κατακρίνει καὶ τοὺς ἐκλεθέντας καὶ τοὺς ἐκλέξαντας, καὶ ἤθελον ψηφοφορήσει ὑπὲρ τοῦ ἐναντίου, ἀλλὰ τοιαῦτα ἔγγραφα δὲν ἔχομεν.

§106ΣΑΡΑΒΑΣ. Μοὶ ἐπιτρέπετε, Κύριε Πετιμεζᾶ, νὰ σᾶς κάμω μίαν παρατήρησιν; ἐν τῇ δικογραφίᾳ ὑπάρχει ἔγγραφον τοῦ Κυρίου Εἰσαγγελέως, ἐν ᾧ σημειοῦνται οἱ δύο ἐκεῖνοι, τοὺς ὁποίους ζητοῦν νὰ εἰσαγάγουν, ὡς ἐνταλματίαι.

§107ΗΡ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Δὲν εἶναι ἀπόδειξις τοῦτο νομικὴ, εἶναι μία ἔκφρασις ἁπλῆ, τὴν ὁποίαν πᾶς τίμιος καὶ εὐσυνείδητος δικαστὴς ὀφείλει νὰ ἀκούσῃ, διότι δὲν ἐγκλείει τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὰ στενὰ ἐκεῖνα ὅρια τοῦ νόμου, ἀπὸ τὰ ὁποῖα νὰ μὴ δύναται νὰ ἐξέλθῃ. Ἐντεῦθεν λοιπὸν, καὶ ἐπειδὴ ἔχω ὑπ’ ὄψιν καὶ τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐπιτροπῆς, ἥτις οὐδόλως κάμνει μνείαν περὶ τούτου, διότι αὐτὴ ἐμελέτησε τὰ πράγματα καὶ δὲν εὗρεν αὐτὴν τὴν ἐνοχὴν, τοὐλάχιστον δὲν μᾶς ἐκθέτει τίποτε περὶ ἐνοχῆς. Ἐπειδὴ λοιπὸν δὲν ὑπάρχουν αὐτὰ ὅσα ἤθελον συνηγορήσει κατ’ αὐτῶν τῶν προσεγγισάντων εἰς τὴν ἀπόλυτον πλειονοψηφίαν, ἐπειδὴ ἡ ἀπόφασις τῆς Συνελεύσεως δὲν θὰ κλείσῃ ἐκτὸς τῶν θυρῶν αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους μόνον, ἀλλὰ καὶ θὰ τοὺς στιγματίσῃ ἀπέναντι τῆς κοινωνίας, πρέπει νὰ ἤμεθα προσεκτικοί. Ἐὰν ἡ Συνέλευσις τὸ θεωρῇ τοῦτο δίκαιον, ἂς τὸ πράξῃ, ἐγὼ ὅμως ταλαντεύομαι, καὶ ὀφείλω μὲ τὴν γνώμην μου ταύτην νὰ φυλάξω τὴν Συνέλευσιν ἀπὸ τὸ ἄδικον τοῦτο. Διὰ τοῦτο, Κύριοι, ἐὰν ἡ Συνέλευσις φρονῇ, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑποχρεώσῃ τὴν ἐπαρχίαν νὰ ἔλθῃ εἰς μίαν ἐπανάληψιν ἐκλογῆς, ὅτι εἶναι δικαιότατον νὰ παραδεχθῆτε τοὺς πληρεξουσίους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι προσήγγισαν, οἱ ὁποῖοι ἀπέχουν κατὰ μικρὸν τῆς ἀπολύτου πλειονοψηφίας. Αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη μου, τὴν ὁποίαν ἐκθέτω ἐνώπιόν σας, καὶ ἡ Συνέλευσις εἶναι κυρία νὰ ἀποφασίσῃ.

§108ΚΟΚΚΙΝΟΣ. Εὐτυχῶς, Κύριοι! κἀμμία σχέσις οὔτε παρελθοῦσα οὔτε παροῦσα δὲν μὲ συνδέει πρὸς τὰ πρόσωπα, τῶν ὁποίων διαφιλονεικοῦσι πρὸς ἄλληλα τὴν εἴσοδον εἰς τὴν Συνέλευσιν. Ἀλλὰ τὸ αἴσθημα, τὸ ὁποῖον ἔφερε τὸν ἀξιότιμον φίλον μου Κ. Σαράβαν εἰς τὸ βῆμα τοῦτο, αὐτὸ τὸ ἴδιον αἴσθημα φέρει καὶ ἐμέ. Καὶ δὲν εἶναι μόνον τὸ αἴσθημα τῆς δικαίας ἀγανακτήσεως, ἀλλὰ καὶ ἡ μέριμνα περὶ τῆς ὑπολήψεως τῆς Συνελεύσεως, εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν πορευόμενον εἰς τὰς ἐπαρχίας τὸν νεαρὸν Βασιλέα ὁ λαὸς ἁπανταχοῦ ὑποδέχεται μετὰ χαρᾶς ἀφράστου ὡς τὸν ἐκλεκτὸν τῶν Ἑλλήνων, ὡς τὸν βοηθὸν τῶν νόμων καὶ τὸν θεμελιωτὴν τῆς δικαιοσύνης.

§109ΤΙΝΕΣ. Δὲν ἔχει σχέσιν τοῦτο.

§110ΚΟΚΚΙΝΟΣ. Ἔχει σχέσιν, μᾶς ὡμιλήσατε σεῖς ὑπὲρ τῶν ἐνταλματιῶν, καὶ δὲν θέλετε νὰ ἀφήσητε ἡμᾶς νὰ σᾶς ὁμιλήσωμεν περὶ Βασιλέως, καὶ περὶ δικαιοσύνης. Παρακαλῶ, Κύριοι! ὅλος ὁ λαὸς ὑποδέχεται μετὰ χαρᾶς τὸν Βασιλέα, διότι ὅλοι διψῶσι νόμον καὶ δικαιοσύνην. Ἡ φωνὴ αὕτη, ἥτις ἐξέρχεται ἀπὸ τὴν καρδίαν ἑκάστου ἀγαθοῦ Ἕλληνος, δὲν δύναται ἐπὶ ματαίῳ νὰ ἠχήσῃ εἰς τὰς ἀκοάς σας, ὅτε μάλιστα πρόκειται νὰ δεχθῶμεν τοὺς συναδέλφους πληρεξουσίους τῆς Ἑπτανήσου, τῶν ὁποίων βεβαίως κᾀμμία ἐκλογὴ δὲν θέλει φέρει τὰ στίγματα τῶν φόνων, τῆς διαρπαγῆς καὶ τῆς λεηλασίας, τὰ ὁποῖα φέρει δυστυχῶς ἡ ἐκλογὴ τῆς Τριφυλλίας. Θὰ ἦναι πολὺ ῥιψοκίνδυνον διὰ τὴν ὑπόληψιν τῆς Συνελεύσεως νὰ καλύψῃ εἰς τὰς παραμονὰς τῆς ἐλεύσεως τῶν τῆς Ἑπτανήσου πληρεξουσίων τὰ ἐγκλήματα ἐκεῖνα μὲ τὸν πέπλον τῆς πληρεξουσιότητος. Σᾶς εἶπον, Κύριοι! ὅτι κᾀμμία σχέσις δὲν μὲ συνδέει πρὸς τὰ πρόσωπα, ἀλλ’ ὅτι τὸ αἴσθημα, τὸ ὁποῖον ἔφερε τὸν Κύριον Σαράβαν εἰς τὸ βῆμα ὠθεῖ καὶ ἐμὲ νὰ ὑπηρετήσω ἐπὶ τοῦ προκειμένου τὴν δικαιοσύνην. Ὅλοι λέγετε, ὅτι θέλετε νὰ ἐξέλθητε ἀπὸ τὸ αὐστηρὸν δίκαιον, καὶ δὲν δύνασθε νὰ περιβάλητε μὲ τὴν τήβενον τοῦ πληρεξουσίου τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα τὰ συμφέροντα ἢ ἡ συμπάθεια τοῦ ἑνὸς ἢ τοῦ ἄλλου ζητοῦν νὰ εἰσαγάγουν εἰς τὴν Συνέλευσιν, χωρὶς νὰ ὑψώσητε τὴν σημαίαν τῆς ἐπιεικείας. Ἀλλ’ ὅταν πρόκειται νὰ ἐξέλθητε ἀπὸ τὸν κύκλον τοῦ αὐστηροῦ δικαίου πρέπει νὰ γνωρίζητε καὶ ποῦ τείνετε καὶ ποῦ θέλετε φθάσει. Τὸ ζήτημα τῆς ἐπιεικείας παρουσιάζει δι’ ἡμᾶς δύω ὄψεις, τὴν μίαν πραγματικὴν, τὴν ἄλλην προσωπικήν. Ἡ πρόφασις, ἂν ὄχι ἡ αἰτία, τὴν ὁποίαν φέρετε εἰς τὸ μέσον διὰ νὰ ὑπερασπισθῆτε τὴν ἐκλογὴν, εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ δείξητε φειδὼ πρὸς τὰ χυθέντα αἵματα, καὶ ὅτε αἱ αἱματοχυσίαι ἐκεῖναι δὲν πρέπει νὰ ἐπαναληφθῶσιν. Εἰς τοῦτο ἠδύνασθε νὰ μᾶς ἔχετε συμφώνους, ἂν ἠδυνάμεθα νὰ ὑποθέσωμεν, ὅτι ὑπάρχει εἰς τὴν σημερινὴν τῶν πραγμάτων κατάστασιν ἡ ἐλαχίστη πιθανότης, ὅτι αἱ στυγεραὶ ἐκεῖναι σκηναὶ ἤθελον ἐπαναληφθῆ ἀτιμωρητί. Τοιαύτην ὅμως ὑπόθεσιν δὲν δεχόμεθα, διότι θὰ ἦτο ὕβρις πρὸς τὸ Ἔθνος καὶ τὴν Βασιλείαν, ἀλλ’ ὅταν θέλητε νὰ ἐφαρμόσωμεν τὴν ἀρχὴν τῆς ἐπιεικείας ὑπὲρ τῶν προσώπων, τότε πρέπει νὰ ἐξηγηθῶμεν, διὰ νὰ μὴ καταντήσῃ τὸ ζήτημα τῆς ἐπιεικείας καθαρὸν πρόσχημα τῆς προσωπικότητος. Ἐὰν ἀληθῶς θέλετε ν’ ἀπαλλάξητε τοὺς κατοίκους ἀπὸ τὰς κινδυνώδεις καθ’ ὑμᾶς περιπετείας μιᾶς νέας ἐκλογῆς, πράξατέ το, ἀλλὰ προσέξετε διὰ τῆς ἐκλογῆς τῶν προσώπων νὰ μὴ δολιευθῆτε τὴν δικαιοσύνην, νὰ μὴ καταπατήσητε τοὺς κανόνας, τὰ παραγγέλματα τῶν νόμων καὶ τῆς ἠθικῆς (θόρυβος). Διάλογοι μεταξὺ Τριγκέτα καὶ Οἰκονομοπούλου ἐξ ἑνὸς, καὶ τοῦ ῥήτορος ἐξ ἑτέρου, (θόρυβος μέγας).

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡσυχία, Κύριοι!

§112ΚΟΚΚΙΝΟΣ. Δὲν ὁμιλῶ ὑπὲρ προσώπων, ὁμιλῶ ὑπὲρ ἀρχῶν· λοιπὸν, Κύριοι! πρέπει καὶ εἰς τὴν μίαν καὶ εἰς τὴν ἄλλην περίπτωσιν νὰ δείξωμεν, ὅτι ὑπηρετοῦμεν ἀρχὰς, ὅτι κάμπτομεν τὸ δίκαιον, ἀλλ’ οὐχὶ ὑπὲρ τῶν προσώπων, ἀλλ’ ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ συμφέροντος. Ἐὰν πρόκηται νὰ ἀποφύγωμεν τὰς συνεπείας τοῦ ἀπολύτου δικαίου, κατὰ τὰς ὁποίας ἡ ἐπαρχία ἔπρεπε νὰ ἐκτεθῇ εἰς νέαν ἐκλογὴν, διότι οὐδεὶς ἐπλειονοψήφησε δι’ ἀπολύτου πλειονοψηφίας· τότε μεταξὺ τῶν δύο προτεινομένων λύσεων δὲν δυνάμεθα παρὰ νὰ ἀσπασθῶμεν τὴν λύσιν ἐκείνην, τὴν ὁποίαν μὲ τόσην δύναμιν πεποιθήσεως καὶ λόγου ὑπεστήριξεν ὁ φίλος μου Κ. Σαράβας, καὶ τὴν παραδέχομαι, Κύριοι, διὰ τὸν λόγον, ὅτι τὸ τεκμήριον τοῦ νόμου εἶναι ἐναντίον τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα ἡ ἐπιτροπὴ σᾶς ἐπρότεινε νὰ εἰσαγάγητε εἰς τὴν Συνέλευσιν. Εἶναι δὲ ἐναντίον, ὄχι, διότι τὰ πρόσωπα ταῦτα δὲν ἔλαβον περισσοτέρας ψήφους ἀπὸ τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα σᾶς ἐπρότεινεν ὁ Κύριος Σαράβας νὰ εἰσαγάγητε ἐνταῦθα· εἶμαι ἐναντίον αὐτῶν, διότι εὑρίσκονται ὑπὸ τὴν κατάκρισιν καὶ τὸν ἀποκλεισμὸν τοῦ νόμου. Τὸν ἀποκλεισμὸν αὐτῶν ἐὰν ὑπηρετῆτε τὰς ἀρχὰς τῆς δικαιοσύνης καὶ τὰς ἐπιεικείας δὲν δύνασθε παρὰ νὰ ἀναγνωρίσητε καὶ νὰ ἐφαρμόσητε. Οἱ ἄνθρωποι οὗτοι, σᾶς λέγει ῥητῶς ὁ εἰσαγγελεὺς, εἶναι ἐνταλματίαι. (θόρυβος).

§113ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ τὸ ἴδωμεν.

§114ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Ἔχουν δίκαιον, Κ. Κόκκινε, ἡ Συνέλευσις ἀπονέμει ἀμνηστείαν.

§115ΚΟΚΚΙΝΟΣ. Ἐναντίον δύω ἐξ αὐτῶν ἐξεδόθησαν ἐντάλματα καθ’ ὃν καιρὸν ἡ ἐκλογὴ ἐνηργεῖτο, ἐναντίον δὲ τοῦ ἑτέρου ἐπῆλθεν ἔνταλμα, περατωθείσης μὲν τῆς ἐκλογῆς, ἀλλὰ πρὶν ἀκόμη ἔλθῃ ὑπὸ τὴν ψῆφόν σας. Ἰδοὺ τί λέγει καὶ ἡ ἐπιτροπή. «Ἐν τῷ καταλόγῳ τούτῳ ἐμπεριέχονται 8 πρόσωπα......

§116ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ, ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟ-

ΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Διακόπτουσι τὸν ῥήτορα).

§117ΚΟΚΚΙΝΟΣ. Τρεῖς εἶναι, Κύριε Πρόεδρε, οἱ διακόπτοντες, νὰ σημειωθῶσι. Βλέπετε λοιπὸν, Κύριοι, ὅτι ἡ ἰδία ἐπιτροπὴ, ἥτις προτείνει τὴν εἰσαγωγὴν τῶν προσώπων, ὁμολογεῖ, παραδέχεται καὶ βεβαιοῖ, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν ἐγγράφων, ὅτι δύω ἐξ αὐτῶν εἰσὶν ἐνταλματίαι. Τώρα, Κύριοι, τί λέγετε; Ὅτι εἶναι μὲν ἐνταλματίαι, ἀλλὰ τὸ ἔνταλμα τῆς συλλήψεως δὲν μετετράπη εἰς ἔνταλμα φυλακίσεως. Καὶ Κύριοι, ποῖος πταίει, ἂν τὸ ἔνταλμα τῆς συλλήψεως δὲν μετετράπη εἰς ἔνταλμα φυλακίσεως; Ἐσταύρωσεν ἄρα ἡ δικαστικὴ ἐξουσία τὰς χεῖράς της διὰ νὰ βλάψῃ τὴν ὑπόληψιν καὶ τὴν ἐλευθερίαν τῶν κατηγορουμένων; Αὐτοὶ οὗτοι φυγοδικοῦντες ἔδεσαν τὰς χεῖρας τῆς δικαιοσύνης. Ἀλλὰ δύνασθε νὰ μοὶ εἴπητε, ὅτι ἀπαιτεῖται ἔνταλμα φυλακίσεως; Ναὶ, ὅταν ἐκεῖνος κατὰ τοῦ ὁποίου ἐξεδόθη ἔνταλμα συλλήψεως προσῆλθεν ἐνώπιον τοῦ ἀνακριτοῦ καὶ τοῦ εἰσαγγελέως, καὶ ἐξετασθεὶς ἀπελύθη, ἢ τοὐλάχιστον ἂν ἐντὸς 24 ὡρῶν μετὰ τὴν ἐμφάνισίν του δὲν μετετράπη τὸ ἔνταλμα τῆς συλλήψεως εἰς ἔνταλμα φυλακίσεως. Ἀλλ’ ὅταν ἡ δικαστικὴ ἐξουσία δὲν ἔχῃ τὰ μέσα τοῦ νὰ ἐκφρασθῇ ὁριστικώτερον, ὅταν ὁ κατηγορούμενος δὲν ἠθέλησε νὰ δείξῃ εἰλικρίνειαν καὶ προθυμίαν προσερχόμενος ἐνώπιον τῆς δικαιοσύνης, τότε τὸ πταῖσμα δὲν εἶνε τῆς δικαιοσύνης, ἀλλὰ τοῦ κατηγορουμένου, ἑπομένως ὑπόκειται οὗτος εἰς τὰς συνεπείας τῆς θέσεως, ἣν ἠσπάσθη, καὶ διατελεῖ εἰς κατάστασιν προσωρινῆς ἀπαγορεύσεως ὡς πρὸς τὰ δημόσια ἀξιώματα, ἕως ὅτου εἴτε ὁ ἀνακριτὴς θεωρήσῃ, ὅτι δὲν ὑπάρχει περίπτωσις φυλακίσεως, εἴτε τὸ δικαστικὸν Συμβούλιον δὲν ἐκδώσῃ βούλευμα ἀθωωτικόν. Ἕως τότε ὅμως δὲν δυνάμεθα νὰ μεταβάλωμεν τὴν θέσιν τοῦ κατηγορουμένου εἰς θέσιν ἀθώου. Ἀλλὰ μᾶς λέγετε ἂς κηρυχθῶσι πληρεξούσιοι καὶ μετὰ ταῦτα δίδομεν τὴν ἄδειαν τῆς εἰσαγωγῆς των εἰς δίκην. Ἀλλοίμονον, Κύριοι! συγχέετε τὸ προνόμιον τῶν πληρεξουσίων μὲ τὴν ἱκανότητα αὐτῶν. Μίαν τοιαύτην σύγχυσιν ὑμεῖς εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑποστηρίξωμεν καὶ ἐπιψηφίσωμεν. Κύριοι, ἡ ἐπαρχία τῆς Τριφυλλίας περιῆλθεν εἰς μίαν ἐκλογὴν, ἥτις ἐγένετο ἀφορμὴ τοσούτων σπαραγμῶν, τῆς χύσεως τοσούτου αἵματος, τῆς καταστροφῆς τόσης περιουσίας. Ἡ διοικητικὴ ἀρχὴ, ἥτις εἶχε τὸ καθῆκον νὰ προλάβῃ αὐτὰ τὰ ἐγκλήματα, ἔδειξε δυστυχῶς ἀκηδίαν ἀσύγγνωστον. Ὅταν ἡ διοικητικὴ ἀρχὴ ἐλησμόνησεν ὅτι εἰς μίαν τοιαύτην ὥραν, καθ’ ἣν ἡ δύναμις τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἰσηκούσθη, εἰς ὥραν καθ’ ἣν τὰ πάθη καὶ οὐχὶ οἱ νόμοι ἐπικρατοῦσιν, εἰς στιγμὴν καθ’ ἣν πᾶς φιλότιμος ὑπουργὸς πρέπει νὰ φροντίζῃ μόνον ὑπὲρ τῆς στερεώσεως τοῦ νόμου καὶ τῆς διατηρήσεως τῆς κυβερνητικῆς ἀξιοπρεπείας, ὅταν, λέγω, ἡ διοικητικὴ ἐξουσία ἐλησμόνησεν, ὅτι δὲν ἀξίζει τὸ ὑπουργεῖον, ὅταν ἐκλείψωσιν αἱ ἀφορμαὶ καὶ τὰ αἴτια, διὰ τὰς ὁποίας καθίσταται μέλημα ἠθικῶς ἐπίζηλον ἡ Κυβέρνησις, ὅταν, λέγω, τὸ ὑπουργεῖον ἐλησμόνησε τὴν ἀποστολήν του, τότε μόνον ἓν μέσον παραμυθίας μένει εἰς τοὺς λαοὺς, καὶ τὸ μέσον τοῦτο εἶναι τὸ κράτος τῆς δικαιοσύνης. Ἀφ’ οὗ ἡ διοικητικὴ ἀρχὴ δὲν ἐπρόλαβε τὸ ἔγκλημα, ἔρχεται ἡ δικαιοσύνη νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν κοινὴν συνείδησιν, θέτει τὸ σημεῖον ἐπὶ τοῦ μετώπου τῶν βιαστῶν αὐτῆς. Τὸ σημεῖον τοῦτο οὔτε σεῖς, οὔτε ἡμεῖς δυνάμεθα νὰ ἐξαλείψωμεν. Μόνη ἡ δικαστικὴ ἐξουσία δύναται νὰ τὸ ἐξαλείψῃ. Διὰ τοῦτο ἀσπαζόμενος πληρέστατα τὴν πρότασιν τοῦ Κ. Σαράβα, γνωμοδοτῶ ὥστε, ἐν περιπτώσει καθ’ ἣν δὲν ἠθέλατε δεχθῆ νὰ ἐπαναληφθῇ ἡ ψηφοφορία, νὰ εἰσαχθῶσιν οἱ 3 ἕτεροι, καὶ οὐχὶ ἐκεῖνοι τοὺς ὁποίους προτείνει ἡ ἐπιτροπή.

§118ΠΟΛΛΟΙ. Ἀρκετά.

§119ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Δύο λέξεις, Κύριοι. Εἰς τὰς ἀρχὰς ὁποῦ ἦλθεν ὁ Νομάρχης καὶ ὁ ἀνακριτὴς ὁ Βλάχος ἀπ’ ἐδῶ, μήτε τοὺς ἀνέκρινε μήτε ἔνταλμα ἐξεδόθη.

§120ΠΟΛΛΟΙ. Ἀρκετὰ, ἀρκετά.

§121ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ, Κύριοι, δύο λέξεις. Ἀπορῶ πῶς ἔρχονται ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἄνθρωποι τόσον νομομαθεῖς, ὅσον ὁ Κ. Σαράβας καὶ ὁ Κ. Κόκκινος νὰ ἀπασχολῶσι τόσας ὥρας τὴν Συνέλευσιν, προσπαθοῦντες νὰ καταπείσωσιν αὐτὴν ὅτι δὲν πρέπει νὰ δεχθῇ ἀνθρώπους, καθ’ ὧν ἡ κατηγορία δὲν εἶναι προχωρημένη μέχρι τοῦ βαθμοῦ, ὅστις ἀπαιτεῖται κατὰ τὸν νόμον διὰ νὰ τοὺς στερήσῃ τῶν πολιτικῶν των δικαιωμάτων. Ἐδῶ εἶναι τὸ ζήτημα. Ἀπεφασίσατε ἤδη, ὅτι ἡ ἐκλογὴ τῆς Κυπαρισσίας ἐνηργήθη μὲ ὅλην τὴν τάξιν καὶ νομιμότητα· κατὰ συνέπειαν τῆς ἀποφάσεώς σας αὐτῆς εἰσηγάγετε ἡμᾶς τοὺς τρεῖς εἰς τὴν Συνέλευσιν αὐτὴν καὶ μᾶς κατεστήσατε ὁμοτίμους σας, ἀνεβάλατε δὲ ν’ ἀποφασίσητε διὰ τοὺς ἄλλους τρεῖς, διότι δὲν εἶχον τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν· ἀπὸ τὸν ἕνα, κατὰ τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐπιτροπῆς, λείπει μόνον μία ψῆφος, ἀπὸ τὸν δεύτερον λείπουν 15 ἢ 18.

§122ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. 33 ψῆφοι.

§123ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἂς ᾖναι καὶ 33, διὰ νὰ ἔχῃ καὶ αὐτὸς τὴν ἀπόλυτον πλειονοψηφίαν, καὶ ἀπὸ τὸν τρίτον λείπουσι κἄτι τι περισσότεραι. Ὅλοι ὅσοι σᾶς ὡμίλησαν, σᾶς εἶπον, τὸ ἐννοεῖτε δὲ καὶ σεῖς οἱ ἴδιοι, ὅτι ἀφοῦ παρῆλθον τοσοῦτοι μῆνες ἀφ’ ὅτου ἤνοιξεν ἡ Συνέλευσις αὐτὴ, δὲν εἶναι δίκαιον ἡ ἐπαρχία τῆς Τριφυλλίας νὰ στερῆται τοῦ νομίμου ἀριθμοῦ τῶν ἀντιπροσώπων της. Ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ δὲν συμφέρει νὰ γείνῃ ἐπανάληψις τῆς ἐκλογῆς. Τοῦτο ἀκολουθῶν τις, ἔρχεται εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἀφοῦ δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ τὸ ἀπόλυτον δίκαιον, πρέπει νὰ κάμῃ τὸ σχετικῶς. Τί εἶναι λοιπὸν δικαιότερον, νὰ εἰσαγάγωμεν τὸν πολίτην ἐκεῖνον τὸν ψηφοφορηθέντα, ἀπὸ τὸν ὁποῖον λείπει μία ψῆφος διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἔμβῃ εἰς τὸν περίβολον αὐτὸν δικαιωματικῶς, ὅπως ἡμεῖς, ἢ ἐκεῖνος ἀπὸ τὸν ὁποῖον λείπουν 800 ἢ καὶ περισσότεραι ψῆφοι;

§124ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ. Δὲν παραδέχθημεν ἀκόμη νὰ γίνηται καὶ τρίτη ἐκλογή.

§125ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅλοι κλίνουν νὰ παραδεχθοῦν ὅτι εἶναι προτιμότερον νὰ ἐμβάσωμεν ἐκείνους, ἀπὸ τοὺς ὁποίους λείπουν ὀλίγοι ψῆφοι.

§126ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Εἶναι φυγόδικοι; Τοῦτο θέλω νὰ μάθω, διότι κακούργους δὲν θέλω εἰς τὴν Συνέλευσιν.

§127ΑΓΓΕΛΙΝΙΔΗΣ. Κακοῦργοι εἶναι, Κ. Καθηγητὰ τοῦ Συνταγματικοῦ δικαίου, ὅταν κηρυχθῶσιν ἔνοχοι.

§128ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Ἂς προσέλθωσι, πρῴην εἰσαγγελεῦ τῆς Προσωρινῆς Κυβερνήσεως (θόρυβος).

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡσυχάσατε, Κύριοι, παρακαλῶ.

§130ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Λοιπὸν ὅλοι εἶσθε σύμφωνοι, ὅτι εἶναι δικαιότερον νὰ προτιμηθῶσιν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν περισσοτέρας ψήφους ἀπὸ τοὺς ἔχοντας ὀλιγωτέρας. Ἀλλ’ ἔρχονται καὶ σᾶς λέγουν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ παραδεχθῆτε ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰς περισσοτέρας, ἀλλ’ ὅτι πρέπει νὰ προτιμήσητε τοὺς ἔχοντας ὀλιγωτέρας, διότι δύο ἐξ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὰς περισσοτέρας, καθ’ ὃν καιρὸν ἔγεινεν ἡ ἐκλογὴ κατεδιώκοντο ἐπὶ κακουργήματι καὶ ὑπῆρχε κατ’ αὐτῶν ἐκδεδομένον ἔνταλμα συλλήψεως· ἑπομένως στεροῦνται τῶν πολιτικῶν των δικαιωμάτων, καὶ δὲν πρέπει νὰ τοὺς εἰσαγάγητε εἰς τὴν Συνέλευσιν. Κύριοι, κατὰ τὸν ἐκλογικὸν νόμον, οἱ πολῖται, ὅταν κατηγορῶνται ἐπὶ κακουργήματι, στεροῦνται τοῦ δικαιώματος καὶ τοῦ ἐκλέγειν καὶ ἐκλέγεσθαι· ἀλλ’ ὅταν λάβητε τὴν ὑπομονὴν νὰ μελετήσητε τὰ πρακτικὰ τῆς Συνελεύσεως τῆς 3 7βρίου ἐπὶ τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου, θέλετε ἰδεῖ καθαρώτατα τὴν ἐξήγησιν, τὴν ὁποίαν ἡ Συνέλευσις ἔδωκεν εἰς τὰς διατάξεις αὐτὰς τοῦ νόμου. Τί σᾶς λέγουν τὰ πρακτικὰ ἐκεῖνα; ὅτι ὅταν κατηγορῆται πολίτης ἐπὶ κακουργήματι, πρέπει νὰ ἐξητάζητε, ἂν ᾖναι κοινὸν τὸ κακούργημα ἢ πολιτικόν· ἐὰν ᾖναι τὸ ἔγκλημα πολιτικόν, τότε διὰ νὰ στερηθῇ ὁ πολίτης ἐκεῖνος τῶν πολιτικῶν δικαιωμάτων, καὶ νὰ μὴ δύναται οὔτε νὰ ἐκλέξῃ οὔτε νὰ ἐκλεχθῇ ἀπαιτεῖται ἡ δικαστικὴ καταδίωξις νὰ ᾖναι προχωρημένη μέχρι τοῦ βαθμοῦ τῆς ἐκδόσεως βουλεύματος παραπομπῆς· ἤτοι πρέπει νὰ ᾖναι ἐκδεδομένον ὁριστικὸν βούλευμα κατὰ τοῦ πολίτου, ὅταν κατηγορῆται διὰ πολιτικὰ ἐγκλήματα, διὰ νὰ στερηθῇ τῶν πολιτικῶν του δικαιωμάτων· ὅταν δὲ τὸ ἔγκλημα ᾖναι κοινὸν, τότε δὲν ἀπαιτεῖται παρὰ νὰ ᾖναι ἐκδεδομένον ἔνταλμα φυλακίσεως· εἶναι ἀληθὲς, ὅτι τὰ πρακτικὰ λέγουν ἔνταλμα συλλήψεως, ἀλλ’ ὁ εἰσηγητὴς, ὁ ὁποῖος ἔδιδε τὰς διασαφήσεις ταύτας, φαίνεται, ὅτι ἐγνώριζε τὰ νομικὰ καθὼς ἐγὼ, καὶ δὲν ἤξευρε νὰ κάμῃ διάκρισιν μεταξὺ ἐντάλματος φυλακίσεως καὶ ἐντάλματος συλλήψεως· ἀλλὰ καθὼς τὸ ἔλυσε καὶ ἡ ἐπιτροπὴ, ἀπαιτεῖται ἔνταλμα φυλακίσεως. Λοιπὸν λέγω, διὰ νὰ δυνηθῶμεν ν’ ἀποκλείσωμεν πολίτας τῶν πολιτικῶν δικαιωμάτων, θέλομεν δύο πράγματα· πρῶτον ἐὰν τὸ ἔγκλημα ᾖναι πολιτικὸν ἢ κοινὸν, καὶ δεύτερον, ἐὰν ᾖναι προχωρημένη ὅσον πρέπει ἡ ἀνάκρισις. Ὡς πρὸς τὸ πρῶτον, ἐὰν λάβητε τὸν κόπον νὰ ἐρωτήσητε τὸν Κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, θέλετε πληροφορηθῆ, ὅτι ἡ δήωσις τῆς Κυπαρισσίας ἐχαρακτηρίσθη ὡς πολιτικὸν ἔγκλημα· διὰ νὰ στερηθοῦν ἑπομένως αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι τῶν πολιτικῶν δικαιωμάτων, ἀπαιτεῖται νὰ ᾖναι ἐκδεδομένον ὁριστικὸν βούλευμα ἐναντίον των. Ἀλλὰ πρὸς χάριν τοῦ Κ. Σαράβα, ἂς παραδεχθῶ διὰ μίαν στιγμὴν, ὅτι εἶναι κοινὸν τὸ ἔγκλημα αὐτό. Πάλιν καὶ τότε λέγω, ὅτι πρέπει νὰ ἔχητε ἀποδεδειγμένον, ὅτι πρὸ τῆς ἐκλογῆς ὑπῆρχε κατ’ αὐτῶν ἐκδεδομένον ἔνταλμα φυλακίσεως, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ὄχι μόνον δὲν ὑπῆρχεν.....

§131ΣΑΡΑΒΑΣ. Ἦτο συλλήψεως.

§132ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα. Ἀλλὰ τὸ συλλήψεως ἠξεύρετε ὅτι εἶναι ἁπλῆ κλῆσις· καὶ ἐγὼ τώρα, ἐὰν λάβω τὴν ἀτυχίαν νὰ κατηγορηθῶ δι’ ἔγκλημα, ὁ εἰσαγγελεὺς δὲν θὰ στείλῃ κλῆσιν, ἀλλὰ θὰ στείλῃ ἔνταλμα συλλήψεως. Τώρα σᾶς λέγουν νὰ πάρετε τοὺς τρεῖς ἐπιλαχόντας. Ἀλλὰ μήπως καὶ οἱ ἐρχόμενοι κατόπιν αὐτῶν δὲν ἔχουν καὶ αὐτοὶ τὴν κακὴν τύχην νὰ κατηγορῶνται διὰ κακουργήματα κατά τι βαρύτερα παρὰ ἐκεῖνα τῶν ἄλλων; διότι τῶν ἄλλων χαρακτηρίζονται ὡς πολιτικά. Εὑρέθη τοὐλάχιστον ἕνας εἰσαγγελεὺς, ἕνας ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, οἱ ὁποῖοι τὰ χαρακτηρίζουν ὡς πολιτικά· ἀλλὰ τὰ ἐγκλήματα τούτων δὲν εἶναι πολιτικὰ, εἶναι κἄτι τι χειρότερον. Ἰδοὺ τί λέγει· Ὁ παρὰ τοῖς ἐν Καλάμαις πλημμελειοδίκαις εἰσαγγελεύς. Αἰτήσει τοῦ παρὰ τοῖς ἐνταῦθα δικαστηρίοις δικηγόρου Κ. Χρήστου Καραβύτου, πιστοποιεῖ, ὅτι κατὰ τῶν Γρηγορίου Μανούσου, Δημητρίου Μήμη ἢ Πονηροπούλου καὶ Κωνσταντίνου Παπατζώρη ἐδόθησαν ἐνώπιόν του μηνύσεις κατὰ τοὺς μῆνας Ἰανουάριον καὶ Φεβρουάριον 1864 ἔτους ἐπὶ συνεργείᾳ καὶ ἀποπείρᾳ φόνων, ἐπὶ λῃστείᾳ καὶ ἐκβιάσει, καὶ ὅτι ἐπὶ τῶν μηνύσεων τούτων διετάχθη ἡ ἐνέργεια τῆς δεούσης ἀνακρίσεως.

§133ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Μήνυσις ἠμπορεῖ νὰ δοθῇ καὶ κατ’ ἐμοῦ.

§134ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς λέγω ὅτι κατ’ αὐτῶν δὲν εἶναι ἐκδεδομένον ἔνταλμα συλλήψεως· (θόρυβος).

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡσυχία, Κύριοι.

§136ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Λοιπὸν ἐκ τούτων ὅλων βλέπετε, ὅτι, ἄν καὶ δύω ἐκ τῶν σχετικῶς πλειοψηφούντων ἔχουν τὴν ἀτυχίαν νὰ κατηγορῶνται, ἡ δικαστικὴ ἀνάκρισις δὲν εἶναι προχωρημένη μέχρι τοῦ σημείου, τὸ ὁποῖον τοὺς στερεῖ τῶν πολιτικῶν δικαιωμάτων. Συλλογισθῆτε δὲ, ὅτι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, τοὺς ὁποίους σήμερον ζητοῦν ν’ ἀποβάλουν ἀπὸ τὸν περίβολον αὐτὸν, ἠμποροῦν αὔριον ν’ ἀθωωθοῦν ἀπὸ τὴν δικαστικὴν ἀρχήν. Τότε τί θὰ εἰπῇ ἡ Συνέλευσις εἰς αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, ὅταν τοὺς στερῇ τῶν πολιτικῶν δικαιωμάτων, χωρὶς νὰ ᾖναι προχωρημένη ἡ ἀνάκρισις ἐναντίον των; Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, παρακαλῶ τὴν Συνέλευσιν, ἀφοῦ ἀπεφάσισε νὰ μὴ ἐκθέσῃ τὴν ἐπαρχίαν εἰς νέους κλονισμοὺς, νὰ παραδεχθῇ τοὺς σχετικῶς πλειοψηφήσαντας.

§137ΠΟΛΛΟΙ. Ἐφωτίσθημεν.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξηντλήθη ἡ συζήτησις, νομίζω.

§139ΚΟΛΙΑΤΣΟΣ. Ἐγὼ μόνον μίαν πρότασιν θὰ κάμω. Προτείνω ὅπως θεωρηθῶσιν ὡς νόμιμοι πληρεξούσιοι, ὁ πρῶτος ἐπιλαχὼν τῆς μερίδος τῆς ἐπιτυχούσης, κατὰ τοῦ ὁποίου δὲν ὑπάρχει ἔνταλμα συλλήψεως, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην μερίδα οἱ δύω.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὰ πρακτικὰ τῆς Συνελεύσεως, ἡ Συνέλευσις ἐπεκύρωσε τὴν ἐκλογὴν Τριφυλλίας, καθόσον ἀφορᾷ τοὺς τρεῖς, οἱ ὁποῖοι εἰσῆλθον ἐντὸς τοῦ περιβόλου. Καθόσον δὲ ἀφορᾷ τοὺς ἄλλους τρεῖς, διέταξε τὴν τύπωσιν τῆς ἐκθέσεως, καὶ ἐπεφυλάχθη ν’ ἀποφανθῇ εἰς ἄλλην ἡμέραν. Ἡ ἔκθεσις λοιπὸν ἐτυπώθη, καὶ ἡ ἐπιτροπὴ, ἡ ὁποία ὑπέβαλε τὴν ἐκλογὴν αὐτὴν εἰς τὴν Συνέλευσιν, λέγει· «Καθ’ ὅσον δ’ ἀφορᾷ τοὺς ὑπολειπομένους τρεῖς πληρεξουσίους, ἡ ἐπιτροπὴ, κατὰ τὸν Νόμον κρίνουσα, ὤφειλε νὰ προτείνῃ τὴν ἐπανάληψιν τῆς ἐκλογῆς μεταξὺ τῶν ἐπιλαχόντων ἐξ ἑκατέρων τῶν μερίδων· ἀλλ’ ἐν τούτοις ἀναμιμνῃσκομένη τὰ διαδραματισθέντα ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ ταύτῃ, καὶ θεωροῦσα λίαν σκληρὸν νὰ ἐπανέλθῃ ὁ τόπος οὗτος καὶ αὖθις εἰς τρίτην ἐκλογὴν καὶ νὰ μένῃ ἐπὶ τοσοῦτον χρόνον ἀναντιπροσώπευτος, ἀφίνει τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος τούτου εἰς τὴν πολιτικὴν σύνεσιν καὶ τὸ συμβιβαστικὸν πνεῦμα τῆς Ἐθνοσυνελεύσεως, ὅπερ ἐν πολλοῖς μέχρι τοῦδε ἀπέδειξε, πεποιθυῖα, ὅτι θέλει ἐπενέγκει λύσιν σύμφωνον μὲ τὰς εὐχὰς καὶ τὴν κατάστασιν τῆς ἐπαρχίας ταύτης.»

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκ τῆς συζητήσεως προέκυψαν τρεῖς προτάσεις· ἡ μία εἶναι τοῦ Κυρίου Σαράβα, ὁ ὁποῖος προτείνει· «Προτείνω, ὅπως ἡ ἐκλογὴ Τριφυλλίας ὡς πρὸς τοὺς τρεῖς μὴ λαβόντας ἀπόλυτον πλειονοψηφίαν ἐπαναληφθῇ μεταξὺ τῶν λαβόντων τὰς πλειοτέρας ψήφους.» Ὑπάρχει δευτέρα πρότασις τοῦ Κυρίου Ζέζου, ὁ ὁποῖος λέγει· «Ἡ Συνέλευσις, ἀποδεχθεῖσα διὰ τῆς προηγηθείσης αὐτῆς ἀποφάσεως τὸ ἔγκυρον τῆς ἐκλογῆς τῶν πληρεξουσίων τῆς ἐπαρχίας Τριφυλλίας, καὶ ἀναγνωρίσασα πληρεξουσίους τοὺς τρεῖς λαχόντας τὴν ἀπόλυτον πλειονοψηφίαν, ἐπικυροῖ ἤδη ὡς νομίμους πληρεξουσίους καὶ τοὺς τρεῖς λαχόντας τὴν σχετικὴν πλειονοψηφίαν· ἤτοι τοὺς Τζῆκον Μαυροειδῆν, Λάζαρον Παπατσώρην καὶ Πανάγον Γκότσην.» Ὑπάρχει πρότασις τοῦ Κυρίου Διαμαντοπούλου, ἡ ὁποία λέγει· «Ἡ Συνέλευσις ἀναγνωρίζει ὡς πληρεξουσίους τῆς ἐπαρχίας Τριφυλλίας καὶ τοὺς 1) Γρηγόριον Μανοῦσον, 2) Δημ. Πονηρόπουλον καὶ 3) Ἐπαμινώνδαν Α. Παναγιώταρον.» Τώρα εἶναι καὶ ἄλλη πρότασις τοῦ Κυρίου Κολιάτσου· «Προτείνω νὰ κηρυχθῶσι νόμιμοι πληρεξούσιοι ὁ Κ. Γκότσης, καθ’ οὗ δὲν ὑπάρχει ἔνταλμα συλλήψεως, καὶ δύω ἐκ τῆς ἄλλης μερίδος, οἱ πλειονοψηφήσαντες».

§142ΖΕΡΒΑΣ. Ἐγὼ εἶπον, χωρὶς νὰ ἀποφανθῇ ἡ Συνέλευσις ποία μερὶς, καὶ ποῖοι ἄνθρωποι, νὰ εἴπῃ μόνον, ὅτι, ἐπειδὴ ἡ Συνέλευσις παραδέχεται νὰ μὴ γείνῃ νέα ἐκλογὴ, παραδέχεται ὡς πληρεξουσίους τοὺς σχετικῶς πλειονοψηφίσαντας.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις τοῦ Κυρίου Ζέζου, ἡ ὁποία εἶναι γραπτὴ, εἶναι ἀπαράλλακτος μὲ τὴν ἰδικήν σας. Εἶναι καὶ μία πρότασις τοῦ Κυρίου Λοιδορίκη· «Ἐπειδὴ εἰς τὴν ἐκλογὴν τῆς Τριφυλλίας ἔλαβον μόνον τρεῖς τὴν ἀπόλυτον πλειονοψηφίαν, ἡ Συνέλευσις ἀκυροῖ τὴν ἐκλογὴν ὡς πρὸς τοὺς λοιποὺς τρεῖς ἐπιλαχόντας καὶ λαβόντας σχετικὴν πλειονοψηφίαν.» Εἶναι ὁμοία μὲ ἐκείνην τοῦ Κυρίου Σαράβα. Νομίζω, Κύριοι, ὅτι δυνάμεθα νὰ θέσωμεν εἰς ψηφοφορίαν.

§144ΡΗΓΑΣ ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἴμεθα πλήρεις.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν ἐπιμένετε, θὰ γείνῃ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§146ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπωτέρα πρότασις εἶναι τοῦ Κυρίου Σαράβα μετὰ τοῦ Κυρίου Λοιδορίκη· νὰ ἐπαναληφθῇ ἡ ἐκλογὴ τῆς Τριφυλλίας ὡς πρὸς τοὺς τρεῖς. Ὡς πρὸς αὐτὴν, Κ. Παλαμήδη, δὲν θὰ ἐπιμένετε δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§148ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ. Ὄχι.

§149Δ. ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟΣ. Δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§150ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα. (ἐγείρονται πλείονες τῶν 20).

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἐπανάληψιν τῆς ἐκλογῆς λέγουν ναὶ, οἱ μὴ παραδεχόμενοι, τοὐτέστιν οἱ θέλοντες τὴν ἐπικύρωσιν, λέγουν ὄχι. Γίνεται ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Συνέλευσις δὲν εἶναι πλήρης, μόλις ἐψηφοφόρησαν 112· ἑπομένως θὰ ἐπαναληφθῇ αὔριον. Διαλύεται ἡ συνεδρίασις, ὥρα 6 παρὰ 25.

Ὁ Πρόεδρος

Ε. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ.

Οἱ Γραμματεῖς Χ. Δ. Κανελλόπουλος.