1864.05.20

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 268.

Τῆς 20 Μαΐου 1864.

(Τετάρτη)

Ὥρα 2 μ. μ.

Ἀναγνωσθέντος τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου καὶ τῆς Συνελεύσεως πλήρους γενομένης, ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἀντίῤῥησις κατὰ τῶν πρακτικῶν, ἐγκρίνονται.

§2ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τὸ δεύτερον τμῆμα τῆς Συνελεύσεως, νὰ συνέλθῃ διὰ νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα περὶ τῆς πιστώσεως διὰ τὰ Προξενεῖα, διότι συνῆλθεν, ἀλλὰ δὲν προῆλθεν εἰς ἀποτέλεσμα. Παρατηρῶ εἰς τὴν Συνέλευσιν, ὅτι ἐξ αἰτίας τῆς ἀποστολῆς στρατοῦ εἰς τὴν Ἑπτάνησον ἠλαττώθη ἡ φρουρὰ τῆς πρωτευούσης, καὶ διὰ τοῦτο μᾶς ἀφῄρεσαν τὴν φρουρὰν τῆς Συνελεύσεως. Ὅθεν ἠναγκάσθην νὰ ζητήσω φρουρὰν παρὰ τῆς ἐθνοφυλακῆς, καὶ περιώρισα τὸν ἀριθμὸν εἰς 15 περίπου, καὶ τοῦτο εἰδοποιῶ πρὸς τὴν Συνέλευσιν, διότι ἡ ἐθνοφυλακὴ παρέχει δαπάνας. Ὁ Κ. Πρόεδρος τοῦ ὑπουργείου ἐζήτησε τὸν λόγον, διὰ νὰ κάμῃ τινὰς ἀνακοινώσεις πρὸς τὴν Συνέλευσιν, καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν προτίμησιν ἐκκρεμῶν τινων ὑποθέσεων. Ἡσυχία παρακαλῶ, Κύριοι, καταλάβετε τὰς θέσεις σας.

§4ΒΑΛΒΗΣ (Πρωθυπουργὸς καὶ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Διάφορα ἔγγραφα, Κύριοι, ἐλήφθησαν ἀποσταλέντα ἐκ Κερκύρας παρὰ τοῦ Κ. Ζαΐμη, μεταξὺ τῶν ὁποίων δύο θεωροῦνται σπουδαῖα, ἵνα ὑποβληθῶσιν εἰς γνῶσιν τῆς Συνελεύσεως. Τὸ πρῶτον εἶναι αὐτό. Πρὸς τὴν Αὐτοῦ Ἐξοχότητα τὸν Κύριον Ζ. Ι. Βάλβην, Πρόεδρον τοῦ ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καὶ ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐν Κερκύρᾳ τῇ 6/28 Μαΐου 1864 Κύριε Πρόεδρε. Τέλος πάντων ἔχω τὴν ἄμετρον εὐχαρίστησιν ν’ ἀναγγείλω πρὸς τὴν ὑμετέραν ἐξοχότητα, ὅτι σήμερον κατὰ τὴν 3 ὥραν μ. μ. ὑπεγράφη παρὰ τοῦ Λόρδου Μεγάλου Ἁρμοστοῦ καὶ ἡμῶν, πρᾶξις περὶ τῆς ἡμέρας τῆς ἄρσεως τῆς προστασίας καὶ τοῦ τρόπου, καθ’ ὃν θέλει τελεσθῆ ἡ καταβίβασις τῆς Ἀγγλικῆς σημαίας, καὶ ἡ ἀνύψωσις τῆς ἡμετέρας. Τῆς πράξεως ταύτης εὑρίσκετε ἐσώκλειστον ἀντίγραφον. Ὡς θέλετε παρατηρήσει, ἡ 2 Ἰουνίου/21 Μαΐου ὡρίσθη ὡς ἡμέρα τῆς ἄρσεως τῆς προστασίας. Ἐν τῇ πράξει ταύτῃ ἐτηρήθησαν ὅλοι μὲν οἱ κανόνες τῆς ἁβροφροσύνης, ἥτις ὑπαγορεύεται πρὸς εὐεργέτιδα Δύναμιν, αἴρουσαν τὴν προστασίαν αὐτῆς ἀπὸ χώρας, ἣν μέχρι τοῦδε κατεῖχεν· ἀπεδόθησαν δὲ πρὸς τὴν ἡμετέραν σημαίαν ὅλαι αἱ προσήκουσαι τιμαί. Διὰ τὴν σύνταξιν τῆς πράξεως ταύτης ἐμεσολάβησαν μεταξὺ τοῦ Ἁρμοστοῦ καὶ ἡμῶν συνεννοήσεις δύο ἡμερῶν, καθ’ ἃς ὑπέβαλα καὶ εἰς τὴν σκέψιν τῶν ἐν Κερκύρᾳ Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν, πλὴν τοῦ Κ. Γεννατᾶ, ἀσθενοῦντος, τὴν μνημονευομένην πρᾶξιν, ἣν ἐντελῶς ἐνέκριναν. Μὴ δυνάμενος νὰ διαθέσω ἐν ταῖς λοιπαῖς Νήσοις ἕτερα πρόσωπα, δυνάμενα νὰ μὲ ἀντιπροσωπεύσωσι κατὰ τὴν παράδοσιν, ἠναγκάσθην νὰ ἀναθέσω τὴν ἐντολὴν ταύτην εἰς τὸν Ἔπαρχον ἑκάστης Νήσου. Ἡ εἰρημένη πρᾶξις ὑπεγράφη σήμερον ἐν τῷ παλατίῳ τῶν ἁγίων Μιχαὴλ καὶ Γεωργίου μετά τινος τελετῆς, διότι παρῆσαν οἱ Γερουσιασταὶ, ὁ Μητροπολίτης Κερκύρας, καὶ ἄλλαι δημόσιοι ἀρχαί. Μετὰ τὴν ὑπογραφὴν τῶν πρωτοκόλλων, ὁ Μέγας Ἁρμοστὴς ἀπέτεινε προσφώνησιν πρὸς τοὺς παρόντας· εἰς ταύτην δὲ ἀνταπήντησεν ὁ τῆς Γερουσίας Ἀντιπρόεδρος. Δέξασθε, Κύριε Πρόεδρε, τὴν διαβεβαίωσιν τῆς ἐξαιρέτου πρὸς ὑμᾶς ὑπολήψεώς μου.

Εὐπειθέστατος

Θ. Α. ΖΑΪΜΗΣ.

Ἔχω λοιπὸν τὴν πρᾶξιν αὐτὴν, τὴν ὁποίαν παρακαταθέτω εἰς τὸ γραφεῖον, ἵνα ἀναγνωσθῇ ἢ τυπωθῇ πρὸς γνῶσιν τῆς Συνελεύσεως.

§5ΠΟΛΛΟΙ. Ν’ ἀναγνωσθῇ.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἂς προχωρήσῃ ὁ Κ. Πρωθυπουργὸς, καὶ ἔπειτα.

§7ΒΑΛΒΗΣ. Ἔχω καὶ ἓν ἕτερον τοῦ Κ. Ζαΐμη πάλιν. Κύριε Πρόεδρε. Λαμβάνω τὴν τιμὴν, νὰ ὑποβάλω Ὑμῖν ἀντίτυπον χθεσινῆς δηλοποιήσεως τοῦ Λόρδου Μεγάλου Ἁρμοστοῦ, δι’ ἧς ἐδημοσιεύθη ἡ περὶ διαλύσεως τῆς ἐνεστώσης Ἰονίου Βουλῆς προκήρυξις τῆς Α. Μ. τῆς Βασιλίσσης τῆς Μεγάλης Βρετανίας. Ἐν Κερκύρᾳ 16/28 Μαΐου 1864.

Εὐπειθέστατος

Θ. Α. ΖΑΪΜΗΣ.

Πρὸς τὸν Κ. Πρόεδρον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Μοὶ στέλλει δὲ καὶ ἀντίτυπον τοῦ πρωτοκόλλου τούτου, τὸ ὁποῖον εἶναι ἔντυπον· θὰ ὑποβάλω καὶ αὐτὸ εἰς τὴν Συνέλευσιν, πρὸς γνῶσιν.

§8ΠΟΛΛΟΙ. Ν’ ἀναγνωσθῇ καὶ αὐτό.

§9ΒΑΛΒΗΣ. Νὰ μοὶ δοθῇ ὁ λόγος, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν πίστωσιν περὶ τῆς ἀποζημιώσεως τῶν συνταξιούχων, οἵτινες μέλλουν ν’ ἀπολυθῶσι μετὰ τὴν ἄρσιν τῆς προστασίας. Νὰ μοὶ συγχωρήσῃ ἡ Συνέλευσις νὰ τὴν παρακαλέσω, νὰ λύσῃ αὐτὸ τὸ ζήτημα, καθ’ ὅσον, κατὰ τὴν σύμβασιν, ἐντὸς τοῦ Ἰουνίου πρέπει νὰ κατατεθῶσιν ἐνταῦθα εἰς τὸν Κ. Πρέσβυν τὰ ποσὰ, διὰ νὰ διανεμηθῶσι.

§10ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε, εὐθὺς μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν, θὰ τεθῇ πρῶτον ζήτημα.

§12ΒΑΛΒΗΣ. Λόγοι δὲν ἀπαιτοῦνται πολλοὶ, καθ’ ὅσον γνωστὸν εἶναι πρὸς τὴν Συνέλευσιν τὸ ἀντικείμενον τῆς συμβάσεως αὑτῆς. Τὸ ἀντικείμενον τοῦτο τῆς πληρωμῆς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὸ ὑπουργεῖον, καθ’ ὅσον εἰς τοῦτο δὲν ἦτο γνωστὸν πρὸ τῆς καταρτίσεως τῆς συμβάσεως τὸ ποσὸν, διὰ νὰ συμπεριληφθῇ εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν τὸν ἤδη ψηφισθέντα· ὥστε ζητεῖται πίστωσις, καὶ παρακαλῶ τὴν Συνέλευσιν νὰ τὸ ἀποφασίσῃ ὅσον τάχιστα, καθόσον ὑποχρεοῦται ἐντὸς τοῦ μηνὸς Ἰουνίου νὰ τὸ πληρώσῃ.

§13ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§14ΒΑΛΒΗΣ. Εἶναι καὶ ἄλλη πίστωσις. Ὑπάρχει καθυποβεβλημένη πίστωσις κεκλεισμένων χρήσεων τοῦ 1863, ἡ ὁποία πρὸ πολλοῦ εἶχε καταχωρηθῆ, καθ’ ὅσον ἐξωδεύθησαν πολλὰ τότε, καὶ δὲν ὑπελογίσθησαν εἰς τὸν νέον προϋπολογισμόν. Νομίζω, ὅτι ἦτον ὁ Κ. Χρηστίδης τότε, ὁ ὁποῖος καθυπέβαλε τὴν πίστωσιν, καὶ ἐπειδὴ πολλαὶ χιλιάδες, 500 ἴσως ἐσυμψηφίσθησαν, καὶ μένουν μόνον 300,000, ζητεῖται καὶ πρὸς τοῦτο πίστωσις, διὰ νὰ ἔλθῃ τὸ λογιστήριον εἰς κἄποιαν τάξιν λογιστικὴν, καὶ νὰ πληρωθῶσιν ἐγκαίρως αὐτὰ, ὅταν ἀποκτήσωμεν χρήματα. Δεύτερον εἶναι αὐτό. Ἔχω καὶ τρίτον, εἶναι τὸ περὶ Γερουσιαστῶν. Ἡ σύνταξις τῶν Γερουσιαστῶν Κύριοι, ἐξετάσθη ἀπὸ γνωμοδοτικὴν ἐπιτροπὴν, ὡσαύτως ἀπεφασίσθη εἰς αὐτὸ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, ἐκανονίσθη ἡ σύνταξις κατὰ τοὺς ὑπάρχοντας Νόμους, δηλ. ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν ὡς βάσις τὸ ποσὸν τῶν 650 δραχμῶν, καθ’ ὅσον συμπεριελήφθη καὶ τὸ ἐπίδομα.

§15ΤΙΝΕΣ. Κακῶς συμπεριελήφθη.

§16ΒΑΛΒΗΣ. Τόσον ἡ γνωμοδοτικὴ ἐπιτροπὴ, καθὼς καὶ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν Νόμον, δυνάμει τοῦ ὁποίου ἐδόθη αὐτὸ τὸ ἐπίδομα, εἴτε ἐνομοθετήθη αὐτὸ τὸ ἐπίδομα, ὡς δικαστικοὶ ὑπάλληλοι δὲν ἠδύναντο, παρὰ νὰ λάβωσιν ὑπ’ ὄψιν τὸν σχετικὸν αὐτὸν Νόμον, καὶ κατ’ αὐτὸν ν’ ἀποφασίσωσιν ἐν εἴδει δὲ ἰδιαιτέρας ἐκθέσεως, τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, καὶ ὑπάρχει ἐνταῦθα παρακατατεθειμένη πρὸς γνῶσιν τῆς Συνελεύσεως, τὸ ἐλεγκτικὸν Συνέδριον εὑρίσκεται εἰς κἄποιαν ἀπορίαν, ἐὰν αὐτὸ τὸ ἐπίδομα ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ ὡς καλῶς νομοθετημένον, ἢ ἐὰν πρέπῃ καὶ αὖθις νὰ νομοθετηθῇ, καὶ τοῦτο, καθ’ ὅσον ὁ νόμος αὐτὸς ἐγένετο τότε, ὅταν ἐσχηματίσθη ἐναντίον συνταγματικῶν διατάξεων. Κατὰ τὰς συνταγματικὰς διατάξεις, οἱ Γερουσιασταὶ τότε ἐλάμβανον λόγῳ ἀποζημιώσεως δραχμὰς 500, πῶς δὲ μετὰ ταῦτα ἡ τότε Κυβέρνησις ἀπεφάσισεν, ὥστε ν’ ἀντικατασταθῇ δυνάμει Νόμου ἁπλῶς συνταγματικὴ διάταξις, τοῦτο φαίνεται ὀλίγον ἄπορον, ἀλλ’ ὅπως δήποτε τὸ ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, ἔχον νόμον ὑπ’ ὄψιν, δὲν ἠδύνατο παρὰ ὡς δικαστήριον ν’ ἀποφανθῇ κατὰ τὸν Νόμον· γνωμοδοτεῖ, διὰ νὰ γίνῃ ἕτερος Νόμος. Ἐγὼ ἀντιτείνω ὡς πρὸς τοῦτο, καὶ μόνον καθυποβάλλω ἁπλῆν ἔκθεσιν παρατηρητικὴν εἰς τὴν Συνέλευσιν, τὴν ὁποίαν παρακαλεῖται νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν, διότι καὶ ἐὰν ἡ Συνέλευσις ἀποφασίσῃ διὰ Νόμου τὴν νομιμοποίησιν αὐτοῦ τοῦ ἐπιδόματος, θὰ ἐνεργήσῃ μίαν πρᾶξιν πάλιν ἀντισυνταγματικήν. Ὑπάρχει Νόμος, ἐὰν ὁ Νόμος αὐτὸς ἀντίκηται εἰς τὸ Σύνταγμα, καὶ ὁ ἐκδοθησόμενος πάλιν θὰ ἀντίκηται εἰς τὸ Σύνταγμα. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ λοιπὸν ἄλλη συνταγματικὴ διάταξις, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ τροποποιήσῃ ἑτέραν συνταγματικὴν διάταξιν. Διὰ τοῦτο ἐνόμισα περιττὸν νὰ συντάξω Νομοσχέδιον, ν’ ἀποφασίσῃ ἡ Συνέλευσις Νόμον ὑπάρχοντα. Λοιπὸν κατὰ τοὺς ὑπάρχοντας Νόμους ἐκανονίσθη ἡ σύνταξις. Αὐτὴ μόνη ἡ διαφορὰ ὑπάρχει, καὶ διαφέρει, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ποσόν. Ἐὰν μὲν τὸ ἐπίδομα αὐτὸ θεωρηθῇ ὡς προσθήκη εἰς τὸν ὑπάρχοντα μισθὸν τῶν 500 δραχμῶν, τότε ἡ πίστωσις ἀναβιβάζεται εἰς δραχμὰς 90,000. Ἐὰν δὲ θεωρηθῇ τὸ ἐπίδομα τοῦτο ὄχι ὡς συγχώνευσις εἰς τὴν ὑπάρχουσαν ἀποζημίωσιν τῶν 500 δραχμῶν, ἀλλὰ θεωρηθῇ ὡς μία μερὶς ἔκτακτος διὰ τὸν τότε συμβάντα ἔκτακτον λόγον τῆς ὑπερυψώσεως τοῦ τιμήματος καὶ τῶν πραγμάτων, τότε θὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν τὰ ¾ τοῦ ὅλου ποσοῦ, καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τούτων θὰ κανονισθῇ πλέον τὸ ποσὸν τῆς συντάξεως ἑκάστου τῶν Κυρίων Γερουσιαστῶν, καὶ ἑπομένως καταβιβάζεται τὸ ποσὸν αὐτὸ τῶν 90 τόσων χιλιάδων εἰς 75 τόσας. Μοὶ φαίνεται λοιπὸν, ὅτι ἀπόκειται εἰς τὴν Συνέλευσιν ἢ τὸ ἓν νὰ παραδεχθῇ, ἢ τὸ ἄλλο. Ἐὰν παραδεχθῇ τὸ πρῶτον, τότε ἡ πίστωσις μένει εἰς τὰς 90 τόσας χιλιάδας δραχμῶν. Ἐὰν δὲ τὸ δεύτερον, τότε περιορίζεται. Ὡς πρὸς τοῦτο, τὸ ὑπουργεῖον δὲν ἠμπορεῖ, παρὰ νὰ ὑποβάλλῃ μόνον εἰς τὴν κρίσιν τῆς Συνελεύσεως αὐτὴν τὴν διαφοράν, καὶ εἰς αὐτὴν ἀπόκειται ν’ ἀποφασίσῃ.

§17ΚΑΤΣΙΚΑΠΗΣ. Τί προτείνετε ὑμεῖς ὡς πρωθυπουργὸς, ὡς πρὸς αὐτό;

§18ΠΟΛΛΟΙ. Μὰ εἶπε.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν Κύριοι, πρῶτον θέλουν ἀναγνωσθῆ τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα ὑπέβαλεν ὁ Κύριος Πρόεδρος· μετέπειτα δὲ θέλει ἐρωτηθῆ ἡ Συνέλευσις περὶ τῶν τριῶν προτάσεων, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ὁ Κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ἀναγινώσκεται τὸ ἀκόλουθον ἔγγραφον. (Ἀντίγραφον). Ἐπειδὴ τὴν 17/29 Μαρτίου ὑπεγράφη ἐν Λονδίνῳ μεταξὺ τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως τῶν Ἑλλήνων ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῶν Α. Α. Μεγαλειοτήτων τῆς Βασιλίσσης τῶν Ἡνωμένων βασιλείων τῆς μεγάλης Βρετανίας καὶ Ἰρλανδίας, τοῦ Αὐτοκράτορος τῶν Γάλλων καὶ τοῦ Αὐτοκράτορος Πασῶν τῶν Ῥωσσιῶν ἀφ’ ἑτέρου, συνθήκη ἀφορῶσα τὴν μετὰ τοῦ βασιλείου τῆς Ἑλλάδος ἕνωσιν τῶν Ἰονίων νήσων, καὶ ἐπειδὴ ἡ μὲν Α. Ἐξοχότης ὁ λόρδος μέγας Ἁρμοστὴς τῆς Α. Βρετανικῆς Μεγαλειότητος ἔλαβεν ὁδηγίας νὰ ἐκτελέσῃ τὰς διατάξεις τοῦ 9 ἄρθρου τῆς εἰρημένης συνθήκης, ὁ δὲ Κύριος Θρασύβουλος Α. Ζαΐμης, ἔκτακτος ἀπεσταλμένος τῆς Κυβερνήσεως τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως τῶν Ἑλλήνων ἔλαβεν ἐντολὴν παρὰ τῆς Κυβερνήσεώς του νὰ συνεννοηθῇ μετὰ τῆς Α. Ε. τοῦ Λόρδου μεγάλου Ἁρμοστοῦ ὡς πρὸς τὸν τρόπον καὶ τοὺς τίτλους τῆς ἐκτελέσεως τῶν μνησθεισῶν διατάξεων, ἀπεφασίσθησαν ὑπ’ αὐτῶν διὰ τοῦ παρόντος τὰ ἑξῆς. Ἄρθρον 1. Τὴν δωδεκάτην ὥραν τῆς πρωΐας τῆς προσεχοῦς 2 Ἰουνίου (21 Μαΐου), αἱ πολιτικαὶ ἀρχαὶ καὶ αἱ στρατιωτικαὶ δυνάμεις τῆς Α. Βρετανικῆς Μεγαλειότητος θέλουσιν ἀποχωρήσει ἀπὸ τῆς χώρας τῆς ἡνωμένης πολιτείας τῶν Ἰονίων νήσων. Ἄρθρον 2. Οἱ τύποι καὶ ὁ τρόπος τῆς εἰρημένης ἀναχωρήσεως ἔσονται ὡς ἑξῆς· Τὴν 2 Ἰουνίου (21 Μαΐου), ἐπιβιβασθέντος τοῦ στρατοῦ τῆς Α. Βρετ. Μεγαλειότητος, ἐκτὸς τῶν φρουρῶν, τὴν ἑνδεκάτην καὶ ἡμίσειαν ὥραν, ἡ Α. Ε. ὁ λόρδος μέγας Ἁρμοστὴς, θέλει ὑποδεχθῆ ἐν τῷ παλατίῳ τῶν ἁγίων Μιχαὴλ καὶ Γεωργίου τὸν ἔκτακτον ἀπεσταλμένον τῆς Κυβερνήσεως τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως τῶν Ἑλλήνων, καὶ θέλει ἀποχαιρετίσει πάντας τοὺς ἐκεῖσε παρευρεθησομένους. Ὁ λόρδος μέγας Ἁρμοστὴς, συνοδευόμενος ὑπὸ τοῦ Κ. Ζαΐμη, θέλει ἀκολούθως μεταβῆ εἰς τὴν τάφρον τῆς ἀκροπόλεως, ἔνθα φρουρὰ τιμῆς συγκειμένη ἐξ ἑνὸς λόχου τοῦ πεζικοῦ τῆς Α. Μ. τῆς Βασιλίσσης, καὶ ἑτέρα φρουρὰ τιμῆς συγκειμένη ὡσαύτως ἐξ ἑνὸς λόχου τοῦ πεζικοῦ τῆς Α. Ἑλληνικῆς Μεγαλειότητος θέλουσιν ἀναμένει πρὸς ὑποδοχὴν τοῦ λόρδου μεγάλου Ἁρμοστοῦ. Ἡ Α. Ἕξ. ὁ λόρδος μέγας Ἁρμοστὴς θέλει τότε ἀποχαιρετήσει τὸν ἔκτακτον ἀπεσταλμένον, καὶ, ἐπιβιβαζόμενος ἐπὶ τῆς λέμβου του, θέλει διευθυνθῆ πρὸς τὸ πλοῖον τῆς Α. Βρετ. Μεγαλ. ὁ «Μαλβοροὺ» ὅπερ φέρει τὴν σημαίαν τοῦ ἀντιναυάρχου Σμὰρθ, ἱππότου τοῦ ἀννοβερικοῦ τάγματος, ἀρχηγοῦ τῶν κατὰ τὴν μεσόγειον ναυτικ. δυνάμεων τῆς Α. Βρετ. Μεγαλειότητος. Οἱ συνήθεις στρατιωτικοὶ χαιρετισμοὶ ἀποδοθήσονται ὑπὸ τῶν ναυτικῶν καὶ στρατιωτικῶν δυνάμεων τῆς Α. Βρετανικῆς Μεγαλειότητος. Μετὰ τὴν ἐπιβίβασιν τῆς Α. Ε. τοῦ Λόρδου μεγάλου Ἁρμοστοῦ, αἱ ἐν τοῖς φρουραῖς στρατιωτικαὶ φρουραὶ τῆς Α. Βρεταν. Μεγαλειότητος θέλουσιν ἀντικατασταθῆ ὑπὸ στρατιωτικῶν φρουρῶν τῆς Α. Ελ. Μεγαλειότητος· ἡ δὲ σημαία τῆς Α. Βρετανικῆς Μεγαλειότητος θέλει καταβιβασθῆ ἀπὸ τῶν φρουρίων τῆς ἀκροπόλεως, τοῦ νέου φρουρίου καὶ τοῦ Βίδου, καὶ ἀποχωρήσει περιεστοιχισμένη ὑπὸ φρουρᾶς τιμῆς. Αἱ Ἑλλ. αὗται φρουραὶ θέλουσιν ἀποβιβασθῆ συγχρόνως μετὰ τῆς φρουρᾶς τῆς τιμῆς καὶ θέλουν διευθυνθῆ πρὸς τὴν ἀκρόπολιν, τὸ νέον φρούριον, καὶ τὸ Βίδο, εἰς τρόπον, ὥστε νὰ φθάσωσιν εἰς τὰς εἰρημένας θέσεις κατὰ τὴν αὐτὴν στιγμὴν τῆς ἀναχωρήσεως τῶν Ἀγγλικῶν φρουρῶν. Καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ ἀγγλικὴ σημαία καταβιβασθήσεται, ἡ ἑλληνικὴ ἀνυψωθήσεται ἐπὶ τῆς ἀκροπόλεως. Συγχρόνως δ’ ἑτέρα ἀγγλικὴ σημαία ἀνυψωθήσεται ἐπὶ τοῦ μεσαίου ἱστοῦ τοῦ πλοίου τῆς Α. Βρετ. Μεγαλειότητος «ὁ Μαλβοροὺ», ἣν θὰ χαιρετήσῃ ἐκ τῆς ἀκροπόλεως ἀπόσπασμα πυροβολικοῦ τῆς Α. Ἑλλ. Μεγαλειότητος διὰ 21 κανονοβολισμῶν. Τὸ ἀπόσπασμα τοῦτο θέλει ἀποβιβασθῆ συγχρόνως μετὰ τῆς φρουρᾶς τῆς τιμῆς. Ἡ Ἑλληνικὴ σημαία θέλει εὐθὺς τότε ἀνυψωθῆ ἐπὶ τοῦ μεσαίου ἱστοῦ τοῦ πλοίου τῆς Α. Βρετ. Μεγαλειότητος «ὁ Μαλβοροὺ» καὶ θέλει χαιρετηθῆ ὑπὸ τοῦ εἰρημένου πλοίου διὰ 21 κανονοβολισμοῦ. Ἐν ταῖς νήσοις Κεφαλληνίας, Ζακύνθου, Λευκάδος, Ἰθάκης, Κυθήρων καὶ Παξῶν, αἱ πολιτικαὶ καὶ στρατιωτικαὶ ἀρχαὶ θέλουν συμμορφωθῆ ὅσον οἷόν τε ἀκριβέστερον πρὸς τὸ ἀνωτέρω διαγραφὲν τυπικὸν τελετῆς, ἐφ’ ὅσον αἱ περιστάσεις ἐπιτρέψωσι τοῦτο. Ἡ τε ἀγγλικὴ καὶ ἑλληνικὴ σημαία χαιρετηθήσονται ἀμοιβαίως καταβιβαζόμεναι καὶ ἀνυψούμεναι ἐν ὅλαις ταῖς νήσοις, ἔνθα ὑπάρχουσι πρόχειρα τὰ τοῦ χαιρετισμοῦ μέσα. Ἄρθρ. 3. Ἐπειδὴ ἀναγκαῖον καθίσταται νὰ συνταχθῶσι κατάλογοι ἀπογραφῆς, περὶ τῶν ἐκ μέρους τῆς Α. Ε. τοῦ Λόρδου Μ. Ἁρμοστοῦ παραδοθησομένων εἰς τὸν ἔκτακτον ἀπεσταλμένον τῆς Κυβερνήσεως τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως τῶν Ἑλλήνων, ὀχυρωμάτων, ἀρχείων καὶ λοιπῶν, περὶ ὧν διαλαμβάνει τὸ κατωτέρω προκείμενον πρωτόκολλον, διώρισεν ἕκαστος πρὸς τὸν ἀνωτέρω σκοπόν. Τὸν Σὶρ Πέτρον Βράϊλα Ταξιάρχην τῶν ἁγίων Μιχαὴλ καὶ Γεωργίου, καὶ τὸν Κ. Γεώργιον Ζινόπουλον διευθυντὴν τοῦ γραφείου τοῦ ἐκτάκτου ἀπεσταλμένου, ὅπως ὁ μὲν παραδώσῃ, ὁ δὲ παραλάβῃ τὰ τῆς ἐκλαμπροτάτης Γερουσίας ἀρχεῖα, ἐν οἷς συμπεριλαμβάνονται καὶ πρωτότυπα τοῦ Ἰονίου Συντάγματος, ὡς καὶ τὰ ἀρχεῖα τῆς Νομοθετικῆς Συνελεύσεως. Τὸν Κύριον Βὰῤῥ ἱππότην τοῦ Τάγματος τῶν ἁγίων Μιχαὴλ καὶ Γεωργίου βοηθὸν γραμματέως τῆς Α. Ε. τοῦ Λόρδου Μ. Ἁρμοστοῦ, καὶ τὸν Κ. Ἰωάννην Περόγλουν γραμματέα Α. τάξεως παρὰ τῷ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν ὑπουργείῳ τῆς Ἑλλάδος, πρὸς παράδοσιν καὶ παραλαβὴν τῶν ἀφιεμένων σκευῶν ἐν τῷ Παλατίῳ τῶν ἁγίων Μιχαὴλ καὶ Γεωργίου. Τὸν Κ. Ῥοδόσταμον, ὑπασπιστὴν τῆς Α. Ὑ. τοῦ Προέδρου τῆς Γερουσίας, καὶ τὸν Κ. Ἀνδρέαν Ψύλλαν ἀκόλουθον παρὰ τῷ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος ὑπουργείῳ, πρὸς παράδοσιν καὶ παραλαβὴν τῶν σκευῶν τοῦ παλατίου τῆς Α. Ὑψ. καὶ τοὺς Κ. Κ. Δομυλᾶν, ὑπεπιμελητὴν καὶ ταγματάρχην, Μίσον, ἀξιωματικὸν ἐπὶ τοῦ στρατωνισμοῦ ἀφ’ ἑνὸς, καὶ τοὺς Κ. Κ. Μιχαὴλ Γεωργαντᾶν, στρατιωτικὸν ἐπιμελητὴν, καὶ Νικ. Μάνον ταγματάρχην τῶν γενικῶν ἐπιτελῶν ἀφ’ ἑτέρου, ἵνα συντάξωσι τὰς ἀπογραφὰς καὶ ἐκθέσεις τῆς παραδόσεως τῶν φρουρίων καὶ στρατιωτικῶν καταστημάτων τῆς Κερκύρας. Ἐπειδὴ δὲ ἀναγκαῖον καθίσταται νὰ ληφθῶσιν ὅμοια μέτρα καὶ διὰ τὰς λοιπὰς νήσους, οἱ κατ’ αὐτὰς διευθυνταὶ τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας ἐκ μέρους τῆς Α. Ε. τοῦ Λόρδου Μ. Ἁρμοστοῦ, καὶ οἱ ἔπαρχοι ἐκ μέρους τοῦ ἐκτάκτου ἀπεσταλμένου τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ἐξελέχθησαν, ὅπως συντάξωσι καὶ ὑπογράψωσι τὰ ἀναγκαιοῦντα πρωτόκολλα. Αἱ περὶ τῶν ἀνωτέρω συντακτέαι πράξεις γεννήσονται εἰς διπλοῦν καὶ ἀνταλλαγήσονται ὑπὸ τῶν εἰρημένων προσώπων ἐντὸς δύω ἡμερῶν ἀπὸ τῆς ἀποχωρήσεως τῶν πολιτικῶν ἀρχῶν καὶ στρατιωτικῶν δυνάμεων τῆς Α. Βρετ. Μεγαλειότητος. Ἄρθρ. 4. Ἡ ἐκτέλεσις τῶν τύπων καὶ τελετῶν ὡς ἐκτίθενται ἐν τῷ δευτέρῳ ἄρθρῳ, θέλει θεωρηθῆ ὡς πραγματικὴ καὶ τελικὴ ἐκπλήρωσις τῶν διατάξεων τοῦ ἐννάτου ἄρθρου τῆς προμνησθείσης συνθήκης ἐκ μέρους τῆς Α. Μ. τῆς Βασιλίσσης τοῦ Ἡνωμένου Βασιλείου τῆς Μεγάλης Βρετανίας καὶ Ἰρλανδίας, ἄνευ οὐδενὸς περαιτέρω πρωτοκόλλου συμφωνίας ἢ πράξεως οἱασδήποτε. Ἡ Α. Ἐξ. ὁ Λόρδος Ἁρμοστὴς, καὶ ὁ ἔκτακτος ἀπεσταλμένος, θέλουσιν οὐχ ἧττον ἀνακοινώσει ταῖς οἰκείαις Κυβερνήσεσι τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἐν τῷ παρόντι ἐκτεθειμένων διατάξεων. Πρὸς πίστωσιν κ. τ. λ.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἀμφιβάλλω, Κύριοι, ὅτι ἡ ἡμέρα αὐτὴ, κατὰ τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ καταβιβασθῇ ἡ σημαία ἡ ξένη καὶ νὰ ἀνυψωθῇ ἡ σημαία ἡ Ἑλληνικὴ, θεωρεῖται παρὰ πάντων ὡς ἡμέρα μεγάλη, καὶ δὲν ἀμφιβάλλω ἐπίσης, ὅτι ἡ Συνέλευσις ἐπιθυμεῖ τὴν ἡμέραν ταύτην νὰ τὴν πανηγυρίσῃ, διότι ἡ ἡμέρα αὕτη, ἀφ’ ἑνὸς τίθησι πέρας εἰς τοὺς πόθους τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν Ἑπτανησίων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἶναι ἡ ἀρχὴ τῆς ἐκτελέσεως τῶν πόθων καὶ τῶν ἐλπίδων τοῦ μέλλοντος· ἐρωτῶ μόνον τὴν Συνέλευσιν, ἂν θέλῃ, παραδεχομένη ὅτι ἀφεύκτως τὸ πρωτόκολλον θέλει ἐκτελεσθῆ κατὰ τὴν 21, νὰ ἑορτάσῃ αὐτὴν ταύτην τὴν ἡμέραν, ἢ ἂν θέλῃ νὰ περιμείνωμεν τὴν ἐκτέλεσιν.

§21ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι εἶναι καλὸν αὔριον κατὰ τὴν αὐτὴν ἐκείνην ὥραν, καθ’ ἣν θέλουσι τελεῖσθαι ταῦτα ἐν Ἑπτανήσῳ, νὰ ἐκτελεσθῇ καὶ ἐν τῇ πρωτευούσῃ δοξολογία ἐπίσημος ἐν τῷ ναῷ τῆς Μητροπόλεως, καθ’ ἣν νὰ παρευρεθῇ ὅλη ἡ Συνέλευσις.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τοῦτο ἐρωτῶ, ἐὰν θέλῃ ἡ Συνέλευσις αὔριον.

§23ΠΟΛΛΟΙ. Αὔριον.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πιστεύω κ’ ἐγὼ, ὅτι τὸ πρωτόκολλον θέλει τελεσθῆ ἀφεύκτως.

§25ΣΟΥΪΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ εἰδοποιηθῇ ἡ Κυβέρνησις προσηκόντως ἐν καιρῷ.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κ. πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶναι παρών. Ἡ πρώτη πρότασις, τῆς ὁποίας ἐζήτησε τὴν προτίμησιν ὁ...

§27ΚΟΚΚΙΝΟΣ. Εἶναι καὶ ἄλλο ἔγγραφον, τὸ περὶ διαλύσεως. Ἀναγινώσκεται τὸ ἀκόλουθον ἔγγραφον.

ΔΗΛΟΠΟΙΗΣΙΣ.

Ἡ Α. Ἐξοχότης ὁ Λόρδος μέγας Ἁρμοστὴς εὐαρεστεῖται νὰ δημοσιεύσῃ πρὸς κοινὴν εἴδησιν τὴν παροῦσαν προκήρυξιν τῆς Α. Μ. ἐν Συμβουλίῳ, διὰ τῆς ὁποίας διαλύεται τὸ παρὸν τοῦ Κράτους τούτου κοινοβούλιον τὸ ὁποῖον ἑπομένως εἶναι διαλελυμένον ἀπὸ τῆς ἡμέρας ταύτης. Ἐκ τοῦ Ἁρμοστείου τῶν ἁγ. Μιχαὴλ καὶ Γεωργίου Κερκύρᾳ τῇ 27 Μαΐου 1864. H. Drummond Wolff. Γραμματεὺς τοῦ Λόρδου Μεγάλου Ἁρμοστοῦ.

(Τ. Σ.) ΕΝ ΤΗΙ ΑΥΛΗΙ ΤΟΥ ΟΥΙΝΔΣΩΡ.

Τῇ ἡμέρᾳ 7 Ἀπριλίου 1864. Παρόντες, Ἡ Εὐμενεστάτη Μεγαλειότης τῆς Βασιλίσσης. Ὁ Λὸρ Πρόεδρος Σὶρ Γεωργ. Γρέης Βαρονέτ. Ὁ Δοὺξ τοῦ Σόμερσετ Ὁ Κ. Γραμματεὺς Κάρδουελ Ὁ Κόμης τῆς Κλάρενδων. Ὁ Κ. Κικέστερ Δορτεσκύης. Ἐπειδὴ διὰ τοῦ συνταγματικοῦ χάρτου τοῦ ἡνωμένου κράτους τῶν Ἰονίων νήσων, ἐν τοῖς ἄλλοις προνοεῖται, ὅτι ἡ ἐξουσία τοῦ διαλύειν τὸ κοινοβούλιον τοῦ εἰρημένου Ἰονίου Κράτους εἰς ὁποιανδήποτε εἰδικὴν περίπτωσιν, ἀπόκειται ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν Α. Μ. διὰ διαταγῆς ἐν Συμβουλίῳ· καὶ ἐπειδὴ καθυπεβλήθη σήμερον ἐνώπιον τῆς Α. Μεγαλειότητος ἐν Συμβουλίῳ τὸ σχέδιον προκηρύξεως δημοσιευθησομένης εἰς τὸ εἰρημένον κράτος διὰ τὴν διάλυσιν τοῦ εἰρημένου κοινοβουλίου (τῆς ὁποίας ἐπισυνάπτεται ἐνταῦθα ἀπόγραφον). Διὰ τοῦτο ἡ Α. Μ. εὐαρεστεῖται, κατὰ συνέπειαν καὶ μὲ τὴν γνώμην τοῦ ἰδιαιτέρου Αὐτῆς Συμβουλίου, νὰ ἐπιδοκιμάσῃ τὴν εἰρημένην προκήρυξιν, καὶ νὰ διατάξῃ, καὶ συμφώνως, καὶ ἐν τῇ ἐξασκήσει τῆς οὕτω ἀποκειμένης ὡς ἐῤῥέθη ἐξουσίας εἰς τὴν Α. Μ., διατάσσεται διὰ τοῦ παρόντος ὅτι ἡ εἰρημένη προκήρυξις θέλει δημοσιευθῆ παρὰ τῆς Α. Ἐξοχότ. Σὶρ Ἑῤῥίκου Νάϊγτι Στόρξ, Ἱππότου Ταξιάρχου τοῦ ἐντιμοτάτου τάγματος τοῦ Λουτροῦ, καὶ Ἱππότου τοῦ μεγαλοσταύρου καὶ διασημοτάτου τάγματος τῶν ἁγίων Μιχαὴλ καὶ Γεωργίου, Λόρδου Μεγάλου Ἁρμοστοῦ, τῆς Α. Μ. εἰς τὰς αὐτὰς νήσους, καὶ ἵνα κατὰ, ἀπὸ, καὶ μετὰ τοιαύτην δημοσίευσιν, τὸ ῥηθὲν κοινοβούλιον συμφώνως μὲ τὴν ἰδίαν διαλυθῇ. Καὶ ὁ ἐντιμότατος Ἐδουάρδος Κάρδουελ, εἷς τῶν ἀρχιγραμματέων τοῦ Κράτους καὶ τῆς Α. Μ. εἶναι ἐπιτετραμμένος νὰ δώσῃ τὰς ἐπὶ τούτῳ ἀναγκαίας διαταγάς. Arthur Helps.

ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ.

Ἐπειδὴ εὕρομεν ἁρμόδιον κατὰ, καὶ μὲ τὴν γνώμην τοῦ ἰδιαιτέρου ἡμῶν συμβουλίου, καὶ κατὰ συνέπειαν μὲ τὴν ἐξάσκησιν τῆς ἐξουσίας τῆς ἐπὶ τούτῳ εἰς ἡμᾶς διδομένης παρὰ τοῦ συνταγματικοῦ χάρτου, τοῦ Ἡνωμένου Κράτους τῶν Ἰονίων νήσων, νὰ διαλύσωμεν τὸ παρὸν Κοινοβούλιον τῶν εἰρημένων νήσων. Ἡμεῖς ἐπὶ τῷ σκοπῷ τούτῳ δημοσιεύομεν τὴν παροῦσαν Ἡμῶν Βασιλικὴν προκήρυξιν, καὶ διὰ ταύτης διαλύομεν συμφώνως πρὸς αὐτὴν τὸ εἰρημένον Κοινοβούλιον. Ἐξεδόθη ἐκ τῆς Ἡμετέρας Αὐλῆς ἐν Οὐϊνδσὼρ, τὴν ἑβδόμην ἡμέραν τοῦ Ἀπριλίου 1864. Εἰκοστὸν ὄγδοον ἔτος τῆς Βασιλείας Ἡμῶν. Θεὲ σῶσον τὴν Βασίλισσαν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρώτη πρότασις, τῆς ὁποίας ἐζήτησεν ὁ Κ. ὑπουργὸς τὴν προτίμησιν, εἶναι ἡ ἑξῆς. Χορηγεῖται εἰς τὸ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργεῖον ἔκτακτος πίστωσις ἐκ δραχ. 104, 117 καὶ λεπτῶν 11 καταλογιζομένη εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τοῦ αὐτοῦ ὑπουργείου ὑπὸ τὸ κεφάλαιον 2, «χρέος ἐξωτερικόν» ἐπὶ δύο εἰδικῶν ἄρθρων 3, «ἀποζημιώσεις Ἄγγλων ὑπαλλήλων» κατὰ τὴν ἀπὸ 17/29 Μαρτίου σύμβασιν.

§29ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφοῦ δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις, θέλω ὑποβάλει τὸ σύνολον· οἱ παραδεχόμενοι τὸ ψήφισμα παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται πάντες) ἐγένετο δεκτόν. Ἡ δευτέρα πρότασις, τῆς ὁποίας ζητεῖ τὴν προτίμησιν ὁ Κ. Ὑπουργὸς, εἶναι ἡ ἑξῆς. «Ἡ ἐν Ἀθήναις Βʹ. τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις. Ψηφίζει. Ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τῆς χρήσεως 1863 τοῦ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργείου, χορηγεῖται πίστωσις ἀναπληρωτικὴ μὲν ἐκ δραχ. εἴκοσι μιᾶς χιλιάδων τριακοσίων ἑβδομήκοντα ἐννέα καὶ λεπτὰ τεσσαράκοντα, ἀριθμὸς 21,379:40 καταλογιζομένη ὑπὸ τὸ κεφάλαιον Ἔξοδα κεκλεισμένων χρήσεων ἔκτακτος δὲ ἐκ δραχ. τριάκοντα ἐννέα χιλιάδων τριακοσίων ἐννενήκοντα τεσσάρων καὶ λεπτῶν ἑβδομήκοντα ὀκτὼ, ἀριθ. 39,394:78 καταλογιζομένη ὑπὸ τὸ ἴδιον κεφάλαιον Ἔξοδα διαγεγραμμένων χρήσεων πρὸς πληρωμὴν διαφόρων ἐξόδων κατὰ τοὺς προσηρτημένους πίνακας. Τὸ παρὸν ψήφισμα δημοσιευθήτω διὰ τῆς ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ πληρεξούσιος Μεσσήνης

καὶ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τοῦτο ὑπεβλήθη πρὸ πολλοῦ, καὶ ὑπάρχει ἔκθεσις τῆς οἰκονομικῆς ἐπιτροπῆς.

§32ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἔκθεσις ν’ ἀναγνωσθῇ. Ἀναγινώσκεται ἡ πρότασις. Ἡ ἐπιτροπή σας, λαβοῦσα ὑπ’ ὄψιν της τοὺς δύω πίνακας τῶν διαγεγραμμένων ἐξόδων τοῦ Στρατιωτικοῦ κλάδου, ἤτοι τὸν ἐκ δραχμῶν 39,394,78 καὶ ἐκ δραχμῶν 21,379,40, καὶ ἐξετάσασα ἓν ἕκαστον τῶν κονδυλίων τῶν εἰρημένων πινάκων, διῄρεσε τὰ οὐσιωδέστερα αὐτῶν εἰς τὰς ἑξῆς κατηγορίας. ά. Πίναξ ἐκ δραχμῶν 21,379,40 1. Διαφορὰ μισθοῦ ἀπὸ ὑπηρεσίαν ἀξιωματικῶν τῆς ὁροφυλακῆς ὑπηρετησάντων εἰς τὰ τάγματα τῆς γραμμῆς καὶ τὴν ἐπικουρικὴν χωροφυλακήν. 2. Ὡσαύτως ἀπὸ αὔξησιν μισθοδοσίας δυνάμει τοῦ περὶ μισθοδοσίας τῶν τε ἀξιωματικῶν καὶ ὑπαλλήλων Νόμου τοῦ Ἰουνίου 1859. 3. Ἀνάκλησις μισθοῦ εἰς ἀργίαν μετατεθέντων ἀξιωματικῶν διὰ τὸ ἐν Ἄργει μεταξὺ τῶν ἀξιωματικῶν γενόμενον γνωστὸν συμπόσιον. βʹ.) Πίναξ ἐκ δραχμῶν 39,394,78. 1– Ἀπὸ διαφορὰν μισθοῦ ἐξ ὑπηρεσίας εἰς τὰ τάγματα τῶν ἀκροβολιστῶν ταγματάρχου τῆς ὁροφυλακῆς. 2. Ἀνάκλησις ἀποδοχῶν, ἕνεκα παραιτήσεως φαλαγγιτῶν καὶ ἕνεκα ἀνταρσίας διὰ πολιτικοὺς λόγους. 3. Ἀνάκλησις μισθοῦ ὑποδίκου, καὶ 4. Ἀπόδοσις κρατήσεων δι’ ἔλλειψιν ὑλικοῦ. Ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω κατηγοριῶν, συμβουλευθεῖσα ἡ ἐπιτροπὴ καὶ τὰ σχετικὰ παρὰ τῷ ὑπουργείῳ τῶν Στρατιωτικῶν ἔγγραφα, ἀποφαίνεται. ά) ὡς πρὸς τὴν κατηγορίαν ἀμφοτέρων τῶν πινάκων. Ἡ ἐπιτροπὴ δὲν ἤθελε συμφωνήσει νὰ πληρωθῶσι τὰ εἰς τὰς κατηγορίας ταύτας ὑπαγόμενα κονδύλια, διότι, διαλυθέντων τῶν ταγμάτων τῆς ὁροφυλακῆς, δὲν κατετάχθησαν εἰς τὴν ὁριστικὴν δύναμιν τῶν ταγμάτων τῆς γραμμῆς οἱ εἰς τὴν κατηγορίαν ταύτης ὑπαγόμενοι ἀξιωματικοί, ὡς μὴ ἔχοντες ἀμέσως τὰς εἰς ὅλα ταῦτα εἰδικὰς γνώσεις, ἐὰν δύω ἀποφάσεις τῶν ἐνταῦθα Πρωτοδικῶν, ὧν ἀντίγραφα ἐπισυνάπτονται ἐν τῇ ἐκθέσει ταύτῃ, δὲν προελάμβανον τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς. Καθὼς ἐπίσης δὲν ἤθελε παραδεχθῇ τὴν ἀνάκλησιν τῶν ἀποδοχῶν τοῦ ἀντιμοιράρχου, διότι δὲν ἔπρεπε νὰ δεχθῇ νὰ ὑπηρετῇ καὶ μισθοδοτεῖται ἔλαττον τοῦ βαθμοῦ του, ἐὰν αἱ ἀνωτέρω ἀποφάσεις δὲν ἔπειθον τὴν ἐπιτροπήν, ὅτι δικαστικῶς ἤθελον καὶ αὗται πρὸς μείζονα βλάβην τοῦ Δημοσίου πληρωθῇ. βʹ.) Ἐπίσης ἡ ἐπιτροπή σας οὐδὲ στιγμὴν ἤθελε διστάσει ν’ ἀποῤῥίψῃ, σήμερον μάλιστα, ὅτε ἡ πατρὶς οἰκονομικῶς δὲν εὑρίσκεται εἰς εὐάρεστον κατάστασιν, τὴν εἰς τὴν δευτέραν κατηγορίαν τοῦ Βʹ. πίνακος ὑπαγομένην ἀποζημίωσιν ἀπὸ χιλιάδας δραχμῶν, λόγῳ ἀνταρσιῶν καὶ παραιτήσεων διὰ λόγους πολιτικούς, ἐὰν τοιαύτης φύσεως πληρωμαὶ δὲν εἶχον λάβει χώραν. γʹ.) Ἡ ἀπόδοσις μισθοῦ ὑποδίκου εἶναι παράλογος, διότι ὁ Κ. Παλαμᾶς διατελῶν ὡς πολιτικὸς Ταμίας καθ’ ὃν καιρὸν εἰσήχθη εἰς δίκην, κατεδικάσθη ἕνεκα καταχρήσεων καὶ ἦτον ἀπεσπασμένος ἄνευ ἀποδοχῶν. δ.) Ἡ ἀπόδοσις κρατήσεων λόγῳ ἐλλείψεως ὑλικοῦ ὡς ἡ 4 τοῦ Βʹ. πίνακος κατηγορία δὲν εἶναι ἐντελῶς ἄδικος, διότι συμψηφισμὸς περισσεύματος ὑλικοῦ ἔγεινε καὶ εἰς ἄλλους, καὶ τοιοῦτον συμψηφισμὸν ἀπῄτει καὶ ὁ ἀπαιτήσας τὴν εἰς τὴν ἀνωτέρω κατηγορίαν ποσότητα, ἀλλ’ ἡ ἐπιτροπὴ ἔχει τὸν δισταγμὸν νὰ παραδεχθῇ τὴν ἀπόδοσιν, διότι θέλει δοθῆ ἀφορμὴ νὰ παρουσιασθῶσι τοιαῦται ἀτελεύτητοι ἀπαιτήσεις. Μετὰ τὰς ἀνωτέρω παρατηρήσεις, ἡ ἐπιτροπὴ ἀποφαίνεται ὑπὲρ τῆς παραδοχῆς ὅλων τῶν ἄλλων κονδυλίων, περὶ τῶν ὁποίων δὲν γίνεται λόγος, εἰς δὲ τὴν Συνέλευσιν ἀπόκειται ν’ ἀποφασίσῃ, λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψιν τὰς παρατηρήσεις ταύτας. Εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ὑπεβλήθη διὰ τοῦ Κ. Προέδρου καὶ αἴτησις τοῦ ὑποστρατήγου Ν. Ζέρβα, δι’ ἧς ἐξαιτεῖται οὗτος, ὅπως συμπεριληφθῇ εἰς τὴν προκειμένην πίστωσιν καὶ ἡ εἰς αὐτὸν ὀφειλομένη ἀπόδοσις τῶν μισθῶν του ἀπὸ τοῦ 1836 μέχρι τοῦ 1844, ὅτε ἀμνηστευθεὶς ἐπανῆλθεν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἐπειδὴ ἡ αἴτησις αὕτη, καί τοι στηριζομένη εἰς τὸ δίκαιον, διότι ἡ τῆς ἀμνηστείας πρᾶξις ἐπαναφέρει τὸν πρὸ αὐτῆς καταδιωκόμενον εἰς ἅπαντα ὅσα ἐκέκτητο πρὶν δικαιώματα, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν παρὰ τῆς Συνελεύσεως ἄνευ τῆς προτάσεως τῶν ὑπουργῶν, ἡ ἐπιτροπὴ προτείνει νὰ συστηθῇ ἡ αἴτησίς του εἰς τὸ ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ἵνα ληφθῇ παρ’ αὐτοῦ ἡ δέουσα πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν δικαίων ἀπαιτήσεών του πρόνοια. Ἐν Ἀθήναις τὴν 8 Μαρτίου 1864. Ἡ Ἐπιτροπὴ Ν. Καναβὸς, Α. Καλὸς, Γ. Χαντζερῆς, Γ. Βελισσάριος, Τ. Μαυρομμάτης, Π. Καλλιγᾶς. Ὁ Εἰσηγητὴς Δ. Βενετζάνος.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κύριος Ὑπουργὸς προτείνει τὴν προτίμησιν.

§34ΠΑΠΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ν’ ἀναγνωσθῇ ὁ πίναξ.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι πολύς· ἔπειτα οὗτος ἐτυπώθη, διενεμήθη καὶ ἀνεγνώσθη. (θόρυβος).

§36ΚΟΚΚΙΝΟΣ. Ὑπάρχει καὶ ἄλλη συμπληρωματικὴ πίστωσις, τῆς αὐτῆς φύσεως καὶ τῆς αὐτῆς κατηγορίας, ὑποβληθεῖσα· πρὸ ἡμερῶν μάλιστα ἐπανελήφθη ἡ προταθεῖσα ὑπὸ τοῦ προκατόχου· ἡ πίστωσις ἀφορᾷ τὴν χήραν τοῦ μακαρίτου ἀνωτέρου ἀξιωματικοῦ Πετιμέζη. Νομίζω, ὅτι περὶ ὅλων τῶν τοιαύτης φύσεως συμπληρωματικῶν πιστώσεων, ὅσαι εἶναι ἕτοιμοι πρὸς συζήτησιν, ἵνα μὴ ἀσχολῆται ἡ Συνέλευσις καθημερινῶς, πρέπει νὰ λάβωμεν ἕν γενικὸν μέτρον.

§37ΒΡΑΤΣΑΝΟΣ. Κύριοι, θὰ συμφωνήσω μὲ τὸν Κύριον Κόκκινον. Γνωρίζετε, ὅτι ὑπάρχουν πολλαὶ τοιαῦται ἀπαιτήσεις διὰ καθυστερουμένας πιστώσεις καὶ δι’ ἄλλας κεκλεισμένων χρήσεων ἀπαιτήσεις· ἤθελον παρακαλέσει, ὥστε ἡ Συνέλευσις νὰ ὁρίσῃ μίαν ἡμέραν, καθ’ ἣν νὰ ἔλθουν ὅλαι αὗται ὑπὸ συζήτησιν, διότι ἐπὶ ἑνὸς ἑκάστου κλάδου δὲ εἶναι δυνατὸν νὰ συζητήσωμεν· πρέπει νὰ τὰς παραδεχθῶμεν, ὅπως ἐξελέγχθησαν ἀπὸ τὰ ἁρμόδια ὑπουργεῖα καὶ ἐβεβαιώθησαν, δὲν πρέπει δὲ νὰ τὰς φέρωμεν ἐκ μονομερείας, ἀλλὰ διὰ μιᾶς.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν δύνασθε νὰ ἐπιβάλλητε εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν θέλησίν σας· ἡ Κυβέρνησις ἔφερε πρῶτον τὴν μίαν πίστωσιν, ἔπειτα τὴν ἄλλην, ἔπειτα τὴν ἄλλην. Δυνάμεθα νὰ συζητήσωμεν τὴν μίαν καὶ κατόπιν τὴν ἄλλην, ὄχι νὰ τ’ ἀποστείλωμεν πάλιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ ἔλθουν διὰ μιᾶς.

§39ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΣ. Ἐγὼ δὲν θέλω, οὔτε νὰ ἐπιβάλλω τὴν θέλησίν μου εἰς τὴν Κυβέρνησιν, μήτε ν’ ἀποσταλῶσι πάλιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, θέλω μόνον νὰ ἔλθουν εἰς συζήτησιν διὰ μιᾶς καὶ ν’ ἀποφασίσωμεν περὶ αὐτῶν διὰ μιᾶς.

§40ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Μίαν παρατήρησιν ἔχω νὰ ὑποβάλλω· αὐτὴ ἡ πίστωσις, ἡ ὁποία εἶχεν ὑποβληθῆ πρὸ πολλῶν μηνῶν, ἀφορᾷ τὰς ἀποδοχὰς διαφόρων ἀξιωματικῶν, τὰς ὁποίας ἡ παρελθοῦσα Κυβέρνησις εἶχε καθυστερήσει. Ἡ Κυβέρνησις, μετὰ πολλὴν σκέψιν καὶ προηγουμένην γνωμοδότησιν τοῦ δικηγορικοῦ συμβουλίου, ἀπεφάνθη ὅτι ὅλαι αἱ ἀπαιτήσεις αὗται εἶναι ἔννομοι, καὶ πρὸς τοῦτο ὑποβάλλει πίστωσιν, ἀλλ’ ἕνεκα τῆς μὴ ἐπιψηφίσεως τῆς προτάσεως ταύτης παρὰ τῆς Συνελεύσεως, ἀναγκάσθησαν νὰ καταφύγωσιν εἰς τὰ δικαστήρια, καὶ, ὡς γνωρίζουσιν ὅσοι πληρεξούσιοι εἶναι δικηγόροι, ἐξεδόθησαν ἀποφάσεις τῶν δικαστηρίων, διὰ τῶν ὁποίων καταδικάζεται τὸ δημόσιον νὰ πληρώσῃ μεγάλα ποσά. Ὅσον ἀναβάλονται αὐταὶ αἱ πιστώσεις, τόσον τὸ δημόσιον ζημιοῦται· ἔχω μάλιστα νὰ σᾶς ἀναγνώσω ἀποφάσεις τῶν ἐνταῦθα δικαστηρίων. Νομίζω λοιπὸν, ὅτι εἶναι καιρὸς ν’ ἀποδεχθῶμεν τὴν πίστωσιν, διότι, ὅσον ἀναβάλεται ἡ ἐπιψήφισις τόσον τὸ δημόσιον ζημιοῦται.

§41ΚΑΛΟΣ. Κύριοι, δὲν ἀντιλέγω εἰς τὸ ὅτι πρέπει νὰ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν ὅλαι αἱ πιστώσεις αἱ εἰσαχθεῖσαι παρὰ τοῦ ὑπουργείου, ὡς καὶ ἐκείνη, τὴν ὁποίαν ἐπρότεινεν ὁ Κύριος Κόκκινος, εἶναι ὅμως καὶ ἄλλαι πιστώσεις, τὰς ὁποίας εἰσήγαγεν ἡ παρελθοῦσα Κυβέρνησις ἡ προσωρινὴ, ἀλλ’ αὗται εἶναι ἄσχετοι πρὸς τὸ προκείμενον ζήτημα· ἡ πίστωσις αὕτη, περὶ ἧς πρόκειται, ἐτέθη εἰς τὰ τμήματα, διωρίσθησαν εἰσηγηταὶ, διεξῆλθον οὗτοι τὰς προτάσεις καὶ τὰς ἔφερον ὑπ’ ὄψιν, ἐνῷ αἱ ἄλλαι προτάσεις δὲν ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν παρὰ τῶν Κ. Κ. πληρεξουσίων, διὰ τοῦτο φρονῶ, ὅτι πρέπει νὰ περιορισθῶμεν σήμερον εἰς τὴν πίστωσιν περὶ ἧς πρόκειται, καὶ αὔριον νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὰς ἄλλας.

§42ΖΕΡΒΑΣ. Ὅταν ᾖναι τῆς αὐτῆς φύσεως ὑποθέσεις, ἀπορῶ καὶ ἐγὼ διατὶ νὰ τὰς διαιρῶμεν εἰς τμήματα, καὶ νὰ μὴ ἔλθῃ ὁ Κύριος Ὑπουργὸς νὰ ἐκθέσῃ τοὺς λόγους... (θόρυβος). Νομίζω, ὅτι εἶναι καλὸν νὰ ὑποβληθῶσιν ὅλαι αἱ προτάσεις διὰ μιᾶς.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλω ἐρωτήσει τὴν Συνέλευσιν, ἂν θέλῃ τὴν συζήτησιν ἀμέσως· σᾶς ἀναγινώσκω τὸ ψήφισμα. Ἡ ἐν Ἀθήναις Βʹ. τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις Ψηφίζει. «Ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τῆς χρήσεως 1863 τοῦ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργείου, χορηγεῖται πίστωσις, ἀναπληρωτικὴ μὲν ἐκ δραχμῶν εἴκοσι μιᾶς χιλιάδων τριακοσίων ἑβδομήκοντα ἐννέα καὶ λεπτῶν τεσσαράκοντα, ἀριθ. 21,379:40, καταλογιζομένη ὑπὸ τὸ κεφάλαιον ἔξοδα κεκλεισμένων χρήσεων· ἔκτακτος δὲ ἐκ δραχμῶν τριάκοντα ἐννέα χιλιάδων τριακοσίων ἐννενήκοντα τεσσάρων καὶ λεπτῶν ἑβδομήκοντα ὀκτὼ, ἀριθ. 39,394:78, καταλογιζομένη ὑπὸ ἴδιον κεφάλαιον ἔξοδα διαγεγραμμένων χρήσεων, πρὸς πληρωμὴν διαφόρων ἐξόδων κατὰ τοὺς προσηρτημένους πίνακας.»

§44ΚΑΛΟΣ. Ἐκ μέρους τῆς ἐπιτροπῆς, ὑπάρχει ἐλάττωσις ἐπὶ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ;

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ ἀποφαίνεται ὑπὲρ ὅλων τῶν κονδυλίων· (θόρυβος).

§46ΣΠΗΛ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ ἔχει 4 κατηγορίας· (θόρυβος).

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ ἡ ἔκθεσις τῆς ἐπιτροπῆς δὲν εἶναι μεθοδικὴ, καὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ εὕρωμεν συμπέρασμα, πρέπει νὰ τὴν ἀναγινώσκωμεν καὶ νὰ σταματῶμεν εἰς πᾶσαν παράγραφον.

§48ΖΕΡΒΑΣ. Πρέπει ν’ ἀναβληθῇ, διότι δὲν κάμνομεν τίποτε.

§49ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ἔχομεν γνῶσιν, καὶ θὰ ψηφοφορήσωμεν ἐν ἀγνοίᾳ.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλά. Θὰ ἐρωτήσω λοιπὸν τὴν Συνέλευσιν, περὶ τῆς προτιμήσεως. Οἱ παραδεχόμενοι νὰ συζητηθῇ ἡ πρότασις αὕτη σήμερον, παρακαλοῦνται νὰ σηκωθῶσιν· (ἀμφίβολον τὸ ἀποτέλεσμα). Θὰ ἐρωτήσω τ’ ἀνάπαλιν. Οἱ μὴ παραδεχόμενοι νὰ συζητηθῇ σήμερον, νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἐγένετο δεκτὸν νὰ συζητηθῇ. Ὁ Κύριος Βενετσάνος ἔχει τὸν λόγον.

§51ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΣ. Κύριοι, ἐγὼ νομίζω, ὅτι, ἂν θέλετε νὰ φθάσητε εἰς ἀποτέλεσμα ἐπὶ τῆς πιστώσεως αὐτῆς, νὰ παραδεχθῆτε, ἂν κρίνετε καλὸν, τὴν ἔκθεσιν ὅπως εἶναι διατετυπωμένη. Ἡ ἐπιτροπὴ εἰς τὴν ἔκθεσίν της, ὡς βλέπετε, εὑρέθη εἰς δυσχερῆ θέσιν. Θὰ μοὶ συγχωρήσητε, νὰ ἀναπτύξω τὴν πρότασιν. Τρεῖς κατηγορίαι ὑπάρχουσι· 1) «Διαφορὰ μισθοῦ ἀπὸ ὑπηρεσίαν ἀξιωματικῶν τῆς ὁροφυλακῆς, ὑπηρετησάντων εἰς τὰ τάγματα τῆς γραμμῆς καὶ τὴν ἐπικουρικὴν χωροφυλακήν.» Κατὰ τὴν διάλυσιν τῆς ὁροφυλακῆς, καθὼς γνωρίζετε, πάντες οἱ σωματάρχαι αὐτῆς προσεκολλήθησαν εἰς τὸ πεζικὸν, καὶ ὡς ἀξιωματικοὶ τῆς ἐπικουρικῆς χωροφυλακῆς οἱ ἀξιωματικοὶ οὗτοι τὴν σήμερον ζητοῦσι νὰ συμμορφωθῶσι μὲ τὴν μισθοδοσίαν, τὴν ὁποίαν ἐλάμβανον οἱ ἀξιωματικοὶ τοῦ πεζικοῦ καὶ τῆς χωροφυλακῆς. Ἐπὶ τῇ βάσει τῆς αἰτήσεώς των ταύτης κατέφυγον εἰς τὰ δικαστήρια, τὰ ὁποῖα τοὺς ἐδικαίωσαν. Ἔχουσα δὲ ὑπ’ ὄψιν ἡ ἐπιτροπὴ καὶ τὰς ἀποφάσεις τῶν δικαστηρίων, παρεδέχθη τὴν πρότασιν ὡς δικαίαν. Ὑπῆρχεν ἑτέρα κατηγορία, καθόσον ἀφορᾷ τὴν αὔξησιν μισθοδοσίας. Δὲν ἔχομεν ὡσαύτως τί ν’ ἀντιτάξωμεν, καὶ συνετάξαμεν τὴν ἔκθεσιν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον· ἐνῷ δύο κονδύλια δὲν παρεδέχθημεν. Διὰ νὰ φθάσωμεν δὲ εἰς ἓν ἀποτέλεσμα, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν τὴν ἔκθεσιν ὅπως ἔχει· νὰ ἐπέλθῃ δὲ ἡ τροποποίησις ἐπὶ τῆς προτάσεως. Τὴν ἔκθεσιν τὴν συνέταξα ἐγὼ ὡς εἰσηγητής.

§52ΚΟΛΙΑΤΣΟΣ. Φαίνεται, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐζήτησαν τὰ ποσὰ δι’ ἀναφορῶν;

§53ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΣ. Ἐννοεῖτε, ὅτι ἦτο καθῆκον τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν, νὰ φροντίσωσι περὶ τούτου.

§54ΚΟΛΙΑΤΣΟΣ. Ὑπάρχει ἀναφορὰ, ἐρωτῶ, αὐτῶν, διότι μετὰ πέντε ἔτη, ἂν δὲν παρουσιασθῇ ἡ ἀναφορὰ τῆς αἰτήσεως, παραγράφεται ὑπὲρ τοῦ δημοσίου.

§55ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΣ. Εἴχομεν μίαν ἀπόφασιν δικαστικὴν ὑπὲρ τῶν ἀτόμων αὐτῶν· τί ἠθέλατε νὰ κάμωμεν; Ἐπιμένω εἰς αὐτὸ, τὸ ὁποῖον εἶπον, τοῦ νὰ παραδεχθῆτε τὴν γνωμοδότησιν τῆς ἐπιτροπῆς.

§56ΣΑΡΑΒΑΣ. Δὲν ἔχει τίποτε ὡρισμένον.

§57ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΣ. Ἰδοὺ ἡ πρώτη κατηγορία. ά. Πίναξ ἐκ δραχμῶν 21,379,40. 1. «Διαφορὰ μισθοῦ ἀπὸ ὑπηρεσίαν ἀξιωματικῶν τῆς ὁροφυλακῆς, ὑπηρετησάντων εἰς τὰ τάγματα τῆς γραμμῆς καὶ τὴν ἐπικουρικὴν χωροφυλακήν. 2. «ὡσαύτως ἀπὸ αὔξησιν μισθοδοσίας, δυνάμει τοῦ περὶ μισθοδοσίας τῶν τε ἀξιωματικῶν καὶ ὑπαλλήλων Νόμου τοῦ Ἰουνίου 1859. 3. «Ἀνάκλησις μισθοῦ εἰς ἀργίαν μετατεθέντων ἀξιωματικῶν, διὰ τὸ ἐν Ἄργει μεταξὺ τῶν ἀξιωματικῶν γενόμενον γνωστὸν συμπόσιον. βʹ. Πίναξ ἐκ δραχμῶν 39,394,78. 1. «Ἀπὸ διαφορὰν μισθοῦ, ἐξ ὑπηρεσίας εἰς τὰ τάγματα τῶν ἀκροβολιστῶν, ταγματάρχου τῆς ὁροφυλακῆς. 2. «Ἀνάκλησις ἀποδοχῶν, ἕνεκα παραιτήσεως φαλαγγιτῶν καὶ ἕνεκα ἀνταρσίας διὰ πολιτικοὺς λόγους. 3. «Ἀνάκλησις μισθοῦ ὑποδίκου, καὶ 4. «Ἀπόδοσις κρατήσεων, δι’ ἔλλειψιν ὑλικοῦ. «Ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω κατηγοριῶν, συμβουλευθεῖσα ἡ ἐπιτροπὴ καὶ τὰ σχετικὰ ἐν τῷ ὑπουργείῳ τῶν Στρατιωτικῶν ἔγγραφα, ἀποφαίνεται· ά) «Ὡς πρὸς τὴν κατηγορίαν ἀμφοτέρων τῶν πινάκων. «Ἡ ἐπιτροπὴ δὲν ἤθελε συμφωνήσει, νὰ πληρωθῶσι τὰ εἰς τὰς κατηγορίας ταύτας ὑπαγόμενα κονδύλια, διότι, διαλυθέντων τῶν ταγμάτων τῆς ὁροφυλακῆς, δὲν κατετάχθησαν εἰς τὴν ὁριστικὴν δύναμιν τῶν ταγμάτων τῆς γραμμῆς οἱ εἰς τὴν κατηγορίαν ταύτην ὑπαγόμενοι ἀξιωματικοὶ, ὡς μὴ ἔχοντες ἀμέσως τὰς εἰς ὅλα ταῦτα εἰδικὰς γνώσεις, ἐὰν δύω ἀποφάσεις τῶν ἐνταῦθα Πρωτοδικῶν, ὧν ἀντίγραφα ἐπισυνάπτονται ἐν τῇ ἐκθέσει ταύτῃ, δὲν προελάμβανον τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς. Καθὼς ἐπίσης δὲν ἤθελε παραδεχθῇ τὴν ἀνάκλησιν τῶν ἀποδοχῶν τοῦ ἀντιμοιράρχου, διότι δὲν ἔπρεπε νὰ δεχθῇ νὰ ὑπηρετῇ καὶ μισθοδοτῆται ἔλαττον τοῦ βαθμοῦ του, ἐὰν αἱ ἀνωτέρω ἀποφάσεις δὲν ἔπειθον τὴν ἐπιτροπὴν, ὅτι δικαστικῶς ἤθελον καὶ αὗται, πρὸς μείζονα βλάβην τοῦ Δημοσίου, πληρωθῆ. βʹ.) «Ἐπίσης ἡ ἐπιτροπή σας οὐδὲ στιγμὴν ἤθελε διστάσει ν’ ἀποῤῥίψῃ, σήμερον μάλιστα, ὅτε ἡ πατρὶς οἰκονομικῶς δὲν εὑρίσκεται εἰς εὐάρεστον κατάστασιν, τὴν εἰς τὴν δευτέραν κατηγορίαν τοῦ Βʹ. πίνακος ὑπαγομένην ἀποζημίωσιν ἀπὸ χιλιάδας δραχμῶν, λόγῳ ἀνταρσιῶν καὶ παραιτήσεων διὰ λόγους πολιτικοὺς, ἐὰν τοιαύτης φύσεως πληρωμαὶ δὲν εἶχον λάβει χώραν. γʹ.) «Ἡ ἀπόδοσις μισθοῦ ὑποδίκου εἶναι παράλογος, διότι ὁ Κύριος Παλαμᾶς, διατελῶν ὡς πολιτικὸς Ταμίας καθ’ ὃν καιρὸν εἰσήχθη εἰς δίκην, κατεδικάσθη ἕνεκα καταχρήσεων καὶ ἦτον ἀπεσπασμένος ἄνευ ἀποδοχῶν. δʹ.) «Ἡ ἀπόδοσις κρατήσεων, λόγῳ ἐλλείψεως ὑλικοῦ, ὡς ἡ 4 τοῦ Βʹ. πίνακος κατηγορία, δὲν εἶναι ἐντελῶς ἄδικος, διότι συμψηφισμὸς περισσεύματος ὑλικοῦ ἔγεινε καὶ εἰς ἄλλους, καὶ τοιοῦτον συμψηφισμὸν ἀπῄτει καὶ ὁ ἀπαιτήσας τὴν εἰς τὴν ἀνωτέρω κατηγορίαν ποσότητα, ἀλλ’ ἡ ἐπιτροπὴ ἔχει τὸν δισταγμὸν νὰ παραδεχθῇ τὴν ἀπόδοσιν, διότι θέλει δοθῆ ἀφορμὴ νὰ παρουσιασθῶσι τοιαῦται ἀτελεύτητοι ἀπαιτήσεις.» Ἡ ἔκθεσις εἶναι σαφής.

§58ΤΡΙΤΑΚΗΣ. Ἓν μέλος τῆς ἐπιτροπῆς ἔπρεπε νὰ μᾶς προσδιορίσῃ τὰ ποσὰ, τὰ ὁποῖα ὑπάγονται εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτήν.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἤρχισε, καὶ δὲν δύναται πλέον νὰ γίνῃ τοῦτο.

§60ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην, νὰ ἐπαναφέρω τὸ ζήτημα τῆς ἀναβολῆς τῆς προκειμένης ὑποθέσεως, διὰ νὰ μελετήσωμεν τὰ ἔγγραφα, καὶ νὰ ἐκφέρωμεν οὕτω μίαν ὁριστικὴν γνώμην. Παρατηρῶ μόνον, ὅτι πολλαὶ ἀπαιτήσεις εἰς τὸν πίνακα αὐτὸν ὑπάρχουν πρὸ 15, πρὸ 10 ἐτῶν, πρὸ 8 ἐτῶν, καὶ ὑπάρχει διάταξις τοῦ Νόμου, περὶ δημοσίου λογιστικοῦ, ἡ ὁποία ἀναφέρει ὅτι, ἐὰν ἐντὸς 5 ἐτῶν δὲν γίνῃ ἡ ἀπαίτησις, παραγράφεται. Λοιπὸν ἴσως τινὲς τῶν ἀπαιτήσεων τούτων εἶναι παραγεγραμμέναι ἤδη. Ἰδοὺ ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον φρονῶ, ὅτι εἶναι καλὸν ν’ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις ἵνα καὶ ἡμεῖς σκεφθῶμεν καλλίτερον, διότι ἐνταῦθα πρόκειται περὶ μεγάλων ποσοτήτων.

§61ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀφοῦ ἡ Συνέλευσις ἀπεφάσισε νὰ προβῇ εἰς τὴν συζήτησιν τῆς πιστώσεως, δυνάμεθα νὰ προβῶμεν, χωρὶς νὰ μᾶς ἐπηρεάσῃ καμμία ἰδέα, ὅτι πρόκειται τινὲς νὰ λάβωσι χρήματα, διότι παρετήρησα ὅτι ὁσάκις πρόκειται ν’ ἀποκτήσῃ τις δικαιώματα, εὑρίσκει καὶ αἰτιολογίας, διὰ τῶν μέσων τῆς ἀναβολῆς, τῆς μὴ ἀπαρτίας τῆς Συνελεύσεως κτλ. Διὰ τοῦτο σήμερον παρακαλῶ τὴν Συνέλευσιν, ἀφοῦ ἅπαξ ἀπεφάσισε νὰ ἐπιληφθῇ τῆς συζητήσεως τῆς πιστώσεως, ν’ ἀκούσῃ τοὺς λόγους, διὰ τῶν ὁποίων ὑποστηρίζεται· ὡς θέλετε παρατηρήσει, Κύριοι, αἱ πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι ζητοῦνται, ὑπάγονται εἰς τρεῖς κατηγορίας· ἡ μία εἶναι τῶν ἀξιωματικῶν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀνήκουσιν εἰς τὰ σώματα τῆς Ὁροφυλακῆς, καὶ οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸ 1855, ὅτε ἐπὶ τοῦ ὑπουργοῦ Καλλέργη, μετεσχηματίσθησαν τὰ τάγματα τῆς Ὁροφυλακῆς εἰς τάγματα τῶν ἀκροβολιστῶν. Πολλοὶ τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Ὁροφυλακῆς μετετέθησαν εἰς τὴν ἐπικουρικὴν χωροφυλακὴν, καὶ ἐπληρώνοντο μὲ μισθὸν ὀλιγώτερον παρ’ ἐὰν μετέβαινον ὡς ἀξιωματικοὶ τοῦ τακτικοῦ στρατοῦ. Νομίζω λοιπὸν, ὅτι πρέπει καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ οὗτοι ν’ ἀπολαύσουν τὸν μισθὸν, τὸν ὁποῖον εἶχον καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ τοῦ πεζικοῦ.

§62ΚΟΛΙΑΤΣΟΣ. Δύνασθε νὰ μᾶς βεβαιώσητε, ὅτι ὑπάρχουν αἰτήσεις;

§63ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁμιλῶ ἐν γνώσει, καὶ ὅταν ὁμιλῇ τις ἐκ τοῦ βήματος τούτου, οὐδὲν ἄλλο πρέπει νὰ λέγῃ εἰμὴ τὴν ἀλήθειαν.

§64ΚΟΛΙΑΤΣΟΣ. Δύνασθε νὰ μᾶς βεβαιώσητε, ὅτι ὅλοι αὐτοὶ ἀνεφέρθησαν, καὶ ὅτι δὲν παρῆλθον τὰ πέντε ἔτη;

§65ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ πέντε ἔτη δὲν παρῆλθον· κατὰ τὸν λογιστικὸν Νόμον, ὁ ὁποῖος ἐξεδόθη εἰς τὰ 52· (θόρυβος).

§66ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Διατὶ δὲν προτείνετε τὴν κατάργησιν τοῦ Νόμου αὐτοῦ, ἀλλ’ ἔρχεσθε ἀπὸ τοῦ βήματος νὰ ὑποστηρίξητε (θόρυβος)....

§67ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Μένει εἰς τὴν Συνέλευσιν ν’ ἀποφανθῇ, ἂν θέλῃ ἢ δὲν θέλῃ νὰ δεχθῇ τὰς προτάσεις μου. Τοῦτο μόνον λέγω, ὅτι ἡ ἀναβολὴ τῆς προτάσεως φέρει κατὰ μῆνα 800 δραχμῶν ζημίαν εἰς τὸ δημόσιον (θόρυβος). Ἐγὼ χρεωστῶ ν’ ἀποτανθῶ εἰς τὴν Συνέλευσιν, καὶ νὰ ἐκθέσω τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι μὲ πείθουν νὰ ὑποστηρίξω τὴν παραδοχὴν τῆς προτάσεως. Ἰδοὺ τὶ λέγω, ἀπαντῶν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐρωτοῦν ἂν ἐγένοντο αἰτήσεις. Δὲν εἶναι καιρὸς νὰ ἐξετάσω, τίς εἶναι αὐτὸς ὁ λογιστικὸς νόμος, ὁ ὁποῖος παραγράφει τὴν ἀπαίτησιν ἐντὸς 5 ἐτῶν, ἂν δὲν γίνῃ αἴτησις. Θέλω δὲ κάμει ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ Κ. Παπαγεωργίου. Ὁ Νόμος οὗτος ἔγεινε κατὰ τὰ 52, τὰ δὲ τάγματα τῆς Ὁροφυλακῆς ἐγένοντο κατὰ τὰ 55. Ἐντὸς τῶν ἐτῶν αὐτῶν ὑπεβλήθησαν αἰτήσεις· καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ δὲ αὐτοὶ οἱ ἴδιοι, μοὶ ἀνέθεσαν τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν εἰς τὰ δικαστήρια, καὶ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι ἐγένοντο αἰτήσεις εἰς τὸ ὑπουργεῖον. Τὸ ὑπουργεῖον ὑπέβαλεν εἰς τὴν ἀπόφασιν μιᾶς ἐπιτροπῆς τὴν ἐξέλεγξιν τῶν πιστώσεων αὐτῶν. Τὰ δικαστήρια δὲ μέχρι τοῦ Ἐφετείου ἐδέχθησαν, ὅτι οἱ ἀξιωματικοὶ ἔχουσι τὸ δικαίωμα νὰ λάβωσι τοὺς μισθοὺς, τοὺς ὁποίους ἐλάμβανον καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ τοῦ τακτικοῦ στρατοῦ. Ὥστε, καθόσον ἀφορᾷ τὸ κεφάλαιον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς Ὁροφυλακῆς, νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐλαχίστη ἀμφιβολία, ὅτι δικαιοῦνται νὰ πληρωθῶσι, καὶ δὲν ὑπάρχει παραγραφὴ, διότι ἐξεδόθησαν ἀποφάσεις προχθὲς ἀκόμη, δὲν ἠμπορεῖ σήμερον ἡ Συνέλευσις νὰ δεχθῇ παραγραφήν. Ἔρχεται τώρα μία ἄλλη κατηγορία τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὰ 48 ἢ 49 ἔλαβον τὰ ὅπλα κατὰ τῆς παρελθούσης ἐξουσίας· ὅτε ἐνεργοῦντο αἱ ἐκλογαὶ εἰς τὰ 49, ἐνθυμεῖσθε, ὅτι ἡ τότε Κυβέρνησις ἠθέλησε νὰ ἐμποδίσῃ πολλοὺς ἀνθρώπους νὰ ἐξασκήσωσι τὰ ἐκλογικά των δικαιώματα· ἀλλ’ οἱ ζωηρότεροι τούτων ἔλαβον τὰ ὅπλα καὶ ἀντετάχθησαν. Ἡ ἐξουσία τότε ἰσχυροτέρα ἀπεδίωξεν αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, οἵτινες ὑπῆγον εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Κατὰ τὸ 1850 ἐδόθη εἰς αὐτοὺς ἀμνηστεία, καὶ ὅσους ἡ τότε Κυβέρνησις ηὐνόει ἔδωκεν εἰς αὐτοὺς τοὺς βαθμούς των, καὶ τοὺς μισθούς των, εἰς δὲ τοὺς μὴ φίλους της δὲν ἔδωκεν οὔτε λεπτόν. Αὐτοὶ ἔκτοτε ἔκαμον αἴτησιν εἰς τὸ ὑπουργεῖον ζητοῦντες νὰ πληρωθῶσι τοὺς μισθούς των, λέγοντες, ὅτι, ἀφοῦ τοῖς ἐδόθη ἀμνηστεία, ὡς ἀμνηστευθέντες καὶ ἐπανελθόντες εἰς τὴν κοινωνίαν ἀπέκτησαν καὶ τὰ ἀστυκὰ καὶ πολιτικὰ δικαιώματα· καὶ ἐπειδὴ ἡ θέσις, τὴν ὁποίαν κατεῖχον ὡς στρατιωτικοὶ, ἀποτελεῖ μέρος τοῦ πολιτικοῦ δικαίου, διὰ τοῦτο αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ λάβωσι τοὺς μισθούς των, καθ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει καμμία ἀπόφασις νὰ τοὺς κηρύττῃ ἐκπτώτους τοῦ βαθμοῦ των. Ἠναγκάσθησαν νὰ καταφύγωσιν εἰς τὰ δικαστήρια, καὶ ταῦτα μέχρι τοῦ Ἀρείου Πάγου παρεδέχθησαν ὅτι δικαιοῦνται νὰ πληρωθῶσιν. Ὅταν λοιπὸν τὸ ὑπουργεῖον ἀπεφάνθη ὅτι δικαιοῦνται νὰ πληρωθῶσιν, ἐννοεῖται ὅτι ἡ Συνέλευσις δύναται νὰ παραδεχθῇ τὴν πίστωσιν αὐτὴν, διότι αὔριον ἅμα ἔλθῃ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μὲ μίαν ἀπόφασιν δικαστικὴν καὶ σᾶς εἴπῃ, πληρώσατε, ἠμπορεῖ ἡ Συνέλευσις νὰ εἴπῃ, ὅτι κακῶς ἀπεφάσισαν τὰ δικαστήρια; ὄχι. Λοιπὸν δὲν ἠμπορεῖτε παρὰ νὰ παραδεχθῆτε αὐτὸ τὸ ποσὸν, καὶ νομίζω μάλιστα, ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἔχει ἀνάγκην νὰ ζητήσῃ πίστωσιν, ἀλλὰ δύναται νὰ πληρώσῃ ἀπὸ τὸ κεφάλαιον τὸ ὑπάρχον εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Διατὶ σήμερον ὑποστηρίζεται ἡ ἐπιψήφισις αὐτῆς τῆς προτάσεως; διότι ὑπεβλήθη πρὶν ὑποβληθῇ ὁ προϋπολογισμὸς, καὶ ἐθεωρεῖτο ὅτι ἤθελε γείνει δεκτὴ πρότερον· ἐπὶ δὲ τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἡ τότε Κυβέρνησις ἐθεώρει ὅτι ὑπῆρχεν ἡ πίστωσις καὶ δὲν τὴν συμπεριέλαβεν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν, σήμερον δὲ δὲν ἔχει τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὰς δικαστικὰς ἀποφάσεις, παρὰ ἓν ποσὸν ἀσήμαντον. Διὰ τοῦτο φρονῶ, ὅτι δύναται σήμερον ἡ Συνέλευσις νὰ δεχθῇ αὐτὴν τὴν πίστωσιν. Ὡς πρὸς τὰ ἄλλα, ἡ ἐπιτροπὴ δὲν φέρει καμμίαν ἀντίῤῥησιν. Λοιπὸν παρακαλῶ τὴν Συνέλευσιν, νὰ δεχθῇ.

§68ΖΕΡΒΑΣ. Δὲν παραδέχομαι τὴν ἔκφρασιν τοῦ προλαλήσαντος.

§69ΣΑΡΑΒΑΣ. Κατὰ τὸν κανονισμὸν, ἡ πρότασις τῆς ἀναβολῆς προηγεῖται πάσης ἄλλης· ἀλλ’ ἐγὼ εἶπα, ὅτι τὴν ὑποστηρίζω.

§70ΖΕΡΒΑΣ. Αὐτὸ θὰ ὑποστηρίξω καὶ ἐγώ. Δὲν παραδέχομαι τὴν ἔκφρασιν τοῦ προλαλήσαντος, ὅτι ἡ Συνέλευσις ζητεῖ διὰ τῆς ἀναβολῆς ν’ ἀποφύγῃ τὴν ἀπόδοσιν τοῦ δικαίου εἰς τὸν δικαιοῦχον· τοῦτο νομίζω ποτὲ δὲν τὸ ἔκαμεν ἡ Συνέλευσις, διότι δὲν ἠμποροῦσε ν’ ἀποδοθῇ τοσαύτη ἀπερισκεψία εἰς ἓν σῶμα, τὸ ὁποῖον ἀντιπροσωπεύει τὸ ἔθνος· ἀλλ’ ἡ ἀναβολὴ ἐζητήθη, διὰ νὰ μάθῃ ἕκαστος τί τρέχει εἰς αὐτὴν τὴν πίστωσιν, ἐπειδὴ παρατηρεῖτε, ὅτι ἐπ’ αὐτῆς τῆς πιστώσεως ὅλα τὰ παλαιὰ κατάστιχα ζητοῦν νὰ τὰ βάλουν εἰς τὴν ῥάχιν μας, καὶ νὰ εἴπουν ἰδοὺ ἡ Συνέλευσις μὲ ἀφθονίαν δίδει τὰ χρήματα εἰς τοὺς ἐπαναστάτας. Λοιπὸν νομίζω, πῶς δὲν ἔχει δίκαιον ὁ προλαλήσας νὰ μᾶς εἴπῃ, ὅτι θέλομεν ν’ ἀποφύγωμεν τὸ δίκαιον διὰ τῆς ἀναβολῆς. Ἐγὼ λέγω, ὅτι διὰ τῆς ταχύτητος ζητοῦν νὰ δικαιώσουν τὸ ἄδικον· ἐὰν ἦναι δικαία ἡ ἀπαίτησις, διατί τάχα νὰ μὴ προσμείνωμεν 2 καὶ τρεῖς ἡμέρας; Θὰ χαθῇ ὁ κόσμος; Διατί δὲν θέλουν νὰ βασανίσωμεν τὴν ὑπόθεσιν, νὰ ἴδωμεν τί τρέχει, καὶ ἐκ πεποιθήσεως νὰ δώσωμεν τὴν ψῆφόν μας, ἀλλὰ νὰ λέγουν θέλομεν καὶ καλὰ σήμερον; Ἔπειτα τόσα ἔτη δὲν ἐχάθησαν, καὶ διὰ δύω ἡμέρας θὰ χαθῇ ὁ κόσμος δι’ αὐτούς; δηλ. ἂν παρέλθουν δύω ἡμέραι θὰ ἀποθάνουν, ἀφοῦ δὲν ἀπέθανον 16 χρόνους; Διὰ τοῦτο νομίζω, Κύριοι, ὅτι ἡ ἔνστασις τῆς ἀναβολῆς εἶναι δικαιοτάτη, διὰ νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν αὐτὴν τὴν ἔκθεσιν καὶ νὰ ἔλθῃ ὁ ὑπουργὸς νὰ ἐπιφέρῃ ῥητῶς τὴν γνώμην του δι’ ἕκαστον κονδύλιον, καὶ νὰ μᾶς φωτίσῃ πῶς τὸ θεωρεῖ δίκαιον ἢ ἄδικον; Μᾶς ἔρχονται καθ’ ἡμέραν προτάσεις ἐκ μέρους τοῦ ὑπουργείου, ἐκθέσεις, καὶ ὑπουργὸς δὲν παρουσιάζεται νὰ ἐπιφέρῃ γνώμην· καὶ πρὸ ὀλίγου παρετήρησα μίαν ἄλλην πίστωσιν, καὶ τὸ ὑπουργεῖον ἀφίνει τὸ περὶ Γερουσιαστῶν δικαίωμα εἰς τὴν κρίσιν τῆς Συνελεύσεως· ὄχι, Κύριοι! ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑπεύθυνος.

§71ΤΙΝΕΣ. Αὐτὰ εἶναι ἐκτὸς τοῦ προκειμένου, Κ. Πρόεδρε.

§72ΖΕΡΒΑΣ. Διὰ τὸ παρὸν ὁμιλῶν, λέγω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐκτὸς τῆς ἀναβολῆς, εἶναι ὑπεύθυνος, ὀφείλει πάντοτε νὰ ἔλθῃ ἀπὸ τοῦ βήματος διὰ πᾶσαν ἀπαίτησιν ἢ νὰ τὴν ὑποστηρίξῃ ἢ νὰ τὴν προσβάλῃ· ἡμεῖς εἴμεθα ἁπλοῖ δικασταί· δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔλθῃ τίποτε ἀπὸ τὸ βῆμα χωρὶς νὰ φέρῃ γνώμην ἐπ’ αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις, διότι τότε ὑπεκφεύγει τὸ δικαίωμά της καὶ τὴν ὑποχρέωσίν της. Διὰ τοῦτο φρονῶ, ὅτι πρέπει ν’ ἀναβληθῇ ἡ προκειμένη ὑπόθεσις διὰ νὰ ἔλθῃ καὶ ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς νὰ ἐκθέσῃ τὴν ἰδέαν του καὶ διὰ νὰ τὴν μελετήσωμεν καὶ ἡμεῖς.

§73ΣΠ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ πίστωσις αὕτη, Κύριοι, ἦλθεν ἐνταῦθα καλῶς ἔχουσα· τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἢ τότε Κυβέρνησις ἐθεώρησεν, ὅτι ὀφείλει ν’ ἀποδώσῃ μίαν δικαιοσύνην εἰς ἀνθρώπους πάσχοντας πρὸ πολλῶν ἐτῶν. Ἐπὶ ἓν ἔτος, νομίζω, ὅτι ἡ Συνέλευσις δὲν ἔλαβεν ἀρκετὸν καιρὸν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὰς ἐκθέσεις αὐτὰς, πολὺ δὲ περισσότερον ἀκόμη, ὅταν εἶχεν ὑπ’ ὄψιν πρὸ ἑνὸς μηνὸς μίαν ἔκθεσιν μιᾶς ἐπιτροπῆς; δὲν δύναταί ποτε μία Συνέλευσις, ὅταν ἔχῃ μίαν ἔκθεσιν, καὶ προσδιορίζει ἡμέραν συζητήσεως, νὰ εἴπῃ, ὅτι θέλει ἀναβολήν. Ὑποτίθεται, ὅτι ἕκαστος γνωρίζει τὰ ἀντικείμενα τὰ συζητήσιμα τῆς ἡμέρας, ἔρχεται ἐνταῦθα προμελετημένος (θόρυβος). Ἔρχονται, Κύριοι, καὶ σᾶς λέγουν τί; ὅτι δὲν θέλομεν νὰ ἐγκρίνωμεν αὐτὰ, διότι πηγάζουν ἀπὸ προηγουμένας ἀπαιτήσεις, τὰς ὁποίας ἄλλαι Κυβερνήσεις δὲν ἐνέκριναν. Ἐπὶ τούτου ἔρχομαι νὰ λαλήσω, διότι, ὅταν ὑπάρχῃ δικαιοσύνη, μία Συνέλευσις, ἥτις ἦλθε ν’ ἀποδώσῃ δικαιοσύνην, νὰ μὴ λέγῃ εἰς τοὺς πολίτας, πηγαίνετε εἰς τὰ δικαστήρια, τὸ δίκαιον ἀπαιτεῖ ἡ Συνέλευσις νὰ τὸ δίδῃ καὶ οἴκοθεν. Λοιπὸν δύω καταλόγους σᾶς παρουσίασαν ἐνταῦθα διὰ τῶν πιστώσεων. Διὰ τοῦ ἑνὸς ζητεῖται ἐκ δραχ. 21,379, αὕτη ἀφορᾷ αἰτήσεις γενομένας κατὰ τὸ 59–60–61: ὥστε ἡ παραγραφὴ ἐνταῦθα δὲν ὑπάρχει. Καὶ πῶς, Κύριοι; νομίζετε, ὅτι αὐτοὶ, οἱ ὁποῖοι ἔβλεπον τὴν καθυστέρησιν τοῦ μισθοῦ των, δὲν ἀνεφέρθησαν ἅπαξ καὶ δὶς καὶ τρὶς εἰς τὴν Κυβέρνησιν; εἶναι δίκαιον καὶ νόμιμον ν’ ἀποφασίσωμεν νὰ μὴ δοθοῦν;

§74ΜΠΟΥΣΚΟΣ. Ἔχετε ἀποφάσεις; φέρετέ τας.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε.

§76ΣΠ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Λέγω λοιπὸν, ὅτι ἡ ἔκθεσις αὐτὴ ἐκ δραχ. 21,000 περίπου προέρχεται ἀπὸ καθυστερήσεις διαφόρους μισθῶν, δι’ ὑπηρεσίας γενομένας κατὰ τὸ 59–60– 61. Ἐπ’ αὐτῶν τῶν αἰτήσεων καὶ τῶν καθυστερήσεων ἐκινήθησαν ἀγωγαὶ καὶ ἐξεδόθησαν ἀποφάσεις. Σᾶς ἀναφέρω, ὅτι ὑπάρχει μία ἀπόφασις περὶ τοῦ Κ. Μπουκουβάλα, καὶ περὶ αὐτοῦ σᾶς εἶπεν, ὅτι ἀναγνωρίζει τὸ δημόσιον τὴν πληρωμήν. Μία ἄλλη ὑπάρχει περὶ τοῦ Κυρίου Πεσλῆ, ἄλλη περὶ τοῦ Μυλωνᾶ καὶ περὶ τόσων ἄλλων. Ὕστερον ἀπὸ τόσας δικηγορικὰς γνωμοδοτήσεις, θέλετε εἰπῆ, πηγαίνεται εἰς τὰ δικαστήρια; Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη ἔκθεσις, ἐπὶ τῆς ὁποίας γνωμοδοτεῖ ἡ ἐπιτροπή· (θόρυβος).

§77ΣΑΡΑΒΑΣ. Ἂς περιορισθῇ, Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ προδικαστικὸν ζήτημα· ἐπεμβαίνει εἰς τὴν οὐσίαν.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰμπορεῖτε νὰ προτείνητε ζήτημα διακοπῆς, νὰ εἴπητε ὅτι, ἐπειδὴ ἡ Συνέλευσις δὲν ἠμπορεῖ νὰ προχωρήσῃ, ὡς ἀπαντῶσα δυσκολίας, ζητοῦμεν τὴν διακοπήν.

§79ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§80ΣΠΗΛΙΟΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔρχομαι εἰς τὴν δευτέραν πίστωσιν ἐκ δραχμῶν 39,934· ἐπὶ ταύτης καὶ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διῄρεσεν εἰς δύω πίνακας, καὶ διὰ δύω κονδυλίων ζητεῖ τὴν πίστωσιν· αὐτὴν τὴν διάκρισιν ἔκαμεν ὁ Κύριος Κουμουνδοῦρος, ὅστις ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν καὶ ἐμελέτησε τὰ ἔργα. Ἡ πίστωσις αὕτη προέρχεται ἀπὸ ἀπαιτήσεις, ἀπὸ δικαιώματα, ἀναφυέντα κατὰ τὰ 1852–53–54–55–56 καὶ τοῦ 1857. Οἱ περισσότεροι στηρίζουν τὰς αἰτήσεις των εἰς λόγους πολιτικοὺς, ὅτι ἐκ πολιτικῶν λόγων ἐθεωρήθησαν ὡς ἐν ἀργίᾳ. Αὐτοὶ, Κύριοι, ἐναπόκειται εἰς ἡμᾶς νὰ ἐξετάσωμεν σήμερον, ἐὰν ὑπάγωνται εἰς τὴν αὐτὴν κατηγορίαν, οὐχ ἧττον ὅμως ἡ πίστωσις εἶναι δικαιολογημένη καὶ πρέπει νὰ τὴν ἐπικυρώσητε.

§81ΠΟΛΛΟΙ. Ἐφωτίσθημεν.

§82ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ ΠΑΡΙΣΣΗΣ. Ἔχομεν μίαν εἰσήγησιν, καὶ ἐννοεῖται, ὁ ἁρμόδιος εἰσηγητὴς εἶναι ὁ κατάλληλος νὰ φωτίσῃ τὸ Σῶμα. Ὁ εἰσηγητὴς ἀρκετὴν ὥραν ἀπὸ τοῦ βήματος ἀναγνώσας τὴν ἔκθεσίν του, σᾶς εἶπεν, ὅτι πρὸ πέντε μηνῶν τὴν συνέταξα, καὶ δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς εἴπω, ποῖα εἶναι τὰ κονδύλια, ἀλλὰ δεχθῆτε αὐτὸ τὸ χαρτὶ, καὶ κατ’ ἰδίαν κάμνομεν τὸν λογαριασμὸν μὲ τὸν Πρόεδρον.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶπε μὲ τὸν Πρόεδρον.

§84ΠΑΡΙΣΣΗΣ. Μὲ τὸ γραφεῖον τέλος πάντων. Λοιπὸν, λέγω, ὅτι εἰς αὐτὴν τὴν περίστασιν βλέπετε, ὅτι ἡ εἰσήγησις, ἥτις ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ νὰ σᾶς φωτίσῃ εἰς τὸ συζητούμενον ἀντικείμενον, δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ φωτίσῃ τὸ Σῶμα, καθ’ ὅσον σᾶς εἶπεν, ὅτι πρὸ πέντε μηνῶν συνέταξε τὴν ἔκθεσιν. Λέγω λοιπὸν, Κύριε Πρόεδρε, ὅτι, εἴτε διακοπὴ γείνει, ὡς ὑμεῖς τὴν εἴπατε, εἴτε ἀναβολὴ, καθὼς ἐγὼ ἐπιμένω, λέγω, ὅτι νὰ γείνῃ ἡ συζήτησις ἐντὸς δύω ἢ τριῶν ἡμερῶν, ἐντὸς τοῦ Σαββάτου, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ καὶ ὁ εἰσηγητὴς νὰ ἀνακαλέσῃ εἰς τὴν μνήμην του, καὶ νὰ ἔλθῃ νὰ μᾶς φωτίσῃ, διὰ νὰ δώσωμεν τὴν ψῆφόν μας ἐν γνώσει καὶ πεποιθήσει.

§85ΚΑΛΟΣ. Τὰ ποσὰ, τὰ ὁποῖα ζητεῖ ἡ ἐπιτροπὴ, εἶναι γνωστά· τοῦ Σκούφου 2,500, καὶ τοῦ Θ. Παλαμᾶ 684. Αὐτὰ τὰ δύω ποσὰ, σᾶς λέγει ἡ ἐπιτροπὴ, ὅτι, ἂν θὰ τὰ δεχθῆτε, μένει ἡ πίστωσις ὅπως ἔχει, ἄλλως τε θὰ ἀφαιρεθοῦν.

§86ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Δὲν εἴδομεν τίποτε· (θόρυβος).

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡσυχία, Κύριοι, σᾶς παρακαλῶ. Προτείνεται λοιπὸν νὰ διακοπῇ ἡ συζήτησις, ἡ ἀρξαμένη κατ’ ἀπόφασιν τῆς Συνελεύσεως, μέχρι τοῦ Σαββάτου, ὅτε νὰ ἐξακολουθήσῃ. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρότασίς σας, Κύριε Παρίση;

§88ΠΑΡΙΣΣΗΣ. Μάλιστα.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν θέλω ἐρωτήσει τὴν Συνέλευσιν. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν ταύτην τοῦ Κυρίου Παρίση, νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται πολλοί). Ὑπάρχει ἀμφιβολία, καὶ θὰ ἐρωτήσω τὸ ἀνάπαλιν. Οἱ μὴ θέλοντες νὰ διακοπῇ ἡ ἀρξαμένη συζήτησις, νὰ ἐγερθῶσιν· (ἐγείρονται πολλοί). Ἐπειδὴ ὑπάρχει καὶ πάλιν ἀμφιβολία, θὰ γένῃ ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§90ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ ἡ Συνέλευσις ἔχει καὶ ἄλλας ἐργασίας, διὰ νὰ μὴ προβῶμεν εἰς ὀνομαστικὴν κλῆσιν, δυνάμεθα καὶ εἴμεθα σύμφωνοι νὰ γείνῃ διακοπὴ, καὶ νὰ ᾖναι πρῶτον ἀντικείμενον συζητήσεως τὸ Σάββατον, νὰ προβῶμεν δὲ νῦν εἰς ἄλλα ζητήματα.

§91ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, Κύριε Πρόεδρε, νὰ διανείμητε μερικὰς ἐκθέσεις εἰς τοὺς Κυρίους πληρεξουσίους.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα — Ἡ τρίτη πρότασις, τῆς ὁποίας ἐζήτησε τὴν προτίμησιν ὁ Κύριος ὑπουργὸς, εἶναι ἡ ἐπὶ τῆς συντάξεως τῶν Γερουσιαστῶν.

§93ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἂς εἴπωμεν καὶ περὶ τοῦ Πετιμέζη δύο λέξεις· εἶναι σχεδὸν τελειωμένη ἡ ὑπόθεσις. Ἀναγινώσκεται τὸ ψήφισμα, ὡς ἑξῆς. «Ἡ ἐν Ἀθήναις Βʹ. Ἐθνικὴ τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις Ψηφίζει Ἄρθρον μόνον. Χορηγεῖται εἰς τὸ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργεῖον ἀναπληρωτικὴ πίστωσις ἐπὶ τῆς τρεχούσης χρήσεως, ἐπὶ μὲν τοῦ κεφ. 9 ἄρθρ. 1 ἔξοδα κεκλεισμένων χρήσεων δραχ. 2127:84 Ἐπὶ δὲ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ αὐτοῦ κεφαλαίου, ἔξοδα διαγεγραμμένων χρήσεων 5156:25 Τὸ ὅλον 7284:09 Πρὸς πληρωμὴν καθυστερουμένων συντάξεων εἰς τὴν χήραν καὶ ὀρφανὰ Ἰωάννου Πετιμέζη.»

§94ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε ἐρωτῶ τὴν Συνέλευσιν. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἀναγνωσθὲν ἄρθρον παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσι (ἀνίστανται οἱ περισσότεροι) ἐγένετο δεκτόν. — Τὸ ψήφισμα τὸ ὁποῖον ὑπέβαλεν ὁ ὑπουργὸς τῶν οἰκονομικῶν, διὰ τὴν πίστωσιν περὶ τῶν συντάξεων τῶν γερουσιαστῶν, ἔχει ὡς ἑξῆς.

§96ΜΠΟΥΣΚΟΣ. Σήμερον ἤλθομεν νὰ συζητήσωμεν τὸ περὶ Τραπέζης.

§97ΠΟΛΛΟΙ. Τώρα πλέον δὲν εἶναι καιρός.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ψήφισμα ἔχει ὡς ἑξῆς. Ἡ ἐν Ἀθήναις Βʹ. Ἐθνικὴ τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις Ψηφίζει. Ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείου τῆς χρήσεως 1864 χορηγεῖται ἀναπληρωτικὴ πίστωσις δραχμῶν ἑκατὸν δώδεκα χιλιάδων ἀριθ. 112,000 καταλογιζομένη εἰς τὸ Κεφ. 3 ἄρθρ. 4 «Συντάξεις Πολιτικαί».

§99ΜΠΟΥΣΚΟΣ. Προτείνω τὴν ἀναβολὴν αὐτοῦ, μετὰ τὸ περὶ Τραπέζης.

§100ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κ. Κατσικαπῆς ὑπέβαλε μίαν πρότασιν· «διὰ τὸν προσδιορισμὸν τῆς συντάξεως τῶν πρώην Γερουσιαστῶν θέλει ληφθῆ ὡς βάσις ὁ ὑπὸ τοῦ συντάγματος ὁριζόμενος μηνιαῖος μισθὸς τῶν δραχμῶν 500.» Ὑπάρχει καὶ ἔκθεσις τοῦ ὑπουργοῦ τῶν οἰκονομικῶν, τὴν ὁποίαν θέλετε ἀκούσει. Ἔχει ὡς ἑξῆς. Πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Συνέλευσιν. Πρὸς πληρωμὴν τῶν ἀναγνωρισθεισῶν καὶ ἀναγνωρισθησομένων συντάξεων εἰς πρώην Γερουσιαστὰς δυνάμει τοῦ ἀπὸ 31 Ἰανουαρίου ε. ε. Νόμου ἀπαιτοῦνται μέχρι τέλους τρέχοντος ἔτους δραχ. 112,000 κατὰ τοὺς γενομένους ὑπολογισμούς. Παρακαλῶ ἑπομένως νὰ ψηφισθῇ διὰ τὸν λόγον τοῦτον ἰσόποσος πίστωσις καταλογιζομένη κατὰ τὸ συναπτόμενον σχέδιον ψηφίσματος ἐπὶ τοῦ Κεφ. 3 ἄρθρ. 4 «Συντάξεις Πολιτικαὶ» τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείου τοῦ ε. ε. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 15 Μαρτίου 1864.

Ὁ Πληρεξούσιος καὶ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν

Δ. ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ.

Ἐνταῦθα λαμβάνει τὴν ἕδραν τοῦ Προέδρου ὁ ἀντιπρόεδρος Κ. Χριστόπουλος.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἀναγνωσθὲν ἔγγραφον, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ τυπωθῇ· δυνάμεθα νὰ προβῶμεν εἰς συζήτησιν, καθόσον μάλιστα ἀπεφασίσθη πολλάκις νὰ συζητηθῇ αὐτὸς ὁ νόμος. Ἐὰν ἔχῃ κανεὶς νὰ ὁμιλήσῃ ἐναντίον αὐτῆς τῆς προτάσεως, ἂς ζητήσῃ τὸν λόγον.

§103ΤΙΝΕΣ. Ἡ πρότασις δὲν λέγει τίποτε· λέγει ἡ Συνέλευσίς μου.

§104ΚΑΤΣΙΚΑΠΗΣ. Ἀναγνώσατε τὴν πρότασίν μου. Ἀναγινώσκεται ἡ ἑξῆς πρότασις. «Διὰ τὸν προσδιορισμὸν τῆς συντάξεως τῶν πρώην Γερουσιαστῶν θέλει ληφθῆ ὡς βάσις ὁ ὑπὸ τοῦ Συντάγματος ὁριζόμενος μηνιαῖος μισθὸς τῶν δραχμῶν 500.»

§105ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ πρότασις τοῦ Κ. Κατσικαπῆ δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν, Κ. Πρόεδρε, μὲ τὴν πίστωσιν, τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ χορηγήσῃ ἡ Συνέλευσις σήμερον. Ἡ Συνέλευσις ἐψήφισε νόμον, διὰ τοῦ ὁποίου χορηγεῖ δικαίωμα συντάξεως εἰς τοὺς Γερουσιαστάς. Πρὸς ἐκτέλεσιν αὐτοῦ ζητεῖ ἡ Κυβέρνησις σήμερον πίστωσιν. Ἡ ἐκτέλεσις τοῦ νόμου θὰ γείνῃ ἀπὸ τὰς ἀρχὰς τὰς ἐπιτετραμμένας τὸν νόμον περὶ συντάξεως· οἱ ἁρμόδιοι ὑπάλληλοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θ’ ἀποφασίσουν ποῖον ποσὸν θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν.

§106ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Ἔτσι;

§107ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ἀμφιβολίαν τινὰ, ἐδύνατο νὰ ζητήσῃ ἑρμηνείαν ἀπὸ τὴν Συνέλευσιν· τοιαύτη ἑρμηνεία δὲν ζητεῖται. Ἐὰν ὁ Κ. Κατσικαπῆς ἔχει ἐναντίαν ἰδέαν, ἐδύνατο νὰ φέρῃ, ὅπως ἔφερε, πρότασιν, καὶ νὰ συζητηθῇ ἰδιαιτέρως, δὲν ἔχει δὲ καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν πίστωσιν, ἐπαναλαμβάνω, ἡ ὁποία ζητεῖται ἀπὸ τὴν Συνέλευσιν. Παρατηρῶ δὲ ἐκ περισσοῦ, ὅτι κατὰ τὸν νόμον τῶν συντάξεων λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν καὶ τὸ ἐπιμίσθιον· ὡς ἐπιμίσθιον κατὰ τὴν ἰδέαν μου θεωρεῖται καὶ τὸ ἐπίδομα, τὸ ὁποῖον κατὰ τὰ 59 ἐχορηγήθη εἰς τοὺς Γερουσιαστάς, ἕνεκα τῆς ὑπερτιμήσεως τῶν πραγμάτων, λόγος, ὁ ὁποῖος ὑπηγόρευσε καὶ τὴν αὔξησιν τῆς μισθοδοσίας ὅλων ἐν γένει τῶν ὑπαλλήλων. Ἐπιμένω λοιπὸν νὰ διαχωρισθῇ ἡ πρότασις τοῦ Κυρίου Κατσικαπῆ, καὶ νὰ παραδεχθῶμεν ἀπολύτως τὴν πίστωσιν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ἡ Κυβέρνησις.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὶν δοθῇ ὁ λόγος, ἂς μοὶ ἐπιτρέψῃ ἡ Συνέλευσις νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν. Ἡ πρότασις τοῦ Κ. Κατσικαπῆ, εἶναι πρότασις νέα, ἡ ὁποία φέρει τὸν τύπον ψηφίσματος, ὅπερ ἀπαιτεῖ τὴν κύρωσιν τοῦ Βασιλέως· σήμερον πρόκειται νὰ συζητήσωμεν τὴν πίστωσιν, τὴν ὁποίαν ζητεῖ τὸ ὑπουργεῖον, στηριζόμενον εἰς τοὺς κειμένους νόμους· νομίζω λοιπὸν, ὅτι καὶ ὁ Κύριος Κατσικαπῆς δὲν θὰ ἐπιμένῃ ἴσως νὰ συζητηθῇ εὐθὺς ἡ πρότασίς του.

§109ΡΕΒΕΛΑΚΗΣ. Ὁ Πρόεδρος τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου ἔρχεται καὶ ζητεῖ ἀπὸ τὴν Συνέλευσιν μίαν ἑρμηνείαν, λοιπὸν αὐτὴν πρέπει νὰ δώσωμεν.

§110Ν. ΚΑΪΡΗΣ. Δὲν εἶμαι σύμφωνος, Κύριοι, μὲ τὸν προλαλήσαντα· καὶ ἰδοὺ ὁ λόγος, ὁ ὁποῖος εἶναι ὅλως διόλου ἁπλούστατος. Ναὶ μὲν πρόκειται σήμερον νὰ δοθῇ ἡ πίστωσις, ἀλλὰ ἀνεγνώσθη καὶ ἔκθεσις τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου, καὶ σᾶς εἶπε καὶ προφορικῶς ὁ Κύριος Πρόεδρος, ὅτι ἐὰν παραδεχθῶμεν, ὅτι τὸ ἐπιμίσθιον αὐτὸ πρέπει νὰ ὑπολογισθῇ εἰς τὴν σύνταξιν, ἔχομεν ἕν ποσὸν 90,000 δραχμῶν, ἐὰν δὲ δὲν παραδεχθῶμεν αὐτὸ, ἔχομεν ἕν ποσὸν 75,000. Βλέπετε λοιπὸν, ὅτι ἡ πρότασις αὕτη εἶναι πολλὰ συνεπὴς, καὶ πρέπει νὰ σχετίσωμεν αὐτὴν μὲ τὰς ἐξηγήσεις, τὰς ὁποίας ζητεῖ ὁ Κύριος Πρόεδρος τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου, καὶ νὰ ἀποφασίσωμεν· ὡς πρὸς δὲ τὸ ἄλλο, ἐὰν πρέπῃ νὰ συμψηφισθῇ τὸ ἐπίδομα, λέγω ὄχι, διότι ἡ μισθοδοσία ἀναβαίνει εἰς 500,000 δραχμῶν κατὰ μῆνα· παραδεχόμενοι δὲ τὴν αὔξησιν αὐτὴν, τί κάμνετε; ἀναγνωρίζετε τὴν καταπάτησιν τῶν νόμων, καὶ τοῦ συντάγματος· ῥητὸν ἄρθρον τοῦ συντάγματος ὁρίζει τὴν ἀποζημίωσιν τοῦ γερουσιαστοῦ εἰς δραχμὰς 500. νόμος ἰδιαίτερος, διὰ τὸν ὁποῖον πολλὰ εἶπε καὶ ὁ τύπος καὶ τὸ κοινὸν, ἀναβιβάζει αὐτὸ τὸ ποσὸν, καὶ δι’ ὅλας αὐτὰς τὰς παρανομίας ἐπῆλθεν ἡ σημερινὴ κατάστασις· ἐὰν λοιπὸν ἡ Συνέλευσις ἐπιψηφίσῃ αὐτὸ, ἀναγνωρίζομεν, ὅτι αἱ διατάξεις τοῦ συντάγματος δύνανται δι’ ἑνὸς νόμου νὰ μεταβληθῶσιν. Ἀλλ’ ἔρχομαι εἰς μίαν ἄλλην παρατήρησιν· βλέπετε οἱ πρέσβεις λαμβάνουν ἕνα μισθὸν πολὺ ἀνώτερον 3 ἢ 4,000 δραχμῶν κατὰ μῆνα, ὁ νόμος ὅμως ὁ κανονίζων τὰς συντάξεις λέγει, ὅτι ὅλοι αὐτοὶ ὑποβάλλονται εἰς τὴν σύνταξιν ἐπὶ τοῦ μισθοῦ τοῦ ὁποίου λαμβάνει ὁ Ἀρειοπαγίτης. Ἐὰν λοιπὸν λάβωμεν ὡς μισθοδοσίαν τὴν ἀποζημίωσιν τοῦ γερουσιαστοῦ, δὲν ἠμποροῦμεν παρὰ νὰ τὸν ὑποβάλωμεν εἰς τὴν σύνταξιν τοῦ Ἀρειοπαγίτου. Δι’ ὅλα λοιπὸν αὐτὰ λέγω, ὅτι ἡ πρότασις τοῦ Κυρίου Κατσικαπῆ εἶναι πολλὰ σχετικὴ μὲ τὴν ζητουμένην πίστωσιν, καὶ πρέπει νὰ συζητήσωμεν σήμερον αὐτὴν, διὸ καὶ ὑποστηρίζω αὐτήν.

§111ΠΑΝΤΟΛΕΩΝ. Κύριοι, τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον τίθεται ὑπὸ τὴν κρίσιν μας σήμερον, φέρεται μὲ τρόπον τοιοῦτον, ὥστε νὰ φέρῃ τὴν δυσκολίαν εἰς τὴν ἀπόφασίν μας. Μέλος τι τῆς Κυβερνήσεως προτείνει νόμον πιστώσεως διὰ τὴν σύνταξιν τῶν Κυρίων Γερουσιαστῶν. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι ὁ χρόνος, καθ’ ὃν οἱ Κύριοι Γερουσιασταὶ διετέλεσαν ἐν τῇ Γερουσίᾳ, δὲν θεωρεῖται ὡς χρόνος πρὸς δικαίωμα τῶν συντάξεων κατὰ τὸν περὶ πολικῶν συντάξεων νόμον. Ἐνθυμεῖσθε, ὅτι ἔν τινι συνεδριάσει ἐκάμαμεν ἐξαίρεσιν ἀπ’ αὐτὸν τὸν νόμον, ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ Γερουσία σύγκειται ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἐξ ἀνδρῶν, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἀγωνισταὶ, καὶ προσέφερον εἰς τὴν πατρίδα πολλὰς ὑπηρεσίας. Τότε ἐνθυμοῦμαι, ὅτι ἡ διάνοια τοῦ ἐθνικοῦ τούτου συνεδρίου ἦτο νὰ παραδεχθῇ ὡς βάσις τῆς συντάξεως τῶν Κυρίων Γερουσιαστῶν ὁλόκληρος ἡ χορηγία, ἡ ὁποία ἐδίδετο εἰς αὐτοὺς, εἴτε λόγῳ ἀποζημιώσεως, εἴτε λόγῳ ἐπιδόματος. Ἡ ἁρμοδία ἀρχὴ, ἡ ὁποία κανονίζει τὴν σύνταξιν, εὑρέθη, φαίνεται, ἐν ἀμφιβολίᾳ ὡς πρὸς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ περὶ συντάξεως νόμου· διότι ἴσως ἡ Συνέλευσις δὲν ἐξηγήθη εἰς τὸ ψήφισμά της. Ὅταν λοιπὸν παρουσιάζηται ἀμφιβολία, τί γίνεται; αὐτὴ ἡ ἰδία ἀρχὴ ἔχει δικαίωμα νὰ ἑρμηνεύσῃ τὸν νόμον, καὶ αὐτὴ ἡ ἑρμηνεία λέγεται δικαστικὴ ἑρμηνεία. Ἐὰν δὲν ἑρμηνεύσῃ τὸν νόμον, τότε προσκαλεῖται τὸ Νομοθετικὸν Σῶμα καὶ γίνεται πρότασις διὰ νὰ δοθῇ ἐπίσημος ἑρμηνεία τοῦ νόμου· τότε τὸ ἐννοῶ· ἀλλ’ ἡ ἀρχὴ, ἡ ἐνεργοῦσα τὸν νόμον τῶν συντάξεων, τὸν ὁποῖον βεβαίως δὲν κατηργήσαμεν, ἐξήγησεν ἀμφιβολίας; Ἐὰν ἐξήγησεν ἀμφιβολίας, καὶ ἐζήτησε τὴν ἑρμηνείαν αὐτὴν, τότε μάλιστα, βλέπω δικαιολογημένην τὴν πρότασιν.

§112ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Μὰ ἐζήτησε (θόρυβος).

§113ΠΑΝΤΟΛΕΩΝ. Δὲν ἔρχεται λοιπὸν κἀμμία ἐξουσία νὰ ζητήσῃ τὴν ἐπίσημον ἑρμηνείαν τοῦ νόμου· καὶ ἑπομένως, νομίζω, ὅτι δὲν εἴμεθα εἰς τὴν ἀνάγκην σήμερον νὰ ἐκφρασθῶμεν περὶ τῆς ἐννοίας τοῦ νόμου. Ἀλλ’ ἐὰν ἤμεθα εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐκφρασθῶμεν, σᾶς λέγω ἐν πλήρει πεποιθήσει, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀποφανθῶμεν ὑπὲρ τῆς προτάσεως, νὰ καταλογισθῇ ὡς βάσις τῆς συντάξεως τῶν ὀλίγων αὐτῶν λειψάνων τοῦ ἀγῶνος καὶ τὸ ἐπίδομα· διότι νομίζω, ὅτι ὁ νόμος λέγει ῥητῶς, ὅτι εἰς τὸν προσδιορισμὸν τῶν συντάξεων λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ὄχι μόνον ὁ προσδιωρισμένος μισθὸς, ἀλλὰ προσέτι καὶ ἡ χορηγία, ἢ πᾶν ἄλλο, τὸ ὁποῖον προστίθεται ἐπὶ τῆς μισθοδοσίας· (θόρυβος).

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὀλίγη σιωπὴ, παρακαλῶ, Κύριοι.

§115ΠΑΝΤΟΛΕΩΝ. Ἀλλὰ λέγουν, ὅτι αὐτὸς ὁ νόμος ἦτο παράνομος· καὶ πότε κατηργήθη αὐτὸς ὁ νόμος, χωρὶς νὰ ἐπέλθῃ ἄλλος νόμος, ὁ ὁποῖος νὰ λέγῃ, ὅτι καταργεῖται ὁ προηγούμενος νόμος. Λοιπὸν πῶς ἠμποροῦσες σὺ, ἓν ἄτομον, ἢ ἕνας πληρεξούσιος νὰ εἴπῃς, ὅτι αὐτὸς ὁ νόμος ἦτο παράνομος; (θόρυβος). Μὴ ταράττεσθε, ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ δικαιοσύνη δὲν πρέπει νὰ σᾶς ταράττῃ· (θόρυβος).

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε.

§117ΠΑΝΤΟΛΕΩΝ. Ἐγὼ, Κύριοι, ἐὰν ὡς δικαστὴς ἤμην προσκεκλημένος, ἤθελον ἀποφανθῆ οὕτως· ὄχι μόνον διότι ὑπάρχει εἰς τὸν νόμον καὶ εἰς τὴν δικαστικὴν ἑρμηνείαν, ἀλλὰ καὶ διότι ὑπάρχει εἰς τὴν δικαιοσύνην, ὑπάρχει εἰς τὴν ἀπόλυτον δικαιοσύνην, εἰς τὴν γενικὴν εὐγνωμοσύνην τοῦ Ἔθνους, διότι, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἠξεύρετε ποῖοι εἶναι; δὲν εἶναι κἀνένας νήλυς, εἶναι ὅλοι λείψανα τοῦ ἱεροῦ ἀγῶνος, τὰ ὁποῖα διὰ τῶν θυσιῶν καὶ τῶν ἀγώνων των ἀνέστησαν τὴν πατρίδα· καὶ πολλοὶ ἐξ αὐτῶν ἔλαβον μέρος εἰς τὸν τελευταῖον ἀγῶνα, ὁ ὁποῖος ἐπίσης εἶναι ἱερὸς, σοβαρὸς καὶ ἐπίσημος. Δὲν πρέπει λοιπὸν σήμερον νὰ λεπτολογήσωμεν αὐτὸ τὸ ἀντικείμενον πρὸς ἀνθρώπους, πρὸς οὓς τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος χρεωστεῖ εὐγνωμοσύνην.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κύριος Κατσικαπῆς ἔχει τὸν λόγον.

§119ΚΑΤΣΙΚΑΠΗΣ. Κύριοι, ἠξεύρω πόσον δυσάρεστον εἶναι νὰ λάβῃ τις τὸν λόγον ἐπὶ ἀντικειμένου, ἀφορῶντος πρόσωπα, ὅπως τὰ ὑπὸ συζήτησιν· ἑπομένως, ὅταν πρόκηται περὶ προσώπων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἄξια πολλοῦ σεβασμοῦ, καὶ τὰ ὁποῖα κέκτηνται δικαιώματα ἀναμφισβήτητα καὶ ἀναντίῤῥητα εἰς τὴν εὐγνωμοσύνην τοῦ Ἔθνους. Ἀρχίζων ἀφ’ ὅπου ἐτελείωσεν ὁ προαγορεύσας, λέγω, ὅτι οἱ Κύριοι Γερουσιασταὶ, πρὸς τοὺς ὁποίους πρόκειται νὰ δοθῇ αὐτὴ ἡ σύνταξις, ἔχουν τόσον μεγάλα δικαιώματα εἰς τὴν εὐγνωμοσύνην τοῦ Ἔθνους, ὥστε ἡ σύνταξις, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ δοθῇ εἰς αὐτοὺς, εἶναι ἐλαχίστη, εἶναι τιποτένια. Δὲν ἔρχομαι λοιπὸν νὰ ἀμφισβητήσω τὰ δικαιώματα τῶν Κυρίων τούτων Γερουσιαστῶν, τῶν ἀνδρῶν αὐτῶν τοῦ ἀγῶνος, πρὸς τοὺς ὁποίους ἡμεῖς οἱ νεώτεροι ὀφείλομεν ἄπειρον εὐγνωμοσύνην, καθὼς καὶ τὸ Ἔθνος ὁλόκληρον. Ἀλλ’ ἔρχομαι νὰ ὑπερασπισθῶ καὶ τὸν θεμελιώδη νόμον τοῦ Κράτους. Ἤθελον ἐννοήσει πολὺ καλὰ, ἐὰν ὁ Παπαμιχαλόπουλος, καὶ κατόπιν ὁ Κ. Παντολέων, ἐπρότεινον εἰς τὴν Συνέλευσιν, ὅτι ἐπειδὴ οἱ Κύριοι πρῴην γερουσιασταὶ εἶναι ἄνθρωποι τοῦ ἀγῶνος, εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔσωσαν τὸ ἔθνος, οἱ ὁποῖοι ἐθυσίασαν μεγάλας περιουσίας, καὶ ἐπειδὴ τὸ ἔθνος ὀφείλει νὰ τοὺς περιθάλψῃ, διὰ τοῦτο προτείνουν νὰ δοθῇ εἰς ἕκαστον τῶν Κυρίων τούτων Γερουσιαστῶν ἰσόβιος σύνταξις ἐκ 300 δραχμῶν κατὰ μῆνα, ἤθελον συμφωνήσει προθύμως, ἤθελον ἐννοήσει τοῦτο, νὰ ἔλθωμεν εἰς βοήθειαν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Δὲν ἐννοῶ ὅμως, καὶ πολὺ λυποῦμαι, νὰ ἔρχηται ὁ Κ. Παπαμιχαλόπουλος, καὶ κατόπιν ὁ Κ. Παντολέων, ἄνθρωποι ἐνασμενιζόμενοι διὰ τὰς συνταγματικὰς ἀρχάς των καὶ τὰς φιλελευθέρους ἐν γένει ἰδέας των, καὶ νὰ ὑποστηρίζουν μίαν ἀρχὴν τόσον ὀλεθρίαν· τοῦτο, Κύριοι, καὶ ἐμὲ καὶ πάντας ὑμᾶς πρέπει νὰ λυπῇ· ἔρχονται χάριν προσωπικῶν τέλος πάντων συμφερόντων, καὶ λέγουν, ὅτι πρέπει νὰ νομιμοποιήσωμεν ὅ,τι παράνομον ἔπραξεν ὁ Ὄθων, αὐτὸ δι’ ἐμὲ εἶναι πολὺ λυπηρόν. Κατὰ ῥητὴν διάταξιν τοῦ συντάγματος, ὁ μηνιαῖος μισθὸς τῶν γερουσιαστῶν ἀναβαίνει εἰς δραχμὰς 500.

§120Δ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΗΣ. Δὲν ὑπάρχει μισθὸς, εἶναι ἀποζημίωσις.

§121ΚΑΤΣΙΚΑΠΗΣ. Συμφωνῶ πληρέστατα μὲ τὸν Κ. Χαραλάμπην ὅτι δὲν ὑπάρχει μισθὸς, ἀλλ’ εἶναι ἓν ποσὸν ὡρισμένον ὑπὸ τοῦ Συντάγματος, ὅπως θέλετε ὀνομάσατέ το· ἐναντίον λοιπὸν τῆς ῥητῆς αὐτῆς διατάξεως .... (θόρυβος).

§122ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞ. Δὲν εἶναι συζήτησις αὐτή.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὰ καὶ ἐγὼ τὸ βλέπω· ἀλλὰ τί νὰ γίνῃ; τὴν συζήτησιν νὰ τὴν διακόψωμεν.

§124ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Δὲν εἴμεθα πλήρεις. Περαίνων τὸν λόγον μου λέγω, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ δώσωμεν εἰς σύνταξιν τῶν πρῴην Γερουσιαστῶν, πρόκειται περὶ τοῦ ἂν καλῶς ἢ κακῶς ἔκαμεν ὁ Ὄθων, ἡ παρελθοῦσα Κυβέρνησις, ἡ καταπατήσασα τὸ Σύνταγμα καὶ ὅτι ἤμεθα ἄξιοι, δυνάμεθα ν’ ἀποκρούσωμεν ἀτομικὰς ὠφελείας, καὶ νὰ καθιερώσωμεν συνταγματικὰς ἀρχάς.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Συνέλευσις δὲν εἶναι πλήρης, καὶ ἑπομένως ἀναβάλλεται τὸ ζήτημα διὰ τὴν Παρασκευήν. Ὁ Πρόεδρος Κ. Δεληγεώργης ἀναγινώσκει ἓν τηλεγράφημα τοῦ Κ. Βαλτατζῆ.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κ. Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀναχωρῶν ἀφῆκε τὸ ἑξῆς τηλεγράφημα ἐνταῦθα. «Πρὸς τὸν Κ. Καλλιγᾶν ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν.» Εἶναι ἐκ Κωνσταντινουπόλεως· ὑπογράφει ὁ Κ. Ζάνος. «Εὐαρεστηθῆτε νὰ εἰδοποιήσητε τὸν Κ. Δόσιον, ὅτι ὁ Βαλτατζῆς, δέχεται τὸν τρόπον τῶν δανείων, τὸν προταθέντα παρὰ τῆς Κυβερνήσεως. Ἀναχωρεῖ δὲ τὴν Τετάρτην διὰ τὰς Ἀθήνας.» Ἰδοὺ τὸ Γαλλικὸν κείμενον Monsieur Caliga Ministre des Affaires Étrangères. Athènes. Veuillez prévenir Monsieur Dosios que Baltazzi accepte mode de grêt proposé par Gouvernement, part mercredi pour Athènes.

§127ΚΑΛΟΣ. Θὰ σᾶς δώσω μίαν διασάφησιν· κατὰ τὸ γαλλικὸν κείμενον le mode de grêt τρόπος τοῦ ὑπάρξειν ἡ μετάφρασις δὲν εἶναι ἀκριβής· ὁ κύριος Βαλτατζῆς ἐνταῦθα θὰ ᾖναι τὴν παρασκευὴν καὶ θὰ φωτίσῃ τότε τὴν Συνέλευσιν.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαλύεται ἡ Συνεδρίασις. Ὥρα 5 καὶ 5.

Ὁ Πρόεδρος

Ε. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ.

Οἱ Γραμματεῖς Χ. Κανελλόπουλος.