1864.02.20

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 222.

Τῆς 20 Φεβρουαρίου 1864.

(Πέμπτη).

Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου εὑρεθείσης πλήρους τῆς Συνελεύσεως, ἀνεγνώθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§1ΤΡΙΤΑΚΗΣ. Εἶναι ἓν λάθος εἰς τὰ πρακτικὰ· προχθὲς εἰς τὴν ἐπερώτησίν μου, καθόσον ἀποβλέπει τὸν βαθμὸν τοῦ Παπαδιαμαντοπούλου, ἐθεώρησα ὑπεύθυνον ὄχι μόνον τὸν ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ἀλλ’ ὅλην τὴν Κυβέρνησιν, καὶ κυρίως τὸν Πρωθυπουργὸν Κύριον Βούλγαρην, διὰ τοῦτο παρακαλῶ νὰ διορθωθῇ, καθόσον μάλιστα εἰς τὰ ἄλλα πρακτικὰ ὑπάρχει...

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι ὑπεύθυνον.

§3ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Συνυπεύθυνον.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε θὰ τὸ ἀποφασίσῃ ἡ Συνέλευσις.

§5ΤΙΝΕΣ. Εἶναι ἰδέα του.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πῶς διετυπώσατε τὴν ἐπερώτησιν;

§7ΤΡΙΤΑΚΗΣ. Ὅτι ἡ Κυβέρνησις περιφρονεῖ τὰ ψηφίσματα τῆς Συνελεύσεως.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Ἀναγινώσκει τὰ πρακτικά.) «......Ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν παρανόμως ἐπανέφερεν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀνθυπασπιστοῦ, τὸν Χαριλ. Παπαδιαμαντοπούλου, ἐνῷ μόνους τοὺς ἀποβληθέντας ἐκ τῆς στρατιωτικῆς σχολῆς ἕνεκα πολιτικῶν λόγων δύναται νὰ ἐπαναφέρῃ εἰς τὴν στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν, καὶ ἐνῷ, ἀθετῶν τὰς ἀποφάσεις τῆς Συνελεύσεως, οὔτε εἰς τὸν ἀξιωματικὸν Μπαλάφαν ἐχορήγησε τὸν ἀνήκοντα εἰς αὐτὸν βαθμὸν, οὔτε τοὺς ἐκ τῶν διατάξεων τοῦ ὑπὸ στοιχ. ΟΣΤʹ. ψηφίσματος ἐξαιρεθέντας ὑπαξιωματικοὺς ἐπανέφερεν εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ· προτείνει κατὰ συνέπειαν νὰ ὁρισθῇ ἡμέρα τις, καθ’ ἣν θέλει προσέλθει ὁ ὑπουργὸς οὗτος, διὰ νὰ δώσῃ λόγον περὶ τῶν τοιούτων πράξεών του, δι’ ἃς θεωρεῖ συνυπεύθυνον ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν.» Αὐτὸ βεβαίως θέλετε νὰ προστεθῇ.

§9ΤΡΙΤΑΚΗΣ. Αὐτὸ, μάλιστα.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄλλη ἀντίῤῥησις ὑπάρχει;

§11ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ ἐγκρίνοντες τὰ πρακτικὰ μὲ τὴν γενομένην διόρθωσιν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν (ἐγείρονται πάντες). Ἐνεκρίθησαν. Ἔχει τὸν λόγον ὁ Κύριος Ζαΐμης. —Τὸ πρῶτον ἀντικείμενον τῆς ἡμερησίας διατάξεως εἶναι ἡ ἐξακολούθησις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς προτάσεως τῶν δημοτικῶν συμβουλίων.

§13ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Ἐὰν εἰς τὰ παρακείμενα δωμάτια ἦναι πληρεξούσιοι, τότε εἴμεθα πλήρεις, ἐὰν δὲ ἤμεθα μόνον ὅσοι εἴμεθα ἐδῶ, τότε δὲν εἴμεθα πλήρεις.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, οἱ Κ. Κ. πληρεξούσιοι ἐκ τῶν δωματίων νὰ ἐξέλθωσι. Νομίζω, ὅτι τώρα εἶναι πλήρεις ἡ Συνέλευσις. Ὁ Κύριος Ζαΐμης ἔχει τὸν λόγον.

§15Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Νὰ προσκληθῇ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν· ἡ συζήτησις εἶναι σπουδαιοτάτη καὶ ἀφορᾷ τὴν διοίκησιν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ Συνέλευσις καὶ μόνη εἰμπορεῖ νὰ προνοήσῃ περὶ τῆς διοικήσεως τοῦ τόπου. Εἶναι κατόπιν ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν θέλῃ ν’ ἀποδεχθῇ τὰ μέτρα τῆς Συνελεύσεως, ἢ ὄχι.

§17Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Ἄνευ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν εἰμποροῦμεν νὰ προβῶμεν.

§18ΒΡΑΤΣΑΝΟΣ. Ἡ Συνέλευσις δὲν εἶναι πλήρης.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Συνέλευσις ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας ἐσυζήτησεν ἄνευ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν.

§20ΑΛΕΞ. ΔΟΣΙΟΣ. Τὴν πρότασιν αὐτὴν δὲν τὴν ὑπέβαλεν ἡ Κυβέρνησις ὥστε σᾶς εἶναι ἐντελῶς ἀδιάφορον ὅ,τι ἀποφασίσει ἡ Συνέλευσις.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλει ν’ ἀκούσῃ ἡ Συνέλευσις τὸν Κ. Ζαΐμην;

§22ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§23Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Πρέπει νὰ ᾖναι παρὼν ὁ ὑπουργός.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἐρωτῶ τὴν Συνέλευσιν· οἱ θέλοντες νὰ μὴ προβῇ ἡ Συνέλευσις.......

§25ΤΡΙΤΑΚΗΣ. Οἱ θέλοντες νὰ ἔλθῃ ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν.....

§26ΚΑΛΟΣ. Ἢ δὲν εἴμεθα πλήρεις, καὶ διαλυόμεθα, ἢ θὰ προβῶμεν εἰς τὴν συζήτησιν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κ. Ζαΐμης ἔχει τὸν λόγον (θόρυβος ἀριστερά).

§28ΗΡ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Καθόσον ἐνθυμοῦμαι, καὶ ἄλλοτε ἔγεινεν ἔνστασις, ὅτι ἡ Συνέλευσις δὲν εἶναι πλήρης· καὶ ὁ Κ. Χρηστίδης, ὀρθῶς φρονῶν, εἶπεν, ὅτι τὸ ἀντικείμενον συζητεῖται καὶ ἀλλοῦ εἰς τὰ Κοινοβούλια, ἐνώπιον ὅσων θέλουν νὰ τὸ ἀκούσουν, καὶ ἀκολούθως ἐπέρχεται ψηφοφορία, καὶ ἂν δὲν ᾖναι πλήρης, διαλύεται.

§29Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ παρουσία τῆς Κυβερνήσεως εἶναι χρησιμωτάτη κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν Νόμων, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ τεθῶσιν εἰς ἐνέργειαν, καὶ τῶν ὁποίων ἡ ἐκτέλεσις πρόκειται ν’ ἀνατεθῇ εἰς αὐτήν. Ἀλλ’ ἐνῷ δὲν ἀρνοῦμαι τοῦτο, δὲν εὑρίσκω ἀπολύτως ἀναγκαίαν τὴν παρουσίαν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν· τότε ἡ Συνέλευσις πώποτε δὲν ἠδύνατο νὰ προβῇ εἰς κανὲν ἔργον. Συζητεῖται, Κύριε Πρόεδρε, Νόμος περὶ τροποποιήσεως τοῦ Νόμου περὶ συντάξεως τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων, καὶ ἀφορμὴ αὐτοῦ εἶναι ἡ πρόληψις τῆς ἐπικειμένης πτωχεύσεως τοῦ Ταμείου τῶν συντάξεων· ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀγρὸν ἠγόρασε. Συζητεῖται Νόμος περὶ τροποποιήσεως τοῦ Νόμου περὶ Δήμων, καὶ περὶ τῆς βελτιώσεως τῆς δημοτικῆς Διοικήσεως ὡρισμένου μέρους τοῦ Κράτους· ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀγρὸν ἠγόρασεν· οὐδ’ ἦλθε κἂν νὰ μᾶς εἴπῃ, ἐὰν ὑπάρχῃ ἄλλο δημοτικὸν συμβούλιον, ὑπαγόμενον εἰς τὰς αὐτὰς περιστάσεις· ἐὰν παρουσιάζηται ἀνάγκη τις, οὐδὲ πῶς διοικεῖται τὸ Κράτος. Ὥστε ἡ Συνέλευσις ἠμπορεῖ νὰ προβῇ καὶ τώρα καὶ νὰ μὴ ἀργοπορῇ.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κ. Ζαΐμης ἔχει τὸν λόγον.

§31Θ. ΖΑΪΜΗΣ. Κύριοι, ἐλέχθησαν τοσαῦτα περὶ τοῦ προκειμένου ζητήματος, ὥστε ἐνόμιζα περιττὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ συζήτησις, καὶ νὰ λάβω τὸν λόγον σήμερον· ἀναγκάζομαι ὅμως νὰ εἴπω δύω λέξεις, καθότι ἐῤῥέθη ἐνταῦθα, ὅτι εἰς ἐπιτροπὴν τινὰ, τὴν ὁποίαν ὁ Κ. Πρόεδρος εἶχε συστήσει, ἐξέφρασα ἰδέαν συστήματος συγκεντρωτικοῦ, ὡς τὴν ὠνόμασεν ὀργίλος φίλος τῆς ἐλευθερίας. Ἐῤῥέθη καὶ ἐπιστεύθη παρ’ αὐτοῦ, ὅτι ὑπεστήριξα μετὰ τοῦ Κ. Δηλιγιάννη τὸ δικαίωμα τοῦ νὰ διορίσῃ τὸ ὑπουργεῖον τὸ δημοτικὸν συμβούλιον τῶν Ἀθηναίων. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές. Ἰδοὺ τὶ συνέβη. Ὁ Κ. Πρόεδρος, θέλων νὰ ἐξομαλύνῃ ὅλας τὰς δυσκολίας, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ παρουσιασθῶσιν ὡς πρὸς τὴν ἐπιψήφισιν νόμου περὶ τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου Ἀθηναίων, εἶχε προκαλέσει καὶ συστήσει ἐπιτροπὴν ἐκ πληρεξουσίων, οἱ ὁποῖοι ὑπεστήριζαν διαφόρους γνώμας· ἐνόμιζε δὲ ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ δυνηθῇ ν’ ἀπαλλάξῃ τὴν Συνέλευσιν ἀπὸ τὴν βάσανον, τὴν ὁποίαν 8 ὁλοκλήρους συνεδριάσεις ὑποφέρει, ἀκούουσαν τὰ περὶ τοῦ δημοτ. συμβουλίου τῶν Ἀθηναίων. Κατ’ ἐκείνην τὴν συνεδρίασιν τῆς ἐπιτροπῆς ἀνεπτύχθησαν διάφορα συστήματα· ἐφαίνετο δὲ ὅτι ἰδέα ἐπεκράτει νὰ παραδεχθῇ ἡ Συνέλευσις τὸ σύστημα ἐκεῖνο, κατὰ τὸ ὁποῖον τὸ δημοτικὸν συμβούλιον Ἀθηναίων ἔπρεπε νὰ ἐκλεχθῇ ὑπὸ περιωρισμένου ἀριθμοῦ ἐκλογέων, ἐφαίνετο ἰσχύουσα ἡ ἰδέα, ὅτι πρέπει 500, λαμβανόμενοι τυχαίως ἐκ τοῦ δημαιρεσιακοῦ καταλόγου, ν’ ἀποτελέσουν τὸν ἐκλογικὸν σύλλογον, ὁ ὁποῖος ἤθελε προσκληθῆ δυνάμει τοῦ προσωρινοῦ τούτου νόμου νὰ ἐκλέξῃ τὸ δημοτικὸν συμβούλιον. Ἀντικρούων τὸ σύστημα τοῦτο μετὰ τοῦ Κ. Δηλιγιάννη, εἶπον, ὅτι προτιμώτερον εἶναι ἀντὶ ἑνὸς φάσματος ἐκλογῆς, ὁποῖον θεωρῶ τὸ σχέδιον τοῦτο, ἐὰν αἱ περιστάσεις ᾖναι τόσον ἔκτακτοι, ὥστε δὲν ἐπιτρέπουν τὴν ἐπιψήφισιν νόμου, συγκαλοῦντος ἐν γένει ὅλους τοὺς ἐκλογεῖς διὰ δύο μῆνας ἓν ἔκτακτον μέτρον, ὁποῖον ἤθελεν εἶσθαι βεβαίως τὸ μέτρον τοῦ νὰ διορίσῃ τὸ δημοτικὸν συμβούλιον ἡ Κυβέρνησις. Ἐν τῇ ἐπιτροπῇ ἐκείνῃ ὑπῆρχεν ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως, ὁ ὁποῖος ἰσχυρίζετο ὅτι γενικὴ ἐκλογὴ γενομένη ἐνταῦθα εἰμπορεῖ νὰ ἔχῃ συνεπείας ὡς πρὸς τὴν δημοσίαν τάξιν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει εἶπον μετὰ τοῦ Κ. Δηλιγιάννη, ὅτι ἕνεκα ἀνάγκης τοιαύτης, βεβαίως δύναμαι ν’ ἀποδεχθῶ καὶ ἓν τοιοῦτον μέτρον, ἀλλ’ οὐδόλως εἶμαι ὑπὲρ τοῦ δικαιώματος τούτου τῆς Κυβερνήσεως. Ἦτο δὲ ἴσως περιττὸν ν’ ἀντικρούσω τοὺς λόγους τούτους, καθόσον αἱ ἰδέαι μου περὶ τοῦ δημοτικοῦ συστήματος εἶναι ἤδη γνωσταὶ, καὶ δὲν εἶχον ἀνάγκην ν’ ἀπολογηθῶ ἐναντίον τῆς καταγγελίας ταύτης, ὅτι ὑπεστήριξα συγκεντρωτικὸν σύστημα. Διότι ἀπὸ τοῦ 1854 εἰργάσθην εἰς 3 ἢ 4 ἐπιτροπὰς περὶ δημοτικῶν νόμων, καὶ εἰς τὰς ἐπιτροπὰς ἐκείνας κατεδείχθησαν ἀρκούντως αἱ ἀρχαί μου ὡς πρὸς τὸ δημοτικὸν σύστημα. Ἀφίνων τὴν μικρὰν αὐτὴν ἐκδρομὴν, τὴν ὁποίαν ἠναγκάσθην νὰ κάμω, ἔρχομαι δυσὶ λέξεσι νὰ εἴπω τὴν γνώμην μου ὡς πρὸς τὰ διάφορα συστήματα, τὰ ὁποῖα ἀνεπτύχθησαν σχετικῶς πρὸς τὸν σχηματισμὸν τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου Ἀθηναίων. Ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, τρία συστήματα διαφορετικὰ ὑπεστηρίχθησαν. Παραλείπω τὰς διαφόρους προτάσεις τοῦ ἐντίμου φίλου μου Κ. Καλοῦ, αἱ ὁποῖαι ἦσαν πολυπληθεῖς (γέλως), διότι μίαν ἐξ αὐτῶν μόνον ἀποδέχομαι, τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1 πρότασιν.

§32ΚΑΛΟΣ. 4.

§33ΖΑΪΜΗΣ. Ὑπ’ ἀριθ. 4. Ἐκτὸς τῶν προτάσεων λοιπὸν αὐτῶν, τρία συστήματα ἀνεπτύχθησαν· τὸ σύστημα τοῦ Κ. Δεληγεώργη, κατὰ τὸ ὁποῖον προτείνεται ἡ ἀναπλήρωσις τῶν δημοτικῶν συμβουλίων ὑπὸ τῶν ἐπαρχιακῶν. Τὸ σύστημα τοῦ Κ. Ἀντωνιάδου, κατὰ τὸ ὁποῖον προτείνεται ἡ γενικὴ ἐκλογὴ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν βουλευτικῶν καταλόγων τοῦ 1861, καὶ ἓν γενικὸν σύστημα τοῦ Κ. Μίληση, τοῦ Κ. Καλοῦ καὶ ἄλλων συνάμα, κατὰ τὸ ὁποῖον προτείνεται ἡ δημοτικὴ ἐκλογὴ νὰ ἐνεργηθῇ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ δημαιρεσιακοῦ καταλόγου τοῦ 1861, κηρυττομένου ὁριστικοῦ δι’ ἑνὸς νόμου. Τὸ ἀ. σύστημα τοῦ Κ. Δεληγεώργη μοὶ φαίνεται λίαν ἀνεφάρμοστον καὶ λίαν δυσεκτέλεστον· ἄλλως τε, Κύριοι, τὸ θεωρῶ καὶ ὡς ἀπᾷδον πρὸς τὴν φύσιν τῶν δύο συμβουλίων, τουτέστιν ὡς πρὸς τὴν ἀποστολὴν τοῦ ἐπαρχιακοῦ συμβουλίου, τὸ ὁποῖον ἀπὸ τὸν νόμον ἔλαβεν ὅλωςδιόλου διαφορετικὰ καθήκοντα· ἐὰν δὲ διὰ μίαν στιγμὴν ἠθέλατε παραδεχθῆ τὸ σύστημα τοῦ Κ. Δεληγεώργη, τὸ σύστημα τοῦτο εἰς τὴν ἐφαρμογὴν εἶναι δυσεκτέλεστον· διότι δὲν δύνασθε νὰ ὑποχρεώσητε τὸ ἐπαρχιακὸν συμβούλιον τῶν Ἀθηνῶν καὶ πᾶν ἄλλο ἐπαρχιακὸν συμβούλιον νὰ ἔλθῃ καὶ μένῃ διαρκῶς εἰς τὴν πρωτεύουσαν τῆς ἐπαρχίας, διὰ νὰ ἐκπληροῖ τὰ καθήκοντα τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου. Ὅλοι δὲ, ὅσοι ἀνήκετε εἰς ἐπαρχίας, γνωρίζετε μετὰ πόσης δυσκολίας συγκαλοῦνται τὰ ἐπαρχιακὰ συμβούλια, καὶ ὅτι πρὸ 15 ἐτῶν ἐγένετο ἀνάγκη νὰ δημοσιευθῇ νόμος, δίδων μικράν τινα ἀποζημίωσιν εἰς τοὺς ἐπαρχιακοὺς συμβούλους· διότι πολλὰ ἐπαρχιακὰ συμβούλια δὲν ἐσυγκροτοῦντο, καὶ ἕνεκα τούτου δὲν ἐξεπλήροναν τὰ καθήκοντα αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἐν μέρει εἰσὶ σπουδαῖα. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον δὲν εἶμαι ὑπὲρ τῆς προτάσεως τοῦ Κ. Δεληγεώργη. Τὸ σύστημα τοῦ Κ. Ἀντωνιάδου, κατὰ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ληφθῶσιν ὡς βάσεις οἱ βουλευτικοὶ κατάλογοι, μοὶ φαίνεται ἐπίσης ἐσφαλμένον, καθόσον γνωρίζετε, ὅτι οἱ βουλευτικοὶ κατάλογοι, οἱ ὁποῖοι τελευταῖον εἶχον συνταχθῆ, κατὰ δυστυχίαν περιέχουν πολλὰ ἐλαττώματα. Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι τὸ καλλίτερον σύστημα, τὸ ὁποῖον δύναται ἡ Συνέλευσις νὰ ἀποδεχθῇ, εἶναι τὸ καθιερούμενον ἀπὸ τὴν ὑπ’ ἀριθμὸν 4 πρότασιν τοῦ Κ. Καλοῦ. Κατὰ τὴν πρότασιν ταύτην τίθεται ὡς βάσις τῆς ἐκλογῆς ὁ δημαιρεσιακὸς κατάλογος τοῦ 1861, καὶ καλοῦνται εἰς τὴν ἐκλογὴν ὅλοι οἱ ἐγγεγραμμένοι ἐν αὐτῷ, ὅσοι δὲν ὑπάγονται εἰς τὰς ἐξαιρέσεις τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ περὶ δήμων νόμου. Ἀποδέχομαι τὴν πρότασιν αὐτὴν, καθόσον καταστρέφει τὸ σύστημα τοῦ δημοτικοῦ νόμου, τὸ σύστημα τοῦ ἄρθρου 62, καταστρέφει τὸ σύστημα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀληθῶς ὑπῆρξεν εἰς τὴν Ἑλλάδα αἰτία ἀπείρων κακῶν, καὶ τὸ ὁποῖον συνέτεινεν εἰς τὸ νὰ διαφθαρῶμεν ἴσως ὅλοι ἐν ἀγνοίᾳ· διότι μὴ ἔχοντες ἓν σύστημα φορολογικὸν τακτικὸν, καὶ μὴ δυνάμενοι νὰ ἔχωσι τὰ στοιχεῖα τῆς ἀκριβοῦς φορολογίας ἑκάστου πολίτου, ἠναγκάσθησαν πολλοὶ νὰ καταφύγωσιν εἰς πλαστογραφίας τῶν φορολογικῶν βιβλίων· καὶ ἀκαταπαύστως, χωρὶς ἴσως νὰ τὸ ἐννοήσῃ ὁ τόπος, ἐγένετο ἑστία πλησμονῆς πλαστογραφιῶν ἀνήκουστος. Ἀποδέχομαι λοιπὸν τὴν πρότασιν ταύτην· καθόσον καθιερώνει τὴν πάνδημον ψηφοφορίαν, τὴν ὁποίαν, τὸ κατ’ ἐμὲ, ἀποδέχομαι ὡς τὴν ὀρθοτέραν βάσιν εἰς πᾶν ἐκλογικὸν σύστημα, καὶ εἰς πᾶσαν ἐκλογὴν, εἴτε δημοτικὴν, εἴτε βουλευτικήν. Κατὰ τὸ σύστημα τοῦτο οἱ μᾶλλον φορολογούμενοι πέμπονται εἰς κόρακας, καὶ καλοῦνται ὅλοι οἱ πολῖται οἱ ἐγγεγραμμένοι εἰς τὸν δημαιρεσιακὸν κατάλογον νὰ λάβωσι μέρος. Ὁ δημαιρεσιακὸς κατάλογος τοῦ 1861 ἐχρησίμευσεν ὡς βάσις τῆς τελευταίας ἐκλογῆς τοῦ δήμου Ἀθηναίων· καὶ, ὡς πληροφοροῦμαι, δύναται νὰ θεωρηθῇ, ἂν ὄχι ἐντελὴς, τοὐλάχιστον ὡς ἔχων πολὺ ὀλιγωτέρας ἐλλείψεις ἀπὸ τὰς ἐλλείψεις, ἃς περιέχει ὁ βουλευτικὸς κατάλογος. Κηρυττομένου λοιπὸν τοῦ καταλόγου τοῦ 1861 ὡς ὁριστικοῦ, εὑρίσκομεν τὴν ἀληθῆ φάσιν, ἐπὶ τῆς ὁποίας πρέπει νὰ ἐνεργηθῇ ἡ δημοτικὴ ἐκλογὴ τοῦ συμβουλίου τῶν Ἀθηναίων. Ἡ πρότασις τοῦ Κ. Καλοῦ, ἐννοῶ πάντοτε τὴν ὑπ’ ἀριθμὸν 4 πρότασιν, περιέχει καὶ ἄλλας διατάξεις, μετὰ τῶν ὁποίων συμφωνῶ ἐντελῶς, ὡς πρὸς τὴν ἐκλογὴν τῶν ἐκτελεστικῶν ἀρχῶν τοῦ δήμου. Ἐῤῥέθη ὅμως καὶ ὑπεστηρίχθη ὑπὸ τοῦ ἐντίμου φίλου μου Κ. Μίληση, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γείνῃ ἐκλογὴ δημάρχων, ἀλλὰ μόνον δημοτικῶν συμβούλων. Τοῦτο δὲν τὸ ἀποδέχομαι κατ’ οὐδένα λόγον. Ὅταν πρόκειται νὰ ἀνανεωθῇ ἡ συμβουλευτικὴ ἀρχὴ τοῦ δήμου, πρέπει ἀναγκαίως νὰ συνανανεωθῇ καὶ ἡ ἐκτελεστικὴ ἀρχή· διότι δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἔχητε ἀρχὰς, διευθυνούσας τὴν τύχην τοῦ δήμου, αἱ ὁποῖαι πηγάζουν ἀπὸ δύο διαφορετικὰ συστήματα, καὶ ἀπὸ δύο διαφορετικὰς ἐποχάς. Ἅμα ἀποδεχθῆτε, καὶ τὸ ἀπεδέχθητε, ὅτι πρέπει νὰ γείνῃ ἐκλογὴ δημοτικοῦ συμβουλίου, πρέπει ἀναγκαίως νὰ ἀποδεχθῆτε, ὅτι πρέπει νὰ ἐπέλθῃ καὶ ἡ ἀνανέωσις τῆς ἐκτελεστικῆς ἀρχῆς τοῦ δήμου, ὅτι πρέπει ἀναγκαίως νὰ γείνῃ καὶ ἐκλογὴ τοῦ δημάρχου. Τὸ νομοσχέδιον δὲ τοῦτο τοῦ Κ. Καλοῦ περιέχει διατάξεις, κατ’ ἐμὲ, καλὰς, περὶ τῆς ἐκλογῆς τῆς ἐκτελεστικῆς ἀρχῆς τοῦ δήμου, καὶ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι συντομεύουν κατὰ πολὺ τὴν ἐνέργειαν τῆς ἐκλογῆς ταύτης. Ἀποδεχόμενοι δὲ τὴν πρότασιν ταύτην, τὴν ὑπ’ ἀριθμὸν 4 τοῦ Κ. Καλοῦ, ἠμπορεῖτε νὰ θέτητε ἓν τέρμα εἰς τὴν συζήτησιν αὐτὴν, ἥτις πρὸ 8 ἡμερῶν ἀπασχολεῖ τὴν Συνέλευσιν. Ἐκ τῆς ἀποδοχῆς δὲ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, νομίζω, ὅτι δύνανται νὰ ἱκανοποιηθῶσι καὶ αἱ ἀπαιτήσεις τῶν ἐντίμων ἐκείνων πληρεξουσίων, οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν, ὥστε ἀπὸ τοῦδε ἡ Συνέλευσις νὰ καταδικάσῃ τὸ σύστημα τῶν μᾶλλον φορολογουμένων. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο καθιερώνει τὴν ἀρχὴν τῆς πανδήμου ψηφοφορίας, πρὸς περισσοτέραν ἐξασφάλισιν αὐτῶν ἀπὸ παντὸς φόβου, τὸν ὁποῖον ἐξέφρασαν, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία νὰ διατάξῃ τὴν ἀνανέωσιν ἄλλων δημοτικῶν ἀρχῶν τοῦ κράτους, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ παλαιοῦ νόμου, δὲν εἶναι κακὸν νὰ τεθῇ καὶ ἀκροτελεύτιός τις διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ δημοτικαὶ ἀρχαὶ, ἐὰν πρόκειται νὰ ἀνανεωθῶσι καὶ εἰς ἄλλον δῆμον τοῦ κράτους μέχρι τῆς καταρτίσεως τοῦ ὁριστικοῦ νόμου περὶ δήμων, αὗται νὰ ἀνανεωθῶσι συμφώνως μὲ τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, Κύριοι, ἐν τῷ προσωρινῷ τούτῳ νόμῳ τίθενται, οὕτως εἰπεῖν, αἱ κυριώτεραι βάσεις ἑνὸς νόμου δημοτικοῦ ὁριστικοῦ, τὸν ὁποῖον πρόκειται νὰ ἐπιψηφίσῃ, ὡς ἐλπίζω, ἡ Συνέλευσις, καὶ ἀποφεύγομεν πάντα φόβον, ὅτι δύνανται νὰ ἐνεργηθῶσι εἰς ἄλλα μέρη τοῦ κράτους ἐκλογαὶ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ παλαιοῦ νόμου. Ἀποδεχόμενοι δὲ καὶ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ὡς ἔχει, ἐλπίζω, ὅτι ταχέως δυνάμεθα νὰ ἀποκτήσωμεν δημοτικὴν ἀρχὴν διὰ τὴν πρωτεύουσαν· διότι, ἀφοῦ ἅπαξ ἡ Συνέλευσις ἐθεώρησεν ὡς ἀποθανὸν τὸ δημοτικὸν συμβούλιον τῆς πρωτευούσης, δὲν εἶναι δίκαιον νὰ παραμελῆται ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ μεγαλειτέρου καὶ πρώτου δήμου τῆς ἐπικρατείας. Κηρύττομαι λοιπὸν ὑπὲρ τῆς προτάσεως τοῦ Κ. Καλοῦ, ὑπὲρ τῆς προτάσεως ἐκείνης, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ δημαιρεσιακὸς κατάλογος τοῦ 1861 κηρύττεται ὁριστικὸς, καὶ καλοῦνται πρὸς ἐκλογὴν τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου ἅπαντες οἱ ἐν αὐτῷ ἐγγεγραμμένοι.

§34ΠΟΛΛΟΙ. Ἐφωτίσθημεν.

§35Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Δὲν εἴμεθα πλήρεις· κάμνω τὴν ἔνστασιν.

§36ΤΙΝΕΣ. Ν’ ἀναγνωσθῇ ὁ κατάλογος.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλοῦνται νὰ ἐξέλθωσιν οἱ ἐντὸς τῶν δωματίων πληρεξούσιοι· (θόρυβος). Δυνάμεθα νὰ κάμωμεν ψηφοφορίαν, ἂν ἐφωτίσθημεν· (θόρυβος).

§38ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Μόλις εἴμεθα 110.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βλέπω ὅτι ἡ Συνέλευσις, ἐπειδὴ εἶναι Πέμπτη τῆς ἀποκρέω, δὲν ἔχει τὴν διάθεσιν νὰ ἐργασθῇ· λοιπὸν αὔριον. Διαλύεται ἡ Συνεδρίασις (ὥρα 3 παρὰ 10.)

Ὁ Πρόεδρος

Ι. Λ. ΜΕΣΣΗΝΕΖΗΣ.

Οἱ Γραμματεῖς Θ. Βενετσάνος.