1863.11.09

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ ΡΟΓʹ.

Τῇ 9 Νοεμβρίου 1863.

(Σάββατον).

Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου εὑρεθείσης πλήρους τῆς Συνελεύσεως, ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προτεραίας Συνεδριάσεως.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κληρωθεῖσα προχθὲς ἐπιτροπή σας, Κύριοι, μεταβᾶσα εἰς τ’ Ἀνάκτορα προσεφώνησε τῷ Βασιλεῖ τάδε· «Ἡ Ἐθνικὴ Συνέλευσις συμμεριζομένη τὴν δικαίαν τῆς Υ. Μ. λύπην διὰ τὸν θάνατον τοῦ Σ. Βασιλέως τῆς Δανιμαρκίας συγγενοῦς τῆς Υ. Μ. καὶ εὐεργέτου τῆς Ἑλλάδος ἐπεφόρτισε τὸ Προεδρεῖον καὶ τὴν κληρωθεῖσαν ἐπιτροπὴν νὰ διαβιβάσωσιν εὐσεβάστως εἰς τὴν Υ. Μ. τὰς συλλυπητηρίους ἐκφράσεις της». Ἡ δ’ Αὐτοῦ Μ. ἀντεφώνησε τὰ ἑξῆς· «Κύριοι, σᾶς εὐχαριστῶ διὰ τὰς συλλυπητηρίους ἐκφράσεις σας, καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ διαβιβάσητε εἰς τὴν Συνέλευσιν τὴν εὐγνωμοσύνην διὰ τὰς καλὰς διαθέσεις της καὶ τὴν ὑποστήριξίν της». Ὑποβάλλεται πρότασις παρὰ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν. Παρακαλεῖται ὁ γραμματεὺς νὰ τὴν ἀναγνώσῃ. «Ἀποκαθίσταται ἡ θέσις τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Χωροφυλακῆς.»

ΣΜΟΛΕΝΣΚΗΣ, ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ.

Ὁ Κύριος ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν νὰ ὁρίσῃ τὴν ἡμέραν.

§2ΣΜΟΛΕΝΣΚΗΣ (ὑπουργὸς Στρατιωτικῶν). Θὰ ἐρωτήσω περὶ τούτου τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἑτέρα πρότασις τοῦ Κυρίου Βούλγαρη περὶ τῆς Διοικητικῆς Ἀστυνομίας. Ἡ ἐν Ἀθήναις Βʹ. τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις Ψηφίζει. Ἄρθρον 1. Τὸ ἄρθρον Δʹ. τοῦ ΜΣΤʹ. ψηφίσματος, περὶ συγχωνεύσεως τῆς Διοικητικῆς Ἀστυνομίας Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀνακαλεῖται. Ἄρθρον 2. Ὁ διὰ ψηφίσματος τῆς προσωρινῆς Κυβερνήσεως προσδιορισθεὶς ἀριθμὸς τῶν ἀστυνομικῶν κλητήρων ἐλαττοῦται ἀπὸ 400 εἰς 200. Ἄρθρον 3. Αἱ θέσεις ὑποδιευθυντοῦ καὶ ἐπιθεωρητοῦ καταργοῦνται.

Δ. Γ. ΒΟΥΓΑΡΗΣ.

§4ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι κατεπείγουσα.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κύριος Παπαμιχαλόπουλος ἔχει τὸν λόγον νὰ ὑποστηρίξῃ τὸ κατεπεῖγον.

§6ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι, ἡ πρότασις αὐτὴ, ἐκτὸς ὅτι ἔχει σχέσιν μὲ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν καὶ τάξιν, καὶ λόγῳ οἰκονομίας μὲ φαίνεται, ὅτι πρέπει νὰ θεωρηθῇ κατεπείγουσα. Ἡ ἀστυνομία συγχωνευθεῖσα εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν δύναται νὰ ἐνεργήσῃ ἀνεξαρτήτως καὶ αὐτοτελῶς. Ἐκτὸς τούτου προτείνεται καὶ οἰκονομία, διότι ὁ ἀριθμὸς τῶν κλητήρων ἀπὸ 400 ὁρίζεται εἰς 200. Νομίζω, ὅτι ἡ πρότασις αὐτὴ θεωρουμένη ὡς κατεπείγουσα, δύναται νὰ τυπωθῇ καὶ δημοσιευθῇ.

§7Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Νομίζω, Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἐπαναλάβω παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν καὶ ἄλλοτε ἔκαμα, ὅτε διετέλει ὡς ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν ὁ Κύριος Δ. Βουδούρης. Ὀφείλω νὰ ἐπαναλάβω τὴν παρατήρησιν ταύτην διὰ νὰ μὴ θεωρηθῶ, ὅτι ἐκ λόγων ἄλλων ὡρμήθην, παρὰ ἐκ λόγων κοινοβουλευτικῆς ἐθιμοταξίας. Ἡ παρατήρησις εἶναι, ὅτι τὰς προτάσεις, τὰς ὁποίας ὑποβάλλουσιν οἱ ὑπουργοὶ τῆς ἐπικρατείας, εἴτε ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ πληρεξουσίου, εἴτε ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ ὑπουργοῦ, πρέπει νὰ τὰς ὑποβάλλωσιν αὐτοπροσώπως.

§8ΚΑΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἂν πρόκηται νὰ συζητηθῇ ἡ πρότασις, ἤθελον προσκαλέσει τὸν Κύριον ὑπουργὸν νὰ ἔλθῃ νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν πρότασίν του. Ἀλλὰ κατὰ τὸν κανονισμὸν ὑποβάλλει πρότασιν, ἐπὶ τῆς ὁποίας πᾶς ἕτερος δύναται νὰ εἴπῃ πότε νὰ συζητηθῇ. Ὅταν ἔλθῃ εἰς συζήτησιν ἡ πρότασις, τότε δύναται νὰ ζητηθῇ ὁ ὑπουργός.

§9ΠΑΛΑΜΙΔΗΣ. Πρεσβεύω, ὅτι ὅταν πρόκηται περὶ συζητήσεως ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς πρέπει νὰ ᾖναι παρών· ὁ πέμψας τὴν πρότασιν ταύτην, ἐκεῖνος ἐσκέφθη, ὅτι δὲν θὰ συζητηθῇ, ὅταν δ’ ἔλθῃ εἰς συζήτησιν, τότε πρέπει νὰ ἔλθῃ ὁ ὑπουργός.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅσοι νομίζουσι τὴν πρότασιν κατεπείγουσαν παρακαλοῦνται νὰ σηκωθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Συνέλευσις παρεδέχθη τὸ κατεπεῖγον. Ἑπομένως θὰ τυπωθῇ ἡ πρότασις καὶ θὰ τεθῇ εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς δευτέρας. Ἑτέρα πρότασις εἶναι, ὅτι «τὰ διαβατήρια διὰ τὴν ἐντὸς τοῦ Κράτους συγκοινωνίαν καταργοῦνται ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου 1864.»

§11ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Προσδιορίζω ὡς ἡμέραν συζητήσεως τὴν τετάρτην.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑτέρα πρότασις εἶναι τοῦ Κυρίου Χατζοπούλου Αἱ διατάξεις τοῦ ἀπὸ 25 Ἰουλίου 1861 Νόμου, περὶ τῶν καθυστερουμένων χρεῶν πρὸς τὸ Δημόσιον ἰσχύουσι δι’ ὅλους τοὺς ὀφειλέτας τοῦ Δημοσίου ἐξ οἱουδήποτε χρέους μέχρι τέλους Μαΐου 1863, καθὼς καὶ δι’ ὅσους συνεμορφώθησαν μὲ τὰς διατάξεις τῶν Νόμων ΣΛΒʹ. ΣΝΗʹ. ΣΟΣʹ. κτλ. Ἀθῆναι, τὴν 9 Νοεμβρίου 1863.

Ὁ πληρεξούσιος Νάξου

Γ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ.

§13ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Προτείνω νὰ συζητηθῇ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑτέρα πρότασις ἡ τοῦ Κ. Σμολένσκη. Ἡ ἐν Ἀθήναις Βʹ. Ἐθνικὴ τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις Ψηφίζει. Μετὰ τὴν νέαν τοποθέτησιν τῶν ἀξιωματικῶν εἰς τὰ διάφορα ὅπλα καὶ Σώματα τοῦ Στρατοῦ, οἱ ἐκτὸς τῶν τάξεων αὐτῶν μένοντες ἀξιωματικοὶ τίθενται εἰς ἀργίαν, διατηροῦντες τὴν ἀρχαιότητά των καὶ λαμβάνοντες τὰς ἀποδοχὰς ἀργίας ἕνεκα διαλύσεως Σώματος. Ἀθήνῃσι, τῇ 8 Νοεμβρίου 1863.

Λ. ΣΜΟΛΕΝΤΣ.

§15ΣΜΟΛΕΝΣΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Στρατιωτικῶν). Παρακαλῶ νὰ τὴν θεωρήσῃ ἡ Συνέλευσις ὡς κατεπείγουσαν καὶ νὰ τὴν συζητήσῃ τὴν Δευτέραν.

§16ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅσοι ὑποστηρίζουν τὸ κατεπεῖγον παρακαλοῦνται νὰ σηκωθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Συνέλευσις παρεδέχθη τὸ κατεπεῖγον. Ἑτέρα πρότασις τοῦ Κυρίου Σωτηρίου Λόντου. Ἡ Βʹ. ἐν Ἀθήναις τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις Ψηφίζει· Ἄρθρον 1. Μέχρις οὗ τακτοποιηθῶσι τὰ τῆς ἐθνοφυλακῆς Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς, πάντες οἱ μέχρι τοῦδε ἑκουσίως καταταχθέντες καὶ ὑπηρετήσαντες ἐν τῇ ἐθνοφυλακῇ ἀμφοτέρων τῶν πόλεων, καί οἱ ὑπὸ τῶν Δημάρχων Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς ἐξακριβωθέντες καὶ ἐξακριβωθησόμενοι, ὡς ἔχοντες τὰ ὑπὸ τοῦ Νόμου ἀπαιτούμενα προσόντα, κάτοικοι τῶν δύω πόλεων ἀναλαμβάνουσι τά τε δικαιώματα καὶ τὰς ὑποχρεώσεις τοῦ ἐθνοφύλακος. Ἄρθρον 2. Οἱ οὕτω προστεθησόμενοι εἰς τὴν ἐθνοφυλακὴν τῶν δύω πόλεων θέλουσι καταταχθῆ κατὰ λόγον τῆς κατοικίας ἑκάστου, εἰς τοὺς ἤδη σχηματισθέντας οὐλαμοὺς, λόχους καὶ τάγματα τῆς ἐθνοφυλακῆς, μέχρι τῆς συμπληρώσεως τοῦ ἀνωτάτου ὅρου τοῦ ἀριθμοῦ αὐτῶν. Γενομένης δὲ ὑπερβάσεως τοῦ ἀριθμοῦ τούτου, θέλει ἐνεργεῖσθαι κατὰ Νόμον σχηματισμὸς προσθέτων οὐλαμῶν, λόχων καὶ ταγμάτων καὶ ἐκλογὴ ὑπαξιωματικῶν καὶ ἀξιωματικῶν κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Νόμου. Ἄρθρον 3. Ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία θέλει ἐκδώσει προσωρινὸν κανονισμὸν περὶ τῆς πειθαρχίας τῆς ἐθνοφυλακῆς. Πειθαρχικαὶ δὲ ποιναὶ ὁρίζονται τὸ πρόστιμον καὶ ἡ προσωπικὴ κράτησις, καὶ αὕτη μὲν δὲν δύναται νὰ ᾖ ἀνωτέρα τῶν τριῶν ἡμερῶν, ἐκεῖνο δὲ τῶν δραχμῶν δέκα.

Σ. ΛΟΝΤΟΣ,

Πληρεξούσιος Αἰγιαλείας.

§18ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΛΟΝΤΟΣ. Προσδιορίζω, ὡς ἡμέραν συζητήσεως τὴν προσεχῆ τετάρτην διότι θεωρῶ τὴν πρότασιν ὡς κατεπείγουσαν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Συνέλευσις ὑποστηρίζει τὸ κατεπεῖγον;

§20ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞ. Ὄχι.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει καὶ ἑτέραν πρότασιν ὁ Κύριος Λόντος. Ἡ ἐν Ἀθήναις Βʹ. Ἐθνικὴ τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις Ψηφίζει· Ἄρθρον 1. Ἀνὰ πᾶσαν Κυριακὴν τῆς ἑβδομάδος θέλουν κλείεσθαι ἅπαντα ἀνεξαιρέτως τὰ ἐν ταῖς πόλεσιν Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς ὑπάρχοντα καταστήματα ἀπὸ τῆς 1ης ὥρας Μ. Μ. μέχρι τῆς ἑσπέρας, ὅπως διευκολύνηται ἡ ὑπηρεσία τῶν γυμνασίων τῆς ἐθνοφυλακῆς εἰς ἀμφοτέρας τὰς πόλεις. Ἄρθρον 2. Πᾶσα παράβασις τοῦ ψηφίσματος τούτου καταδιώκεται καὶ τιμωρεῖται κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἐν ἰσχύϊ ποινικοῦ Νόμου.

Σ. ΛΟΝΤΟΣ,

Πληρεξούσιος Αἰγιαλείας.

§22ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Αὐτὸ εἶναι καθῆκον τῆς Ἀστυνομίας.

§23ΛΟΝΤΟΣ. Προσδιορίζω τὴν τετάρτην καὶ δι’ αὐτό.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑτέρα πρότασις εἶναι τοῦ ὑπουργοῦ τῶν οἰκονομικῶν. Ἡ ἐν Ἀθήναις Βʹ. τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις Ψηφίζει. Εἰς λογαριασμὸν τοῦ ὑποβληθέντος γενικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἔτους 1863 καὶ διὰ τὴν κατὰ τοὺς κειμένους νόμους καὶ κανονισμοὺς πληρωμὴν τῶν ἐξόδων τῶν μηνῶν Νοεμβρίου καὶ Δεκεμβρίου ε. ε. χορηγεῖται πίστωσις ἐκ δραχμῶν τεσσάρων ἑκατομμυρίων ὀκτακοσίων ὀγδοήκοντα ἐννέα χιλιάδων διακοσίων, ἀρ. 4,889,200, διανεμομένη εἰς τὰ ἑξῆς γενικὰ κεφάλαια.

Δ. ΔΡΟΣΟΣ.

§25ΔΡΟΣΟΣ. Ὁρίζω ὡς ἡμέραν ἀναπτύξεως τὴν Δευτέραν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι λοιπὸν τὸ κατεπεῖγον, παρακαλοῦνται νὰ σηκωθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Συνέλευσις παρεδέχθη τὸ κατεπεῖγον, ἵνα συζητηθῇ τὴν Δευτέραν.

§27ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ. Ἀπεφασίσθη ὁμοῦ μὲ τὴν πίστωσιν νὰ καθυποβληθῶσιν αἱ πιστώσεις αἱ ὁποῖαι εἰσήχθησαν ἀπὸ τῆς 1 Ἰουνίου, ἵνα ἔχωσιν ὑπ’ ὄψιν καὶ τὰ τμήματα καὶ ἡ Συνέλευσις ὅλην τὴν δαπάνην τοῦ ἔτους.

§28ΔΡΟΣΟΣ. Ἡ πίστωσις συνοδεύεται καὶ μὲ τοὺς πίνακας ὅλων τῶν ὑπουργείων συντεταγμένους μὲ τὰ κεφάλαια καὶ ἄρθρα, εἰς τοὺς ὁποίους συμπεριελήφθησαν καὶ αἱ πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν μέχρι τοῦδε.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐννοεῖ ἡ Συνέλευσις νὰ τυπωθῶσι καὶ τὰ δικαιολογητικὰ ἔγγραφα;

§30ΠΟΛΛΟΙ. Μόνον ἡ πίστωσις.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κύριος Βελισσάριος ζητεῖ ἑνὸς μηνὸς ἄδειαν.

§32ΠΟΛΛΟΙ. Νὰ τῷ δοθῇ.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρχόμεθα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Πρῶτον ἀντικείμενον αὐτῆς εἶναι ἡ ἐπερώτησις τοῦ Κυρίου Ζιμβρακάκη. Ὁ Κύριος ὑπουργὸς τῶν στρατιωτικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§34ΣΜΟΛΕΝΤΣ (ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν.). Κύριοι πληρεξούσιοι! ἐπερωτήθην ὑπὸ τοῦ πληρεξουσίου Κυρίου Ζιμβραράκη, διατὶ δὲν ἐφρόντισα νὰ τοποθετήσω εἰς κανονικὰς θέσεις διαφόρους βαθμοφόρους τοῦ τακτικοῦ στρατοῦ, διατὶ μισθοδοτῶ τοὺς πλεονάζοντας τούτους μὲ μισθὸν ἐνεργείας, καὶ ἂν οἱ ἐν ἰσχύει στρατιωτικοὶ νόμοι δὲν μοὶ ἐπιτρέπουν νὰ φέρω αὐτοὺς εἰς τὰς ὑπὸ τῶν νόμων προβλεπομένας κατηγορίας, διατὶ δὲν ἔφερον νόμον συμπληρωτικὸν ὑπὸ τὴν ψήφισιν τῆς Συνελεύσεως. Κύριοι! ἀφ’ ἧς ἡμέρας διωρίσθην ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ἡ ὑπόθεσις αὕτη ὑπῆρξεν ἀντικείμενον τῆς σπουδαιοτέρας μου μελέτης, ἀλλ’ αἱ περιστάσεις, τὰ γνωστὰ εἰς ὑμᾶς συμβάντα καὶ αἱ πηγάζουσαι ἐξ αὐτῶν διαιρέσεις ἔφερον τὸ προσωπικὸν τοῦ στρατοῦ εἰς τοιαύτην ἔκρυθμον κατάστασιν, ἥτις ἀπαιτεῖ νὰ προβῇ τις μετὰ πολλῆς προσοχῆς καὶ σκέψεως εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου τούτου, ἵνα μὴ προσκρούσῃ εἰς σπουδαῖα συμφέροντα τῆς ὑπηρεσίας. Ἀγνοῶ, πόθεν καὶ πῶς ὁ Κύριος πληρεξούσιος Ζιμβρακάκης ἐπληροφορήθη ὅτι δὲν ἐφρόντισα νὰ ἑτοιμάσω καὶ νὰ προβῶ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου τούτου, δύναμαι ὅμως νὰ διαβεβαιώσω τὴν Συνέλευσιν, τὸ Σεβαστὸν τοῦτο Σῶμα, ὅτι ἐλπίζω ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν νὰ τὸ ἀποπερατώσω καὶ νὰ ἀνταποκριθῶ εἰς τὴν ἐπιθυμίαν τῆς Συνελεύσεως, ἀλλὰ διὰ νὰ κατορθώσω τοῦτο ὑποβάλλω τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον θὰ ἀναγνωσθῇ, καὶ παρακαλῶ τὴν Συνέλευσιν νὰ συζητηθῇ καὶ νὰ ἐπιψηφισθῇ κατὰ τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν ἵνα ἐπέλθῃ ὅσον δύναται ταχύτερον ἡ ἐλάττωσις τῶν ματαίων καὶ περιττῶν ἐξόδων.

§35ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ. Ἀρκούμεθα εἰς τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ Κυρίου ὑπουργοῦ.

§36ΖΙΜΒΡΑΚΑΚΗΣ. Κύριοι! Ἔφερον τὸν λόγον ἐπὶ τῶν στρατιωτικῶν πραγμάτων προσκαλῶν τὸν Κύριον ὑπουργὸν νὰ προβῇ εἰς τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ὤφειλεν ἀμέσως ἀπὸ τὴν παραλαβὴν τῆς ὑπηρεσίας του νὰ ἐνεργήσῃ, καθότι, νομίζω, διὰ νὰ προβῇ εἰς τὰ ἔργα ταῦτα χρόνος πολὺς δὲν ἀπαιτεῖται νὰ χωρίσῃ τοὺς πλεονάζοντας βαθμοφόρους ἀπὸ τὸν στρατόν, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἡ ἀνωμαλία καὶ ἡ ἀταξία εἰς τὸν στρατόν· ἐγὼ πιστεύω, ὅτι διὰ μιᾶς καὶ μόνης ἐγκυκλίου ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν εἰς τοὺς περιπλέον ὑπαξιωματικοὺς καὶ ἀνθυπασπιστὰς δύναται νὰ ὁρίσῃ ῥητὸν τόπον ὅπου νὰ ὑπάγουν ἕως οὗ ἡ Κυβέρνησις λάβῃ πρόνοιαν περὶ αὐτῶν, τοὺς δὲ ἐλλείποντας βαθμοφόρους νὰ ἐπαναφέρῃ εἰς τὰς τάξεις, διότι ἄνευ τούτου, ἄνευ τῆς ἐλεύσεως τῶν βαθμοφόρων τῶν ἀναγκαίων δὲν δύναται οὔτε ἡ πειθαρχία νὰ ἐπανέλθῃ, πρὸς δὲ ὅλους τοὺς περιπλέον βαθμοφόρους τοὺς πληρώνει ἡ Κυβέρνησις, καὶ μὲ ὅλα ταῦτα ἡ ὕπαρξις τῶν μὲν καὶ ἡ ἔλλειψις τῶν δὲ ἔφερεν αὐτὴν τὴν ἀνωμαλίαν εἰς τὸν στρατόν· ἔφερε τὴν μεγίστην βλάβην ὅτι εἰς λόχους τινὰς ἀντὶ ἑνὸς ἐπιλοχίου εἶναι 20· ἐκτὸς δὲ τούτου θεωρῶ ἐπίσης ἐκ τῆς πρώτης ἀνάγκης τὸ κυβερνητικὸν μέτρον νὰ δώσῃ προθεσμίαν ῥητὴν εἰς τοὺς λειποτακτήσαντας ἐκ τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ κληρούχους νὰ ἐπανέλθωσιν εἰς ῥητὴν προθεσμίαν, διότι, Κύριοι, ἠξεύρετε ἐκ ποίων στοιχείων σύγκειται ὁ στρατός; ἐκ τῶν περιτριμμάτων, ἐκ τῶν κακοηθεστέρων ἀνθρώπων τῆς κοινωνίας, οἱ ὁποῖοι περιτρέχουν εἰς τὰς ἀγυιὰς τῆς πόλεως, καὶ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς δώσω τὴν διαβεβαίωσιν ὅτι πρὶν εἰσαχθῇ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἡ κληρουχία, εἴχομεν εἰς τὸν στρατὸν τοὺς πλέον μεθύσους, διεφθαρμένους καὶ κακοηθεστέρους, καὶ τότε μόνον εἴχομεν στρατιώτας ἀληθεῖς, ὅταν ἐλάβομεν κληρούχους ἀπὸ τὸ ἔθνος, ἀλλὰ τὴν σήμερον, ὅτι οἱ ἠθικώτατοι χωρικοὶ εὑρόντες τὴν εὐκαιρίαν τῆς ἐπαναστάσεως ἀπομακρύνθησαν ἀπὸ τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ. Αὐτοὶ λοιπὸν σήμερον εἶναι ἀναγκαῖον ν’ ἀνακληθοῦν, οἱ δὲ περιττεύοντες, οἱ ὁποῖοι εἰσέφρυσαν εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ εἶναι κακοῦργοι, καὶ συνεπείᾳ αὐτῶν ὑβρίζεται ὁ στρατός, ὑβρίζομαι ἐγὼ, ὁ ὁποῖος φέρω τὰς ἐπωμίδας μου ἐντίμως, καθὼς τόσοι ἄλλοι ἔντιμοι ἀξιωματικοί· αὐτοὶ πρέπει ν’ ἀπομακρυνθοῦν, ἐκτὸς τούτου λέγω, ὅτι διὰ τῆς ἐγκυκλίου ἐὰν ἀπομακρυνθοῦν οἱ περιττεύοντες, ἐγκατασταθοῦν δὲ οἱ ἐλλείποντες, καὶ ἐπανέλθῃ ὁ στρατὸς εἰς τὴν τάξιν, τότε ὁ στρατὸς μὴ ἀμφιβάλλετε, ὅτι θὰ διορθωθῇ· θέλησις λοιπὸν ἐκ μέρους τοῦ ὑπουργοῦ ἀπαιτεῖται, καὶ τὰ πάντα ἐντὸς μιᾶς ἑβδομάδος ἐπανέρχονται, διότι οὐδεὶς δὲν δύναται σήμερον νὰ εἴπῃ δὲν θέλω τὸ πρόσωπον τοῦτο ἢ δὲν θέλω νὰ κάμω ἐκεῖνο, αὐτὸ ἔλεγον μόνον εἰς ἐποχὰς ἀνωμάλους, εἰς ἐποχάς, ὅπου ἕκαστος ἐνόμιζεν, ὅτι ἡ θέλησίς του εἶναι νόμος, σήμερον ὅμως ὅπου ὁ Βασιλεὺς εἶναι ἐνταῦθα, ὅπου ὁ νόμοι ἰσχύει, ὁ ὑπουργὸς πρέπει νὰ ἔχῃ τὴν τόλμην νὰ διατάττῃ, καὶ ἡ διαταγή του νὰ ἐκτελῆται.

§37ΚΟΡΩΝΑΙΟΣ. Ὀλίγους λόγους θὰ προσθέσω εἰς ὅσα εἶπεν ὁ Κύριος Ζιμβρακάκης, μὲ τοὺς λόγους τοῦ ὁποίου συμφωνῶ πληρέστατα, ὅτι μόνη ἡ θέλησις ἀρκεῖ νὰ φέρῃ ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν 4 ἢ τὸ πολὺ 8 τὴν τάξιν ἐντὸς τοῦ στρατοῦ. Τὸ στρατιωτικὸν ζήτημα, ὡς γνωρίζετε, εἶναι τὸ σπουδαιότερον, τὸ ὁποῖον ἐπασχολεῖ ὅλην τὴν κοινωνίαν μας, ἐπὶ τούτου πρέπει νὰ θέσωμεν ὅλην τὴν προσοχήν μας διότι ἐξ αὐτοῦ ἐξαρτᾶται πρῶτον ἡ τάξις τοῦ στρατοῦ, δεύτερον ἡ τάξις τοῦ τόπου καὶ τρίτον τὸ οἰκονομικὸν ζήτημα. Εἶναι ἀνάγκη νὰ γείνῃ φροντὶς οὐχὶ πλέον περί τινων ἀξιωματικῶν, ἀλλὰ περὶ τοῦ ὅλου στρατοῦ, δὲν εἶναι μόνον αὐτοὶ οἱ εὑρισκόμενοι ἐκτὸς ἐνεργείας καὶ πληρωνόμενοι, ὁ στρατὸς ἔχει ὀργανισμὸν δύναται νὰ ὑποταχθῇ εἰς αὐτόν. Ἕκαστον τάγμα ὀφείλει νὰ ἔχῃ, σᾶς φέρω ἓν παράδειγμα διὰ νὰ ἐννοήσητε τὸν ὀργανισμὸν τοῦ στρατοῦ, ὀφείλει νὰ ἔχῃ 600 περίπου στρατιώτας καὶ 100 περίπου βαθμοφόρους. Σήμερον εἶναι τὸ ἀνάπαλιν, ἀντὶ 600 στρατιωτῶν ἔχομεν 250 ἢ 300 τὸ πολὺ, καὶ ἄλλους τόσους βαθμολόγους· εἶναι δυνατὸν νά μένῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν νὰ θεραπευθῶσι ταῦτα; ἀρκεῖ ἡ θέλησις, Κύριοι, ὅλα τὰ μέσα ὑπάρχουν. Δὲν λέγω ταῦτα διὰ νὰ κάμω ἀντιπολίτευσιν· οὐχὶ, ἴσως ἀκόμη δὲν εἶναι καιρὸς, μόλα ταῦτα ἂς λάβῃ πρόνοιαν τὸ ὑπουργεῖον, ὥστε ταῦτα νὰ θεραπευθῶσιν ἐντὸς ὀλίγου χρόνου. Ὁμιλοῦμεν πολλὰ περὶ οἰκονομιῶν καὶ τακτοποιήσεων, ἀλλὰ πρέπει ἀληθῶς νὰ ἀρχίσωμεν π. χ. πρὸ ὀλίγου ἦλθε τὸ πυροβολικὸν καὶ τὸ ἱππικὸν ἐνταῦθα ἐγὼ σᾶς ὁμολογῶ, ὅτι δὲν βλέπω τὴν ἀνάγκην τῆς παρουσίας αὐτῶν τῶν σωμάτων, διότι καὶ ἀστυνομία ὑπάρχει καὶ χωροφυλακὴ ὑπάρχει καὶ ἡ ἐθνοφυλακὴ ὑπάρχει, ἥτις ἐπὶ πολὺ ἐτήρησε τὴν τάξιν εἰς τὴν πόλιν καὶ θὰ χρησιμεύσῃ ἀκόμη. Τί ἤθελε συμβῆ, ἐὰν τὸ ἱππικὸν καὶ τὸ πυροβολικὸν δὲν ἤρχοντο ἐνταῦθα; Ἡ θέσις τοῦ πυροβολικοῦ δὲν εἶναι ἐν Ἀθήναις, ἐὰν ἄλλοτε ἦλθεν ἐδῶ εἰς τὴν ἕδραν, καὶ ἐγὼ εἴμην τότε διοικητὴς τοῦ τάγματος, ἦσαν ἄλλοι οἱ λόγοι. Ἡ θέσις τοῦ πυροβολικοῦ εἶναι εἰς τὸ Ναύπλιον, ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχουν τὰ φρούρια, τὰ ὁποῖα εἶναι τὸ ἔργον τοῦ πυροβολικοῦ· ἐδῶ ἀρκεῖ μία κανονοστοιχία· τί ἤθελε συμβῆ; ὄχι μόνον τὸ πυροβολικὸν ἤθελεν εἶσθαι εἰς τὴν θέσιν του, ἀλλὰ καὶ οἰκονομία μεγάλη ἤθελε γείνει, διότι ἐκεῖ ὑπάρχουν στρατῶνες, ὑπάρχουν ὅλα τὰ μέσα καὶ τὸ ὁπλοστάσιον μὲ τὸ ὁποῖον τὸ πυροβολικὸν ἔχει μεγάλην σχέσιν· τὸ ἴδιον λέγω διὰ τὸ ἱππικὸν, διατὶ νὰ ᾖναι ἐνταῦθα καὶ ὄχι εἰς τὸ Ἄργος, ὅπου ἔχει στρατῶνας, καὶ εἶναι ἡ θέσις του; Καὶ ἠξεύρετε ὁποῖα ἔξοδα φέρει ἡ μετάθεσις ἑνὸς σώματος ὁλοκλήρου, ἐνῷ ἂν ἐγίνετο καθὼς εἶπον τὸ πυροβολικὸν δὲν εἶχε νὰ κάμῃ τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ὑπάγῃ ἀπὸ τὸ Ἄργος εἰς τὸ Ναύπλιον, καὶ τὸ ἱππικὸν νὰ μένῃ εἰς τὸ Ἄργος ὅπου ἦτον. Φέροντες δὲ σήμερον τὰ σώματα ἐδῶ, πρέπει νὰ ἐνοικιάσωμεν οἰκίας, πρέπει νὰ κάμωμεν συμπόσια καὶ ἄλλα πολλὰ ἔξοδα. Ταῦτα εἶναι πράγματα τὰ ὁποῖα νομίζω, ὅτι δύνανται νὰ γίνωσι πρὸς ὠφέλειαν καὶ τοῦ στρατοῦ καὶ τῆς οἰκονομίας, διατὶ δὲν τὰ κάμνουν, βεβαίως πρέπει νὰ ἔχῃ τὸν λόγον του τὸ ὑπουργεῖον· ἀλλὰ νομίζω, ὅτι οἱ λόγοι αὐτοὶ δὲν εἶναι ἀληθεῖς.

§38ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΣ. Κύριοι, ὡς πρὸς τὸ μέρος, τὸ ὁποῖον ὁ προλαλήσας εἶπε, καθόσον ἀφορᾷ τὸ πυροβολικὸν καὶ τὸ ἱππικὸν, ὅτι εἶναι προτιμώτερον νὰ ᾖναι ἀλλοῦ παρὰ ἐδῶ, τοῦτο εἶναι ζήτημα, τὸ ὁποῖον δὲν ἀνήκει εἰς τὴν Συνέλευσιν, ἀλλ’ εἰς τὴν διοικητικὴν ἐξουσίαν. Καθόσον ἀφορᾷ τὴν τακτοποίησιν τοῦ στρατοῦ νομίζω, ὅτι ὕστερον ἀπὸ μίαν κατάστασιν πολὺ ἀνώμαλον τοῦ στρατοῦ, ἡ ὁποία μᾶς ἐτρόμαξεν ὅλους, δὲν εἶναι ὅπως λέγουν εὔκολον πρᾶγμα ἀμέσως νὰ τακτοποιηθῇ. Ὁ Κύριος ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν εἶπεν, ὅτι ἡ πρώτη φροντίς του εἶναι νὰ τακτοποιήσῃ τὸν στρατόν. Ἤκουσα παραδόξως πως τὸν Κύριον Ζυμβρακάκην, εἰπόντα, ὅτι εἶναι εὔκολον νὰ προσκαλέσῃ ὁ Ὑπουργὸς τοὺς σωματάρχας, νὰ ἀποδείξωσι τοὺς ὑπεραρίθμους βαθμολόγους, τῶν ὁποίων νὰ ὁρισθῇ τόπος διαμονῆς. Καί τί μὲ τοῦτο; Ἐπέρχεται οἰκονομία ἀληθὴς ἐκ τούτου; Βεβαίως ὄχι! ἐπερίμενον νὰ μᾶς εἴπουν τί μέτρα προτείνουν, ἐὰν εἶχον τὸ θάῤῥος, διὰ τοὺς ὑπεραρίθμους ἀνθυπασπιστὰς καὶ ὑπαξιωματικούς· ἐδῶ πρέπει νὰ ἐνασχοληθοῦν, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ δυσκολώτερον μέρος, τὸ βασανίζον πάντας ἡμᾶς ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἤλθομεν ἐδῶ. Ἐγὼ ἰδοὺ τί προτείνω· ἡ πρότασίς μου εἶναι νὰ ἀφεθῇ ἡ ἐνέργεια εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν στρατιωτικῶν, νὰ συστηθῇ ὅμως εἰς αὐτὸν νὰ καταγίνηται σπουδαίως, καὶ ἀφοῦ ὁ Κύριος ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν θέσῃ κάτω τοὺς ὀργανικοὺς νόμους, καὶ κανονίσῃ τὴν πρέπουσαν δύναμιν τοῦ στρατοῦ, σήμερον μάλιστα ὅπου τὸ Κράτος ἐξετάνθη καὶ ὁ στρατὸς θὰ λάβῃ μίαν μεταβολὴν, τότε νὰ ἔλθῃ νὰ μᾶς εἴπῃ τίνες εἰσὶν οἱ ὑπεράριθμοι, πόσοι, καὶ εἰς ποίας κατηγορίας θὰ ὑπαχθῶσιν ἀξιωματικοί τε, ἀνθυπασπισταὶ καὶ ὑπαξιωματικοί; Τότε δὲ ἐπιφυλάττομαι νὰ ἐκφράσω γνώμην, ἐὰν θεωρηθῇ ἀναγκαῖον.

§39ΔΑΓΡΕΣ. Κύριοι, καὶ πάλιν θὰ ἐκφράσω τὸν θαυμασμόν μου, ἀκούων, ὅτι ὑπάρχουν εἰς τὸν στρατὸν κατατεταγμένοι ἄνθρωποι ὄχι μόνον διεφθαρμένοι, ὅπως ὁ Κύριος Ζυμβρακάκης εἶπεν, ἀλλὰ καὶ κακοῦργοι αὐτόχρημα· μάλιστα κακοῦργοι κατετάχθησαν εἰς τὸν στρατὸν, ἔχοντες 15 κατηγορίας, 15 βουλεύματα εἰς τοὺς ὤμους των, καὶ ὅμως κατετάχθησαν, καὶ μὲ λύπην μου ἀκούω, ὅτι σήμερον ὑπὸ τὴν ἐπωμίδα τοῦ στρατοῦ καταπιέζουν, καταθλίβουν· ἡ ἔλλειψις ὅμως αὕτη, ἡ κατάχρησις ὀφείλεται ὄχι εἰς τὸν Ὑπουργὸν, ἀλλ’ εἰς τοὺς σωματάρχας, οἱ ὁποῖοι διὰ νὰ ἔχουν ἓν σῶμα, διὰ νὰ ἐξασκοῦν ἕκαστος τὰ συμφέροντά του τὰ προσωπικὰ, κατέταττον ἀνεξετάστως (θόρυβος). Φρονῶ, ὅτι ὀφείλομεν νὰ συστήσωμεν εἰς τὸν Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ταχέως μέτρα, νὰ ἀπέλθωσιν ἀπ’ αὐτῆς τῆς στιγμῆς οἱ οὕτω πως καταταχθέντες· δὲν εἶναι μόνον τὸ σῶμα τὸ κύριον τοῦ στρατοῦ, τὸ ὁποῖον χρειάζεται τῆς μεγάλης προσοχῆς τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, εἶναι καὶ ἄλλα πολλὰ, ἐν οἷς τὸ στρατιωτικὸν σχολεῖον, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς ὄχι καλὴν κατάστασιν.

§40ΑΓΓΕΛΙΝΙΔΗΣ. Ἀρκούμεθα εἰς τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ Κυρίου Ὑπουργοῦ.

§41ΔΑΓΡΕΣ. Αἱ φωναί σας πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν εὗρον ὑποδοχὴν, σήμερον ὅμως βεβαιωθῆτε, ὅτι δὲν θὰ λάβουν. Εἰς τὸ σχολεῖον τῶν στρατιωτικῶν πρέπει νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχήν του ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν. Τὸ σχολεῖον δὲν τὸ ἐκάμαμεν ἰδιοκτησίαν τινῶν οἰκογενειῶν· δὲν ἐξοδεύει τὸ Ἔθνος διὰ νὰ ἐνδιαιτῶνται ἐκεῖ ἄνθρωποι μὴ σπουδάζοντες· ἄνθρωποι ἀνάξιοι διὰ νὰ καταταχθῶσιν εἰς τὸν στρατόν. Εἰς τὸ σχολεῖον αὐτὸ οὐδεὶς δύναται νὰ γείνῃ ἀνεξετάστως δεκτός· μ’ ὅλον τοῦτο πολλοὶ ἔγειναν· καὶ ἄλλοι ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας, οἱ ὁποῖοι εὐδοκίμησαν εἰς τὰς ἐξετάσεις, περιφέρονται εἰς τὰς ἀγυιὰς, περιμένοντες τὸ ἀποτέλεσμα. Ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ὀφείλει νὰ λάβῃ ταχέως μέτρα περὶ τοῦ σχολείου, καθὼς ἐν γένει περὶ τοῦ στρατοῦ.

§42ΠΟΛΛΟΙ. Ἐφωτίσθημεν.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι, ὅτι ἐφωτίσθη ἡ Συνέλευσις παρακαλῶ νὰ σηκωθῶσιν (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι). Ἐφωτίσθη· (θόρυβος).

§44ΜΠΟΥΚΑΟΥΡΗΣ. Σᾶς κάμνω τὴν παρατήρησιν ἐγὼ, ὅτι καί τοι τόσον πλησίον δὲν ἤκουσα ὁποίαν ἐρώτησιν ἐκάμετε,

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν ἐπαναλαμβάνω λοιπόν. Οἱ παραδεχόμενοι, ὅτι ἡ Συνέλευσις ἐφωτίσθη, παρακαλῶ νὰ σηκωθῶσι (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι). Ἐφωτίσθη. Ὁ Κ. Δημητρακαράκος ἔχει τὸν λόγον νὰ ἀναπτύξῃ τὴν πρότασίν του.

§46ΔΗΜΗΤΡΑΚΑΡΑΚΟΣ. Ἡ πρότασίς μου Κύριοι πληρεξούσιοι, εἶναι φανερὰ, καὶ οὐδεμιᾶς ἀναπτύξεως ἀνάγκην ἔχει· διότι ὅλοι ἐννοεῖτε, καθὼς τὸ ἐνόησα καὶ ἐγὼ, καὶ ἐπείσθητε, ὅτι πολλαὶ καὶ συχναὶ ἀπουσίαι λαμβάνουσι χώραν ἀπὸ τὰς ἀρχὰς τῆς συγκροτήσεως τῆς Συνελεύσεως ταύτης· καὶ τοιουτοτρόπως εἴτε συνεδριάσεις δὲν γίνονται, εἴτε ἀναβάλλονται κατὰ μίαν καὶ δύο καὶ πολλάκις τρεῖς ὥρας, τὸ ὁποῖον θεωρῶ ἀξιολύπητον Κύριοι, διότι ἐνῷ μᾶς πληρόνει τὸ ἔθνος, ἡμεῖς παραμελοῦμεν τὸ καθῆκόν μας, καὶ δὲν ἐρχόμεθα ἐγκαίρως διὰ νὰ συγκροτῶμεν τὰς συνεδριάσεις εἰς τὰς ὁποίας πρόκειται νὰ συνεδριάσωμεν καὶ νὰ μελετήσωμεν τὰ συμφέροντα τῆς πατρίδος μας. Τούτου ἕνεκα, Κύριοι, παρετήρησα, ὅτι πολλὰ προεδρεῖα προσεπάθησαν νὰ θεραπεύσωσι τὸ κακὸν τοῦτο, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν τὸ κατώρθωσαν εἰσέτι, καὶ ἐξακολουθοῦμεν ἀπουσιάζοντες ὡς καὶ πρότερον, καὶ μάλιστα περισσότερον· διὰ τοῦτο ἐνόμιζον ὅτι πρέπει νὰ ἐπέλθῃ ἐναντίον τῶν ἀπουσιαζόντων ἡ ἀποστέρησις τῆς ἀποζημιώσεώς των, καὶ διὰ τοιούτου μέσου, νομίζω, ὅτι θέλομεν κατορθώσει καλλίτερον νὰ ἤμεθα ἀκριβεῖς, καὶ ἀντὶ νὰ ἀναβάλλωμεν τὰς συνεδριάσεις μας, ὅπερ ἀξιοκατάκριτον, ἕως εἰς τὴν μίαν καὶ τὰς δύω Μ. Μ. ν’ ἀρχίζωμεν π. μ. ὅπως ὅλα τὰ συνταγματικὰ συνέδρια, εἰς ὅλα τὰ συνταγματικὰ ἔθνη, καθὼς καυχώμεθα, ὅτι εἴμεθα καὶ ἡμεῖς. Δι’ αὐτὰ Κύριοι, ἐπρότεινα, ὥστε ἐὰν τολμήσῃ τις, ἀφοῦ τὸ Προεδρεῖον ἔχει προσδιωρισμένην ὥραν τὴν 11 νὰ μὴν ἐμφανισθῇ κατ’ ἐκείνην τὴν ὥραν, καὶ πράξει τὴν ἔλλειψιν ταύτην τρὶς τοῦ μηνός, τὸ προεδρεῖον νὰ τὸν ἀποστερῇ τῆς ἀποζημιώσεως καὶ νὰ τὴν διαθέτῃ ὑπὲρ ὅλων τῶν Ἑλλήνων καὶ μάλιστα τῶν ἀγωνιστῶν. Διὰ τοῦτο ἔκαμα τὴν πρότασιν ἀπὸ αἴσθημα καὶ ζῆλον εἰς τὸ νὰ διορθώσω αὐτὸ τὸ κακὸν, τὸ ὁποῖον ζημιώνει καὶ τὴν πατρίδα καὶ μᾶς καθιστᾷ ἀναξίους τῶν ἐλευθεριῶν, τὰς ὁποίας ζητοῦμεν.

§47ΠΟΛΛΟΙ. Εὖγε.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι, ὅτι εἶναι συζητητέα ἡ πρότασις αὕτη νὰ σηκωθῶσιν (ἐγείρονται ὀλίγοι) δὲν παρεδέχθη Ὁ Κ. Ὀδυσσεὺς ἔχει τὸν λόγον ἵνα ἀναπτύξῃ τὴν πρότασίν του ἐπὶ τῶν συντάξεων.

§49ΟΔΥΣΣΕΥΣ. Κύριοι πληρεξούσιοι, γνωρίζω καλῶς ὅτι ἐν Ἑλλάδι ὑπάρχουν δύο νόμοι περὶ συντάξεων· ὁ μὲν διὰ τὰς χήρας καὶ τὰ ὀρφανὰ τῶν γερουσιαστῶν, ὁ δὲ διὰ τὰς χήρας καὶ τὰ ὀρφανὰ τῶν ἀξιωματικῶν. Οἱ νόμοι αὐτοὶ προσδιορίζουν τὸ ἀποδοτέον ποσὸν εἰς τὰς χήρας τούτων· οἱ νόμοι αὐτοὶ μένουσι μέχρι τοῦδε ἀμετατρέπτως ἐν ἰσχύϊ. Ἡ προσωρινὴ Κυβέρνησις τῆς 10 8βρίου ἐναντίον τῶν ἀναφερομένων νόμων, ἐναντίον τῶν νόμων τῆς ἀνάγκης, λέγω τῆς ἀνάγκης, διότι παραδέχομαι πληρέστατα, ὅτι εἰς ἐπαναστατικὰς ἐποχὰς, ἡ Κυβέρνησις ὡς μέσον συντηρήσεως δύναται νὰ κάμῃ πολλά· καὶ δύναται καθὼς ἔκαμε νὰ δώσῃ βαθμοὺς, διότι ἦτο τῆς ἀνάγκης, δύναται νὰ δώσῃ χρήματα, διότι ἦτο τῆς ἀνάγκης, ἀλλ’ ἐναντίον τῆς ἀνάγκης, λέγω, ἔδωκαν εἰς μερικὰ πρόσωπα συντάξεις. Ἴσως, Κύριοι, θὰ ἀντιτάξωσιν ὅτι ἡ τότε προσωρινὴ Κυβέρνησις περιελάμβανεν εἰς ἑαυτὴν καὶ τὸ δικαίωμα τοῦ νομοθετεῖν· ἀναγνωρίζω, Κύριοι τοῦτο πληρέστατα, ἀλλὰ δίδουσα συντάξεις ἄνευ νόμου προηγουμένου παραβιάζει τοὺς καθεστῶτας νόμους· δὲν ἐνομοθέτησεν ἡ προσωρινὴ Κυβέρνησις νόμον κανονίζοντα τὰ δικαιώματα, τὰ προσόντα, τὰ ποσὰ, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ δώσῃ εἰς τὰς οἰκογενείας, καὶ ἔπειτα νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν ἐφαρμογὴν αὐτοῦ, ἀλλὰ κατ’ ἄτομα ὡρισμένα θεσπίζει, χορηγεῖται εἰς τὸν δεῖνα σύνταξις 500 δραχμῶν, χορηγεῖται εἰς τὴν δεῖνα σύνταξις 400 δραχμῶν. Ποῦ ἡ Προσωρινὴ Κυβέρνησις βασιζομένη ἔδωκεν αὐτὰς τὰς συντάξεις; Δὲν θέλω νὰ κατηγορήσω τὴν Κυβέρνησιν, θέλω μόνον νὰ σᾶς πείσω, ὅτι τὰ ψηφίσματα αὐτὰ τῆς Προσωρινῆς Κυβερνήσεως δύναται ἀναδρομικῶς ἡ Συνέλευσις νὰ τὰ καταργήσῃ· διότι δὲν στηρίζονται εἰς κανένα νόμον (θόρυβος). Οἱ ἐναντίοι τῆς προτάσεως προτάττουν, ὅτι δὲν εἶναι 700,000 δραχμῶν ὡς εἶπον, ἀλλὰ 36,000 μόνον, αὐτὴ ὅμως ἡ ἔνστασίς των δὲν τοὺς ὠφελεῖ· διότι καὶ εἰς τὴν μίαν περίστασιν καὶ εἰς τὴν ἄλλην πάντοτε τὸ παράνομον ὑπάρχει· καὶ ἐὰν παρανόμως διετέθησαν 1000 δραχμαί, ὀφείλει ἡ Συνέλευσις νὰ τὸ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν. Θὰ μὲ εἴπουν, ὅτι ἐδόθησαν αὗται αἱ συντάξεις εἰς οἰκογενείας ἐχούσας δικαιώματα μεγάλα· ἀλλὰ, Κύριοι, ἡ προσωρινὴ Κυβέρνησις ἔπρεπε νὰ ἀφήσῃ τὴν σύζυγον τοῦ Ῥούκη ἄνευ ὀβολοῦ, ἔπρεπε νὰ ἀφήσῃ τὴν σύζυγον τοῦ Πανουργιᾶ ἄνευ ὀβολοῦ, ἔπρεπε νὰ ἀφήσῃ τὴν σύζυγον τοῦ Ὀδυσσέως! Βλέπετε λοιπὸν, ὅτι σήμερον δὲν δύνανται νὰ ἀντιτάξουν ὅτι ἐκεῖνοι ἔχουν περισσότερα δικαιώματα, καὶ ἔπρεπε νὰ ἐφελκύσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν ἰδιαιτέραν προσοχήν της εἰς αὐτὰ τὰ ἄτομα. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἔπρεπεν ἡ Συνέλευσις νὰ λάβῃ τὴν πρότασιν ταύτην ὑπ’ ὄψιν, καὶ κατὰ συνέπειαν νὰ ἀκυρώσῃ αὐτὰς τὰς συντάξεις, νὰ συστήσῃ δὲ ἐπιτροπὴν ἡ ὁποία νὰ ἐξετάσῃ τὰ δικαιώματα ὅλων τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἐχουσῶν δικαιώματα καὶ νὰ φέρῃ ἕνα νόμον, ὁ ὁποῖος νὰ ἦναι γενικὸς, καὶ ὄχι κατ’ ἄτομον· διότι τοῦτο θεωρεῖται ὡς κατ’ ἀρέσκειαν διανομὴ τοῦ δημοσίου πλούτου.

§50ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ. Πρέπει νὰ ὑπάγῃ εἰς τὰ τμήματα.

§51ΟΔΥΣΣΕΥΣ. Ἂς ὑπάγῃ.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐρωτήσω τὴν Συνέλευσιν, ἂν τὴν θεωρῇ συζητητέαν.

§53Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐζήτησα τὸν λόγον Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἡ προκειμένη συζήτησις ἀφορᾷ τὴν ἀρχὴν τῆς προτάσεως, ἐὰν εἶναι δεκτὴ ἢ ὄχι, σκοπῶ ν’ ἀποδείξω, ὅτι δὲν εἶναι παραδεκτὴ καὶ ἑπομένως ἐζήτησα τὸν λόγον, διὰ ν’ ἀντιταχθῶ εἰς τὸν προτείναντα.

§54ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Δὲν ἀναγινώσκετε τὸ μέρος αὐτὸ τοῦ Κανονισμοῦ;

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§56ΚΑΛΟΣ. Ἰδοὺ τί λέγει τὸ ἄρθρον 28 τοῦ κανονισμοῦ καὶ τὸ 29. Ἄρθρον 28. Ὁ θέλων νὰ ὑποβάλῃ πρότασιν πληρεξούσιος παραδίδει αὐτὴν ἔγγραφον καὶ ἰδιοχείρως ὑπογεγραμμένην εἰς τὸ Προεδρεῖον· ἡ πρότασις ἀναγινώσκεται, ὁ δὲ προτείνας αὐτὴν ἀναγγέλλει τὴν ἡμέραν, καθ’ ἣν θέλει νὰ κάμῃ τὴν ἀνάπτυξίν της, καὶ ἡ Συνέλευσις ἀκούσασα ὁρίζει αὐτήν. Ἄρθρον 29. Τὴν ὁρισθεῖσαν ἡμέραν, ἂν ἡ πρότασις ἀναγνωσθεῖσα, ὑποστηριχθῇ ὑπὸ δύο πληρεξουσίων, ἄρχεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τοῦ συνόλου τῆς προτάσεως, μετὰ τὴν ὁποίαν ὁ Πρόεδρος ἐρωτᾷ τὴν Συνέλευσιν, ἂν ἡ καθυποβληθεῖσα πρότασις εἶναι συζητητέα, ἀναβλητέα ἢ ἀποῤῥιπτέα. Ὥστε δύναται ν’ ἀγορεύσῃ καὶ ἄλλος κατὰ τῆς προτάσεως.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑποστηρίζεται ἀπὸ κανένα ἄλλον αὐτὴ ἡ πρότασις;

§58ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§59Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Θέλω περιορισθῆ εἰς τὰς διατάξεις τοῦ κανονισμοῦ, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπιτρέπουσιν οὐδεμίαν ἄλλην συζήτησιν κατὰ τὴν ἡμέραν ταύτην παρὰ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῆς προτάσεως, τὰς διατάξεις ταύτας ὅμως δὲν εἶχεν ὑπ’ ὄψιν ἐκεῖνος, ὅστις ὑποστηρίζει τὴν πρότασιν καὶ διὰ τοῦτο εἰσῆλθεν εἰς τὴν ἐξέτασιν τῆς οὐσίας, ἐπελήφθη τῆς ἐξετάσεως τῶν προσώπων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἔλαβον σύνταξιν ὑπὸ τῆς προσωρινῆς Κυβερνήσεως, τὸ ὁποῖον δὲν ἦτο ἀντικείμενον τῆς ἡμερησίας διατάξεως· διὰ τοῦτο δὲν εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην ν’ ἀναιρέσω τὰς σκέψεις τοῦ προαγορεύσαντος ἐπὶ τῶν προσώπων· ἤθελα προσλάβει μεγάλην πρὸς τοῦτο εὐκολίαν, διότι ἤθελε μὲ συντρέχει ὁλόκληρος ἡ ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ ἀγῶνος. Ὁ λόγος, Κύριοι ἐπὶ τοῦ ὁποίου στηρίζεται ἡ πρότασις τοῦ Κυρίου Ὀδυσσέως, εἶναι, ὅτι ἡ πρᾶξις τῆς προσωρινῆς Κυβερνήσεως ἦτο παράνομος, ἀντιβαίνει εἰς τοὺς νόμους τῆς ἐπικρατείας, καὶ σᾶς ἔφερεν ὡς παράδειγμα, ὅτι νόμοι ὑπάρχουν εἰς τὴν ἐπικράτειαν, οἱ ὁποῖοι κανονίζουσιν, ὅτι αἱ χῆραι καὶ αἱ οἰκογένειαι τῶν γερουσιαστῶν λαμβάνουσι σύνταξιν καὶ προσδιορίζουσι τὸ ποσὸν τῆς συντάξεως, σᾶς ἀνέφερεν ὡς παράδειγμα διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ τὸν ἰσχυρισμόν του, ὅτι νόμοι ὑπάρχουσιν, οἱ ὁποῖοι κανονίζουσιν, ὅτι αἱ ἀπονεμηθεῖσαι συντάξεις ὑπὸ τῆς προσωρινῆς Κυβερνήσεως ἀπενεμήθησαν ἐναντίον νόμων κειμένων, σᾶς ἔφερεν ὡς παράδειγμα, ὅτι ὑπάρχουσι νόμοι, οἱ ὁποῖοι κανονίζουν νὰ λαμβάνωσι σύνταξιν αἱ οἰκογένειαι τῶν στρατιωτικῶν καὶ προσδιορίζουσι τὰ ποσὰ τὰ ὀφειλόμενα εἰς τὰς οἰκογενείας ταύτας, καὶ ὅμως ἐναντίον τῶν νόμων ἀπενεμήθησαν αἱ συντάξεις αὐταί. Αὕτη ἦτο ἡ σειρὰ τῶν συλλογισμῶν τοῦ Κυρίου Ὀδυσσέως καὶ ἐπὶ ταύτης ἐστήριξεν ἰδίως τὴν πρότασίν του· τὴν σειρὰν ταύτην προτίθεμαι νὰ ἀνασκευάσω καὶ ὑποθέτω, ὅτι δὲν ἔχω ἀνάγκην πολλοῦ κόπου πρὸς τοῦτο. Γνωρίζετε, Κύριοι, ὅτι τὸ ἀπονέμειν συντάξεις ἁρμόζει εἰς μόνην τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν· ἡ νομοτελεστικὴ ἐξουσία δὲν ἔχει δικαίωμα ν’ ἀπονέμῃ συντάξεις, ἐπειδὴ ὅμως τάξεις διάφοροι ὀργάνων ὑπηρετούντων τὴν πολιτείαν ἔχουσιν ἀνεγνωρισμένα δικαιώματα διὰ νὰ τύχωσι παρ’ αὐτῆς εἴτε αὐτὰ ταῦτα τὰ ὄργανα, εἴτε αἱ οἰκογένειαι αὐτῶν συνδρομῶν καὶ προστασίας, διὰ τοῦτο ἂν δι’ ἕκαστον τῶν ἀτόμων τούτων προτείνῃ ἡ νομοτελεστικὴ ἐξουσία πρότασιν νόμου ἰδίου πρὸς ἀπονομὴν συντάξεως, ἤθελεν ἀπασχολήσει συγχρόνως τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν διὰ πλήθους νόμων· ἐφευρέθη σύστημα ὅπερ ἀκολουθοῦσι πανταχοῦ, ὥστε ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία νὰ ἐκδίδῃ ἕνα νόμον γενικὸν, ὅστις νὰ κανονίζῃ τὰς εἰδικὰς περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι χαρακτηρίζουν ἑκάστην τῶν τάξεων τῶν ὀργάνων τῆς πολιτείας καὶ ἑπομένως νὰ δίδῃ τὸ δικαίωμα εἰς τὴν νομοτελεστικὴν ἐξουσίαν διὰ διαταγμάτων πολλῶν καὶ οὐχὶ διὰ νόμων ν’ ἀπονέμῃ σύνταξιν εἰς ἕκαστον τῶν ἀτόμων τούτων σύμφωνα μὲ τοὺς ὅρους τοῦ νόμου τούτου. Δὲν ἠξεύρω, ἐὰν ἦναι καταληπτὰ εἰς πάντας αὐτὰ τὰ ὁποῖα σᾶς εἶπον, καὶ διὰ τοῦτο συγχωρήσατέ μοι νὰ σᾶς φέρω ἓν παράδειγμα· ὁ στρατὸς ὑπηρετεῖ τὴν πολιτείαν καὶ πάντες οἱ ἀνήκοντες εἰς τὸν στρατὸν ἔχουσι δικαίωμα συνδρομῆς καὶ προστασίας ἀπὸ τὴν πολιτείαν, ὡς τὸ ἔχουσι διὰ τὸν χρόνον ἐκεῖνον κατὰ τὸν ὁποῖον δὲν θέλουν εἶσθαι πλέον εἰς κατάστασιν νὰ ὑπηρετήσουν ἐν ἐνεργείᾳ τὴν πολιτείαν καὶ δι’ ἐκείνους ἀκόμη, τοὺς ὁποίους ὀφείλουσι νὰ προνοῶσι διὰ τὴν οἰκογένειάν των, ὅταν αὐτοὶ ἐκλίπωσιν· ἀλλ’ ἐὰν δι’ ἕκαστον ἀξιωματικὸν, ἐὰν δι’ ἕκαστον ἄλλον ἐκ τῶν μελῶν τοῦ στρατοῦ ἡ νομοτελεστικὴ ἐξουσία εὑρίσκετο ἠναγκασμένη νὰ πηγαίνῃ εἰς τὰς Βουλὰς, νὰ παρουσιάζῃ ἕνα νόμον καὶ νὰ χορηγῇ σύνταξιν δι’ ἕκαστον αὐτῶν, τότε βεβαίως ἐννοεῖται, ὅτι αἱ Βουλαὶ δὲν ἤθελον κάμει τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ψηφίζωσι νόμους τοιούτους. Λοιπὸν ἐφευρέθη τὸ σύστημα νὰ ὁρισθῶσιν ἐκ τῶν προτέρων διὰ νόμου γενικὰ προσόντα ἐκείνων, τῶν ἐχόντων δικαίωμα πρὸς σύνταξιν, καὶ ἑπομένως ἡ νομοτελεστικὴ ἐξουσία ν’ ἀπονέμῃ διὰ διαταγμάτων τὰς συντάξεις. Τοιοῦτος νόμος εἶναι ὁ περὶ συντάξεως τῶν χηρῶν καὶ ὀρφανῶν τῶν ἀγωνιστῶν. Ἐλησμόνησεν ὁ φίλος μου Κύριος Ὀδυσσέως, ὅτι ἐν τῷ νόμῳ περὶ συντάξεως τοῦ Στρατοῦ ὑπάρχει εἰδικὴ διάταξις, τῆς ὁποίας τὴν ἀξίαν πολὺ σᾶς συνιστῶ. Ἡ διάταξις αὕτη ἐκτὸς τῶν συντάξεων τούτων, τὰς ὁποίας δυνάμει τοῦ Νόμου ἡ νομοτελεστικὴ ἐξουσία ἔχει δικαίωμα νὰ χορηγῇ εἰς τὰ μέλη τοῦ στρατοῦ, δύναται ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία ν’ ἀπονέμῃ συντάξεις ἐκτάκτους εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι προσήνεγκον οὐχὶ συνήθεις καὶ κοινὰς ὑπηρεσίας εἰς τὴν πατρίδα, ἀλλ’ ἐκτάκτους.

§60ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Διὰ νόμου.

§61Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Μάλιστα ἐλησμόνησεν ἀκόμη ὁ φίλος μου Κύριος Ὀδυσσεὺς, ὅτι ἡ διάταξις αὕτη, τὴν ὁποίαν ὁ Νόμος περὶ συντάξεως τοῦ στρατοῦ περιλαμβάνει ἦτο διάταξις, ἥτις δὲν ἦτο ἀνάγκη νὰ περιληφθῇ ἐν τῷ Νόμῳ, διότι εἰς πᾶσαν περίστασιν ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ εἰσαγάγῃ εἰς τὸν γενικὸν κατάλογον τῶν ἀτόμων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα διεκρίθησαν ἐν τῷ μέσῳ τοῦ ὅλου καὶ προσέφερον ὑπηρεσίας πολὺ μεγαλητέρας ἀπὸ ἐκείνας, τὰς ὁποίας ὁ γενικὸς Νόμος προεῖδεν, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει Νόμος εἰδικὸς δύναται ν’ ἀπονείμῃ καὶ εἰς αὐτοὺς σύνταξιν τοιαύτην. Δὲν ἐνόησα ὅμως, ἂν ὁ Κύριος Ὀδυσσεὺς ἐθεώρησε τὴν πρᾶξιν τῆς προσωρινῆς Κυβερνήσεως, δι’ ἧς ἀπενεμήθησαν συντάξεις εἰδικαὶ εἰς τὰ ἄτομα, εἰς τὰ ὁποῖα ἀπενεμήθησαν, ἂν τὴν ἐθεώρησε νομοθετικὴν ἢ τῆς νομοτελεστικῆς ἐξουσίας· ἂν τὴν ἐθεώρησε τῆς νομοτελεστικῆς ἐξουσίας, ὡς ἁπλοῦν θέσπισμα, τότε βεβαίως ἀναγκάζομαι νὰ δικαιολογήσω τὴν πλάνην, εἰς τὴν ὁποίαν περιέπεσε, καὶ νὰ εἴπω, ὅτι ὁ Κύριος Ὀδυσσεὺς ὑπέβαλεν, ὅτι διὰ διαταγμάτων ἀπενεμήθησαν συντάξεις μὴ δίκαιαι ὡς προτείνας τοιαύτην πρότασιν· ἀλλ’ ἤθελα τὸν παρακαλέσει νὰ ἐξετάσῃ τὰς πράξεις ταύτας, καὶ ἤθελεν ἰδεῖ ὅτι εἶναι πράξεις φέρουσαι τοὺς χαρακτῆρας τῆς νομοθετικῆς πράξεως, εἶναι νόμοι εἰδικοὶ, δι’ ὧν ἀπενεμήθησαν ἀτομικαὶ συντάξεις εἰς ὡρισμένα ἄτομα. Αἱ πράξεις τῆς νομοτελεστικῆς ἐξουσίας φέρουσιν ἐξαιρετικοὺς τύπους ὅλως διόλου ἐξαιρετικοὺς, διαφορετικοὺς ἀπὸ τὰς πράξεις τῆς νομοθετικῆς· καὶ εἰς μὲν τὰς συντεταγμένας συνταγματικὰς πολιτείας, ἐπειδὴ τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν ἐξασκοῦσιν ὁ Βασιλεὺς, ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Γερουσία, αἱ πράξεις τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας ἐκπορεύονται ἐκ τῶν 3 τούτων σωμάτων· ἀλλ’ εἰς τὰς πολιτείας, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι συντεταγμέναι ἔτι, καθὼς διετελοῦμεν ἡμεῖς πρὸ ὀλίγου καιροῦ, αἱ πράξεις τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας ἐξεδίδοντο ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῇ προτάσει ὁλοκλήρου τοῦ συμβουλίου τῶν ὑπουργῶν. Ἡ προσωρινὴ Κυβέρνησις μάλιστα ἐτήρησε καὶ διέκρινέ τινα· καὶ διὰ τῆς διακρίσεως ταύτης ἤθελησε νὰ ἀπαλλάξῃ τὸν κόσμον ἀπὸ τὴν πλάνην εἰς τὴν ὁποίαν ἐδύνατο νὰ περιπέσῃ, καὶ διὰ τοῦτο τοὺς μὲν νόμους ὠνόμαζε Ψηφίσματα, τὰς δὲ πράξεις τῆς νομοτελεστικῆς ἐξουσίας Θεσπίσματα· αἱ πράξεις δὲ, δι’ ὧν ἀπενεμήθησαν αἱ συντάξεις αὐταὶ, ἦσαν κυρίως ψηφίσματα, καὶ τοῦτον τὸν τύπον μεταχειρίζονται αὐτὰ τὰ ἔγγραφα. Ἀποδείξας, Κύριοι, ὅτι ἡ προσωρινὴ Κυβέρνησις ἀπένειμεν εἰδικὰς συντάξεις εἰς ὡρισμένα ἄτομα, καὶ ἀπονείμασα δὲν παρέβη τοὺς νόμους, οἱ ὁποῖοι κανονίζουν τὴν ἀπονομὴν συντάξεως εἰς μερικὰς κατηγορίας πολιτῶν· ἀποδείξας προσέτι, ὅτι ἡ προσωρινὴ Κυβέρνησις ἀπονείμασα τὰς συντάξεις ταύτας διὰ νομοθετικῶν πράξεων, ἐξήσκησε νομοθετικὴν ἐξουσίαν, τὴν ὁποίαν εἶχε, νομίζω, ὅτι ἔφθασα εἰς τὸν σκοπὸν, τὸν ὁποῖον εἶχον νὰ ἀποδείξω, δηλονότι, ὅτι ἡ πρότασις τοῦ Κ. Ὀδυσσέως δὲν εἶναι παραδεκτή. Λοιπὸν ἀνθίσταμαι εἰς τὴν γνώμην αὐτοῦ, τοῦ νὰ κηρυχθῇ συζητητέα καὶ προτείνω τὴν ἀπόῤῥιψιν αὐτῆς.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Συνέλευσις θέλει νὰ παραταθῇ ἡ συζήτησις;

§63ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι, ὅτι ἡ Συνέλευσις ἐφωτίσθη, νὰ σηκωθῶσιν (ἀνίστανται οἱ περισσότεροι). Ἐφωτίσθη.

§65ΟΔΥΣΣΕΥΣ. Δὲν εἶναι πλήρης ἡ Συνέλευσις.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐρωτήσω τὴν Συνέλευσιν, ἐὰν θεωρῇ τὴν πρότασιν συζητητέαν.

§67ΚΑΛΟΣ. Εἶναι εἰς τὰ δωμάτια οἱ πληρεξούσιοι.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ἔλθουν οἱ ΚΚ. πληρεξούσιοι ἀπὸ τὰ δωμάτια, διότι γίνεται ἡ ἔνστασις, ὅτι δὲν εἴμεθα πλήρεις. Εἰς τὰς θέσεις σας, Κύριοι πληρεξούσιοι. Λοιπὸν ἐπιμένετε εἰς τὴν ἔνστασίν σας;

§69ΤΙΝΕΣ. Ὄχι.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε θὰ ἐρωτήσω τὴν Συνέλευσιν, ἐὰν ἡ πρότασις τοῦ Κ. Ὀδυσσέως περὶ καταργήσεως τῶν συντάξεων, τῶν δοθεισῶν ἀπὸ τὴν προσωρινὴν Κυβέρνησιν, εἶναι ἢ ὄχι συζητητέα, καὶ παραπεμπτέα εἰς τὰ τμήματα· οἱ παραδεχόμενοι λοιπὸν, ὅτι εἶναι συζητητέα παρακαλῶ νὰ σηκωθῶσιν (ἐγείρονται πολλοί).

§71ΠΟΛΛΟΙ. Δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, Κύριε Πρόεδρε.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν ἐπιτρέπετε νὰ ἐρωτήσω τἀνάπαλιν.

§73ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΙ ΕΤΕΡΟΣ. Δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι, ὅτι ἡ πρότασις δὲν εἶναι συζητητέα, παρακαλῶ νὰ σηκωθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι)· παρεδέχθη.

§75ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Ὅταν ζητῆται ὀνομαστικὴ κλῆσις, δύναται τὸ Προεδρεῖον αὐθαιρέτως νὰ προβαίνῃ; περίεργον πρᾶγμα!

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρχόμεθα εἰς τὰς ἀναφορὰς, ἀλλ’ ὁ Κ. Καλὸς, ἔχει τὸν λόγον διὰ μίαν ἐπερώτησιν.

§77ΚΑΛΟΣ. Κύριοι πληρεξούσιοι, πρό τινων ἡμερῶν ἐψηφίσατε ἕνα νόμον περὶ ἐπιβολῆς φόρου εἰς τὸ θέατρον· δὲν θέλω νὰ ἐξετάσω κατὰ πόσον ἡ Κυβέρνησις ὑποχρεοῦται νὰ ἐπικυρώσῃ ἢ ἀκυρώσῃ τὸν νόμον αὐτόν· ὅ,τι πληροφοροῦμαι εἶναι τὸ ἑξῆς, ἐπὶ τοῦ ὁποίου νομίζω, πρέπει νὰ ἐκφρασθῇ ἡ Συνέλευσις αὐτὴ, πρὶν φθάσωμεν εἰς τὰ μακαρίτικα, τουτέστι νὰ δαπανᾷ ἡ Κυβέρνησις, καὶ νὰ ἔρχεται νὰ σᾶς λέγῃ ὅτι ἐδαπάνησα. Πληροφοροῦμαι λοιπὸν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀντὶ νὰ φθάσῃ εἰς ἓν τῶν δύο μέτρων, τοῦ ν’ ἀκυρώσῃ ἢ ἐπικυρώσῃ τὸν νόμον, προέβη εἰς ἓν ἄλλο μέτρον, τὸ ὁποῖον θέλει ἔχει ἐπιβλαβεῖς συνεπείας εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον. Τινὲς τῶν ἰδιοκτητῶν ἀπ’ ἀρχῆς συνεφώνησαν νὰ συνεισφέρουν, οἱ πλεῖστοι ὄχι. Σήμερον ἵνα μὴ καταστῇ ἀδύνατος ἡ πρόσκλησις ἑνὸς κέρδους ἐκ μέρους τῶν ἰδιοκτητῶν, θέλουν νὰ ὑποχρεώσουν πλαγίως πως τὸ δημόσιον ν’ ἀναλάβῃ τὴν ἐργολαβίαν τοῦ θεάτρου καὶ καταβάλῃ 50,000 δραχ., διότι ἄνευ τοῦ ποσοῦ τούτου οὐδεὶς ἐκ τῶν παρουσιασθέντων μέχρι τοῦδε ἐργολάβων ἔχει τὴν ἐργολαβίαν. Συνέστησεν ἐπιτροπὴν, ἥτις ἦλθε, συνεννοήθη μὲ τὸν ἐργολάβον, καὶ ἐπειδὴ τὸ ποσὸν τῶν 50,000 δραχμῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πληρωθῇ ἐκ μέρους τῆς Συνελεύσεως, ἐμηχανεύθησαν τὸ ἑξῆς, τουτέστι νὰ φανῇ, ὅτι οἱ ἰδιοκτῆται συγκατατίθενται νὰ πληρώσουν ἀνὰ 300 δραχμάς· ἀλλ’ ἡ πρᾶξις αὕτη δὲν εἶναι ὅλων τῶν μετόχων τῶν θεωρείων, ἀλλ’ ἑνὸς μέρους ἐξ αὐτῶν, καὶ εἶναι μονομερής. Δέκα λέγουν νὰ πληρώσουν, ἀλλὰ τοῦτο δὲν ἔχει καμμίαν συνέπειαν, ὅτε αὔριον θὰ ἔλθῃ ἡ πληρωμή. Ἡ Συνέλευσις ἀπὸ τοῦδε πρέπει νὰ εἴπῃ ὅτι δὲν ἐννοεῖ νὰ πληρώσῃ, ὅταν βάλῃ τὸ δημόσιον 50,000 δραχ. ἐὰν δὲν συνεισφέρουν ἐξ ἡμισείας καὶ οἱ κάτοχοι τῶν θεωρείων καὶ ἑπομένως ὅτι εἶναι εἰς βάρος τῶν ὑπουργῶν.

§78ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§79ΔΙΟΜΗΔΗΣ. Θαυμάζω, Κύριοι, πῶς εἶναι δυνατὸν, ἐνῷ παρουσιάζονται ὑπὸ συζήτησιν σπουδαῖαι καὶ μέγα συμφέρον ἔχουσαι προτάσεις, νὰ ἐπιμένῃ εἷς τῶν Κυρίων πληρεξουσίων νὰ παρεμβάλῃ ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς ἐπερωτήσεως πρὸς ὑπουργὸν ἄλλας προτάσεις. Ἀπεφάσισεν ἡ Συνέλευσις εἰς τὸ τέλος μιᾶς συνεδριάσεως περὶ τοῦ θεάτρου, χωρὶς νὰ ἐρωτηθῶσι τὰ τμήματα, χωρὶς νὰ λάβωμεν παντάπασι γνῶσιν οἱ πλεῖστοι τῶν πληρεξουσίων (ἐνταῦθα καταλαμβάνει τὴν ἕδραν τοῦ Προέδρου ὁ Κ. Παπαμιχαλόπουλος ὁ Ἀντιπρόεδρος), δηλ. ἔγεινεν ἐκ τοῦ προχείρου μία πρότασις, ἐσχηματίσθη πλειονοψηφία καὶ ἀπεφάσισεν αὐθωρεὶ ἡ Συνέλευσις· ἐτελείωσε τοῦτο. Τόρα ὁ Κ. Καλὸς τί πρότασιν κάμνει; ἔχουν δίκαιον οἱ ἰδιοκτῆται νὰ σᾶς εἴπουν· εἶναι μὲν, ἀπρόσβλετον ὅ,τι ἀπεφάσισεν ἡ Συνέλευσις, ἀλλ’ ὄχι καί δίκαιον, διότι ἐδήμευσε τὸ ἥμισυ τοῦ εἰσοδήματός μας, δηλαδὴ ἔκαμεν ἓν βῆμα τολμηρόν· ἀλλὰ πρὸς τί ἐπανέρχεσθε πάλιν εἰς αὐτό; ποῖον τὸ μέγα συμφέρον τῆς κοινωνίας; Καὶ τῷ ὄντι κάθηται ὁ Κ. Καλὸς καὶ φαντάζεται τί θὰ κάμουν οἱ ὑπουργοί, ζητεῖ νὰ τοὺς ἐμποδίσωμεν ἐν ᾧ μάλιστα ἀφοῦ δὲν ἐκυρώθη ἀκόμη τὸ ψήφισμα τῆς Συνελεύσεως ὑπὸ τοῦ Βασιλέως. Νομίζω, Κύριοι, ὅτι εἶναι ἀνάξιον μιᾶς Συνελεύσεως νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τοιοῦτον ἀντικείμενον· ἀρκεῖ ὅτι ἐθυσιάσαμεν ἅπαξ διὰ μιᾶς ἀποφάσεώς μας τὸ κοινὸν δίκαιον· δὲν βλέπω ἰσχυρὸν λόγον νὰ ἐπανέλθωμεν καὶ νὰ κάμωμεν περὶ τούτου ἐρώτησιν εἰς τὸ ὑπουργεῖον.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, Κ. Καλὲ, νὰ διατυπώσητε τὴν πρότασίν σας, ἵνα ἀνακοινωθῇ εἰς τὴν ἐξουσίαν διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν αὐτῆς, καὶ νὰ ἔλθῃ ν’ ἀπαντήσῃ.

§81ΚΑΛΟΣ. Διατυπῶ τὴν πρότασίν μου ὡς ἑξῆς· «νὰ εἰδοποιηθῇ ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νόμου περὶ ἐπιβολῆς φόρου τοῦ θεάτρου» (θόρυβος). Ἐπειδὴ εἶναι φιλονεικία νὰ ἔλθῃ ὁ ὑπουργὸς τὴν Δευτέραν.

§82ΤΙΝΕΣ. Πρέπει νὰ ἀποφασίσῃ ἡ Συνέλευσις πότε νὰ ἔλθῃ ὁ ὑπουργός.

§83ΚΑΛΟΣ. Διὰ τοῦτο καὶ ἐγὼ διατυπῶ τὴν πρότασίν μου· «δὲν ἐπιτρέπεται κατὰ τὴν ἰδέαν μου νὰ γείνῃ χρῆσις τοῦ δημοσίου ταμείου ἄνευ τῆς συμμετοχῆς τῶν κατόχων τῶν θεωρείων.

§84ΠΕΤΡΙΝΟΣ. Ἀντιτάσσω· αἱ ἐπερωτήσεις κατὰ τὸν κανονισμόν μας πρέπει νὰ ᾖναι ῥηταί· ὁ Κ. Καλὸς ἦλθε καὶ μᾶς λέγει, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ κάμῃ τὸ δεῖνα ὁ ὑπουργός· αὐτὸ δὲν εἶναι ἐπερώτησις· πρέπει νὰ εἴπῃ ῥητῶς εἰς τί παρηνόμησεν ὁ ὑπουργός.

§85ΤΙΝΕΣ. Προλαμβάνει.

§86ΔΑΓΡΕΣ. Κύριε Πετρινὲ, εἶσθε σύμφωνος νὰ δοθῶσιν 50,000 δραχ. διὰ τὸ θέατρον;

§87ΠΕΤΡΙΝΟΣ. Εἶναι ἀποφασισμέναι.

§88ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Κύριοι, νομίζω, ὅτι ἡ Συνέλευσις εἴτε ἡ Βουλὴ ἢ ἡ Γερουσία ποτὲ δὲν δύναται νὰ κατακρίνῃ τὴν δεῖνα πρᾶξιν τῆς Κυβερνήσεως, μόνον τὰ ἀποτελέσματα.

§89ΔΑΓΡΕΣ. Δὲν ἦλθε νὰ κατακρίνῃ κανείς.

§90ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Μὴ μὲ διακόπτετε, Κ. Δαγρὲ, μὴ ἔχεις αὐτὴν τὴν κακὴν συνήθειαν.

§91ΔΑΓΡΕΣ. Δὲν ἔχω κακὴν συνήθειαν, ἀλλ’ ἔρχεσαι εἰς παραλογισμούς.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡσυχία, Κύριοι, μὴ διακόπτετε.

§93ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Τί σᾶς εἶπεν ὁ Κ. πληρεξούσιος Καλός; σᾶς εἶπεν, ὅτι ἔμαθεν, ὅτι γίνεται ἡ δεῖνα καὶ δεῖνα συμφωνία μετὰ τῶν ἰδιοκτητῶν τοῦ θεάτρου, καὶ ὅτι διὰ νὰ μὴ περιπέσῃ εἰς ἐκεῖνα τὰ ἀτοπήματα, εἰς τὰ ὁποῖα ὑπέπεσαν αἱ παρελθοῦσαι Κυβερνήσεις ἐπὶ τῆς πεπτωκυίας βασιλείας, θέλων νὰ προλάβῃ τοῦτο, δὲν ἔκαμεν, οὔτε πρότασιν οὔτε ἐπερώτησιν, ἀλλ’ ἔκαμε διαμαρτύρησιν· ἐὰν ἤθελε κάμει ἐπερώτησιν, ἤθελον τὸν ἐννοήσει ὅτι δηλ. πρόκειται νὰ κάμῃ τὴν δεῖνα καὶ δεῖνα συμφωνίαν, δυνάμει τίνος νόμου ἤθελε τὴν κάμει; τότε ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἤθελεν ἀπαντήσει ἐπὶ ὡρισμένων πραγμάτων, καὶ ἡ Συνέλευσις ἠδύνατο νὰ ἐπιδοκιμάσῃ ἢ ἀποδοκιμάσῃ τὴν πρᾶξιν τῆς Κυβερνήσεως. Ἄλλως Κύριοι, νὰ ἔρχηται ἕκαστος ἐξ ἡμῶν καὶ νὰ λέγῃ· ἔμαθα τὸ δεῖνα καὶ δεῖνα, καὶ διαμαρτύρομαι, εἰς ποῖον ἀποτέλεσμα θὰ φθάσωμεν; Νομίζω, ὅτι ὅταν ἡ Κυβέρνησις διαγράφῃ συνταγματικὸν νόμον, πρέπει ἐντὸς τῶν νομίμων ὁρίων νὰ βαδίζῃ ἡ συμπολίτευσις καὶ ἀντιπολίτευσις· ἓν ἐκ τῶν δύο ὁ Κύριος πληρεξούσιος ὀφείλει νὰ πράξῃ ἢ πρότασιν, ἢ ἐπερώτησιν. Τρίτον δὲν τὸ ἐννοῶ, οὔτε τὸ ἐννοεῖ ὅλη ἡ Συνέλευσις· ἑπομένως μένει εἰς τὴν ἐκλογήν του, ἢ νὰ κάμῃ πρότασιν, ἢ ἐπερώτησιν.

§94ΔΑΓΡΕΣ. Δὲν ἦλθεν ἐπερώτησις, δὲν ἦλθεν ἀντιπολίτευσις, δὲν ἦλθε συμπολίτευσις, ὅπως σεῖς θέλετε νὰ μᾶς χωρίσητε εἰς συμπολίτευσιν καὶ ἀντιπολίτευσιν. Θέλετε νὰ ἦσθε συμπολιτευόμενοι, σᾶς ἀφίνομεν, θέλετε νὰ ἦσθε ἀντιπολιτευόμενοι, ἐστὲ ὅ,τι θέλετε. Ἡμεῖς, Κύριοι, καὶ οἱ φίλοι μας, αἱ πράξεις τοῦ Κ. Καλοῦ μετὰ τοῦ ὁποίου πολιτικῶς δὲν συνδεόμαι, ἀφίνομεν τὴν Κυβέρνησιν ν’ ἀκολουθῇ τὸν δρόμον της, θέλομεν τῆς παράξει πᾶσαν συνδρομὴν, ὅλην τὴν ὑποστήριξιν διὰ τὰ ὀρθὰ, διὰ τὰ συμφέροντα εἰς τὸν τόπον. Οἱ ὑπουργοὶ, ἂν καλῶς ἔπραξαν, θὰ στηριχθῶσι μόνοι των. Λοιπὸν, Κύριοι, κἀγὼ ἔμαθον παρὰ πολλῶν, ὅτι τὸ ψήφισμα περὶ τοῦ ὁποίου ἔκαμε λόγον ὁ Κ. Καλὸς δὲν ὑπεβλήθη εἰς τὴν Α. Μ. ὅπως κυρωθῇ Δὲν ὑπεβλήθη δὲ, εἴτε διότι πολλοὶ ἀπήτησαν μέτοχοι τοῦ θεάτρου, εἴτε διότι ἐνδιεφέροντο τινές. Ὁ Κ. Καλὸς δὲν ἦλθε νὰ καταγγείλῃ, ἦλθε νὰ προλάβῃ ἐνδεχομένην δαπάνην τοῦ δημοσίου. Πιστεύω Κύριοι, ὅτι καὶ τὰ ⅔ τῆς Συνελεύσεως συμφωνοῦν μετ’ ἐμοῦ, ὅτι νὰ μὴ χορηγηθῇ πίστωσις εἰς τὸ δημόσιον πρὸς συντήρησιν τοῦ θεάτρου. Ὁ Κ. Καλὸς σᾶς ἔλεγεν, ὅτι ἀπὸ τοῦδε ὕψωσε τὴν φωνήν του καὶ παρακαλεῖ τοὺς ὑπουργοὺς νὰ προσέξωσιν, ὥστε νὰ μὴ φέρωσιν εἰς τὴν ἀνάγκην τὴν Συνέλευσιν νὰ ἐνδώσῃ· καὶ ἔχει δίκαιον, ὅταν ἔλθῃ ὁ ὑπουργὸς καὶ σᾶς εἴπῃ, ὅτι τὰ ἐπλήρωσεν αὐτὰ τὰ χρήματα, ἔκαμεν αὐτὴν τὴν συμφωνίαν, σεῖς δὲν δύνασθε νὰ εἴπετε, δὲν δίδομεν χρήματα. Ἰδοὺ, ὅτι ἡ παρατήρησις τοῦ Κ. Καλοῦ εἶχε τὸν τόπον της, καὶ πρέπει νὰ συστηθῇ μετὰ τῆς δεούσης σοβαρότητος εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι πρέπει ν’ ἀπέχῃ ἀπὸ τοιαύτας συμφωνίας.

§95ΖΩΤΟΣ. Ὁ Κ. Καλὸς ἠθέλησε ν’ ἀπευθύνῃ ἐπερώτησιν πρὸς ὁδηγίαν τῆς Κυβερνήσεως, αὐτὴ δὲν πρέπει νὰ τεθῇ εἰς τὴν ἀπόφασίν μας. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑπεύθυνος καὶ ὑπόλογος διὰ τὰς πράξεις της. Ἡμεῖς δὲν πρέπει νὰ προλαμβάνωμεν τὰς σκέψεις της. Τὰ παρελθόντα παραδείγματα δὲν πρέπει ν’ ἀκολουθήσωμεν, διότι δὲν εἴμεθα εἰς ἐκείνας τὰς ἐποχάς. Θεοῦ θέλοντος ἡ κατάστασις ἐβελτιώθη καὶ βελτιοῦται ἔτι μᾶλλον. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἐν γνώσει τῆς εὐθύνης καὶ εἶναι ἀρκετὰ φρόνιμος νὰ προλάβῃ πᾶν ὅ,τι δὲν συνάδει μὲ τὴν θέλησιν τὴν ἐθνικὴν, δηλ. μὲ τὴν θέλησιν τῆς Συνελεύσεως. Νομίζω λοιπὸν, ὅτι εἶναι περιττὴ πᾶσα ἄλλη ἀπόφασις τῆς Συνελεύσεως ἐπ’ αὐτοῦ.

§96ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ. Νομίζω ὅτι ἡ ἀπόφασις τῆς Συνελεύσεως ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος δὲν πρέπει νὰ ἔλθῃ. Ἂν ὁ ἔντιμος πληρεξούσιος Ἠπείρου ἔκαμε πρότασιν περὶ δαπανῶν θεατρικῶν τὸ ἐννοοῦμεν· ἀλλ’ ἐνταῦθα πρόκειται περὶ ἑτέρου πράγματος διαφεύγοντος ὅλως διόλου τὴν συζήτησιν τῆς Συνελεύσεως. Δύω σώματα πρέπει νὰ συντρέξωσιν εἰς τὴν κατασκευὴν ἑνὸς νόμου· ἀλλ’ ἡ πίεσις δὲν πρέπει νὰ ἐπιβάλλεται, οὔτε εἰς τὸ ἓν οὔτε εἰς τὸ ἄλλο σῶμα. Ἡ Συνέλευσις ἐνόησεν, ὅτι πρέπει νὰ φορολογῶνται οἱ συνδρομηταὶ τοῦ θεάτρου. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ψηφίσματος αὐτοῦ, ἂν ἔχῃ κανεὶς καμμίαν πρότασιν ἂς τὴν φέρῃ. Ἀλλὰ νομίζω, Κύριε Πρόεδρε, ὅτι δὲν πρέπει νὰ προβῶμεν εἰς οὐδεμίαν ἀπόφασιν. Ἔγεινε μία παρατήρησις, τώρα δυνάμεθα νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὰ ἔργα μας. Εἶναι, Κύριοι, ζήτημα λεπτότατον, συνταγματικὸν καὶ δὲν πρέπει νὰ τὸ διέλθωμεν ἀβρόχοις ποσί.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραδέχεται ἡ Συνέλευσις νὰ μεταβῶμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν;

§98ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞ. Μάλιστα.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρώτη ἀναφορὰ εἶναι ἡ τοῦ Κ. Παντολέοντος. Ἀναγινώσκεται δι’ αὐτῆς ὁ Κ. Παντολέων ἐξαιτεῖται τὴν συζήτησιν τῆς ἐκλογῆς Ἀδριανουπόλεως καὶ τὴν παραδοχήν του ὡς πληρεξουσίου.

§100ΖΑΤΟΥΝΙΤΗΣ. Ἔχω, Κύριοι, τὴν τιμὴν ν’ ἀποτελῶ μέρος τῆς 7ης ἐξελεγκτικῆς ἐπιτροπῆς, ἧς καὶ εἶμαι ἐπὶ τῆς παρούσης ἐκλογῆς εἰσηγητής. Πρὸ 3 ἢ 4 μηνῶν ἔχω καταθέσει τὴν ἔκθεσιν εἰς τὸ προεδρεῖον· καὶ ὁ Κύριος Παντολέων δικαιοῦται νὰ ζητήσῃ τὴν ἀνάγνωσιν τῆς ἐκθέσεως. Ἂν ἡ Συνέλευσις ἐπιθυμῇ, δύναται νὰ διατάξῃ τὴν ἀνάγνωσίν της.

§101ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞ. Ν’ ἀναγνωσθῇ ἡ ἔκθεσις.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλει ἡ Συνέλευσις νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἀνάγνωσιν τῶν ἀναφορῶν ἢ νὰ διεξαγάγωμεν τὰς ἐκλογὰς τὰς ἐκκρεμεῖς;

§103ΠΕΤΡΙΝΟΣ. Αἱ ἐκλογαὶ προτιμῶνται.

§104ΖΕΡΒΑΣ. Σήμερον εἶναι ἡ ἡμέρα τῶν ἀναφορῶν καὶ ὄχι τῶν ἐκλογῶν.

§105ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ διέξοδος ἐπ’ αὐτῶν τῶν ἐκκρεμῶν ἐκλογῶν, φρονῶ ἑπομένως, ὅτι πρέπει νὰ ὁρισθῇ ἡ προσεχὴς Τρίτη διὰ νὰ ἀναγνωσθῶσιν ὅλαι αἱ ἐκθέσεις.

§106ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Εἰς μίαν συνεδρίασιν ἐνθυμοῦμαι πολὺ καλὰ, ὅτι ἡ Συνέλευσις ἀπεφάσισε κατὰ πλειονοψηφίαν, ὅτι πρέπει αἱ μένουσαι ἐκλογαὶ νὰ εἰσαχθῶσι πρὸς συζήτησιν, αἵτινες εἶναι ἐκκρεμεῖς πρὸ 4 ἢ 5 μηνῶν, ἡ ἐκλογὴ αὕτη ἰδίως ἡ ἀφορῶσα τὸν Παντολέοντα. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ πέρας εἰς αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν καὶ νὰ προσδιορισθῇ ἡ προσεχὴς Τετάρτη.

§107ΠΕΤΡΙΝΟΣ. Αἱ ἐκλογαὶ, Κύριοι, δὲν ὑπάγονται εἰς τὸν σημερινὸν κανονισμὸν, ὁ ὁποῖος διέπει τὰς πράξεις μας. Αἱ ἐκλογαὶ προηγοῦνται ὡς λέγει ὁ πρῶτος κανονισμὸς, ὁ ὁποῖος ὑπῆρχε κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, καθ’ ἣν ἐξηλέγχοντο αἱ ἐκλογαί· ἐνθυμοῦμαι μάλιστα, ὅτι εἴχαμεν ἀποφασίσει τότε, ὅτι ἅμα ἐμφανιζομένης ἐκθέσεως ἐκλογικῆς, αὕτη νὰ συζητῆται πρὸ παντὸς ἄλλου ἀντικειμένου. Ἂν θέλωμεν, Κύριοι, νὰ ἤμεθα συνεπείς εἰς τὰς πράξεις μας, ἡ ἔκθεσις τῆς ἐκλογῆς ταύτης πρέπει ν’ ἀναγνωσθῇ καὶ νὰ συζητηθῇ σήμερον.

§108ΖΩΤΟΣ. Καὶ ἐγὼ συμφωνῶ πληρέστατα μὲ τὸν Κ. Πετρινὸν, ὅτι σύμφωνα μὲ τὸν κανονισμὸν, ἅμα ἦλθε λόγος περὶ τῆς ἐκλογῆς αὐτῆς πρέπει νὰ συζητηθῇ ἀμέσως. Πρὸς δὲ τούτοις, διότι ἔχομεν καθῆκον καὶ πρὸς τοὺς ἐκλέξαντας τὸν Κ. Παντολέοντα νὰ τελειώσωμεν ὅσον τάχιον τὴν ἐκλογήν. Ὁ Κ. Παντολέων εἶναι γνωστὸς τοῖς πᾶσι, ὅτι προσέφερε ὑπηρεσίας εἰς τὴν ἐπανάστασιν. Διὰ τοῦτο προτείνω ἀμέσως νὰ ἀναγνωσθῇ καὶ συζητηθῇ.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ζήτημα εἶναι ἂν πρέπῃ νὰ ἀναγνωσθῇ ἡ ἔκθεσις ἢ ὄχι, ὅσοι παραδέχονται, ὅτι πρέπει ν’ ἀναγνωσθῇ, παρακαλοῦνται νὰ σηκωθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι) Ἡ Συνέλευσις παρεδέχθη. Ὁ Κ. Ζατουνίτης ἀναγινώσκει τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐξελεγκτικῆς ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς Ἀδριανουπόλεως.

§110ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Λαμβάνω τὸν λόγον, διότι ἐγὼ εἰμὶ ὁ αἴτιος τῆς ἐπαναληπτικῆς ταύτης ἐκλογῆς Ἀδριανουπόλεως. Οἱ ἐν Ἀδριανουπόλει καὶ τῇ λοιπῇ Θρᾴκῃ παροικοῦντες Ἕλληνες μοὶ εἶχον κάμει τὴν τιμὴν νὰ μὲ ἐκλέξωσιν ἀντιπρόσωπόν των. Παραιτηθέντος δὲ ἐμοῦ ἐδέησε νὰ γείνῃ ἀντικατάστασις, ὅτε ὅμως ἔδωκα τὴν παραίτησίν μου ἀπ’ αὐτήν τε καὶ τῶν ἄλλων ἐκλογῶν, τὴν ἐκλογὴν τοῦ Πανεπιστημίου προτιμήσας, παρετήρησα πρὸς τὴν Συνέλευσιν, ὅτι ἐκεῖ ἡ ἐκλογὴ ἐγένετο δι’ ἕνα μόνον πληρεξούσιον, ἐνῷ οἱ παροικοῦντες ἐν Φιλιππουπόλει, Ἀδριανουπόλει καὶ Πύργῳ Ἕλληνες, οἱ συγκροτοῦντες τὴν περιφέρειαν τῆς προξενικῆς ταύτης δικαιοδοσίας, ὑπερέβαινον κατ’ ἀριθμὸν τὰς χιλίας ψυχὰς, βλέπετε δ’ ἐξ αὐτῆς τῆς ἐκλογῆς ὅτι ἐψηφοφόρησαν 244, ἀπόδειξις ἄρα, ὅτι ὑπάρχουσι ψυχαὶ ὑπὲρ τὰς 1200. Λοιπὸν πρέπει ἡ Συνέλευσις νὰ δεχθῇ δύο πληρεξουσίους ἐξ Ἀδριανουπόλεως.

§111ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞ. Εἷς μόνον, ὁ Κ. Παντολέων.

§112ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Ἀκούω, Κύριοι, ὄνομα λίαν προσφιλὲς εἰς ἐμὲ, τὸ ὄνομα τοῦ Κ. Παντολέοντος, τοῦ συναδέλφου μου, τοῦ συμμαθητοῦ μου, τοῦ ἀγαπητοῦ μου φίλου. Ἀλλ’ ὡς ὑπήκων εἰς τὸν νόμον, ὡς πληρεξούσιος, ὡς δεδεσμευμένος ὑπὸ τοῦ νόμου, Σᾶς λέγω, ὅτι ὀφείλομεν ἡμεῖς νὰ φανῶμεν οἱ πρῶτοι ὑπήκοοι τοῦ νόμου, πρέπει ἡμεῖς πρῶτοι νὰ δώσωμεν τὸ παράδειγμα τοῦ πρὸς τοὺς νόμους σεβασμοῦ. Ὑπάρχουσι, Κύριοι, δύο ἄλλα ὀνόματα, τὰ ὁποῖα ὑπερβάλλουσι τὸν Κύριον Παντολέοντα κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν ψήφων· ὁ εἷς τούτων εἶναι Κύριοι, ὁ Κ. Ῥαγκαβῆς, ὅστις ἔλαβεν ὅλας σχεδὸν τὰς ψήφους. Μετὰ τοῦτον ἔρχεται, Κύριοι, ὁ Κ. Γεώργιος Α. Ῥάλλης, ὅστις ἔλαβεν μεγαλείτερον ἀριθμὸν ψήφων παρὰ τὸν Κ. Παντολέοντα. Πῶς λοιπὸν θέλετε ἄνευ παραβιασμοῦ τοῦ νόμου νὰ προτιμήσητε τὸν Κ. Παντολέοντα; Σημειώσατε δ’, ὅτι δὲν δύνασθε ἐπὶ τῶν ἐκλογῶν, ἐπικαλούμενοι τὴν Κυριαρχίαν ἣν ἐκπροσωπεῖτε, νὰ πράξητε κατὰ τὸ δοκοῦν ὑμῖν. Τοῦτο δὲ, διότι ἡμεῖς μὲν, Κύριοι, εἴμεθα οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ λαοῦ, ἀλλ’ ὁ λαὸς, καὶ μόνος ὁ λαὸς εἶναι ὁ ἔχων δικαίωμα νὰ ἐκλέξῃ, ποσῶς δ’ ἡμεῖς, διότι βεβαίως ὡς Συνέλευσις δὲν εἴμεθα καὶ δημιουργοὶ πληρεξουσίων. Ὀφείλομεν λοιπὸν νὰ ὑπακούσωμεν εἰς τὴν φωνὴν τοῦ Κυριάρχου μας, καὶ Κυρίαρχος εἶναι ὁ ἐκλογεὺς ἡμῶν λαός. Δὲν δύνασθε ἄρα κατὰ νόμον, δὲν δύνασθε, ἂν σέβησθε τὴν ψῆφον τοῦ λαοῦ, εἰμὴ νὰ δεχθῆτε ὡς πληρεξουσίους τοὺς Κυρίους Ῥαγκαβῆν καὶ Ῥάλλην, ὡς κατὰ πολὺ πλειονοψηφήσαντας τοῦ Κυρίου Παντολέοντος. Δὲν δύνασθε, χωρὶς νὰ παραβιάσητε τὸν νόμον καὶ τὸ κυρίαρχον δικαίωμα τοῦ λαοῦ, νὰ πράξητε ἄλλως· δὲν δύνασθε, χωρὶς νὰ προσβάλητε ἡμεῖς αὐτοὶ ὅλας τὰς ἐκλογὰς, νὰ προτιμήσητε τῶν πλειονοψηφησάντων τὸν μειονοψηφήσαντα. Ἄλλως δὲ ἂν πράξητε, δίδετε χώραν εἰς μέμψιν καθ’ ὅλων τῶν ὑμετέρων ἐκλογῶν, διότι οἱ ἐπιλαχόντες δύνανται αὔριον νὰ σᾶς εἴπωσι, Κύριοι, ἡμεῖς εἴμεθα ἀξιοτιμότεροι, ἱκανώτεροι, μεγαλύτεροι ὑμῶν πατριῶται, ἢ κατὰ τὴν φράσιν τοῦ συρμοῦ, ἐπαναστατικώτεροι ὑμῶν, διὰ τί εἰσήλθετε σεῖς ἐν τῷ περιβόλῳ, ἡμεῖς δὲ μένομεν ἐκτὸς, μόνον, διότι ἐλάβετε περισσοτέρας ψήφους, ἀλλ’ ἰδοὺ σήμερον ἄλλως ἀποφασίζετε, ὑποχωρήσατε λοιπὸν πρὸς ἡμᾶς, κενώσατε τὰς θέσεις. Εἷς ἰσχυρὸς Αὐτοκράτωρ, ὁ τῆς Γαλλίας, ἂς χρησιμεύσῃ ὑμῖν εἰς ὑπόδειγμα τοῦ πρὸς τὴν θέλησιν τῶν ἐκλογέων σεβασμοῦ. Κατὰ τὰς τελευταῖον λαβούσας χώραν ἐκλογὰς, καὶ ὁ Θιὲρς, καὶ ὁ Βεῤῥιὲ, καὶ ἄλλοι, τὰ τῶν πεπτωκυιῶν δυναστειῶν πρεσβεύσαντες καὶ ὑπὲρ ἐκείνων πρωταγωνιστήσαντες, δὲν ἀπεκλείσθησαν ὅμως τοῦ Βουλευτικοῦ περιβόλου, διότι οὔτε ὁ Αὐτοκράτωρ, οὔτε τὸ Νομοθετικὸν τῆς Γαλλίας Σῶμα, ἐφαντάσθησαν κἂν ν’ ἀντικαταστήσωσι τὴν θέλησιν τοῦ κυριάρχου λαοῦ διὰ τῶν συμπαθειῶν ἢ ἀντιπαθειῶν αὑτῶν. Δι’ αὐτὸ λοιπὸν πρέπει νὰ δεχθῆτε τοὺς πλειοψηφήσαντας Κυρίους Ῥαγκαβῆν καὶ Ῥάλλην· ἄλλως δὲ πράττοντες δὲν ἀκολουθεῖτε πλέον τὰς διατάξεις τοῦ νόμου, ἀλλὰ τὰς ἐν ὑμῖν συμπαθείας καὶ ἀντιπαθείας· περιπίπτετε εἰς προσωπικότητας, αἱ ὁποῖαι ἀείποτε εἶναι ἀνάξιον νὰ εὑρίσκωσιν εἴσοδον εἰς τὸν περίβολον τοῦτον.

§113ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Κύριοι πληρεξούσιοι, συμφωνῶ πληρέστατα μὲ τὸν προλαλήσαντα, ὅτι ἡ Συνέλευσις εἰς τὰς πράξεις αὐτῆς ὀφείλει νὰ σέβητε ἐκεῖνον τὸν λαὸν, ὅστις τὴν ἀπέστειλεν, ὀφείλει νὰ παρακολουθῇ βῆμα πρὸς βῆμα τὴν θέλησιν αὐτοῦ, καὶ νὰ ἐνεργῇ, οὕτως εἰπεῖν, ὑπὸ τὴν ἔμπνευσιν τοῦ λαοῦ. Πιστεύω ὁλοψύχως θ’ ἀκυρώσῃ τὴν ἐκλογὴν τοῦ Κ. Ῥαγκαβῆ, ὁ ὁποῖος ἀπέκτησε τὴν δυσμένειαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους. Δὲν θέλω, Κύριοι, τὰς διατυπώσεις, ὅταν αὐτὴ ᾖναι καθαρὰ προσβολὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ ὀνόματος. Εἶναι ἀληθὲς, ὅτι ὁμιλῶν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου δίδω ὕλην εἰς τὴν γραφίδα τοῦ Κυρίου Ῥαγκαβῆ. Ἂς γράψῃ εἰς τὴν «Εὐνομίαν» ὅ,τι θέλει. Ἀποκρούω τὴν ἐκλογὴν τοῦ Κυρίου Ῥαγκαβῆ, ὑπὸ οἱουδήποτε τέλους καὶ ἂν ἔλθῃ. Μεταβαίνω εἰς τὴν ἐκλογὴν τῶν ἑτέρων προσώπων, καὶ ἐνθυμίζω εἰς τὴν Συνέλευσιν καὶ τὴν παρακαλῶ νὰ συμμορφωθῇ εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην μὲ τὰς πράξεις αὐτῆς ἐπὶ ἐκλογῶν ἐπιτοπίων. Εἴχομεν ἄλλοτε τὴν ἐκλογὴν τοῦ Ἄργους, καὶ μεταξὺ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔτυχον τῆς ἀπολύτου πλειοψηφίας, ἡ Συνέλευσις εἰργάσθη ἐπὶ ἀτόμων. Προτείνω λοιπὸν τὴν εἰσαγωγὴν ὡς πληρεξουσίου μόνου τοῦ Κυρίου Παντολέοντος.

§114ΠΟΛΛΟΙ. Ἐφωτίσθημεν.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι, ὅτι ἐφωτίσθησαν παρακαλῶ νὰ σηκωθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι). Παρεδέχθη.

§116ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Ἡ Συνέλευσις, ὡς μοὶ φαίνεται, δὲν εὑρίσκεται ἐν νομίμῳ ἀπαρτίᾳ.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλετε δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως;

§118ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι!

§119ΠΑΠΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Ποίαν κρίσιν φέρει τὸ Προεδρεῖον;

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θεωρεῖ, ὅτι εἶναι πλήρης ἡ Συνέλευσις, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποφασίσῃ (θόρυβος). Ὁ Κύριος Σαρίπολος ἀπέσυρε τὴν πρότασίν του. Θὰ θέσω λοιπὸν τὸ ζήτημα, ἐὰν ἡ ἐκλογὴ ᾖναι ἔγκυρος.

§121ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§122Κ. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Φρονῶ, ὅτι κατὰ τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον παρεδέχθη ἡ Συνέλευσις εἰς τὰς ἄλλας ἐκλογὰς, τὸ ἔγκυρον ἢ μὴ, περιορίζεται εἰς τὸ ἄτομον· ἑπομένως φρονῶ, ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ ὁ Κύριος Παντολέων, εἶναι ἢ ὄχι πληρεξούσιος; ἕνα θὰ παραδεχθῶμεν ἢ δύω;

§123ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, ἕνα.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐρωτήσω τὴν Συνέλευσιν. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ νὰ ἔλθῃ εἷς νὰ σηκωθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι). Παρεδέχθη.

§125ΑΦΕΝΤΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παραβιάζεται ὁ νόμος, ζητῶ τὸν λόγον· (θόρυβος καὶ ποδοκροτήματα).

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κύριος πληρεξούσιος ζητεῖ τὸν λόγον. Οἱ παραδεχόμενοι νὰ μὴ τῷ δοθῇ παρακαλῶ νὰ σηκωθῶσιν· (ἐγείρονται πολλοὶ). Δὲν διεκρίθη· τ’ ἀνάπαλιν. Οἱ παραδεχόμενοι νὰ λάβῃ τὸν λόγον ὁ Κύριος πληρεξούσιος νὰ σηκωθῶσιν (ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἀπεῤῥίφθη. Θὰ ἐρωτήσω ἤδη διὰ τοὺς λαβόντας τὰς περισσοτέρας ψήφους· (θόρυβος).

§127ΒΑΛΤΙΝΟΣ. Ἔφερον πρότασιν ἐξαιρετικὴν διὰ τὸν Κύριον Παντολέοντα· (θόρυβος).

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ· τὰ ζητήματα λύονται διὰ τῆς πλειοψηφίας καὶ ὄχι διὰ τοῦ θορύβου· (θόρυβος). Λοιπὸν θὰ θέσω τὸ ζήτημα ὡς πρὸς τὸν Κύριον Παντολέοντα. Οἱ παραδεχόμενοι νὰ εἰσέλθῃ ὁ Κύριος Παντολέων ὡς πληρεξούσιος Ἀδριανουπόλεως νὰ σηκωθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι). Παρεδέχθη.

§129ΣΟΥΪΔΑΣ. Σᾶς ἐζήτησα τὸν λόγον, ἀλλὰ δὲν μοῦ τὸν ἐδώκατε, καὶ τὸν ἐδώκατε εἰς ἄλλους.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ τὸν λόγον τὸν δίδω ἐπὶ τῆς ἡμερησίας διατάξεως πάντοτε· ἐπὶ ἀντικειμένων, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, δὲν δύναμαι νὰ δώσω τὸν λόγον.

§131ΣΟΥΪΔΑΣ. Ἐκάμετε τὸ λάθος καὶ ἐστείλετε μίαν ἀναφορὰν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν ἐναντίον ῥητῆς μου αἰτήσεως.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐλᾶτε εἰς τὸ βῆμα, Κύριε Σουΐδα!

§133ΔΑΓΡΕΣ. Εἶναι ἡ ἐκλογὴ τῆς Νεαπόλεως καὶ τῆς Βηρηττοῦ.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν Τετάρτην θὰ τὴν φέρω.

§135ΣΟΥΪΔΑΣ. Κύριοι, αἱ πλεῖσται, ὅσας παρετηρήσαμεν ἀναφορὰς μέχρι τοῦδε, περιστρέφονται εἰς αἰτήσεις ἀμοιβῶν ἕνεκα δικαιωμάτων καὶ ἐκδουλεύσεων πρὸς τὸ Ἔθνος. Πρὶν ἔλθω εἰς τὴν συζήτησιν εἰδικῶν τινων ἀναφορῶν, ἐκφέρω τὴν γνώμην μου γενικῶς. Εἶμαι πάντοτε ὑπὲρ τῶν ἐθνικῶν ἀμοιβῶν· πᾶσα μεταβολὴ ἐθνικὴ οὐσιώδης ὑποβάλλει τὸ Ἔθνος εἰς ὑποχρεώσεις. Τὸ εἶδος τῆς ἀμοιβῆς θεωρῶ ἀνάλογον τῆς ὑπηρεσίας, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἕκαστος. Ἐὰν στρατιωτικῶς ὑπηρετῇ, ὀφείλετε νὰ τὸν ἀνταμείψητε στρατιωτικῶς, ἐὰν πολιτικῶς, πρέπει νὰ τῷ δώσητε σύνταξιν, ἢ πολιτικὴν θέσιν. Μέχρι τοῦδε δυστυχῶς φωνάζομεν πάντοτε κατὰ τοῦ στρατοῦ, καὶ ἐν τούτοις ὅλοι οἱ πολιτικοὶ ἔλαβον θέσεις πολιτικὰς διὰ τὰς ἐκδουλεύσεις των, ἄλλοι ἔγειναν Νομάρχαι, ἄλλοι ἔλαβον ἄλλας θέσεις ὑψηλάς· ἐν τούτοις, ὅταν πρόκηται περὶ στρατοῦ, δυσανασχετοῦμεν κατ’ αὐτοῦ, ὑπὸ τὴν αἰγίδα τοῦ ὁποίου, ἂς τὸ ὁμολογήσωμεν, τὸ ἔθνος ἔκαμε τὴν μεταπολίτευσιν, καὶ μολαταῦτα, ὅταν ζητοῦν τὰ δικαιώματά των, φωνάζομεν στεντορείᾳ κατ’ αὐτῶν. Μεταξὺ τούτων π. χ. ὑπάρχει εἷς ἐνωματάρχης τοῦ ἱππικοῦ τῆς Χωροφυλακῆς, καλούμενος Γεώργιος Σπορίδης. Γνωρίζετε ὅλοι, ὅτι τὸ σῶμα τοῦτο πολλὰ ἐπαναστατικὰ δικαιώματα δὲν εἶχεν. Εὐάριθμοι ἦσαν οἱ λαβόντες μέρος ὑπὲρ τῆς μεταπολιτεύσεως, καὶ μολαταῦτα ἐναντίον τοῦ δικαίου, ἡ Κυβέρνησις τότε, θέλουσα τρόπον τινὰ νὰ περιποιηθῇ τὸν στρατὸν ὅλον, ἔδωκε καὶ εἰς αὐτὸν δικαιώματα καὶ ὡς ἐκ τούτου προεβιβάσθησαν ἐνωματάρχαι τινὲς τότε εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀνθυπομοιράρχου (θόρυβος), μεταξὺ δὲ τῶν ὀλίγων τούτων ὑπαξιωματικῶν καὶ ἀξιωματικῶν, τῶν λαβόντων μέρος εἰς τὴν μεταβολὴν ταύτην, ὑπάρχει καὶ ὁ ἐνωματάρχης Γ. Σπορίδης, ὁ ὁποῖος καὶ ἐσυστήθη ἀπὸ τὴν ἐπαναστατικὴν ἐπιτροπήν· καὶ ἠξεύρετε διατί ἐλησμονήθη αὐτός; διότι ἔχει τὴν ἀτυχίαν νὰ ἔχῃ τὸ ἐπώνυμον Σπορίδης. Αὐτὸς ὑπηρέτησε τὴν ἐπανάστασιν, ἦτο μὲ τὸν ἀοίδιμον στρατηγὸν Γρίβαν, καὶ ἔχει τὰ ἀποδεικτικά του· ἐπειδὴ ὅμως ἔγεινεν αὐτὸ τὸ δυστύχημα, καὶ δὲν δύναται νὰ διορθωθῇ ἄλλως, συμφώνως μὲ τὰς ἰδέας, τὰς ὁποίας ἔχομεν τῆς τακτοποιήσεως τοῦ στρατοῦ, προτείνω ὅπως οἱ ἀνθυπομοίραρχοι ἅπαντες, οἱ προβιβασθέντες ἀπὸ τῆς ἐπαναστάσεως καὶ ἐντεῦθεν, οἱ μὴ δώσαντες προηγουμένως τὰς νενομισμένας ἐξετάσεις, νὰ ὑποβληθῶσιν ἐκ νέου· νὰ συμπεριληφθῶσι δὲ καὶ οἱ κατ’ ἀρχαιότητα ἐνωματάρχαι· κατόπιν τούτου, τὰς κενὰς θέσεις νὰ τὰς συμπληρώσουν ἀπ’ ἐκείνους, οἵτινες θὰ εὐδοκιμήσουν, καὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν περισσότερα ἐπαναστατικὰ δικαιώματα, ὅπως ὁ μνησθείς· διότι, ὅπως εἶπον προηγουμένως, πολλοὶ ἔχοντες δικαιώματα δὲν ἐπροβιβάσθησαν καὶ ἄλλοι προδόται ἐπροβιβάσθησαν.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὸν κανονισμὸν θὰ ὁρισθῇ ἡ ἡμέρα τῆς ἀναπτύξεως. Πότε θέλετε νὰ κάμητε τὴν ἀνάπτυξιν;

§137ΣΟΥΪΔΑΣ. Τὴν ἐρχομένην Τετάρτην.

§138ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΣ. Κύριοι, ἡ ἀγόρευσις τοῦ προλαλήσαντος εἶναι ἐν μέρει προσβλητικὴ κατὰ τοῦ Προεδρείου· ἐπειδὴ ἀποτελῶ, μέρος αὐτοῦ ἔρχομαι νὰ τὸ ὑπερασπισθῶ (θόρυβος).

§139ΠΟΛΛΟΙ. Ὁ Κύριος Παντολέων ἦλθε νὰ δώσῃ τὸν ὅρκον (θόρυβος).

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ εἴσοδος τοῦ Κυρίου Παντολέοντος, παρακαλῶ νὰ μὴ γείνῃ ἀφορμὴ θορύβου· ἐξακολουθήσατε Κύριε Βενετζάνε.

§141ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΣ. Ὁ Κύριος Σούϊδας, μᾶς εἶπεν, ὅτι παρεβίασε τὸ καθῆκόν του τὸ Προεδρεῖον· παρέπεμψεν ἀναφοράν.

§142ΣΟΥΪΔΑΣ. Κακῶς τὸ ἐνοήσατε.

§143ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΣ. Εἴπατε ὅτι ἡ ἀναφορὰ αὕτη ἐστάλη εἰς τὸ ὑπουργεῖον· ἡ Συνέλευσις ἀπεφάσισε νὰ ἔλθῃ τὸ Προεδρεῖον εἰς ἐκκαθάρισιν αὐτῶν τῶν ἀναφορῶν· ἐνόμισε λοιπὸν καλὸν νὰ παραπέμψῃ τὴν ἀναφορὰν εἰς τὸ ὑπουργεῖον, ὥστε βεβαίως ὁ Κύριος Σούϊδας δὲν εἶχε δίκαιον εἰς τοῦτο· παρεπονέθη δὲ ὅτι δὲν τῷ ἔδωκε τὸν λόγον· κατὰ τοῦτο ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ πολὺ δίκαιον, ἀλλὰ διὰ νὰ ἔχῃ δίκαιον, πρέπει νὰ ἔχητε καὶ ὑπομονὴν, ὥστε νὰ μὴ γίνωνται φωναὶ, διὰ νὰ εἰσακουσθῶμεν.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ βέβαιον εἶναι ὅτι δὲν προσέχομεν πολλάκις καὶ δὲν ἀκούομεν. Καθήσατε Κύριοι πληρεξούσιοι. Κύριε Παντολέων, καταλάβετε μίαν θέσιν παρακαλῶ.

§145ΠΟΛΛΟΙ. Νὰ ὁρκισθῇ ὁ Κύριος Παντολέων (θόρυβος).

§146ΖΑΤΟΥΝΙΤΗΣ. Λέγω, Κύριοι, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον βλέπετε, ὅτι εἶναι πολὺ δύσκολον νὰ φέρῃ τις τὸν λόγον· ὁσάκις ἐπιθυμεῖ καὶ ἐπὶ ἀντικειμένων μάλιστα σπουδαίων. Ἔρχομαι λοιπὸν νὰ ὁμιλήσω περὶ σπουδαίας ὑποθέσεως, ἥτις εἶναι ἀξία καὶ τῆς προσοχῆς τῆς Συνελεύσεως, καὶ τῆς παραδοχῆς ἀκόμη. Πρὸ πολλοῦ ἢ νὰ εἴπω κάλλιον κατ’ αὐτὰς συνέβησαν περιστατικά τινα, ἤγουν ὁμιλία μεταξὺ ἐμοῦ καί τινων παλαιῶν ἀγωνιστῶν, ἥτις καὶ μὲ συνεκίνησε καὶ μὲ ἠνάγκασε νὰ φέρω εἰς τὴν Συνέλευσιν ἓν ἀντικείμενον πολὺ σπουδαῖον· τὸ ἀντικείμενον αὐτὸ εἶναι μία ἀναφορά· καὶ ἐπειδὴ σήμερον περὶ ἀναφορῶν πρόκειται, διὰ τοῦτο ἐνόμισα ὅτι εὐλόγως ἠμπορῶ νὰ εἰσαγάγω δικαίως τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν· εἶναι μία ἀναφορὰ, Κύριοι, ἥτις ἐπαρουσιάσθη εἰς τὴν Συνέλευσιν πρὸ 3 ἢ 4 μηνῶν ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν χρείαν καὶ περιθάλψεως καὶ προσοχῆς ὑπὸ τὸ πνεῦμα τῆς οἰκονομίας· πρὶν ἢ μάλιστα τοὺς ἀκούσητε, παρακαλῶ νὰ μὴ θορυβηθῆτε· εἶναι τὰ λείψανα ἐκεῖνα τῶν φιλελλήνων, 5–10, τὰ ὁποῖα, ὡς δὲν ἠγνοεῖτε ὅλοι, εἰσῆλθον κατὰ τὴν πολιορκίαν τοῦ κατέναντι ἡμῶν ἱσταμένου Παρθενῶνος μετὰ πολλῶν ἄλλων Ἑλλήνων, καὶ μὲ 13 ὀκάδας πυρίτιδος φορτωμένοι ἕκαστος κατὰ τὴν ἐπανάστασιν τοῦ 21· ὑπάρχουν 8 ἢ 10 ἀξιωματικοὶ, οἱ ὁποῖοι ἐν μέρει ἀπολαμβάνουν τὰ πρὸς τὸ ζῇν, ἐν ἄλλῳ μέρει φρονῶ ὅτι διάκεινται εἰς μίαν κατάστασιν οὐχὶ εὐάρεστον, διὰ νὰ μὴ εἴπω δυστυχῆ. Διὰ τῆς ἀναφορᾶς των αὐτῆς ἐζήτησαν ἀπὸ τὴν Συνέλευσιν νὰ λάβωσιν εἰς τὰ ἔσχατα τοῦ βίου των τὴν ἄνεσιν ἐκείνην, ἥτις τοῖς εἶναι ἀξία ἀπέναντι τῶν τοσούτων καὶ τηλικούτων ἀγώνων των. Κατὰ τοὺς κειμένους νόμους τῆς συντάξεως οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοὶ, ἐξαιρουμένων 2 ἢ 3 φερόντων βαθμοὺς μεγάλους, διὰ τῶν ὁποίων δύνανται κατὰ τοὺς κειμένους νόμους τῆς συντάξεως νὰ τοῖς προσπορίσωσιν τὰ πρὸς τὸ ζῇν ἔστω καὶ ἐλλειπῶς, ἐνῷ δὲν πρέπει οὗτοι νὰ ὑποστῶσι στερήσεις πρὸς τὸ ζῇν κατὰ τὰ ἔσχατα τοῦ βίου των, οἱ λοιποὶ δὲν δύνανται νὰ ἐπαρκέσωσιν, ἐὰν σήμερον δὲν ζητήσουν κἄτι τι περιπλέον τοῦ δικαιώματός των τούτου. Διὰ τῆς ἀναφορᾶς των, λέγω, λοιπὸν ζητοῦν ἀπὸ τὴν Συνέλευσιν νὰ τοῖς δοθῇ μία σύνταξις, στηριζομένη εἰς μίαν αὔξησιν κατὰ τὸ διπλάσιον, νομίζω τοῦ ἐλαχίστου ὅρου δὲν ἐνθυμοῦμαι καλῶς πόσον. Ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ ἐστάλη πρὸ πολλοῦ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν, ἔνθα στέλλονται ὅλαι αἱ διδόμεναι εἰς τὴν Συνέλευσιν ἀναφοραί· καὶ ἂν καὶ εἶμαι πληροφορημένος ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ ἐγνωμοδότησεν ἐπ’ αὐτῆς, μέχρι τοῦδε τὴν ἔκθεσίν της δὲν τὴν παρουσίασεν. Εἶμαι μακρὰν τοῦ νὰ κακίσω, Κύριοι, τὰ ἔντιμα μέλη, τὰ ὁποῖα ἀπαρτίζουν τὴν ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν ἐπιτροπὴν, σκοπός μου μόνον καὶ μόνον εἶναι νὰ παρακαλέσω αὐτὴν νὰ παρουσιάσῃ τὴν ἀναφορὰν ταύτην εἰς τὴν Συνέλευσιν μὲ τὴν ἔκθεσίν της, διὰ νὰ ἀποφασισθῇ ἐξαιρετικῶς περὶ τῶν φιλελλήνων αὐτῶν νὰ τοῖς δοθῇ ὅ,τι ζητοῦσιν. Ἡ ἀπόφασις τῆς Συνελεύσεως αὕτη πρέπει νὰ ἐπέλθῃ καὶ ταύτην πάντες θέλομεν ἰδεῖ μετ’ εὐχαριστήσεως, διότι αὐτὰ καὶ μόνα μένουσιν σήμερον εἰς τὴν πατρίδα μας ὡς λείψανα τῶν παλαιῶν ἐκείνων ἀγωνιστῶν, οἵτινες ὁπωσδήποτε ὑπηρέτησαν καὶ ὑπηρετοῦν ἀκόμη· ἐνῷ ἔπρεπε νὰ μένωσιν ἀνέτως ζῶντες καὶ ἀκόπως, ὡς ἀρκετὰ κοπιάσαντες· μεταξὺ τούτων, Κύριοι, ὑπάρχουν ἄνθρωποι, τοὺς ὁποίους ἀναγκαστικῶς σήμερον πρὸς ἀπόδοσιν τῆς πλήρους μισθοδοσίας των ἡ Κυβέρνησις ἐναντίον καὶ τῆς ἡλικίας των ἀκόμη μεταχειρίζεται· δὲν θέλω νὰ ὀνομάσω πρόσωπα. Τὸ πρᾶγμα ἔχει οὕτω, Κύριοι. Σᾶς λέγω, ὅμως ὅτι εἶναι πικρὸν καὶ ἄτοπον καὶ ἀκατάλληλον ἀκόμη νὰ ζητῆτε ἀπ’ αὐτὰ τὰ ἱερὰ λείψανα εἰς τὰ τελευταῖα τοῦ βίου των νὰ σᾶς προσφέρωσιν ὑπηρεσίας διὰ νὰ τοῖς δίδετε δικαιολογημένως δῆθεν τὰ πρὸς τὸ ζῆν, ὕστερον ἀπὸ τόσας καὶ τόσας ἀποδεδειγμένας θυσίας καὶ ἐκδουλεύσεις. Παρακαλῶ τὴν Συνέλευσιν νὰ ἐπινεύσῃ εἰς τὸ νὰ παρουσιάσῃ ἡ ἐπιτροπὴ τὴν τοιαύτην ἀναφορὰν μὲ τὴν ἔκθεσίν της καὶ νὰ ἐπιψηφίσῃ τὴν ἀπαίτησιν τῶν φιλελλήνων ἀφίνουσα αὐτοὺς νὰ ἡσυχάσωσιν ἀπολαύοντες ἄνετον ἐφ’ ἑξῆς βίον.

§147ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα. Ἐνταῦθα ὁρκίζεται ὁ πληρεξούσιος Ἀνδριανουπόλεως Κύριος Ν. Παντολέων.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κύριος Θεοχάρης ἔχει τὸν λόγον.

§149ΤΙΝΕΣ. Δὲν εἴμεθα πλήρεις.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἂς προσέλθουν ἀπὸ τὰ δωμάτια οἱ Κύριοι πληρεξούσιοι.

§151ΗΡ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Δὲν εἴμεθα, Κύριε Πρόεδρε, ὑποχρεωμένοι νὰ περιμένωμεν ἐνταῦθα ὀλίγιστοι, νὰ ἤμεθα ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν, ἐνώπιον τοῦ ἀκροατηρίου καὶ ὅλου τοῦ κόσμου, καὶ ν’ ἀποφασίζωμεν ζητήματα ἐθνικὰ, καὶ ν’ ἀποφαινώμεθα εἰς ζητήματα καὶ ἀντικείμενα σπουδαιότατα.

§152ΠΑΡΙΣΗΣ. Δὲν εἶναι κἀνεὶς ὑπόχρεως, ὅταν θέλῃ νὰ ὁμιλήσῃ ἕνας, νὰ κάθηται εἰς τὴν αἴθουσαν νὰ τ’ ἀκούσῃ.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καταλάβετε τὰς ἕδρας σας, Κύριοι, νὰ ἴδωμεν ἐὰν ἤμεθα πλήρεις ἢ ὄχι.

§154ΗΡ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Εἶναι παράλογον νὰ μὴ θέλῃ τις ν’ ἀκούῃ καὶ ἔπειτα νὰ ἔρχηται νὰ ψηφοφορῇ.

§155ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ. Εἶναι δίκαιον αὐτὸ τὸ θέμα νὰ ἐξαντληθῇ μὲ δύω λέξεις, διὰ νὰ μὴ ἐπανερχώμεθα ἑκάστοτε. Εἶναι βεβαιότατον αὐτὸ ὅπου εἶπεν ὁ προλαλήσας, ὅτι οὕτω συμβαίνει εἰς ὅλα τὰ κοινοβούλια τοῦ κόσμου. Εἰς τὴν συζήτησιν, ὅστις θέλει, παρευρίσκεται, ὅστις θέλει, ἀκούει· εἰς τὴν ψηφοφορίαν ἀπαιτεῖται νὰ ᾖναι πλήρης ὁ ἀριθμὸς κατὰ τὸν Νόμον. Τοῦτο γίνεται εἰς ὅλα τὰ κοινοβούλια· δὲν ἔχω διάθεσιν ν’ ἀκούσω τὴν ἀνάπτυξιν ἑνὸς ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἐγὼ ἐμελέτησα καὶ ἀπέκτησα πεποίθησιν. Ἕνας Βουλευτὴς εἰς τὴν Γαλλίαν, εἰς τὰ 48, εἶπε τοῦτο τὸ ἴδιον, εἶπεν, ὅτι ἔχω δικαίωμα νὰ λαλήσω καὶ ἡ Συνέλευσις τοῦ εἶπεν, ὅτι ἡμεῖς ἔχομεν δικαίωμα νὰ μὴ σὲ ἀκούσωμεν· αὐτὸ εἶναι γεγονὸς γεγραμμένον· λοιπὸν νὰ μὴν ἐμποδίζωμεν τὴν συζήτησιν· ἐγὼ κάθημαι, διότι ἐπιθυμῶ ν’ ἀκούσω, ἄλλος δὲν θέλει· ὅταν ἔλθῃ ἡ ψηφοφορία, τότε πρέπει νὰ ᾖναι παρόντες ὅλοι.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν θέλετε νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ συζήτησις;

§157ΠΟΛΛΟΙ. Βέβαια ἐὰν ἔχωμεν ἐργασίαν.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κ. Θεοχάρης ἔχει τὸν λόγον.

§159ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Κύριοι, συμφωνῶν μὲ τὸν προαγορεύσαντα, καθόσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τοῦτο τῆς ἀναφορᾶς τῶν φιλελλήνων, ἐπιθυμῶ τὴν ὅσον τάχιστα δικαίωσίν των· ἐπαινῶ μάλιστα τὸ αἴσθημα ἐκεῖνο, τὸ εὐγενὲς, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ὡρμήθησαν οἱ ἄνδρες ἐκεῖνοι ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας, ἐγκαταλιπόντες γονεῖς, συγγενεῖς, φίλους καὶ πατρίδα, ἵνα ἔλθωσι καὶ συναγωνισθῶσι κατὰ τῆς τυραννίας μετὰ τῶν πατέρων μας. Εἶμαι συμφωνότατος ἵνα δοθῇ μία ὠφέλιμος διεξαγωγὴ εἰς τὴν ὑπόθεσιν ταύτην· οὐχ ἧττον ὅμως πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι δεσμευόμεθα ἀπὸ ἓν ψήφισμα, τὸ ὁποῖον παρεδέχθημεν ἄλλοτε, ὅτι οὐδεμία πρότασις ἀφορῶσα αὔξησιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, προέρχεται τοῦ λοιποῦ παρὰ πληρεξουσίου. Ἡ Κυβέρνησις, ἀφοῦ ἀκούσῃ τὴν εὐχὴν τῆς Συνελεύσεως, νὰ λάβῃ φροντίδα, ὥστε οἱ ἄνδρες οὗτοι, οἱ ὁποῖοι δικαιοῦνται νὰ ἔχωσι τὰς ἀξιώσεις αὐτῶν, νὰ δικαιωθῶσι.

§160ΖΕΡΒΑΣ. Ἐγὼ λέγω, ὅτι ἡ Συνέλευσις δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐκφρασθῇ εὐχὴν ἀπέναντι τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ σύστασιν· ἀλλὰ πρὸς τοῦτο δὲν εἴμεθα πλήρεις.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἂς προσέλθωσιν οἱ Κύριοι πληρεξούσιοι ἀπὸ τὰ δωμάτια· ἂν δὲν ἤμεθα πλήρεις, θὰ διαλυθῶμεν (οἱ πληρεξούσιοι προσέρχονται). Ὑπάρχει τώρα ἔνστασις ὅτι δὲν εἴμεθα πλήρεις;

§162ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἡ πρότασις εἶναι νὰ διευθυνθῇ ἡ ἀναφορὰ μὲ μίαν σύστασιν τῆς Συνελεύσεως.

§164ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ νὰ συστηθῇ ἡ ἀναφορὰ ἡ ἀφορῶσα τοὺς φιλέλληνας, νὰ σηκωθῶσιν (ἀνίστανται οἱ περισσότεροι) παρεδέχθη. Μεταβαίνομεν εἰς ἄλλην ἀναφοράν.

§166ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Ἐζήτησα τὸν λόγον Κ. Πρόεδρε. Θὰ εἴπω περὶ τῆς ἐκλογῆς τῆς Σπάρτης, περὶ ἧς ἀπεφάνθη ἡ Συνέλευσις νὰ διαταχθῇ ἅμα ἔλθῃ ὁ Βασιλεύς.

§167ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα εἶναι καιρός.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ἐρωτηθῇ λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις, ἂν διέταξεν ἢ ὄχι.

§169ΠΟΛΛΟΙ. Καὶ ἂν δὲν διέταξε νὰ διατάξῃ.

§170ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Κυβέρνησις, λαβοῦσα ὑπ’ ὄψιν τὰς περιστάσεις θὰ ἐνεργήσῃ.

§171ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Εἶναι ἀπόφασις τῆς Συνελεύσεως, ὅτι, ἅμα ἔλθῃ ὁ Βασιλεὺς τότε νὰ γείνῃ· ἐνθυμεῖσθε ὅτι ἐγένετο ἐπερώτησις εἰς τοὺς τότε ὑπουργοὺς, τὸν Πετιμεζᾶν καὶ λοιπούς.

§172ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Νὰ ἐρωτηθῇ ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἂν συνεμορφώθη μὲ τὴν ἀπόφασιν τῆς Συνελεύσεως.

§173ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Ἐπιθυμῶ ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἔλθῃ ἐδῶ τὴν Δευτέραν, διὰ νὰ τῷ κάμω μίαν ἐπερώτησιν περὶ τῆς ἐκλογῆς αὐτῆς.

§174ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Κυβέρνησις ἂν ἐξετέλεσεν αὐτὸ τὸ ψήφισμα τῆς Συνελεύσεως.

§175ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ. Κύριε, πρῶτον πρέπει νὰ μάθωμεν ἐὰν τὸ Προεδρεῖον διεύθυνεν ἀπόσπασμα ἐκείνης τῆς ἀποφάσεως εἰς τὸ ὑπουργεῖον.

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ τότε δὲν ἤμην Πρόεδρος· πιστεύω ὅτι, ὁ τότε Πρόεδρος θὰ τὸ διεύθυνε.

§177ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἦσαν παρόντες οἱ τότε ὑπουργοὶ, καὶ τοῦτο δὲν διαφιλονεικεῖται.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἰδοὺ ἑτέρα ἀναφορὰ, ἂς ἀναγνωσθῇ μόνον ἡ περίληψις.

§179ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ (Δόσιος). (ἀναγινώσκει τὴν περίληψιν ὡς ἑξῆς). «Οἱ ὑπότροφοι μαθηταὶ τῆς Γεωργικῆς Σχολῆς ἐξαιτοῦνται τὴν συζήτησιν τοῦ ὑπὸ τοῦ πρώην ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν Γ. Πετιμεζᾶ ὑποβληθέντος νομοσχεδίου περὶ μορφώσεως τῆς σχολῆς.»

§180ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καθόσον ἀφορᾷ τὸ ἀντικείμενον τοῦτο, εἶναι δεδομένον εἰς τήν Συνέλευσιν ψήφισμα παρὰ τοῦ τότε ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν Πετιμεζᾶ, τὸ ὁποῖον παρεπέμφθη εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῆς Γεωργίας, τῆς ὁποίας ἀποτελῶ μέρος, ἥτις συνέταξε τὴν ἔκθεσιν· δὲν μένει παρὰ νὰ τεθῇ εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, καὶ παρακαλῶ τὴν Συνέλευσιν νὰ προσδιορίσῃ ὡς ἡμέραν συζητήσεως τὴν ἐρχομένην Δευτέραν.

§181ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, μετὰ τὰ οἰκονομικά.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι νὰ τεθῇ......

§183ΠΑΡΙΣΗΣ. Δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀντίῤῥησιν.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὴν ἀπόφασιν τὴν ὁποίαν ἐκάματε χθὲς, ὅλα τὰ νομοσχέδια περὶ τῶν ὁποίων ὑπάρχει ἔκθεσις τῆς οἰκείας ἐπιτροπῆς, πρέπει νὰ τεθῶσιν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν· διὰ τοῦτο σᾶς εἶπα καὶ περὶ αὐτῆς.

§185ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχουσι δύω ἀναφοραί. Ἀναγινώσκεται ἡ περίληψις αὐτῶν ὡς ἑξῆς· «Ἀναφοραὶ τῶν κατοίκων καὶ τοῦ Δημάρχου Ἀροανείας Καλαβρύτων, δι’ ὧν ἐκθέτουσι πλείστας κατηγορίας κατὰ τοῦ πρώην ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν Α. Γ. Πετιμεζᾶ, καὶ ἰδίως τὴν κακὴν χρῆσιν τῆς ἐξουσίας του ὡς πρὸς τὴν ἀναιτίως ἀπόλυσιν τοῦ ἀναφερομένου δημάρχου».

§187ΠΟΛΛΟΙ. Ν’ ἀναγνωσθῶσι καὶ αἱ ἀναφοραί.

§188ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν τῇ ἀναφορᾷ περιέχεται κατηγορία κατὰ τοῦ ὑπουργοῦ· πρέπει λοιπὸν νὰ προσδιορισθῇ ἡμέρα.

§189ΖΕΡΒΑΣ. Προτείνω τὴν ἀπόῤῥιψιν τῆς ἀναφορᾶς, διὰ τὸν λόγον ὅτι, ὁ ὑπουργὸς δύναται νὰ κατηγορηθῇ ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ πληρεξούσιον. Ἐξωτερικῶς δὲν εἰμπορεῖ ν’ ἀπευθυνθῇ κατηγορία (ἀποδοκιμασία).

§190ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν συμφωνῶ μὲ τὸν Κ. Ζέρβαν. Οἱ κάτοικοι κατεξανίστανται κατὰ τοῦ ὑπουργοῦ, προστρέχουν εἰς τὴν Συνέλευσιν, καὶ ζητοῦν θεραπείαν. Ἡ Συνέλευσις δὲν εἶναι νόμιμον νὰ ἐξετάσῃ τὸ περιεχόμενον, ν’ ἀκούσῃ τὸ παράπονον;

§191ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§192ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μοὶ φαίνεται ὅτι εἶναι ἀνάγκη ν’ ἀναγνωσθῶσιν αἱ ἀναφοραί.

§193ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§194ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀνάγνωσιν τῶν ἀναφορῶν νὰ σηκωθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι) παραδέχθη. Ἀναγινώσκεται ἡ ἀνωτέρω ἀναφορά.

§195ΠΟΛΛΟΙ. Ν’ ἀκούσωμεν καὶ τὴν ἄλλην.

§196ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἂς ἀπαντήσω πρῶτον εἰς αὐτὴν, καὶ ἔπειτα εἰς τὴν ἄλλην.

§197ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι, ἂς ἀναγνωσθῇ πρότερον καὶ ἡ ἄλλη. Ἀναγινώσκεται καὶ ἡ τῶν κατοίκων τοῦ αὐτοῦ δήμου, περιλαμβάνουσα τὰ αὐτά.

§198ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ζητῶ τὸν λόγον, Κύριε Πρόεδρε.

§199ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν προτίθεμαι νὰ ὑπερασπίσω τὸν Κύριον πληρεξούσιον, ἀλλὰ νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ἡ ὥρα, καθ’ ἣν ἡ Συνέλευσις θὰ προβῇ εἰς ἀκρόασιν ἀπολογίας· ἡ Συνέλευσις δύναται νὰ προσδιορίσῃ μίαν ἡμέραν, καθ’ ἣν νὰ προσέλθῃ ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ νὰ δώσῃ πληροφορίας ἕνεκα τίνος λόγου ἀπελύθη ὁ Δήμαρχος.

§200ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἐπειδὴ αἱ ἀναφοραὶ αὗται εἶναι προϊὸν ῥᾳδιουργίας, πρέπει νὰ μοὶ δώσητε τὸν λόγον νὰ σᾶς ἐκθέσω τὸ τὶ συνέβη. (θόρυβος).

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἔνστασις ἀναβλητικὴ ἐπὶ τῆς συζητήσεως τῆς ἀναφορᾶς αὐτῆς ὑπὸ τοῦ Κυρίου Μιχαλοπούλου.

§202ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Εἶναι προσωπικὸν ζήτημα. Σᾶς λέγω ὅτι ὁ Δήμαρχος αὐτὸς εἶναι ὑπογεγραμμένος κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ἐπαναστάσεως εἰς τὸ πρωτόκολλον τῆς μεταβολῆς, ὅτι καταλύει αὐτὸς ἑαυτόν.

§203ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν, Κύριοι, πρέπει νὰ προταχθῇ ἡ ἀναβλητικὴ πρότασις τοῦ Κυρίου Μιχαλοπούλου (θόρυβος).

§204ΠΑΡΙΣΗΣ. Τὸ ζήτημα αὐτὸ πρέπει νὰ συζητηθῇ ἐνώπιον τῆς Συνελεύσεως, διότι μετ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος συνδέεται καὶ ἡ ὕπαρξις πολλῶν ἑτέρων Δήμων καὶ ἔχομεν ἀνάγκην νὰ ἀναπτυχθῇ οὐχὶ μόνον πρὸς τὸ μέρος αὐτὸ τῶν Καλαβρύτων, ἀλλὰ γενικῶς ἐπειδὴ συνδέεται τὸ ζήτημα μὲ τὴν ὕπαρξιν πολλῶν Δήμων, ἀπὸ τοὺς ὁποίους κρέμαται ἡ τάξις καὶ ἡ εὐδαιμονία τῶν κατοίκων τῶν ἐπαρχιῶν· διὰ τοῦτο ζητῶ νὰ ὁρισθῇ ἡμέρα ῥητὴ ὥστε νὰ φέρωμεν τὸ ζήτημα αὐτὸ διὰ νὰ ἴδωμεν πῶς δύναται νὰ συμβιβασθῇ ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ τῶν Δήμων, διότι δὲν δύναται, Κύριοι, σήμερον ὁ ὑπουργὸς νὰ παύῃ Δημάρχους καὶ νὰ διορίζῃ ἄλλους ἀπὸ τοὺς Δημοτικοὺς Συμβούλους, οἱ ὁποῖοι γνωρίζομεν, πῶς ἐξελέγοντο ὑπὸ τοῦ Ὄθωνος· ὡς πρὸς τὰ ἄλλα τῶν Καλαβρύτων δὲν ἐπεμβαίνω.

§205ΚΑΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται σήμερον νὰ λύσωμεν τὸ ζήτημα τὸ περὶ Δημοτικῶν Συμβουλίων, ἀλλὰ τὸ περὶ τῆς ἀναφορᾶς αὐτῆς, θὰ πράξῃ δὲ πολὺ καλὰ ἡ Συνέλευσις ἂν θὰ προσδιορίσῃ μίαν ἡμέραν πρὸς λύσιν τοῦ σπουδαίου αὐτοῦ ζητήματος· τὸ ζήτημα τώρα εἶναι ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ, ἥτις εἶναι καθ’ ἑνὸς ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι πλέον τὴν σήμερον. Ἐλθόντος τοῦ ζητήματος ἐνώπιον τῆς Συνελεύσεως πρέπει ὁ Κύριος Πετιμεζᾶς νὰ ἀπολογηθῇ. Τὸ ζήτημα αὐτὸ εἶναι ἄσχετον ὡς πρὸς τὸ παρὸν ὑπουργεῖον, ὥστε ἀποκρούω τὴν ἔνστασιν ὅτι πρέπει νὰ σταλῇ εἰς τὸ ὑπουργεῖον.

§206ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, προτείνω ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ ἡ περιέχουσα κατηγορίαν κατὰ τοῦ πρώην ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἀποσταλῇ εἰς τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν ὅπως φέρῃ τὰ σχετικὰ ἔγγραφα, διότι, Κύριοι, λυθέντος τοῦ ζητήματος τούτου, θέλετε λύσει ἑτέραν ἀρχὴν περὶ τῶν πράξεων τῶν ἐπαρχιῶν κατὰ τὴν ἐπανάστασιν, ἐκ τῶν ὁποίων τινὲς πρὸ, καὶ τινὲς μετὰ, κατέλυσαν τὰς ἀρχάς· θὰ λυθῇ τὸ ζήτημα ἂν αἱ πράξεις αὗται ἔχωσιν ἰσχὺν ἢ ὄχι, διότι ἡ προσωρινὴ Κυβέρνησις ἐξέδοτο δύω ψηφίσματα, δυνάμει τῶν ὁποίων διέταττε νέον τρόπον ἐκλογῆς Δημάρχων, δηλ. ἐλάμβανεν τοὺς συμβούλους καὶ ἔκαμνε Δημάρχους. Ἐπειδὴ τὸ ζήτημα εἶναι σπουδαῖον καὶ τόσῳ σπουδαῖον, καθ’ ὅσον οἱ περισσότεροι Δῆμοι τῆς Ἑλλάδος ὑπάγονται εἰς τὴν κατηγορίαν ταύτην, παρακαλῶ νὰ ἔλθῃ ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὁ ἁρμόδιος ἵνα φέρῃ τὰ σχετικὰ ἔγγραφα, καὶ νὰ ὑποβάλωμεν τὸ ζήτημα περὶ τῶν Δημάρχων τῶν Δήμων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι κατέλυσαν αὐτούς.

§207ΚΑΛΛΙΓΑΣ. Ἐζήτησε τὸν λόγον ὁ Κύριος πληρεξούσιος Καλαβρύτων καὶ ὁ Κύριος Μιχαλόπουλος ἀντέστη προτείνων ἀναβολήν· καταγίνομαι νὰ ἐννοήσω ποίαν ἀναβολὴν ἐζήτησε τοῦ νὰ λάβῃ δηλ. ἄλλος τὸν λόγον, ἢ τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως μέχρι τῆς στιγμῆς ταύτης· πραγματικῶς δὲν δύναμαι νὰ λάβω μίαν σαφῆ ἰδέαν τῆς γνώμης τοῦ Κυρίου Μιχαλοπούλου· ὅταν εἰσάγηται ἀναφορὰ καὶ ἀναγινώσκηται εἰς τὴν Συνέλευσιν ἐπέρχεται πάντοτε μία συζήτησις καὶ αὕτη δύναται νὰ ἔχῃ πολλαπλοῦν σκοπὸν, πρὸ πάντων τὸν σκοπὸν τοῦ νὰ θεωρήσωμεν σπουδαίαν τὴν ἀναφοράν. Δὲν δύναται πληρεξούσιος τις, νὰ ἀρνηθῇ τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς αὐτῆς, διότι αὐτὸς ἐνδιαφέρεται εἰς τὸ νὰ μὴ λάβῃ ὁ ἐνδιαφερόμενος τὸν λόγον. Καὶ τί συμβαίνει, Κύριοι; παρατηρεῖται, ὅτι ἐνῷ προτείνεται μία τοιαύτη ἔνστασις τοῦ νὰ μὴ λάβῃ τὸν λόγον ὁ Κύριος Πετιμεζᾶς, λαμβάνει ἕτερος τὸν λόγον, σᾶς λέγει, ὅτι εἶναι τὰ δεῖνα ψηφίσματα τῶν δήμων· νομίζω, Κύριοι, ὅτι τὰ ζητήματα ταῦτα πρέπει νὰ ἔλθωσιν ἐνώπιον τῆς Συνελεύσεως μὲ ψυχρὸν αἷμα, νὰ μὴν ἀρνῶνται δὲ εἰς οὐδένα πληρεξούσιον τοῦ νὰ λαμβάνῃ τὸν λόγον πρὶν ἀκούσουν, ὅτι ὁ λόγος εἶναι ἄσχετος πρὸς τὴν ἀναφοράν. Δὲν πρόκειται ἐνταῦθα νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα τῶν Δήμων, ὡς ἀνέφερεν ὁ Κύριος Θεοχάρης· ὁ Κύριος Θεοχάρης ἐξῆλθε τοῦ ζητήματος, ἐνῷ ἡ ἀναφορὰ δὲν προκαλεῖ αὐτὸ τὸ ζήτημα. Νομίζω, ὅτι πρέπει πρὸ πάντων νὰ ἀκουσθῇ ὁ ζητήσας πρῶτος τὸν λόγον.

§208ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Φρονῶ, ὅτι ὁ Κύριος Καλλιγᾶς δὲν ἦτο παρὼν ἢ δὲν ἐπρόσεξεν, ὅταν ἀπὸ τῆς θέσεώς μου εἶπον δύο λέξεις· τὰς ἐπαναλαμβάνω διὰ νὰ ἐννοήσῃ ὁ Κύριος Καλλιγᾶς ὅτι δὲν προτίθεμαι νὰ ἐμποδίσω τὸν Κύριον πληρεξούσιον Καλαβρύτων τοῦ νὰ λαλήσῃ ἐπὶ κατηγορίας μάλιστα δεινῆς. Ἐγὼ μάλιστα λέγω, ὅτι συμφέρον τοῦ ἰδίου Κυρίου Πετμεζᾶ εἶναι νὰ γίνωσι γνωστοὶ εἰς τὴν Συνέλευσιν οἱ λόγοι οἱ ὁποῖοι ἔπεισαν τὸν Κύριον Πετμεζᾶν τότε ὑπουργὸν νὰ ἀπολύσῃ τὸν Δήμαρχον, ὅταν ἔλθῃ ὁ νῦν ὑπουργὸς τῶν ἐσωτερικῶν νὰ βεβαιώσῃ ἐκ τῶν ἐγγράφων ποῖοι εἶναι οἱ λόγοι. Δὲν ἐνόησα δὲ οὐδόλως νὰ ἀναμίξω καὶ τὸ ζήτημα περὶ οὗ ὡμίλησεν ὁ Κύριος Θεοχάρης καὶ ὁ Κύριος Παρίσης.

§209ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Ὅσον ἐθεώρησα ἁπλοῦν τὸ ζήτημα, ὅτε τὸ πρῶτον ἐπροτάθη εἰς τὴν Συνέλευσιν, τόσον μετὰ λύπης εἶδον, ὅτι περιεπλέχθη κατὰ τὴν συζήτησιν, καὶ τὴν περιπλοκὴν αὐτὴν προτίθεμαι δι’ ὀλίγων λέξεων νὰ ζητήσω νὰ διαλύσω ἵνα φθάσωμεν εἰς ἀποτέλεσμα συμφώνως πρὸς τὴν τακτικὴν, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἀκολουθήσωμεν κατὰ τὰς ἐργασίας μας· δὲν προτίθεμαι νὰ ἐκφράσω τὸν θαυμασμόν μου, διὰ τὸν ἔντιμον ἐξ Ἀττικῆς πληρεξούσιον, ὁ ὁποῖος ᾠκοδόμησεν οἰκοδομήματα διὰ νὰ τὰ πολεμήσῃ, καὶ τὰ ὁποῖα δὲν ὑπάρχουσιν εἰς τὴν φύσιν, διότι ὁ πρὸ μικροῦ ἀγορεύσας σᾶς ἐξήγησε τί ἐνόει διὰ τῆς προτάσεως, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν· ἡ ἀναφορὰ, ἡ ὁποία ἀνεγνώσθη, ἀποδίδει εἰς πρώην ὑπουργὸν τὴν κακὴν χρῆσιν τοῦ δικαιώματος, τὸ ὁποῖον εἶχε νὰ προτείνῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν παῦσιν δημάρχου· ὁ ἀναφερόμενος, ὑποθέτω, ὅτι δὲν εἶχε τὸ δικαίωμα. Βεβαίως ἐγένετο συμπέρασμα ὅτι δὲν πρέπει νὰ κρίνωμεν ἡμεῖς πρὸς τοὺς ὁποίους ἀπευθύνεται ἡ ἀναφορὰ αὕτη, ὅτι ἐγένετο κακὴ χρῆσις τοῦ δικαιώματος, ἀλλὰ διὰ νὰ κρίνωμεν πρέπει βεβαίως νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα βεβαιοῦν τὰς πράξεις ἕνεκα τῶν ὁποίων ἐπαύθη ὁ δήμαρχος οὗτος. Τὴν προσαγωγὴν αὐτῶν τῶν ἐγγράφων βεβαίως ἀπαιτεῖ αὐτὸ τὸ συμφέρον τοῦ πρώην ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι πρόκειται περὶ πράξεων ἀναγομένων εἰς μίαν περιφέρειαν, εἰς τὴν ὁποίαν αὐτὸς ὁ ἴδιος ἀνήκει, πράξεων, αἵτινες ἐνδέχεται νὰ δώσουν ἀφορμὴν εἰς παρεξηγήσεις καὶ αἰτίας ἴσως ἀδίκους. Τὸ συμφέρον αὐτοῦ ἀπαιτεῖ νὰ ἐκτεθῶσι τὰ πράγματα ὅπως ἐγένοντο, ὅπως ἀναλάμψῃ ἡ ἀλήθεια. Νομίζω ὅτι δυνάμεθα νὰ παραπέμψωμεν τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν εἰς τὴν ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν ἐπιτροπὴν, ἥτις νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν τὰ ἔγγραφα τοῦ δημάρχου καὶ ἐξετάσῃ αὐτὰ, καὶ μετέπειτα ὑποβάλῃ εἰς ἡμᾶς τὴν ἔκθεσίν της.

§210ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ὅτε ἐζήτησα τὸν λόγον, ἠθέλησα νὰ ὁμιλήσω ὄχι πλέον ὡς ὑπουργὸς, ἀλλ’ ὡς πληρεξούσιος, ὡς ἄτομον τέλος πάντων κατὰ τοῦ ὁποίου ἐγένετο σήμερον μία κατηγορία. Καὶ βεβαίως, Κύριοι, ἐσεῖς ἔπρεπε νὰ σιγήσητε, ἐσεῖς ἔπρεπε μετ’ ἐπιμονῆς νὰ περιμένητε νὰ σᾶς ὁμιλήσω, διότι ἂν σήμερον ἀπευθύνεται κατηγορία κατ’ ἐμοῦ, πολὺ εὔκολον εἶναι αὔριον νὰ ἀπευθυνθῇ κατηγορία καθ’ ἑνὸς ἑκάστου ἐξ ὑμῶν, τόσῳ περισσότερον, καθόσον ὅλοι ἡμεῖς ἀνήκομεν εἰς ἐπαρχίας, καθόσον πολὺ καλὰ γνωρίζομεν, ὅτι, διὰ νὰ συστηθῇ μία κατηγορία, δὲν ἀρκεῖ παρὰ νὰ πάρῃ ἕνας μελάνην καί χαρτίον, νὰ πάρῃ 2, 3 φίλους καὶ νὰ ὑπογράψουν καὶ ὕστερον νὰ πλαστογραφηθῶσιν οἱ περισσότεροι καθὼς εἶναι εἰς αὐτὴν τὴν ἀναφοράν. Μοὶ ἀπεδόθη ἡ κατηγορία, ὅτι κακῶς ἔπαυσα τὸν δήμαρχον τῆς Ἀροανίας, καὶ ὁ προλαλήσας εἶπεν, ὅτι ἡ ἀναφορὰ ἔπρεπε νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὰ τμήματα, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ ζητήσουν τὰ διάφορα ἔγγραφα τὰ ὁποῖα ἔπεισαν ἐμὲ νὰ παύσω τὸν δήμαρχον τῆς Ἀροανίας καὶ ἐκ τῆς μελέτης τῶν ἐγγράφων νὰ ἀποφανθῇ ἡ ἐπιτροπὴ, ἂν ἔκαμον καλὴν ἢ κακὴν χρῆσιν τῆς ἐξουσίας. Ἀλλὰ, Κύριοι, διατὶ ἔγεινε τοῦτο σήμερον; Θὰ σᾶς προείπω τοὺς λόγους καὶ τὰς αἰτίας, τὰς ὁποίας θὰ εὕρῃ ἡ ἐπιτροπὴ ἐντὸς τῶν ἐγγράφων τῶν ἐπισήμων, διὰ τοῦτο ἐζήτησα τὸν λόγον ἵνα σᾶς ὁμιλήσω αὐτὴν τὴν στιγμὴν διὰ νὰ σᾶς πείσω ὅτι, ὅταν ἐγὼ ἔπαυσα τὸν δήμαρχον τῆς Ἀροανίας, ἔκαμον πρᾶξιν τὴν ὁποίαν ἤθελε κάμει ἕκαστος ἐξ ἡμῶν, ἂν ἦτον ὑπουργός. Κατὰ τοῦ δημάρχου τούτου ὑπάρχουν κατηγορίαι. Πρῶτον ὡς πρὸς τὸ δικαίωμα τὸ ἐπαναστατικὸν τῆς καταλύσεως τῶν δημάρχων, δὲν θέλω νὰ σᾶς εἴπω ἂν ἦναι ἢ δὲν ἦναι ἐπαναστάτης ὁ ἀναφερόμενος, διότι εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους ὑμᾶς, ποῖοι ἦσαν οἱ ἐπαναστάται τῶν Καλαβρύτων καὶ ἑπομένως δὲν ἔρχομαι νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ὁ δεῖνα ἦτον ἐπαναστάτης καὶ ὁ δεῖνας ὄχι· γνωρίζομεν ὅτι κατὰ τὴν 10 Ὀκτωβρίου καὶ σήμερον πολλοὶ ἔγειναν οἱ ἐπαναστάται, ὁ ἀριθμός των ηὐξύνθη εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα, δὲν ὑπάρχει εἷς, ὁ ὁποῖος δὲν προσέφερε μεγάλας εἰς τὴν μεταβολὴν τῆς 10 Ὀκτωβρίου ἐκδουλεύσεις· καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τῆς μεσοβασιλείας καθ’ ὅλην τὴν ἐπαρχίαν τῶν Καλαβρύτων διετηρήθη πληρεστάτη τάξις, δὲν συνέβη ἡ ἐλαχίστη κλοπὴ, καὶ μόνον εἰς τὸν δῆμον τῆς Ἀροανίας συνέβησαν αἱ μεγαλήτεραι κλοπαὶ, συνέβησαν αἱ μεγαλήτεραι ζωοκλοπαὶ, δὲν ἔμεινε ζῶον, τὸ ὁποῖον νὰ μὴν ἐκλάπη, καὶ ὅλων τῶν πράξεων συνεργὸς ἦτον αὐτὸς ὁ δήμαρχος· ἐκτὸς τούτου ὑπάρχει πρωτόκολλον τῆς 8 πρὸς 9 Ὀκτωβρίου, διὰ τοῦ ὁποίου λέγει ὅτι καταλύει αὐτὸς ἑαυτὸν, διὰ τοῦ ὁποίου λέγει, ὅτι αὐτὸς δὲν ἦτον ἐπαναστάτης, ἀλλὰ ἐκτὸς τούτου μήπως αὐτὴ εἶναι ἡ κατηγορία μόνη; ἀλλ’ ἐκτὸς ὅλων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα σᾶς εἶπα καὶ ἀνέφερα, δὲν γνωρίζω διατὶ αὐτὸς ἔμενε ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης μέχρι τέλους ὡς δήμαρχος, ἐνῷ δὲν ἔπρεπε. Λέγει ὅτι ἐγὼ τοῦ ἐζήτησα νὰ κάμῃ ἀστυνόμον· ψεύδεται, Κύριοι· βεβαιωθῆτε, ὅτι ἂν ἐγὼ τὸν διέταττον, ὅτε ἤμην ὑπουργὸς, αὐτὸς ἤθελε κάμει ὄχι ἀστυνόμον, ἀλλὰ καὶ Ἰμάμην. Τί δὲ ἔκαμε; παρενέβαλε τὰ μεγαλήτερα προσκόμματα εἰς τὴν εἴσπραξιν τῶν δημοσίων φόρων ἐνῷ πᾶσα ἡ ἐπαρχία ἐπλήρωνε καὶ ἀνηγγέλθη κατηγορία τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν πρὸς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ πράξεις ἀποδεδειγμένας, φανερὰς, ὅλοι αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι μὲ ἔπεισαν νὰ παύσω τὸν δήμαρχον. Ἐγὼ ὁ πρώην ὑπουργὸς διὰ νὰ κάμω κόμμα λέγει ὅτι τὸν ἔπαυσα· καὶ δὲν ἐρωτᾶτε, ὁ δήμαρχος ὁ κατόπιν ἐρχόμενος εἰς ποῖον κόμμα ἀνήκει· δὲν εἶναι φίλος μου, Κύριοι, εἶναι ἐναντίος καὶ ἀνῆκεν εἰς τὴν μερίδα μετὰ τῆς ὁποίας ποτὲ ἴσως δὲν θὰ ἔλθω εἰς συνδυασμόν. Σᾶς λέγω ὅτι αὐτοὶ ἦσαν οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι μὲ ἔπεισαν νὰ τὸν παύσω δήμαρχον· καὶ θέλετε Κύριοι! πληροφορηθῆ καλήτερα ἀπὸ τὰ ἐπίσημα ἔγγραφα.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις ἡ ὁποία ὑπεβλήθη εἶναι νὰ διευθυνθῶσιν αἱ ἀναφοραὶ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν, ἡ ὁποία νὰ κάμῃ ἔκθεσιν ἐπ’ αὐτῶν.

§212Κ. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Εἶναι ἀπαράδεκτος ὅλως διόλου.

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐρωτήσω περὶ τοῦ ἀπαραδέκτου, ὅσοι τὸ ὑποστηρίζουσι παρακαλοῦνται νὰ σηκωθῶσιν. (οὐδεὶς ἐγείρεται) δὲν παρεδέχθη. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τοῦ Κ. Δηλιγιάννη πρότασιν νὰ παραπεμφθῶσιν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν παρακαλοῦνται νὰ σηκωθῶσιν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Συνέλευσις παρεδέχθη. Ἀναγινώσκεται ἡ ἀναφορὰ τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Στεφανῶνα, ζητούντων ἀποζημίωσιν διὰ τὰς ζημίας, τὰς ὁποίας ἔπαθον ἐκ τῆς ἐπιδρομῆς τῶν Λακώνων.

§214ΠΟΛΛΟΙ. Εἶναι ἀπαράδεκτος. Ἐταῦθα ἀναχωροῦν πολλοὶ ἐκ τῶν Κ. Κ. πληρεξουσίων.

§215ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν θέλετε νὰ διαλυθῇ ἡ συνεδρίασις;

§216ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαλύεται ἡ συνεδρίασις.

Ὁ Πρόεδρος

Ι. Λ. ΜΕΣΣΗΝΕΖΗΣ.

Οἱ Γραμματεῖς Ἀλ. Δόσιος.