1863.05.31

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ ΡΙΓʹ.

Τῆς 31 Μαΐου 1863.

(Παρασκευὴ)

Ὥρα 9 Π. Μ. Ἀναγνωσθέντος τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου καὶ τῆς Συνελεύσεως πλήρους γενομένης, ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προτεραίας.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κ. Παπαμιχαλόπουλος ἔχει μίαν πρότασιν περὶ τῶν ἐν Ὕδρᾳ διατρεχόντων.

§2ΤΙΝΕΣ ΠΛΗΡΕΞ. Νὰ μᾶς εἰπῇ ὁ Κ. Παπαμιχαλόπουλος, ποῖα εἶναι ταῦτα.

§3ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ προσκαλῶ τὸ ὑπουργικὸν Συμβούλιον αὔριον εἰς τὴν Συνέλευσιν διὰ νὰ τὸ ἐπερωτήσω περὶ τῶν ἐν Ὕδρᾳ διατρεχόντων. Πρὸ ἑνὸς καὶ ἐπέκεινα μηνὸς ἡ Ὕδρα, ἡ ἱστορικὴ αὕτη νῆσος, ἡ ὁποία καὶ κατὰ τὴν ἐπανάστασιν τὴν μεγάλην, καὶ κατὰ τὴν Ὀκτωβριανὴν μεταπολίτευσιν, προσέφερεν εἰς τὴν πατρίδα μεγάλας καὶ σπουδαίας ἐκδουλεύσεις, διατελεῖ εἰς ἀναρχικὴν κατάστασιν, διατελεῖ ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ τρόμου καὶ τοῦ φόβου, τὸν ὁποῖον ἐνέπνευσαν, καὶ ἐξακολουθοῦν ἐμπνέοντες εὐάριθμοι κακοῦργοι, διαταράσσοντες τὴν ἡσυχίαν τοῦ τόπου. Ἀπεπειράθησαν, Κύριοι, νὰ φονεύσωσι τὸν Δήμαρχον, ἀποδιώξαντες αὐτὸν ἀπὸ τὴν θέσιν του, καὶ ἀντικαταστήσαντες αὐτὸν δι’ ἄλλου πολίτου· καὶ τὴν κατάστασιν αὐτὴν κατὰ δυστυχίαν, ἂν μὴ ὑποστηρίζῃ, τὴν ἀνέχεται ὅμως ἡ Διοικητικὴ ἀρχή. Ἀφοῦ ἐξεβλήθη ὁ Δήμαρχος, ὁ ἕτερος, τὸν ὁποῖον ὡς τοιοῦτον ἐγκατέστησαν οἱ ταραξίαι, προέβη εἰς τὴν ἐνέργειαν καθηκόντων, τὰ ὁποῖα νομίμως δὲν διεπιστεύθησαν εἰς αὐτόν· διώρισεν Ἀστυνόμον καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ ἐνεργῇ καὶ οὗτος ὡς Ἀστυνόμος χωρὶς νὰ διορισθῇ νομίμως ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Τοῦτο συνδέεται, Κύριοι, καὶ μὲ ἕτερον περιστατικὸν, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ προσελκύσῃ ἰδίως τὴν προσοχήν μας. Αὐστριακὸν ἀτμόπλοιον περιπλέει εἰς τὴν νῆσον ἐκείνην πρό τινων ἡμερῶν καὶ ἐνισχύει τὰ ἀτοπήματα ταῦτα. Εἶναι ἀνάγκη νὰ προσέλθῃ ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις, διότι θὰ προτείνω ἐπερώτησιν εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὡς πρὸς τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβε διοικητικῶς, εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης καθόσον ἀφορᾷ τὸ δικαστικὸν καὶ ποινικὸν μέρος, καὶ τὸν ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ἵνα τὸν ἐρωτήσω, ὁποῖα μέτρα ἔλαβε περὶ ἀποστολῆς στρατιωτικῆς δυνάμεως, πρὸς ἀνόρθωσιν τῆς ἡσυχίας. Ὅλα ταῦτα ἀνέχεται ἴσως καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος συνέπεσε νὰ ἔχῃ καὶ συγγενεῖς εἰς τὴν νῆσον ἐκείνην, τοὺς ὁποίους ἐγὼ σέβομαι καὶ ὑπολήπτομαι, ἀνήκοντας ὅμως εἰς τὸ παρελθόν. Διὰ τοῦτο προτείνω νὰ προσέλθῃ ἡ Κυβέρνησις, ἵνα κάμω εἰς αὐτὴν τὰς ἐπερωτήσεις μου ταύτας, τὰς ὁποίας θέλω ἀναπτύξει καὶ ὑποστηρίξει διὰ πραγμάτων ἀναμφισβητήτων.

§4Δ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριοι, ὑποστηρίζω πληρέστατα τὴν πρότασιν τοῦ Κ. Παπαμιχαλοπούλου, διότι ἔχω παρὰ πάντα ἄλλον συμφέρον ν’ ἀποδειχθῇ τὸ μυθῶδες τῶν ὅσων διηγήθη πρὸ ὀλίγων στιγμῶν ὁ Κ. Παπαμιχαλόπουλος, διότι τὸ νὰ ὑποθέσῃ τις Κύριοι, ὅτι ἡ Ὕδρα δύναται νὰ γίνῃ ὄργανον ὀλίγων κακούργων, ἢ τὸ νὰ στηρίξῃ ἀκόμη τοῦτο καὶ εἰς τὸν λόγον, ὅτι πλοῖον ὁποιασδήποτε δυνάμεως τυχὸν ἐπέρασεν ἀπὸ τὸ κανάλι τῆς Ὕδρας, μοὶ φαίνεται πολὺ ἀνυπόστατον καὶ γελοῖον. Ἐπιμένω λοιπὸν καὶ ἐγὼ νὰ παρουσιασθῇ τὸ ὑπουργικὸν Συμβούλιον διὰ ν’ ἀπαντήσῃ εἰς τὰς ἐπερωτήσεις, ἵνα ἰδῆτε ἐὰν ἔχωσι τὴν παραμικρὰν βάσιν ἢ ἀλήθειαν.

§5ΚΟΣΟΝΑΚΟΣ. Οἱ πληρεξούσιοι τῆς ἐπαρχίας Λακεδαίμονος ἐζήτησαν νὰ διαταχθῇ ἡ ἐκλογὴ, καὶ ἐν τούτοις ὁ Ὑπουργὸς δὲν δύναται νὰ διατάξῃ αὐτὴν ἕνεκα τῆς προτάσεως τοῦ Κ. Καλοῦ.

§6ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ. Κύριοι, κατὰ τὴν 11 8βρίου, ὅτε ἐτελεῖτο ἐδῶ ἡ μεταπολίτευσις, σχεδὸν συγχρόνως, οὕτως εἰπεῖν, ἐτελεῖτο καὶ ἐν τῇ νήσῳ τοῦ Πόρου· οἱ κάτοικοι τῆς νήσου Πόρου, ἐμπνεόμενοι ἀπὸ τὰ αὐτὰ αἰσθήματα, ἠγέρθησαν ὁμοθυμαδὸν καὶ κατέλυσαν τὰς δημοτικὰς ἀρχὰς καὶ τὰ δημοτικὰ Συμβούλια καὶ ἐσύστησαν ἐπαναστατικὴν ἐπιτροπὴν ἀντικαταστήσαντες καὶ τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον· ἡ Προσωρ. Κυβέρνησις κατόπιν, θέλουσα νὰ διευθετήσῃ τὰ πράγματα τοῦ Δήμου μας, ἀνέθεσε τὴν διεύθυνσιν τῶν δημοτικῶν πραγμάτων εἰς ἕνα τῶν δημοτικῶν συμβούλων· ἐπεμείναμεν τότε ὅπως τὸ δημοτικὸν συμβούλιον θεωρηθῇ κατηργημένον, διότι δὲν ἠδύναντο νὰ ἐργάζωνται δημοτικὰ συμβούλια, τὰ ὁποῖα ἐξελέχθησαν ὑπὸ τὴν ἔμπνευσιν τοῦ παρελθόντος συστήματος, μετὰ τοῦ νέου Δημάρχου, τὸν ὁποῖον ἔφερεν ἡ ἐπανάστασις, καὶ ἑπομένως μετὰ τῆς νέας τάξεως τῶν πραγμάτων. Ἀλλ’ ἡ Προσωρινὴ Κυβέρνησις θεωροῦσα ὅτι τὰ δημοτικὰ Συμβούλια εἶναι ἡ βουλευτικὴ δύναμις τοῦ τόπου καὶ οὐχὶ ἐκτελεστικὴ, δὲν ἠθέλησε νὰ τὰ καταλύσῃ· διώρισεν ἕνα Δήμαρχον ἡ Προσωρ. Κυβέρνησις, μέχρις οὗ διαταχθῶσιν αἱ ἐκλογαί. Μέχρι τοῦδε κἀνὲν παράπονον δὲν ὑπάρχει καὶ οὐδεμία ἀταξία ἔλαβε χώραν, οἱ κάτοικοι τῆς ἐπαρχίας αὐτῆς ἐτέλουν τοὺς φόρους καὶ τὰς ὑποχρεώσεις των εἰς τὸ Δημόσιον καὶ εἰς τὸν Δῆμον. Μία μόνον μερὶς ἀνθρώπων δὲν ἤθελε ν’ ἀνεχθῇ τὴν μεταβολὴν ταύτην, (θόρυβος). Ἡ μερὶς τοῦ καταλυθέντος Δημάρχου δὲν ἦτο εὐχαριστημένη ἀπὸ αὐτὴν τὴν κατάστασιν τῶν πραγμάτων, ἐκίνησε πάντα λίθον ὅπως παυθῇ ὁ Δήμαρχος τῆς ἐπαναστάσεως· ἔκαμεν ἑπομένως διαφόρους παραστάσεις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ἀλλ’ αὐτὸ καλῶς ποιοῦν τὰς ἀπέκρουσεν. Ἐπέπρωτο δὲ, Κύριοι, μετὰ ὀκτὼ μηνῶν ἥσυχον δημοτικὸν βίον ὁ νῦν ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἄνευ λόγου νὰ παύσῃ τὸν Δήμαρχον τῆς ἐπαναστάσεως καὶ νὰ διορίσῃ ἓν ὄργανον ἀποκλειστικὸν τοῦ καταλυθέντος Δημάρχου· οἱ πολῖται ἀνεφέρθησαν δι’ ἀναφορῶν (θόρυβος), ὁ τόπος εὑρίσκεται εἰς ἀνησυχίαν· ὑπάρχουν δύω Δήμαρχοι καὶ δύω μερίδες ἐστρατοπεδευμέναι ἡ μία ἀπέναντι τῆς ἄλλης. Προσκαλῶ ἑπομένως τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Συνελεύσεως διὰ νὰ μᾶς εἴπῃ, ποῖοι εἶναι οἱ σπουδαῖοι λόγοι, οἱ ὁποῖοι τὸν ὑπεχρέωσαν νὰ παύσῃ τὸν Δήμαρχον, τὸν ὁποῖον ἡ ἐπανάστασις ἔφερεν εἰς τὰ πράγματα, καὶ νὰ τὸν ἀντικαταστήσῃ δι’ ἄλλου ὀργάνου τοῦ καταλυθέντος Δημάρχου, καὶ δυνάμει τίνος νόμου ἔπραξεν αὐτὸ, καὶ τὶ γνωρίζει περὶ τῆς ἐνεστώσης καταστάσεως τοῦ τόπου, διότι καθ’ ἃς ἔχω πληροφορίας ἡ ἡσυχία ἐκεῖ εἶναι σπουδαίως τεταραγμένη.

§7ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞ. Μάλιστα.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀναφορὰ, ἡ ὁποία μοὶ ἐδόθη χθὲς ἀπὸ ἕνα Βλάσην ἀξιωματικὸν, ὅστις παραπονεῖται ὅτι κακῶς περιελήφθη εἰς τὸν κατάλογον.

§9ΠΟΛΛΟΙ. Νὰ σταλῇ εἰς τὴν ἐπιτροπήν.

§10ΛΑΠΑΣ. Ὅλοι γνωρίζετε, Κύριοι, ὅτι οἱ στρατιῶται καὶ οἱ ὑπαξιωματικοὶ τοῦ ἀγῶνος μετὰ τὴν διάλυσιν τῶν χιλιαρχιῶν καὶ τῶν ταγμάτων ἐπὶ τοῦ Καποδιστρίου δὲν ἀπήλαυσαν τίποτε, διὰ τοῦτο φέρω πρότασιν, ὅπως ληφθῇ περὶ αὐτῶν ἓν μέτρον ἵνα τοῖς δοθῶσιν 10 ἢ 20 στρέμματα γῆς. Προσδιορίζω ὡς ἡμέραν συζητήσεως τὴν Δευτέραν. Τὴν πρότασιν κατέθεσεν εἰς τὸ Προεδρεῖον.

§11ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Πιστεύω, ὅτι ἐνθυμεῖσθε, Κύριοι, ὅτι πρό τινων ἡμερῶν ἀναβὰς τὸ βῆμα ἀνέφερον εἰς τὴν Συνέλευσιν πράγματα, τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν εἰς τὴν Καρυστίαν, καὶ ἐν τούτοις οὐδὲν μέτρον ἐλήφθη. Σήμερον ἔρχομαι εἰς τὴν Συνέλευσιν νὰ εἴπω, ὅτι ἡ ἀδράνεια τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἰδίως τῶν δύω ὑπουργῶν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῶν Στρατιωτικῶν, καθόσον ἀφορᾷ τὰ ἐν τῷ Νομῷ τῆς Εὐβοίας κακὰ, ἔφερον ἀποτελέσματα δυσάρεστα. Σᾶς λέγω, ὅτι αἱ στρατιωτικαὶ ἀρχαὶ ἐν τῇ Καρυστίᾳ ἔφθασαν εἰς τοσοῦτον βαθμὸν ἐξαχρειώσεως, ὥστε ἐκτὸς ἐκείνων, τὰ ὁποῖα προχθὲς σᾶς ἀνέφερον, σήμερον, ἐνῷ περιεμένομεν κατὰ τὴν ἐπίσημον πληροφορίαν, τὴν ὁποίαν ἔδωκαν οἱ ὑπουργοὶ, τὴν θεραπείαν τῶν κακῶν, ἔφθασαν εἰς μεγαλεῖτερον βαθμὸν, ὥστε ἀπειλοῦν καὶ ἡμᾶς καὶ τοὺς συγγενεῖς μας, διότι ἤλθομεν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Συνελεύσεως νὰ παραπονεθῶμεν· ζητῶ νὰ ἔλθουν οἱ δύο ὑπουργοὶ, ἵνα τοὺς ἐρωτήσω τὶ ἔπραξαν.

§12ΑΦΕΝΤΟΥΛΗΣ. Προχθὲς, ὅτε ἐγένετο λόγος περὶ τῆς προτάσεως τοῦ Κυρίου Μαυρομιχάλη, ἔλαβον τὸν λόγον καὶ ἐξέθηκα περὶ τοῦ ἀντικειμένου τὴν γνώμην μου· μὲ παρεξήγησαν ὅμως μὲ τρόπον ἐλεεινόν. Ἡ πρώτη παρεξήγησις εἶναι ἐκείνη, τὴν ὁποίαν μοὶ ἀπέδωκεν ὁ συναδελφός μου ἐκ Νάξου Κύριος Κονταράτος· εἶπε δηλαδὴ, ὅτι ἤρχισα τὴν ὁμιλίαν μου ὑβρίζων τὸν στρατόν. Ἂς μοὶ συγχωρηθῇ νὰ τῷ εἴπω, ὅτι δὲν ἀκούουν μόνον μὲ τὰ ὦτα, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸν νοῦν οἱ ἄνθρωποι· νοῦς ὁρᾷ καὶ νοῦς ἀκούει. Τὸν παρακαλῶ δὲ, διὰ νὰ διορθώσῃ τὴν ἀπάτην του, ν’ ἀναγνώσῃ τὰ στενογραφημένα πρακτικά· παρακαλῶ καὶ τὴν ὅλην Συνέλευσιν νὰ ὁμολογήσῃ ἂν ἐγὼ εἶπον τοιοῦτόν τι.

§13ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι, δὲν εἴπατε.

§14ΑΦΕΝΤΟΥΛΗΣ. Τὸ δεύτερον εἶναι τὸ ἑξῆς. Πολλοὶ μοὶ παρετήρησαν, ὅτι κατεδίκασα τὴν ἐπανάστασιν· καὶ τοῦτο εἶναι μία ἄλλη ἀπάτη. Ἐξέθηκα ἱστορικῶς, ὅτι αἱ μεταπολιτεύσεις κατὰ δύο τρόπους ἐνεργοῦνται εἰς τὰ κράτη, διὰ βαθμιαίας διαδόσεως τῶν ὑγιῶν ἰδεῶν, καὶ εἶναι πολλοὶ ἄνθρωποι ἐν τῇ κοινωνίᾳ, πολιτικοὶ καὶ ἱστορικοὶ, οἱ ὁποῖοι τοῦτο πρεσβεύουν, ὅτι αἱ μεταπολιτεύσεις εἰς ἐλεύθερα κράτη καὶ οὐχὶ εἰς δοῦλα ἐνεργοῦνται διὰ τῆς βαθμιαίας διαδόσεως τῶν ὑγιῶν ἰδεῶν. Αὐτὰ, Κύριοι, εἶπον, καὶ εἶναι γεγραμμένα εἰς τὰ πρακτικὰ τὰ στενογραφημένα, εἰπὼν δὲ ὅτι αἱ ἰδέαι αὐταὶ εἶναι σφαλεραὶ, ὄχι μόνον δὲν ἀπεδέχθην τὴν ἰδέαν αὐτὴν τὴν ἱστορικὴν, ἀλλὰ τὴν ἔκρινα καὶ τὴν κατέκρινα. Ἡ δευτέρα ἰδέα εἶναι, ὅτι αἱ μεταπολιτεύσεις, ὅπου βραδύνουσιν, εἶναι ὠφέλιμον πολλάκις νὰ γίνωνται βιαίως. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μὲ παρεξήγησαν, νὰ ἴδωσιν ὅτι δὲν εἶπον τίποτε κατὰ τῆς ἐπαναστάσεως· ἦλθον δὲ εἰς τὸ βῆμα νὰ εἴπω ταῦτα σήμερον, διότι δὲν ἐπιθυμῶ κἀνεὶς νὰ μὲ θεωρῇ οὔτε καλλίτερον οὔτε χειρότερον ἀφ’ ὅ,τι εἶμαι.

§15ΚΑΛΟΣ. Κύριοι, τὸ ζήτημα τῆς ἐκλογῆς τῆς Σπάρτης, ἔμεινεν ἀπὸ τῆς παρελθούσης ἑβδομάδος ἐκκρεμές, (θόρυβος). Κύριοι πληρεξούσιοι, λέγω ὅτι ἔμεινεν ἐκκρεμές, διότι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ψηφοφορίας αὐτῆς δὲν ἔχει τὸ νόμιμον κῦρος, καὶ ἰδοὺ ἔρχομαι νὰ ὑποστηρίξω τὴν πρότασίν μου. Οὐδέποτε πρᾶξίς τις ἀπ’ ἀρχῆς ἄκυρος δύναται νὰ καλυφθῇ δι’ οἱασδήποτε παρατάσεως τοῦ χρόνου, πολὺ περισσότερον, ὅταν ἐγὼ ἦλθον τὴν ἐπιοῦσαν κατὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν καὶ σᾶς εἶπον, ὅτι ἡ ἀπόφασις δὲν ἔχει τὸ νόμιμον κῦρος. Κύριοι, ὁ κανονισμὸς, ὅστις διέπει τὰς ἐκλογικὰς πράξεις, ἔχει μίαν καὶ μόνην ῥητὴν διάταξιν, διάταξιν τὴν ὁποίαν ἐφηρμόσατε δὶς ἐπὶ ἄλλων ἐκλογῶν. Ὅταν συνεζητεῖτο ὁ κανονισμὸς, ἐπαρουσιάσθησαν διάφοροι προτάσεις περὶ τοῦ τρόπου τῶν συνεδριάσεων καὶ τῶν ἀποφάσεων τῆς Συνελεύσεως· οἱ μὲν εἶπον, ὅτι, ὅπως ἀποτελῆται ὁ νόμιμος ἀριθμὸς πρὸς συγκρότησιν συνεδριάσεως, πρέπει νὰ ὑπάρχωσιν 150 ἢ 180· ἕτεροι εἶπον, ὅτι πᾶσα ἀπόφασις τῆς Συνελεύσεως, διὰ νὰ ἔχῃ νόμιμον κῦρος, πρέπει ν’ ἀποτελῆται ἀπὸ τὰ ¾ τῆς Συνελεύσεως· (ὁ ῥήτωρ ἀναγινώσκει ἐξ ἐφημερίδος τῆς Συνελεύσεως τὰς διαφόρους προτάσεις τὰς ὑποβληθείσας εἰς αὐτὸ τὸ μέρος τοῦ κανονισμοῦ τοῦ Κυρίου Βλάση Βαλτινοῦ, τοῦ Κυρίου Καλλιγᾶ καὶ Πετρινοῦ, καὶ τοῦ Κυρίου Χαλκιοπούλου· θόρυβος).

§16ΚΟΡΙΖΗΣ (ἀποτεινόμενος πρὸς τὸν Βατικιώτην). Σὲ ἀποδεικνύω ἐνώπιον τῆς Συνελεύσεως, ὅτι εἶσαι ψεύστης.

§17ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ τὸν ἀνακαλέσητε εἰς τὴν τάξιν.

§18ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Ἀποδοκιμάζομεν τὴν διαγωγὴν τοῦ πληρεξουσίου· (θόρυβος).

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σιωπήσατε, Κύριοι.

§20ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Ἐπιμένω, κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ νὰ ἀποδοκιμασθῇ ἡ διαγωγὴ τοῦ πληρεξουσίου.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κοριζῆ, ἡσυχάσατε, παρακαλῶ, ἄλλως θὰ προκαλέσω τὴν ἀποδοκιμασίαν παρ’ ὅλης τῆς Συνελεύσεως, καὶ εἶναι ἀρκετὰ διατεθειμένη εἰς τοῦτο.

§22ΚΑΛΟΣ. Βλέπετε, Κύριοι, ὅτι ἡ πρότασις τοῦ Κυρίου Χαλικιοπούλου ἤθελεν, ὅτι πᾶσα ἀπόφασις, διὰ νὰ ᾖ νόμιμος καὶ ἰσχυρὰ, νὰ λαμβάνῃ ὑπὲρ αὐτῆς τὰ ⅔ τῶν ψηφοφορούντων πληρεξουσίων. Ἔρχεται κατόπιν ἡ τοῦ Κυρίου Βρατσάνου. «Ἡ Συνέλευσις δὲν δύναται νὰ προβῇ εἰς οὐδεμίαν συζήτησιν, ἐὰν δὲν ὦσι παρόντες κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς συνεδριάσεως τοὐλάχιστον 165 πληρεξούσιοι· πᾶσα δὲ ἀπόφασις θεωρεῖται ἔγκυρος, ὅταν ὑπὲρ αὐτῆς ψηφίσωσι τὸ ἥμισυ πλέον ἑνὸς ἐκ τῶν κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς συνεδριάσεως παρόντων».

§23ΚΑΤΣΙΚΑΠΗΣ. Κύριε Καλὲ, παρακαλῶ......

§24ΚΑΛΟΣ. Δὲν θέλω νὰ μὲ διακόψητέ ποτε.

§25ΚΑΤΣΙΚΑΠΗΣ. Συζητεῖς ματαίως.

§26ΚΑΛΟΣ. Σὺ τὸ φρονεῖς· συζητῶ σπουδαίως. Κατόπιν ἔρχεται ἡ πρότασις τοῦ Κυρίου Μίληση. «Ἡ Συνέλευσις εὑρίσκεται ἐν νομίμῳ ἀπαρτίᾳ ἅμα ὦσι παρόντες 165· ἐὰν δὲ διαρκούσης τῆς συνεδριάσεως ἀποχωρήσωσί τινες, ἐκ τῆς ἀπουσίας τῶν ὁποίων δὲν ἀπαρτίζεται ὁ ἀνωτέρω ἀριθμὸς, ἡ ἀπόφασις τῆς Συνελεύσεως ἔχει κῦρος, ἂν ὁμοψηφήσωσιν ὑπὲρ αὐτῆς τὸ ἥμισυ πλέον ἑνὸς τῶν κατὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου παρευρεθέντων». Ἔρχεται κατόπιν ἡ συζήτησις, ἐξ ἧς θέλετε πεισθῇ, ὅτι ἡ θέλησις τῆς Συνελεύσεως ὑπῆρξεν, ὥστε τοὐλάχιστον κατὰ τὴν ψηφοφορίαν νὰ ψηφοφορήσωσιν ὑπὲρ τῆς προτάσεως τὸ ἥμισυ πλέον εἷς ἐκ τῶν ψηφοφορησάντων, καὶ οὐχὶ νὰ ὑπάρχῃ ἀπόλυτος πλειονοψηφία. Ὑπάρχει διαφορὰ μεγίστη μεταξὺ τῆς φράσεως πλέον τοῦ ἡμίσεως, καὶ τῆς φράσεως τὸ ἥμισυ πλέον εἷς· ἀπαιτεῖται μεγάλη σκέψις, ὅπως κατανοηθῇ ἡ λεπτότης τῆς φράσεως τὸ ἥμισυ πλέον εἷς. Ὁ Κύριος Κωνσταντόπουλος εἷς ἐκ τῶν προσβαλόντων κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν τοὺς λόγους μου, ὑποστηρίζων τὴν ἰδέαν μου σᾶς λέγει «Τὸ κατ’ ἐμὲ ἀπορῶ πῶς γεννᾶται ἀμφιβολία περὶ τοῦ ζητήματος τούτου· ἐὰν διὰ νὰ σκεφθῇ ἡ Συνέλευσις ᾖναι ἀναγκαῖον τὸ ἥμισυ πλέον ἑνός, διὰ νὰ ἀποφασίσῃ ἡ Συνέλευσις εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαιτῆται μικρότερος ἀριθμός; ἄρα δὲν δύναται ἡ Συνέλευσις νὰ ἐνεργήσῃ παρὰ μὲ τὸ ἥμισυ πλέον ἑνός.» Ὄχι μόνον δ’ αὐτὸς, ἀλλὰ καὶ ὁ Κύριος Πετσάλης σᾶς ἐπαναλαμβάνει τὰ αὐτά. Μετὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς προτάσεως τοῦ Κυρίου Μίληση, ὁ Κύριος Παπαδιαμαντόπουλος προτείνει τὴν ἀπόλυτον πλειονοψηφίαν, τοὐτέστι νὰ θεωρῆται νόμιμος πᾶσα τῆς Συνελεύσεως ἀπόφασις, ὅταν αὕτη τυγχάνῃ πλέον τοῦ ἡμίσεως τῶν ψηφοφορησάντων, ἀλλ’ ἡ Συνέλευσις ἀποῤῥίπτει ταύτην καὶ ἐμμένει, ὥστε πᾶσα ἀπόφασις τῆς Συνελεύσεως διὰ νὰ ἔχῃ νόμιμον κῦρος, πρέπει νὰ λαμβάνῃ τὸ ἥμισυ πλέον τοῦ ἑνὸς τῶν ψηφοφορησάντων· ὅτι δὲ δὲν εἶναι τὸ αὐτό, ἔρχομαι νὰ σᾶς τὸ ἀποδείξω, φέρων τὰς μαρτυρίας ἄλλων ἐθνῶν. Ὁ Κ. Lebau Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν τοῦ Βελγίου, διὰ νὰ ἀφαιρέσῃ πᾶσαν ἔνστασιν, ὅτι ἡ ἀπόλυτος πλειονοψηφία δὲν εἶναι τὸ αὐτὸ μὲ τὸ ἥμισυ πλέον εἷς, φέρει παραδείγματα, τὰ ὁποῖα λύουν τὸ ζήτημα καθαρώτερον. Τὸ ἄρθρον 35 τοῦ περὶ ἐκλογῆς Νόμου ἐν Βελγίῳ εἶχεν «κανεὶς δὲν δύναται νὰ ἐκλεχθῇ, ἐὰν δὲν λάβῃ τὸ ἥμισυ πλέον ἑνὸς τῶν ψήφων·» ὅταν ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐκλογέων ᾖναι ἄρτιος, λέγει ὁ K. Lebau, δὲν παρουσιάζει δυσκολίαν διόλου, διότι μεταξὺ τῶν 10 τὸ ἥμισυ πλέον εἷς εἶναι τὸ 6. Ἐὰν ὅμως ὑποτεθῇ, ὅτι εἰς ἐκλογικὸν συνέδριον ὁ ἀριθμὸς εἶναι 11, ὁ ἀριθμὸς ἓξ ἀποτελεῖ τὸ ἥμισυ πλέον εἷς; ὄχι, λέγει· διότι διὰ νὰ ἔχῃ τις τὸ ἥμισυ πλέον ἕνα, ἀπαιτεῖται νὰ λάβῃ 7, καθόσον ὁ ἀριθμὸς ἓξ εἶναι τὸ ἥμισυ πλέον ἥμισυ καὶ ὄχι ἕν. Ἔρχεται κατόπιν καὶ φέρει παράδειγμα ὡς πρὸς τὴν ἀπόλυτον πλειονοψηφίαν, ἤτοι, ὅταν ὁ νόμος ἐκφράζεται «πλέον τοῦ ἡμίσεως.» Εἰς ἀριθμὸν ἐκλογικοῦ συνεδρίου ἐκ 51 ὁ ἀριθμὸς 26 εἶναι ἀπόλυτος πλειονοψηφία, διότι τὸ ἥμισυ εἶναι 25. Ἐγεννήθη τὸ ζήτημα καὶ ἐν τῇ Γαλλίᾳ, οὐχὶ ὡς πρὸς τὴν φράσιν τὸ ἥμισυ πλέον εἷς, ἀλλ’ ὡς πρὸς τὴν φράσιν πλέον τοῦ ἡμίσεως, καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καθοδηγῶν τοὺς Νομάρχας καὶ τοὺς ἐκλογεῖς λέγει· «διὰ νὰ εὕρητε, Κύριοι, ὅταν ὁ ἀριθμὸς ᾖναι περιττὸς τὴν ἀπόλυτον πλειονοψηφίαν, θὰ λάβητε τὸν ἀμέσως κατώτερον ἄρτιον ἀριθμόν, καὶ διανέμοντες αὐτὸν εἰς δύο ἴσα μέρη προσθέτετε μίαν ἀκόμη ψῆφον, καὶ τότε ἔχετε τὴν ἀπόλυτον πλειονοψηφίαν, ἤτοι πλέον τοῦ ἡμίσεως·» ἤτοι ὅταν ψηφοφορήσωσιν 11, ἀριθμὸς περιττὸς, κατὰ τὴν ὁδηγίαν τοῦ Γάλλου Ὑπουργοῦ, λαμβάνετε τὸ ἥμισυ τοῦ ἀμέσως κατωτέρου ἀρτίου, ἤτοι τοῦ 10, ἔχετε τότε τὸν ἀριθμὸν 5, προσθέτετε ἕνα ἀκόμη, καὶ ἔχετε τὸν ἀριθμὸν 6, ὅστις ἀποτελεῖ τὸν ἀριθμὸν πλέον τοῦ ἡμίσεως, ἤτοι τὴν ἀπόλυτον πλειονοψηφίαν· λοιπὸν ὁ λαβὼν 6 ψήφους ἐπὶ 11 ἐκλογέων ἔχει τὴν ἀπόλυτον πλειονοψηφίαν. Βλέπετε, Κύριοι, πόση διαφορὰ ὑπάρχει μεταξὺ τῆς φράσεως τὸ ἥμισυ πλέον εἷς καὶ τῆς φράσεως πλέον τοῦ ἡμίσεως. Ὑπάρχουν δύω περιστάσεις, καθ’ ἃς ἐγένετο καθαρὰ ἡ ἐφαρμογὴ αὕτη καὶ παρ’ ἡμῖν. Ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς τῆς Θήρας μετὰ τὴν ψηφοφορίαν ἐνίσταται ὁ Ἀλέξανδρος Δόσιος πρῶτος. Ἔρχεται ἡ συζήτησις καὶ ἡ Συνέλευσις διὰ μεγάλης πλειονοψηφίας ἀποφαίνεται, ὅτι ἡ πρᾶξις ἐκείνη δὲν εἶχε τὸ νόμιμον κῦρος. Ἔρχεται κατόπιν ἡ ἐκλογὴ τῶν Θρακοβουλγάρων, καὶ γεννᾶται πάλιν τὸ αὐτὸ ζήτημα· καὶ ὁ πρῶτος, ὅστις ἔκαμε τὴν αὐτὴν ἔνστασιν, ἤμην ἐγώ· μὲ ὑπεστήριζον δὲ ἐκ τῶν φρονούντων σήμερον τὰ ἐναντία ὁ Κύριος Μίλησης. Βλέπετε λοιπὸν, ὅτι καὶ κατὰ τὰς δύω περιπτώσεις ἐπὶ ἐκλογικῶν πράξεων ἡ Συνέλευσις ἀπεφάσισεν, ὅτι διὰ νὰ καταρτισθῇ νόμιμος πλειονοψηφία πρέπει νὰ λάβῃ ἡ πρότασις τὸ ἥμισυ πλέον μιᾶς τῶ ψήφων· ὅτι δὲ, Κύριοι, τοιαύτην ἑρμηνείαν τοῦ νόμου ἔκαμαν πανταχοῦ, σᾶς ἀναγινώσκω καὶ τεμάχιον ἐπὶ τῆς συζητήσεως τοῦ δημοτικοῦ νόμου εἰς τὸ Βάδεν, καὶ ὅστις γνωρίζει Γερμανικὰ ἠμπορεῖ νὰ ἴδῃ καὶ τὸ πρωτότυπον. Ἰδοὺ τί λέγει «ἐνταῦθα ἐτέθη ἡ φράσις ἀπόλυτος πλειονοψηφία, ἀντὶ τῆς φράσεως τὸ ἥμισυ πλέον εἷς, διότι μεταξὺ 31 ἐκλογέων ὁ ἀριθμὸς 16 ἀποτελεῖ ἀπόλυτον πλειονοψηφίαν, οὐχὶ δὲ καὶ τὸ ἥμισυ πλέον εἷς.

§27ΚΟΚΚΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ζητῶ τὸν λόγον.

§28ΚΑΛΟΣ. Ὁ Κύριος Κόκκινος ἴσως θέλει εἶσθαι ὁ μόνος, ὅστις ἐπιστημονικῶς θὰ μὲ πολεμήσῃ· ἐπαναλαμβάνω νὰ τὸν εἴπω, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν τῆς Γαλλίας, καθοδηγῶν τοὺς Νομάρχας, μετεχειρίσθη τὴν φράσιν τὸ ἥμισυ πλέον ἑνὸς, ἵνα λύσῃ τὸ ζήτημα τῆς ἀπολύτου πλειονοψηφίας ἐπὶ τῆς ῥήτρας τοῦ νόμου «πλέον τοῦ ἡμίσεως.» Ἔρχομαι τώρα εἰς τὴν ἐκλογὴν τῆς Σπάρτης. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ψηφοφόρων εἶναι 183, τὸ ἥμισυ αὐτοῦ εἶναι 91 καὶ ½, ἡ δοθεῖσα πλειοψηφία εἰς τὸ τεθὲν ζήτημα εἶναι 92 ἀπέναντι 90, ἑνὸς ἀρνηθέντος. Τὸ 92 εἶναι τὸ ἥμισυ πλέον εἷς; ὄχι, διότι εἶναι τὸ ἥμισυ πλέον ἥμισυ καὶ ὄχι ἓν· ἡ ἀπόφασις αὐτὴ τῆς Συνελεύσεως, ὅπως ἔχῃ νόμιμον κῦρος, ἀπαιτεῖται νὰ λάβῃ 93 ψήφους, δὲν τὰς ἔλαβε καὶ κατ’ ἐμὲ ἄρα δὲν ἔχει τὸ νόμιμον κῦρος, πρέπει νὰ ἐπαναληφθῇ. Δὲν φέρω τὸ ζήτημα τοῦτο μόνον διὰ τὴν ἐκλογὴν Σπάρτης, ἔχετε ὁμοίαν διάταξιν εἰς τὸν κανονισμὸν, ὅστις λέγει, ὅτι ἀπαιτεῖται, ὅπως γίνῃ ἔναρξις τῶν Συνεδριάσεων καὶ ἔλθῃ ἡ Συνέλευσις εἰς ἀποφάσεις, νὰ παρευρεθῶσι τὸ ἥμισυ πλέον ἑνὸς τῶν ἀναγνωρισθέντων Πληρεξουσίων· τοὐτέστιν, ὅταν ἔχετε 320 ἀπαιτεῖται νὰ ἔχετε 161· ὅταν ἔχετε 321 πρέπει νὰ ἀποτελεσθῇ ὁ νόμιμος ἀριθμὸς ἀπὸ 162 διὰ νὰ ἔχῃ νόμιμον κῦρος ἡ ἀπόφασίς σας. Θὰ σᾶς φέρουν παράδειγμα, ὅτι πολλὰ ζητήματα λύονται δι’ ἀναστάσεως· ὑπάρχει, Κύριοι, μεγίστη ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν δύω εἰδῶν τῶν ἀποφάσεών μας, τοῦ τῆς δι’ ἀναστάσεως, καὶ τοῦ διὰ τῆς ὀνομαστικῆς κλήσεως. Εἰς τὸ πρῶτον καὶ 10 Πληρεξούσιοι ἂν ὦσιν, ἐὰν δὲν γίνῃ ἔνστασις, ἔχει τὸ κῦρος της ἡ ἀπόφασις, ὡς ἐὰν ὑπῆρχεν ὁ ἀπαιτούμενος ἀριθμός· ἀλλὰ εἰς τὴν ὀνομαστικὴν κλῆσιν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ὁ ἀριθμὸς τοὐλάχιστον 162. Βλέπετε λοιπὸν, ὅτι ὑπάρχει μεγάλη διαφορὰ μεταξὺ τῆς δι’ ἀναστάσεως καὶ τῆς δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορίας· ἐπιμένω λοιπὸν νὰ θεωρῶ τὴν ἀπόφασιν τῆς Συνελεύσεως ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς Σπάρτης, ὡς μὴ ἔχουσαν νόμιμον κῦρος, καὶ προτείνω νὰ ἐπαναληφθῇ ἡ ψηφοφορία...

§29ΑΘ. Β. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Νὰ μὲ ὑποδείξητε, Κύριε Καλὲ, ἕναν περιττὸν ἀριθμὸν, ὅστις διαιρούμενος ἀφίνει μίαν μονάδα.

§30ΚΑΛΟΣ. Σᾶς ἔφερα παράδειγμα μεταξὺ 11 ἐκλογέων· 6 δὲν ἀποτελοῦν τὸ ἥμισυ πλέον εἷς, ἀλλὰ ἀπόλυτον πλειονοψηφίαν.

§31ΑΘ. Γ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἂς μοὶ ἐπιτρέψῃ ὁ φίλος μου πληρεξούσιος τῆς Ἠπείρου νὰ μὴ τὸν ἀκολουθήσω οὔτε εἰς τὸ Βέλγιον, οὔτε εἰς τὸ Βάδεν, διότι δὲν ἔχομεν νὰ νομοθετήσωμεν σήμερον ἢ νὰ συζητήσωμεν τὸν κανονισμὸν ἢ νὰ συμβουλευθῶμεν ξένας νομοθεσίας. Σήμερον, Κύριοι, ἔχομεν νὰ ἀκολουθήσωμεν νόμους κανονισμένους, τοὺς ὁποίους ἡμεῖς διετυπώσαμεν, ἀπεφασίσαμεν, ἐκυρώσαμεν καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν ἔχομεν ἀνάγκην νὰ συμβουλευθῶμεν τὴν νομοθεσίαν τοῦ Βελγίου, οὔτε τὸ Σύνταγμα τοῦ Βάδεν, καὶ καθεξῆς. Ἀπορῶ, Κύριοι, πῶς ὁ Κ. πληρεξούσιος τῆς Ἠπείρου σήμερον ἠθέλησε νὰ ῥίψῃ ἓν ζήτημα, τὸ ὁποῖον οὐδέποτε καθ’ ὅλον τὸ διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον συνεδριάζομεν ἐνταῦθα, ἐπαρουσιάσθη. Τὰ δὲ παραδείγματα, τὰ ὁποῖα σᾶς ἔφερε, διὰ τὴν ἐκλογὴν τῆς Θήρας καὶ διὰ μίαν ἄλλην, τῶν Θρακοβουλγάρων, δὲν εἶναι ὅμοια πρὸς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον παρουσιάζεται εἰς τὴν προκειμένην ψηφοφορίαν. Ἀνέγνωσεν ὁ Κ. Καλὸς διαφόρους προτάσεις καὶ διαφόρους ὁμιλίας, τὰς ὁποίας πολλοὶ τῶν Κυρίων πληρεξουσίων κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ προσωρινοῦ κανονισμοῦ ἐπρότειναν ἢ ὡμίλησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅταν ἐπρόκειτο νὰ συζητήσωμεν τὸν κανονισμόν· ἀλλὰ δὲν ἐνθυμεῖται, ἢ ἴσως δὲν ἀνέγνωσε τὴν σειρὰν τῶν πρακτικῶν ὁ Κ. Καλὸς, διὰ νὰ ἴδῃ ποῖοι εἶναι οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ὑπεκίνησαν τὴν Συνέλευσιν νὰ παραδεχθῇ τὴν πλειονοψηφίαν τοῦ ἡμίσεως πλέον ἑνός. Ἰδοὺ, ποῖον ἦτο τὸ πνεῦμα τῆς ἀποφάσεως τῆς Συνελεύσεως κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐνθυμοῦμαι, ὅτι ὡς νόμιμος ἀριθμὸς πρὸς συγκρότησιν συνεδριάσεως ἀπῃτεῖτο ὁ ἀριθμὸς 165. Διάφοροι προτάσεις ἔγειναν εἰς τὴν Συνέλευσιν καὶ ἐσυζητήθησαν· διότι δὲ εἰς μίαν τῶν μερίδων δὲν συνέφερε νὰ τεθῶσιν ἀφ’ ἑσπέρας εἰς ψηφοφορίαν, ἀπεχώρησεν αὕτη ἀπὸ τὴν Ἐθνοσυνέλευσιν· ὁ ἀριθμὸς λοιπὸν ἦτο 165, ἀφοῦ ἀνεχώρησαν πέντε, ἐννοεῖται ὅτι δὲν ἦτο πλέον νόμιμος ἡ συνεδρίασις καὶ ἡ ψηφοφορία ἐματαιοῦτο. Διὰ νὰ προλάβωμεν λοιπὸν τὴν ἀναχώρησιν τῶν Κ. πληρεξουσίων, ὅπως μὴ δύνωνται νὰ ἀναχωρῶσι καὶ νὰ καθιστῶσι ματαίαν καὶ τὴν συζήτησιν τοῦ ἀντικειμένου, ἐφ’ οὗ ἐπρόκειτο νὰ γείνῃ ἡ ψηφοφορία, ἀπεφάνθη ἡ Συνέλευσις, ὅτι, ἐὰν κατὰ μίαν συνεδρίασιν π. χ. ἦναι 165 πληρεξούσιοι παρόντες κατὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου, καὶ συγκροτηθῇ συνεδρίασις νόμιμος κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην, κατὰ τὴν ψηφοφορίαν δὲ ἀναχωρήσωσι καὶ μένουν τόσοι, ὥστε νὰ ἀπαρτίσωσι πλέον ἑνὸς τὸ ἥμισυ μὲ ὁμόφωνον γνώμην, ἡ ἀπόφασις αὕτη τῶν πληρεξουσίων ἔχει κῦρος, τουτέστιν ἐκ τῶν 165 ἐὰν 83 ἔμειναν καὶ ὁμοφώνως ἐψηφοφόρησαν περὶ μιᾶς προτάσεως καὶ ἰδέας, ἡ ἀπόφασις τῶν 83 αὐτῶν πληρεξουσίων ἔχει κῦρος. Ἰδοὺ ὁ λόγος λοιπὸν, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐγίνετο ἡ συζήτησις περὶ τοῦ ἡμίσεως πλέον ἑνός.

§32ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞ. Εὖγε, εὖγε!

§33ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Εἰς ὅλας δὲ τὰς ψηφοφορίας τὰς ἄλλας ἀπαιτεῖται, ὅταν ᾖναι νόμιμος ἡ συνεδρίασις, ἡ ἀπόλυτος πλειονοψηφία. Ἐρωτῶ τώρα τὸν Κ. Καλὸν νὰ μοὶ εἴπῃ, ἐκ τῶν ψηφοφορησάντων 183 πληρεξουσίων εἰς τὴν ἐκλογὴν τῆς Σπάρτης, ἐὰν οἱ 92 ἔλεγον ὅτι ἡ ἐκλογὴ εἶναι ἔγκυρος καὶ οἱ 91 ὅτι εἶναι ἄκυρος, ποίαν γνώμην ἤθελες παραδεχθῇ, Κύριε Καλέ; Ἤθελες εἴπει ὅτι οἱ 91 εἶναι περισσότεροι τῶν 92; Εἶναι μοὶ φαίνεται, Κύριε Καλέ, ἡ πρότασις αὕτη τόσον ἄδικος, καὶ τόσον.........

§34ΚΑΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω τὸν λόγον.

§35ΚΟΚΚΙΝΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ἀντίκρουσις ἐπιχειρημάτων, Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠμπορεῖ καθ’ ἑκάστην νὰ λαμβάνῃ τις τὸν λόγον.

§36ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Τότε λοιπὸν, Κύριοι, ἀλλοίμονον, ὅταν δὲν σεβώμεθα τὴν πλειονοψηφίαν καὶ δὲν παραδεχθῶμεν τὸ ἀδιαφιλονείκητον μαθηματικὸν πρόβλημα, ὅτι οἱ 3 εἶναι περισσότεροι τῶν 2! διότι ὑποθέσατε, Κύριοι, διὰ μίαν στιγμὴν, ὅτι ὁ ὁλικὸς ἀριθμὸς τῶν Κυρίων πληρεξουσίων, τῶν ἐν τῇ συνεδριάσει, εἶναι 321 καὶ ὅτι δὲν ἔχομεν ἄλλους πληρεξουσίους, ὅλοι δὲ καὶ οἱ 321 εἶναι παρόντες κατὰ μίαν συνεδρίασιν, ἐξ αὐτῶν οἱ 160 ὑπὲρ μιᾶς γνώμης καὶ 161 ὑπὲρ μιᾶς ἄλλης, τί θὰ γίνῃ εἰς αὐτὴν τὴν περίστασιν; Λοιπὸν, κατὰ τὸν λόγον σου, Κύριε Καλέ, πρέπει νὰ διαλύσωμεν τὴν Συνέλευσιν ταύτην, νὰ προκαλέσωμεν νέας ἐκλογὰς, νὰ ἔλθῃ μία νέα Συνέλευσις νὰ λύσῃ αὐτὸ τὸ ζήτημα κατὰ τὸν Κύριον Καλόν· καὶ τοῦτο δύναται νὰ παρουσιασθῇ εἰς τὰ σπουδαιότερα συνταγματικὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα δύναται νὰ συζητήσῃ ἡ Συνέλευσις. Τότε, Κύριοι, βεβαίως δὲν ἠμποροῦμεν νὰ καταφύγωμεν εἰς ἄλλο μέσον παρὰ εἰς τὴν διάλυσιν τῆς Συνελεύσεως καὶ τὴν προκάλεσιν μιᾶς νέας, διὰ νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα, ὅπερ δὲν ἐλύθη ἀπὸ τὸν ὅλον ἀριθμὸν τῶν Κυρίων πληρεξουσίων. Μᾶς εἶπεν ὁ Κύριος πληρεξούσιος τῆς Ἠπείρου, ὅτι ἡ αὐτὴ περίστασις συνέβη καὶ ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς τῆς Θήρας, ὄχι Κύριοι! ἰδοὺ τὶ συνέβη τότε, καθόσον ἐνθυμοῦμαι, διότι καὶ εἰς ἐκείνην τὴν περίστασιν ἤμην ὑπὲρ τῆς προτάσεως, τὴν ὁποίαν καὶ σήμερον κάμνω. Εἰς τὴν ἐκλογὴν τῆς Θήρας ἦσαν παρόντες 133 πληρεξούσιοι, ἐξ αὐτῶν τῶν 133 ἐψηφοφόρησαν 66 ὑπὲρ τῆς ἐκλογῆς, 62 κατὰ τῆς ἐκλογῆς, καὶ 5 ἠρνήθησαν νὰ ψηφοφορήσωσιν· αἱ 5 ψῆφοι, αἵτινες δὲν φέρουν κανὲν ἀποτέλεσμα, προστιθέμεναι εἰς τὴν μειονοψηφίαν τῶν 62 ἀποτελοῦν τὸν ἀριθμὸν 67 ἀνώτερον τῆς πλειονοψηφίας καὶ ἐντεῦθεν ἐγεννήθη ἡ παραδοχὴ τῆς προτάσεως τοῦ Κυρίου Δοσίου, καθόσον ἐνθυμοῦμαι· τὸ αὐτὸ, Κύριοι, συνέβη καὶ κατὰ τὴν ἄλλην ἐκλογὴν, διότι δὲν συνέπεσε νὰ ἦμαι τότε ἐδῶ, τὴν τοῦ Κυρίου Παντολέοντος. Βλέπετε λοιπὸν, ὅτι ἡ περίστασις δὲν εἶναι ὁμοία, εἶναι ὅλως διόλου διαφορετικὴ καὶ πιστεύω ὅτι ὁ Κύριος Καλὸς μετὰ τὴν ὁμιλίαν μου παρεδέχεται πληρέστατα τὴν γνώμην μου, καὶ δὲν θέλει ἐπιμένει νὰ συζητηθῇ ὅτι οἱ 3 εἶναι ὀλιγώτεροι τῶν δύο.

§37ΠΟΛΛΟΙ. Ἐφωτίσθημεν.

§38ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΣ. Δύω λέξεις, Κύριοι.

§39ΤΙΝΕΣ. Ἐφωτίσθημεν, Κύριε Πρόεδρε.

§40ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΣ. Ἐγὼ δὲν θὰ ἐνδιατρίψω πολὺ, διότι ὕστερον ἀπὸ μίαν ἐκτεταμένην ἀγόρευσιν τοῦ Κυρίου Καλοῦ, ὅστις μὲ τὰ πρακτικὰ εἰς τὰς χεῖρας ἀνέφερε τοὺς καλλιτέρους ῥήτορας, οἵτινες ὑπεστήριξαν τὴν ἰδέαν του, δὲν ἔχω παρὰ νὰ ὑποστηρίξω καὶ ἐγὼ τὴν ἰδέαν τοῦ Κυρίου Καλοῦ· ἀλλ’ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ προσθέσω εἶναι τοῦτο, ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ μὴ ἐκθέσωμεν εἰς νέους ἀγῶνας.....

§41ΚΟΣΟΝΑΚΟΣ ΚΑΙ ΕΤΕΡΟΙ. Δὲν εἶναι δίκαιον, εἶναι ἄδικον.

§42ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΣ. Καὶ εἰς νέαν ἐκλογὴν μίαν τῶν σπουδαιοτέρων ἐκλογῶν τοῦ κράτους· εἶναι δὲ τοσοῦτον δίκαιον, Κύριοι, καθόσον προηγήθησαν φόνοι καὶ θὰ ἐπαναληφθῶσι. Δὲν εἶναι ἔντιμον κατὰ τὴν ἰδέαν μου, Κύριοι, ἀφοῦ παρεδέχθημεν τυφλοῖς ὄμμασιν ἐκλογὰς περιφερειῶν προξενικῶν μὲ ὀλίγας ψήφους, νὰ μὴ παραδεχώμεθα πληρεξουσίους, τοὺς ὁποίους δευτέραν ἤδη φορὰν μᾶς φέρουν ἐδῶ μὲ χιλιάδας ψήφων. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰδέα μου, Κύριοι.

§43ΠΟΛΛΟΙ. Αὐτὰ, Κύριε Πρόεδρε, εἶναι τῆς οὐσίας.

§44ΠΑΛΑΜΙΔΗΣ. Ἔρχομαι νὰ λαλήσω εἰς ὅ,τι ἔπραξεν ἡ Συνέλευσις· ἡ Συνέλευσις προσδιώρισε ποῖος ἀριθμὸς θὰ ἀπαρτίζῃ τὴν συνεδρίασιν καὶ καθιστᾷ νόμιμον τὴν ψηφοφορίαν· κατὰ τὸν διορισμὸν τοῦτον εἰς τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην περὶ τῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς Σπάρτης ὁ ἀριθμὸς ἦτο κατὰ τὴν αὐτὴν ἀπόφασιν τῆς Συνελεύσεως 163· κατὰ δὲ τὰς αὐτὰς ἀποφάσεις ὡς πρὸς τὴν ψηφοφορίαν ὑπῆρξεν ἀπόλυτος ψηφοφορία, διότι ἡ πλειονοψηφία θεωρεῖται μεταξὺ τῶν ψηφοφορησάντων, ὄχι ὅμως καὶ τῶν ἀψήφων, δηλαδὴ τῶν ἀρνηθέντων ψῆφον· μολαταῦτα τοὺς ἀρνηθέντας ψῆφον δικαίως δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τοὺς καταλογίσητε οὔτε εἰς τοὺς ὑπὲρ, οὔτε εἰς τοὺς κατά· ἑπομένως κατ’ ἐκείνην τὴν ἡμέραν οὔτε ἔνστασίς τις πρὸς τοῦτο ἐγένετο καί τὰ πρακτικὰ εἶναι ἐδῶ· ἀνεγνωρίσθη ὡς ἔγκυρον τὸ ἀποτέλεσμα καὶ ἡ συνεδρίασις τακτικῶς διελύθη. Τὴν ἐπιοῦσαν ἦλθεν ὁ Κύριος Καλὸς καὶ ἔφερεν αὐτὸ τὸ ζήτημα, καὶ χωρὶς ἡ Συνέλευσις νὰ παραδεχθῇ τὴν ἔνστασίν του, ἐπῆλθεν ἡ περίστασις τῶν διαπληκτισμῶν τοῦ Κυρίου Λογιωτατίδη, μετὰ τὴν ὁποίαν καὶ ἡ συζήτησις τοῦ φορολογικοῦ νόμου. Εἰς ὅλα λοιπὸν τὰ μέχρι σήμερον πρακτικὰ ἐπιφύλαξις δὲν φαίνεται τοῦ δικαιώματος τῆς ἐνστάσεως· πῶς ἠμπορεῖ λοιπὸν σήμερον ἡ Συνέλευσις νὰ ἀποφασίσῃ, ὅτι τότε παρηνόμησε! Τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἐγένετο ἡ ψηφοφορία, κἀμμία ἔνστασις δὲν ἔγεινε, παρεδέχθη ὡς νόμιμος πλειονοψηφία 92 πρὸς 90, ἀρνηθέντος ἑνὸς ψῆφον· αὐτὸν, ὅπου τὸν καταλογίσητε, δὲν ἔχει ἰσχὺν κἀμμίαν· ἑπομένως ὅ,τι ἀπηγγέλθη, ἐτελείωσε. Τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν ὁ Κύριος Καλὸς ἔφερε τὸ ζήτημα, ἐξεφράσθησαν πολλοὶ λόγοι ἀντιῤῥήσεως, καὶ οὐδεμία παραδοχὴ τοῦ ζητήματος ἔγεινεν, οὔτε ἐπιφύλαξις καὶ προσδιορισμὸς τῆς συζητήσεως τοῦ ζητήματος τούτου ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει ἐγένετο. Ὕστερον λοιπὸν ἀπὸ 10 ἡμέρας νὰ ἐρχώμεθα ἐπαναφέροντες αὐτὸ τὸ ζήτημα, εἶναι παράλογον. Εἰς τὴν ἀπόφασιν περὶ τοῦ Σταθοπούλου, μολονότι ὑπεβλήθησαν ἔγγραφα δικαιολογητικὰ τῆς διαγωγῆς του, ἡ Συνέλευσις ὅμως ἀπεφάνθη, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔλθῃ εἰς ἄλλην ἀπόφασιν· πρέπει λοιπὸν νὰ ἤμεθα καὶ εἰς ὅλα συνεπείς. Λέγω λοιπὸν, Κύριοι, ὅτι τὸ γενόμενον ἔχει ἰσχὺν καὶ εἶναι ἀνέκκλητον καὶ διὰ τοῦτο εὐκολωτέρα λύσις εἶναι νὰ διαταχθῇ ἡ ἐκλογὴ νὰ τελειώσῃ.

§45ΠΟΛΛΟΙ. Ἐφωτίσθημεν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐρωτήσω λοιπὸν τὴν Συνέλευσιν, ἂν ἐφωτίσθη. Ὅσοι ἐφωτίσθητε, ἂν ἀγαπᾶτε, σηκωθῆτε· (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι). Ἐφωτίσθη. Λοιπὸν μένει νὰ τεθῇ τὸ ζήτημα. Ἡ πρότασις τοῦ Κυρίου Καλοῦ εἶναι νὰ ἐπαναληφθῇ ἡ ψηφοφορία τῆς ἐκλογῆς Σπάρτης.

§47ΤΙΝΕΣ. (δεξιόθεν) Νὰ μεταβῶμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐρωτήσω τὴν Συνέλευσιν, ἂν πρέπει νὰ ἐπαναληφθῇ ἡ ψηφοφορία ἢ ὄχι.

§49ΠΟΛΛΟΙ. (ἀριστερόθεν) Μάλιστα.

§50ΣΑΡΙΠΟΛΟΣ. Ἡμεῖς προτείνομεν ὅτι ἡ Συνέλευσις ἀρκεσθεῖσα εἰς τὰ λεχθέντα μεταβαίνει εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν (θόρυβος). Ἡ Συνέλευσις διὰ τῆς μεταβάσεως εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν ἐμμένει εἰς τὰ ἀποφασισθέντα καὶ ἀπαξιοῖ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν πρότασιν.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἂν θέλετε νὰ σᾶς εἴπω τὴν γνώμην μου ὡς Πρόεδρος, τὰ τοιαῦτα λέγονται κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς συζητήσεως· ἐνῷ ὁ Κύριος Καλὸς κάμνει πρότασιν, οἱ ἄλλοι λέγουν, «ἡμεῖς ὡς ἀπαράδεκτον τὴν ἀποκρούομεν καὶ θέλομεν τὴν ἡμερησίαν διάταξιν,» ἀφοῦ ὅμως συνεζητήθη δὲν ἠμπορεῖ νὰ τεθῇ αὐτό (θόρυβος). Ἀκούσατέ με, Κύριοι, ἐδῶ ὑπάρχει διαφωνία. Τινὲς, ὀνομαστὶ ὁ Κύριος Σαρίπολος καὶ ἄλλοι, λέγουν ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ ὡς θέμα νὰ μεταβῶμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, ἄλλοι λέγουν νὰ τεθῇ, ἂν πρέπει νὰ ἐπαναληφθῇ ἡ ψηφοφορία, ἢ ὄχι. Λοιπὸν τί νὰ κάμω; Θέλετε νὰ σᾶς δώσω πάλιν τὸν λόγον νὰ κάμωμεν νέαν συζήτησιν;

§52ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι!

§53ΚΟΣΟΝΑΚΟΣ. Ἀπωτέρω ζήτημα εἶναι ἡ ἡμερησία διάταξις.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅσοι θεωροῦν ἀπωτέραν καὶ προτιμητέαν τὴν πρότασιν «νὰ μεταβῶμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν» παρακαλοῦνται νὰ σηκωθοῦν (ἐγείρεται ἡ δεξιὰ πτέρυξ). Ὑπάρχει ἀμφιβολία. Λοιπὸν τἀνάπαλιν. Ὅσοι παραδέχεσθε τὸ ἐναντίον ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ ὡς θέμα, ἂν πρέπει νὰ ἐπαναληφθῇ ἡ ψηφοφορία ἢ ὄχι, παρακαλοῦνται νὰ σηκωθοῦν (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Τώρα προσέξατε, παρακαλῶ, Κύριοι, νὰ δοθῇ ἓν τέλος. Θὰ τεθῇ τώρα τὸ ζήτημα οὐσιαστικῶς. Θὰ ἐρωτήσω ὅσοι παραδέχονται, ὅτι πρέπει νὰ ἐπαναληφθῇ ἡ ψηφοφορία τῆς ἐκλογῆς τῆς Σπάρτης, παρακαλοῦνται νὰ σηκωθῶσιν (ἐγείρεται ἡ ἀριστερὰ πτέρυξ). Ὑπάρχει ἀμφιβολία.

§55ΠΟΛΛΟΙ. (δεξιόθεν) Δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅσοι παραδέχονται ὅτι πρέπει νὰ ἐπαναληφθῇ ἡ ψηφοφορία τῆς Συνελεύσεως θὰ εἴπωσι ναὶ, ὅσοι δὲν τὸ παραδέχονται θὰ εἴπωσιν ὄχι. Καταλαμβάνει τὴν ἕδραν τοῦ Προέδρου ὁ Κ. Σπυρίδων Ἀντωνιάδης. Γίνεται ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Ἐνεργουμένης τῆς διαλογῆς, ἐγείρεται φιλονεικία μεταξὺ τοῦ γραμματέως Κ. Σωμάκη καὶ τοῦ ψηφολέκτου Κ. Κοσσονάκου. Τὴν ἕδραν τοῦ Προέδρου καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος Κ. Διομήδης Κυριακοῦ.

§57ΣΩΜΑΚΗΣ. Κύριοι, σᾶς παρακαλῶ. Ἐνεργουμένης τῆς ψηφοφορίας, συμβαίνει πολλὴ ταραχή· πηγαίνουν κ’ ἔρχονται οἱ Κ. πληρεξούσιοι. Ἐνδέχεται ὁ Κ. Κόλιας νὰ εἶπεν ὄχι καὶ νὰ μὴ τὸν ἔγραψα. Παρακαλῶ τὸν Κύριον Κοσσονάκον ὡς ἀξιωματικὸν, διότι τοὐλάχιστον φέρει τὸ ἔνδυμα τοῦτο, νὰ ὁμολογήσῃ, ἂν ἐζήτησε νὰ τὸ γράψω καὶ δὲν τὸ ἔκαμα. Ἐν τούτοις καὶ οὕτως ἔχοντος τοῦ πράγματος δὲν ἠμποροῦσε νὰ μὲ ὑβρίσῃ, ὡς ἔπραξε. Παρακαλῶ τὴν Συνέλευσιν νὰ μὲ ἱκανοποιήσῃ, ἄλλως θέλω ἱκανοποιηθῆ μόνος μου.

§58ΤΙΝΕΣ. Νὰ τὸ ἀνακαλέσῃ.

§59ΚΟΣΟΝΑΚΟΣ. Δὲν ἐνόησα νὰ τὸν ὑβρίσω. (θόρυβος).

§60ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κανονισμὸς ὁρίζει, «ὅταν πληρεξούσιος παρεκτρέπεται, προσκαλεῖται ἀπὸ τὸν Πρόεδρον ν’ ἀνακαλέσῃ τὴν προσβλητικὴν ἔκφρασιν.» Ὁ Κοσσονάκος ἀπὸ τῆς ἕδρας του εἶπεν, ὅτι δὲν ἐννοοῦσε νὰ προσβάλῃ τὸν Κύριον Σωμάκην· αὐτὸ νομίζω, ὅτι εἶναι ἀρκετὴ ἱκανοποίησις.

§61ΛΟΓΙΩΤΑΤΙΔΗΣ. Καὶ πλέον τοῦ δέοντος μάλιστα.

§62ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ προχθὲς ἠκούσαμεν ὅλοι μίαν ἄλλην προσβολὴν καὶ εἶπεν ὁ προσβαλὼν ὅτι δὲν ἐννοοῦσε νὰ προσβάλῃ κ’ ἐτελείωσε τὸ ζήτημα.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἰδοὺ Κύριοι, τὸ ἀποτέλεσμα. Οἱ ψηφοφορήσαντες εἶναι 190· 95 εἶπον ναὶ, 90 ὄχι, καὶ 5 ἠρνήθησαν.

§64ΠΟΛΛΟΙ. (δεξιόθεν) Εἶναι ἰσοψηφία, ὥστε ἔπεσεν ἡ πρότασις. (θόρυβος).

§65ΕΤΕΡΟΙ. (ἀριστερόθεν) Ὄχι.

§66ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι, κατὰ τὸ ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον ἀπήγγειλεν ὁ Κύριος Πρόεδρος, 190 ἐψηφοφόρησαν· ἐξ αὐτῶν οἱ 95 εἶναι ὑπὲρ τοῦ ναὶ, νὰ ἐπαναληφθῇ ἡ ψηφοφορία, καὶ οἱ 90 ὑπὲρ τοῦ ὄχι καὶ 5 ἠρνήθησαν ψῆφον. Κατὰ τὰ προηγούμενα τῆς Συνελεύσεως ὁσάκις ὑπάρχει τοιαύτη περίπτωσις, δηλαδὴ ἀρνοῦνταί τινες ψῆφον, αὐτοὶ προστίθενται εἰς τὴν ἐναντίαν μερίδα. Αἱ 5 λοιπὸν αὗται ψῆφοι προστίθονται εἰς τοὺς 90· κατὰ συνέπειαν δὲν ἔχουν τὴν ἀπόλυτον πλειονοψηφίαν (θόρυβος) τὴν ὁποίαν προβλέπει ὁ κανονισμὸς, καθ’ ἣν, ὁσάκις εἶναι ἰσοψηφία, ἡ πρότασις ἀποῤῥίπτεται. Τὸ ζήτημα εἶναι τὸ ἑξῆς· αἱ 5 ψῆφοι θεωροῦνται προστιθέμεναι εἰς τὸ ὄχι; Ἂν παραδεχθῶμεν τοιοῦτόν τι, ὑπάρχει ἰσοψηφία, καὶ ἑπομένως θὰ ἐπαναληφθῇ τὸ ζήτημα λελυμένον ἐπὶ ὁμοίας περιστάσεως· (θόρυβος). Ἐπειδὴ ἡ πρότασις ἔλαβεν ἰσοψηφίαν πίπτει· ἐνθυμηθῆτε τὴν περίστασιν ἐκείνην καθ’ ἣν συνέβη τὸ αὐτὸ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς φανερᾶς καὶ μυστικῆς ψηφοφορίας, ὅτε τὸ ζήτημα ἔπεσεν. Ὁ κανονισμὸς, Κύριοι, ἀναφέρει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα· ἂν θέλετε νὰ τὸ φυλάξητε, καλῶς, ἄλλως κάμετε ὅ,τι θέλετε· θὰ περιπέσωμεν εἰς μίαν ἀνακολουθίαν, καθαρωτάτην ἀνακολουθίαν, ἐναντίον ὅλων τῶν ἀποφάσεών μας.

§67ΜΙΛΗΣΗΣ. Εἶναι λυπηρὸν, Κύριοι, εἰς πᾶσαν στιγμὴν νὰ γεννῶμεν ζητήματα ἀνεπίδεκτα ἀμφισβητήσεως. Πολλάκις ἡ Συνέλευσις ἐπὶ ὁμοίας φύσεως ζητημάτων ἀπεφάνθη, ὅτι οἱ ἀρνούμενοι ψῆφον δὲν προστίθενται οὔτε εἰς τὴν μίαν γνώμην, οὔτε εἰς τὴν ἄλλην. Διὰ νὰ ὑπάρχῃ λοιπὸν ἰσοψηφία ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἔπρεπε βεβαίως οἱ 5 οἱ ἀρνηθέντες ψῆφον νὰ εἴπωσιν ὄχι. Καὶ παρατηρήσατε, Κύριοι, εἰς τί ἀτόπημα θὰ περιπέσῃ ἡ Συνέλευσις, παραδεχομένη τὴν γνώμην τοῦ προαγορεύσαντος. Ἐὰν θεωρηθῇ ἡ πρότασις ἀποῤῥιφθεῖσα, τότε οἱ 95 θὰ ᾖναι ἥττονες τῶν 90! Οἱ 5 οἱ ὁποῖοι ἔμειναν εἰς τὸ μέσον, δὲν πρέπει νὰ προστεθῶσιν οὔτε εἰς τοὺς μὲν, οὔτε εἰς τοὺς δέ· πῶς λοιπὸν τοὺς ἀντιποιεῖσθε σεῖς οἱ μειονοψηφοῦντες; Σᾶς ἐπρότειναν τὴν ἀνακολουθίαν, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἂν παραδεχθῆτε, ὅτι ἡ πρότασις ἀπεῤῥίφθη θὰ ἦσθε ἀνακόλουθοι. Ἐνθυμηθῆτε, ὅτι εἰς τὴν ἐκλογὴν τῆς Θήρας ἀνεφύη τὸ αὐτὸ ζήτημα, καὶ ἡ Συνέλευσις ἀπεφάνθη ὑπὲρ τῆς γνώμης ὅτι πρέπει νὰ ἐπαναληφθῇ ἡ ψηφοφορία· 113 ἦσαν οἱ ψηφοφορήσαντες· 62 εἶπον ναὶ, 51 ὄχι, καὶ 4 ἠρνήθησαν ψῆφον. Προτείνω λοιπὸν, Κύριοι, νὰ ἐπαναληφθῇ ἡ ψηφοφορία.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ θέσω εἰς ψηφοφορίαν τὴν πρότασιν τοῦ Κυρίου Παπαγεωργίου, ὅτι, ὅπως ἔχει ἡ ψηφοφορία, ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἀπόῤῥιψιν τῆς προτάσεως.

§69ΚΑΛΟΣ. Τὸ θέμα νὰ τεθῇ οὕτω πως· εἰς τὸ προκείμενον ζήτημα εἶναι ἰσοψηφία, ναὶ ἢ ὄχι;

§70ΑΘ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Προηγουμένως ἔπρεπε νὰ τεθῇ ἐπὶ τῆς προτάσεως τῆς ἰδικῆς σας τοῦτο, ἂν ἐπὶ 92 ἀπέναντι 90 καὶ ἑνὸς ἀρνηθέντος ψῆφον οἱ 92 εἶναι περισσότεροι τῶν 90 καὶ τοῦ ἀρνηθέντος.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅσοι παραδέχονται τὴν πρότασιν τοῦ Κυρίου Καλοῦ νὰ σηκωθῶσιν. (ἀμφίβολον τὸ ἀποτέλεσμα). Θὰ θέσωμεν τὸ ἐναντίον· ὅσοι εἶσθε τῆς ἐναντίας γνώμης νὰ σηκωθῆτε (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι)· ἡ πρότασις τοῦ Κυρίου Παπαγεωργίου ἀπεῤῥίφθη· θὰ ἐπαναλάβωμεν τὴν ψηφοφορίαν. Ὅσοι παραδέχονται τὴν πρότασιν τοῦ Κυρίου Καλοῦ θὰ εἴπωσι ναὶ, ὅσοι δὲν τὴν παραδέχονται θὰ εἴπωσιν ὄχι. Γίνεται ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἰδοὺ τὸ ἀποτέλεσμα ἐψηφοφόρησαν 198. 100 εἶπον ναὶ, 95 ὄχι, καὶ 3 ἠρνήθησαν ψῆφον· ὥστε παρεδέχθη ἡ πρότασις τοῦ Κυρίου Καλοῦ.

Ὁ Πρόεδρος

ΔΙΟΜΗΔΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ.

Οἱ Γραμματεῖς

Χ. ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗΣ.

Σημ. Στενογράφων. Τὸ ἑπόμενον μέρος τῶν πρακτικῶν τῆς συνεδριάσεως ταύτης δὲν ἐτέθη ἐνταῦθα κατ’ ἀπόφασιν τῆς Συνελεύσεως. (ὅρα τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν.)