1863.05.20

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ ΡΕʹ.

Τῆς 20 Μαΐου 1863.

(Δευτέρα)

Ὥρα 8 καὶ ½ Π. Μ.

Τὴν ἕδραν τοῦ Προέδρου κατέχει ὡς πρεσβύτερος ὁ Κ. Δ. Κριεζῆς.

Τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου ἐκφωνηθέντος καὶ τῆς Συνελεύσεως πλήρους γενομένης, ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προτεραίας.

§1ΜΕΣΣΗΝΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πάσης ἄλλης ἐργασίας πρέπει νὰ προηγηθῇ ἡ ἐκλογὴ τοῦ Προεδρείου.

§2ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§3ΜΕΣΣΗΝΕΖΗΣ. Ἡ Συνέλευσις εἶναι σύμφωνος διὰ τοῦ ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ ψηφοδελτίου νὰ ἐκλεχθῶσι διὰ μιᾶς ὁ Πρόεδρος οἱ Ἀντιπρόεδροι καὶ οἱ Γραμματεῖς;

§4ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἕως οὗ ἑτοιμασθῶσι τὰ ψηφοδέλτια, εἶναι μία ἐκλογὴ τῆς Ἀδριανουπόλεως καὶ νὰ κληρωθῇ.

§6ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα. Κληρωθεῖσα ἡ τῆς Ἀδριανουπόλεως ἐκλογὴ ἔλαχεν εἰς τὴν ἑβδόμην Ἐπιτροπήν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει καὶ ἡ ἔκθεσις τῆς ἐν Λονδίνῳ ἐκλογῆς. Θέλει ἡ Συνέλευσις νὰ τὴν ἀναγνώσωμεν;

§8ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι· μετὰ τὴν ἐκλογὴν τοῦ Προεδρείου.

§9ΖΕΡΒΑΣ. Σᾶς εἶπα, Κύριε Πρόεδρε, ὅτι εἶναι ἀνάγκη κατεπείγουσα νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ.

§10ΠΟΛΛΟΙ. Ἂς τελειώσῃ ἡ ἐκλογὴ τοῦ Προεδρείου.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται εἰς τοὺς Κυρίους πληρεξουσίους ἡ εἰδοποίησις ὅτι εἰς τὸ ψηφοδέλτιον θὰ γράψωμεν ὁλόκληρον τὸ Προεδρεῖον, δηλ. Πρόεδρον, Ἀντιπροέδρους καὶ Γραμματεῖς.

§12ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν, Κύριοι, ἄρχεται ἡ ψηφοφορία. Ἐνταῦθα γίνεται ἡ ἐκλογὴ ὁλοκλήρου τοῦ Προεδρείου κατὰ τὰ κεκανονισμένα· τῆς δὲ ψηφοφορίας γενομένης καὶ τῆς διαλογῆς περαιωθείσης, ὁ Πρόεδρος ἀπήγγειλε τὸ ἀποτέλεσμα ὡς ἑξῆς·

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἰδοὺ τὸ ἀποτέλεσμα, ἐψηφοφόρησαν 196 πληρεξούσιοι, ἐψηφοφορήθη Πρόεδρος ὁ Κ. Διομήδης Κυριακοῦ μὲ 189 ψήφους, ὁ Ἰωάννης Μεσσηνέζης ὡς ἀντιπρόεδρος μὲ 116, Σπυρίδων Ἀντωνιάδης μὲ 111, Ἰωάννης Καραγιαννόπουλος μὲ 106. Ἡρακλῆς Πετιμεζᾶς μὲ 100. Ὁ Πρόεδρος καὶ οἱ ἀντιπρόεδροι ἔτυχον τῆς ἀπολύτου πλειονοψηφίας· ἐψηφοφορήθησαν δὲ κατόπιν αὐτῶν, Βαλτινὸς μὲ 81, Χριστόπουλος μὲ 80, Καΐρης μὲ 74, καὶ Παπαδιαμαντόπουλος μὲ 91 ψήφους. Ὡς Γραμματεῖς ἐψηφοφορήθησαν, Σωμάκης μὲ 109, Γ. Μαυρομιχάλης μὲ 106, Γερογιάννης μὲ 106, Μαμούρης μὲ 104. Ὁ Χατζόπουλος ἔλαβε 89, Λιδορίκης 86, Παπαγεωργίου 79 καὶ Βενετζᾶνος 87. Ὁ Κύριος Ἰωάννης Μεσσηνέζης ὡς ἀντιπρόεδρος πρωτεύει ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους καὶ παρακαλεῖται νὰ λάβῃ τὴν θέσιν τοῦ Προέδρου, διότι ὁ Κύριος Διομήδης δὲν εἶναι παρών. Ὁ ἀντιπρόεδρος Κύριος Ἰωάννης Μεσσηνέζης καταλαμβάνει τὴν ἕδραν τοῦ Προέδρου.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, σᾶς εὐχαριστῶ διὰ τὴν ὑψηλὴν τιμὴν, μὲ τὴν ὁποίαν μὲ περιεβάλετε· τὸ καθῆκον, τὸ ὁποῖον ἀνατίθεται εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Συνελεύσεως, εἶναι ὑψηλὸν, εἶναι δὲ καὶ δυσχερές· εἶναι ὑψηλὸν, διότι ἔργον τοῦ Προεδρείου εἶναι τὸ νὰ ἐφαρμόζῃ ἀκριβῶς καὶ ἀμερολήπτως τὸν νόμον ἐκεῖνον, τὸν ὁποῖον ἡ Ἐθνοσυνέλευσις ἔθηκεν εἰς ἑαυτὴν καὶ ἄνευ τῆς τηρήσεως τοῦ ὁποίου δὲν δύναται ἡ Ἐθνοσυνέλευσις, ἀπὸ τῆς ὁποίας ἐξαρτᾶται, ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον, ἡ τύχη τῆς Ἑλλάδος, δὲν δύναται νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ὑψηλῶν καὶ δυσχερῶν καθηκόντων της· δυσχερὲς δὲ, διότι τὸ Προεδρεῖον δὲν δύναται βεβαίως νὰ ἐπιβάλῃ νόμον εἰς ἓν Σῶμα, ὁποῖον ἡ Ἐθνοσυνέλευσις, Σῶμα περιέχον τοσαῦτα πρόσωπα, Σῶμα κυρίαρχον ἀπολύτως, καὶ εἶναι τοσοῦτον δυσχερὲς, ὥστε ἐὰν δὲν συντρέχετε ὑμεῖς τὸ Προεδρεῖον, ἐὰν ἡ Συνέλευσις, ἥτις, δὲν ἀμφιβάλλω, αἰσθάνεται ὅτι ἐὰν αὐτὴ εἰς ἑαυτὴν δὲν ἐπιβάλῃ τὴν τήρησιν τοῦ Νόμου, τὸν ὁποῖον ἔθεσεν εἰς ἑαυτὴν, οὐδεὶς δύναται βεβαίως νὰ τὴν ἐπιβάλῃ, δὲν ἀποφασίσῃ νὰ γίνῃ καὶ ἡ ἰδία ὁ φρουρὸς τοῦ κανονισμοῦ της, εἶναι τῶν ἀδυνάτων νὰ φθάσῃ τὸ Προεδρεῖον εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν καθηκόντων του. Ἐπομένως τὸ Προεδρεῖον ἐπικαλεῖται τὴν συνδρομὴν τῆς Ἐθνοσυνελεύσεως, ἄνευ τῆς συνδρομῆς τῆς ὁποίας, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐκπληρώσῃ τὸ καθῆκον, τὸ ὁποῖον τῷ ἀνετέθη. Ἀντικείμενον τῆς ἡμερησίας διατάξεως, νομίζω, εἶναι ἡ ἐξακολούθησις τῆς συζητήσεως τοῦ φορολογικοῦ νόμου.

§16ΚΡΙΕΖΗΣ. Ἔχουν ὑποβάλει τινὲς πληρεξούσιοι αἰτήσεις περὶ ἀδείας ἀπουσίας.

§17ΜΙΛΗΣΗΣ. Ἔχω μίαν πρότασιν, παρακαλῶ ν’ ἀναγνωσθῇ.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γνωρίζετε, ὅτι ὑπάρχουν πολλὰ ἀντικείμενα ἐπίσης σπουδαῖα πρὸς συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Συνελεύσεως, ἀντικείμενα, τῶν ὁποίων ἐπελήφθη ἤδη πρὸ καιροῦ ἡ Συνέλευσις· ἐὰν ὅλα αὐτὰ τὰ ζητήματα φέρωνται διὰ μιᾶς ἐνώπιόν της, δὲν εἶναι καμμία ἀμφιβολία, ὅτι εἰς οὐδενὸς ζητήματος τὴν λύσιν δὲν δύναται νὰ φθάσῃ· ὀφείλει λοιπὸν, ἐπειδὴ ὅλα αὐτὰ ὑπάρχουν ἐκκρεμῆ, νὰ κανονίσῃ τὴν τάξιν, κατὰ τὴν ὁποίαν θέλει νὰ προσενεχθῶσιν ἐνώπιόν της. Ὑπάρχει πρότασις ἐκκρεμὴς τοῦ Κυρίου Καλοῦ ἀφορῶσα τὴν ἐκλογὴν Λακεδαίμονος, ὑπάρχει τὸ φορολογικὸν νομοσχέδιον, ὑπάρχουν καὶ ἄλλα ἀντικείμενα· θὰ ἐρωτήσω λοιπὸν τὴν Συνέλευσιν τί θέλει νὰ προταχθῇ, ἡ πρότασις τοῦ Κυρίου Καλοῦ, ἀφορῶσα, ὡς προεξέθεσα, τὴν ἐκλογὴν Λακεδαίμονος ἢ ὁ φορολογικὸς νόμος; Θέτω εἰς ψηφοφορίαν τὸ ζήτημα «οἱ παραδεχόμενοι νὰ προταχθῇ ὁ φορολογικὸς νόμος νὰ σηκωθῶσιν· (ἐγείρονται ἅπαντες.) Παρεδέχθη. Ὁ Κύριος Κουμουνδοῦρος ἔχει τὸν λόγον.

§19ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Κύριοι, ὑποβάλλω εἰς τὴν μελέτην καὶ ἐπιψήφισίν σας ἓν φορολογικὸν νομοσχέδιον ἐξαγόμενον ἐπὶ τῶν ἰδίων βάσεων, ἐφ’ ὧν ἐστηρίζετο ἓν ἄλλο, τὸ ὁποῖον εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω ἄλλοτε μὲ τροποποιήσεις τινὰς ἀποκαθιστώσας αὐτὸ ἁπλούστερον καὶ εὐκόλου ἐφαρμογῆς· νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ λάβητε ὑπὸ ἐμβριθῆ μελέτην καὶ σκέψιν τὸ ζήτημα τοῦτο, ἐφέτος ἰδίως περισσότερον, διότι, πρέπει νὰ τὸ εἴπω καθαρὰ, ἀμφιβάλλω, ἐὰν βεβαιωθῶσιν οἱ φόροι εἴς τινα μέρη, ἀμφιβάλλω ἐὰν ἐνοικιασταὶ παρουσιασθῶσιν, ἂν αἱ ἐνοικιάσεις ἐπιτύχωσι. Εἰς τοιαύτην περίστασιν, Κύριοι, πρέπει νὰ λάβητε ἓν μέτρον, ἂν δὲν ἦναι αὐτὸ, τὸ ὁποῖον προτείνω ἐγὼ, λάβετε ἓν ἄλλο, τὸ ὁποῖον νομίζετε καταλληλότατον καὶ δυνάμει τοῦ ὁποίου νὰ δυνηθῶμεν νὰ βεβαιώσωμεν τοὺς φόρους, διὰ νὰ μὴ τοὺς σφετερισθῇ ὡς ἀμοιβὴν ἡ ἀπείθεια καὶ ἡ ἀντίστασις· πρέπει νὰ μάθουν οἱ κακοὶ ὅτι θέλουν τοὺς πληρώσει ἀναποφεύκτως καὶ ἐὰν τώρα παρουσιάζωνται δυσκολίαι νὰ βεβαιωθῶσιν, ὅτι δὲν θέλουσιν ἐκ τούτου ὠφεληθῇ. Ἀλλ’ ἐκτὸς τῆς ἀνάγκης αὐτῆς, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖ, ὥστε συντόμως καὶ ταχέως ἡ Συνέλευσις νὰ ἐνασχοληθῇ εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο, τὸ ὁποῖον εἶναι λίαν σπουδαῖον, διότι καθὼς ἠξεύρετε, ὅλαι αἱ ἐλαττώσεις, ὅλαι αἱ ἀφαιρέσεις εἰς οὐδὲν ὠφελοῦσιν ἐν ὅσῳ ἐξακολουθεῖ ὑπάρχον ἐν ἐνεργείᾳ τὸ σύστημα τῆς ἐνοικιάσεως μὲ τὰ ἄτοπα καὶ τὰ ἐλαττώματά του, καὶ μέχρις ἑνὸς ἐὰν ἐλαττώσητε τὸ δικαίωμα τῆς ἐπικαρπίας καὶ τὸν ἔγγειον φόρον, αἱ ἀδικίαι, αἱ καταπιέσεις, αἱ βάσανοι, τὰ ἐγκλήματα δὲν θὰ ἐκλείψωσιν ἀπὸ τοῦ νὰ καταπιέζουν τὸν δυστυχῆ αὐτὸν λαόν, καὶ τὰ ὁποῖα μέχρι τέλους θέλουν κατορθώσει νὰ τὸν ἀφήσουν ῥακενδύτην καὶ πένητα. Σᾶς παρακαλῶ λοιπὸν νὰ ἐνασχοληθῆτε σπουδαίως περὶ αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ Συνέλευσις ἠμπορεῖ νὰ ἐπιφέρῃ ἐπιδιορθώσεις, ἀλλὰ τέλος πάντων πρέπει ν’ ἀποφασίσῃ. Νομίζω περιττὸν νὰ τὸ ἀναγνώσω, διότι εἶναι ὀλίγον ἐκτεταμένον· καὶ θὰ τυπωθῇ.

§20ΤΙΝΕΣ. Περὶ τίνος πρόκειται;

§21ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Πρόκειται περὶ μεταβολῆς τοῦ τρόπου τῆς βεβαιώσεως τῶν φόρων· στηρίζεται εἰς τὰς ἰδίας ἐν γένει ἀρχὰς, καὶ εἰς τὰς ἰδίας ἰδέας, ἐφ’ ὧν ἐστηρίζετο τὸ ἄλλο νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὡς ὑπουργὸς ἄλλοτε τῶν Οἰκονομικῶν εἶχον ὑποβάλει εἰς τὰς Βουλὰς, μὲ τροπολογίας τινὰς, αἱ ὁποῖαι θὰ κάμουν τὴν ἐργασίαν ἁπλουστέραν, εὐκολωτέραν, καὶ δυνάμει τῶν ὁποίων ἐλπίζω νὰ κατορθωθῇ, ὥστε νὰ ἐφαρμοσθῇ ὅσον εἶναι δυνατὸν τάχιον.

§22ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Θέλω νὰ ἐρωτήσω, ἐὰν αὐτὸ τὸ σύστημα νομίζητε, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐφέτος.

§23ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ αὐτὸ τὸ νέον σύστημα, ὅπου ἀποτύχουν αἱ ἐνοικιάσεις, νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ δι’ ἐφέτος, διότι δὲν ἐπιζητεῖ ἄλλο, παρὰ νὰ βεβαιώσῃ τὴν παραγωγὴν τῶν γαιῶν. Ἰδοὺ, Κύριοι, τὶ πρόκειται νὰ γίνῃ. Πρῶτον λαμβάνεται ὡς βάσις ἡ πρόσοδος τοῦ τελευταίου ἔτους· αὐτὴ διανέμεται εἰς τοὺς δήμους, καὶ τελευταῖον ἀπὸ μίαν ἐπιτροπὴν συγκροτουμένην ἀπὸ τὸν Δήμαρχον, ἀπὸ τοὺς εἰδικοὺς παρέδρους, ἀπὸ συμβούλους, ἀπὸ ἱερεῖς τοῦ δήμου, διανέμεται ἐπὶ τῇ βάσει τῶν φορολογικῶν ἀποτελεσμάτων ἀποδεικνυομένων διὰ τῶν διπλοτύπων ἐπὶ τῇ βάσει τῶν μέχρι τοῦδε βεβαιώσεων, διανέμεται εἰς τὰ χωρία κατ’ ἀναλογίαν, τὴν ὁποίαν ἕκαστον χωρίον ὀφείλει νὰ δώσῃ· κατόπιν προσκαλοῦνται οἱ κάτοικοι, καθὼς καὶ τὸ δημόσιον, ὅπου φυτεῖαι τοῦ δημοσίου διαχειρίζονται ἀμέσως παρ’ αὐτοῦ, νὰ δηλώσωσι τὴν ἔκτασιν καὶ τὴν παραγωγὴν τὴν ἀκαθάριστον καὶ καθαράν· αἱ δηλώσεις ἑπομένως ἐξετάζονται καὶ ἐὰν τὸ δηλωθὲν ποσοστὸν φέρῃ ἀποτέλεσμα ὅμοιον τοῦ παρελθόντος, καὶ ἐὰν ὁ ἐπ’ αὐτοῦ μετ’ ἀναλογίαν ἐπιβληθησόμενος φόρος προσεγγίζῃ τοὐλάχιστον τὸ παρελθὸν, αἱ δηλώσεις αὗται χρησιμεύουν ὡς βάσις τοῦ νὰ συνταχθῇ ὁ πίναξ καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτοῦ θέλει διανέμεσθαι ὁ φόρος. Ἕκαστον χωρίον ὀφείλει νὰ δηλώσῃ πόσας γαίας, πόσας ἀμπέλους, πόσας ἐλαίας κλπ. ἔχει, αὐτὸ θέλουν κάμει ὅλοι οἱ κάτοικοι. Ὑποθέσατε τὸ ἐξαγόμενον ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν ἀνέβαινεν εἰς 10,000 δρ. ἀκαθάριστον πρόσοδον, ἥτις ἔδωκε 1,000 δραχμάς, ἐὰν ἐφέτος κατὰ τὸ ἐξαγόμενον τῶν δηλώσεων βεβαιωθῇ φόρος μετὰ τὰς ἐλαττώσεις 500 δραχ. ἢ καὶ ὀλιγώτερον, πρέπει νὰ εὐχαριστηθῶμεν καὶ νὰ δεχθῶμεν αὐτὰς τὰς δηλώσεις ὡς ἀληθεῖς καὶ νὰ συντάξωμεν ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῇ τὸν φορολογικὸν πίνακα· εἰς περίστασιν ὅμως καθ’ ἣν αὐτὰ δὲν κατορθωθῇ, καθ’ ἣν αἱ δηλώσεις ἀποδειχθῶσιν ἐλλειπεῖς, προτείνω νὰ συστηθῇ ἐπιτροπὴ, καὶ διὰ ν’ ἀντιπροσωπεύηται ἐν αὐτῇ καὶ ἡ μειονοψηφία προτείνω, ὥστε ὅπου οἱ κάτοικοι εἶναι πλέον τῶν 30, νὰ διαιροῦνται εἰς 5 τμήματα κ’ ἕκαστον τμῆμα νὰ ἐκλέγῃ ἕνα ἀντιπρόσωπόν του. Τοιουτοτρόπως νομίζω, ὅτι ὅλαι αἱ ἰδέαι, καὶ ὅλα τὰ συμφέροντα ἠμποροῦν ν’ ἀντιπροσωπευθῶσιν· ὅπου δὲ οἱ φορολογούμενοι εἶναι ὀλιγώτεροι, τότε νὰ διαιρῶνται ἀνὰ 6 εἰς ἕκαστον τμῆμα καὶ ἀποτελῶνται τόσα τμήματα, ὅσος εἶναι ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν, καὶ αὐτοὶ νὰ ἐκλέγουν κατὰ τμῆμα ἓν μέλος τῆς ἐπιτροπῆς. Οὗτοι δὲ νὰ προσδιορίζουν τὴν παραγωγικὴν δύναμιν τῶν κτημάτων, νὰ κανονίζουν τὴν καθαρὰν καὶ ἀκαθάριστον πρόσοδον ἑκάστης τάξεως, ν’ ἀνάγουν ἕκαστον κτῆμα εἰς μίαν τῶν τάξεων αὐτῶν, νὰ διορθόνουν τὰς δηλώσεις καὶ τοιουτοτρόπως νὰ συντάττουν ἕνα κατάλογον, ὁ ὁποῖος θέλει ἐμφαίνει, πρῶτον τὴν παραγωγικὴν δύναμιν τῶν γαιῶν καὶ κτημάτων τοῦ χωρίου διῃρημένην εἰς 5 τάξεις, τὸ κτῆμα ἑκάστου φορολογουμένου κατατεταγμένον εἰς μίαν ἐξ αὐτῶν τῶν τάξεων, κ’ ἑπομένως τὴν καθαρὰν πρόσοδον, τὴν ὁποίαν ὑποθέτει ἡ ἐπιτροπὴ ὅτι παράγει τὸ κτῆμα. Αὐτὸς ὁ κατάλογος θέλει δημοσιεύεσθαι καὶ εἰς ἕκαστον πολίτην. Ἰδιαιτέρως, ὁ πολίτης ὁ ὁποῖος νομίζει, ὅτι ἀδικεῖται, θέλει παρουσιασθῇ ἐνώπιον μιᾶς ἐπιτροπῆς, συγκειμένης ἀπὸ τὴν διοικητικὴν ἀρχὴν τοῦ Δημάρχου τῆς πρωτευούσης καὶ ἀπὸ τὸν εἰρηνοδίκην, καὶ αὐτὴ ἡ ἐπιτροπὴ θέλει δικάζει ἀνεκκλήτως τὰ παράπονα, αὐτὴ ἡ ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία θὰ ἀντιπροσωπεύῃ τὸ σύστημα τῆς ἀμεροληψίας καὶ τῆς εὐθύτητος, θέλει πορίζεσθαι τὰς ἰδέας της ἀπὸ πληροφορίας, ἀπὸ ἐπιτοπίους μεταβάσεις, ἀπὸ τὰ διπλότυπα, ἀπὸ ὅλην αὐτὴν τὴν ὕλην, ἡ ὁποία ὑπάρχει, ἑπομένως αὐτὴ ἡ ἐπιτροπὴ θέλει ἀποφασίζει ἀνεκκλήτως κ’ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν θέλουν συντάττεσθαι οἱ φορολογικοὶ πίνακες. Ἰδοὺ ἐν ὀλίγοις ἡ ἰδέα, ἡ ὁποία δεσπόζει αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον· τώρα μένει εἰς τὴν Συνέλευσιν ν’ ἀποφασίσῃ. Εἶπον δὲ ὅτι αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον ἠμπορεῖ νὰ μᾶς χρησιμεύσῃ καὶ διὰ τὰς ἐλλείψεις τοῦ παρόντος, διότι, ἐὰν τῳόντι ἕκαστος εἶναι ὑπόχρεως νὰ δώσῃ φόρον διὰ τὰς γαίας, τὰς ὁποίας καλιεργεῖ κατ’ ἔτος, διὰ τὰ κτήματα τὰ ὁποῖα καλλιεργεῖ, αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ βεβαιωθῇ καὶ μετὰ ἕνα μῆνα καὶ μετὰ δύω ἀπὸ τῆς συγκομιδῆς, διότι ἡ γῆ καὶ τὰ κτήματα μένουν πάντοτε εἰς τὸν τόπον των ἀμετάβλητα, ἑπομένως, ἅμα βεβαιωθῇ, ἠμπορεῖ νὰ ζητηθῇ ὁ φόρος διὰ τὸ παρὸν ἔτος· νομίζω λοιπὸν ὅτι καὶ διὰ τὸ παρὸν ἔτος ἠμπορεῖ νὰ ἐφαρμοσθῇ, εἰς τὰ μέρη τοὐλάχιστον ἐκεῖνα, εἰς τὰ ὁποῖα ἡ δυστροπία ἠρνήθη νὰ βεβαιώσῃ τοὺς φόρους· παρακαλῶ δὲ τὴν Συνέλευσιν νὰ ἐπισπεύσῃ. Κατὰ δυστυχίαν παρημελήσαμεν ὅλως διόλου αὐτὰ τὰ ζητήματα, ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρουσι τὴν κοινωνίαν καὶ δι’ ἃ πολλάκις παραπονέθημεν, ἑπομένως τὸ ἔθνος συνηγμένον ἐδῶ καὶ ἐλεύθερον νὰ πράξῃ ὅ,τι θέλει δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ δικαιολογηθῇ, ἐὰν διέλθῃ αὐτὴν τὴν ἐποχὴν χωρὶς νὰ ἐπιφέρῃ διόρθωσίν τινα ἐπὶ τῶν ἐσφαλμένων, τὰ ὁποῖα εἰς τὸ παρελθὸν κατεπίεζον τὸν τόπον. Δεύτερον νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου παρακαλῶ τὴν Συνέλευσιν νὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ καλλιεργῇ δι’ ἐργολαβίας τὰς ἐθνικὰς ἁλικάς· ἐὰν δύναται ἡ ἐργολαβία νὰ καλλιεργήσῃ αὐτὰς μὲ 20% ὀλιγώτερον, πιστεύω ὅτι τὸ σύστημα τῆς ἐργολαβίας θὰ μᾶς ἀπαλάξῃ ἀπὸ πολλὰς ἄλλας καταχρήσεις, ἀπὸ πολλὰ ἄτοπα, τὰ ὁποῖα ἐπροξένουν μέχρι τοῦδε μεγάλας ζημίας εἰς τὸ δημόσιον. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ παρακαλῶ μόνον νὰ τὸ λάβῃ ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον ἡ Συνέλευσις ὑπ’ ὄψιν. Ἰδοὺ τὰ Νομοσχέδια. Ἡ ἐν Ἀθήναις Βʹ Ἐθνικὴ τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις.

Ψηφίζει·

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Αʹ.

Περὶ τοῦ ἐγγείου φόρου καὶ τοῦ δικαιώματος τῆς ἐπικαρπίας. Ἄρθρον 1. Τὸ μέχρι τοῦδε ἰσχύον ἐπὶ τῶν προϊόντων τῆς γῆς φορολογικὸν σύστημα καταργεῖται· ὁρίζεται δὲ ἐπὶ τῶν προσοδοφόρων γαιῶν καὶ φυτειῶν ἀναλόγως τῆς καθαρᾶς προσόδου αὐτῶν ἔγγειος φόρος κατὰ στρέμμα εἰς χρήματα. Καθαρὰ πρόσοδος θεωρεῖται τὸ μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῆς σπορᾶς καὶ τῶν ἐξόδων τῆς καλλιεργείας ὑπόλοιπον. Ἐπιβάλλεται ἐπίσης εἰς χρήματα τὸ μέχρι τοῦδε ἀποδιδόμενον δικαίωμα ἐπικαρπίας ἐπὶ τῶν ἐθνικῶν, ἐθνικοϊδιοκτήτων καὶ τῶν ἐκκλησιαστικῶν γαιῶν καὶ φυτειῶν, ὅσαι δὲν διατίθενται κατ’ ἄλλον τρόπον, δυνάμει εἰδικῶν διατάξεων, Ἄρθρον 2. Κατ’ ἔτος ὁρίζεται διὰ νόμου τὸ ποσὸν τοῦ εἰσπρακτέου ἐγγείου φόρου καὶ δικαιώματος ἐπικαρπίας κατ’ ἐπαρχίαν, τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διανέμει τὸ ποσὸν ἑκάστης ἐπαρχίας εἰς τοὺς δήμους, ἐπιτροπὴ δὲ συγκειμένη ἀπὸ τὸν δήμαρχον, τοὺς παρέδρους καὶ τοὺς ἱερεῖς ἑκάστου δήμου διανέμει αὐτὸ κατὰ χωρίον. Ἄρθρον 3. Ὡς βάσις εἰς τὴν ἐπιβολὴν καὶ διανομὴν τοῦ ἐγγείου φόρου καὶ τοῦ δικαιώματος τῆς ἐπικαρπίας θέλει ληφθῆ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς βεβαιώσεως τοῦ τελευταίου ἔτους. Ὁ δὲ εἰς χρήματα ὑπολογισμὸς τῶν εἰς εἶδος εἰσπραττομένων δημητριακῶν καρπῶν γίνεται ἐκ τοῦ μέσου ὅρου τῶν τιμῶν τῶν 15θημέρων πρωτοκόλλων τοῦ σχετικοῦ ἔτους, ὅπου δὲ τοιαῦτα δὲν ὑπάρχουν, ἐκ τοῦ μέσου ὅρου τῶν τιμῶν εἰς ἃς οἱ καρποὶ ἐπωλήθησαν διὰ δημοπρασίας. Ἀπόσπασμα τῆς διανομῆς κοινοποιεῖται ἐντὸς 10 ἡμερῶν διὰ τοῦ προέδρου τοῦ ἐπαρχιακοῦ καὶ δημοτικοῦ συμβουλίου, πρὸς τὸν ἁρμόδιον δήμαρχον, ἐπιμελείᾳ τοῦ ὁπίου δημοσιεύεται εἰς ἕκαστον χωρίον ἢ τμῆμα τὸ ἀνῆκον αὐτῷ μέρος, ἀναγινωσκόμενον ἐπ’ ἐκκλησίας. Ἄρθρον 4. Κατὰ τῆς διανομῆς δύνανται νὰ γίνωσι παράπονα ἐφ’ ἁπλοῦ χάρτου ἐνώπιον τοῦ Νομάρχου, ὅστις μετὰ τοῦ Δημάρχου καὶ τοῦ εἰρηνοδίκου τῆς πρωτευούσης δικάζει αὐτὰ ἀνεκκλήτως. Εἰς τὴν ἐκδίκασιν τῶν παραπόνων τοῦ Δήμου τῆς Πρωτευούσης λαμβάνει μέρος ὁ Δήμαρχος τοῦ παρακειμένου Δήμου. Αἱ περιέχουσαι τὰ κατὰ τῶν ἀνωτέρω ἀποφάσεων παράπονα ἀναφοραὶ ἐπιδίδονται ἀμέσως ἢ διὰ τοῦ σχετικοῦ Δημάρχου εἰς τὸν ἁρμόδιον Ἔπαρχον ἐντὸς 10 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς εἰς τὸν Δήμαρχον ἢ τὸ χωρίον ἢ τμῆμα κοινοποιήσεως τῆς πράξεως τῆς διανομῆς. Ὁ Ἔπαρχος ἅμα λαβὼν αὐτὰς, ὀφείλει νὰ τὰς διευθύνῃ εἰς τὰς ἁρμοδίας ἀρχάς.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Βʹ.

Περὶ δηλώσεως τῶν γαιῶν καὶ τῶν φυτειῶν, ἐξακριβώσεως τῆς καθαρᾶς προσόδου αὐτῶν καὶ περὶ διανομῆς τοῦ φόρου καὶ τοῦ δικαιώματος τῆς ἐπικαρπίας εἰς τοὺς φορολογουμένους. Ἄρθρον 5. Ἕκαστος ἰδιοκτήτης ὡς καὶ ἕκαστος καλλιεργητὴς ἐθνικῶν, ἐκκλησιαστικῶν, ἢ ἐθνικοϊδιοκτήτων γαιῶν ἢ φυτειῶν ὑποχρεοῦται ἐντὸς δύω μηνῶν ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος νόμου νὰ δηλώσῃ ά) Ὁπόσα Βασιλικὰ στρέμματα γαιῶν ἢ φυτειῶν κατέχει βʹ) Τὸ χωρίον, τὴν θέσιν καὶ τὰ ὅρια αὐτῶν ἂν ᾖναι ποτιστικαὶ, ἢ ξηρικαὶ, ὀρειναὶ ἢ πεδιναί. γʹ) Ἐὰν ᾖναι ἰδιόκτητοι, ἐθνικοϊδιόκτητοι, ἐθνικαὶ ἢ ἐκκλησιαστικαί. δʹ) Ὁπόσα εἰσὶ τὰ πεφυτευμένα στρέμματα καὶ μὲ ποίου εἴδους φυτείαν. έ) Ὁπόσων ἐτῶν εἰσιν αἱ φυτεῖαι καὶ ἐὰν παράγουσιν εἰσόδημα ἢ οὔ. ϛ) Ὁπόσα κατ’ ἔτος στρέμματα καλλιεργεῖ πρὸς παραγωγὴν δημητριακῶν καρπῶν, Σικυώνων, βαμβακίων κλπ. ζʹ) Ὁποία ἡ χρῆσις τῶν μὴ καλλιεργουμένων, ἀλλὰ προσοδοφόρων γαιῶν, ὁπόση ἡ κατὰ στρέμμα καθαρὰ, καὶ ὁπόση ἡ ἀκαθάριστος πρόσοδος τῶν κτημάτων καὶ γαιῶν. Ὁμοίας δηλώσεις θέλει ὑποβάλλει καὶ ὁ οἰκονομικὸς ἔφορος δι’ ὅλας τὰς ἐθνικὰς φυτείας. Ὅσαι τοιαῦται φυτεῖαί εἰσι πολυετῶς ἐνοικιασμέναι καὶ ὁ ἔγγειος φόρος πληρώνεται παρὰ τῶν ἐνοικιαστῶν, θέλουσι δηλωθῆ παρ’ αὐτῶν. Ἄρθρον 6. Αἱ δηλώσεις συντάσσονται εἰς διπλοῦν ἐπὶ ἁπλοῦ χάρτου, ὑπογράφονται παρὰ τοῦ δηλώσαντος καὶ παραδίδονται εἰς τὸν Δήμαρχον τοῦ Δήμου, ἔνθα κεῖνται αἱ γαῖαι καὶ αἱ φυτεῖαι. Ἐκ τῶν δύω πρωτοτύπων τῆς δηλώσεως, τὸ μὲν ἐπιστρέφεται ἐπιθεωρημένον παρὰ τοῦ Δημάρχου, τὸ δὲ κρατεῖται παρ’ αὐτῷ, βεβαιοῦντι ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἐγγράφου τὸ γνήσιον τῆς ὑπογραφῆς τοῦ δηλώσαντος· ἐὰν δὲ ὁ δηλώσας ᾖναι ἀγράμματος, βεβαιοῦται τοῦτο παρὰ τοῦ Δημάρχου διὰ πράξεώς του. Ἄρθρον 7. Αἱ δηλώσεις μεταγράφονται κατὰ τμήματα ἐπιμελείᾳ καὶ εὐθύνῃ τοῦ Δημάρχου εἰς ἐπὶ τούτῳ βιβλίον, τὸ ὁποῖον κλείεται διὰ τῆς ὑπογραφῆς αὐτοῦ τὸ ἑσπέρας τῆς 10 ἡμέρας ἀπὸ τῆς λήξεως τῆς ἐν τῷ ἄρθρῳ 5 ὁριζομένης προθεσμίας· ἐντὸς δὲ 5 ἡμερῶν ὁ δήμαρχος ὀφείλει νὰ ὑποβάλλῃ εἰς τὸν οἰκον. ἔφορον τὰς δηλώσεις, καὶ ἐὰν ὁ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς δηλωθείσης παραγωγῆς ἐπιβληθησόμενος ἔγγειος φόρος καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἐπικαρπίας ἀνταποκρίνηται εἰς τὰ ἀποτελέσματα τοῦ τελευταίου ἔτους, συντάσσεται ὁ φορολογικὸς πίναξ, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου θέλει διανέμεσθαι κατ’ ἔτος ὁ ἔγγειος φόρος καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἐπικαρπίας. Ἄρθρον 8. Ἐὰν τὸ ἀποτέλεσμα τῶν δηλώσεων δὲν ᾖναι πλῆρες κατὰ τὰ ἀνωτέρω ἄρθρα, οἱ δηλώσαντες κάτοικοι ἑκάστου χωρίου, προσκαλούμενοι κατ’ αἴτησιν τοῦ οἰκον. ἐφόρου παρὰ τοῦ δημάρχου, ἐκλέγουσι διὰ φανερᾶς ψηφοφορίας πέντε τακτικὰ καὶ πέντε παραπληρωματικὰ μέλη πρὸς σχηματισμὸν τῆς φορολογικῆς ἐπιτροπῆς. Ἄρθρον 9. Οἱ ἐκλογεῖς διαιροῦνται παρὰ τοῦ δημάρχου εἰς 5 ἰσάριθμα τμήματα, ἐὰν ὦσιν ὑπὲρ τοὺς τριάκοντα, ἐὰν ὅμως ὦσιν ὀλιγώτεροι διαιροῦνται ἀνὰ ἓξ εἰς ὅσα τμήματα δύνανται νὰ ἀπαρτίσωσιν· ἡ διαίρεσις γίνεται κατ’ ἐνορίαν, καὶ ὅπου τοῦτο εἶναι δύσκολον κατ’ ἀλφαβητικὴν σειρὰν τῶν ἐπωνύμων τῶν φορολογουμένων. Ὀκτὼ ἡμέρας πρὸ τῆς ἐκλογῆς ὁ δήμαρχος ἐκδίδει πρόγραμμα διαλαμβάνον τὴν ἡμέραν τῆς ψηφοφορίας, τὰ ὀνόματα τῶν φορολογουμένων, ἐξ ὧν θέλει ἀπαρτισθῆ ἕκαστον τμῆμα, τὸν τόπον καὶ τὴν ὥραν, ἔνθα θέλουν συνέλθει οἱ ἐκλογεῖς ἑκάστου τμήματος. Ἄρθρον 10. Τὸ δικαίωμα τοῦ ἐκλέγειν ἀνήκει εἰς πάντας τοὺς φορολογουμένους ἐνήλικας, τοῦ δὲ ἐκλέγεσθαι εἰς μόνους τοὺς ἄῤῥενας Ἄρθρον 11. Οἱ ἐκλογεῖς ἑκάστου τμήματος προσερχόμενοι εἰς τὸν ὡρισμένον τόπον, ἐγγράφουσιν εἰς ἐπὶ τούτῳ βιβλίον δύω ὀνόματα, ἐξ ὧν τὸ μὲν τακτικὸν, τὸ δὲ παραπληρωματικὸν, παραθέτοντες συγχρόνως καὶ τὴν ὑπογραφήν των, οἱ ἀγράμματοι ἐγγράφουσι τὰ ἐκλεγόμενα ὀνόματα καὶ τὴν ὑπογραφήν των διὰ τοῦ ἱερέως· τὰ βιβλία τῆς ἐκλογῆς θέλουσιν εἶσθαι θεωρημένα παρὰ τοῦ ἐπάρχου, ἡ ἐκλογὴ διευθύνεται παρὰ τοῦ δημάρχου ἢ τοῦ δημαρχιακοῦ παρέδρου, ἑνὸς ἐφημερίου καὶ ἑνὸς συμβούλου, οἵτινες ἐπιτηροῦσι καὶ τὰ βιβλία. Ἄρθρον 12. Ἡ φορολογικὴ ἐπιτροπὴ λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψιν τὰς γενομένας δηλώσεις καὶ τὰ βιβλία τῶν δηλώσεων, καὶ μεταβαίνουσα ἐπιτοπίως ἐν ἀνάγκῃ κατατάσσει τὰς γαίας ἢ φυτείας εἰς πέντε τὸ πολὺ τάξεις, προσδιορίζει εἰς χρήματα τὸν μέσον ὅρον τῆς κατὰ στρέμμα ἀκαθαρίστου καὶ καθαρᾶς προσόδου ἑκάστης τάξεως, φέρει τὰς δεούσας τροποποιήσεις ἐπὶ τῶν δηλώσεων, καθόσον δὲν ἤθελεν εὕρει αὐτὰς ἀκριβεῖς, ἐγγράφει τὰς μὴ δηλωθείσας γαίας ἢ φυτείας καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ πρωτοκόλλου τοῦ προσδιορισμοῦ τῆς προσόδου ἀνάγει τὴν γῆν ἢ φυτείαν ἑκάστου εἰς τὴν σχετικὴν ἀναλόγως τῆς προσόδου τάξιν. Αἱ γαῖαι αἱ πεφυτευμέναι μὲ δένδρα, τῶν ὁποίων ἡ παραγωγή, εἴτε διότι τὰ δένδρα εἶναι ὀλίγα, εἴτε διὰ τὴν μικρὰν αὐτῶν ἡλικίαν, δὲν εἶναι ἡ ἐπικρατοῦσα πρόσοδος τοῦ κτήματος ἐν καιρῷ τῆς κατατάξεως, θεωροῦνται ὡς ἀγροί· ἀλλὰ κατὰ τὸν προσδιορισμὸν τῆς τάξεως αὐτῶν λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν καὶ τὸ τυχὸν παραγόμενον ἐκ τῶν δένδρων εἰσόδημα. Ἄμπελοι καὶ σταφιδάμπελοι ἡλικίας κατωτέρας τῶν 7 ἐτῶν συμπεπληρωμένων θεωροῦνται ἐπίσης ὡς ἀγροί· ὅταν δὲ συμπληρώσωσι τὴν ἡλικίαν ταύτην κατατάσσονται ἐπὶ τῇ αἰτήσει τοῦ Οἰκονομ. Ἐφόρου ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ἐπιτροπῆς εἰς τὴν ἀνήκουσαν τάξιν, ὁ δὲ ἐκ τούτων φόρος καὶ τὸ δικαίωμα ἐπικαρπίας προστίθεται εἰς τὴν μερίδα τοῦ οἰκείου τμήματος. Ἄρθρον 13. Συμφώνως μὲ τὰς ἀποφάσεις τῆς ἀνωτέρω ἐπιτροπῆς αἱ γαῖαι καὶ αἱ φυτεῖαι, ὅπως κατετάχθησαν, ἐγγράφονται ἐπιμελείᾳ τοῦ ἐφόρου εἰς πίνακα, ὅστις ἐκτίθεται εἰς τὸ Δημαρχεῖον ἐπὶ εἴκοσιν ἡμέρας, καὶ ἀντίγραφον αὐτοῦ εἰς τὸ οἰκεῖον παρεδρεῖον· ἀναγινώσκεται δὲ καὶ ἐπ’ ἐκκλησίας κατὰ δύο συνεχεῖς Κυριακὰς, πρὸς δὲ ἀπόσπασμα τοῦ πίνακος αὐτοῦ κοινοποιεῖται εἰς τὸν ἰδιοκτήτην ἢ καλλιεργητὴν τῶν γαιῶν ἢ φυτειῶν, ἐντὸς τῆς αὐτῆς προθεσμίας, ἐπιμελείᾳ καὶ εὐθύνῃ τοῦ δημάρχου. Ἄρθρον 14. Ὅστις τῶν φορολογουμένων νομίζει, ὅτι ὁ προσδιορισμὸς τῆς καθαρᾶς προσόδου τῶν τάξεων δὲν εἶναι ἀκριβὴς, ἢ ὅτι αἱ γαῖαι ἢ φυτεῖαι αὐτοῦ ἢ ἄλλων δὲν ὑπήχθησαν εἰς τὴν οἰκείαν τάξιν, ἐχαρακτηρίσθησαν κακῶς ἢ δὲν ἐσημειώθησαν καλῶς κατὰ τὴν πραγματικὴν ἔκτασίν των, ἢ παρελείφθησαν ὁλοτελῶς, δύναται ἐντὸς ἡμερῶν 15 ἀπὸ τῆς ὡς ἀνωτέρω δημοσιεύσεως τοῦ πίνακος, νὰ ἐπιδώσῃ αὐτοπροσώπως ἢ δι’ ἀντιπροσώπου εἰς τὸν ἁρμόδιον δήμαρχον ἐπὶ ἐνυπογράφῳ ἀποδείξει τούτου, ἔνστασιν ἐφ’ ἁπλοῦ χάρτου, ἐξαιτούμενος τὴν ἀναθεώρησιν. Τοιαύτην ἔνστασιν δύναται νὰ ἀπευθύνῃ καὶ ὁ Οἰκονομικὸς Ἔφορος καὶ ἰδίως εἰς τὴν περίστασιν καθ’ ἣν κτῆμά τι ἐχαρακτηρίσθη κακῶς. Ἐὰν ἡ ἔνστασις ἀποβλέπῃ τρίτον, δίδοται εἰς τριπλοῦν, ἵνα κοινοποιηθῇ ἐπιμελείᾳ τοῦ δημάρχου ἐπὶ ἀποδείξει εἰς τὸν καθ’ οὗ ἐγένετο. Ἄρθρον 15. Ὅ,τε πίναξ καὶ αἱ δοθεῖσαι κατ’ αὐτοῦ ἐνστάσεις μετὰ τῶν λοιπῶν ἐγγράφων διαβιβάζονται διὰ τοῦ Δημάρχου εἰς τὸν Οἰκονομ. Ἔφορον, ὅστις τὰς διευθύνει μετ’ ἐκθέσεώς του πρὸς τὸν Ἔπαρχον, οὗτος δὲ ὡς ὁ Πρόεδρος μετὰ τοῦ Εἰρηνοδίκου καὶ τοῦ Δημάρχου τῆς Πρωτευούσης κατὰ τὸ ἄρθρον... προσδιορίζουσι διὰ πράξεώς των τὴν ἡμέραν τῆς ἐκδικάσεως τῶν ἐνστάσεων. Ἡ πρᾶξις αὕτη καὶ περίληψις τῶν ἐνστάσεων αὐτῶν, ἐντὸς τῆς ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 15 § 3 προβλεπομένης προθεσμίας, κοινοποιοῦνται εἰς τοὺς κατοίκους ἑκάστου χωρίου δι’ ἐπ’ ἐκκλησίας ἀναγνώσεως, ἵνα παρευρεθῶσι κατὰ τὴν συζήτησιν καὶ ὑποστηρίξωσι τὰ δίκαιά των ἂν θέλωσιν. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη δικάζει τὰς ἐνστάσεις ἀνεκκλήτως, ἀφοῦ ἀκούσῃ τὸν Οἰκονομικὸν Ἔφορον ὡς Εἰσηγητήν. Δὲν δύναται δὲ νὰ παρατείνῃ τὴν ἐκδίκασιν πλέον τῶν δύω μηνῶν, ἀφ’ ἧς τῇ ὑπεβλήθησαν τὰ ἀνωτέρω ἔγγραφα ἐπὶ προσωπικῇ εὐθύνῃ τῶν μελῶν αὐτῆς. Πᾶς δὲ παρ’ αὐτῆς διοριζόμενος πραγματογνώμων ἢ ἐξεταζόμενος μάρτυς, ὁρκίζεται προηγουμένως κατὰ τὰς διατάξεις τῆς Πολιτ. Δικονομίας. Ἄρθρον 16. Μετὰ τὴν ἐκδίκασιν τῶν ἀντιῤῥήσεων ὁ πίναξ τροποποιούμενος ἢ μὴ, κηρύττεται ὁριστικὸς ὑπὸ τοῦ Ἐπάρχου, καθὼς καὶ ἂν δὲν ἐγένοντο ἀντιῤῥήσεις, καὶ παραπέμπεται εἰς τὸν Οἰκονομ. Ἔφορον. Πᾶν παράπονον δὲ παρ’ αὐτοῦ παρουσιασθὲν μετὰ ταῦτα λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν κατὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος. Ἄρθρον 17. Ὁ Οἰκονομ. Ἔφορος ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κηρυχθέντων κατὰ τὸ προηγούμενον ἄρθρον ὁριστικῶν πινάκων, καταστρώνει γενικὸν μητρῷον τῶν κατὰ τὸν παρόντα νόμον φορολογητέων γαιῶν καὶ φυτειῶν κατὰ κτῆμα μετὰ τοῦ ἀντιστοιχοῦντος εἰς ἕκαστον εἰσοδήματος καὶ παραπέμπει εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἀντίγραφον τοῦ μητρῴου αὐτοῦ. Ἕκαστος δῆμος ὀφείλει νὰ λάβῃ ἐντὸς δύω μηνῶν ἀντίγραφον αὐτοῦ ὑπογεγραμμένον παρὰ τοῦ Οἰκονομ. Ἐφόρου, καὶ τὸ φυλάττῃ εἰς τ’ ἀρχεῖά του. Ἄρθρον 18. Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ μητρῴου αὐτοῦ ὁ Οἰκονομ. Ἔφορος διανέμει εἰς ἕκαστον φορολογούμενον ἀναλόγως τὸ κατὰ τὸ ἄρθρον 2 ὁρισθὲν ποσὸν τοῦ φόρου, συντάττει τοὺς φορολογικοὺς καταλόγους, καὶ κοινοποιεῖ ἀντίγραφον αὐτῶν διὰ τῆς Δημοτικῆς Ἀρχῆς εἰς τοὺς φορολογουμένους, ὅπως ὑποβάλωσιν ἐνώπιον τοῦ Νομάρχου ἐντὸς 20 ἡμερῶν τὰς κατὰ τοῦ τυχὸν ἐσφαλμένου καταλογισμοῦ παρατηρήσεις των. Τὰ αὐτὰ ἐνεργοῦνται καὶ ὡς πρὸς τὴν διανομὴν τοῦ δικαιώματος τῆς ἐπικαρπίας. Ὁ Νομάρχης φέρει τὰς ἀναγκαίας διορθώσεις. Μέχρι τῆς ὁλοσχεροῦς συντάξεως τοῦ Μητρῴου δύνανται νὰ παραταθῶσιν αἱ προθεσμίαι διὰ Βασ. Διατάγματος. Ἄρθρον 19. Μετὰ παρέλευσιν τῆς ἀνωτέρω προθεσμίας οἱ κατάλογοι παραπέμπονται εἰς τὸν ἁρμόδιον Ταμίαν. Ἡ πληρωμὴ τοῦ φόρου καὶ τοῦ δικαιώματος τῆς ἐπικαρπίας γίνεται εἰς πέντε ἴσας δόσεις — τὴν 15 Ἰανουαρίου, 15 Φεβρουαρίου, 15 Ἰουνίου, 15 Αὐγούστου καὶ τὴν 15 Νοεμβρίου ἑκάστου ἔτους. Ἄρθρον 20. Τὸ Μητρῷον τροποποιούμενον τυχὸν κατὰ τὰς ἐν τῷ Κεφαλαίῳ τρίτῳ προβλεπομένας μεταβολὰς λαμβάνεται ὡς βάσις εἰς τὴν κατ’ ἔτος διανομὴν τοῦ ἐγγείου φόρου τῶν ἑπομένων ἐτῶν, μεχρισοῦ διὰ νόμου ὁρισθῇ ἄλλως πως.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γʹ.

Περὶ μεταβολῶν ἐπὶ τῆς κατοχῆς καὶ κυριότητος τῶν γαιῶν καὶ φυτειῶν καὶ περὶ ἀπαλλαγῆς ἢ ἐλαττώσεως τοῦ φόρου ἢ τοῦ δικαιώματος τῆς ἐπικαρπίας. Ἄρθρον 21. Πᾶσα μεταβίβασις κυριότητος ἢ κατοχῆς δηλοῦται ἐγγράφως παρὰ τοῦ νέου κυρίου ἢ κατόχου εἰς τὸν δήμαρχον, ὅστις σημειοῖ τὴν μεταβίβασιν αὐτὴν εἰς ἐπὶ τούτῳ βιβλίον καὶ διευθύνει τὰ ἔγγραφα εἰς τὸν Οἰκονομικὸν Ἔφορον, ὅστις ἐγγράφει τὰς ἐπελθούσας μεταβολὰς εἰς τὸ Μητρῷον καὶ τοὺς φορολογικοὺς πίνακας· ἐὰν ὅμως ἡ δήλωσις ἐπιδοθῇ μετὰ τὴν εἰς τὸν Ταμίαν παραπομπὴν τῶν φορολογικῶν καταλόγων, ἰσχύει διὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος. Ἄρθρον 22. Ὁ φορολογούμενος ὀφείλει νὰ δηλώσῃ κατὰ τὸ ἄρθρον.... ἐντὸς τοῦ Μαρτίου πᾶσαν ἐπέκτασιν καλλιεργείας ἐπὶ γαιῶν μὴ συμπεριλαμβανομένων εἰς τὰς ὡς καλλιεργημένας δηλωθείσας διὰ νὰ ἐπιβληθῇ σύμφωνα μὲ τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος νόμου ὁ ἀνήκων φόρος καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἐπικαρπίας, ἅτινα προστίθενται εἰς τὴν μερίδα τοῦ οἰκείου τμήματος. Ἐὰν αἱ γαῖαι αὗται οὖσαι πρὸ δεκαπενταετίας βαλτώδεις ἢ λογκώδεις ἀποκατασταθῶσι δαπάνῃ τοῦ φορολογουμένου καλλιεργήσιμοι, ἀπαλλάσσονται ἐπὶ τέσσαρα ἔτη τῆς πληρωμῆς ἐγγείου φόρου καὶ δικαιώματος ἐπικαρπίας· ἀπαλλάσσονται ἐπίσης ἐπὶ τετραετίαν πάσης πληρωμῆς φόρου ἢ δικαιώματος ἐπικαρπίας καὶ ὅσαι γαῖαι μένουσι πρὸ πέντε τοὐλάχιστον ἐτῶν ἀκαλλιέργητοι ἐκ τοῦ συστάδην, καὶ καλλιεργοῦνται ὡς φυτεῖαι. Ἄρθρον 23. Προκειμένου περὶ ἐπιβολῆς φόρου κατὰ τὸ ἄρθρον...., ἀποφαίνεται ἡ ἐπιτροπὴ τοῦ τμήματος. Ἄρθρον 24. Ὁ φορολογούμενος δικαιοῦται νὰ ἀπαιτήσῃ τὴν ἀπὸ τοῦ φόρου ἢ τοῦ δικαιώματος τῆς ἐπικαρπίας ἀπαλλαγὴν αὑτοῦ, ἢ τὴν ἐλάττωσιν αὐτῶν. α) Ἐὰν κατετάχθη εἰς φορολογικὸν κατάλογον τμήματος, ἐν τῇ περιφερείᾳ τοῦ ὁποίου οὐδὲ ἰδιοκτήτης οὐδὲ κάτοχος εἶναι. β) Ἐὰν ἡ φορολογικὴ αὐτοῦ εἰσφορὰ ὡρίσθη βαρυτέρα τῆς τῶν ἰδιοκτητῶν ἢ καλλιεργητῶν τοῦ τμήματος ἢ χωρίου τῶν εἰς τὴν αὐτὴν τάξιν τεταγμένων. γʹ) Ἐὰν τὸ φορολογητέον κτῆμα ἐξ ὁλοκλήρου ἢ ἐν μέρει ἔπαθεν. δʹ) Ἐὰν διαρκῶς ἐγκατέλιπε τὴν καλλιέργειαν καὶ κατοχὴν ἐθνικῆς, ἐθνοϊδιοκτήτου ἢ ἐκκλησιαστικῆς γῆς ἢ φυτείας. Ἄρθρον 25. Ἡ ἔγκαιρος ἐπίδοσις τῆς δηλώσεως ἢ αἰτήσεως κατὰ τὰ ἄρθρα...... συνεπάγεται τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ φόρου ἢ δικαιώματος ἐπικαρπίας, ἐὰν ἡ ἀλήθεια τῶν ἐμπεριεχομένων αὐτῶν βεβαιοῦται· διὰ πᾶσαν δὲ ζημίαν προελθοῦσαν ἐκ τῆς μὴ ἐγκαίρου διορθώσεως τῶν φορολογικῶν βιβλίων εἰσὶν ὑπεύθυνοι προσωπικῶς οἱ ἁρμόδιοι πρὸς τοῦτο ὑπάλληλοι. Ἄρθρον 26. Ἐν περιπτώσει καταστροφῆς τοῦ ὅλου ἢ μέρους τῆς προσόδου, προελθούσης ἐκ τυχαίου συμβάματος, δύναται νὰ γίνῃ ἄφεσις ἢ μετρίασις τοῦ φόρου ἢ δικαιώματος τῆς ἐπικαρπίας, καθὼς καὶ ὅταν ἡ γῆ, φυτευθεῖσα, δὲν παράγῃ ποσῶς, ἢ παράγῃ ὀλιγώτερα. Τὰ περὶ ἀπαλλαγῆς, ἐλαττώσεως, ἀφέσεως καὶ μετριάσεως τοῦ ἐγγείου φόρου καὶ τοῦ δικαιώματος τῆς ἐπικαρπίας κανονισθήσονται δι’ εἰδικῶν Νόμων.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δʹ.

Ποιναί. Ἄρθρον 27. Ἐὰν ὁ Δήμαρχος ἀρνηθῇ ἢ ὀκνήσῃ νὰ ἐκτελέσῃ τὰ παρὰ τοῦ παρόντος Νόμου ἐπιβαλλόμενα αὐτῷ καθήκοντα, τιμωρεῖται μὲ πρόστιμον δραχμῶν 5–50 ἐπιβαλλόμενον παρὰ τοῦ ἐπάρχου, ἐν ὑποτροπῇ δὲ τιμωρεῖται μὲ χρηματικὴν ποινὴν δραχ. 100– 200 καὶ μὲ παῦσιν κατὰ τὸ ἄρθρον 44 τοῦ περὶ Δήμων Νόμου, ὑποκείμενος συνάμα εἰς πολιτικὰς ἀποζημιώσεις. Ἄρθρον 28. Ὁ ἰδιοκτήτης ἢ καλλιεργητὴς ἐθνικῶν, ἐκκλησιαστικῶν, ἢ ἐθνικοϊδιοκτήτων φυτειῶν ἢ γαιῶν τιμωρεῖται ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀποφάσεων τῶν κατὰ τὰ ἄρθρα...... τοῦ παρόντος Νόμου ἐπιτροπῶν. αʹ) Μὲ πρόστιμον ἴσον μὲ τὸ διπλάσιον τοῦ φόρου καὶ τοῦ δικαιώματος τῆς ἐπικαρπίας, ἅτινα προσεπάθησε νὰ ὑπεκφύγῃ, ἐὰν δὲν ἐδήλωσε τὰς γαίας ἢ φυτείας ἢ δὲν ἐχαρακτήρισεν αὐτὰς ἀκριβῶς. β). Μὲ πρόστιμον δραχ. 10–200 ἐὰν ἐδήλωσεν ἐλλιπῶς τὴν ἔκτασιν ἢ τὴν ἰδιότητα τῶν γαιῶν ἢ φυτειῶν. Ὡς μὴ ἀκριβῶς δηλώσαντες θεωροῦνται ὅσοι παρέλειψαν τὸ τέταρτον τῆς ἐκτάσεως τῶν γαιῶν ἢ φυτειῶν. Ἄρθρον 29. Πᾶν μέλος ἐπιτροπῆς προσκληθὲν παρὰ τοῦ ἁρμοδίου δημάρχου ὀφείλει, ἀφοῦ ὁρκισθῇ ἐνώπιον αὐτοῦ κατὰ τὸ ἄρθρον 335 τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας ν’ ἀναλάβῃ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν χρεῶν του ἐπὶ ποινῇ προστίμου δραχ. 5–50 ἐπιβαλλομένου ὑπὸ τοῦ Ἐπάρχου, καὶ ἐν ὑποτροπῇ ἐπὶ χρηματικῇ ποινῇ δραχμῶν 50–100. Μόνον ἕνεκα νόσου ἢ σωματικῆς τινος βλάβης, φερούσης ἀνικανότητα πρὸς ὑπηρεσίαν καὶ πιστοποιουμένης ὑφ’ ἑνὸς τοὐλάχιστον ἰατροῦ, ἕνεκα διορισμοῦ αὐτοῦ εἰς ἄλλην συγχρόνως ἐπιτροπὴν, ἐκπληρώσεως καθηκόντων δημοσίου ὑπαλλήλου, ἢ ἄλλης ἀστικῆς ἀσχολίας ἢ λόγων οἰκιακῶν, οἵτινες ἀπαιτοῦσι τὴν εἰς ἄλλον τόπον μετάβασιν, καθιστῶσιν ἀδύνατον τὴν προσωπικὴν ἐμφάνισιν ἢ δὲν ἐπιτρέπουσιν ἄλλην ἐνασχόλησιν, δύναται νὰ ἀποφύγῃ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν καθηκόντων, ἅτινα ἐπιβάλλει ὁ παρὼν νόμος· τὸ κώλυμα στηριζόμενον εἴς τινα τῶν ἀνωτέρω λόγων ἀναγγέλλεται ἐντὸς 5 ἡμερῶν προθεσμίας εἰς τὸν Ἔπαρχον, ὅστις μετὰ τοῦ Ἐφόρου διορίζει ἀντικαταστάτην ἐκ τῶν κατὰ τὰ ἄρθρα....... παραπληρωματικῶν μελῶν· ἀπόντος τοῦ ἐκλεχθέντος, ἡ εἰδοποίησις δύναται νὰ γίνῃ ὑπὸ ἐπιτρόπου ἢ συγγενοῦς αὐτοῦ. Ἄρθρον 30. Ἐκ τῶν διὰ τοῦ παρόντος Νόμου ἐπιβαλλομένων προστίμων καὶ χρηματικῶν ποινῶν τὸ ἥμισυ ἀποδίδεται εἰς τὰ σχετικὰ δημοτικὰ ταμεῖα. Ἐὰν τὸ πρόστιμον καὶ ἡ χρηματικὴ ποινὴ ἐπιβληθῶσιν ἐπὶ τῇ καταμηνύσει ἰδιώτου, τὸ ἥμισυ τῶν εἰς τὸ δημόσιον Ταμεῖον ἀνηκόντων δίδοται εἰς τὸν μηνυτήν. Ἄρθρον 31. Διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος θέλει κανονισθῆ ἡ ἀντιμισθία τῶν μελῶν τῶν ἐπιτροπῶν καὶ τὰ καθήκοντα αὐτῶν.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Εʹ.

Γενικαὶ διατάξεις. Περὶ τῆς νομικῆς κατοχῆς τῶν ἐθνικῶν καὶ Ἐκκλησιαστικῶν γαιῶν καὶ φυτειῶν. Ἄρθρον 32. Τὸ δημόσιον ἐξακολουθεῖ νὰ διατηρῇ εἰς ἑαυτὸ τὴν νομικὴν κατοχὴν ἐπὶ τῶν ἐθνικῶν καὶ Ἐκκλησιαστικῶν γαιῶν καὶ φυτειῶν, ἐφ’ ὅσον ἐλάμβανε δικαίωμα ἐπικαρπίας μέχρι τέλους τοῦ 1843, ἐκτὸς ἂν ἀπώλεσεν αὐτὴν διὰ δικαστικῆς ἀποφάσεως ἢ διὰ ῥητῆς παραιτήσεως. Ἄρθρον 33. Εἰς τὴν πληρωμὴν δικαιώματος ἐπικαρπίας ὑπόκεινται αἱ φυτεῖαι, ὅσαι ἐγένοντο ἐπὶ ἐθνικῆς γῆς τῇ ἀδείᾳ τῶν πρώην ἰδιοκτητῶν αὐτῆς Ὀθωμανῶν, καθὼς καὶ τῇ ἐγκρίσει ἢ μὴ τῆς Κυβερνήσεως. Ἄρθρον 34. Αἱ ὑφ’ ὁποιονδήποτε τίτλον παραχωρούμεναι ἐθνικαὶ ἢ ἐκκλησιαστικαὶ γαῖαι ἢ φυτεῖαι δὲν ἀποδίδουσι δικαίωμα τῆς ἐπικαρπίας, ὅταν τὸ παραχωρητήριον ἔγγραφον παραδοθῇ τοῖς δικαιούχοις πρὸ τῆς 1 Ἀπριλίου, τὸ δὲ δικαίωμα ἐπικαρπίας ἐκπίπτεται ἐκ τῆς μερίδος τοῦ τμήματος, ἔνθα κεῖνται αἱ παραχωρηθεῖσαι ἐθνικαὶ ἢ ἐκκλησιαστικαὶ γαῖαι ἢ φυτεῖαι. Εἰδικὴ διάταξις. Ἄρθρον 35. Ἡ φορολογία τῶν προϊόντων τῆς γῆς ἐξακολουθεῖ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ καθεστῶτος συστήματος μέχρι τῆς κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος Νόμου περατώσεως τῶν περὶ προσδιορισμοῦ τῆς ἐκτάσεως καὶ τῆς προσόδου τῶν γαιῶν καὶ τῶν φυτειῶν ἐργασιῶν.

Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Ἡ ἐν Ἀθήναις Βʹ τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις Ψηφίζει Ἐπιτρέπεται εἰς τὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸν νὰ παραχωρήσῃ εἰς μονοετῆ ἢ πολυετῆ ἐργολαβίαν τὴν καλλιέργειαν τῶν ἁλικῶν, ὑπὸ τὸν ὅρον τοῦ νὰ παραδώσωσιν οἱ ἐργολάβοι εἰς τὸ δημόσιον τὸ ἐξαχθησόμενον ἅλας μὲ εἴκοσι τοῖς ἑκατὸν τοὐλάχιστον ὀλιγώτερον τῶν ὅσων τὸ δημόσιον μέχρι τοῦδε ἐξοδεύει: Τὸ παρὸν ψήφισμα θέλει δημοσιευθῆ διὰ τῆς ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν Ἀθήναις, τὴν 20 Μαΐου 1863.

Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ σήμερον συζήτησις. Τὰ νομοσχέδια εἶναι σπουδαῖα καὶ διὰ τῆς ἀναγνώσεως αὐτῶν ἡ Συνέλευσις δὲν δύναται νὰ κρίνῃ περὶ αὐτῶν· φρονῶ λοιπὸν ὅτι εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαῖον νὰ τυπωθῶσι, καὶ παρακαλῶ τὴν Συνέλευσιν νὰ παραδεχθῇ τὴν τύπωσιν· «οἱ παραδεχόμενοι τὴν τύπωσιν νὰ σηκωθῶσιν» (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι), παρεδέχθη.

§25ΚΑΛΟΣ. Ὁ Κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰσάγων τὸ νομοσχέδιόν του καὶ θέλων νὰ δικαιώσῃ τὴν παραδοχὴν εἶπεν ὅτι εἶναι κίνδυνος, ὅτι ἐφέτος δὲν θὰ βεβαιωθῇ ὁ φόρος, τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές, δὲν πρέπει νὰ δείξωμεν καὶ ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐκτὸς ὅτι ὁ λαὸς τείνει εἰς τὴν ἀναρχίαν (θόρυβος).

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ Κύριοι πληρεξούσιοι Στάϊκος Τριχωνίας καὶ Θεοφίλου Πατρῶν ζητοῦσιν ἄδειαν ἀπουσίας, ἐγκρίνει ἡ Συνέλευσις νὰ τοῖς δοθῇ;

§27ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞ. Μάλιστα.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐνθυμεῖσθε, Κύριοι, ὅτι ἡ συζήτησις τοῦ φορολογικοῦ νομοσχεδίου εἶχε σταματίσει εἰς τὸ 10 ἄρθρον· κατὰ δὲ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν ὁ Κ. Αὐγερινὸς εἶχεν ὑποβάλει σχετικὴν πρότασιν πρὸς αὐτὸ τὸ ἄρθρον. Ἐπροτάθη δ’ ἐκ μέρους τινος τῶν Κ. πληρεξουσίων ἡ ἀναβολὴ τῆς συζητήσεως τῆς προτάσεως τοῦ Κ. Αὐγερινοῦ μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ φορολογικοῦ νομοσχεδίου καὶ ἡ τύπωσις αὐτῆς· ἡ Συνέλευσις εἶχεν ἐρωτηθῆ τότε δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, ἂν παραδέχεται τὴν τύπωσιν, ἐπειδὴ ὅμως δὲν εὑρέθη πλήρης, διελύθη ἡ συνεδρίασις καὶ ἡ πρότασις ἔμεινεν ἐκκρεμής.

§29ΛΥΣΑΝ. ΒΙΛΑΕΤΗΣ. Τὸ ζήτημα αὐτὸ δὲν εἶναι τοῦ Κυρίου Αὐγερινοῦ (θόρυβος)... Θέλω νὰ ὁμιλήσω γενικῶς περὶ ἐκείνων, οἵτινες εἶναι προικοδοτημένοι μὲ τὴν συνθήκην τοῦ 3%. Εἶναι καλὸν νὰ τυπωθῇ ἡ πρότασις διὰ νὰ τὴν λάβῃ ἕκαστος τῶν Κυρίων πληρεξουσίων ὑπ’ ὄψιν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅσοι παραδέχονται τὴν τύπωσιν καὶ τὴν ἀναβολὴν νὰ σηκωθῶσιν, (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Συνέλευσις παρεδέχθη. Ἀναγινώσκεται ὑπὸ τοῦ γραμματέως τὸ πρῶτον ἐδάφιον τοῦ 10 ἄρθρου τοῦ φορ. νόμου ἔχον οὕτως· «Ὁ ἐπὶ τῆς σταφίδος ἔγγειος φόρος δι’ ὅλον τὸ Κράτος, ἐξαιρουμένων τῶν ἐπαρχιῶν Ἠλείας, Ὀλυμπίας καὶ Γόρτυνος, προσδιορίζεται ἐφ’ ἑκάστης χιλιάδος ἐνετικῶν λιτρῶν εἰς δραχμὰς 15».

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὴν ἀπόφασιν τῆς Συνελεύσεως πρέπει ἐκ τοῦ ἄρθρου νὰ λείψουν αἱ λέξεις «ἐξαιρουμένων τῶν ἐπαρχιῶν Ἠλείας, Ὀλυμπίας καὶ Γόρτυνος.

§32ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞ. Μάλιστα.

§33ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Ἡ Συνέλευσις, ἀφοῦ κατήργησε τὸ 3%, ἕπεται, ὅτι ἡ φορολογία τῶν σταφίδων τῶν εἰς ἐκείνην τὴν κατηγορίαν ὑπαγομένων, θὰ γίνεται εἰς τὸ τελωνεῖον, ὡς ἀναφέρει ὁ νόμος· ὅλοι γνωρίζετε, ὅτι ὑπάρχει διαφορὰ ποιότητος καὶ παρακαλῶ τοὺς Κ. πληρεξουσίους Πατρῶν, Αἰγιαλείας, Τριπόλεως καὶ τῆς Ἀργολίδος νὰ τὸ εἴπωσι. Γνωρίζετε ὅλοι, ὅτι, ἂν εἰς Πάτρας ἡ σταφὶς πωλῆται 30 τάλληρα, εἰς τὴν Ἠλείαν πωλεῖται 20 καὶ 25, τέλος πάντων 6, 7 τάλληρα πωλεῖται ὀλιγώτερον πάντοτε τῆς Ἠλείας ἡ σταφὶς ἀπό τε τῶν Πατρῶν, τοῦ Αἰγίου καὶ ἂν θέλετε καὶ αὐτῆς τῆς Κορινθίας καὶ τῶν Φιλιατρῶν. Προτείνω λοιπὸν ἡ φορολογία νὰ ἦναι ἀνάλογος τῆς ποιότητος τῆς γῆς· εἰς τὴν Ὀλυμπίαν καὶ τὴν Ἠλείαν, ἐπειδὴ ὑπάγονται εἰς τὴν αὐτὴν κατηγορίαν, νὰ προσδιορισθῇ 7 δραχ.

§34ΣΠ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἴδιον καὶ εἰς τὴν Μεσσηνίαν.

§35ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Καὶ διὰ νὰ μὴ νομίσητε, Κύριοι, ὅτι ἡ πρότασίς μου προέρχεται διὰ νὰ κολακεύσω τὴν ἐπαρχίαν τῆς Ἠλείας, τῆς ὁποίας ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἦμαι ἀντιπρόσωπος, παρακαλῶ τοὺς Κυρίους πληρεξουσίους τῆς Αἰγιαλείας, τῶν Πατρῶν, τῆς Κορινθίας, νὰ μοὶ εἴπωσιν, ἂν ὅσα εἶπον περὶ τῆς ποιότητος ἔχωνται ἀληθείας ἢ ὄχι.

§36ΜΠΟΥΚΑΟΥΡΗΣ. Ἐκεῖ ἔχετε τὴν μεγαλητέραν παραγωγὴν καὶ τὰ ἡμερομίσθια εἶναι μικρότερα.

§37ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν Κ. πληρεξούσιον Πατρῶν, ὅτι ἡμεῖς ἔχομεν μεγαλητέραν παραγωγήν, ὡς πρὸς τοῦτο ἐπιφυλάσσομαι νὰ τῷ ἀποδείξω, ὅτι σφάλλει· ἀλλὰ παρατηρῶ εἰς τὸν Κύριον πληρεξούσιον καὶ τὸν παρακαλῶ νὰ μοὶ εἴπῃ, πόσον πωλεῖται τὸ στρέμμα τῆς σταφίδος εἰς τὰς Πάτρας, πόσον εἰς τὸ Αἴγιον καὶ τὴν Ἠλείαν. Εἰς τὰς Πάτρας ὁ ἀνώτατος ὅρος τῆς τιμῆς ἑκάστου στρέμματος τῆς σταφίδος ἀναβιβάζεται μέχρι 1500 δραχμῶν καὶ εἰς τὴν Ἠλείαν δὲν δύναταί τις νὰ πωλήσῃ πλέον τῶν 200 δραχμῶν. Ἰδοὺ ἡ διαφορὰ ὡς ἐκ τῆς ποιότητος καὶ τῆς ἀξίας τῶν κτημάτων καὶ τῆς ποιότητος τοῦ σταφιδοκαρποῦ. Σᾶς παρακαλῶ, Κύριοι, νὰ ἀποβλέψητε εἰς τὸ ἄδικον, τὸ ὁποῖον γίνεται εἰς ἡμᾶς καὶ νὰ ἐπιφέρητε μίαν διόρθωσιν. Ἰδού, Κύριοι, ἡ τάξις τοῦ σταφιδοκαρποῦ εἰς τὴν Ἀγγλίαν. Κατὰ πρῶτον λόγον ἔρχεται τοῦ Αἰγίου, κατὰ δεύτερον τῶν Πατρῶν, τρίτον τῆς Κορινθίας, καὶ ἔπειτα Ἠλείας, Τριπόλεως, Μεσσηνίας, Ἀργολίδος κλπ.

§38ΘΕΟΦΙΛΟΥ. Ἐπειδὴ ὁ Κύριος πληρεξούσιος τῆς Ἠλείας μᾶς ἐπροκάλεσε νὰ ἀπαντήσωμεν, ἂν ἡ σταφὶς τῆς Ἠλείας πωλῆται εἰς ὀλιγωτέραν τιμὴν, δὲν δυνάμεθα παρὰ νὰ συνομολογήσωμεν μὲ αὐτὸν, ὅτι ἂν ἡ σταφὶς τῶν Πατρῶν πωλῆται διὰ 30 τάλληρα, τῆς Ἠλείας θὰ πωληθῇ πρὸς 20· ὁπωσδήποτε, Κύριοι, εἶναι δίκαιον νὰ γείνῃ μία μικρὰ ἐλάττωσις τῶν φόρων τῆς Ἠλείας. Ἐγὼ δὲ προτείνω 9% ἀντὶ 7%, τῆς δὲ Μεσσηνίας νὰ ὁρισθῇ εἰς 7.

§39ΖΕΡΒΑΣ. Ἐγὼ εἶμαι κατὰ τῆς προτάσεως διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους, διότι δὲν πρέπει νὰ λάβῃ ἡ Συνέλευσις ὑπ’ ὄψιν τὸ τίμημα τῆς πωλήσεως, πρέπει νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν καθαρὰν παραγωγὴν ἑκάστου στρέμματος ἢ ἑκάστης χιλιάδος, τὴν ὁποίαν ἠμπορεῖ νὰ ὠφεληθῇ ὁ κάτοικος τῆς Ἠλείας· ἐὰν ἀναλογίσητε τὴν θέσιν, τὰ μέσα, τὴν εὐκολίαν, θὰ ἰδῆτε, ὅτι τὸ ἔξοδον εἰς τὰς Πάτρας γίνεται τριπλάσιον ἢ εἰς τὴν Ἤλιδα, διότι ὁ ἐργατικὸς ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος μεταβαίνει εἰς Πάτρας ἐξ ἄλλης ἐπαρχίας ἔχει ἔξοδα πολλὰ διὰ νὰ συντηρηθῇ καὶ ὡς ἐκ τούτου ζητεῖ διπλάσιον ἡμερομίσθιον καὶ ὡς ἐκ τούτου συμφέρει εἰς τοὺς κατοίκους τῆς Ἠλείας νὰ πωλήσωσι πρὸς 22 καὶ 25 ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ὁ κάτοικος τῶν Πατρῶν πωλεῖ πρὸς 30· ἐὰν κάμετε τὸν λογαριασμὸν θὰ ἰδῆτε, ὅτι ὠφελεῖται περισσότερον διὰ τὴν ποιότητα ἀκόμη τῆς γῆς, καὶ διὰ τὰ ὀλίγα ἔξοδα. Παρατηρήσατε ἓν ἄλλο· ὁ οἶνος εἰς τὴν πρωτεύουσαν ἔχει 2 δραχμὰς, πρέπει ἑπομένως νὰ ὑποθέσωμεν, ὅτι πληρώνει ὀλιγώτερον ὁ οἶνος τῆς Τριπόλεως, ὅστις πωλεῖται πρὸς 10, 15 λεπτὰ, καὶ τοῦτο, διότι ἐνταῦθα εἶναι τὰ ἔξοδα περισσότερα, ἐνῷ ἐκεῖ εἶναι ὀλιγώτερα. Ἕκαστος κτηματίας θὰ κάμῃ τὸν ὑπολογισμὸν τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων καὶ ἀναλόγως τούτων θὰ κανονίσῃ τὴν τιμὴν τοῦ προϊόντος, τὸ ὁποῖον παράγει. Ποτέ, Κύριοι, δὲν παραδέχομαι νὰ ζητήσωσιν ἐλάττωσιν καὶ διακρίσεις, διότι αὔριον θὰ ἀναγκασθῶμεν νὰ κάμωμεν τὸ ἴδιον καὶ ἐπὶ τῶν σιτηρῶν, διότι ὑπάρχουν σιτηρὰ, τὰ ὁποῖα ἀλλοῦ πωλοῦνται περισσότερον καὶ ἀλλοῦ ὀλιγώτερον· καὶ ἐν τούτοις ὅλοι ὑποχρεοῦνται νὰ πληρώνουν τοὺς φόρους κατὰ τὸν μέσον ὅρον· ὅταν καταφύγετε εἰς ἐξαιρέσεις πρέπει νὰ τὰς παραδεχθῆτε δι’ ὅλα τὰ εἴδη, καὶ τότε δὲν θὰ δυνηθῆτε εἰς κανὲν μέρος νὰ σταματήσητε. Ἀρκετὰ κατεβιβάσαμεν τοὺς φόρους, καὶ ἂν προβῶμεν τώρα καὶ εἰς αὐτὸ τὸ μέτρον, θὰ ἀκολουθήσωσι κακὰ, καθ’ ὅσον ἡ σταφὶς τῶν Πατρῶν θέλει πωλεῖται ὡς σταφὶς τῆς Ἠλείας. Ἔπειτα θὰ ζητήσουν ἐξαίρεσιν καὶ οἱ Ναυπλιεῖς, διότι ἡ σταφὶς αὐτῶν εἶναι κατωτέρας ἀξίας τῆς σταφίδος τῶν Πατρῶν. Διὰ τοῦτο, Κύριοι, προτείνω ἐν γένει ἡ ἐλάττωσις νὰ ᾖναι γενική.

§40ΛΥΣΑΝΔΡΟΣ ΒΙΛΑΕΤΗΣ. Τὸ πλεονέκτημα, τὸ ὁποῖον ἔχει τὸ κοινοβουλευτικὸν σύστημα, εἶναι, ὅτι διακοινοῦνται αἱ ἰδέαι, καὶ αἱ γνώσεις ὅλων, καὶ ἀποτελοῦσι μίαν ὀρθὴν καὶ τελείαν. Κατὰ δυστυχίαν ἡμεῖς δὲν ὠφελήθημεν ἢ δὲν θέλομεν νὰ ὠφεληθῶμεν ἐκ τούτου τοῦ πλεονεκτήματος· ἐξαίφνης ὁ ναυτικὸς ὁμιλεῖ περὶ γεωργίας, καὶ ὁ γεωργὸς περὶ ποιμαντικῆς. Παράδοξον μοὶ φαίνεται νὰ βλέπω τὸν Κύριον Ζέρβαν τὸν ναυτικὸν νὰ ὁμιλῇ περὶ γεωργίας καὶ δὲν ἐπεθύμουν νὰ εὑρεθῇ εἰς ἀπατηλὴν θέσιν ὁμιλῶν περὶ πραγμάτων, τὰ ὁποῖα δὲν γνωρίζει. Ὁ Κύριος Ζέρβας ὀλίγον γνωρίζει μάλιστα καὶ τὸν τόπον, περὶ οὗ ἤρχισε νὰ ὁμιλῇ, ἐγὼ ὅμως γνωρίζω προτήτερα τὴν πατρίδα αὐτοῦ, διότι ἤμην ἀπὸ τὰ 23 ἐκεῖ. Λέγει ὁ Κύριος Ζέρβας, ὅτι καλλιεργοῦμεν εὐθηνότερον· ἀπατᾶται· καὶ ἰδοὺ ὁ λόγος. Εἰς τὴν Ἠλείαν δὲν μεταβαίνουν ἄνθρωποι εἰμὴ μετὰ τὰς 18 Νοεμβρίου, ἀλλὰ διὰ νὰ μεταβοῦν ἐκεῖ τόσοι ἄνθρωποι πρέπει νὰ τελειώσουν τὰς σποράς των· τί γίνεται ὡς ἐκ τούτου; εἰς τὰ ἄλλα μέρη ἀρχίζουν τὴν καλλιέργειαν ἀρκετὰ καλὰ ἀπὸ τὸν Ὀκτώβριον καὶ ἔχουν καιρὸν νὰ καλλιεργοῦν ὅλον τὸν Μάρτιον, ὅλον τὸν Ἀπρίλιον, ἐνῷ ἡμεῖς ἀρχίζομεν τὴν καλλιέργειαν ἀπὸ τὸν Ἰανουάριον καὶ πολὺ σπανίως μάλιστα τότε καθ’ ὅσον τὸ κλῆμα εἶναι ὑγρόν. Αἴ! Κύριοι, καὶ διὰ νὰ καλλιεργήσωμεν 60 ἢ 70,000 στρέμματα, θέλομεν 15 τοὐλάχιστον χιλιάδας ἀνθρώπων, καὶ ἔχομεν 4 μόνον χιλιάδας καὶ ἀναγκαζόμεθα νὰ πληρώνωμεν 3 καὶ 4 δραχμὰς ἡμερομίσθιον, διότι παρέρχεται ὁ Ἀπρίλιος καὶ ἀρχίζει ἡ ζέστη καὶ δὲν ἔχομεν πλέον καιρὸν νὰ σκαλίσωμεν, καὶ ὡς ἐκ τούτου πληρώνομεν περισσότερον ἡμερομίσθιον διὰ νὰ εὑρεθῶμεν ἐν καιρῷ εἰς τὴν καλλιέργειαν τὴν ὡρισμένην ἀπὸ τὴν φύσιν, ἐνῷ οἱ Πατρεῖς ἀρχίζοντες ἀπὸ τὸν Ὀκτώβριον ἔχουσι τὸν Μάρτιον τελειωμένην τὴν καλλιέργειαν. Τὸ νὰ λέγωσιν, ὅτι τὰ ἡμερομίσθια εἶναι ἠλαττωμένα δὲν εἶναι, εἰμὴ χίμαιρα. Καθ’ ὅσον δὲ ἀφορᾷ· (καὶ ἂν θέλετε ἔχω πρωτόκολλα 10 ἐτῶν, τὰ ὁποῖα κἀνεὶς δὲν ἔχει)· τὰς ἄλλας περιπετείας, πρέπει νὰ τὰς μάθετε, διότι ἄλλως θὰ πράξητε ἄδικον· νομοθέτης, ὅστις δὲν γνωρίζει ταῦτα πάντα διὰ νὰ νομοθετήσῃ καλῶς, δὲν κάμνει τίποτε, ἀλλὰ πάντοτε θὰ νομοθετήσῃ ἀδίκως. Τακτικῶς, Κύριοι, ἀπὸ τὰς 15 Αὐγούστου ἡ θερμοκρασία μεταβάλλεται εἰς τὴν Ἠλείαν καὶ σᾶς λέγω, ὅτι τὸ ¼ τοὐλάχιστον τῆς σταφίδος πωλοῦμεν βρεγμένον. Τέλος πάντων ἔρχομαι καὶ εἰς ἓν ἄλλο, τὸ ὁποῖον δὲν δύναται καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποφύγῃ, ἐὰν θέλῃ νὰ ἐνεργήσῃ ἐντὸς τοῦ δικαίου, διότι αὐτὸ τὸ σύστημα εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μᾶς κατεπίεσε 30 χρόνους, ὅτε εἰς τὸ δημόσιον ἐδίδομεν ὅλα τὰ δικαιώματα· αὐτὴν τὴν ἀρχὴν πρέπει νὰ τὴν καταργήσωμεν· 7% ἐβάλατε, δὲν δικαιοῦσθε νὰ ὑπερβῆτε τὸν ὅρον τοῦτον. Ἐπειδὴ δὲ δύνασθε νὰ ἐκτιμήσητε τὸν φόρον, διὰ τοῦτο ἔχετε δικαίωμα ἀντὶ τοῦ 7% νὰ θέσητε 15; Παραδεχθῆτε τὸ 7%, καὶ ἡ Κυβέρνησις ἂς λάβῃ τὰ μέτρα της.

§41ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἡ πρότασις τοῦ Κ. Αὐγερινοῦ γίνῃ δεκτὴ, θέλει μᾶς θέσει εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀποπειραθῶμεν μίαν κατάταξιν τῶν ποιοτήτων τοῦ προϊόντος τοῦ σταφιδοκαρποῦ, τὸ ὁποῖον φορολογεῖται· δὲν εἶναι βεβαίως διαφορὰ εἰς τὴν ποιότητα τοῦ προϊόντος μόνον εἰς τὴν Ἠλείαν· διαφορὰ ποιότητος ὑπάρχει καὶ εἰς τὰς ἄλλας ἐπαρχίας, καὶ ἀκόμη καὶ μεταξὺ ἀποστάσεως πολὺ μικρᾶς ὡς πρὸς τὴν ποιότητα τῆς γῆς· καὶ ἐὰν εἴς τι μέρος τὸ στρέμμα δίδῃ χιλίας λίτρας, ¼ μακρύτερα δὲν δίδει μήτε 500. Θέλει εὑρεθῆ λοιπὸν ἡ Συνέλευσις, ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον, φρονῶ, εἰς ἕνα λαβύρινθον ἀδιέξοδον, ἂν δεχθῇ τὴν πρότασιν. Ἐννοῶ ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβὲς ὅ,τι διὰ τοῦ σημερινοῦ συστήματος ἐφαρμόζεται εἰς τὴν πατρίδα ἡμῶν, διὸ ὁ Κ. Αὐγερινὸς ἐπιδιώκει ἀκρίβειαν καὶ δικαιοσύνην· ἀλλὰ τοῦτο ἔγκειται εἰς τὸ σύστημα τῆς φορολογίας, καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι τοῦ παρόντος καιροῦ ἡ κατάταξις τῆς ποιότητος τῆς γῆς. Δὲν ἔρχομαι νὰ ἐξετάσω ἐὰν ἔχῃ πραγματικὸν ὄφελος ἡ πρότασις τοῦ Κ. Αὐγερινοῦ· λέγω ὅμως τοῦτο, ὅτι ἐν γένει δὲν δυνάμεθα νὰ προβῶμεν χωρὶς νὰ ἐξετασθῇ καὶ ἡ ποιότης ἄλλων μερῶν ὡς τῆς Ἀργολίδος καὶ νὰ ὑπαχθῇ καὶ αὐτὴ εἰς τὸ μέτρον αὐτὸ τῆς δικαιοσύνης· τὴν ἀκρίβειαν ταύτην δὲν δυνάμεθα νὰ εὕρωμεν καὶ εἰς αὐτὸ τὸ τελειότερον σύστημα τῆς φορολογίας, τὸ τελωνιακόν. Φορολογοῦνται αἱ τσόχαι καὶ κατὰ μέτρον· εἶναι τόσον προσδιωρισμένον τοῖς ἑκατὸν, δὲν γίνεται κἀμμία διάκρισις ὡς πρὸς τὴν λεπτότητα ἢ ὄχι.

§42ΤΙΝΕΣ. Γίνεται ὡς πρὸς τὸ βάρος.

§43ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς πρὸς τὸ βάρος, πολὺ καλά. Λέγω λοιπὸν ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ τὴν εὕρωμεν αὐτὴν τὴν ἀκρίβειαν· ἄλλως τε ἕως τώρα τί συνέβαινε; συνέβαινεν ὥστε, οἱασδήποτε ποιότητος σταφίδες καὶ ἂν ὑπάρχωσιν εἰς τὸ Κράτος, νὰ φορολογῶνται μὲ τὸ αὐτὸ μέτρον· καὶ σήμερον ἀκόμη τὸ αὐτὸ σύστημα μᾶς διέπει, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι ἠλαττώσαμεν κατά τι τὸν ἔγγειον φόρον. Ὁ φόρος πληρώνεται εἰς τὸ τελωνεῖον ἀπὸ τὸν ἀγοραστήν. Ἐρωτῶ τὸν Κ. πληρεξούσιον Ἠλείας, ὅταν ἠγόραζον πέρυσιν οἱ ἀγορασταὶ τὴν σταφίδα εἰς τὴν Ἠλείαν, δὲν εἶχον ὑπ’ ὄψιν τὸν φόρον, τὸν ὁποῖον ἤθελον πληρώσει εἰς τὸ τελωνεῖον, καὶ δὲν ἔδιδον τὴν ἀνάλογον τιμήν; τὴν ἔδιδον. Τὸ αὐτὸ ἤθελε συμβῆ καὶ σήμερον ἐὰν ἐκ τῆς ποιότητος τῆς σταφίδος, ἥτις εἶναι προϊὸν τῆς γῆς, δὲν δίδεται τόσον ὅσον εἰς τὰς Πάτρας ἢ τὴν Κόρινθον. Μοὶ φαίνεται ὅτι δὲν εἶναι καιρὸς νὰ εἴπωμεν ὅτι πρέπει νὰ πληρώσωμεν ὀλιγώτερον· διότι θέλω σᾶς εἰπεῖ, ἐκτὸς τῶν λόγων, οἱ ὁποῖοι ἐῤῥέθησαν, ὅτι ἓν στρέμμα παράγει 1500 λίτρας, τὸ ὁποῖον ἴσως φθάνει τὴν τιμὴν τῶν Πατρῶν· ἀλλὰ σᾶς ὁμιλῶ καὶ ἐγὼ ὡς γεωργὸς ὅτι εἰς τὴν Ἀργολίδα ἡ σταφὶς, ὅταν παραγάγῃ 800 λίτρας, εἶναι εἰς τὴν ἀκμαιοτέραν κατάστασιν· ἀλλὰ τοῦτο εἶναι ἴσως εἰς ὀλίγα μέρη καὶ τὸ περισσότερον δὲν παράγει εἰμὴ 500 μόνον· τότε τί ἠθέλομεν εἰπεῖ διὰ τὰς σταφίδας τῆς Ἀργολίδος, αἱ ὁποῖαι πληρώνονται πάντοτε ὀλιγώτερον ἀπὸ τὰς τῶν Πατρῶν καὶ Κορινθίας; ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ μέτρον δικαιοσύνης· καὶ τοῦτο εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον προτείνει ὁ Κ. Αὐγερινός. Διὰ τοῦτο προτείνω, ὅτι ὅσον δικαία κατὰ βάθος δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἡ πρότασις τοῦ Κ. Αὐγερινοῦ, δὲν εἶναι καιρὸς τοὐλάχιστον τώρα νὰ τὸ κάμωμεν, διότι καὶ τὴν Κυβέρνησιν θέλει φέρει εἰς μίαν θέσιν δυσχερῆ τοῦ νὰ μὴ δυνηθῇ νὰ κατατάξῃ εἰς διαφόρους ποιότητας τὴν σταφίδα, καὶ μίαν κατάχρησιν δύναμαι νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι θέλομεν ἔχει, ἂν ὁρίσωμεν, ὅτι τῆς Κορινθίας εἶναι καλλιτέρας ποιότητος. Διὰ τοῦτο εἶμαι τῆς γνώμης νὰ δεχθῶμεν τὸ ἄρθρον ὅπως ἔχει.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κ. ὑπουργὸς ἐζήτησε τὸν λόγον.

§45ΠΟΛΛΟΙ. Ἐφωτίσθημεν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μήπως ἐπιμένει τις τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ λάβῃ τὸν λόγον;

§47ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν, Κύριοι, ἐκ τῆς συζητήσεως προκύπτουσι τὰ ἑξῆς ζητήματα.

§49ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ, ἤθελα κάμει μίαν πρότασιν εἰς τοὺς προτείνοντας τὴν πρότασιν τῆς διακρίσεως κατὰ ποιότητα, πῶς θὰ διακρίνεται ἡ σταφὶς τῶν διαφόρων μερῶν, τῶν ὁποίων ἡ σταφὶς συγκεντροῦται εἰς τὰς Πάτρας καὶ ἐκεῖ ἐκφορτώνεται διὰ τὸ ἐξωτερικόν· ὅταν τῶν Πατρῶν, τῆς Κορίνθου κτλ. πληρώνῃ 10,50 δραχ. καὶ ἡ ἄλλη 7,50 ὡς προτείνουν ἢ 8 ἢ 9, πῶς θὰ διακρίνηται ἡ μία σταφὶς ἀπὸ τὴν ἄλλην;

§50ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν φορολογῆται εἰς τὴν μεταφορὰν, τότε εἶναι ἄσκοπος ἡ περὶ ἧς ὁ λόγος διάκρισις αὐτῆς κατὰ τὴν ἐξαγωγήν.

§51ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Ἤθελα ἀπαντήσει, Κύριοι, εἰς τὰς παρατηρήσεις τοῦ Κ. Ζέρβα, ἀλλὰ μερικὰς τὰς θεωρῶ, συγχωρήσατέ μοι νὰ εἴπω, ὀλίγον γελοίας.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου.

§53ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἀπαντῶ εἰς τὸν Κύριον Κεχαγιᾶν, ὅστις λέγει, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν, ἀφοῦ ὁ Πατρεὺς καὶ Αἰγιεὺς πωλεῖ τὴν σταφίδα κατὰ 5 ἢ 8 τάλληρα ὀλιγώτερον ἀπὸ τὰς ἄλλας ἐπαρχίας, νὰ θέλῃ ὁ Πατρεὺς νὰ ὠφεληθῇ τὰς 2 δραχμὰς τὸν φόρον, ἐὰν μεταφέρῃ τὴν σταφίδα του ἀπὸ τὰς Πάτρας εἰς τὸν Πύργον, εἰς τὸ Κατάκωλον διὰ νὰ ὠφεληθῇ.

§54ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Ἄλλο ἐρωτῶ.

§55ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Ἀπαντῶ εἰς τὸν Κύριον Πληρεξούσιον, ὅστις εἶπεν αὐτό· τώρα ἀπαντῶ εἰς ὑμᾶς· ἀπὸ τὴν Τριφυλλίαν, ἀπὸ τὸ Κατάκωλον, ἀπὸ τὴν Μεσσηνίαν μεταφέρεται ἡ σταφὶς εἰς τὰς Πάτρας ἢ ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τὸ Κατάκωλον εἰς τὴν Ἀγγλίαν ἢ Τεργέστην· μεταφερομένη δὲ ἀπὸ τὸ Κατάκωλον εἰς τὰς Πάτρας συνοδεύεται μὲ πρωτόκολλον, μὲ δηλωτικὸν μεταφορᾶς· μεταφερομένη λοιπὸν εἰς τὰς Πάτρας, καὶ φορτωνομένη εἰς τὰς Πάτρας δι’ ἐξαγωγὴν, φυσικῷ τῷ λόγῳ περνᾷ ὡς σταφὶς τῆς Ἠλείας, καὶ ἡ τῶν Πατρῶν περνᾷ ὡς σταφὶς τῶν Πατρῶν.

§56ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Καὶ αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ γείνῃ· ἀλλὰ καθὼς ἠξεύρετε ἡ μεταφορὰ ἠμπορεῖ νὰ γείνῃ ἀπ’ εὐθείας, ἀπὸ ὅλους τοὺς λιμένας καὶ φυλακεῖα καὶ σταθμαρχεῖα· μήπως ἐκεῖ δὲν ἠμπορεῖ κἀνεὶς νὰ σημειώσῃ, ὅτι φορτώνει 500 λίτρας διὰ νὰ μεταφέρῃ εἰς τὰς Πάτρας καὶ νὰ μεταφέρῃ 1000, καὶ ἑπομένως νὰ παρουσιασθῇ ὁ κάτοικος τῶν Πατρῶν νὰ εἴπῃ... (θόρυβος). Ἐπὶ τοῦ παρόντος παρακαλῶ καὶ ἐγὼ, ὅτι ἡ Συνέλευσις πρέπει νὰ μείνῃ ὅπου εἴμεθα· πολλὰ μέρη βεβαίως ἀδικοῦνται, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἠξεύρωμεν τὴν ἀληθῆ ἀναλογίαν, ἑπομένως θὰ δώσωμεν χώραν εἰς καταχρήσεις. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ, ὥστε ἡ Συνέλευσις νὰ μείνῃ εἰς τὸ ἄρθρον ὅπως ἔχει.

§57ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ἐκτὸς τούτου, Κύριε Πρόεδρε, ἡ πρότασις εἶναι ἀπαράδεκτος, διότι ἡ Συνέλευσις ἀπεφάσισεν, ὅτι κατὰ τὸ ⅓ ἐκπίπτονται ὅλοι οἱ ἔγγειοι φόροι, εἴτε εἰς εἶδος, εἴτε εἰς χρήματα. Εἶναι ἀληθὲς, ὅτι ὁ Κύριος Αὐγερινὸς ἔφερε τὴν πρότασιν ὑπὸ ἄλλην ἔποψιν· σᾶς εἶπεν, ὅτι εἶναι σχετικὴ μὲ τὸ 3%, ἀλλὰ δὲν ἔχει κἀμμίαν σχέσιν· ὥστε βλέπετε, ὅτι ἡ Συνέλευσις ἐμμένουσα εἰς τὰς ἀποφάσεις της, δὲν δύναται νὰ συζητήσῃ τὴν πρότασιν αὐτὴν, ἀφορῶσαν τὴν ἀνατροπὴν μιᾶς ἀποφάσεως προγεγονυίας.

§58ΒΑΣΟΣ. Εἰς τὴν Φθιώτιδα ὑπάρχει εἷς Δῆμος τῆς Σούρπης ὅστις ἐξάγει λαμπρὸν καπνὸν καὶ πωλεῖται ἀκριβώτερον· ὅμως ὅλοι οἱ ἄλλοι καπνοὶ λέγονται τῆς Σούρπης· τὸ αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ λάβῃ χώραν καὶ εἰς τὰς σταφίδας ἀξιόλογα.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ προκαλέσω λοιπὸν τὴν Συνέλευσιν ν’ ἀποφασίσῃ.

§60ΠΟΛΛΟΙ. Δι’ ἀναστάσεως.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δύω τινὰ ἐξάγονται ἀπὸ τὴν γενομένην συζήτησιν· πρῶτον κατὰ γενικὸν κανόνα, ποῖος εἶναι ὁ φόρος, ὅστις θὰ ἐπιβάληται εἰς τὴν σταφίδα· ἡ πρότασις ἡ ἐξαγομένη ἐκ τῆς ἀποφάσεως τῆς Συνελεύσεως, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἔγγειος φόρος ἐμειώθη εἰς 7%, εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ προσδιορισθῇ ὁ φόρος εἰς δραχμὰς 10, 50|00. Λοιπὸν θὰ ἐρωτήσω πρῶτον τὴν Συνέλευσιν, ἐὰν κατὰ γενικὸν κανόνα παραδέχηται, ὥστε ὁ φόρος τοῦ σταφιδοκαρποῦ νὰ συνίσταται εἰς δραχμὰς 10, 50|00 ἐπὶ ἑκάστης χιλιάδος λιτρῶν. Οἱ παραδεχόμενοι τοῦτο νὰ σηκωθῶσιν· (ἀνίστανται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Δεύτερον ἐπροτάθη κατ’ ἐξαίρεσιν νὰ ἐπιβληθῇ φόρος εἰς τὴν σταφίδα Ἠλείας, Ὀλυμπίας καὶ Μεσσηνίας κατὰ τοὺς μὲν εἰς 9%, κατὰ τοὺς δὲ εἰς 7%.

§62ΠΟΛΛΟΙ. Αὐτὸ ἀπεφασίσθη, Κύριε Πρόεδρε.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἀπεφασίσθησαν αἱ ἐξαιρέσεις, ἀπεφάνθη μόνον, ὅτι κατὰ γενικὸν κανόνα ὁ φόρος τοῦ σταφιδοκαρποῦ συνίσταται εἰς δραχμὰς 10,50 0/0, τώρα ἔρχονται αἱ ἐξαιρέσεις.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κύριος Δεληγεώργης ἐπρότεινε τὸ ἀπαράδεκτον τῆς προτάσεως περὶ ἐλαττώσεως τοῦ φόρου, καθόσον ἀφορᾷ τὰς ἐπαρχίας Ἠλείας, Ὀλυμπίας κτλ.

§65ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ᾖναι ἀπαράδεκτος, ἐνῷ ὑποστηρίζεται;

§66ΜΙΛΗΣΗΣ. Τὸ ἀπαράδεκτον εἶναι ἐκ τῶν πολλῶν ἐπιχειρημάτων, τὰ ὁποῖα ἐῤῥέθησαν κατ’ αὐτῆς· δὲν ἠμποροῦμεν νὰ θέσωμεν αὐτὰς τὰς προτάσεις.

§67ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Θὰ θέσωμεν ὅμως εἰς ψηφοφορίαν τοῦτο· δέχεται ἡ Συνέλευσις ἐξαιρέσεις ἢ ὄχι; καὶ ἀφοῦ ἀποφασίσῃ τὰς ἐξαιρέσεις, τότε θὰ γείνῃ συζήτησις ποίας ἐξαιρέσεις ἐννοεῖ, κατὰ ποιότητα; κατ’ ἐπαρχίας; κτλ.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε θὰ ἐρωτήσω τὴν Συνέλευσιν, ἐὰν παραδέχηται τὰς ἐξαιρέσεις, ἢ ὄχι.

§69ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Δὲν εἶναι ζήτημα τοῦτο, Κ. Πρόεδρε· τότε θὰ μᾶς καταντήσητε γελοίους, ὅταν ζητῆτε ἐξαιρέσεις.

§70ΠΟΛΛΟΙ. Ἐξαιρέσεις ζητεῖτε.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχουν δύω ἀποφάσεις τῆς Συνελεύσεως· ἡ μία λέγει, ὅτι ὁ ἔγγειος φόρος ἐλαττοῦται εἰς 7%, ἡ ἄλλη λέγει, ὅτι τὸ 3%, τὸ ὁποῖον ἐπληρώνετο μέχρι τοῦδε ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας Ἠλείας καὶ ἄλλας καταργεῖται, καὶ ὅλα τὰ κτήματα ὑπάγονται εἰς τὸν γενικὸν κανόνα, δηλ. 7%. Τώρα ὑμεῖς προτείνετε, καθόσον ἀφορᾷ τὰς ἐπαρχίας αὐτὰς, νὰ μὴ ἐπιβληθῇ 7%, ἀλλ’ εἷς φόρος ἰδιαίτερος· τοῦτο εἶναι μία ἐξαίρεσις.

§72ΚΟΚΚΙΝΟΣ. Ὅπως τὸ θέτει ὁ ἀξιότιμος Κύριος Δεληγεώργης, εἶναι ζήτημα ἀπαράδεκτον (θόρυβος).

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ διαφορὰ συνίσταται εἰς λέξεις· ὅλοι ἐννοοῦμεν, ὅτι πρόκειται νὰ ἀποφανθῇ ἡ Συνέλευσις περὶ τοῦ ἂν πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ ἐπὶ τοῦ σταφιδοκαρποῦ Ἠλείας καὶ Ὀλυμπίας φόρος δραχ. 7 ἢ 9 καὶ ἐναντίον τοῦ παραδεχθέντος γενικοῦ κανόνος.

§74ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Πρέπει πρῶτον ν’ ἀποφασίσωμεν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, ἂν πρόκηται νὰ καθιερώσωμεν διαιρέσεις κατὰ ποιότητα· διότι τότε θὰ ἀποδείξω, ὅτι ἡ Μεσσηνία θὰ πληρώσῃ 4.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐρωτήσω λοιπὸν τὴν Συνέλευσιν δι’ ἀναστάσεως, ἐὰν πρέπει νὰ γείνουν διακρίσεις ἢ ὄχι· οἱ παραδεχόμενοι νὰ γείνουν διακρίσεις......

§76ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Δὲν ἔχομεν διακρίσεις, Κύριε Πρόεδρε.

§77ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ. Δηλαδὴ διακρίσεις ποιότητος.

§78ΠΕΤΡΙΝΟΣ. Ἐγὼ, ὅστις δὲν ἔχω σταφίδας, νὰ ὁμιλήσω δύω λέξεις.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐρωτήσω τὴν Συνέλευσιν, ἂν ἐφωτίσθη· οἱ παραδεχόμενοι, ὅτι ἡ Συνέλευσις ἐφωτίσθη, νὰ σηκωθῶσιν· (ἀνίστανται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη· λοιπὸν, Κύριοι, ἐπαναλαμβάνω, θὰ ἐρωτήσω τὴν Συνέλευσιν, ἐὰν πρέπῃ, καθόσον ἀφορᾷ τὴν ἐπιβολὴν τοῦ φόρου τοῦ σταφιδοκαρποῦ, νὰ γείνωσι διακρίσεις ὡς ἐκ τῆς ποιότητος.

§80ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν οἱ παραδεχόμενοι, ὅτι πρέπει νὰ γείνωσι διακρίσεις, λόγῳ ποιότητος, παρακαλῶ νὰ σηκωθοῦν· (ἀνίστανται οἱ ὀλιγώτεροι). Ἡ Συνέλευσις ἀπέῤῥιψε τὰς διακρίσεις. Ἀναγινώσκεται ὁ δεύτερος § τοῦ ἄρθρου 10 ὡς ἑξῆς· «Ὁ δὲ ἐπὶ τῶν κατωτέρω προϊόντων ἔγγειος φόρος, τὸ δικαίωμα τῆς ἐπικαρπίας καὶ τὸ ἐξωτερικὸν τέλος τούτων κανονίζονται κατὰ τὸν ἑπόμενον πίνακα.»

§82ΛΕΒΙΔΗΣ. Ζητῶ τὸν λόγον, Κ. Πρόεδρε· ὁ ἀριθμὸς 2 νὰ διαγραφῇ ὡς καὶ ὁ 4 συνεπεία τοῦ ἀποφασισθέντος.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι λοιπὸν τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἐδαφίου τούτου νὰ σηκωθῶσιν (ἀνίστανται οἱ περισσότεροι)· παρεδέχθη.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τώρα ἡ συζήτησις εἶναι εἰς τὸ ἐδάφιον 2 τοῦ ἄρθρου 10.

§85ΔΡΟΣΟΣ. Εἰς τὸ 2 ἐδάφιον γίνεται λόγος καὶ περὶ ἐξαγωγικοῦ τέλους· τὸ μέρος αὐτὸ τοῦ § πρέπει ἐπίσης νὰ ἀπαλειφθῇ, διότι ἡ προσωρινὴ Κυβέρνησις ἐξέδωκε ψήφισμα, δι’ οὗ προσδιώρισε τὰ προϊόντα τῆς Ἑλλάδος τὰ ὑποκείμενα εἰς ἐξαγωγικὸν τέλος, τὰ ὁποῖα, ὡς βλέπετε εἰς τὸ ψήφισμα, εἶναι πολὺ ὀλίγα συμπεριέλαβε δὲ καὶ τὰ προϊόντα, τὰ σημειωμένα εἰς τὸν πίνακα τοῦ 2 ἐδαφίου. Ἡ φράσις λοιπὸν αὐτὴ καὶ ἡ στήλη τοῦ ἐξαγωγικοῦ τέλους πρέπει ν’ ἀπαλειφθῶσι, διότι, ὡς εἶπον, μετεφέρθησαν εἰς τὸ δασμολόγιον καὶ εἶναι περιττὸν νὰ ᾖναι καὶ ἐδῶ, καθὼς εἶναι περιττὸν νὰ ἐμπεριλαμβάνηται εἰς τὸ ἑξῆς εἰς τοὺς ἐτησίους φορολογικοὺς νόμους· ὁ πίναξ ἔχει στήλην περιέχουσαν τὸν ἔγγειον φόρον, δευτέραν στήλην περιέχουσαν τὸν ἔγγειον φόρον καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἐπικαρπίας, καὶ τρίτην στήλην περιέχουσαν τὸ τελώνιον τῆς ἐξαγωγῆς· ἡ τρίτη λοιπὸν στήλη αὐτὴ πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ ὡς καὶ ἡ λέξις «καὶ τὸ ἐξαγωγικὸν τέλος».

§86ΠΕΤΡΙΝΟΣ. Δὲν εἴμεθα πλήρεις καὶ νὰ μετρηθῶμεν.

§87ΔΡΟΣΟΣ. Ἡ μεταφορὰ τῶν προϊόντων αὐτῶν, καθόσον ἀφορᾷ τὸ τελώνιον τῆς ἐξαγωγῆς, ἀπὸ τὸν φορολογικὸν νόμον εἰς τὸ δασμολόγιον θὰ ἔχῃ τοῦτο τὸ ἀποτέλεσμα, ὅτι ἐντὸς τοῦ ἔτους θέλει ἐλαττωθῆ τὸ τελώνιον τῆς ἐξαγωγῆς αὐτῶν κατὰ ⅕. Ἠξεύρετε, ὅτι εἰς τὰ 57 ἀπεφασίσθη ἡ κατάργησις τοῦ ἐξαγωγικοῦ τέλους ἐλαττουμένου κατὰ τὸ ⅕ ἐπὶ 2 ἔτη· τότε ἦτο 5% τὸ ἐξαγωγικὸν τέλος, εἰς τὰ 59 περιωρίσθη εἰς 4, εἰς τὸ 61 εἰς 3 καὶ τώρα θὰ περιορισθῇ εἰς 2% μόνον· ἔχει λοιπὸν τοῦτο τὸ οὐσιῶδες ἀποτέλεσμα ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τὸν φορολογικὸν νόμον εἰς τὸ δασμολόγιον· ἂν μείνωσι σημειωμένα τὰ προϊόντα, ἐδῶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γείνῃ ἐλάττωσις. Προτείνω λοιπὸν τὴν ἀπάλειψιν τῆς στήλης, ἥτις περιέχει τὸ τελώνιον τῆς ἐξαγωγῆς.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κύριος Κεχαγιᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§89ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Δὲν ἔχω ἐναντίαν ἰδέαν.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ὑποβάλλεται εἰς ψηφοφορίαν ἡ πρότασις ὡς ἠκούσατε· ν’ ἀπαλειφθῇ ἀπὸ τὸν 2 § τοῦ ἄρθρ. 10 ἡ στήλη ἡ ἔχουσα ὡς κεφαλίδα «ἐξαγωγικὸν τέλος» μ’ ὅλους τοὺς ἀριθμοὺς, οἱ ὁποῖοι ἀνταποκρίνονται, καὶ ἀπὸ τὸ κείμενον τοῦ δευτέρου § ἡ λέξις «τὸ ἐξαγωγικὸν τέλος». Λοιπὸν οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τοῦ Πληρεξ. Δρόσου, παρακαλῶ νὰ σηκωθῶσιν. (Ἀνίστανται οἱ περισσότεροι). Ἡ Συνέλευσις παρεδέχθη· θὰ ὑποβάλω τώρα εἰς ἐπιψήφισιν τὸν διορθωθέντα § 2. «Ὁ δὲ ἐπὶ τῶν κατωτέρω προϊόντων ἔγγειος φόρος καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἐπικαρπίας κανονίζεται κατὰ τὸν ἑπόμενον πίνακα».

§91ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Γνωρίζετε, ὅτι ὁ ἔγγειος φόρος τοῦ βαμβακίου πληρώνεται κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν, καὶ διὰ τοῦτο, ὅταν ἐσυζητήσαμεν τὸ ἄρθρον, τὸ ὁποῖον προβλέπει τὸν τρόπον τῆς φορολογίας τῆς κατὰ στρέμμα, δὲν ἀπηντήσαμεν τὰ βαμβάκια, διότι φορολογοῦνται, ὅπως καὶ ἡ σταφίς. Ἀλλὰ παρατηρῶ ὅτι εἰς ἕκαστον τῶν κανταρίων προσδιωρίσθη ἔγγειος φόρος 2, 20 δραχ. Μοὶ φαίνεται παρὰ πολὺ ὀλίγον· ἑκάστη ὀκὰ βαμβακίου κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἐξ αἰτίας τῶν Ἀμερικανικῶν ἐπωλήθη πρὸς 6 δραχ. ἡ ὀκὰ, (θόρυβος) δὲν λέγω, ὅτι κατὰ τὸ τρέχον ἔτος θὰ πωληθῇ πρὸς 6 δραχ. οὔτε πρὸς 5, ἀλλὰ πρὸς 4 μόνον. Ἐὰν πρὸς 4 ὑπολογίσωμεν ἑκάστην ὀκὰν, μᾶς φέρει 176 δραχ. τὸ καντάρι, φρονῶ λοιπὸν ὅτι πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ φόρος δι’ ἕκαστον καντάρι καθαρισμένου βαμβακίου 12 δραχ. ἐπειδὴ δὲ ἠμπορεῖ νὰ ἐξαχθῇ, μολονότι δὲν ἐξάγεται, ἀκαθάριστον, ἀλλὰ διὰ νὰ προλάβωμεν πᾶσαν ζημίαν ἐκείνου τοῦ ἐμπόρου ἢ ἐκείνου τοῦ ἰδιοκτήτου, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ βγάλῃ ἀκαθάριστον, προσδιορίζω τὸ ⅓ τοῦ φόρου, διότι 3 ὀκάδες ἀκαθαρίστου κάμνουν μίαν ὀκὰν καθαροῦ· ἐὰν προδιορίσωμεν 12 δραχ. διὰ τὸ καθαρισμένον καὶ 4 διὰ τὸ ἀκαθάριστον, νομίζω, ὅτι φορολογοῦμεν δικαίως τὸ προϊὸν αὐτό.

§92ΛΑΠΑΣ. Τὸ βαμβάκιον πολλάκις ἐπωλήθη 35 λεπτὰ καὶ 40· δι’ αὐτὸν τὸν λόγον πρέπει νὰ φορολογηθῇ 3 δραχ. τοὐλάχιστον ἡ ὀκά.

§93ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Ἐπειδὴ ἔχω πεποίθησιν ὅτι θὰ πωληθῇ περισσότερον τῶν 4 δραχ. διὰ τοῦτο προτείνω αὐτὸ καὶ ἐπιμένω.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ζητεῖ ἄλλος τὸν λόγον ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ Κυρίου Κεχαγιᾶ.

§95ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§96ΛΑΠΑΣ. Ἐπιμένω εἰς δραχ. 3 καὶ παρακαλῶ τὸν Κύριον Κεχαγιᾶν νὰ συγκατατεθῇ.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ προτάσεις συνεχωνεύθησαν εἰς τὴν ἑξῆς· ἐπὶ μὲν τοῦ ἀκαθαρίστου δραχ. 3 κατὰ καντάριον, ἐπὶ δὲ τοῦ καθαρισμένου δραχ. 10.

§98ΠΟΛΛΟΙ. 9.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι λοιπὸν δραχ. 3 διὰ τὸ ἀκαθάριστον κατὰ τὴν πρότασιν τοῦ Κυρίου Λάππα παρακαλοῦνται νὰ σηκωθῶσιν (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι) παρεδέχθη. Μεταβαίνομεν εἰς τὸ καθαρισμένον· ὁ Κύριος Καλλιγᾶς προτείνει 10.

§100ΛΑΠΠΑΣ. Τώρα ἀπεφασίσθη, πρέπει νὰ τεθῇ ἡ ἀναλογία.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κύριος Καλλιγᾶς ἀποσύρει τὴν πρότασίν του;

§102ΚΑΛΛΙΓΑΣ. Μάλιστα.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν οἱ παραδεχόμενοι 9 δραχ. παρακαλοῦνται νὰ σηκωθῶσιν (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι) παρεδέχθη. Βαλανίδια «Διὰ τὸν νόμον Μεσσηνίας ἔγγειος φόρος 3 δραχ.»

§104ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Εἰς τὸν νομὸν τῆς Μεσσηνίας ἀντὶ τῶν 3 δραχ. πρέπει νὰ σημειωθῇ 2,75 λεπ.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κύριος Κεχαγιᾶς προτείνει ὁ ἔγγειος φόρος διὰ τὰ βελανίδια τοῦ νομοῦ Μεσσηνίας νὰ περιορισθῇ εἰς 2,75. ὅσοι παραδέχονται τοῦτο παρακαλοῦνται νὰ σηκωθῶσιν (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)· ἡ Συνέλευσις, παρεδέχθη. «Διὰ τὰς ἐπαρχίας Πατρῶν καὶ Ἠλείας.»

§106ΚΕΧΑΓΙΑΣ. 2, 10.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν παραδέχεται ἡ Συνέλευσις 2,10;

§108ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι νὰ σηκωθῶσιν· (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)· παρεδέχθη. «Διὰ τὴν Ἀκαρνανίαν, Αἰτωλίαν καὶ Τριχωνίαν»· ἡ ἀναλογία εἶναι 1,70· οἱ παραδεχόμενοι νὰ σηκωθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)· παρεδέχθη. «Διὰ τὴν Κέαν, Λακωνίαν καὶ Λακεδαίμονα» ὑπάρχουν προτάσεις 75, 77 καὶ 80 (θόρυβος). Οἱ παραδεχόμενοι 77 λεπ. νὰ σηκωθῶσιν (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)· παρεδέχθη. «Διὰ τὰ λοιπὰ μέρη τοῦ Κράτους» ὑπάρχουν δύω προτάσεις 75 καὶ 73. Οἱ παραδεχόμενοι τὰ 73 λεπ. νὰ σηκωθῶσιν (ἐγείρονται ὀλίγοι) δὲν παρεδέχθη, οἱ παραδεχόμενοι 75 νὰ σηκωθῶσιν (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι), παρεδέχθη. Ἐξακολουθοῦμεν «Κικίδια». Διὰ τὴν Μεσσηνίαν, Πάτρας, Ἠλείαν Ἀκαρνανίαν, Αἰτωλίαν καὶ Τριχωνίαν, δικαίωμα ἐπικαρπίας 25 λεπτ.»

§110ΤΣΕΛΙΟΣ. Σημειώσατε ὅτι πάντοτε αὐτὰ ἐξάγονται λάθρα, διότι ὁ φόρος αὐτὸς εἶναι πολὺς καὶ τὸ δημόσιον δὲν πέρνει τίποτε· εἶναι καλὸν νὰ τὸν ἐλαττώσωμεν εἰς 15 λεπ.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν νὰ περιορισθῇ εἰς 15 λεπ. νὰ σηκωθῶσιν· (ἐγείρεται εἷς μόνος)· ἀπεῤῥίφθη· οἱ παραδεχόμενοι νὰ περιορισθῇ εἰς λεπ. 20 νὰ σηκωθῶσιν (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι) παρεδέχθη. «Διὰ τὰ λοιπὰ μέρη τοῦ Κράτους λεπτὰ 10.»

§112ΠΟΛΛΟΙ. 7.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὰ 7 νὰ σηκωθῶσιν (ἐγείρονρωνται ἅπαντες) παρεδέχθη. «Πρινοκκόκιον ἐφ’ ἑκάστης ὀκᾶς 1,50.»

§114ΠΟΛΛΟΙ. 1,05.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι 1,05 νὰ σηκωθῶσιν (ἐγείρονται ἅπαντες)· παρεδέχθη. «Ῥιζάριον ἐφ’ ἑκάστου κανταρίου 2 δραχ.»

§116ΠΟΛΛΟΙ. 1,40.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι 1,40 νὰ σηκωθῶσιν, (ἐγείρονται ἅπαντες) παρεδέχθη. «Ξηρὰ σῦκα 1,50.»

§118ΠΟΛΛΟΙ. 1,05.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι 1,05 νὰ σηκωθῶσιν, (ἐγείρονται ἅπαντες)· παρεδέχθη. «Λεμόνια ἐφ’ ἑκάστης χιλιάδος 1 δραχ.» Ἡ ἀναλογία εἶναι 70. Οἱ παραδεχόμενοι 70 νὰ σηκωθῶσιν, (ἐγείρονται ἅπαντες), παρεδέχθη. «Πορτοκάλλια». Τὸ νομοσχέδιον ἔχει δύο δραχ. ἡ ἀναλογία εἶναι 1,40. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀναλογίαν νὰ σηκωθῶσιν, (ἐγείρονται ἅπαντες), παρεδέχθη. «Κίτρα ἐφ’ ἑκάστης ὀκᾶς λεπτ. 2.

§120ΤΙΝΕΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐκπέσῃ.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὰ 2 νὰ σηκωθῶσιν, (ἐγείρονται ἅπαντες)· παρεδέχθη. Λοιπὸν, Κύριοι· «Ὁ ἐπὶ τῶν βαλανιδίων, τῶν κικιδίων, τοῦ ῥιζαρίου, τοῦ πρινοκοκκίου καὶ τῶν ξηρῶν σύκων τοῦ κράτους ἔγγειος φόρος βεβαιοῦται καὶ εἰσπράττεται κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν ἢ τὴν διὰ θαλάσσης μεταφορὰν τῶν προϊόντων τούτων». Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις;

§122ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸν παράγραφον αὐτὸν νὰ σηκωθῶσιν, (ἐγείρονται ἅπαντες)· παρεδέχθη. «Τὰ κατὰ τὸ ἄρθρον 48 τοῦ ΣΟΖʹ. Νόμου πρωτόκολλα κατατίθενται εἰς τὸν λιμένα τῆς πρώτης φορτώσεως, καθὼς ἐπίσης καὶ ἀπόδειξις τοῦ ταμείου, ὅτι ἐπληρώθη ὁ τῶν δύω τελευταίων λέξεων ἔγγειος φόρος τῶν 3%. Ἡ ἀπόδειξις αὕτη ἀπαιτεῖται καὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας Ἠλείας, Ὀλυμπίας καὶ Γορτυνίας».

§124ΠΟΛΛΟΙ. Αὐτὸ ἀπαλείφεται.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀπάλειψιν τοῦ παραγράφου αὐτοῦ νὰ σηκωθῶσιν (ἐγείρονται ἅπαντες), παρεδέχθη. «Ἐὰν δέ τις φορτώσας σταφιδοκαρπὸν ἢ βαμβάκιον ἐπὶ μεταφορᾶς ἐντὸς τοῦ Κράτους ἐξαγάγῃ ταῦτα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, ὑποβάλλεται εἰς τὴν πληρωμὴν διπλοῦ ἐγγείου φόρου καὶ ἐξαγωγικοῦ τέλους». Οἱ παραδεχόμενοι νὰ σηκωθῶσιν (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι), παρεδέχθη. «Ἡ διὰ ῥαβδίσματος συλλογὴ τοῦ καρποῦ τῶν ἐθνικῶν βαλανιδίων καὶ κικιδίων ἀπαγορεύεται, ἐφαρμοζομένη κατὰ τῶν παραβατῶν τῶν διατάξεων περὶ τῶν εἰς τὰ δάση ἀνομημάτων».

§126Π. Ι. ΠΕΤΙΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συλλογὴ τοῦ βαλανοκάρπου πάντοτε εἰς τὴν Ἀκαρνανίαν διὰ ῥαβδίσματος ἐνηργεῖτο. Τὸ ὑπουργεῖον πρὸ ἑνὸς ἔτους ὑπέβαλε νομοσχέδιον καὶ παρεδέχθη ὥστε νὰ ἐμποδισθῇ, ἀλλὰ τοῦτο ἀπεδείχθη πολὺ ἐλαττωματικὸν καὶ ἐπιζήμιον διὰ τοὺς κατοίκους καὶ μάλιστα πρόξενον πολλῶν κακῶν ἔγεινε. Κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἔλαβον χώραν πολλαὶ καταπιέσεις ἐκ μέρους τῶν ὀργάνων τῆς ἐξουσίας καὶ ἅπαντας τοὺς βαλανοσυλλέκτας πολυειδῶς καὶ πολυτρόπως ἠργυρολόγησαν. Διὰ τοῦτο προτείνω ν’ ἀπαλειφθῇ ὁ παράγραφος αὐτός.

§127ΤΣΕΛΙΟΣ. Ἡ συλλογὴ διὰ ῥαβδίσματος ἦτον ἐλευθέρα· τὰ βαλανίδια εἶναι ἓν εἶδος σταφίδος καὶ συλλέγονται κατὰ τὸ φθινόπωρον, ἐὰν δὲν ῥαβδισθῶσι ἐξακολουθεῖ μέχρι Σεπτεμβρίου, ἑπομένως οἱ κάτοικοι ζημιόνονται καὶ τὸ δημόσιον.

§128ΔΕΠΑΣΤΑΣ. Ἐξ ὅσων γνωρίζω, ὁ ῥαβδισμὸς ὄχι μόνον δὲν βλάπτει τὰ δένδρα αὐτὰ, ἀλλὰ μᾶλλον τὰ ὠφελεῖ, μέχρι τινὸς ὑπῆρχεν ἡ πρόληψις ὅτι ὁ ῥαβδισμὸς φέρει βλάβην, ἀλλ’ ἀπεδείχθη ἐκ πείρας ὅτι ὠφελεῖ, ὥστε φρονῶ καὶ ἐγὼ ὅτι δὲν πρέπει ν’ ἀπαγορευθῇ.

§129ΚΑΛΛΙΓΑΣ. Ὁ Κύριος Ὀρφανίδης, ἂν ἦναι ἐδῶ, νὰ ἐρωτηθῇ.

§130Π. Ι. ΠΕΤΙΜΕΖΗΣ. Ὡς πρὸς τὰ λεχθέντα παρὰ τῶν Κυρίων Τσέλιου καὶ Δεπάστα εἶμαι σύμφωνος, ὡς πρὸς τὴν ἐποχὴν μόνον δὲν συμφωνῶ, διότι δὲν πρέπει νὰ ὁρισθῇ ὁ χρόνος, ἀλλὰ ν’ ἀφεθῇ εἰς τὴν ἀστυνομικὴν ἀρχὴν καὶ διοικητικὴν νὰ ὁρίσῃ πότε πρέπει ν’ ἀρχίζῃ ἡ συλλογή. Αἱ ἀρχαὶ αὗται ἀναμφιβόλως θέλουσι συμμορφούσθαι μὲ τὴν ἐπικρατοῦσαν ἔκπαλαι συνήθειαν ὡς πρὸς τὸν χρόνον τῆς συλλογῆς τοῦ καρποῦ.

§131ΚΑΣΤΑΝΑΚΟΣ. Ἔχω πεποίθησιν καὶ βεβαίας πληροφορίας ὅτι ὁ ῥαβδισμὸς θεωρεῖται καλλιέργεια, ἡ ἐπαρχία τοῦ Γυθείου ἔχει πολλὰ βαλανίδια καὶ σᾶς δίδω αὐτὴν τὴν πληροφορίαν.

§132ΚΟΣΟΝΑΚΟΣ. Προσθέτω εἰς τὰ λεχθέντα, ὅτι, ἅμα δὲν ῥαβδισθῶσι, καταστρέφεται καὶ ὁ καρπός.

§133ΒΑΣΣΟΣ. Οἱ Κύριοι Τσέλιος, Πετιμέζης καὶ Δεπάστας γνωρίζουν ἐκ πείρας, ὅτι ὁ ῥαβδισμὸς ὠφελεῖ.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν προτείνεται ἡ ἀπάλειψις τοῦ παραγράφου αὐτοῦ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀπάλειψιν νὰ σηκωθῶσιν (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)· παρεδέχθη. «Αἱ περὶ δηλώσεων κλπ. διατάξεις τοῦ Νόμου ΣΟΖʹ. ἰσχύουσι καὶ ὡς πρὸς τὰ βαμβάκια, τῶν ὁποίων ὁ ἔγγειος φόρος πληρόνεται εἰς τὴν ἐξαγωγήν». Οἱ παραδεχόμενοι τὸν τελευταῖον παράγραφον νὰ σηκωθῶσιν· (ἐγείρονται ἅπαντες)· παρεδέχθη. Τώρα ἐξακολουθοῦμεν περὶ τῶν Λακωνικῶν προϊόντων. «Ἄρθρον 11. Ὁ ἔγγειος φόρος ἐπὶ τῶν προϊόντων τῶν δύω ἐπαρχιῶν Οἰτύλου καὶ Γυθείου προσδιορίζεται ὡς ἐφεξῆς· 1) Ἐπὶ τοῦ ἐλαίου λεπτὰ 10 τὴν ὀκάν. 2) Ἐπὶ τῆς κατειργασμένης καὶ ἀκατεργάστου μετάξης δραχμαὶ 2, 50 τὴν ὀκάν. 3) Ἐπὶ τῶν κουκουλίων δραχμὴ 1 τὴν ὀκάν. 4) Ἐπὶ τῶν λοιπῶν προϊόντων, ἐκτὸς τῶν δημητριακῶν, συμπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ γλεύκους (μούστου) ἢ οἴνου, 10% εἰς χρήματα κατὰ τὴν ἀγοραίαν τιμήν. 5) Ἐπὶ τῶν δημητριακῶν καρπῶν ὡσαύτως κατὰ τὴν ἀγοραίαν τιμὴν εἰς χρήματα πρὸς 9%».

§135ΔΡΟΣΟΣ. Κύριοι, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὸ 4 καὶ 5 ἐδάφιον εἰς αὐτὰ θὰ γείνῃ ὁ ἐκπεσμός, ἀλλὰ εἰς τὸ δεύτερον ἐδάφιον εἶναι σημειωμένη ἡ μέταξα ἐπὶ τῆς ὁποίας ὁ φόρος προσδιωρίσθη. Διὰ τὴν μέταξαν παρεδέχθημεν 4 δραχ. τὴν ὀκάν καὶ διὰ τὰ κουκούλια 1,50, τώρα ἐδῶ πρέπει νὰ ᾖναι τὰ αὐτὰ ποσά.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κύριος Σαράβας ἔχει μίαν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Ἀναγινώσκεται ἡ πρότασις τοῦ Κυρίου Σαράβα προτείνοντος νὰ ἐλαττωθῇ εἰς 7% ὁ ἔγγειος φόρος.

§137ΣΑΡΑΒΑΣ. Ἐπαναφέρω, Κύριοι, τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν καὶ ἄλλοτε εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Συνέλευσιν, ὅταν ὁ Κύριος Κεχαγιᾶς ἔκαμε τὴν πρότασιν νὰ ἐλαττωθῇ ὁ ἔγγειος φόρος εἰς 7%· τότε εἶπον ὅτι ἔπρεπεν ἔκτοτε ν’ ἀποφανθῇ ἡ Συνέλευσις, ἂν ἡ ἀρχὴ τῆς ἐλαττώσεως, τὴν ὁποίαν παρεδέχθημεν, ἔπρεπε νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ ἐπὶ τῆς φορολογίας τῶν Λακωνικῶν προϊόντων. Ἡ Συνέλευσις εἶπε τότε νὰ συζητηθῇ ἡ πρότασίς μου, ὅταν ἔλθῃ ἡ σειρά της εἰς τὸν φορολογικὸν νόμον. Δὲν πρόκειται νὰ ζητήσω καμμίαν ἐξαίρεσιν, κανὲν ἐξαιρετικὸν προνόμιον, πρόκειται ἴσα ἴσα νὰ ζητηθῇ ἡ ἀναγκαία καὶ ἄφευκτος συνέπεια τῆς ἀρχῆς, τὴν ὁποίαν παρεδέχθη ἡ Συνέλευσις. Ὅταν ὁ ἔντιμος πληρεξούσιος Παρνασίδος ὑπέβαλε τὴν πρότασίν του περὶ ἐλαττώσεως τοῦ ἐγγείου φόρου εἰς 7%, ἐνθυμεῖσθε, πολλοὶ εἶπον, ὅτι ἔπρεπε ν’ ἀφήσωμεν τὴν ἐξέτασιν τοῦ ἀντικειμένου τούτου εἰς τὰ καθ’ ἕκαστα εἴδη τῆς φορολογίας, διότι πολλοὶ παρετήρησαν ὅτι ἐνδεχόμενον ἦτο πολλὰ προϊόντα νὰ φορολογῶνται περισσότερον καὶ ἄλλα ὀλιγώτερον καὶ δὲν ἔπρεπεν ἀπολύτως νὰ παραδεχθῶμεν τὴν ἀρχὴν· καὶ μόλον τοῦτο ἐναντίον τῆς παρατηρήσεως ταύτης ὁμοφώνως παραδέχθησαν τὴν πρότασιν τοῦ Κυρίου Κεχαγιᾶ· πρέπει ἑπομένως σήμερον νὰ ἤμεθα συνεπεῖς καὶ νὰ σεβασθῶμεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀπεφασίσαμεν, καὶ πρέπει νὰ τὸ σεβασθῶμεν χωρὶς νὰ σκεπτώμεθα ἐὰν ἐκ τούτου ἤθελε προκύψει ἀνισότης τις. Ἐὰν λοιπὸν, ἐπαναλαμβάνω, πρέπει νὰ ἐμμείνωμεν εἰς τὴν ἀρχὴν, τὴν ὁποίαν παρεδέχθημεν, ἀναγκαία συνέπεια καὶ ἄφευκτον πόρισμα εἶναι τὸ νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ ἐλάττωσις τῶν 7% καὶ ἐπὶ τῶν Λακωνικῶν προϊόντων, ὥστε ἀφοῦ ὁ φορολογικὸς νόμος προσδιώρισε τὸν φόρον ἐπὶ μὲν τοῦ Λακωνικοῦ ἐλαίου εἰς 10 λεπτὰ τὴν ὀκὰν, ἐπὶ δὲ τῆς Λακωνικῆς μετάξης εἰς 2,40 δραχ. ἂν ἤμεθα συνεπεῖς εἰς πᾶν ὅ,τι ἀπεφασίσαμεν κατ’ ἀνάγκην πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν ὅτι τὸ 7% πρέπει νὰ ᾖναι ὁ φόρος, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ ἐπὶ τῶν προϊόντων αὐτῶν. Τὸ ἐπικαλοῦμαι, Κύριοι, ἐν ὀνόματι τοῦ ἀποφασισθέντος, ἐν ὀνόματι τοῦ σεβασμοῦ, τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ἔχωμεν εἰς τὰ προαποφασισθέντα· δὲν θέλω νὰ δικαιολογήσω περαιτέρω τὴν πρότασίν μου, ἐπικαλούμενος τὴν ἰδέαν, ἥτις τοσάκις ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἐπανελήφθη, τὸ νὰ ὑπάρχῃ τοὐτέστιν ἰσότης εἰς τὴν φορολογίαν. Καὶ τῳόντι, ὅστις γνωρίζει τὴν Λακωνίαν, ὅστις γνωρίζει τὰς δαπάνας, τὰς ὁποίας καταβάλλουσι πρὸς παραγωγὴν, θέλει ὁμολογήσει ὅτι ἡ Λακωνία πληρώνει πολὺ περισσότερα σχετικῶς τῶν ἄλλων ἐπαρχιῶν. Προτείνω λοιπὸν τὴν παραδοχὴν τῆς προτάσεώς μου.

§138ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Κύριοι, νομίζω, ὅτι οὐδεὶς τῶν Κυρίων πληρεξουσίων ἔχει τὴν ἰδέαν, ὅτι, ἀφοῦ ἐλαττώσωμεν τὸν φόρον ἐφ’ ὅλων τῶν προϊόντων εἰς 7%, δὲν θὰ ἐφαρμόσωμεν τὴν ἀρχὴν αὐτὴν καὶ ἐπὶ τῶν Λακωνικῶν προϊόντων· εἶναι ἀληθὲς, ὅτι ὑπάρχει ἀνωμαλία, ἡ ὁποία εὐτυχὲς ἤθελεν εἶσθαι νὰ μὴν ὑπῆρχε, τοὐτέστι νὰ ὑπάρχῃ Κράτος ἐν Κράτει· δὲν εἶναι τοῦ παρόντος καιροῦ νὰ γείνῃ θεραπεία τοῦ κακοῦ. Ὅταν ἐφαρμοσθῇ τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον προτείνει σήμερον ὁ Κύριος Κουμουνδοῦρος, φυσικῷ τῷ λόγῳ δὲν πιστεύω ἡ Συνέλευσις νὰ παραδεχθῇ ἐξαίρεσιν, ἀλλὰ θὰ ἐφαρμόσῃ μίαν ἀρχὴν καθ’ ὅλον τὸ Κράτος. Καθόσον ἀφορᾷ τὴν ἄλλην πρότασιν περὶ μετάξης καὶ κουκουλίων, διὰ νὰ εὐχαριστήσω τὸν φίλον μου Κύριον Σαράβαν, λέγω ὅτι δὲν πρέπει νὰ φορολογηθῇ διόλου κατὰ τὴν μεταφορὰν, διότι παρεδέχθημεν τὸ μέτρον νὰ φορολογῶνται κατὰ τὴν ἐξαγωγήν. Προτείνω ὅθεν τὴν ἀπάλειψιν τόσον τοῦ περὶ μετάξης ὅσον καὶ περὶ τοῦ κουκουλίου, διότι ὁ φόρος θὰ πληρώνεται κατὰ τὴν ἐξαγωγήν.

§139ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Πρέπει, Κύριοι, ν’ ἀποφασίσητε ἐν γνώσει. Ἕως τώρα ἡ Λακωνικὴ μέταξα ἐπλήρωνεν εἰς τὸν Ἁλμυρὸν καὶ τὸ Γύθειον 2,50, καὶ τοῦτο ἦτο ὁ ἔγγειος φόρος, τὸν ὁποῖον ὤφειλε νὰ πληρώσῃ εἴτε κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν, εἴτε κατὰ τὴν μεταφοράν· τώρα ἀντ’ αὐτοῦ τοῦ φόρου θὰ πληρώνῃ ἡ Λακωνικὴ μέταξα 4 δραχμάς· εἰς τὴν μέταξαν τῆς Λακωνίας κατὰ συνέπειαν ὑπεβλήθη φόρος 1,50 καὶ τοῦτο δὲν εἶναι συνέπεια τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐλάβετε· ἕως τώρα εἰς τὸ λοιπὸν Κράτος ἡ μέταξα ἐπλήρωνε 10% ἀναλόγως τῆς παραγωγῆς, ἑπομένως ἡμεῖς ὑπελογίσαμεν τοὺς φόρους εἰς χρήματα· τοὺς ἠλαττώσαμεν εἰς 7 καὶ εὕρομεν, ὅτι τὸ 10 ἐλαττούμενον εἰς 7 φέρει 4 δραχμὰς δι’ ἑκάστην ὀκὰν μετάξης καὶ 1,50 δι’ ἑκάστην ὀκὰν κουκουλίων· πρὸς 10% ἡ μέταξα καὶ τὸ κουκοῦλι ἤθελε πληρώνει 5 δραχμάς. Εἰς τὴν Λακωνίαν συμβαίνει τὸ ἐναντίον. Ὁ φόρος ἐκεῖ ἦτον 2,50, ἡμεῖς τὸν ἐκάμαμεν 4 δραχμὰς, ηὐξήσαμεν. Αὐτὸ, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ Κύριος Κεχαγιᾶς, δὲν ἔχει βάσιν.

§140ΚΕΧΑΓΙΑΣ. Πῶς θὰ διακρίνεται ἡ μία μέταξα ἀπὸ τὴν ἄλλην;

§141ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ὅπως διεκρίνετο μέχρι τοῦδε· μέχρι τοῦδε ἀπὸ τὸν Ἁλμυρὸν διέρχεται ἡ ὁδὸς, ὅπου διέβαινεν ὅλη ἡ δυτικὴ Λακωνία· ὁ μεταφέρων μέταξαν ἀπὸ τὴν Λακωνίαν ὤφειλε νὰ παρουσιασθῇ εἰς τὴν ἀρχὴν καὶ νὰ πάρῃ διπλότυπον, ὅτι ἐπλήρωσε τὸν φόρον του. Ὁ ἔμπορος ὁ ἀγοράζων τὴν μέταξαν αὐτὴν λαμβάνει τὸ διπλότυπον αὐτὸ, τὸ ὁποῖον παρουσιάζει, ὅταν θέλῃ ν’ ἀποδείξῃ, ὅτι ὁ φόρος εἶναι πληρωμένος, ἄλλως πληρώνει ἐκ νέου. Σήμερον, Κύριοι, ἐφαρμόζοντες τὴν ἀρχὴν, τὴν ὁποίαν σᾶς προτείνουν, ἐπιβαρύνετε τὸ προϊὸν αὐτὸ χωρὶς νὰ τὸ ἐλαφρύνετε.

§142ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ. Κύριοι, ἐθέσατε φόρον εἰς τὰ κουκούλια καὶ εἰς τὴν μέταξαν κατὰ τὴν ἐξαγωγήν· εἰς τὴν μεταφορὰν δὲν ἐθέσατε φόρον. Τί θέλει συμβῆ, Κύριοι; Τίς θὰ ἐμποδίσῃ ἐμὲ ἀπὸ τὴν Ἄνδρον π. χ. νὰ μεταφέρω τὸ κουκούλι εἰς τὴν Λακωνίαν, καὶ ἀπὸ ἐκεῖ νὰ τὸ ἐξαγάγω διὰ τὸ ἐξωτερικόν; διότι κατὰ τὴν μεταφορὰν δὲν ἔχω φόρον νὰ πληρώσω. Συλλογισθῆτε, Κύριοι, ὅτι οὕτω πως θέλετε δώσει πολλὰ μέσα καταχρήσεως· ἐγὼ, Κύριοι, εἶμαι εἷς ἐξ ἐκείνων, ὁ ὁποῖος δύναμαι νὰ ἔχω ὠφελείας, οὐχ ἧττον ὅμως ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω τὴν ἀλήθειαν. Μία μπάλα ἔχει 100 ὀκάδας μέταξαν καὶ πληρώνει ἔγγειον φόρον 400 δραχμάς· θὰ πληρώσω 10 δραχμὰς διὰ νὰ τὸ ὑπάγω εἰς τὸ Γύθειον· θὰ κερδήσω καὶ ἐκ τούτου 390 δραχμάς. Συλλογισθῆτε ὅτι θὰ δώσητε μέσα καταχρήσεως εἰς πολλοὺς νὰ ὠφελῶνται καὶ νὰ ὑστερῆται ὡς ἐκ τούτου τὸ δημόσιον. Προτείνω λοιπὸν νὰ μείνῃ ὁ αὐτὸς φόρος τῶν κουκουλίων καὶ τῆς μετάξης ὡς εἰς τὰς ἄλλας Ἐπαρχίας τοῦ Κράτους.

§143ΚΑΣΤΑΝΑΚΟΣ. Κύριοι πληρεξούσιοι, πρὸ πολλοῦ χρόνου ἀπεφασίσθη εἰς τὰς δύω Ἐπαρχίας Οἰτύλου καὶ Γυθείου τῆς Λακωνίας νὰ πληρώσουν εἰς τὰ προϊόντα τῆς Λακωνίας ἀντὶ 6%, 16· καὶ κατὰ συνέπειαν ἐφηρμόσθη αὐτὸς ὁ νόμος καὶ ἐπλήρωναν οὕτω πως. Θὰ σᾶς εἴπω, Κύριοι, ἕτερόν τι. Ἡ Λακωνία αὐτὴ πληρώνει πάντοτε τοὺς φόρους της, ὡς καὶ αἱ ἄλλαι Ἐπαρχίαι τοῦ Κράτους. Ἀφ’ ὅτου ἀπεφασίσθη ἡ νεοσυλλεξία ἐπλήρωνε τὸν κεφαλικὸν φόρον, ὅ ἐστὶ δίδουσα τοὺς νεοσυλλέκτους τακτικῶς, πληρώνει τοὺς φόρους τῶν οἰκοδομῶν καὶ ἐπιτηδευμάτων προθύμως· ὅσον δ’ ἀφορᾷ τὴν μέταξαν, τὰ ἔλαια, τὰ βαλανίδια, τὰ κικίδια καὶ τὰ τοιαῦτα, τὰ πληρώνει εἰς τὴν ἐξαγωγήν. Ἐπειδὴ ἀπεφάσισεν ἡ Συνέλευσις νὰ εὐκολύνῃ τοὺς λαοὺς κατὰ τὸ τρέχον ἔτος καὶ νὰ καταβιβάσῃ τὰ γεννήματα εἰς 5% καὶ τὰ λοιπὰ προϊόντα εἰς 7%, προτείνω νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος αὐτὸς καὶ εἰς τὰ Λακωνικὰ προϊόντα. Ἔρχομαι, Κύριοι, εἰς ἕτερόν τι· ποτὲ ἄνθρωπος δὲν θέλει νὰ γείνῃ κακὸς εἰς τὴν κοινωνίαν καὶ τέλος πάντων ἡμεῖς οἱ Λάκωνες ἤλθομεν καὶ ἐλεηλατήσαμεν τὴν Ἐπίδαυρον τὴν Λιμηρὰν, γινόμεθα ἀχθοφόροι, καὶ τοῦτο, διότι ἀναγκαζόμεθα νὰ ζῶμεν τόσος λαὸς εἰς μίαν ξηρὰν πέτραν. Προτείνω λοιπὸν εἰς τὴν Συνέλευσιν νὰ ἐφαρμόσῃ καὶ ἐπὶ τῆς Λακωνίας τὸ 7%.

§144ΛΕΒΙΔΗΣ. Κύριοι, ἕως ὅτου ἡ φορολογία τῆς μετάξης ἐγίνετο δι’ ἐνοικιάσεως, ἡ διαφορὰ τῆς τιμῆς αὐτῆς εἰς τὸ Γύθειον δὲν ἔφερεν ἐμπόδιον, διότι ἐπρολαμβάνοντο αἱ καταχρήσεις· ὅστις ἤθελε νὰ φέρῃ διὰ τοῦ Γυθείου μέταξαν, ἐχρεώστει νὰ ἐφοδιασθῇ μὲ ἀπόδειξιν τοῦ ἐνοικιαστοῦ καὶ τῶν ἀρχῶν, ὅτι ἐπλήρωσε τὸ δέκατον, καὶ ἑπομένως ἐξήγαγε τὴν μέταξαν ἐλευθέραν τοῦ δεκάτου, καὶ ἐπλήρωνεν εἰς τὸ τελωνεῖον. Σήμερον, Κύριοι, θὰ γίνῃ τὸ ἀντίστροφον· δὲν θὰ δυνηθῶμεν νὰ προφυλάξωμεν τὴν κατάχρησιν, διότι ἀπεφασίσαμεν τὸ δέκατον νὰ εἰσπράττηται εἰς τὸ Τελωνεῖον, καὶ τὶ θὰ γίνῃ Κύριοι; ὅλαι αἱ παρακείμεναι ἐπαρχίαι θὰ μεταφέρουν τὴν μέταξαν καὶ θὰ τὴν ἐξαγάγουν ἐκ τοῦ Γυθείου, καὶ τότε θὰ πληρώνουν 2½ ἀντὶ 4.

§145ΚΑΛΛΙΓΑΣ. Νομίζω, Κύριοι, ὅτι οἱ ἀνήκοντες εἰς αὐτὰς τὰς ἐπαρχίας τῆς Λακωνίας δὲν ἐνόησαν τὸν εὐεργετικὸν σκοπὸν τῆς προτάσεως, τοῦ ν’ ἀπαλειφθῇ πᾶσα διάταξις περὶ κουκουλίων καὶ μετάξης ἐκ τῶν Λακωνικῶν προϊόντων ἐκ μέρους τῶν προτεινόντων· δὲν ὑπάρχει σκοπὸς οὔτε νὰ διατηρήσωμεν αὐτὸν τὸν φόρον, οὔτε νὰ τὸν αὐξήσωμεν, οὔτε νὰ τοὺς ἀποστερήσωμεν τοῦ εὐεργετήματος τῆς γενικῆς ἐλαττώσεως, ἀλλὰ μοὶ φαίνεται ὅτι δὲν ἠδυνήθησαν ἀρκετὰ νὰ ἐννοήσωσιν, ὅτι πρόκειται νὰ δοθῇ ἀσυδοσία, καὶ ἰδοὺ πῶς. Λάβετε τὸ προϊὸν τῆς μετάξης· ἐλέγετε ὅτι 2 καὶ 50 ἐπλήρωνεν ἡ μέταξα ἐξαγομένη ἐκ τῆς ἐπαρχίας· διὰ ποίας ἐξαγωγῆς; διὰ τῆς ἁπλῆς μεταφορᾶς· ἐὰν μετεφέρετο ἀπὸ τὴν Λακωνικὴν ἐπαρχίαν εἰς τὴν παρακειμένην ἐπαρχίαν, ἐπληρώνετε 2 καὶ 50 τοῦτο καταργεῖται· καὶ ἀναπληροῦται διὰ τῶν 4 δρ. τὴν ὀκᾶν, ἀλλὰ ποῦ; κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν ἐκτὸς τοῦ Κράτους· ἡ Λακωνικὴ αὐτὴ μέταξα ἐκτὸς τοῦ Κράτους σπανίως ἐξάγεται, διότι ἡ κλωστὴ αὐτῆς δὲν εἶναι τοιαύτης τελειότητος, ὁποία τῶν μεταξοκλωστικῶν καταστημάτων, οἷον τοῦ Πειραιῶς, τῶν Καλαμῶν, τῆς Ἄνδρου, τῆς Κύμης κτλ. Τοιαύτη κλωστὴ, Κύριοι, σπανιώτατα ἐξάγεται· τὶ πρόκειται νὰ γίνῃ τώρα, Κύριοι; πρόκειται νὰ γίνῃ μεγάλη ὠφέλεια εἰς τὰς ἐπαρχίας αὐτὰς, τὴν ὁποίαν οἱ πληρεξούσιοι δὲν παρενόησαν. Ὑποθέσατε ὅτι ἡ Συνέλευσις θὰ εἴπῃ· «ἠλάττωσα ὅλους τοὺς φόρους, ἂς ἐλαττώσω καὶ αὐτὰ τὰ προϊόντα.» Τὶ ἤθελε συμβῆ; ἡ μέταξα τῆς Λακωνίας ἤθελε φορολογηθῆ ὅλη, ἐνῷ ἡμεῖς σήμερον σᾶς λέγομεν, ὅτι σᾶς δίδομεν ἀσυδοσίαν. (Θόρυβος). Ὅταν ἐπρόκειτο, Κύριοι, περὶ τῆς ἐλαττώσεως τοῦ φόρου, εἶναι περίεργον, ὅτι οἱ ἀνήκοντες εἰς αὐτὰς τὰς ἐπαρχίας σᾶς εἶπον, ὅτι εἶναι ἀτελεστάτη ἡ ἀναπήνισις, διὰ τοῦτο νὰ ἐλαττωθῇ ὁ φόρος· τώρα ἀρνοῦνται. Ἀλλ’ ἂν τοῦτο ᾖναι τὸ ἀληθὲς, δὲν πρέπει νὰ ἔχετε προνόμια· διὰ ποίαν αἰτίαν νὰ ἔχετε ἐξαίρεσιν, πρέπει νὰ ἔχετε ἕνα λόγον· τὸ αὐτὸ σᾶς λέγω καὶ διὰ τὸ κουκούλιον· ἂν ὑποθέσητε ὅτι αὐτὸ τὸ κουκούλι καταναλίσκεται ἐντὸς τοῦ Κράτους, τότε εἶναι ἀσύδοτον· ἂν ὑποθέσητε δὲ ὅτι ἔρχονται νὰ τὸ ἀγοράσωσιν ἔξωθεν ἔμποροι, διὰ ποίαν αἰτίαν τὸ κουκούλι αὐτὸ νὰ εὑρίσκεται ὑπὸ νόμον εὐεργετικώτερον, παρὰ τὸ κουκούλι τῶν ἄλλων ἐπαρχιῶν; ἅμα ὑπάρχουν τὰ αὐτὰ προϊόντα καὶ τὰ αὐτὰ μέσα εὐκολίας πρὸς παραγωγὴν αὐτῶν, διότι καὶ εἰς τὴν Λακωνίαν ὑπάρχουσι τὰ αὐτὰ μέσα παραγωγῆς, δὲν ὑπάρχει αἰτία νὰ μὴ ὑποβληθῶσιν εἰς τὸ αὐτὸ μέτρον.

§146ΣΑΡΑΒΑΣ. Κύριοι, ἠπόρησα πολὺ μὲ τοὺς προλαλήσαντας· ἄλλοι μὲν στηρίζονται ἐπὶ ὑποθέσεων σαθρῶν, ἄλλοι δὲ ἐπὶ ὅλως ἐσφαλμένων γεγονότων, καὶ ἄλλοι, ἃς μοὶ συγχωρηθῇ νὰ τὸ εἴπω, εὑρίσκονται εἰς ἐντελῆ ἄγνοιαν τοῦ τόπου καὶ τῶν σχέσεών του, καὶ ἔρχονται νὰ μᾶς διδάξωσι τὰ συμφέροντα τῆς ἡμετέρας ἐπαρχίας· αὐτὸ εἶναι, Κύριοι, πολὺ περίεργον· πολὺ ἤθελον τοὺς εὐχαριστήσει διὰ τὴν καλήν των διάθεσιν, ἀλλ’ ἤθελον τοὺς παρακαλέσει ὅταν λαμβάνωσιν αὐτὴν τὴν καλοσύνην, νὰ συμβουλεύωσι τοὺς ἄλλους, νὰ προσέχωσιν, ὥστε τὰ γεγονότα, ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζονται, νὰ ᾖναι ἀκριβῆ. Ἀπαντῶ εἰς τὸν τελευταῖον ἀγορεύσαντα ἀξιότιμον Κ. Καλλιγᾶν, καὶ ἀπαντῶ ἰδίως — εἰς τὸ σπουδαῖον ἐπιχείρημά του, θέλοντος νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι πηγαίνομεν ἐναντίον τοῦ συμφέροντός μας. Ἐὰν παραδεχθῶμεν, εἶπεν ὁ ἔντιμος προλαλήσας, τὸ αὐτὸ σύστημα φορολογίας, ὡς καὶ εἰς τὸ λοιπὸν Κράτος, τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι, ὅτι θὰ ἤμεθα ἐντελῶς ἀσύδοτοι· ἐπαινῶ τοῦ Κ. Καλλιγᾶ τὸ ἐνδιαφέρον ὑπὲρ τῆς Λακωνίας· ἀτυχῶς ὅμως αἱ σκέψεις του δὲν στηρίζονται ἐπὶ τῆς πραγματικῆς ἀληθείας· ὁ Κ. Καλλιγᾶς στηρίζεται πρῶτον εἰς τὸ ὅτι, ἐὰν ἡ ἀναπήνησις τῶν Λακωνικῶν κουκουλίων δὲν εἶναι τελεία, ἔπεται ὅτι αὐτὰ καταναλίσκονται εἰς τὸν τόπον, καὶ τότε, ἐὰν ἐμμείνωμεν εἰς τὸ διὰ τὰ λοιπὰ μέρη τοῦ Κράτους σύστημα, τοὐτέστιν ἂν δὲν φορολογῶνται κατὰ τὴν διὰ ξηρᾶς μεταφοράν, ὑπάρχει ἐντελὴς ἀσυδοσία. Ἀπαντῶ εἰς τὸν Κ. Καλλιγᾶν, ὅτι ἡ μέταξα τῆς Λακωνίας δὲν καταναλίσκεται ἐπιτοπίως, ἀλλ’ ἐξάγεται, καὶ εἰς μεγάλην μάλιστα ποσότητα· ἡ Τῆνος λ. χ. διὰ νὰ μὴ ἀναφέρω ἄλλα μέρη, κατεργάζεται μέταξαν τῆς Λακωνίας. Ἓν ἄλλο σπουδαιότερον ἐπιχείρημα φέρει ὁ Κ. Ἐμπειρῖκος, διὰ τοῦ ὁποίου ἐνόμισεν, ὅτι ἠδύνατο νὰ προκαταλάβῃ τὴν Συνέλευσιν παριστῶν κινδύνους εἰς τοὺς ὁποίους θέλει μᾶς ῥίψει ἡ φορολογία αὐτὴ τῆς μετάξης· τοὺς κινδύνους τούτους ἐγὼ δὲν τοὺς βλέπω, διότι καὶ ἂν ἡ μέταξα τῆς Λακωνίας ὑποβληθῇ εἰς ὀλιγώτερον φόρον παρὰ τὸν παραδεχθέντα διὰ τὰ λοιπὰ μέρη τοῦ Κράτους, ἡ διαφορὰ αὕτη, Κύριοι, εἶνε τόσον μικρὰ, ὥστε ἀμφιβάλλω ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ ἄνθρωπος, ὅστις ν’ ἀποφασίσῃ νὰ μεταφέρῃ ἀπὸ μακρυνὸν μέρος μέταξαν εἰς τὴν Λακωνίαν, νὰ τὴν ἐξαγάγῃ κατόπιν διὰ νὰ κερδίσῃ μίαν δραχμὴν κατ’ ὀκάν. Ἀλλὰ δεδόσθω νὰ εὑρεθῇ τοιοῦτος ἄνθρωπος, εἶναι ἀδύνατον νὰ κατορθώσῃ τὸν σκοπόν του, καὶ ἰδοὺ ὁ λόγος· ὁμιλοῦμεν πολλάκις περὶ ἀτοπημάτων χωρὶς νὰ ἔχωμεν πρὸ ὀφθαλμῶν, ὅτι περὶ αὐτῶν προέβλεψεν ὁ νόμος. Ἂν ὁ Κ. Ἐμπειρῖκος ἐγνώριζεν ὅτι ὑπάρχει ἐν τῷ φορολογικῷ νόμῳ διάταξις ῥητὴ, κατὰ τὴν ὁποίαν ὅστις θέλει νὰ εἰσαγάγῃ εἰς τὴν Λακωνίαν προϊόν τι ἀπὸ ὁμόρους ἐπαρχίας, ἐφοδιάζεται μὲ διαβατήριον, τὸ ὁποῖον χρησιμεύει, ὅταν τὸ ἐξαγάγῃ, ἂν ἤξευρε τοῦτο, ἤθελεν ἴδει ὅτι ὁ κίνδυνος, τὸν ὁποῖον φοβεῖται, δὲν ὑπάρχει. Ἄλλως τε κἀνεὶς νόμος, Κύριοι, δὲν εἶναι, τὸν ὁποῖον ἡ δολιότης καὶ ἡ κακία νὰ μὴν εὕρῃ τὸ μέσον νὰ τὸν ὑπεκφύγῃ· ἔπεται ἐκ τούτου ὅτι πρέπει νὰ ἀδικήσωμεν ἕνα τόπον, διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν δύναται νὰ προλάβῃ τὰ ἀτοπήματα καὶ ἀδικήματα; Τέλος πάντων, Κύριοι, ὀλίγας ἀκόμη λέξεις καὶ τελειόνω. Λυποῦμαι, ὅταν ἀπ’ ἀρχῆς ἕως τέλους εἶδα τὴν Συνέλευσιν ἐμπνεομένην ἀπὸ ἓν καὶ μόνον αἴσθημα, τὸ αἴσθημα τοῦ ν’ ἀποδείξῃ ὅτι ἡ ἐπανάστασις ἦλθε νὰ ἀνακουφίσῃ καὶ τὴν πάσχουσαν τάξιν καὶ νὰ βελτιώσῃ τὸ σύστημα τῆς φορολογίας, λυποῦμαι, Κύριοι, ἐνῷ εἶδον τὸ γενικὸν αὐτὸ αἴσθημα ὑπὲρ ὅλων τῶν ἐπαρχιῶν, νὰ φαίνεται τόσον γλίσχρος ἡ Συνέλευσις, προκειμένου περὶ τῶν Λακωνικῶν προϊόντων. Νομίζετε, Κύριοι, ὅτι ἡ ὠφέλεια θὰ ᾖναι μεγάλη εἰς τὸ Δημόσιον, ἐὰν ἡ Λακωνία, ἐνῷ ἔχει ἡ Συνέλευσις καθιερώσει τὴν ἀρχὴν τῆς ἐλαττώσεως τῶν φόρων, ἐξαιρεθῇ ἀπ’ αὐτὸ τὸ εὐεργέτημα; νομίζετε ὅτι θέλει φέρει σπουδαίαν τινὰ ἐλάττωσιν εἰς τὸ Ταμεῖον;

§147ΤΙΝΕΣ. Εἴς τινα εἴμεθα σύμφωνοι.

§148ΣΑΡΑΒΑΣ. Δὲν δύναμαι, Κύριοι, νὰ τελειώσω χωρὶς νὰ προσθέσω τὰ ὀλίγα ταῦτα. Ἔγεινεν ἡ μεγάλη ἐπανάστασις τοῦ 21, καὶ τότε εἰς τὴν Λακωνίαν δὲν εἶπον, Κύριοι, νὰ συνεισφέρῃ κατ’ ἀναλογίαν τοῦ πληθυσμοῦ, εἰς τὸν φόρον τοῦ αἵματος. Ἔγεινεν ἡ ἐπανάστασις τοῦ 21, καὶ ἐγκαινιάσθη διὰ τοῦ αἵματος τόσων ἡρώων τῆς Λακωνίας· δὲν θέλω νὰ ἀρνηθῶ τὸ μέρος, τὸ ὁποῖον ἔλαβεν ὅλη ἡ Ἑλλὰς, ἀλλ’ ἀπαντῶ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θέλουν τὴν ἀπόλυτον ἰσότητα, ὅτι ἡ ἀπόλυτος ἰσότης δὲν ἐζητήθη τότε ἀπὸ τὴν Λακωνίαν. Εἰπὼν ταῦτα δὲν ἐσκόπουν, Κύριοι, νὰ ὑπομνήσω τὰ δικαιώματα τῆς Λακωνίας εἰς τὴν εὐγνωμοσύνην τοῦ Ἔθνους, ἀλλ’ ἤθελα νὰ φθάσω εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἐγένετο μία ἐπανάστασις, ἡ μεγάλη ἐπανάστασις τοῦ 21, καὶ ἡ Λακωνία μ’ ὅλας τὰς θυσίας της οὐδὲν ὠφελήθη· ἂς λεχθῇ ὅτι ἐγένετο καὶ δευτέρα ἐπανάστασις ἡ τοῦ 62, καὶ πάλιν ἡ Λακωνία δὲν ἔλαβε καμμίαν ὠφέλειαν.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐρωτήσω λοιπὸν τὴν Συνέλευσιν, ἂν θέλῃ νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ συζήτησις.

§150ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι· ἐφωτίσθημεν.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν, Κύριοι, τὸ ά. μέρος τοῦ ἄρθρου δὲν ἔχει νὰ μεταβληθῇ καθόλου· «ὁ ἔγγειος φόρος ἐπὶ τῶν προϊόντων τῶν δύο Ἐπαρχιῶν Οἰτύλου καὶ Γυθείου προσδιορίζεται ὡς ἐφεξῆς. 1) Ἐπὶ τοῦ ἐλαίου λεπτὰ 10 τὴν ὀκάν.

§152ΠΟΛΛΟΙ. Τὸ 10 νὰ γείνῃ 7.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν οἱ παραδεχόμενοι νὰ περιορισθῇ ὁ φόρος ἐπὶ τοῦ ἐλαίου εἰς λεπτὰ 7, νὰ σηκωθῶσιν (ἀνίστανται οἱ περισσότεροι) παρεδέχθη. Τώρα ἐρχόμεθα εἰς τοὺς δύο ἄλλους §§. «2) Ἐπὶ τῆς κατειργασμένης καὶ ἀκατεργάστου μετάξης πρὸς δραχμὰς 2: 50 τὴν ὀκάν.» 3) Ἐπὶ τῶν κουκουλίων δραχμὴ μία τὴν ὀκάν». Ὑπάρχει μία πρότασις νὰ ἀπαλειφθῶσιν οἱ δύο αὐτοὶ §§. Ὑπάρχουν κατὰ δεύτερον λόγον αἱ προτάσεις περὶ μειώσεως τοῦ Κ. Σαράβα. Ἡ ἀνωτέρω πρότασις εἶναι ἡ περὶ ἀπαλείψεως. Θὰ ἐρωτήσω λοιπὸν τὴν Συνέλευσιν, ἂν παραδέχεται τὴν ἀπάλειψιν. Οἱ παραδεχόμενοι λοιπὸν τὴν ἀπάλειψιν τῶν δύο τούτων παραγράφων τοῦ ἄρθρου 11 νὰ σηκωθῶσιν (ἀνίστανται οἱ περισσότεροι). Ἡ Συνέλευσις παρεδέχθη. Λοιπὸν ἀποκλείονται αὐτοὶ οἱ δύο παράγραφοι καὶ ὁ παράγραφος 4 γίνεται 2.

§154ΣΑΡΑΒΑΣ. Κάμνω τὴν ἔνστασιν, Κύριε Πρόεδρε, ὅτι δὲν εἴμεθα πλήρεις.

§155ΚΑΣΤΑΝΑΚΟΣ. Ὑποστηρίζω καὶ ἐγὼ αὐτὴν τὴν ἔνστασιν.

§156ΠΟΛΛΟΙ. Τώρα ἀπεφασίσθη πλέον.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, παρακαλῶ....

§158ΚΑΛΛΙΓΑΣ. Κάμνω καὶ ἐγὼ μίαν ἔνστασιν, ὅτι, ἐὰν δὲν εἴμεθα πλήρεις εἰς τὴν μέταξαν δὲν εἴμεθα καὶ εἰς τὸ ἔλαιον.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἀποτέλεσμα ἀπηγγέλθη, πρὶν ἢ γείνῃ ἡ πρότασις περὶ τοῦ ὅτι δὲν εἴμεθα πλήρεις. Ἐὰν ἐπιμένετε εἰς τὴν ἔνστασιν, ὅτι ἡ Συνέλευσις δὲν εἶναι πλήρης δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐξακολουθήσῃ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄλλου παραγράφου, ἀλλ’ ὅ,τι ἀπεφασίσθη, ἀπεφασίσθη. —Κλητῆρες, προσκαλέσατε τοὺς Κ. Κ. Πληρεξουσίους ἀπὸ τῶν δωματίων. Ἐρχόμεθα εἰς τὸν 4 παράγραφον, τὴν δὲ ψηφοφορίαν τὴν κάμνομεν δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως διὰ νὰ ἴδωμεν, ἐὰν ἤμεθα πλήρεις.

§160ΠΟΛΛΟΙ. Τὸ 10 νὰ γείνῃ 7.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν οἱ παραδεχόμενοι τὸ 7% ἀντὶ τοῦ 10 νὰ σηκωθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι) Παρεδέχθη· εἶναι τώρα ὁ τελευταῖος παράγραφος «5) ἐπὶ τῶν δημητριακῶν καρπῶν ὡσαύτως κατὰ τὴν ἀγοραίαν τιμὴν εἰς χρήματα πρὸς 9%.»

§162ΠΟΛΛΟΙ. Πρὸς 5%.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ 5 ἀντὶ τοῦ 9 τοῖς 100 νὰ σηκωθοῦν. (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη.

§164ΤΙΝΕΣ. Αὔριον, Κύριε Πρόεδρε.

§165ΕΤΕΡΟΙ. Νὰ τελειώσωμεν τώρα.

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐρωτήσω τὴν Συνέλευσιν, ἂν πρέπῃ νὰ γείνῃ συνεδρίασις αὔριον ἢ ὄχι.

§167ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι νὰ γείνῃ αὔριον συνεδρίασις νὰ σηκωθοῦν. (ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Παρεδέχθη. Λοιπὸν, Κύριοι, διαλύεται ἡ συνεδρίασις. (ὥρα 1 μ. μ.)

Ὁ Πρόεδρος

ΔΙΟΜΗΔΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ.

Οἱ Γραμματεῖς Α. Σωμάκης.